Air France'ın 447 sefer sayılı uçuşu

Fransız ulusal havayolları şirketi Air France'ın Rio de Janeiro - Paris arasındaki 447 sefer sayılı uçuşunu gerçekleştiren Airbus 330-200 uçağı, 1 Haziran 2009 tarihinde Atlas Okyanusu üzerinde 216 yolcu ve 12 personeliyle birlikte kayboldu. Daha sonra uçağın teknik bir arıza nedeniyle okyanusa düştüğü ve kurtulan olmadığı açıklandı.

Uçak Antônio Carlos Jobim Havalimanından saat 19.03'te (Fransa saatiyle 00.03'te, TSİ 01.03'te) kalktı ve Fransa saatiyle saat 11.10'da Charles de Gaulle Havalimanı'na inmesi planlanıyordu. Ancak TSİ 04.33'ten itibaren uçakla telsiz bağlantısı bir daha yapılamadı. Okyanus kontrol merkeziyle yaptığı son bağlantıda, uçak Natal'a 550 km uzaklıktaydı ve pilot TSİ 05.20'de Senegal hava sahasına geçeceğini söyledi.

TSİ 04.48'de uçak radarlardan çıktı. TSİ 05.00'de fırtınalı bir bölgeden geçen Air France uçağı, TSİ 05.14'te elektrik problemi ve kabin basıncı düşüşü nedeniyle, kuleye otomatik mesaj gönderdi.

Brezilya'da bulunan FIR, Air France uçağından yanıt alamayınca, Senegal hava sahıyla temasa geçip uçakla bir bağlantı yapılıp yapılmadığını sordu. Hayır cevabı alınca, Brezilya FIR hemen acil durum planını başlattı.

Uçakla bağlantı kesildikten birkaç saat sonra, Cospas-Sarsat uyduları uçakta bulunan 3 balizden sinyal alamadı. TSİ 13.00'de Fransa askeri uçak ve gemi göndererek, Fernando De Noronha takımadası çevresinde uçağın enkazını arama çalışmaları başlattı.

Air France Uçuş 447'de, 12'si mürettebat (3 pilot) 228 yolcu bulunuyordu. Yolcuların arasında bir bebek, 7 çocuk (12 yaşından küçük), 82 kadın ve 126 erkek vardı.

Soruşturmayı Fransız yetkililer yürüttü. Air France yetkilileri, uçakta, yıldırım çarpması sonucu, elektrik arıza olduğunu söyledi. Pilotun 11.000 saat uçuş deneyimi vardı. Air France uçağı 2005 yılında üretilmiş, kazadan önce 18.870 saat uçmuş, 16 Nisan 2009 tarihinde ilk teknik kontrolünden geçmiş ve hiçbir sorunla karşılaşılmamış.

2 Haziran 2009 tarihinde, Brezilya Hava Kuvvetleri sözcüsü Jorge Amaral, Brezilya'nın Fernando de Noronha adası'nın 650 km kuzeyinde bulunan enkazda bir uçak koltuğu, bir cankurtaran ceketi, metal parçalar ve yakıt kalıntıları tespit edildiğini söyledi. Ancak 5 Haziran 2009 tarihinde, Brezilyalı yetkililer tespit edilen parçaların uçağa ait olmadığını açıkladılar, bu bilgi Fransız makamlarınca da doğrulandı.

6 Haziran 2009 tarihinde, Brezilya Hava Kuvvetleri sözcüsü Albay Jorge Amaral, 2 erkek cesedinin ve içinde uçuş biletinin yer aldığı bir bavulun da bulunduğunu kaydetti.

27 Haziran 2009 tarihinde, 9 gündür hiçbir cesede ulaşılamadığını kaydederek, Brezilya askeri yetkilileri, hava ve deniz kuvvetlerinin yürüttüğü arama çalışmalarını durduğunu açıkladı ancak uçağın kara kutusunundan gelebilecek sinyalleri tespit için Fransız donanma gemisinin bölgede kalacağını bildirdi.

27 Mayıs 2011 tarihinde uçağın kara kutularının çözümlenmesinden sonra yapılan açıklamada ise, baş pilotun uçağın düşüşü sırasında kokpitte olmadığı ve uçağın düşüşüne müdahale edemediği açıklandı. Kazayı soruşturan Birleşik Arap Emirlikleri; uçağın okyanusa çakılmasının 3 dakika 30 saniye sürdüğü, baş pilotun ise uçağın düşüşe başlamasından 1,5 dakika sonra kokpite girdiğini açıkladı. Ayrıca düşüş sırasında uçağı kumanda eden yardımcı pilotların, hız göstergelerinde arıza olduğu ve göstergelerin yanlış veri aktardığını tespit ettikleri belirtildi. Sağ koltukta oturan yardımcı pilot Pierre Cedric Bonin'in uçak otopilottan çıktıktan neredeyse 2 dakika sonrasına kadar, "72 kere çalan perdövites uyarılarına rağmen" kontrol çubuğunu burun yukarı pozisyonunda tuttuğu ortaya çıktı. Akabinde bir süre kontrol çubuğunu gevşeten Bonin, yere yaklaşım ikazlarını duyunca tekrar kolu çekmeye başladı. Sol koltukta oturan yardımcı pilot David Robert, uçağın perdövitese girdiğini fark edip kendi kontrol kolundan uçağın burnunu aşağı indirmeye çalıştı. Ancak daha tecrübesiz olan sağ koltuktaki yardımcı pilot Bonin, uçağın burnunu kaldırmaya çalışmaya devam etti. Bu da uçağın yanlış olan açısının değişmeden korunmasına sebep oldu. Tecrübeli kaptan pilot Marc Dubois, kokpite girdikten sonra bir süre boyunca durumu anlamlandıramadı. Yardımcı pilot Bonin, uçağın çakılışından yaklaşık 50 saniye önce uçağın burnunu kaldırıp tırmandırmaya çalıştığını sözlü olarak belirtince durumu anlayan kaptan pilot, hemen ardından durmasını ve tırmanmaya çalışmayı bırakmasını söylemiştir, ancak uzun bir süre perdöviteste kalan uçağın bu durumdan kurtarılabilmesi için yeterli süre kalmadığı için uçak saatte 200 km/s hızla çakılmıştır. Uçakta duyulan son ses kaptan pilotun "On derecelik pitch…" şeklinde yarıda kesilen sözleridir. Bu sözlerden 1,4 saniye sonra uçağın ses kaydı son bulmuştur.

Kazanın uzak sebeplerinden birisi ise hava yolları ve uçak üreticileri tarafından bilgisayarlı uçuş sistemlerine fazla güvenilmesi, dolayısı ile bu sistemlerin pilotların acil durumlarda manuel olarak kullanma yeteneklerinin körelmesine sebep olduğu da gösterilmektedir.