Sankalp-Bahad/NER-Dataset huggingface dataset:
ରୋଗୀର ସମସ୍ତ ଶରୀରରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ ।
ଋତୁ ସମୟ ଶେଷରେ ବାତ ଗତୁ ହୋଇଗଲେ ଉକ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଉପଶମ ହୋଇଥାଏ ।
ବେଦନା ସମୟରେ ରୋଗୀ ନିଜର ସ୍ଥିତି ମଧ୍ୟ ସମୟ ସମୟରେ ଭୁଲିଯାଏ ।
ଉକ୍ତ ସମୟରେ ରୋଗୀ ଚିଡିଚିଡା ମଧ୍ୟ ହୋଇଥାଏ ।
ଏହାର କାରଣ ସେପରି ପ୍ରାୟତଃ କିଛି ନାହିଁ ।
ଏହା ଶରୀରକୁ ନେଇ ହୋଇଥାଏ ।
କେତେକଙ୍କର ହୁଏ କେତେକଙ୍କର ହୁଏ ନାହିଁ ମଧ୍ୟ ।
ଏହା ଜନ୍ମଗତ କାରଣରୁ ଅର୍ଥାତ୍ ମା’ର ଥିଲେ ଝିଅର ମଧ୍ୟ କେତେକାଂଶରେ ହୋଇଥାଏ ।
କେତେଙ୍କର ବିବାହ ପରେ ମଧ୍ୟ ଏହା କମିଯାଇଥାଏ ।
ଜବାଫୁଲ ଶୋଧିତ ହିଙ୍ଗୁ ଓ ଶୁଣ୍ଠି ସମଭାଗ ନେଇ ମିଶାଇ ୨୫୦ ଗ୍ରାମର ବଟିକା କରିବ ଓ ତାକୁ ସକାଳ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଖାଲି ପେଟରେ ଜଳ ସହ ପାନ କରିବ ।
ଜବାଫୁଲସହ ପୁରୁଣା ଆଖୁଗୁଡ ମିଶାଇ ସକାଳ ସନ୍ଧ୍ୟା ଖାଇବ ।
ରାଜପ୍ରବର୍ତ୍ତନୀ ବଟା ୧ଟି ଲେଖାଏଁ ବଟିକା ଉଷମ ଜଳ ସହ ଦିନକୁ ୨ ଥର ।
ବୃହତ୍ ମେଥିମୋଦକ – ଆର୍ତ୍ତବସୁଦ୍ଧି କ୍ଵାର୍ଥ ସହ ଦିନକୁ ୨ ଥର ୫ ଗ୍ରାମ୍ ଲେଖାଏଁ ।
ଆସୋକାରିଷ୍ଟ – ୩ ଚାମଚ ଲେଖାଏଁ ଦିନକୁ ୨ ଥର ।
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଔଷଧ – ଅଶୋକ, ଘୃତ, ଦଶମୁଲାରିଷ୍ଟ ଇତ୍ୟାଦି ।
ଶିଶୁର ହୃତସ୍ପନ୍ଦନ ଓ ନିଶ୍ଵାସ ପ୍ରଶ୍ଵାସକୁ ସହଜ କରାଇବା ପାଇଁ ।
ଶରୀର ଉଷ୍ମତା ବଜାୟ ରଖିବାପାଇଁ ।
ରୋଗ ସଂକ୍ରମଣରୁ ରକ୍ଷାକରିବା ପାଇଁ ।
ସ୍ତନ୍ୟପାନକୁ ସ୍ଥାୟିତ୍ଵ କରିବା ପାଇଁ ।
ଜନ୍ମଗତ ଜଟୀଳତାକୁ ଶୀଘ୍ର ଚିହ୍ନଟ କରି ଚିକିତ୍ସା କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ।
ଯଥାଶୀଘ୍ର ପରିଷ୍କାର କରି ଶିଶୁକୁ ଶୁଖିଲା ରଖିବା ।
ମା’ ର ଦେହ ସହିତ ନବଜାତ ଶିଶୁକୁ (ଚର୍ମ ସହିତ ଚର୍ମ) ଲଗାଇ ରଖିବା ।
କେବଳ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବା ।
ଜନ୍ମ ପୋଲିଓ, ହେପାଟାଇଟିସବି ଏବଂ ଭିଟାମିନ୍ K ର ମାତ୍ରା ଦେବାପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ।
ଶିଶୁର ଜନ୍ମ ଓଜନ, ମା’ ଗର୍ଭରେ ରହିଥିବା ସମୟ ଅବଧି, ଜନ୍ମଗତ ଅସୁବିଧା ଓ ଅସୁସ୍ଥତାର ଲକ୍ଷଣ ସବୁକୁ ଆକଳନ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ନିଶ୍ଵାସ ପ୍ରଶ୍ଵାସ ଯଦି ନବଜାତ ଶିଶୁଟି ନିଜେ ନିଶ୍ଵାସ ପ୍ରଶ୍ଵାସ ନେଇ ନପାରେ କଣ କରାଯିବ?
ଶରୀର ଉଷ୍ଣତା ନ କମିବା ପାଇଁ ଶିଶୁକୁ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଦେହକୁ ଘୋଡାଇ ରଖାଯିବ ।
ଶିଶୁ କାନ୍ଦିବ ନାଇଁ / ନିଶ୍ଵାସ ନେବାରେ କଷ୍ଟ ଅନୁଭବ କରିବ ।
ଶିଶୁଟି ଥଣ୍ଡା ହୋଇଯିବା କିମ୍ବା ଛୁଇଁଲେ ଗରମ ଲାଗିବ ।
ଶିଶୁ କ୍ଷୀର ଟାଣିପାରିବନି କିମ୍ବା କ୍ଷୀର ଖାଇବାକୁ ଚାହିଁବନି ।
ଶିଶୁର ପାପୁଲି ଏବଂ ପାଦର ତଳ ଅଂଶ ହଳଦିଆ ଦିଶିବ ।
ଏହା ନବଜାତ ଶିଶୁ ପାଇଁ ସଠିକ୍ ଖାଦ୍ୟ ଅଟେ କାରଣ ଏଥିରେ ପୁଷ୍ଟିସାର, ଭିଟାମିନ୍ - କ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁଷ୍ଟି ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ଥାଏ ।
ଏଥିରେ ରୋଗ ପ୍ରତିରୋଧକ ଶକ୍ତି ଥାଏ, ଯାହାକି ଶିଶୁକୁ ସଂକ୍ରମଣରୁ ରକ୍ଷା କରେ ଏବଂ ଏହା ଶିଶୁର ପ୍ରଥମ ପ୍ରତିଷେଧକ ଟୀକା ।
ଯଥାଶୀଘ୍ର ଶିଶୁକୁ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବା ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ - ଶିଶୁକୁ ଯଥାଶୀଘ୍ର ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବା ଦ୍ଵାରା ଶିଶୁ କଷ କ୍ଷୀର ବା (କୋଲଷ୍ଟମ) ପାଇଥାଏ ।
ଯାହା କି ତାର ଭୋକ ଓ ଶୋଷର ଚାହିଦା ପୂରଣ କରିଥାଏ ।
କେବଳ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କହିଲେ କଣ ବୁଝାଯାଏ ।
ଏହି ଯୋଜନା ଗର୍ଭବତୀ ଓ ପ୍ରସୂତି ମା’ ମାନଙ୍କୁ ଆର୍ଥିକ ସହାୟତା ଯୋଗାଇଦିଏ ଯାହାକି ସେମାନଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ ପୁଷ୍ଟିସାଧନ ତଥା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର ଅଭ୍ୟାସ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ସମର୍ଥ କରାଇଥାଏ ।
ଗର୍ଭବତୀ ଓ ପ୍ରସୂତୀ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏବଂ ପ୍ରସୂତି ପରେ ଆଂଶିକ ମଜୁରୀର କ୍ଷତିଭରଣା କରିବା ଦ୍ଵାରା ସେମାନେ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ବିଶ୍ରାମ ପାଇପାରିବେ ।
ମା’ ଓ ଶିଶୁମାନଙ୍କର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା ବିଶେଷ ଭାବରେ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାର ଯତ୍ନ, ପ୍ରସବ ପରର ଯତ୍ନ ଏବଂ ପ୍ରତିଷେଧକ ସେବା ଗୁଡିକର ବ୍ୟବହାରରେ ଉନ୍ନତି ଆଣିବା ।
ଯଦି ଅଙ୍ଗନୱାଡୀ କର୍ମୀ ପଦବୀ ଖାଲିଥାଏ, ତେବେ ହିତାଧିକାରୀ ନିକଟସ୍ଥ ଅଙ୍ଗନୱାଡୀ କେନ୍ଦ୍ରରେ ନାମ ପଞ୍ଜୀକରଣ କରିବେ ।
ଅଙ୍ଗନୱାଡୀ କର୍ମୀ ଯୋଗ୍ୟବିବେଚିତ ସମସ୍ତ ମହିଳା ମାନଙ୍କୁ କୋରବ୍ୟାଙ୍କିଙ୍ଗ ସୁବିଧା ଥିବା ବ୍ୟାଙ୍କରେ ଆକାଉଣ୍ଟ ଖୋଲିବା ପାଇଁ କହିବେ, ତାହା ହିତାଧିକାରୀଙ୍କ ନାମରେ ଏକାକୀ ଆକାଉଣ୍ଟ ହୋଇଥିବା ଦରକାର ।
ରାଜ୍ୟର ପ୍ରାୟ ୭୦ ପ୍ରତିଶତ ଲୋକ କୃଷି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାଆନ୍ତି ।
ଉତ୍ପାଦ (ମୋଟ ରାଜ୍ୟ ଡୋମେକ୍ଟିକ୍ ଉତ୍ପାଦ) କୁ କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରର ଅବଦାନ ହେଉଛି ମାତ୍ର ୨୬ ପ୍ରତିଶତ, ପ୍ରତିଶତରୁ ଅଧିକ ଲୋକ ଏହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବା ଯୋଗୁଁ କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ପିଛା ଆୟ କମ୍‌ ହେଉଛି ।
ଫଳରେ କୃଷିକ୍ଷେତ୍ର ଓ ଅଣ କୃଷିକ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ଯରେ ମୁଣ୍ଡ ପିଛା ଆୟରେ ମଧ୍ୟରେ ବହୁ ତାରତମ୍ୟ ରହିଛି ।
ତେଣୁ କୃଷକର ଆୟ କରୁଥିବା ବିଷୟ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବା ଏକାନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ।
ଯାହାହେଲେ ବି ଦଶମ ପଞ୍ଚବାର୍ଷିକ ଯୋଜନାରେ ବାର୍ଷିକ ଅଭିବୃଦ୍ଧି ହାର ହାରାହାରି ପ୍ରାୟ୨.୩ ପ୍ରତିଶତ ହୋଇପାରିଛି ।
ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ଅଣକୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦ୍ରୁତ ଅଭିବୃଦ୍ଧି ହାସଲ କରାଯାଇଛି ।
