Sankalp-Bahad/NER-Dataset huggingface dataset:
ଖଣିଜଭିତ୍ତିକ ଶିଳ୍ପ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ନିମନ୍ତେ ଗୁରୁତ୍ଵାରୋପ କରାଯାଇ ଅଧିକ କର୍ମ ନିଯୁକ୍ତି ତଥା ଦ୍ରୁତ ଶିଳ୍ପାୟନର ଧାରାକୁ ଅବ୍ୟାହତ ରଖାଯାଇଛି ।
ପୁଞ୍ଜିନିବେଶକାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟରେ ଅନୁକୂଳ ବାତାବରଣ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି ।
ଅଧକ ପୁଞ୍ଜି ବିନିଯୋଗକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ ଏକକ ବାତାୟନ ସୁବିଧା ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରଚଳନକୁ ଗୁରୁତ୍ଵାରୋପ କରାଯାଉଛି ।
ରାଜ୍ୟରେ ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ତତ୍କାଳ ସୂଚନା ସେବା ଯୋଗାଇ ଦେଇ ବିକାଶ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସୂଚନା ପ୍ରଯୁକ୍ତିର ବ୍ୟାପକ ପ୍ରୟୋଗକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଉଛି ।
ସ୍ଵୟଂସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀର ସଫଳତାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ସରକାର ଆତ୍ମନିଯୁକ୍ତି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରୁଛନ୍ତି ।
ଆତ୍ମ ନିଯୁକ୍ତିର ବ୍ୟାପକ ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି ଦ୍ଵାରା ବେକାରୀ ସମସ୍ୟାର ଦୂରୀକରଣ ନିମନ୍ତେ ରାଜ୍ୟ ନିଯୁକ୍ତି ନୀତି - ୨୦୦୫ ଘୋଷଣା କରାଯାଇଛି ।
ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରାମକୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍‌ ଯୋଗାଣ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମକୁ ଅଗ୍ରାଧିକାର ଦିଆଯାଉଛି ।
ଏଥିପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ।
ଅର୍ଥକରୀ ଚାଷକୁ ଗୁରୁତ୍ଵ ଦେଇ ସରକାର କୃଷି ସମ୍ପ୍ରସାରଣ ପ୍ରୟାସକୁ ଜୋର୍‌ଦାର୍‌ କରିଆସୁଛନ୍ତି ।
ରାଜ୍ୟରେ ଅନୁକୂଳ କୃଷି ଜଳବାଯୁ ରହିଥିବା ହେତୁ ଉଦ୍ୟାନ କୃଷିକୁ ମଧ୍ୟ ବିଶେଷ ଗୁରୁତ୍ଵ ଦିଆଯାଉଛି ।
ରାଜ୍ୟର ବୃହତ୍‌, ପ୍ରକଳ୍ପଗୁଡ଼ିକର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଏବଂ ନୂତନ ପ୍ରକଳ୍ପ କାର୍ଯ୍ୟ ହାତକୁ ନେଇ ଜଳସେଚନ ସାମର୍ଥ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କରିବା ପାଇଁ ସରକାର ନିରବଚ୍ଛିନ୍ନ ଉଦ୍ୟମ କରି ଆସୁଛନ୍ତି ।
କିଷାନ କ୍ରେଡ଼ିଟ୍‌ କାର୍ଡ଼ ମାଧ୍ୟମରେ କୃଷକମାନଙ୍କୁ ଟଙ୍କା ଓ କୃଷି ସାମଗ୍ରୀ ଯୋଗାଇ ଦେବା ବାବଦରେ ତତ୍କାଳ କୃଷିଋଣ ପ୍ରଦାନ କରା ଯାଉଛି ।
ଗ୍ରାମୀଣ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ଅଧକ ସମୃଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ଗ୍ରାମ ସଂଯୋଗୀକରଣକୁ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦିଆଯାଉଛି ।
ପାନୀୟ ଜଳ ସଂକଟ ଦୂର କରିବା ନିମନ୍ତେ ' ଅପରେସନ ତୃଷ୍ଣା ' ନାମରେ ଏକ ନୂତନ ଯୋଜନା ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଛି ।
କ୍ଷମତାର ବିକେନ୍ଦ୍ରୀକରଣ ମାଧ୍ୟମରେ ପଞ୍ଚାୟତିରାଜ ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଅଧକ କ୍ଷମତା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଵୟଂଶାସିତ ସଂସ୍ଥା ରୂପେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିବା ପାଇଁ ସରକାର ସମସ୍ତ ଯତ୍ନ ନେଉଛନ୍ତି ।
ଲୋକ ପ୍ରତିନିଧିଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦକ୍ଷତା ବୃଦ୍ଧି ନିମନ୍ତେ ରାଜ୍ୟରେ ଗ୍ରାମସାଟ୍‌ ଓ ବିଭିନ୍ନ କର୍ମଶାଳା ମାଧ୍ୟମରେ ନିୟମିତ ଭାବେ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଉଛି ।
ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ, ଶିକ୍ଷା, କୀଡ଼ା, ପର୍ଯ୍ୟଟନ, ସଂସ୍କୃତି, ହସ୍ତତନ୍ତ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ସୁଚିନ୍ତିତ ପଦକ୍ଷେପ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଉଛି ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସରକାରଙ୍କ ସଫଳତା ବା ବିଫଳତା ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ବିଚାର ଆଲୋଚନା ତଥା ସହଯୋଗ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ।
କୃଷି ସଂପ୍ରସାରଣ ପ୍ରୟାସକୁ ଜୋରଦାର କରି ଉପଯୁକ୍ତ ଜ୍ଞାନ କୌଶଳ ଅନୁସରଣ ଦ୍ଵାରା ଆଧୁନିକ କୃଷି ପ୍ରଣାଳୀ ସହ ବ୍ୟବସାୟଭିତ୍ତିକ ଅର୍ଥକାରୀ ଫସଲ ଅମଳ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ଵାରୋପ କରାଯାଇଛି ।
କୃଷକମାନଙ୍କ ନିକଟରେ କୃଷି ଉତ୍ପାଦନ ନିମନ୍ତେ ଉନ୍ନତ ମାନର ଜ୍ଞାନକୌଶଳ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଧରଣର ଚାଷ ପ୍ରଣାଳୀର ସବିଶେଷ ତଥ୍ୟ ପହଞ୍ଚାଇବା ଲକ୍ଷ୍ୟରେ କୃଷିର ସାମଗ୍ରିକ ପରିଚାଳନା ଆଇ.ଏସ୍‌.ଓ.ପି.ଓ.ଏମ୍‌., ଆଇ.ସି.ଡି.ପି. (କପା) ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଅନ୍ତର୍ଗତ କାର୍ଯ୍ୟ ଯୋଜନାରେ ସଂପ୍ରସାରଣ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଧିକ ସକ୍ରିୟ କରାଯାଇ କୃଷକ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ, କୃଷକମାନଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ଷେତ୍ର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ପରିଚାଳନା କରା ଯାଉଛି ।
କୃଷି ବିଭାଗର ସବୁ ସ୍ତରରେ ଥିବା ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନ କୌଶଳ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ସଂସ୍ଥା ଦ୍ୱାରା ତାଲିମ ପ୍ରଦାନର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯିବ ।
ବର୍ତ୍ତମାନର ସାମଗ୍ରୀ ଯୋଗାଣ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ବିହନ, କୀଟନାଶକ ଇତ୍ୟାଦି କୃଷକମାନଙ୍କୁ ଯୋଗାଇ ଦେବାରେ ଚାପ ରହିଥାଏ, ଏହାକୁ ଜ୍ଞାନ - ଯୋଗାଣ ସମ୍ପ୍ରସାରଣ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବଦଳାଇ ଦିଆଯିବ, ଏଥିରେ କୃଷକମାନଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଜ୍ଞାନକୌଶଳ ଓ ଚାଷ ପଦ୍ଧତି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଜ୍ଞାନ ସାମଗ୍ରୀ ଯୋଗାଇବାରେ ଚାପ ରହିବ ।
ଦକ୍ଷତା ବୃଦ୍ଧି ।
ବ୍ଲକ୍‌ ଓ ଜିଲ୍ଲାସ୍ତରରେ ତାଲିମ କେନ୍ଦ୍ରମାନ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ କରିବା ପାଇଁ ଘରୋଇ ସଂସ୍ଥାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରାଯିବ ।
କୃଷି ବୈଷୟିକ ପାର୍କ / ସବୁଜ ବୈଷୟିକ ପାର୍କ ନାମରେ ଏହି ତାଲିମ କେନ୍ଦ୍ରଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିଲ୍ଲାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯିବ ।
