Sankalp-Bahad/NER-Dataset huggingface dataset:
କୋଇଲେଖା ପତ୍ରର ରସ ୪ ଚାମଚ ଲେଖାଏଁ ଦିନକୁ ୩ ଥର ମଧୁ ସହ ପାନ କାଲେ ରକ୍ତାଳ୍ପତା ରୋଗ ନାଶ ହୋଇଥାଏ ।
ଏଲାଗି ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତ ଔଷଧଗୁଡିକ ହେଲା ଗୁଟିକା, ପର୍ପଟାଦ୍ୟାରିଷ୍ଟ, ଅଭ୍ରରସାୟନ, ମୁର୍ବାଦୀ ଘୃତ, ଲୌହାସବ, ରୋହିତକାରିଷ୍ଟ ଇତ୍ୟାଦି ।
ଶୀତଳଦ୍ରବ୍ୟ ସେବନ ଓ ଶୀତଳ ଚିକିତ୍ସା କରିବ ।
ଏଥିପାଇଁ ଅପଥ୍ୟଗୁଡିକ ହେଲା ଖଟା ପଖାଳ, ରାଗ, ଶୁଖୁଆ ଅତି ଗରମ ଖାଦ୍ୟ, ପିତ୍ତ ବୃଦ୍ଧିକାରକ ଖାଦ୍ୟ, ଅତି ପରିଶ୍ରମ, ଧୂମପାନ, ମଦ୍ୟସେବନ, ରାତ୍ରି ଜାଗରଣ, ମୈଥୁନ, ଅର୍ଜୀର୍ଣ୍ଣକାରକ ଖାଦ୍ୟ ।
ରକ୍ତବାନ୍ତି ଓ ରକ୍ତଝାଡାପାଇଁ ଗୁଟିକା ୧ଟି ଲେଖାଏଁ ବଟିକା ଦିନକୁ ୩ ଥର ପୂର୍ବୋକ୍ତ (୭ ନମ୍ବର) ତୁଟୁକା ଚିକିତ୍ସା ସହ ପାନ କରିବ ।
ଅଭ୍ର ରସାୟନ ୧ଟି ବଟିକା ଦିନକୁ ୨ ଥର ଦୁବରସ ୧ ଚାମଚ ସହ ସେବନ କରିବ ।
ଲୌହାସବ ୩ ଚାମଚ ଲେଖାଏଁ ଦିନକୁ ୨ ଥର ସେବନ ବିଧେୟ ।
ଆଖିର ଏ ରୋଗଟିକୁ ଆଲୁଅ ବୋଲି ଯେ କାହିଁକି କୁହାଯାଏ, କହିବା ମୁସ୍କିଲ ହେଲେ ଆଲୋକ ସହିତ ଏହାର ସମ୍ପର୍କ ଏପରି ଯେ, ଏ ରୋଗରେ ରୋଗୀ କିନ୍ତୁ ଆଲୁଅ ସମ୍ଭାଳି ପାରେନାହିଁ ।
ଛୋଟ ଛୋଟ ଘିମିରି ବା ତା’ ଠାରୁ ବଡ ଉଦ୍ଭେଦ ଆଖି ପତାର ଧାରରେ ଉଠିଥାଏ ଓ ପ୍ରାୟତଃ ଖୁବ୍ ବ୍ୟଥାକରେ ।
ସାମାନ୍ୟ ଛୋଟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଏହା ବଢେ ଓ ଶେଷରେ ଫାଟିଯାଏ ।
କେତେକ ମଧ୍ୟ ନଫାଟି ବସିଯାଏ ଓ ସେ ସ୍ଥାନରେ ତାହା ଟାଣ ହୋଇ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ରହି ଅସୁବିଧା ସୃଷ୍ଟିକରେ ।
ପଲସେଟିଲା – ୩୦ ଏହି ରୋଗର ମହୌଷଧି ବୋଲି ଧରାଯାଇଛି ।
ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକ ବା ଧୀର ସ୍ଥିର ସ୍ଵାଭାବର ଲୋକଙ୍କ ଆଖିରେ ଆଲୁଅ ପାଇଁ ଏହା ଭଲ କାମ କରେ ।
ତେବେ ଆଖିରେ ଆଲୁଅ ଉଠିବା ସମୟରେ ଆଖିରେ ଥଣ୍ଡାପାଣି ବା ଅନ୍ୟକିଛି ଥଣ୍ଡା ଜିନିଷ ଲଗାଇବା ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା ହେବା ଓ ସେଥିରେ ବ୍ୟଥାର ସାମୟିକ ଉପଶମ ଅନୁଭବ କରିବା ଏହି ଔଷଧର ପରିଚାୟକ ଲକ୍ଷଣ ।
ମାତ୍ର ଏହାର ବିପରୀତ, ଅର୍ଥାତ୍ ବ୍ୟଥା ବହୁତ ଆଖିପତା ଅତ୍ୟଧିକ ସ୍ପର୍ଶକତାର ଓ ଉଷୁମ ସେକ ବା ହାପ୍ପା କଲେ ଉପଶମ ଅନୁଭବ କରିବା, ଆଲୁଅ ମୁହଁଟି ଧଳା ଦେଖାଯାଇ ଖୁବ୍ ଧକଧକ୍ କରୁଥିବା ଲକ୍ଷଣରେ ହିପାରସଲଫ – ୬ ହିଁ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ।
ଯଦି ତାହା ସୁଲୁସୁଲୁ ହେଉଥାଏ ଓ ରୋଗୀ ଖାଲି ଆଖିପତାକୁ ସାଉଁଳୁ ଥା’ନ୍ତି ଆରମ ପାଇବାକୁ, ତାହା ହେଲେ ମର୍କସଲ – ୬ ।
ପଲସେଟିଲା ଭଳି ବେଶି ବଥା ନଥିବ ଅଥଚ ଗରମ ଭଳି ଲାଗୁଥିବ ତାହା ହେଲେ ସାଇଲିସିଆ – ୬ ହିଁ କାମିକା ଔଷଧ ।
ଯେତେବେଳେ ଦେଖିବେ, ଆଲୁଅ ସହିତ ଆଖିପତା କୁଣ୍ଡାଇ ହେଉଥିବ ଓ ପତାରୁ ଟିକେ ଟିକେ ଚୋପା ଛାଡୁଥିବ, ଆଲୁଅ ଭିତରେ ବେଳେବେଳେ ଚିନ୍ ଚିନ୍ ମାରି ଦେଉଥିବ ତାହାହେଲେ ମେଜେରିଆମ – ୬ ନ ଦେଲେ ଆଉ କେଉଁଥିରେ ବି ତାହା ଶୁଣିବ ନାହିଁ ।
ଅନେକ ସମୟରେ ଦେଖିବେ ଆଲୁଅଗୁଡିକ ଗୋଟାକ ପରେ ଗୋଟାଏ ବାହାରୁଥିବେ, ଅଥଚ ପାଚୁ ନଥିବେ, ବସିଯାଇ ଗଣ୍ଠିପାଲଟି ରହି ଯାଇଥିବେ ।
ସେଥିପାଇଁ ଷ୍ଟାଫିସାଗ୍ରିଆ – ୨୦୦ ହିଁ ଔଷଧ ।
କେତେକ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ତାଙ୍କ ଆଖିରେ ଏ ଆଲୁଅ ସବୁ ଯେପରି ଲାଗିରହିଥାନ୍ତି, ଗୋଟାକପରେ ଗୋଟାଏ ଚାଲିଛି ।
ସେ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଷ୍ଟାଫିସାଗ୍ରିଆ ପ୍ରୟୋଜନ ।
ବିଶେଷକରି ଯୁବାବୟସର ରୋଗୀ ହୋଇଥିଲେ ତ କଥା ନାହିଁ ।
ଯଦି ଆଲୁଅଗୁଡିକ ଖୁବ୍ ଛୋଟ ଛୋଟ ହୋଇ ଉଠୁଥିବ ଓ ଭୀଷଣ ବଥା କରୁଥିବ, ତାହାହେଲେ ଆର୍ଣ୍ଣିକା – ୨୦୦ ବା ୧୦୦୦ ଶକ୍ତିର ପ୍ରୟୋଗ କରିବେ ।
ଏ ସବୁ ସତ୍ତ୍ୱେ ରୋଗୀ ସାମୟିକ ଭାବରେ ଭଲ ହୋଇଗଲେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଆଲୁଅ ଉଠିବାର ପ୍ରବଣତା ତାଙ୍କଠାରେ ପ୍ରାୟତଃ ରହିଯାଉଥିବାର ଦୃଷ୍ଟି ଗୋଚର ହୁଏ ।
ସେତେ ପରିମାଣରେ ନ ଉଠିଲେ ମଧ୍ୟ ମଝିରେ ମଝିରେ ଆଖିପତା ଲାଲପଡି ଦରଜ ଲାଗେ ଓ କୁଣ୍ଡେଇ ହୁଏ ।
ସେଭଳି କ୍ଷେତ୍ରରେ ସଲଫର – ୨୦୦ରୁ ପାନେ ଦୁଇପାନ ସକାଳୁ ଦିନେ ଦେବେ ।
ତାହାହେଲେ ଏ ପ୍ରବଣତା ଦୂର ହୋଇ ଯିବ ।
ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତିର ଅସୁବିଧା ହେତୁ ମଧ୍ୟ, ଅନେକ ସମୟରେ ଆଲୁଅ ବାରମ୍ବାର ଉଠେ ।
ତେଣୁ ସୁବିଧା ଥିଲେ ଆଖିପରୀକ୍ଷା କରି ଚଷମାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି ପାରନ୍ତି ।
ଏଥିରେ ଦେଖା ଯାଇଛି ବହୁ ସ୍ଥଳରେ, ଚଷମା ବ୍ୟବହାର ପରେ ଆଲୁଅ ଆଉ ଉଠେନାହିଁ ।
ଶରୀରର ଭାରସାମ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ପାଦର ଅନେକ ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ରହିଛି ।
ଏହାଛଡ଼ା ଶରୀରକୁ ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରୁ ନେଇ ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚାଇବାରେ ପାଦ ଗୁରୁ ଦାୟିତ୍ଵ ବହନ କରିଥାଏ ।
ତେବେ ଅନେକ ସମୟରେ କୌଣସି କାରଣରୁ ପାଦରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭୂତ ହୋଇଥାଏ ।
ଏହାର ନିରାକରଣ ଦିଗରେ ଯଥାସମ୍ଭବ ଉଦ୍ୟମ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ପାଦତଳେ ଥିବା ଲିଗାମେଣ୍ଟରେ ଚାପ ସୃଷ୍ଟି ହେବା ଯୋଗୁଁ ପାଦରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ ।
ଏହାକୁ ପ୍ଲାଣ୍ଟର ଫାସିଆ କୁହାଯାଇଥାଏ ।
ଗୋଇଠିରେ ଏବଂ ପାଦର ଠିକ ତଳ ଅଂଶରେ ସାଧାରଣତଃ ପ୍ଳାଣ୍ଟର ଫାସିଆ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ ।
ପାଦର ତଳ ଅଂଶର ଯେକୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଖାଦେଇଥାଏ ।
