Kırık Öykünün Kalbi

Kırık Öykünün Kalbi (İng. The Heart of a Broken Story), Amerikalı yazar J. D. Salinger'ın bir öyküsüdür. Kurgudan çok hiciv yanı ağır basan öykü ilk kez Esquire dergisinin Eylül 1941 sayısından yayınlandı.

Salinger 1941 yılının Mayıs ayında Kırık Öykünün Kalbi'ni tamamladı. Yazar, öykünün yayınlanan bir önceki eseri Alışmak gibi Collier's dergisi tarafından basılacağını umuyordu. Fakat bu öykü erkeklere yönelik bir dergi olan Esquire'ın Eylül 1941 sayısında yer aldı.

Dergideki "Backstage with Esquire" isimli bölümde Salinger'ın spor ceketli ve kravatlı bir fotoğrafı vardı. Ayrıca, fotoğrafın altında yazarın kısa bir biyografisi bulunuyordu. Esquire'ın 32. sayfasında basılan öyküyü dergi editörleri kurgu hikâyeden çok bir hiciv olarak kabul etmişlerdi ve bunu da Salinger'ın biyografisinin altında belirttiler.

Salinger, öyküyü bitirişinden yayınlanışına kadar geçen sürede o güne kadar yazdığı en karanlık hikâye kabul edilen Lois Taggett'ın Uzun Takdimi'ni tamamladı.

Hikâye içinde hikâye anlatılan Kırık Öykünün Kalbi'''nin ana karakterleri Justin Hargenshlag ve Shirley Lester'dır. Okuyucu, öyküyü okudukça eserin konusunun aslında bir hikâye yazmak olduğunu fark eder. Kahramanlar bir sabah işlerine giderken aynı anda Üçüncü Cadde otobüsüne binerler. Justin görür görmez Shirley'e aşık olur. Ona çıkma teklif etmek için yollar düşünmeye başlar. Salinger tam bu anda Collier's dergisine göndermek için yazdığını vurguladığı öyküyü anlatmayı keser ve okuruna öyküyü planladığı gibi devam edemeyeceğini bildirir. Çünkü yazara göre iki kahramanı olay örgüsü için fazla sıradan kalmışlardır.

Bunun sonrasında Salinger, Hargenshlag'ın sonunda hapise düşeceği garip bir grup olayla öyküsüne devam eder. Yazar artık Kırık Öykünün Kalbi'nin bir aşk öyküsü olamayacağına emin olmuştur. Bunun üzerine Salinger bir kez daha hikâyeyi kestiği noktaya geri döner. Hargenshlag ve Lester Üçüncü Cadde otobüsünde okurun bıraktığı yerde oturmaktadırlar, birbirlerini fark etmezler, hiç konuşmazlar ve en sonunda otobüsten inerek sıradan yaşamlarına geri dönerler. Lester o akşam çok sevdiği erkek arkadaşı Howard Lawrence ile sinemaya gider. Aynı gece Hargenshlag kısa bir süre Shirley'i aklından geçirir fakat kısa bir süre sonra genç adam kendisini çok heyecanlandıran Doris Hillman'la tanışır.

Bu öyküde Salinger okuyuculara öncelikli olarak ironi ve hicivdeki yeteneğini göstermiş olsa da Kırık Öykünün Kalbi yazarın ilk defa "aşk" konusunu ele aldığı eseri olarak da dikkat çeker.

Esquire editörleri bu hikâyeyi kurgudan ziyade hiciv olarak yorumladılar. Genç bir delikanlının otobüste gördüğü kıza ilk bakışta aşık olmasıyla başlayan Kırık Öykünün Kalbi, oğlanın kızla tanışma fantezileri ile devam eder. Klasik bir oğlan kızla tanışır kurgusunda olayın kahramanları her zaman tanışır. Oysa bu öykünün sonunda delikanlı başka bir kızla birlikte olmaya başlar. Tüm bu süre boyunca başka bir erkeğe âşık olan esas kızın ise Hargenshlag'ın varlığından bile haberi olmaz. Zaten Salinger da eserini "And that's why I never wrote a boy-meets-girl story for Collier's" ("İşte bu yüzden Collier's için bir oğlan kızla tanışır öyküsü yazamadım") diyerek bitirdi. Kurgusu sebebiyle hikâyenin sadece dönemin popüler aşk öykülerini değil, halk tarafından çok sevilen gangster filmlerini de hicvettiği kabul edilir.

İçerdiği tüm ironiye rağmen Kırık Öykünün Kalbi'nin kuşkucu bir sonla bitmesi Salinger'ın para kazanmak için ticari eserler yazmasına rağmen ciddi edebiyattan vazgeçmediğini kanıtı olarak kabul edildi. Eserin mutlu bir sonla bitmesini bekleyen popüler dergi okurlarını hayal kırıklığına uğratan hikâye bu yönüyle ticari beklentilere karşılık vermemiş oldu. Bu öyküden sonra da yazar ince ayrıntılar ve içgözlem içeren çalışmalarının yanı sıra Kırık Öykünün Kalbi'' tarzında hızla para kazanmasını sağlayacak, satışı kolay eserler yazdı.