İtalyan bilim insanları listesi

Marcus Terentius Varro (c. Mö 116–Ms 27), bir bilgin ve yazardı. Gerçek bir bilgin, antik İtalya tarihindeki en iyi eğitimli insanlardan biri olarak kabul edilir. O bir astronom ve Roma takvimini hazırladı .

Aulus Cornelius Celsus (c. Mö 25–Ms 50), Myrmecia gibi, dermatolojide insan cilt bozukluklarının sınıflandırılmasına katkıda bulundu ve adı genellikle ciltle ilgili tıbbi terminolojide bulunur.

Lucius Junius Moderatus Columella (c. 4–50), bir bitki bilimi yazarıdır. De Re Rustica'yı (Tarım Üzerine) takip eden yazarlar tarafından sıklıkla alıntılanmıştır. Ayrıca sadece ağaçlarla ilgilenen De Arboribus'un (On Trees) yazarıdır.

Mondino de Liuzzi (–1326), anatomi üzerine ilk modern çalışma olan Anathomia corporis humani'nin (1316; ilk basım 1478) yazarı hekim ve anatomist.

Trotula (11.–12. yüzyıl), kadın tıbbı üzerine birkaç bağımsız yazı yazmış ve jinekoloji ile obstetrik üzerine yazıları Avrupa'da birkaç yüzyıl boyunca geniş çapta kullanılmış olan hekim.

Gerolamo Cardano (1501–1576), üçüncü ve dördüncü dereceden genel denklemleri başlatan, negatif ve karmaşık sayıların her ikisinin de gerekliliğini vurgulayan matematikçi ve hekim.

Luca Pacioli (1446/7–1517), matematikçi ve muhasebenin kurucusu; mali kayıtları tutmak için çifte defter tutma sistemini yaygınlaştırdı; genellikle modern muhasebenin babası olarak anılır.

Giambattista della Porta (–1615), simya, sihir ve doğal fizyoloji ile alakalı olan Magia Naturalis (1558) adlı çalışması ile bilinen akademisyen ve Hezârfen.

Matteo Ricci (1552–1610), Euclid's Elements adlı eserin ilk kez Çince versiyonunu yayınlamış olan dil bilimci, matematikçi ve Çin'e gönderilmiş bir misyoner.

Giovanni Antonio Magini (1555–1617), Ptolemy's Geographiae (1596) (Batlamyus'un Coğrafyası) eserinin sayıca son derece azalmış olan düzenlemelerinden birini yazmış olması ile ünlü olan astronom, haritacı ve matematikçi.

Gjuro Baglivi (1668–1707), hekim ve bilim insanı; pulmoner ödem'in ilk klinik tanımını yayınladı; kasın histolojisi ve fizyolojisi üzerine klasik gözlemler yaptı.

Antonio Vallisneri (1661–1730), Entomoloji ve insan organolojisinde sayısız deney yapan ve kendiliğinden nesil doktrini ile mücadele eden doktor ve doğa bilimci.

Tito Livio Burattini (1617–1681), matematikçi, 1675'te yayınlanan Misura Universale adlı kitabında, bir uzunluk birimi adı olarak ilk kez metre adını önermiştir.

Gjuro Baglivi (1668–1707), hekim ve bilim insanı; pulmoner ödemin ilk klinik tanımını yayınladı ve kasın histolojisi ve fizyolojisi üzerine klasik gözlemler yaptı.

Luigi Guido Grandi (1671–1742), filozof, matematikçi ve mühendis, petal yapraklı çiçek şeklindeki bir eğri olan gül eğrisi ​​ve Grandi serisi ​​çalışmasıyla bilinir.

Tiberius Cavallo (1749–1809), elektrik ile ilk deneyler üzerine yazan fizikçi ve doğa filozofu; eş zamanlı olarak Cavallo çarpanı'nın mucidi olarak biliniyordu.

Amedeo Avogadro (1776–1856), Kimyager, en çok, aynı sıcaklık ve basınç koşulları altında eşit hacimde gazların eşit sayıda molekül içereceğini belirten, şimdi Avogadro yasası olarak bilinen moleküler teoriye katkısıyla dikkat çekti.

Quirico Filopanti (1812–1894), matematikçi ve politikacı; Miranda! (1858) adlı kitabında, evrensel saat ve dünya çapındaki standart saat dilimlerini Sandford Fleming'den 21 yıl önce öneren ilk kişiydi.