SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
San Cristóbal de las Casas

San Cristóbal de las Casas, veya Tzotzilce de Jovel Meksika'nın Chiapas eyaletindeki Chiapas platosunda bulunan bir şehir ve belediyedir. 1892 yılına kadar eyaletin başkenti olan San Cristóbal de las Casas hâlâ daha Chipas'ın kültürel başkenti olarak kabul ediliyor. Bölge çoğunlukla dağlık araziden oluşuyor ancak şehir tepelerle çevrili küçük bir vadide konumlandırılmıştır. Şehrin merkezi, kırmızı kiremitli çatıları, Arnavut kaldırımlı sokakları ve genellikle çiçekli ferforje balkonlarıyla İspanyol sömürgesi olduğu zamanlarının düzenini ve kültürel mimarisinin çoğunu muhafaza ediyor. Şehir ekonomisinin büyük paylarını turizm, ticaret ve hizmet sektörü oluşturmaktadır.

Turizm, şehrin tarihine, kültürüne ve yerel nüfusa dayanmaktadır. Şehrin güzide yerleri arasında Katedral, Santo Domingo kilisesi ve Casa Na Bolom müzesi yer alır. San Cristóbal de las Casas, ormansızlaşma etkisi sebebiyle çok acı çekmiştir. Ama bölgede nehir ve mağara gibi doğal cazibe alanları da bulunmaktadır.

Şehir binalarının cepheleri Barok'tan Neoklasik ve Mağribi'ye kadar çeşitli renklerde boyanmıştır. Şehir üç bölüme ayrılmıştır, ancak nüfusun çoğunluğu şehir merkezine yakın orta kısımda yaşamaktadır. Çevredeki tepelerin çoğu, kısmen ihtiyaç ama çoğunlukla inşaat endüstrilerini besleyen yakacak odun ihtiyacı sebebiyle yerli ağaçlarının büyük bölümünü kaybetmiştir.

Şehrin turistler için çekiciliği, birçok turistin San Cristobal'e kalıcı olarak yerleşmesine yol açtı. Özellikle bu durum şehrin eski kültürünü etkilemiş ve turistlerin getirdiği yeni kültür ile birçok yabancı ve bölgenin kültürüne uzak restoranlar açılmıştır.

Şehir ve belediye, Chiapas platosu adlı bölgede yer almaktadır. Belediyenin üçte ikisi dağlık araziden, geri kalanı ise vadi tabanından oluşmaktadır. Şehir, tepelerle çevrili bir vadide, deniz seviyesinden 2.200 metre yükseklikte konumlanmaktadır. Yörenin doğal bitki örtüsü Orta Amerika'nın çam-meşe ormanıdır. 1980'den bu yana çeşitli ormansızlaşma etkileri sebebiyle 15.000'e yakın hektarlık ormanının yüzde 80'ini kaybederek yerli ağaçlarının da yok olmasına sebep olmuştur.

2010 yılında San Cristóbal de las Casas belediyesinin toplam nüfusu 185.917'dir, merkez bölgesinin ise 158.027'dir. Bölgedeki en önemli iki etnik grup Tzotzil ve Tzetzal'dır.
2018 Cannes Film Festivali

71. Cannes Film Festivali, 8-19 Mayıs 2018 tarihleri arasında Fransa'nın Cannes şehrinde gerçekleştirilen film festivalidir. Festival'in jüri başkanlığını bu yıl Avustralyalı kadın oyuncu Cate Blanchett üstlendi.

2011 Cannes Film Festivali'nden sonra "persona non grata" ilan edilen Danimarkalı film yönetmeni Lars von Trier bu yıl The House That Jack Built filmi ile yeniden Cannes Film Festivali'ne dönüş yaptı.

