SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Gordon Childe

Arkeolojiye Marksist bakış açısını getirmiştir. Arkeolojik bulguları tarihsel bütünlük ve gelişim içinde kavrayıp yorumlamaya çalışmış olup, bu anlayışla yazdığı yapıtları, arkeolojik ve tarihsel bulguların sosyalizm açısından değerlendirilmesinde ufuk açan yapıtlar olarak klasikler arasında girmiştir.

Gordon Childe'ın arkeoloji dünyasına kattığı ve en önemli iki teorisi "Neolitik Devrim/Neolithic Revolution" ve "Şehircilik Devrimi/Urban Revolution" dir Bu iki teori üzerine arkeolojik çalışmalar yapmış ve bunların kayıtlarını tutan ilk kişilerden birisidir ve bu çalışmaları hala günümüzde de geçerliliğini devam ettirmektedir. Özellikle Avrupa Dünyasının Neolitikleşme süreci ile ilgili ortaya attığı teoriler sürekli olarak arkeoloji dünyasında tartışılmaktadır. Vaha Teorisi (Oasis hyothesis) olarak bilinen ve insanların avcılık ve toplayıcılıktan yerleşik düzene geçiş sürecini açıklayan teorisi ile neolitik devrimin ortaya çıkışanı açıklayıcı bir model ortaya sermiştir. Ayrıca bu kapsamda "Ex oriente lux" (Doğudan Yükselen Işık), olarak bilinen söylemiyle batı veya Avrupa uygarlığının köklerinin yakın doğudan batıya doğru göç ettiği savını ileri sürmüştür. Yine. şehircilik ve devlet oluşumu ile ilgili teoriler ortaya atmıştır. Neolitik Devrim ve Şehircilik devrim kavramları dışında arkeoloji ve Hint-Avrupa dilleri üzerine çalışmalar yapmış ve bu Hint-Avrupa dillerinde daha sonra Hint-Avrupalıların kökenleri konusunda teoriler geliştirmiştir. Bunun sonucu Aryan tezini ortaya koymuştur.

Sonuç olarak, Gordon Childe'in özellikle Avrupa ve Yakın Doğu prehistoryasına yön veren en önemli kişiler arasında sayıldığı söylenebilir. Özeiiikle Neolitik Devrim ve Şehircilik devrim teorileri prehistorik arkeolojiye yön vermiştir.
Sphenacodontoidea

Sphenacodontoidea, Sphenacodontidae familyasını ve memelilerin dahil olduğu terapsitleri içeren bir sinapsit grubudur. Taksonun monofiletik bir grup olarak geçerliliği konusunda bilim insanları arasında genel bir fikir birliği yoktur.

Takson, 1992 yılında Robert Reisz, David S. Berman ve Diane Scott tarafından tanıtıldı ve orijinal olarak "Sphenacodontidae, Therapsidler ve Haptodus'tan daha genç bir ortak ataya sahip olan tüm sinapsidler" (sap tabanlı takson) olarak tanımlandı. 2015 yılında Frederik Spindler, Scott ve Reisz tanımı değiştirdi ve Sphenacodontoidea'yı düğüm tabanlı bir takson olarak “Sphenacodon ferox ve Homo sapiens'in (ve tüm torunlarının) en genç ortak atası” olarak tanımladı.

Göz yuvalarının (yörüngeler) etrafındaki çerçevenin bir parçasını oluşturan ön kemiğin bu alanları geniş, yanal olarak açıkça uzatılmış süreçler oluşturur. Diğer, daha ilkel sinapsidlerde, bu tür süreçler yalnızca zayıf bir şekilde gelişmiştir veya tamamen yoktur.

Diğer, daha ilkel sinapslarla karşılaştırıldığında, ön gözyaşı kemiği büyük ölçüde kısalır. Artık dış burun deliğinin oluşumunda yer almaz; bunun yerine burun kemiği ve üst çene kemiği (maksilla) bu bölgede birbirleriyle doğrudan temas halindedir.

