Bréfritari: Sigríður Pálsdóttir, 
Viðtakandi: Páll Pálsson, bróðir, stúdent
Staður: Breiðabólsstað, Rang.
Dagsetning: 1868-08-04
Athugasemd: Páll var bróðir Sigríðar

sv 11 aug
Br.b.st 4 Agúst 1868
ástkjæri gódi br. minn!
Eg hef heirt ad Jón södli atli ad bregda sér eptir vana sudur um sláttin og i þeirri vona ad hann ridi um hladid og taki sedil þenan birja eg hann og er þá fyrst ad þakka góda og kjærkomna bréfid þitt af 9 Júli og óska eg af heilum hug ad sá mánudur hafi verid þér br.m.g. léttbærari enn mér, og okkur hérna, þvi á honum kvöldust og dóu 2 börnin hérna úr þessari vondu hálsveiki gud hvildi þad firra á Sunudagsmorgunin kl. 8 þann 19 þ m eptir þúnga 11 daga legu enn skérandi hörmúngar i 2 dægur, þad var Steffán litli rúmlega hálfsfimta árs hitt var nafna mín komin á 10 ár sídan 13 Mars hún skildi vid kl 4 þan 28 s m eptir 11 daga hæga legu og sindist heldur léttbært daudastrid bædi skildu vid i fánginu á pápa sínum, þad er fögur sjón hvad foreldrarnir eru róleg og bera sig kristilega eg er vest og mér líka nokkur vorkun þvi eg er nú farin
x
ad gérast næsta ónít, þetta beid mín heima eptir hrakníngu mína
x og róleg hugmind þeirra um þessi börn ad Sigrídur hafi verid besta barnid þeirra enn Steffán þad skémtilegasta og frábærasta og muni þaug nú taka gódum framförum
eg man ekkert eptir Öxlini eg held hún sé nokkud betri Eg get hleigid ad bréfinu þínu bródir minn þú kvartar um óþerrir, enn hvad ætli þú ségir nú, sídan þú skrifadir man eg ekki til ad þerrirdagur hafi komid hér, ekki eirn baggi hirtur
enn
eins dags slæja eptir af láninu og er þad ó= vani þvi Túnid er stórt, mórin liggur allur flatúr og var hentugast ad nægilegt var til af gömlum sumarlángt, þú mátt vera vissum ad Stefanía atlar mér ekki svo gott ad hún beri fram fyrir mér stiúpu módur sinnar þvi hún veit þad mundi verda árángurs laust ödrum eins á eg hægt med ad neita og þad þó Jón Olafson yrkti um mig brag og setti i baldur annars þikir mér St liggja nær ad hugsa meira um módur sína heldur enn ad flækjast inn i ástand þessarar, eg vildi bidja þig ad renna svona hornauga til ad Stebbi frændi kjæmist ekki i vistina hjá Madama Þorb. þad var mesti ferstans hugur i honum þá fundust seinast þó hann væri hniflaus hann vildi reina ad hafa kvöld og morgunmat hjá siálfum sér og sagdi þad léttari kostnad, enn honum er þetta svo best létt ad hann fái einhvurn vissan mann ad geima matvæli sín ef eg á rétt ad þekja hann, og dettur mér þá helst i hug kona Jóns arasonar kunínga þíns, mig lángar nú til ad heira þina meiníngu um þetta, eg reindi kanskie ad stirkja hann lítid eitt med smier þad er ad segja ef mér gelst nokkud sem er nú mikid vanséd, enn um kjötid
veit eg nú ekki hvad eg á ad hugsa eda hvurnin ætti ad gera honum eina kind ad mat þó madur vildi afstanda hana, eg taladi ekkert vid hann um þetta þvi eg hélt þad árángurslaust enn þína meiníngu vildi eg fegin heira hvurt þér sínist þetta nokkurt vit firir hann og þá hvurnin eg mundi geta stirkt hann og væri þad nokkud þirfti eg ad vita þad fyrir haustferdir, nú er komid lángt bréf frá frú Ingibjörgu og þakklæti fyrir ostin enn samt segir hún ad hann hafi ekki verid gódur ekki betri enn holeinskur ostur enn vildi hafa hann eins og besta
svæser
ost hún sendir mér sínis horn af bandi sem hún segir sig vanti anad eins og ber mér kvedju systir m. og segir hún gæti prjónad ef hún hefdi band til þar hjá bidur hún mér þónustu sina og fellur nú alt i liúfa löd á milli okkar eg reini ef get ad senda band spotta enn ostana atla eg ekki ad bjóda henni fleiri, annars veit eg ekki hvurnin adrir hafa reinst sem eg hef sent eg hef fengid þá til skiptis hjá dætrum mínum, ekki þikir mér ótrúlegt ad þú komir út skilíng þvi þad gæti eg líka, enn um mat björg er eg bedin eins og eg hefdi stórbú, nú er Thorgrímur búin ad segja sig úr sameignini vid
læfoli
og var þad stutt gaman skémtilegt
Sk
læknir fór út á bakka ad semja vid þá, og gaf þá
læfoli
honum pant i höndlunar
og íbúdar
husunum og lód á lakkanum sem léngdi
gjaldfrestin um 5 ár og setti Rentuna ofaní 4 dali af hundrad sem hefur verid 6 v.d. þetta læt eg mier linda núna fyrst enn sjálfsagt þikir mér ad feikin liggi vid dyrnar._ fyrirgefdu þetta rugl og lestu i málid þvi eg er illa upplögd berdu ástar kvedju húsb. þínum og lídi þér ætíd vel br.m.g.
þín ætid elsk systir
Sigr. Pálsdóttir