SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
2013-14 UEFA Şampiyonlar Ligi grup aşaması

2013-14 UEFA Şampiyonlar Ligi'nde grup aşaması 17 Eylül 2013'te başlayıp 11 Aralık 2013'te sona erecektir.Bu aşamada 16 takımı Play-off'tan gelmek üzere 32 takım gruplarda ilk iki sırayı almak için mücadele edecektir.Gruplarını üçüncü sırada bitiren takımlar 2013-14 UEFA Avrupa Ligi Son 32 turuna dahil olurken,sonuncu bitirenler ise Avrupa kupalarına veda edecektir.

Kulüpler 2013 UEFA kulüp katsayılarına göre 4 torba halinde sıralandılar.2012-13 şampiyonu Bayern Münih otomatik olarak birinci torbada yer aldı.Aynı ülke takımları aynı grupta yer almayıp,aynı tarih ve aynı saatlere maçları denk getirilmedi. Rus takımlarının iç saha maçları ise sert hava şartlarından dolayı son grup maçlarına denk getirilmemiştir.Maximum rating amacıyla A-D grupları farklı tarih, E-H grupları farklı tarih olmak üzere maç fikstürleri hazırlanmıştır.32 takım aşağıdaki gibi sıralandı.
Ashli Babbitt

Babbitt 10 Ekim 1985'te San Diego, Kaliforniya'da doğdu. 14 yıl boyunca Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri ve Ulusal Muhafız Birliğinde görev yapmış bir askerdi. Afganistan ve Irak'ta iki operasyonel harekata katıldı. Ayrıca Kuveyt ve Katar'daki ABD Ulusal Muhafız Birliğinde görev yaptı. Eşi ile birlikte yaşadıkları San Diego, Kaliforniya'da küçük bir dükkanları vardı.

Babbitt, 6 Ocak 2021'de Washington, DC'de gerçekleşen 2021 Amerika Birleşik Devletleri Kongre Binası baskınında parlamento binasının kapısı üzerindeki kırık camdan içeri girmeye çalıştığı esnada güvenlik güçleri tarafından boynundan silahla vurularak öldürüldü.
Oyıl Nehri

Mugodzhar Tepeleri'nden doğduktan sonra ağırlıklı olarak batı yönünde akar. Poduralsky Platosu'nun orta kısmından geçtikten sonra, Hazar Depresyonu'nda yer alan Aktöbe tuz gölü'nde son bulur.

Nehirin ana su kaynağı kar suların erimesi ile oluşur. Yaz aylarında nehir yatağı yer yer kurur, Kasım sonu ile Mart sonu arasında ise genellikle donar. Nehir suyunun bir kısmı sulama amacıyla kullanılmaktadır.
M19 mayını

M19, ABD yapımı geniş kare plastik kutu şeklinde bir tanksavar mayınıdır. Mayının sadece çok ufak olan iki metal parçası bulunmaktadır. Bunlar toplamda sadece 2,86 gr ağırlığa ulaşan bakır fünye kapsülü ve paslanmaz çelikten ateşleme iğnesidir. Bu da mayını detektörler tarafından bulunmasını neredeyse imkânsız hale getirmiştir. Şili, Güney Kore ve Türkiye'de lisanslı olarak üretilmiştir. Kullanan ülkeler sırasıyla: Afganistan , Angola, Çad, Şili, Kıbrıs Cumhuriyeti, İran, Irak, Ürdün, Kore, Lübnan, Batı Sahra ve Zambiyadır.

Mayın zeytin yeşili renginde geniş kare plastik bir kutu ve merkezinde ateşleme fünyesi bulunmaktadır. Doğal şartlarda taşıma sapından tutularak elle taşınır. Mayının üzerinde bulunan M606 fünyesi sarı veya kabartma olarak S ve A harfli iki adet konumda çalışır. S harfi İngilizce SAFE, A harfi ise ARMED kelimelerinin kısaltmasıdır. Mayın üzerinde ikincil bir fünye düzeneği daha bulunmaktadır. Bu fünyeler tuzaklama amaçlıdır. Bunun için M1 tipi açmayı önleyici fünye veya M5 tipi fare kapanı sınıfında kaldırmayı önleyici fünyeler kullanılmıştır.
Demonim

Demonim, belirli bir yerin sakinlerini veya yerlilerini tanımlamak için söz konusu yerin adından türetilmiş kelimedir. Demonimlere örnek olarak İstanbul'da yaşayan bireyler için İstanbullu, Çin'deki yerli halk için Çinli, Svahili sahili yerlileri için Svahili ya da Vasvahili, Amerika Birleşik Devletleri için Amerikalı gibi ifadelerin kullanılması verilebilir. Etnik gruplara verilen isimlendirme olan etnonim ile karıştırılmamalıdır. Örneğin bir etnonim olarak kullanılabilen Kazak sözcüğü Kazaklara atıfta bulunurken, Kazakistanlı kelimesi tüm Kazakistan ahalisini kapsar.

