SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Nike (şirket)

Nike, Inc. (); Amerika Birleşik Devletleri merkezli, önde gelen spor ayakkabı, spor giysi ve spor aksesuarları tasarımcısı ve pazarlayıcısı şirket ve bu ürünlerde kullanılan markadır. Phil Knight ve Bill Bowerman ortaklığıyla ilk kurulduğu zamanda adı Blue Ribbon Sports idi. Daha sonra firmada çalışan ve kendisi de bir koşucu olan Jeff Johnson tarafından, bir gece rüyasında Yunan mitolojisinin Zafer Tanrıçası Nike’ı görmesiyle firma adı değişir ve Nike olur. Air Jordan ve Nike Golf gibi alt markalarının yanı sıra, Converse gibi bağımsız markaların da sahibidir.

Şirket, üretiminin tamamına yakınını Uzak Doğu Asya'daki üretim evlerinde yaptırtmaktadır ve kendisine ait tek üretim evinde de spor ayakkabıların hava tabanlarını üretmektedir. Şirket dünya çapında 73.100 (2018) çalışana sahiptir ve (2007) yılında 10,9 Milyar € net cirosunun olduğunu açıklamıştır. Nike, pek çok futbol takımına ve ulusal takıma sponsor olarak, futbol dünyasına ağırlığını koymaya çalışmaktadır. Paris Saint-Germain FC ve Barcelona öne çıkan sponsorluklarıdır. Dünyanın en bilinen markalarından olan Stanford Üniversitesi'nde MBA yapan Phil Knight tarafından 1971 yılında kurulan Nike'ın Swoosh denen ünlü simgesi, Carolyn Davidson adlı bir üniversite öğrencisi tarafından 35 dolara çizilmiştir. Simgenin getirdiği olağanüstü başarı üzerine, 1983 yılında Carolyn Davidson'a, kamuoyuna açıklanmayan bir miktarda şirket hissesi verildiği açıklaması yapılmıştır. Ayrıca Swoosh simgesi, orijinal olan Siyah renginden başka birçok renkte de yaptırılmaktadır.

Nike, millî takımlardan Türkiye millî takımı, Azerbaycan millî takımı, Brezilya millî takımı, Fransa millî takımı, Hollanda millî takımı ve Portekiz millî takımı ve diğer bazı millî takımların; kulüplerden de Atlético Madrid, Paris Saint-Germain FC, Shakhtar Donetsk, FK Zenit, SV Werder Bremen, Boca Juniors, Athletic Bilbao, AS Roma, Internazionale, Galatasaray, Barcelona ve Liverpool FC gibi kulüplerin formalarını üretmektedir.
Arev Bağdasaryan

Arev Bağdasaryan Şuşa'da doğdu. Azerbaycan Devlet Ekonomi Üniversitesi'nden mezun oldu. 1936'da Rostov Şarkı ve Dans Olimpiyatları'nda birinci oldu. 1940 yılında Bakü Dans Koleji'nden mezun oldu ve solo dansçı diploması aldı. 1937-1941 yıllarında Azerbaycan SSC'nin Şarkı ve Dans Topluluğu'nda sahne aldı.

1938 yılında Moskova'da Arev Bağdasaryan, kendisine Sovyet Ermenistan'a taşınmasını tavsiye eden Avetik Isahakyan ile tanıştı. 1941'de Ermenistan Devlet Filarmoni Orkestrası'nın solisti oldu. Alman-Sovyet Savaşı'nda, 89. Tamanian Tüfek Bölümü'nde yer aldı .

Arev Baghdasaryan 1946 yılından bu yana Ermenistan Devlet Caz Orkestrası kurucusu Artemi Ayvazyan tarafından yönetilen caz orkestrasında çalıştı ve Kanada, Çin, Vietnam, Endonezya, Birma (Myanmar), Fransa, Belçika, Lüksemburg, Hindistan, Nepal, Pakistan, Mısır, Lübnan dahil olmak üzere Sovyetler Birliği'nin birçok şehrinde ve yurtdışında sahne aldı. 1981 ve 1991'de Washington, ABD'de bir tur yaptı. Duering 1955-1987 "Barekamutyun" Şarkı ve Dans Topluluğu'nun sanat yönetmenliğini yaptı.
Kızılhasan, İspir

Mahalle, 1910 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.