Synapsida'nın diğer temsilcilerinin aksine, saban demiri (vomer) dişsizdir. Ancak daha sonraki bulgular, bu özelliğin muhtemelen sphenacodontoidlerin açık bir otomorfisini temsil etmediğini göstermektedir. Örneğin, genellikle Therapsida'nın (ve dolayısıyla Sphenacodontoidea'nın) bir temsilcisi olarak kabul edilen Biseridens cinsi, saban demirinin arka bölgesinde küçük dişleri gösterir. Bu bağlamda bir diğer sorunlu takson da Therapsida'nın bir temsilcisi olarak yorumlanan Tetraceratops (dişsiz saban demiri) cinsidir, ancak diğer yazarlar Tetraceratops'taki uzun gözyaşı kemiği nedeniyle de Sphenacodontoidea'ya ait değildir., reddedildi.

Reisz vd. tarafından 1992'de Therapsida ve Sphenacodontidae'nin son ortak atasının orta büyüklükte etçil bir sinapsid olduğu varsayılmıştır ve bu canlı, Sphenacodontidae ile oldukça küçük boyutlu Haptodus'tan daha fazla benzerlik göstermiştir.

Kardeş gruplar olarak, Sphenacodontidae ve Therapsida, Sphenacodontoidea'nın ortak dalını oluşturur. Cutleria cinsi, Sphenacodontoidea'nın kardeş taksonu olarak bir pozisyona sahipken, Haptodus cinsi, Reisz ve arkadaşlarına (1992) göre, kendisi hariç tüm sphenacodontların kardeş taksonu olarak sınıflandırılmıştı.

Daha eski analizlerin aksine, Palaeohatteria, Pantelosaurus ve Ianthodon cinsleri, Fröbisch ve diğerleri tarafından 2011 yılında yapılan analizde sphenacodontian olarak tanımlandı. Analizde, bu üç takson, Cutleria + Sphenacodontoidea kladı ile bir politomi oluşturuldu.
Hayalet Tetikçi

Hayalet Tetikçi (İngilizce özgün adıyla: Sniper: Ghost Shooter), bir 2016 Amerikan aksiyon filmidir. Film, Sniper film serisinin altıncı bölümüdür. Film İstanbul ve Bulgaristan'da çekilmiştir.

Brandon Beckett'e başka bir görev verilir. Elit keskin nişancılar Brandon Beckett (Chad Michael Collins) ve Richard Miller (Billy Zane), bir Gürcü gaz boru hattını sabote etmek isteyen Arap sponsorlu teröristlerden korumakla görevlendirilir. Düşmanla yapılan çatışmalarda, keskin nişancıların yerini tam olarak bilen Ravshan Gazakov (Velislav Pavlov) adlı terörist, bir keskin nişancı tarafından öldürülünce, güvenlik ihlali olduğundan şüphelenildiği için gerginlik artar.
Oops!... I Did It Again

Albümden çıkan singlelar "Oops!... I Did It Again", "Lucky", "Stronger" ve "Don't Let Me Be the Last to Know"dur. Albüm 2 dalda Grammy Ödülleri'ne aday gösterilmiştir.
Dört Mevsim (Vivaldi)

Dört Mevsim (), İtalyan besteci Antonio (Lucio) Vivaldi'nin en meşhur ve en sık seslendirilen eseridir. 1720'li yılların başlarında Il cimento dell'Armonia e dell'Inventione (Uyum ve Buluş Arasındaki Çekişme) başlığı ve Op. 8 eser sayısıyla yazılmış olan on iki konçertonun ilk dördünden oluşur. İlk kez 1725 yılında Amsterdam'da Fransız-Hollandalı yayımcı Michel-Charles Le Cène tarafından yayımlanmış ve kendi zamanında da en bilinen eserlerden biri olmuştur. Ayrıca Vivaldi konçertolara eşlik eden soneler yazarak o döneme göre müzikal devrim yapmış, programlı müzik türünün en eski ve en detaylı örneklerinden birini yaratmıştır.

Vivaldi'nin Venedik'te Ospedale della Pieta adlı manastırda görevli olduğu yıllarda bestelenmiş olan eser, Vivaldi'nin en ünlü yapıtı olmakla beraber aynı zamanda tüm sanat tarihinin de en ünlü müzik eserlerinden biridir. Konçertoların üçü tamamen orijinal olsa da, ilki ilkbahar, Vivaldi'nin yine kendi operası olan Il Giustino'nun ilk perdesinde bir sinfoni'den motifler içerir. Özgün içeriğe sahip konçertoların her biri, adını aldığı mevsimin özelliklerini yansıtır. Örneğin ''İlkbahar''da kuşların şarkıları solo kemanların kuş seslerini taklit eden fazla süslemeli soloları, "Kış" bölümünde yağmur damlalarını taklit eden kemanların telleri çekerek düşen yağmur damlaları efekti yaratması gibi müzikal etkiler kullanılmıştır.

