SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Mehmet Çetinalp

Devlet parasız yatılı sınavlarını kazanarak ortaokulu İzmir Buca’da, liseyi İzmir Atatürk Lisesi’nde okudu. 1962 yılında polis memuru olarak İstanbul’da göreve başladı. Polis Akademisi’ni bitirdi.

Emniyet hizmetlerinde muhtelif rütbelerde görev yaparak Emniyet Müdürlüğü’ne terfi etti. Emniyet Müdürlüğü sırasında, mesleki bilgi-görgü yeniliklerini izlemek üzere, yurtdışında ABD, Fransa, İngiltere ve Japonya’da muhtelif seminerlere katıldı. Trafikle ilgili 14 kitapçık, çok sayıda makaleleri bulunmaktadır. Türkiye'de düzenlenen Yüksek Trafik Seminerleri’nde tebliğlerde bulundu. 10 yıl İstanbul Trafik Şube Mdr. ve Trafikten Sorumlu Emniyet Müdürlüğü yaptı. İstanbul Büyükşehir Belediyesi, Ulaşım Koordinasyon Merkezi'nde 5 sene görev yaptı. Etiler Polis Okulu Müdürlüğü’nden 1996 yılında emekli oldu.

Fenerbahçe Spor Kulübü ve Bakırköyspor Kulüpleri yönetiminde görev aldı. Şişli Belediyesi Meclis Üyeliği ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi Meclis üyeliği görevlerinde bulundu. Evli ve iki çocuk babasıdır. İngilizce ve Bulgarca bilmektedir.
Titane

Titane (İngilizce: Titanium) Julia Ducournau tarafından yazılan ve yönetilen 2021 vücut korku filmi. Agathe Rousselle'in ilk uzun metrajlı filminde, çocukken bir araba kazasında yaralandıktan sonra kafasına titanyum plaka takılan Alexia'yı canlandırıyor. Vincent Lindon, Garance Marillier ve Laïs Salameh başrolde.

Filmin dünya prömiyeri 13 Temmuz 2021'de Cannes Film Festivali'nde yapıldı ve burada Ducournau, festivalin en büyük ödülü olan Palme d' Or'u kazanan ikinci kadın yönetmen ve solo kazanan ilk kadın yönetmen oldu. 94. Akademi Ödülleri'nde En İyi Uluslararası Uzun Metraj Film için Fransız girişi olarak seçildi.

Eylül 2019'da Vincent Lindon ve Agathe Rousselle'in filmin kadrosuna katıldığı, Julia Ducournau'nun yazdığı bir senaryodan filmi yönettiği açıklandı. Neon, filmi Amerika Birleşik Devletleri'nde dağıtmaya hazırlanıyor.
Hans Böckler

Hans Böckler (26 Şubat 1875 - 16 Şubat 1951) Alman bir politikacı ve sendika lideri. Savaş sonrası Almanya'sının en etkili sendika kurucusu ve Alman Sendikalar Konfederasyonu'nun ilk başkanıdır.

Böckler, Neustadt an der Aisch yakınlarındaki Trautskirchen'de doğdu ve imkanları kısıtlı bir ailede büyüdü. 1888'de babası ölünce okulu bıraktı ve ailesini geçindirmek için bir kuyumcunun yanında çırak olarak çalıştı. 1894'te Almanya Sosyal Demokrat Partisi'ne (SPD) ve Alman Metal İşçileri Sendikası'na katıldı.

Böckler 1914'ten 1915'e kadar I. Dünya Savaşı'nda savaştı. Savaş sırasında ağır yaralandı ve askerlikten muaf tutuldu. Savaş bitene kadar Danzig, Kattowitz ve Siegen'deki sendikalarda çalıştı. 1924'ten 1926'ya kadar Köln'de SPD belediye meclisi üyesi olarak görev yaptı. 1928'de Reichstag'a seçildi ve 1933'e kadar burada kaldı.

1945'te Böckler, İngiliz İşgal Bölgesi'ndeki sendikaların yeniden örgütlenmesinde etkili oldu. Nisan 1947'de birkaç sendika Gewerkschaftsbund in der britischen Besatzungszone'u (İngiliz işgal bölgesi sendika konfederasyonu) oluşturmak için birleşti ve Böckler'i başkan olarak seçti. 1949'da Alman Sendikalar Konfederasyonu'nun ilk başkanı oldu.

