Sigurdur/19th-century-icelandic-letters huggingface dataset:
Bréfritari: Jakobína Jónsdóttir, húsfreyja
Viðtakandi: Sólveig Jónsdóttir, 
Staður: Bessastöðum, Gull.
Dagsetning: 1872-11-23
Athugasemd: systir bréfviðtakanda

Bessast. 23 nóv. 1872.
Hjartkæra systir Solveg!
Hvert skipti, sem ég heíri talad um ferd ad nordan vaknar löngunin hjá mér ad vita greínilega hvernig ykkr lídur, en ég hef brotid af mér ad fá bréf frá ykkur í seínni tíd, med því ad nenna aldreí ad skrifa sjálf. Vid skulum ekki alveg hætta þessum bréflegu fundum, medan vid getum. Eg heírdi ad Sigurdur ykkar sigldi í haust og Kristj. lídur vel í Höfn; Þorgerdur skrifar mér frá Rönne ad sér lítist mjög vel á hann og hún voni hann verdi hjá sér um jólin med Tómasi. Frída skrifadi mér þú hefdir verid í brudkaupinu í Hlíd, hress og glöd, gudi sé lof fyrir þad.
Opt huxadi ég nordr til ykkar í vor þegar ég heirdi hvernig hardindin kreptu ad; mikill er munurinn á sama landinu, ég hef ekki lifad betri vetur enn í fyrra, en ekki var hann eíns ardmikill, einsog fagur á ad líta; Fiskileýsi hefir verid mikid sídan ég kom hér en til til þess er þó mestu kostad, jafnt þó til óvítis sé. Eg hef ekki heýrt greínilega um hvort frændr mínir hafa bedid mikid tjón.
Eg fann Sýslumanninn ykkar í sumar á Eírabakka; vid fórum austr í Rangárvallasýslu til ad finna frændur og vini mannsins míns var alstadar mjög vel tekid; þar eru margir gódir raumarbæir þar sá madur hvar hjálmmennirnir voru, en valla eru sveítirnar eins Hólmlegar nuna. Eg kom ad Kvidabergi og Eirarbakka Frú Thorgr, Sölvic var mér ósköp gód og taladi mikid um foreldra okkar og eldri sistkini.
Vel fellur mér vid Hildi, þó hún
Vertu í gudsfridi hjartkæra Solveg, Gudsást fyrir allt gott, ég launa hverki þér né ödrum þad sem ég á þeim upp ad nema og síet þeím er ég ann mest, mínum elskulega Grími.
Vid kvedjum þig bædi, þín ávalt elskandi Bína.
þú gleími henni ekki þó lítid verdi kannske um skiptir.
Hildur bidr mikid ad heílsa. Hún kemr opt í Rv. ad gamni sínu og er velkomin til kunningja minna. Stína Gudmundsdottr frá Vogum fer frá mér í vor eptir 2 ár inní Rv. þar er um ad huxa; ég er hrædd þad verdi ekki lánsvegur fyrir hana, hún er ekki nógu gætin eda föst í sér, veslingur.
sé nátturl. nokkr unglingur enn. Hún er nú mér önnur hönd og er ég neýdd til ad leggja talsvert á hana, ekki strit heldur ad skamta og passa med mér; ég dugi því midur svo illa sjálf, þad er nú meínid, verid getur henni finnist þad erfitt, en mig langar ad bæta þad upp med ödru; þad er bagra ad hljóta ad vanda um, sem ekki verdr hjá komist, þegar madur dugar svo illa ad ganga á undan Húsid er talsvert skemra og þægilegra en bæir og margt til hagrædis. Vid erum ad smáfækka fólkinu, þad hefir verid ofmargt, en heimtufrekt og fákunnandi ad öllu nema því er ad sjó lítur; óhófid mikid, en nú lýtur út fyrir þad hljóti ad minka.
Madurinn m. bidur kærlega ad heílsa þér og þinum góda manni og kystu börnin þín fyrir mig. Gud gefi þér mikla gledi af þeím, og þeím ad mega njóta þín lengi heíllar á hófi.
Bréfritari: Jakobína Jónsdóttir, húsfreyja
Viðtakandi: Sólveig Jónsdóttir, 
Staður: Bessastöðum, Gull.
