SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
T-14 Armata

T-14 Armata, (Rusça: Т-14 Армата) yeni nesil Rus Ana muharebe tankı. ilk kez 2015 Moskova askeri zafer gösterisinde tanıtılmıştır. Rusya ordusu için 2015-2020 tarihleri arasında 2300 adet üretilmesi planlanmaktaydı.

T-14 Armata yeni nesil bir Rus tankı olarak sıra dışı bir tasarıma sahiptir. Tank başta insansız tareti olması ve ön tarafta zırhlı kapsül içinde üç kişilik mürettebatı bulunması gibi birkaç belirgin özelliğe sahiptir. Geliştirilmesi beş yıl sürmüştür.

T-14 Armata'nın ana silahı daha önceki Rus tanklarındaki 125 mm çapında 2A46 yivsiz toptur. Topun en belirgin özelliği duman tahliye özelliği olmamasıdır. Dakikada 10-12 atış yapabilen bu top 8 km uzaklıktaki bir zırhlı aracı delebilir. Gün ışığında 5 km gece karanlığında termal kamera yardımıyla 3,5 km uzaklıktaki hedefleri belirleyebilir. Topçu 4x ve 12x optik yakınlaştırma yapabilen görüş sistemine sahiptir. Lazer telemetresi teorik olarak 7,5 km uzaklıktaki hedefe kilitlenebilir. Tank hareket halinde ateş edebilir ve mürettebat 360 derece dönebilen yüksek çözünürlüklü kameraya sahiptir.

2A82-1M topundan geliştirilen Vacuum-1 sabot mermisi 900 mm uzunlukta bir deliciye sahiptir ve 2000 metreden 1000 mm kalınlığındaki RHA zırhı delebilir. Top aynı zamanda hava savunma amaçlı güdümlü füze atabilme özelliğine de sahiptir.

Hafif silah olarak 12,7 mm (300 mermi) kord makineli tüfek ve 7,62 mm (1000 mermi) Pktm makineli tüfek kullanır. Top dahil tüm silahlar uzaktan kumanda ile kontrol edilir.

T-14 Armata için gelecek yıllarda T-95 prototipi için 2000 yılında üretilen 2A83 152 mm top kullanılması planlanmaktadır. Bu top yüksek hızlı APFSDS mermi kullanır ve namlu çıkış hızı 1,980 ms'dir. Bununla beraber halihazırdaki 125 mm topun yeterli olduğunu düşünen mühendisler sadece namlu çıkış üzerinde çalışmalar yapmaktadır.

ChTZ 12Н360 (A-85-3A) dizel motor 1500 hp gücünde olup istenildiğinde 2000 hp güce ulaşabilmektedir. Fakat yüksek güçte kullanılan motorun ömrü kısalmaktadır. Hareket menzili 500 km'dir. T-14 Armata 12 ileri otomatik vitese sahip olup 80–90 km/h yapabilmektedir.
The Astrophysical Journal

The Astrophysical Journal, sık kullanılan kısaltması ile ApJ (telaffuzu "ap jay"), 1895 yılında Amerikalı astronomlar George Ellery Hale ve James Edward Keeler tarafından kurulan hakemli bir bilimsel astrofizik ve astronomi dergisidir. Dergi, 2015 yılında basılı yayıma son vermiş ve yalnızca elektronik bir dergi olmuştur.

1953 yılından beri The Astrophysical Journal Supplement Series (ApJS), dergideki materyali tamamlamak için genellikle daha uzun makaleler içeren The Astrophysical Journal ile birlikte yayımlanmaktadır. Yılda altı cilt yayımlanmaktadır ve cilt başına 280 sayfa basılmaktadır.

The Astrophysical Journal Letters (ApJL), 1967 yılında Subrahmanyan Chandrasekhar tarafından The Astrophysical Journal ikinci parçası olarak kurulmuştur. Günümüzde yüksek etkili astronomik araştırmaların hızlı yayımlanmasına odaklanan ayrı bir dergidir.