25 Ocak 1951'de, ölümünden üç hafta önce, Böckler, Alman Şansölyesi Konrad Adenauer ile kömür ve çelik endüstrilerinde tam ko-determinasyon (işçilerin yönetime katılımı) sağlamak için bir anlaşma imzaladı. Böckler, Düsseldorf'ta kalp krizi nedeniyle hayatını kaybetti ve Köln'deki Melaten Mezarlığı'na defnedildi.

(Hans Böckler Vakfı) Böckler'in onuruna adlandırılmıştır. Alman Sendikalar Konfederasyonu tarafından 1977 yılında Hans-Böckler-Gesellschaft (Hans Böckler Derneği) ve Stiftung Mitbestimmung'un (Ko-determinasyon Vakfı) birleşmesiyle kurulmuştur. 1995 yılında (İktisadi ve Sosyal Bilimler Enstitüsü) vakfa entegre edildi. Merkezi Düsseldorf'ta bulunan vakıf, çeşitli araştırma enstitülerine sahiptir ve çeşitli kitaplar, dergiler ve makaleler yayımlamaktadır . Ayrıca, Alman hükümeti tarafından finanse edilen burslar ve öğrenci işleri sağlar.

Vakıf, 1980'den 2001'e kadar Alman Sendikalar Konfederasyonu ile birlikte Hans Böckler Ödülü'nü verdi. Ödül, çalışanların ve ailelerinin çalışma ve yaşam koşullarını iyileştirmede ve sosyal uyum ve dayanışmayı teşvik etmedeki başarılarından dolayı her yıl çeşitli kişi ve kuruluşlara verildi. Ödülün ilk sahibi Oswald von Nell-Breuning'di.
2024 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Litvanya

Litvanya, İsveç'in Malmö kentinde yapılacak 2024 Eurovision Şarkı Yarışması 'na katılacaktır. Litvan yayıncı Lietuvos nacionalinis radijas ir televizija (LRT) tarafından yapılacak Eurovizija.LT yarışmasının kazananı ülkenin temsilcisi olacaktır.

2024 yarışması'ndan önce, Litvanya Eurovision Şarkı Yarışması'na yirmi dört kez katılmış, ilk katılımını 1994 yılında gerçekleştirmiştir. Litvanya günümüze dek hiç kazanamamıştır. Ülke en iyi derecesini 2006 yılında "We Are the Winners" adlı şarkısıyla LT United ile altıncı olarak almıştır. En kötü derecesini ise 2005 yılının yarı finalinde sonuncu olarak almıştır. Litvanya Yarı final sistemi getirilen 2004 yılından bu yana 7 kez finale çıkamamıştır. 2023 yılında Litvanya Monika Linkytė'nun seslendirdiği "Stay" adlı şarkı ile katıldığı yarışmanın yarı finalinde 4. olarak finale yükselmiş, finalde 11. olmuştur.

Litvan yayıncı Lietuvos nacionalinis radijas ir televizija (LRT) Litvanya'nın temsilcisini seçmek için görevlendirilen kuruluştur. Ülke ilk katıldığı 1994 yılından bu yana Eurovision Şarkı Yarışması için temsilcisini Görevlendirme veya Ulusal Final yöntemleri ile belirlemektedir. Litvan yayıncı 2020 yılından beri düzenlediği Eurovizija adlı yarışma ile temsilcisini seçecek.

Yarışma, 13 Ocak 2024'ten itibaren dört veya beş yarı final ve bir finalden oluşacak. Jüri ve halk oylamasının 50/50 birleşimi, her aşamadaki sıralamayı belirleyecek ve finalden itibaren en iyi üç katılım, kazananın belirleneceği son televizyon oylaması turuna geçecektir. Önceki aşamalardan herhangi birinde eşitlik olması durumunda jüri sıralaması öncelikli olacaktır. Puan sistemi Eurovision Şarkı Yarışması'nda kullanılanla aynı olacaktır: Jüri ve televizyon oylarının her birinden ilk on katılıma 1-8, 10 ve 12 puanlık puanlar verilecektir.
Sonderkommando