Eser bir solo keman, yaylılar ve sürekli bas için bestelenmiş dört konçertodan oluşur ve mevsimlerden her biri kendi içinde Hızlı - Yavaş - Hızlı modeliyle üçer bölüm içermektedir. Vivaldi ve diğer çağdaşı bestecilerin temelini attığı Barok konçerto biçiminin en standart örneklerindendir. Barok konçerto geleneğine göre bu konçertolarla da solo kısımlarda bir solo viyolonsel ve sürekli bas çalgıları (klavsen ve lute) kemana eşlik eder.

Eserin ilginç yanlarından biri de kendi içinde kurulmuş olan düzendir. İlkbahar ve Sonbahar konçertoları daha çok doğa olayları ile ilgilenirken, Yaz ve Kış konçertoları, doğa olaylarının insanda yarattığı çaresizlik, endişe gibi duygularla bağlantı kurar. İlkbahar'da ılık rüzgarların sakin bir dere üzerindeki süzülüşü gibi müzikal bir hava yaratılırken Kış bölümünde insanların dişlerini soğuktan titretecek kadar sert bir kış mevsiminin betimlenmesi gibi.

Dört Mevsim ile ilgili en eski tartışmalardan birisi, sonelerin mi müziğe yoksa müziğin mi sonelere eşlik ettiği konusundadır. Bazı Vivaldi araştırmacıları bestecinin bu basit soneleri yazabilecek kadar yetenekli olduğunu belirtmiştir. Eser ilk baskısında soneler ile beraber yayımlanmış, fakat partisyonda bu konuda herhangi bir bilgi verilmediği için yazarın da Vivaldi'nin kendisi olduğu düşünülmüştür. Vivaldi bu soneler ile birlikte partisyon üzerine ek olarak yazdığı kısa notlarla müziği betimleyen bazı imalarda bulunmuştur.

Örneğin: "Havlayan köpek" (İlkbaharın ikinci bölümünde solo viyola partisi üzerinde belirtilmiş) ya da "Sarhoş köylülerin uykuya dalışı" (Sonbaharın ilk bölümünün sonunda tempo metnine ek olarak beraber yazılmıştır).
Berberin Kocası

Berberin Kocası, () Fransız yönetmen Patrice Leconte'un yönetmenliğini üstlendiği 1990 yılı çıkışlı bir film. Filmin senaristliğini yönetmen Patrice Leconte Claude Klotz ile paylaşmaktadır. Film Fransa'nın Barneville-Carteret (Manche) ve Senlis (Oise) şehirlerinde çekilmiştir. Filmin Türkiye'de yayına girdiği tarih 3 Ocak 1992'dir.

Küçük Antoine çocukken âşık olduğu berber kadın nedeniyle, büyüdüğünde bir berber kadın ile evlenmeye karar verir. Berber kadın, henüz 12 yaşındaki Antoine üzerinde erotik bir ilgi uyandırmaktadır ve bu nedenle Antoine sık sık berbere gitmektedir. Antoine büyüdüğünde sık sık yine berbere gitmeye devam eder ve bir seferinde başka bir berber kadına aşık olur ve traş edildiği sırada ona evlenme teklif eder. Bu kadın 3 hafta düşündükten sonra gerçekten de evlenme teklifini kabul eder. Antoine bundan böyle onun berber salonunda oturmakta ve eşi Mathilde'yi izlemektedir. Mutlu bir birliktelik kuran ve berber salonunu neredeyse hiç terketmeyen bu çift, birbirlerine aşıklardır. Mathilde, bu mutluluğun bitmesinden korktuğu için intihar eder. Filmin sonunda Antoine hala berber salonunda oturmakta ve gelen bir müşteriye berber birazdan gelecektir demektedir.
Dörtlü final

Dörtlü Final (Final Four), basketbol başta olmak üzere bazı spor organizayonlarında şampiyon takımı belirlemek için kullanılan final maçları oynama statüsünün adıdır.

