Bréfritari: Jón Árnason, bóndi
Viðtakandi: Halldór Jónsson, prestur
Staður: Víðimýri, Skag.
Dagsetning: 1871-04-21

Víðimýri, 21. apríl 1871
Velæruverðugi herra prófastur!
Háttverti vinur!
"Bera verður til hverrar sögu nokkuð" Að jeg nú aldrei þessu vangur fer að rita yður, kemur af því, að í vetur sem næstleið, sendi Gísli Gíslason á Husey Eyólf
Hansson norður til yðar og V. Oddsens í þeim erindum að kaupa hálfa Húsey, og kvaðst Eyólfur, er hann kom aptur, hafa fengið hálflenduna keypta - og það skriflega
gjört- fyrir 600
rdf
móti því skýlausa loforði, að borga helming af
tjerri
upphæð í næstukauptíð, en síðari helminginn
að hausti komandi, allt í peningum og enn - skrift í verzlun á Akureyri - Jeg vildi fyrir hvern mun ekki spilla þessu fyrir Gísla, ef skeð gæti, að hann með þessu móti
gæti fengið varanlegan samastað, þó jeg á hinn boginn sæi eingin
líkindi
til, að hann gæti keypt af sínum rammleik; þar hann, skilinn
við konu fyrir
ýmislegt
ástand, berst fyrir börnum þeirra, fjelaus að kalla, og liggur því við sveit, eins fyrir það um hann er ný búinn
að taka í arf eptir móður sína.
Nú er Eyóflur eins staddur að sinu leiti, og svo fjelaus, að hann gat naumast borgið móður sinni vorið 1869 og
sagði
eigi komið henni neinstaðar fyrir; og sagði hana því hjer til
sveit
arráðstöfunar í það skipti. - Það hefur líka komið á við daginn, að Gísli er nú
alveg
frá fallinn nefndu jarðarkaupi, og búinn að fá annan mann í það - Eggert Gunnlögsson að nafni, nú til heimilis að Flatatungu;
einhleypan mann er stundar járnsmíði, og veit jeg ógjörla, hvort hann er fær um þessi kaup, þó hann máske sje að græða á handverki sínu; en hitt ræður að líkindum,
að hann vart muni fara að búa á jörðinni, og hún svo niðurníðast enn
þá
meir en að undanförnu - sem þó sýnist vart
mega - undir ábúð Gísla, sem eigi hefur efni á hana hálfa svo í lagi sje. Mjer kemur því til hugar að grenzlast eptir
hjá yður
, hvert Gísli hefur
rjett
eður
heimild
til að selja jörðina hverjum er hann vill, ef hann gat eigi
sjálfur keypt,, og með því fara með hana eins og honum gott þykir, ef til vill, eigendum í skaða. Og svo á hinn bóginn, hvert
þer
viljið, getið eða
þorið að eiga á hættu, að útvega mjer nefnda hálflendu til kaups, með sama
verði, og öllum sömu skilmálum sem í vetur. Þó mjer nú þyki hún heldur dýr, og eigi sje gott um peninga, þá samt mundi jeg
hafa, ef til þess kæmi, eigi láta standa á borguninni fram yfir tiltekinn tíma, og einnig sjá um, að hin hálflendan eigi færi í níðslu, eins og nú virðist benda til
að verði. Þar að mjer er nú orðið hugleikið að þessu geti orðið framgengt, bið jeg yður að gjöra hvað þjer sjáið bezt, henta mín vegna, til þess jeg nái kaupunum, án
þess þó að nokkurs rjetti sje þar með hattað, eða að jeg fari í kapp við nokkurn um þau, sem jeg eigi þarf að taka fram við yður á nokkurn hátt. Af því nú er í von að
jeg fái að sjá yður í sumar um leið og
þer
farið á þing ( ef við lifum.) Þá eru áð síðustu mín innileg til mæli, að þjer sjáið svo um, að Húsey
sje engum lofuð til kaups fremur en búið er,
til Gísla
, þangað til við finnumst, og getum glögglega talað um allt hjer að lútandi. Hefði
jeg haft um boð yfir Húsey, skildi jeg hafa nú strax í vor útvegað á hana góðan og duglegan mann, sem þó hefði unnið til að lofa Gísla að vera kyrrum á hálflendunni
í þetta sinn, semsje næst komandi fardagár.-
Jer er nú maíke orðinn allt af fjölorður um hið framandritaða, og let
þvi heldur
hjer við staar nema, en óska umfram allt eptir svari frá
yður með brjefbera mínum Birni Guðmundsyni frá Kirkjuhóli, sem nú leggur af stað norður á sveitir. Fyrirgefðu mjer að jeg ómaka yður með þessum illa úr garði gjörðu
línum, og lifið með öllum yðar sem allra bezt að óskað getur yðar velæru verðugheita skuldn.,
J.Árnason
P.S.
Hafi jeg brotið lög
a "þúinur"
álít jeg mig skildugan að borga fyrir mig að lögmáli rjettu við samfundi.-