SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Stres çarkı

Stres çarkı (İngilizce: Fidget spinner), çok kanatlı bir düz yapının merkezinde bir yataktan oluşan oyuncakdır. Ekseni boyunca az çaba harcamak üzere tasarlanmış metal veya plastikten yapılmıştır.

Benzer cihazlar 1993 yılında icat edilmiş olsa da, stres çarkı, 2017 yılında popüler oyuncak haline geldi. Oyuncak özellikle okul çocukları arasında popülerleşti. Bazı okullar çarkları dikkat dağıtıcı olduğu için yasaklamış, diğer okullar oyuncağın dikkatli kullanılmasına izin vermiştir. Oyuncak sinirsel enerji veya psikolojik stres rahatlatarak odaklama veya sersemletme konusunda sorun yaşayan insanlara yardımcı olduğu şeklinde ilan edildi. Mayıs 2017 itibarıyla, otizm veya DEHB için bir tedavi olarak etkili oldukları yönünde bilimsel bir kanıt bulunmamaktadır.

Stres çarkları, aslında az çaba harcayacak şekilde tasarlanmış işe yararsız makinelerdir. Temel çarklar, merkez yuvarlak pedinde bir rulman olan iki veya üç delikli tasarımı içerir. Oyuncak dönerken kullanıcı orta pedi tutar. Tasarımlar pirinç, paslanmaz çelik, titanyum, bakır, alüminyum ve plastik gibi çeşitli malzemelerden yapılır. Genel olarak kullanılan rulman türleri seramik, metal (paslanmaz çelik veya kromlama), paslanmaz ırklara ve kafeslere sahip seramik bilyeler gibi melezlerdir. Her bir çark, dışarıda 2+ ağırlığa sahip olması sayesinde daha hızlı dönmesini ve dengeli kalmasını sağlar. Ayrıca rulmanlar, dönüş süresi, titreşim ve gürültüyü ayarlamak için farklı olabilir.

Stress çarkından önce, Antsy Labs tarafından tasarlanmış küçük bir avuçiçi cihaz "Fidget Cube" oyuncağı genel idi. Bunda her açıdan algılayıcı aletler vardır: bir külbütör anahtarı, dişliler, dönen top, küçük bir kumanda kolu, dönen disk, "sürtünme taşı" ve 5 düğme. Oyuncak kişinin ellerini ve diğer duyularını, özellikle kendini rahatlatmanın kolay bir yolunu sağlamasını amaçlamaktadır.

2017'de spinner'ın popülerliğinin hızla artmasıyla birçok çocuk ve gençler okulda kullanmaya başladı. Bazı okullar ayrıca çocukların oyuncağı eğitici olarak yapdıklarını ve sattıklarını bildirdiler. Okul çocuklarının sıkça kullandıkları bir sonuçla birçok okul bölgesi oyuncağı yasaklamıştır. Yasaklanmasının sebepleri gibi öğretmenler, genellikle çarkların öğrencilerin okul çalışmalarını tamamlamamasına neden olduğunu savunuyordu.
İlke Sipahi

Lise öğrenimini Kadıköy Anadolu Lisesi'nde sınıf birinciliğiyle tamamladı. 1998 yılında İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi İngilizce bölümü'nü okul birinciliğiyle bitirip, aynı yıl Eylül TUS (Tıpta Uzmanlık Sınavı)'nda Temel ve Klinik bilimlerden Türkiye birincisi oldu. Üniversite öğrenimi sırasında TÜBİTAK Bilim Adamı Yetiştirme Bursunu almaya hak kazandı. Uzmanlık eğitimini Kardiyoloji alanında İstanbul Üniversitesi Kardiyoloji Enstitüsü'nde tamamlayan Dr. Sipahi, 2006-2008 yılları arasında ABD'de kalp yetersizliği ve kalp nakli konuları üstüne çalışmalar yaptı. 2008-2011 yılları arasında Cleveland’daki Case Western Reserve Üniversite’sinde Kardiyoloji Departmanı Kalp Yetersizliği ve Transplantasyon Kliniği’nde direktör yardımcılığı görevini üstlendi. Hipertansiyon ve Kalp Pilleri üzerine yaptığı çalışmalarıyla tanınmaktadır. Prof. Dr. İlke Sipahi Türkiye'ye dönüşünde önce, Acıbadem Maslak Hastanesi'nde Tıp Doktorluğu ve Acıbadem Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde Akademisyenlik görevlerini üstlenmiş ve 1 Nisan 2019 tarihinden itibaren de Memorial Etiler Tıp Merkezi'nde ve Memorial Şişli Hastanesi'nde hizmet vermeye başlamıştır.
Uncanny Magazine

