The Notting Hill Mystery

The Notting Hill Mystery (1862–63), "Charles Felix" takma adını kullanan bir yazar tarafından yazılmış İngilizce dedektiflik romanı. Romanın ilk baskısının illüstrasyonları George du Maurier tarafından çizilmiştir. Yazarın gerçek kimliği yaşadığı dönemde hiçbir zaman ortaya çıkmamıştır. Ancak birçok eleştirmene göre romanın yazarı, takma isimle birkaç roman yazmış olan avukat Charles Warren Adams'tır (1833-1903). Romanın tekniği ve tarzı o dönem için çığır açıcıdır ve ilk dedektiflik romanı olarak değerlendirilir.

The Notting Hill Mystery ilk defa Once A Week dergisinde sekiz bölüm olarak 29 Kasım 1862'den itibaren tefrika edildi ve kitap olarak ise 1863 yılında aynı derginin yayımcısı olan Bradbury & Evans tarafından George du Maurier'in illüstrasyonlarıyla birlikte yayımlandı.

Derginin editörlerine göre romanın el yazması dergiye "Charles Felix" takma adıyla gönderildi. 1952'de William Buckler yazarın Charles Warren Adams (1833–1903) olduğunu öne sürdü ve Ocak 2011'de ise The New York Times Book Review yazarı Paul Collins de aynı sonuca vardı. Bir avukat olan Adams, "Charles Felix" adı altında yayımlanan bir başka kitap olan Velvet Lawn'un yayımcısı Saunders, Otley & Co. şirketinin tek sahibiydi. Collins teorisini birkaç satırlık kanıtlara dayandırdı. Bunlardan biri de The Manchester Times'ın 14 Mayıs 1864 tarihli sayısında yer alan "Literary Gossip (Edebi Dedikodu)" sütununda yer alan yazıydı: "Anlaşılan o ki Saunders, Otley & Co. tarafından yayımlanan yeni Charles Felix romanı Velvet Lawn, firmanın tek yetkilisi olan Bay Charles Warren Adams'a ait."

Suç yazarı ve şair Julian Symons ve Collins gibi eleştirmenlere göre The Notting Hill Mystery ilk dedektiflik romanıdır. Ancak genel olarak, daha sonraki dönemde eserlerini yayımlamış olan Wilkie Collins ve Émile Gaboriau ilk dedektiflik romanı yazarı olarak bilinir. Romanda, baş karakterin günlükler, aile mektupları, ifadeler, kimyasal analiz raporları, olay yeri haritaları gibi çeşitli kaynaklardan topladığı delilleri kendi bulguları olarak sunması gibi yenilikçi teknikler kullanılmıştır. 1920'lere kadar romanlarda ortak öğe olarak görülmeyen bu unsurlar, zamanın romanlarına göre oldukça ilerideydi.

Romanda, bir sigorta müfettişi Ralph Henderson'ın topladığı dokümanlar, karısını öldürdüğünden şüphelenilen Baron "R___"ye karşı kullanılır. Kadın, uyurgezerlik sırasında kocasının özel laboratuvarına girip bir şişe asit içtiği için ölmüştür. Baronun yakın zamanda karısı adına beş hayat sigortası poliçesi satın aldığını öğrenen Henderson'ın şüpheleri artar. Müfettiş vakayı araştırdıkça, bir değil üç cinayetin olduğunu ortaya çıkarır. Romanın başından itibaren Baron'un suçlu olduğu okuyucu tarafından da bilinse de suçu nasıl işlediği gizemini korur. Sonunda suçu nasıl işlediği anlaşılır ancak son zorluk olarak Baron'un nasıl yakalanacağı konusu ortaya çıkar, çünkü Baron mükemmel cinayet işlemiş gibi görünmektedir.

Roman ilk yayımlandığı 1863 yılından sonra, 1945'te Londra'daki Pilot Press Ltd.'nin Novels of Mystery from the Victorian Age başlıklı antolojisi içinde yeniden basıldı. Mart 2011'de roman British Library tarafından "istek üzerine basım" sistemi dahilinde sunuldu. Romanın çok fazla talep görmesi sonucunda, yazılışının 150 yıldönümü sebebiyle 2012 yılında ticari bir kopya olarak yayımlanmasına karar verildi. Bu basımda 1863 tarihli basımın fotoğraf kopyaları kullanıldı.