SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Lorenzo Barcelata

Lorenzo Barcelata (24 Temmuz 1898 - 13 Temmuz 1943), Veracruz, Tlalixcoyan'da doğan Meksikalı bir besteci ve aktördü. Mexico City'de 45. doğum gününden kısa bir süre önce koleradan öldü.

Barcelata müzik odaklı bir aileden geldi. İlk şarkısı "Arroyito" yu 14 yaşında yazdı. Daha sonra besteci Ernesto Cortázar ile birlikte "Cuarteto Tamaulipeco" dörtlüsünü kurduğu Tampico şehrine taşındı. Şöhretleri hızla bölgeye yayıldı ve Meksika hükümeti onları Küba turuna gönderdiğinde uluslararası bir üne kavuştu. Oradayken, 52 haftalık bir Amerika Birleşik Devletleri turu yapmak için imza attılar. Üyelerden ikisi bir otomobil kazasında ölümcül şekilde yaralandıktan sonra, Barcelata Meksika'ya geri döndü. Şöhreti büyümeye devam ederken dörtlüsü yeniden düzenledi. 1932'den başlayarak Meksika film endüstrisine girdi ve ölümüne kadar önemli bir film bestecisi oldu. Ayrıca birkaç filmde rol aldığı için oyuncu olarak da ün kazandı.

En ünlü şarkısı, Lucía'nın kocası Ernesto Soto Reyes'in isteği üzerine ilk olarak "Lucia Martínez García" için yazılan ve ona bunun için 10.000 peso ödediği "María Elena" (Meksika'da birçoğu onu "kalbim senin" olarak bilir)'dir. O andan itibaren, kısa bir süre sonra, Barcelata bunu kaydetmeden önce, onu seven iş insanı arkadaşı Anacarsis "Carcho" Peralta'ya gösterir ve merakla, kısa bir süre sonra iş insanının sahip olduğu bir kız arkadaşının adı "María Elena" olarak görünür. Maria Elena, Meksika filminde aynı isimle yer aldı. Bunun bir versiyonu da Amerikan filmi Bordertown'un film müziğine dahil edildi. Daha sonra İngilizceye çevrildi ve Lawrence Welk orkestrası tarafından icra edildi. Başka bir İngilizce versiyonu Jimmy Dorsey tarafından kaydedildi. Dorsey'in versiyonu 1941'de listelerin zirvesine çıktı. Wayne King ayrıca, 14 Haziran haftasında 2. sıraya ulaşan ve sadece Dorsey versiyonunun ikincisi olan bir İngilizce versiyonunu kaydetti. Tony Pastor'un vokal versiyonu da o ay ilk 10'a ulaştı. Maria Elena o zamandan beri uluslararası olarak birkaç farklı müzisyen tarafından kaydedildi. 1958'de Brezilyalı grup Los Indios Tabajaras, Latin Amerika'da popüler hale gelen bir versiyon kaydetti ve daha sonra (1963'te) ABD listelerinde 6. ve İngiltere listelerinde 5. sıraya ulaştı.

Maria Elena'nın 1940'ların başında Amerika'daki popülaritesi, Barcelata'nın ülkeyi bir kez daha gezmesine neden oldu. 1943'te birkaç radyo programı hazırlaması planlandığı için Meksika'ya döndü. Ancak, kayıtlar başlamadan önce 13 Temmuz'da öldü. Toplamda, Por ti aprendí a querer ve El Cascabel dahil olmak üzere 214 şarkıdan oluşan bir katalog bıraktı.