Uncanny Magazine, çevrimiçi yayımlanan bir bilimkurgu ve fantezi edebiyatı dergisidir. ABD'de Urbana, Illinois merkezli yayımlanan editörlüğü Lynne M. Thomas ve Michael Damian Thomas ikilisine aittir. Derginin maskotu tek boynuzlu bir uzay atıdır.

2012-2013 yılları arasında bir başka spekülatif kurgu dergisi Apex Magazine'i hazırlayan editörler, derginin adını Uncanny (tekinsiz) kelimesini, sözcüğün hissettirdikleri ve beklenmeyen çağrışımları nedeniyle tercih ettiler. Ekip, dergiyi 1960 ve 1970'lerin popüler ucuz (pulp) bilimkurgu dergilerinin ruhuyla yarattılar.

Uncanny finansmanını kitle fonlama aracı olan Kickstarter üzerinden sağlamaktadır. Dergi Kasım 2014'teki ilk sayısından beri iki ayda bir olmak üzere yayımlanmaya devam etmektedir. Kitle fonlama aracı ve 2017'de toplam 4.000'e ulaşan abonelikler, yayının kendini finanse etmesini sağlamayı sürdürmektedir.

Dergi bu zamana kadar Neil Gaiman, Elizabeth Bear, Paul Cornell, Catherynne M. Valente, Charlie Jane Anders, Seanan McGuire, Mary Robinette Kowal, Javier Grillo-Marxuach, Alex Bledsoe, Nalo Hopkinson, Jane Yolen ve Naomi Novik gibi yazarların eserlerini yayımlamıştır. Ayrıca NK Jemisin, G. Willow Wilson, Carmen Maria Machado, Amal El-Mohtar, Ursula Vernon, Kameron Hurley ve Ken Liu ve Alyssa Wong ve Brooke Bolander'ın ilk öykülerine de yer vermiştir.

Derginin her sayısı, yeni kısa öyküler, "yeniden baskılar", yeni şiirler, kurgu dışı denemeler ve röportajlar içerir. Dergi yazarlarına ve sanatçılarına telif ödemesi yapmaktadır. Ayrıca Uncanny içeriğinin bir kısmının sesli okunduğu bir podcast serisi de üretmektedir. Toplamda 10 editörden oluşan bir kadroya sahip olan mecmuaya, her ay dünya çapından 1.000 ila 2.000 arasında içerik başvurusu yapılmaktadır.

2018 yılında yalnızca engelli bireylerin gönderdiği içeriklerden oluşacak şekilde Disabled People Destroy Science Fiction adlı "engellilik" temalı bir sayı yayıma hazırlamışlardır. Bu, bir başka spekülatif kurgu dergisi olan Lightspeed'in başlattığı Destroy serisinin bir devamı niteliği taşıyordu. Bu tematik sayıda yazar ve çizerler, "gerçekten erişilebilir bir gelecek, engelli zihni ve bedeni silmekten ziyade öne çıkaran bir gelecektir" misyonuyla yola çıktılar. Bu sayı, 2019 yılında Aurora Award for Best Related Work'te ödül kazandı.