19 Mayıs 2018'de gerçekleştirilen ödül töreninde ise yönetmenliğini Hirokazu Kore-eda'nın gerçekleştirdiği Japonya yapımı Manbiki Kazoku isimli film Altın Palmiye ödülünü kazandı.
Billy Thompson

Louisville Üniversitesi'nde 2.01'lik boyuyla forvet pozisyonunda oynadı ve 1985-86 sezonunda NCAA şampiyonluğu yaşadı. 1986 yılında Atlanta Hawks tarafından draft edildiyse de takas yoluyla Los Angeles Lakers takımına transfer oldu. 1986-88 yılları arasında bu takımla iki NBA şampiyonluğu yaşadı. 1988-91 arasında Miami Heat, 1991-92 sezonunda ise Golden State Warriors forması giydi ve bu altı sezonda 8.6 sayı, 5.4 ribaund ve 1.7 asist ortalamalarıyla oynadı . NBA tarihinde, iki sezon arka arkaya NCAA ve NBA şampiyonluğu yaşayan dört basketbolcudan biri oldu .

1993-94 sezonunda CBA liginde oynarken sezonun ikinci yarısında Fenerbahçe tarafından, kalp rahatsızlığı geçiren Conrad McRae'nin yerine, seri bir şekilde transfer edildi . Sarı-Lacivertli takımın Türkiye Kupası yarı finalinde Galatasaray'ı 85-66 yenerek uzun bir aradan sonra 1992'de tekrar düzenlenmeye başlayan bu Kupanın üçüncü yılında ilk kez finale çıkmasında attığı 17 sayıyla maçın en skorer oyuncusu olarak pay sahibi oldu . Thompson'lu Fenerbahçe ligde de normal sezonu üçüncü sırada bitirdi, şampiyon olacak Efes Pilsen'e yarı finalde elendi .
Caravia

Caravia, İspanya'nın 17 otonom bölgesinden kuzeyde, Cantabrian Denizi'ne kıyısı bulunan, içinde İspanya Krallığı'nın da bulunduğu Asturias Prensliği'ne bağlı belediyedir. 2002 yılındaki nüfusu 575'tir.
TM-57

TM-57, dairesel metal kutulu Rusya tarafından geliştirilen bir tanksavar mayınıdır. Mayın hem baskı plakalı hem de uzatma çubuklu fünye ile ateşlenebilir. TM-46 mayınının geliştirilmiş modelidir. Günümüzde Afrika, Orta Doğu ve Güney Asya da kullanılmaktadır.

TM-57 modeli TM-46 a göre daha fazla ana patlayıcı ve gelişmiş ateşleme fünyesine sahiptir. Silindir şeklinde olan mayının orta kısmında ateşleme fünyesi bulunur. İkincil olarak takılan MUV veya VPF fünyeleri mayının yan yüzeyine takılmakta ve mayını tuzaklamaktadır. Uzatma çubuklu füze mayının patlama özelliğini geliştirmiştir. 25 ila 30 derecelik yatmalarda mayını ateşler. TM-60 adında ana patlayıcı yerine sis bombası takılmış eğitim modeli de bulunmaktadır. Mayın zeytin yeşili renginde ve zaman zaman siyah boya ile kamuflaj edilir.
Sandringham House

Sandringham House, İngiltere'nin Norfolk eyaletindeki Sandringham bölgesinde yer alan bir kır evidir. Kraliçe II. Elizabeth'in babası George VI ve büyükbabası George V'in öldüğü ev günümüzde III. Charles'ın özel evidir. Olağanüstü Doğal Güzelliğe Sahip Norfolk Sahil Bölgesi'ndeki arazi üzerine kurulmuş olan ev Birleşik Krallık tarafından II. Derece olarak listelenmiştir. Peyzajlı bahçeler, park ve ormanlık alanlar Ulusal Tarihi Parklar ve Bahçeler Sicilindedir.