1642 tarihli avarız defteri kayıtlarında İspir Kazası'nın Çermeli Nahiyesi'ne bağlı olarak gösterilen köyde yaşayan halk hakkında bilgi verilmezken, 2 tımarlı askeri görevli bulunmaktaydı. 1835 yılında erkek nüfusun belirlenmesi için yapılan sayımda 34 Müslüman nüfus bulunmaktaydı. 1896 yılında Ahmed Şakir Paşa' nın gerçekleştirdiği ıslahat çalışmaları çerçevesinde yaptırılan nüfus sayımında ise Norgah nahiyesine bağlı köyde 65 Müslüman erkek nüfusu tespit edilmiştir.

Mahalle, Erzurum il merkezine 129 km, İspir ilçe merkezine 62 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in güneybatısında olup, numaralı Rize-Erzurum (Pazaryolu-Aziziye) devlet yoluna, Yunusköy, Değirmendere, Kırık ve Leylekköy mahalleleri üzerinden 17,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Niulakita

Niulakita, Tuvalu'nun en güneyindeki adadır ve aynı zamanda bu adadaki tek köyün adıdır. Niulakita'nın nüfusu 34'tür (2017 Sayımı). Niulakita sakinleri adaya Niutao'dan taşınmıştır. Niulakita, Tuvalu Parlamentosunda Niutao seçim bölgesi üyeleri tarafından temsil edilmektedir.

Niulakita bir resif adasıdır. Yapı olarak dört gölet, toplantı ve eğlence işlevleri de sağlayan bir maneapası (topluluk salonu) vardır. Adanın oval bir dış çizgisi vardır ve daha uzun ekseni doğu-batı yönündedir (yaklaşık 1 km uzunluğunda). Bu ada, Tuvalu'nun en yüksek noktasına sahiptir ( deniz seviyesinin üzerinde). Tüm adayı çevreleyen saçaklı bir resif, yerel balıkçılığı ve adaya girip çıkmayı zorlaştırıyor.

Niulakita'nın keşfi, insanları evlerine Vaitupu'ya götüren Kaunatu liderliğindeki Nui'den gezginler tarafından iddia edildi, ancak kanoları rotasından güneye doğru sürüklendi ve Niulakita'ya vardılar. Adalarda sadece tuzlu çalı (Atriplex) ve pukavai ağaçları (Pisonia grandis) vardı. Yolculardan biri olan Kaeula öldü ve mezarının başına son hindistancevizi ile gömüldü. Ada, Kaunatu tarafından Nui'de aynı adı taşıyan bir yerden sonra seçildi.

Avrupalılar tarafından kaydedilen ilk görüş, 29 Ağustos 1595'te İspanyol denizci Alvaro de Mendaña tarafından Niulakita ile karşılaştığı ikinci seferi sırasında oldu. Ada, La Solitaria (İspanyolca Yalnız) olarak listelendi. Güneyinde iki küçük gemi ile bir liman bulunurma çabaları oldu ancak dibi engebeli ve kayalık olduğu için bu girişimlerinden vazgeçdiler.

1821'de Nantucket balina avcısı Independence II'den Kaptan George Barrett, Rocky (Group) adını verdiği Niulakita'yı ziyaret etti. Bu isim hiçbir zaman pek kullanılmadı, ancak Barrett'in gemisinden sonra Bağımsızlık Adası, 19. yüzyılda Niulakita için genel kullanıma giren birkaç isimden biriydi. Niulakita, Sophia olarak da biliniyordu.

Amerika Birleşik Devletleri, 1856 Guano Adaları Yasası uyarınca Niulakita üzerinde hak iddia etti; bu iddia, Tuvalu ile Amerika Birleşik Devletleri arasındaki 1983 dostluk anlaşması uyarınca reddedildi.
St. Augustine Beach, Florida

St. Augustine Beach, Amerika Birleşik Devletleri'nin Florida eyaletinde yer alan ve St. Johns ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 6.176'dır.

15 Mart 2010 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 65.496 kişi, 26.845 ev ve 17.835 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.

