SherryT997/IndicTTS-Deepfake-Challenge-Data huggingface dataset:
मनोहर पर्रिंकर ने आगे कहा कि बतौर रक्षा मंत्री कश्मीर एक ऐसा मुद्दा रहा, जिसके चलते मुझे वापस गोवा आना पड़ा
यह वंचन एवं असंतोष की भावनाओं को उत्पन्न करता है जो द्वंद्व को उद्दीप्त कर सकते हैं|
नस्ल पर आधारित भाषा के चलते नाम भी अकसर स्याही में रँगे होते थे|
देश के विभिन्न क्षेत्रों में पीढ़ी दर पीढ़ी सैकड़ों सिख परिवार रहते आए हैं
नासदाक एक प्रमुख इलेक्ट्रानिक विनिमय केंद्र का नाम है जो न्यूयार्क में स्थित है|
विश्वनाथन आनंद ने पाचवां फ़्रैकफ़र्ट क्लासिक शतरंज टूर्नामेंट का ख़िताब जीता।
कहते हैं इस कला को करने वाले की ऑंखें जल्द ही साथ छोड़ जाती हैं।
शारदा चिट फंड कंपनी के मालिक सुदीप्तो सेन को भी यूनाइटेड बैंक ऑफ इंडिया ने भारी ऋण दे रखे है
बादल, तितली और बारिश पर लिखी कवितायें, कम से कम पचास टिप्पणियाँ पूर्णमासी तक अवश्य प्राप्त करेंगी।
वहीं आरसीबी इस प्वॉइंट टेबल में सबसे नीचे स्थान पर मौजूद है
पादप हॉर्मोन का दूसरा उदाहरण जिब्बेरेलिन हैं जो ऑक्सिन की तरह तने की वृद्धि में सहायक होते हैं|
अब ये चीरहरण द्रोपदी का न होकर भारतीय मुद्रा का होना चाहिए
खेल पेज पर पढिय़े तमिल इंटरव्यू, जिसका हिन्दी अनुवाद ऊपर छपा है।
लेकिन झुग्गी बस्तियों में लोगों को रोज़ाना प्रति व्यक्ति 20 लीटर पानी भी नहीं मिलता|
किसी व्यक्ति के बुद्धि लब्धि प्राप्तांक की व्याख्या तालिका १.१ की सहायता से की जा सकती है|
1922 में जब राखालदास बनर्जी यहाँ आए, तब वे इसी स्तूप की खोजबीन करना चाहते थे|
इस प्रकार पानीपत की दूसरी लड़ाई में अकबर को उसके सेनापति बैरम खाँ की बदौलत भारी विजय हासिल हुई।
उन्नीसवीं सदी के आखिर तक हमारे देश का बड़ा हिस्सा जंगलों से ढँका हुआ था|
अगर आप फिजिकल गोल्ड नहीं लेना चाहते हैं तो गोल्ड् ईटीएफ में निवेश कर सकते हैं
जब विलयन में विद्युत धारा प्रवाहित की जाती है तो यह आयन विपरीत इलैक्ट्रोड की ओर गमन करने लगते हैं|
डीसीपी जॉय टिर्के ने इस घटना को लेकर कहा कि क्राइम ब्रांच की टीम को टिप मिली कि कुलवीर इस शूटिंग में इन्वॉल्व है।
विद्‌युत अवरोधक आवरण वाली ताँबे की तार लेकर तार के फेरों से कुंड़ली तैयार करने पर बननेवाली रचना को परिनालिका  कहते हैं|
बजटीय घाटे के लिए वित्त पोषण या तो करारोपण या ॠण अथवा नोट छापकर किया जाना चाहिए|
सारणी में भेड़ों की कुछ नस्लों के नाम दिए गए हैं, जिन्हें हमारे देश में ऊन उत्पादन के लिए पाला जाता है|
भारतीय फर्रुखाबाद से हैं और खुला खेल फर्रुखाबादी खेलने के लिए मशहूर है।
फास्ट बॉलर जेसन बेहरेन्डॉर्फ ने तो चार विकेट लेकर भारतीय बल्लेबाज़ी की कमर तोड़ दी।
इस सिलसिले में यह भी उल्लेख है कि टुन्नू का दुलारी नाम्नी गौनहारिन से भी संबंध था|