1862'de William Cowper, daha sonra Lord Mount Temple'ı kurdu, Sandringham'ı ve 8.000 dönümlük araziyi, kendisi ve gelecekteki eşi Danimarka Prensesi Alexandra için bir kır evi olarak Galler Prensi Albert Edward'a, daha sonra Kral Edward VII'ye sattı. Ödenen bedel 220.000 sterlin idi ve bu, küçükken Prens'e tahakkuk eden Cornwall Dükalığı'nın gelirlerinden geliyordu. 1870 ile 1900 yılları arasında ev, Pevsner tarafından " çılgınca Jakoben " olarak tanımlanan tarzda neredeyse tamamen yeniden inşa edildi. 1932'deki ilk Noel Kraliyet mesajı bu evden yayınlanmıştır. George, 20 Ocak 1936'da evde öldü. Mülk, oğlu VIII. Edward'a geçti ve tahttan çekildiğinde, hükümdarın özel mülkü olarak Edward'ın erkek kardeşi George VI tarafından satın alındı. George, babası kadar eve bağlıydı, annesi Kraliçe Mary'ye "Burada her zaman çok mutlu oldum ve burayı seviyorum" diye yazdı. 6 Şubat 1952'de Sandringham'da öldü.

Kralın ölümü üzerine Sandringham kızı II. Elizabeth'e geçti. Kraliçe, babasının ölümünün ve Şubat ayı başlarında kendi katılımının yıl dönümü de dahil olmak üzere her kış Sandringham Malikanesinde yaklaşık iki ay geçirir. 1957'de Sandringham'dan televizyonda yayınlanan ilk Noel mesajını yayınladı. 1960'larda evin yıkılması ve yerine modern bir bina yapılması için planlar yapıldı, ancak bunlar gerçekleştirilmedi. 1977'de, Gümüş Jübile için Kraliçe, evi ve araziyi ilk kez halka açtı. Buckingham Sarayı ve Windsor Kalesi gibi kraliyet saraylarının aksine, Sandringham ve Balmoral Kalesi Kraliçe'nin özel evleridir.
Kayılı, Banaz

Yerleşimin adı bazı kaynaklarda "Kaylı" olarak da geçmektedir. Yerleşimden 1834, 1836, 1838 ve 1839 yılı Tevzi Defterlerinde, Banaz nahiyesine bağlı küçük bir köy olarak bahsedilmektedir.
Ahıska Kürtleri

Ahıska Kürtleri, (Gürcüce: მესხი ქურთები Kürtçe: Kurdên Ahıska/Mesxhetî) Gürcistan'ın güneybatı ucunda, merkezi Ahıska (Ahaltsihe) olan Mesheti bölgesinde yaşayan Müslüman ve kendini "Kürt" olarak tanımlayan etnik grup.

Ahıska bölgesinden sürgün edilen toplulukların bir kısmı, kendini Kürt olarak tanımlamıştır. Ahıska ve Gürcistan'ın çeşitli bölgelerinden sürgün edilenlerin yaklaşık 9,000 kişisini Müslüman Kürtler oluşturmaktadır.

Kürtler ve Gürcistan arasındaki ilk temaslar sekizinci ve dokuzuncu yüzyıllarda gerçekleşti. Amasya Barışı (1555) ile Mesheti ikiye bölündü, doğusunu Safeviler, batısını ise Osmanlılar kazandı. 1578'de Osmanlılar, 1578-1590 Osmanlı-Safevi Savaşı'nı başlatan Gürcistan'daki Safevi mülklerine saldırdı ve 1582'de Osmanlılar, Ahıska'nın doğu (Safevi) bölümünü ele geçirdiler. Safeviler, 17. yüzyılın başlarında Mesheti'nin doğu kesiminin kontrolünü yeniden ele geçirdiler. Ancak Zuhab Antlaşması (1639) ile Ahıska'nın tamamı Osmanlı kontrolüne girdi ve İran bölgeyi geri alma girişimlerine son verdi. Rus dilbilimci L. P. Zagurskiy 1872 tarihli Ahıska seyahatinde Kürtlerden bahsetmekte olup, İsmaililer ve Cunikiler olmak üzere Ahıska Kürtlerini iki gruba ayırmıştır.