Dagsetning: 1879-05-06
Athugasemd: systir bréfviðtakanda

Bessast. 6. maí 1879.
Ástkæra systir!
Þitt elskulega bréf af 17 apríl hef ég nýfengid og þakka þad nú kærl. Mikid hafid þad mátt þola af hardindönum í vetur og stór er munur á vetrarfari hér en hvad stödar þad fénadar lauta menn; sídan Einmannadar komi hefir verid gód tid, opt hlýtt og farid ad grænka, en nú er kaldara í gær og dag; hamingjan færdi vor áfelli.
Þad er med hálfum hug ad eg skrifadi þér þessa uppástungu í vetur, og hafdi lengi búid yfir því, ég þóttist vita ad þad myndi
ad
særa ykkur, þó
ég sé ekki svo lánsöm ad þekkja þá tilfinning af ungri reynslu, hefir mér opt fallid þungt ad skilja vid fjarskyldari, en hræddust er ég um ad verda drengnum ad litlu lidi, þó mér finnist ad ég hafi vilija til þess. Mér líkar mjög vel
uppastungu
rádagerd
ykkar ad þad sé órádid fyrst um sinn en drengnum sé lofad ad koma, ætla ég því ekki meir ad tala um þad, þangadtil ef gud lofa, vid födur hans. Gufuskipsferdirnar draga úr vegalengdinni, einkum ef þær batna enn meír.
Grímur m. bidur ad heílsa med þakklæti fyrir sitt bréf og bidur afsökunar ad hann skrifi ekki, hann á annríkt
gaman ad þurfa opt ad skila stad og Kirkju. Hvorki Jón Þorsteinson né Stefán vildu nokkurntíma koma til mín eptir ad ég var komin hingad, en Jónas Hallgr. og Björn komu opt og höfdu engann skada af ad kynnast manninum mínum.
Eg man ekki fréttir nema margir hafa legid og dáid úr lungnabolgu. Vertídin slæm vegna storm og netamissir. Kristjáni held ég lídi vel en langt sídan hann hefir komid; hann hefir mikid annríki og arg, því hér vilja þeir gjöra mál úr sem flestu. Bína bidur ad heílsa. Eg kved ykkur hjón og börn hjartanlegast. Þín ætíd elskandi
Jakóbína.
Eg flytti mér ad skrifa og bid ad forláta hvad ég er ógreinileg, eg vona ad þú skiljir andann og viljann.
Bjorn í Breidubólst. (GardaB.) er nýdáinn úr lungnabólgu, mikill fjölskildumadr, engdason séra Hjorl. Guttormssonar.
vid póstskipid og "Foldina" og segist þar á ofan vera latur; þó hann skrifi ekki er hann samhuga mér hvad drenginn snertir. Rebekka þín hefir sjálfsagt gott af ad vera hjá konu Sigurdar, hún þótti mjög vel ad sér og afkasta mikil í handyrdum hér sydra, en þar missir þú líkl. notalega hjálparhönd innanhhúss, þú hefir svo lengi bedid eptir dóttir til ad hjálpa þér.
Ekki get ég sagt ad ég gledist vid ad heýra ad Stefán væri ordinn prestur ykkar, þad er skapraun ad horfa á og heýra talad um annad þeírra sem manni tekur sárt til og var hann ekki enn af skektari í Þóroddstad Ekki er heldur
Bréfritari: Jakobína Jónsdóttir, húsfreyja
Viðtakandi: Sólveig Jónsdóttir, 
Staður: Bessastöðum, Gull.
Dagsetning: 1879-11-29
Athugasemd: systir bréfviðtakanda

BessaStödum, 29 nóv. 79.
Elskulega systir
Gudi sé lof, vid fengum vídast ad gódar frjéttir med sídustu póstum, og þú getur nú glatt þig vid þigd Sama af sonum þínum og okkur. Þeir skrifa nú sjálfir, svo ég hef litlu vid ad bæta. Þorlákur er altaf eins kátur og frískur, hann er gódur ad taka lýsi, sem vid látum hann brúka um tíma. Nú er hann farinn ad tala um jólin og búinn ad brjóta nidr 1200 glerbrot í Pukkid, vildi ég óska ad allt yrdi eins vel undirbúid um jólin. Þú ætti ekki ad kæra þig um ad senda Kristjáni sokka í
í vetur, því þad er svo dírt ad láta póstann flitja byggla ég skal reýna ad sjá um ad hann vanti þá ekki. Mér þótti leídinlegt ad sídustu bréf frá okkur voru eigi komin til skila þegar þid skrifudud, vona ég samt ad þau hafi egi misfarist. Bréf Láka er nú lakar skrifad en bókin hans, svo fer nú stundum þegar á ad vanda sig; hann er heldur laus vid bókina en gegninn og audsveipur. Bedrid er nú altaf freístandi til ad vera úti og likhaminn hefir gott af hreífingu; ég vona ad hann noti tímann nokkurnveginn, og til þess langar mig.