ପ୍ଲାଣ୍ଟର ଫାସିଟିସ୍ (ପ୍ଲାଣ୍ଟର ଫାସିଆ ଲିଗାମେଣ୍ଟରେ ଜଳାପୋଡା) ସାଧାରଣତଃ ଲିଗାମେଣ୍ଟର ମାଇକ୍ରୋ ଟିଅରରେ ଷ୍ଟ୍ରାନ୍ ବା ଆଘାତ ଯୋଗୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ ।
ଏଥିସହିତ ଗୋଇଠି ହାଡ ତଥା ତଳିପାଦର ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଥିବାରୁ ଏସବୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭୂତ ହୋଇଥାଏ ।
ସୂଚନାଯୋଗ୍ୟ, ପ୍ଲାଣ୍ଟର ଫାସିଆ ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀରର ବୃହତ୍ତମ ଲିଗାମେଣ୍ଟ ।
ପ୍ଲାଣ୍ଟର ଫାସିଆ ଟିସ୍ୟୁର ଏକ ଫ୍ଲାଟ ବ୍ୟାଣ୍ଡା (ଲିଗାମେଣ୍ଟ) ।
ଏହା ମଣିଷର ଗୋଇଠି ହାଡ଼ ସନ୍ଦିତ ପାଦ ଅଙ୍ଗୁଳିଗୁଡିକୁ ସଂଯୋଗ କରିଥାଏ ।
ତେଣୁ ଯଦି ମଣିଷର ପ୍ଲାଣ୍ଟର ଫାସିଆରେ ଷ୍ଟ୍ରେନ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ, ତେବେ ଏହା ଦୁର୍ବଳ ହେବା ସହିତ ଏହା ଫୁଲିଯାଇଥାଏ ଏବଂ ଏଠାରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା (ଜଳାପୋଡା) ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ ।
ଫଳରେ ବ୍ୟକ୍ତି ଠିଆହେବା ସମୟରେ କିମ୍ବା ଚାଲିବା ସମୟରେ ଗୋଇଠି କିମ୍ବା ପାଦତଳେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥାଏ ।
ପାଦକୁ ବିଶ୍ରାମ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଜଳାପୋଡା ଏବଂ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଉପଶମ ପାଇଁ ପାଦତଳେ ବରଫ ଘଷନ୍ତୁ ।
ପାଦ ଉପଯୋଗୀ ଭଲ ସକ ଆବଜରପସନ୍ ଏବଂ ଉପଯୁକ୍ତ ସହାୟତା ଉପଲବ୍ଧ କରାଉଥିବା ଜୋତା ପିନ୍ଧନ୍ତୁ ।
ହିଲ୍‌ କପ୍‌ କିମ୍ବା ସୁଇନସର୍ଟ ଅର୍ଥାଟିକ୍ସ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତୁ, ଯାହା ଆପଣଙ୍କ ଗୋଇଠିରେ କୁସନ୍‌ ଉପଲବ୍ଧ କରାଇବ ।
ସକାଳେ ଶଯ୍ୟାରୁ ଉଠିବା ପରେ ଆପଣ ଜୋତା ପରିଧାନ କରନ୍ତୁ ।
ଯଥାସମ୍ଭବ ଆପଣ ପାଦର ଯତ୍ନ ନିଅନ୍ତୁ ।
ଗୋଇଠି ପଛରେ ଥିବା କାଫ୍‌ ମାଂସପେଶୀର ସମ୍ପ୍ରସାରଣ ପାଇଁ ବ୍ୟାୟାମ କରନ୍ତୁ ।
ଆପଣଙ୍କ ଉଚ୍ଚତା ଅନୁସାରେ ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଓଜନ ସମନ୍ୱିତ କରନ୍ତୁ ।
ଉପଯୁକ୍ତ ବ୍ୟାୟାମ ଅଭ୍ୟାସ ଅବଲମ୍ବନ କରନ୍ତୁ ।
ଯଦି ଆପଣ ଦୌଡ଼ୁଛନ୍ତି ତେବେ ଅନ୍ୟ ଖେଳ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଯାହା ଗୋଇଠିରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସୃଷ୍ଟି କରିବ ନାହିଁ ।
ପ୍ଲାଣ୍ଟର ଫାସିଆର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଉପଶମ ପାଇଁ ନିମ୍ନୋକ୍ତ ପଦକ୍ଷେପ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ବରଫ ଥଳି ବ୍ୟବହାର କରି ଫୁଲା, ଜଳାପୋଡା ଏବଂ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଉପଶମ କରନ୍ତୁ ।
ଗୋଇଠିରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେଲେ କିଛିଦିନ ପାଇଁ ଆପଣ ପାଦକୁ ବିଶ୍ରାମ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଆପଣଙ୍କର ପାଦର ଉପଯୁକ୍ତ ବ୍ୟାୟାମ କରନ୍ତୁ ।
ରାତ୍ରିରେ ଶୋଇବାକୁ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ପାଦକୁ ଉଷୁମ ପାଣିରେ ପରିଷ୍କାର ଭାବେ ସଫା କରି ଶୋଇବାକୁ ଯାଆନ୍ତୁ ।
ନିୟମିତ ବ୍ୟବଧାନରେ ପାଦ ଏବଂ ନଖକୁ ବ୍ରସରେ ସାବୁନ ସାହାଯ୍ୟରେ ସଫା କରନ୍ତୁ ।
ପାଦ ସଂକ୍ରାନ୍ତ କିଛି ସମସ୍ୟା ଉପୁଜିଲେ ତୁରନ୍ତ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ସହିତ ପରାମର୍ଶ କରନ୍ତୁ ।
ପରିବର୍ତ୍ତିତ ଜୀବନଶୈଳୀରେ ମେରୁଦଣ୍ଡରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେବା ପ୍ରାୟତଃ ସ୍ଵାଭାବିକ ସମସ୍ୟା ।
ଅନେକସ୍ଥଳରେ ଏଥି ଯୋଗୁଁ ନାନା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମସ୍ୟା ଉପୁଜିବା ଆଶଙ୍କା ଥାଏ ।
ବୟସ ବଢ଼ିବା ସହିତ ଏହି ସମସ୍ୟା ବଢ଼େ ।
ତେଣୁ ଏହାର ନିରାକରଣ ସମ୍ପର୍କରେ ଅବଗତ ହେବା ସହିତ ଏହାକୁ ସତର୍କତାର ସହିତ ପରିଚାଳନା କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ।
ମେରୁଦଣ୍ଡ ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ କେତେକ ସରଳଉପାୟ ଥିବାରୁ ସେଥିପାଇଁ ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ବୟସ ବଢ଼ିଲେ ମେରୁଦଣ୍ଡ ଡିସ୍କରେ ଥିବା ଜଳର ପରିମାଣ ହ୍ରାସ ପାଇଥାଏ ।
ଅନେକ ସମୟରେ ଏହା ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ ।
ଡିସ୍କ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବା କିମ୍ବା ପ୍ରକୃତ ସ୍ଥାନ ଠାରୁ ଖସିଯିବା ସମସ୍ୟାର ନିରାକରଣ ପାଇଁ ଔଷଧ ଗ୍ରହଣ, ଫିଜିଓଥେରାପି ଏବଂ ସ୍ଥଳବିଶେଷରେ ସର୍ଜରୀ ମଧ୍ୟ କରାଯାଇଥାଏ ।
କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମେରୁଦଣ୍ଡ ସମ୍ପର୍କିତ ଆଶଙ୍କାକୃତ ସମସ୍ୟାର ନିରାକରଣ ନିଜ ଦ୍ଵାରା ହିଁ ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରିଥାଏ ।
ସେଥିପାଇଁ ଧରାବନ୍ଧା ଜୀବନଶୈଳୀରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ମାଧ୍ୟମରେ ନିଜେ ନିଜର ମେରୁଦଣ୍ଡ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିପାରିବେ ।
ମେରୁଦଣ୍ଡକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ପାଇଁ ଶାରିରୀକ ଅବସ୍ଥା, କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ଦକ୍ଷତା, ଶରୀର ଓଜନ, ବ୍ୟାୟାମ ଏବଂ ସଠିକ ଓଜନ ଉଠାଇବା ଆଦି ପାଞ୍ଚଟି ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଭ୍ୟାସ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇପାରେ ।