Uncanny, 2017 yılında En İyi Semiprozine dalında 2016 Hugo Ödülü'nü kazandı. Dergide yayımlanan öykülerden Hao Jingfang imzalı "Folding Beijing " adlı öykü (çeviri: Ken Liu), Novelette dalında Hugo Ödülü'nü kazandı. Dergi 2016 yılından 2020'ye kadar her yıl en iyi Semiprozine için Hugo Ödülü'nü kazanmayı sürdürdü.
Muşta

Muşta; genellikle metalden imal edilen, avuca alınmak ve parmakların, üzerinde bulunan deliklere takılması suretiyle kullanılan, yumruğun darp etkisini arttırma amaçlı saldırı ve savunma silahı.

Dilimizde kullanılan muşta sözcüğü, batı dillerindeki nitelemelerin tersine Hintçedeki mushti sözcüğünden gelmektedir. Nitekim bu silahın ilk örneklerine Hindistan'da rastlanmaktadir. Sözcük dilimize büyük bir olasılıkla Farsça üzerinden geçmiştir.

Muşta, ilk olarak sert tahta ve boynuzdan imal edilen bir silahtı. Tekko adı verilen parmaklara değil, ele takılan Okinava kökenli benzeri bir metal silaha, Japon yakın dövüş sanatlarında da rastlanmaktadır. Muşta prensipine benzer şekilde kullanılan cestus adı verilen demir eklemeleri olan eldivenlerin, Antik Yunan ve Roma’da boksörler tarafından da kullanıldığı dönemden kalan mozaiklerden ve sporcu heykellerinden anlaşılmaktadır.

Muşta, Amerikan İç Savaşı, 1. ve 2. Dünya Savaşları sırasında yoğun bir şekilde kullanılmıştır. Pirinçten imal edilmiş ve çift ağızlı bir kamayla birleştirilmiş şekli ("Grabendolch" ya da "trench knife"), Alman ordusu tarafından Birinci Dünya Savaşı’nın uzun süren siper çarpışmalarında kullanılmak üzere tasarlanmış ve üretilmiştir. Amerikan ve İngiliz orduları da askeri amaçlı olarak çeşitli muşta ve muştalı kamalar imal etmişlerdir. Birinci Dünya Savaşı sırasında ilk olarak pirinçten imal edilen muşta, mermi kovanlarının imalatında pirincin kullanılmaya başlamasıyla birlikte ağırlıklı olarak alüminyumdan üretilir hale gelmiştir. Günümüzde ise sert plastik de dahil olmak üzere, bronzdan Dımaşk çeliğine dek çeşitli malzemelerden üretimi yapılmaktadır.

20. yüzyılın başlarından itibaren muşta sivil kullanıma da girmiştir. Muşta zamanla, Hollywood, mafya, macera ve polisiye filmlerinin ayrılmaz aksesuarlarından biri halini almıştır.

Muşta, milat öncesine uzanan tarihi nedeniyle her zaman için koleksiyoncuların ilgisini çeken bir silah olmuştur. 18. yüzyıldan kalma örnekleri antika piyasasında yüzlerce dolara varan fiyatlarla alıcı bulmaktadır.

Günümüzde muşta taşınması, kullanımı, alım ve satımı dünyanın hemen her ülkesinde yasak bir silah olmakla birlikte, Çin, Pakistan ve Hindistan gibi uzak doğu ülkeleri tarafından yoğun bir şekilde üretilmekte ve ihracı yapılmaktadır. Alım ve satımının serbest olduğu Amerika’nın bazı eyaletleri, Fransa ve Portekiz’de dahi taşınması yasalarca suç teşkil etmektedir.