Üç dergi, 2008 yılında Amerikan Astronomi Topluluğu'nin hamlesi sonrasında Ocak 2009'a kadar University of Chicago Press tarafından yayımlanmış, daha sonra IOP Publishing'e transfer olmuştur. Değişimin nedeni, topluluk tarafından University of Chicago Press'in artan finansal talepleri olarak açıklanmıştır. Diğer bilimsel disiplinlerdeki dergilere kıyasla The Astrophysical Journal, daha yüksek (> %85) kabul oranına sahiptir, ancak astronomi ve astrofiziği kapsayan diğer dergilere benzemektedir.

Dergi, 1895 yılında George Ellery Hale ve James E. Keeler tarafından The Astrophysical Journal: An International Review of Spectroscopy and Astronomical Physics adıyla kurulmuştur. İki kurucu editöre ek olarak, uluslararası bir yardımcı editör kurulu oluşturulmuştur: M. A. Cornu, Paris; N. C. Dunér, Upsala; William Huggins, Londra; P. Tacchini, Roma; H. C. Vogel, Potsdam, C. S. Hastings, Yale; A. A. Michelson, Chicago; E. C. Pickering, Harvard; H. A. Rowland, Johns Hopkins ve C. A. Young, Princeton.
Birleşmiş Milletler Çevre Konferansı

Massachuttes Teknoloji Enstitüsü tarafından hazırlanan "İnsanlığın ikilemi" raporunun ardından 1972 yılında Birleşmiş Milletler uzmanları, Batı Bloğu ülkeleri ve Romanya'nın katılımıyla düzenlenen konferanstır. Doğu Bloğu ülkeleri dönemin siyasal tercihlerinden ötürü toplantıya iştirak etmemişlerdir.

Konferans sonunda "İnsan ve Çevresi" adlı bildiri yayınlamış buna mütevellit yol haritası olarak "İnsan ve Çevresi için Harekât Planı" adında 109 adet öneri içeren bir bildirge açıklanmıştır. Toplantı sonunda Birleşmiş Milletler Çevre Programı (United Nations Enviromental Program- UNEP) kurulmuş örgütün merkezi olarak da Kenya'nın başkenti Nairobi uygun görülmüştür.
Camazotz

Camazotz (UFA: /kämäˈsots/)), Maya mitolojisindeki yarasa tanrıdır. Kiçece'de Camazotz "ölü yarasa" demektir. Mezoamerika'da yarasalar; gece, ölüm ve kurban edilme gibi kavramlar ile ilişkilendirilir.

Popol Vuh'da Camazotz; Kahraman Maya İkizleri Hunahpu ve Xbalanque'nin, Xibalba'nın yeraltı dünyasındaki mücadeleleri sırasında karşılaştıkları yarasa benzeri bir canavardır. İkizler geceyi Yarasalar Evi'nde geçirmek zorunda kalıp etraflarında çember çizen yarasalardan korunmak için kendilerini kendi ağız tüfeklerine sıkıştırdılar. Öykünün devamında Hunahpu, güneşin doğup doğmadığını görmek için kafasını tüfeğinden çıkarınca Camazotz hemen kafasını kapıp götürdüği betimlenmiştir. Kafasının, tanrılar tarafından oynanan bir sonraki maçta top olarak asılmak üzere top sahasına taşındığı anlatılmıştır.

Popol Vuh'un üçüncü kısım bölüm beşinde anlatıldığına göre Xibalba'dan gelen bir haberci, yarasa kanatlı bir adam şeklinde Lord Tohil ile insanlık arasında bir anlaşmaya aracılık etmiştir. Anlaşmada insanlık, koltuk altlarını ve bellerini vadedip karşılığında ise ateşi talep ederler.
Ali Atay

20 Nisan 1976 tarihinde Rize'de doğdu. 1999'da Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümünden mezun oldu. Şapkadan Babam Çıktı adlı dizide başarısız illüzyonist Maksut'u oynamıştır. TRT 1'de 3 sezon boyunca yayınlanan Leyla ile Mecnun adlı komedi dizisinde oynadığı Mecnun Çınar karakteriyle büyük bir başarı yakalamıştır. Dizi yayından kaldırıldıktan sonra aynı dizi ekibi ile beraber çekilen ve Star TV'de yayınlanan Ben de Özledim dizisinde kendini oynamıştır. Ayrıca, Leyla ile Mecnun ekibinin kurmuş olduğu Leyla The Band grubunun vokalistidir.

