در پایان جلسه مشورتی يك شاعر يا خواننده مدحی از شاهان باستانی و ترکیبی از تعریف و طعنه و کنایه در مورد رؤسای فعلی ارائه می‌داد كه موجب خنده همه حاضران و در رأس آنها رئیس بزرگ می‌شد .