SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Nothing Safe: Best of the Box

Nothing Safe: Best of the Box, Amerikalı grunge grubu Alice in Chains'in ilk Greates Hits albümüdür. 29 Haziran 1999'da Columbia Records'ta yayınlandı . Daha önce yayımlanmamış olan " Get Born Again " adlı parça albüm tanıtmak için single olarak piyasaya sürüldü ve Billboard'un Mainstream Rock Tracks listesinde 4 numaraya, Modern Rock Tracks listesinde ise 12 numaraya yükseldi. . "Get Born Again" ayrıca 2000 yılında En İyi Hard Rock Performansı dalında Grammy Ödülü'ne aday gösterildi.

Albüm, Alice in Chains'in ilk "Best-Of..." albümlerinden ilkidir ve aynı zamanda Music Bank box setinde örnekleyici olarak görev yaptı. Nothing Safe, önceki albümlerden Facelift, Sap, Dirt, Jar of Flies, Alice in Chains ve Unplugged'ın yanı sıra Eylül ve Ekim 1998 arasında kaydedilen, daha önce yayınlanmamış " Get Born Again " adlı parçayı içerir.

"Best of the Box" albüm başlığına rağmen, burada görünen "We Die Young" demo versiyonu Music Bank'a dahil değildir ve bu nedenle bu koleksiyona özeldir. Ayrıca "Dam That River" da bulunan başlangıç davuluyla "Iron Gland" da yer alıyor. CD'nin " Best Buy Exclusive" sayısında, "Angry Chair" ve "Man in the Box" ın canlı versiyonlarını içeren bir karton kılıf içinde bir bonus disk vardı. Burada görünen "What The Hell Have I" sürümü, Music Bank'ta görünen remix sürümü değil, orijinal sürümdür.

Albüm, çoğunlukla olumlu eleştiriler aldı ve eleştirmenler, grubun hitlerinin yanı sıra derlemenin nadir materyalleri de içermesini övdü. Allmusic ekibinin yazarı Steve Huey, albüme dört yıldızlı bir not verdi: "Paket, çekici değil, çünkü neredeyse tüm hit parçalar bir şekilde mevcut. "

Ground Control Magazine'den Bill Adams, Alice in Chains Discography'yi inceleyerek şöyle yazdı: "Nothing Safe," in-pass "verme amacına hizmet eden olasılıklar, bitişler, canlı parçalar, stüdyo kesmeleri, film müziği görünümleri ve nadirliklerin sağlam bir derlemesidir. "hayranlar oldukça keyifli bir set".
National Museum of Natural History

National Museum of Natural History, Smithsonian Institution tarafından idare edilen ve Washington, ABD'deki National Mall'da bulunan doğa tarihi müzesidir. Girişin ücretsiz olması ve yılın 364 günü açık olmasıyla, dünyanın en çok ziyaret edilen doğa tarihi müzesidir. 1910'da National Mall'da açılan müze, özellikle ulusal koleksiyonları ve araştırma tesislerini barındırmak için inşa edilen ilk Smithsonian binalarından biriydi. Ana bina 139.354,56 m² toplam alana ve 30.193,488 m² sergi ve halk alanına sahiptir. Toplamda müze 18 futbol sahası genişliğindedir ve 1000'den fazla çalışanı vardır.

Müzenin koleksiyonları bitkiler, hayvanlar, fosiller, mineraller, kayaçlar, meteorlar ve insan yapımı kültürel ürünler olmak üzere toplam 126 milyon örnekten oluşur. 2009'daki 7,4 milyon ziyaretçisiyle o yılın en çok ziyaret edilen Smithsonian müzesi oldu. Müze ayrıca 185 profesyonel doğa tarihçisi bilim insanına ev sahipliği yapar ki; bu, kendisini doğa ve kültür tarihi çalışmalarına adamış dünyadaki en kalabalık bilim insanı grubudur.
Vadiler Aslanı

Shane, Paramount Pictures'ın 1953 ABD yapımı Technicolor Western filmidir. Manzara sinematografisi, kurgusu, performansları ve türe katkılarıyla dikkat çekmiştir. Film, George Stevens tarafından A. B. Guthrie Jr. ' ın senaryosundan üretildi ve yönetildi. Jack Schaefer'in aynı adlı 1949 romanından uyarlandı. Oscar ödüllü sinematografisi Leyal Griggs tarafından yapıldı. Shane filminde Alan Ladd, Jean Arthur ve Van Heflin oynamaktadır. Arthur'un kariyerinin son uzun metrajlı (ve tek renkli) filmiydi. Filmde Brandon deWilde, Jack Palance, Emile Meyer, Elisha Cook Jr.ve Ben Johnson yer alıyor.

