Sigurdur/19th-century-icelandic-letters huggingface dataset:
Bréfritari: Jakobína Jónsdóttir, húsfreyja
Viðtakandi: Sólveig Jónsdóttir, 
Staður: Hólmum, S-Múl.
Dagsetning: 1868-07-16
Athugasemd: systir bréfviðtakanda

Hólmum, 16 júlí 1868.
Elskul. hjartkæra systir!
Beztu þakkir fyrir 2. elskuleg brjef í vor. Þad sídara af 1. maí med póstinum, sem seinast fór skrifadi jeg engum manni, því á vorin mínka brjefaskiptirnar fyrir mjer, enda er ekki skadinn skedr med því. Í nótt kom Jónas á Halldórsstödum og dætr Fridfinns á Litluvöllum, segja þau allt gott af ykkr frændum mínum, sem jeg verd fegin ad heýra. Med honum sendi jeg buxnaefnid, sem reýndar er ordid ad buxum, þó hvad virki sje á, jeg hef gripid í þad á hlaupu fyrirfarandi daga, en kannske þad verdi nú fremr ad ógreída en hinn, sem mig langadi til og þær færi illa, en heldr huxadi jeg þær yrdu ofstórar en aflitlar; Kristján mun heldr eígi brúka þar fyrri en ad vetri, ad hann kemr sudr aptr. Lakast
Buxurnar eru snidnar eptir Enskum Buxum sem Jónas á frá í fyrra.
þikir mjer ad vadmáldi er ekki eins þikkt (gróft) og jeg vildi, og vera þarf í buxur svo þær fari vel, en mágkona mín heldr altaf vid þad
fína
med túskapinn. því var sem jeg gat ekki útvegad Byrni annad buxnaefnid, ef þjer annars gæti líkad þetta. Ef Kristján vildi fá sejr algrá föt (hann sagdi þad einusinni vid mig) þá er jeg viss um ad í Rvik, helzt hjá Thomsen fæst klædi mjög líkt því sem er í buxonum, heldr þunt enn billegt, t.a.m. í Sökkart. Elskan mín! forláttu mjer þetta
buxnatal og vesölu sitlát
; Jeg hef rádid litinum og kembt saman í þær, en ef þú býrd til eitthvad líkt þá hafdu þad grófara og tvinnad ívafid. Kristján litli skrifadi mjer í marts, skemtilegt er fyrir ykkr hvernig honum geingr; og einkum ad hann er gódr piltr. þad eru laun, sem
einsog því midr, margir af hinum ungu mönnum.
Þad vildi jeg elsku systir! ad þú tækir til eitthvad, sem þú gætir helzt brúkad af fötum módr okkar sál. Ekki var jeg hrædd um eptir mál frá ykkar hendi, þó jeg hafi maske ordid oflang ord um þad í sídasta brjefi.
Mjer og öllu okkar fólki lidi vel. Forláttu stutt og ónýtt brjef; berdu kærustu kvedju mína manni þínum og börnum, en sjálf ertú allrabezt kvödd af þinni og ykkar elskandi systir
Jakóbína
Frændfólkid bidr kærlega ad heilsa.
gud sendir þjer fyrir mædu og fyrirhöfn þína, eda svo álít jeg þad. Þú vinnr medan daga er, eins og módir okkar sál; gud gæfi kvöld þitt yrdi einsog hennar. jeg er hrædd ad jeg leggist ekki fyrir med sömu medvitund og þid, um nytsemi þá, sem sig hefi gjört, en sleppum nú þessu.
Tómas kom heím viku fyrir hvíta sunnu, hann var gódr og gladr eins og hann var, skemtinn og alúdlegr, og hefir mikinn hug
á
ad verda sjálfur sjer og ödrum til gagns og sóma. Enda held jeg, og þad segir hann, ad annar og betri bragr sje kominn á Stúdenta (isl.) vid háskólann en verid hefir, drykkjuskapr og slark, og ýmsir hrekkir eru nú í mikilli fyrirlitningu, svo langtum færri enn ádr leídast til þess. Ekki heirist þad heldr á Tómasi ad hann þikist ofgódr í þjónust síns födrlands, þegar hann var
Bréfritari: Jakobína Jónsdóttir, húsfreyja
Viðtakandi: Sólveig Jónsdóttir, 
Staður: Hólmum, S-Múl.
