SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Clara Cleymans

Samson en Gert dizisindeki rolüyle oyunculuk kariyerine 1997'de başladı. 1999'da yayımlanan De Kabouterschatta ilk sinema deneyimini yaşadı. Çeşitli yapımlarda yan rollerde yer aldıktan sonra 2010'daki tek sezonluk dizi Dag & Nacht: Hotel Eburonda ilk başrol deneyimini elde etti. 2010-2011 yıllarında Thuis, 2010-2018 yılları arasında Tegen de sterren op, 2011'de Code 37, 2013-2016 yılları arasında De Ridder ve 2021'de We moeten eens praten adlı televizyon yapımlarının başlıca rolleri arasında yer aldı. Sinemada ise Kill Me Please (2010), Groenten uit Balen (2011) ve Yummy (2019) filmlerinin ana karakterleri arasındaydı.

Karin Jacobs ile Jan Cleymans çiftinin, Jelle'nin ardından ikinci çocuğu olarak 5 Ocak 1989'da, Wilrijk'ta doğdu. Leuven'deki Lemmens Enstitüsünde sanat beşerî bilimleri eğitimi almaya başladı, ardından ise Anvers Üniversitesinde felsefe eğitimi aldı.

Oyunculuk kariyerine 8 yaşında, Samson en Gert dizisinin 1997'de yayımlanan bir bölümünde canlandırdığı Klaartje karakteriyle başladı. 1999'da vizyona giren De Kabouterschattaki Liese rolüyle ilk sinema deneyimini yaşadı. Sırasıyla 2000 ve 2003'te yayımlanan devam filmleri Plop in de Wolken ile Plop en de Toverstafta da aynı karakteri canlandırdı.

2010'da, VTM'de yayımlanan 12 bölümlük Dag & Nacht: Hotel Eburon dizisinde canlandırdığı Amber Claessens karakteri, kendisinin ilk başrol performansıydı. 2010-2011 yıllarında ise Eén'de yayımlanan televizyon dizisi Thuisin o dönemdeki başlıca karakterlerinden Nina Oostvoghels'i canlandırdı. 2010-2018 arasında, VTM'de yayımlanmaya başlayan satirik komedi programı Tegen de sterren op adlı televizyon programında çeşitli ünlüleri taklit etmeye ve farklı karakterleri canlandırdı. Buradaki performanslarıyla 2011 Flaman Televizyon Yıldızları ödül töreninde Yükselen Yıldız kategorisindeki ödülün sahibi olurken 2012 Flaman Televizyon Yıldızları ödül töreninde ise En İyi Kadın Oyuncu kategorisinde adaylık elde etti. 2010 çıkışlı Kill Me Please ve 2011 çıkışlı Groenten uit Balen filmlerinde rol aldı. 2013-2016 yılları arasında dört sezon boyunca Eén'de yayımlanan polisiye dizi De Riddere adını veren ana karakter olan savcı Helena De Ridder olarak yer aldı. De Ridderdeki performansıyla 2014 Flaman Televizyon Yıldızları'nda, De Ridder ile Tegen de sterren optaki performanslarıyla ise 2015 Flaman Televizyon Yıldızları'nda En İyi Kadın Oyuncu kategorisinde adaylık elde etti.

2018-2019 yıllarında, konusu II. Dünya Savaşı döneminde geçen ve Yahudi olmayan bir erkek karakter Louis Segers (Jonas Van Geel) ile birbirlerine aşık olan Yahudi karakter Sarah Liebman'ı canlandırdığı '40-'45 adlı dramatik müzikalde rol aldı. 2019'da vizyona giren korku komedisi türündeki zombi filmi Yummyde, hastane yöneticisi Janja karakterini canlandırdı. 4 Ocak 2021'de, Eén'de yayımlanmaya başlanan ve Els karakterini canlandırdığı We moeten eens praten adlı mini dizide, başrolü Rik Verheye ile paylaşmaktaydı.
Münih hava felaketi

Münih hava felaketi, 6 Şubat 1958'de British European Airways Flight 609, Batı Almanya'nın Münih kentindeki Münih-Riem Havalimanı'nda sulu karla kaplı bir pistten üçüncü kalkış denemesinde düştüğünde meydana geldi. Uçak, "Busby Babes" lakaplı Manchester United futbol takımını, taraftarları ve gazetecilerle birlikte taşıyordu. Gemide 20'si olay yerinde hayatını kaybeden 44 kişi vardı. Bazıları bilinçsiz olan yaralılar, Münih'teki Rechts der Isar Hastanesine götürüldü ve burada üç kişi daha öldü ve 23 kişi öldü ve 21 kişi hayatta kaldı.