1939 nüfus sayımına göre Ahıska ve Gürcistan'ın çeşitli bölgelerinde 12,915 Kürt yaşamaktaydı bu nüfusun 4,000 civarını Ahıska bölgesi oluşturmaktaydı. Stalin'in emriyle 1944 yılında Gürcistan'ın Türkiye sınırı boyunca yerleşmiş yaklaşık 100,000 Müslüman (Ahıska Türkleri, Kürtler ve Müslüman Hemşinliler) Orta Asya'ya sürülmüşlerdir sürgün edilenlerin yaklaşık 9,000 kişisini Müslüman Kürtler oluşturmaktadır.
1956 Kış Olimpiyatları'nda alp disiplini

Kış Olimpiyatları'ndaki alp disiplini etkinlikleri, 1948-1980 aralığında iki yılda bir olacak şekilde Dünya Şampiyonası olarak da hizmet etti. Büyük slalomun eklenmesiyle, kombine etkinlik 1950 ve 1952 yıllarında yapılmadı, 1954'te ise oynanan üç etkinliğin sonuçlarıyla belirlenen kağıt üzerinde bir yarış olarak Dünya Şampiyonası'na tekrar eklendi. 1956'dan 1980'e kadar gerçekleştirilen Olimpiyatlar'da, kombine etkinlik için FIS tarafından Dünya Şampiyonası madalyaları verildi. Kombine, 1982 Dünya Şampiyonasında ve 1988 Olimpiyatlarında ayrı bir etkinlik olarak geri döndü.
Ahtem Seitablayev

Akhtem Seitablayev (Kırım Tatarca: Ahtem Şevket oğlu Seytablayev; doğum:11 Aralık 1972, Yangiyo'l, Özbekistan SSC), Özbekistan doğumlu, Ukrayna'da bulunan Kırım-Tatar oyuncu, senarist ve sinema yönetmenidir. 2013'te Haytarma ve 2017'de Another's Prayer dahil olmak üzere birkaç yüksek profilli filmin yönetmenidir . Rusya Federasyonu tarafından Kırım'ın ilhakına karşı olduğunu belirtti. Önde gelen birkaç Kırım Tatarının kaderleriyle ilgili filmleri Ukrayna ve Avrupa'da övgüyle karşılandı ancak Rus haber bültenlerince eleştirildi.

Seitablayev, 1972 yılında o zamanlar Özbekistan SSC'nin bir parçası olan Yangiyo'l'da doğdu. Kırım Tatarlarının Stalin döneminde toplu sürgün cezalarına maruz kaldığı bu dönemde ebeveynleri Sürgün döneminde Özbekistan'a sürüldü. Özbekistan'daki okula devam etti ve 1989’da Perestroyka döneminde Kırım'a geri dönene kadar ailesi ile sürgünde kaldı. Burada Kırım Kültürel Aydınlanma Okulundan mezun olduktan sonra 1992’de sinema kariyerine başladı.

1992'den 2004'e kadar Simferopol Kırım Tatar Devlet Tiyatrosu'nda çalıştı. Burada Aleksandr Puşkin'in eserleri de dahil olmak üzere birçok oyun yönetti. 2005 yılında , Dnieper'ın sol yakasındaki Kiev Akademik Drama ve Komedi Tiyatrosu'nda çalışmaya başladı. 2009'da ilk filmi olan Quartet for Two filminin yönetmenliğini yaptı. 2013 yılında yönettiği filmi Haytarma (Türkçe: Kaytarma/Dönüş) Kırım Tatar bir as pilot, iki kez Sovyetler Birliği kahramanı olan, Sürgün'ü yaşayan ama babasının Lak ataları olması ve 8. Hava Ordusu komutanı Timofey Khryukin'in (Тимофе́й Тимофе́евич Хрю́кин) araya girmesiyle sürgün edilmekten kurtulmuştur.