Sonderkommando, Nazi Almanyası imha kampı mahkûmlarından oluşan çalışma birimlerine verilen addı. Çalışanların neredeyse tamamı ölümle tehdit edilerek bu işi yapmaya zorlanmış, Holokost boyunca gaz odası kurbanlarının cesetlerinin ortadan kaldırılmasına yardım eden Yahudilerdi. Her biri birer mahkûm olan ölüm kampı Sonderkommandoları, 1938-1945 arasında SS bürolarından kurulmuş ad hoc birimler olan SS-Sonderkommandoları ile karıştırılmamalıdır.

Terimin kendisi Almancada "özel birim" anlamına gelir ve Nazilerin Nihai Çözüm'ün farklı açılarını kastederken kullandıkları muğlak ve hüsnütabire dayalı dilin bir parçasıydı.
Fetih Ordusu

Fetih Grubu, Güney Cephesi'ndeki muhaliflerin oluşturduğu Güney Cephesi isimli grubun başarısından ilham alınarak ve Türkiye, Katar ve Suudi Arabistan gibi ülkelerin koordinasyonu sonucu, özellikle rejim güçlerine karşı sahada başarı kazanmak amacıyla kurulmuştur. Fetih Ordusunu oluşturan gruplar; Ahrar-uş Şam, El Nusra Cephesi, Liva el-Hak, Şam Lejyonu, Cund-el Aksa, Ceyşul Sünnet ve Ecned el-Şam olarak açıklanmıştır.

Fetih Ordusu, kuruluşundan kısa süre sonra büyük bir saldırı başlatmıştır. Mart ayının sonunda rejimin elindeki İdlip şehir merkezi ele geçirilmiştir. Birkaç gün sonra Cisr eş Şuğur ve Eriha da ele geçirilerek, İdlip kırsalı Fua ve Kefraya köyleri ile Duhur Havaüssü dışında Suriye birlikleri bölgeden çıkarılmıştır. Fetih Ordusu, bu operasyonlarda muhalefet ile de iş birliğine gitmiştir.

23 Ekim 2015'te Cund el-Aksa, Fetih Ordusu'ndan ayrıldığını duyurmuştur. Cund-el Aksa'nın ayrılma sebebinin bölgede şeriat hukukunun uygulanması konusunda Ahraruş Şam grubu ile anlaşmazlık yaşaması olduğu belirtilmiştir. El Nusra Cephesi'nin de Cund el-Aksa'yı destekleyerek koalisyondan ayrılacağı iddiaları ortaya atılmıştır. Sonradan, Cund el-Aksa'nın koalisyona yeniden katıldığı iddiaları da gündeme gelmiştir. Ocak 2016'da Şam Lejyonu Halep'te yeniden organize olmak amacıyla koalisyondan ayrılacağını açıklamıştır.
Międzymorze

Międzymorze veya Intermarium, I. Dünya Savaşı'ndan sonra Polonya lideri Józef Piłsudski tarafından Doğu Avrupa ülkeleri arasında bir federasyon önerisiydi. Önerilen federasyona Baltık ülkeleri (Litvanya, Letonya, Estonya), Finlandiya, Belarus, Ukrayna, Macaristan, Romanya, Yugoslavya ve Çekoslovakya ile kısmen Bulgaristan'nın da katılması düşünülmekteydi.

Önerilen federasyonun amacı, 16. yüzyılın sonundan 18. yüzyılın sonuna kadar Lehistan Krallığı ile Litvanya Büyük Dükalığı'nı birleştiren Baltık Denizi'nden Karadeniz'e kadar uzanan Lehistan-Litvanya Birliği'ni yeniden canlandırmaktı. Bununla birlikte bu öneri bazı Litvanyalılar tarafından yeni kurulan ülkelerinin bağımsızlıklarına bir tehdit olarak ve bazı Ukraynalılar tarafından bağımsızlık isteklerini tehdit ettiği şeklinde algılanıyordu ve Rusya ile Batılı güçlerin çoğu öneriye karşı çıktılar.
Daniş Tunalıgil

Hüseyin Daniş Tunalıgil (1915, Ankara - 22 Ekim 1975, Viyana), Türk diplomat. Türkiye'nin Viyana büyükelçisi olarak görev yaptığı Viyana'da Ermeni Soykırımı Adalet Komandoları'na mensup üç militan tarafından düzenlenen suikast sonucu öldü.

