SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Kanjuruhan Faciası

Kanjuruhan Stadı Faciası, 1 Ekim 2022'de Malang, Doğu Cava, Endonezya'daki Kanjuruhan Stadyumu'ndaki bir futbol maçı sırasında ölümcül bir insan ezilmesiydi . Arema FC'nin Persebaya Surabaya'ya yenilmesinin ardından Arema taraftarları sahaya girerek ayaklanarak polise ve Persebaya oyuncularına saldırdı. Buna karşılık, çevik kuvvet ekipleri göz yaşartıcı gaz kullandı ve stadyumdaki insanlar gazdan boğulurken izdihamı tetikledi. Olayda en az 182 kişi öldü, yüzlercesi yaralandı. Olay, Asya'daki en ölümcül futbolla ilgili felaket ve aynı zamanda dünya çapında en ölümcül ikinci felaket.

Maç boyunca güvenlik durumu sorunsuzdu ve büyük olaylar yaşanmadı. Persebaya'nın Arema FC'yi 3-2 yendiği maçın bitiminden sonra, Aremania lakaplı yaklaşık 3.000 Arema FC taraftarı sahayı işgal etti. Takımlarının oyuncularını ve yetkililerini görmek istediler. Güvenlik görevlileri ve polis, daha fazla Aremania'yı sahadan uzaklaştırmaya çalıştı, ancak boşuna. Ardından Aremania polis araçlarına zarar vermeye başladı ve stadyumda yangın çıkardı, Persebaya'nın oyuncularını soyunma odalarına girmeye ve stadyumdan ayrılmadan önce bir saat boyunca tekrar polis zırhlı personel taşıyıcılarına girmeye zorladı. Polis sahadaki isyancıları dağıtmak için göz yaşartıcı gaz kullanmaya başladı, ancak polis tribünlere de gaz bombası attı; tribün 12, 14, güney ve kuzey tribün göz yaşartıcı gazla vuruldu, Aremania'nın sahayı ve diğer insanları işgal etmesi, Aremania'nın tek çıkış noktası için çılgınca koşmasına neden oldu (Kapı 12), kalabalığın ezilmesine ve daha fazla boğulmaya neden oldu. Stadyumun dışına da gaz bombası atıldı.

İsyanın hemen ardından, oyuncuların lobisi ve soyunma odaları geçici tahliye noktaları olarak kullanıldı, Arema FC oyuncuları ve yetkilileri, kurbanlar ambulanslar ve Endonezya Ordusu kamyonları tarafından hastanelere getirilmeden önce hala stadyumda bulunan mağdurları tahliye etmeye yardım etti.
Mişerler

Mişerler veya Mişer Tatarları, Volga Tatarlarının bir alt grubudur. Finlandiya'nın göçmen azınlığı. Fin Tatarlarının çoğunluğu Mishar Tatarlarıdır. Mişer Tatar lehçesi iki Volga Tatar lehçesinden biridir.

Mişerlerin kökeni bir tartışma konusu olmaya devam ediyor. 19. ve 20. yüzyılın bazı bilim adamları, Türk etnik adı Madjar'ın (varyantlar: Majgar, Mojar, Mishar, Mochar) Macar kendi adı Magyar ile eşdeğerliğine dayanan bazı bilim adamları, bunları Macarca konuşan Magyarlarla ilişkilendirdi ve Türkçenin Konuşan Misharlar, ana bölümleri 8. c.

Bazı çağdaş araştırmacılar torunları olduğunu kabul Kuman - Kıpçak ile karışık kabileler Burtas Orta içinde Oka Nehri bölgesi ve Meschiora. Arasında Mişerlerin kökeni Mishar Yurt vardır Meshchera (Meshcherian), bir Mordvinic dilleri konuşabilen Moksha'ya mordvinler ait Mukhsha Ulus Tatar etkisi altına girdi ve dil ve Sünni Müslüman dinini kabul etmiştir. Ercan Alkaya'ya göre Mişerler, Eski Kıpçak milletinin Burtaş, Finno-Ugor ve Magyar kabilelerinin asimilasyonundan kaynaklandı. Mişerlerin Mordva olduğunu ya da uzun zaman önce Oka nehrikıyısında yaşayan Fin kökenli Meshchyora ülkesinden geldiklerini düşünen akademisyenlere karşı çıkıyor.
Abdullah Öcalan'ın sorgulanması