Manchester United takımı, Yugoslavya'nın Belgrad kentinde (şimdi Sırbistan) yapılan bir Avrupa Kupası maçından dönüyordu ve Crvena zvezda'ı eleyerek yarı finale yükseldi. Uçuş yakıt ikmali yapmak için Münih'te durdu çünkü Belgrad'dan Manchester'a aktarmasız bir uçuş "Elizabeth" sınıfı Airspeed Ambassador'un menzilinin dışındaydı. Yakıt ikmalinden sonra, pilotlar James Thain ve Kenneth Rayment, sol motorda güç artışı nedeniyle kalkıştan iki kez vazgeçti. Programın çok gerisinde kalacaklarından korkan Thain, üçüncü bir kalkış girişimi lehine Münih'te bir gecelemeyi reddetti. O sırada kar yağıyordu ve pistin sonunda bir sulu kar tabakası oluşmasına neden oluyordu. Slush'a çarptıktan sonra uçak, pistin sonunun ötesindeki bir çitin içinden geçti ve bir eve çarptığında sol kanat koptu. Kuyruk kısmı kırıldı ve içinde park halindeki bir akaryakıt kamyonunun bulunduğu bir ahıra çarptı, alev aldı ve patladı. Uçağın da patlayabileceğinden korkan Thain, yolcuları tahliye etmeye başlarken, kaleci Harry Gregg hayatta kalanların enkazdan çıkarılmasına yardım etti.

Batı Alman havaalanı yetkilileri tarafından yapılan bir soruşturma, görgü tanıklarının buz çözmenin gereksiz olduğunu belirtmesine rağmen, uçağın kanatlarının buzunu çözmediğini söyleyerek, başlangıçta Thain'i suçladı. Daha sonra kazanın, uçağı kalkışa izin vermeyecek kadar yavaşlatan pistteki kar yağışından kaynaklandığı tespit edildi. Thain, kazadan on yıl sonra, 1968'de aklandı.

United, art arda üç Futbol Ligi şampiyonluğu kazanan üçüncü kulüp olmayı hedefliyordu; Hala oynayacakları 14 maçla lig liderleri Wolverhampton Wanderers'ın altı puan gerisindeydiler. Ayrıca FA Community Shield'ı da düzenlediler ve art arda ikinci Avrupa Kupası yarı finallerine yükseldiler. Takım 11 maçtır yenilmedi. Kaza, takımın o yılki şampiyonluk hırslarını rayından çıkarmakla kalmadı, aynı zamanda İngiliz futbol tarihindeki en büyük nesil oyunculardan biri olmayı vaat eden takımın çekirdeğini de yok etti. Trajediden sonra kulübün toparlanması on yıl sürdü. Busby takımı yeniden kurdu ve 1968'de yeni nesil "Babes" ile Avrupa Kupası'nı kazandı.
Seksek

Pek çok çeşidi bulunan bu oyunun bir türünde oyuncular, çizili alanların içine sırayla yassı bir taşı ya da kiremit parçası atarlar. Eğer taş çizili alanların dışına düşer ya da çizgiye denk gelirse, taş atma sırası öbür oyuncuya geçer. Atış başarılıysa oyuncu tek ayağı üzerinde sekerken, taşı öbür ayağıyla iterek bütün boşluklardan geçirmesi gerekir. Eğer öbür ayağı yere değer ya da boşlukların arasındaki çizgilere basarsa yanar ve sırasını kaybeder. Oyun aslında iki tur halinde oynanır. Başlarken 1-8 doğru atarak ilerleyip ikinci turda ise 8-1 doğru geri gidilir.