Türkiye'de muşta, 6136 sayılı kanun uyarınca ateşsiz silahlar kategorisine girmektedir ve dolayısıyla alımı, satımı ve bulundurulması yasaktır. Bununla birlikte, Asya yapımı numunelerine bit pazarlarında ve sokak tezgâhlarında rastlanmaktadır.
Emre Aygün

Futbola Trabzon'da bir amatör takımı olan 24 Şubatspor'un altyapısında başladı ve ardından 2000 yılında Trabzonspor altyapısına transfer oldu. 2003 yılında profesyonelliğe geçiş mukavelesi imzalayarak as takıma yükseldi. Trabzonspor'da ilk Süper Lig karşılaşmasını 27 Nisan 2003 tarihinde Göztepe'ye karşı oynadı. Oyun tecrübesi edinmesi amacıyla 2004-05 sezonunda Yozgatspor'a kiralandı. Aynı şekilde 2005-06 sezonunda Akçaabat Sebatspor'da kiralık oynadı. 2006-07 sezonunda bonservisiyle beraber Akçaabat Sebatspor'a transfer oldu. Bir sezon burada oynadı ve ikinci sezonunda kiralık olarak Orduspor'da görev aldı. Sebatspor'a geri döndüğünde bir sezon burada oynadı ve 2009-10 sezonunda MKE Ankaragücü'ne transfer oldu. Burada sadece 10 Süper Lig karşılaşmasında oynama fırsatı buldu ve neticesinde sezon sonu takımdan ayrılarak Eskişehirspor'e transfer oldu. Yarım sezon burada oynadıktan sonra kulübü ile sözleşmesini karşılıklı olarak fesh ederek Gençlerbirliği ile sözleşme imzaladı.

25 kez millî takımlara çağrılan Emre Aygün, 3 kez Türkiye U-18, 18 kez de Türkiye U-19 forması olmak üzere toplam 10 kez millî formayı giymiştir ve bu karşılaşmalarda 4 gol kaydetmiştir.
Tourslu Martin

Tourslu veya Turlu Aziz Martin (Latince: Sanctus Martinus Turonensis; 316 veya 336, - 8 Kasım 397), Tours'un üçüncü piskoposudur. Batı Hristiyanlığında en çok tanınan azizlerden biridir. Yortusu 11 Kasımdır.

Pannonia kökenli Martin, genç yaşta Hristiyanlığı benimsedi. Galya'da Roma süvarisi olarak görev yaptı, ancak 361'den önce Poitiers'li Hilaire'nin öğrencisi oldu ve Ligugé'de bir manastır kurarak askerlik hizmetinden ayrıldı. 371'de Caesarodunum Piskoposu olarak kabul edildi. Piskopos olarak Kelt ve Roma dinlerini baz alan Gallo-Romen dininin bastırılması konusunda aktif olarak rol oynadı, ancak çileci ve aforoz edilmiş bir Hristiyan mezhebi olan Priscillianizm inanırlarının şiddet kullanarak baskılanmasına karşı çıktı.

Martin'in hayatı çağdaşı bir hagiograf olan Sulpicius Severus tarafından kaydedildi. En çok bilinen hikâyesi, kış zamanı pelerinini kılıcı ile ikiye bölerek paçavralar içindeki bir dilenciye bir yarısını vermesidir.

Martin'in Tours'da yer alan türbesi İspanya'da Santiago de Compostela'ya giden hacılar için ünlü bir durak noktası haline gelmiştir. Martin'in önemi Fransız milliyetçiliği sonucu 1870/1 Fransız-Prusya Savaşı sırasında yeniden canlandı ve bunun sonucunda Üçüncü Fransız Cumhuriyeti'nde Fransa'nın koruyucu azizi kabul edildi.
Willard Boyle

Willard Boyle, 19 Ağustos 1924 doğumlu Kanadalı Fizikçi. CCD kamera'nın mücidi olarak tanınmaktaydı. 2009 yılında Nobel Fizik ödülünü meslektaşları George E. Smith ve Charles K. Kao'ile paylaşmıştır. 7 Mayıs 2011 yılında 86 yaşında ölmüştür.