Sorgu görüntüleri 1999 yılında gizli şekilde kayıt altına alınmıştır. Öcalan sorgu görüntülerinde genellikle Kürtleri Türkiye'ye bağlayıp, artık Türkiye için çalışacağı gibi görüşlerini ifade etmiştir. Öcalan'ın sorgulamada söyledikleri kamuoyunda ve PKK yandaşları arasında infial yaratmıştır.

Görüntüler ilk olarak İşçi Partisi'ne yakın Ulusal Kanal'da yer aldı. Ardından, İşçi Partisi genel başkanvekili Hasan Basri Özbey düzenlediği basın toplantısıyla, görüntüleri kamuoyuyla paylaştı. Görüntülerden sonra Abdullah Öcalan, Hasan Basri Özbey'i mahkemeye vermiştir.

Olay PKK ve Öcalan yandaşları arasında ayrışmaya yol açmıştır. Bir kesim Öcalan'ın idam edilmekten korktuğu için bu sözleri söylediğini iddia etmiştir. Öcalan yakalandığında Kürtçü kesimler tarafından kendisine mahkemeyi tanımadığını bildirmesi gibi istekler sunulduğunu ancak bunu reddettiğini ve çocukları (TSK askerleri) PKK tarafından öldürülen şehit ailelerine karşı da acılarını paylaştığını söyleceğini belirtmiştir.

Görüntülerden sonra PKK içinde dağılmalar olmuştur. Öcalan'ı sorgulayan Atilla Uğur'un iddialarına göre Gaziantep Cezaevi'ndeki PKK destekçileri sorgu görüntülerinden sonra Abdullah Öcalan'ın posterini ve PKK'nın bayraklarını yakmışlardır. Bunun sonucunda cezaevi müdürü Atilla Uğur'a teşekkür etmiştir.

"Yani ben milliyet itibarıyla dediğim gibi anne tarafı bir baba tarafı bir olan şeydenim. Kendimi her Türkten daha iyi Türk gibi hissederim yani ben bunu her zaman da söyledim."

"Apo... Ortaya çıkan durumdaki adam değil. Farklı biri olacak. İş yapacak, hizmeti olacak... Milyonlarca insanın gücünü (Kürtlerin) ilaç gibi kullanacağız diyorum tekrar"

“(PKK’nın kalanı) hepsi orada (Kuzey Irak’ta) yoğunlaşsın... İşte bu Barzani ve Talabani'nin nefes alamaz duruma getirilmesidir. Türkiye’nin on yıldır, yirmi yıldır yapamadığını biz yapacağız. Önerim Erbil’i almaktır.”

"Amerika’nın bütün meselesi Barzani ve Talabani’yi devlet haline getirmektir. Asıl prensleri Barzani’dir, aynı İsrail’in prensi olduğu gibi. Talabani ve Barzani maşadır. Şimdi benim durumumdan sonra Amerika’nın en büyük yatırımı bunlara olacak ve Türkiye için tehdit bana göre daha da büyüyecektir. Bunların oyunlarını boşa çıkarmak için ben hizmete hazırım, örgütü sizin uygun göreceğiniz şekilde bunların üstüne yöneltebilirim."
Yaybahar

Yaybahar, Türk müzisyen Görkem Şen tarafından "gerçek zamanlı akustik yaylı sentezleyici" olarak tanımlanan bir akustik enstrümandır. İngiltere merkezli bir radyo olan Classic FM, yaptığı online incelemesinde yaybaharı "tamamen tuhaf, ürkütücü ve hoş sesler" çıkaran bir "dahi canavar" olarak nitelendirmiştir. İrlanda merkezli müzik dergesi Journal of Music ise yaybaharın sesini "tamamen büyüleyici" olarak tanımlamaktadır.

