At nalı böbrek

Ren arcuatus (Latince), renal füzyon veya süper böbrek olarak da bilinen at nalı böbrek, erkeklerde daha sık görülen, genellikle asemptomatik olan ve genellikle tesadüfen teşhis edilen yaklaşık 500 kişiden 1'ini etkileyen doğuştan gelen bir hastalıktır . Bu bozuklukta, hastanın böbrekleri, anne karnındaki gelişim sırasında at nalı şeklinde kaynaşarak birleşir. Kaynaşmış kısım at nalı böbreğin kıstağıdır . Anormal anatomi böbrek drenajını etkileyerek böbrek taşı ve idrar yolu enfeksiyonlarının sıklığının artmasına ve ayrıca böbrek kanseri riskinin artmasına neden olabilir.

Böbreğin kaynaşma anormallikleri iki gruba ayrılabilir: at nalı böbrek ve çapraz kaynaşmış ektopi . 'At nalı böbrek' en sık görülen renal füzyon bozukluğu.

Sıklıkla asemptomatik olmakla birlikte, at nalı böbrekli hastaların en sık görülen semptomu karın veya yan ağrısıdır. Bununla birlikte, sunum genellikle spesifik değildir. At nalı böbrekli hastaların yaklaşık üçte biri tüm yaşamları boyunca asemptomatik kalır ve hastaların %50'sinden fazlası 25 yıllık bir süre boyunca takip edildiğinde böbrek füzyonu ile ilgili herhangi bir tıbbi sorun yaşamaz. Sonuç olarak, at nalı böbrekli hastaların yaklaşık %25'inin tesadüfen ultrason veya BT görüntüleme ile teşhis edildiği tahmin edilmektedir.

Böbrek obstrüksiyonu – genellikle üreterin renal pelvise bağlandığı alanda bir tıkanıklık olan üreteropelvik bileşke obstrüksiyonuna (UPJ) neden olur. Bu, enfeksiyon ve taş oluşumunu teşvik eden üriner staza yol açabilir.

Böbrek enfeksiyonları – vezikoüreteral reflü ile ilişkili (renal füzyonu olan tüm hastaların yaklaşık %50'sinde bulunur), idrarın üreterlere anormal bir şekilde geri akması idrar yolu enfeksiyonu riskini artırır.

Böbrek taşları - yavaş idrar akışı ve böbrek tıkanıklığı ile birlikte böbreklerin sapmış yönelimi böbrek taşı geliştirme riskini artırabilir. Hasta anormal iskelet anatomisine sahipse tedavi daha da karmaşıktır. At nalı böbrekli hastaların %36'sında böbrek taşı gelişeceği tahmin edilmektedir.

At nalı böbrek gelişimine katkıda bulunabilecek birkaç önerilen faktör vardır. Farklı teratojenler (örneğin talidomid, etanol, ACE inhibitörleri, kokain, gentamisin, kortikosteroidler, NSAID'ler ve A vitamini) gibi gelişmekte olan fetüse farklı maruziyetler olduğu varsayılmıştır. Gelişmekte olan bir embriyonun nefrojenik hücre göçünün bozulması veya fetal yapısal anormallikler nedeniyle böbreklerin anormal göçü başka bir potansiyel faktördür. Bununla birlikte, kesin bir genetik neden tespit edilmemiştir.

Böbrekler normal olarak gelişim sırasında böbrek üstü bezlerinin altında pelvisten çıktıktan sonra T12 ve L3 omurları arasındaki retroperitoneal boşlukta bulunur. Bu durumdaki hastalarda, at nalı böbrek çıkışı, böbreklerin merkezi füzyonu nedeniyle genellikle alt mezenterik arter tarafından durdurulur. Ancak bu, vakaların sadece %40'ında görülür ve vakaların %20'sinde kaynaşmış böbrek pelviste kalır. Yükselişi de kendi renal arteri tarafından kısıtlanabilir. Ek olarak, normal gelişim sırasında, böbrekler yükselirken 90 derecelik bir medial rotasyona uğrar. Ancak renal füzyon nedeniyle bu rotasyon bozulur ve üreterlerin anormal yerleşimine neden olur. Bu da üriner staz ve drenaj sorunlarına yol açabilir. Ayrıca, normal bireylerde böbreklerin yaklaşık %70'i tek bir renal arter tarafından beslenir, kalan %30'u ise embriyonik kollateral veya aksesuar arterlere sahiptir. At nalı böbreklerde, çoğu böbreklerin son konumuna bağlı olarak abdominal aort veya ortak iliak arterlerin türevleri tarafından beslenir.

At nalı böbrekler genellikle abdominal görüntülemede tesadüfen teşhis edilir. Ultrason, intravenöz pyelogram, BT ve MRI gibi birçok farklı görüntüleme yöntemi ile tanı konulabilir.

Böbrekleri serbest bırakmak için kaynaşmış istmusun ayrılmasını içeren semfizyotomi, bu durum için önerilen bir tedaviydi, ancak komplikasyonlar ve minimal fayda nedeniyle gözden düştü. Ayrıca, ameliyattan sonra böbrekler orijinal anormal yerlerinde kalabilir. Bunun yerine yönetim, hastanın semptomatik hale gelmesi durumunda sekellerin tedavisine odaklanır.

Tedavi tipik olarak normal böbrek anatomisine sahip hastalardan farklı olmamakla birlikte, böbrek taşları farklı bir yaklaşımı gerektirebilir. Böbrek taşları için olası bir tedavi olan ekstrakorporeal şok dalgası litotripsi, anormal anatomi nedeniyle at nalı böbrekli hastalarda daha az etkili olabilir ve enerjinin taşlara lokalizasyonunda zorluklara neden olabilir. Ayrıca bu renal füzyonda sıklıkla meydana gelebilen böbrek obstrüksiyonu nedeniyle ortaya çıkan taş parçalarının temizlenmesi de bozulabilir. Bu nedenle, şok dalgası litotripsi ile herhangi bir tedaviden önce, başarılı tedaviyi önemli ölçüde bozduğu için bir UPJ obstrüksiyonu öncelikle ekarte edilmelidir. 1.5cmden küçük taşlar için, üreteroskopi ve şok dalgası litotripsi ilk olarak kullanılabilir. 1.5cmden büyük taşlar için veya önceki tedavi başarısız olduğunda, taşlar bunun yerine perkütan nefrolitotomi olarak bilinen minimal invaziv bir prosedürle çıkarılabilir.

Anormal böbreğe vasküler beslenme hastalar arasında oldukça değişken olabileceğinden, hastalar ayrıca herhangi bir abdominal cerrahiden önce tipik olarak görüntüleme gerektirecektir. Ek olarak, at nalı böbrekler, bağırsak yaralanması riskini artırabilen kolon ile yakın bir ilişkiye sahip olabilir.