ଜିଲ୍ଲାସ୍ତରୀୟ ଏହି କେନ୍ଦ୍ରଗୁଡ଼ିକ ୧୦ ଏକର ପରିମିତ ଜମିରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବ, ଯେଉଁଥିରେ ୧୫୦ ଜଣ ରହିବା ପାଇଁ ଆବାସ, ୫ ଗୋଟି ଶ୍ରେଣୀ କକ୍ଷ ଓ ଗୋଟିଏ କିମ୍ବା ଦୁଇଟି ପ୍ରୟୋଗଶାଳା ରହିବ ।
ଘରୋଇ ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଏଥିପାଇଁ ଶତକଡ଼ା ୮୦ ଭାଗ ସର୍ବାଧିକ ୫୦ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁଞ୍ଜି ଲଗାଣ ରିହାତି ମିଳିବ ।
ସେହିପରି ବ୍ଲକ୍‌ସ୍ତରୀୟ ସବୁଜ ବୈଷୟିକ ପାର୍କ ୫ ଏକର ଜମିରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯିବ, ଯେଉଁଠି ୫୦ ଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ହଷ୍ଟେଲର ବ୍ୟବସ୍ଥା ସହ ଦୁଇ ଗୋଟି ଶ୍ରେଣୀ କକ୍ଷ ରହିବ ।
ଏହାକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିବା ଘରୋଇ ସଂସ୍ଥାକୁ ଶତକଡ଼ା ୮୦ ଭାଗ ସର୍ବାଧିକ ୨୫ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାର ପୁଞ୍ଜି ଲଗାଣ ରିହାତି ମିଳିବ ।
ଘରୋଇ ସଂସ୍ଥାମାନେ ଏହି ବୈଷୟିକ ପାର୍କ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସଂଖ୍ୟକ ତାଲିମଦାତା / ଅନ୍ୟ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ରଖିବେ ।
କୃଷି ଓ ଅନ୍ୟ ଆନୁଷଙ୍ଗିକ ବିଭାଗଗୁଡ଼ିକ ଏହି ତାଲିମ କେନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ନିଯୁକ୍ତି ମିଶନ ଓ ଜାତୀୟ ଗ୍ରାମୀଣ ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ ମିଶନର ଅନୁମୋଦିତ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ତାଲିମ ଗ୍ରହଣକାରୀ ଯୁବକ ଯୁବତୀଙ୍କୁ ପ୍ରାୟୋଜିତ କରିବେ ।
ଘରୋଇ ଉଦ୍ୟୋଗ, କୃଷି ବିଜ୍ଞାନ କେନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶିଳ୍ପ ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ଏଥିରେ ସହଯୋଗ କରିବେ, ଏହି ତାଲିମ କେନ୍ଦ୍ରଗୁଡ଼ିକ କୃଷି ଯାନ୍ତ୍ରୀକିକରଣ, ଚାଷ ପଦ୍ଧତି, ଫସଲ ସୁରକ୍ଷା, ଅମଳ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜ୍ଞାନକୌଶଳ ଅମଳ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାର୍ଯ୍ୟ, ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ଓ କୃଷି ବିପଣନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ତାଲିମ ପ୍ରଦାନ କରିବେ ।
ତାଲିମ ପାଠ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସ୍ୱଳ୍ପ ଓ ମଧ୍ୟମ ଅବଧିଯୁକ୍ତ ହେବ, ସରକାରୀ ଓ ଘରୋଇ ନିଯୁକ୍ତି ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ନ ଦେଇ ତାଲିମ ଗ୍ରହଣକାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଦ୍ୟୋଗ ଓ ଆତ୍ମନିଯୁକ୍ତି ଚିନ୍ତାଧାରା ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ତାଲିମଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବହାରିକ ଜ୍ଞାନ ସମ୍ବଳିତ କରାଯିବ ।
ଉଦ୍ୟାନକୃଷି ।
ଏପରିକି ଶୁଷ୍କାଞ୍ଚଳରେ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ୟାନକୃଷି ମାଧ୍ୟମରେ ଚାଷୀମାନଙ୍କର ଆର୍ଥିକ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଉନ୍ନତି କରାଯିବା ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ସୁଯୋଗ ରହିଛି ।
ଯେହେତୁ ଉଦ୍ୟାନ ଫସଲରୁ ହେକ୍ଟର ପ୍ରତି ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ ଓ ଡାଲିଜାତୀୟ ଫସଲ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଆୟ ମିଳିଥାଏ, ରାଜ୍ୟରେ ଏ ପ୍ରକାର ଫସଲ ଚାଷ ପାଇଁ ଥିବା ସମ୍ଭାବନାକୁ କ୍ଷେତ୍ର କ୍ଷମତା ମାଧ୍ୟମରେ ହାସଲ କରାଯିବ ।
ଉପଯୁକ୍ତ ଫସଲ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଓ ଉପଯୁକ୍ତ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ନୀତି ପ୍ରଣୟନ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ୟାନ ଫସଲ ଚାଷ ଜମିର ଆୟତନ ଦ୍ୱିଗୁଣିତ କରାଯାଇ ପାରିବ ।
ଶୁଷ୍କାଞ୍ଚଳ ଉଦ୍ୟାନ କୃଷି ଦ୍ୱାରା ଚାଷୀମାନଙ୍କୁ ଅତିରିକ୍ତ ରୋଜଗାର ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରାଯିବ ।
ଅଧିକାଂଶ ଉଦ୍ୟାନ ଫସଲ ପଚନଶୀଳ ହୋଇଥିବାରୁ କୃଷକମାନଙ୍କୁ ଅଧିକ ଲାଭ ମିଳିବା ପାଇଁ ସାଇତା ସହ ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ଓ ବିପଣନ ସୁବିଧା ପ୍ରତି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଦୃଷ୍ଟି ଦିଆଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ସେଥିପାଇଁ ଏସବୁ ଫସଲର ବିଚ୍ଛୁରିତ ଭାବେ ଚାଷୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାଷ କରା ନ ଯାଇ ଅଧିକ ପରିମିତ ଜମିରେ ଚାଷ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଏଥିପାଇଁ ଏକ ଚକିଆ ଚାଷ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯିବ ।
ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ତଥା ବିପଣନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ସୁବିଧା ମିଳିପାରିବ ।
ଉଦ୍ୟାନ ଫସଲ ଚୁକ୍ତିଭିତ୍ତିକ ଚାଷ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଅଟେ ।
ଏଥିପାଇଁ ଉଦ୍ୟାନ ଫସଲ ଚାଷ କରୁଥିବା ଚାଷୀଙ୍କ ସହିତ ବିପଣନ ଚୁକ୍ତି କରିବା ପାଇଁ ସରକାର ଘରୋଇ ଉଦ୍ୟୋଗ ଓ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ କମ୍ପାନୀମାନଙ୍କୁ ଆନ୍ତରିକ ଭାବେ ଉତ୍ସାହିତ କରାଇବେ ।
ରାଜ୍ୟରେ ଯଥେଷ୍ଟ କ୍ଷମତା ବିଶିଷ୍ଟ ଶୀତଳଭଣ୍ଡାର ସୁବିଧା ନ ଥିବା ହିଁ ଉଦ୍ୟାନ ଫସଲ ଉନ୍ନୟନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ।
ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଶୀତଳଭଣ୍ଡାର ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ରିହାତି ପ୍ରଦାନ ସହ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ଯୋଗାଇ ଦେବେ ।
କଳ କାରଖାନା ଓ ବାଣିଜ୍ୟିକ ଶୁଳ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଶୀତଳଭଣ୍ଡାର ପାଇଁ (କୃଷି ଶିଳ୍ପ ଖାଉଟି) ବ୍ୟବହୃତ ବିଦ୍ୟୁତ ଶୁଳ୍କର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଦର ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରାଯିବ ।
ରାଜ୍ୟରେ ଉଦ୍ୟାନ କୃଷିର ପ୍ରସାର ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ପରିମାଣର ଉନ୍ନତ ଚାରା ଓ ବିହନ ଉତ୍ପାଦନ କରିବା ହେଉଛି ପ୍ରାଥମିକ ଆବଶ୍ୟକତା ।
ଉନ୍ନତ ମାନର ଚାରା ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିଲ୍ଲାରେ ଗୋଟିଏ ଆଦର୍ଶ ନର୍ସରୀ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ଲକ୍‌ରେ ଗୋଟିଏ ଆଦର୍ଶ କ୍ଷୁଦ୍ର ନର୍ସରୀ ସ୍ଥାପନ କରାଯିବ ।