2014 Haziran'ında ilk kez yönetmen koltuğuna oturduğu Limonata adlı, başrollerinde Serkan Keskin ve Ertan Saban'ın bulunduğu sinema filminin çekimlerine başlamıştır. atv'de yayınlanan Mutlu Ol Yeter adlı dizide başrol oyuncusu olarak rol almıştır. Dizide Atay'ın yanı sıra Aslı Enver, Öner Erkan ve Ertan Saban da rol almıştır.

2017'de BluTV üzerinden yayınlanan, Türkiye'nin ilk online dizisi Masum'da; Haluk Bilginer, Nur Sürer, Okan Yalabık gibi isimlerle başrolü paylaşmıştır. "Yusuf Komiser" karakterini canlandırmıştır. Türkiye'nin, 90. Akademi Ödülleri için aday gösterdiği Ayla filminde "Ali Astsubay" karakterini canlandırmıştır. Aksiyon komedi tarzındaki Ölümlü Dünya filminin yönetmen koltuğunda yer almıştır. Aynı yıl Nuh Tepesi filminde başrol oynamıştır. 2019 yılında gerçek bir hikâyeden uyarlanan Türk İşi Dondurma filminde rol almıştır. Aynı yıl yine yönetmenliğini üstlendiği Cinayet Süsü filmi vizyona girmiştir.

2008 senesinde Ebru Cansız ile evlenmiş; 2013 senesinde boşanmışlardır. 6 Şubat 2019 tarihinde Hazal Kaya ile evlendi. Bu evlilikten Fikret Ali ve Leyla Süreyya adında iki çocukları vardır.
WWF World Martial Arts Heavyweight Championship

World Wrestling Federation (WWF) World Martial Arts Heavyweight Championship, World Wrestling Federation (WWF) ve New Japan Pro Wrestling'de (NJPW) yer alan dünya ağırsiklet şampiyonluk kemeriydi. 18 Aralık 1978 tarihinde yapılan kemer, Vincent J. McMahon tarafından NJPW'dan Antonio Inoki'ye verilmiştir. Kemer için yapılan maçlar shoot wrestling niteliği taşımaktadır. 1985 yılında WWF'ten ayrılarak sadece NJPW'da devam etmiştir.

Inoki'nin kariyerinin on üçüncü yılında NJPW, "Greatest 18 Club"ı oluşturmuş ve Inoki'yi hall of fame yapmıştır. NJPW, daha sonra IWGP Heavyweight Championship kemerini tamamlamak için Greatest 18 Championship adında yeni bir kemer yapmıştır. The Greatest 18 Championship kemeri 1990 yılında eski Martial Arts Şampiyonu tarafından sunulmuş ve Riki Choshu'ya verilmiştir. Choshu, kemeri 1992'de The Great Muta'ya kaybetmiştir. Muta, 23 Eylül'de IWGP Heavyweight Championship kemerini korumaya odaklanmak için kemeri emekli etmiştir. Daha sonra NJPW, resmî olarak kemeri emekliye ayırmıştır.
Someday at Christmas

"Someday at Christmas" Motown Records tarafından 27 Kasım, 1967 tarihinde yayımlanan Stevie Wonder'ın noel albümü. bu albüm onun sekizinci albümüdür. Ayrıca, farklı kapakları, farklı Katalog numarasında yayımlandı (T-281, 1978 yeni basku: T7-362 R1 Orijinali 1967 kataloğu) ile 1978 yılında yeniden piyasaya sunuldu. yine ek parçalarla 20th Century Masters serisinde Universal Music ile Noel Edition olarak yayımlandı.

