Sigurdur/19th-century-icelandic-letters huggingface dataset:
Bréfritari: Klemens Björnsson, 
Viðtakandi: Jón Borgfirðings Jónsson, bókbindari
Staður: Bjarteyjarsandi, Borg.
Dagsetning: 1850-08-25

Bjarteyarsanði þan 25 Augusti 1850
Ætid sæll kuningi!
Bréf þitt hid sidasta sem öll önur þakka eg hjartanlega sem eg með skilum með tók, svo nú mátt þú fara að seiga eður fer að gefast orsök til Réttara að seiga að
sangt
á mér máltækið (að leiðir verði lángþurfa men) first með Bóna kvabbið þegar er er á ferðini og þar fyrir utan Til skrifin sem þú fram helður af Dygð, en uppá brestur mikilega á mina siðu vegna kringum stæða mina um þettað leiti, þvi svo er sem eg sje í þeim skugga hulða dal, þvi hér um Bigðar lag sjest litil stunðun visinðana Birtu, svo þo hjá mér leinist su litla Nattura sem litil er þá er hér ei að fá henar viðrétting heni til glæðingar, þvi mér þikir nógu lángt okkar á milli, þvi mér verður að fara að þeim Bruni sem
best
hefur géfist og margar
aðar
hefur með fylganði sem mér nægja til svölunar, og eins verður fyrir mér að nu næst komanði Hausti þvi mig lángar að halða uppi venju mini að verða á ferðini ef guð lofar mér að lifa og þá verður sem vant er fyrir mér, - - - Þess Ber að minast þeirrar æskilegu Sumartiðar sem nú
???
og ifir stenður, sem sjónarlega er Bót við meini á þeim skaðlega
g???
sem alment jfir plassið eður hjeröð geingið hefur, Frétta laust
???
Plassi hér það eg veit og stórslisa laust það heirt hefi,-.-.-.-. Hjer þetta hef eg það fljótasta ferðalag þvi þánka mina læt eg alla Biða til þeirrar Tiðar er eg gét þeim fyrir komið eptir minu hugboði þvi
géti verið
margt gétur verið á að minast ef góðir hentugleikar leifðu Þar er nú eptir ein Bón til þin, að virða þenan litla vilja af mini henði, þvi hentug leikar leifa það ecki Betur i þettað sin þvi
Bak
eptir, þar mig til þess lángaði að láta þig vita
nína
Vel liðan, og þar fyrir að forláta af þinum gömlum og nyum kunningja og þar með
Filganði
óskir Bestu af alhuga
af
þess óskar
KleménsBjörnsson
Virðuglegum Ungum manni
Jóni Jónssyni
að/ Hvitárvöllum
um biðst að berist skilvislega
Bréfritari: Klemens Björnsson, 
Viðtakandi: Jón Borgfirðings Jónsson, bókbindari
Staður: Bjarteyjarsandi, Borg.
Dagsetning: 1853-12-07

Góði kunningi, óskir bestu!
Í þeirri von, að þú siert orðin svo friskur, að hafa feingið rænu á að fletta blöðum þinum, þá hripa eg þenan frietta lausa miða, þakkandi þér fyrir siðast gótt, eins og alt undan farið, mér til handa, þvi eg gét valla orðum að komið rænu leisu minu, að nena valla að rissa þér eina linu, á móti þinum mörgu og skemtulegu briefum, sem þér hefur ekki orðið svo þungt um að senda mér, en nú ferst mér miður i öllu falli, að nú verðurðu að skrifa á beru hnjenu þángað til, ef Guð lofar mér að kom sjálfum í vetur, þvi eg trúi ekki öllum fyrir, að færa þér Bullið, þó að einhvör sie sá á ferð, sem trúandi sie fyrir miða, þvi eg gét ekki snúist við að fara núna suður i skamdeiginu, sierdeilis þar þessi
svera
umhleipinga tið geingur, svo að ilt er að nota sier tiðina, bæði
??
lands og sjáar, þvi ekki var leingi að fara af hönum
Bliða??
seinastadagin sem við skildum, því mér fór að litast þá
m??