Genel olarak kullanılan yöntem sezon öncesinden bilinen bir şehir veya salonda yarı finale gelen son dört takımın tek maç üzerinden seri bir şekilde maçlarını tamamlamasıyla oynanır. Bu şekilde hem bu organizasyonun galibini belirlemek için oynanan bu maçların oynanacağı şehir için yarış olmaktadır, hem de kısa sürede üst üste turnuvanın en iyi takımları tarafından yapılan seri maçlar ile dikkat çekilmektedir.
Adıyaman'ın il yolları

Adıyaman'ın KGM kayıtlarındaki 25 il yolunun toplam uzunluğu 517 km.dir. Bu yollardan, günlük geçen araç sayısının en fazla olduğu yol, 8.827 araçla, numaralı Adıyaman k.-Kâhta yoludur.
Kapıkırı, Milas

Antik Latmos körfezinde yer alan Heraklia’nın ilk adı Latmos idi ve adını deniz seviyesinden 1300 metre yüksekliğe ulasan Latmos Dağı'ndan alıyordu. Efes-Milet ticaret yolu üzerinde olmayan ve Latmos körfezinde yer alan Heraklia, hiçbir zaman çok önemli bir şehir olmadı. Deniz ticaretini çok yakınında olan ünlü Milet şehrine kaptırdı. Iyonya'da olmasına rağmen Heraklia, her zaman bir Karya şehrinin özelliklerini taşıdı ve tarihsel açıdan Karya şehirlerinin kaderini paylaştı. Kral Mausolos şehri kurnazlıkla aldı ve şehrin ismini değiştirdi. Ayni isimle anılan birçok Heraklia şehrinden ayrılması için Latmos Dağı altındaki Heraklia anlamına gelen "Heraklia ad Latmos" adini aldı. MÖ 287 yılında general Lizimahos tarafından fethedilen Heraklia'nın etrafına günümüzde bile bütün ihtişamı ile ayakta duran şehir duvarları inşa edildi. Göl seviyesinden yaklaşık 500 metre yüksekliğe kadar çıkan bu duvarlar 65 tane kule ile güçlendirilmiş olup yaklaşık 4 mil uzunluğundadırlar.

Heraklia komşusu Milet ve Priene şehirleri gibi Hippodamik stilde, yani birbirini dik kesen caddelerin meydana getirdiği satranç tahtası desenli bir plan üzerine kurulmuştur.

MÖ 1. yüzyıl sonunda Menderes nehrinin taşıdığı aluviyonlarla denizle olan bağlantısını ve bunun sonucunda deniz ticaretini tamamen kaybeden Heraklia'nın yıldızı yavaş yavaş sönmeye sönmeye başladı.

Oldukça sönük geçen Roma dönemi arkasından Herakliya'nın yıldızı Bizans döneminde yeniden parladı. MS 7. yüzyılda Arabistan Yarımadası'ndan gelen birçok kesiş, din adamı Latmos dağlarında yaşamaya başladılar. Bazılarının büyük bir üne kavuştuğu bu din adamları bölgeye birçok insanin gelmesine neden oldular. Anadolu'nun en büyük manastır merkezlerinden biri olan Latmos körfezinde bu dönem 400 yıl sürdü. Türklerin Anadolu'ya gelmesi ile duraklayan manastır hayatı, Haçlıların Selçukluları yenmesi ile tekrar alevlendi.

Efsaneye göre, bu bölgeye gelen keşişler magaralarin birinin içinde ünlü Endymion'un mezarini kesfettiler ve mezarı bir Hristiyan kutsal mekanı haline getirdiler.
Ferdi ve Şürekası

Babasının ölümü üzerine öğrenimini yarıda bırakan İsmail Tayfur, babasının çalıştığı ticarethanede onun yerine çalışmaya başlar. Sahibi Ferdi Efendi’dir. Eşini uzun zaman önce kaybeden Ferdi Bey kızına çok bağlıdır. Kızı Hacer ise İsmail Tayfur'a âşık olmuştur. Kızının günlüğünü okuyan Ferdi Bey İsmail Tayfur'a âşık olan kızının durumuna üzülerek İsmail Tayfur'a kızıyla evlenmesi için baskı yapmaktadır.İsmail Tayfur ise babasının küçük yaşta yanlarına aldığı Seniha’ya âşık olmuştur. Zayıf karakterli İsmail Tayfur gerçekle hayalleri arasında kalmıştır. Olayı annesine anlattığında annesinin Hacer ile evlenmesi için telkinlerine maruz kalır ve Hacer ile mutsuz bir evlilik yapar. Ne var ki Hacer, Saniha ve İsmail Tayfur arasında olan aşkı anlar ayrıca talihsiz bir konuşmaya da kulak misafiri olur. Kendisini odaya kapatarak mumla perdenin tutuşmasına neden olur ve evde yangın çıkartır, ölür. İsmail Tayfur ve Seniha son anda kurtulur ancak İsmail Tayfur yaşadığı şokla aklını yitirir.
Astana arması

