Oy hakkı

Oy hakkı, politik imtiyaz (basitçe imtiyaz), halka açık politik seçimler üzerinde kullanılan oyun hukuki hakkıdır. Dilden dile değişmekle birlikte bazen seçime aday olma hakkı olan pasif oy hakkından ayırt edilebilmesi için aktif oy hakkı da denir. Aktif ve pasif oy kullanma kombinasyonunada bazen tam oy hakkı denir.

Oy kullanma hakkı genellikle temsilî demokrasi açısından düşünülmektedir, ancak oy hakkı, referandumlar ve girişimler için aynı ölçüde geçerlidir. Oy hakkı sadece yasal oy hakkını değil, aynı zamanda bir sorunun oylamaya sunulup sunulmayacağına dair pratik soruyu da tanımlar. Önemli sorulara kapsamlı, vicdani, tam açıklama ve kamuoyu incelemesi olmaksızın tek taraflı olarak karar verildiğinde oy hakkının faydası azalır.

Oy kullanma yaşına ulaştıklarında, nitelikli vatandaşlara oy hakkı verilir. Nitelikli bir vatandaşı neyin oluşturduğu, hükûmetin kararına bağlıdır. Vatandaş olmayan ikamet edenler, yakından bağlantılı ülkelerin vatandaşları (örneğin, İngiliz Milletler Topluluğu vatandaşları ve Avrupa Birliği vatandaşları) veya belirli ofisler veya sorularla sınırlı olabilen bazı ülkelerde oy kullanabilir.

Evrensel oy hakkı, yetişkinliğe ulaşmış her bir vatandaşın oy kullanma hakkının devlet tarafından tanınması ve teminatı. Oy hakkının genel siyasi anlamda hak ve fırsattan oluşmasına rağmen, yasal anlamda eşit oy hakkı yalnızca bir hak gibi kabul edilmektedir. Tarihsel olarak eşit oy hakkı yetişkin erkek oy hakkı anlamını taşımıştır. Korsika Cumhuriyeti (1755-1769), 25 yaşın üzerindeki tüm vatandaşlara sınırlı genel oy hakkı tanıyan ilk ülkeydi.

1819'da, Manchester içerisinde ikamet eden 60-80.000 arası erkek ve kadın protestocu, Parlamento Binalarında kendilerinin de temsil edilmesi için şehrin St. Peter Meydanı'nda toplandı. Tarihçi Robert Poole, Peterloo Katliamı'nı çağının en sarsıntılı olaylarından biri olarak nitelendirdi. Bunu 1871 Paris Komünü ve Franceville Cumhuriyetinde (1889) yapılan diğer deneyler izledi. 1840'tan 1852'ye kadar Hawaii, cinsiyet ayrımı içermeyen genel oy hakkı tanıdı. O zamana kadar Yeni Zelanda evrensel (aktif) oy hakkı uygulayan tek bağımsız ülkeydi ve Dünyada Özgürlük endeksi, Yeni Zelanda'yı dünyadaki tek özgür ülke olarak listeliyordu.

1840'da, Hawai'i Krallığı cinsiyetten bahsetmeden tüm konular için tam oy hakkı kabul etti, ancak 1852 anayasası 20 yaşın üzerindeki erkek öznelerin oy kullanmasını belirledi. Yeni Güney Galler eyaletinde. Bu yasa aynı zamanda kadınların hükûmete aday olmalarına izin vererek Avustralya'yı dünyada buna izin veren ilk ülke haline getirdi. 1906'da Finlandiya, dünyadaki tüm yetişkin vatandaşlara tam oy hakkı, başka bir deyişle oy kullanma ve göreve aday olma hakkı veren bir sonraki ülke oldu. 1893'te Yeni Zelanda, tüm yetişkin vatandaşlara oy kullanma hakkı verdi, ancak kadınlar 1919'a kadar Yeni Zelanda yasama meclisine aday olma hakkını elde edemedi.

1855 - Güney Avustralya, 21 yaş üstü tüm İngiliz erkeklere oy kullanma hakkını verdi (daha sonra yerli Avustralya Aborijinlerine de verildi). Böylece tüm erkeklere oy hakkına izin veren ilk Britanya kolonisi oldu.

1902 - İngiliz Milletler Topluluğu Franchise Yasası, kadınların federal olarak ve New South Wales eyaletinde oy kullanmasına olanak tanır. Bu yasa aynı zamanda kadınların hükûmete aday olmasına izin vererek Avustralya'yı buna izin veren dünyadaki ilk demokratik devlet haline getiriyor.

1921 - Edith Cowan, herhangi bir Avustralya Parlamentosuna seçilen ilk kadın olan West Perth'e üye olarak Batı Avustralya Yasama Meclisi'ne seçildi.

1962 - Avustralya Aborijinleri, İngiliz Milletler Topluluğu seçimlerinde oy kullanma hakkını güvence altına aldı, ancak pratikte bu hak, bireyin ilgili eyaleti tarafından tanınan Aborijin oylama haklarına bağlıydı.

1973 - Tüm federal seçimler için oy kullanma yaşı 21'den 18'e düşürüldü. Eyaletler, 1973'te oy kullanma yaşını 18'e indirdi, ilki 1970'te Batı Avustralya oldu.