ନିକଟ ଘରୋଇ ଉପ୍ପାଦର ଉଚ୍ଚ ଅଭିବୃଦ୍ଧିକୁ ବିବେଚନା କରି ଏହି ଅଭିବୃଵିର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତି ପାଇଁ ନୀତିରେ ପୁନଃ ରହିଛି ।
ଅଣକୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦ୍ରୁତ ଅଭିବୃଦ୍ଧି ହେଉଥିବା ବେଳେ କୃଷି ଅଭିବୃଦ୍ଧିରେ ହ୍ରାସ ସହିତ କୃଷି ହ୍ରାସ ହେଉଛି ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଚିନ୍ତାର ବିଷୟ ।
କୃଷକଙ୍କ ପାଇଁ ଜାତୀୟ ନୀତି ୨୦୦୭ କେବଳ ଉତ୍ପାଦନ ବୃଦ୍ଧି କୃଷକଙ୍କ ଅର୍ଥନୈତିକ ବିକାଶ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ବ ଦେବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଛି ।
କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ସରକାରୀ ପୁଞ୍ଜି ନିବେଶ ହ୍ରାସ ପାଇଛି ଏବଂ ଏହା ହେଉଛି ଉତ୍ପାଦକତା ହ୍ରାସ ଓ କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ସ୍ଵଳ୍ପପୁଞ୍ଜି ସୃଷ୍ଟି ହେବାର ଅନ୍ୟତମ ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ।
କୃଷିରେ ଘରୋଇ ପୁଞ୍ଜି ନିବେଶ ମନ୍ଥର ହୋଇଛି ଓ ଉପଯୁକ୍ତ ଏହାକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
କୃଷିର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଦ୍ରୁତ ପୁଞ୍ଜି ରହିଛି ।
ସାମାଜିକ ଶ୍ରେଣୀ ବିଭାଜନରେ କୃଷକ ସର୍ବନିମ୍ନ ସୋପାନରେ ରହିଛି ବୋଲି ଭାବିବା ନିହାତି ଦୁଃଖଦ ବିଷୟ ।
ଆମର ହୃତ ପୂର୍ବ ଗୌରବ ଓ କୃଷକ ସମାଜର ଆତ୍ମସମ୍ମାନ ଫେରାଇ ଆଣିବା ହେଉଛି ଏକ ମୁଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ।
ଏଭଳି ବ୍ୟବସ୍ଥା ନାହିଁ ଯାହା ଦ୍ଵାରା ଏହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ ହାସଲ କରାଯାଇ ପାରିବ ।
ଯାହା ହେଲେ ବି କୃଷି ପାଇଁ ପରିଚାଳିତ ପଦ୍ଧତି ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରି ସବୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହାର ପ୍ରାଧାନ୍ଯକୁ ପୁନରୁଥାନ କରିବା ଦ୍ଵାରା କୃଷିକୁ ପେଶା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇ ପାରିବ ।
ଉପରୋକ୍ତ ପୃଷ୍ଠଭୂମିରେ ରାଜ୍ୟରେ କୃଷକମାନଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ଵୟଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୀତିଗତ ଆଧାର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି, ଯାହାକି ଉତ୍ପାଦନ ବୃଦ୍ଧି ଅପେକ୍ଷା କୃଷକଙ୍କ ଅର୍ଥନୈତିକ ପ୍ରଗତି ଉପରେ ଅଧକ ଗୁରୁତ୍ବ ଦେବ ।
ତେଣୁ ଏହି କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ସାମୁହିକ ଆହ୍ଵାନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା ପାଇଁ ଏକ ନୀତି ଗ୍ରହଣ କରିବାର ପ୍ରକୃଷ୍ଟ ସମୟ ଆସିଛି ।
ରାଜ୍ୟର ମୋଟ ଭୌଗୋଳିକ କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ହେଉଛି ୧୫୫.୭୧୧ ଲକ୍ଷ ହେକ୍ଟର ଓ ଏହାର ୪୧.୧୬ ପ୍ରତିଶତ ଲକ୍ଷ ହେକ୍ଟର ହେଉଛି ଚାଷୋପଯୋଗୀ ଜମି ।
ଚାଷ କରାଯାଉଥିବା ମୋଟ ଜମି ହେଉଛି ୬୧.୫୦ ଲକ୍ଷ ହେକ୍ଟର ।
ଚାଷୋପଯୋଗୀ ଜମିରୁ ପ୍ରାୟ ୪୦.୧୭ ଲକ୍ଷ ହେକ୍ଟର ଜମିର ମାଟି ହେଉଛି ଅମ୍ଳୀୟ ଓ ପ୍ରାୟ ୪ ଲକ୍ଷ ହେକ୍ଟର ଜମି ଲବଣପ୍ରଭାବିତ ।
ପ୍ରାୟ ୩ ଲକ୍ଷ ହେକ୍ଟର ଚାଷୋପଯୋଗୀ ଜମିରେ ଜଳ ଜମି ରହିଥାଏ ।
ରାଜ୍ୟ ମୋଟ ଘରୋଇ ଉପ୍ପାଦ (ଏସ୍‌.ଜି.ଡି.ପି.)କୁ କୃଷିର ଅବଦାନ ହେଉଛି ୨୬ ପ୍ରତିଶତ ।
ସମୁଦାୟ କର୍ମଶଛୁିର ୬୫ ପ୍ରତିଶତ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇଁ କୃଷି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ଥାଆନ୍ତି ।
ରାଜ୍ୟରେ ଚାଷୀ ପ୍ରତି ଉପଲବ୍ଧ ହାରାହାରି ଜମିର ପରିମାଣ ହେଉଛି ୧.୨୫ ହେକ୍ଟର ।
ମୂର୍ତ୍ତିକାର ଗଠନ, ଆର୍ଦ୍ରତା, ସ୍ଥାନର ଉଚ୍ଚତା, ସୁଳାକୃତି, ଉଦ୍ଭିଦ, ବୃଷ୍ଟିପାତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କୃଷି ଜଳବାୟୁ ଭିତ୍ତିରେ ଗୋଟି କୃଷି ଜଳବାୟୁ ମଣ୍ଡଳରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି ।
ମୋଟ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିବା ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଖରିଫ୍‌ ଜଳସେଚନ ହେଉଛି ୨୭.୬୩ ଲକ୍ଷ ହେକ୍ଟର ଓ ୧୩.୩୧ ଲକ୍ଷ ହେକ୍ଟର ।
ବିଭିନ୍ନ କାରଣ ଯୋଗୁଁ ଓଡ଼ିଶାରେ ଉତ୍ପାଦନ କମ୍‌ ରହିଛି ।
ଏଗୁଡ଼ିକ ହେଲା ସମସ୍ୟାବହୁଳ ମାଟି (ଅମ୍ଳୀୟ, ଲୁଣି ଓ ରହୁଥିବା ମାଟି), ନିଶ୍ଚିତ ଜଳସେଚନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଅଭାବ, ସ୍ବଳ ବିହନ ପ୍ରତିବଦଳ ହାର, ସ୍ୱଳ୍ପ ସାର ବ୍ୟବହାର (ହେକ୍ଟର ପ୍ରତି ୧୧୩ କି.ଗ୍ରା. ଥିବାବେଳେ ରାଜ୍ୟରେ ଏହା ହେଉଛି ହେକ୍ଟର ପ୍ରତି ୫୩ କି.ଗ୍ରା.) କୃଷି ହାର ଇତ୍ୟାଦି ।
ଅମଳ ସମ୍ଭାବନା ଓ ଜ୍ଞାନ କୌଶଳ ହସ୍ତାନ୍ତର ମଧ୍ୟରେ ଥବା ବିରାଟ ପ୍ରଭେଦ ଉତ୍ପାଦନ ଓ ବୃଦ୍ଧି ନିମନ୍ତେ ରାଜ୍ୟକୁ ଏକ ସୁଯୋଗ ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ ।
ଆଭିମୁଖ୍ୟ
ପାରମ୍ପରିକ କୃଷି ପଦ୍ଧତି, ଅପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପୁଞ୍ଜି ସୃଷ୍ଟି ସହ ସ୍ଵଳ୍ପ ପୁଞ୍ଜି ନିବେଶ, ଅପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଜଳସେଚନ ବ୍ୟବସ୍ଥା, କମ୍‌ ଦକ୍ଷତା, ଜମିର କ୍ଷୁଦ୍ର ଆକାର ଯୋଗୁଁ ଓଡ଼ିଶାର କୃଷିରେ ସ୍ଵଳ୍ପ ଉତ୍ପାଦକତା ପରିଲକ୍ଷିତ ହେଉଛି ।
ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଉନ୍ନୟନ ଯୋଜନା ସ୍ଵୟଂସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଉତ୍ତମ ସଂଜ୍ଞାଯୁକ୍ତ ଓ କୃଷକ ସମାଜର ସାମଗ୍ରିକ ହିତ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ତେଣୁ ସରକାର ଏକ ନୂତନ କୃଷି ନୀତି ପ୍ରଣୟନ ପାଇଁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଛନ୍ତି ଯାହାକି ଭବିଷ୍ୟତ ଦୃଷ୍ଟି ସମ୍ପନ୍ନ ହେବ, ଏହା ସମ୍ଭାବ୍ୟ ପରିସ୍ଥିତିର ମୁକାବିଲା କରିବା ସହ ଉନ୍ନୟନର ସମ୍ଭାବ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର ଚିହ୍ନଟ କରି ଅନ୍ତତଃପକ୍ଷେ ଆଗାମୀ ୧୦ କୃଷି ଉନ୍ନୟନର ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟସୂଚୀ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବ ।
ଏହି ନୀତିର ମୁଖ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନିମ୍ନରେ ପ୍ରଦତ୍ତ ହୋଇଛି ।
ବର୍ତ୍ତମାନର ଜୀବନଧାରଣ କୃଷିକୁ ଏକ ଲାଭଜନକ ବ୍ୟବସାୟିକ କୃଷିରେ ରୂପାନ୍ତରିତ କରାଯିବା ଫଳରେ ଏକ ପେଶା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ।