Film, Kiev Post tarafından "tarih meraklıları için mutlaka görülmesi gereken yer" olarak övüldü ve Komsomolskaya Pravda tarafından sınırdışı edilmesini sağlayan organizatörleri kötü bir ışık altında gösterdiği için eleştirildi.

2016'dan 2017'ye, Soykırım sırasında 80'i aşkın Yahudi çocuğu, etnik köken listelerini değiştirerek ve onları Kırım Tatar geleneklerini taklit etmeyi öğreterek Gestapo'dan saklayan anaokulu yöneticisi Saide Arifova'nın gerçek hayatına dayanan Another's Prayerı yönetti. Sonunda Naziler, Yahudi çocukları gizleme işine karıştığından şüphelenip ona işkence yaptılar ama isimleri vermeyi reddetti. Kızıl Ordu Kırım'ın kontrolünü geri aldıktan sonra NKVD'ye çocukların Kırım Tatarı değil, Yahudi olduğunu açıklayarak onları tekrar kurtarmış oldu ve dolayısıyla çöle sürgün edilmelerini engelleyerek Kırım'da kalmaları sağlandı. Film, 18 Mayıs 2017'de Sürgün'ün yıldönümü olarak gösterime girdi. Başlangıçta filmin Kırım'da çekilmesi gerekiyordu, ancak 2014'te Kırım'ın Rusya Federasyonu tarafından ilhakından sonra çekimlerin Ukrayna anakarasında ve Gürcistan'da yapılmasına karar verildi.

29 Mayıs 2018'de, Rus kontrolündeki Kırım'da, tutuklan film yönetmeni Oleh Sentsov'u desteklediğini açıkladı. Kendisi gibi oyuncu olan Ivanna Dyadyur ile evli ve üç çocuk babasıdır.
UEFA Pro Lisans

UEFA Pro Lisans, Avrupa futbolunun resmî yönetim organı olan UEFA'nın antrenörlük lisansıdır. Lisans, mevcut en yüksek antrenörlük sertifikasyonudur ve sırasıyla UEFA'nın 'B' ve 'A' lisanslarının elde edilmesi sonucunda kazanılır.

Bir Avrupa ülkesinin lig sisteminin en üst düzeyinde bir futbol kulübünü 12 haftadan fazla yönetmek isteyen antrenörler için UEFA Pro Lisansı talep edilmektedir.
Washington Mystics

Washington Mystics, WNBA'de Doğu Konferansı'nda mücadele eden Washington, DC merkezli profesyonel basketbol takımıdır. 1998'de kurulmuştur. Maçlarını 4.200 kişilik St. Elizabeths East Arena'da oynamaktadır. 2019 sezonunda tarihinde ilk kez WNBA şampiyonu olmuştur.
John Karlen

Karlen oyunculuğa 1957'den itibaren Amerikan yapımı televizyon dizileriyle başladı. 1959 ve 1965 yılları arasında Tennessee Williams'tan alınan iki prodüksiyon ve 1963'te Bertolt Brecht'en uyarlanan The Resusory Rise of Arturo adlı yapımlar dahil olmak üzere birçok Broadway yapımı müzikalde rol almıştır. 1967'de Amerikan ABC Kanalı yapımı korku-komedi türünde dizi Dark Shadows 'ta canlandırdığı hırsız Willie Loomis rolüyle kitlelere kendini tanıtmış 1971'e kadar dizinin 182 bölümünde ekranlara gelerek hırsız Willie Loomis karakterinin yanı sıra paralel evrenlerdeki geçmiş yüzyıllardaki yaratık ve diğer karakterlere hayat vermiştir. Karlen ayrıca 1970 yapımı The Castle of the Vampires adlı filmde yer almıştır.