Kelime kökeni Grekçe halk veya kabile anlamına gelen δῆμος (dêmos) ile isim manasındaki ὄνυμα (ónuma) sözcüklerinin birleştirilmesine dayanmaktadır ve 1990'larda popülerize edilmiştir.
Katharine Park

Katharine Park, Harvard Üniversitesi'nde Bilim Tarihi alanında Radcliffe profesörüdür. Orta Çağ ve Rönesans Avrupası'nda cinsiyet, cinsellik ve kadın bedeni tarihi ile Orta Çağ'daki deneyim ve gözlem kategorileri ve uygulamaları konusunda uzmanlaşmıştır. 1981'de Harvard'da bilim tarihi alanında doktora yapmadan önce, 1974'te Marshall Bursu ile ödüllendirildikten sonra Londra Üniversitesi, Warburg Enstitüsü'nde Rönesans'ın birleşik tarihi çalışmalarında bir felsefe ustalığı bitirdi.

Lorraine Daston ile birlikte yazdığı Wonders of Nature, 1999'da bilim tarihinin en iyi kitabı için Bilim Tarihi Derneği'nin Pfizer Ödülü'nü kazandı; kitap İtalyanca ve Almanca'ya çevrildi.
Mitsukejima

Mitsukejima (), Japonya'da Japon Denizi'nde bulunan bir adadır. Ada, Noto Yarımadası açıklarında yer almaktadır. Ada idari olarak Ishikawa prefektörlüğüne bağlı Suzu kentine bağlıdır.

Folklora göre adaya Mitsukejima adı Sado Adası'ndan seyahat ederken adayı ilk keşfeden Budist keşiş, bilgin ve sanatçı Kūkai tarafından verildiği söylenmektedir.

Mitsukejima yaklaşık 150 metre uzunluğunda, 50 metre genişliğinde ve deniz seviyesinden 30 metre yüksekliktedir. Suzu'nun özel bir ürünü olan portatif bir kil pişirme ocağı olan shichirin için yaygın olarak kullanılan hammaddeler olan Neojen dönemi diyatomlu toprağından oluşur. Adanın tepesi Japon karaçamı ve Japon düğüm otu ile kaplıdır. Mitsukejima, Noto Hantō Yarı Millî Parkı'nın doğal bir noktası olarak bilinir ve birçok turisti kendine çeker.
Mihaylovskaya Caddesi

Sokak, 1819-1825'te arasında aynı zamanda Sanat Meydanı çevresindeki bestecilik ekibinin mimarı Carl Rossi'ni girişimleriyle birlikte kuruldu. Sokağın adı Mikhailovski Sarayı'ndan (şimdi Rus Devlet Müzesi binası) gelmektedir. Mihaylovskaya Caddesi, Nevski Bulvarı'ndan saraya bir görünüm alanı sunmuştur.

1918 yılında sokak Alman sosyalistlerin onuruna Ferdinand Lassalle'ye atıfla (1825-1864) Lassalle Sokak olarak değiştirildi. 1940 yılında Mikhailovskaya Caddesinde yaşayan grafik sanatçısı ve ressam Isaac Brodski (1883-1939) onuruna Brodski Sokak adını aldı. 1924'den yaşamın sonuna kadar yaratıcı atölyesi bu sokaktaydı. 1991 yılında, sokak eski, orijinal adına geri döndü.