ଚିରପୋଷ୍ୟମାନ କୃଷିର ଉନ୍ନତିକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା ।
ଅନ୍ତତଃପକ୍ଷେ ଜାତୀୟ ହାର (ବିହନ ପ୍ରତିବଦଳ ହାର ବୃଦ୍ଧି, ଗୁଣାତ୍ମକ, ସମନ୍ୱିତ ଖାଦ୍ୟସାର ପରିଚାଳନା, ସମନ୍ୱିତ ରୋଗପୋକ ପରିଚାଳନା, ଜଳ ପରିଚାଳନା, ଓ ଜ୍ଞାନ କୌଶଳ ହସ୍ତାନ୍ତର) ସହିତ ସମକକ୍ଷ କରିବା ।
ବିଶେଷତଃ ଉଚ୍ଚ ଜମି ଓ ମଧ୍ୟମ କିସମ ଜମିରେ ଫସଲ ବିବିଧତାକୁ (ଉଦାହରଣ ସ୍ଵରୂପ: - ଧାନରୁ ଅଣଧାନ ଫସଲ) ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ।
ଆମ୍ୱ ଏପରି ଏକ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଫଳ, ଯାହାକୁ ଖାଇବା ପାଇଁ ସମସ୍ତେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ।
ଏଥିପାଇଁ ଆମ୍ୱକୁ ଫଳମାନଙ୍କ ରାଜା ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ ।
ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଦିନରେ ପ୍ରଚୁର ମାତ୍ରାରେ ଫଳୁଥିବା ଆମ୍ୱ କେବଳ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ନୁହେଁ ଏଥିରେ ଭରି ରହିଛି ଅନେକ ଔଷଧୀୟ ଗୁଣ ।
ମୋତିଆବିନ୍ଦୁ, ମୋଟାପଣ ଆଦି ସହ କ୍ୟାନସର ଭଳି ରୋଗରୁ ରକ୍ଷା କରିବାର ଶକ୍ତି ଆମ୍ୱ ପାଖରେ ରହିଛି ।
ତେବେ ଆମ୍ବ ପରି ଆମ୍ବପତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ରହିଛି ଅନେକ ଔଷଧୀୟ ଗୁଣ ।
ମଧୁମେହ, ଶ୍ୱାସ ରୋଗ ଭଳି ଅନେକ ରୋଗ ପାଇଁ ଆମ୍ବପତ୍ର ବେଶ ଲାଭଦାୟକ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଥାଏ ।
ତେବେ ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିବା ଆମ୍ବପତ୍ର ଆମ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପାଇଁ କିପରି ଲାଭଦାୟକ ହୋଇଥାଏ ଓ ଏହାକୁ କେମିତି ବ୍ୟବହାର କରିବା
ଆମ୍ୱପତ୍ରକୁ ପାଣିରେ ପକାଇ ସେହି ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ ।
ପେଟରେ ହେଉଥିବା ଷ୍ଟୋନର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ଆମ୍ବପତ୍ର ଖୁବ୍ ଉପକାରୀ ।
ଆମ୍ୱପତ୍ରକୁ ଗୁଣ୍ଡକରି ପ୍ରତିଦିନ ସେବନ କଲେ ପେଟରୁ ଷ୍ଟୋନ ବାହାରିଯାଏ ।
କିଛି ଲୋକଙ୍କର ବାରମ୍ବାର ହାକୁଟି ହୁଏ ।
ହାକୁଟି ସମସ୍ୟାରୁ ଆମ୍ୱପତ୍ର ମୁକ୍ତି ଦେଇ ପାରିବ ।
ଆମ୍ୱପତ୍ରକୁ ପାଣିରେ ଫୁଟାଇ ସେହି ପାଣିକୁ କୁଳି କଲେ ହାକୁଟି ସମସ୍ୟା ଦୂର ହୋଇଥାଏ ।
ଶ୍ୱାସ ସମ୍ୱଦ୍ଧୀୟ ସମସ୍ୟା ଥିଲେ ଆମ୍ୱପତ୍ର ଲାଭକାରୀ ହୋଇଥାଏ ।
ଆମ୍ୱପତ୍ରରେ କାଢ଼ା ବନାଇ ପିଇଲେ ଏହି ସମସ୍ୟାରୁ ଆରାମ ମିଳେ ।
ଆମ୍ୱପତ୍ରରେ ଆଣ୍ଟି ଡାଏବେଟିସ୍ ଗୁଣ ରହିଥାଏ ।
ଏହା ଶରୀରର ସୁଗାର ସ୍ତରକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ଆମ୍ୱପତ୍ରକୁ ଶୁଖାଇ ତାହାର ଗୁଣ୍ଡକୁ ନିୟମିତ ସେବନ କଲେ ସୁଗାର ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରହେ ।
ସତେଜ ଆମ୍ବପତ୍ରକୁ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଖାଲି ପେଟରେ ଖାଇଲେ ଟ୍ୟୁମର ପରି ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିପାରିବ ।
ଏହାଛଡା ଆମ୍ୱପତ୍ରରେ ଆଣ୍ଟିବ୍ୟାକ୍ଟେରିଆଲ ଗୁଣ ଥାଏ ଯାହା ଇନଫେକ୍ସନ୍ ବା ସଂକ୍ରମଣରୁ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ ।
ଅତି ଗୁଣକାରୀ ବନୌଷଧୀମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ନିମ୍ବ ଅନ୍ୟତମ ।
ନିମ୍ବତେଲ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଚର୍ମରୋଗରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ।
ବସନ୍ତ ଋତୁ ଆଗରୁ ନିମ୍ବକଢ଼ ଭଜା ଖାଇଲେ ଶରୀରର ରୋଗ ପ୍ରତିରୋଧକ ଶକ୍ତି ବଢେ ।
ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି କି ନିମ୍ବ ପତ୍ରରେ କିଛି ଏପରି ଗୁଣ ଅଛି ଯାହାର ପାଣିକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ଆପଣଙ୍କ ଅନେକ ରୋଗ ଭଲ ହୋଇଯିବ ।
ନିମ୍ବ ଏମିତି ଏକ ଔଷଧୀୟ ବୃକ୍ଷ ଯାହାର ପ୍ରତି ଅଂଶରେ ଶରୀରର ଲାଭ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରିବ ।
ନିମ୍ବ ପତ୍ରରେ ଆଣ୍ଟିମାଇକ୍ରୋବ୍ୟାକ୍ଟେରିଆଲ ଗୁଣ ରହିଛି, ଯାହା ଅନେକ ବଡ଼ ବଡ଼ ରୋଗ ପାଇଁ ରାମବାଣ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଥାଏ ।
ଜୀବଜଗତରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ବୃକ୍ଷ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ ।
ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ଗଛରେ ବହୁତ ପରିମାଣର ଔଷଧୀୟ ଗୁଣ ଭରି ରହିଥାଏ ।
ନିମ୍ବ ଗଛ ଏଥି ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ।
ଏହି ଗଛରେ ବହୁ ପରିମାଣର ଔଷଧୀୟ ଗୁଣ ଭରି ରହିଛି ।
ଆୟୁର୍ବେଦରେ ନିମ୍ବ ଗଛର ଜଡିବୁଟିକୁ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦିଆଯାଏ ।
ମଧୁମେହ ରୋଗରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ବି ଏହା ବହୁ ଉପକାରୀ ଅଟେ ।
ଏହି ଗଛକୁ ବହୁ ପ୍ରକାର ରୋଗକୁ ଭଲ କରିବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର ହୋଇଥାଏ ।
ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିବା ନିମ୍ବର କିଛି ଲାଭକାରୀ ଗୁଣ ବିଷୟରେ
ମୁହଁରେ ଯଦି ଆପଣଙ୍କର ବ୍ରଣ ବାହାରୁଛି, ତାହା ହେଲେ ନିମ୍ବ ପତ୍ରକୁ ମିଶ୍ରଣ କରନ୍ତୁ ।
ତା’ପରେ ଆପଣଙ୍କ ମୁହଁରେ ଏହି ମିଶ୍ରଣକୁ ଲଗାନ୍ତୁ ।
ଏହି ମିଶ୍ରଣ ଲଗାଇବା ପରେ ଦେଖିବେ ଆପଣଙ୍କ ଚେହେରାରୁ ମୃତକୋଷ ସବୁ ବାହାରିଯିବେ ।
ନିମ୍ବ ପତ୍ରକୁ ଅନ୍ୟ ଏକ କାରଣରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବା ।
ସକାଳୁ ଉଠି ୧୦ଟି ନିମ୍ବ ପତ୍ରକୁ ଖାଲି ପେଟରେ ଖାଆନ୍ତୁ ।
ନିୟମିତ ଏପରି କିରବା ଦ୍ୱାରା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଶାରୀରକ ଓ ମାନସିକ ଅସୁସ୍ଥତାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ ।
ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ମୁହଁରେ ବ୍ରଣ ବାହାରୁଛି, ତା’ ହେଲେ ନିମ୍ବ ପତ୍ରକୁ ପାଣିରେ ଫୁଟାଇ ଗାଧାନ୍ତୁ ।
ଦେଖିବେ ଆପଣ ବ୍ରଣରୁ ଉପଶମ ପାଇବେ ।
କିଛି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ପାଗ ବଦଳିବା ସହିତ ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଚର୍ମ ରୋଗରେ ଦେଖାଯାଏ ।
ତାହା ପାଇଁ ଆପଣ ଚିନ୍ତାରେ ରହୁଛନ୍ତି କି?