Başka bir seksek türünde ise taş veya kiremit atıldıktan sonra karelere isabet ederse, oyuncu taşın bulunduğu karenin üstünden atlar, dönüşte çizgilere değmeden de taşı geri alır. 4. 5.ve 7.8. kareler yan yana oldukları için bu karelere taş gelince, yandaki kareye tek ayakla basılır. Eğer taş çizginin üzerine gelirse oyuncu tekrar taşı alır ve tekrar atar. Denge gerektiren bir oyundur. Bu oyunda oyuncular dengeli ve dikkatli olmalıdır.
Ak-Daş sumuzu

Ak Daş sumuzu (Tuva Türkçesi:Ак-Даш сумузу), Tuva Cumhuriyeti'nde Sütgöl kojuununa bağlı kırsal yerleşim statüsünde bir belde idari birimidir. Belde anlamında sumu sözü kullanılmakta olup sumu idari merkezi de Ak-Daş köyüdür. 2020 yılı nüfusu 581 kişidir.

En yakın yerleşim yerleri Bora-Tayga 7 km, Aldan-Maadır 11 km, Sug-Aksı 12 km, Kara-Çıraa 15 km, Çıraa-Bajı 19 km, Teve-Haya 22 km, Kızıl-Tay (Ak-Aksı) 23 km, Şemi 23 km, Çırgakı 24 km, Bayan-Tala 24 km.

Kültür Evi 1954 yılında açıldı, 2017'de yeni bir bina inşa edilmeye başladı. Beldede koreografi, çalışma çevreleri geliştirmek, folklor da dahil olmak üzere çeşitli grup etkinlikleri vardır.
Ilmarë

Ilmarë, J.R.R. Tolkien efsanesinde kurgusal bir karakterdir. Onun ismi Elfçe'de yıldız ışığı anlamına gelir. Bu ismin eski Fin mitolojisi Kalevala'da geçen gök tanrı İlmarinen'den geldiği bilinmektedir.

Ilmarë, Eönwë ile birlikte Varda'nın hizmetçisi ve Maiar başkanıdır. Gökyüzünün yükseklerinde yaşar aynı zamanda Eönwë gibi oda Manwë'nin habercisidir ve Eönwë'nin kardeşidir fakat Silmarillion'da kardeşi olarak geçmez. Bu iki Valar çocuğundan büyük olanı Ilmarë'dir. Eönwë güçlü bir savaşçıydı fakat Ilmarë savaş ile ilgilenmiyordu. Ilmarë, Silmarillion'daki Valar ve Maiar'ları anlatan bölüm Valaquenta'da Maiar Şefi olarak kısaca bahsedilmektedir.

J.R.R. Tolkien'in notlarından oluşan ve öldükten sonra yayımlanan Kayıp Öyküler Kitabı'nda ismi Erinti'dir ve Manwë ve Varda'nın kızı "Lady of Tol Eressëa" olduğu söylenir. Fakat Silmarillion'a göre Ilúvatar tarafından Ainur'un müziğini icra edenlerden biri olarak Zamansız Salonlar'da yaratılmıştır.
Energiya

Energiya (Rusça: Энергия-Energiya), Sovyet uzay mekiği Buran'da taşıyıcı görevini üstlenen roket. 175 tonu taşıyacak kadar güçlüdür. Valentin Gluşko tarafından tasarlamış ve yalnızca 2 kez uzaya çıkmıştır.

İlk uçuşu 1987'de Polyus uydu fırlatılışında kullanılmıştır ve bu fırlatılış başarı ile tamamlanmıştır. İkinci uçuşu 1988'de Buran uzay mekiğinin fırlatmasında kullanılmış, bu uçuş insansız ve tamamen otomatik modda başarı ile tamamlanmıştır.