Caddeye 1985 yılında Şostakoviç'in 7. Senfonisi'nin Leningrad Galası'na atıfla "Burada, Leningrad Filarmoni Büyük Salonu'nda 9 Ağustos 1942'de şef K. I. Eliasberg tarafından yürütülen Leningrad Radyo Komitesi orkestrası, D. D. Şostakoviç'in Yedinci (Leningrad) Senfonisi gerçekleştirdi." yazılı bir plaket konuldu.
University College London

University College London'ın kurulmasının İngiliz tarihindeki önemi çok büyüktür. Zira o döneme kadar İngiltere'de sadece Oxford Üniversitesi ve Cambridge Üniversitesi mevcuttu. Bu üniversiteler ayrımcı bir yaklaşımla İngiliz Kilisesi'ne üye olmayanları kabul etmemekteydiler. University College London'ın kuruluş sebebi de bu ayrımcılığa bir son vermek, her dinden insana yükseköğretim imkânı sağlamaktı. Bu nedenlerle Birleşik Krallık'ın ilk laik eğitim kurumu olarak bilinir.

Bu ilke ile hareket eden üniversite büyük ilklere imza atmıştır. Örneğin ilk Japon öğrenciler UCL'de öğrenim görüp kendi ülkelerine dönmüş, orada modern Japonya'nın yapılanmasında önemli rol üstlenmişlerdir. Ayrıca İngiltere'de kadın öğrencilere erkeklerle eşit hakta öğrenim imkânı tanıyan ilk üniversitedir.

QS-Times Higher Education Supplement tarafından 2009 yılında hazırlanan ve dünyanın en iyi 500 üniversitesinin belirlendiği sıralamada dünyanın en iyi 4. üniversitesi seçilmiştir. Shanghai Jiao Tong Üniversitesi tarafından hazırlanan Academic Ranking of World Universities sıralamasında da UCL tıp alanında İngiltere'de 1. dünyada ise 10. sırada yer almıştır. Aynı sıralamada üniversite sadece Oxford ve Cambridge Üniversiteleri tarafından geçilerek Avrupa'nın en iyi 3. üniversitesi seçilmiştir. İngiliz The Guardian gazetesinde UCL'in sahip olduğu uluslararası isim ve prestij "sadece Oxford ve Cambridge Üniversiteleri tarafından önüne geçilebilecek" olarak nitelendirilmiştir.
Sokak yemeği

Sokak yiyecekleri, bir pazarda veya fuarda, sokaklarda veya halka açık bir yerde seyyar satıcılar tarafından satılan, hazır yiyecek veya içeceklerdir. Genellikle taşınabilir bir yemek arabası, yemek kabini ya da gıda kamyonundan satılır ve derhal tüketilmesi amaçlanır. Bazı sokak yiyecekleri bölgeseldir, ancak birçoğu menşe bölgelerinin dışına yayılmıştır. Sokaktaki yiyeceklerin çoğu hem elle yenen yemek, hem de fast-food olarak sınıflandırılmaktadır ve restoran yemeklerinden ortalama olarak daha ucuzdur. 2007 yılında Gıda ve Tarım Örgütü tarafından yapılan bir araştırmaya göre, her gün 2,5 milyar insan sokak yemeği yiyor. Her ülkede yöresel sokak yemeği türleri bulunmaktadır.

Günümüzde insanlar sokak yemeğini kolaylık, makul bir fiyata lezzetli yemekler almak, etnik mutfakları denemek veya etnik mutfağı denemek gibi çeşitli nedenlerle satın alabilirler.

Küçük kızarmış balıklar antik Yunanistan'da bir sokak yemeğiydi;, Theophrastus sokak yemeklerinin geleneklerini taşıyordu. Pompeii'nin kazısı sırasında çok sayıda sokak gıda satıcısının kanıtı keşfedildi. Sokak yemekleri, kiralık evleri ve ocakları olmayan antik Roma kentinin yoksul kent sakinleri tarafından geniş çapta tüketildi. Burada nohut çorbası, ekmekli ve tahıl ezmesi ortak yemeklerdi. Eski Çin’de, sokak yemekleri genellikle yoksullara hitap ediyordu, ancak varlıklı sakinler, sokak yemeklerini satın almak için hizmetçiler gönderecek ve evlerinde yemek yemeleri için geri getireceklerdi.

Gezici bir Floransalı, 14. yüzyılın sonlarında Kahire'de insanların sokaklarda dağılmak için ham deriden yapılmış piknik bezleri getirdiklerini ve sokak satıcılarından satın aldıkları kuzu kebap, pilav ve börek yemeklerini yediklerini bildirdi. Rönesans Türkiye'sinde, birçok kavşakta kavrulmuş tavuk ve kuzu dahil olmak üzere "kokulu sıcak et parçaları" satan satıcılar vardı. 1502'de Osmanlı İmparatorluğu, sokak yemeklerini düzenleyen ve standart hale getiren ilk ülke oldu.