Yaybahar adı Türk kökenlidir. İki kelimenin birleşiminden oluşur. Görkem Şen röportajlarından birinde, ismin yeni bir yaşam ya da yeni bir başlangıç fikrinden geldiğini belirtmektedir.

Yaybahar; ney, Afrika kökenli gök gürültüsü davulu ve Avustralya çalgısı olan didgeridoo gibi birçok farklı enstrümandan ilham almaktadır. Tasarımı ve sesiyle hem Batı hem de Doğu izlerini taşımaktadır. Şen, teller ve rezonans gövdesi arasında yeni bir köprü sistemi icat etmiştir. Enstrüman, orkestral yaylı çalgılara benzer şekilde, iki davul kafasının ortasında asılı duran iki farklı uzun telin tahta bir yayla kaydırılmasıyla, davullara vurarak veya yayı enstrümanın tepesinden yukarı kaydırarak çalınır. Besteci Ian Honeyman, yaybahar'ı "ahşap gövde yerine yaylar ve davulları rezonans için kullanan çello benzeri bir enstrüman" olarak tanımlıyor.

İrlandalı müzisyen Billy Mag Fhloinn kendi yaybaharını yapıp çalmaktadır. İrlandalı The Irish Times gazetesi, Mag Fhloinn'in yaybaharını "kendi yaptığı unutulmaz bir araç" olarak tanımlamaktadır.

İrlandalı şarkıcı Muireann Nic Amhlaoibh'in "Thar Toinn / Seaborne" (2020) albümünde kendisi de müzisyen olan eşi Billy Mag Fhloinn'in çaldığı yaybahara yer vermiştir. Albümün son parçası olan Port Na bPúcaí'nin Irish Eco gazetesi tarafından yapılan incelemesinde, "şarkıyı çevreleyen gizemle birlikte rezonansa giren ve Nic Amhlaoibh'in şarkıyı söyleyişine gizemli bir ses çıkararak tamamlayıcı etkide bulunan, yaybaharı "dünya dışı bir enstrüman" olarak tanımlıyor.
Pietà

Fransız Piskopos Jean Bilheres, Pietà’yı 1498'de, San Pietro'daki mezarı için sipariş etmiştir. O dönemde, İtalya topraklarında Meryem Ana ve İsa'nın bir arada tasvir edildiği mermer yapıtlar alışılmış değildi. Belki de bu yüzden sanatçıyla işveren arasındaki yazılı anlaşma, eserin tam olarak nasıl görünmesi gerektiğini detaylarıyla belirtir. Buna göre heykel, "bir esvaba sarılmış olan Meryem Ana'nın kollarında yatan İsa'nın naaşını" betimlemeliydi. Heykelde yeni olan Meryem'in gencecik yüzüdür, çünkü o zamana kadar Meryem Ana heykellerde genellikle yaşlı bir kadın olarak tasvir edilirdi. Michelangelo'nun konuyla ilgili olarak, Meryem'in bakireliği ve saflığı sayesinde gençliğini muhafaza ettiğini söylediği aktarılır.

Heykel, İsa'nın çarmıhtan indirildiği anı canlandırır. Hristiyan inancına uygun olarak, Tanrı'nın oğlunun cansız bedeni artık annesinin kollarında yatmaktadır. Meryem, İsa'nın bedenini sağ eliyle güçlü bir biçimde kavrarken, sol eliyle de naaşı izleyiciye sunmakta ve herkesi İsa'ya saygıya davet etmektedir. Meryem bunu yaparken gözlerini yere indirmiştir, böylelikle müminlerin yüzlerine doğrudan bakmak istemediğini gösterir.

Michelangelo heykel grubunun en zorlu problemini, yani dik oturan Meryem figürüyle kucağında boylu boyunca yatan İsa'yı kapalı grup halinde işleme görevini çok ustaca çözmüştür: İsa'nın bedeni, hemen hemen tamamıyla Meryem'in dış hatlarının içinde kalacak şekilde yatmaktadır. Michelangelo böylece yalnız son derece şık bir kompozisyon oluşturmakla kalmamış, anneyle oğul arasındaki yakın bağı da vurgulamıştır.