1933 yılında Galatasaray Lisesi'nden mezun oldu. 1939 yılında Dışişleri Bakanlığı'na girdi. 1941'de Milano Başkonsolosluğu'nda, 1944'te Bern Büyükelçiliği'nde, 1948'de Roma Büyükelçiliği'nde, 1953'te Moskova Büyükelçiliği'nde çeşitli görevlere atandı.

1960 yılında Amman Büyükelçiliğine atandıktan sonra Yugoslavya ve Hollanda nezdinde de Büyükelçi olarak görev yaptı ve son olarak Türkiye Cumhuriyeti Viyana Büyükelçisi tayin edildi.

22 Ekim 1975 tarihinde masekli üç ESAK militanı, Viyana Büyükelçiliği önündeki güvenlik görevlisini öldürerek büyükelçinin ofisine girdi. Daniş Tunalıgil ile karşılaşan militanlar ona büyükelçinin kim olduğu sorusunu sordular. Tunalıgil de kendisi olduğunu söyleyince saldırganlar otomatik silahlarıyla Büyükelçinin üzerine ateş açtılar. Tunalıgil, olay yerinde öldü. Militanlar ise bir araca binerek hızla büyükelçilikten uzaklaştılar. Eylemleri gerçekleştiren militanların kimlikleri belirlenemedi.

Viyana'da 25 Ekim 1975 günü yapılan cenaze töreninden sonra Tunalıgil'in naaşı aynı gün Ankara'ya götürüldü. 27 Ekim günü Dışişleri Bakanlığı binasında başlayan cenaze merasimi, Maltepe Camii'nde kılınan öğle namazıyla sona erdi. Etimesgut havaalanından İstanbul'a taşınan cenaze, 28 Ekim 1975 tarihinde Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.

Bu saldırıdan iki gün sonra 24 Ekim 1975 tarihinde örgüt tarafından Fransa'da suikast eylemi gerçekleştirildi. Türkiye'nin Paris Büyükelçisi İsmail Erez'i ve şoförünü hedef alan saldırıda büyükelçi ve şoförü öldü.
Auguste ve Louis Lumière

Lumière Kardeşler olarak bilinen Auguste Marie Louis Nicolas (19 Ekim 1862, Besançon, Fransa – 10 Nisan 1954, Lyon) ve Louis Jean (5 Ekim 1864, Besançon, Fransa – 6 Haziran 1948, Bandol) tarihteki ilk film yapımcıları arasındadırlar. Sinematograf cihazının patentini almış ve cihazı geliştirmişlerdir. Bu cihaz, Thomas Edison'un geliştirdiği kinematoskopun aksine, aynı anda birden fazla kişinin film izlemesine olanak tanıyordu.

Lumière Kardeşler ilk özel sinema sunumlarını 22 Mart 1895 tarihinde, halka açık olan ve izleyiciden ücret alınan ilk gösterimlerini Paris'te Salon Indian Du Grand Café'de 28 Aralık 1895 tarihinde gerçekleştirmişlerdir. (Bu gösteriye Louis Lumière tarafından öykülü film ve bilimkurgu filmin atası sayılan Georges Melies de davet edilmiştir.) Tarihe geçen bu genel sunum, Lumière kardeşlerin ilk filmi olan Sortie des Usines Lumière à Lyon (Lumière Fabrikasından Çıkan İşçiler) ve bir trenin istasyona yaklaşmasını kesit alan (Bu tren filmi izleyenleri o kadar etkiledi ki izleyiciler yerlerinden kalkıp salondan dışarı cıkmak istediler.) filmin de aralarında bulunduğu on kısa metrajlı filmden oluşuyordu. Her film 17 metre uzunluğundaydı ve yansıtıcı ile çevrildiklerinde 46 saniye sürüyorlardı.