दोनों डिब्बों में बराबर मात्रा में जल भरिए तथा उन्हें दोपहर के समय लगभग एक घंटे के लिए धूप में रख दीजिए|
बमरौली कटारा मे कौशल वाजपई की पुरानी हवेली में फिल्म भूमि के कुछ दृश्य फिल्माए जाने हैं।
आप शायद यकीन ना करें लेकिन कई तलाक के किस्सें सोने की आदतों के चलते भी हो जातें हैं।
इस बारे में मेट्रों प्रवक्ता ने कहा कि रक्षा बंधन पर पिछले सारे रिकार्ड टूट गये
अजित केशकंबलि, कौत्स, पूर्ण कस्सप, मक्खलि गोसाल भी शूद्र और अपने समय के प्रखरतम दार्शनिक थे।
मन्नूलाल बनाम पश्चिम बंगाल राज्य मामले में हेरिटेज  हर्ब्स लिमिटेड के कुछ निदेशकों पर चेक बाउंस का मुकदमा चलाया गया था।
क्षुद्रांत्र की भित्ति में ग्रंथि होती है जो आंत्र रस स्रावित करती है|
रसायन विज्ञान ने उपयोगी वस्तुएँ जैसे अम्ल, क्षार, रंजक, बहुलक इत्यादि बनाने वाले उद्योग स्थापित करने में सहयता की है।
वीडियो में दिख रहा है कि छात्र एक दूसरे का कॉलर पकड़कर लात घूँसे और लाठी डंडे बरसाने में लगे हुए हैं
अपनी कक्षा के सभी विद्यार्थियों द्वारा विभिन्न पुष्पों के अध्ययन संबंधी प्रेक्षण सारणी में लिखिए|
बॉलीवुड अभिनेत्री ऐश्वर्या राय बच्चन कल्याण ज्वैलर्स के एक स्टोर के लॉन्चिंग इवेंट में नजर आईं
इसी प्रकार कुछ ऐसी औषधियाँ हैं जो मलेरिया के परजीवी प्रोटोज़ोआ को मारती हैं|
जब किसान मंडी जाकर यह कोड दिखाएगा तो ब्योरा सही होने पर किसान अस्थायी पर्ची के सहारे अपनी फसल बेच सकता है
आज तक न्यूज़ चैनल के बनबीर सिंह समेत कई पत्रकरों ने भीड़ को समझाने की कोशिश की।
अष्टांग आसन मुद्रा में टेबल मुद्रा, श्वान मुद्रा और सर्प मुद्रा के आसनों का अभ्यास किया जाता है
गेहूँ फसल की अपेक्षा दलहनी फसलों में ज्यादा आमदनी है
इस अवसर पर सृष्टि हुंडाई के मालिक एसपी जैन ने विजेताओं को पुरस्कार वितरित किये।
ବଗ କହିଲା
ରାଜା ଗୋପାଳଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ଓ କଥା ଚାତୁରୀରେ ମୁଗ୍ଧ ହେଲେ ।
ଜଙ୍ଗଲରେ, ଗଛବୃକ୍ଷ ପ୍ରତି ବିପଦ ରହିଲା ନାହିଁ ।
ସେ ଆକାରରେ ମୂଷିକମାନଙ୍କଠାରୁ ଯଥେଷ୍ଟ ବଡ଼ ଥିଲେ ।
କିଛି ସମୟ ପରେ ଫେରି ଆସି ବଡ଼ କ୍ଳାନ୍ତ ବୋଧ କରି ଥକ୍କା ହୋଇ ବସିଯାଆନ୍ତି ।
କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟାସାଗର ପୁଣି ବର୍ଦ୍ଧମାନ ଗଲେ ।
ସେ ଗାଁର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପୂଜା ହୁଏ ଅଷ୍ଟପ୍ରହରୀ ।
ଦିନେ ସକାଳୁ ଗୋପାଳ ଶେଯ ଛାଡ଼ି ମୁହଁ ଧୋଇ ନଥାନ୍ତି ।
ଏହା ବନସ୍ପତି ଘିଅ, ଓ ସାବୁନ୍ ତିଆରିରେ ଲାଗେ ।
ଏମିତି କିଛିଦିନ ଗଲାପରେ ଆଉ ଦିନେ ପଣ୍ଡିତଙ୍କର ବାସନ କୁସନ, ଗରା, ନୋଟା, ବାଲ୍ଟି ଇତ୍ୟାଦି କିଏ ନେଇଗଲା ।
ଏହି କଥାରେ ଖୁସି ହୋଇ କୃଷ୍ଣମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କ ସାଥିରେ ସେ ଝିଅଟି ଗଲା ।
ସେମାନେ ଭାବିଲେ, ଆପଣା ଆପଣା ଭିତରେ ଝିଅପାଇଁ କଳି କରିବା ଅପେକ୍ଷା, ଶାନ୍ତିରେ ରାଜ୍ୟ ପାଇ ରହିବା ଭଲ ।
ଏହାର କିଛି ଦିନପରେ ଚୋରଟି ମରିଗଲା ଓ ପୁଅ ତା’ ବାପା ଭଳି ପ୍ରାୟତଃ ଚୋରି କଲା ।