Voyager Altın Plak'taki müzik parçalarından biri "El Cascabel" onun kaydıydı. Bu versiyon, Antonio Maciel ve Las Aguilillas tarafından El Mariachi México de Pepe Villa ile gerçekleştirilen bir mariachi yorumuydu. 1970'lerin sonlarında Voyager uzay sondalarında derin uzaya fırlatılan 12 inçlik albüm (kalem, kartuş ve kullanım talimatları ile tamamlandı).
Galiçya Özerklik Tüzüğü (1936)

Galiçya Özerklik Tüzüğü (1936), 1936 yılında Galiçya'nın İspanya bünyesinde özerklik kazanması için oluşturulan tüzük. İspanya Meclisinde oylamaya sunularak kabul edildi. İspanya İç Savaşı'nın (1936-1939) başlaması ile birlikte askıya alındı. Savaşı kazanan Frankocular tarafından tamamen yürürlükten kaldırıldı. Franco iktidarının sona ermesinden sonra 1981 yılında yeniden oluşturulan özerklik tüzüğüne emsal oldu.

Yirminci yüzyılın başlarında Galiçyalı siyasetçiler İspanya ile Galiçya arasındaki ilişkilere önem vermekteydiler. Onların fikrine göre Galiçya'nın özerkliği ileride bağımsızlığı getirecekti. İkinci İspanya Cumhuriyeti döneminde (1931-1939) bazı entelektüel insanlar, İspanya'da yaşayan diğer halklarla birlikte özerklikten yararlanabilmek için İspanya'yı federal devlete çevirmeyi teklif ettiler. Bu fikirden ilham alınarak 1931 Aralık ayında Galiçya Partisi kuruldu. Eski Galiçya ve Modern Galiçya milliyetçiliği fikirlerinin yer aldığı kararları hazırladılar.

1932 yılında Santiago de Compostela valisi Raymundo Lopez Pol Galiçyalıları metin hakkında konuşmak için görüşmeye davet etti. İlk görüşme Kompostelada 3 Haziran'da yapıldı. Manuel Luqris, Alexander Bove ve Salvador Kabeza de Leon'dan oluşan değişiklik komitesi oluşturuldu. Tüzük 49 maddeden oluşuyor ve altı bölüme ayrılıyordu: 1) Giriş, 2) Bölgesel güçler, 3) Bölgenin potansiyeli, 4) Vergi ve gelir, 5) Genel ilkeler, 6) Geçici hazırlıklar.

İspanya'nın federal devlete dönüşmesi halinde Galiçya da özerklik kazanacaktı. Ülkenin resmi dilleri Galiçyaca ve İspanyolca dilleri olacaktı. Galiçya Başkanlığı görevinin kurulması planlanıyordu.

17-19 Aralık 1932 tarihlerinde son hazırlanan kararlar oylamaya sunuldu. Belediye temsilcilerinin %77'si, genel nüfusun ise %84,7'si "evet" dedi. Ancak siyasi istikrarsızlık tüzüğün İspanya hükûmeti tarafından tasdik edilmesini geciktirdi. Halk Cephesinin 1936 yılındaki zaferinden sonra da Galiçyalılar projelerinin projelerinin devamını getirmek istediler. Hatta bu amaçla birçok Galiçya Partisi üyesi Halk Cephesi partisine geçti. 1936 yılında yapılan son referandumda da kararlar olumlu görüş aldı.

Referandum 26 Temmuz 1936 yılında yapılmıştır. Nüfusun %74,56'sı (o dönem için büyük gösterge) referanduma katılmıştır. 993.351 kişi tüzüğe "evet", 6.161 kişi "hayır" demiştir. 15 Temmuz 1936'da Galiçya Partisi Sekreteri Qomez Roman ve İspanya hükümetinin üyesi Kastelao tüzüğü onayladı. Fakat iç savaş süreci geciktirdi. Cumhuriyet parlamentosu bu dönemde Katalonya'ya taşınmak zorunda kaldı. Son olarak, kararlar bir de 28 Şubat 1938'de tartışıldı. Resmi olarak 1945 yılında Meksika da tüzüğü inceleledi. Fakat bu sembolik bir jest idi ve Galiçya kurulmadı.