illa á hagi okkar fielaga i þeirri ferð, þó að við hælðum allir lifi, en ekki varð það öllum að skaðlausu að kvöldi, þvi þann tilstefnda peninga, óhappa missir, Björns á Dragahalli, varð einungis fyrir þvi að tapast af skipsins gótsi i þeirri ferð, hvað mig stórlega undaði, að það skildi svo til gánga, þvi það litur illa út, að þeir hafist aptur, þvi það hefur geingið frá uppahfi mjög öfugt til, sem eg skal þér seina seiga
þó að til géta meigi, að dag blöðin skyri þar frá lángtum betur áður en við sjáumst aptur,- Tiðinda litið er að frietta hér um plass, utan það, að fjárpestin er i vægasta lagi, en harðlega sinir han sumum undir brunina á sier þessi VEtur, þvi að ssunnlendingar eru óvanir því, að eiga við Vetur að tebla, og fara þar af best sögur i vor kiemur hvörnin af leiðingarnar verða, bæði með bjargræðis byrðir og margt fleira sem iskiggilegast sinist,
og
opinberast þó miklu meira með timaum heldur en er i ljós komið, svo jeg orðleingi ekki miða þenan með Ruglitómu sem að eingvu er markvert, utan það, að ráða má, i mér þögti lifið, en þó aungvan veigin svo sem vera skildi, en guð hefur ætið géfið, ráð með tima, (og þar er best að hugga sig við, hvörnin sem veltst timans straumur, Nú bið eg þig að vera kveðju mina til Sigurðar bróður mins, og Margrietar i sama máta, vist þætti mér vænt um að frietta hvörnin þér liður með einhvörju móti, Og vertu svo alla tima kjært kvaddur af þinum einlægum, en þó ónitum kunningja meðan heiti.
Kleméns Björnsson
Bjarteyarsandi dag 7
d
Decembr 1853.
Bréfritari: Klemens Björnsson, 
Viðtakandi: Jón Borgfirðings Jónsson, bókbindari
Staður: Bjarteyjarsandi, Borg.
Dagsetning: 1854-10-16

Vist bæri mér að vakna af svefni og doða þánkaleisins, við vel talanði og syvakanði vinarhót sem ekki lætur fier leiðast að tala til mín með svo lifanði Bragði og jöfnu fram haldi, að min hugur verður í hvört eitt sinn likur þeim fugli semþæeinkir sier hátt að fliuga en missir þo mátt i miðjum kliðum, ein svill mér verða þó vilien sie nokkur að máttur
in
reinist þo minni, g ásamt þessu vill á stunðum forlaganna margbreitta birði hamla einu og sierhvörju géðfeldu augna miði, sem eg þarf ekki hér að fjölirða hvörnin slikum timana biltingum er varið. Adur en eg skilst við miða þennan sem i eingvan máta reinst sem verabæri; seigi eg þér mina vellidan frá okkar siðustu samfunðum lof sie guði, lika i sama máta liður sæmilega i Bygðarlagi minu eptir þvi sem tidfallið hefur látið sig i ljósi á þessu snart utrennanði Sumri, sem
margr
hefur mátt á reina lukkunar brigðlindi, og so higg eg þar að kvæði, að sumir hafi um sárt að binða, sem eg fæ ekki i fljótu bragði úttalað eins og reinslan að lokunum kan að sina, lika vildi i sama máta
vildi
giæfan snúa sinu baki of þunglega til Islenðinga i sumar á Alþingisfunðinum, þegar frelsisvinirnir urðu að láta sin hluta fyrir Höggormi forðjörfunarinnar! Svona vill nú alt að ein u hniga, svo nu gjorast þau einu urræði að þreiga i vonar rikri tru til hinar nærstu sumarsólar að henar geislar verði fagrir og ánægiu samir til að letta oss af herðum hinu þunga unðir okunar mirkri, sem margur er buin ofleikgi i að Ráfa! - - - Hér með læt eg lika fylga að géta þeirra sem ur Bygðarlagi minu burtkölluðust seinni part á sumri þessu, hvörra fyrstur (
varð að verða
Snorri
Þornst.(ogtorfuður)
bónði, anar Jón bónði á Litlasanði. - - Lika varð i þeirra tölu nysálaður þenan jfirstanðanði mánuðar 12
ta
dag Stephan Stephanson Reinivalla Prestur, aðra man eg ekki að telja sem burtu hafa vikið ur Bygðarlagi minu, - - - -
lika lángaði mig til að verða á ferðini i Vetur petir mínum vana, og verður þá margti til skemti ræðu, sem eg neni ekki að orðleinga Rugl a mida þessum með, þvi það væri lika mál að skila þvi sem þú átt i lani hjá mér, en þá verður lika að nokkru að gjæta að af þér kan eg
maski nesti að gala
, þegar eg higg aptur heim að
finna
eins og þú ehfur fyrri var við orðid. Svo að enðingu þakka eg þér fyrir hið siðasta til skrif þitt hvört eg með skilum með tók,- lika bið eg þig forláta mér Rugla þeiting þennann sem bæði seint og illa kemur. Með óskum bestu og hugheillustu af þinum góðkunningia meðan heiti
Kleméns Björnsson
Bjarteyarsandi dag 16
da
Október 1854
Vyrðuglegum Ungum manni
Jóni Jónssyni
að/ Hvitárvöllum
i Andakil
Bréfritari: Klemens Björnsson, 
Viðtakandi: Jón Borgfirðings Jónsson, bókbindari
Staður: Borg, Kjós.