ଏହାଦ୍ଵାରା ମେରୁଦଣ୍ଡ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ବିଭିନ୍ନ ଆଶଙ୍କାକୃତ ସମସ୍ୟାର ସଫଳ ନିରାକରଣ ସମ୍ଭବ ହୋଇଥାଏ ।
ଫଳରେ ଆପଣ ନିଜକୁ ବିଭିନ୍ନ ମେରୁଦଣ୍ଡ ସମସ୍ୟା ଠାରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିପାରିବେ ।
ଉପଯୁକ୍ତ ଶାରିରୀକ ଅବସ୍ଥାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ କରିବା ଦ୍ଵାରା ଅନେକାଂଶରେ ନିମ୍ନ ମେରୁଦଣ୍ଡ ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ ।
କେତେକ ବ୍ୟାୟାମରେ ଠିଆହେବା ଶାରିରୀକ ଅବସ୍ଥାକୁ ଗୁରୁତ୍ଵ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଉଥିବାବେଳେ ବସିବା ଅବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଥାଏ ।
ସିଧା ଛିଡ଼ା ହେବା ବେଳେ ମୁଣ୍ଡ ଏବଂ ମେରୁଦଣ୍ଡ ଏକ ସରଳରେଖାରେ ରହିଥାଏ ।
ଆପଣ ମୃଦୁ ଭାବରେ ଆପଣଙ୍କ ତଳି ପେଟର ମାଂସପେଶୀକୁ ସଂକୋଚନ କରି ନିମ୍ନ ମେରୁଦଣ୍ଡକୁ ସମ୍ମିଳିତ କରିପାରିବେ ।
ଆପଣଙ୍କର ଶାରିରୀକ ଅବସ୍ଥାରେ ସନ୍ତୁଳନ ଆଣିବା ସହିତ କାନ୍ଧ ଅତି ତଳକୁ ଝୁଲାଇବା ଅବା ନଇଁ ନଇଁ ଚାଲିବା ତଥା ବୟସ ଅଧିକ କାରଣରୁ ତଳେ ନଇଁ ଯିବା ସ୍ଥିତି ଠାରୁ ଦୂରେଇ ରହିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ ।
ବସିବା ସମୟରେ ଶାରିରୀକ ଶୈଳୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ।
ଅଧିକାଂଶ ବ୍ୟକ୍ତି ଦିନର ଏକତୃତୀୟାଂଶ ସମୟ ଏକପ୍ରକାର ଶୈଳୀରେ ବସିରହିଥାନ୍ତି ।
ଆପଣ ପ୍ରାୟତଃ ଏହି ସମୟରେ ମେରୁଦଣ୍ଡକୁ ସିଧା ରଖି ବସିବା ଉଚିତ ।
ଯାହାଦ୍ଵାରା ଆପଣଙ୍କ ତଳି ପେଟର ମାଂସପେଶୀ ହାଲକା ଭାବରେ ସଂକୁଚିତ ହୋଇ ରହିପାରିବ ।
ବସିବା ଅବସ୍ଥାରେ ତଳକୁ ଅଧିକ ଝୁଙ୍କି ହୋଇ ବସିବା ଦ୍ଵାର ମେରୁଦଣ୍ଡରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ ।
ତେଣୁ ସିଧା ବସନ୍ତୁ; ଯାହାଦ୍ଵାରା ଚେୟାରର କାନ୍ଧ ବ୍ଲେଡରେ ମେରୁଦଣ୍ଡ ସିଧା ରହିବା ସହିତ ଆପଣଙ୍କ ପାଦ ଚଟାଣରେ ରହିବ ।
ସେହିପରି ସିଧା ବସିବା ସମୟରେ ଆପଣ ପ୍ରତି ଏକ ଘଣ୍ଟା ଅନ୍ତରରେ ଆପଣଙ୍କ ବସିବା ଶୈଳୀରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣନ୍ତୁ ।
କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ ଅଧିକ ସମୟ ବସି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରତି ୯୦ ମିନିଟରେ ୫ ମିନିଟର ଛୋଟ ବିଶ୍ରାମ ନେବା ଉଚିତ ।
ଏହି ବିଶ୍ରାମ ସମୟରେ ସେମାନେ ନିଜକୁ ସିଧା କରିବା ସହିତ ମେରୁଦଣ୍ଡକୁ ଆରାମ ଦେବା ଉଚିତ ।
କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ଦକ୍ଷତା କହିଲେ ବୋଧହୁଏ ଆପଣ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଅବଧିକୁ ହିଁ ବୁଝିପାରନ୍ତି ।
କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଏହି ସମୟରେ ଆପଣଙ୍କ ମେରୁଦଣ୍ଡର ସୁରକ୍ଷାପ୍ରତି ବିଶେଷ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ନଥାନ୍ତି ।
ତେଣୁ ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଆପଣଙ୍କୁ ସହାୟତା ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ଏକ ଗୁଣବତ୍ତାଯୁକ୍ତ ଚୌକିର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ।
ସେହିପରି କାର ଚଳାଇବା ସମୟରେ ଆପଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ ଶୈଳୀ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଦେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ।
କାର ଚଳାଇବା ସମୟରେ ଷ୍ଟିଅରିଂ ବେଲ୍ଟ ଆପଣଙ୍କ ଛାତି ହାଡ଼ ଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୧୦ ଇଞ୍ଚରୁ ଅଧିକ ଦୂରରେ ରହିବା ଉଚିତ ।
ଏପରିସ୍ଥଳେ ଆପଣ ମେରୁଦଣ୍ଡର ସାଧାରଣ ସ୍ଥିତି ବଜାଇ ରଖିବା ଶ୍ରେୟସ୍କର ।
ଅନେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଘରେ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ବ୍ୟବହାର କରିଥାନ୍ତି ।
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ସଠିକ ତଥା ଉପଯୁକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଦକ୍ଷତା ଅଭ୍ୟାସ ଶୈଳୀ ଅବଲମ୍ବନର ଯଥାର୍ଥତା ରହିଛି ।
ଅନେକ ସ୍ଥଳେ ଲ୍ୟାପଟପ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କି - ବୋର୍ଡ ଉପରେ ନଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି ।
ତେଣୁ କମ୍ପୁଟରରେ କାମ କଲାବେଳେ କହୁଣି ଉଚ୍ଚତାରେ କି - ବୋର୍ଡ ରଖିବା ସହ ମେରୁଦଣ୍ଡା ସିଧା କରି ଚେୟାରରେ ବସିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
କମ୍ପ୍ୟୁଟରର ସ୍କ୍ରିନ୍, ଏବଂ ଆଖି ମଧ୍ୟରେ ୩୦ ଡିଗ୍ରୀର କୌଣିକ ସମ୍ବନ୍ଧ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ।
ଯାହାଦ୍ଵାରା ଆପଣ ମେରୁଦଣ୍ଡକୁ ସିଧା ରଖି ବସିପାରିବେ ।
ଆପଣଙ୍କ ଶରୀର ଓଜନ ମେରୁଦଣ୍ଡ ଉପର ଗୁରୁତର ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥାଏ ।
କେବଳ ୧୦ରୁ ୨୦ ଗୁଣା ଅଧିକ ଓଜନ ବୋହିନେବା ଦ୍ଵାରା ଆପଣଙ୍କ ମାଂସପେଶୀ ଉପରେ ଅଧିକ ଚାପ ପଡିବା ସହିତ ମେରୁଦଣ୍ଡର ସଂରଚନାରେ ମଧ୍ୟ ଚାପ ଅନୁଭୂତ ହୋଇଥାଏ ।
ମେରୁଦଣ୍ଡରେ ଓଜନର ଚାପ ପଡିଲେ ଏହା ଜୀବନ ଶୈଳୀରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିଥାଏ ।
ମେରୁଦଣ୍ଡର ସମ୍ମୁଖ ଖଞ୍ଜାରେ ଓଷ୍ଟିଓଆଥ୍ରୋଇଟିସ୍ ଏବଂ ମେରୁଦଣ୍ଡ ଇଣ୍ଟରଭର୍ଟିବାଲ ଡିସ୍କ ଖସିଯିବା ଭଳି ଆଶଙ୍କା ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ ।
ତେଣୁ ଏହି କାରଣକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ଓଜନକୁ ଉଚ୍ଚତା ଏବଂ ବୟସ ଅନୁସାରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ।
ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ଓଜନ ଅଧିକ ରହିଛି ତେବେ ଓଜନ ହ୍ରାସ କରି ମେରୁଦଣ୍ଡ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସମସ୍ୟା ଠାରୁ ଦୂରେଇ ରୁହନ୍ତୁ ।
ନିୟମିତ ଏରୋବିକ ବ୍ୟାୟାମ ଏବଂ ସନ୍ତୁଳିତ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ଦ୍ଵାରା ଓଜନ ସହଜରେ ହ୍ରାସ ପାଏ ।
ଏରୋବିକ ବ୍ୟାୟାମ ମଧ୍ୟରେ ସାଧାରଣ ଚାଲିବା ସହିତ ନୃତ୍ୟ, ପହଁରା ଏବଂ ଦୌଡ଼ିବା ଆଦି ଓଜନ ହ୍ରାସ ପାଇଁ ବେଶ ଉପଯୋଗୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଥାଏ ।
ଏରୋବିକ ବ୍ୟାୟାମ ସହିତ ମେରୁଦଣ୍ଡ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଉପଶମ ତଥା ଦୂରଉଥିବା ବ୍ୟାୟାମ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ତେଣୁ ତଳିପେଟ ମାଂସପେଶୀକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିବା କିମ୍ବା ମେରୁଦଣ୍ଡକୁ ସିଧା କରିବା, ନିତ୍ୟହ ମେରୁଦଣ୍ଡକୁ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରିଥାନ୍ତି ।
ୱେଟ୍ ଟ୍ରେନିଂ, ଯୋଗ, ପିଲେଟସ୍ ଆଦି ମାଧ୍ୟମରେ ମନୋରଞ୍ଜନ କରିବା ସହିତ ମେରୁଦଣ୍ଡ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ବ୍ୟାୟାମ ପହଞ୍ଚାଇଥାଏ ।
କେତେକ ବ୍ୟାୟାମ ଓଜନ ହ୍ରାସ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏଗୁଡିକ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଭାବେ ମେରୁଦଣ୍ଡ ମାଂସପେଶୀକୁ ନମନୀୟ କରି କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା ବୃଦ୍ଧି କରିଥାଏ ।
ତାଙ୍କର ପ୍ରଚେଷ୍ଟାରେ ନୂତନ ଚିନ୍ତା, ନୂତନ ଭାବ ଓ ସମସ୍ୟାକୁ ନେଇ ପ୍ରତି ସପ୍ତାହରେ ଏହି ପତ୍ରିକା ନିୟମିତ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା ।
ବସ୍ତୁତଃ ପ୍ରାଚୀନ ଓ ନୂତନ ଲେଖକ, କବି ଓ ଶିଳ୍ପୀମାନଙ୍କ ଲେଖାକୁ ସେ ପ୍ରକାଶ କରାଇ ବୁହତ୍ତର ଉତ୍କଳୀୟ ସାଂସ୍କୃତିକ ଭିତ୍ତିଭୂମି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିପାରିଥିଲେ ।
ଅଭ୍ରାନ୍ତ ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିବା ତାଙ୍କର ଦୃଢ ନୀତି ଥିଲା ।
ସମ୍ପାଦନା କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେ ସର୍ବଦା ନିରପେକ୍ଷ ରହୁଥିଲେ ।
ଏହି ଦୁଇଟି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଉଚ୍ଚ କୋଟୀର ସାହିତ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ଓ ଆଲୋଚନା ପାଇଁ କ୍ଷେତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲା ।
କ୍ରମେ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ଅନୁଭୂତ ହେଲା ।
ସେହି ସଭାରେ ପ୍ରଥମେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନାଞ୍ଚଳ ମିଶ୍ରଣର ପ୍ରସ୍ତାବ ଗୃହୀତ ହେଲା ।
କାରଣ ଏହା ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ସ୍ଵାର୍ଥରକ୍ଷା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲା ।
ଏହି ଘଟଣାରେ ସେ ଖୁବ୍‌ ମର୍ମାହତ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ ।
ପ୍ରକୃତରେ ଏ ଜାତି ପାଇଁ ସେ ଜଣେ ବିଦ୍ୟାରତ୍ନ ।
କିନ୍ତୁ ତାହା ଉପଶମ ହେଲା ନାହିଁ ।
ତେବେ ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ସେ ଗୋଟିଏ ଦୈନିକ ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ଆପ୍ରାଣ ଉଦ୍ୟମ ଚଳାଉଥାନ୍ତି ।
ବିଧିର ବିଧାନ ବଡ଼ ବିଚିତ୍ର ।
ସେତେବେଳକୁ ସେ ପ୍ରାୟ ନିଃସ୍ଵ ଥିଲେ ।
ଏପରିକି ତାଙ୍କର ଶେଷକୃତ୍ୟ ପାଇଁ ସମ୍ବଳ ନିଅଣ୍ଟ ପଡ଼ିଥିଲା ।
ଓଡ଼ିଆ ଅସ୍ମିତାର ଏହି ଦୀପ୍ତିମନ୍ତ ପ୍ରବକ୍ତା ଉତ୍କଳୀୟ ସ୍ବାଭିମାନର ପୁନଃପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦିଗରେ ସ୍ଵୀୟ ଲେଖନୀ ମାଧ୍ଯମରେ ଆଜୀବନ ସଂଗ୍ରାମ କରିବା କାଳରେ ଆପଣାର ଭଗ୍ନ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ପ୍ରତି ତିଳେହେଲେ ଭୃକ୍ଷେପ କରି ନ ଥିଲେ ।
ଉତ୍ତର ଜୀବନର ଆର୍ଥିକ ଅନଟନ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଓ ଚେତନାକୁ ପ୍ରତିହତ କରିନଥିଲା ବରଂ ଏହାକୁ ଅଧିକ ଶାଣିତ କରି ତୋଳିଥିଲା ।
ହେ ନିଃସ୍ବାର୍ଥ ସାଧକ!
ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଏ ଜାତିର କୋଟି କୋଟି ପ୍ରଣାମ ।
ଏହା ଏକ ଭୂତାଣୁଜନିତ ରୋଗ ।
ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଅଧିକ ପରିମାଣରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରେ ।
ଏହା ଏକ ସାଂଘାତିକ ଭାବର ଉଡା ରୋଗ ।
ଜ୍ଵର ସହିତ ଗାଲର କାନମୂଳକୁ ଲାଗିଥିବା ପରୋଟିଡ ଗ୍ଲାଣ୍ଡର ପ୍ରଦାହରୁ ରୋଗୀ ପାଟି ଖୋଲିପାରେ ନାହିଁ ।
ଖାଇବା ପିଇବାରେ ବହୁତ କଷ୍ଟ ଅନୁଭବ କରେ ।
କଥା କହିପାରେନା ଏବଂ ଅଚିକିତ୍ସା ଓ କୁଚିକିତ୍ସା ଫଳରୁ ଅନେକ ସମୟରେ ଏହା ପାଚିଥାଏ ।
ତାହା ପରର ଅବସ୍ଥା ସାଧାରଣ ଭାବରେ ଅନୁମାନ କରାଯାଇପାରେ ।
ପ୍ରଥମରୁ ଏହାର ଚିକିତ୍ସା ହୋମିଓପାଥିରେ କଲେ ୩ / ୪ ଦିନ ଭିତରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆରୋଗ୍ୟ ଲାଭ କରାଯାଇଥାଏ ।
କିଛି ନାହିଁ ହଠାତ୍ ପ୍ରବଳ ଜ୍ଵର ସହିତ ଅସ୍ଥିରତା ଓ ଘନ ଘନ ପାଣି ପିଇବାର ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ଏକୋନାଇଟ – ୨୦୦ ତିନି ଚାରି ଘଣ୍ଟାରେ ଥରେ ଲେଖାଏଁ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ନଚେତ୍ ପ୍ରବଳ ଜ୍ଵର ସାଙ୍ଗକୁ ଯଦି କାନମୂଳ ଲାଲ୍ ହୋଇ ଧପଧପ୍ କରୁଥାଏ ଓ ସାଂଘାତିକ ମୁଣ୍ଡବ୍ୟଥା ହୁଏ ବେଲାଡୋନା ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଯଦି ଡାହାଣପଟ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥାଏ ତାହାହେଲେ ତ କଥା ନାହିଁ ।