1 Nisan 2000 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 57.537 kişi, 23.685 ev ve 17.708 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Staedtler

Staedtler Mars GmbH & Co. KG, dünyanın önde gelen yazım ve çizim araçları üreticilerinden biridir. Şirket, 1835 yılında Almanya'da kurulmuştur ve şu anda 20 küresel iştirakı ve yedi üretim tesisi bulunmaktadır.
Nitroselüloz

Nitroselüloz (selüloz nitrat, flaş kağıt, flaş pamuk, pamuk barutu, piroksilin ve flaş ip olarak da bilinmektedir) selülozun nitrik asite veya nitrik asit ve başka bir asit (genellikle hidroklorik asit veya sülfürik asit karışımına veyahut başka güçlü bir nitrolama maddesine maruz bırakılıp, nitrolanmayla oluşan oldukça yanıcı bir bileşiktir. İlk önemli kullanım alanlarından biri, ateşli silahlarda itici yakıt olarak barutun yerini alan pamuk barutu olarak kullanılmasıdır. Ayrıca madencilik ve diğer uygulamalarda barutun yerini alarak düşük güçte patlayıcı madde olarak kullanıldı.

İşlem, selülozu nitroselüloza dönüştürmek için bir nitrik asit ve sülfürik asit karışımı kullanır. Selülozun kalitesi önemlidir. Hemiselüloz, lignin, pentozanlar ve mineral tuzlar düşük kaliteli nitroselülozlar verir. Kimyasal adlandırma olarak doğru şekilde, nitroselüloz bir nitro bileşiği değil, bir nitrat esteridir. Selüloz zincirindeki glikozun tekrarlanan birimi (anhidroglikoz), her biri bir nitrat ester oluşturabilen üç OH grubuna sahiptir. Bu nedenle, nitroselüloz mononitroselüloz, dinitroselüloz ve trinitroselüloz veya bunların bir karışımını ifade edebilir. Esas selülozdan daha az OH grubu ile, nitroselülozlar hidrojen bağıyla bir araya gelmezler. Bunun sonucu olarak, nitroselüloz organik çözücülerde çözünür. Çoğu laklar dinitrattan hazırlanırken, patlayıcılar esas olarak trinitrattır.

Selüloz nitratın başlıca kullanımı patlayıcılar, lakeler ve selüloit üretimidir. Patlayıcı madde uygulamaları aşağıda tartışılmaktadır. Vernikler açısından nitroselüloz, organik çözücüler içinde kolayca çözünür ve buharlaşmanın ardından renksiz, şeffaf, esnek bir film bırakır.

1832 yılında, Henri Braconnot nitrik asidin nişasta veya ağaç lifleri ile birleştirildiğinde, xyloïdine adını verdiği oldukça hafif ve yanıcı bir patlayıcı madde üretilebileceğini keşfetti.

Kuru olduğunda nitroselüloz patlayıcıdır ve ısı, kıvılcım veya sürtünme ile tutuşabilir. Aşırı ısınmış bir, kuru nitroselüloz konteynerinin 2015 Tientsin patlamasının ilk nedeni olduğuna inanılıyor.
Ulusal Enerji Forumu

Ulusal Enerji Forumu, (The National Energy Forum of Turkey) enerji sektöründe çalışanların bilgi edinme, geliştirme ve yönetme yeteneklerini arttırmak ve sürdürülebilir enerji politikalarının üretilmesini sağlamak amacı ile 2001 yılında kurulmuştur.

Kurucusu Neslihan Gökdemir, aynı zamanda forumun başkanıdır. Forum, 2001'de başladığı Ulusal Enerji Veritabanı'nı her yıl geliştirmekte ve sektöre yeni açılımlar getirmektedir.

Ulusal Enerji Forumu, Türkiye'de faaliyet gösteren ulusal ve uluslararası özel sektör ve kamu kuruluşları ile akademisyen ve bilim adamlarının en az 5 yıl enerji sektöründe etkin olmuş, çalıştığı ve yönettiği kuruluşların gelişimine katkı sağlamış kişilerin bilgilerinin toplandığı ve gelişimlerinin izlendiği önemli bir veritabanıdır. Bu veritabanı, enerji sektöründeki insan kaynaklarına katkı sağladığı gibi sektördeki başarılı çalışmaların kahramanlarını da dünyaya tanıtmaktadır.
Joseph Babinski

Joseph Jules François Félix Babinski (Lehçe; Józef Julian Franciszek Feliks Babiński; 17 Kasım 1857 - 29 Ekim 1932), Fransız - Polonyalı nöroloji profesörüdür. En çok kortikospinal sistem hasarının göstergesi olan patolojik bir refleks olan Babinski işaretini (bulgusunun) 1896 yılında tanımlamasıyla tanınır.