Aztek pazarlarında atole ("mısır hamurundan yapılmış bir yulaf") gibi içecekler satan yaklaşık 50 tür tamal, hindi, tavşan, gopher, kurbağa ve balık etinden yemekler, yumurtadan ve mısırdan elde edilen içerikler satan satıcılar vardı. İspanyol sömürgeciliği, buğday, şeker kamışı ve hayvancılık gibi Avrupa gıda stoklarını Peru'ya getirdi, ancak çoğu ortak geleneksel olarak diyetlerini yemeye devam etti.

Amerikan Sömürge döneminde, sokak satıcıları istiridye, kavrulmuş mısır kulağı, meyve ve tatlıları tüm sınıflara düşük fiyatlarla sattılar. Özellikle istiridye, aşırı avlanma ve kirliliğin fiyatların yükselmesine neden olduğu 1910 yılına kadar ucuz ve popüler bir sokak yemeği idi. New York'ta sokak satıcıları çok fazla muhalefetle karşı karşıya kaldılar. Önceki kısıtlamaların çalışma saatlerini kısıtlamasının ardından, sokak gıda satıcıları New York'ta 1907'ye kadar tamamen yasaklandı. Afrika kökenli pek çok kadın, 18. ve 19. yüzyıllarda Amerika'da sokak gıdaları, meyve, kek, fındık, Savannah, kahve, bisküvi, pralin ve New Orleans tatlılarına kadar çeşitli ürünler sattı. Cracker Jack, Kolomb Dünya Fuarı'nda sokak yemeği sergilerinden biri olarak başladı.
PAX

PAX (başlangıçta Penny Arcade Expo olarak bilinir), masaüstü, atari salonu ve video oyunlarını içeren bir dizi oyun kültürü festivalidir. PAX her yıl Amerika Birleşik Devletleri'nde Seattle, Boston ve Philadelphia'da düzenlenir; ve Avustralya'da Melbourne. PAX daha önce her yıl Amerika Birleşik Devletleri'nde San Antonio'da düzenleniyordu.

PAX ilk olarak 2004 yılında Penny Arcade webcomic'in yazarları Jerry Holkins ve Mike Krahulik tarafından, yalnızca oyun oynamak için bir gösteriye katılmak istedikleri için yaratıldı. Gösterilerin tanımlayıcı özellikleri arasında, endüstri içinden bir kişinin açılış konuşması, oyun kültüründen ilham alan konserler, oyun konulu paneller, hem bağımsız hem de büyük oyun geliştiricileri ve yayıncılarından katılımcı stantları, bir LAN partisi çok oyunculu, masa üstü oyun turnuvaları ve video oyunu ücretsiz oyun alanları.
Anatoli Filipçenko

Anatoli Vasilieviç Filipçenko (; 26 Şubat 1928, Davydovka, Voronej Oblastı, RSFSR - 7 Ağustos 2022) Ukrayna kökenli Sovyet komzonottur. Soyuz 7 ve Soyuz 16 görevlerinde uçmuştur.

Uzaya olan ilk yolculuğu, Viktor Gorbatko ve Vladislav Volkov'la birlikte, Ekim 1969'da Soyuz 7 görevinin komutanlığını yaparak gerçekleştirdi. Soyuz 8'e binme ve mürettebatı bir gemiden diğerine aktarma görevi başarısızlığa uğradı. Soyuz 6, yakın mesafeden bu geçişi filme çekmekle görevliydi. Ekipman arızaları nedeniyle, kuplaj ve aktarım yapılamadı. İkinci görevi olan Soyuz 16, SSCB ve ABD arasındaki ortak Apollo-Soyuz programının sınama göreviydi.
Merkez Visayas

Merkez Visayas, Filipinler'de VII. Bölge olarak ünvanlandırılan bir bölge. Visayas'ın bir parçasıdır. Dört ilden oluşmakta; Bohol, Cebu, Negros Oriental ve Siquijor; ve 17 şehir ile yüksek şehir sayısı ile bölge olmaktadır. Bölge, anadili Cebuano olanlarca ayrılır. Cebu Şehri bölgenin merkezidir.

Cebuano bölgenin baskın dilidir. Bohol'da, Cebuano Boholano'ya gönderme yapar. Cebuano dili Cebu'nun parçası olan Camotes Adaları'nda Tudela'nın kasabaları Pilar ve San Francisco'da konuşulmaktadır. Poro kasabasında, Porohanon (Cebuano, Hiligaynon (Ilonggo) ve Masbatenio dillerinin bir karışımı ya da değişmiş halleri) konuşulmaktadır.