Progam, SSCB'ye on milyarlarlarca rubleye mâl olduğundan 1989 yılında durdurulmuştur. Energiya roketinin bazı parçaları Amerikan Lockheed Martin firmasına ait Atlas V ve Boeing firmasına ait Delta IV roketlerinde kullanılmıştır. Günümüzde Energiya roketinin hala birçok modülü kullanılmaktadır.
Yenisey Sıradağları

Yenisey sıradağları — Orta Sibirya platosunun güneybatısındadır. Kan ve Taşlık Tungus(Dulgu Katenna) akarsuları , arasındadır. Uzunluğu yaklaşık 700–750 km, genişliği 200 km, en yüksek yeri 1104 m (Yenaşimin Polkan dağı).
Kurlandiya ve Semigalya Dükalığı

Kurlandiya ve Semigalya Dükalığı, (Latince: Ducatus Curlandiæ et Semigalliæ, Lehçe: Księstwo Kurlandii i Semigalii, Almanca: Herzogtum Kurland und Semgallen, Letonca: Kurzemes un Zemgales hercogiste, İngilizce: Duchy of Courland and Semigallia) 1562 yılından 1791 yılına kadar Letonya ve çevresinde kurulan devletin adıdır. Başkenti Mitau (Jelgava)'ydu. Başta Litvanya Büyük Dükalığı'na bağlı olan özerklik, sonrasında Lehistan-Litvanya Birliği'ne bağlandı.

1791'de bağımsızlığını elde eden dükalık, buna rağmen 1795'te Rus İmparatorluğu'na teslim oldu. Bölge, I. Dünya Savaşı döneminde yeni kurulan Letonya'ya verildi. Bölgede 8 Mart - 22 Eylül 1918 tarihleri arasında bir kez daha aynı adla bir dükalık kuruldu. Ancak bu deneme kısa sürdü ve Bölge Letonya'da kaldı.
Dil eğitimi

Dil eğitimi, ikinci veya yabancı bir dil edinme sürecini ve uygulamasını ifade eder. Öncelikle uygulamalı dilbilimin bir dalıdır, ancak disiplinlerarası bir alan olarak düşünülebilir. Dil eğitimi için dört ana öğrenme kategori vardır: ustalık, iletişimsel yeterlilikler, kültürler arası deneyimler ve çoklu okuryazarlıklar.

Artan küreselleşme, işgücünde birden çok dilde iletişim kurabilen insanlar için büyük bir ihtiyaç yaratır. Ticaret, turizm, uluslararası ilişkiler, teknoloji, medya ve bilim gibi alanlarda ortak diller kullanılmaktadır. Kore, Japonya ve Çin gibi birçok ülke, ilk ve ortaokul düzeyinde en az bir yabancı dil öğretmek için eğitim politikalarını çerçevelemektedir. Bununla birlikte, Hindistan, Singapur, Malezya, Pakistan ve Filipinler gibi bazı ülkeler hükûmetlerinde ikinci bir resmi dil kullanmaktadır. GAO'ya göre, Çin son zamanlarda yabancı dil öğrenimine, özellikle de İngilizce'ye büyük önem vermektedir.
Yeni medya

Yeni medya (yeni ortamlar, yeni araçlar, yeni mecralar), bilgisayarların işlem gücü olmadan oluşturulamayacak veya kullanılamayacak olan ortamlara denir. Genellikle dijital olup kullanıcısına veya hedef kitlesine etkileşim olanağı sağlar.

Yeni medyaya örnek olarak internet, web siteleri, video oyunları, CD-ROM ve DVD'ler sayılabilir. Dijital etkileşimi etkin kılan teknoloji ile birleştirilmedilerse, yeni medya televizyon programlarını, dergileri, kitapları ya da kâğıt üzerine yayınları içermez. Örnekler: Vikipedi, çevrimiçi ansiklopedi, internet ortamındaki dijital belgeler, görüntü ve videolar, web bağlantıları ve bir editor topluluğunun yaratıcı katkısı, kullanıcıların etkileşimli geri bildirimleri ya da bağışcı grubunun yardımlarının bir araya geldiği yerler. Facebook da çoğu kullanıcının aynı zamanda katılımcı olarak yer aldığı sosyal medya örneğidir.

