Simyacı Kleopatra

Simyacı Kleopatra (Yunanca : Κλεοπάτρα; fl. y. MS 3. yüzyıl) bir Yunan simyacı, yazar ve filozoftu. Pratik simya ile deneyler yaptı ancak aynı zamanda felsefe taşını üretebilen dört kadın simyacıdan biri olarak da kabul edildi. Bazı yazarlar, onu bir damıtma cihazı olan imbik'in mucidi olarak görüyor.

Simyacı Kleopatra'nın, MS 3. yüzyılda veya 4. yüzyılda İskenderiye'de aktif olduğu görünüyor. Yahudi Meryem ve Comarius tarafından temsil edilen simya okulu ile ilişkilendirilir. Bu simyacılar, damıtma ve süblimasyon için karmaşık cihazlar kullandılar.

Kleopatra, bilinmeyen bir yazar veya yazar grubu için bir takma addır. Kleopatra VII ile aynı kişi değildir. Bununla birlikte, daha sonraki bazı eserlerde Mısır Kraliçesi Kleopatra olarak anılır. Bunun bir örneği Johann Daniel Mylius'un Basillica Philosophica'sında (1618) bulunabilir ve burada mührü şu sloganın yanında resmedilmiştir: "İlahi olan, Rab'bin bilgeliğine göre insanlardan gizlenir". Ayrıca Hekim Kleopatra ile de karıştırılır. İkisinin aynı dönemde yaşadığı ve yazılarında benzer tarzlara sahip oldukları söyleniyor, her ikisinin de büyük imgeleri var. Kleopatra, simya metinlerinin diyaloglarında bir karakter olarak da kullanılır.

Kleopatra, Panopolisli Zosimos ile çağdaş ve hatta ondan önce gelen, simyanın temel bir figürüydü. Atalanta Fugiens'in (1618) yazarı Michael Maier, onu Yahudi Maria, Medera ve Taphnutia ile birlikte felsefe taşını yapmayı bilen dört kadından biri olarak adlandırıyor. 988 tarihli Arap ansiklopedisi Kitab al-Fihrist'te Kleopatra'dan büyük bir saygıyla bahsedilmiştir. Bazen imbik icat etmekle atfedilir. Ayrıca simyayı ve deneylerini ölçmeye çalışan Kleopatra, ağırlıklar ve ölçülerle çalışmıştır.

Kleopatra ile ilgili üç simya metni günümüze ulaşmıştır. A Dialogue of Cleopatra and the Philosophers başlıklı metin de mevcuttur, ancak ona atfedilemez. Jack Lindsay, bu tartışmayla ilgili "simyacının bıraktığı en yaratıcı ve derinden hissedilen belge" olarak adlandırıyor.

Kleopatra'nın imge kullanımı, gebe kalmayı ve doğumu, yaşamın yenilenmesini ve dönüşümünü yansıtır. Eserlerini düşünen filozof simyacı, çocuğunu düşünen ve onu besleyen sevgi dolu bir anneye benzetilir.

Kleopatra en çok Kleopatra'nın Chrysopoeia'sı () ile en çok tanınır, bu, yalnızca semboller, çizimler ve başlıklar içeren tek sayfalık bir belgedir (tümü aşağıda resmedilmiştir). İlk olarak Venedik'teki Biblioteca Marciana, MS Marciana gr. Z.299'da onuncu ve onbirinci yüzyıl el yazmalarından bir yaprakta bulunmuştur. Daha sonraki bir kopyası Hollanda'da bulunan Leiden Üniversitesi'nde bulunabilir. Chrysopoeia "altın yapımı" olarak tercüme edilmiştir.

İmgelemeye bir örnek, Ouroboros adı verilen ebedi dönüşün bir sembolü olarak kendi kuyruğunu yiyen yılandır: "kuyruğu ağzında (kendini yiyen) kıvrılan bir yılan, evrenin birliğinin, ebediyetin bariz bir sembolüdür, başlangıcın son, sonun da başlangıç olduğu sonsuzluk". Ayrıca Chrysopeoia'da, Ouroboros'u anlatan çift halkalı bir yazıt da vardır:Biri, iki bileşime göre zehri olan Yılan'dır ve Bir, Her Şey'dir ve onun aracılığıyla Her Şey'dir ve onunla Her Şey'dir ve eğer Her Şey'e sahip değilseniz, Her Şey Hiçtir.Yazıt halkasının içinde ayrıca altın, gümüş ve cıva sembolleri de bulunur. Bunlarla birlikte bir "dibikos" () ve kerotakis'e benzer bir enstrüman ( ya da κυροτακίς) çizimleri yer alır, her ikisi de simya araçlarıdır. Sembollerinden bir diğeri de sekiz şeritli yıldızdır. Bu yıldız sembollerinin çizimi ve üzerlerindeki hilal şekillerinin, kurşunu gümüşe çevirme sürecinin görsel bir tasviri olduğu düşünülmektedir.