ଅସୁର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଧାଇଁ ଥାଏ ।
ରାମ କହିଲା, ଆମେ ତ ଚିଠି ନେଇ ଯାଇଥିଲୁ ।
ରାଜା କହିଲେ, କଂଟା ଥାଉ ପଛେ ତମେ ଆଗ ନୌକା ଲଗାଅ ।
ଅଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କ କଥାରେ ସେ ପିଲାଟି ହସି ହସି କହିଲା, ମହାଶୟ, ମୁଁ ତ' ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଥିଲି ।
ସେଇଟା ଯଦି ପେଟକୁ ଯିବ ଆମେ ଦୁହେଁ ମରିବା, କିନ୍ତୁ ଦ୍ଵିତୀୟ ଥଣ୍ଟ କିଛି ଶୁଣିଲା ନାହିଁ ।
ଆଉ ଜଣେ ସାଙ୍ଗ କହିଲା, ମୋ ପାଖରେ ଗୋଟିଏ ହାଣ୍ଡି ଅଛି ।
ଏହା ଭାବି ସେ କୁମ୍ଭୀରକୁ କହିଲା,
ସେ ପାଦରୁ ଜୋତାଯୋଡ଼ିକ ଖୋଲି ରଖିଦେଇ ଶୋଇବାକୁ ଗଲା, କିନ୍ତୁ ତା’ର ନିଦ୍ରା ଆସିନଥାଏ ।
ସିଂହ ତାକୁ ମାରି ଖାଇବ, ଅନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ମାରିବ ନାହିଁ ।
ପିମ୍ପୁଡ଼ିମାନେ ତାକୁ କାମୁଡ଼ି କାମୁଡ଼ି ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ କରିପକାଇଲେ ।
ଯଥାସମୟରେ ସେ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତକ୍ଷଶିଳାକୁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ସେଠାରେ ବିବିଧ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଦର୍ଶିତା ଲାଭକଲେ ।
ତେଣୁ ରାଜା ଶାନ୍ତିରେ ଶୋଇବା ପାଇଁ ସେ ତା’ର ଡେଣା ମେଲାଇ ରଖି ରାଜାଙ୍କ ମୁହଁକୁ ଛାଇରେ ରଖିଲା ।
ମୋର ଏହି ସଂନ୍ଧ୍ୟା କରିବା ମଧ୍ୟରେ ତୁ ଯାଇ ଚୁଲାଟିଏ ଖୋଳି ଦେଇଥା ।
ଗୋପାଳଙ୍କୁ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଦେବା ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ସଭାର ଆୟୋଜନ କଲେ ।
ତହୁଁ ବୀର୍‌ବଲ୍‌ ବୁଢାଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ଚାଲିଗଲେ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିଚରା ନନ୍ଦିବିଳାସ ପିଛା ଖର୍ଚ୍ଚ କରି କରି, ଗରିବ ହୋଇଗଲେ ।
ବିପଦ ଆପଦରେ ସାଥୀ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ବାଟରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ସିଂହ ମୋତେ ଅଟକାଇଦେଲା ।
ଏଭଳି ଦୁଃଖରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଥିବା ବେଳେ ଜଣେ କେହି ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀଙ୍କୁ କହିଲା ଯେ ତଥାଗତ ବୁଦ୍ଧ ଶ୍ରାବସ୍ତି ଆସିଛନ୍ତି ।
ଏଥି ସକାଶେ ଗୋପାଳ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଭିମାନ କରି ଓ ନିଜର କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ।
ନିଜର ବୁଦ୍ଧି ଲଗାଇ, ଆଗତ ବିପଦର, ମୁକାବିଲା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟାକଲା ।
ଜଙ୍ଗଲ ପଡ଼ିଛି କିନ୍ତୁ ଘଞ୍ଚ ଗଛଲତା ନାହିଁ ।
ପୁଅକୁ କୌଣସି ସ୍ଥାନକୁ ସେ ଏକୁଟିଆ ପଠାଇଲେ ନାହିଁ ।
ଗୋପାଳର କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଲୋକ ଲଗେଇ କୂଅଟିକୁ ଶୁଖାଇ ଦେଲେ ।
ବଡ଼ରାଣୀ ଯେଉଁଠାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ ସେହିଠାରେ ପଥର ହୋଇଗଲେ ।
ଯାହାକୁ ଯେଉଁଠି ପାଉଥିଲେ, ଶିକାର କରି ଖାଉଥିଲେ ।
ସେ ପିଲାମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ତୁମ ଘରବାଡ଼ି ଭିତରେ, କେତୋଟି ଗଛ ଅଛି କହିପାରିବ ।