ରାଜ୍ୟରେ ଥିବା ଉଦ୍ୟାନକୃଷି ଫାର୍ମଗୁଡ଼ିକରେ ବୃହତ୍ ଉତ୍ପାଦନ କେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ଘରୋଇ ଉଦ୍ୟୋଗୀମାନଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ମୂଲ୍ୟରେ ଦିଆଯିବ, ଏଥିରେ ସେମାନେ ଆଧୁନିକ ଜ୍ଞାନ କୌଶଳ ଓ ଜୈବ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ବିଦ୍ୟା ବ୍ୟବହାର କରି ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପରିମାଣରେ ଚାରା ଉତ୍ପାଦନ କରିପାରିବେ ।
ଏହିଭଳି ବୃହତ୍ ଚାରା ଉତ୍ପାଦନ କେନ୍ଦ୍ର ଘରୋଇ ଓ ସରକାରୀ ଭାଗିଦାରୀରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଇ ପାରିବ ।
ଏ ସବୁ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଚାଷୀମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ୟାନ ଫସଲର ଚାଷ ପ୍ରଣାଳୀ ଓ ଅମଳ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପରିଚାଳନା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ତାଲିମ ଦିଆଯିବ ।
ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିଲ୍ଲାରେ ଶୀତଳଭଣ୍ଡାର ଓ ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ଶିଳ୍ପ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ ଘରୋଇ ଉଦ୍ୟୋଗୀମାନଙ୍କୁ ଜମି ଖର୍ଚ୍ଚ ବ୍ୟତୀତ ସମସ୍ତ ପୁଞ୍ଜିନିବେଶ ଉପରେ ଶତକଡ଼ା ୬୦ ଭାଗ ରିହାତି ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରାଯିବ ।
ସହରାଞ୍ଚଳରେ ଘରୋଇ ବଗିଚା ଓ ନର୍ସରୀକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରାଯିବ ।
ରାସ୍ତା କଡ଼ରେ ବୃକ୍ଷରୋପଣ ସହ ସବୁଜିମା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପୌରାଞ୍ଚଳ ସ୍ୱାୟତ୍ତ ସଂସ୍ଥାର ମୁଖ୍ୟ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ହେବ ।
ବିଭିନ୍ନ ଯୋଜନାର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଉପାଦାନର ମୂଲ୍ୟ ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସହାୟତା ମିଳିବ ଏବଂ ଆବଶ୍ୟକ ସ୍ଥଳେ ଏହାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ମଧ୍ୟ କରାଯିବ ।
ଫୁଲ ଚାଷ ।
ରାଜ୍ୟରେ ଫୁଲର ଚାହିଦା ଖୁବ୍ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବଢ଼ି ଚାଲିଛି ।
ଯଦିଓ ଫୁଲ ଚାଷ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି ଅଧିକ ପରିମିତ ଜମିରେ ଏହି ଚାଷ କରିବା ପାଇଁ ଚାଷୀମାନଙ୍କର ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ ପାଉଛି ।
ଯଦିଓ ରାଜ୍ୟରେ ଫୁଲ ଚାଷ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସୁଯୋଗ ରହିଛି, ବିକ୍ରି ପାଇଁ ବଜାରର ଅସୁବିଧା ଥିବାରୁ ଚାଷୀମାନେ ଏ ଚାଷ ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରୁନାହାନ୍ତି ।
କ୍ଷୁଦ୍ର ଫୁଲ ଉତ୍ପାଦନକାରୀଙ୍କ ପାଖରେ ଫୁଲ ଚାଷର ଆଧୁନିକ ଜ୍ଞାନ କୌଶଳ ଓ ଫୁଲର ବଜାର ଦର ସୂଚନା ଉପଲବ୍ଧ ହୋଇ ପାରୁନାହିଁ ।
ଏଥି ନିମନ୍ତେ ଫୁଲ ଉତ୍ପାଦନକାରୀ ଚାଷୀମାନଙ୍କର ପାଇଁ ସମବାୟ ସଂସ୍ଥା ଓ ପାଇକାରୀ ବଜାରର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯିବ ।
ଉପଯୁକ୍ତ ଆଗୁଆ ସଂଯୋଗୀକରଣ ଦ୍ୱାରା ଫୁଲଚାଷକୁ ଚୁକ୍ତିଭିତ୍ତିକ କରାଯିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରାଯିବ, ଫୁଲ ଚାଷ ସହିତ ବିକ୍ରିବଟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅମଳ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଆର୍ଥିକ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ପ୍ରଦାନ କରାଯିବ ।
କାଜୁ ।
କାଜୁ ରାଜ୍ୟରେ ଚାଷ କରାଯାଉଥିବା ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଅର୍ଥକରୀ ଫସଲ ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ରାଜ୍ୟରେ ୧,୫୦,୦୦୦ ହେକ୍ଟର ଜମିରେ କାଜୁ ଚାଷ କରାଯାଇ ୯୦,୦୦୦ ମେଟ୍ରିକ୍ ଟନ୍ କାଜୁ ଉତ୍ପାଦନ ହେଉଛି ।
ଫୁସଫୁସ ଶ୍ଵାସକ୍ରିୟା ନିମନ୍ତେ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମାନବ ଶରୀରର ଏକ ଅଙ୍ଗ ।
ଶରୀରରେ ଦୁଇଟି ଫୁସଫୁସ ଥାଏ, ଡାହାଣ ଫୁସଫୁସ ଓ ବାମ ଫୁସଫୁସ ।
ଏହା ଛାତି ଭିତରେ ଥାଏ ।
ଡାହାଣ ଫୁସଫୁସରେ ତିନୋଟି ଭାଗ ଥାଏ ଓ ବାମ ଫୁସଫୁସରେ ଦୁଇଟି ଭାଗ ଥାଏ ।
ବାମ ଫୁସଫୁସରେ ଗୋଟିଏ ବକ୍ର ଅଂଶ ଥାଏ ଓ ଏହା ପାଖରେ ହୃତପିଣ୍ଡ ଥାଏ ।
ପ୍ଲୁରା ନାମକ ଗୋଟିଏ ପତଳା ଝିଲ୍ଲୀ ଆବରଣ ଫୁସଫୁସକୁ ଘୋଡେଇ ରଖିଥାଏ ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଫୁସ୍ଫୁସରେ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଅଂଶ ଦେଖାଯାଏ, ବାୟୁବାହୀ ନଳୀ ଓ ଫୁସଫୁସ ପାରେନକାଇମା ।
ଟ୍ରାକିଆ ନାମକ ବାୟୁବାହୀ ନଳୀ ତଣ୍ଟିରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଆସେ ଓ ଦୁଇ ଭାଗ ହୋଇ ବ୍ରୋଙ୍କସ ନାମରେ ଫୁସଫୁସ ମଧ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥାଏ ।
ଏହି ବ୍ରୋଙ୍କସ ଫୁସଫୁସ ମଧ୍ୟରେ ଶାଖା ପ୍ରଶାଖା ମେଲେଇ ବ୍ରୋଙ୍କିଓଲ ନାମ ନିଏ ଓ ଅତି ସରୁ ନଳୀରେ ପରିଣତ ହୁଏ ।
ପରିଶେଷରେ ଏହା ଫୁସଫୁସର ଆଲଭିଓଲାଇରେ ଶେଷ ହୁଏ ।
ଦୁଇଟିଯାକ ଫୁସଫୁସରେ ୨୪୦୦ କି.ମି. ବାଯୁବାହୀ ନଳୀ ଅଛି ଓ ୩୦୦ରୁ ୫୦୦ ଆଲଭିଓଲାଇ ଅଛି ଯାହାର ସରଫେସ ଏରିଆ ୧୦୦ ବର୍ଗ ମିଟର ବା ଗୋଟିଏ ଟେନିସ କୋର୍ଟ ସହ ସମାନ ।
ଶ୍ଵାସକ୍ରିୟାରେ ମାନବ ଶରୀରରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବକୋଷ ରକ୍ତରୁ ଅମ୍ଳଜାନ ଗ୍ରହଣ କରେ ଓ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ତ୍ୟାଗ କରେ ।
ଏହି ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ରକ୍ତର ପ୍ଲାଜମାରେ ମିଳେଇ ଯାଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, କିଛି ଅଂଶ ହେମୋଗ୍ଲୋବିନ ସହ ଯୋଡି ହୁଏ ଓ କିଛି ଜଳ ସହ ମିଶି କାର୍ବୋନିକ ଆନହାଇଡ୍ରେଜ ଏନ୍‌ଜାଇମ ଦ୍ଵାରା ବାଇକାର୍ବୋନେଟ ଆୟନ ତିଆରି ହୋଇ ରକ୍ତରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ ।
ଆଲଭିଓଲାଇ ଶ୍ଵାସକ୍ରିୟାର ମୂଖ୍ୟ ଅଙ୍ଗ ଯେଉଁଠି ଗ୍ୟାସ ବିନିମୟ ହୁଏ ।
ଏହାର କାନ୍ଥରେ ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ଧାଡି ଜୀବକୋଷ ଥାଏ ଓ ଏହା କାପିଲାରି ରକ୍ତନାଳୀ ସହ ଲାଗି ହୋଇ ଥାଏ ।
କାପିଲାରି କାନ୍ଥ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ପତଳା ।
ସୁତରାଂ ଆଲଭିଓଲାଇ ଓ କାପିଲାରି ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଦୁଇଟି ସ୍ତର ଜୀବକୋଷ ଥାଏ ।
ଏହି ଦୁଇ ସ୍ତର ଭେଦ କରି ଗ୍ୟାସ ବିନିମୟ ହୁଏ ।
ଡିଫ୍ୟୁଜନ ପଦ୍ଧତି ଦ୍ଵାରା ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ରକ୍ତରୁ ବାହାରି ଆସି ଆଲଭିଓଲାଇରେ ପହଞ୍ଚେ ଓ ବାଯୁରେ ଥିବା ଅମ୍ଳଜାନ ଆଲଭିଓଲାଇରୁ ବାହାରି ଯାଇ ରକ୍ତରେ ମିଶେ ।
ବ୍ୟାୟମ କି ଶାରୀରିକ ପରିଶ୍ରମ କଥା ପଡିଲେ ଆପଣ ସମୟ ପାଉନି ବୋଲି ପ୍ରାୟତଃ କହିଥାନ୍ତି ।
କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ ସଫେଇ, କେବଳ ଗୋଟିଏ ବାହାନା ।
ଏମିତି କହି ଆପଣ କାହାକୁ ଠକୁଛନ୍ତି?