Cebu Limanı bölgenin ana kapısıdır. Negros Oriental Dumaguete'de, Bohol Tagbilaran'da ve Siquijor Larena'da da limanlar vardır. Adalar arasında taşımacılık sayısız seferlerle sürdürülmekte, hızlı taşımacılık yapan şirketler ikisi ise bölgedeki tüm illere seferler düzenlemektedir.

Bölgenin ana havalimanı, Metro Cebu'da bulunan Mactan-Cebu Uluslararası Havalimanı'dır. Dumaguete (Sibulan kasabası) ve Tagbilaran'da da havalimanları mevcuttur. Tagbilaran havalimanında sadece Manila'ya seferler düzenleyen Cebu Pacific ve Filipin Havayolları hizmet etmektedir. Dumaguete havalimanında ise ikisi de sadece Manila'ya uçan Air Philippines ve Cebu Pacific hizmet etmektedir.
Fusospiroket stomatiti

Fusospiroket stomatiti (Vincent stomatiti; nekrotizan ülseratif gingivitis; NUG), Bacillus fusiformis ile Vincent spiroketinin birlikte yaptığı ülserli bir infeksiyon hastalığıdır. Özellikle büyük savaşlara katılan askerlerde görülmüş olan kitlesel infeksiyonlar (siper ağzı; trench mouth), çağımızda AIDS’le birlikte yeniden alevlenmiştir. Gençlerde görece sıktır.

İki diş arasındaki dişetinde (interdental papilla) üzerleri fibrinle örtülü nekroz alanları vardır, dişetleri kanar. Ağız bulgularına ek olarak ateş, kırıklık ve lenfadenopati belirir. Kronikleşen olgularda kemik kaybı ve periodontitis saptanır. Lezyonların farinkse kadar geliştiği olgulara Zahorsky anjini (Zahorsky herpangina; ülserli farinjit) adı verilmektedir.
Esin Pervane

Esin Pervane (d. 21 Haziran 1981, İzmir), Türk oyuncudur. Bir cinayet soruşturmasını konu alan ve Ümit Ünal'ın yönettiği 9 filminde, öldürülen sokak kızı Kirpi'yi canlandırdı.

2003'te ise, TRT'de yayınlanan ve Kemal Tahir'in Esir Şehrin Mahpusu ve Esir Şehrin İnsanları romanlarından uyarlanmış olan 6 bölümlük Esir Şehrin İnsanları dizisinde, Rum hizmetçi Eleni rolünü üstlendi.

Ancak oyunculukta devam etmek yerine tarih okumayı seçerek 2005 yılında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Tarih Bölümüne girdi ve 2009'da bu bölümden mezun oldu.
Tanrı'nın Direniş Ordusu

Tanrının Direniş Ordusu (LRA), 1987'de oluşturulan, çoğunlukla kuzey Uganda'da ve Sudan'ın bazı bölgelerinde operasyon yapmakta olan isyancı Hristiyan bir gerilla ordusudur.

Grup, Uganda hükûmetine karşı silahlı bir isyanda, Afrika'nın en uzun süren çatışmalarından birinin içinde bulunmaktadır. Kendini Tanrı'nın sözcüsü ve bir medyum ilan eden Joseph Kony tarafından idare edilmektedir. Joseph Kony dünyanın önde gelen insanlık ve savaş suçlusu zanlılarından biridir. On emir ve Acholi geleneklerini temel alan teokratik bir devlet kurmak için grubun talepleri vardır. LRA, yaygın insan hak ihlallerinden suçlanmaktadır: cinayet, kaçırma, yaralama, kadınlar ve çocukların cinsel köleleştirmesi ve zorla çocukları silah altına almak.

Örgütten kaçmayı başaran bazı mağdurların verdiği bilgiye göre, erkek çocuklara başka çocukları öldürmeleri emir verilirken, kız çocuklarına da sıklıkla tecavüz ediliyor ya da hizmetçi olarak çalıştırılıyorlardı.