Paris'te doğan Babinski, Polonyalı bir subay olan Aleksander Babiński (1824–1889) ve Henryeta Weren Babińska'nın (1819–1897) oğludur. Aile 1848'de Çarlık baskısı nedeniyle Varşova'dan Paris'e taşınmıştı. Zira Kongre Polonyası ve Rus İmparatorluğu arasındaki birliği bozma ve Polonya'nın bağımsızlığı girişimlerinde bulunma faaliyetlerinde rol almaktaydılar.

Babinski, tıp diplomasını 1884'te Paris Üniversitesi'nden aldı. Paris'teki Salpêtrière Hastanesi'ndeki Profesör Charcot ile erken döneminden itibaren çalıştı ve onun en sevdiği öğrencisi oldu.

Charcot'un 1893'teki ölümü Babinski'yi bilimsel destekten uzak bıraktı ve bir daha akademik mücadelelerin içinde yer almadı. Öğretim görevlerinden muaf olarak Hôpital de la Pitié'de çalışırken, kendisini klinik nörolojiye adadı. Nöropatolojik incelemelere ve laboratuvar testlerine çoğu zaman ihtyiaç duymayan deneyimli bir klinisyendi.

Babinski histeri patogenezine de ilgi duydu. Histeriyi organik hasara ait problemlerden ayırmak için bir de tebliğ hazırladı. 1914'te Babinski, hastalığın inkârı veya hastalığın farkında olmama durumunu ifade eden 'anosognozi' kavramını sundu.

1896'da, Société de Biologie'nin bir toplantısında Babiński, 26 satırlık bir sunumla, "fenomène des orteils" (yani, ayak tabanının normal refleksinin bir plantar refleks olduğunu - ayak tabanını çizince parmakların içeriye doğru kapandığını) hakkındaki ilk raporunu sundu. Piramidal yoldaki bir yaralanma da ise başparmağın izole olarak plantar bir hareket yerine dorsal fleksiyonunu göstereceğini tanımladı. Bu bulguya " Babinski'nin işareti " adı verildi.

Babinski sinir bozuklukları üzerine 200'den fazla makale yazdı. Jules Froment ile birlikte 1918'de Sir H. Rolleston tarafından İngilizce'ye çevrilen Hysteropithiatisme en Neurologie de Guerre'yi (1917) yayınladı. Babiński bazı eserlerini ise Lehçe yayınladı.

Babinski yaşamını küçük kardeşi ile geçirdi. Kardeş Henri Babinski "Ali Baba" adıyla klasik bir yemek kitabı yayınlayan seçkin bir mühendis ve ünlü bir aşçıydı.

Babinski, Pierre Palau ile birlikte, "Olaf" takma adı altında, prömiyeri 1921'de Deux-Masques tiyatrosunda gösterilen Les détraquées adlı bir oyun da yazdı. Oyun, bir kız lisesinde genç bir öğrencinin okul müdürü ve suç ortağı olan bir dans öğretmeni tarafından öldürülmesini anlatmaktaydı. André Breton , Nadja'da bu oyun üzerine bir makale yazmıştır.

Babinski, Fransız nörolojisindeki başarılarının uluslararası alanda övüldüğünü görmek istiyordu. Litvanya'daki Vilnius Üniversitesi, Amerikan Nöroloji Derneği ve diğer farklı kurumlar tarafından onurlandırıldı.
Robert J. Shiller

Robert James "Bob" Shiller (d. 29 Mart 1946, Detroit, Michigan, ABD) Amerikalı iktisatçı. Hâlen, Yale Üniversitesi'nde "Sterling Ekonomi Profesörü" ve Yale İşletmecilik Okulu Finans İçin Uluslararası Merkez"'de fellow'dur. Shiller 1980'den itibaren "NBER: Ekonomik Araştırma Uluslararası Bürosu"'nun araştırmaci üyesi; 2005'te "AEA - Amerikan Ekonomik Birliği (American Economic Association)" İkinci Başkanı ve 2006-2007 döneminde ABD "Doğu Ekonomik Birliği" Başkanı olmuştur. Aynı zamanda "Macroarkets LLC" adlı bir özel sektor yatırım idarecilik şirketinin ortak kurucusu ve baş-iktisatçısıdır.