1960'larda, programlama ve radikal sanat daha güçlü bir şekilde gelişmeye başladı. 1980'lerin sonu ile 1990'ların başında, sosyal değişim ve bilgisayar tasarımı ardında paralel farklı bir bağlantı olduğu fark edildi. Aralarında nedensel bir ilişki olmasa da, içerik olarak Soğuk Savaş ve web tasarımı aynı zamanda gelişti.

1980'lere kadar medya iletişimi temelde yazılı, analog modellere bağlıydı, televizyon ve radyo gibi. Son yirmi beş yılda, medya iletişiminde hızlı değişimler izlendi ve internet, video oyunları gibi dijital teknolojiler de kullanılmaya başlandı bu alanda. Ama, bunlar yeni medyanın sadece küçük bir kısmı.

Yeni medyanın gelişimi Web 2.0 ile başlayarak tüm dünyadaki insanlar arasındaki iletişimi arttırdı. Bu insanlara kendilerini bloglar, websiteleri, fotoğraflar aracılığı ile ifade etmelerine izin verdi.
Edib Tahirzade

Edib Tahirzade, (d. 29 Nisan 1921, Yezd, İran – 26 Ocak 2000), 1988 ila 2000 yılları arasında Bahai Dini'nin en yüksek idari kurumu olan Yüce Adalet Evi'nin bir üyesi olarak hizmet etmiştir.

Tahirzade, Bahai Dini ile güçlü bağlılıkları Din'in İran'nın Yezd şehrindeki ilk yıllarına dek uzanan İranlı bir ailede doğdu. Tahran Üniversitesinde elektrik mühendisliği okudu ve ardından yüksek öğrenimini sürdürmek üzere 1948'de İngiltere'nin  Coventry şehrine taşındı. 1950 yılında bir sanayi firmasının baş mühendisi olarak İrlanda'ya taşındı ve 1988 yılına dek orada çalıştı. İki defa evlendi, Tahir Ronald adında bir oğulları ve Bahiyyeh Vida adında bir kızları olan ilk eşi Zarin Moosezadeh Cohen idi. 1970'lerde Belfast-born Lesley Gibson ile evlendi; Maryam adında biri kız ve Bahhaj adında diğeri erkek iki çocukları oldu. Vefat ettiğinde birçok torunu vardı.

Tahirzade, 1960 yılından 1970'e kadar Britanya Adaları Bahaileri Milli Ruhani Mahfilinde hizmet etti. 1972'de kurulduğu zaman İrlanda Cumhuriyeti Bahaileri Milli Ruhani Mahfiline seçildi ve 1976 yılında yüksek bir danışman kurulu olan Avrupa Kıtasal Müşavirler Heyetine atandı.1988 yılında Yüce Adalet Evine seçildi.

Üretken bir yazar ve yetenekli bir konuşmacı olan Tahirzade, Bahai tarihi ve öğretileri ile ilgili birçok kitap yazdı; bunların arasında Bahai Dini'nin kurucusunun hayatı ve yazıları ile ilgili dört ciltlik bir çalışma da mevcuttur. Tercümesini Süreyya Güler'in yaptığı bu dört ciltlik eser "Hz. Bahaullah'ın Zuhuru" adıyla Türkçe olarak basılmıştır.

Taherzadeh, A. (1976). Hz. Bahaullah'ın Zuhuru, Cilt 1: Bağdat 1853-1863. Çeviren Süreyya Güler. Baha Basım Dağıtım Sanayi ve Ticaret A.Ş, İstanbul 1995.

Taherzadeh, A. (1977). Hz. Bahaullah'ın Zuhuru, Cilt 2: İstanbul-Edirne 1863-1868. Çeviren Süreyya Güler. Baha Basım Dağıtım Sanayi ve Ticaret A.Ş, İstanbul 1998. ISBN 975-6853-04-2.

Taherzadeh, A. (1984). Hz. Bahaullah'ın Zuhuru, Cilt 3: Akka'daki İlk Yıllar 1868 - 1877. Çeviren Süreyya Güler. Baha Basım Dağıtım Sanayi ve Ticaret A.Ş, İstanbul 2001. ISBN 975-9853-09-3.