Jackson 5 1970 yılında The Jackson 5 Christmas Album albümü için kaydetti, The Temptations Temptations Christmas Card (1970) albümü için, Diana Ross 1994 albümü A Very Special Season için, Mary J. Blige (2000) yılında, Jack Johnson This Warm December (2008) albümü için, Pearl Jam 2004 yılındaki tatil albümü için Justin Bieber ise Beyaz Saray'da seslendirdi.Remy Zero 2001 yılındaki EP'si A Searchers EP de yayımladı, En son Diana Ross şarkı Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Barack Obama için performans sergiledi, Christmas in Washington (2012) özel şovunda şarkıyı canlı olarak seslendirdi.
Pembe Kız

Prömiyeri 1886′da İstanbul’da yapılan eserin Şehzadebaşı’ndaki Mesire-i Efkar isimli bir tiyatroda üç kere temsil edildiği ; Yıldız Sarayı Tiyatrosu’nda da sahnelendiği bilinmektedir. Eser, Meşrutiyet döneminde tuluat tiyatroları tarafından sahnelendi. Osmanlı Opera Kumpanyası, Şahinyan Topluluğu, Abdürrezzak topluluğu, Aleksanyan-Şahinyan Topluluğu ve Naşit Toplulukları eser sahneleyen tuluat tiyatrolarıdır.
Salih Mustafa

Salih Mustafa (1 Ocak 1972 doğumlu) eski bir Kosova Kurtuluş Ordusu (KLA) komutanı. Kosova İhtisas Daireleri tarafından savaş suçlarıyla itham edilmiştir. İddianamede Mustafa, 1999 yılında sivillere yönelik "keyfi gözaltı ... zalimane muamele ... işkence ... ve cinayet ", özellikle de mahkumlara Zllash / Zlas'taki bir toplama kampında işkence yapılmasını emretmekle suçlanıyor. Mustafa'nın davası 15 Eylül 2021'de başladı ve Kosova İhtisas Daireleri tarafından görülen ilk dava oldu.

Mustafa, 1 Ocak 1971'de o zamanlar Yugoslavya'nın bir parçası olan Kosova'nın Priştine şehrinde doğdu. Ekonomi eğitimini tamamladı ve Kosova Savaşı'nın sona ermesinin ardından Kosova Savunma Bakanlığı'nda danışman olarak görev yaptı.

Kosova Savaşı sırasında Mustafa, Kosova'nın Llap bölgesinde faaliyet gösteren bir gerilla birliğinin komutanı olarak KLA ile birlikte görev yaptı. 2021'de Mustafa, Nisan 1999'da Zllash'taki gözaltı yerleşkesinde gözaltına alınan Kosovalı Arnavut sivillere karşı işlenen eylemler nedeniyle savaş suçları işlemekle itham edildi.
Norman Manea

Bükreş’te gördüğü mühendislik eğitimin ardından 1960’ların Komünist Romanya’sında yazın hayatına başladı. 1986’da Romanya’yı terk eden Manea, bir yıl Batı Berlin’de kaldıktan sonra Amerika Birleşik Devletleri’ne ulaştı.

Eserlerinde Holocaust travmasını ve totaliter bir devlette gündelik yaşamı ele alan yazarın kitapları on beşin üzerinde dile çevrilmiştir. Yazar halen Bard College’da edebiyat profesörlüğü yapmaktadır.
Türk Toraks Derneği

Türk Toraks Derneği 1992 yılında Göğüs ve Solunum Hastalıkları uzmanı doktorların öncülüğünde Ankara'da kuruldu. Derneğin, sayısı 1900'den fazla olan kayıtlı üyesi bulunmaktadır.

Türk Toraks Derneği'nin amacı, "eğitim, araştırma, hasta bakım standartları ve ulusal politikalar oluşturarak solunum hastalıklarında en etkin korumayı ve tedaviyi sağlamak ve ulusal akciğer sağlığını geliştirmek" şeklinde açıklanmaktadır.

Astım, KOAH, Solunum Sistemi İnfeksiyonları, Tüberküloz, Akciğer ve Plevra Maligniteleri, Akciğer patolojileri, Tütün Kontrolü, Solunum Yetmezliği ve Yoğun Bakım, Göğüs Cerrahisi, Uyku Bozuklukları, Pediatrik akciğer hastalıkları, Klinik Sorunlar, Çevresel ve mesleki akciğer hastalıkları, Pulmoner Rehabilitasyon ve Kronik Bakım, Solunum Hücre Biyolojisi ve Genetik ve Tanı Yöntemleri Çalışma grupları adları altında 16 ayrı çalışma grubu oluşturulmuştur.

