Apokromatik mercek

Bir apokromat veya apokromatik mercek (apo), kromatik ve küresel sapmayı çok daha yaygın akromatik lenslerden daha iyi düzelten bir fotoğrafik veya başka bir lenstir.

Kromatik aberasyon, bir lensten farklı mesafelere odaklanan farklı renklerin olgusudur. Fotoğrafta, renk sapması yumuşak genel görüntüler ve siyah ve beyaz arasındaki bir kenar gibi yüksek kontrastlı kenarlarda renk saçakları üretir. Gökbilimciler , özellikle ayna yerine mercek kullanan teleskoplarda benzer sorunlarla karşı karşıyadır. Akromatik lensler, aynı düzlemde iki dalga boyunu odaklayacak şekilde düzeltilir - tipik olarak kırmızı (~0.590 µm) ve mavi (~0.495 um). Apo kromatik lensler, aynı düzlemde tipik olarak kırmızı (~0,620µm) yeşil (~0.530 µm) ve mavi (~0.465 µm) olmak üzere üç rengi odaklamak üzere tasarlanmıştır. Artık renk hatası (ikincil spektrum), eşdeğer diyafram açıklığına ve odak uzaklığına sahip akromatik bir lens için olduğundan daha düşük bir büyüklük sırasına kadar olabilir. Apokromatlar, bir renksemez mercekte (akromat) olduğu gibi, bir dalga boyunda değil, iki dalga boyunda küresel aberasyon içinde düzeltilir.

Astronomide geniş bantlı dijital görüntüleme için teleskop objektif lensleri, tipik CCD görüntüleme dizilerinin optik hassasiyeti ultraviyoleden görünür spektruma ve yakın kızılötesi dalga boyu aralığına kadar uzanabileceğinden, apkromatik düzeltmeye sahip olmalıdır. 60-150'de astrofotografi için apokromatik lensler  ile 7 arasında değişen odak oranlarıyla birkaç firma tarafından geliştirilmiş ve pazarlanmıştır. Pozlama sırasında düzgün bir şekilde odaklanan ve yönlendirilen bu apkromatik hedefler, verilen diyafram boyutları için optik olarak mümkün olan en keskin geniş alan astrofotoğraflarını üretme yeteneğine sahiptir.

Grafik sanatlar süreci (kopyalama) kameraları, mümkün olan en keskin görüntüler için de genellikle apokromatik lensler kullanır. Klasik olarak tasarlanmış apokromatik proses kamera lensleri genellikle yaklaşık 9 ile sınırlı maksimum diyafram açıklığına sahiptir. Daha yakın zamanlarda, orta format, dijital ve 35 mm kameralar içinde daha yüksek hızlı apokromatik lensler üretildi.

Apokromatik tasarımlar, üç renk geçişi elde etmek için özel dağılım özelliklerine sahip optik camlar gerektirir. Bu genellikle pahalı floro- taç camlar, anormal çakmaktaşı camlar ve hatta cam elemanlar arasındaki ince boşluklarda oldukça sıra dışı dağılma özelliklerine sahip optik olarak şeffaf sıvılar kullanılarak elde edilir. Apokromat tasarımı sırasında camın sıcaklığa bağımlılığı ve sıvı kırılma ve dağılma indeksi, sadece hafif yeniden odaklama ile makul sıcaklık aralıklarında iyi optik performans sağlamak için hesaba katılmalıdır. Bazı durumlarda, anormal dağılım camları olmayan apokromatik tasarımlar mümkündür.

Bazı fotoğraf lensi üreticileri tarafından lenslerinin renk doğruluğunu tanımlamak için "APO" tanımının oldukça gevşek bir şekilde kullanıldığını göstermek için bağımsız testler kullanılabilir, çünkü karşılaştırılabilir lensler "APO" tanımını taşımasalar bile üstün renk doğruluğu göstermiştir. .

Ayrıca, lens tasarımı düşünüldüğünde, "APO" tanımı, astronomi ile ilgili optiklerde (örneğin teleskoplar) ve mikroskopide fotoğrafçılıktan daha muhafazakar bir şekilde kullanılır. Örneğin, "APO" olarak işaretlenen teleskoplar, sonsuzluk benzeri mesafeler için optimize edilmiş özel, sabit odak uzaklıklı lenslerdir, oysa fotoğrafçılıkta, nispeten düşük fiyatlı bazı genel amaçlı yakınlaştırma lenslerine bile APO ataması verilir.