Dizinin bitiminden sonra çeşitli korku filmlerinde ve çeşitli türde dizilerde konuk oyuncu olarak yer alan Karlen 1982'de yayından kaldırılana kadar 124 bölümde 1986'da kendisine Emmy Ödülü getiren polisiye dizisi Cagney & Lacey 'de dedektif Mary Beth Lacey karakterine hayat veren dizinin başrol oyuncularından Tyne Daly'nin cana yakın kocası Harvey Lacey karakterini başarıyla canlandırmıştır. Karlen 1990'larda aynı dizinin değişik televizyon uyarlaması bölümlerinden uyarlanan filmlerle ekranlara gelmeye devam etmiş aynı zamanda farklı televizyon yapımlarında görülmüştür. Oyuncu 1990'lı yıllardan sonra aktif oyunculuk kariyerini 2016'da rol aldığı The Job Interview adlı kısa filmle noktalamıştır.

Karlen eşi Betty Karlen ile 1963'ten 1998'de boşanana kadar evli kalmıştır. Çiftin 1966'da Adam adında bir oğulları doğmuştur. Amerikalı oyuncu John Karlen 22 Ocak 2020'de Burbank, Kaliforniya'da 86 yaşında kalp yetmezliği sonucunda ölmüştür.
Ezel Akay

Abhaz kökenli İnegöllü bir aileden gelen Akay, banka memuru olan babasının görevi sebebiyle Kastamonu'da doğdu. Bir yaşındayken Kastamonu’dan ayrılan ailesi değişik şehirlerde ikamet etmiştir. Müzisyen Eren Kazım Akay ve ses mühendisi Ender Akay kardeşleri olup biri Tarsus’ta, diğeri Konya’da doğmuştur.

İFR’nin kurucu ortağı olarak film prodüksiyonu sektörüne girmeden önce reklam metin yazarlığı, tiyatro yönetmenliği ve oyunculuğu, yapım asistanlığı ve amirliği yaptı. İFR’nin kuruluşundan bu yana, aralarında son on yılın unutulmazlarından “İş Bankası-Sağduyu”, “İş Bankası-Atatürk”, “Telsim-Çıldıran Müdür” filmlerinin ve son dönemde de “Kredi Kart-Migros”, “Mio-Türkiye’ye Doğan Temizlik Güneşi”, “Pimapen” ve “Microsoft-Korsan Yazılım” gibi son dönem filmlerinin de yer aldığı 1000’den fazla reklam filmine yönetmen olarak imza attı.

1996 yılında Derviş Zaim ile “Tabutta Rövaşata” filminin yapımcılığını üstlendi. Film yurt içi ve yurt dışı birçok festivalde ödül kazanırken uluslararası alanda en çok ödül alan yerli film unvanını elde etti. Daha sonra genel yapım sorumlusu olduğu ve yönetmenliğini Yeşim Ustaoğlu’nun yaptığı “Güneşe Yolculuk” filmi Berlin Film Festivali de dâhil yerel ve uluslararası birçok festivalde ödül kazandı. 2001 yılında yapımı gerçekleştirilen ve yönetmenliğini Semir Aslanyürek’in üstlendiği, başrollerini Hülya Koçyiğit, Tuncel Kurtiz ve Aykut Oray‘ın paylaştığı “Şellale” filminin de yapımcılarından olan Ezel Akay, 2004 yılında yapımı tamamlanan Ahmet Uluçay’ın yönettiği, yurt içi ve yurt dışı festivallerde birçok ödül kazanan “Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak” adlı sinema filminin de genel yapım sorumluluğunu üstlendi.

Ezel Akay, 2004 yılında başrollerini Haluk Bilginer, Özcan Deniz ve Demet Akbağ’ın paylaştıkları, Levent Kazak'ın senaryosunu yazdığı, “Neredesin Firuze” filmiyle de yönetmenliğini üstlendiği ilk uzun metrajlı sinema filmine imzasını attı.

