Hitler Yemini

Hitler Yemini (Almanca: Führereid veya Führer Yemini), Alman Silahlı Kuvvetlerinin subay ve askerleri ile Nazi Almanyası memurlarının 1934 ile 1945 yılları arasında ettikleri bağlılık yemini. Yemin, ülkenin anayasasına bağlılık yerine Adolf Hitler'e kişisel sadakat sözü veriyordu. Tarihçiler, Üçüncü Reich'ın bu yeminini, savaş suçları, zulüm ve soykırım işlemek için verilen emirlere uymak için önemli bir psikolojik unsur olarak görür. Nürnberg mahkemeleri sırasında birçok Alman subay, ettikleri yeminini, savaş suçları ve insanlığa karşı suçlara karşı savunma olarak kullanmaya çalışmış fakat başarısız olmuşlardır.

Weimar Cumhuriyeti döneminde, Reichswehr tarafından yemin edilen bağlılık yemini, askerlerin Reich Anayasasına ve yasal kurumlarına bağlılık yemini etmelerini gerektiriyordu. Hitler'in 1933'te Şansölye olarak atanmasının ardından, askeri yemin değişti, askerler o andan itibaren insanlara ve ülkeye sadakat yemini ediyordu. Almanya Cumhurbaşkanı Paul von Hindenburg'un öldüğü gün, ülkenin Nazileştirilmesinin bir parçası olarak yemin tekrar değiştirilerek, artık Anayasa'ya veya kurumlarına bağlılık değil; ancak Führer Adolf Hitler'in kendisine olan bağlayıcı bir sadakatti.

Popüler görüş, Hitler'in yeminini kendisinin hazırladığı ve bunu orduya dayattığı yönündeyse de yemin, Savunma Bakanı General Werner von Blomberg ve Bakanlık Dairesi başkanı General Walther von Reichenau'nun girişimiydi. Blomberg ve Reichenau'nun ordunun Hitler'e yemin etmesindeki niyeti, kendisiyle ordu arasında Hitler'i orduya daha sıkı bir şekilde bağlanması ve NSDAP'den uzaklaşmasını amaçlayan kişisel özel bir bağ oluşturmaktı. Yıllar sonra Blomberg, o zaman yemininin tüm sonuçlarını düşünemediğini itiraf etti.

20 Ağustos 1934'te kabine, orijinal yeminlerin yerini alan Devlet Memurları ve Silahlı Kuvvetler Askerlerinin Bağlılığı Hakkında Kanun'u çıkardı. Yeni yasa, hem silahlı kuvvetler mensuplarının hem de memurların kişisel olarak Hitler'e sadakat yemini etmeleri gerektiğine hükmetti.

Reichswehreid adlı Orijinal Yemin, Reichspräsident Friedrich Ebert'in Alman Reich (sözde Weimar Cumhuriyeti) için Weimar Anayasasını imzalamasından kısa bir süre sonra, 14 Ağustos 1919'da yürürlüğe girdi. Versay Antlaşması, Reichswehr'i toplam 100.000 askerle sınırlandırdı.

2 Ağustos 1934'te Alman Cumhurbaşkanı Paul von Hindenburg'un ölümünden sonra Hitler, Reichsprasident ve Reichskanzler makamlarını birleştirdi ve kendisini Führer ve Reichskanzler ilan etti. Savaş Bakanı Werner von Blomberg, Führereid (Hitler yemini) olarak bilinen yeni bir ifade yayınladı. Şu andan itibaren tüm askeri personel Adolf Hitler'in kendisine bağlılık yemini etti.

Ich schwöre: Ich werde dem Führer des Deutschen Reiches und Volkes Adolf Hitler treu und gehorsam sein, die Gesetze beachten, und meine Amtspflichten gewissenhaft erfüllen, so wahr mir Gott helfe.

"Yemin ederim: Alman imparatorluğunun ve halkının lideri Adolf Hitler'e, sadık ve itaatkâr olacağım. yasaya uymak ve resmi görevlerimi vicdanlı bir şekilde yerine getirmek için bana yardım et Tanrım! "

Alman silahlı kuvvetleri ve memurları gibi, nazi kukla devletlerinden ve işgal altındaki ülkelerden gelen yabancı gönüllüler ve askere alınanların, Adolf Hitler'e kişisel sadakat ve itaat yemini etmeleri gerekiyordu. Yabancı lejyonların ve tümenlerin yeminlerinin, Hitler’in savaşına işbirlikçi olarak değil, ülkelerini Bolşevizme karşı savunan sadık yurtseverler olarak katılmaya gönüllü olduklarını göstermek için bazı ulusal kimlik parçalarını ellerinde tutmalarına izin verildi. Birçok işbirlikçinin savaştan sonra kullanmaya çalışacağı bir argümandı.

"Tanrı'ya yemin ederim ki bu kutsal yemini, Bolşevizme karşı mücadelede Alman silahlı kuvvetlerinin komutanı Adolf Hitler'e mutlak itaat ve korkusuz bir asker olarak vereceğim. Bu yemin için hayatımı feda edeceğim".