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିନ ପରି ସେଦିନ ସଭାରେ କୌଣସି କଥା ଆଲୋଚନା ନ ହୋଇ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତେ ବସିଛନ୍ତି ।
ମୋଟରେ ସତରଟି ହୀରା ଥିଲା, ମୁଖିଆ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇଥିବା ନିଜ ହୀରାଟିକୁ ମିଶାଇ ଦେବାରୁ ମୋଟ ଅଠରଟି ହୀରା ହୋଇଗଲା ।
ବିଦ୍ୟାସାଗର କହିଲେ, ମୁଁ ଆଦୌ ତୁମର ମଜା କରୁନାହିଁ ।
ଦିଅଁ ବୋଧହୁଏ ସେମାନଙ୍କ ଡାକ ଶୁଣିଲେ ।
ଦିନେ କୁଆରାଜା ମେଘବର୍ଣ୍ଣ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଆଲୋଚନା କରିବା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ପାରିଷଦ ବର୍ଗଙ୍କୁ ଦରବାରକୁ ଡକାଇଲେ ।
କଣ୍ଟାଝଟା ଲଟାବୁଦା ଡେଇଁ ଧାଇଁବା ତ ସହଜ ନୁହେଁ ।
ଏସବୁ ମୋର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ପାପ, ଯାହାକି ମୁଁ ଭୋଗୁଛି ବୋଲି, ମହର୍ଷି କହିଲେ ।
ଅନେକ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ପିଲାପିଲି ନ ହେବାରୁ, ମନଦୁଃଖରେ, ଦୁହେଁଯାକ କାଳ କାଟୁଥାନ୍ତି ।
ତୁମେ ଯାହା ମାଗିବ, ମୁଁ ତାହା ଦେବି।
ଏ କଥା ଶୁଣି ରାଜା ମନେ ମନେ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ ।
ସତକୁ ସତ ଏଥର ସେଇ ପଥରଟା ଅତି ସହଜରେ ଉଠିଗଲା ।
ତା’ ଛଡ଼ା, ତା’ର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ସାଙ୍ଗ ଥିଲା, ତାଙ୍କ ପୋଷା କୁକୁର, ଯା’ର ନାଁ ଥିଲା ଟିପୁ ।
ବୁଢ଼ୀଠୁ ଏହା ଶୁଣିଲା ପରେ, ମହାକବି ମାଘ କହିଥିଲେ, ହଁ ବୁଢ଼ୀମାଉସୀ, ଆମେ ଯାତ୍ରୀ ।
ଦିହେଁ କଥାଭାଷା ହୋଇ, ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଗକୁ ପାଦ ବଢ଼ାଉଥାନ୍ତି ।
ନେଉଳ ତାକୁ ପିଠା, ଆଚାର, ଏବଂ ଶୁଖୁଆ ଆଦି ଖାଇବାକୁ ଦେଲା ।
ନରେନ୍ଦ୍ର ପୁର, ଓ ଛତ୍ରପଦାଗ୍ରାମ ମୁଣ୍ଡରେ, ମଙ୍ଗଳାଦେବୀ ଠାକୁରାଣୀ ପୂଜା ପାଇଛନ୍ତି ।
ଏଥିରେ ମାତିଲେ, ଲୋକେ ଶେଷରେ ଫାଶୀ କାଠରେ ଝୁଲିବା ହିଁ ସାର ହେବ ”।
ଏଠାରେ ଥିବା ଗଛଲତା, ଓ ପ୍ରାଣିଜଗତ, ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ବେଶ୍ ଦରକାରୀ ।
ହେଲେ, ସେ କଦଳୀ ଗଛ ଲଗାଇବାରେ, ମଜୁରୀ ଖର୍ଚ୍ଚ ପାଇଁ ଚାହୁଁ ନଥିଲା ।
ସେହି ଗାଁର ଲୋକ ସଂଖ୍ୟା, ପାଖାପାଖି ତିନିଶହରୁ ଅଧିକ ।
ସମସ୍ତେ ଚାଲିଗଲେଣି, ମୁଁ ଏକା ରହିଗଲି ଯେ ।
ସ୍ତ୍ରୀ, ଛୁଆ, ପିଲାମାନେ ଧାନ, ଚାଉଳ, ଟଙ୍କା ପଇସା ଦେଇ କିଣି ରଖନ୍ତି ।
ତାକୁ ଦେଖା କରି, ତା’ ପାଖରୁ ଲୁହା ତରାଜୁଟା ନେଇଆସିବା ଦରକାର ।
ସେ ନିଜ ସୁନାହାରକୁ ବେକରୁ ଓହ୍ଲାଇ, ତୁଠ ପଥର ଉପରେ ରଖନ୍ତି ।
ଚାକର, ପିଲାଟିକୁ, ଗୋଟିଏ ବେତ ଟୋକେଇରେ ଶୁଆଇଦେଇ ଫେରିଲା ।
ହେଲେ ପଦ୍ମାବତୀ ତୁ ଆମମାନଙ୍କର ସାନଭଉଣୀ ପରି, ତୋତେ ବହୁ ବିଦ୍ୟା ଜଣା, ଆମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁ ହିଁ ବିଦ୍ୟାମତୀ ।
ରାଜା ଶିବିଙ୍କର ଏଭଳି ଯଶ ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣି, ସ୍ଵର୍ଗର ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ର ମନେ ମନେ ବିପଦ ଗଣିଲେ ।
ଅଧିକ ମାଟି ଧୋଇ ହୋଇ ମୃତ୍ତିକା, କ୍ଷୟ ଘଟିଛି ।
ଫଳରେ ସେ ବାଟରେ ଯାଉ ଯାଉ ଗୋଟିଏ କୂଅ ମଧ୍ୟରେ ଗଳି ପଡ଼ିଲେ ।
କିନ୍ତୁ ନନ୍ଦିବିଳାସ ଟାଣିବ କ’ଣ, ଠିଆ ହେବା ଜାଗାରୁ ଚଙ୍କିଲା ନାହିଁ ।
ବର୍ଦ୍ଧମାନ ଭାଣ୍ଡ ଗୋଟିଏ ନଦୀ ଘାଟରେ ପହଁଚି ଦେଖିଲେ ଯେ ନଦୀର ଦୁଇ ପାଖରେ ଦୁଇଜଣ ଲୋକ ପାରି ହେବାକୁ ବସିଛନ୍ତି ।