ABD St Louis'de Federal Rezerv Bankası Araştırma Bölümü tarafından hazırlanıp ve bu kurumun IDEAS websitesinde Eylül 2013'te yayımlanan bir listeye göre Robert J. Shiller dünyada iktisat bilimine en etkin yazılı katkı yapan 1849 dünya iktisatçısı arasında 79. sırada gelmiştir.

Özelleştiği iktisat konuları alanları "finansal iktisat" ve "davranışsal finans" olup genel olarak iktisata teorik yaklaşımı "Yeni Keynizyen İktisat" ekolu olarak tanımlamaktadır. Hazırlayıp yayımlamış olduğu teorik yazılarında başlıca şu konuları ele alıp incelemiştir: finansal piyasalar, finansal yenilikler; davranışsal iktisat; gayrimenkul emlak; istatistiksel metotlar; piyasalara karşı kamunun davranışları, fikirleri ve etik yargıları.

2013 yılında "aktif varlık fiyatlarının empirik olarak analizi" üzerine Lars Peter Hansen ve Eugene Fama ile birlikte yapmış olduğu çalışmayla Nobel Ekonomi Ödülü'nü kazandı.
Nursel Aydoğan

Nursel Aydoğan (Tükel) (17 Kasım 1958, Bursa), Türk siyasetçi. 2011-2017 yılları arasında Türkiye Büyük Millet Meclisi 24., 25. ve 26. dönem Diyarbakır milletveki olarak görev aldı.

Nursel Aydoğan olarak tanınan Nursel Tükel 17 Kasım 1958 tarihinde, Bulgaristan göçmeni bir baba ve Bursalı Türk kökenli bir annenin dokuz çocuklarından birisi olarak Bursa'nın Yenişehir ilçesinde doğdu. 18 yaşına kadar Bursa'da yaşadı. 1983'te Hacettepe Üniversitesi Gıda mühendisliği bölümünden mezun oldu ve gıda mühendisi olarak çalıştı. 12 Eylül Darbesi döneminde bir süre gözaltına alındı.

Kamu Emekçileri Sendikaları Konfederasyonu'na bağlı Tüm Sağlık-Sen Sağlık Sosyal Hizmet Çalışanları Sendikası ile Sağlık ve Sosyal Hizmet Emekçileri Sendikası'nda yöneticilik yaptı. 2005'te kurulan ve 2009 yılında kapatılan Demokratik Toplum Partisi (DTP)'nin kurucuları arasında yer aldı. 2011 genel seçimleri'ne Diyarbakır'dan bağımsız milletvekili olarak seçildi. Haziran 2015 genel seçimleri'nde Halkların Demokratik Partisi (HDP) Diyarbakır milletvekili olarak seçildi. Kasım 2015'teki erken genel seçimlerde Diyarbakır'dan yeniden seçildi ve Türkiye Büyük Millet Meclisi 26. dönem milletvekili olarak yer aldı.

4 Kasım 2016'da Şırnak Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen terör soruşturması kapsamında Şırnak milletvekili Leyla Birlik ile birlikte tutuklandı. Aydoğan için "terör örgütüne üye olmak", "terör örgütü propagandası yapmak", "toplantı ve gösteri yürüyüşleri kanununa muhalefet", "suç ve suçluyu övme", "halkı kin ve düşmanlığa tahrik etmek" ve "halkı kanunlara uymamaya tahrik etmek" suçlarından toplam 103 yıla kadar hapis cezası istendi. 21 Nisan 2017'de Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülen duruşma sonrasında tahliye edildi. Aydoğan'ın tahliye edilmesine Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraz edildi. İtirazı değerlendiren Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesi, Aydoğan'ın eylemlerinin bir bütün olarak terör örgütü üyeliği suçunu oluşturduğuna belirterek, hakkında yeniden tutuklama kararı verdi.

Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülen davada mahkeme Aydoğan'a ‘terör örgütü üyesi olmamakla beraber örgüt adına suç işlemek’ suçundan 4 yıl 8 ay hapis cezası verdi. 9 Mayıs 2017 tarihinde, Anayasa'nın 84. maddesi gereği Aydoğan'ın kesinleşmiş hapis cezası hakkındaki tezkere genel kurulda okunarak milletvekilliği düşürüldü.
Dünya Tapınağı

Dünya Tapınağı (), Çin'in başkenti Pekin'nde bulunan bir Taoist tapınağıdır. Tapınak, Pekin'in kuzeyinde Dongcheng semtinde Andingmen bölgesinde yer almaktadır. Ayrıca Yonghe Tapınağı'nın sadece birkaç yüz metre kuzeyinde yer almaktadır. 42,7 hektarlık alanıyla, Cennet Tapınağı'ndan sonra dört Pekin Tapınağı'dan ikinci büyük olanıdır.

Tapınak, 1530 yılında Ming Hanedanı döneminde inşa edilmiştir. Ming ve Çing hanedanlarının imparatorları, her yıl yaz gündönümünde cennete adak sunma ritüeline katılırlardı.
Daniel Frank Austin

Daniel Frank Austin (* 18. Mayıs 1943, Paducah, Kentucky ; † 20. Ocak 2015, Tucson, Arizona ) Amerikalı bir botanikçiydi . Resmi botanik yazarı kısaltması " DF Austin " dir.

Austin, 1966'da lisans derecesini aldığı Murray Eyalet Üniversitesi'nde biyoloji okudu. Washington Üniversitesi ve Missouri Botanik Bahçesi'nde çalışırken Yüksek Lisans (1969) ve Doktora derecelerini (1970) aldı ve tezi "Amerikan Erycibeae (Convolvulaceae): Maripa, Dicranostyles ve Lysiostyles" üzerineydi. Arizona Üniversitesi Bitki Bilimleri Bölümü, Arizona-Sonora Çöl Müzesi, Drylands Enstitüsü, Florida Uluslararası Üniversitesi Biyolojik Bilimler Bölümü ve Fairchild Tropikal Bahçesi için çalışıyordu . Boca Raton'daki Florida Atlantic Üniversitesi'nde emekli profesördü.

1970'lerden bu yana, araştırma ilgisi Kahkahaçiçeğigiller familyası (Convolvulaceae) üzerinde, özellikle sabah ihtişamı (Ipomoea) cinsinin Amerikan türlerinde . Araştırması ayrıca evrimsel biyoloji, etnobotanik ve yabancı bitkilerin nesli tükenmekte olan bitki türleri üzerindeki etkisine odaklanıyor.

Daniel Frank Austin, 35'in üzerinde kitap ve bireysel kitap bölümü yayınlamıştır, bilimsel dergilerde 100'den fazla makalenin ve popüler bilimde 60'ın üzerinde makalenin (ortak) yazarıdır. Florida Ethnobotany adlı kitabı 2005'te Mary W. Klinger Ödülü'nü kazandı ve 2006'da Botanik ve Bahçıvanlık Kitaplıkları Konseyi Yedinci Yıllık Edebiyat Ödülü'ne aday gösterildi.
Ton van den Heuvel

II. Dünya Savaşı'ndan sonra Amsterdam'daki makyaj şirketi Michels ile çalışmaya başladı. 1958'den itibaren kendisi için çalışmaya başladı. 1960'larda, 1970'lerde ve 1980'lerde Pipo de Clown, Ti-Ta-Tovenaar gibi popüler çocuk serilerinin sanatçıları için makyaj yaptı.

Van den Heuvel bir makyaj sanatçısı olarak birçok müzikalde yer aldı ve sıklıkla Jos Brink ile çalıştı. Van den Heuvel ayrıca Hollanda'da ve yurtdışında (kozmetik) reklamlar için makyaj yaptı.