Shane,AFI'nın 100 Yılı... 100 Film listesinin 2007 baskısında 45. sırada ve 'western' kategorisinde AFI'nin En İyi 10 10 listesinde 3. sırada yer aldı.

1993'te Shane, Kongre Kütüphanesi tarafından Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Film Kayıt Defteri'nde "kültürel, tarihsel veya estetik açıdan önemli" olarak korunması için seçildi.
Sometimes I Feel Like a Motherless Child

Şarkı ABD'de kölelik döneminde yaygın olarak kölelerin çocuklarının ebeveynlerinden alınarak satıldığı zamana dayandığı bilinmektedir. Şarkının ile performansı Fisk Jubilee Singers'e dayanır. pek çok geleneksel şarkı gibi bu şarkınında birçok versiyonu bulunmaktadır. Anan babasından koparılmış bir çocuğun umutsuzluğu tarif eder gibi açıkça acı ve çaresizliği ifade eder. Bir yorumunda, şarkıda sürekli tekrarlanan sometimes (bazen) kelimesi umutsuzluğun ölçüsünü bildirir, en azından "sometimes" I do not feel like a motherless child (bazen öksüz bir çocuk gibi hissetmiyorum) gibi anlaşılabilir.

Paul Robeson, orijinal kaydı 1930'larda EMI tarafından yapılan Songs of Free Men (1997) albümünde ve Paul Robeson: The Complete EMI Sessions 1928-1939 (2008) albümünde yer aldı.

Odetta'nın 8 Nisan 1960'ta Carnegie Hall'de canlı performans kayıtlarını içeren "Odetta at Carnegie Hall" (1960) albümünde ve Pasolini'nin filmi "The Gospel According to St. Matthew" (1964)'te kullanıldı.

Richie Havens used lyrical elements of this piece in an improvised song at Woodstock Festival in 1969 when he ran out of songs to play after being called back for multiple encores.

Under the name Lucky Pierre, Aidan Moffat used an operatic sample of the phrase "Sometimes I feel like a motherless child" on the track of the same name from his 2002 solo album Hypnogogia.

John Legend on Solo Sessions Vol. 1: Live at the Knitting Factory (2005) and at the Hope for Haiti Now telethon (2010).
Süha Sevük

Ankara Atatürk Lisesi'ni 1962 yılında, ODTÜ İnşaat Mühendisliği Bölümü'nden 1967 yılında mezun olmuş, 1969 yılında aynı bölümde yüksek lisans yapmıştır. 1973 yılında Illinois Üniversitesi'nde doktorasını tamamlamıştır.

1973-1974 yıllarında Illinois Üniversitesi'nde misafir öğretim üyeliği yapmıştır. 1981-1985 yıllarında Kral Abdülaziz Üniversitesi öğretim üyeliği ve dekan vekilliği yapmıştır. 1974 yılında yardımcı doçent, 1980 yılında doçent, 1985 yılında ise profesör olmuştur. 1989-1992 yıllarında ODTÜ Mühendislik Fakültesi dekanı, 1992-2000 yıllarında ise ODTÜ rektörü olarak görev üstlenmiştir.
D 975

Yol 4 ayrı parça ve 10 kısımdan oluşur. Uzunluğu 383 km.'dir. 2023 verilerine göre bu yolun 360 km.'lik kısmı bölünmüş yoldur.
NGC 470

NGC 470, Balıklar takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak uzaklıkta bulunan bir çubuksuz sarmal gökadadır. William Herschel tarafından 13 Aralık 1784 tarihinde keşfedildi. Halton Arp tarafından görüntülenmiş ve NGC 474 ile birlikte Arp 227 olarak "Eşmerkezli halkalara sahip gökadalar" kategorisi altında Tuhaf Gökadalar Atlası'na dahil edilmiştir.