Tüzük hayata geçirilmese de, gelecekte Galiçya'nın kurulması için önemli bir rol oynadı. 1977'de Francisco rejiminin sona ermesi, 1978 yılında yeni anayasanın kabul edilmesinin ardından 1981 yılında eski esasnamenin dayalı yeni kararları hazırlanmış, İspanya hükûmeti tarafından kabul edilmiştir. 1981 yılında Galiçya İspanya bünyesinde özerklik kazanmıştır.
Karadikmen, Çamoluk

Köyün eski adı 1522 ve 1916 yılı kayıtlarında Manuzara olarak geçmektedir. Daha önceleri Giresun ili Alucra ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Giresun ili Çamoluk ilçesine bağlanmıştır.

Köy, Giresun il merkezine 202 km, Çamoluk ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Köy, Çamoluk'un kuzeydoğusunda olup, numaralı Çamoluk-Şiran il yoluna 5,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Siedlung Heerstraße

Siedlung Heerstraße Charlottenburg-Wilmersdorf'un Westend semtinde bulunan bir mahalle. Mahalle kuzey'de Heerstraße, doğuda Siedlung Eichkamp, batıda Grunewald arasında kalır ve böylece sınırlarını belirler. Güneyde Waldschulallee diğer bir sınırı olarak kabul edilir.
Ümit Erdim

Ümit Erdim, 15 Haziran 1985 tarihinde Kocaeli'de dünyaya geldi. İlkokul ve ortaokuldan sonra İzmit Atılım Anadolu Lisesini bitirdi. 1998-2003 yılları arasında Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları'nda genç birimde oynadı. Burada tanıştığı Caner Özyurtlu ile beraber İstanbul'a geldi. Özyurtlu ile beraber Moda'da bir ajansa kaydoldular. Kariyerini bundan sonra tiyatro yerine televizyonla devam ettirdi. Böyle mi Olacaktı adlı dizide konuk oyuncu olarak başladığı sanat yaşamı Hayat Bilgisi, Gönül ve Selena adlı dizilerle devam etti. Birçok dizide rol aldı.

Katıldığı Can Dostum adlı köpek eğitim yarışmasında birinci olmuştur. Mike adında bir köpeği vardır. İstanbul'da bir lokanta işletmektedir. Ocak 2015'te 3. sezonu başlayan "Benzemez Kimse Sana" programında jüri üyeliği yaptı.
Rwamagana

Şehir ülkenin doğu kesiminde Doğu eyaleti içerisinde yer alan ve bu eyaletin nüfus açısından en büyük şehri konumunda olan bir yerleşim bölgesidir. Şehirde 2013 verilerine göre 53.758 kişi yaşamaktadır. 2002 tarihinde gerçekleştirilen resmi nüfus sayım sonuçlarına göre 47.203 kişi yaşamaktaydı.

Şehir ülkenin başkenti Kigali'nin 50 km doğusunda bulunmaktadır. Ülkeyi Tanzanya ile bağlayan ve bu ülke ile karayolu ile gerçekleştirilen ticaretin büyük bir bölümünün güzergâhı olan otoyol üzerinde bulunan şehir, son yıllarda yolda gerçekleştirilen yenileme ve düzenleme çalışmaları ile yolun biraz dışında kalmış ve böylece kamyon ve tırlar şehir merkezi yerine şehrin dışından gitme imkânı bulmuştur.
Malafa

Malafa, Hakan Günday'ın kuyumcular (ve halıcılar) üzerinden satış dünyası ile yaşam arasında paralellikler kurarak pazarlama ve satış dünyasını anlattığı, okuyucuya değişik bir dünyanın kapılarını açan romanı. Çoğunlukla Ermenice kelimelerden oluşan kuyumcu argosunun ağırlıklı olarak kullanıldığı romanda, büyük bir kuyumcu mağazasında çalışan "tezgahtar"ların ve alışverişe ge(tiri)len "turist"lerin bir günlük macerası anlatılır.

