در درجه اول ، این اندیشه که قدرت فسادبرانگیز است ؛ یعنی همان موضوع شناخته‌شده در غرب که درواقع به بازتولید همان استدلالهای شاه خوب و وزیران بد می‌پردازد و در هنگام اوج‌گیری اعتراض ، جانشین استدلال سلطان معزول می‌شود ، سپس این اطمینان که هر قدرتی ذاتا ناحق بوده و نمی‌تواند چیزی جز خشونت » ظلم « باشد .