Boyle, Amherst Nova Scotia'da 19 Ağustos 1924 yılında dünyaya gelmiştir. Kısa bir süre sonra ailesiyle birlikte Québec'e yerleşmiş burada 14 yaşına kadar okula gitmeden evde eğitim almıştır. Québec'te Willard Boyle'ın babası doktorluk yapmaktaydı. 14 yaşından itibaren Montreal'de bulunan Lower Canada College'de eğitim almaya başlamıştır. Daha sonra McGill üniversitesine kayıt olmuş 1943 yılına II. Dünya Savaşı nedeniyle askerliğe alınana kadar burada okumuştur. Askerlikten döndükten daha sonra eşi olacak Betty'ile tanışmıştır. 1946 yılında evlenmiştir. İlk çocuğunun dünyaya gelmesi ve lisans diplomasını alması aynı yıla 1947 yılına denk gelmiştir. Yine McGill üniversitesinde önce 1948 yılında yüksek lisans diplomasını ve 1950 yılında doktora diplomasını Fizik alanında almıştır.

Bir yıl daha McGill üniversitesinde kalıp Kanada Radyasyon labaratuarlarında çalışmıştır. Sonrasında 2 yıl Ontario'da Kanada Kraliyet Askeri Okulunda fizik dersi vermiştir. 1952 yılında ikinci çocuğu dünyaya gelmiştir. 1953 yılında Bell Laboratuvarlarında çalışmaya başlamıştır. 1955 üçüncü çocuğu dünyaya gelmiştir. 1962 yılında Washington'da bulunan Bellcomm'da uzay bilimi ve keşif araştırmaları bölümü başkanı olmuştur. Apollo Uzay Programına katkı sağlamıştır. 1964 yılında Bell laboratuvarlarına geri dönmüş ve 1969 yılında daha sonra kendisine Nobel Fizik ödülü kazandıracak CCD aletini George Smith'ile geliştirmiştir. Bell laboratuvarlarında toplam 18 patent üretmiştir.

CCD (İngilizce Charged Couple Device) 19 Ekim 1969 yılında Boyle ve Smith tarafından Bell Laboratuvarlarında icat edilmiştir. CCD, ölçüm aletleri ve sensör tasarımında çığır açmıştır. Dijital kameralar, görüntü sensörleri, ve optik tarayıcılar başta olmak üzere birçok alanda kullanılmaktadırlar.
Sıçramalı evrim

Sıçramalı evrim veya kesintili denge, çoğu türlerin jeolojik tarihlerinde "staz" adı verilen ve bazen milyonlarca yıl süren "durağanlık" veya "yavaşlama" dönemleri boyunca ancak çok az bir evrimsel değişim geçirip genelde "durağan" kaldıklarını öne süren bir evrimsel biyoloji kuramıdır. Önemli bir evrimsel değişiklik olduğunda sıçramalı evrim kuramı, bu değişimlerin ve kladogenez olarak adlandırılan jeolojik anlamda hızlı türleşme ve dallanma olayların çok nadir olarak görüldüklerini öne sürer. Kladogenez, bir türün yavaş yavaş başka bir türe dönüşmesi yerine bir türün iki farklı türe ayrıldığı bir süreci ifade eder.

Sıçramalı evrim çoğunlukla, evrimin anagenez olarak adlanırılan tüm soy çizgileri boyunca yavaş yavaş değişimlerle kademeli ve düzgün bir şekilde gerçekleştiğini öne süren filetik gradualizm teorisinin karşıtı olarak gösterilir. Bu görüşe göre, evrim, genellikle düz ve sürekli bir şekilde görülüyor.

1972 yılında paleontolog Niles Eldredge ve Stephen Jay Gould bir dönüm noktası olan çalışmalarını yayınlayarak bu teoriyi geliştirmişler ve buna sıçramalı evrim ismini koymuşlardır. Onların bu çalışması Ernst Mayr'ın coğrafi türleşme teorisi, Isador Michael Lerner'in gelişimsel ve genetik homeostazi (dengeleşim) teorisi ve bunların yanı sıra kendi ampirik araştırmaları üzerine kurulmuştur. Eldredge ve Gould, çoğunlukla Charles Darwin'e atfedilen gradual aşama ve kademelerin fosil kayıtlarda pratik olarak görülmediklerini ve fosil türlerin evrim tarihleri boyunca durağan bir staz döneminin hakim olduğunu öne sürmüşlerdir.
Kader (film)

Kader, 2006'da Zeki Demirkubuz'un yönetmenliğini yaptığı dram filmidir. Başrollerinde Vildan Atasever, Ufuk Bayraktar, Engin Akyürek, Müge Ulusoy ve Ozan Bilen oynamıştır. Kader "En iyi film" Altın Portakal ve Altın Lale Ödüllerini kazandı.