Roman, aynı zamanda DOT tiyatrosunun prodüksiyonu, Murat Daltaban'ın yönetimi ve yine Hakan Günday'ın oyunlaştırması ile 17. Uluslararası İstanbul Tiyatro Festivali'nde sahnelenmiştir.
Kızıl-Dag sumu, Baytayga

Kızıldag sumu (Tuva Türkçesi: Кызыл-Даг сумузу), Tuva Cumhuriyeti'nde Baytayga kojuununa bağlı kırsal yerleşim statüsünde bir belediye idari birimidir. Belde anlamında sumu sözü kullanılmakta olup sumu idari merkezi de Kızıldağdır. 2020 yılı nüfusu 771 kişidir.

Tıva'da köy ve kasaba türü yerleşimler için ködee suur denilmektedir. İlçe, belediye, belde türüne karşılık olarak ise sum, rayon adlandırmaları kullanılır.

Hemçik akarsuyunun Olug-Oorug akarsuyu ile birleştiği yerdedir. Teeli'ye 8 km ve başkent Kızıl'a 312 km uzaklıktadır. Don-Terek 8 km, Aksı-Barlık (Aldın-Bulak) 22 km, Şuy 23 km, Ergi-Barlık 23 km, Höndelen 27 km.

Toybuhaa Hertek Koştayoğlu: Tıva'nın önemli bir mermer taş kesim ustası, Rusya'nın Onur Sanatçısı, Tıva Otonom Cumhuriyeti'nin Halk Sanatçısı. İlya Repin adını taşıyan Rusya Devlet Ödülü sahibi, Tıva ÖSSC Devlet Ödülü sahibi.
Batı Sussex

Batı Sussex (İngilizce: West Sussex), İngiltere'nin Güney Doğu bölgesinde idari bakımdan "shire" tipi metropoliten-olmayan bir kontluk (county). Kontluğun idari merkezi Chichester'de bulunmaktadır.

Törensel Batı Sussex Kontluğu Hampshire, Surrey, Kent ve East Sussex törensel kontlukları ile komşudur ve uzun Manş Denizi ve Solent sahilleri bulunur.

Batı Sussex kontluğu, kapladığı 1,991 km2 alanla itibarıyla İngiltere'de kontluklar arasında 30'uncu sırada gelir. Yerel idare olarak iki seviyeli metropoliten olmayan kontluktur, yani "shire" tipi kontluktur. İkinci seviyede olan 7 metropoliten olmayan yerel idare bölgesi (district) veya borough Batı Sussex Kontluğu'na bağlıdır. Bunlar Worthing, Arun, Chichester, Horsham, Crawley, Mid Sussex ve Adur'dur.
Clément Beaune

Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü, Avrupa Koleji ve Ulusal İdare Okulu mezunudur. Daha sonra Bütçe Müdürlüğü'ne girmiş, 2013-2014 yıllarında Başbakan Jean-Marc Ayrault'nun bütçe danışmanı olmuş, 2014 yılında kısa bir süre Fransa'nın Avrupa Birliği daimi temsilciliğinde müşavir olarak görev yapmıştır. 2014-2016 yıllarında Ekonomi Bakanı Emmanuel Macron'un Avrupa işleri danışmanı olmuş, 2016-2017 yılları arasında Paris Havayolları İdaresi'nde genel müdür yardımcılığı görevinde bulunmuştur. Cumhurbaşkanlığı kampanyası sürecinde Macron'a yakın bulunmuş, 2017-2020 yıllarında Cumhurbaşkanı Macron'un Avrupa konuları ve G20 sorumlu özel danışmanı olarak görev yapmıştır. Jean Castex Hükûmeti'nde Avrupa İşleri Devlet Sekreteri olmuş, Élisabeth Borne Hükûmeti'nde ise Avrupa Bakanı olarak görev yapmaktadır. Kendisini Delorscu olarak tanımlamakta olup, 2002 Fransa cumhurbaşkanlığı seçiminde Lionel Jospin'e büyük bir mutlulukla oy verip Sosyalist Parti'ye üye olmuş, birkaç ay sonra 2003 yılında partiden ayrılmış, 2012 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimine François Hollande kampanyasına dahil olmuştur. Macron'un cumhurbaşkanlığında La République en marche ! (LREM) adlı partinin düşünceler biriminin başında bulunmuş ve LREM üyeliği ile beraber Macron'u destekleyen çoğunluğun sol kanadında olan İlerleme Mekanları (TdP) adlı partiye de 2020'de dahil olmuştur.
Lenin Nişanı

