Hans-Erich Voss

Hans-Erich Voss (veya Voß) (30 Ekim 1897 – 18 Kasım 1969), 1945 yılında Berlin Savaşında Führerbunker'in son kalanlarından biri olan bir Alman amiraliydi. Ayrıca, Adolf Hitler ve Joseph Goebbels'i intihar etmeden önce canlı gören son kişiler arasındaydı.

Voss, 30 Ekim 1897'de Brandenburg'da Angermünde'de dünyaya geldi. 1917'de Alman Donanma Akademisi'nden mezun oldu. Reichsmarine'de ve daha sonra Kriegsmarine]]'de görev yapıyordu. 1942'de ağır kruvazör Prinz Eugen'in komutanıydı ve Goebbels gemide gazeteciler eşliğinde Reich Propaganda Bakanı Joseph Goebbels'le tanıştı. Bu görüşmenin sonucunda Goebbels, Voss'un Mart 1943'te Hitler'in karargahına Deniz İrtibat Görevlisi görevlendirmesini sağladı.

Voss, 20 Temmuz 1944 tarihinde Hitler'e karşı düzenlenen bomba sırasında açıldı. Hitler'in Rastenburg'daki Karargahı Wolfsschanze'deki konferans salonunda ("Wolf's Lair") Kriegsmarine temsilcisi olarak görev yapıyordu. Konferans başladığında 12:30 saatleri arasında, Albay Claus von Stauffenberg, Wilhelm Keitel'in ofisinde bir tuvaleti kullanmak için bahane yaptı; burada, 1 kilogram plastik patlayıcının içine yerleştirilen kurşun kalem ateşleyicisinin ucunu bastırmak için pense kullandı. Hazırlanan bomba, etrafında Hitler, Voss ve 20'den fazla subayın toplandığı bir masanın altındaki bir çantaya yerleştirildi. 12:40-12:50 arasında bomba patlayarak konferans salonu yerle bir oldu.

Hitler küçük yaralarla ayakta kalmasına rağmen, üç subay ve bir astsubay öldü ve yakında öldü. Voss bomba patlamasında da yaralandı, ancak çabucak iyileşti. 20 Temmuz 1944'te Yaralı rozerti'ni aldı. Başlangıçta ödül sınıfı siyah renkte sunuldu, ancak daha sonra gümüşe yükseltildi Ve nihayet altın renk oldu, çünkü ilk ödülün ardından birkaç kez yaralandı. Voss, Wehrmacht'ın üç rozetini de alan tek üye idi.

Kriegsmarine İrtibat Görevlisi olarak Voss, Ocak 1945'te Berlin'in merkezindeki Reich Şansölyesi binası altında Hitler, Goebbels ve onların cemaatlerini Führerbunker'e eşlik etti. Üçüncü Reich'in son aylarında Voss, Goebbels ve eşi Magda Goebbels'in yakın bir şahsiyeti oldu. Goebbels'in bunkerden ayrılmayacaklarına karar verdiğinin farkındaydı.

Sabah saat 10'da Hitler'in resepsiyon salonunda General Wilhelm Burgdorf ve Hans Krebs, Amiral Voss, Hitler'in özel pilotu General Hans Baur, Standartenführer Beetz, Obersturmbannführer Hegel, özel hizmetkarı Sturmbannführer Heinz Linge, Otto Günsche ve ben toplandık. O bize çıktı ve dedi ki: "Ben bu hayattan vazgeçmeye karar verdim. İyi ve dürüst hizmetiniz için teşekkür ederim. Berlin'den birliklerle kaçmaya çalışın. Ben burada kalıyorum, Elveda" diyerek hepimizle el sıkıştı.

"Goebbels Hitler'in intihar ettiğini öğrendiğinde çok üzgündü ve şöyle dedi:" Böyle bir insanın artık bizimle olmaması büyük bir üzücü. Fakat yapılması gereken bir şey yok. Bizim için her şey kayboldu ve Hitler'in seçtiği tek şey bizim için bırakılan tek yol. Onun örneğini takip edeceğim".

"Bunkerden kopmalar başlamadan önce kendim de dahil olmak üzere yaklaşık on general ve subay vedalaşmak için ayrı ayrı Goebbels'in sığınağına gittik. Veda ederken Goebbels'e bize katılmasını istedim. Ama şöyle cevap verdi: "Kaptan batan gemisini terketmemelidir. Her şeyden önce düşündüm ve burada kalmaya karar verdim. Gitmesi gereken hiçbir yerim yok, çünkü küçük çocuklarımla bunu yapamayacağım "dedi.

Voss daha sonra SS-Brigadeführer Wilhelm Mohnke liderliğindeki gruba katıldı ve bunkerden çıktı ve Berlin'den kaçmaya çalıştı. Grubun çoğu aynı gün Sovyet kuvvetleri tarafından yakalandı. Soruşturma için Voss tekrar sığınağa getirildi ve Joseph ve Magda Goebbels'in kısmen yakılmış cesetlerini ve aynı zamanda zehirlenmiş altı çocuğunun cesetlerini tespit etti.

Voss bir Sovyet savaş tutsağı oldu. Ağustos 1951'de Sovyet yetkilileri "Hitler'in savaş filosunda komutanlık yaparak uluslararası hukuk ve antlaşmalara aykırı saldırıya maruz kaldığı" iddiaları üzerine kovuşturma başlattı. Şubat 1952'de, Moskova Askeri Bölge Mahkemesi onu 25 yıl hapis cezasına çarptırdı. Bununla birlikte, Aralık 1954'te Yüksek Sovyet Praesidium'un bir kararnamesiyle, serbest bırakıldı ve Alman Demokratik Cumhuriyeti makamlarına teslim edildi.