NGC 470'in aydınlatma sınıfı II'dir ve geniş bir HI çizgisine sahiptir. Ayrıca iyonize hidrojen bölgeleri içerir. NGC 470 ve NGC 474 etkileşim halindeki bir gökada çiftidir. NGC 470, NGC 470 Grubu'nun bir üyesidir. 1984 yılında gökada yakınlarında iki tane kuasar tespit edilmiştir.
Çamlıalan, Şenkaya

Çamlıalan köyünün eski adı Armaşen'dir. Nitekim erken dönem Osmanlı mufassal defterinde Armaşen / Armaşin (ارمشین) olarak geçer. Gürcüce kaynaklarda Armaşeni (არმაშენი) olarak geçer ve eski Gürcücede "şeni" (შენი) "ev, mesken" gibi anlamlara gelir.

Armaşen köyü, orta çağda Gürcistan'ın bir parçası olan Tao bölgesinde yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirdi. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre köy, Gürcistan Vilayeti içinde Penek livasının Penek nahiyesine bağlıydı. Büyük bir yerleşme olan Armaşen'in nüfusu 30 Hristiyan haneden oluşuyordu. Köyde buğday, çavdar ve yonca tarımı ile arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu.

Armaşen, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı ve bu tarihte köyü oluşturan 18 hanede 34 erkek kaydedilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Armaşen köyünün nüfusunun yaklaşık 68 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.

Armaşen köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresinin de Armaşen (Армашен) adıyla kaydettiği köy Oltu sancağının (okrug) Oltu kazasına (uçastok) bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köyde, "Türkmen" olarak kaydedilmiş 105 kişi yaşıyordu.

Armaşen köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre "Ermeşin" (أرمەشین) adıyla Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı Kosor nahiyesinde yer alıyordu. 1940 genel nüfus sayımında "Armuşen" biçiminde kaydedilmiş olan Armaşen köyü aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 356 kişiden oluşuyordu.

Armaşen "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Çamlıalan olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Çamlıalan köyünün nüfusu 529 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 108 kişi okuma yazma biliyordu.
Urla Olayları

Urla Olayları, Yunan kuvvetlerinin İzmir'e çıkmasından kısa süre sonra Urla'da gerçekleşen olaylardır. Yunanlar İzmir'in işgalinden sonra zaman kaybetmeden Bornova ve Karşıyaka'yı işgal ettiler. Buraların işgalini tamamladıktan sonra, Seferihisar, Urla, Karaburun ve Çeşme ilçelerinin bulunduğu yarımadaya yöneldiler. O tarihte Urla kasabasında 1914 istatistiklerine göre 9.321 Müslüman ve 24.711 Rum yaşamaktaydı.

İşgalin ikinci günü 16 Mayıs'ta Urla'da yaşayan Rumlar, Yunan ordusunun İzmir'e çıktığı haberini duyunca, çok önceden silahlanmış olan 800 kadar yerli Rum Urla'da bulunan Türk köylerine saldırmaya, tecavüz ve talana başladılar. Kuşçular, Kızılcaköy, Devederesi gibi Urla çevresindeki köyler yakılmış ve yağmalanmış. Urla iskelesine yanaşan bir Yunan torpidosundan karaya çıkan Yunan askerleri, Urla'nın önemli yerlerin kontrol altına aldılar.

Bu sırada Urla'da 56. Tümene bağlı 173. Alay vardı. Bu alay 100 kadar askerden oluşuyordu, fakat depo, cephanelik gibi yerlere dağınık haldeydi. Rum saldırısı başladığında 173. Alay Komutanı Yarbay Kazım Beyin kullanabileceği sadece 18 er mevcuttu.

Yarbay Kazım Bey birkaç jandarma ile takviye gelince, erleri ile ilk Rum saldırısını püskürtmeyi başardı. Bu olayı duyan yerli Türk halkı, kasabadaki bulunan silah deposuna girip tüfekleri ve cephaneyi aldı ve 120 kişilik bir milis kuvveti kuruldu. Böylece Batı Anadolu'da ilk Kuvâ-yi Milliye birliği doğmuştur.

Bu milis kuvveti 173. Alay'ın yardımına geldi. Rum çeteleri ile alayın çarpışmaları 16-17 Mayıs günleri boyunca sürdü. İzmir'den gelen Yunan ordusuna bağlı bir bölük ve bir İngiliz yüzbaşının olaylara müdahale etmesiyle 17 Mayıs akşamı ateş kesildi. Bu sırada Urla iskelesine yanaşan bir Yunan savaş gemisinden daha fazla asker kıyıya çıkmaya başlamıştı.