ହଂସ ତ ଆପେ ଆପେ ଆସି ସୁନା ପର ଦେଇ ଯାଉଥିଲା, ତୁ ତାକୁ ଏମିତି ମାରିଦେଲୁ ନା ।
ତାକୁ ଦେଖିଲାକ୍ଷଣି, ବାଦ୍‌ଶାହାଙ୍କର ହୀରା କଥା ମନେ ପଡ଼ିଗଲା ।
ତୁମେ ପାଟି ଖୋଲା କରି ଛିଡ଼ାହବାର କାରଣ କ’ଣ ।
ମୋ ପାଇଁ ବହିପତ୍ର କିଣିଦିଅ ।
କଦଳୀ ଗଛଗୁଡ଼ାକ ଉପୁଡ଼ି ପଡ଼ିଛି ।
ଏହାପରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଆଙ୍ଗୁଠି ଦେଖାଇଲା ।
ତା’ ପରେ ଦିହେଁ, ଗୁରୁଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ବାହାରିଲେ ।
ଗୋପାଳକୁ କହିଲେ, ବର୍ଦ୍ଧମାନ ରାଜା ମୋତେ ଡକେଇଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଭାଣ୍ଡ ଲଢ଼େଇ ହେବ ।
ଅନ୍ୟର ଆଖିରେ ଲୁହ ଦେଖିଲେ ରାଜାଙ୍କ ପାଟିରୁ ଆପଣା ଛାଏଁ ଆହା ବୋଲି ବାହାରି ଯାଉଥିଲା ।
ସେଇଠୁ ପଥର ଗୁମ୍ଫା, ଆଉ ଗଛ କୋରଡ଼ ଥିଲା ତା’ର ଘର ।
ମୋ ମଲାପରେ ମୋ ପୁଅମାନେ ଠିକ୍ ଏହିପରି ଭାବରେ ହୀରା ଭାଗକରି ନେବେ ।
ମହାରାଜା କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରାଜସଭାକୁ ଗୋଟିଏ ଲୋକ ପ୍ରତିଦିନ ଆସି ନାନା ଭାଷାରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରେ ।
ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ପରାସ୍ତ ହେବୁ ।
ବହୁ କଷ୍ଟରେ, ପିଲାଙ୍କୁ ପାଳିପୋଷି ବଡ଼ କଲା ।
ସେ ନିଜ କଦଳୀ ବାଡ଼ି ନିକଟରେ ବସି, କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ସେ ଉଆସରେ ଅନ୍ଦିସନ୍ଧି ଲୋକ ଲଗାଇ ଖୋଜାଇଲେ ।
ତେଣୁ ଦାନ୍ତ ପାଇଁ ଦନ୍ତାହାତୀ ଶିକାର ହୁଏ ।
ମନଖୁସିରେ, ତା ପାଟିରୁ ଲାଳ ଗଡ଼ିପଡ଼ିଲା ।
ଠିକ୍ ରାତି ବାରଟାବେଳେ, ଆରମ୍ଭ ହେଲା ପ୍ରବଳ ଝଡ଼ ତୋଫାନ ।
ଏଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅନ୍ଧାର ରାତିରେ ଗୋପାଳ ଘରକୁ ଯାଇ ସିନ୍ଧି ଗାତ କରି ଆଗେ ମୁଣ୍ଡଟି ଗଳାଇଲା ।
ତାକୁ ଦେଖି ମାଛମାନେ ଲୁଚିଲେ ।
ମୁଁ ଜଣେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପାସକ ଅଟେ ।
ରାଜା ଗୋପାଳର ଚତୁରତା ବୁଝି ପାରି ଖୁସି ହୋଇ କହିଲେ ଗୋପାଳ, ତୁମ୍ଭର ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଉପଯୁକ୍ତ ଅଭ୍ୟର୍ଥନା ପାଇଲୁ ।
ଛାତ୍ରଟି ଏଇସବୁ କଥା ଦେଖି, ତାଙ୍କ ପତ୍ରିକାରେ, ଗୋଟିଏ ଲେଖା ଛାପିଲେ ।
ରାଜା କିଛି କହିବା ପୂର୍ବରୁ ଜଣେ ମନ୍ତ୍ରୀ କହିଲେ, କ’ଣ ପାଇଁ ଆସିଛ ।
ସେଦିନ ସ୍ୱାମିଜୀଙ୍କର ପବିତ୍ର ବିଚାରଧାରା ଓ ଜନତାଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମଭାବ ଦେଖି ଆମେରିକାବାସୀ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ ହୋଇ ଯାଇଥିଲେ ।
ଗୁଣ୍ଡୁଚିମୂଷାଟି, ସେଇ ଅଇଁଠା ଖଣ୍ଡକୁ ଗୋଟାଇ ନେଇ ଖାଉଥାଏ ।
ବାପା ଓ ମା’, ଉଭୟେ ଭାରି ଖୁସି ହେଲେ ।
ତୁମେ ପରିସ୍ରା କଲେ ମୁଣ୍ଡ ଫଟାଇ ଦେବି ।
ତା’ପରେ ସେ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, ‘ମହାଶୟ, ଆମେ ଜଣେ ନିସ୍ଵାର୍ଥ, ଦକ୍ଷ ଓ ସଚ୍ଚୋଟ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ ।
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଭୀଷଣ ବ୍ୟାପାର ଦେଖି ସେ ମଧ୍ୟ ଚିତ୍କାର କରି ଗଛଡାଳରୁ ତଳକୁ ଖସିପଡ଼ିଲେ ।
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ, ଏକ୍‌ଜୁଟ୍ ହେଲେ ।
ତା’ ପରଦିନ ଯଥାକାଳେ ରାଜା ଓ ମନ୍ତ୍ରୀ ଗୋପାଳକୁ ସଙ୍ଗରେ ଧରି ବାହାରିଗଲେ ।