Pietà'nın Michelangelo'nun kendisi için taşıdığı büyük anlam, onun sanatçının imzaladığı yegane eser olmasından bellidir. Michelangelo imzasını, Meryem'in kıyafetini bir arada tutan kuşağın üstüne yontmuştu. Heykel bugün, saldırıya karşı cam bir muhafazayla korunduğu San Pietro Katedrali'nde özel bir yerde duruyor.
Kanlı Düğün (anlam ayrımı)

Kanlı Düğün, İspanyol oyun yazarı Federico García Lorca'nın 1932'de yazdığı oyun. Özgün adı "Bodas de Sangre". Türkiye'de ilk kez 1951 yılında Küçük Sahne'de oynandı.
Eve Giden Yol 1914

Eve Giden Yol 1914, Metin Akpınar, Erdal Beşikçioğlu, Melisa Sözen ve Emre Altuğ'un başrollerinde oynadığı; Semir Aslanyürek senaryosunu yazdığı ve yönetmenliğini yaptığı 2006 yılı yapımı Türk filmidir.

Mahmut ile Safiye birbirine aşıktır. Safiye'nin babası Servet Ağa bu aşkı öğrendiğinde kurduğu bir tuzakla Mahmut’un kasabadan gitmesine sebep olur. Mahmut, gittiği yerde Reşat Ağa adında bir adamın yanında çalışmaya başlar. Bu süreçte Safiye, Mahmut’la evlenmek için babasını ikna eder. Ancak Birinci Dünya Savaşı için Mahmut, askere gitmek zorundadır. Yıllar sonra savaştan dönen Mahmut, Safiye’yi bulmaya çalışacaktır.
Parnaki Kale Kilisesi

Parnaki Kilisesi (Gürcüce: ფარნაკის ეკლესია) veya Parnaki Kale Kilisesi, Erzurum ilinin Oltu ilçesine bağlı ve eski adı Parnaki olan İriağaç köyünde orta çağdan kalma bir kilisedir.

Parnaki Kalesi'nin bulunduğu Parnaki köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Osmanlılar bu köyü ve kaleyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Nitekim kalede yer alan kilisenin 9. yüzyılda inşa edildiği tahmin edilmektedir. Gürcü tarih ve arkeolog Ekvtime Takaişvili, Oltu bölgesinde 1907 yılında yaptığı araştırma gezisinde Parnaki Kale Kilisesi'nin büyük ölçüde sağlam olduğunu yazmıştır.

Parnaki Kale Kilisesi, Parnaki Kalesi'nin alt bölümünde, batı tarafında yer alır. Ekvtime Takaişvili'nin 1907 yılında verdiği bilgiye göre kilise oldukça iyi korunmuştu. Kubbeli bir yapı olan kilise, kesme taşla inşa edilmişti. Kilisenin kubbesi, doğu tarafta apsisin kemeri üzerinde yükseliyordu ve dört cephesi bulunuyordu. Her cephede birer penceresi vardı. Ancak o tarihte kilisenin kubbesinin bir bölümü çökmüştü. Kilisenin batıda ve güneyde birer giriş kapısı vardı. Dört cephede de birer pencere ulunuyordu. Batı tarafında kilisenin küçük bir avlusu vardı. Kilisenin dikdörtgen (8x20 m) bir planı olduğu, kırımızı kesme taş ve moloz taş kullanılarak inşa edildiği bugüne ulaşan duvarlarından da anlaşılmaktadır. Parnaki Kale Kilisesi, Tao-Klarceti bölgesinde kale içinde kubbeli olarak inşa edilmiş nadir örneklerden biri olarak bilinir.
Serdem Coşkun

Serdem Coşkun, 1976 yılında İstanbul'da doğmuştur. Öğrenim hayatını doğduğu İstanbul'da tamamlamıştır. 1994 yılından beri radyo, televizyon ve müzik sektörlerinde yer almaktadır. MESAM ve MÜYORBİR asil üyesidir.