Bekir (Ufuk Bayraktar) Uğur'a (Vildan Atasever), Uğur Zagor'a (Ozan Bilen), Zagor ise suç işlemeye aşıktır. Durum bu haldeyken Zagor hapisten çıkar. Boğucu ve sıcak bir yaz gecesi aksilikler birbirini takip edince Cevat (Engin Akyürek) ile Zagor karşı karşıya gelir. Zagor Cevat'ı gözünü kırpmadan öldürüp kaçar. Aynı gece Uğur'da kaybolur. Bu cinayet ve ardından Uğur'un Zagor'la birlikte kayboluşu, o güne kadar Cevat'ın koruması altında yaşayan genç anne (Müge Ulusoy), felçli baba (Mustafa Uzunyılmaz) ve küçük erkek kardeş için zor, karanlık günlerin habercisi olsa da, Uğur'a delicesine âşık olan Bekir'in kurtuluş umudu gibidir. Ailesinin bulduğu bir kızla evlenip, yeni bir yaşama başlar. Ama aylar sonra, Zagor'un İzmir'de iki polisi öldürüp yakalanmasıyla Uğur'a ulaşmak için yeni bir umut belirince, bu acımasız aşkın peşinde yıllar yılı sürecek amansız bir takip başlar. Taşra pavyonlarında, üçüncü sınıf otel odalarında, esrar alemlerinde Uğur'un izini sürmeye başlar.
Labetalol

Labetalol; yüksek tansiyon tedavisinde ve uzun süreli anjina tedavisinde kullanılan bir ilaçtır. Hipertansiyon kavramına esansiyel hipertansiyon, hipertansif acil durumlar ve gebelik hipertansiyonu dahildir. Esansiyel hipertansiyonda genellikle diğer antihipertansiflerden daha az tercih edilir. Ağız yoluyla veya damar içine enjeksiyon yoluyla verilebilir.

Yaygın yan etkiler arasında ayağa kalkmakla kan basıncı düşmesi, baş dönmesi, yorgunluk hissi ve mide bulantısı bulunur. Ciddi yan etkileri arasında düşük tansiyon, karaciğer sorunları, kalp yetmezliği ve bronkospazm sayılabilir. Gebeliğin son döneminde kullanımı güvenli görünmektedir. Emzirme döneminde sorun yaratması beklenmemektedir. β-reseptörlerinin ve α-reseptörlerinin aktivasyonunu bloke ederek etki gösterir.

Labetalol 1966'da patentlendi ve 1977'de tıbbi kullanıma girdi. Jenerik ilaçları mevcuttur. 2017 yılında, iki milyondan fazla reçete ile Amerika Birleşik Devletleri'nde en sık reçete edilen 211. ilaç oldu.

Labetalol genelde hipertansif acil durumların tedavisinde etkilidir. Postoperatif hipertansiyon, feokromositoma ile ilişkili hipertansiyon ve rebound hipertansiyon tedaisinde ve beta bloker tedavisinin kesilmesi durumlarında kullanılır.

Ayaktayken kan basıncı düşmesi intravenöz formülasyonda daha şiddetlidir ve daha yaygındır (%58'e karşı %1 ). Bu durum daha yüksek dozlarda oral formülasyon kullanılamamasının nedenidir.