ଆପଣଙ୍କୁ ରୋଗ ହେଲେ ତ ଆପଣଙ୍କ କୋଠା ବିକ୍ରି ହୋଇଯିବ ଓ ଆପଣଙ୍କ ପଇସାରେ କୋଠା ପିଟିବେ ଡାକ୍ତର ।
ନିଜ ପକେଟକୁ ଖାଲିକରି ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପକେଟକୁ ଭରନ୍ତୁନି ।
ଓଜନ ବଢୁଛି ପେଟ ବାହାରି ପଡିଲାଣି, ପ୍ୟାଣ୍ଟର ବୋତାମ ଦେଇ ହେଉନି, ପିଚାରେ ବି ଜମି ଆସିଲାଣି ଚର୍ବି, ମନଟା ଉଦାସିଆ ରହୁଛି ଏଥିପାଇଁ ଏହାର ସମାଧାନ ତ ଆପଣଙ୍କ ହାତରେ ।
ଖାଇବା କମେଇବେ, ଚାଲିବା ବଢେଇବେ – ବାସ୍, ଏଇଆ ହିଁ ଆପଣଙ୍କ ସମସ୍ୟାର ସରଳ ସମାଧାନ ।
ଖାଇବାରେ ପେଟର ଦାବି, ଜିଭର ଦାବି ଓ ମନର ଦାବିକୁ ଶୁଣିବେନି ।
ଭୋକ ପୂରାପୂରି ମରିଯିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଇବା ମନା ।
ଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ମନ ସବୁବେଳେ ଖୁଜୁବୁଜୁ ହେଉଥାଏ ।
ଜମା ପଡିବେନି ତା’ ପ୍ରଲୋଭନରେ ।
ଚିନି, ଗୁଡ ଓ ମିଠା ଲାଗୁଥିବା ସବୁପ୍ରକାରର ଖାଦ୍ୟ କାଁ ଭାଁ ପାଟିରେ ନେବେ ସିନା, ନୋହିଲେ ତାକୁ ସବୁବେଳେ ଡରିକରି ରହିଥିବେ ।
ତେଲ ଘିଅ ଓ ଏଥିରେ ଛଣାଛଣି ବରା, ପିଆଜି, ପକୁଡି ସିଙ୍ଗଡା, ପୁରି ବିଚାରିବେ ପହିଲା ।
ବଡ ଅଦ୍ଭୁତ ଏ ଜିଭ ଚାଖଣ୍ଡକର ଚରିତ୍ର ।
ଏହାର ସବୁଥିରେ ଲୋଭ - ମିଠାରେ ଲୋଭ ଖଟାରେ ଲୋଭ ଲୁଣିଆରେ ଲୋଭ ପିତାରେ ବି ଲୋଭ ।
ଜିଭକୁ ଯଦି ଜବତକରି ରଖିପାରିବେ, ତେବେ ଓଜନ ବଢିବା ସମସ୍ୟା ଜୟ କରିପାରିବେ ।
ଅତି ସହଜରେ ।
ତେବେ ଖାଇବା ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଆଣିବା ଅର୍ଥ, ଶରୀର ପାଇଁ ଓଜନ ଆମଦାନୀରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଆଣିବା ।
ମାତ୍ର ଏତିକିରେ ସଫଳତା ମିଳିଯିବା କଷ୍ଟ ।
ଆମଦାନୀ ହ୍ରାସ କରିବା ସହ ଓଜନର ରପ୍ତାନିକୁ ମଧ୍ୟ ବଢେଇ ଦେବାକୁ ପଡିବ ।
ଓଜନର ରପ୍ତାନି ଅର୍ଥ ଶାରୀରିକ ପରିଶ୍ରମ କି ବ୍ୟାୟାମ କରି ଦେହରେ ଜମିଥିବା ଚର୍ବିକୁ ବେଶି ବେଶି ବ୍ୟୟ କରିପକେଇବା ।
ଯେତେ ବେଶି ଶାରୀରିକ ପରିଶ୍ରମ, ଶରୀରରୁ ସେତେ ବୟସ୍କ କମ ଦେଖାଯିବ ।
ଆପଣ ଜଣେ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ଆପଣ ଜଣେ ମହିଳା ଯାହା ବିହୋଇଥାଆନ୍ତୁ ନା କାହିଁକି, ଅସୁସ୍ଥ ହେବାକୁ ତ ।
ଚାହୁଁଛନ୍ତି ସୁସ୍ଥ ରହିବେ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯିବେ ।
ଫିଟ୍ ରହିବା ପାଇଁ ଚାହିଁଲେ ଆପଣଙ୍କୁ କିଛି ଟିକସ ପଇଠ କରିବା ପାଇଁ ପଡିବ ।
ଏଠି ଟିକସର ଅର୍ଥ ଖାଦ୍ୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ନିୟମିତ ବ୍ୟାୟାମ କି ଶାରୀରିକ ପରିଶ୍ରମ ।
ବ୍ୟାୟାମ କି ଶାରୀରିକ ପରିଶ୍ରମ କଥା ପଡିଲେ ଆପଣ ସମୟ ପାଉନି ବୋଲି ପ୍ରାୟତଃ କହିଥାନ୍ତି ।
କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ ସଫେଇ, କେବଳ ଗୋଟିଏ ବାହାନା
ଏମିତି କହି ଆପଣ କାହାକୁ ଠାକୁଛନ୍ତି?
ଡାକ୍ତରଙ୍କୁ ନା ନିଜକୁ?
ଆପଣଙ୍କ ଶରୀରର ଓଜନ କମେଇବା ପାଇଁ ଅନେକ ସୁଯୋଗ ଅଛି ।
ଏଥିରେ ଆପଣ ଟିକିଏ ଖାଲି ମନ ଦେଲେ ହେଲା ।
ଅଫିସ୍‌ରେ ଥିବାବେଳେ ନିଜ ଓଜନ କମେଇବା ପାଇଁ ଆପଣ କେତୋଟି ପଦକ୍ଷେପ ନେଇପାରିବେ ।
ଘରେ ଥିବା ବେଳେ ବି କେତୋଟି ସହଜ ସରଳ ପଦକ୍ଷେପ ନେଇ କମେଇ ପାରିବେ ଆପଣଙ୍କ ଓଜନ ।
ଅଫିସ୍‌ କି କର୍ମକ୍ଷେତ୍ରରେ ଥିବାବେଳେ ଆମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ହାଲୁକା କାମରେ ନିଯୁକ୍ତ ।
କାମଟା ସିନା ହାଲୁକା, ହେଲେ କର୍ମସ୍ଥଳରେ କଟେଇବା ପାଇଁ ପଡିଥାଏ ଖୁବ୍‌ କମ୍‌ରେ ସାତ / ଆଠ ଘଣ୍ଟା ସମୟ ।
ସାତ / ଆଠ ଘଣ୍ଟା ସମୟ ମାନେ ଦିନମାନର ପ୍ରାୟ ଏକ ତୃତୀୟାଂଶ ।
କାମ କରିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଦେହକୁ ଫିଟ୍ କରିବା ନିମନ୍ତେ ବି ଦେହର କିଛି କିଛି ବ୍ୟାୟାମ କରିବା ଦରକାର ନା ନାହିଁ?
ସହକର୍ମୀଙ୍କ ସହ କିଛି ଆଲୋଚନା କରିବେ, ବାସ୍ ଠିଆ ହୋଇପଡନ୍ତୁ ଓ ଜାରିରଖନ୍ତୁ ‘ୱାକିଂ ଓ ଟକିଂ’ ।
ଅର୍ଥାତ୍ ତାଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥାନ୍ତୁ ଓ ସେହି ପାଖରେ ଚାଲୁଥାନ୍ତୁ ।
ଫୋନ୍‌ ରିଂ ହେଲେ ଠିଆ ହୋଇପଡି ଟେଲିଫୋନ୍‌ରେ କଥା ହୁଅନ୍ତୁ ।
କଥାବାର୍ତ୍ତା ସରିବା ପରେ ବସିପଡନ୍ତୁ ।
ଅଫିସ୍‌ରେ କାହାକୁ ଡାକିବାର ଥିଲେ ଟେଲିଫୋନ୍‌ରେ ନ ଡାକି ତାଙ୍କୁ ଟେବୁଲ ପାଖକୁ ଯାଇ କଥା ହୁଅନ୍ତୁ ।
ଅଫିସ୍‌ର ଉପର ମହଲାକୁ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ଲିଫ୍ଟ କି ଏଲିଭେଟର ବ୍ୟବହାର ନ କରି ଶିଡି ଚଢି ଯାଆନ୍ତୁ ଓ ଶିଡି ବାଟେ ଓହ୍ଲେଇ ଆସନ୍ତୁ ।
ନୋହିଲେ କିଛି ମହଲା ଲିଫ୍ଟରେ ଯାଇ ଅବଶିଷ୍ଟ କେତୋଟି ମହଲା ଉଠିବା ନିମନ୍ତେ ଶିଡି ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତୁ ।
ବସ୍ ଷ୍ଟାଣ୍ଡ କି ରେଳଷ୍ଟେଶନ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିବାବେଳେ ଗୋଟିଏ ଜାଗାରେ ବସି ନ ରହି ମଝିରେ ମଝିରେ ଚଲାବୁଲା କରନ୍ତୁ ।
ସବୁଦିନର କାର୍ଯ୍ୟସୂଚୀ ଲେଖିରଖିବା ସମୟରେ ନିଜର ସ୍ୱଳ୍ପ ସମୟ ବ୍ୟାୟାମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସୂଚୀରେ ଲେଖିରଖନ୍ତୁ ଓ ତାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହ ପାଳନ କରନ୍ତୁ ।
ବସ୍‌ରେ ଯିବାଆସିବା କରୁଥିଲେ ଘରପାଖ ଓ ଅଫିସ୍‌ ପାଖ ବସ୍‌ଷ୍ଟପରେ ନ ଚଢିକି ନ ଓହ୍ଲେଇ କିଛିବାଟ ଚାଲିଚାଲି ଯାଇ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବସ୍‌ଷ୍ଟପ୍‌ରେ ବସ୍ ଧରନ୍ତୁ କି ପୂର୍ବ ବସ୍‌ଷ୍ଟପ୍‌ରେ ବସ୍‌ରୁ ଓହ୍ଲେଇ ପଡନ୍ତୁ ଓ ଚାଲିଚାଲି ବାକିତକ ରାସ୍ତା ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତୁ ।
ସମୟ ପାଇଲେ ନିଜ ଅଫିସ୍‌‌ ପରିସରରେ ଟିକିଏ ଘୁରି ଆସନ୍ତୁ ।
ଘରେ ଥିବାବେଳେ ଘରେ କାମ କରିବା କି ବ୍ୟାୟାମ କରିବା ସହଜ ଆରାମପ୍ରଦ ଓ ନିରାପଦ ।
ବରଂ ଘରେ ଆପଣ ଶାରୀରିକ ପରିଶ୍ରମ ଓ ବ୍ୟାୟାମ କରୁଥିବାର ଦେଖି ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହା ଅନୁକରଣ କରିବେ ଓ ଏହାର ଫାଇଦା ପାଇପାରିବେ ।
ଡ୍ରଇଂ ରୁମ୍‌ରେ ବସି ଟିଭି ଦେଖିବାରେ ମନା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ତାହା ବ୍ୟାୟାମ ମନୋରଞ୍ଜନର ବିକଳ୍ପ ନ ହେଉ ।
ତା’ ହେଲେ ଘରେ ଥିବାବେଳେ କ’ଣ କରିବେ?