ଏହି ଏଲର୍ଜିରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ଚାହୁଁଛନ୍ତି କି?
ନିମ୍ବ ପାଣିରେ ଗାଧାନ୍ତୁ ।
ସପ୍ତାହରେ ତିନି ଥର ଏପରି କରନ୍ତୁ ।
ଦେଖିବେ ଆପଣଙ୍କୁ ଏହା ପରେ ବହୁ ଆରାମ ଲାଗିବ ।
କୁହାଯାଏ କି ମ୍ୟାଲେରିଆ ଓ ଡେଙ୍ଗୁଜାତୀୟ ରୋଗ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନିମ୍ବ ଗଛର ପତ୍ର ବହୁତ ଉପକାରୀ ।
ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ଦାନ୍ତରେ ମଇଳା ଦେଖାଯାଉଛି, ତେବେ ନିମ୍ବ ଗଛର କାଠିରେ ଦାନ୍ତ ଘଷନ୍ତୁ ।
ଏହା ପରେ ଆପଣଙ୍କ ଦାନ୍ତ ପୁରା ଚକ୍‌ଚକ୍ ହୋଇଯିବ ।
ଯଦି ଆପଣଙ୍କର ତ୍ୱଚା ସମ୍ମନ୍ଧୀୟ କିଛି ସମସ୍ୟା ଅଛି, ତେବେ ନିମ୍ବ ପାଣିରେ ଗାଧୋଇବା ଦ୍ୱାରା ଏହା ଦୂର ହୋଇଥାଏ ।
ବସନ୍ତ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନିମ୍ବ ପାଣିରେ ଗାଧୋଇବା ପାଇଁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଏ ।
ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ଚେହେରାରେ ବ୍ରଣ ହୋଇ ଦାଗ ରହିଯାଇଛି ତେବେ ଏପରିସ୍ଥଳେ ଆପଣ ନିମ୍ବର ପାଣି ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ ।
ତେବେ ଏଥିପାଇଁ ସପ୍ତାହକୁ ୩ - ୪ ଥର ନିମ୍ବ ପାଣିରେ ଗାଧୋଇବାକୁ ପଡ଼ିବ ।
ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କ ଶରୀରୁ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ବାହାରୁଛି ସେମାନେ ନିମ୍ବ ପାଣିରେ ଗାଧୋଇବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ୟା ଦୂର ହୁଏ ।
ରୂପି ସମସ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ନିମ୍ବ ପତ୍ରର ପାଣି ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ ।
ନିମ୍ବ ପତ୍ର ପାଣିରେ କେଶ ଧୋଇବା ଦ୍ୱାରା କେବଳ ରୁପି ସମସ୍ୟା ଦୂର ହୁଏନାହିଁ କେଶରେ ଚମକ ମଧ୍ୟ ବଢ଼େ ।
ସିଝା ନିମ୍ବ ପାଣିରେ ଗାଧୋଇବା ଦ୍ୱାରା ଆଖି ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।
ତେଣୁ ଆପଣ ଯଦି ଆଖି ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ତେବେ ନିମ୍ବ ପାଣିରେ ଗାଧୋଇବା ଉଚିତ୍ ।
କିଛି ନିମ୍ବ ପତ୍ର ଆଣି ତାକୁ ପ୍ରଥମେ ଧୋଇ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଏକ ବଡ଼ ବାସନରେ ପାଣି ଫୁଟାଇ ସେଥିରେ ନିମ୍ବ ପତ୍ର ପକାନ୍ତୁ ।
ପତ୍ର ପକାଇବା ପରେ ପାଖାପାଖି ୫ରୁ ୧୦ ମିନିଟ୍ ସିଝାନ୍ତୁ ।
ଯେତେବେଳେ ପାଣିର ରଙ୍ଗ ହାଲୁକା ହଳଦିଆ ହୋଇଗଲେ ଆଞ୍ଚରୁ ପାଣିକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆଣନ୍ତୁ ।
ଏବେ ଉକ୍ତ ପାଣିକୁ ଛାଣି ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଏବେ ଏହି ପାଣିକୁ ଆପଣ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ ।
ପ୍ରକୃତିରୁ ମିଳୁଥିବା ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ବୃଦ୍ଧିକାରୀ ବୃକ୍ଷଲତା ମଧ୍ୟରେ ନିମ୍ବର ସ୍ଥାନ ଅନନ୍ୟ ।
ପ୍ରାକୃତିକ ଉପାୟରେ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟରକ୍ଷା ଏବଂ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅନାଦି କାଳରୁ ଏହା ବ୍ୟବହୃତ ।
ତେବେ ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିବା ଏହାର କେତୋଟି ଉପାଦେୟ ବ୍ୟବହାର ସମ୍ପର୍କରେ ।
ଅଳ୍ପ କେତୋଟି ନିମ୍ବପତ୍ର ନେଇ ପାଣିରେ କିଛି ସମୟ ଫୁଟାନ୍ତୁ ।
ଏହି ପାଣିକୁ ତୁଳା ସାହାଯ୍ୟରେ ନେଇ ମୁହଁରେ ଧୀରେଧୀରେ ଲଗାଇଲେ ବ୍ରଣରୁ ଉପଶମ ମିଳିଥାଏ ।
ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ମୁହଁର ତ୍ୱଚା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଷ୍କ, ତେବେ ଆପଣ ଏହି ଉପଚାର ଆପଣେଇ ପାରିବେ ।
ଅଳ୍ପ ପରିମାଣରେ ନିମ୍ବ ପାଉଡର ସହ କେଇ ବୁନ୍ଦା ଅଙ୍ଗୁର ମଞ୍ଜିର ତେଲ ବା ଗ୍ରେପ୍‌ ସିଡ୍‌ ଅଏଲକୁ ମିଶାଇ ଏକ ପେଷ୍ଟ ତିଆରି କରନ୍ତୁ ।
ଏହାକୁ ମୁହଁରେ ଲଗାଇ ୧୫ ମିନିଟ ଯାଏ ରଖନ୍ତୁ ।
ଏହାପରେ ଥଣ୍ଡା ପାଣିରେ ମୁହଁକୁ ଧୋଇ ଦିଅନ୍ତୁ ।
କିଡନୀରୁ ଗୋଟିଏ ନଳୀ ବାହାରେ ଯାହାକୁ ୟୂରେଟର କହନ୍ତି ।
ଏହି ୟୂରେଟର ମଧ୍ୟ ଦେଇ କିଡନୀରୁ ପରିସ୍ରା ବାହାରି ମୂତ୍ରାଶୟରେ ଜମା ହୁଏ ।
ଏହା ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ, ଏସିଡ - ବେସ ସନ୍ତୁଳନ ରଖେ, ରକ୍ତ ଚାପ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ ।
ଏହା ରକ୍ତକୁ ପ୍ରାକୃତିକ ଉପାୟରେ ଶୋଧନ କରି ୟୁରିଆ ଓ ଆମୋନିଅମ ଭଳି ଶରୀରର ହାନିକାରକ ପଦାର୍ଥଗୁଡିକୁ ନିଷ୍କାସନ କରେ ।
ରକ୍ତର ଫିଲଟର ବା ପରିସ୍ରବଣ ଦ୍ଵାରା ଅଧିକ ପରିମାଣରେ ବାହାରି ଯାଉଥିବା ଜଳ, ଗ୍ଲୁକୋଜ ଓ ଆମିନୋ ଏସିଡ ଭଳି ପଦାର୍ଥକୁ ପୁନର୍ବାର ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କରାଏ ।
କ୍ୟାଲସିଟ୍ରଲ, ଏରିଥ୍ରୋପଏଟିନ ଓ ରେନିନ ଭଳି ଏନଜାଇମ ଏହା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ ।
ଶିମ୍ବ ମଞ୍ଜି ଆକାରର କିଡନିର ଗୋଟିଏ ଅବତଳ ଓ ଗୋଟିଏ ଏକ୍ସ ପୃଷ୍ଠ ଥାଏ ।
ଗୋଟିଏ ଗାତ ଭଳି ସ୍ଥାନକୁ ହାଇଲମ କହନ୍ତି ।
ଏହି ହାଇଲମଠାରେ କିଡନୀ ସହ ଧମନୀ, ଶିରା ଓ ୟୂରେଟର ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ ।
କିଡନୀ ଚାରି ପାଖରେ ଏକ ସଂଯୋଜକ ତନ୍ତୁ ନିର୍ମିତ ଆବରଣ ଥାଏ ।
ଯାହାକୁ କିଡନୀ କ୍ୟାପସ୍ୟୁଲ କହନ୍ତି ।
କିଡନୀ ଚାରି ପାଖରେ ଚର୍ବି ଥାଏ ।
କିଡନୀ ଆଗରେ ପେରିଟୋନିଅମ, ପଛରେ ଟ୍ରାନ୍ସଭରସାଲିସ ଫାସା, ଡାହାଣ କିଡନୀ ଉପର ପାଖରେ ଲିଭର ବା ଯକୃତ, ବାମ କିଡନି ଉପର ପାଖରେ ପ୍ଳୀହା ଥାଏ ।
କିଡନୀ ପଦାର୍ଥକୁ ପାରେନାକାଇମା କହନ୍ତି ।
ଏହାର ବାହ୍ୟ ଅଂଶକୁ କର୍ଟେକ୍ସ ଓ ଅଭ୍ୟନ୍ତର ଅଂଶକୁ ମେଡୁଲା କହନ୍ତି ।
ପରିସ୍ରା ତିଆରି କରିବା ନିମନ୍ତେ ଅନେକଗୁଡିଏ ଏକକ (Unit) ଥାଏ ଯାହାକୁ ନେଫ୍ରନ (Nephron) କହନ୍ତି ।
କର୍ଟେକ୍ସରେ ଫିଲଟର ଥାଏ ଓ ନଳୀ ମେଡୁଲାରେ ଥାଏ ।
ନଳୀଟି ଇଂରାଜୀ ‘u’ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ ।
ଏହି ଶେଷ ଅଂଶଟି ଯାଇ କଲେକଟିଙ୍ଗ ଡକ୍ଟରେ ମିଶିଛି ।