Fiskirí hefir mátt kalla gott í haust, og er þad mikill munur eda ad undanförnu.
Eg ætla ad bidja þig ad bera ástar kvedju mína manni þínum og bærnum og frændum. SJálf ertú hjartanlegast kvödd af þinni elskandi systir
Jakóbínu
Bréfritari: Jakobína Jónsdóttir, húsfreyja
Viðtakandi: Sólveig Jónsdóttir, 
Staður: Bessastöðum, Gull.
Dagsetning: 1880-03-22
Athugasemd: systir bréfviðtakanda

Bessastödum, 22 marz 1880.
Elskulega systir mín!
Í
fyrra
gærkveld kom fréf ykkar til Þorláks litla ad ég af því ad ykkur lidr bærilega Gudi sé lof! Eg get líka glatt þig med gódum fréttum af sonum þínum. Þorl. er altaf eins frískur, fekk kvefid adeins nokkra daga í nefid og Kristján er líka heílsugódur í vetur. Mikil eru sorgartídindin úr
annari átt
get ég nærri hvad mátlæti l. sonar ykkar muni fá á ykkur hjónin þó var mér vidkvæmt ad heýra um fráfall séra Hallgríms bródur okkar,
sem ég var svo langann kabla æfi minnar med, og um þær miklu þjáningar, sem dróu hann til dauda. Jónasi skrifar Tómasi Þorgerdi og mér, sama bréfid um öll atvit, sídasta tímann sem hann lifdi, hann hefur stundad födr sinn einstaklega vel, vakad nótt og dag. Mágkona m. ber sig furdanl. vel enda er hún sú mesta trúarhetja, sem ég þekki, enda ýfir þad eígi hamrana, ad
húsinu
sé
órádstafad
, einsog svo opt ber vid. Eg held ég megi fullyrda ad embættisfærsla sonar þíns Kristjáns sé í gódu lagi, hann hefir sýnt sérlega mikid kapp, einkum sídan útaleíd og haft Torfa, sinn gamla
í Odda lá þungt haldinn í Lungnabólgu þegar sídast fréttist; hann hefur verid hinn hrausasti madur en er nú kominn yfir 70
gt
Hamingjan láti nú bréfin sækja vel ad ykkur. "Gud huggi þá sem hryggdin slær" sagdi fadir okkar í
negsinu
á stólnum; nú er lagt nidr ad lesa þad, einsog sumt annad af gödum gömlum sidum. Sérilagi bid ég Gud dagl. ad Þorlákur hafi kekki meín af för sinni hingad sudur; áhyggjan og gledin sem ég hef af honum haldast í hendur. einsog gengr í heíminum. Med kærustu kvedju til manns þíns og barna er ég þín jafnan elsk. systir
Jakóbína.
Jón Ásmundur í Odda er sáladur.
skrifara mínum mánud; ég get þessa af því ad opt hefir viljad safnast fyrir hjá Sýslumönnum í þessari
sýslu
, vegna þess grúa af málum, sem þeir hafa um ad fjatla. Láki hefir skrifad Stjönu systir sinni af sér og látum vid held ég þad vid lenda í þetta sinn. Vedrid er nú heldur freístandi, enda er hann med Netstúf í palli nidrá túni, sem hann hefir bordi þörgla í; þad er fiskurinn. Sigurdur son þinn hafdi bedid Þurídi Hallgrímsdóttir ad taka Rebekku þína í vetur, vildi ég óska ad hún hefdi komist þangad sudur, þó þar væri nú daufl. um sömu mundi. Gamla konan á Hólmum yrdi ekki stird vid hana. Jón Ásmudr
Bréfritari: Jakobína Jónsdóttir, húsfreyja
Viðtakandi: Sólveig Jónsdóttir, 
Staður: Bessastöðum, Gull.