Lenin Nişanı (Rusça: Орден Ленина, Orden Lenina), SSCB'nin ülke gelişiminde katkıda bulunan; sanat, bilim, spor, askeri alanlarda başarılı olan kişilere, organizasyonlara, şehirlere verdiği nişandır. Ortasında bronz Lenin kabartması bulunur, diğer kısımları altındır. 6 Nisan 1930'da çıkarılan kanunla tedavüle girmiştir. İlk olarak Komsomol-Pravda gazetesine verilmiştir. Sovyetler Birliği'ndeki en üst madalya olan Sovyet Kahramanlık Madalyası'nı alan herkese ayrıca Lenin Nişanı da verilmiştir. Mareşal Dmitri Ustinov nişanı en çok (11 kez) alan kişi olmuştur. Tedavülde olduğu sürece 431.418 adet verilmiştir.

İlk Lenin Nişanı gümüş bazı yerlerinde parlak altın kaplama olarak yapıldı. Bu ilk nişan, Lenin'in profili etrafını sarmış tarktör, bacalar ve santral olması muhtemel bir bina olan yuvarlak rozet şeklindeydi. Yuvarlağın etrafı ince kırmızı sır ve başak ile çevrilidir. Üstünde altın orak çekiç amblemi ve altında kırmızı sırla CCCP (SSCB) harfleri yazılıydı. Bu tasarımdan sadece 800 adet basılmıştır.

İkinci ve son tasarım 1934 yılında hazırlanmıştır. Bu tasarımda som altın rozette sırla çevrilmiş Lenin portresi yer almaktadır. Rozetin çevresi iki altın başak ile çevrelenmiş ve sol tarafına kırmızı bir bayrak üzerine Kiril harfleriyle ЛЕНИН (Lenin) yazılmıştır. Kırmızı sırla kaplanmış küçük bir yıldız sol tarafa ve en alta da aynı şekilde bir orak çekiç yerleştirilmiştir.

Nişan ilk önceleri şerit olmadan klipsle sol göğüs üzerinde taşınırdı. Daha sonra kenarında sarı çizgiler olan bir şerit eklendi. Lenin portresi başlangıçta perçinlenmiş gümüş olarak tasarlanmıştı. Bir süreliğine tamamı altın oldu ve 1991'de SSCB dağılana kadar platin şeklini aldı.

Lenin Nişanı ilk kez 23 Mayıs 1930'da Komsomolskaya Pravda gazetesine verildi. Ayrıca beş sanayi şirketi, üç pilot ve Merkezi Yürütme Komitesi sekreteri Avel Enukidze bu ödülü alanlar arasındadır. Ödülü iki kere alan ilk kişi 1936'da pilot Valery Chkalov oldu. İkinci bir pilot Vladimir Kokkinaki 1939'da ilk kez üç ödül aldı.

Biri Alman diğer dördü Amerikalı (bunlardan biri 17 Mayıs 1932'de Frank Bruno Honey olmak üzere) beş SSCB vatandaşı olmayan kişiler 1931-1934 yılları arasında Sovyet tarım ve sanayisinin yeniden yapılanmasına olan yardımlarından dolayı bu ödülü aldılar.