ଏହି ପରି ଅନେକ ଡକ୍ଟରେ ମିଶି ପାପିଲା, ମାଇନର କାଲିକ୍ସ, ମେଜର କାଲିକ୍ସ ହୋଇ ଶେଷରେ ରେନାଲ ପେଲଭିସରେ ପରିଣତ ହୁଏ ଯେଉଁଠାରୁ ୟୁରେଟର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ।
ନେଫ୍ରନର ଆରମ୍ଭ ସ୍ଥାନଟିର ଆକାର ଗୋଟିଏ ଫୁଟବଲ ବ୍ଲାଡରକୁ ହାତରେ ଚିପି ଧରି ଦୁଇ ପ୍ରସ୍ତ କଲେ ଯେପରି ଦେଖାଯିବ ସେହିପରି ଥାଏ ଓ ଏହାକୁ ବାଓମେନ୍ସ କ୍ୟାପସ୍ୟୁଲ କହନ୍ତି ।
ସେହି ଭିତର ସ୍ଥାନରେ ରେନାଲ ଧମନୀ ଶାଖା ବିସ୍ତାର କରି ଶେଷରେ ଗୋଟିଏ ଆଫରଣ୍ଟ ଅର୍ଟେରିଓଲରେ ପରିଣତ ହୋଇ ଗୋଟିଏ ରକ୍ତନଳୀ ପ୍ରବେଶ କରି ଶାଖା ପ୍ରଶାଖା ମେଲେଇ ଯାଏ ଓ ଧିରେ କ୍ଷୁଦ୍ର ଶିରାରେ ପରିଣତ ହୁଏ ।
ଏହାକୁ ଗ୍ଲୋମେରୁଲସ କହନ୍ତି ।
ଶରୀରର ବିପାକ ବା ମେଟାବୋଲିଜିମ୍‌ ଦ୍ଵାରା ଜାତ ହେଉଥିବା ଅଦରକାରୀ ତଥା କ୍ଷତିକାରକ ପଦାର୍ଥକୁ ନିଷ୍କାସନ କରିବାରେ କିଡନି ମୂଖ୍ୟ ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କରେ ।
ପ୍ରୋଟିନ ବା ପୁଷ୍ଟିସାରଜାତୀୟ ଖାଦ୍ୟରୁ ବିପାଚନ ଦ୍ଵାରା ଯବକ୍ଷାରଜାନ ପଦାର୍ଥ ଯଥା ୟୁରିଆ, ଓ ନ୍ୟୁକ୍ଲିକ ଏସିଡର ବିପାଚନରୁ ୟୁରିକ ଏସିଡ ଜାତ ହୁଏ ।
ଏହି ପଦାର୍ଥ ଫିଲଟର ହୋଇ କିଡନି ଦ୍ଵାରା ପରିସ୍ରାରେ ବାହାରି ଯାଏ ।
କିଡନି ଓ ଫୁସଫୁସ ଏହି ଦୁଇ ଅଙ୍ଗ ଦେହର ଏସିଡ - ବେସ ବା pH ସମତୁଲ କରିବା ନିମନ୍ତେ କାମ କରନ୍ତି ।
ଫୁସଫୁସ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ନିସ୍କାସନ କରି ଓ କିଡନି ଉଦଜାନ ଆୟନ ନିଷ୍କାସନ କରିବା ସହ ପରିସ୍ରାରୁ ବାଇକାର୍ବୋନେଟ ପୁନଃଶୋଷଣ କରି ଏହି ଏସିଡ - ବେସ ସମତୁଲ କରେ ।
ପ୍ଲାଜ୍ମା ଅସମୋଲାଲିଟି ବୃଦ୍ଧି ଘଟିଲେ ମସ୍ତିଷ୍କର ହାଇପୋଥାଲାମସ ଜାଣିପାରେ ଓ ପୋସ୍ଟିରିଅର ପିଟୁଇଟାରି ଗ୍ରନ୍ଥି ବା ଗ୍ଲାଣ୍ଡ ସହ ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥାପନ କରେ ଓ ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥିରୁ ଆଣ୍ଟିଡାଇୟୁରେଟିକ ହରମୋନ କ୍ଷରିତ କରାଏ ।
ଏହି ହରମୋନ ପ୍ରଭାବରେ ପରିସ୍ରାରୁ ଜଳ ଶୋଷିତ ହୁଏ ଓ ପରିସ୍ରାର କନସେଣ୍ଟ୍ରେସନ ବୃଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ବା ପରିସ୍ରା ଗାଢ଼ ହୁଏ ।
ମାଟି ପ୍ରକୃତିର ଏକ ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପାଦାନ ।
ଏଥିରେ ଥିବା ମିନେରାଲ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଉପରେ ସକାରାତ୍ମକ ପ୍ରଭାବ ପକାଏ ।
ଏହା ଶରୀରରୁ ବିଷାକ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଶୋଷିନେଇ ରୋଗ ଦୂର କରେ ।
ତ୍ଵଚାର ଉଜ୍ଵଳତା ବଢାଏ ।
ପୃଥିବୀ ଗଠନ ହୋଇଥିବା ପାଞ୍ଚଟି ଉପାଦାନ ମଧ୍ୟରୁ ମାଟି ଅନ୍ୟତମ ।
ଏହି ୫ଟି ଉପାଦାନକୁ ନେଇ ପ୍ରାକୃତିକ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଉଛି ।
ପ୍ରାକୃତିକ ଚିକିତ୍ସା ମଧ୍ୟରେ ବା ମଡ୍ ଥେରାପି ଅନ୍ୟତମ ।
ମଡ୍ ଥେରାପି ଦ୍ଵାରା ଦୂର ହେବା ସହ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ହୋଇଥାଏ ।
ପୃଥିବୀର ବିଭିନ୍ନ ଭାଗରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ମାଟି ଦେଖାଯାଏ ଏବଂ ସେଗୁଡିକର ଗୁଣ ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନ ।
ବ୍ଲାକ ମଡ୍ ବା,, ଗେରୁ ମାଟି ହଳଦିଆ ମାଟି, ମଡ୍ ଥେରାପି ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ।
କୌଣସି ପ୍ରକାର ରାସାୟନିକ ପ୍ରଭାବ ନଥିବା ୧ ଫୁଟ ତଳୁ ମାଟି ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ ।
ଗଛ ଛାଇ କିମ୍ବା ସନ୍ତସନ୍ତିଆ ସ୍ଥାନରୁ ମାଟି ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ ।
ମାଟି ସଂଗ୍ରହ କରି ତାକୁ ୩ରୁ ୪ଟା ଖରା ଦିଅନ୍ତୁ ।
ତାପରେ ତାକୁ ଜାଲିରେ ଛାଣି ନିବୁଜ୍ ଡବାରେ ରଖନ୍ତୁ ।
ଯେପରି କୀଟପତଙ୍ଗ ଦାୟୁରୁ ଏହା ସୁରକ୍ଷିତ ରହିପାରିବ ।
ମାଟିକୁ ରାତିରେ ୩୦ ମିନିଟ୍ ପାଣିରେ ଭିଜାଇବାକୁ ପଡେ ।
ତା’ ପରେ ମାଟିକୁ ସମାନ ଭାବରେ ଲେପ ଦିଅନ୍ତୁ ଯେପରି ଏହାର ମୋଟେଇ ଅଧ ଇଞ୍ଚରୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ ।
ଆଖି, ମସ୍ତକ, କେଶ ଏବଂ ଶରୀରର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଶ କାଦୁଅ ପ୍ୟାକ୍ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରିବ ।
ଏହା ପ୍ୟାକ୍‌କୁ ୨୦ରୁ ୩୦ ମିନିଟ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯିବା ଦରକାର ।
ଥଣ୍ଡା ଦିନରେ ଯଦିକାଦୁଅ ପ୍ୟାକ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ତେବେ ଶରୀରକୁ କମ୍ବଳରେ ଘୋଡାଇ ରଖାଯିବା ଦରକାର ।
ପ୍ୟାକ ଛଡାଇ ସାରିଲା ପରେ ନିମ୍ବ ଛେଲି ଓ ହଳଦୀ ପାଣିରେ ଧୋଇ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଏହାପରେ ଶରୀରକୁ ଶୁଖିଲା କପଡାରେ ପୋଛନ୍ତୁ ।
ବିଭିନ୍ନ ମଧ୍ୟ ଏହି ମାଟି ଉପଲବ୍ଧ ।
ମଡ୍ ଥେରାପିର ପ୍ୟାକ୍‌ ଚର୍ମ ରଙ୍ଗରେ ଉନ୍ନତି ଆଣିବା ସହିତ ଚର୍ମରେ ଥିବା ଦାଗ ଓ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସମସ୍ୟା ଦୂର କରେ ।
ମଡ୍‌ ଥେରାପି ଦ୍ଵାରା ସୋରିଆସିସ୍, ଅର୍ଚିକାରିଆ ଲ୍ୟୁକୋଡର୍ମା ଆଦି ଚର୍ମ ରୋଗ, ପ୍ଳିହାରୋଗ, ସ୍ପୋଣ୍ଡିଲାଇଟିସରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ ।
ବ୍ରଣ, ଘିମିରି, ବଥାଦି ସ୍ଥାନରେ ମାଟିର ଲେପ ଦେଲେ ଏହା ଭଲ ହୋଇଥାଏ ।
ମାନସିକ ଅସ୍ଥିରତା, ମାଇଗ୍ରେନ୍ ସମସ୍ୟା ପାଇଁ ମଥାରେ ମାଟିର ଲେପ ଦେଲେ ଏଥିରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ ।
ସେହିଭଳି ପରିଷ୍କାର ଓ ଆବଡଖାବଡା ମାଟିରେ ଚାଲିଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନାୟୁଜନିତ ସମସ୍ୟା ଦୂର ହୁଏ ।
ମଡ୍‌ ଥେରାପି ଦ୍ଵାରା ମାଂସପେଶୀ ହାଲୁକା ହେବା ସହିତ ରକ୍ତ ସଂଚାଳନ ବୃଦ୍ଧିପାଏ, ପାଚନ କ୍ରିୟା ସୁଦୃଢ ହୁଏ ଏବଂ ଶରୀରର କୌଣସି ଅଂଶ ଫୁଲି ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେଉଥିଲେ ସେଥିରୁ ଆରାମ ମିଳେ ।
କେଶରେ ମଧ୍ୟ ମାଟିର ଲେପ ଦେଲେ ଏହା ଏକ ଉତ୍ତମ କଣ୍ଡିସନର କାମ କରେ ।