ଜ୍ଵର ସହିତ ଶର୍ଦ୍ଦି, ଦେହହାତ ଘୋଳାବିନ୍ଧା ସହିତ ବ୍ୟସ୍ତତା ଥିବ, ବାମପଟ ଗାଲ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥିବ, ତାହାହେଲେ ରସଟକ୍ସ ଦେବା ଭଲ ।
ଏଥିରେ ଜ୍ଵର, ପୂର୍ବ ଦୁଇଟି ଘଟଣା ଭଳି ହଠାତ୍ ଆସେ ନାହିଁ ବା ଏତେ ସାଂଘାତିକ ଭାବରେ ଆକ୍ରମଣ କରେ ନାହିଁ ।
ଧୀରେ ଧୀରେ ରୋଗର ବୃଦ୍ଧି ଘଟିଥାଏ ।
ଯଦି ମିଳିମିଳା ପରେ ଏହା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ ତାହାହେଲେ ପଲସେଟିଲା ବିଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ।
ଏହାର ସ୍ଵାଭାବିକ ଲକ୍ଷଣ ହେଲା, ବ୍ୟଥା ସହିତ ଶୀତ ଶୀତ ଭାବ ଅଥଚ ଖୋଲା ପବନର ଆବଶ୍ୟକତା ।
ଜ୍ଵର ଓ ବ୍ୟଥା ପାଇଁ ପାଟି ଶୁଖି ଅଠା ଅଠା ହୋଇଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଜଳତୃଷ୍ଣା ଜମାରୁ ନ ଥାଏ ।
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ବିପରୀତ ଅବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ ।
ପାଟିରୁ ବହୁତ ଲାଳ ବାହାରୁଥିବ ଅଥଚ ଘନଘନ ପାଣି ପିଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବ ଅବିରତ ଝାଳ ବୋହୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ଵରର ଉପଶମ ହେଉ ନ ଥିବ, ପାଟିରୁ ରକ୍ତମିଶା ଲାଳ ବୋହୁଥିବ ।
ବ୍ୟଥା ଓ ଜ୍ଵର କଷ୍ଟ ସବୁ ରାତିରେ ବଢୁଥିବ ।
ତାହାହେଲେ ମର୍କୁରିୟାସ ସଲ୍ୟୁବିଲିସ ଦେବା ଦରକାର ।
ଏହି ମର୍କୁରି ପରିବାରର ଆଉ ଗୋଟିଏ ଦୁଇଟି ଔଷଧ ରହିଛି ।
ମର୍କପ୍ରୋଟୋ ଆୟୋଡ ଓ ମର୍କବିନ୍ ଆୟୋଡ ।
ଏ ଦୁଇଟି ଔଷଧର ବ୍ୟବହାର ଗତାନୁଗତିକ ଚିକିତ୍ସାପରେ ଯେତେବେଳେ ଦେଖାଯାଏ ଯେ ଗାଲୁଆର ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ, ଉପସମ କମିଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଫୁଲା ସେଇଭଳି ଥାଏ, ସେହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ହିଁ ଖୁବ୍ ସୁଫଳ ଦେଇଥାଏ ଫୁଲା କମାଇବା ପାଇଁ ।
ଡାହାଣପଟ ଗାଲର ଫୁଲା ପାଇଁ ମର୍କପ୍ରୋଟୋ ଆୟୋଡ ଦେବେ ଓ ବାମପଟ ପାଇଁ ମର୍କବିନ୍ ଆୟୋଡ ବ୍ୟବହାର କରିବେ ।
କ୍ଷେତ୍ରବିଶେଷରେ ଦେଖିବେ ଏଭଳି ପାରମ୍ପରିକ ଚିକିତ୍ସାପରେ ଜ୍ଵର, ବ୍ୟଥା ଇତ୍ୟାଦି କମିଗଲେ ମଧ୍ୟ ଉଭୟପଟ ଗାଲର କାନମୂଳ ଫୁଲି ରହିଛି, ପାତିରୁ ଛେପ ବେଶି ବାହାରିବା ସହିତ ସମସ୍ତ ଶରୀରରୁ ଅତିଶୟ ଝାଳ ମଧ୍ୟ ବାହାରୁଛି, ତାହାହେଲେ ପାଇଲୋ କାର୍ପସ – ୬ ଦିନକୁ ୩ ଥର ହିସାବରେ ଖାଇବାକୁ ଦେଲେ ଫୁଲା ଆଦି କମିଯାଇ ରୋଗୀ ସ୍ଵାଭାବିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଫେରି ପାଆନ୍ତି ।
ଦେଖିବେ, କୌଣସି ଅବସ୍ଥାରେ ଯଦି ଉପସମ ସବୁ ନ କମି ଧୀରେ ଧୀରେ ରୋଗୀର ଅବସ୍ଥା ଖରାପ ଆଡକୁ ଯାଉଛି ସମସ୍ତ ସ୍ଵାଭାବିକ ଉପଯୋଗୀ ଔଷଧର ବ୍ୟବହାର ପରେ ମଧ୍ୟ, ପାରୋଟିଡିନମ୍ – ୨୦୦ ମଝିରେ ମଝିରେ ପାନେ ଲେଖାଏଁ ଦେଇ ସ୍ଵାଭାବିକ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ଔଷଧକୁ ଚାଲୁ ରଖିବେ ।
ତାହାହେଲେ ଏଥିରେ କମ୍ପଲିକେସନ ସବୁ ଦୂର ହୋଇ ରୋଗୀ ସୁସ୍ଥ ହୋଇ ଉଠିବେ ।
ଏହି ପାରୋଟିଡିୟମ ଔଷଧକୁ ବହୁ ବ୍ୟାପକ ଗାଲୁଆ ରୋଗରେ ପ୍ରତିଷେଧକ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ ।
ଏଭଳି ବ୍ୟବହାରର ଧାରା ପାଇଁ ମିଳିମିଳା, ହାଡଫୁଟି ଅଧ୍ୟାୟ ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ ।
ଗାଲୁଆପାଇଁ ଫାଇଟୋଲାକା ମଧ୍ୟ ଏକ ଫଳପ୍ରଦ ଔଷଧ ।
ମନେରଖିବେ, ଫାଇଟୋଲାକା ଯଦି ଲାଗିବ ତାହାହେଲେ ରୋଗୀ ଗାଲରେ ସେକ ସହିପାରିବ ।
ଆୟୋଡିନ୍‌ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳାଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ଜରୁରୀ ଏହା ତାଙ୍କ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁର ଉପଯୁକ୍ତ ମାନସିକ ଓ ଶାରିରୀକ ବିକାଶ ପାଇଁ ଜରୁରୀ ।
ଦୁଇ ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଆମ ଶରୀରରେ ରକ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ହେଉଥିବା ଆଇରନ୍‌ ଯୋଗାଇଥାଏ ।
ଏହା ମୁଖ୍ୟତଃ ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳା, କିଶୋରୀ ବାଳିକା ଓ ପିଲାମାନଙ୍କର ଶାରିରୀକ ଓ ମାନସିକ ବିକାଶ ପାଇଁ ଆଇରନ୍‌ ଜରୁରୀ ଯଥା, ଜିଙ୍କ, ଭିଟାମିନ୍‌ - ଏ, ଭିଟାମିନ୍‌ ବି - ୧, ଭିଟାମିନ୍‌ ବି - ୨, ଭିଟାମିନ୍‌ ବି - ୩ ଓ ଭିଟାମିନ୍‌ ବି - ୬ ଇତ୍ୟାଦି ।
ରନ୍ଧନ ତେଲଗୁଡିକୁ ଭିଟାମିନ୍‌ - ଏ ଓ ଭିଟାମିନ୍‌ - ଡି ମିଶାଇ ଏହାକୁ ପୋଷକଯୁକ୍ତ କରାଯାଏ ।
ଚିନାବାଦାମ ତେଲ, ସୋରିଷ ତେଲ, ସୂର୍ଯ୍ୟମୁଖୀ ତେଲ, ସୋୟାବିନ୍‌ ତେଲ ଓ ପାମୋଲିନ୍‌ ତେଲ ଭଳି ରନ୍ଧନ ତେଲକୁ ପୋଷକଯୁକ୍ତ କରାଯାଏ ।
ପୋଷକଯୁକ୍ତ ରନ୍ଧନ ତେଲର ଉପକାରିତା ନିମ୍ନରେ ଦିଆଗଲା ।
ଏଥିରେ ଭିଟାମିନ୍‌ - ଏ ଥାଏ ଯାହା ଅନ୍ଧାରକଣା ରୋଗରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରେ ।
ଏଥିରେ ଭିଟାମିନ୍‌ - ଡି ରହିଥାଏ ଯାହା ଆମ ଶରୀରର ହାଡ ଶକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଅତି ଜରୁରୀ ।
କ୍ଷୀର ହେଉଛି କ୍ୟାଲସିୟମ, ପ୍ରୋଟିନ ଓ ଅନ୍ୟ କେତେକ ଭଟାମିନ୍‌ ପାଇବାର ଏକ ଭଲ ଉତ୍ସ ।
କ୍ଷୀରରେ ଭିଟାମିନ୍‌ - ଏ ଓ ଭିଟାମିନ୍‌ - ଡି ପୋଷକଯୁକ୍ତ କରାଯିବା ଦ୍ଵାରା ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ସମୟର ଭିଟାମିନ୍ ନଷ୍ଟକୁ ପୂରଣ କରାଯାଇପାରିଥାଏ ।
ପୋଷକଯୁକ୍ତ କ୍ଷୀରର ଉପକାରିତା ନିମ୍ନରେ ଦିଆଗଲା ।
ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିବେ କେମିତି?
ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ୟାକେଟ୍‌ ଉପରେ ଥିବା ' ଏଫ୍‌ ' ଚିହ୍ନିତ ଲୋଗୋକୁ ଦେଖି ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନି ହେବ ।
ଏହି ଲୋଗୋ ତଳେ ପ୍ୟାକେଟ୍‌ରେ ଥିବା ଖାଦ୍ୟରେ ମିଶା ଯାଇଥିବା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଖାଦ୍ୟସାରର ବିବରଣୀ ଲେଖାଯାଇଥାଏ ।
ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟର ବ୍ୟବହାର ଓ ଏହାର ସଂରକ୍ଷଣ ବିଷୟରେ ଜାଣିବା ।
ଖାଦ୍ୟସମାଗ୍ରୀ କିଣିଲାବେଳେ ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଚାଉଳ, ଅଟା, ତେଲ, କ୍ଷୀର ଓ ଲୁଣ କିଣିବା କଥା ମନେରଖନ୍ତୁ ।
ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ଯସାମଗ୍ରୀ ଆପଣଙ୍କ ଘର ନିକଟରେ ଥିବା ତେଜରାତି ଦୋକାନରେ ଓ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଭଣ୍ଡାରରେ ଉପଲବ୍ଧ ।
ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ୟାକେଟ୍‌ ଉପରେ ଥିବା ' ଏଫ୍‌ ' ଚିହ୍ନିତ ଲୋଗୋକୁ ଯାଞ୍ଚ କରନ୍ତୁ ।
ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଦ୍ଵାରା ଖାଦ୍ୟର ରଙ୍ଗ, ରୂପ, ସ୍ଵାଦ, ଗନ୍ଧ କିଛି ବଦଳେ ନାହିଁ ।
ତେଣୁ ଆପଣ ଅଣ - ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟକୁ ଯେମିତି ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟକୁ ମଧ୍ଯ ସମାନ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରି ପାରିବେ ।
ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟସାମଗ୍ରୀ ଭଳି ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ଯ ପରିଷ୍କାର ଓ ସ୍ଵଚ୍ଛ ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା ଉଚିତ ।
ସେଗୁଡିକୁ ମୁହଁ ବନ୍ଦ ଥିବା ପାତ୍ର ବା କ୍ଲୋଜଡ ଏଆର ଟାଇଟ କଣ୍ଟେନରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୀରଣ ଓ ଆଦ୍ରତା ଠାରୁ ଦୂରେଇ ରଖିବା ଉଚିତ୍‌ ।
ଏହି ୫ ପ୍ରକାର ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ୟାକେଟ ଉପରେ ଖାଦ୍ୟ ସଂରକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶାବଳୀ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ୍‌ ।
ବଜାରରେ ଉପଲବ୍ଧ ପୋଷକ ଖାଦ୍ୟଗୁଡିକ ସମ୍ପର୍କରେ ଓ ' ଏଫ୍‌ ' ଚିହ୍ନିତ ଲୋଗୋ ସମ୍ପର୍କରେ ସଚେତନତା ନିହାତି ଜରୁରୀ ।
ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀମାନେ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଆରୋଗ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ର, ଅଙ୍ଗନବାଡି କେନ୍ଦ୍ର, ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଭଣ୍ଡାର ଇତ୍ୟାଦି ସ୍ଥାନରେ ଏହି ପୋଷ୍ଟର ଦେଖାଇବେ ତଥା ଗୃହ ପରିଦର୍ଶନ ଓ ଗ୍ରାମ୍ୟସ୍ତରୀୟ ବୈଠକରେ ଏହି ପୋଷ୍ଟର ଦେଖାଇ ବୁଝାଇବେ ।
ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀ, ଆଶା, ଅଙ୍ଗନବାଡିକର୍ମୀ, ବହୁମୁଖି ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀ (ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା), ଗୋଷ୍ଠୀସ୍ତରୀୟ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଅଧିକାରୀ ଓ ମଧ୍ଯବର୍ଗୀୟ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀ ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟର ଉପାଦେୟତା ବିଷୟରେ ବୁଝାଇବେ ।
ଅଂଶଗ୍ରହଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ' ଏଫ୍‌ ' ଚିହ୍ନିତ ଲୋଗୋ ସହିତ ପରିଚିତ କରାଇବା ।
ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ବିଭାଗର କ୍ଷେତ୍ର ସ୍ତରୀୟ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ନିମ୍ନରେ ଦିଆଗଲା ।
' ଏଫ୍‌ ' ଚିହ୍ନତ ଲୋଗୋର ଡିଜାଇନ୍‌କୁ ବୁଝିବା ଓ ଅଂଶଗ୍ରହଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ସଠିକ୍‌ ଡିଜାଇନ୍‌ ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ସାହାଯ୍ଯ କରିବା ।
ଅଂଶଗ୍ରହଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଚାଉଳ, ଅଟା, ତେଲ, କ୍ଷୀର ଓ ଲୁଣ ପ୍ୟାକେଟ୍‌ ଉପରେ ' ଏଫ୍‌ ' ଚିହ୍ନିତ ଲୋଗୋ ଯାଞ୍ଚ କରିବା ପାଇଁ ଜଣାଇବା ।
' ଏଫ୍‌ ' ଚିହ୍ନିତ (ପୋଷକଯୁକ୍ତ) ଲୋଗୋର ଚିତ୍ରଟି ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ ଅସଜଡା ହୋଇ ରଖାଯିବ ।
ଅଂଶଗ୍ରହଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ଏହି ଲୋଗୋକୁ ସଜାଡିବାକୁ ଡାକିବେ ।
' ଏଫ୍‌ ' ଚିହ୍ନିତ ଲୋଗୋଟିକୁ ସଜାଡି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବେ ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟସାମଗ୍ରୀର ଉପକାରିତା ସମ୍ପର୍କରେ ସଚେତନତା ବୃଦ୍ଧି କରିବା ।
ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ନିମ୍ନରେ ପ୍ରଦାନ କରାଗଲା ।
ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀ, ଆଶା, ଅଙ୍ଗନବାଡିକର୍ମୀ, ବହୁମୁଖି ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀ (ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା), ଗୋଷ୍ଠୀସ୍ତରୀୟ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ଅଧିକାରୀ ଓ ମଧ୍ଯବର୍ଗୀୟ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀ ଗୃହ ବା ଗ୍ରାମ ପରିଦର୍ଶନରେ ଯିବା ସମୟରେ ସାଙ୍ଗରେ ଏହି ଭଙ୍ଗା ହୋଇ ରହିଥିବା ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟର ସୂଚନା ପତ୍ର ନେଇ ଯିବେ ଓ ଏହାକୁ ବୁଝାଇବେ ।
ଏଥିରେ ଲେଖା ହୋଇଥିବା କଥା ପଢ଼ିବେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏହାର ଉପକାରିତା ବିଷୟରେ ବୁଝାଇଲା ବେଳେ ନିମ୍ନଲିଖିତ ବିଷୟଗୁଡିକୁ କହିବେ ।
ଭିଟାମିନ୍ - ଏ ଅନ୍ଧାରକଣାରୁ ରକ୍ଷା କରେ ।
ଭିଟାମିନ୍ - ଡି ହାଡ ଶକ୍ତ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ଭିଟାମିନ୍‌ ବି - ୧୨ ସ୍ନାୟୁଗତ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀତାରେ ସାହାଯ୍ଯ କରେ ଓ ରକ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ଫଲିକ୍‌ ଏସିଡ଼୍‌ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଭୃଣର ବିକାଶରେ ଓ ରକ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ଆଇରନ୍‌ ଆନେମିଆ ବା ରକ୍ତହୀନତାରୁ ରକ୍ଷା କରେ ।
ଆୟୋଡିନ୍‌ ସାଧାରଣ ଶାରିରୀକ ବିକାଶ, ଥାଇରଏଡ୍‌ ଓ ମସ୍ତିଷ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମତା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ।
ଜିଙ୍କ ରୋଗ ପ୍ରତିରୋଧକ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି କରେ ।
ଭିଟାମିନ୍‌ ବି - ୧ ସ୍ନାୟୁ ଓ ହୃଦୟର ଦୈନିକ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀତା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ।
ଭିଟାମିନ୍‌ ବି - ୨, ଭିଟାମିନ୍‌ ବି - ୩, ଭିଟାମିନ୍‌ ବି - ୬ ଖାଦ୍ୟରୁ ଶକ୍ତି ସଂଗ୍ରହ ପାଇଁ ଜରୁରୀ ।
ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟର ଉପାଦେୟତା ବିଷୟରେ ବୁଝିବାରେ ସହାୟତା କରିବା
ସ୍ନାୟୁ କର୍ମୀଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶାବଳୀ ନିମ୍ନରେ ଦିଆଗଲା ।
ରାଜ୍ୟସ୍ତରରେ ସଠିକ୍‌ ଖାଦ୍ୟ ଟୁଲ୍‌ କିଟ୍‌ରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭିଡିଓ ଓ ସିଡି ସବୁକୁ ଅପଲୋଡ୍‌ କରାଯିବ ଏବଂ ଭିଡିଓଗୁଡିକର ଲିଙ୍କ୍‌ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରାଯିବ ।