ଘରେ ଚାକର କି ଚାକରାଣୀ ନିଯୁକ୍ତ ନ କରି ନିଜେ ଘରେ ବାସନ ମାଜନ୍ତୁ ।
ଘରେ ଝାଡୁ ଦିଅନ୍ତୁ ଲୁଗା ସଫା କରନ୍ତୁ ।
ଇସ୍ତ୍ରି କରନ୍ତୁ ।
ବଜାରକୁ ଚାଲିଚାଲି ଯାଇ ଓ ହାତରେ ବ୍ୟାଗ୍ ଧରି ସଉଦା କିଣନ୍ତୁ ଏବଂ ସଉଦା ବ୍ୟାଗ୍ ହାତରେ ଓହଳେଇ ଘରକୁ ଫେରନ୍ତୁ ।
ଘରେ ବଗିଚା କରିଥିଲେ ମାଳୀ ନିଯୁକ୍ତ ନ କରି ବଗିଚାର ସବୁକାମ ନିଜେ ନିଜେ କରନ୍ତୁ ।
ବରଂ ଫୁଲକୁଣ୍ଡ କେତୋଟି ରଖି ନିୟମିତ ସେଗୁଡିକର ଯତ୍ନ ନେଲେ ଉପକାର ହେବ ।
ସକାଳ ଜଳଖିଆ ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଓ ରାତି ଖାଇବା ପରେ ୧୦ - ୧୫ ମିନିଟ୍ ଧରି ବାହାରେ ବୁଲିଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ଏହି ସମୟକୁ ୩୦ ମିନିଟ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଢେଇ ଚାଲନ୍ତୁ ।
ଚାଲିବା ବେଳେ ଧୀରେ ଧୀରେ ନ ଚାଲି ଜୋରରେ ଚାଲନ୍ତୁ ।
ଟିଭି ଦେଖିବାବେଳେ ରିମୋଟ୍‌ କଣ୍ଟ୍ରୋଲ ବ୍ୟବହାର ନ କରି ବସିବା ଜାଗାରୁ ଉଠିଯାଇ ଚ୍ୟାନେଲ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତୁ କି ଟିଭିର ସୁଇଚ୍ ଅଫ୍ କରନ୍ତୁ ।
ପିଇବା ପାଇଁ ଚାହିଁଲେ ପାଣି ଗିଲାସେ ଦିଅ ତ ବୋଲି କହି କାହାକୁ ବରାଦ ନ ଦେଇ ନିଜେ ଯାଇ ପାଣି ଢାଳି ପିଇ ଆସନ୍ତୁ ।
ଟେଲିଫୋନ୍‌ରେ କଥା ହେବାବେଳେ ଚାଲିଚାଲି କଥା ହୁଅନ୍ତୁ ।
ଘରେ କିଛି ନା କିଛି ବ୍ୟାୟାମ ଉପକରଣ ରଖି ତା’ର ନିୟମିତ ସଦବ୍ୟବହାର କରନ୍ତୁ ।
ସାଇକେଲର ସର୍ବାଧିକ ସଦ୍‌ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତୁ ।
ମନେରଖନ୍ତୁ – ଅଳ୍ପ ଦୂର ପାଇଁ ପାଦ ଓ ବେଶି ଦୂର ପାଇଁ ସାଇକେଲ୍ ।
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବରାଦ ନ କରି ନିଜ କାମ ନିଜେ ନିଜେ କରିପାରିଲେ ତାହା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପ୍ରତି ହିତକର ।
ମନେରଖନ୍ତୁ ଯେ ଏବେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଗଲାଣି ଅଣସଂକ୍ରାମକ ରୋଗଗୁଡିକର ମହାମାରୀ ହୃଦ୍‌ରୋଗ ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ, ଷ୍ଟ୍ରୋକ୍ ବିଷାଦ, ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଫୁସ୍‌ଫୁସ୍‌ ରୋଗ, ଡାଇବେଟିସ୍, ଗଣ୍ଠିରୋଗ, ଅଷ୍ଟିଓପୋରୋସିସ୍ କ୍ୟାନସର ଇତ୍ୟାଦି ଜାତ କରିବାରେ କୌଣସି ଜୀବାଣୁ କି ଭୂତାଣୁ ଦାୟୀ ନୁହଁନ୍ତି ।
ପୁଣି ଏଗୁଡିକ ଆରମ୍ଭ ହେଲେ ଆରୋଗ୍ୟ ନ ହୋଇ ଲାଖିରହିଥିବ ଜୀବନସାରା ।
କିନ୍ତୁ ବଡ ଆଶ୍ଵାସନାର କଥା ଯେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଶାରୀରିକ ପରିଶ୍ରମ ଓ ବ୍ୟାୟାମ କରି ଏସବୁ ରୋଗୀକୁ ବହୁଳାଂଶରେ ନିବାରଣ କରିହେବ ଏବଂ ରୋଗ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ରୋଗର ତୀବ୍ରତାକୁ ବହୁଳାଂଶରେ ହ୍ରାସ କରିଦେଇ ହେବ ।
ତେବେ ବ୍ୟାୟାମ କରିବା ଓ ଶାରୀରିକ ପରିଶ୍ରମ କରିବା ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳା ଓ ଏହାକୁ ନିଷ୍ଠାର ସହ ପାଳନ କରିବା ବାଞ୍ଛନୀୟ ।
ଆଚ୍ଛା ଓଜନ ଠିକ୍ ଅଛି, ପେଟ ବାହାରିନି, ପ୍ୟାଣ୍ଟର ବୋତାମମାନ ଆରାମରେ ଦେଇ ହେଉଛି, ପିଚାରେ ବେଶି ଚର୍ବି ଜମିନି, ମନ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ଅଛି, ତଥାପି ବି ଉପରୋକ୍ତ ପ୍ରକାରେ ନିଜର ଅଭ୍ୟାସ ଜାରି ରଖନ୍ତୁ ।
ଏପରି କଲେ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ସୁସ୍ଥତା ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲାଭ ନିମନ୍ତେ ଦୃଢ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇହେବ ।
ଜାଣି ରଖିଥାନ୍ତୁ ଯେ କୌଣସି ଟିକସ ପଇଠ ନ କରି ଉତ୍ତମ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଲାଭ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ - ଆଦୌ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ।
ଯେଉଁ ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ଏହାର ଅବତାରଣା, ତାହା ହେଉଛି କୌଣସି ବସ୍ତୁଦ୍ଵାରା ବାହାରୁ ଶରୀରର କୌଣସି ଅଙ୍ଗରେ ମାଡ ହେବାର ଅବସ୍ଥା ।
ତେଣୁ ଏହାର ପରିଣାମ ନିର୍ଭର କରୁଛି ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ଅଙ୍ଗ ବା ଅଂଶ ଓ ଆଘାତର ଶକ୍ତି ଉପରେ ।
‘ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ – ଶରୀର ବିଜ୍ଞାନ’ ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ଶରୀର ବାହାରୁ ଭିତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ ସବୁ ତନ୍ତୁରେ ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗାଦି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି ତାହା କୋମଳ, ଜଟାକାର, କଠିନ ଓ ଅତିକୋମଳ ତନ୍ତୁମାନଙ୍କୁ ନେଇ ।
ଯଥା: ଚର୍ମ, ମାଂସପେଶୀ, ମାଂସରଜ୍ଜୁ, ସ୍ନାୟୁ, ଅସ୍ଥି ଆବରଣ, ଗ୍ରନ୍ଥି, ଅସ୍ଥି ଓ ଅତି କୋମଳ ପ୍ରାଣଧାରକ ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ ।
ପୁନଶ୍ଚ ଧାରୁଆ, ମୁନିଆ, ଦନ୍ଥରା ଓ ମୁଣ୍ଡା ଇତ୍ୟାଦି ଜିନିଷ ଦ୍ଵାରା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଆଘାତ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ ।
ଏହିସବୁ ବିଭିନ୍ନ ଧରଣର ଅସ୍ତ୍ରଦ୍ଵାରା ଭିନ୍ନଭିନ୍ନ କିସମର ତନ୍ତୁଦ୍ଵାରା ଗଠିତ ଶରୀରାଂଶ ଉପରେ ଆଘାତଜନିତ ଫଳ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଓ ତାହା ଉପରେ ଜୀବନ୍ତ ଶରୀରର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଆନୁପାତିକଭାବରେ ମଧ୍ୟ ନାନାପ୍ରକାରର ।
ଏହିସବୁ ଦିଗକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟରଖି ହୋମିଓପାଥି ଔଷଧର ବ୍ୟବହାର ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ହୁଏ ।
ଯଥା: ମୁଣ୍ଡା ଜିନିଷଦ୍ଵାରା ଆଘାତ ପାଇଁ ଏକୋନାଇଟ, ଆର୍ଣ୍ଣିକା, ବୋଭିଷ୍ଟା, ଏସିଡସଲଫ, ସିମ୍ଫାଇଟମ୍, ନ୍ୟାଟ୍ରମସଲଫ ଓ ରୁଟା ବ୍ୟବହାର ହେଲେ, ଧାରୁଆ ଅସ୍ତ୍ରଦ୍ଵାରା ଆଘାତପାଇଁ ଷ୍ଟାଫିସାଗ୍ରିୟା, ହାଇଫେରିକାମ୍, ଏଲିୟାମ ସିପା ଆଦି ପ୍ରୟୋଜନ ।