Lenin Nişanı kişilerin yanında bazı yayın organlarına da verildi. Sovyetler Birliği'nde en yüksek tirajlı günlük gazete olan Komsomolskaya Pravda, gençlerin politik eğitimi ve bilimsel çalışmalardaki rolünden dolayı bu nişanı almaya hak kazanmıştır.
Corinne Erhel

Corinne Erhel (d. 3 Şubat 1967 ; ö. 5 Mayıs 2017),Fransız kadın siyasetçidir. Erhel, Fransa Sosyalist Partisi'ne katıldı. 1997'de Lannion belediye başkan yardımcılığı ile Alain Gouriou'nun zamanında parlamentoda görev aldı. 2007'den 2017'ye kadar Côtes-d'Armor bölgesini Fransa Ulusal Meclisi'nde temsil etti.

Kendisi 3 Şubat 1967'de Quimper, Finistère'de doğan siyasetçi Coriinne Erhel 5 Mayıs 2017'de anni gelişen bir kalp krizi sonucu 50 yaşındayken 2017 Fransa başkanlık seçimlerinde Emmanuel Macron'u destekleyen bir toplantıda Côtes d'Armor Plouisy'de bir konuşma yaparken öldü.
Ulubel, İspir

Mahallenin eski adı 1687 yılı kayıtlarında Dışatsor, 1928 yılı kayıtlarında ise Dışasor ya da Dişasör olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.

1835 yılında erkek nüfusun belirlenmesi için yapılan nüfus sayımında köyde; 20 Müslüman, 23 Gayrimüslim olmak üzere toplam 43 erkek bulunmaktaydı. 1896 yılında Ahmed Şakir Paşa' nın gerçekleştirdiği ıslahat çalışmaları çerçevesinde yaptırılan nüfus sayımında ise köyde 56 Müslüman, 35 Hristiyan erkek nüfusu tespit edilmiştir.

Mahalle, Erzurum il merkezine 149 km, İspir ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in güneybatısında olup, numaralı Rize-Erzurum (Pazaryolu-Aziziye) devlet yoluna, 4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Edmond De Schampheleer

Antwerp'te Eugène-François de Block ile eğitimini tamamladıktan sonra kendini manzara ressamı olarak kurdu. Ayrıca stüdyosunda açık hava tekniklerini büyük ölçekli resim ile birleştirdi.

Motif arayışı içinde bir dizi yolculuk yaptı; Bavyera, Fransa ve Hollanda'yı gezdi. Tarzı, 17. yüzyıllardaki Hollandalı ressamlarla benzer bir tarzdı. Genk civarında resim yapmayı severdi.

Hayvan ressamı ile yakın arkadaştı. Öğrencileri arasında Clemens Van den Broeck (1843-1922) ve Euphrosine Beernaert vardı. Louis Pulinckx, (1843-1910) Schampheleer'den fazlasıyla etkilenmiştir.

Charles de Groux, Henri-Joseph Duwée (1810-1884), Félicien Rops, Camille van Camp ve ile birlikte, Charles De Coster'ın yazdığı Contes Brabançons'u çizdi. Daha sonra De Coster'ın Les Légendes Flamandes adlı eserinin illüstratörlerinden biriydi.
Battal Gazi Destanı (film)

1971 yapımı film, Atıf Yılmaz'ın çektiği tek Battal Gazi filmidir. Cüneyt Arkın ilk kez bu film ile Battal Gazi rolünü canlandırmıştır. Özdemir Arıtan'a ait olan romandan uyarlanan filmin senaryosunu Atıf Yılmaz ve eşi Ayşe Şasa birlikte hazırlamıştır.