Lumière kardeşlerin, ilk filmlerini, gösterim yılıyla aynı olan 1895'te, Léon Bouly'nin bir yıl önce patenti alınan sinematograf cihazı ile kaydettikleri düşünülmektedir. Daha sonra Lumière kardeşler tarafından da geliştirilen sinematograf, filmlerin kaydedilebildiği, düzenlenebildiği ve yansıtılabildiği bir cihazdı.

Bioskop'un mucitleri Max ve Emile Skladanowsky, bir ay önce (1 Kasım 1895) para ödeyen bir topluluğa hareketli görüntü sunumu yaptıkları halde, sinema tarihçileri Lumière kardeşlerin Grand Café'deki sunumlarını sinemanın gerçek doğuşu olarak kabul ederler. Çünkü Skladanowsky kardeşlerin çift sistemli film yansıtıcıları oldukça kullanışsızdır ve yerini kısa sürede sinematografa bırakmıştır.
Yoz atmaca

Genelde ormanlık alanlarda yaşar ve Türkiye'de gözlemlenebilir. Oldukça yetenekli bir avcıdır, daha çok irili ufaklı kuşları avlar. Boyutları itibarıyla şahinden daha küçük bir kuş olsa da tavşan avlama konusunda da oldukça başarılıdır.

Özellikle Karadeniz Bölgesi'nde atmaca yetiştiriciliğinin yaygınlığı yüzünden çok sayıda çakır ve atmaca doğadan koparılmaktadır. Bazıları geri salınsa da göç mevsimini kaçırdıklarından genelde yolda hayatlarını kaybederler.
Vudaş

Vudaş (Çuvaşça: Вутăш, Vutăş, Rusça: Вудаш), Çuvaş mitolojide su ruhu. Vudaş, efsanelere göre boğularak ölmüştür ve su cinine dönüşmüştür. Yarım insan görünümündedir. Bazen iki ayakları üzerinde insanlar gibi yürüdüğü söylenir. Büyük nehirlerde ve göllerde yaşar. Vudaşın tıpkı insanlarla aynı yaşam tarzına sahip olduğuna inanılırdı. Onlarında aralarında yaşlı erkekler ve bebekler vardır, aileleri bulunur.

Öğleyin insanlar, o sırada Vudaş yıkandığı için yüzmezler. Güneşli günlerde, bir güzel koyu saçlı kız kılığında kıyıya gelir ve uzun saçlarını altın bir tarak ile tarar. Bazen sahilde uykuya dalar. Onu rahatsız etmemek için su kıyısında yürürken iyi davranışlar sergilemek gerekir. Bazen bu ruhlar Su Ana (Çuvaşça: "Şıv Amăşĕ"), Su Ata (Çuvaşça: "Şıv Aşşĕ"), Su Tanrısı (Çuvaşça: "Şıv Turo") ve Su Şeytanı ("Şıv Şuytan") ile özdeşleşmiştir.

Vodyanoy vücudu genellikle siyah balık pullarla örtülü, yosun ve çamur kaplı olan, yeşilimsi sakallı ve uzun saçlı çıplak bir adam olarak görünür. Onun pençe gibi elleri perdelidir; bir balık kuyruğu, kırmızı-sıcak kömür gibi yanar gözleri vardır. O genellikle gürültülü sıçramalar yapar, ırmak boyunca yüzer. Yerel kültürlerde boğulmalar Vodyanoy'un eseri olarak görülür. Kızdırıldığı zaman Vodyanoy barajları, su değirmenlerini yıkar; insanlar ve hayvanlar boğulur. Köle olarak ona hizmet etmeleri için insanları su altına sürükler.

Çek ve Slovak folklorunda Vodnik'in solungaçları vardır, saçları yeşil yosun rengindedir. Genel olarak kıyafeti ve görünümü bazen bir serseriye benzer bir insan şeklindedir. Tuhaf şapkalar takan bir denizci gibidir.
Toi, la musique et moi

"Toi, la musique et moi" (), Mary Christy tarafından seslendirilen 1976 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Monako'yu temsil eden şarkı. Şarkı Fransızca dilinde seslendirilmiştir. Gilbert Sinoué tarafından yazılmıştır.