ମୁନିଆ ଜିନିଷଦ୍ଵାରା ଆଘାତ ହୋଇଥିଲେ ଲିଡମ, ହାଇପେରିକମ୍, ସାଇଲିସିଆ ଓ ଆନାଗାଲିସ କଥା ଚିନ୍ତା କରିବା ବିଧେୟ ।
ଦନ୍ଥରା ଜିନିଷ ହୋଇଥିଲେ ଆର୍ଣ୍ଣିକା, କାଲେଣ୍ଡୁରା, ହାଇପେରିକମ୍ କଥା ସବୁବେଳେ ମନେ ରଖିବା କଥା ।
ପୁନଶ୍ଚ ଆଘାତ ଦ୍ଵାରା ବାହ୍ୟଚର୍ମ ଅକ୍ଷତ ଥିଲେ ଏକୋନାଇଟ, ଆର୍ଣ୍ଣିକା, ବୋଭିଷ୍ଟା, ଏସିଡସଲଫ, ନ୍ୟାଟ୍ରମସଲଫ, ସିମ୍ଫାଇଟମ୍ ଓ ରୁଟା କଥା ଯେପରି ମନରେ ଆଣିବାକୁ ହେବ, କ୍ଷତ ହୋଇଥିଲେ ଏକୋନାଇଟ, ଆର୍ଣ୍ଣିକା, କାଲେଣ୍ଡୁରା, ହାଇପେରିକମ୍ ଓ ଲିଡମ ଆଦି କଥା ମଧ୍ୟ ସେହିଭଳି ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ପଡିବ ।
ମାଂସପେଶୀରେ ଆଘାତ ହୋଇଥିଲେ ଆର୍ଣ୍ଣିକା, ବୋଭିଷ୍ଟା, ଏସିଡସଲଫ କଥା ଯେପରି ଆମେ ଚିନ୍ତାକରୁ, ଜଟାକାର ତନ୍ତୁ ପାଇଁ ସେହିପରି ରସଟକ୍ସ ଓ ରୁଟା ଆଦି ଆଗ୍ରାଧିକାର ଭିତ୍ତିରେ ବ୍ୟବହାରର ପ୍ରୟୋଜନ ଆସିଥାଏ ।
ସ୍ନାୟୁଗତ ଆଘାତ ପାଇଁ ଏକୋନାଇଟ, ଏଲିୟାମସିପା, ଲିଡମ୍ ଓ ହାଇପରକାମ୍‌ର ଯେପରି ତୁଳନା ନାହିଁ ସେହିପରି ଅସ୍ଥି ଆବରଣ ପାଇଁ ରୁଟା ଓ ଅସ୍ଥି ପାଇଁ ସିମ୍ପାଇଟମ ଭଳି ଔଷଧର ସ୍ଥାନାଧିକାର କରିବା ଭଳି ଔଷଧ କାହିଁ?
ଗ୍ରନ୍ଥିର ଆଘାତ ପର ଅବସ୍ଥା ପାଇଁ କୋନିୟମ ଯେପରି ଅମୋଘ ମୁଣ୍ଡ ପାଇଁ ସେହିପରି ନେଟ୍ରାମସଲଫର ପଟ୍ଟାନ୍ତର ନାହିଁ ।
ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଆଘାତ ଯେତେବେଳେ ଶରୀର ଉପରେ ଏକ ବାହ୍ୟ ବସ୍ତୁର ସଙ୍ଘାତ, ତେଣୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଆଲୋଚନା ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ଆର୍ଣ୍ଣିକା ଓ ହାଇପରିକମ୍‌ର ବ୍ୟବହାର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଓ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ।
ସତେ ଯେପରି ଏହି ଦୁଇଟି ଔଷଧକୁ ଛାଡିଦେଲେ ହୋମିଓପାଥିକ ମତରେ ଆଘାତର ଚିକିତ୍ସା ହୋଇପାରେନା ।
କାରଣ, ଯେକୌଣସି ଆଘାତ ପ୍ରଥମେ ଉପରିସ୍ଥ କୋମଳ ତନ୍ତୁ ଓ ସ୍ନାୟୁ ତନ୍ତୁକୁ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ କରେ ।
କିନ୍ତୁ ହେଉଛି, ଆଘାତ ପରେ ଅନେକ ସମୟରେ ଶରୀରର ପ୍ରଥମ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ହେଉଛି ଆଘାତର ଅବସନ୍ନତା ।
ତେଣୁ, ଯାହାବି ଅବସ୍ଥା ଥାଉନା କାହିଁକି ଏକୋନାଇଟ – ୨୦୦ରୁ ୨ / ୪ ପାନ ୧୫ ମିନିଟ୍ ଅନ୍ତରରେ ଦେବା ଉଚିତ ।
ଏକୋନାଇଟ ଠାରୁ ଆଘାତପର ଅବସନ୍ନତା ପାଇଁ ଆଉ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଔଷଧ କିଛି ହୋଇପାରେନା ପ୍ରାଥମିକ ଅବସ୍ଥାରେ ।
ତାହାଛଡା ମାଡ ହେଲେ ଏହା ଯଦି ପ୍ରଥମରୁ ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି, ତାହାହେଲେ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ଆଘାତଜନିତ ଚକ୍ଷୁ ପୀଡା ହେବାର ସମ୍ଭାବନାକୁ ସୁରୁଖୁରୁରେ ଏଡାଇ ଦେଇହେବ ।
ଏହାପରେ ଯଦି ବା ତାହାରି ଭିତର ଅଂଶରେ ମଲା ରକ୍ତ ଜମିଥିବ ବା ନେଳି ପଡିଥିବ ତାହାହେଲେ ଆର୍ଣ୍ଣିକା ହିଁ ଔଷଧ ।
ଏହା ସହିତ ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା ରହି ଆଖି ବିନ୍ଧୁଥିଲେ ରୁଟା ।
ତଥାପି ଦରଜ ରହିଗଲେ ସିମ୍ପାଇଟମ ଦେଇ ଦେଖନ୍ତୁ ଆଖି ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି କି ନାହିଁ ।
ଯେକୌଣସି ଆଘାତ ପରେ ଯଦି ମଲା ରକ୍ତ ଜମି ଚର୍ମ ନେଳି ପଡି ଯାଇଥିବ ପ୍ରଥମେ ଆର୍ଣ୍ଣିକା ହିଁ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଦେଖିବେ ପ୍ରଥମେ ଦରଜ କମିଯାଇ ଧୀରେ ଧୀରେ ଚର୍ମ ପରିଷ୍କାର ହୋଇଯିବ ।
ଯଦି ଆଘାତ ବହୁତ ଜୋରଦାର ଧରଣର ହୋଇ ଭିତର ତନ୍ତୁଗୁଡିକର ମଧ୍ୟ କ୍ଷୟକ୍ଷତି ଘଟି ଦରଜଟା ଭିତରେ ମାଲୁମ ହେଉଥିବ ଓ ମଲା ରକ୍ତ ତଥାପି ରହିଥିବ ତାହାହେଲେ ସଲଫ୍ୟୁରିକ ଏସିଡ୍ ଦେବେ ।
ଏଥିସହିତ ଗୋଟିଏ କଥା କହି ରଖିବା ଉଚିତ ହେବ ଯେ, କେତେକ ଲୋକଙ୍କର ଧାତୁ ଏପରି ଯେ ସାମାନ୍ୟତମ ଆଘାତ ଲାଗିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେହ ଉପରେ ଦାଗ ରହିଯାଏ, ଆଘାତର ଛାପ ରହିଯାଏ ଏବଂ ତାହା ଯିବାକୁ ଢେର ସମୟ ଲାଗେ ।
ଏ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବୋଭିଷ୍ଟା (ଯାହାର ପ୍ରୟୋଗ ସାଧାରଣତଃ କେହି କରି ନଥାନ୍ତେ) ଦେଇ ଦେଖନ୍ତୁନା, ତାହାହେଲେ ହୋମିଓପାଥି କ’ଣ ତାହା ଅଙ୍ଗେ ଲିଭେଇବେ ।
ପୁନଶ୍ଚ କୌଣସି ଆଘାତରେ କ୍ଷତ ହେଲେ, ପ୍ରଥମେ ତାହାକୁ ହାଇପେରିକମ୍ Qରେ ସଫାକରି ପଟି ବାନ୍ଧି ଦେବେ ।
ହାଇପେରିକମ୍‌ର କ୍ରିୟା ବିଶେଷଭାବରେ ସ୍ନାୟୁ ତନ୍ତୁ ଉପରେ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହାର ପ୍ରୟୋଗରେ ଆଘାତଜନିତ ବ୍ୟଥା ଅତିଶୀଘ୍ର ଦୂର ହେବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ କ୍ଷତ ମଧ୍ୟ ଶୁଖିଯାଏ ।
ଅନେକ କାଲେଣ୍ଡୁରା Q ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି ।
ଏହା କିନ୍ତୁ କୌଣସି କ୍ଷତରେ ପୂଜ ହେଲା ପରେ ହିଁ ବ୍ୟବହାର କରିବାର କଥା ।
ନଚେତ୍ ସଦ୍ୟ କ୍ଷତରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ ପୂଜ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ ।
ପରୀକ୍ଷା କରି ଦେଖନ୍ତୁନା ।
ନିଜର ଅଭିଜ୍ଞତା ଠାରୁ ବଡ କଥା କିଛି ନାହିଁ ।
ଯଦି ଅଧିକ ରକ୍ତ କ୍ଷରଣ ହେଉଥାଏ କୌଣସି କ୍ଷତରୁ, ତାହାହେଲେ ଆମଲିକା Qରେ କ୍ଷତ ଧୋଇ ଫେରମଫସ୍ – 3X ଚୂର୍ଣ୍ଣକୁ ତା ଉପରେ ଦେଇ ପଟି ବାନ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଦେଖିବେ ସବୁ ଠିକ୍ ଠାକ୍ ।
ଆଘାତ ବିଷୟରେ ଭାବିଲାବେଳେ ସାଧାରଣତଃ ମକଚି ଯିବା ବା ହଠାତ୍ ମୋଡି ହୋଇଯିବା କଥା ପ୍ରଥମେ ଆମ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆସେ ।
ଏହାର ଚିକିତ୍ସା ମଧ୍ୟ ଠିକ୍ ସେହିଭଳି ।
ପ୍ରଥମେ ଆର୍ଣ୍ଣିକା ଖାଇବାକୁ ଦେବେ ସେଠାରେ ମଲା ରକ୍ତ ଜମିଯାଇ ନେଳି ପଡିଯାଇଥିବ ଓ ଅଧକପ୍‌ ଶୀତଳ ଜଳରେ ୩୦ ଟୋପା ଆର୍ଣ୍ଣିକା Q ମିଶାଇ କନା ଭିଜାଇ ପଟି ବାନ୍ଧିଦେବେ ।