ଦିନେ ଯେଉଁ ଅଗନାଅଗନି ବନସ୍ତରେ ବାଘମାମୁଁ ହେଣ୍ଟାଳ ମାରି ବୁଲୁଥୁଲା, ସେଠି ଆଜି ବିଲୁଆ ଛୁଆଟିଏ ବି ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁନାହିଁ ।
ଗୋପାଳ କହିଲେ, କି ଉପକାର କରିବି ଆଜ୍ଞା ।
ସେ ଝିଅଟିକୁ ବହୁମୂଲ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ ବିଦା କଲେ ।
ଏହା ବିଚାରି ଆଉ କେହି ଚୋରୀ କରିବାକୁ ରାଜି ହେଲେ ନାହିଁ ।
ଦିନେ ଗୁରୁ, ମଣିଭଦ୍ର ଓ ସୁଶୀଳକୁ ଡାକି କହିଲେ, ଦେଖ, ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କର ବିଦ୍ୟାଶିକ୍ଷା, ଶେଷ ହୋଇଅଛି ।
ମୋର ତ ଆଉ ବଳବହପ ନାହିଁ ।
ରାଜା ପାଣି ପିଇସାରି ପଚାରିଲେ, ବାବା, ଆପଣ ତ’ ଦେଖି ପାରୁ ନାହାଁନ୍ତି, ତଥାପି ମୋତେ କିପରି ଚିହ୍ନିପାରିଲେ।
ଏହା ଭାବି ଗୋପାଳ କହିଲେ, ଭଲ ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଯୋଗାଡ଼ କର, ମୁଁ ଯାଉଛି ଜୁଆଇଁକି ନେଇ ଆସିବି ।
ପରର ଅନିଷ୍ଟ କଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଘୃଣା କରିଥାନ୍ତି ।
ସେଇଥିଲାଗି ମୋର ଯିବା କଥା ଜାଣି ଏତେ ସବୁ ଯୋଗାଡ଼ କରିଛି ।
ପ୍ରଥମେ, ତୁମେ ନିଜକୁ ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷିତ ବୋଲି କହୁଛ ।
ସପ୍ତାହକ ପରେ, ବେଶ୍ ମୋଟାସୋଟା ହୋଇ, ସେ ଘରକୁ ଫେରିଲା ।
ଗୋପାଳ ନୌକା ବାହୁଛନ୍ତି ରାଜା ବସି କଥା ବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛନ୍ତି, ଏହି ସମୟରେ ରାଜାଙ୍କୁ ପୋଖରୀ ପାଣି ଲାଗିଲା ।
ନନ୍ଦ ପୁନର୍ବାର ଧନ ପୋତା ହୋଇଥିବା ସ୍ଥାନ ଉପରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇ, ଯୁବକଟିକୁ ଗାଳି ଗୁଲଜ କଲା ।
ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ପଥର ଉଠାଇବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସିଏ ଆଉ କେହି ନୁହଁନ୍ତି, ଖୋଦ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଜର୍ଜ ୱାଶିଂଟନ୍ ।
ଏହି ହାଟ ପଡ଼ିଆରେ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ କାଳୀ ପୂଜା, ଓ, ଯାତ୍ରା ପ୍ରତିବର୍ଷ କରାଯାଉଛି ।
ଆଉ ଦି’ଦିନ ପରେ ସୁନାହଂସ ଆସି, ଆଉ ଗୋଟିଏ ସୁନାପର ଝାଡ଼ିଦେଇ ଗଲା ।
ମୋର ପୁଅ ତେଣିକି, କାମ କରି ମୋତେ ପୋଷୁଥିଲା ।
ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖେ ପାଖେ ରହିବି ।
ଚାରିଦିନ ଲାଗିପଡ଼ି, ସେ ଚିନିରେ ହୀରା ପରି ଜିନିଷଟିଏ ତିଆରି କଲା ।
ରମଣୀଙ୍କ ବ୍ୟବହାର, ଚଢ଼େଇଟିକୁ ବହୁତ୍ ଭଲ ଲାଗିଲା ।
ଏମିତି ସେମାନେ ଦିନାକେତେ ବଣରେ କଟେଇଲେ ।
ଏତିକିବେଳେ, ତାର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ, ପତ୍ରର ଖସ୍ ଖସ୍ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିପାରିଲା ।
ତାର ଶ୍ରବଣ ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ସେ ମୁଖ୍ୟ ବାୟୁ ସୂଚନାକାରୀ ଭାବେ, ନିଯୁକ୍ତି ପାଇଥିଲା ।
ଏହାର କିଛି କାଳ ପରେ, ବୃଦ୍ଧର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା ।
କି’ ଶସ୍ତାଯୁଗ ତୁମର ଥିଲା ।
ସିଂହ ବିନା ପରିଶ୍ରମରେ, ତା’ ଖାଦ୍ୟ ପାଇ ପାରିଲେ, ଅନ୍ୟ ପଶୁମାନେ ଶାନ୍ତିରେ ରହିପାରିବେ ।
ସିଂହର ଆନନ୍ଦ, କହିଲେ ନ ସରେ ।
ଦିନେ ରାଜପୁରୋହିତ ଫଳ ସଂଗ୍ରହ କରିବାପାଇଁ ବଣକୁ ଯାଇଥିଲେ, ସେତିକିବେଳେ ରାଜା ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ବାହାରିଲେ ।
