آنجا که بین گوینده و شنونده ، نوعی همدلی و تجربه مشترک وجود داشته باشد ، سخن زنده ، مؤثر و فعال است ؛ ولی اگر همدلی در میان نباشد ، سخن گفتن ، جز بر زبان آوردن یک سلسله الفاظ تهی و بی‌اثر ، چیز دیگری به شمار نمی‌آید .