ବିଶେଷଭାବରେ କଟି ଓ ବଳାଗଣ୍ଠି ପାଇଁ ଲିଡିମପାଲର ଅନୁରୂପ ବ୍ୟବହାର ଶୀଘ୍ର ଉପଶମ ଦେବ ।
ଯଦି ଆଘାତ ସ୍ଥାନ ଫୁଲି ଯାଇଥାଏ ଓ ଉପଯୁକ୍ତ ଚିକିତ୍ସା ବିଶେଷ ଫଳଦାୟକ ନ ହୁଏ, ୨୪ରୁ ୪୮ ଘଣ୍ଟା ପରେ ବ୍ରାୟୋନିଆ ଖାଇବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଏହିସବୁ ଔଷଧ ୬ - ୨୦୦ ଶକ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୩ - ୪ ଘଣ୍ଟାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ୮ ଘଣ୍ଟା ଅନ୍ତରରେ ଅବସ୍ଥାଭେଦରେ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ ।
ଏସବୁ ସତ୍ତ୍ୱେ ୧୦ - ୧୨ ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ଯଦି ବ୍ୟଥା ଓ ଫୁଲା ନକମେ ବା ବଢେ, ତାହାହେଲେ X – Ray କରିନେବେ ଏବଂ ଯଦି ଦେଖନ୍ତି କୌଣସି ହାଡ ତଦ୍ଦ୍ଵାରା କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇଥାଏ (ସାମାନ୍ୟଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣଭାବରେ) ତାହାହେଲେ ସ୍ଥାନଟିକୁ ସଞ୍ଚାଳନରୁ ବନ୍ଦ ରଖିବା ପାଇଁ ପ୍ଲାଷ୍ଟର ପଟି ଦେବେ ଓ ସିମ୍ପାଇଟମ – ୬ ଦିନକୁ ୪ ଥର କରି ଖାଇବେ ଓ ମଝିରେ ମଝିରେ ହାଇପେରିକମ୍ – ୨୦୦ରୁ ପାନେ ପାନେ ଦେବେ, ଦିନକୁ ଥରେ ବା ।
ଶେଷରେ ଗୋଟିଏ କଥା କହିବା ଜରୁରୀ ମନେକରେ ।
ଆଜିକାଲି ଯାନବାହନର ଯେଭଳି ଗତି ଓ ଆରୋହୀମାନଙ୍କର ମତୁଆଲା ଚାଳନା, ସେଥିରେ ତତ୍‌ଜନିତ ଆଘାତର ମାତ୍ରା ଦିନକୁ ଦିନ ବଢିବାରେ ଲାଗିଛି ।
ତେଣୁକରି ସର୍ବଦା ନିକଟରେ ଏକୋନାଇଟ – ୨୦୦ ଓ ଆର୍ଣ୍ଣିକା – ୨୦୦ର ଦୁଇଟି ଶିଶି ଡ୍ରାଇଭିଂ ଲାଇସେନସ ଭଳି ପାଖରେ ରଖିଥିବେ ।
କୌଣସି ଦୁର୍ଘଟଣା ଘଟିବା ସଙ୍ଗେସଙ୍ଗେ ପ୍ରତି ପନ୍ଦର ମିନିଟରେ ଏକୋନାଇଟ – ୨୦୦ରୁ ୪ / ୫ଟି ଗୁଳି ୪ ଥର ଖାଇନେବେ ଓ ତାହାପରେ ପ୍ରତି ପନ୍ଦର ମିନିଟରେ ଆର୍ଣ୍ଣିକା – ୩ରୁ ୪ ଥର ଖାଇ କୌଣସି ବିଶେଷଜ୍ଞଙ୍କର ପରାମର୍ଶ ଲୋଡିବେ ।
କାରଣ ଏଭଳି ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ମସ୍ତିସ୍କ ଆଘାତର ସମ୍ଭାବନା ହିଁ ଅଧିକ ।
ଏଥିସହିତ ସାଧାରଣ ଜ୍ଞାତବ୍ୟପାଇଁ କେତେକ ଔଷଧର ଆଘାତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉପଯୋଗୀ ବିଶିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରଦାନ କରାଗଲା ।
ଏକୋନାଇଟ: ଆଘାତ ପାଇବା ପରେ ପରେ ଏହାକୁ ବ୍ୟବହାର କଲେ କ୍ଷତଜନିତ ମାନସିକ ଧକ୍କାକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରାଯାଇପାରେ ।
ଅତ୍ୟଧିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ତୃଷାଥାଇ ପ୍ରବଳ ଜ୍ଵର ହୋଇ ରୋଗୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସ୍ଥିର, ଆତଙ୍କିତ ଓ ଭୟାର୍ତ୍ତ ହୋଇପଡିଲେ ଓ ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ରାତ୍ରି କାଳରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିଲେ ଏହା ବିଶେଷ ଫଳପ୍ରଦ ।
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ରୋପ୍ରଚାର ପରେ ଏହାକୁ ସେବନ କଲେ ଅସ୍ତ୍ରୋପ୍ରଚାରଜନିତ କମ୍ପନ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ ।
ଆର୍ଣ୍ଣିକାମଣ୍ଟ: ପଡିଯିବା କିମ୍ବା ଧାର ନଥିବା କୌଣସି ଅସ୍ତ୍ରଦ୍ଵାରା ଶରୀରରେ ଆଘାତ ହେବାଦ୍ଵାରା ଯେକୌଣସି ପ୍ରକାରର କ୍ଷତପାଇଁ ଏହା ବ୍ୟବହାର୍ଯ୍ୟ ।
ବିଶେଷତଃ କୋମଳ ଅଂଶରେ ଆଘାତଜନିତ ରକ୍ତ ଜମିଥିଲେ ଏହା ବିଶେଷ ଫଳପ୍ରଦ ।
ସମଗ୍ର ଶରୀର ଦରଜ ରହିବାଦ୍ଵାରା ଶୋଇଥିବା ସ୍ଥାନ କଠିନ ବୋଧହୁଏ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଯୋଗୁଁ ରୋଗୀ ବାରମ୍ବାର ସ୍ଥାନ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରେ ।
ଏହାକୁ ସେବନ କଲେ କ୍ଷତ ସ୍ଥାନରୁ ରକ୍ତସ୍ରାବ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ ।
ଆଘାତଜନିତ ପୁରାତନ ଶାରୀରିକ ବିଲକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଔଷଧ ।
କ୍ୟାଲେଣ୍ଡୁରା: ଯେକୌଣସି ପ୍ରକାରର ଅସ୍ତ୍ର (ଧାରୁଆ, ମୁନିଆ ବା ଧାର ନଥିବା) ଦ୍ଵାରା ଶରୀରର ମାଂସପେଶୀବହୁଳ ସ୍ଥାନ ଆଘାତ ଫଳରେ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଯାଇଥିଲେ, ଏହା ନୂତନ ତନ୍ତୁ ସୃଷ୍ଟି କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ କ୍ଷତ ସ୍ଥାନରେ ପୂଜ ସୃଷ୍ଟିକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରେ ।
କ୍ଷତ ସ୍ଥାନ ଦରଜ ରହି ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ଵ ଲାଲ୍ ପଡିଯାଏ ଓ ଅତ୍ୟଧିକ ଜ୍ଵର ସହିତ ପ୍ରବଳ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ ।
ଏହାର ମୂଳଅର୍କ କିମ୍ବା ଲୋସନକୁ କ୍ଷତସ୍ଥାନ ପୂଜ ହୋଇଥିଲେ ସଫା କରିବାପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ଓ ଶକ୍ତିକୃତ ଔଷଧକୁ ସେବନ କରାଯାଏ ।
ରସଟକ୍ସ: ଅତ୍ୟଧିକ ଓଜନିଆ ପଦାର୍ଥ ଉଠାଇବା ଦ୍ଵାରା ଶରୀରର କୌଣସି ଅଙ୍ଗ ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ କିମ୍ବା କୌଣସି କାରଣରୁ ରକା ପଶି ଯାଇଥିଲେ, ବିଶେଷତଃ ମାଂସପେଶୀ ଓ ଅସ୍ଥି ସଂଯୋଜକ ରଜ୍ଜୁ ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ଏହା ବ୍ୟବହାର୍ଯ୍ୟ ।
କ୍ଷତ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଯୋଗୁଁ ରୋଗୀଠାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶାରୀରିକ ଅସ୍ଥିରତା ପ୍ରକାଶ ପାଏ ।
କ୍ଷତସ୍ଥାନ ସମେତ ସମଗ୍ର ଶରୀର ଦରଜ ହେଉଥିଲେ ଓ ବିଶ୍ରାମ ସମୟରେ ଏବଂ ଥଣ୍ଡା ଉପଚାରରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ବୃଦ୍ଧିପାଇ କିଛି ସମୟ ଚଲାବୁଲା ପରେ ଓ ଗରମ ପ୍ରୟୋଗରେ ହ୍ରାସ ପାଉଥିଲେ ଏହା ବିଶେଷ ଫଳପ୍ରଦ ।
ହାଇପେରିକମ୍: ଶରୀରର ସ୍ନାୟୁବହୁଳ ସ୍ଥାନ, ଯଥା: ଗୋଡ ଓ ହାତର ଆଙ୍ଗୁଳି, ହାତ ପାପୁଲି ଓ ପାଦ ନଖମୂଳ ଇତ୍ୟାଦି ସ୍ଥାନରେ ଆଘାତ ହୋଇଥିଲେ ଅଥବା କୌଣସି ମୁନିଆଁ ପଦାର୍ଥ, କଣ୍ଟା କିମ୍ବା ଜନ୍ତୁ କାମୁଡିବା ଦ୍ଵାରା କ୍ଷତ ହୋଇ ପ୍ରବଳ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେଉଥିଲେ ଏହା ବିଶେଷଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।