Takviye alan Yunan askerleri, Türk milislerini bastırarak Urla'yı kontrol altına aldı. Urla'daki Türk askerlerinin ve yerli halkının bu ilk silahlı direnişi, Batı'da Yunanlarla ilk çarpışma' kabul edilmektedir. Burada yaşanan olaylar, Mondros Mütareke Antlaşması hükümlerine rağmen, Türk askeri birliklerinin ilk mütecaviz ve işgalcilere karşı koyma hareketiydi.

18 Mayıs günü silahlarına el konulan 173. Alay subayları ve erleri, esir alınarak İzmir'de üç gün önce tutuklanmış Türk askerlerinin yanına götürülmüştür.
Méribel

İskoç Albay Peter Lindsay tarafından kurulmuştur. Çünkü Nazi Rejiminin artan gücü karşısında, Avusturya ve Almanya'nın kayak merkezlerinde kış sporları için yeni bir alan arıyordu. 1936 yılında, ilk kez Les Allues kentini ziyaret etti. 1938 yılında, ilk asansör Les Allues'in yukarısına yerleştirildi. Bir yıl sonra, Méribel mezrasında ilk dağ ve otel inşaatına başladı. Üç yıl sonra, savaş sırasında gelişimi durdu ama savaş bittiğinde geliştirme devam etti.

Méribel 1992 Kış Olimpiyatlarına (Albertville) ev sahipliği yapmıştır. Bu buz hokeyi ve kadın alp kayak etkinliklere ev sahipliği yaptı. 2011 yılına kadar, Méribel tesisi çevresinde barlar ve gece kulüpleri, KT Tunstall, Marcus Brigstocke ve Omid Dijalili gibi prestijli eylemleri ile beğeni toplayan Rakım Festivali'ne ev sahipliği yaptı. 2011 için, festival organizatörü Richard Letts, Méribel Turizm Ofisi desteğiyle bir azalma olduğu gerekçesi ile Avusturya'ya taşınacağını açıkladı.
Acem pilavı

Acem pilavı, bir çeşit pirinç pilavıdır. Koyun eti veya dana eti ile hazırlanır. Çam fıstığı, üzüm, tarçın, karanfil ve kakule eklenerek hazırlanır.

Kahramanmaraş'ta yapılan Acem pilavıdır. Kahramanmaraş geleneğinde yeni evlenen çiftin evlerine bereket getirmesi için özel günlerde yapılan Acem pilavı, ayrıca damat evinin de zenginliğinin göstergesi olarak bilinir. Malzemeleri kuşbaşı kuzu eti, soğan, havuç, pirinç, karabiber, kırmızı pul biber, az miktar tarçın ve sade yağdır. Havuç ekşilemesi için ise; havuç rendesi, sumak (ekşi ahıdı) ya da nar ekşisi, sarımsak, tuz ve kuru nane kullanılır.
Subaşı, Çatalca

Son mirasçı Fatma Sultan'ın borçları nedeni ile topraklarını Antuvan adlı Ermeni kuyumcuya sattığı,ve daha sonra köyde yaşayan 23 ailenin birleşerek bu toprakları satın aldıkları söylenmektedir.
İstanbul Ticaret Üniversitesi Mücevherat Mühendisliği Bölümü

İstanbul Ticaret Üniversitesi Mücevherat Mühendisliği Bölümü, Mühendislik ve Tasarım Fakültesi bünyesinde bulunan, mücevherat üretiminin mühendislik bilimince sistematize edildiği dünyadaki ilk bölüm olarak 2011 yılında açılmış bölüm. 4 yıllık bölümün eğitim dili İngilizce'dir ve Küçükyalı Kampüsü'nde eğitim verilmektedir.

Değerli metallerin üretimini ve işlemesini bilen, değerli taşları tanımlayabilen, dış ticaret, hukuk, işletme bilgisine sahip, mücevherat tasarımından itibaren mücevherat üretimini ve üretimde kullanılan ekipmanları tanıyan mühendisler yetiştirmektir ve know-How üretimi sağlamaktır.