Dagsetning: 1880-05-08
Athugasemd: systir bréfviðtakanda

Bessastödum, 8 maí 1880.
Elskulega systir mín.
Ástar þakkir fyrir bréf þitt af 14 apríl. Gudi sé lof ad allt er heldur gott ad frétta frá ykkur og hid sömu get ég sagt hédan. Synir þínir heílir á hófi og vid hjónin og hitt fólkid. Þad verdr nú stutt og lítid sem ég skrifa því ég hélt ad 2 dagar væru til stefnu, en nú í kveld heíri ég ad bréfin á ad senda í fyrramálid. Eg veít ekki hvort Láki getur skrifad í þetta sinn þarad ég gádi ekki ad ad láta hann birja fyrri; hann er altaf eins frískur, en er nú ordinn heldur laus vid bókina, þessa viskuna höfum vid verid laus vid heímilid
fyrst vid jardarför Jóns sál. Sigurdsonar á þridjudaginn, þarf ég ekki ad segja frá hvernig þad gekk til, því ég býst vid ad blödin hljódi nú eigi um annad, enda fór hún vel fram en vedur var heldur hryssingslegt. Láki var med þó eigi fengi hann ad fara í Kirkju heldur enn önnur börn, lét hann sér nægja ad vera á götunni med Gudmundi litla Sveinbjörnsen. Ekki tekég þad nema vel ad þú
metur
mest vitnisburd Gríms um Láka; þad þikir mér líka mest í varid ad þeím kemur svo vel saman, og vona ég þad haldist.
Satt segir þú þad ad gremjulegt er ad vita til hvernig þeir frændr Sr Jóni og Sr Stefán hafa verid gódu pundi, ég hafdi þó
óánægju
ad heíra sögurnar af þeim um tíma, medan þeir voru í Rv. eptir
eg reýna ad láta þorlák litla hafa til bréf. Rebekka þín skrifar Láki og Bínu, já og Kristjáni, og lætur vel yfir sér á Eskifirdi. Grímur m. bidur kærlega ad heílsa ykkur hjónum og Kristján er ad skrifa af sér.
Ykkur hjón og börn kvedur hjartanlega þín elskandi systir
Jakóbína.
Eg bid kærl. ad heílsa þeím, sem þú kannt ad sjá af frændum okkar. Forláttu hvad þetta bréf er flausturlegt.
Einstaklega voru Kisturnar Jóns sál. og Konu hans fallega og hátídlegt ad sjá þær verda samferda, þad er svo sjaldgæft ad fá ad deýa þegar madur vill eins og hún. þessar hendingar þikja mér fallegastar; öllum Söngvrunum: "Hvíl vid hans hlid, sjá allt vard eítt æfin, daudinn og leídid."
ad ég kom hingad, en hvorugur þeirra vildi nokkurntíma koma á mitt heímili. Ekki er Sr Stefán búinn ad fá Þoroddstad svo ég viti, mun Stiftsyfirvöldum þikja þetta undarlegt óstöduglyndi. Hamingja gæfi ad aldar hátturinn bríttist eítthvad til hins betra í þessu efni.
Ullin frá í fyrra bad ég strax í vetur Grím og Kristján ad láta koma í reikninga milli sín og
Grímur
Kristján borgadi svo aptur födur sínum, vona ég þad sé komid í kring, þó kannske seínna enn vera átti. Þakklátlega þigg ég ad þú huxir til mín med sosem 20 pund þó mér þiki slæmt ad auka þér þad umstang; ógnarlega er altaf margt í kringum þig, og þad þegar þú ert sjálf hætt ad bæta vid. Med
Arcturari
vil
Bréfritari: Jakobína Jónsdóttir, húsfreyja
Viðtakandi: Sólveig Jónsdóttir, 
Staður: Bessastöðum, Gull.
Dagsetning: 1880-05-09
Athugasemd: systir bréfviðtakanda

Bessast. 9. maí, 1880.
Kæri vi og mágur!
Þorlákur er nú seínn til ad skrifa af því hann hefir ekki tekid á penna nokkra daga svo hann kom adeins af einu bréfi, en sendimadur í póstinn ad fara.