ବେଲ ଗଛ ମୂଳରୁ ମାଟି ଆଣି ସ୍ତନରେ ଲଗାଇଲେ ଛୋଟ ସ୍ତନର ଆକାର ବୃଦ୍ଧିମଧ୍ୟ ହୋଇଥାଏ ।
ଆଖି ତଳ ପଡୁଥିଲେ ଶୁଷ୍କ ତ୍ଵଚା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ମଡ୍‌ ଥେରାପି ଉପଯୋଗୀ ।
ହେଲେ ମଡ୍‌ ଥେରାପି କରିବା ସମୟରେ ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପରାମର୍ଶ ନିଅନ୍ତୁ ।
ତଳି ପେଟରେ ମଡ୍ କାଦୁଅ ପ୍ୟାକ୍ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଅଜୀର୍ଣ୍ଣ ଦୋଷ ଦୂରକରେ ।
ଖାଦ୍ୟନଳୀରେ ଥିବା ଉତ୍ତାପକୁ ଏହା ହ୍ରାସ କରିବା ଶୀଘ୍ର ପାଚନ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରିଥାଏ ।
ପୁରୁଷଙ୍କ ସ୍ଵପ୍ନ ଦୋଷ ମହିଳାଙ୍କର ପ୍ରଦର ଦୋଷ ପାଇଁ ତଳିପେଟରେ ମଡ୍‌ ପ୍ୟାକ୍‌ ଲଗାଇଲେ ଏହି ସମସ୍ୟା ଦୂର ହୋଇଥାଏ ।
ଥେରାପି ସମୟରେ ଡାଏଟ୍ ଚିକିତ୍ସାକଙ୍କ ପରାମର୍ଶ କ୍ରମେ ରୋଗ ପାଇଁ ଔଷଧ ସେବନ ସହ ମଡ୍‌ ଥେରାପିର ।
ବିଶେଷତଃ ଥେରାପି ନେବା ସମୟରେ ଅଧିକ ପାଣି ପିଇବା ସହ ତେଲ ମସଲାଜାତୀୟ ଖାଦ୍ୟ ଠାରୁ ଦୂରେଇ ରୁହନ୍ତୁ ।
ଅଧିକ ସାଲାଡ ଓ ଶୀଘ୍ର ହଜମ ହେଉଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଆନ୍ତୁ ।
ଆଜମା (ଶ୍ଵାସରୋଗ) ଗ୍ରୀକ୍ ଶବ୍ଦରୁ ଆସିଛି ।
ଏହାର ଅର୍ଥ ଅଣନିଃଶ୍ଵାସୀ ବା ଅତି ଜୋରରେ ପାଟିମେଲାଇ ଧଇଁସଇଁ ହୋଇ ଶ୍ଵାସପ୍ରଶ୍ଵାସ ନେବା ।
ସବୁ ପ୍ରକାର ଶ୍ଵାସପ୍ରଶ୍ଵାସ କଷ୍ଟକୁ ଶ୍ଵାସରୋଗ କୁହାଯାଏ ନାହିଁ ।
କେବଳ ଫୁସ୍‌ଫୁସ୍‌ର ଶ୍ଵାସନଳୀ ରୋଗର ମୂଳ କାରଣ ହୋଇଥିଲେ ଏହାକୁ ଶ୍ଵାସ (ବ୍ରୋଙ୍କିଆଲ୍ ଆଜମା) କୁହାଯାଏ ।
ଏହି ରୋଗ ଇସିନୋଫିଲିଆଜନିତ ରୋଗ ।
ଆମେ ଖାଉଥିବା ଖାଦ୍ୟରୁ ରସ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ପରେ ରସରୁ ରକ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ ।
ରକ୍ତର ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ଶ୍ଵେତରକ୍ତ କଣିକା ଓ ଲୋହିତ ରକ୍ତ କଣିକା ଭେଦରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି ।
ଶ୍ଵେତରକ୍ତ କଣିକାର ଅପରୂପକୁ ଇସିନୋଫିଲ କରାଯାଇଛି ।
ଏହି ରୋଗରେ ଶ୍ଲେଷ୍ମା ବା ସର୍ଦ୍ଦି ଦେଖାଦେଇଥାଏ ।
ଫଳରେ ପାଚକାଗ୍ନି ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ ଖାଦ୍ୟଦ୍ରବ୍ୟକ ଅପରିପକ୍ଵ ରଖେ ।
ତେଣୁ ଶରୀର ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ ଶ୍ଵାସଯନ୍ତ୍ରକୁ ଦୁର୍ବଳ କରିପକାଏ ।
ଶ୍ଵାସରୋଗୀର ଫୁସ୍‌ଫୁସ୍‌ର ବାୟୁନଳୀ ଛୋଟ ହୋଇଯିବାରୁ ନିଃଶ୍ଵାସ ଛାଡିବାରେ ବାରମ୍ଭାର କଷ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ କମ୍ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ଵାସ କଷ୍ଟ ପ୍ରବଳ ହୁଏ ।
ସାଧାରଣତଃ ବାୟୁନଳୀର ବିଭିନ୍ନ ଉଦ୍ଦୀପକ କାରଣ ପ୍ରତି ଅତିନ୍ଦ୍ରିୟତା ଭାବ ଯୋଗୁ ତାହା ଛୋଟ ହୋଇଯାଏ ।
ସେହି କାରଣଗୁଡିକ ଇସ୍ୟୁଇମୁନୋଲୋଜିକାଲ୍ ଜୀବାଣୁଗତ, ମାନସିକ, ଶାରୀରିକ ଏବଂ ରସାୟନିକ କିନ୍ତୁ ଏହା କୌଣସି ଏକ ଜୀବାଣୁଜନିତ ରୋଗ ନୁହେଁ ।
ଏହି ରୋଗରେ ହଠାତ୍ ଶ୍ଵାସକଷ୍ଟ ହୋଇଥାଏ ।
ନିଃଶ୍ଵାସ ତ୍ୟାଗ ସମୟରେ ସାଇଁ ଶବ୍ଦ ହୋଇ ଫୁସ୍‌ଫୁସ୍‌ର ବାୟୁନଳୀରେ ବାୟୁର ଗତି କମ୍ ଓ ବେଶୀ ହୋଇଥାଏ ।
କାରଣ ଆମ ଶରୀରରେ ପ୍ଳିହା ଯକୃତକୁ ରକ୍ତକଣା ପହଞ୍ଚାଇବାର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରିଥାଏ ।
ଯଦି ଏହା ଦୁର୍ବଳ ହୋଇପଡେ ବା ପ୍ଳିହାବୃଦ୍ଧି ଘଟି ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇପଡେ, ତେବେ ପୂର୍ଣ୍ଣମାତ୍ରାରେ ରକ୍ତକୁ ଯକୃତ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚାଇପାରେ ନାହିଁ ।
ରକ୍ତ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଏ ।
ଫଳରେ ରକ୍ତରେ ଇସିନୋଫିଲିଆ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇ ଥଣ୍ଡା, ସର୍ଦ୍ଦି ଓ କାଶରୋଗ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ।
ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ଶରୀର ମୁଖ ବା ନାସିକା ପଥରେ ଧୂଳି ପ୍ରବେଶ କଲେ, ବାୟୁଦ୍ଵାରା ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵଗତି ହେଲେ, ଅତିମାତ୍ରାରେ ଭୋଜନାଦି କାରଣରୁ ଶ୍ଵାସନଳୀ ମଧ୍ୟରେ ଭୁକ୍ତଦ୍ରବ୍ୟ ପ୍ରବେଶ କରି ମଳ, ମୂତ୍ର ଓ ଛିଙ୍କର ବେଗ ଧାରଣ କଲେ ବାୟୁ କୁପିତ ହୋଇ ପିତ୍ତ ଓ ଶ୍ଲେଷ୍ମକୁ କୁପିତ କରିବା ଦ୍ଵାରା ଏହି ରୋଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥାଏ ।
କାଶରୋଗ ବୃଦ୍ଧିପାଇ ଶ୍ଵାସରୋଗରେ ପରିଣତ ହୋଇପାରେ ।
ଅଖାଦ୍ୟ ସେବନ, ଅନିୟମିତ ଭୋଜନ ଓ ରାତିଜାଗରଣ କାରଣରୁ ଏହି ରୋଗ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ ।
ବାୟୁର ଗତି କଫକର୍ତ୍ତୃକ ରୁଦ୍ଧହେଲେ ବାୟୁ ଦୂଷିତ ହୋଇ ବିମାର୍ଗଗାମୀ ହୁଏ ଏବଂ ବକ୍ଷ ଦେଶକୁ ଆଶ୍ରୟକରି ପ୍ରାଣବାହୀ, ଉଦକବାହୀ ଏବଂ ଅମ୍ଳବାହୀ ସ୍ରୋତକୁ ଦୂଷିତ କରି ଶ୍ଵାସରୋଗ ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ ।
ଏହି ରୋଗରେ ଫୁସ୍‌ଫୁସ୍ ସମସ୍ତ ବୈଲକ୍ଷଣ କ୍ରିୟା ପ୍ରକାଶ ପାଏ ।
ସମସ୍ତପ୍ରକାର ଶ୍ଵାସରୋଗରେ ବାୟୁ ପ୍ରବଳ ହୁଏ ଏବଂ ଶାରୀରିକ ଯନ୍ତ୍ରାଦିର ସ୍ଵାଭାବିକ କ୍ରିୟାରେ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଘଟେ ।
ଶ୍ଵାସକୁ ସାଧାରଣତଃ କ୍ଷୁଦ୍ରଶ୍ଵାସ, ତମକ, ପ୍ରତମକଶ୍ଵାସ, ଚ୍ଛିନ୍ନଶ୍ଵାସ ଓ ମହାଶ୍ଵାସରେ ଅବସ୍ଥାନୁସାରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି ।
କ୍ଷୁଦ୍ରଶ୍ଵାସରେ ରୋଗୀକୁ ଦାହିକା କଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ ।
ବାୟୁ ପ୍ରତିଲୋମ ସ୍ରୋତସମୂହକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଗ୍ରୀବା ଓ ମସ୍ତକରେ ବେଦନା ଜାତ କରେ ।
ଫଳରେ କଫ ଦୋଷରୁ ବାୟୁ ଘୁଡୁଘୁଡୁ ଶବ୍ଦସହିତ ହୃଦୟରେ ତୀବ୍ର ବେଗରେ ବହୁ କଷ୍ଟଜନକ ଶ୍ଵାସ ଜାତ ହୁଏ ।
ରୋଗୀକୁ ଅନ୍ଧକାର ଦେଖାଯିବା ସହିତ ତୃଷା ଲାଗେ ।
ପ୍ରବଳ କାଶରୁ ରୋଗୀ ସମୟେ ସମୟେ ମୋହ ହେବା ଦେଖାଯାଏ ।