ଏହି ଭିଡିଓଗୁଡିକ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଆରୋଗ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ର ତଥା ଅଙ୍ଗନାବାଡି କେନ୍ଦ୍ରରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯିବ ।
ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀ ଭିଡିଓ ପ୍ରଦର୍ଶନ ମାଧ୍ୟମରେ ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟର ଉପାଦେୟତା ସମ୍ପର୍କରେ ବୁଝାଇବେ ।
ପୋଷକଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ସମ୍ପର୍କରେ ଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ ଓ ସନ୍ଦେହସବୁ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀ ଦୂର କରିବେ ।
ମାତୃ ଗର୍ଭରେ ଭୃଣ ସଂଚାର ହେବା ଦିନଠାରୁ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅର୍ଥାତ ପ୍ରଥମ ୨୭୦ ଦିନ ହେଉଛି ଶିଶୁର ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ସଠିକ୍‌ ମୂଳଦୁଆ ପ୍ରସ୍ତୁତିର ସମୟ ।
ଏହି ସମୟରେ ହିଁ ଶିଶୁର ମସ୍ତିଷ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବିକଶିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ପୂର୍ବରୁ ଓ ଏହି ସମୟରେ ମାଆଙ୍କର ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ଅବସ୍ଥା ସହିତ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଭୃଣ ବା ମାଆ ଗର୍ଭରେ ଥିବା ଶିଶୁ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟର ବିକାଶ ସହ ସିଧାସଳଖ ଜଡିତ ।
ତେଣୁ ଏହି ସମୟରେ ଉପଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଉଭୟ ମା ଓ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁର ଉତ୍ତମ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ପାଇଁ ଅତି ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ।
ଗର୍ଭଧାରଣ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଯତ୍ନ ଉଭୟ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ମାଆଙ୍କୁ ଏକ ସୁସ୍ଥ ଶିଶୁ ଜନ୍ମରେ ସହାୟତା ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ ।
ଜଣେ ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳା ସନ୍ତୁଳିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ ।
ଖାଦ୍ୟରେ ଶସ୍ୟଜାତୀୟ, ଡାଲିଜାତୀୟ, ପନିପରିବା, ଶାଗ, କ୍ଷୀର, ଅଣ୍ଡା, ମାଂସ ଓ ମାଛର ମିଶ୍ରଣ ରହିବା ଉଚିତ ।
ତାଙ୍କୁ ତେଲ, ଗୁଡ ଓ ଫଳ ମଧ୍ଯ ଖାଇବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ଉଚିତ ।
ମାଂସ ଓ ତୈଳବୀଜ ବିଶେଷକରି ରକ୍ତହୀନତାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ମହିଳାଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ଉପଯୋଗୀ ।
ଏହି ସମୟରେ କୌଣସି ଖାଦ୍ୟକୁ ବାରଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।
ଉପଯୁକ୍ତ ପରିମାଣର ଶସ୍ୟଜାତ ଖାଦ୍ୟ ଯେମିତିକି ଚାଉଳ, ଗହମ, ମାଣ୍ଡିଆ, ବାଜରା, ଜଅରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରୁଟି, ସୁଜି, ଇଡ୍‌ଲି, ଦୋସା, ଉପମା, ଚୁଡା ଇତ୍ୟାଦି ଖାଆନ୍ତୁ ।
ଧଳା ପାଉଁରୁଟି, ବିସ୍କୁଟ୍‌ ଓ ମଇଦାରୁ ପ୍ରସ୍ତୃତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟଠାରୁ ଦୁରେଇ ରୁହନ୍ତୁ ।
ତଟକା ତଥା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଋତୁକାଳୀନ ଫଳ ଯଥା - ଆମ୍ବ, ପିଜୁଳି, କମଳା, ଲିଚୁ, ସେଓ, ସପୁରୀ, ଖଜୁରୀ, କୋଳି, ଜାମୁ କୋଳି ଓ ପନିପରିବା ଯଥା - କଖାରୁ, ପୋଟଳ, ବିନ୍ସ୍‌, ସଜନା ଛୁଇଁ, କଖାରୁ, କଦଳୀ, କୋବି, ବାଇଗଣ, ଗାଜର, କାକୁଡି ଇତ୍ୟାଦି ଖାଆନ୍ତୁ ।
ଖାଦ୍ୟରେ ପାଳଙ୍ଗ, ମେଥି ଆଦି ଶାଗ ଓ ଆଳୁ, ବିଟ୍‌, ଗାଜର, ଭେଣ୍ଡି, ବାଇଗଣ, ଟମାଟୋ, ବିନ୍‌ ଇତ୍ୟାଦି ସବୁଜ ପନିପରିବା ଖାଆନ୍ତୁ ।
ଅଳ୍ପ ପରିମାଣର ମାଛ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସିଝା ଅଣ୍ଡା ଓ ରନ୍ଧା ମାଂସ ଖାଆନ୍ତୁ ।
ଅଳ୍ପ ପରିମାଣରେ କ୍ଷୀର, ହଦି, ପନିର ଇତ୍ୟାଦି ଖାଆନ୍ତୁ ।
ମୁଗ, ମସୁର, ହରଡ, ରାଜମା ଇତ୍ୟାଦି ଶସ୍ଯ ଜାତୀୟ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ ଖାଆନ୍ତୁ ।
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ତୈଳବୀଜରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ତେଲ ଯଥା ସୋରିଷ, ସୋୟାବିନ୍‌, ସୂର୍ଯ୍ୟମୁଖୀ, ଚିନାବାଦାମ ଇତ୍ୟାଦି ରୋଷେଇରେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତୁ, ଏହି ତୈଳରୁ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଚର୍ବିଜାତୀୟ ଖାଦ୍ୟସାର ମିଳିଥାଏ ।
ଦୈନିକ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପରିମାଣରେ ପାନୀୟ ଜଳ ପିଅନ୍ତୁ ।
ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟପ୍ରଦ ଉପାଦାନଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଯଥା - ଗହମ, ଚାଉଳ, ତେଲ, କ୍ଷୀର ଓ ଲୁଣ ଭଳି ଖାଦ୍ୟ ଜିନିଷ ଖାଆନ୍ତୁ ।
ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ସମୟରେ ଆବଶ୍ୟକ ହେଉଥିବା ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ପୋଷଣଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଆୟୋଡିନ୍‌ ଭୃଣର ମସ୍ତିଷ୍କ ବିକାଶ ନିମନ୍ତେ ଆବଶ୍ୟକ ।
ଫଲିକ୍‌ ଏସିଡ ଶିଶୁକୁ ଜନ୍ମଗତ ତ୍ରୁଟିରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିଥାଏ ।
ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ଉତ୍ସ ହେଲା କ୍ଷୀର ଓ କ୍ଷୀରରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସାମଗ୍ରୀ, ଅଣ୍ଡା କେଶର, ମାଂସ, ସବୁଜ ପନିପରିବା (ସୋରିଷ ଶାଗ, ମେଥି ଶାଗ, ସଜନା ସାଗ, ପାଳଙ୍ଗ) ମଟର, ବାଦାମ, ବିନ୍ସ ଇତ୍ୟାଦି ।
ଲୌହ ବା ଆଇରନ୍‌ଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ଯ ଭୂଣର ମସ୍ତିଷ୍କ ବିକାଶରେ ସହାଯ୍ୟ କରେ ।
ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ଉତ୍ସ ହେଲା ମାଛ, ମାଂସ, କୁକୁଡା ମାଂସ, ସବୁଜ ପରିବା (ପାଳଙ୍ଗ ଶାଗ, ମୂଳା ଶାଗ, ସୋରିଷ ଶାଗ, ସଜନା ଶାଗ ଓ ଛୁଇଁ, ମେଥି ଶାଗ ଇତ୍ୟାଦି) ଗୁଡ, ଖଜୁରୀ, ଖିସ୍‌ମିସ୍‌, ତାଳ, କଖାରୁ, ଡାଲି ଓ ତନ୍ତୁ ଜାତୀୟ ଖାଦ୍ୟ ।
ଏହା ଛଡା ଭିଟାମିନ୍‌ - ସି ଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଯଥା କମଳା, ଟମାଟୋ, ତରଭୁଜ, ପିଜୁଳି, ଲେମ୍ବୁ, ଅଁଳା ଇତ୍ୟାଦି ଓ ମାସଂ, ମାଛ, କଲିଜା, ଅଣ୍ଡା, ଚଣା ଡାଲି, ମୁଗ ଇତ୍ୟାଦି ଶରୀରକୁ ଲୌହ ସାର ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ ।
ଭିଟାମିନ୍‌ ବି - ୧୨ ଶିଶୁକୁ ଜନ୍ମଗତ ତ୍ରୁଟିରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିଥାଏ ।
ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ଉତ୍ସ କ୍ଷୀର, ଦହି, ମାଂସ, କଲିଜା, ମାଛ ଇତ୍ୟାଦି ଅଟେ ।
ଭିଟାମିନ୍‌ ଶିଶୁର ହାଡର ବିକାଶରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ, ଅଣ୍ଡା କେଶର, କ୍ଷୀର ଓ କ୍ଷୀରରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବିଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ଆଦି ହେଲା ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ଉତ୍ସ ।
ଶିଶୁର ଜନ୍ମଠାରୁ ୧ ବର୍ଷ ବୟସ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅର୍ଥାତ ୩୬୫ ଦିନ ଶିଶୁ ଜନ୍ମଠାରୁ ୧ ବର୍ଷ ବୟସର ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟସୀମାକୁ ପ୍ରଥମ ୧୦୦୦ ଦିନର ଦ୍ବିତୀୟ ସୋପାନ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି ।