Serdem Coşkun, 1994 yılında Kral FM'de yayın hayatına başlamıştır. Aynı yıl Kral TV'de program sunuculuğu yapmıştır. 1995 yılında Kanal D'de Çalar Saat programını sunmuş ve Radyo D'de yayın akışlarına devam etmiştir.

1998 yılında ilk albümü olan "Alçak" albümünü, Ferdifon Müzik aracılığıyla yayınlamıştır. 2015 yılından itibaren müzik kariyerine Erken Müzik ile devam etmektedir.

2007-2013 yılları arasında Kanal 7 TV'de haber yazarlığı ve sunuculuğu yapmıştır. 2008-2009 yıllarında Kanal 7'de "Serdemle Her Dem" programını sunmuş, 2009-2011 yılları arasında ise "Serdem'in Mutfağı" programını sunmuştur. Program sonrasında Beyaz TV'de yayına devam etmiştir.
El-Aliye, Tunus

El-Aliye (), Tunus'un Binzert ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Belediye, Binzert'in güneydoğusunda yer almaktadır. Yüzölçümü 85,13 km² olan belediyenin nüfusu 2022 yılı itibarı ile 28.867'dir.
McCaughey Yedizleri

Des Moines, Iowa'da 19 Kasım 1997 Çarşamba günü, dokuz hafta erken doğmuşlardır. Anneleri Bobbie McCaughey (McCoy diye okunuyor), babaları Kenny McCaughey'dir. Yedizlerin, 3 Ocak 1996 doğumlu Mikayla Marie McCaughey adlı bir ablaları var. Yedizler doğduktan sonra, McCaughey ailesi masrafa girdi. 511 metrekarelik bir ev, bir karavan, iki yıllık bez ve dadı tuttular.

Bobbie McCaughey, Mikayla'yı evde eğitti fakat, şu an tüm çocuklar okula gidiyor. 2004-2005 yıllarında keman çalmayı öğrendiler. Kmart mağazasından 10 yaşına kadar yedizler, bedava ayakkabı alabilecek. 2006 yılında, yedizler Mikayla ile beraber People dergisinin hazırladığı Remember the 90s! adlı yazıda yer aldılar.
Joshua Jortner

Joshua Jortner (İbranice: הושע יורטנר, d. 14 Mart 1933), İsrailli fiziksel kimyager. Tel Aviv, İsrail'deki Tel Aviv Üniversitesi Sackler Kesin Bilimler Fakültesi Kimya Bölümü'nde Emeritus Profesör.

Jortner 14 Mart 1933'te Tarnów, Polonya'da Yahudi bir ailenin oğlu olarak dünyaya geldi. Ailesiyle birlikte İkinci Dünya Savaşı sırasında 1940 yılında Birleşik Krallık Filistin Mandası'na göç etti. Doktor unvanınını 1960'ta Kudüs İbrani Üniversitesi'nden aldı.

Doktorasını tamamladıktan sonra Jortner Kudüs İbrani Üniversitesi Fiziksel Kimya Bölümü'nde 1961-1963 yılları arasında eğitim görevlisi oldu. 1962-1964 arasında Chicago Üniversitesi'nde araştırma görevlisi olarak çalıştı. 1964'te Tel Aviv Üniversitesi Kimya Bölümü'ne profesör olarak atandı ve bölümün ilk başkanı oldu. 1966'dan 1972'ye kadar Tel Aviv Üniversitesi'nde rektör yardımcısı ve geçici rektör olarak çalıştı. 1973'ten beri Tel Aviv Üniversitesi Raymond ve Beverly Sackler Kesin Bilimler Fakültesi Kimya Bölümü'nde Heinemann Kimya Profesörü makamında çalışmaktadır. 1964-1971 arasında Chicago Üniversitesi'nde yarı zamanlı profesör olarak da çalıştı. 1974 ve 1978'de Kopenhag Üniversitesi ve 1975'te Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley'de misafir profesör olarak bulundu.

