Elizabeth Bowen

Elizabeth Bowen CBE ( ; 7 Haziran 1899- 22 Şubat 1973), İrlandalı Protestanların "büyük evi" hakkındaki kitaplarının yanı sıra savaş zamanı Londra yaşamı hakkındaki kurgularıyla dikkat çeken İrlandalı-İngiliz bir romancı ve kısa öykü yazarıdır.

Elizabeth Dorothea Cole Bowen, 7 Haziran 1899'da Dublin'deki 15 Herbert Place'de, 1500'lerin sonlarına kadar uzanan ve Galler kökenli İrlandalı soylu ailesinin başı olarak babasının yerine geçen avukat Henry Charles Cole Bowen'in (1862–1930) ve Mount Temple, Clontarf, Dublin'den Henry FitzGeorge Pomeroy Colley'nin kızı, 4. Viscount Harberton'un torunu Florence Isabella Pomeroy (ö. 1912) kızı olarak dünyaya gelmiştir. Florence Bowen'in annesi 4. Viscount Powerscourt'un torunudur. Elizabeth Bowen, Upper Mount Caddesi'ndeki yakındaki St Stephen Kilisesi'nde vaftiz edilmiştir. Ailesi daha sonra onu babasının aile evine, County Cork'taki Kildorrery yakınlarındaki Farahy'deki Bowen's Court'a getirmiş ve burada yazlarını geçirmiştir. Kalıcı çocukluk arkadaşları arasında sanatçılar Mainie Jellett ve Sylvia Cooke-Collis de vardır. Babası 1907'de akıl hastası olunca, o ve annesi İngiltere'ye taşındı ve sonunda Hythe'ye yerleştiler. Annesi Eylül 1912'de öldükten sonra Bowen, teyzeleri tarafından büyütülmüştür; babası 1918'de yeniden evlendi. Downe House School'da Olive Willis'in başkanlığında eğitim görmüştür. Londra'daki sanat okulunda bir süre okuduktan sonra yeteneğinin yazı yazmak olduğuna karar vermiştir. Bloomsbury Grubu'na katılmış ve kısa öykülerden oluşan Encounters (1923) adlı ilk kitabı için bir yayıncı aramasına yardımcı olan Rose Macaulay ile iyi arkadaş olmuştur.

1923'te, daha sonra BBC'de çalışan eğitim yöneticisi Alan Cameron ile evlenmiştir. Evlilik "cinsiyetsiz ama mutlu bir birliktelik" olarak tanımlanmıştır." Evliliğin asla tamamlanmadığı rivayet edilir. Kendisinden yedi yaş küçük Kanadalı bir diplomat olan Charles Ritchie ile otuz yıldan fazla süren ilişki de dahil olmak üzere çeşitli evlilik dışı ilişkileri vardır. Ayrıca İrlandalı yazar Seán Ó Faoláin ile ve Amerikalı şair May Sarton ile ilişkisi vardır. Bowen ve kocası ilk olarak Oxford yakınlarında yaşamışlardır; burada Maurice Bowra, John Buchan ve Susan Buchan ile sosyalleşmişlerdir; Bowen, The Last September (1929) dahil ilk romanlarını burada yazmıştır. To the North'un (1932) yayımlanmasının ardından, Londra'daki 2 Clarence Terrace, Regent's Park'a taşınmışlar ve burada The House in Paris (1936) ve The Death of the Heart (1938) romanlarını yazmıştır. 1937'de İrlanda Edebiyat Akademisi'ne üye olmuştur.

1930'da Bowen, Bowen's Court'u miras alan ilk (ve tek) kadın olmuştur ancak İngiltere'de kalmış ve İrlanda'ya sık sık ziyaretlerde bulunmuştur. İkinci Dünya Savaşı sırasında Britanya Enformasyon Bakanlığı'nda çalışmış ve özellikle tarafsızlık konusu olmak üzere İrlanda'nın görüşleri hakkında rapor vermiştir. Bowen'ın siyasi görüşleri Burke'ün muhafazakarlığına yöneliyordu. Savaş sırasında ve sonrasında, savaş zamanı Londra'sındaki yaşamın en büyük ifadelerinden biri olan The Demon Lover and Other Stories (1945) ve The Heat of the Day (1948) romanlarını yazmıştır; aynı yıl CBE ödülüne layık görülmüştür.