Astana arması, Kazakistan'ın kurucu Cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev tarafından 1998'de tasarlanmış ve kullanılmaya başlanmıştır. Kazakistan'ın kurucu Cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev'in istifasından sonra Kazakistan'ın başkenti olan Astana'nın adının Astana olarak değiştirilmesinin ardından 3 Mayıs 2019'da güncellenerek kullanılmaya başlandı. Önceki armanın hatları korunarak şehrin yeni adı Kazakistan'ın Latin alfabesi'ne geçiş süreci kapsamında Latin alfabesi ile yeniden yazıldı. 2022 yılında şehrin adı tekrar Astana olarak değiştirildi ve bununla birlikte arma da değiştirildi.

Şimdiki arma, 1998'de Astana'daki Maslihat'ın 16. oturumunda şehir bayrağıyla birlikte belirlenen armadır. Şehrin adı 2019'da Nur-Sultan olarak değiştirildiği için bayrak ve arma güncellendi.

Sovyetler Birliği döneminde şehir Tselinograd olarak biliniyordu. Arma tarımı simgeleyen bir şekilde düzenlendi. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra, şehir Teslinograd'dan Akmola'ya ve daha sonra Astana olarak yeniden adlandırıldı.
Blaga Dimitrova

Blaga Nikolova Dimitrova (, d. 2 Ocak 1922 - ö. 2 Mayıs 2003), Bulgar şairdir. 1992'den 1993'e kadar Bulgaristan Başkan Yardımcısı görevini üstlenmiştir.

Öğretmen bir anne ve avukat bir babanın kızı olarak Byala Slatina, Bulgaristan'da dünyaya gelen Blaga Dimitrova, Tırnovo'da büyüdü ve daha sonra Sofya'ya taşındı. 1942'de liseyi, 1945'te Sofya Üniversitesi'nde Slav Filolojisini bitirdi.

1970'lerde çalışmalarında komünist hükûmeti eleştirmeye başladı ve ve bundan dolayı kınamalar aldı. Dimitrova'nın 1970'lerde yazdığı şiir kitaplarından dördü ("Ateşböcekleri Soluyor", "Kauçuk Fabrikası", "Sorular" ve "Hobbyada"), devlete ait yayınevleri tarafından belirli bir sebep olmaksızın reddedildi.

Vietnam Savaşı sırasında Dimitrova, Vietnam'ı gazeteci olarak birkaç kez ziyaret etti ve 1967'de Vietnamlı bir kızı evlatlık edindi. Dimitrova, edebiyat eleştirmeni Yordan Vasilev ile evlendi.
Azerbaycan Yüksek Mahkemesi

Azerbaycan Cumhuriyeti Yüksek Mahkemesi () Azerbaycan'ın üç kademeli yargı sisteminin en yüksek yargı mercii ve son temyiz merciidir. Azerbaycan Anayasasının 131. maddesi ve Mahkemeler ve Hakimler Kanununun 77. maddesi uyarınca kurulmuştur.

Yüksek Mahkeme, genel veya ihtisas mahkemelerinin icrasına ilişkin hukuk (idari ve ekonomik uyuşmazlıklar dahil), ceza ve diğer davalarda adaleti uygulama yetkisine sahiptir.

Azerbaycan'ın modern yargı sisteminin tarihi, 28 Mayıs 1918'de Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla başlamıştır. 1927 Azerbaycan SSC Anayasası, Azerbaycan SSC Yüksek Mahkemesini kurmuştur.

1990'lardan bu yana Haydar Aliyev'in önderliğinde temel yasal-yargı reformları gerçekleştirilmiştir. Örneğin, çeşitli Kanunları (Kara Kanunu, Medeni Kanun, Ceza Kanunu, İdari Suçlar Kanunu, Konut Kanunu vb.) kabul eden üç aşamalı yeni bir yargı sistemi kurulmuştur. Yasama, yargı ve yürütme erklerinin temsilcilerinden oluşan Yargı-Hukuk Kurulu oluşturulmuş ve yargıçların Yargıtay da dahil olmak üzere farklı mercilere sınav veya sınav ve mülakat yoluyla seçilmesinde aktif rol almıştır.

