Belarus demografisi

Belarus demografisi, nüfus artışı, nüfus yoğunluğu, etnik köken, eğitim seviyesi, sağlık, ekonomik durum, dini bağlantılar ve nüfusun diğer yönleri dahil olmak üzere Belarus nüfusunun demografik özellikleriyle ilgilidir.

Belarus'un nüfusu, İkinci Dünya Savaşı sırasında 1940'ta 9 milyondan 1951'de 7,7 milyona düşerek dramatik bir düşüş yaşadı. Daha sonra uzun vadeli büyümesine devam ederek 1999'da 10 milyona yükseldi. Bundan sonra, nüfus 2006-2007'de 9,7 milyona düşerek istikrarlı bir düşüşe başladı. Başlangıçta, nüfusunun yaklaşık % 80'i kırsal alanlarda bulunan oldukça tarımsal bir ülke olan Belarus, sürekli bir kentleşme sürecinden geçmektedir. Kırsal nüfusunun payı 1959'da % 70 iken 2000'lerde % 30'un altına düştü.

Belaruslular % 84,9, Ruslar % 7,5, Polonyalılar % 3,1, Ukraynalılar % 1,7, Yahudiler % 0,1, Ermeniler % 0,1, Lipka Tatarları % 0,1, Ruska Romanları % 0,1, Litvanyalılar % 0,1, Azeriler % 0,1, diğerleri % 2,2 (2019 nüfus sayımı).

İkinci Dünya Savaşı'ndan önce, Yahudiler Belarus'taki en büyük ikinci etnik gruptu ve 1926 ve 1939 nüfus sayımlarında 400.000 ile her ne kadar küçük bir farkla olsa da Rusların sayısını bile aştılar. Yahudiler, o dönemde toplam nüfusun % 7-8'ini oluşturuyordu ve Yahudilerin ve Polonyalıların çoğunlukta olduğu şehir ve kasabalarda nüfusun% 40'ından fazlasını oluştururken, Belaruslular çoğunlukla kırsal alanlarda yaşıyordu.

Polonyalılar, 2. Dünya Savaşı öncesinde Belarus SSR'sindeki (Belarus'un şu anki doğu kısmı) dördüncü en büyük etnik gruptu ve savaş öncesi nüfus sayımlarında nüfusun % 1-2'sini (100.000'den az) oluşturuyordu.

Holokost, Belarus'taki Yahudi nüfusunu yok etti ve II.Dünya Savaşı'ndan sonra, 1959'da Yahudiler nüfusun yalnızca% 1.9'unu oluşturdu. O zamandan beri İsrail'e ve diğer ülkelere Yahudi göçü, Yahudi sayısını nüfusun % 0.1'ine düşürdü (2009'da 13.000).

Savaştan sonra çok sayıda Polonyalı Polonya'ya taşınmak zorunda kaldı. Buna karşılık, 1939'da işgal edildikten sonra 1945'te Polonya'ya iade edilen eski Belastok Voblast'lı Belaruslular Belarus'a sürüldü. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Beyaz Rusya ve Polonya'nın batı sınırındaki değişiklikler nedeniyle, Belarus'taki Polonyalıların sayısı, savaş sonrası ilk nüfus sayımına (1959) göre 500.000'den fazla ve buna göre yaklaşık 400.000'e yükseldi. 1999 nüfus sayımına. Polonyalılar şu anda Belarus'taki üçüncü en büyük etnik gruptur. Yaklaşık 15.000 Lipka Tatarı ve yaklaşık 10.000 Ruska Roman (Rus Çingenesi) vardır.

Savaş sonrası dönemde Belarus, Sovyetler Birliği'nin diğer bölgelerinden, örneğin Ruslar ve Ukraynalılardan işçi akını yaşadı. Bağımsızlıktan sonraki on yıl, bu azınlık gruplarının çoğunun nüfusunda asimilasyon veya göç yoluyla bir düşüş gördü. Bu eğilimin en önemli istisnası, sayıları 1959'da 2.000'den 1999'da 10.000'e çıkan Ermeniler ve Azerilerin (küçük ölçekli de olsa) devam eden net göçü olmuştur.

Belarusça ve , Belarus Anayasasına göre resmi dillerdir (Madde 17). Anayasa, dilleri de dahil olmak üzere tüm etnik azınlıkların kültürel mirasının korunmasını garanti etmektedir (Madde 15). Belarusça değil, Rusça, nüfusun % 70'i (2009 nüfus sayımı) tarafından evde normal olarak konuşulan baskın dildir ve Minsk ve Brest gibi büyük şehirler çoğunlukla Rusça konuşmaktadır.

1997 tahminlerine göre, dini nüfusun % 80'i Doğu Ortodoks Kilisesi'ne aittir ve diğerleri çoğunlukla Roma Katolik, Rum Katolik, Protestanlar, Müslümanlar ve Yahudilerden oluşmaktadır.