Kocası 1952'de emekli oldu ve Bowen's Court'a yerleştiler; kocası birkaç ay sonra orada öldü. Virginia Woolf, Eudora Welty, Carson McCullers, Iris Murdoch ve tarihçi Veronica Wedgwood da dahil olmak üzere birçok yazar onu 1930'dan itibaren Bowen's Court'ta ziyaret etmiştir. Bowen yıllarca evi ayakta tutmak için mücadele etmiş ve para kazanmak için Amerika Birleşik Devletleri'nde ders vermiştir. 1957'de Bowen's Court'ta arkadaşı ressam Patrick Hennessy tarafından portresi yapılmıştır. 1958'de Roma'da Bir Zaman'ı (1960) araştırmak ve hazırlamak için İtalya'ya gitmiştir, ancak ertesi yıl Bowen, 1960 yılında yıkılan çok sevdiği Bowen's Court'u satmak zorunda kalmıştır. Sonraki aylarda CBS için Bob Monks'un kameraman ve yardımcı yapımcı olarak Ireland the Tear and the Smile adlı belgeselin anlatımını yazmıştır. Kalıcı bir evi olmadan birkaç yıl geçirdikten sonra Bowen, sonunda 1965'te Hythe'deki Church Hill'de bulunan "Carbery"ye yerleşmiştir.

Son romanı Eva Trout veya Changing Scenes (1968), 1969'da James Tait Black Memorial Ödülü'nü kazanmış ve 1970'te Man Booker Ödülü'ne aday gösterilmiştir. Daha sonra, John Berger'in G. romanı için verilen 1972 Man Booker Ödülü'nde arkadaşı Cyril Connolly ile birlikte seçiciydi. 1972 Noelini arkadaşları Stephen Vernon ve eşi Leydi Ursula ( Westminster Dükü'nün kızı) ile birlikte Kinsale, County Cork'ta geçirmiş ancak dönüşünde hastaneye kaldırılmıştır. Burada Connolly, Lady Ursula Vernon, Isaiah Berlin, Rosamund Lehmann ve edebiyat temsilcisi Spencer Curtis Brown tarafından ziyaret edilmiştir.

1972'de Bowen akciğer kanserine yakalanmıştır. 22 Şubat 1973'te University College Hastanesi'nde 73 yaşında ölmüştür. Kocasıyla birlikte Bowen's Court'un kapısına yakın olan Farahy'deki St Colman'ın kilise avlusuna gömülmüştür. Burada, her yıl yazarın yaşamının anıldığı St Colman Kilisesi'nin girişinde yazara adanmış bir anma plaketi (üzerinde John Sparrow'un sözleri bulunmaktadır) bulunmaktadır.

1977'de Victoria Glendinning, Elizabeth Bowen'ın ilk biyografisini yayımlamıştır. 2009 yılında Glendinning, Charles Ritchie ile Bowen arasındaki ilişki hakkında, onun günlüklerine ve ona yazdığı mektuplara dayanarak bir kitap yayımlamıştır. 2012 yılında English Heritage, Bowen's Regent's Park'ın Clarence Terrace'taki evini mavi bir plaketle işaretlemiştir. Bowen'in 1925'ten 1935'e kadar The Croft, Headington'daki Coach House'daki ikametgahını işaretlemek için 19 Ekim 2014'te mavi bir plaket açılmıştır.

Bowen, "kapak açıkken hayat ve kapak açıldığında ne olacağı", düzenli yaşamın masumiyeti ve deneyimi dönüştüren nihai, önlenemez güçlerle büyük ölçüde ilgileniyordu. Bowen ayrıca saygınlık kisvesinin altında yatan ihaneti ve sırları da inceledi. Eserlerinin üslubu son derece ayrıntılıdır ve edebi modernizme çok şey borçludur. Bir film hayranıydı ve zamanının film yapım tekniklerinden etkilenmişti. Bowen'ın eserlerinin geçtiği yerler çoğunlukla karakterlerin psikolojisi ve olay örgüsüyle ilgilidir. Bowen'in savaş romanı The Heat of the Day (1948), İkinci Dünya Savaşı'nın bombalama baskınları sırasında Londra'nın atmosferinin en iyi tasvirlerinden biri olarak kabul edilir.

Aynı zamanda hayalet hikâyelerinin de önemli bir yazarıydı. Doğaüstü kurgu yazarı Robert Aickman, Elizabeth Bowen'ı hayalet hikâyelerinin "yaşayan en seçkin uygulayıcısı" olarak görüyordu. Onun "The Demon Lover" adlı öyküsünü The Second Fontana Book of Great Ghost Stories antolojisine dahil etmiştir.