Şarkı yarışmada Portekiz'in temsilcisi Carlos do Carmo'in şarkısı "Uma flor de verde pinho"'dan sonra ve Fransa'nın temsilcisi Catherine Ferry'ın şarkısı "Un, deux, trois"'den önce 16. sırada çıkmıştır. Yarışmada 18 şarkı arasından 3. olmuştur.
Berk Tokay

Grafi2000'de flashberk isimli köşenin sahibidir. Grafi2000 prodüksiyon olarak başta "Koca Kafalar" ve "grafi2000 comedy" olmak üzere çeşitli televizyon projelerine imza atmıştır.

İlk yetişkin çizgi filmi "Pembe ve Mavi"nin Serkan Altuniğne, Varol Yaşaroğlu ve kardeşi Vural Yaşaroğlu'yla birlikte yazarlığını yapmıştır. Vural ile birlikte Koca Kafalar'da ikili oluşturmuşlardır. Özellikle Koca Kafalar oldukça beğenilmiştir. Eserlerinin arasında bir zamanlar internet fenomeni olan Noel Dayı da bulunmaktadır.

23 Nisan 2016'da ön gösterimini yapmış ve 2 Mayıs 2016 tarihinde resmî olarak başlamış olan Kral Şakir çizgi dizisinin Varol Yaşaroğlu ve Haluk Can Dizdaroğlu ile birlikte yaratıcısıdır.
Alper Akçam

Almanya'nın Bad Kreuznach kasabasında bir işçi ailesinin çocuğu olarak dünyaya gelen Alper, burada çocuk yaşta yöresel amatör ekiplerinden Bavaria Ebernburg'un altyapısında futbola başladı. 2001 yılına kadar burada oynadıktan sonra Alman futbolunun köklü ekiplerinden 1. FC Kaiserslautern'in altyapısına transfer oldu. 2006 senesinde profesyonelliğe geçiş mukavelesi imzalayarak A takıma yükseldi. Burada daha çok 1. FC Kaiserslautern'in A2 takımı olan 1. FC Kaiserslautern II'de görev aldı ve sadece dört Bundesliga karşılaşmasında A takım için oynadı. Almanya'nın 3 Ligi'nde oynayan 1. FC Kaiserslautern II için oldukça başarılı karşılaşmalar çıkardı. 1. FC Kaiserslautern'de istikbal göremediğinden takımdan ayrılma kararı alıp şansını Türkiye'de denemek istedi ve neticesinde 2010-11 sezonunda Gaziantepspor'a transfer oldu. 2 sezon Gaiantepspor'da oynayıp pek forma şansı bulamayınca Almanya'ya geri döndü. 2016-17 sezonu öncesi Manisa Büyükşehir Belediyespor'a transfer oldu. Ertesi sezon Manisa ile 3. Lig Şampiyonluğu yaşadı. 3 yıllık Manisa macerasının ardından 2019 yazında Almanya 5. Lig takımı BFV Hassia Bingen'e transfer oldu.
MG 15

MG 15, II. Dünya Savaşı'nda Alman yapımı, 1930'lu yılların başlarında bombardıman uçaklarını korumak için kullanılan 7,92 mm çapında şerit beslemeli Makineli tüfektir. 1941'de kara birlikleri tarafında da kullanılmaya başlanmıştı.

1920'li yılların ortalarında MP30'dan esinlenerek Louis Stange şirketi tarafından üretilmiştir. Uçaklarda kullanılmak üzere hareket ettirilebilir dayanaklar ile monte edilmiştir. Buna bir nevi kilitleme sistemide denebilir.
Babilik

Babilik (Farsça: بابیه‎, Babiyye), 19. yüzyılda İran'da doğan dini hareket. Bab, İranlı Seyyid Ali Muhammed'in (doğ. 1819 - öl. 1850) lakabıdır. Seyyid Ali Muhammed 1844'te, yeni bir çağı müjdelediğini ve beklenen kişi (Mehdi, Kaim) olduğunu ilan etti. Bu tarihten sonra İran'da ona inanan büyük bir Babi kitlesi meydana geldi. Dönemin İran'ı gibi güçlü bir din adamı sınıfının bulunduğu bir ülkede yeni ve farklı bir dini inanışa sahip Babiler, bu tarihten ve özellikle Bab'ın 9 Temmuz 1850'de Tebriz'de kurşuna dizilmesinden sonra İran yönetimince büyük bir baskıya maruz kaldılar.