Taherzadeh, A. (1987). Hz. Bahaullah'ın Zuhuru, Cilt 4: Mezra ve Behci 1877 - 1892. Çeviren Süreyya Güler. Baha Basım Dağıtım Sanayi ve Ticaret A.Ş, İstanbul 2005. ISBN 975-6853-12-3.
Untermensch

Untermensch veya alt insan, Naziler tarafından sık sık "Doğu’dan gelen kitleler" olarak adlandırılan, Aryan olmayan kitleleri alt insan olarak betimleyen terim. Yahudiler, Romanlar, Slavlar (özellikle Polonyalılar, Sırplar ve daha sonra da Ruslar) bu tanımlama içerisine sokulmuştur. Terim aynı zamanda Siyahlar, Mulattolar ve Fin-Asya'ya da uygulandı. Nihai Çözüm ile Yahudilerin Holokost ile Polonyalı ve Romanların, ayrıca fiziksel ve zihinsel engelli insanların yok edilme planları bu fikre dayanır. Generalplan Ost’a göre, Doğu-Orta Avrupa’nın Slav nüfusu kısmen Holokost’taki toplu cinayetlerle azaltılacaktı, çoğunluğu Asya’ya sürüldü ve Almanya'da köle emeği olarak kullanıldı. Bu kavram Nazi ırk politikasının önemli bir parçasıydı.

Nazi Almanyası II. Dünya Savaşı sırasında ele geçirdiği savaş esirlerinin durumunu düzenleyen bir dizi karar aldı, tüm savaş süresince Wehrmacht'ın eline geçen tüm savaş esirlerinin öncelikle ırklarına bakıldı. Kökeni Anglosaksonlardan gelen düşman askerler Nazi hiyerarşisinin en üstünde yer alıyordu ve bu kategorideki Fransa, Belçika, Hollanda ve Norveç'ten gelen esirler en insancıl muameleye tabi tutuldu. Untermensch görüşü doğrultusunda "alt insan" olarak görülen ulusların nüfusu soykırımla azaltılmaya çalışıldı. Bu nedenle Polonyalı, Yugoslav ve Rus esirler daha kötü muameleye maruz kaldı. Esir hiyerarşisinin en altında Kızıl Ordu mensubu askerler yer aldı ve Sovyet askerleri en kötü muameleye tabi tutuldu. Açlık Planı ile birlikte Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar kapsamında uygulandı.

Her şeyden önce; Nazilerin Sovyet esirlere karşı tutumu Nazi Almanyası'nın Sovyetler Birliği'ne karşı yürüttüğü savaşın amacının bir yansıması idi. Adolf Hitler ve diğer Nazi liderlerinin gözünde yürütülen savaş basit bir çatışma değil, "Asyalı barbar Bolşevizmi yok etmek" üzere yürütülen ideolojik ve ırksal bir savaştı. Lebensraum olarak bilinen "Doğudaki yaşam alanı" savaşın asıl bu amaçlarından biriydi. Nazilerin hazırladığı Genel Doğu Planı'na göre; savaş sırasında işgal edilen bölgelerde soykırım ve etnik temizlik uygulanacak, Orta ve Doğu Avrupa'daki bölgelerdeki Slavlar ve Alman olmayan milletler yok edilip Almanya'nın sömürgesi haline getirilecekti. Gereksiz görülen insanlar ise Sibirya'ya taşınıp doğrudan veya işgücü ile imha gibi dolaylı yollarla öldürülecekti. Genel Doğu Planı'nın varsayımları, Hitler'in yazdığı Kavgam adlı eserde yer alan ırksal üstünlük ve Sovyet coğrafyasındaki insanları imha ederek bölgeyi sömürgeleştirmek tezlerine dayanıyordu.
Mariotto Albertinelli

Mariotto Albertinelli (d. 13 Ekim 1474, Floransa - ö. 5 Kasim 1515, Floransa). Asil adi Mariotto di Bigio di Bindo Albertinelli. İtalyan Yuksek Rönesans üslubunda Floransa ekolunde bulunan ressam .