Ayrıca 1997'de Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'nde, 1995'te St. Catherine's Kolej, Oxford'da ve 1998-2000 arasında Paris'teki École Normale Supérieure'de fahri üyelik, eğitmenlik ve kürsü üyeliği aldı. 1973'ten beri İsrail Bilimler ve Hümanite Akademisi üyesidir ve 1986'dan 1995'e kadar akademinin başkanlığını yapmıştır. Amerika, Avrupa (Hollanda, 1998) ve Asya'daki 13 bilim akademisinin onursal yabancı üyesidir.

Jortner fiziksel ve teorik kimya alanlarında kimyasal sistemlerdeki dinamik fenomenleri de içeren geniş çapta araştırmalar yapmıştır. Araştırmaları mikroskopik ve makroskopik sistemlerin yapısı, spektroskopisi, dinamikleri ve fonksiyonları arasındaki ilişkilere dayanır. Enerji elde etme mekanizmalarının açıklanmasına; büyük molelükller, yığınlar, yoğun fazlar ve biyofiziksel sistemlerde depolama ve atmanın mikroskobik bakış açısıyla incelenmesine büyük katkıları olmuştur.

Büyük ve orta boylu moleküllerde enerjinin radyasyonsuz yayılımının moleküller arası doğasının açıklanması ve tanımlanmasıyla tanınır. 1968'de Mordechai Bixon ile çalışıp basit bir teorik modele dayanarak enerji elde etme sürecini belirten temel kavramları öne sürdü ve böylece enerji bertaraf mekanizmaları açıklandı. Buna bağlı olarak moleküler dalga paketleri dinamiği ve kuantum atımları teorisini geliştirdi.

Katkıları lazer kimyası, moleküllerde multifoton prosesleri, yoğun fazlarda rahatlama fenomeni ve biyofiziksel sistemlerin dinamiği çalışma alanlarında öncü niteliktedir ve kimyasal fizik ve teorik kimyanın modern gelişimi üstünde derin bir etkisi olmuştur.

Araştırmaları çözünmüş elektronlar teorisi, moleküllerin uyarılmış elektron durumlarının özellikleri, uyumlu multifoton prosesleri, polar solventler ve biyofiziksel sistemlerde yük transferi ve süpersoğutulmuş büyük moleküller ve molekül yığınlarının dinamikleri gibi pek çok alanı kapsamaktadır.
Ünye Kalesi

Ünye Kalesi, Ordu'ya bağlı Ünye ilçesinde, Ünye kentinin 5 km güneydoğusunda eski çağlardan kamış bir kaledir. Kaleköy'ün sınırları içindedir. Çaleoğlu Kalesi adıyla da bilinir.

2500 yıllık bir geçmişe sahip olduğu tahmin edilen kalenin Pontus, Roma, Bizans ve Osmanlılarca kullanıldığı düşünülmektedir. Kalenin bir dönem ise keşişler için bir inziva yeri olarak kullanıldığı kaydedilir. Kaleyi Yağı Basan adlı Danişmendli hükümdarının fethettiği rivayet edilmektedir. Çaleoğlu adının ise kaleyi elinde tutan bir Osmanlı derebeyine dayandığı düşünülmektedir.

Ünye Kalesi, Ünye-Niksar karayolunun yedinci kilometresinde yolun sol tarafında yer alır. Kalenin bir özelliği de büyük bir kısmının sadece bir kayadan oluşmasıdır. Ulaşılması zor bir yamaçta yükselen kale duvarları günümüze büyük ölçüde sağlam ulaşmıştır. Bu bölgede yüksek bir yerde bulunduğu için 11-12. yüzyıllarda müstahkem mevki olarak kullanılmıştır. Kale girişi güneydoğu tarafta bulunmaktadır. Pontos kralı II. Mithridatis zamanında yapılan kapının yüksekliği 5 metreyi bulur. Bu yönde, yerden on metre yükseklikte, genişliği 3 metre ve yüksekliği 2 metre bir kaya mezarı bulunmaktadır. Mezarın üçgen alınlığının her üç noktasında birer kabartma kartal yer alır. Kalede zirveye yakın noktada iki adet dehliz ve bir sarnıç bulunmaktadır.

