انسان در این دریافت شاعرانه نه‌تنها از تفرقه و دوگانگی میان کلی و جزئی رها می‌گردد ، بلکه بسیاری از دوگانگیها و تفرقه‌های دیگر را نیز از میان برمی‌دارد و آنها را در یک وحدت متعالی مشاهده می‌نماید .