Tedavi veya kompanse olmayan kalp yetmezliği, Kor pulmonale, Kardiyojenik şok, Hipotansiyon, İkinci derece ve üçüncü derece AV Blok, Bradikardi (< 45-50 atım/dakika) öncelikli kontrendikasyonlarıdır.

Labetalol, alfa ve beta reseptörleri bloke edici özelliklere sahip olup tansiyonun hızla düşürülmesi için çok uygundur. İntravenöz yolla verilmesi, salt beta reseptörleri bloke edici etkinin aksine, periferik vasküler direncin ve dolayısıyla da tansiyonun akut olarak düşürülmesine neden olur (alfa reseptör blokajı). Eşzamanlı beta reseptör blokajı ile refleks taşikardi büyük ölçüde baskılanır. Organlara normal kan akışı devam eder ve kardiyovasküler fonksiyonların adaptasyon gücü değişmez.

Atılım %55-60 oranında (aktif olarak uygulanan dozun maksimum %5'i) renal yolla, kalanı ise safra yoluyla aracılığıyla gerçekleşir. Plazma eliminasyon yarı-ömrü yaklaşık 4 saattir.

Labetalol, hem alfa hem de beta adrenerjik reseptör bloke etme özelliklerini gösteren ilk ilaçtı. Sadece tek reseptör alt tiplerini bloke etme durumu kan basıncının düşmesini önleyebildiğinden hem alfa hem de beta reseptörlerinin zayıf bloke edilmesinin kan basıncını düşürmek için birlikte daha iyi çalışabileceği varsayılmıştır.
Makoto Fujita (kimyager)

Tokyo Üniversitesi Uygulamalı Kimya Bölümünde profesördür. Büyük koordinasyon kafeslerinin çok bileşenli tümleşikleri üzerine kapsamlı yayınları bulunur. Araştırma grubunda tasarlanıp hazırlanan bileşikler üç boyutlu sentetik reseptörler, koordinasyon tümleşikleri, moleküler kaplama, moleküler şişeler ve koordinasyon kapsülleri gibi çeşitli tanımlara sahiptir.

"Büyük oldukça gözenekli komplekslere yol açan metal güdümlü birleştirme ilkelerini tasarladığı" için 2018 yılı Wolf Kimya Ödülünü Omar Yaghi ile paylaştı.
Kadro (dergi)

Kadro, Ocak 1932-Ocak 1935 arasında yayınlanan aylık fikir dergisi. Kadrocular olarak da anılan Kadro dergisinin kurucuları Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Şevket Süreyya Aydemir, Vedat Nedim Tör, Burhan Asaf Belge, İsmail Hüsrev Tökin'dir.

Derginin ilk sayısı 23 Ocak 1932'de çıktı. 36. sayıda (Ocak 1935) yayınına son verdi. Rejimin yöneticileriyle ters düştü, çoğu Marksist veya Marksist kökenliydi. Başta Recep Peker tarafından olmak üzere, Kemalizmi değiştirmeyi istemekle suçlandılar. Dergi, Yakup Kadri'nin Tiran Elçiliğine atanmasından sonra faaliyetlerine son verdi.

Kadro dergisi Şevket Süreyya Aydemir önderliğinde, Kadrocular olarak bilinen 4 kişilik bir grup tarafından çıkarılmıştır (diğer isimler Burhan Asaf Belge, İsmail Hüsrev Tökin, Vedat Nedim Tör). Bir dönem TKP içinde yer alan Kadrocular, Ocak 1925'te İstanbul'da gerçekleşen TKP 3. Kongresi'nde parti yönetimini üstlenmiş, TKP'nin asıl lideri Şefik Hüsnü'nün yurtdışında olması nedeniyle partinin o dönemki çalışmalarını fiilen yürütmüş ve yönetmiştir. 1927'de Şefik Hüsnü ile yaşadıkları ihtilaf nedeniyle partiden ayrılmışlardır. TKP tarafından (özellikle Şefik Hüsnü ve Hikmet Kıvılcımlı) "döneklik", "itirafçılık", hatta "ihbarcılık"la suçlandılar ve 1927 Tevkifatının sorumlusu ilan edildiler. Kadrocular ise bu suçlamaları kabul etmemiş, TKP üzerindeki Komintern etkisinden rahatsız oldukları ve yaşadıkları fikir ayrılıkları nedeniyle ayrıldıklarını söylemiştir.