Mariotto Albertinelli Floransa 'da doğdu. 12 yaşında iken Cosimo Rosselli (1439 – 1507)'nin atölyesine çırak olarak girdi. Burada Rosselli’nin diğer çıraklarından olan Fra Bartolomeo (1472 – 1517) ile yakın arkadaşlık yapmaya başladı. Yüksek Rönesans üslubunu yaratan ünlü ustalarından Cosimo Rosselli'nin Roma'ya gitmesinden sonra Fra Bartolomeo ile birlikte Floransa'da bir atölye açtılar. Bu atiölyede yüksek rönesans üslubunun ilkelerini Floransa'da 10 yıl daha yaşatan ressam Fra Bartolomeo ile birlikte çalıştı. Öğrencilikleri bir arada geçen Bartolomeo ve Albertinelli, daha sonra birçok ortak yapıt verdiler. Bu dönemde ressam biblografyalarını yazan Giorgio Vasarı ünlü "La Vita" adlı biyografi eserinde bu iki ressamın üsluplarının o kadar birbirine benzediklerini ve bu nedenle hangi eseri kimin hazırladığının ayırt edilemiyeceğini bildirmektedir.

Floransa'da koyu Hristiyanların başlattığı ve başlarında keşiş dinsel reformcu Girolamo Savonarola (1452 – 1498)'nun bulunduğu olaylardan sonra Bartalomeo 1500'de Dominikan tarikatına keşiş oldu ve onun için isminin başına "Fra" lakabı konulmaktadır. Bu dönemde Fra Bartalomeo tövbekar olarak resim yapmayı bıraktı. Mariotto Albertinelli de keşiş olmaya karar vermişti. Ama bu sırada tamamlamamış oldukları (günümüzde Fra Bartalomeo'ya atıf edilen) "Son Yargı" eserini tamamlamayı başardı ve bu eser çok ilgi çekti. Bunun üzerine Mariotto Albertinelli ressamlık kariyerini tek başına devam ettirmeye karar verdi.

Albertinelli bu tek başına çalışma döneminde başyapıtı sayılan "Meryem'in Elizabeth'i Ziyareti" adlı tabloyu 1509'de bu dönemde hazırlamıştır. Bu dönemde Raffaello Santi'den çok etkilenmiştir ve bu ünlü ressam ise Perugino (1446 – 1524)'nun öğrencisi olduğu için Peregino'nun geliştirdiği boşluk hacmi ve prespektif kavramları Albertinelli'de de görülmektedir. Albertinelli ayrıca Hans Memlig (1430 – 1494) gibi Hollandalı ressamların peyzaj resimlerini geliştirmelerinden ve Leonardo Da Vinci'nin "Sfumato" tekniği adını verdiği figürlerde zırh çizgilerinin olmayıp figür sınırlarının boya ve fırça darbeleri ile kaybolmaları tekniğinden de etkilenmiştir.

Bartolomeo'ya benzeyen üslubunun en önemli yanı yalın bir ağırbaşlılık ve anıtsallıktır. Soylu, gülümseyen figürlerinde, sıcak kompozisyonlarında ve güçlü ışık-gölge karşıtlıklarında ise özellikle Leonardo da Vinci'nin etkisi görülür.

Tanınmış İtalyan rönesans ressamlarından olan Jacopo da Pontörmo (1494 – 1557), Franciabigio ve Giuliano Bugiardını (1475 – 1577) onun atölyesinde yetsimişlerdir.
Chuck Berry

Chuck Berry, (asıl adı Charles Berry d. 18 Ekim 1926, St. Louis, Missouri, ABD - ö. 18 Mart 2017; St. Charles, Missouri, ABD), Amerikalı müzisyen ve rock'n'roll sanatçısı.

18 Ekim 1926 yılında St. Louis, Missouri'de doğdu. O güne kadar blues ve rock'n'roll gruplarında solo enstrümanı saksafon ya da piyano iken; Gibson'un 1940'lı yılların başlarında Les Paul model elektrikli gitarı keşfetmesiyle işler değişti. Elektro gitar ile rock'n'roll'un günümüze taşınması da bu köprüyle başladı. Chuck Berry de bugünkü birçok müzisyeni etkilemeye devam ediyor.