Yüksek Mahkeme Genel Kurulu, Yüksek Mahkeme Başkanı, vekili, kolej başkanları ve yargıçlardan oluşur. Yargıtay Genel Kurulu üyeleri yetkileri dahilinde eşit haklara sahiptir.

Yüksek Mahkeme Genel Kurulu, mahkeme başkanlarının Azerbaycan Cumhuriyeti mahkemelerinde mevzuatın uygulanmasının adli uygulaması ile ilgili konulardaki bilgilerini dinler, Yüksek Mahkeme Başkanı, temyiz mahkemesi başkanları, Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti Yüksek Mahkemesi başkanı ve diğer genel ve ihtisas mahkemesi başkanlarının adalet idaresinin durumu meseleleri, mahkeme uygulamalarının genelleştirilmesine ilişkin inceleme materyalleri ve adli istatistiklerin analizi ile ilgili raporlarından bilgi alır.

Bilimsel Danışma Kurulunun tüzüğü ve yapısı Yargıtay Başkanının tavsiyelerine istinaden mahkeme tarafından onaylanır. Mahkeme, Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanının Azerbaycan Cumhuriyeti Anayasasının 128. maddesi uyarınca Azerbaycan Cumhuriyeti yargıçlarının görevden alınmasına ilişkin talebini dikkate alarak ilgili görüşünü Cumhurbaşkanına sunar. Bu zaman Azerbaycan Cumhuriyeti Anayasası'nın 131. maddesi uyarınca mahkeme uygulamalarına ilişkin konuları netleştirilir.

Genel Kurulun çalışma esasları Azerbaycan Cumhuriyeti "Mahkemeler ve Hakimler Hakkında" Kanununun 80. maddesine göre belirlenir. Yargıtay Genel Kurulu, Yargıtay Başkanı'nın başkanlığında yılda 4 kez toplanır. Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti İstinaf Mahkemeleri ve Yüksek Mahkeme başkanları, Azerbaycan Cumhuriyet Başsavcısı ve diğer ilgili devlet organlarının başkanları Yüksek Mahkeme Plenumunun oturumlarına katılırlar. Genel kurul toplantılarına katılanlara, toplantı başlangıç tarihinden en az 10 gün önce bildirim yapılır. Katılımcılara ayrıca bir tartışma konusu ve ilgili materyaller sağlanır.

Oturumların etkili olabilmesi için üyelerinin en az 2/3'ünün katılması gerekir. Kararlar oylama ile alınır. Yargıtay Ofisi, genel kurul toplantıları düzenler ve Genel Kurul kararlarının uygulanmasını sağlar.
Rubidyum

Rubidyum, Rb sembolü ile gösterilen, 37 atom numarasına sahip alkali metaller grubundan bir kimyasal element. 1861 yılında Gustav Kirchhoff ve Robert Bunsen tarafından Almanya'da keşfedilmiştir. Kimyasal açıdan potasyum ve sezyumun özelliklerine benzer özellikler gösterir ama potasyuma oranla çok ender bulunur. Oda sıcaklığında gümüşi beyaz renkli, yumuşak ve parlak bir katıdır. Kuru havada bile çok çabuk yükseltgenir, bu yüzden açık havada saklanamaz. Suyu şiddetle ayrıştırır ve ortaya çıkan hidrojeni tutuşturur.

Çok kolay iyonlaşması nedeniyle sezyuma alternatif olarak, uzay araçlarındaki 'iyon motorlarında' kullanılmaktadır. Rubidyumdan, özel camların yapımında, kalp araştırmalarında, vakum tüplerindeki gaz izlerini yok etmede ve fotosellerin yapımında da yaralanılır. Rubidyum metali, sıvı rubidyum klorür (RbCl) tuzunun eloktrolizi ile saf olarak elde edilir. Bir diğer elde ediliş yöntemi ise sodyum metalinin, sıcak eritilmiş rubidyum klorür ile reaksiyona girmesi sonucu gerçeklerşir.