Toraks Bülteni, Toraks Dergisi, Turkish Respiratory Journal, Toraks Kitapları ve Türk Toraks Derneği Eğitim Kitapları Serisi adları altında beş yayın organı yayımlanmaktadır.
Maputo Protokolü

Maputo Protokolü, ya da Afrika İnsan ve Halkların Hakları Sözleşmesi'ne ek Afrika Kadın Hakları Protokolü, Afrika Birliği tarafından 2005 yılında yürürlüğe giren uluslararası bir insan hakları belgesidir.

Bu protokol, kadınlara siyasi sürece katılma hakkı, erkeklerle sosyal ve siyasi eşitlik, üreme sağlığı kararlarında daha fazla özerklik ve kadın sünnetinin sona erdirilmesi dahil olmak üzere kadınlara kapsamlı hakları garanti eder. Afrika Birliği tarafından Maputo, Mozambik'te 2003 yılında Afrika İnsan ve Halkların Hakları Sözleşmesine'ne ek bir protokol şeklinde kabul edildi. 25 Kasım 2005 yılında yürürlüğe girmiştir.

Mart 1995'te Togo, kadın haklarını ele almak için Afrika İnsan ve Halkların Hakları Sözleşmesi'ne özel bir protokol geliştirilmesi çağrısında bulundu. Afrika Birliği meclisi, Afrika İnsan ve Halkların Hakları Komisyonu'nu (ACHPR), 1995 yılının Haziran ayında Addis Ababa'daki 31. Olağan Oturumu'nda böyle bir protokol geliştirmesi için görevlendirdi.

Protokol, Afrika Birliği tarafından 11 Temmuz 2003 tarihinde Maputo, Mozambik'teki ikinci zirvesinde kabul edildi. 25 Kasım 2005 tarihinde, protokol yürürlüğe girdi.

Temmuz 2020 itibarıyla Afrika Birliği'ndeki üye devletlerden 49'u protokolü imzaladı ve 42'si onaylayarak teslim etti. Protokolü henüz imzalamamış veya onaylamamış olan devletler Botsvana, Mısır ve Fas'tır.

Protokole karşı çıkanların üzerinde durduğu iki tartışmalı faktör vardır: Esas olarak katolikler üreme sağlığı ile ilgili maddeye, müslümanlar ise çok eşli evlilik ve diğer geleneksel uygulamalar hakkındaki bölümlere karşı çıkmaktadır. Papa XVI.Benedict, 2007'de Protokol'de kadınlara tanınan üreme haklarını "kürtajı gizlice önemsizleştirme girişimi" olarak nitelendirdi.

Maputo Protokolü'nün Afrika'daki kadın haklarına önemli katkıları olduğu düşünülmektedir. Özellikle, gebeliğin ensest veya tecavüzden kaynaklanması halinde yahut annenin sağlığını tehlikeye atması durumda açıkça tıbbı kürtaj hakkı tanıyan bir antlaşmadır. Bölgesel nitelikteki bu belge kadınları olumsuz yönde etkileyen her türlü sosyal ve kültürel uygulamanın kaldırılmasına vurgu yapmaktadır. Ayrıca dul, yaşlı ve engelli haklarının korunmasına yönelik maddeler Maputo Protokolü'nde güvence altına alınan konulardır.
Litvanya'nın geçici başkenti

Litvanya'nın geçici başkenti, (Litvanca: Laikinoji sostinė) savaş arası dönemde Litvanya'daki Kaunas şehrinin unvanıydı. Litvanya'nın ilan edilmiş başkenti olan Vilnius'un 1920'den 1939'a kadar Polonya'nın bir parçası olması nedeniyle o dönemde Litvanya'nın başkenti olan Kaunas, bu unvanla anılmıştır. Günümüzde geçici başkent terimi, gerçekte güncelliğini yitirmesine rağmen Litvanya'nın ikinci büyük şehri olan Kaunas için hala sıklıkla kullanılan bir terimdir.

