Alev Almış Bir Genç Kızın Portresi

Alev Almış Bir Genç Kızın Portresi, Céline Sciamma tarafından yönetilen, başrollerini Noémie Merlant ve Adèle Haenel'in paylaştığı 2019 yapımı Fransız bir dram ve dönem filmidir. Fransa'da 18. yüzyılın sonlarında geçen film, soylu bir kadın ve onun portresini çizmek için görevlendirilen bir ressam arasındaki bir aşk hikâyesini anlatıyor.

2019 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye adayı gösterildi. Filmin, Cannes'da Queer Palm ödülünü almasıyla, ilk kez bir kadın yönetmenin filmi bu ödülü kazanmış oldu. Sciamma ayrıca Cannes'da En İyi Senaryo ödülünü kazandı. Film, 18 Eylül 2019'da Fransa'da tiyatro olarak gösterime girdi.

Bağımsız Ruh Ödülleri, Eleştirmenlerin Seçimi Ödülleri ve En İyi Yabancı Dil Filmi için Altın Küre Ödülleri'ne aday gösterildi ve Ulusal İnceleme Kurulu tarafından 2019'un En İyi Beş Yabancı Dil Filmi olarak seçildi.

On sekizinci yüzyılın sonunda genç bir ressam Marianne resim dersleri vermektedir. Öğrencilerinden biri ona "Alev almış bir kızın portresi” adını verdiği tabloyu sormasıyla Marianne geçmişi hatırlar.

Yıllar önce, Marianne Brittany'deki tenha bir adaya gelir. Burada, Milanolu bir asilzade ile evlenecek olan Héloïse adlı genç bir kadının portresini çizmekle görevlendirilmiştir. Evlenmek istemeyen Héloïse poz vermeyi reddettiği için önceki ressam portreyi tamamlayamamıştır. Bu yüzden Marianne, Héloïse'yı gezdirmek için işe alınan biriymiş gibi davranarak ressam olduğunu gizler. Heloise'e günlük yürüyüşlerinde eşlik ederken onun yüzünü ezberlemeye çalışır, geceleri de aklında kalanları portreye aktarır.

Marianne portreyi bitirir, ancak Héloïse'e ihanet etmek istemez ve ona ressam olduğunu itiraf eder. Çizimini Héloïse'e gösterir, ve Heloise çizimin ne kendisini ne de Marianne'ı yansıtmadığını söyleyerek sertçe eleştirir. Bunun üzerine Marianne eserini yok eder, daha iyisini çizmek için Héloïse'nin annesinden zaman ister. Bu süre zarfında annesi İtalya'da olacaktır, ve Heloise poz vermeyi kabul etmiştir. Bu süre zarfında Héloïse ve Marianne'ın arasındaki bağ güçlenir. Birbirlerine kitap okur, birlikte oyunlar oynarlar. İkili, hizmetçi Sophie'ye kürtaj yaptırması için yardımcı olur. Burası kadınların ateş başında şarkı söyledikleri ve dans ettikleri bir toplantıdır. Şarkıyı dinlerken birbirleriyle bakıştıkları bu esnada Heloise'nın eteğinin ucu ateşten dolayı tutuşur.

Ertesi gün Marianne ve Héloïse her zamanki yürüyüşlerinde ilk kez öpüşürler ve aynı gece tutkuyla sevişirler. Ardından geçen zamanda aralarındaki tutku ve romantizm güçlenir, ta ki Heloise'nın annesinin kaçınılmaz dönüşüne kadar. Marianne birbirlerini hatırlamak için önce Helois'yı, ardından da Helois'ya vereceği kitabın 28. sayfasına otoportresini çizer. Veda vakti gelmiştir, ve Heloise istemediği bir evlilik yapacaktır. Marianne evden çıkarken Héloïse'nin "Arkanı dön" dediğini duyar. Arkansını döndüğünde o hep korktuğu manzarayla karşılaşır, Heloise bir gelinliğin içindedir.

Marianne, Héloïse'yi ayrıldıktan sonra iki kez daha gördüğünü söyler. Héloïse'yı ilk kez bir galeride, çocuğuyla resmedilmiş olduğu bir portrede görür. Helois tabloda bir kitap tutmaktadır, ve parmağı Marianne'ın otoportresini çizdiği 28. sayfadadır. Marianne daha sonra onu bir konserde görür. Héloïse, onu görmese de Marianne'dan öğrendiği Vivaldi'nin Dört Mevsim'ini dinlerken ağlamakta ve Marianne'ı hatırlamaktadır.

Filmdeki resimler ve eskizler sanatçı Hélène Delmaire tarafından yapılmıştır. Çekim sırasında her gün 16 saat resim yapmıştır. Filmde sanatçının elleri de yer almıştır.