Ekkert hefi ég heýrt Kristján minnast á ad hann ætladi nordur í sumar, einsog mér heírist á bréfi þinu til Láka, þessvegna get ég ekkert svarad uppí þad sem þú stingur uppá vid Þorlák, nema þad ad ekki væri ég óhrædd eda áhiggjulaus ad láta hann fara med Kristjáni.
þó þad megi nú kalla ad vel hafi geingid þennann tíma sídan hann kom til, þá er ekki fyrir ad synja ad heldur hefir sókt í þad sömu eínstöku sinnum í vor, sem stafar af þessum mörgu ferdum í Rv. útaf Jóni ritara og fleiri.
Eg byzt nú vid ad Kristján skrifa þér eítthvad um þá breiting á rádi hans, sem ég held ad sé í vændum, en hefir ekki verid látid upp skált enn, og ég ekki spurt hann ad. Hann hefir aldreí minst á veru sína hér, hvad hún yrdi löng eda skömm, en hún verdur valla löng ef þad er satt sem mig grunar ad hann sé nú trúlofadur Gunnu dóttir séra Þórarins prófasts okkar.
med honum slepti eg ó hrædda ö Þorláki. þú mátt nú ekki segja Kristjáni mín ord, og stinga öllu þessu undir stól sem ég skrifa. Nú fjölga ferdirnar og med þeím mælti tala meíra um þetta; ég ætti ekki ad gleýma því ad þid hafid léd mér Þorlák.
Forláttu rispid huxad og skrifad í flýtir og vertu kærast kvaddur af
Þinni einl magkonu
Jakobínu.
Bréfritari: Jakobína Jónsdóttir, húsfreyja
Viðtakandi: Sólveig Jónsdóttir, 
Staður: Bessastöðum, Gull.
Dagsetning: 1880-08-24
Athugasemd: systir bréfviðtakanda

Bessastödum, 24 ág. 80.
Elskulega systir mín,
Í dag höldum vid afmæli þorláks litla, þóad hvorugt okkar muni fyrir vist hvort þad er þann 24 eda 27 þ.m. en hann vildi heldur taka þad fyrra; þú gjörir svo vel ad láta okkur vita þad rétta. Eg ætla nú ad heílsa uppá þig og óska þér til lukku med ad Þorlakur og Kristjan eru heílir og frískir og óska ég hins sama þér og þínum heíma. Þegar
Phönir
sidast kom 14. þ.m. fekk hvorki Kristján eda vid neýtt bréf frá ykkur eda nokkrum vid Vatnid en nú mun póstur líka vera á ferdinni. Séra Björn í Laufási kom hér ígær
vissi hann ekki nema gód tídindi ad segja nordanad. Altad viku lidinni var hér indælasta tid, hyrdtinn vid þá eínmitt og þar med allann heýskapinn ad kalla má, sem var í bezta lagi, um 500 hesta.
Landfógelinn var mjög ánægdur yfir nordur ferd sinni; sérstaklega lét hann vel yfir ad heí sækja Pjetur bródir okkar; sumir búast nefnil. ekki vid ad þad sé gott, eptir þeím óhródri sem þeir Lork og Burtan breiddu út um hann. Kristján situr heíma núna og er ad keppast vid med Torfa, hann gerir miklar skorpur altaf, einsog fadir hans mun þekkja til. Ekki gerir hann rád fyrir ad fara hédan fyrri enn seint í Oktrober.
Næstlidinn Sunnud. voru vígdir 5 prestar, en enginn samt ad Mývatni; er ekki séra Stefán hjá ykkur til vorsins? Þad væri liklegt ad Óreglu prestar tækju sér til áminningar hvernig tekid hefir verid ofaní vid Sigurgeir Jakobsson.
Synir þínir munu bæta upp þó ég skrifi stutt og lítid. Med ástarkvedju til manns þíns og barni kved ég ykkur og óska allrar blessunar.
Þín mynnug elsk. systir
Jakobína.
27. Nú er sunnanaftanstormur med rigning. Þá vona ég ad gott sé hjá ykkur.
Bréfritari: Jakobína Jónsdóttir, húsfreyja
Viðtakandi: Sólveig Jónsdóttir, 
Staður: Bessastöðum, Gull.