2009 yılında yapılan restorasyon ve temizlik çalışmalarında taşları düşen surlar restore edilmiş, molozlar altında iç kale mezarları ve yeni lahitler keşfedilmiştir. Arkeologların bulunmadığı restorasyon çalışmasında mezarları temizlemek adına çıkarılan iskelet ve kemiklerin bilinçsiz müdahalelerle yok edildiği kaydedilmektedir.

2018 yılında yeniden başlayan restorasyon çalışmalarında farklı dönemlere ait sikke, çömlek ve gülleler bulunmuş; 250 metrelik büyük dehliz için turistlerin raylı sistemle mekanı ziyaret edebilecekleri bir proje hazırlanmıştır.
Bernard Glasser

Bernard M. Glasser (3 Haziran 1924 ; ö. 2 Ocak 2014), Amerikalı film yapımcısı ve yönetmeni. 1970'li yıllara damga vuran bilimkurgu-macera türünde Space Master X-7, The Return of the Fly, Run Like a Thief, ve Triangle adlı filmlerin yapımcılığını ve yönetmenliğini üstlenmiştir.

3 Haziran 1924 tarihinde Chicago'da doğmuştur. Joan Glasser ile evli 4 çocuk sahibi ünlü yönetmen 2 Ocak 2014'te (89 yaşında) Los Angeles'ta ölmüştür.
Favipiravir

T-705, Avigan veya favilavir olarak da bilinen Favipiravir, Japonya menşeili şirket Toyama Chemical tarafından bir RNA virüsü olan influenza'ya (grip virüsü) karşı geliştirilmiş bir antiviral ilaçtır. Favipiravir grip, Batı Nil ve sarıhumma virüslerinin yanı sıra flavivirüsler, arenavirüsler, bunyavirüsler ve alphavirüslere karşı da etkinlik göstermektedir. Enterovirüsler ile Rift Vadisi ateşi virüsüne karşı etkinlik de rapor edilmiştir.

Şubat 2020'de Favipiravir, Çin'de ortaya çıkan COVID-19 hastalığının deneysel tedavisi için incelenmektedir. 80 kişilik küçük bir araştırmanın sonuçlarına göre favipiravir, lopinavir/ritonavir kombinesine göre COVID-19 tedavisi için daha etkilidir. 17 Mart 2020 tarihli Çinli yetkililer tarafından yapılmış bir açıklamaya göre ilacın Vuhan ve Shenzhen'de meydana gelmiş vakaların tedavisinde etkili olduğu açıklanmıştır. Açıklamada, COVID-19 hastalığının tedavisinde, hastalığı hafif seyirde geçiren kişilerde kısa sürede iyileşmesini sağlanabileceğini ve ilacın 11 gün olan tedavi süresini 4 güne düşürebileceği belirtilmiştir.

İstanbul Koç Üniversitesi Enfeksiyon Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Önder Ergönül liderliğindeki bilim ekibi favipiravir etkinliği ile ilgili 5 ay süren bir meta analiz çalışma yapmış, yapılan çalışma sonucunda favipiravir isimli ilacın COVID-19 tedavisinde etkisiz olduğu ortaya konulmuştur. Favipiravirin COVID-19'daki etkinliğini tanımlamak için örneklem boyutlarına sahip randomize klinik araştırmalara veya kaliteli gözlemsel çalışmalara ihtiyacın olduğu da çalışmada ayrıca belirtilmiştir. Yapılan çalışmanın sonucu Avrupa Klinik Mikrobiyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları dergisinde de (Eur J Clin Microbiol Infect Dis) yayımlanmıştır.
Elena Delle Donne

Elena Delle Donne, (d. 5 Eylül 1989; Wilmington, Delaware) Amerikalı profesyonel basketbolcu. 1.96 boyundadır ve uzun forvet pozisyonunda oynamaktadır. WNBA ekiplerinden Washington Mystics forması giymektedir.