Mayıs 2012'de Uganda ordusunun bir operasyonu ile örgütün en önemli askeri stratejisti olarak sayılan Caesar Achellam yakalandı. Çocuk ve sivillere yönelik olarak, cinayet, sakatlama, yağma, adam kaçırma (özellikle çocukların toplu olarak kaçırılması çokça gerçekleştirmiştir), tecavüz, istismar, kölelik, işkence, yardım konvoylarını hedef alma gibi insanlığa karşı sayısız suç işenmiştir. Bölgedeki etnik uyuşmazlıkları besleyerek güçlenen Tanrı'nın Direniş Ordu'su çatışacak örgüt üyesi bulamadığında zorlanıp tamamıyla çocuklara yönelmiştir. 20 yılı aşkın süredir LRA'nın 30.000 fazla çocuğu kaçırdığı tahmin edilmektedir. Bu çocuklardan bazıları örgüte katılma ritüeli olarak "banga" isimli kutsal kabul edilen pala şeklindeki bıçaklarla ebeveynlerini veya kardeşlerini öldürmeye ya da sakat bırakmaya zorlanırlar. Bu travma ile çocuklar bir daha asla eve gidemeyeceğini düşünmekte, örgütün elinden kaçsa bile yaptıkları yüzünden ailesinden kimse tarafından kabul edilmeyeceği düşünmektedir. Örgütün elinden kaçabilse bile ki bu zordur, yaptığı şeyler yüzünden kimsenin onu kabul etmeyeceğini düşünür. Ayrıca çocuk, bu acımasız cinayetlerle masumiyetini ve çocukluk doğasını yitirmiş olmaktadır. Örgüt, çocukların itaat etmelerini sağlamak için son derece acımasız yollara başvurmaktadır. Çocukların birçoğu çatışma sırasında veya kötü muameleden, hastalıktan ve açlıktan hayatını kaybetmektedir. Kaçırılan çocuklar ayrıca seks kölesi olarak kullanılmaktadır. Bazı erkekler küçük düşürülmek için herkesin önünde sodomize edilmektedir. Tüm bu cinsel saldırılar nedeniyle toplumda HIV/ AIDS gibi cinsel yolla bulaşan hastalıklar oldukça yaygındır.
RWTH Aachen

RWTH Aachen () veya uzun adıyla Rheinisch Westfalische Technische Hochschule Aachen, Almanya'da bir teknik üniversitedir. 42.000'den fazla sayıda ögrencisiyle Almanya'nın en büyük teknik üniversitesidir.

Almanya'nın Aachen şehrinde bulunan bu üniversite mühendislik bilimlerinin dışındaki dallarda da eğitim verir. Kurum başta makine mühendisliği olmak üzere metalurji, elektrik mühendisliği, bilgisayar mühendisliği ve mühendislik yönetimi ile kimya, fizik dallarında ün yapmıştır.

RWTH Aachen 1870 yılında Prusya Krallığı tarafından Königlich Rhein-Westfälische Polytechnische Schule zu Aachen adıyla bir politeknik olarak kuruldu ve 32 eğitim görevlisi, 223 öğrencisiyle eğitim hayatına başladı. 1880'de politeknik müdüriyeti, rektörlüğe dönüştürüldü ve okul teknik üniversite oldu. 1899'da II. Wilhelm tarafından, Berlin Teknik Üniversitesi'nin yüzüncü yıl kutlamaları kapsamında, tüm Prusya teknik üniversitelerine doktora programı açma imkânı sağlandı. Doktora imkânı tanınması, RWTH dâhil tüm teknik üniversitelerin geleneksel üniversiteler karşısında özgürleşmesi ve güçlenmesi adına önemli bir adım teşkil etti.

I. Dünya Savaşı okulda eğitime ilk ciddî darbeyi vurmuş olsa da, 1925 ile 1932 yılları arasında okul eski öğrenci sayısını yeniden yakalayarak toparlandı.

1933-1945 yılları arasında Nazi Almanyası'nın baskısı altında üniversite -diğer üniversitelerde olduğu gibi- siyasi düzenlemelere maruz kaldı. Eğitim ve araştırma özgürlüğü kısıtlandı, birçok eğitim görevlisinin öğretim lisansı iptal edildi ve öğrenciler okuldan uzaklaştırıldı. II. Dünya Savaşı sırasında üniversite, Hollanda ve Belçika sınırlarına yakınlığı sebebiyle eğitimine 1 yıl ara vermek zorunda kaldı.

