Jules Jamin

Jules Célestin Jamin (31 Mayıs 1818, Termes, Ardennes - 12 Şubat 1886) Fransız fizikçi. 1852'den 1881'e kadar École Polytechnique'de fizik profesörlüğü yapmıştır. Işık üzerine yaptığı çalışmalardan dolayı 1858'de Rumford Madalyası aldı. Jamin interferometresini geliştirmesi sayesinde Brewster'ın eğimli girişim plakalarını geliştirdi.

Anthony Peter Jamin'in oğlu olan Jules Jamin, 1818'de Fransa'nın Termes kentinde doğdu. Eğitimine kuzeydoğu Fransa'da bulunan küçük bir köy olan Vouziers'de başladı. Orada bir süre kaldıktan sonra babası tarafından Reims'teki Kolej'e gönderildi. Reims'teki Kolej'deki ilk yılında Jules dokuz ödül kazandı. 1838'de bilim yarışması ödülünü onur derecesiyle kazandı ve aynı yılın Ekim ayında ilk seçimde École normale supérieure'e kabul edildi. Burada fizik bilimleri, matematik ve doğa bilimleri dereceleri aldı. 1841'de kapsamlı fizik bilimleri yarışmasında birincilikle mezun oldu. İki yıl sonra yedek öğretmen olarak Bourbon Koleji'ne (bugünkü Lycée Condorcet) katıldı, ardından 1844'te Louis-le-Grand Koleji'ne öğretmen olarak atandı. Caen'deyken, ışığın metallerin yüzeyindeki yansıması üzerine tezini desteklemek için araştırmalara başladı ve 1847'de metalik yüzeylerde ışık yansıması üzerine yaptığı tezle Fizik alanında doktora aldı. 1844-1854 yılları arasında diğer fizikçiler L. Courtépée ve Antoine-Philibert Masson ile birlikte Macedonio Melloni'nin enerji emilimiyle ilgili sonuçlarını inceledi ve doğruladı.

1852'de École Polytechnique'e fizik profesörü olarak atandı Mart 1881'e kadar bu pozisyonunu devam ettirdi. 1856'da Jules Jamin, iyi bilinen aleti Jamin interferometresi üzerinde çalışmaya başladı ve bunu tamamladı. 1858'de ışık üzerine yaptığı çalışmalardan dolayı Royal Society'den Rumford Madalyası ile ödüllendirildi. École Polytechnique'deki derslerine dayanarak, "Fizik Üzerine Genel Deneme" başlıklı etkileyici bir makale yayınladı.

1868'de Fransız Bilimler Akademisi'ne katıldı ve aynı yıl École pratique des hautes études tarafından finanse edilen Fiziksel Araştırma Laboratuvarı'nı kurdu ve yönetti. 1886'da Fiziksel Araştırma Laboratuvarı Direktörü unvanını Gabriel Lippmann'a devretti. Jamin, Bilimler Akademisi aracılığıyla sonunda Londra'daki Bilim Müzesi'nin kurulduğu devasa bir bilimsel eserler sergisi olan Loan Collection of Scientific Instruments'ı organize etmeyi amaçlayan birçok komiteden birinin üyeliğini yaptı.

Çalışmaları manyetizma, elektrik, nem ve kılcal hareket (Jamin etkisi, Jamin zinciri) konularını kapsıyordu. Diğer alanlar arasında sıvıların sıkıştırılabilirliği, gazların kritik noktası, özgül ısılar, higrometri, gazların ve farklı basınçlardaki sıvı suyun ve su buharının kırılma indislerinin ölçümü yer almaktadır. Camsı maddelerin eliptik polarizasyonuna ek olarak, florun negatif eliptik polarizasyonunu keşfetti. Caen'de profesörken Pazar günleri öğrencilerini botanik ve jeolojik odaklı keşif gezilerine götürürdü.

Jamin, İrlandalı fizikçi John Tyndall ile arkadaştı. Fransa-Prusya Savaşı başladıktan sonra, Jamin Paris'te kalırken Tyndall'ın Brittany'deki karısına ve çocuklarına bakma teklifini kabul etti.

Jules Jamin'in Paris'te yayınlanan bir Fransız dergisi olan Revue des Deux Mondes'ta yayınlanan birkaç makalesi vardır. Jamin'in yayınladığı bir makalenin başlığı "La Physique Depuis Les Recherches D'Herschel: I. Melloni et ses Travaux sur la Chaleur Rayonnantewhat" ("Herschel'in Araştırmasından Beri Fizik: Melloni ve Radyant Isı Üzerine Çalışması") idi. Bu makale 15 Aralık 1854 tarihinde yayınlanmıştır Jamin'in yazdığı diğer makalenin başlığı "Optik ve Resim" ("L'Optique et la Peinture" ) idi. Bu makale 1 Şubat 1857'de yayınlandı. Bu makalelerin her ikisi de Jamin'in École Polytechnique'de fizik profesörü olduğu dönemde yayınlandı.

La rosée, son histoire, son rôle, VillaRrose Publishing tarafındankitap olarak yayınlandı, - 15 Ocak 1879'da Revue des Deux Mondes'ta yayınlanan Jamin'in bir makalesi.