Dagsetning: 1861-06-17

Elskul. góði og triggfast. Vin
Nú við enda þessa árs, berst mér i hendur sendi máður Akureyrar, sem þó ekki hefur skéð fyrri að hann hafi gistingu tekið á sama bæ sem og hef verið, eður þeir norður postur, það væri likast þvi ef eg nenti ekki þá, að ríta þér eína línu, sem eg vilði diljast i felum sem þó ekki er að réttu, skapnaður minn, þvi frjálslegan sýni eg mig i lifnaði mínum, enn það er óhætt umliðið, síðan eg losaði
böndint
já það er
ofstutt
, enn það er mini vandi að sjá á eptir, það gjöri eg að gamni
mínu
að láta þig sjá nafn mitt að þessu sini, þvi ekkert gét eg sagt þér i frjettum, útan það, að mér líður vel, og að margir verða til þess að unna mér heldur góðs, sem að eru mikils verð auðæfi i þessu lifi, almennast er að heíra alstaðar frá, þúnga kvefveíki, og nokkrir kallast á burtu, enn fáir nafnkéndir, þeír hafa haft talsvert fyrir stafni Borgfyrðingar i haust, með fjenaðar niðurskurð, og inkaup þess aptur
það má ségia um það, að betra er að vakna
seinna
enn aldrei, mikil stjórn er með fjárklaðan hér siðra og mikil þolinmæði er það, sem sunnlendingar hafa til að bera, að þreíta við þessa ónógu lækningu, sem aldrei dugar, og mikið þiki mér meðmæli J sigruðsson við lækningar, og hjálpa þar víst að spillvirkjar velförnunar lansins, og víst er það að betur fellur mér, J Guðmundssonar ritgjörð um kláðan, nú, heldur en fyrri, þvi mér virðist hún, nú fyrst
hrein
og alvarleg, þess er líka þörf, og er þó Jón farin að slá slöku við þjóðólf, þó starfar hann mikið, og það er hentast að hann er fær um að afkasta míklu, ekki gét eg mínst á bókalíf mitt, það er ekkert, því eg hættur að lesa blöð og bækur, enn það var eg mestur i haust, að eg gat feinigð árbækur þær sem mig vantaði, E. Bókbindari útvegaði mér þær, víst er það hug hef eg á því að skrífa mig í Bókmenta fjelagið, er það er um seínan, utan að skrifa sig fram fyrir það liðna, en það er þíngra þvi eingin fæst i
fylgi
, sona er það en þá hér siðra, það má nú ekki vera minna en það, að eg minist á skuld þá, sem þú átt hjá,
mér
það er altaf of mikil dráttur að borga það, svo vegna þess vægar þú ekki að senda mér fallegustu
Bókina sem þeir prenta á Akureyri, því ekki nenni eg að sækja hana til þín enn þá, alstaðar er nú þúngt að halda áfram lifi sínu því tiðin er þúng og dýr mjög; og sumt að mestu ófánlegt, þetta má kalla rétt að nafninu tilskrif mitt núna, enn eg þekki þig á þann veg, að þú ert vanur veíkum og strjálum við burðum mínum, að endíngu þakka eg þér fyrir öll þér góðu tilskrif sem annað gott og trígðaríkt mér auðsínt, kveð eg þig svo óskum bestu, af samjöfnum vínar anda, og vil jafnan finnast hinn sami i fjærlægðinni þinn gamli úngdóms Vin!
KBjörnasson
Brekku dag 27 Decembr 1859
S.T.
Herra Bókbindara J. Borgfjörð
á
Akureyri
Bréfritari: Klemens Björnsson, 
Viðtakandi: Jón Borgfirðings Jónsson, bókbindari
Staður: Borg, Kjós.