En son olarak 2006 yılında vizyona giren, yine Levent Kazak'ın yazdığı, başrollerini Haluk Bilginer ve Beyazıt Öztürk'ün paylaştığı "Hacivat Karagöz Neden Öldürüldü?" filminin yönetmenliğini yaptı.

2007 yılında Haldun Çubukçu ile birlikte Yargu isimli tarihî kurgu romanı yazdı. Ezel Akay tarafından Anadolu Orta Çağı üçlemesi olarak tasarlanan kitap Selçuklular ile Moğollar arasındaki güç mücadelesini anlatmaktadır.
SIAI-Marchetti S.211

SIAI-Marchetti S.211 (daha sonra Aermacchi S-211), İtalyan havacılık üreticisi SIAI-Marchetti tarafından tasarlanan ve orijinal olarak pazarlanan turbofanla çalışan bir askeri eğitim uçağıdır.

SIAI-Marchetti, S-211'i 1976'da özel bir girişim girişimi olarak geliştirmeye başladı. ve ertesi yıl varlığını duyurdu. 10 Nisan 1981'de ilk prototip ilk uçuşunu gerçekleştirdi. Singapur Hava Kuvvetleri, 1983 yılında on uçak için ilk siparişi verdi. Dünya çapında hava kuvvetlerine yaklaşık 60 uçak satıldı. Aermacchi'nin 1997'de SIAI-Marchetti'yi satın almasının ardından eski tip üretim haklarını elinde tuttu. Kapsamlı bir şekilde yeniden tasarlanmış ve modernize edilmiş bir türev olan Aermacchi M-345, Alenia Aermacchi tarafından geliştirildi ve 2020'de hizmete girdi.
Marie-Madeleine Dienesch

Marie-Madeleine Dienesch (d. 3 Nisan 1914, Kahire - ö. 8 Ocak 1998, Paris), Fransız siyasetçi ve büyükelçi. Fransa'da bakan olan ikinci kadındı.

Marie-Madeleine Dienesch, 3 Nisan 1914'te Kahire'de doğdu. Genç yaşta Fransa'ya taşındı ve Neuilly-sur-Seine'de bir kız kolejine gitti. Ardından Paris Üniversitesi'nde eğitim gördü. II. Dünya Savaşı sırasında Saint-Brieuc Koleji'nde öğretmendi ve ayrıca direnişçiler arasında yer aldı. Savaş bittikten sonra Cumhuriyetçi Halk Hareketi'nde siyasete atıldı.

1945-1946 yılları arasında Kurucu Meclis'te görev aldı. 1981 yılına dek Milletvekilliği yaptı, 1968-1974 yıllarında kurulan çeşitli hükûmetlerde görev aldı. 1975-1978 yıllarında Lüksemburg Büyükelçisi olarak atandı. 1979-1980 yıllarında Avrupa Parlamentosu'nda görev aldı. 1981 seçimlerinde Milletvekili adayı olmadı ve daha sonra siyasetten de çekilerek hayatının geri kalanında şiir ve edebiyat eleştirisiyle uğraştı.
Dolors Montserrat

Doğduğu yer olan Sant Sadurní d'Anoia‘nın belediye meclisi üyeliğine seçilmiş ve 2003-2015 yıllarında bu görevi üstlenip Halk Partisi grup sözcüsü olmuştur. 2008-2019 yıllarında Barselona milletvekili olmuş, 2011-2015 yıllarında Meclis 3. Başkanvekili, 2016-2018 yıllarında Sağlık, Sosyal Hizmetler ve Eşitlik Bakanı, 2018-2019 yıllarında Halk Partisi’nin meclis grup sözcüsü olmuştur. 2019 yılı itibarıyla Avrupa Parlamentosu milletvekilidir.
Erken Hristiyan sanatı

Erken Hristiyan sanatı, Hristiyanlar tarafından üretilen, Hristiyanlık tarihinin en erken dönemlerinden başlayarak özellikle 260-525 yılları arasında ortaya koyulduğu düşünülen çoğunlukla Eski ve Yeni Ahit'ten sahnelerin tasvir edildiği sanattır. Erken Hristiyan sanatı olarak tanımlanabilecek kalıntılar bütünüyle günümüze ulaşmasa da, bulgular olası tarihlemeyi 2. yüzyıla kadar çekmektedir. 550 yılından sonra Hristiyan sanatı spesifik olarak Bizans sanatı, ya da bölgesel çeşitliliklere göre farklı şekillerde de adlandırılmıştır.