Babilerin yaşadığı değişik işkence ve idam yöntemleri, İran'da yaşayan Batılılarca ve dönemin doğu bilimcileri ve tarihçilerince (Edward G. Browne, A.L.M. Nicholas, fotoğrafçı Antoin Sevruguin gibi.) gözlemlendi. Lübnanlı yazar Amin Maalouf'un romanı Semerkant'''ın İran'da geçen bir bölümünde baskıdan kaçıp gizlenmekte olan Babiler'' geçer.
Miraçname

Miraçname ya da Mîrâcnâme, Muhammed'in peygamberliğinin dokuzuncu senesinde meydana gelen miraçı anlatan manzumelerdir. Daha çok Türkler ve İranlılar tarafından kaleme alınmıştır ve mûsikî formu olarak işlenmesi Türklere aittir.

İslam'da olduğu gibi birçok inançta Evren yeryüzü ve gökyüzü (7 kat gök) olarak iki bölümden oluşur. Buna göre iyi ruhlar ölümden sonra gökyüzüne, cennete yükselirken, kötü ruhlar yerin altına iner, cehennemde azap çekerler. Göğü Tanrı'ya mekân olarak seçen inanç sistemleri, ölüm sonrası ruhlarının gökyüzüne yükseldiğine ve orada sonsuz yaşama ulaştığına inanmışlardır. Kur'an'da İsra ve Necm surelerinde kullanılan İsra Mescid-i Haram, Mescid-i Aksa, sidret'ül münteha, kab-ı kavseyn gibi birkaç deyim ve cümlecik üzerinden değişik rivayetlerle desteklenerek senaryolaştırılan Miraç hikâyesi ile Ardavirafname arasında birçok paralellikler göze çarpar. Ardavirâf, ömrü boyunca günah işlemediği için din adamları kurulu tarafından Ahura Mazda ile görüşmeye gönderilir. Meng isminde bir içecekten üç kadeh içtikten sonra uykuya dalar. Yedi gün boyunca Kutsal Surûş ve tanrı Azer'in eşliğinde Çinvat Köprüsü'nden geçer, cenneti ve sonra sırasıyla araf ve cehennemi gezer.

Miraç anlatısına göre; "Bir gece, Muhammed, Cebrail eşliğinde, burak isimli bineğe binerek Mescid-i Aksa’ya gider. Orada, İbrahim, Musa, İsa ve diğer peygamberlerden bazılarıyla görüştükten sonra göğün en son katı olan sidret'ül müntehaya yükselir. Allah ile görüşür, cennet ve cehennemi görür ve evine döner. Sünni inancına göre bu yolculuk esnasında, diğer bazı hükümler yanında beş vakit namaz da farz kılınmıştır. Yine Sünni inancında Muhammed bu yolculuğu hem ruh hem beden ile Şii inancında ise sadece ruh ile yapmıştır."
Fotoheterotrof

Fotoheterotroflar (Yun: photo=ışık, hetero = başkası, troph = beslenme) heterotrofik fototroflardır - yani ışığı enerji için kullanan, ancak karbondioksiti tek karbon kaynağı olarak kullanamayan organizmalardır. Sonuç olarak, karbon gereksinimlerini karşılamak için çevreden organik bileşikler alırlar; bu bileşikler arasında karbonhidratlar, yağ asitleri ve alkoller bulunur. Fotoheterotrofik organizmaların örnekleri arasında mor kükürt ve yeşil kükürt olmayan bakteriler ve heliobakteriler bulunur. Yakın zamanda yapılan araştırmalar, Doğu Eşekarısı ve bazı yaprak bitlerinin enerji kaynaklarını desteklemek için ışığı kullanabilecekleri belirtilmiştir.

Çalışmalar, memeli mitokondrilerinin ışığı yakalayabildiğini ve ışığı yakalayan bir klorofil metaboliti ile karıştırıldığında ATP'yi sentezleyebildiğini göstermiştir. Bir araştırma, aynı metabolitin Caenorhabditis elegans solucanına verildiğinde, yaşam süresinde bir artışla birlikte ışığa maruz kalması üzerine ATP sentezinde artışa yol açtığını göstermiştir.