ହୃଦୟର ଶ୍ଲେଷ୍ମା ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ନ ହୋଇଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୋଗୀ କଷ୍ଟ ଅନୁଭବ କରେ ।
ଏହି ଶ୍ଵାସ କଫ ପ୍ରଦାନ ହେଲେ ସେ ସୁସ୍ଥ ଅନୁଭବ କରେ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟରେ କଥା କହେ ।
ତମକ ଶ୍ଵାସ ସହିତ ଜ୍ଵର ଓ ମୂର୍ଚ୍ଛା ଥିଲେ ତାହାକୁ ପ୍ରତମକ ଶ୍ଵାସ କୁହାଯାଏ ।
ଏହି ଶ୍ଵାସ ଆମାଜୀର୍ଣ୍ଣ, ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ, ଧୂଲିସେବନ ଏବଂ ମଳମୂତ୍ରାଦିର ବେଗ ଧାରଣାରୁ ଜାତ ହୁଏ ।
ଅନ୍ଧାରରେ ବେଶୀ ହୁଏ କିନ୍ତୁ ଶୀତଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ଆସୁ ପ୍ରଶମିତ ହୁଏ ।
ରୋଗୀ ଅନ୍ଧାରରେ ପ୍ରବେଶ କଲାପରି ଅନୁଭବ କରେ ।
ଛିନ୍ନ ଶ୍ଵାସ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟପ୍ରଦ ।
ଏହି ରୋଗରେ ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଏକାଠି କରି ଶ୍ଵାସ ରୋଗୀ ଅନୁଭବ କରେ ।
ରୋଗୀ ହୃଦୟ ଛେଦ ପରି ବେଦନା, ଉଦରରେ ପୀଡା, ବସ୍ତି ସ୍ଥାନରେ ଜ୍ଵାଳା, ଅଶ୍ରୁପୂର୍ଣ୍ଣ ନେତ୍ର ଦୁର୍ବଳତା, ଆଖି ରକ୍ତିମା ଚିତ୍ତଚଞ୍ଚଳତା, ଶରୀର ବିବର୍ଣ୍ଣ ଓ ପ୍ରଳାପ ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶ ପାଏ ।
ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵଶ୍ଵାସରେ ସଦାସର୍ବଦା ଶ୍ଵାସ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵଗାମୀ ହୋଇ ବହୁ ସମୟ ଧରି ରହେ ।
ଅଧୋଗାମୀ ହୁଏ ନାହିଁ ।
ରୋଗୀର ମୁହଁର ସ୍ରୋତ ଶ୍ଲେଷ୍ମା ଦ୍ଵାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ ଓ କୁପିତ ବାୟୁଦ୍ଵାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ରହେ ।
ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵ ଦୃଷ୍ଟି ରୋଗୀ ଇତସ୍ତତଃ ଦର୍ଶନ କରେ ।
ଚକ୍ଷୁଦ୍ୱୟ ଚାଳିତ ହେଉଥାଏ ତଥା ମୋହ ବେଦନା ଓ ଦୁର୍ବଳତା ଆଦି ଦ୍ଵାରା ରୋଗୀ ପୀଡିତ ହୁଏ ।
ରୋଗୀଏ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵଶ୍ଵାସ ପ୍ରବଳ ହେଲେ ଅଧଃଶ୍ଵାସ ସମୟେ ନିରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଅସୁବିଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ ।
ମହାଶ୍ଵାସର ଲକ୍ଷଣ ହେଉଛି ବାୟୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵଗାମୀ ହୋଇ ରୋଗୀ ଶବ୍ଦଯୁକ୍ତ ଶ୍ଵାସ ତ୍ୟାଗକରେ ଏବଂ ତାହାର ବୁଦ୍ଧିଭ୍ରଂଶ ହୁଏ, ଚକ୍ଷୁ ଏପଟ ସେପଟ ଘୂରିବା ଦେଖାଯାଏ ।
ଚକ୍ଷୁ ଓ ମୁଖମୁଣ୍ଡଳ ସ୍ତବ୍ଧ ଅର୍ଥାତ୍ କ୍ରିୟାଶୂନ୍ୟ ହୁଏ ।
ଝାଡା ଓ ପରିସ୍ରା ପ୍ରାୟ ବନ୍ଦ ହୁଏ କଥାକହିବା କ୍ଷମତା କମିଯାଏ, ଦୂରରୁ ରୋଗୀର ଶ୍ଵାସ କର୍ଣ୍ଣଗୋଚର ହୁଏ ।
ଏହି ଶ୍ଵାସରେ ରୋଗୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ବଳ ହେବା ଦେଖାଯାଇଥାଏ ।
ଶ୍ଵାସରୋଗର କଳା ଦୁଦୁରା ଫଳ, ଶାଖା ଓ ପତ୍ରକୁ ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ କରି କାହାଳୀପରି ତା’ର ଧୂଆଁ ମୁଖରେ ଧାରଣ ଓ ପାନ କଲେ ପ୍ରବଳ ଶ୍ଵାସ ବେଶ୍ ଶାନ୍ତ ହୁଏ ।
କିଛି ସୁରକ୍ଷାର ପାଣିରେ ଗୋଳାଇ ସେହି ପାଣିରେ ଧୋବ କାଗଜ ବତୁରାଇ ସୁଖାଇବା ପରେ ତାହାକୁ କାହାଳି ପରି କରି ତା’ର ଧୂଆଁ ପାନକଲେ ଶ୍ଵାସର ବେଗ କମ୍ ହୋଇଥାଏ ।
ଶ୍ଵାସରୋଗରେ ବାସଙ୍ଗ ଅତି ଉପକାରୀ ।
ବାସଙ୍ଗ ପତ୍ରରେ ଏକ ପ୍ରକାର ଆଲ୍‌କାଏଡ୍ ରହିଛି ।
ତାକୁ ଭାସିସାଇନ୍ କୁହନ୍ତି ।
ଏହି ଆଲକାଲଏଡ୍ ଶ୍ଵାସ ପାଇଁ ବହୁତ ଉପଯୋଗୀ ଏବଂ କଫ ବାହାର କରିବାରେ ସହାୟତା କରିଥାଏ ।
ବିଶେଷତଃ ଏହା ଶ୍ଵସନୀ ରୋଗ ପାଇଁ ଅତିଶୀଘ୍ର କାମଦିଏ କାରଣ ଏହା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶ୍ଵାସନଳୀରେ ଥିବା ଗ୍ରନ୍ଥିଗୁଡିକୁ ଉତ୍ତେଜନା କରିବା ଦ୍ଵାରା କଫ ସହଜରେ ତରଲି ଯାଇଥାଏ, ସତେଜ ବାସଙ୍ଗ ପତ୍ର ପନ୍ଦର / କୋଡିଏଟିରୁ ରସ ବାହାର କରି ସେଥିରେ ଚାମଚ ଦୁଇଚାମଚ ମହୁ ମିଶାଇ ଦିନକୁ ଦୁଇଥର ଦିନ ଖାଇଲେ ଶ୍ଵାସ ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ରୋଗୀକୁ ଆରାମ ମିଳେ ।
ଶ୍ଵାସରୋଗ ହେବା ଫଳରେ ଯଦି ସ୍ଵର ଭେଦ ବା ତଣ୍ଟି ପଡିଯାଇଥାଏ ତେବେ ସଦ୍ୟ ପତ୍ରକୁ ଛେଚି ରସ ବାହାର କରି ଏକ ଚାମଚ ରସରେ ଏକ ଚାମଚ ମହୁ ମିଶାଇ ପାଞ୍ଚ ସାତ ଦିନ ଧରି କ୍ରମାନ୍ଵୟରେ ସେବନ କଲେ ଶ୍ଵାସ, କାଶ ଓ ସ୍ଵରଭେଦ ଦୂର ହୁଏ ।
ଅଦାରସ ସହିତ ପିପ୍ପଳି ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସୈନ୍ଧବ ଲବଣ ମିଶାଇ ସେବନ କଲେ ଏହି ରୋଗ ଉପଶମ ମିଳେ ।
ଦୈହିକ ବଳ ଦୁର୍ବଳ ହେବାପରି ସ୍ନାନ, ଭୋଜନ ଭ୍ରମଣ, ମୈଥୁନ ଓ ନିଦ୍ରା ଆଚରଣ ନକରି ନିୟମିତ ସମୟରେ ଆହାର ଭକ୍ଷଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଦହି, ପାଚିଲାକଦଳୀ, ତେନ୍ତୁଳି, ଖଟା, ବିରି ଆରୁଆ, ଲୁଣିମାଛ, ଶୁଖୁଆ, ବେଶୀ ଦିବାନିଦ୍ରା, ରାତି ଜାଗରଣ ଆଦି ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ରୋଗୀ ଫୁଟା ପାଣି ପିଇବା ସହିତ ଇଷତ୍ ଉଷୁମ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ରାତିରେ ଦୂରସ୍ଥାନକୁ ଯାତ୍ରା ଦ୍ଵାରା ଥଣ୍ଡା ପବନ ନାକ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଫୁସ୍‌ଫୁସ୍‌ରେ କଫ ଜନ୍ମ ହୁଏ ।
ତେଣୁ ସମ୍ଭବତଃ ଥଣ୍ଡାରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ଗରମ ପୋଷାକ ନେବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଏହି ରୋଗରେ ପୁରୁଣା ସରୁ ଚାଉଳ ଭାତ, କଞ୍ଚା ମୂଳା, ପୋଟଳ ରସୁଣ ସଜନା ଛୁଇଁ ଓ ମାଂସ ଝୋଳ ଇତ୍ୟାଦି ରୋଗୀ ସେବନ କରିବା ଭଲ ।
ଏହା ଆମ ଶରୀରରୁ ବର୍ଜ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଓ ଅଧିକ ସୋଡିଅମ୍‌ ବାହାର କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ପ୍ରଶିକ୍ଷାର୍ଥୀମାନଙ୍କୁ ଦୈନଦିନ ଖାଦ୍ୟରେ ଚର୍ବି, ତେଲ, ଚିନି ଓ ଲୁଣର ବ୍ୟବହାର କମ୍‌ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସରଳ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ପଦ୍ଧତି ବିଷୟରେ ଅବଗତ କରାଇବା ।
