Görünmez el

Görünmez el, kendi çıkarları doğrultusunda hareket eden bireylerin getirdiği istenmeyen daha büyük sosyal yararları ve kamu yararını tanımlayan bir ekonomik kavramdır. Kavram ilk olarak Adam Smith tarafından 1759'da yazılan Ahlaki Duygular Teorisi'nde tanıtıldı. Smith'e göre, kelimenin tam anlamıyla ilahi bir yardımdır, bu tanrı elidir, bu da bunu gerçekleştirmek için çalışır.

1776'da Ulusların Zenginliği'ni yazdığında, Smith uzun yıllar Fransız Fizyokratlarının ekonomik modellerini incelemişti ve bu çalışmada görünmez el, yerli sanayiyi desteklemek için sermaye istihdamı ile daha doğrudan bağlantılıdır. Ulusların Zenginliği'nde bulunan "görünmez elin" tek kullanımı Kitap IV, Bölüm II' de, "Bu Tür Malların Yabancı Ülkelerden İthal Edilmesine İlişkin Kısıtlamalar"da yer gerçekleştirilir. Smith'in yazılarında tam ifade sadece üç kez kullanılır.

Ticaret ve piyasa alışverişi fikri, neoklasik ekonominin arkasında yatan laissez faire ekonomi felsefesinin merkezi bir gerekçesidir. Bu anlamda, ekonomik ideolojiler arasındaki merkezi anlaşmazlık, "görünmez elin" ne kadar güçlü olduğu konusunda bir anlaşmazlık olarak görülebilir. Alternatif modellerde, Smith'in yaşamı boyunca büyük ölçekli endüstri, finans ve reklamcılık gibi yeni gelen güçler etkinliğini azaltır.

Görünmez el kavramına ilk atıf 7. yüzyıl Arabistan'ında ortaya çıkar ki, İslam peygamberi Muhammed'in bir tüccar tarafından fiyatları yükselmiş malların fiyatlarını sabitletmeleri istendiğinde, Muhammed "Fiyatları düşük ve yüksek yapan ancak Allah'tır" diye cevap verir, diğer Hadislerde ise "Fiyatları düzelten Allah'tır" denilir. Bu, bir peygamberin bile serbest piyasaya müdahale edemeyeceği bir laissez faire serbest pazarının ilk uygulaması olarak yorumlanmış ve uygulanmıştır.

Gururlu ve duygusuz ev sahibi geniş alanlarını görüyor ve kardeşlerinin istediği için düşünmeden, hayal gücünde tüm hasatı tüketiyor ... [Yine de] midesinin kapasitesi, arzularının sonsuzluğuyla orantılı değil ... geri kalanını, kendisinin de kullandığı o küçük şeyi hazırlayanlar arasında, bu küçük tüketilen saraya uyanlar arasında, büyüklük ekonomisinde kullanılan tüm farklı bibloları ve ıvır zıvırları sağlayanlar ve sırayla tutanlar arasında dağıtmakla yükümlü olacaktır; Hepsi böylece onun lüks ve kaprislerinden türeyen, boşuna insanlığından veya adaletinden bekledikleri hayatın necessaries payı... Zenginler sadece yığından en değerli ve uygun olanı seçerler. Fakirlerden biraz daha fazla tüketirler ve doğal bencilliklerine ve yakınlıklarına rağmen, sadece kendi manastırlarını kastetseler de, istihdam ettikleri binlerce kişinin emeğinden önerdikleri tek son, kendi kibirli ve doyumsuz arzularının tatmini olsa da, tüm iyileştirmelerinin ürettiği yoksullarla bölünürler... Görünmez bir el tarafından, dünya tüm sakinleri arasında eşit bölümlere ayrılmış olsaydı ve böylece onu istemeden, bilmeden toplumun ilgisini ilerletecek ve türlerin çoğalmasına yol açmış olacak olan yaşamın necessaries dağılımını yapmak için yönlendirilirler. Kader yeryüzünü birkaç yüce efendi arasında böldüğünde, bölmede dışlanmış gibi görünenleri ne unuttu ne de terk etti.

Görünmez el metaforunu kullanan Smith, kendi çıkarları doğrultusunda para alışverişi eden bir bireyin ekonomiyi bir bütün olarak istemeden nasıl etkilediğini sunmaya çalışıyordu. Başka bir deyişle, kendi çıkarlarını, kamu yararı ile birlikte bağlayan bir şey vardır, böylece kendi çıkarlarını takip eden bireyler kaçınılmaz olarak bir bütün olarak topluma fayda sağlayacaktır. "Görünmez elin" bu temsilinin Amerika'nın bağımsızlığının çalkantılı yılında gerçekleştiğini belirtmek gerekir. "Bu zamanlama göz önüne alındığında, bu daha olumlu çağrışımın, bir İskoç'un Amerikan Devrimi'nin potansiyel olumlu etkilerini yansıtması ve bir ulusun inen soyluların kontrolü dışında nasıl faaliyet gösterebileceği konusunda dünyayı aydınlatmaya çalışmasının doğrudan bir sonucu olduğu her türlü muhtemeldir."

Ahlaki Duygular Teorisi'nde (1759) ve Ulusların Zenginliği'nde (1776) Adam Smith görünmez bir elden bahseder. Ahlaki Duygular Teorisi'nde Smith, kavramı neoklasik gelişim teorisinde de kullanılan bir kavram olan "aşağı doğru" bir teoriyi sürdürmek için kullanır: Zenginlerin oburluğu fakirleri beslemeye yarar.

Smith'in Fransa ziyareti ve Fransız Économistes'e (Fizyosistler olarak bilinir) tanışması, siyasi ekonominin sonu olarak görüşlerini mikro-ekonomik optimizasyondan makroekonomik büyümeye çevirdi. Yani ev sahibinin Ahlaki Duygular Teorisi'ndeki oburluğu, Ulusların Zenginliği'nde verimsiz emek olarak kınanıyor.

Smith'in mikro-ekonomikten makroekonomlu bir görüşe teorik U dönüşü Ulusların Zenginliği'ne yansımıyor. Bu kitabın büyük bir kısmı Smith'in Fransa ziyaretinden önceki derslerinden geri alıyor. Bu yüzden Ulusların Zenginliği'nde mikro-ekonomik ve makroekonomini olan Adam Smith'i ayırt etmek gerekir. Smith'in çalışmalarının ortasında görünmez bir eli alıntılayıp alıntılamadığı, tarifeler ve patentler söz konusu olduğunda olduğu gibi tekelleri ve hükümet müdahalelerini kınayan mikro-ekonomik bir açıklama mı yoksa makroekonom ekonomik bir açıklama mı olduğu tartışılır.