I. Dünya Savaşı sırasında Litvanya, 16 Şubat 1918'de bağımsızlığını ilan etti. Bu deklarasyon, Litvanya'nın başkenti Vilnius olan demokratik bir cumhuriyet olacağını belirtiyordu. Bu iddia, şehrin Litvanyalılar tarafından kurulduğu ve daha sonra Litvanya Büyük Dükalığı'nın başkenti olduğu için tarihi gerekçelere dayanıyordu. Ancak, şehir bir sürü etnik grubu barındırıyordu ve diğer gruplar da benzer iddialarda bulundu. Belaruslular, Vilnius'u Belarus ulusunun başkenti olarak görüyorlardı ve böylece eski Büyük Dükalığın mirası üzerinde hak iddia ediyorlardı; Yahudiler burayı Yidiş kültürünün başkenti olarak görüyorlardı ve Polonyalılar ise burayı Polonyalıların yaşadığı bir şehir olarak görüyorlardı.

Sovyet güçleri, küresel proleter devrimi yaymak için batıya doğru ilerlerken, Alman Ober Ost yönetimi tahliye edildi ve Litvanyalılar Kaunas'a çekildi. Vilnius, 5 Ocak 1919'da Kızıl Ordu tarafından ele geçirildi. Polonya-Sovyet Savaşı sırasında şehir, sık sık el değiştirdi: 19 Nisan 1919'da şehir, düzenli Polonya Ordusu tarafından ele geçirildi; 14 Temmuz 1920'de Sovyet güçleri tarafından yeniden ele geçirildi. Varşova Muharebesi'ndeki Sovyet yenilgisinden sonra Vilnius, 12 Temmuz 1920 tarihli Sovyet-Litvanya Barış Antlaşması'na göre Litvanya makamlarına teslim edildi. Polonya, şehir üzerine hak iddia etmeye devam etti ve Ekim 1920'de şehri ele geçirmek için Żeligowski İsyanı'nı organize etti. Polonyalı General Lucjan Żeligowski, 1922'de Polonya'ya dahil edilen Orta Litvanya Cumhuriyeti'ni kurdu. 1939'a kadar Vilnius, Polonya'nın elinde kaldı. Ekim 1939'da Sovyetler, Polonya Seferi sırasında ele geçirdikleri şehri, Sovyet-Litvanya Karşılıklı Yardım Antlaşması uyarınca Litvanya'ya devretti. O zamandan beri Vilnius, Litvanya SSC'nin ve ardından bağımsız Litvanya'nın başkenti oldu.

Litvanya, 1938'deki ültimatoma kadar Polonya ile diplomatik ilişki kurmayı reddetti. Demiryolu trafiği, telgraf hatları ve hatta posta bile Polonya-Litvanya sınırını geçmedi. Litvanya, anayasa da dahil olmak üzere tüm resmi belgelerde Vilnius'u başkent olarak ilan etmeye devam etti. Ancak Vilnius Polonya tarafından kontrol edildiğinden, tüm Litvanyalı yetkililer ve askeri komuta, hükümetin merkezi haline gelen Kaunas şehrine devredildi. Gerçekliği anayasal iddialarla uzlaştırmak için Kaunas, Vilnius "Polonya işgalinden kurtarılana" kadar geçici bir başkent olarak belirlendi. Mart 1938'de Litvanya, diplomatik ilişkilerin kurulmasını talep eden bir Polonya ültimatomunu kabul etti. Normalleşen ilişkilere rağmen, Mayıs 1938'deki yeni Litvanya Anayasası, Vilnius'un Litvanya'nın de jure başkenti olduğunu iddia etti ve Kaunas geçici başkent olarak kaldı.
Ali Rıza Berkem

Ali Rıza Berkem (23 Eylül 1908, Seferihisar - 22 Mayıs 2007 İstanbul),kimya mühendisi, bilim insanı. Fransız Sınai Kimya Cemiyeti şeref üyesi. 1970 yılından itibaren Türk Kimya Derneği başkanı.
Yeni 4 Eylül Stadyumu

Yeni 4 Eylül Stadyumu veya sponsorluk gereğince BG Grup 4 Eylül Stadyumu, TOKİ tarafından yapılan Türkiye'deki ilk ekolojik stadyumdur. Stadı kullanan kulüp Sivasspor'dur.

18 Haziran 2012 tarihinde ihalesi yapılan stadyum diğer spor tesisleri ile birlikte toplamda 300 bin metre kare alan üzerine kuruldu. Stadyumun kapladığı alan 133.950 metre karedir.