ଗୋଷ୍ଠୀସ୍ତରୀୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶାବଳୀ ନିମ୍ନରେ ପ୍ରଦାନ କରାଗଲା ।
ଏହି ପୋଷ୍ଟରକୁ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଆରୋଗ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ର, ଅଙ୍ଗନବାଡି କେନ୍ଦ୍ର, ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଲଗାଯିବ, ତଥା ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀମାନେ ଗ୍ରାମ ପରିଦର୍ଶନ ଓ ଗ୍ରାମ ବୈଠକରେ ଏହାକୁ ଦେଖାଇବେ ।
ଗୋଷ୍ଠୀସ୍ତରୀୟ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ଅଧିକାରୀ, ଗୋଷ୍ଠୀସ୍ତରୀୟ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀ (ଆଶା, ଅଙ୍ଗନବାଡି କର୍ମୀ, ବହୁମୁଖୀ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କର୍ମୀ) ଦୈନନ୍ଦିନ ଖାଦ୍ୟରେ ଚର୍ବି, ତେଲ, ଚିନି ଓ ଲୁଣର ବ୍ଯବହାର କମ୍‌ କରିବା ନିମନ୍ତେ ପୋଷ୍ଟରରେ ଥିବା ସରଳ ଉପାୟ ଗୁଡିକୁ ବୁଝାଇବେ ।
ଅତ୍ୟଧିକ ଚର୍ବି, ଚିନି ଓ ଲୁଣଜାତୀୟ ଖାଦ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟପ୍ରଦ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ବିଷୟରେ ପୋଷ୍ଟର ପ୍ରଦର୍ଶନ ।
ସଠିକ୍‌ ଖାଦ୍ୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟପଦ ଜୀବନ ସମ୍ପର୍କିତ ପୋଷ୍ଟର ପ୍ରଦର୍ଶନ ।
ଅତ୍ଯଧିକ ଚର୍ବି, ଚିନି ଓ ଲୁଣଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ଯ ବଦଳରେ ସ୍ଥାନୀୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ମିଳୁଥିବା ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟକର ଖାଦ୍ୟ ଚିହ୍ନଟ ଓ ବ୍ୟବହାର ନିମନ୍ତେ ପ୍ରଶିକ୍ଷାର୍ଥୀମାନଙ୍କୁ ସକ୍ଷମ କରାଇବା ।
ଗୋଷ୍ଠୀସ୍ତରୀୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶାବଳୀ ନିମ୍ନରେ ଦିଆଗଲା ।
ପୋଷ୍ଟରକୁ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଆରୋଗ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଙ୍ଗନବାଡି କେନ୍ଦ୍ର, ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଲଗାଯିବ ତଥା ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀମାନେ ଗ୍ରାମ ପରିଦର୍ଶନ ଓ ଗ୍ରାମ ବୈଠକରେ ଏହାକୁ ଦେଖାଇବେ ।
ଗୋଷ୍ଠୀସ୍ତରୀୟ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀ (ଆଶା, ଅଙ୍ଗନବାଡି କର୍ମୀ, ଗୋଷ୍ଠୀସ୍ତରୀୟ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ଅଧିକାରୀ, ବହୁମୁଖୀ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀ) ସ୍ଥାନୀୟ ଖାଦ୍ୟ ଯୋଉଁଥିରେ ଅଧିକ ଚର୍ବି, ଚିନି ଓ ଲୁଣ ରହିଛି ତାର ଅପକରିତା ବିଷୟରେ ବୁଝାଇବେ, ତଥା ଏହା ପରିବର୍ତ୍ତେ ପୋଷ୍ଟରରେ ଥିବା ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟପ୍ରଦ ଖାଦ୍ୟ ବ୍ୟବହାର ନିମନ୍ତେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଇବେ ।
ଅତ୍ୟଧିକ ଚର୍ବି, ଶର୍କରା ଓ ଲବଣ ଜାତୀୟ ଖାଦ୍ୟ ମାତ୍ରାରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରହିବା ଜରୁରୀ ।
ଅଧିକ ଚର୍ବି, ଚିନି ଓ ଲୁଣଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟର ବ୍ଯବହାର କମ୍‌ ନିମନ୍ତେ ଭିଡିଓ ଦେଖାଇବେ ।
ଅଧିକ ଚର୍ବି, ଚିନି ଓ ଲୁଣଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ, ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ଓ ଏହାର ବ୍ୟବହାର କମ୍‌ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟିକରିବା ।
ରାଜ୍ୟ ସ୍ତରରେ ସଠିକ୍‌ ଖାଦ୍ୟ ଟୁଲ୍‌ କିଟ୍‌ରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭିଡିଓ ଓ ସିଡିକୁ ଅପ୍‌ଲୋଡ୍‌ କରାଯିବ ଏବଂ ଭିଡିଓଗୁଡିକର ଲିଙ୍କ୍‌ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରାଯିବ ।
ଏହି ଭିଡିଓଗୁଡିକ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଆରୋଗ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ର ତଥା ଅଙ୍ଗନବାଡି କେନ୍ଦ୍ରରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯିବ ।
ଭିଡିଓ ଦେଖାସରିଲା ପରେ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀ ଅଧିକ ଚର୍ବି, ଚିନି ଓ ଲୁଣର ବ୍ୟବହାର ତଥା ଏହାର କୁପ୍ରଭାବ ସମ୍ପର୍କିତ ପ୍ରଶ୍ନ ତଥା ସନ୍ଦେହ ଆଲୋଚନା ମାଧ୍ଯମରେ ଦୂର କରିବେ ।
ଟ୍ରାନ୍ସ ଫାଟ୍‌ର ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟଜନିତ କୁପ୍ରଭାବ ଏବଂ ଏହାକୁ କମ୍‌ କରିବାର ଉପାୟ ବିଷୟରେ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ।
ଭିଡିଓ ଦେଖାସରିଲା ପରେ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀ ଅଧିକ ଚର୍ବି, ଚିନି ଓ ଲୁଣର ବ୍ୟବହାର ତଥା ଏହାର କୁପ୍ରଭାବ ସମ୍ପର୍କିତ ପ୍ରଶ୍ନ ଓ ସନ୍ଦେହ ଆଲୋଚନା ମାଧ୍ଯମରେ ଦୂର କରିବେ ।
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପରିଷ୍କାର ପରିଚ୍ଛନ୍ନତାର ଗୁରୁତ୍ବ ଓ ଏହାର ଉପାୟ ବିଷୟରେ କହିବା ।
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପରିଷ୍କାର ପରିଚ୍ଛନ୍ନତା ବଜାୟ ରଖିବାର ସରଳ ଉପାୟଗୁଡିକ ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରିବା ।
ଆବର୍ଜନା ଫୋପାଡିବାର କୌଶଳ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ।
ଖାଦ୍ୟ ଆବର୍ଜନାରୁ କମ୍ପୋଷ୍ଟ ପ୍ରସ୍ତୁତି ବିଷୟରେ କହିବା ।
ପରିମଳ ଓ ପରିଚ୍ଛନ୍ନତା ବିଷୟରେ ବୁଝାଇବା ।
କ୍ଷେତ୍ରସ୍ତରୀୟ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ସାମଗ୍ରୀର ସଠିକ୍‌ ବ୍ୟବହାର ସମ୍ପର୍କରେ ବୁଝାଇବା ।
ଅଂଶଗ୍ରହଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପରିଚ୍ଛନ୍ନତାର ଗୁରୁତ୍ଵ ସମ୍ପର୍କରେ ବୁଝାଇବା ।