Battal Gazi Destanı, Malatya serdarı olan babasının intikamı peşinde koşan Battal Gazi'nin yaşadıklarını konu edinmektedir. Hikâyesinde babasının katillerinin izinde mücadele eden Battal Gazi'nin macera ve aşk konulu hikâyesi aktarılmaktadır. 1966 tarihli Battal Gazi filminin ardından 1971'de çekilen bu film sonrasında birkaç yıl içinde pek çok devam filmi farklı yönetmenlerce çekilmiştir.
Kanlıkavak Deresi

Kanlıkavak Deresi veya Baltalimanı Deresi (Yunanca: Kheimarrous), İstanbul'un Sarıyer ilçesinin Ayazağa semtinde doğan ve Baltalimanı semtinde İstanbul Boğazı ile buluşan bir akarsudur. Derenin ağzı önceden bir haliçti.

İstanbul'un fethinden önce Baltalimanı-İstinye Koyu servi ağaçları bakımından zengindi ve Kyparades adıyla biliniyordu. II. Mehmed bu servi ormanlarının yardımıyla İstanbul'un fethinden önce derenin iki tarafına sağlam rıhtımlar inşa etmiş, bölgeyi bir tersane olarak kullanmıştır. Prens Adalarını fetheden Baltaoğlu Süleyman İstanbul'un fethinden bir ay önce 400 gemisini bu bölgeye demirlemiştir. Derenin kollarından biri, eskiden Baltalimanı Sarayı'nın su ihtiyacını karşılamaktaydı. Günümüzde bu kol mevcut değildir. Tarihte derenin çevresinde komşu semt Boyacıköy'den farklı olarak Müslüman Türk yerleşimleri kurulmuştur. Bölgedeki yaşlıların rivayetlerine göre, 1900-1910 yılları arasında derenin yukarı kısımları büyük bir selden sonra tıkanmış, kurumuş ve derenin ağzı karaya girmiş bir deniz kolu şekline bürünmüştür. Bu dönemde limanın ağzı batak yatağı şeklindeydi.
Terör Dönemi (Fransa)

Terör Dönemi ya da Terör Saltanatı (5 Eylül 1793 - 28 Temmuz 1794), Fransa'da, Fransız Devrimi'nin ardından on ay süreyle iktidarı ele geçiren Jakobenlerin yürüttüğü, devrim karşıtlarının yargılandığı ve Paris'te bir dizi idam dalgasının görüldüğü kanlı dönemdir. Önde gelen Jakobenler; Robespierre, Mirabeau, Marat, Saint-Just ve Danton'dur. Cumhuriyet ilan edildikten sonra, geri dönülmesini kesinlikle önlemek için önde gelen bu Jakobenler birlikte 21 Ocak 1793'te kralı ( ) "vatana ihanet suçlaması" ile giyotinle idam edilmesini sağladı. Ayrıca devrim mahkemelerinde karşı devrimci olarak görülen ve iç düşman etiketi yapıştırılan halk yığınları giyotine yollanmış ve daha sonra da bu durumu yaratanlar kendi başlarını giyotine vermiş, bu dönem boyunca ülkeye paranoya hâkim olmuştur.

Her şey tahtı ele geçirmek isteyen soyluların Kilise'nin de yardımıyla harekete geçmesi ve İngiltere gibi yabancı ülkelerden yardım istemesiyle başlamıştır. Bundan sonra devrimin karşılaştığı tehlike üzerine, Jakobenler aşırı sert politikalarını yürürlüğe koyar ve kendi içlerinden dahi itiraz edenleri ortadan kaldırır.

En sonunda, yaşanılan terörden bıkan ülke, Beyaz Terör'ü devreye sokarak önemli tüm Jakobenleri ortadan kaldırır, ancak Fransa'nın bu kanlı dönemi atlatması ülkeye çok uzun zamana mal olmuştur. Terör Saltanatı döneminde en az 300.000 şüpheli tutuklandı; 17.000 kişi resmi olarak idam edildi ve belki 10.000 kişi hapishanede veya yargılanmadan öldü.
Kuşku (film)

Kuşku (İngilizce: The Amityville Horror, Türkçesi: Amityville Dehşeti), 1979 tarihli ABD yapımı korku filmidir. Jay Anson'ın çok satanlar listesinde yer alan aynı adlı romanından uyarlanmıştır. Amityville Dehşeti serisinin ilk filmidir.

