Gıvışgan otu

Çok yıllık, genellikle alttan odunsudur. Gövdesi dallıdır, tüysüz veya tüylü, 80 cm'ye kadar çıkar. Yaprakların şekli çok değişkendir, yumurtamsıdan mızrak şekline veya tersyumurtamsıya kadar değişir. Çiçeklenme bir bileşik dikazyumdur. Çanak (kaliks) 13–21 mm, şişkin, yeşilimsi, 15-20 anastomoz damarlıdır. Taç yapraklar (petaller) genellikle beyaz, nadiren kırmızı, derin iki parçalıdır. Antofor 2–4 mm. Kapsül 6–13 mm, yumurtamsı-küresel, çanağa dahildir.

Silene vulgaris yaygındır. Popülasyon eğilimi, türlerin sıklığı, yüksek sayıda olgun birey ve popülasyon yoğunluğu nedeniyle sahaların çoğunda sabit görünmektedir. Tahmini oluşum kapsamı ve tahmini yaşam alanı sırasıyla 20.000 km2 ve 2.000 km2'den fazladır. Ek olarak, türleri etkileyen tehditler, küçük bir kapsam ve dağılım ile düşük ila orta etkiye sahiptir, popülasyonların yakın gelecekte hızla tehdit altındaki bir kategoriye düşmesine neden olmaları olası değildir.

Silene vulgaris, Akdeniz bölgesinde, Avrupa'nın çoğu yerinde, Macaronesia, Asya'da (Sibirya'ya, Rus Uzak Doğu'da (batı ve doğu Sibirya, Sahalin, Kamtschatka Yarımadası), Çin, Hindistan (Keşmir) ve Nepal'de) ve Kuzey'de yaygındır. Afrika. Silene vulgaris, tüm Avrupa'da yaygın olan, Türkiye'de, Doğu Akdeniz'de, Kafkasya'da, İran'da, Orta Asya'da bulunan ve Kuzey Amerika'da doğallaştırılan bazı kuzey adaları dışında Avrupa'da yaygındır.

Tür, Kuzey Afrika'da yaygındır, Cezayir, Tunus, Libya, Mısır ve Fas'ta yaygındır ve burada birçok alt tür, çeşit ve form ile büyük floristik bölümlerin çoğunda bulunur.

Silene vulgaris, kumlu ve taşlı meralar, çayırlar, avlular, ekili çimenler, bankalar, yol kenarları, kayalık uçurumlar, çalılıklar, ormanlık açıklıklar, ekilmemiş tarlalar, ekinler, ağaç çimenli dağlar, çorak araziler, deniz kıyıları, çatlaklar dahil olmak üzere çok çeşitli habitatlarda bulunur.

Silene vulgaris çok yıllık bir bitkidir, nemli nemli ve kuru alt tabakaları, taşlı, kil, kumlu tınlı ve kumlu toprakları tercih eder, bazik pH ile nispeten zayıftır. Bu tür, tam güneş ışığında orta gölgede büyür ve Nisan'dan Eylül'e kadar çiçek açar.

Silene vulgaris kendini ısıdan ve mavimsi yeşil bir balmumu kaplamasıyla kurumaktan korur, kökler toprağın derinliklerine iner ve çanak içindeki hava tabakası çiçeğin daha narin iç kısımlarını yalıtır. Silene vulgaris, çiçekler tüm gün açık olduğu için geceleri hoş, karanfil benzeri bir koku salgılayarak tozlayıcıların kelebeklerini, küçük böcekleri, çiçek sineklerini ve arıları çeker, ancak karanfil benzeri kokuları sadece akşamları yayılır.

Silene vulgaris yaygın olup, birkaç yerleşim yeri ve alt popülasyonla birlikte ortaya çıkar. Popülasyon büyüklüğü ile ilgili olarak, şimdiye kadar kesin bir sayım yapılmamıştır ve nicel veri eksikliği nedeniyle popülasyonun eğilimi bilinmemektedir, ancak türlerin sıklığı nedeniyle olgun birey sayısı ve nüfus yoğunluğu tüm alanlarda istikrarlı görünmektedir.

Silene vulgaris yaygın, geniş çapta dağılmış ve küresel dağılımını aşan önemli bir tehdit olmaksızın ortaya çıktığı yerlerde yaygındır. Bununla birlikte, türler, özellikle kıyı gelişimi, kentleşme, turizm, aşırı otlatma, çiğneme, habitat parçalanması, demografik baskı, insan faaliyetlerinin doğrudan ve dolaylı etkisi, toplama uygulamaları ve aşırı toplama gibi çok sayıda düşük ila orta etki tehdidi nedeniyle bazı alanlarda yerel olarak azalmaktadır.

Silene vulgaris'in süt veya sudaki kaynatma kökleri, kusturucu, genel bir panzehir olarak, zehirlenmelerde, kabızlık, bağırsak ağrıları, infüzyon, yara, uyuz, kaşıntı ve çeşitli cilt rahatsızlıklarının tedavisinde haricen kullanılır.

Genç yapraklar tatlıdır ve salatalarda çok hoştur, yaklaşık 5 cm uzunluğunda hasat edildiğinde yeşil bezelyeye benzer bir tada sahiptir, ancak hafif bir acıdır. Püre haline getirildiğinde en iyi ıspanak pürelerine rakip olduğu söylenir. Yapraklar bitki çiçeklenmeye başlamadan önce kullanılmalıdır. Silene vulgaris toksisitesi nedeniyle dikkatli kullanılmalıdır.

Toksisite: Bu tür için toksisiteden söz edilmemesine rağmen, saponinler içerir. Bu toksik madde vücut tarafından çok zayıf bir şekilde emilir ve bu nedenle zarar vermeden geçme eğilimindedir. Saponinler, belirli fasulyeler gibi genellikle gıda için kullanılan birçok bitkide bulunur. Saponin molekülleri pişirme ile parçalansa da, saponin içeren çok miktarda yiyecek yememek tavsiye edilir. Saponinler balıklar için çok daha zehirlidir.

Bileşenler: Silene vulgaris saponinler, özellikle kökler açısından zengindir ve ayrıca bol miktarda laktozin, yani oligo-sakkaritler, hidroliz ve esas olarak galaktoz karışımıdır.

Aşırı otlatmayı, çiğnemeyi ve türler üzerindeki baskıyı azaltmak için pastoralistlerin organizasyonu ve mera için bir rotasyon sisteminin kurulması yoluyla pastoral ve silvo-pastoral iyileştirme.