2012-2013 döneminde ise 35 öğrenci alınmıştır. Bu öğrencilerin 10'u tam (%100) burslu, 15'i %50 burslu, 10'u ise %25 bursludur. 2013-2014 eğitim öğretim döneminde 4'ü %100,27'si %50 ve 4'ü %25 burslu olmak üzere toplamda 35 öğrenci alacaktır, 2012-2013 senesinde tam burslu taban puanı mf-4 alanında 335,70329, başarı sırası ise 94500'dür.
Sıvgın, Bünyan

Çok eski uygarlıklara ev sahipliği yapmış olan Sıvgın Mahallesi, esasında eski bir Ermeni mahallesidir. Zamanında Ermenilerin terk ettiği köye sonradan Anadolu'nun çeşitli yerlerinden aileler gelip yerleşmişlerdir. 1936'da Bulgaristan'dan da göç eden kişilerle nüfus çoğalmıştır, geçmişe ait yaklaşık 7 adet değirmen bulunmaktadır. 1940'lı yıllarda nüfusu 1200 kişiyi bulmuştur. Değirmenlerin kullanılmamasıyla mahalleden dışarıya göçler başlamıştır.
Ömer Lütfi Kanburoğlu

Ömer Lütfi Kanburoğlu (d. 28 Mayıs 1960), Türk gazeteci ve yazar. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi ve Harp Akademileri/Millî Güvenlik Akademisi mezunu olan Kanburoğlu, genç yaşta gazeteciliğe başladı.

Türk Atlantik Antlaşması Derneği Gençlik Kolları Genel Sekreter Yardımcılığı, Avrupa Konseyi Derneği Genel Sekreterliği, Ulusal Güvenlik ve Stratejik Araştırmalar Derneği Genel Sekreterliği yaptı.

Yirmi yılı aşkın bir zaman Yeni Forum Dergisi'nde çalışarak bu dergide yazılar yazdı ve yöneticilik yaptı. Yeni Forum Dergisi'nde yöneticilik yaptığı yıllarda, o zaman Dışişleri Bakanlığı'na bağlı olan ve Türk İşbirliği ve Kalkınma Ajansı tarafından finanse edilen, Türkçe, İngilizce, Kazakça, Türkmence, Kırgızca ve Özbekçe dillerinde yayımlanan Avrasya Etüdleri dergilerinin yayınını organize etti.

Almanya'da çalışan Türk toplumunun sorunlarını dile getiren dergiler çıkarttı. Daha sonra, 1999 yılında Basın Müşaviri olarak Başbakanlık'ta göreve başlayan Kanburoğlu, çeşitli hükûmetler dönemlerinde müşavirlik görevine devam etti.

2011 yılında Başbakanlık'tan emekli olarak Milliyetçi Hareket Partisi/Rize Milletvekili Adayı olmuştur. Yazarın yayınlanmış yüzlerce makalesi ve "Teröristin Anatomisi", "Yakın Tarihimizde Siyasal Partiler" ve "Demokrasi Zorunluluk mu?" isimli üç kitabı vardır.
Osman Keçelioğlu

2018 yılında Keçiörengücü Sk'ya transfer olan Osman Keçelioğlu ligde ve Ziraat Türkiye Kupasında oynadığı oyunla göz doldurmuştur. Erzurumspor maçında son dakika attığı gol ve oynadığı oyunla takımına galibiyeti getirmiştir Galatasaray ile oynadıkları maçtaki performansıyla kendini kanıtlamıştır.

2018 yılında TFF 2.lig şampiyonu olmuştur. 2019 yılında Yozgatspor ile kiralık 21 maça çıkmış ve 2 gol atmıştır. 2020 yılında Düzcesporda kiralık oynamıştır.

Etkili performansı ile göz dolduran Osman Keçelioğlu Kalecik Fk tarafından transfer edilmiştir. Sonrasında Çankaya'ya transfer olmuş yeri dolduramayan Osman Keçelioğlu tekrar Hacettepe Spor Kulübüne transfer olmuştur.
II. Şuppiluliuma

II. Şuppiluliuma, IV. Tuthaliya’nın oğlu, MÖ 1207-1178 yıllarında hüküm sürdüğü düşünülen Hitit İmparatorluğu’nun Yeni (Büyük) Krallık Dönemi’nin bilinen son kralı, ve Asur kralı I. Tukulti-Ninurta’nın çağdaşıdır. Komutası altındaki bir donanma Kıbrıslıları yenilgiye uğratmıştır, bu olay aynı zamanda tarihte kaydedilmiş ilk deniz muharebesidir.