Rubidyum metali bıçak ile kesilebilecek kadar yumuşak bir metaldir. Yüzeyi parlaktır. Fakat havadaki oksijen ve nem ile teması sonucunda matlaşır. Havada yandığı zaman Rubidyum süperoksit (RbO2) oluşturur.

Rubidyum metalinin su ile hızlı reaksiyonunun sonucunda renksiz rubidyum hidroksit çözeltisi (RbOH) ve hidrojen gazı oluşturur. Bu çözelti baziktir ve reaksiyon çok ekzotermik bir reaksiyondur. Bu nedenle reaksiyonun gerçekleştiği cam kap kırılabilir.
Tonsilit

Tonsilit veya anjin, boğazın iki yanında bulunan tonsil ya da bademcik adı verilen dokuların iltihaplanıp şişmesi ile ilgili hastalıkdır. Hastalığın üç farklı tipi bulunur: "akut", "subakut" ve "kronik". Akut olanı, bakteri ya da virüs yoluyla bulaşabilir. Subakut olan türü, Actinomyces bakterisinden ortaya çıkar ve 3 haftadan 3 aya kadar bir dönemde etkili olur. Kronik olan ise tedavi edilmezse çok uzun süre boyunca etkili olur ve hemen hemen daima bakterilerle bulaşır.

Tonsilit, boğazda acı ve yaralarla kendini gösteren bir hastalıktır. Kimi zaman kulakta da ağrılarla ve durduk yere boyun tutulmalarıyla beraber etkisini gösterebilir. Bununla beraber genel olarak, acılı ve zor yutkunmalar, ateş, baş ağrısı, ürpertiler, sesin değişmesi gibi belirtiler gösterir. Bu hastalıkta, boğazda kırmızı, kaygan ve şişkin dokunun üzerinde beyaz ve kabuksu lekeler çıkar. Servikal lenf düğümü'nde de şişmeler gözlenebilir.

Streptokok anjini nden sonra orta kulak iltihabı (otit) ve böbrek hastalığı (glomerülonefrit) görülebilir. Anjin, bazen akut eklem romatizmasının ya da kızılın başlangıcı olabilir. Bu nedenle antibiyotik tedavisi zorunludur.

Beyaz anjin, boğazda beyazımsı ve fibrinli yalancı zarların bulunuşu ile belirlenir. Genellikle streptokok gibi mikroplarla ortaya çıkar. Difteri de nadir bir beyaz anjin nedenidir. Bakteriyolojik muayene ile tanı konur.

Eğer tonsilit, akut değilse, kesin olarak penisilin veya başka bir antibiyotik yardımıyla yok edilebilir. Bunun haricinde, eğer virüsten kaynaklanan bir akut Tonsilit ise, hastalığın atlatılması için özenli bir bakım şarttır. Eğer kronik rahatsızlık varsa tonsilektomi(tonsilit ameliyatı)yapılır.
Vittorio Caprioli

Vittorio Caprioli, (15 Ağustos 1921 - 2 Ekim 1989) İtalyan aktör, yönetmen ve senaryo yazarı. 1946 yılından öldüğü yıl olan 1989'a kadar tam 109 sinema filminde rol aldı. 7 film yönetti, 7 filmin de senaryosunu yazdı. Doğduğu kent olan Napoli'de 68 yaşında öldü.

1940'larda tiyatroyla gösteri dünyasına giren Vittorio Caprioli, 1946'da sinemaya başladı. 1950'den itibaren aralarında Federico Fellini (Varyete Işıkları), Roberto Rosselini (Il Generale della Rovere), Jean-Luc Godard (Her şey Yolunda) ve Louis Malle'in (Zazi Metroda) de olduğu Avrupalı birçok ünlü yönetmenle çalıştı. 1961 yılında hem tiyatro hem de sinemada yönetmenliğe de başladı, yedi filme yönetmen olarak imza attı. Yönettiği filmlerden en önemlisi 1970 tarihli Splendori e miserie di Madame Royale'ydi. Senaryosu da kendisine ait olan bu filmde aynı zamanda oyuncu olarak da yer alıyordu.
Charles Laval

Paris'te doğan Laval, Paul Gauguin and Vincent van Gogh'un çağdaşı ve arkadaşıydı. 1886'da Gauguin'in seramik heykellerinden birine bakarken Gauguin onun Still Life with Profile of Laval adlı portresini yaptı. .