Orta Avrupa mutfağı

Orta Avrupa'nın mutfağı, Avrupa'nın orta bölgelerindeki yemekleri içeren bir kültürün varlığı anlamına gelir. Orta Avrupa'nın yemekleri ve mutfağı, Avrupa'nın diğer bölgelerinden daha az unsur içerir.

Orta Çağ dönemi yaklaşık 1500'e kadar sürdü, ardından 1500'den 1680'e kadar bir siyasi kargaşa ve konsolidasyon dönemi izledi. Osmanlı harekâtları siyasi sahnede yer edindi, çeşitli savaşlar baş gösterdi ve kırsal kesimde kayıplar yaşandı. 1680'den 1850'ye kadar olan dönem, Habsburg monarşisi altında yeniden yapılanma ve siyasi yeniden yapılanma dönemi olarak görülebilir. Siyasi birleşme, kültürel baskıyı ve bölgenin ortak dili olarak Almanca'nın kurumsallaşmasını da beraberinde getirdi. 1780'lerde Avusturya İmparatorluğu içinde yaşayan Yahudilerin isimleri Almanlaştırmaya zorlandı. Almanca öylesine baskın bir dil haline geldi ki, Bohemya gibi bazı bölgelerde neredeyse yerel dilin yerini aldı.

Orta Çağ Orta Avrupa'sının yiyecekleri ve yemek yolları, kısmen hayatta kalan kayıtların eksikliğinden dolayı, büyük ölçüde bilim tarafından keşfedilmemiş bir araştırma alanını temsil ediyor. Maria Dembińska'nın Orta Çağ Polonya'sı üzerine yaptığı öncü çalışması, Bohemya ve Macaristan hakkında benzer çalışmaların yolunu açmıştır, ancak yayınlanmış araştırmalar sınırlıdır. Buna rağmen bazı genellemeler yapılabilir. Bohemya ve Macaristan krallıkları, Orta Çağ'ın başlarında güçlüydü ve özellikle Bohemya, bölgedeki birçok mutfak etkisinin merkez üssü haline geldi. Aynı şekilde Tuna Nehri, Bizans'tan gelen yeni yiyecekler ve yemekler için bir kanal görevi gördü. Turta, salatalık ve kırmızı pancar bu yoldan Orta Avrupa'ya taşındı. Yazılı kayıtların eksikliği, özellikle 2.Dünya Savaşı'ndan bu yana, Orta Çağ arkeolojisi aracılığıyla ele alınmıştır.

Orta Avrupa'nın Orta Çağ yemek sistemleri, yirmi birinci yüzyılda bile bölgenin yemek sistemlerini anlamanın yoludur. Orta Avrupa'nın iki öğünlü Orta Çağ sisteminin izleri (sabah 9:00 civarında hafif bir öğün ve öğleden sonra 17:00 civarında bir akşam yemeği) Orta Avrupa'nın bazı kısımlarında hala varlığını sürdürüyor ve bu yeme düzeni, tüketilen yiyeceklerin türünü tanımlıyor. Yılın yaz mevsiminde (baharda çiftçilikten sonbaharda çiftçilik yapmaya kadar), tarla çalışanları günde üç kez yemek yerler, ancak kış aylarında Orta Çağdaki iki öğünlü sisteme geri dönerler. Tahıl yetiştirilen bölgelerde günün erken saatlerinde yenen ilk öğün, nakliyesi kolay olduğu için genellikle domuz yağı veya süzme peynirli ekmektir. Mola sırasında tarlalara öğle yemeği olarak sıcak pişmiş yiyecekler getirildi. Karpat Havzasını çevreleyen yarım ay şeklindeki dağlık bölgede ve Ukrayna ve Transilvanya'nın (Romanya) Karpat bölgelerinde sabah yemeği, Romanya'da "mamaliga" dedikleri mısır unu lapası gibi sıcak pişmiş yemekten oluşur. Öğle yemeği, sabahtan kalan kalıntılardan oluşurken, evde pişmiş bir akşam yemeği yenirdi. Aynı zamanda ortak bir kaptan yemek yemek de genel bir gelenekti. On dokuzuncu yüzyılın sonlarına kadar, çocuklar normalde yemek masasında ayakta dururlardı ve erkekler, kadınlardan ayrı yerlerdi. Çocuklara ergenlik çağına geldiklerinde, ailedeki durumlarına göre çiftlik evi masasına oturmaları için bir yer verildi. Örneğin, daha düşük rütbeli genç çocuklar, babalarından sonra ilk yemeği tercih eden ağabeylerine göre masanın başka yerine otururdu.