Türk Telekom Stadyumu, Bursa Büyükşehir Belediye Stadyumu ve Vodafone Park gibi C90 görüş ölçüsüne göre dizayn edilen 4 Eylül Stadyumu'nun bulunduğu alanda ek olarak bir atletizm stadı, iki spor salonu, yüzme havuzu, idari binalar, güreş eğitim merkezi binası inşa edilmesi düşünülmüştür.

Stadyumun temeli, 25 Mayıs 2013 tarihinde Spor ve Gençlik Bakanı Suat Kılıç, Millî Savunma Bakanı İsmet Yılmaz ve Kulüp Başkanı Mecnun Otyakmaz'ın katılımıyla bir törenle atıldı.

4 Eylül Stadyumu'nda ilk düdük, 14 Ağustos 2016 tarihinde saat 19.30'da Sivasspor ile Tokatspor arasında oynanan Hazırlık maçında çalındı. Maçın 9. dakikasında, Sivasspor'un Leandrinho'nun ayağından bulduğu gol, 4 Eylül Stadyumu'nda atılan ilk gol olarak kayıtlara geçti. Sivasspor, 3-1 galip gelerek yeni stadında ilk maçını galibiyetle bitirdi. Sivasspor'un diğer gollerini 85. dakikada Yiğit İncedemir ve 88. dakikada Çağatay Çeken atmıştır.

İlk resmi maç 28 Ağustos 2016 tarihinde saat 19.30, TFF 1. Lig maçında Mersin İdman Yurdu ile oynamıştır. Hakem Onur Karabaş'ın yönettiği maçta stattaki ilk golü 23. dakikada Burhan Eşer atmıştır. Maçın ilk yarısını Burhan Eşer (2) ve Hakan Arslan'ın golleriyle 3-0 önde kapatan Sivasspor, ikinci yarıda Ergin Keleş ve yine Burhan Eşer'in (2) golleriyle maçı 6-0 kazandı. Bu ilk resmi maçı 2.700 Sivasspor ve 89 Mersin İdman Yurdu taraftarı olmak üzere 2.789 kişi statta takip etti.

Sivas'ın sert iklim şartları dikkate alınarak tasarlanan stadın kapasitesinin loca ve VIP tribünlerle birlikte toplam kapasitesi 27.532'dir. Toplam 6 sıra artırılacak şekilde dizayn edilen stadyumun kapasitesi 38.000 kişiye kadar çıkarılabilecektir.

Yeni Dört Eylül Stadyumu, Sivas Erzincan yolu üzerinde, okullar bölgesi olarak da bilinen Sivasspor tesislerinin karşısında bulunan kamu arazisinde inşa edilmiştir.
Japonya Uzay Araştırma Ajansı

Japonya Uzay Araştırma Ajansı, ( Kokuritsu-kenkyū-kaihatsu-hōjin Uchū Kōkū Kenkyū Kaihatsu Kikō; Japan Aerospace EXploration Agency (JAXA) "Havacılık ve Uzay Araştırma ve Geliştirmeleri üzerine Ulusal Araştırma ve Geliştirme Ajansı"), Japonya'nın ulusal havacılık ve uzay ajansıdır. 1 Ekim 2003'te ISAS, NAL ve NASDA adlı üç kurumun birleştirilmesiyle kurulmuş olup bilimsel araştırma, teknoloji geliştirme ve yörüngeye uyduların fırlatılması ve yerleştirilmesinden sorumludur ve asteroid keşifleri ve olası insanlı Ay keşifleri gibi çok daha gelişmiş görevlerde yer almaktadır. Merkezi Tokyo'nun Chōfu kentinde bulunan Chōfu Havacılık Merkezi'nde yer almaktadır.

JAXA, 1 Ekim 2003 tarihinde NASDA, ISAS ve NAL olmak üzere üç devlet kurumunun birleştirilmesiyle Japonya Eğitim, Kültür, Spor, Bilim ve Teknoloji Bakanlığı (MEXT) ve İçişleri ve Haberleşme Bakanlığı (MIC) tarafından yönetilen bir bağımsız idarî Kurum olarak kuruldu.