Kolej liginde Delaware Blue Hens formasıyla geçirdiği dört başarılı sezondan sonra 2013 WNBA seçmelerinde 1. tur 2. sırada Chicago Sky tarafından seçildi. Chicago Sky'da 2014 sezonunda WNBA finali de oynayan Delle Donne, 2017 sezonu öncesi Washington Mystics takımına takas oldu. Washington Mystics ile 2018 ve 2019 sezonlarında WNBA finali oynadı ve 2019 sezonunda kariyerinin ilk WNBA şampiyonluğuna ulaştı. 2019 sezonunda normal sezonun en değerli oyuncusu seçilen Delle Donne, bu sezondaki performasıyla 50-40-90 kulübüne giren ilk kadın basketbolcu olarak tarihe geçti.

Pek çok WNBA oyuncusunun aksine Delle Donne, Amerika Birleşik Devletleri dışında basketbol kariyerini sürdürmemiştir. Bunun en büyük nedenlerinden biri Birleşik Devletler'de kalıp yardıma muhtaç olan ablası Lizzie ile ilgilenmesidir.
Altıntaş, Orhaneli

Altıntaş, Bursa ilinin güneyinde, Orhaneli ilçesine bağlı bir köydür. Oğuzların Karakeçili boyuna ait bir Yörük beyi tarafından Talibelen bölgesinde kurulmuştur. 1963 yılında erozyon tehlikesi sebebiyle devlet tarafından şimdiki yerine iskan edilmiştir.

Mahallenin ismi daha önce "Sağırlar" olup, köy halkının istek ve müracaatı üzerine 1993 yılında "Altıntaş" olarak değiştirilmiştir. Altıntaş, yaklaşık 200 hane ve 700 civarında bir nüfusa sahiptir. Geçim kaynakları tarım ve hayvancılık üzerinedir. Mahallenin gençleri okumak ve iş bulmak bahanesiyle özellikle Bursa şehir merkezine göç vermeye devam etmektedir.

Altıntaş Köyü'nün 2 km mesafedeki yaylalık yerleri çam ve meşe ağaçlarıyla güzel bir mesire alanıdır. Ayrıca "Altıntaş Göleti" doğal manzarasına ayrı bir güzellik sunmaktadır.
Gravitation (manga)

Gravitation (), Maki Murakami tarafından yazılan bir manga serisidir. Seri, 1996-2002 yılları arasında Gentōsha'nın Kimi to Boku dergisinde yayınlandı. Seri, Shuichi Shindo ve grubu Bad Luck'ın Japonya'nın bir sonraki müzikal sansasyonu olma girişimlerini ve Eiri Yuki'nin kalbini kazanmak için verdiği mücadeleyi konu almaktadır.

Plum tarafından hazırlanan bir OVA serisi uyarlaması Temmuz-Eylül 1999 tarihleri arasında yayınlandı. Studio Deen tarafından hazırlanan bir anime televizyon serisi uyarlaması ise Ekim 2000-Ocak 2001 tarihleri arasında yayınlandı. Gravitation EX. adlı bir devam mangası ise Aralık 2004-Kasım 2011 tarihleri arasında Genzo ve daha sonra Web Spica sitelerinde yayınlandı.

Shuichi Shindo, hayran olduğu pop idolü Ryuichi Sakuma gibi bir yıldız olmak istemektedir. Bunun üzerine Shuichi, gitaristi ve en yakın arkadaşı olan Hiro ile birlikte Bad Luck adlı bir grup kurar. Bir türlü şarkı sözlerini yazmaya odaklanamayan Shuichi'nin yarım kalan şarkı sözlerinin yazdığı kâğıt rüzgarlı bir havada uçar ve daha sonra ünlü bir aşk romanı yazarı olduğunu öğrendiği Yuki Eiri adındaki gizemli bir adamın eline geçer. Acımasızca yaptığı eleştirilerle Shuichi'yi kızdıran Yuki, daha sonra ondan kolay bir şekilde kurtulamayacaktır.