II. Şuppiluliuma dönemine ait onlarca çivi yazılı doküman ve Luvi Hiyeroglifi ile yazılmış iki anıtsal kitabe Boğazköy'de(Hattuşaş) bulunmuştur. Bu iki kitabe eski vassalı Tarhuntassa’ya ve Alasiya’ya (Kıbrıs) karşı yapılmış savaşları kaydetmiştir. Kitabelerden biri, Nişantepe olarak bilinen mevkide bir kaya yüzeyinde, diğeri ise sarayın hemen güneyindeki reservuar setinin doğu köşesinde inşa edilmiş, kutsal bir mekan olduğu düşünülen ve 2 numaralı oda olarak bilinen yapının iç duvarlarındadır.

II.Şuppiluliuma'nın babası IV. Tuthaliya'dır. Tuthaliya'nın ölümünden sonra tahta veliaht III. Arnuvanda çıkmış, ancak çok kısa bir süre sonra ölmüştür. Şuppiluliuma bir dokümanda, bu konuda kendisinin hiçbir günahı olmadığını, ağabeyi hiç varis bırakmadan öldüğü için onun yerine tahta çıktığını belirtir.

2 numaralı odadaki kitabe, II. Şuppiluliuma’nın hükümdarlığı sırasında Hatti ülkesinin başına bela olan büyük bir siyasal istikrarsızlığı kaydettiği için tarihsel olarak önemlidir. Kitabe II. Şuppiluliuma’nın bir Hitit şehri olan ve II. Muvatalli’nin hükümdarlığı sırasında imparatorluğun siyasal başkenti olarak kısa bir süre hizmet etmiş olan Tarhuntassa şehrini yağmaladığını belirtmektedir. Tarhuntassa şehri ve çevresi, III. Hattuşili'nin Hitit tahtını ele geçirmesinden sonra vassal krallık statüsü kazanmış ve II. Muvatalli'nin oğullarından biri olan Kurunta buraya kral olarak atanmıştır. II. Şuppiluliuma döneminde Tarhuntassa'ya yapılan seferler, Kurunta veya varislerinin Hitit merkezi yönetimine karşı ayaklandığının göstergesidir. Aynı kitabe Batı Anadolu bölgesinde fethedilen çeşitli şehirleri de listeler.

II. Şuppiluliuma döneminde Hitit ülkesinde büyük bir kıtlık çekildiği de anlaşılmaktadır. Çağdaşı olan Mısır kralı Merenptah'ın Karnak tapınağındaki yazıtlarında 'Hatti ülkesini canlı tutabilmek için' tahıl gemilerinin gönderildiği belirtilmekdir. Ras Şamra (Ugarit) kazılarında bulunan bir mektupta, II. Şuppiluliuma, vassalı olan Ugarit kralından Suriye'den gelecek olan tahıl yardımlarının acilen transfer edilebilmesi için hiç geciktirilmeden gemi ve mürettebat temin edilmesini ister.

Hatti ülkesindeki kuraklık Hitit devletinde zafiyete yol açmış olmalıdır. II. Şuppiluliuma'nın Akdeniz bölgesi ve Kıbıs seferlerinin, bu dönemde doğu Akdeniz sahilerinde büyük bir yıkıma sebebiyet verecek olan Deniz Kavimleri'nin yarattığı tehlikelere karşı ve Hitit limanlarını tahıl aktarımı için güvene almak amacıyla yapıldığı şeklinde değerlendirilir.

Ele geçen dokümanlarda her ne kadar başarılı seferlerden bahsedilmişse de, MÖ 1170'lerin sonunda, Hitit Krallığı Deniz Kavimlerinin ve Kaşkaların işgaliyle sona ermiştir. II. Şuppiluliuma'dan sonra başka bir merkezi Hitit devleti kralı yoktur, ancak "Büyük Kral" unvanı bazı Geç Hitit krallıklarında bir süre daha kullanılmıştır.
Codex Escorialensis

Codex Aureus Escorialensis, Kutsal Roma İmparatoru III. Heinrich tarafından 'sipariş edilen" 1046 yılına tarihlenen bir parşömen el yazmasıdır. Speyer Katedrali için yazıldığı tahmin edilmektedir. Otto dönemi minyatür sanatının en önemli örneklerinden biri olan bu el yazması, günümüzde El Escorial Kütüphanesi'nde korunmaktadır. El yazmasının Echternach Manastırı'nda yazıldığı düşünülmektedir ve burada yazıldığı bilinen belirli bir sayıdaki el yazması ile benzer özelliklere sahiptir.