Wirtschaftswoche dergisinde her yıl yayımlanan, en büyük 500 Alman şirketinin yöneticileri tarafından oylanarak hazırlanan üniversite sıralamasında RWTH Aachen son üç yıldır ilk iki sırada yer almıştır. Özellikle elektrik mühendisliği ve doğa bilimleri fakülteleri, listenin hazırlandığı ilk yıldan beri birinci sıradaki yerlerini korumaktadır. İşletme bölümü de düzenli olarak ilk 10'da yer almaktadır. DAAD ve Die Zeit RWTH Aachen üniversitesini, özellikle mühendislik ve bilgisayar bilimleri alanlarında, en başarılı Alman üniversiteleri arasında göstermektedirler.

2011 yılında "QS World University Rankings" tarafından yapılan sıralamada mühendislik ve teknoloji alanında 35., biyomedikal ve bioloji bilimlerinde 330., doğa bilimlerinde 82. ve genelde 140. olarak dünya üniversiteleri sıralamasına girmiştir.
Astrid Ivask

Letonya Ordusu Generali Mārtiņš Hartmanis'in ve Irma Marija Hartmane'nin kızı olarak Riga'da dünyaya geldi. Erkek kardeşi bilgisayar bilimcisi Juris Hartmanis'di . 1940 yılında Sovyetler'in Letonya'yı işgalinden sonra General Hartmanis Sovyetler Birliği tarafından hapsedildi. Ardından 1941'de idam edildi, ancak ailesi 1991'de SSCB'nin yıkılmasından sonraya kadar kaderini öğrenmeyecekti.

Ivask, annesi ve erkek kardeşi 1944'te Almanya'daki mülteci kamplarına sığınmak için Letonya'dan ayrıldı. Ivask , Marburg Üniversitesi'nde dil eğitimi aldı. Daha sonra hayatının bu dönemini anlatırken şöyle yazdı: "Laburg'daki Marburg'da Avrupa entelektüel hayatı benim için açıldı. Üniversitede üç yıl içinde, bazıları uzun süre önce yaşayan yedi yabancı dil ile çalıştım ve Finn bölgesinden biri ile evlendim. " Yüksek lisansını 1949'da tamamladı. Aynı yıl edebiyat ve sanat tarihi alanında doktorasını kazanan Estonyalı şair Ivar Ivask ile evlendi ve Ivar Ivask'in Minnesota'daki St. Olaf Koleji'nde öğretim üyesi olarak işe alındığı ABD'ye taşındı.

1967'de Ivar Ivask'ın Oklahoma Üniversitesi'nde modern diller ve edebiyat profesörü olduğu Oklahoma, Norman'a taşındılar. Rusça, Almanca ve Fransızca öğreten yardımcı profesör olarak görev yaptı. Ivar Ivask üniversitenin edebiyat dergisi World Literature Today'in editörüydü ve çift evlerinde birçok yazar ve eleştirmene ev sahipliği yaptı bununla birlikte okumalara ve edebi etkinliklere katıldılar.

Ivask'ın ilk şiir koleksiyonu Ezera kristības'tı ("Göl Vaftizi", 1966). Diğer koleksiyonlar arasında Ziemas tiesa ("Kış Yargısı", 1968), Solis siloları ("Ormanda Bir Adım", 1973), Līču loki ("Curving Bays", 1981), Nadas Kenarında (1981), Gaisma ievainoja ("Hafif Yaralı", 1982). Çalışmalarının çoğu Letonca yazılmıştır, ancak bir koleksiyon olan Oklahoma Poems (1990) İngilizce yazılmıştır.

Diğer eserleri arasında Pārsteigumi un atklājumi ("Sürprizler ve Keşifler", 1984), çocuk şiirleri ve hikâyeleri ve şiirsel seyahat eskizleri kitabı, Līču loki: Ainas un ainavas ("Curving Bays: Views and Landscapes", 1981) yer alır.

Ziemas tiesa için Zinaida Lazda Ödülü ve Letonyalılar Kültür Vakfı Solis siloları ödülünü aldı . Seyahat çizimleri için Jānis Jaunsudrabiņš Düzyazı Ödülü'nü kazandı. Pārsteigumi un atklājumi Goppers Ödülü'nü kazandı . Eseri Licu loki Jānis Jaunsudrabiņš Düzyazı Ödülü'nü kazandı . Kültür ve edebiyatın teşvik edilmesine katkılarından dolayı Letonya'nın Üç Yıldız Düzeni, Estonya Beyaz Yıldız Düzeni ve Letonya Yazarlar Birliği Yıllık Ödülü'ne layık görüldü .