1871 - Yeni Britanya Kolumbiyası Eyaleti'nin ilk icraatlarından biri, İlk Milletler'in imtiyazını kaldırır ve Çin ve Japon halkının oy kullanmasının engellenmesini sağlar.

1917 - Savaş Zamanı Seçimleri Yasası, yurtdışında savaşan akrabaları olan kadınlara oy hakkı veriyor. Oy hakları, tüm "düşman yabancılardan" Askeri Seçmenler Yasası, tüm askerlere, hatta vatandaş olmayanlara (Hint ve Metis gazileri hariç) ve silahlı kuvvetlerde hemşire veya katip olarak görev yapan kadınlara oy verir, ancak oylar belirli adaylar için değil, sadece hükûmet lehine veya aleyhine.

2002 - Mahkumlara mahkum edildikleri binicilikte (oy kullanma bölgesi) oy kullanma hakkı verildi. Seçim Kurulu Başkanı ve Yardımcıları dışındaki tüm yetişkin Kanadalılar artık Kanada'da oy kullanabilir.

2019 - Kanada Yüksek Mahkemesi, Kanada Seçim Yasası'nın yurtdışında beş yıldan uzun süredir yaşayan vatandaşların posta yoluyla oy kullanmasını engelleyen kısımlarının Kanada Haklar ve Özgürlükler Şartı'nın 3. Bölümünü ihlal ettiğini ve dolayısıyla anayasaya aykırı olduğunu hükme bağladı.

Avrupa Birliği, 19 Aralık 1994 tarihli Konsey Direktifi 94/80 / EG ile belediye seçimlerinde başka bir AB ülkesinin vatandaşına da oy kullanma hakkı vermiştir.

2000 - Bölüm 14, diğerleri. 2000 Finlandiya Anayasası'nın 2'sinde "Finlandiya'da on sekiz yaşını doldurmuş her Finlandiya vatandaşı ve daimi olarak ikamet eden her yabancı, bir Yasa ile öngörüldüğü üzere, belediye seçimlerinde ve belediye referandumlarında oy kullanma hakkına sahiptir. aksi takdirde belediye yönetimine katılmak bir Kanunla belirlenir."

Anayasa başlangıçta kimin oy kullanabileceğini tanımlamadı ve bu statüye her eyaletin karar vermesine izin verdi. ABD'nin erken tarihinde, çoğu eyalet yalnızca beyaz erkek yetişkin mülk sahiplerinin oy kullanmasına izin verdi (nüfusun yaklaşık %6'sı). 1856 yılına gelindiğinde, mülk sahipliği gereklilikleri tüm eyaletlerde kaldırıldı ve çoğu beyaz adama oy hakkı verildi. Ancak, vergi ödeme gereklilikleri 1860'a kadar beş eyalette ve 20. yüzyıla kadar iki eyalette kaldı.

İç Savaş'tan sonra, Anayasa'da yapılan beş değişiklik açıkça "oy kullanma hakkına" değindi; bu değişiklikler, herhangi bir ABD eyaletinde veya başka bir yargı alanında oy kullanma hakkının kısaltılabileceği veya reddedilebileceği temeli sınırlar.

15. Değişiklik (1870): "Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlarının oy kullanma hakkı, Amerika Birleşik Devletleri veya herhangi bir Eyalet tarafından ırkı, rengi veya önceki kölelik durumu nedeniyle reddedilemez veya kısıtlanamaz."

19. Değişiklik (1920): "Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlarının oy kullanma hakkı, Amerika Birleşik Devletleri veya herhangi bir Eyalet tarafından cinsiyet nedeniyle reddedilemez veya kısıtlanamaz."

24. Değişiklik (1964): "Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlarının herhangi bir ön seçimde veya başka bir seçimde Başkan veya Başkan Yardımcısı, Başkan veya Başkan Yardımcısı veya Kongre veya Senatör veya Temsilci seçimlerinde oy kullanma hakkı reddedilmeyecek veya herhangi bir kira vergisi veya diğer vergileri ödememe nedeniyle Amerika Birleşik Devletleri veya herhangi bir Eyalet tarafından kısaltılmıştır. "

26. Değişiklik (1971): "ABD vatandaşlarının on sekiz yaşında veya daha büyük oy kullanma hakkı, Amerika Birleşik Devletleri veya herhangi bir Eyalet tarafından yaş nedeniyle reddedilmeyecek veya azaltılmayacaktır."

Vatandaşların ırksal haklarından mahrum bırakılmasının tamamen kaldırılması, 1965 Oy Hakkı Yasası Sivil Haklar Hareketi'nin ardından Kongre'den geçene kadar güvence altına alınmadı. Eyalet seçimleri için, ABD Yüksek Mahkemesi Harper v. Virginia Seçim Kurulunda (1966) 6-3'e kadar, tüm eyalet anket vergilerinin On Dördüncü Değişikliğin Eşit Koruma Maddesini ihlal ettiği için anayasaya aykırı olduğuna karar verene kadar değildi. Bu, haklarından mahrum bırakılan bazı fakir beyazlar da dahil olmak üzere yoksullar üzerindeki yükü kaldırdı.