Dagsetning: 1862-03-07

Borg d. 7 Martsi 1862
Elskaði góði gamli vin! óskir beztu, Jeg atla ekki i þetta sinn að vera fjölorðar, heldur geta eínúngis um klaufaskapin á mér i haust að koma þessum línum
til
þþín sem eg atlaði samstundis að bregða við og manna mig upp og senda þér, enn um þær mundir vóru sífellir norðan stormar svo ekki var fært að komast suður, enn deíginum fyrir þaðð
sem
eg komst suður fóru þeír með póstin á Akranes, síðan hefur miðin feingið að geímast heíma, svo nú hef eg ásett að róa
á
aptur og vita hvörnveg geíngur, það liggur við, að maður fái ekki með skilum bréf frá þeím i Reykjav. fyrr enn seínt og illa, og þess vegna er opt litill tími, þó að svara
þírfbi
með pósti, fyrirgefðu mér vinur þó eg nenni ekki að skrifa þér fréttir, þær eru ekki heldur markverðar til, mikið hefur veðrið verið gott í vetur, og er það góð gjöf, það væri líka bágt ef það fylgði kláðanum, og fískileysinu, enn með það síðar nefnda er þó bóta von, Að endingu læt eg þig vita að mér líður vel, þó þúngt sje i ári fyrir frumbílinga enn því er miður að fleíri kvarta, af mér alla tíma kærast kvaddur, og forsjón guðs falin með vinum þínum, mælir þinn ónítur forn Vin!
KBjörnsson
Bréfritari: Klemens Björnsson, 
Viðtakandi: Jón Borgfirðings Jónsson, bókbindari
Staður: Brekka, Gull.
Dagsetning: 1859-12-27

Elskul. góði og triggfast. Vin
Nú við enda þessa árs, berst mér i hendur sendi máður Akureyrar, sem þó ekki hefur skéð fyrri að hann hafi gistingu tekið á sama bæ sem og hef verið, eður þeir norður postur, það væri likast þvi ef eg nenti ekki þá, að ríta þér eína línu, sem eg vilði diljast i felum sem þó ekki er að réttu, skapnaður minn, þvi frjálslegan sýni eg mig i lifnaði mínum, enn það er óhætt umliðið, síðan eg losaði
böndint
já það er
ofstutt
, enn það er mini vandi að sjá á eptir, það gjöri eg að gamni
mínu
að láta þig sjá nafn mitt að þessu sini, þvi ekkert gét eg sagt þér i frjettum, útan það, að mér líður vel, og að margir verða til þess að unna mér heldur góðs, sem að eru mikils verð auðæfi i þessu lifi, almennast er að heíra alstaðar frá, þúnga kvefveíki, og nokkrir kallast á burtu, enn fáir nafnkéndir, þeír hafa haft talsvert fyrir stafni Borgfyrðingar i haust, með fjenaðar niðurskurð, og inkaup þess aptur
það má ségia um það, að betra er að vakna
seinna
enn aldrei, mikil stjórn er með fjárklaðan hér siðra og mikil þolinmæði er það, sem sunnlendingar hafa til að bera, að þreíta við þessa ónógu lækningu, sem aldrei dugar, og mikið þiki mér meðmæli J sigruðsson við lækningar, og hjálpa þar víst að spillvirkjar velförnunar lansins, og víst er það að betur fellur mér, J Guðmundssonar ritgjörð um kláðan, nú, heldur en fyrri, þvi mér virðist hún, nú fyrst
hrein
og alvarleg, þess er líka þörf, og er þó Jón farin að slá slöku við þjóðólf, þó starfar hann mikið, og það er hentast að hann er fær um að afkasta míklu, ekki gét eg mínst á bókalíf mitt, það er ekkert, því eg hættur að lesa blöð og bækur, enn það var eg mestur i haust, að eg gat feinigð árbækur þær sem mig vantaði, E. Bókbindari útvegaði mér þær, víst er það hug hef eg á því að skrífa mig í Bókmenta fjelagið, er það er um seínan, utan að skrifa sig fram fyrir það liðna, en það er þíngra þvi eingin fæst i
fylgi
, sona er það en þá hér siðra, það má nú ekki vera minna en það, að eg minist á skuld þá, sem þú átt hjá,
mér
það er altaf of mikil dráttur að borga það, svo vegna þess vægar þú ekki að senda mér fallegustu
Bókina sem þeir prenta á Akureyri, því ekki nenni eg að sækja hana til þín enn þá, alstaðar er nú þúngt að halda áfram lifi sínu því tiðin er þúng og dýr mjög; og sumt að mestu ófánlegt, þetta má kalla rétt að nafninu tilskrif mitt núna, enn eg þekki þig á þann veg, að þú ert vanur veíkum og strjálum við burðum mínum, að endíngu þakka eg þér fyrir öll þér góðu tilskrif sem annað gott og trígðaríkt mér auðsínt, kveð eg þig svo óskum bestu, af samjöfnum vínar anda, og vil jafnan finnast hinn sami i fjærlægðinni þinn gamli úngdóms Vin!