Van den Heuvel doksan yaşına kadar çalışmaya devam etti. Hayatının son dönemlerinde bir bakımevindeydi. 94 yaşında COVID-19 nedeniyle öldü. Ölümü 19 Nisan 2020'de ilan edildi. Cenazesi 21 Nisan 2020'de yapıldı.
Yekta Kopan

Jim Carrey, Michael J. Fox, çizgi film karakteri Sylvester ve Buz Devri (film) animasyon karakteri Sid ile özdeşleşmiş bir seslendirmecidir. Dijital alanlarda ve çeşitli televizyon kanallarında söyleşi programları yapmaktadır.

1968 yılında Ankara’da dünyaya geldi. Babası tiyatrocu Lütfü Kopan, annesi Engin Kopan’dır. Babası aracılığıyla henüz çocukken, TRT Ankara Televizyonu’nda seslendirme yapmaya başladı. İlk seslendirmesini yaptığında henüz 5 yaşındaydı. Seslendirme sanatçısı olan ablası Yeşim Kopan gibi TRT Radyosu Çocuk Saati kadrosu içinde seslendirme eğitimi aldı ve bu alanda çalışmalarını aralıksız sürdürdü.

Yaşamına İstanbul'da devam eden Yekta Kopan'ın, öyküleri Hayalet Gemi dergisinde yayımlandı. 1998'de elektronik ortamda yayım yapan AltZine dergisinin ve ardından Türkiye’nin ilk çevrimiçi yayınevi olan Altkitap'ın kurulmasına öncülük etti. Altyazı sinema dergisinde film eleştirileri yazdı. Eşik Cini dergisinde öykü üstüne metinler yazdı ve derginin yayın kurulunda görev aldı.

Seslendirme sanatçısı olarak uzun yıllar yaptığı çalışmalarla sesi özellikle Jim Carrey, Geleceğe Dönüş filmi serilerindeki Michael J. Fox, çizgi film karakteri Sylvester ve Buz Devri (film) animasyon karakteri miskin Sid ile özdeşleşti. Ayrıca Star Wars Sezon 1,2 ve 3'te Obi-Wan Kenobi'yi ve X Men 2'de Cyclops'u seslendirdi.

2013 sonlarına kadar NTV televizyon kanalında her gün yayımlanan “Gece Gündüz” adlı kültür-sanat programının sunuculuğunu yapmıştır. Youtube'ta Allianz Motto Müzik ve Paribu kanallarında çeşitli sohbet programları yapan sanatçı, 2021 itibarıyla Digiturk'te yayımlanan Yekta Kopan'la Set Arası programını da sunmaktadır.

Kitapları Can Yayınları tarafından basılmaktadır. İlk kitabı Fildişi Karası, 2000 yılında yayımlandı. Bunu Aşk Mutfağından Yalnızlık Tarifleri, Yedi Derste Vicdan Muhasebesi, Kara Kedinin Gölgesi ve Karbon Kopya adlı öykü kitapları ile İçimde Kim Var adlı romanı takip etti.

2006'da Uluslararası İstanbul Tiyatro Festivali bünyesinde Tiyatro DOT tarafından sahnelenen ve İki Kişilik Bir Oyun adlı tiyatro projesinin metnini yazdı. Proje Almanya, İtalya ve Hollanda’da sahnelendi.

2007'de yayınlanan Karbon Kopya adlı öykü kitabı, aynı yıl Dünya Kitap Yılın Telif Kitabı Ödülü’nü aldı. Kitapta yer alan "Çevirenin Notu" adlı öyküsü, 2010 yılında "El Toreador" adıyla İngiltere'de, "The Lounge Companion Vol.2 - A Collection of Creative Writing" seçkisinde yayımlandı.

Dtv (Deutscher Taschenbuch Verlag) tarafından yayımlanan Alles Blaue, alles Grüne dieser Welt seçkisinde bir öyküsüyle yer aldı. Daha Önce Tanışmış mıydık? isimli e-kitabı altKitap tarafından okura ulaştırıldı.

Aşk Mutfağından Yalnızlık Tarifleri adlı öykü kitabı 2002 Sait Faik Hikâye Armağanı'na, Bir de Baktım Yoksun adlı öykü kitabi ise 2010'da hem Haldun Taner Öykü Ödülü’ne, hem de Yunus Nadi Öykü Ödülü'ne değer görüldü.