ଏହାର ମୂଳଅର୍କ ବା ଲୋସନକୁ କ୍ଷତସ୍ଥାନ ପରିଷ୍କାର କରିବାପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ।
ଲିଡମପାଲ: ତୀକ୍ଷ୍ଣ ମୁନଯୁକ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଯଥା: କଣ୍ଟା, କାଚ ମୁନ ଅଥବା ଜନ୍ତୁ କାମୁଡିବାଦ୍ଵାରା କ୍ଷତ ହୋଇ ଆଘାତ ସ୍ଥାନ ଥଣ୍ଡା ରହିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଥଣ୍ଡା ଉପଚାରରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଉପଶମ ହେଉଥିଲେ ଏହା ଫଳପ୍ରଦ ।
ଆଘାତ ଫଳରେ ଆଖିପତା ବା ଡୋଳାରେ ରକ୍ତ ଜମାଟ ବାନ୍ଧିଥିଲେ ଏହାକୁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ।
ବଳାଗଣ୍ଠି ମକଚି ହୋଇ କଷ୍ଟ ହେଉଥିଲେ ଏଥିରେ ଉପଶମ ମିଳେ ।
ହାମାମେଲିସ୍: ପଡିଯିବାଦ୍ଵାରା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣରୁ କ୍ଷତ ହୋଇ ପ୍ରଚୁର କାଳିଚିଆ ରକ୍ତସ୍ରାବ ହେଉଥିଲେ ଓ ଆକ୍ରାନ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅତ୍ୟଧିକ ଦରଜ ହୋଇଥିଲେ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ଦ୍ଵାରା ରକ୍ତସ୍ରାବ ବନ୍ଦହୋଇ ବ୍ୟଥା ଦୂର ହୁଏ ।
ଆଘାତ ଦ୍ଵାରା ଆଖି ଡୋଳାରେ ରକ୍ତ ଜମାଟ ବାନ୍ଧିଥିଲେ ଏହା ଦୂର କରେ ।
ଷ୍ଟାଫିସାଗ୍ରିୟା: କାଚ କିମ୍ବା ତୀକ୍ଷ୍ନ ଧାର ଥିବା ଅସ୍ତ୍ରଦ୍ଵାରା କ୍ଷତ ହୋଇ ଅତିଶୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେଉଥିଲେ ଏହା ଫଳପ୍ରଦ ।
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ରୋପ୍ରଚାର ପରବର୍ତ୍ତୀ କୌଣସି କୁପ୍ରଭାବ ପାଇଁ ଏହାକୁ ସାଧାରଣତଃ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ।
ରୁଟା: ଶରୀରର କହୁଣି ଗଣ୍ଠି ବା ହାତରେ ଆଘାତଜନିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦରଜ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେବାଦ୍ଵାରା ରୋଗୀ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ ବାରମ୍ବାର ସ୍ଥାନ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରୁଥିଲେ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ଫଳରେ ଦରଜ ଓ ପୀଡାରୁ ଉପଶମ ମିଳେ ।
ଏହା ବିଶେଷଭାବରେ ଅସ୍ଥି ଆବରଣ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ ।
ସିମ୍ପାଇଟମ୍: ଦୁର୍ଘଟଣା ଯୋଗୁଁ ହାଡ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିଲେ ଭଙ୍ଗା ଅଙ୍ଗକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ସ୍ଥିର ରଖିବାପରେ ଏହି ଔଷଧ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଭଗ୍ନହାଡ ଶୀଘ୍ର ଯୋଡି ହୋଇଯାଏ ଓ କ୍ଷତଜନିତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର ହୁଏ ।
ଆଖିଡୋଳାରେ ମାଡ ବସି ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେଲେ ଓ ଅଙ୍ଗର କଟା ହୋଇଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେଉଥିଲେ ଏହାଦ୍ଵାରା ଉପଶମ ମିଳେ ।
ଇତିନାସିଆ: ବିଷାକ୍ତ କୀଟଦଂଶନ ଦ୍ଵାରା କ୍ଷତପାଇଁ ଏହା ଅବ୍ୟର୍ଥ ଔଷଧ ।
ପୁରାତନ କ୍ଷତ ସ୍ଥାନରୁ ଦୁର୍ଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ ପୂଜ ବାହାରି ରୋଗୀ ବହୁତ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ ପଡିଥିଲେ ଓ ସର୍ବଦା ଶୀତଭାବ ରହି ବାନ୍ତି ଲାଗୁଥିଲେ ଏହା ବ୍ୟବହାର୍ଯ୍ୟ ।
ଏହାର ମୂଳଅର୍କ ବା ଲୋସନ୍ ଦ୍ଵାରା ମଧ୍ୟ ଘା ସଫା କରାଯାଏ ।
.ଏପିସ୍ ମେଲ୍: ବିଷାକ୍ତ କୀଟଦଂଶନ ଫଳରେ କ୍ଷତ ସ୍ଥାନ ଫୁଲି ଦରଜ ହୋଇ ବିନ୍ଧୁଥିଲେ ଏହା ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ ।
ଅତ୍ୟଧିକ ଜ୍ଵାଳାଯନ୍ତ୍ରଣା ସତ୍ତ୍ୱେ ତୃଷାହୀନତା ଏହାର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଲକ୍ଷଣ ।
ଆଲିୟମ ସେପା: ଚକ୍ଷୁରେ ଆଘାତ ଲାଗିଲେ ତଥା କଟା ହୋଇଥିବା ଅଙ୍ଗର ଥୁଣ୍ଟା ଅଂଶରେ ଦୀର୍ଘ ଦିନଧରି ସ୍ନାୟବିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଲାଗିରହିଲେ ଏହା ବ୍ୟବହାର୍ଯ୍ୟ ।
ନାଟ୍ରମ୍ ସଲଫ: ମୁଣ୍ଡରେ ଆଘାତ ହୋଇଥିଲେ ‘ଆର୍ଣ୍ଣିକା’ ପରେ ଏହା ବ୍ୟବହାର୍ଯ୍ୟ ।
ବିଶେଷକରି ଆଘାତ ପରେ ମୁଣ୍ଡ ଓଜନିଆ ରହୁଥିଲେ, ଭ୍ରମ ହେଉଥିଲେ ବା ବେଳେବେଳେ ମୂର୍ଚ୍ଛା ଯାଉଥିଲେ ଏହା ମହାର୍ଘ ।
କାନ୍ଥାରିସ୍: ପୋଡିହୋଇ କିମ୍ବା ଗରମ ପାଣି ପଡି ଫୋଟକା ହୋଇ ଅତ୍ୟଧିକ ଜ୍ଵାଳା ହେଉଥିଲେ ଏହା ଏକ ଅବ୍ୟର୍ଥ ଔଷଧ ।
କ୍ଷତସ୍ଥାନ ଲାଲ୍ ପଡି କୁଣ୍ଡାଇ ହୁଏ ଓ ଥଣ୍ଡା ପ୍ରୟୋଗରେ ଉପଶମ ମିଳେ ।
ପୋଡିଯିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଏହାର ଲୋସନକୁ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଅଧିକ ଫୋଟକା ଓ ପୂଜ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା କମ୍ ହୁଏ ।
ସାଘାଂତିକ ପୋଡି ହୋଇଥିବା ରୋଗୀର ଚିକିତ୍ସା କାଳରେ ଯଦି ମୂତ୍ରଯନ୍ତ୍ରଣା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏହାର ପ୍ରୟୋଗ ଆବଶ୍ୟକ ।
ଆରସେନିକ ଆଲବମ୍: ପୋଡା ଘା’ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ରହି ପାଚିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ଓ କ୍ଷତ ସ୍ଥାନରେ ହେଉଥିବା ଜ୍ଵାଳା ଗରମ ଉପଚାରରେ ହ୍ରାସ ପାଉଥିଲେ ଏହାକୁ ସେବନ କରିବା ବିଧେୟ ।
ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଜ୍ଵାଳାଭାବ ସହ ଅତ୍ୟଧିକ ତୃଷା ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ରୋଗୀ କମ୍ ବ୍ୟବଧାନରେ ପିଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ।
ରୋଗୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅବସ, ଆତଙ୍କିତ, ଅସ୍ଥିର ଓ ଭୟାର୍ତ୍ତ ହୋଇପଡେ ।