Juan Manuel Fangio

Juan Manuel Fangio (24 Haziran 1911 - 17 Temmuz 1995), Arjantinli yarış arabası sürücüsüdür. Formula 1 yarışlarının ilk on yılına hakim oldu ve Dünya Sürücüler Şampiyonasını beş kez kazandı.

Çocukluğundan itibaren oto tamirciliği için okulunu bıraktı. 1938'de Ford V8 ile Turismo Carretera'da ilk yarışına çıktı. 1940 yılında Chevrolet ile yarışarak Grand Prix Uluslararası Şampiyonasını kazandı ve zamanını Arjantin Turismo Carretera'nın şampiyonu olmaya adadı, bir yıl sonra başarıyla şampiyonluk unvanını savundu. Fangio daha sonra 1947-1949 yılları arasında Avrupa'da yarıştı ve burada daha fazla başarı elde etti.

Dört farklı takımla (Alfa Romeo, Ferrari, Mercedes-Benz ve Maserati) Dünya Sürücüler Şampiyonasını beş kez kazandı - Michael Schumacher tarafından geçilene kadar 46 yıl süren bir rekor - ve bu başarım hala kimse tarafından geçilemedi. Birçok kişi tarafından tüm zamanların en büyük F1 sürücülerinden biri olarak kabul edilir ve %46.15 ile Formula 1 yarışlarında en yüksek kazanma yüzdesine sahiptir. Fangio, girdiği 52 Formula 1 yarışından 24'ünü kazandı. Fangio, Arjantin Grand Prix'sini dört kez kazanan tek Arjantinli sürücüdür.

Emekli olduktan sonra Fangio, müzesinin açılmasından bir yıl sonra 1987'de Mercedes-Benz Arjantin'in onursal başkanı olarak 1995 yılında ölümüne kadar başkanlık etti. 2011 yılında doğumunun yüzüncü yılında Fangio dünya çapında anıldı ve onuruna çeşitli aktiviteler düzenlendi.

Fangio'nun büyükbabası Giuseppe Fangio, 1887 yılında İtalya'dan Buenos Aires'e göç etti. Giuseppe, Arjantin'in güneyindeki Buenos Aires eyaletindeki küçük bir şehir olan Balcarce yakınlarında ağaç dallarından odun kömürü yaparak üç yıl içinde kendi çiftliğini satın aldı. Giuseppe, ailesini, Fangio'nun babası olan 7 yaşındaki oğlu Loreto ile Abruzzo bölgesindeki Chieti eyaletindeki küçük merkezi İtalyan kasabası Castiglione Messer Marino'dan Arjantin'e getirdi. Annesi Herminia Déramo, kuzeye doğru olan Tornareccio'dan geliyordu. Fangio'nun ebeveynleri 24 Ekim 1903'te evlendi.

Fangio eğitimine Balcarce 4 numaralı okulunda başladı fakat daha sonra Uriburu Bulvarı 1 ve 18 No'lu okuluna geçti. Fangio 13 yaşındayken okulu bıraktı ve Miguel Angel Casas oto tamir atölyesinde çırak olarak çalıştı. Fangio neredeyse ölümcül olacak bir kaza geçirdi, bir futbol maçında sert koşması göğsünde şiddetli bir ağrı yaratmıştı. 2 ay boyunca yatalak bir biçimde annesi tarafından bakıldı.

İyileştikten sonra Fangio, 21 yaşında zorunlu askerlik görevinde bulundu. 1932'de Buenos Aires yakınlarındaki Campo de Mayo öğrenci okulunda görev aldı. Sürüş becerileri komutanının dikkatini çekti ve komutanı onu resmi şoförü olarak atadı. Fangio son fiziksel muayenesini yaptıktan sonra 22. doğum gününden önce taburcu edildi. Balcarce'ye döndü ve futbol kariyerini ilerletmeyi hedefledi. Arkadaşı José Duffard ile birlikte Mar del Plata merkezli bir kulüpte oynama teklifleri aldı. Balcarce'deki takım arkadaşları, Fangio'nun kendi arabasını oluşturma hobisi üzerindeki iki çalışmayı önerdi ve ailesi, Fangio'ya bir kulübede bunu yapmak için yer verdi.

Askerlik görevini bitirdikten sonra Fangio kendi garajını açtı ve yerel etkinliklerde yarıştı. Yarış kariyerine 1936'da yeniden inşa ettiği 1929 ile Arjantin'de başladı. "Tourism Highway" kategorisinde Fangio, 18-30 Ekim 1938 tarihleri arasında Luis Finocchietti'nin yardımcı pilotu olarak ilk yarışına katıldı. Arjantin Yol Grand Prix'sini kazanmamasına rağmen, Fangio yolun çoğunu sürdü ve 5. oldu. Aynı yılın Kasım ayında, "Tres Arroyos 400km " yarışına katıldı ancak ölümcül bir kaza nedeniyle yarış askıya alındı.

Fangio, Formula 1 yarışlarının çoğunda en yaşlı pilottu, Grand Prix kariyerine 30'larının sonlarında başlamıştı. Kariyeri boyunca sürücüler, güvenlik özelliği olmayan pistlerde neredeyse hiç koruyucu ekipman olmadan yarıştı. 1950'lerde Formula 1 otomobilleri çok hızlıydı ve fiziksel olarak araba sürmeyi çok zorluyordu; yarışlar bugünden çok daha uzundu ve inanılmaz fiziksel dayanıklılık gerektiriyordu. Fangio'nun kısa kariyerine rağmen, Tazio Nuvolari'ye rakip olan tarihteki en iyi GP sürücülerinden biriydi.

Fangio, daha iyi bir araba ile daha iyi bir şansı olacağını düşünürse, başarılı bir yıldan sonra veya bir sezonda bile bir takımdan ayrılma konusunda herhangi bir pişmanlık duymazdı. Rakipleri arasında Alberto Ascari, Giuseppe Farina ve Stirling Moss vardı. Kariyeri boyunca Fangio'ya, Arjantinli Juan Perón hükûmetinden kendisine fon sağlandı.

Fangio'nun ilk Grand Prix yarışı, Reims'teki 1948 Fransız Grand Prix'siydi ve burada Simca Gordini'siyle 11. sıradan başladı ancak yarış dışı kaldı. Güney Amerika'ya döndüğünde, uzun mesafeli bir yarış sırasında Peru'daki yoldan çıktı ve bir dağın tepesine düştü. Yardımcı pilotu Daniel Urrutia arabadan fırladı ve Fangio onu bulduğunda ölüyordu. Urrutia'nın ölümünden sonra sporu bırakmayı düşündü. Ancak ertesi yıl devam etmeye karar verdi ve Avrupa'ya döndü ve Sanremo'da yarıştı.