Filolaos

Filolaos (; , Philólaos; ) Pisagorcu ve Sokrates öncesi bir Yunan filozof idi. Her şeyin temelinde, uyum içinde bir araya gelen, sınırlayıcı ve sınırsızın oynadığı rol olduğunu savundu. Ayrıca, Dünya'nın Evrenin merkezi olmadığı teorisi olan güneşmerkezciliğin ortaya çıkmasıyla da tanınır. Nicomachus'tan alıntı yapan August Böckh'e (1819) göre Philolaus, Pisagor'un halefiydi. MÖ 5. yüzyılda Pisagorcu okulun önemli filozoflarından biri olmuştur. Çoğulculuk Okulu gibi Pisagorcuların da çatışan iki görüş arasında bir çözüm arayışında oldukları söylenebilir. Bir yanda sürekli olarak değişen bir evren düşüncesi, öte yandan değişmez bir evren düşüncesi arasındaki çatışmadır söz konusu olan. Pisagorcular bu yönde çözümlerini matematikte bulmaya çalışırlar. Filolaus da diğer Pisagorcu filozoflar gibi matematik ve müzik ile ilgilenmiş, evrenin ve varlığın açıklanmasında bunlardan yararlanmıştır. O da diğerleri gibi evrenin temelinin sayı olduğu fikrinden hareket etmiştir.

Philolaus'un farklı şekillerde Croton veya Tarentum'da veya Metapontum'da doğduğu bildiriliyor -hepsi Magna Graecia'nın bir parçası (Güney İtalya'nın Tarentine Körfezi'ndeki Yunan yerleşimciler tarafından büyük ölçüde kolonileştirilmiş kıyı bölgelerinin adıdır). Croton'dan gelmiş olması muhtemeldir. MÖ 454 civarında Pisagorcuların buluşma yerinin ikinci kez yanmasından kaçmış olabilir, daha sonra Yunanistan'a göç etti. Platon'un Phaedo'suna göre, MÖ 399'da Phaedo'nun yazıldığı sırada Thebes'te Simmias ve Cebes'in eğitmeniydi. Bu onu Sokrates'in çağdaşı yapar ve Philolaus ve Democritus'un çağdaş oldukları ifadesine katkı verir.

Hayatıyla ilgili çeşitli raporlar, daha sonraki yazarların yazıları arasına dağılmıştır ve hayatını yeniden inşa etmede şüpheli bir değeri vardır. Görünüşe göre bir süre, Aresas'ın (belki Oresas'ın) veya (Plutarch'ın dediği gibi) Arcesus'un öğrencisi olduğu Heraklea'da yaşadı. Diogenes Laërtius, Platon'un Sokrates'in ölümünden kısa bir süre sonra Philolaus ve Eurytus ile tanıştığı İtalya'ya gittiği iddiasının tek otoritesidir. Philolaus'un öğrencilerinin arasında Xenophilus, Phanto, Echecrates, Diocles ve Polymnastus olduğu söylenir. Ölümüne gelince, Diogenes Laërtius, Philolaus'un zorba olmak istediğinden şüphelenildiği için Croton'da öldürüldüğüne dair şüpheli bir hikâye aktarır; Laërtius'un bile dizelere dökme zahmetine katlandığı bir hikâyedir.

Diogenes Laërtius, Philolaus'un bir kitap yazdığından bahseder, ancak Aulus Gellius ve Iamblichus gibi başka yerlerde üç kitaptan bahsedilir. Üç kitaba bölünmüş bir bilimsel inceleme de olabilirdi. Platon'un kitabının bir kopyasını elde ettiği söylenir, daha sonra Platon'un Timaeus’un çoğunu oluşturduğu iddia edildi. Philolaus'un eserlerinden biri, Stobaeus'un On the World olarak adlandırdığı ve bir dizi pasajını koruduğu, On Nature adlı eserin aynısı gibi görünüyor. Diğer yazarlar, aynı eserin başka bir adı olabilecek ve Arignote kaynaklı olabilecek Bacchae adlı bir çalışmaya atıfta bulunmaktadır. Ancak Proclus'un Bacchae’yi matematik aracılığıyla teoloji öğretmek için bir kitap olarak tanımladığından bahsedilmiştir.

Philolaus, uzayda sabit yön fikirlerini ortadan kaldırdı ve evrenin ilk yer merkezli olmayan görüşlerinden birini geliştirdi. Yeni düşünce tarzı, kelimenin tam anlamıyla Merkezi Ateş adını verdiği bir varsayımsal astronomik nesne etrafında dönüyordu.

Philolaus'un sisteminde sabit yıldızlardan oluşan bir küre, beş gezegen, Güneş, Ay ve Dünya, Merkezi Ateşinin etrafında hareket ediyordu. Aristoteles'in Metafizik’teki yazısına göre Philolaus, onuncu görünmeyen bir cisim ekledi, ona Karşı-Dünya adını verdi, çünkü onsuz sadece dokuz dönen cisim olacaktı ve Pisagor sayı teorisi onda birini gerektiriyordu. Bununla birlikte, Yunan bilim insanı George Burch'a göre, Aristoteles Philolaus'un fikirlerini abartıyordu. Gerçekte, Philolaus'un fikirleri küreler fikrinden yüzlerce yıl önceydi. Yaklaşık iki bin yıl sonra Nicolaus Copernicus, De Revolutionibus'ta Philolaus'un, Dünya'nın merkezi bir ateş etrafında devrimini zaten bildiğini belirtmişti.