اکنون اگر جریان زندگی که در متن زمان می‌گذرد ، یک موسیقی بزرگ به شمار می‌آید ، تجربه شاعرانه انسان از زندگی که یک دریافت بی‌واسطه شناخته می‌شود ، در ذات و ماهیت خود ، موزون و آهنگین است ؛ به همین جهت ، وزن و آهنگ از ذاتیات شعر شناخته می‌شود ، در ذات و ماهیت خود ، موزون و آهنگین است ؛ به همین جهت وزن و آهنگ از ذاتیات شعر شناخته می‌شود و شعر ناموزون ، یک کلام ناهنجار به شمار می‌آید .