Gitarist ve rock'n'rollcu olan Berry, 1950 yılında ilk olarak, bir kulüp ya da bar grubu diyebileceğimiz St Louis, Mo adlı trio ile müzik kariyerine başladı. Bu grupta gitarıyla yer alırken, Johnson piyanoda, Ebby Harding de davuldaydı.

1955 yılının Mayıs ayında Chicago'da blues sanatçısı Muddy Waters, onları Chess Records'a önerdi. Bir ay sonra da 'Maybeline' adlı şarkıları piyasaya çıktı. Ağustosta listelere giren bu tanınmanın sadece ABD ile sınırlı kalması, single'ın İngiltere'de çıkmamasından dolayıydı.

Bu başarıyı 1956 Haziran'ında çıkan 'Roll Over Beethoven' adlı şarkısıyla da sürdürdü. Ardından 'You Can't Catch Me', 'Scholl Day', 'Oh Baby Doll' gibi hit parçalarını yaptı.

1957'nin sonunda 'Rock'n Roll Music' single'ı çıktı. Bunu takiben 'Sweet Little Sixteen', 'Johnny B Goode', 'Back'ın The USA' gibi parçalarla daha da ünlendi.

1960'lı yıllara girerken polisle başı derde girdi. Indiana'daki federal hapishanede iki yıl yatan Berry'nin parçaları o günlerin yeni grupları olan Rolling Stones ve Beatles tarafından da yorumlandı. Aynı zaman sürecinde de Berry'nin parçaları 3 albümde toplanıp, piyasaya çıktı.

1964 yılının başında hapisten çıkan Berry, Chicago'daki stüdyosuna kapanıp, yeni parçalar hazırlamaya başladı. Bir ay sonra 'Nadine (Is It You?) single'ı piyasaya çıkardı. Ardından da İngiltere turnesine çıktı. 9 Mayıs 1964'te Animals ile birlikte Finsbury Park Astoria'da konser verdi.
Before Night Falls

Before Night Falls yönetmeni Julian Schnabel olan 2000 yapımı film. Senaryosu 1993'te İngilizce olarak yayınlanan Kübalı şair ve yazar Reinaldo Arenas'ın otobiyografik romanına dayanmaktadır. Senaryo Schnabel, Cunningham O'Keefe ve Lázaro Gómez Carriles tarafından yazılmıştır.

Javier Bardem bu filmdeki rolü ile En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü'ne aday gösterilmiştir. Filmde Olivier Martinez, Andrea Di Stefano, Santiago Magill, Johnny Depp ve Michael Wincott rol almaktadır.

Julian Schnabel'in 1996'da Basquiat filminden sonra kariyerinde yönettiği ikinci filmdir. Dünyada ilk kez 2000 Venedik Film Festivali'nde ve Kuzey Amerika'da ilk kez 2000 Toronto Film Festivali'nde gösterilmiştir..

Ayrıca film 2000 yılında Venedik Film Festivali'nde Jüri Büyük Ödülü almıştır.Javier Bardem ise En İyi Erkek Oyuncuya verilen Volpi Kupasını (Coppa Volpi) kazanmıştır.
A. Madhavan

A. Madhavan (d. 7 Şubat 1934, Thiruvananthapuram – ö. 5 Ocak 2021), Tamilce dilinde yazan Hint yazar ve çevirmen. Ilakkiya Chuvadukal (Edebiyat'ın İzleri) adlı denemelerinden oluşan koleksiyonuyla Sahitya Akademi Ödülü'nü kazandı. Dravidian hareketinin destekçisi oldu.

Madhavan 7 Şubat 1934'te Thiruvananthapuram, Hindistan'da doğdu ve yetişti. Chalai, Thiruvananthapuram'da küçük bir iş yeri vardı. Evli olup bir oğlu ve iki kızı vardı. 5 Ocak 2021'deki ölümüne kadar büyük kızının yanında yaşadı.