KBjörnasson
Brekku dag 27 Decembr 1859
S.T.
Herra Bókbindara J. Borgfjörð
á
Akureyri
Bréfritari: Klemens Björnsson, 
Viðtakandi: Jón Borgfirðings Jónsson, bókbindari
Staður: Ferstiklu, Borg.
Dagsetning: 1857-11-08

Elskaði Trigda Vin! óskir bestu!
Alvarlega þakka eg þjer, fyrir þín góðu tilskrif, sem eg hef meðtekið með skilum, þó eg hafi ekki sem mier hefur borið ritað þjer aptur, og hefur það orsakast af hraparlegri penna legi, fyrir mjer, enn biðin er liðin, og
dugar
ekki um að fást, - nú i þinu seinna bréfi sem til mín kom, spirðu mig sjerilagi um það, hvört eg géti látið þig vita, um Norðurferð mína, og verð eg að svara þjer til þess sem skýrast eg gét, með þar að töldum atvikum, eður réttara að seiga fráhindrun, sem fyrst lagdist i veigin i fyrra vetur með seinkun á brjefi mínu til þín, og að því liður kom mjer til hugar að gjöra tilraun á, að sjá nokkuð til með móður minni, sem að jafnast til skams tima hefur orðið að sæta erviðum lifskjörum, og það hvað báast i fyrra vetur svo að rekið var að þvi, að hún skildi færast til sinar sveitar, þó lifir maður hennar, enn hvað um það, þvi á sama stendur, og þótti mjer slikt, sem að þreingandi
-tilfinningum inum, að hrökkva á burtu á fjærlæga staði hefdi eg með nokkrum ráðum gétað að gjört enn vinnumenn hafa sjaldann mikil húsa ráð, svo eg gat nú komið móðir minni fyrir i Vor, til þessa líðandi árs, í góðann sama stað, með þvi móti að sjá fyrir meðgjöf með henni eptir þörf, því heilsa fari hennar er mjög farið að hnigna sem að lika er von, svo nú með þessa töldu þikir mjer sárt að kveða, að géta nú ekki verið nálægur næsta ár, ef eg gæti að nokkru henni hjálpað, því hún á nú ekki marga þá að, sem að hafa vilja eður krapt að sina heni, þó að minn sje veikur, þó eg gjarnan að öðru tilliti vildi leggja hug að þvi, að komast norður til þín, því eg sje að slikt er ráð, og gétur orðið mjer að miklu gagni, bæði er það að suðurland fer nú úr þessu að verða fremur óindislegt og ekki i nánu sjerlega árennulegt til lífsbjargar, þar þess helsti bjargræðis stofa er nú þegar fallin, og það er þung sjóa að lita fram
á
slika tið, og það marga sem þvi fylgir því eg meina að læknara muni fæstu bjarga, og mun það betur seinna sannast, þó þikir mjer það lakast ef svo irði,- að þjer biðist tækifæri til þess, að gjöra þjer undir búning til húsbiggingar
eptir mér, svo tæpt er um að tepla, af mjer er það að sega, eg er kir á sama bæ, og Vinnumaður og gjörði eg það fyrir bón húsbónda mins, hann er lika væn maður, enn á hvörn veg eg haga kjörum fram veigis vil eg geta srkfiað þjer iVetur og fleyra, til
þess
verð eg nú að mælast fáirðu þennan litilfjörlega brje miða, að gæta þess ekki, að mjer bar að gjöra han betur úr garði enn þetta, og um bera vel ófullkomlegleika mína, en sami fylgir andin málim ínu sem fyrri til þín, að eg vil ekki gleimin vera þó til þess sjáist litil merki, brít eg svo saman þennan óreglulega miða treistandi þjer til vesta, mér til handa sem fyrri, þakkandi þjer fyrir allan velvilja mér auðsyndan, óskandi þér af einlægum anda farsældar og öllum þínum af þeim kröptuga stjórnara allra hluta, Vil eg svo jafnan finnast þinn einlægur þó ónitur Vin!
Klemens Björnsson
Fetstiklu dag 8
d
Novembr 1857
Til Bókbindara Jóns Jónssonar Borgfjörð á Akureyri