Birleşme öncesinde ISAS uzay ve gezegen araştırmalarından sorumluydu, NAL havacılık araştırmalarına odaklanmıştı. 1 Ekim 1969'da kurulan NASDA ise roket ve yapay uydular geliştirmiş ve Japon Deney Modülü'nü de yapmıştı. Eski NASDA genel merkezi, Kyūshū'nun 115 kilometre güneyinde, Tanegashima Adası'ndaki Tanegashima Uzay Merkezi'nin şu anki yerinde bulunuyordu. NASDA ayrıca ABD Uzay mekikleri ile uzaya çıkan Japon uzayadamlarını da yetiştirmiştir.

Japonya Temel Uzay Yasası 2008'de kabul edilmiş ve JAXA'nın yetki alanı, Başbakan tarafından yürütülen Kurul'daki MEXT'den Uzay Geliştirmeleri için Stratejik Merkez'e (SHSD, Strategic Headquarters for Space Development) taşınmıştır. 2016 yılında Ulusal Uzay Politikası Sekreterliği (NSPS) kuruldu.

2012 yılında yeni yasa, JAXA'nın görevlerini yalnızca füze erken uyarı sistemleri gibi bazı askeri alan geliştirmelerini de içine alacak şekilde barışçıl amaçlara yönelik genişletmiştir. JAXA'nın politik denetimi, MEXT'den Başbakanlık Kabine Ofisi'ne yeni bir Uzay Strateji Ofisi aracılığıyla geçmiştir.

Tsukuba'daki Tsukuba Uzay Merkezi (TKSC). Japonya'nın uzay araştırmaları ağının merkezidir. Uyduların ve roketlerin araştırılması ve geliştirilmesinde, yapay uyduların izlenmesi ve kontrol edilmesi görevini yürütür. Japon Deney Modülü ("Kibō") için deneysel araç gereçler geliştirir. Uzay adamlarının eğitimi de burada gerçekleşir. Uluslararası Uzay İstasyonu harekâtları için Japon Uçuş Kontrol Ekibi, Tsukuba'daki Uzay İstasyonu Entegrasyon ve Tanıtım Merkezi'nde (SSIPC, Space Station Integration & Promotion Center) yer almaktadır. SSIPC, S-bandı ses aktarımı yoluyla UUİ ekipleri ile düzenli olarak iletişim kurar.
İstanbuldere

İstanbuldere, Samanlı Dağları'ndan doğan, Sapanca Gölü'ne güney kıyılarından dökülen akarsu. Sakarya ili, Sapanca ilçesi, İstanbuldere mahallesinin içinden geçer ve köye adını verir. İstanbuldere Samanlı Dağları'na yağan yağmur ve kar suları ile beslenir.
Zeki Duygulu

Eski rûsûmat memurlarından Fethi Bey’in oğludur. Babasının görevi sebebi ile bulunduğu Beyrut'ta 1907 yılında doğdu. Babasının Trablusgarp Savaşı’nda İstanköy'de İtalyanlar'a esir düşmesi üzerine annesi ile birlikte İzmir’e geldi. Kurtuluş Savaşı’na bizzat katılarak İstiklâl Madalyası aldı. 1938 yılında Hamiyet Hanım’la evlendi. Bu evlilikten Metin, Erol, Erdem ve Eser isminde dört çocuğu oldu.

On iki yaşında sahneye çıktı. 1925 yılında Fahrettin Altay’ın Süvari Kolordusu'nda müzik öğretmenliği yaptı. Uzun yıllar İzmir, İstanbul ve Ankara piyasalarında çalıştı. Zaman zaman radyo yayınlarına katıldı. Bestekârlığa erken başlayarak bine yakın eser besteledi. İlk eseri Harmandalı Mustafa başlıklı eseridir. Selahattin Pınar, Sadi Hoşses, Ekrem Güyer, Müzehher Güyer, Şair Mustafa Nafiz ve Sâdettin Kaynak ile dostluklar kurdu ve musiki bilgisini ilerletti. Film müzikleri yaptı, bestelerinin çoğu günümüze kadar nota eksikliğinden ulaşmadı. Erol Duygulu'nun babası Tayfun Duygulu'nun dedesidir.