TKP kökenli bu 4 isim, zamanla Ankara'ya yerleştiler ve Kemalist devlet bürokrasisi içinde yer buldular. Bu süreçte Atatürk'ün yakın çevresinden Yakup Kadri Karaosmanoğlu ile tanıştılar ve onun hamiliğinde Kadro dergisini çıkarmaya karar verdiler. Bu isimlere ek olarak Mehmet Şevki Yazman, derginin ilk senesinde yer almamış, ilk yazısı 13. sayıda yayınlanmış olsa da Şevket Süreyya Aydemir tarafından Kadrocular arasında kabul edilmiştir.
Ortalama Doktrini

Ortalama Doktrini (), bir Konfüçyüsçülük doktrini ve Konfüçyüsçülük öğretisi hakkındaki Dört Kitap'tan biridir. Metin, Konfüçyüs'ün tek torunu olan Zisi'ye atfedilir. Ayinler Kitabı 'nda bir bölüm olarak yayınlanmıştır.

Plaks, Andrew. "The mean, nature and self-realization. European translations of the Zhongyong." () In: Alleton, Vivianne and Michael Lackner (editors). De l'un au multiple: traductions du chinois vers les langues européennes Translations from Chinese into European Languages. Éditions de la maison des sciences de l'homme (Les Editions de la MSH, FR), 1999, Paris. p. 311-331. , 9782735107681.
Sea of Thieves

Sea of Thieves, Rare tarafından geliştirilen ve Microsoft Studios tarafından Microsoft Windows ve Xbox One için yayınlanan bir aksiyon-macera video oyunudur.

Sea of Thieves, birinci şahıs bakış açısıyla oynanan, korsan temalı bir aksiyon-macera kooperatifi çok oyunculu oyunudur. Oyun Windows tabanlı kişisel bilgisayarlar ve Xbox One video oyun konsolları arasında çapraz platform oynamaya sahiptir. Bir grup oyuncu bir korsan gemisi vasıtasıyla açık bir dünyayı dolaşmakta ve keşfetmekte ve direksiyon, kaldırma yelkenleri, navigasyon, ateş topları ve diğer görevler gibi farklı roller üstlenmektedir. Oyuncular araştırmalara başlar, yağma tutar ve diğer oyuncularla savaşa girerler. Thieves Denizi, oyuncuların gruplarının maceraları boyunca düzenli olarak karşılaşacakları ortak bir dünya oyunu. Oyun, karikatürize bir sanat stiline ve oyuncuların gemi toplarına atılmasına izin veren abartılı fizik özelliklerine sahiptir.

Sea of Thieves, İngiliz video oyun geliştirme stüdyosu Rare tarafından geliştiriliyor. Oyun, Epic Games'in Unreal Engine 4'ü kullanarak geliştiriliyor. Kasım 2016'da, Rare oyunun geliştirme sürümüne seçilmiş üyelere erişmek için içeriden bir program başlattı. Rare program test etmek ve oyuncuların geribildirim almak için kullanıyor.

Haziran 2015'te Sea of Thieves, Electronic Entertainment Expo 2015 (E3) de Microsoft'un Xbox basın konferansında ilan edildi. Oyun ilk kez E3 2016'da gösterildi. Oyun Windows ve Xbox One'da 2017 yılında piyasaya sürülecekti, ancak daha sonra 2018 yılının başında ertelendi. Oyun, Microsoft'un Xbox Play Anywhere çapraz satın programı kapsamında olacak.
Akyar Barajı

Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 2.650.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 85,00 m., normal su kotunda göl hacmi 56,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 1,92 km²'dir. Baraj yıllık 60 hm³'lük içme suyu sağlamaktadır.