Fotoheterotroflar, iki yoldan biriyle ışığı kullanarak ATP üretirler: Ya bakteriyoklorofil bulunan bir reaksiyon merkezi ya da bir bakteriyorodopsin kullanırlar. Klorofil bulunan mekanizma, fotosentezdekine benzer, Işığın bir reaksiyon merkezindeki molekülleri harekete geçirdiği ve bir elektron taşıma sistemi (ETS) boyunca elektron akışına neden olduğu yerdir. Proteinlerden geçen bu elektron akışı, hidrojen iyonlarının bir zar tarafınca pompalanmasına neden olur. Bu proton düşümünde depolanan enerji, ATP sentezini yürütmek için kullanılır. Fotoototrofların aksine, elektronlar yalnızca devirli bir yolda akış gösterirler: reaksiyon merkezinden salınan elektronlar ETS'den akar ve reaksiyon merkezine geri döner. Herhangi bir organik bileşiği indirgemek için kullanılmazlar. Mor kükürt olmayan bakteriler, yeşil kükürt olmayan bakteriler ve heliobakteriler, bu fotoheterotrofi düzenini gerçekleştiren bakteri örnekleridir.

H2D olan yer su, H2S veya elektronları ve protonları redüklemeyi sağlayan başka bir bileşik / bileşikler olabilir; 2D + H2O çifti, oksitlenmiş biçimi temsil eder.

Bu karbon döngüleme yöntemi, indirgenmiş karbon bileşiklerinin az olduğu ve ara dönüşümler sırasında CO2 olarak israf edilemediği, ancak güneş ışığıyla oluşturulan bol miktarda enerji bulunduğu durumlarda yararlıdır.
Ummagumma

Ummagumma, Pink Floyd'un 1969'da çıkardığı progresif ve psychedelic müzik tarzında olan bir çift albümdür. Albümün ilk bölümü, o zamanki önemli parçalarının çalındığı bir canlı kayıtken, ikinci tarafı grubun üyelerinden her birinin ayrı bestelediği parçalardan oluşmaktadır.

Ummagumma bir çift albümdür. Albümün ilk tarafı 27 Nisan 1969'da, Mothers Club, Birmingham ve bir sonraki hafta, 2 Mayıs'ta, Manchester College of Commerce'de (Manchester Ticaret Koleji) kaydedilmiştir. Albümün ikinci kısmı ise dört solo bölümden oluşmaktadır. David Gilmour, Richard Wright, Nick Mason ve Roger Waters'tan her birine yarım plaklık yer verilmiştir.

Albüm, İngiltere'de 25 Ekim 1969'da, Amerika'da ise 10 Kasım'da piyasaya sürülmüştür. Albüm, İngiltere listelerinde 5. sıraya gelebilirken, Amerika'da 74. sıraya kadar çıkarak Pink Floyd'un Amerika'da ilk defa ilk 100'e girebilmesini sağlamıştır. Amerika'da, albüm Şubat 1974'te Gold olurken, Mart 1994'te de Platinum olmuştur.

1987'de, albüm çift CD olarak piyasaya tekrar sürülmüştür. Dijital olarak geliştirilmiş versiyonu İngiltere'de 1994'te çıkarken Amerika'da 1995'te piyasa sürülmüştür. Orijinal plak versiyonunun iç kapağında görünen Waters'ın ilk karısı, iki CD versiyonunda da görülmemektedir.

Orijinal plağın kapağı İngiltere (ve Kanada) ve Amerika versiyonlarında farklıdır. İngiliz plak kapağında, Gigi filminin müzik albümü 'Pink Floyd' harflerinin olduğu yerin hemen üstündeki duvara yaslanmıştır. Amerikan versiyonunda ise Gigi film müzikleri albümü, telif hakları yüzünden beyazlaştırılmıştır. Albüm kapağının içinde, David Gilmour'ın Elfin Meşe Ağacı'nın önünde bir resmi vardır. Ara kapağa, grubun alet edavatını Biggin Hill Airfield üzerindeki bir otobana yığılmış halde gösteren resmi koyma fikri Nick Mason'dan çıkmıştır.