Dagsetning: 1880-09-21
Athugasemd: systir bréfviðtakanda

BessaSt. 21 Sept. 1880.
Elskulega systir,
I mesta flýtir skrifa ég adeins ástar þakklæti fyrir bréf ykkar medtekid ígær, og því filgjandi sendingar, sem ég ætla nú í dag ad láta leyfa eptir á Pósthusinu Láka lidur vel, Gudi sé lof, og okkur öllum vid þetta gamla. Eg get ekki látid Láka skrifa núna, en lof bál og betrum ef vid lifum bædi, Forláttu
Þinni elskandi systir Jakobínu.
Þad er í radagerd hér á Nesinu ad hafa Barnaskóla og bidja þeir okkur ad leggja til húsins, sem nóg eru til, er búid ad ráda hálf skólagenginn mann sem komist hefir upp 3
a
bekk. Eg vil stidja ad þvi hvad ég get vegna Láka, sem þessi madur sjálfsagt segir til og þad eítthvad meir en hinum vona ég, því hann er dálítid lengar kominn. þeir sögdust ómögulega getad notad Flensbogarskolann ur þessari sókn, en hér eiga börnin ad ganga daglega heíman og heim.
Grímur er ordinn þingmadur i Borgarfjardarsýslu
Bréfritari: Jakobína Jónsdóttir, húsfreyja
Viðtakandi: Sólveig Jónsdóttir, 
Staður: Bessastöðum, Gull.
Dagsetning: 1880-10-15
Athugasemd: systir bréfviðtakanda

BessaStödum 15 Okt. 1880.
Elskulega systir,
Ástar þakkir enn og aptur fyrir sendingurnar med Arctaris ullina og reídinar, sem hvorttveggja kom sér ágætlega vel; Reídarnar höfum vid badad á hverjum degi sídan og smakkast heldur vel, ekki síst okkur gömlu Mývetningönum, sönnun þínum er er mjer, ég á enn nokkud eptir, sem ég atla ad trýna Láka okkar. Nú fer Kristj. ad kvedja okkur brádum; vid erum glöd yfir því ad rád hans sýnist nú standa miklu betur en í fyrra, hann sjálfur frískur, -nema svolítid kvef núna- og hefir nú, med adstod Sr Þórarins
búid vel um sig í hinum nýa samastad, svo flest sýnist nú leýka í lyndi. Grímur m. og hann hafa komid sér mikid vel saman í þessari sambúd hér.
Láki okkar geingur nú að miklu leýti sjálfala ennþá, en ég vona að það breýtist bráðum og hann fái nú reglulega kenslu í vetur; hann er hverjum manni hugþekkur, sem við hann kynnist.
Við höfum alls ekkert bréf fengið að norðan síðan með ullinni skrifað snemma í september; heýrt höfum við að maðurinn þinn sé orðinn þingmaður þá hefðir þú nú erindi að koma með honum ef heýlsa þín leýfði að sumri og heímsækja sonu þína; eptir því sem mér skilst á bréfum þínum er nú heílsa þín roðin betri, guði sé lof; Láki hefir sagt mér hvað þú hafir opt verið þungt haldi af tannpínunni.
Séra Matthias þikir heldu kominn á græna grein að vera orðinn prestur á öðru eins hofuðbóli og Odda, ef hann er nú maður móti ad taka. Með beztu kveðjum Gríms og mín til ykkar hjóna og barna og vina og frænda fyrir norðan er ég þín ávalt elskandi sysitr
Jakobína.
Nú eru hlýviðri daglega, stundum með smá rigningu, svo vel hefir geingið með öll haustverk; ekki þarf að kvarta yfir umstanginu við göngurnar, sem ég man vel eptir frá Reikjahlíð.
Þorlák er mikið farið að lenga eptir bréfum, þið gerið svo vel að láta þau ekki samanvið Kristjans bréf framar heldur að skrifa utaná til Þorláks eða mín. Ullar verðinu vona ég að Kristján ráðstafi einsog faðir hans segir fyrir, Grímur hefur beðið hann að borga það af því sem þeirra er á milli, en þið hafið svo mikla fyrirhöfn, sem ekki er borgað og þú reíðarnar, sem aldreí verða borgaðar.
