Pindus Muharebesi

Pindus Muharebesi (), 28 Ekim - 13 Kasım 1940 tarihleri arasında Yunanistan'ın Epir ve Batı Makedonya bölgesindeki Pindus Dağları'nda meydana geldi. Elit İtalyan 3. Alp Tümeni "Julia" Yunanistan'ın Pindus bölgesini işgal etti. Tümen, ilk ilerleyişinden sonra Yunan ordusu tarafından kuşatıldı ve ağır kayıplar verdikten sonra geri çekilmek zorunda kaldı. Sonrasında, Yunanlılar, Arnavut topraklarının derinliklerine ilerleyerek İtalyanları geri püskürtmeyi başardılar.

1939'da İtalya'nın Arnavutluk'u işgalinden sonra, Yunan Genelkurmay Başkanlığı, sonunda 28 Ekim 1940'ta başlayan Arnavutluk topraklarından potansiyel bir İtalyan saldırısı konusunda uyarıldı. Bir İtalyan savaş konseyi sırasında, Arnavutluk'taki İtalyan komutan General Visconti Prasca, Pindus sıradağlarının İtalyan birlikleri için sorun olmayacağını belirtti ve tümenlerini modern bir Hannibal gibi doğrudan Atina'ya götürmede hiçbir zorluk öngörmedi. Yunanlılar, harekat alanını Pindus Müfrezesi ile birbirine bağlanan Epir ve Makedonya sektörlerine ayırdı. Albay Konstantinos Davakis komutasındaki Pindus Müfrezesi, Pindus sıradağlarında bir hat boyunca konuşlandırıldı.

Julia Tümeni'nin birincil amacı, Pindus sıradağlarına doğru ilerlemek ve Metsovo kasabasındaki stratejik geçidi ele geçirmekti. Bu hareket, Yunan ikmal hatlarını kıracağı ve Epir'deki Yunan kuvvetlerini Makedonya'dakilerden ayıracağı için savaşın sonucu üzerinde çok önemli bir etkiye sahip olacaktı. Julia, buzlu yağmurda dağlık araziyi aşmayı başardı ve Vovousa köyünü ele geçirdi, ancak Metsovo'ya ulaşamadı. 2 Kasım'da Davakis, Fourka yakınlarında bir keşif görevi sırasında ağır şekilde yaralandı. Ancak İtalyanlar, gelen Yunanlar karşısında insan gücünden ve erzaktan yoksun olduklarını anlamıştı.

3 Kasım'da, ilk ilerlemenin ardından İtalyan öncüsü her taraftan kuşatıldı. Julia'nın komutanı, İtalyan karargahından yardım saldırıları talep etti ve İtalyan kuvvetleri savaşa atıldı. Ancak, Arnavutluk'tan gelen takviye kuvvetleri, kesilen İtalyan kuvvetlerine ulaşamadı ve Julia ağır kayıplar verdi. Bu arada, Yunan takviye kuvvetleri Pindus bölgesine gelirken, erkekler, kadınlar ve çocuklar da dahil olmak üzere yerel halkın yardımı paha biçilmezdi. Durum İtalyanlar için daha da zorlaştı ve bölgeye ilerleyen Yunan birliklerinin baskısı altına girdi.

Julia sonunda kuşatmadan kurtulmayı başardı, ancak gücünün yaklaşık beşte birini kaybetti ve Konitsa'ya çekildi. Başlangıçta İtalyan ilerlemesi sırasında ele geçirilen köyler - Samarina ve Vovousa - 3-4 Kasım'da ilerleyen Yunan kuvvetleri tarafından yeniden ele geçirildi. Bir haftadan kısa bir süre içinde, geri kalan İtalyan birlikleri, savaş ilanından önce sınır boyunca işgal ettikleri aşağı yukarı aynı mevzilere geri püskürtüldü.

13 Kasım'a kadar tüm sınır bölgesi İtalyan birliklerinden temizlendi ve böylece Pindus Savaşı tam bir Yunan zaferiyle sona erdi. Yunanistan'ın başarısı için son derece önemli olan, Regia Aeronautica'nın Yunan kuvvetlerinin cepheye doğru hareket ederken seferberliğini ve konuşlandırılmasını saldırıp bozmadaki başarısızlığıydı. Hareketi engellemedeki bu başarısızlık nedeniyle, Yunanlıların dağlık arazide cephe hatlarına insan ve malzeme nakletmede karşılaştıkları coğrafi ve teknik engellerin aşılabilir olduğu ortaya çıktı.

Başarısız işgal sonucunda İtalyanlar 5.000 asker kaybetti. Pindus ve Elea-Kalamas sektörlerindeki başarılı Yunan savunmasının ardından Yunanlılar, Arnavut topraklarının derinliklerine ilerleyerek İtalyanları geri püskürtmeyi başardılar. Çatışmalar sırasında yerli kadınların sağladığı yardımın savaşın sonucu için çok önemli olduğu iddia edildi. Çevre köylerin kadınları, Yunan kuvvetlerine çeşitli şekillerde yardım ederken, en önemli katkıları, kötü hava koşulları ve zorlu koşullar nedeniyle araçların savaş alanlarına ulaşamaması nedeniyle cepheye silah, yiyecek, giyecek ve diğer önemli erzakların taşınması oldu.