Tam olarak özgün bir Hristiyan sanatının ne zaman başladığını kestirmek oldukça zordur. Muhtemelen MS. 100'den önce ilk Hristiyanlar, filizlenmekte olan bu dinin yasak olması sebebiyle özgür bir biçimde sanatsal üretimde bulunamamışlardır. Ancak Hristiyanlık bu dönemde alt sınıfların dini olarak büyümeye devam etmiştir. Bu dönemde şayet sanat ürünü ortaya koyulduysa bile günümüze ulaşanların sayısı pek azdır. Eski Ahit resime, oyma idol ya da putlara yasak getirmekteydi, dolayısıyla bu çeşit ürünlerin sanatsal anlamda üretimi neredeyse hiç yapılmamıştır. Hristiyanlar bir önceki dönemlerinde üretilen pagan sanatı ve onun ikonografisinden etkilenmişler ve sanatlarında kullanmışlardır. Ancak bu kullanım üretilen eserlere Hristiyan anlamını vermeyi başarmıştır. Eğer bu başarılmış olmasaydı, bugün kendisini pagan sanatından ayıran bir Hristiyan sanatından söz etmek mümkün olmazdı.

İlk Hristiyanlar onları çevreleyen pagan kültüründen beslenmişler ve yine onlar gibi freskler, mozaikler, heykeller ve Tezhipürünleri vermişlerdir. Erken Hristiyan sanatı sadece Roma'ya ait formları değil, Roma'ya özgü stilleri de kullanmıştır. Roma döneminin geç klasik stilinde insan vücudunun oransal sunulur, mekanlar empresyonist bir biçimde verilirdi. İşte bu stil erken dönem Hristiyan sanatında Roma katakomblarının fresklerinde karşımıza çıkmaktadır. Bu katakomblar ayrıca günümüzde erken Hristiyan sanatı adına en zengin kaynağı oluşturan örnekleri barındırmaktadırlar.

Roma motiflerini kabul edip bir zamanlar pagan sembolleri olan bu motiflere yeni anlamlar yükleyen ilk Hristiyanlar kendi ikonografilerini geliştirmeyi de başarmışlardır. Antik dönemden edinen motifler arasında tavus kuşu, üzüm ve "İyi Çoban" sayılabilir. Ancak sonraları Hristiyanlığın sembollerinden biri haline gelen balık (ikhthus) şüphesiz ki antik dönemden alınmış bir motif değil, bizzat Hristiyan ikonografisinin pagan ikonografisinden bağımsız bir biçimde ortaya koyduğu bir semboldür.

Erken Hristiyan sanatı genel olarak bilimadamları tarafından ikiye ayrılır. Bu ayrılma temel olarak 313 yılında kabul edilen Milano Fermanı'nın öncesi ve sonrası yahut I. Konstantin önderliğinde 325'te toplanan Birinci İznik Konsili'nin öncesi ve sonrası olarak yapılır. Erken dönem "Pre-Constantinian" ya da İznik öncesi dönem olarak da adlandırılır. Geç dönem ise ilk 7 ekümenik konsilini kapsayan dönemdir. Teologlar ve kilise tarihçileri erken Hristiyanlık döneminin daha erken bittiğini iddia etseler de (muhtemel 313-325 arası), erken Hristiyan sanatının bittiği dönem sanat tarihçileri tarafından tipik olarak 5. ve 7. yüzyıllar arasına tarihlendirilir.