Filmin hikâyesi, Lutz ailesinin Long Island'ın Amityville kasabasında bulunan 112 Ocean Avenue'daki yeni satın aldıkları evde karşılaştıkları iddia edilen olaylara dayanır. Ayrıca bu olaylar birçok tartışmanın da konusu olmuştur.

New York'a bağlı, Long Island'da bulunan Amityville kasabasından Ronald DeFeo, Jr. isimli genç, bir gece ailesinin tamamını kurşunlayarak öldürür. Bu sırada aile üyeleri uykudadır. DeFeo, polisin yaptığı sorgulamada ona cinayet işlemesini söyleyen sesler yüzünden bunu yaptığını söylemiştir. Bir sene sonra Lutz ailesi, toplu cinayetin işlendiği bu eve taşınır ve bir dizi paranormal olay ile karşılaşınca 28 gün sonra evi terk eder.

Filmin stüdyo dışı çekimleri, Amityville'daki yetkililer izin vermediğinden gerçek mekânda yapılamamış, New Jersey'e bağlı Toms River'daki 112 Ocean Avenue'ya benzetilen evde yapılmıştır. Diğer iç sahneler Kaliforniya'da MGM stüdyolarında çekilmiştir. Filmin dış sahneleri ise Toms River ve Point Pleasant Plajı'nda çekilmiştir. Yağmur sahneleri için Toms River Gönüllü İtfaiyesi görev alırken filmde fazladan yerel polis ve ambulans çalışanı oynamıştır. Yapımcılar, Jay Anson'ın senaryosu yerine Sandor Stern tarafından yazılan senaryoyu seçmişlerdir. Ayrıca filmin promosyon malzemelerinde gerçek ev gösterildiği için evin o günkü sahipleri, Jim ve Barbara Cromerty, filmin yapımcılarına dava açmıştır.

James Brolin'e George Lutz rolü teklif edildiğinde Brolin tereddüt etmiştir. Ardından Brolin, Anson'ın romanının bir kopyesini elde etmiş ve bunu saat 2.00'ye kadar okumuştur. Kitabın gerilimli bir kısmını okurken, daha önce asmış olduğu pantolon yere düşmüş ve Brolin, korkuyla sandalyesinden sıçramıştır. Sonra Brolin filmde oynamaya karar vermiştir. Bilahare George Lutz ve ailesinin hikâyesinden şüphelenmesine rağmen onlarla dost olmuştur. Brolin filmdeki rolünden dolayı iki yıl iş bulamadığını söylemiştir.

Film, ABD'de 27 Temmuz 1979 tarihinde vizyona girmiş ve 86 milyon dolardan fazla kazanarak gişede büyük bir başarı elde etmiştir. Bağımsız bir stüdyo tarafından çekilen o dönemdeki en başarılı filmlerden biridir. Film, Türkiye'de Kuşku adıyla vizyona girmiştir. Filmin Türkiye'deki gösterme hakları o dönemde Met Film isimli şirkete aittir. İnterstar'da Amityville Şeytanı, Teleon'da Kasabada Dehşet ve CNBC-e'de Lanetli Ev adıyla yayınlanmıştır.

Lalo Schifrin'in film müziği Akademi Ödülü'ne aday gösterilmiş, fakat ödülü Georges Delerue'nun Küçük Bir Sevda filmi için hazırladığı müziğe kaptırmıştır. Ayrıca filmin müziğinin 1973 tarihli Şeytan filminde kullanılması reddedilen müzik olduğuna dair bir söylenti vardır. Fakat Schifrin, kendisiyle yapılan bir röportajda bunu yalanlamıştır.