Þinghúsið hvað vera komið langt að veggjum og eítthvað birjað við þakið. Magn. Stephenssen flutti 1 okt. í sitt nýa hús sem er fallegt og háreýst og kalla sumir Uppsali. Þeir hafa byggt fjölda húsa í Rv. í sumar og altaf er fólkið af flitja þangað. Systurnar frá Odda atla að búsetja sig þar í vor, likl. 3.
Bréfritari: Jakobína Jónsdóttir, húsfreyja
Viðtakandi: Sólveig Jónsdóttir, 
Staður: Bessastöðum, Gull.
Dagsetning: 1880-11-28
Athugasemd: systir bréfviðtakanda

Bessastöðum 28 nóv. 1880
Elskulega systir mín.
Við Þorlákur erum orðin heldur leið yfir bréfaleýsi nú í langann tíma; ég fekk ekki eítt eínast í þettað sinn hvorki að norðan né að austan; hamingjan gefi góðar fréttir þegar þær koma, það er mest vert. Þorlákur er nú búinn að týna eítthvað til í bréf systkina sinna, verið hetur að þeím yngri þiki lítið til koma að þeim er skamtað sama en ég hélt það væri þó skárra en ekki, en hann átti
nú
að passa það sem honum var sett fyrir í skólanum og svo þarf nú að létta sér uppá milli, hann hefir verið talsvert kappsamari síðan þessi skóli kom en í fyrra, en í sumar þarf hann ekki að vera með, t.a.m. lestri og let ég hann þá
lesa annað; kennarinn segir honum líka dálítið til auknýtis. Ekki hefir Láki fengið nema að kenning af Kighósta þeím sem hér hefir geingið í haust og mörg börn hafa ordid slæm af; ég hélt losnar um tíma aðeins nokkurnvegin inni svo nú er hann farin, ég hef honum nú lýsi og þvæ hann stundum úr sjó, til að fyrir byggja Kirtlaveíki, það segir Tómas að sé hið bezta mót henni, en það er ekki svo meint að nokkur beri á henni í Þorláki því hann er altaf eíns frískur.
Mikið óskaði ég að þið hjón væruð komin ad Görðum 22 okt. í bruðkaup Kristjáns, en það kom nú fyrir lítið einsog vant er; margur mintist ykkar samt um kveldið. Landfógetinn mætti fyrir minni brúðhjónanna en Sr Hallgr. fyrir minni foreldra Kristjans og Gr. m. fyrir minni hjónanna í Görðum eptir beiðni Kristjáns. Veízla var ágæt og allir glaði, brúðhjónin mikið ánægjuleg og Kristján sérlega nettur. Skömmu síðar drógum við út að heílsa uppá ungu hjónin á þeirra egin heímili, leízt mér þar vel á, herbergi
29. áðan fekk Láki bréf frá Kristjönu og Möllu og glaðnaði heldur yfir honum. Guði sé lof að ykkur líður heldur vel, eptir því sem mér skilst á þeím bréfum, en bágt er það að Kristj. litla er svo heilsutæp. Hvað baggar henni eginlega?
Húsfrú Solveig Jónsdóttir
Gautlöndum
góð og vel uppdubbuð nema kannske nokkuð köld og eldiviðar frek og húsbúnaður prýðis fallegur. Kristján fór frá okkur 21 okt. eptir rétta 13 man. og er ég nú glöð yfir að hugur hans stendur með meiri blóma
nú
en áður enn hann kom hingað. Einusinni hafa þau heimsókt okkur og voru hér þá dagstund, glöð og kát.
Við hin lifum við þetta sama; Tíðin hefir mátt heíta góð, þó koma óvanalega mikil frost í miðjum mánuðinum, og er ég hrædd um að þú hafi verið hart hjá ykkur, en ég vona að allar skepnur hafi verið búið að taka til hirðingar svo ekki hafi orðið tjón að, sem ég bið Guð að gefa, forda fúsi og slysum; það er helzt til mikið opt af þeim hér við sjóinn. Fréttir man ég engar, enda er nú óþurfari að skrifa þær á þessari blaðaöld. Láki er að stagla í Landafræði við vorðið hjá mér, og ég man ekki meíra að skrifa. Eg óska ykkur hjonum og börnum og öllum vinum mínum gleðilegra jóla og allrar blessunar í bráð og lengd.
Þín elskandi systir meðan torir
Jakobína.