ଗୋଟିଏ ମାଛ ପଚାରିଲା
ଯେଉଁ ଅଣ୍ଡିରା ହାତୀର ଦାନ୍ତ ଥାଏ, ତାହାକୁ କୁହାଯାଏ ଦନ୍ତାହାତୀ ।
ଏହା ଶୁଣି ଗୋପାଳ ତତକ୍ଷଣାତ୍ କହିଲା, ମହାରାଜ, ମୁଁ ବି ତ' ଏ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଛି ।
ସେମାନେ ଏକ ସଙ୍ଗରେ ବସି କଥାବାର୍ତ୍ତା ହେଉଥିଲେ ।
ତୁମର ଏ ରୁଣ, ମୁଁ ଶୁଝିପାରିବି ନାହିଁ ।
ଗୋପାଳ ଚତୁର ଲୋକ, ସେ ଗୁରୁଙ୍କ ପତ୍ରରେ ହାତ ଦେଇ ପଚାରିଲା, ଗୁରୁ ମହାଶୟ ଏ ପତରରେ ବସିବି, ନା ସେ ପତରରେ ବସିବି ।
ସେ କହିଲା, ତମେ ଯଦି ରାଜା ହେବ, ତେବେ ଅନେକ ସୁନ୍ଦରୀ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବାହାହେବ ।
ଗୋପାଳଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାଣୀ ହସି ହସି କହିଲେ, ତାହାହେଲେ ତୁମେ ମେଳା ଦେଖିବାକୁ ଯିବ ।
ଗାଈମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଚରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
କାନ୍ଦିବାର କାରଣ ପଚାରିବାରୁ, ସେ କିଛି ନ କହି, ଅଧିକ ଜୋରରେ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
କଲେକ୍ଟର୍‌ମାନଙ୍କର କ୍ଷମତା, କାହିଁରେ କଅଣ ।
ସୁରଦାସ ସେନାପତିଙ୍କୁ ବି ପାଣି ନ ଦେଇ ଫେରାଇ ଦେଲେ ।
ଶ୍ୟାମଘନ କାନ୍ଦିକାନ୍ଦି କହିଲା,
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କହିଲା, ବିନା ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛୁଞ୍ଚି ମୁନରେ ମୁନେ ସୁଦ୍ଧା ଜାଗା ଦେବି ନାହିଁ ।
ତା’ପରେ ଗଛରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସି ଗଛ ମୂଳେ ଝାଡ଼ା ଫେରିଲା ଓ ଗଛ ଦେହରେ ଜୋରରେ ଘଷିହେଲା ।
ନଗରବାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ଖୁବ୍ ଚତୁର ଲୋକ ଥିଲା ।
ରାଜା ମଧ୍ୟ ସେଦିନ ସନ୍ନ୍ୟାସୀଙ୍କ କଥାର ମର୍ମ ବୁଝିପାରିଥିଲେ ।
ଭାଙ୍ଗିଲେ ଦଶ ହଜାର ସୁନା ମୋହର ଦେବାକୁ ହେବ ।
କିନ୍ତୁ ଦିନେ ସିଂହକୁ କୌଣସି ଶିକାର ମିଳିଲା ନାହିଁ ।
ମୁଁ ଏ କଦଳୀ ବଗିଚା ପଛରେ, କେତେ ଅର୍ଥ ଲଗାଇଥିଲି ।
ଏହାକହି ରତ୍ନାକର ଚାଲିଗଲେ, ସୁଧାକର ନିଜର ଭୁଲ୍ ବୁଝିପାରିଲେ ।
ଝିଅଟି ପାଖରୁ ରାଜା ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଜାଣି ପାରିଲେ।
ମାଛ ବିକି କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଚଳିଯାଏ, ଦିନେ ତା ଜାଲରେ ଗୋଟିଏ ମାଠିଆ ପଡ଼ିଲା ।
ବହୁକଷ୍ଟରେ ଗାଁ ସ୍କୁଲ୍‌ରେ ପଢ଼ା ଶେଷ କରି, ମନ ଦୁଃଖରେ ବୁଲୁଥାଏ ।
ମହାରାଜା ସବୁ ଦେଖିଛନ୍ତି, ମାତ୍ର ଏତକ କରି ଦେବାକୁ ତାଙ୍କର ସ୍ମରଣ ନଥିଲା ।
ମୁନି ଝିଅଟିକୁ ନିକଟକୁ ଡାକି କହିଲେ, ଝିଅ, ଏ କଳସ ଅନିଷ୍ଟକାରି ।
ପିଲାଟି ଏଥର ମାଆଙ୍କ ପାଖରେ ବସି ମନଦେଇ ବିଜ୍ଞାନ ପାଠ ପଢ଼ିଲା ।
ମୁଁ ପବନ ଆହାର କରି, ଜୀବନଧାରଣ କରିଅଛି ।
ଏ ଯୁଗରେ, ତା ପାଇଁ ବର ଖୋଜିବା ଡେରି ହେବ ।
ତେବେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କିଏ, ଦୁହିଁଙ୍କ ଭିତରେ ବିଚାର ଚାଲିଲା ।
ଜଙ୍ଗଲକୁ ସବୁଜ ସୁନା କୁହାଯାଏ ଠିକ୍ ଯେମିତି ପେଟ୍ରୋଲିୟମ୍‌କୁ କୁହାଯାଏ ତରଳ ସୁନା, ଆଉ କୋଇଲାକୁ କୃଷ୍ଣହୀରକ ବା କଳାହୀରା ।
କିନ୍ତୁ ରାଜା ଯେତେବେଳେ ତାକୁ, ମାଡ଼ର ଭୟ ଦେଖାଇଲେ, ସେ ଡରିମରି ମଣିଭଦ୍ରକୁ ମାରିଥିବାର କଥା ସ୍ଵୀକାର କଲା ।
ଦୁହେଁ ସୁପର ମାର୍କେଟରେ ବୁଲୁଥାନ୍ତି ।
