Bahman Nirumand

Bahman Nirumand, 18 Eylül 1936'da varlıklı bir memur ailesinin oğlu olarak Tahran'da Dünya'ya geldi. Amcası II. Dünya Savaşı'ndan önce Berlin'deki İran büyükelçiliğinde konsolostu. Kendisi 14 yaşında ailesi tarafından liseyi okuması için Almanya'ya orada yollandı. Orada Waldorfschule'yi bitirdi.

Lise bitirme sınavından sonra Bahman Nirumand Münih, Tübingen ve Berlin'de üniversitelerinde Germanistik, Felsefe ve İranioloji tahsil etti. 1960'ta Tübingen Üniversitesi'nde Avrupa dramasının yeni İran edebiyatına alımının problemleri (Al. Probleme der Verpflanzung des europäischen Dramas in die neupersische Literatur) konulu teziyle doktorsını tamamladı. Tahsilinden sonra İran'a dönerek bir yandan Tahran Üniversitesi'nde Karşılaştırmalı Edebiyat Bilimleri'nde doçent, bir yandan da yazar ve gazeteci olarak çalıştı. Mehdî Hanbaba Tehrânî ve Macid Zarbakş'la birlikte kendisini Marxist-Leninist organizasyon olarak gören ve devrimci şahsiyetler yetiştirerek onları devrimci hücrelerde antiemperyalist savaşı şehir gerillası olarak sürdürmeyi amaçlayan Kader grubu 'nu (Goruhe Kadreh) kurdu. 1965'te muhtemel bir tutuklamadan kurtulmak için Almanya'ya döndü.

1967 Ocak'ında yayınlanan İran: Gelişmekte olan bir ülke modeli veya Hür Dünya'nın diktatörlüğü (Al. Persien, Modell eines Entwicklungslandes oder Die Diktatur der Freien Welt) adlı eseri, 1968 öğrenci ayaklanmalarındaki enternasyonalizme büyük etkisi oldu. Nirumand, İranlı Üniversite Öğrencileri Konfederasyonu'na üye oldu. Kitabının tanıtma seyahatlerinde Freimut Duve'nin davetiyle Ulrike Meinhof'u tanıdı ve onunla İran'daki durumlar hakkında görüştü. Urlike Meinhof, bu görüşmenin ardından 1967 Haziran'ında beklenen İran Şahı Muhammed Rıza Pehlevi'nin resmî ziyaretinden önce şahın hanımı Farah Diba'ya açık mektup yayınlayarak bu yazıda başka şeylerin yanında Mehdiâbâd köylülerinin »İranlı öğünü«nün suda yetişmiş samandan oluştuğunu yazdı. 1967 Ekim'inde Der Spiegel dergisinde tenkitçi bir yazıyla Nirumand'ın kitabında İran hakkında yazdıkları birçok bilginin şüphe götürür ya da yanlış olarak değerlendirildi.

1979'da İran İslâm Cumhuriyeti'nin kurulmasından sonra İran'a döndü. Üç yıl orada kaldıktan sonra Nirumand tekrar yurtdışına kaçarak Alman Federal Cumhuriyeti'ne alınmadığından önce Paris'e, sonra da Berlin'e gitti.

Nirumand, kendi ifadesine göre İran'ın hürriyeti için çalışmaktadır. Ahmedinejad etrafındaki güçlerin Batı'dan terör ve tehtitlerin olmasını iddia ederek ancak yapay olarak hayatta kalabileceklerini sanmaktadır. Ayrıca müeyyideler, tehtit ve savaşların rejimi güçlendireceğini ileri sürerek rejimin toplumdaki desteğinin sanıldığından çok daha az olduğunu ileri sürer. Oradaki sanatçıların, kimi kadınların ve genç kitlelerin radikalleştirmeyeceklerini ve hürriyet için çabaladıklarını, Batı'daki İran imajının İslamcı rejime indirmiş olduğunu söylemektedir.

Bahman Nirumand birçok eserin yazarı olup makaleleri Die Zeit, Spiegel, Die Tageszeitung, Frankfurter Rundschau ve başka Almanca ya da uluslararası gazete ve mecmualarda yayınlamaktadır. Bunun yanı sıra birçok radyo ve televizyon programlarına katılmıştır. Birçok eseri arasında Allah'la iktidara (Al. Mit Gott für die Macht) adlı Humeyni biyografyasını ve Tavuskuşu tahtının altında ateş. İran direnişinin yasak hikâyeleri (Al. Feuer unterm Pfauenthron. Verbotene Geschichten aus dem persischen Widerstand), İran - hapiste çiçekler kuruyor (Al. Iran - hinter den Gittern verdorren Blumen ve Körfez'de fırtına. Irak krizi ve Ortadoğu barut fıçısı (Al. Sturm im Golf. Die Irak-Krise und das Pulverfass Nahost) sayılabilir. Bunun yanı sıra Sadık Hidayet, Gulam Hüseyin Saidi, Samet Behrangi'den Farsça edebî eserleri Almancaya çevirmiştir. Mahmut Dulatabadi'nin Seyahat 'ini tercüme etti. 2001'den beri Heinrich Böll Vakfı tarafında her ay yayınlanan iran-reports 'un yayımcılığını yapmaktadır.