Dagsetning: 1868-11-20
Athugasemd: systir bréfviðtakanda

Hólmum, 20 nóv. 1868.
Elskulega systir mín!
Min samviska ásakar mig, fyrir þad, medal annars, ad jeg hafi vanvært ad skrifa þjer, sem jeg er viss um ad ert ein af þeim, er leggur þó rækt vid mig, ad vilja vita hvernig mjer lídur. Þad er nú líkt og verid hefir, þad er ad seigja vel, og gott er medan svo geingur; þad finnur madr bezt þegar þeir dagar koma, sem vant er ad segja um "mjer líka þeir ekki." Sídan í sumar ad sistkinin frá Hlíd komu, hefi jeg ekkert frjett af ykkur eda ödrum fyrir nordan. Niels póstr fullvissadi okkr um ad hin miklu illvidri, í midjum Október, sem í Múlasýslunni gjördu ómetanlegann skada, hafi ekki ordid ad miklu tjóni fyrir nordan Jökulsá, og gott er þad ad vita. Næstum hver einasti madur hefir mist mikid fje, sumir allt ad helmíngi og
vid sjáfarsídu báta og skip og komast þvi eigi á sjó til bjargar sjer, svo ekki lýtur út fyrir minst bágindin í vetur.
Med haustskipi fengum vid brjef frá brædnum hafdi þeim geingid vel til Hafnar; Jónas var nú ad sækja um ad komast inn á háskólann; hann vard fegin ad meiga sigla fremur en fara á prestarskólann, sem fadir hans vildi þó heldur, eda þótti minni hættu undirorpid, en hann á gódann leidtoga þar sem Tómas er. Mig langar til ad heíra eitthvad af Stjána þínum, en sjálfur er hann sparsamur á því, sem von er; nú er ekki langt eptir af skóla tímanum fyrir honum, optast ad vandast um hvad úr á ad ráda, af því ad efnahagur og þad sem madur er hneigdur til, er ekki ætid gott ad samrýma. Nú verdr liklega ekki eis ónædissamt í vetur fyrir mann þinn og á undan hefir verd; þó er hægra ad koma ýmsum sona á en af, og svo er um gestnaudina. Hvernig líkar ykkur vid nýa sýslu-
Berdu ástkæra kvedju mína vinum og vanda mönnum; jeg óska ykkur alls sem jeg veit bezt.
Þín ávalt elsk. systir
Jakóbína.
Solveg systir min.
manninn? Kona hans er lagleg og ali hennar af gódri rót runnin.
Þú hefir eflaust frjett lát Jóninu dóttir sr Þorgríms í þingmúla, og þá dóttur eru Halldórs á Hofi, bádar ungar og mjög efnilgar stúlkur; enginn kemur læknirinn, blessada Stjórnina tekur ekki mjög sárt þó vid vellum útaf; hjer er ekki svvo mikid sem Homörphat. Ekkja Thorlasiusar sál. hefir óseld medöl, eda einkum margt sem til medala heirir.
Forláttu elskul. systir, þó brjef þetta sje bædi stutt og ónýtt; jeg vona ad sjá einhverja línu frá þjer, þó ekki eigi jeg þad skilid, segdu mjer margt af börnum þínum ad ógleýmdum Kristjáni Ekki muntu eiga mynd af honum til útbýtíngar þeím er feiginn vill eiga hana, eda madur þinn mynd af sjer, mig mynnir jeg fengi einu sinni hálfgert loforð fyrir henni. Um sjálfa þig mun nú ekki vera að tala, nema ef Tryggvi hefd í haust
ykkur.