ଖୁବ୍ ସନ୍ତର୍ପଣରେ, ସିଏ ନିଜ ବନ୍ଧୁକର ଗୋଟିଏ ଗୁଳି ନିକ୍ଷେପକରି, ଏକାସାଙ୍ଗରେ, ସେଇ କୃଷ୍ଣସାର ଯୋଡ଼ାଙ୍କୁ ଧରାଶାୟୀ କରିଦେଲେ ।
ଗୋପାଳ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଘଷି ଫଡ଼ାଟି ଭାଙ୍ଗି ଦେଇ ତା' ଭିତରୁ ମୁଦିଟି ବାହାର କଲେ ।
କ’ଣ କହିଲେ, ବୁଢ଼ା, କଥା ବନ୍ଦ୍ କରିବାକୁ କହି, ନିଆଁ ଟିକିଏ ଦେବ ।
ତା’ ପୁଅ ସେ ବିଷୟରେ କିଛି ଜାଣେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେ ସମ୍ପଦକୁ, ମୁଁ ନିଜେ ଅଧିକାର କରି ନେଇ ପାରିବି ।
ସେମାନେ ବଣରେ ଚରିବୁଲି ପେଟେ ଖାଇ ପୁଣି ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳକୁ ଚାଳିଆକୁ ଫେରି ଆସନ୍ତି ।
ଭଦ୍ରଲୋକଟି ମଜା ଦେଖିବା ପାଇଁ ହୁକ୍କା ନ ଛାଡ଼ି ମୁହଁଟାକୁ ଖଟା ଖାଇଲାପରି କରି କହିଲା ।
ମୋର ବିଚକ୍ଷଣ ବୁଦ୍ଧିର କୌଶଳ ତା' ଗାଲରେ ଯୋତା ପାହାର ବସାଇ ଦେବ ।
ସେତେବେଳେ ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀରେ ପରୀକ୍ଷା ଚାଲିଥାଏ, ଶିକ୍ଷକ ବି ପରିଦର୍ଶକଙ୍କ ସାଥିରେ ଥାଆନ୍ତି ।
ଆଖୁ କିଆରିର ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ଵରେ, ବୁଲି ବୁଲି ସେ ଖୁବ୍ ଜୋରରେ ଭୁକିଲା ।
ଥାନାରୁ ପୋଲିସ୍ ଆସି ଚୋରର ଘର ଖାନ୍ତଲାସ୍ କରି ପଣ୍ଡିତଙ୍କର ସବୁଯାକ ଜିନିଷ ଜବତ୍ କଲେ ।
ବୁଢ଼ା ହୋଇଯାଇଥିବାରୁ, ଆଉ ମାଛ ଧରି ଖାଇପାରିଲା ନାହିଁ ।
ଅର୍ଥାତ, ପିଲାଟି ଯେପରି ଉଦାର, ସେହିପରି ଖୋଲା ।
ସେମାନେ ସବୁଦିନ, ଆହାର ଖୋଜିବା ପାଇଁ, ବାହାରକୁ ଚାଲିଯାନ୍ତି ।
ସାନ ଭାଇ ଠାରୁ ସବୁକଥା ଶୁଣି କହିଲା,
ତାଙ୍କର ଜାମା ପକେଟ ଭଲ କରି ଦେଖିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଥିରେ କିଛି ନଥିଲା ।
ବଗ ଗୋଟିଏ ମାଛକୁ ଧରି, ସେପାଖ ଓସ୍ତଗଛକୁ ନେଇଯାଇଥାଏ ।
ଶିକାରୀ ଦଉଡ଼ି ଦଉଡ଼ି ଥକିଗଲା ।
ଏହା ପାଖରେ, ଚୈତନ୍ୟ ମଠ ମଧ୍ୟ ବସାଇଥିଲେ ।
ହାତରେ ବାଡ଼ି ଖଣ୍ଡେ ଧରି ସେମାନଙ୍କୁ ଗୋଡ଼ାଇବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ଦଳେ ଉଡ଼ିଲେ, ଆର ଦଳକ ଜାଲକୁ ତଳକୁ ଟାଣିଲେ ।
ନିଜେ କରିଥିବା କର୍ମ ପାଇଁ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲା ।
ମୋ ବାପା, ଆଉ ମାଆ, ଉଭୟେ, କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରି ଟଙ୍କା ଆଣନ୍ତି ।
ରାଜା ଖୁସି ହୋଇ ନଅର ଆଡ଼େ ଗଲେ, ଗୋପାଳ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଲେ ।
ସେ ବୁଢ଼ା ହୋଇଯିବାରୁ, ଆଉ ଶିକାର କରିପାରିଲା ନାହିଁ ।
ଏଇ ମଣିଷ ଜଣକ ଥିଲେ, ଜୀନ ହେନେରୀ ଏବଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିବା ଅନୁଷ୍ଠାନର ନାମ ଥିଲା, ରେଡ଼କ୍ରସ୍ ।
ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ହଠାତ୍ ଆଳାପ କରିବାରେ, ଲୋକଙ୍କୁ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ହସାଇବାରେ ଓ କନ୍ଦାଇବାରେ ସେ ଧୂରନ୍ଧର ଥିଲେ ।
ସୁରେଶ କହିଲା ଦୁଇ ଭାଗରୁ ଏକ ଭାଗ ।
କେତେ ରକମର ଜିନିଷ ସବୁ କିଣାବିକା ହୁଏ ।
ବେପାରୀ ଏହା କହୁ କହୁ ଗୋପାଳ ସ୍ତ୍ରୀ ପାଖରୁ ବାଇଗଣତକ ଛଡ଼ାଇ ରଖିଲା, ଏହା ଦେଖି ଗାଁ ମାଇପେ ହସି ଦେଲେ ।
ମୁଁ ଯେଉଁ ଗଛରେ ରହେ, ସେଇ ଗଛମୂଳରେ ଥିବା ଏକ କୋରଡ଼ରେ, ଗୋଟିଏ ତିତ୍ତିର ପକ୍ଷୀ ରହୁଥିଲା ।
କେତେଦିନ ପରେ, ସେ ତାର ଗୁରୁଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ଘରକୁ ବାହାରିଲା ।