Johannes Rathofer (Hrsg.): Das salische Kaiser-Evangeliar. Der Codex aureus Escorialensis (= Colección scriptorium. Bd. 5). Faksimile-Ausgabe, Testimonio / Bibliotheca Rara, Madrid / Münster 1994, ISBN 978-3-928518-14-7.

Ingo F. Walther, Norbert Wolf: Codices Illustres: die schönsten illuminierten Handschriften der Welt; 400 bis 1600. Taschen, Köln 2001, ISBN 3822860239, S. 132–135.
Harbendelu

Harbendelu adı İlhanlı hükümdarı Olcaytu'dan gelmektedir. Türklerde ve Moğollarda yeni doğan çocuğa nazar değmemesi için    belli bir yaşa gelene kadar kötü anlamda isim konur Olcaytu'nun ismine de Harbende (Eşekkulu) ismi verilmiştir. Sonrasında ise Hudabende (Tanrıkulu) ismini almıştır. Türkler Anadoluya ilk geldiğinde Büyük Selçuklu devleti Göçebe Türkmenleri yerleşik hayata geçirmek istemiş fakat atalarının yaşama şekline alışan Türkmen obaları kabul etmeyip Halep'e Gaziantepe Adana civarlarına gitmiştir. Bu obaların içinde Harbendelü obası da vardır. Harbendelüler kışlak olarak Gaziantep ile Şam'a kadarki geniş bölümde yaşamış yazlak olarak da Sivas Uzunyayla'ya çıkmışlardır. Fakat Harbendelüleri daha iyi anlamak istiyorsak üç bölüme ayırarak bakmamız lazım Batı Anadolu Harbendelüleri (1691'den sonraki süreç) değişmiş adıyla Harmandalılar, Doğu(Gaziantep,Adana) harbendelüleri ve son olarak Azerbaycan ve İran Harbendelüleri (Hudabende) olarak sınıflandırabiliriz.

Harbendeluler ne kadar Oğuz Türklerinin Avşar Boyunun Şamlu oymağına tabii gözükse de 1691 tarihli Rakkaya sürgün için Osmanlı tahrir defterlerine bakılırsa aslen yine Oğuz Türklerinin Beğdili Boyuna ya da Bayat Boyuna mensuptur.

1691 den sonra Harbendelüler ayrılmış Ankara, Adana, Kırşehir üzerinden 3 ana koldan Batı Anadoluya göçmeye başlamışlardır. Bu göçenler Harmandalu ismini almıştır. Orada kalanlar Malatya Gaziantepte Sivas'da(Altınyayla) kalmıştır. Bir kısımda İran'a göçüp orada yaşamışlardır hatta Şah İsmail'in en önemli şairlerinden olan Afşar Sadıki İran Harbendelülerindendir. Batı da göçenler neredeyse hala yörük yaşam tarzını sürdürmektedir. Halen daha Orta Asya geleneklerini sürdürürler. Her sene Deve Güreşleri olur.

Türkiye'de Sivas, Yozgat, Manisa ve İçel yöresinde doğrudan Harmandalı adıyla anılan veya Harmandalı köyleri olarak nitelenen bazı köyler bulunmaktadır.Türkiye'de Uşak, Aksaray(Ortaköy,Harmandalı köyü),İzmir,Aydın,Muğla(Çölmeklü diye geçer)Antalya,Silifke,Adana(Karataş),Gaziantep,Giresun,Kırşehir (Çiçekdağ),Ankara(Bala ve Keskin), Eskişehir,Yozgat,Diyarbakır,Malatya,Sivas ve birçok yerde dağınık şekilde görülür.İran da ise Tebriz ve Kuzey Horasanda rastlanmaktadır. Azerbaycanda Xırmandalı asında kend bile vardır.Türkmenistan da ve Özbekistan da diğer Türk boylarıyla krışmış şekilde görülmektedir ayrıyetten Çok eski olan Özbek Destanında Harman dali adında güçlü bir karakter görünmektedir.Kerkükte Tuzhurmatuda önemli bir nüfusu Harbendelüler oluşturur.