ଏହି ୩୬୫ ଦିନକୁ ଭଲ ଭାବରେ ବୁଝାଇବା ନିମନ୍ତେ ୨ ଟି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି ।
ଜନ୍ମଠାରୁ ୬ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ: ଏହି ସମୟ ହେଉଛି କେବଳ ସ୍ତନ୍ୟପାନର ସମୟ ।
ଏହି ସମୟରେ ଶିଶୁକୁ କେବଳ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବା ଦ୍ଵାରା ଶିଶୁଟିକୁ କୋଲେଷ୍ଟ୍ରମ ବା ମା ' ର ପ୍ରଥମ ବହଳିଆ କଷ କ୍ଷୀର ମିଳିବା ସୁନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଥାଏ, ଯାହାକି ଶିଶୁକୁ ରୋଗ ସଂକ୍ରମଣରୁ ରକ୍ଷା କରିଥାଏ ।
କେବଳ ସ୍ତନ୍ୟପାନର ଅର୍ଥ ପ୍ରଥମ ଛଅ ମାସ (୧୮୦ ଦିନ) ଶିଶୁକୁ କେବଳ ମା ' ଆ କ୍ଷୀର ଦିଆଯିବ ।
ମା ' ଆ କ୍ଷୀର ଶିଶୁକୁ ସମସ୍ତ ପୋଷକତତ୍ତ୍ଵ ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ ।
' କୋଲେଷ୍ଟ୍ରମ ' ରୋଗ ଓ ସଂକ୍ରମଣଠାରୁ ଶିଶୁକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଟୀକାକରଣ ସହିତ ସମାନ ଅଟେ ।
୬ ମାସ ବୟସର ଶିଶୁ ପାଇଁ ମା ' କ୍ଷୀର ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆହାର ।
ଏହି ବୟସରେ ଶାରିରୀକ ଓ ମାନସିକ ବିକାଶ ପାଇଁ ଜଣେ ଶିଶୁ ଆବଶ୍ୟକ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ପୋଷକତତ୍ତ୍ଵ ତାକୁ ମା ' କ୍ଷୀରରୁ ହିଁ ମିଳିଥାଏ ।
ଜନ୍ମରୁ ୬ ମାସ ଯାଏଁ କେବଳ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରିଥିବା ଶିଶୁଟି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶ୍ଵାସନଳୀ ସଂକ୍ରମଣ, ତରଳଝାଡା, ମେଦବହୁଳ ଓ ମଧୁମେହ, ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ଓ ହୃଦ୍‌ରୋଗ ଭଳି ରୋଗ ହେବାର ଆଶଙ୍କା କମ୍‌ ।
କେବଳ ସ୍ତନ୍ୟପାନ ଅର୍ଥାତ ଜନ୍ମରୁ ୬ ମାସ ଯାଏଁ (ଏପରିକି ଖରାଦିନରେ ମଧ୍ଯ ପାଣି ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପାନୀୟ ଯଥା ଜନ୍ମଘୁଟି, ମହୁପାଣି ବା ଗ୍ଲୁକୋଜ, ଚା, ଫଳରସ ଇତ୍ୟାଦି ଆବଶ୍ୟକ କରିନଥାନ୍ତି) କେବଳ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରିଥାନ୍ତି ।
ଶିଶୁ ୬ ମାସ ବୟସର ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାକୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ତରଳ ଖାଦ୍ୟ ବା ପାନୀୟ ଜଳ ଠାରୁ ନିବୃତ୍ତ ରଖନ୍ତୁ କାରଣ ତରଳ ଖାଦ୍ୟ ବା ପାନୀୟ ଶିଶୁ ଶରୀରରେ ରୋଗଜୀବାଣୁ ସଂକ୍ରମଣ କରାଇବା ସହିତ ମା ' କ୍ଷୀର ଖାଇବାର ଆଗ୍ରହ କମିଯିବାର ଆଶଙ୍କା ସୃଷ୍ଟି କରିଥାନ୍ତି ଫଳରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରୋଗ ସଂକ୍ରମଣ ସହିତ ଶିଶୁଠାରେ ପୁଷ୍ଟିହୀନତା ହେବାର ଆଶଙ୍କା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ ।
ଶିଶୁକୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ରୋଗ ସଂକ୍ରମଣ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ ।
ଶିଶୁ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ପୋଷଣ (ଜନ୍ମରୁ ୬ ମାସ ବୟସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ):
ଯେତେ ଶୀଘ୍ର ସମ୍ଭବ ଜନ୍ମରୁ ୧ ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ଯରେ ସ୍ତନ୍ୟପାନ ଆରମ୍ଭ କରାଇବା ।
ଶିଶୁକୁ ୬ ମାସ ବୟସ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବଳ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବା ।
୬ ମାସ ଠାରୁ ୧୨ ମାସ: ଏହି ସମୟରେ ସଠିକ୍‌ ବିକାଶ ପାଇଁ ଶିଶୁଟି ଅଧିକ ପୋଷଣ ଆବଶ୍ୟକ କରିଥାଏ କାରଣ ଏହି ବୟସରେ ସାଧାରଣତଃ ଶିଶୁଟି ହାତଗୋଡ ହଲାଇବା, ଗୁରୁଣ୍ଡିବା ଅଭ୍ୟାସ କରିଥାଏ ।
ତେଣୁ ଏହି ସମୟରେ ସ୍ତନ୍ୟପାନ ଜାରି ରଖିବା ସହିତ ପରିପୂରକ ଖାଦ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଏହି ବୟସରେ ଶିଶୁ ଆବଶ୍ୟକ କରୁଥିବା ପୋଷକତତ୍ତ୍ଵ କେବଳ ମାଆ କ୍ଷୀରରୁ ମିଳିବା ସମ୍ଭବ ହୁଏନାହିଁ ।
ଶିଶୁକୁ ୬ ମାସ ହେଲା ପରେ ପରିପୂରକ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ ।
ସ୍ତନ୍ୟପାନ ଜାରି ରଖନ୍ତୁ ।
ଶିଶୁ ଜୀବନର ୧୨ ମାସରୁ ୨୪ ମାସ ସମୟ: ଶିଶୁ ଜୀବନର ପ୍ରଥମ ୧୦୦୦ ଦିନର ଏହି ପଯ୍ୟାୟଟି ହେଉଛି ୧୨ ମାସ ବୟସରୁ ୨୪ ମାସ ବୟସ ମଧ୍ଯରେ ଥିବା ସମୟ ।
ଏହି ସମୟରେ ଶିଶୁଟିର ସ୍ତନ୍ୟପାନ ଜାରି ରହିବା ସହିତ ତାକୁ ପରିପୂରକ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାକୁ ଦିଆଯାଇଥାଏ ।
ତେବେ ଏହି ସମୟ ମଧ୍ଯରେ ପରିପୂରକ ଖାଦ୍ୟର ପରିମାଣ ସହିତ ଖୁଆଇବାର ବାରମ୍ବାରତା ଓ ଘନତ୍ଵ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ ।
ଅସୁସ୍ଥ ତଥା ଉପଶମର ଶିକାର ହୋଇଥିବା ଶିଶୁକୁ ଖୁଆଇବା ଓ କୁପୋଷଣ ଆକ୍ରାନ୍ତ ଶିଶୁକୁ ମଧ୍ଯ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ପରିପୂରକ ଖାଦ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଏହି ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଅଳ୍ପ ପରିମାଣର ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ତରଳ ଖାଦ୍ୟ ବାରମ୍ବାର ଅଳ୍ପ ସମୟ ବ୍ୟବଧାନରେ ଦେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ଯାହାକି ତାଙ୍କୁ ଶିଘ୍ର ଆରୋଗ୍ୟ ଲାଭ କରିବାରେ ସହାୟକ ହୋଇଥାଏ ।
ମାଆ କ୍ଷୀର ପିଉଥିବା ଶିଶୁଙ୍କୁ ଅଧିକ ଥର ତଥା ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବା ଉଚିତ୍‌ ।
ସୁସ୍ଥ ହେଲାପରେ ଅତିକମ୍‌ରେ ୨ ସପ୍ତାହ ଶିଶୁକୁ ଅଧିକ ପରିମାଣର ଖାଦ୍ୟ ଅଳ୍ପ ସମୟ ବ୍ୟବଧାନରେ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଏହା ତାର ଓଜନ ଫେରିପାଇବାରେ ସହାୟକ ହୋଇଥାଏ ।
ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ଶିଶୁକୁ ୬ ମାସ ବୟସ ହେଲା ପରେ ଶିଶୁ ଆବଶ୍ୟକ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ କେବଳ ମା ' କ୍ଷୀର ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିପାରି ନଥାଏ, ତେଣୁ ଏହି ସମୟରେ ପରିପୂରକ ଖାଦ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରାଯିବା ଉଚିତ ।
ଯଥେଷ୍ଟ ପରିମାଣରେ ବର୍ଦ୍ଧିତ ଶିଶୁର ଆବଶ୍ଯକ ପୂରଣ ନିମନ୍ତେ ପରିପୂରକ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ଶିଶୁକୁ ଯଥେଷ୍ଟ ପରିମାଣର ଶକ୍ତି ପ୍ରଦାନକାରୀ ଖାଦ୍ୟ, ପ୍ରୋଟିନ୍‌, ଭିଟାମିନ୍‌ ଓ ଖଣିଜ ଲବଣ ସବୁ ବିଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟବର୍ଗ ଯେପରିକି ଶସ୍ୟଜାତୀୟ ଯଥା ଗହମ, ଅଟା, ବାଜରା, ମାଣ୍ଡିଆ, ଯଅ ଇତ୍ୟାଦି ଏବଂ ଡାଲି ଜାତୀୟ ଯଥା, ଚଣା ଡାଲି, ବେସନ, ମୁଗଡାଲି ଇତ୍ୟାଦି, ପନିପରିବା (ଶାଗ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ପରିବାର ମିଶ୍ରଣ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ) ଏବଂ ଫଳ, କ୍ଷୀର ଓ କ୍ଷୀରଜାତୀୟ ଉତ୍ପାଦ ଯଥା କ୍ଷୀର, ଦହି, ଛେନା ଇତ୍ୟାଦି, ଆମିଷ ଖାଦ୍ୟ (ମାଂସ, କଲିଜା, ମାଛ, ଅଣ୍ଡା, କୁକୁଡା ମାଂସ ଯାହାକି ଭଲ ଭାବେ ସିଝା ହୋଇଥିବ) ଏବଂ ଘିଅ, ଲହୁଣୀ, ଖାଇବା ତେଲ, ଚିନି, ଗୁଡ ଓ ବାଦାମ ଇତ୍ୟାଦି ଖୁଆଇବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ।
ଶିଶୁକୁ ବାଧ୍ଯ କରି ଖୁଆଇବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ତା ମଧ୍ଯରେ ଆଗ୍ରହ ସୃଷ୍ଟି କରି ଖୁଆଇବା ଉଚିତ୍‌ ।
ଶିଶୁଙ୍କ ପାକସ୍ଥଳି ଛୋଟ ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ଅଧିକ ଥର ଖୁଆଇବା ଉଚିତ ।
ଏକ ଅଲଗା କପ୍‌ ଗିନା, ପ୍ଲେଟରେ ଶିଶୁଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ ।