Kent Cochrane

Hasta KC olarak da bilinen Kent Cochrane (5 Ağustos 1951 - 27 Mart 2014 ), 25 yıl boyunca 20'den fazla nöropsikoloji makalesinde vaka çalışması olarak kullanılan geniş çapta incelenmiş hafıza bozukluğuna sahip Kanadalı bir hastaydı. 1981 yılında Cochrane, kendisini ciddi anterograd amnezi ve ayrıca geçici olarak dereceli retrograd amnezi ile bırakan bir motosiklet kazası geçirdi. Diğer amnezik hastalar gibi (örneğin hasta HM), Cochrane'in anlamsal hafızası sağlamdı, ancak tüm geçmişine ilişkin epizodik hafızadan yoksundu. Bir vaka çalışması olarak, Cochrane, bireysel bir hafızanın beyindeki tek bir yere lokalize olduğunu belirten amnezi ile ilgili tek hafıza tek lokus hipotezinin çökmesiyle ilişkilendirilmiştir.

Cochrane 1951'de beş çocuğun en büyüğü olarak doğdu ve Kanada'nın Ontario eyaletinin başkenti olan Toronto'nun banliyölerinde büyüdü. İşletme okumak için bir topluluk kolejine gittikten sonra, motosiklet kazası geçirdiği zamana kadar devam ettiği bir üretim tesisinde iş buldu.

Cochrane 27 Mart 2014'te 62 yaşında öldü. Kesin ölüm nedeni bilinmiyor ancak kız kardeşi Karen Casswell kalp krizi veya felç geçirdiğine inanıldığını söyledi. Cochrane yaşadığı destekli yaşam tesisindeki odasında öldü ve ailesi otopsi yapılmasına izin vermemeyi tercih etti.

Ekim 1981'de Cochrane, üretim tesisindeki işinden eve dönerken, bindiği motosikletin bir çıkış rampasından sapmasıyla tek araçlı bir kaza geçirdi. Travmatik beyin hasarı geçirdi. Hastaneye ulaştığında, Cochrane klonik epileptik nöbetler yaşıyordu ve bilincini kaybetmişti. Sol taraftaki subdural hematomu kaldırmak için yapılan ameliyat başarılı geçti. Hastanede birkaç gün kaldıktan sonra Cochrane basit komutlara yanıt verebildi. Bir hafta sonra annesini tanıyabildi. Birbirini izleyen BT taraması, kronik bir bilateral frontal subdural hematom, genişlemiş ventriküller ve sulkuslar ve sol oksipital lob enfarktüsü ortaya çıkardı.

Cochrane rehabilitasyon tesisine vardığında arkadaşlarını ve ailesini tanıyabildi ancak yine de daha yavaş düşünme yeteneği, kısmi sağ yan felç ve sağ gözünde görme sorunları baş gösterdi. 1982 Temmuz'unda rehabilitasyon tesisinden taburcu edildikten sonra, Cochrane'nin nörolojik yaralanmalarının tamamı tespit edildi. Neredeyse tam iki taraflı hipokampal kaybıyla birlikte, medial temporal loblarında ciddi yaralanmalar vardı. Sonunda, kazadan sonra her on yılda bir aldığı BT taramalarında görüldüğü gibi nörolojik durumu stabil oldu.

Nörolojik hasarının bir sonucu olarak, Cochrane, yeni epizodik anılar oluşturma yeteneğini engelleyen ciddi bilişsel eksiklikler yaşadı. Ancak hem semantik hafızası hem de noetik bilinci bozulmadan kaldı. Bunu açıklamak için Cochrane üzerinde yapılan araştırma, sarkıt ve dikitler arasındaki farkı bilme yeteneği gibi kazadan önce öğrendiği gerçek bilgileri hatırlayabildiğini göstermiştir. Ancak Cochrane, ağabeyinin ölümü ve evinde geçirdiği tehlikeli bir düşüş gibi geçmişindeki olayların duygusal ayrıntılarını hatırlayamıyordu.

Cochrane ayrıca otonoetik bilincinin ciddi şekilde bozulmasından da muzdaripti. Bu, gelecekte kendini hayal edemediği anlamına geliyordu. Belirli bir gün, ay ve hatta bir yıl sonra ne yapacağı sorulduğunda cevap veremedi. Geçmişteki olaylarla fiziksel olarak ilgilendiğini hatırlayamadığı gibi gelecekteki olayları da hayal edemiyordu. Ayrıca, düşünceleri başka bir yere yönlendirildiğinde o anki eylemleriyle ilgili tüm hafızasını kaybediyordu.

Nöropatolojik olarak, Cochrane hem anterograd amneziden hem de geçici olarak dereceli retrograd amneziden muzdaripti. Her iki amnezi türü de, özellikle hipokampal bölgede, medial temporal loblarda hasar ile karakterizedir. Cochrane'in kazasının neden olduğu travma, onu hem yeni kişisel deneyimleri hem de anlamsal bilgileri hatırlamasını imkansız kılan şiddetli anterograd amnezi ile bıraktı. Geçici olarak dereceli retrograd amnezisi söz konusu olduğunda, bir anomali olarak kabul edildi; başka bir deyişle, kazadan önceki olayları hatırlama yeteneği, bu olayların ne zaman gerçekleştiğine bağlıydı. Kişisel olarak yaşadığı olayları hatırlayamasa da, kazadan önceki semantik bilgisi bozulmadan kaldı. Örneğin matematik, tarih ve bilim gibi alanlarda olgusal bilgileri hatırlaması etkilenmedi.

Cochrane'in nöropatolojisinin sonuçları, beynin belirli bölgelerine verilen hasarın farklı hafıza kaybı biçimleriyle ilişkili olduğunu göstermiştir. Araştırmalar, Cochrane'in medial temporal lobunda, özellikle de hipokampüsünde oluşan hasarın bir sonucu olarak, bu alanın epizodik hafızanın işlenmesinde işlev gördüğünü öne sürüyor. Bununla birlikte, bu alana verilen hasar, anlamsal belleğini tamamen sağlam bırakmıştır. Bu, belleğin epizodik ve semantik bileşenlerinin ayrı ayrı oluşturulabileceği ve saklanabileceği ve böylece beynin farklı bölgeleri tarafından işlenebileceği anlamına gelir.

Cochrane üzerinde yapılan hazırlama çalışmaları, şiddetli amnezisi olan bireylerin, epizodik hafıza hasarından bağımsız olarak, bozulmamış hazırlama yetenekleri gösterebileceğini ortaya koydu. Hazırlama, başlangıçta bir konuyu bir kelimeye veya resme maruz bırakmayı içerir, böylece o kelimenin veya görüntünün bir hafızası oluşturulabilir. Bu, daha sonra o kelime veya resim gösterildiğinde, bir öznenin o kelimeyi veya resmi hatırlamasını iyileştirmek içindir. Cochrane ayrıca, hazırlama etkilerinin uzun süre dayanabileceğini gösterdi; bir çalışmada, araştırmacılar Cochrane'e bir kelime listesi sundular ve 12 ay sonra ona harfleri eksik olan aynı kelimeleri gösterdiler. Cochrane, bu parçalanmış kelimeleri, başlangıçta aynı listenin gösterildiği normal beyin fonksiyonuna sahip bir kişi kadar başarılı bir şekilde tamamlamayı başardı. Bu, anterograd amnezisi olan hastaların bildirimsel hafızalarına bilgi eklemekten aciz olduklarına dair önceki görüşe meydan okudu.

Cochrane üzerine yapılan araştırmalar ayrıca anlamsal öğrenme ile epizodik bellek arasındaki ilişkiyi aydınlatarak, şiddetli amnezisi olan hastaların epizodik bellek yokluğunda yeni semantik bilgiyi öğrenebildiklerini gösterdi. Araştırmacılar, Cochrane'in yeni semantik bilgiler öğrenebildiğini ve bunu uzun bir süre boyunca koruyabildiğini buldu. Bir çalışmada, araştırmacılar Cochrane 64'e birden fazla test denemesinde üç kelimelik cümleler öğretti ve 12 ay sonra, üç kelimenin sonuncusu eksik olarak aynı cümleleri ona sundu. Cochrane, 64 cümlenin 25'ini tamamlayarak bu semantik bilginin önemli ölçüde akılda kaldığını gösterdi. Bu, amnezik hastaların normal test deneklerinden daha yavaş olmasına rağmen yeni semantik bilgiler öğrenebileceğini gösterdi.

Cochrane, gerçek öğretim oturumlarını hatırlayamasa da, kendisine sunulan bilgileri (üç kelimelik cümleleri) aklında tutabildi. Bu, epizodik ve semantik hafızanın birbirinden bağımsız olduğunu gösterdi, çünkü Cochrane'in epizodik hafızası sağlam değildi, ancak bildirimsel hafızası hala doğru bir şekilde çalışıyordu. Bu bulgular, epizodik bellek olmasa bile semantik bilgi edinmenin mümkün olduğunu göstermektedir.

Cochrane üzerine yapılan araştırmalar ayrıca amneziklerde hazırlamanın daha iyi anlaşılmasına yol açtı. Hazırlama, bir kişinin yanlış beyanlar altında bilgilere maruz bırakılmasını içerir. Bu bilgi, daha sonraki bir dönemde, önceki hazırlamanın hatırlama kabiliyetini iyileştireceği umuduyla geri çağrılır. Cochrane ile ilgili olarak, araştırmacılar başarılı hazırlamanın hem semantik hem de epizodik bellekten bağımsız olduğunu buldular. Bu nedenle, epizodik ve semantik hafıza, stokastik bağımsızlık gösteriyor olarak tanımlanır ve Cochrane'in bazı kelimeler onun için diğerlerinden daha önemli olduğudan dolayı bilgiyi tuttuğunu reddeder.

Cochrane'in semantik öğrenmesi üzerine yapılan çalışmalar, amnezik hastalarda başarılı semantik öğrenmeyi teşvik etmek için gerekli olan koşullara ilişkin içgörü de sağlamıştır. Araştırmacılar, amneziklerin yeni bilgi edinme yeteneklerini en üst düzeye çıkarmanın, daha önce öğrenilen bilgilerin hastaların sonraki bilgileri doğru bir şekilde hatırlamasını engellediğinde ortaya çıkan girişimi en aza indirme çabalarını gerektirdiğini buldu. Müdahalenin, amneziklerde başarılı anlamsal öğrenmeyi önemli ölçüde engellediği bulgusu, daha önceki deneylerin neden başarısız olduğunu, çünkü müdahaleyi en aza indirmek için çaba göstermediklerini açıkladı.

Cochrane ile ilgili daha ileri çalışmalar, amnezi hastalarının hazırlama ile edinilen bilgilerden daha karmaşık olan bilgileri öğrenme olasılığını test etti. Araştırmacılar, hastaların günlük görevleri tamamlamaya uygun bilgileri öğrenip öğrenemeyeceğini de inceledi. Yapılan bir çalışma Cochrane'in bir masaüstü bilgisayarı çalıştırmayla ilgili kelimeleri öğrenebileceğini gösterdi; daha ileri çalışmalar, Cochrane'in bir mikrobilgisayarda temel programlama görevlerini yerine getirebildiği ölçüde bilgisayarlarla ilgili komutları gerçekten öğrenebileceğini ortaya koydu.

Ancak Cochrane'in bu daha karmaşık bilgiyi öğrenmesi aşırı spesifikti. Görevleri hakkında genel sorular sorulduğunda Cochrane, bilgisayarlar hakkında edindiği yeni bilgilerin arkasındaki anlamı açıklayamadı. Benzer şekilde, öğrendiği komut talimatları biraz değiştirilirse, Cochrane programlama görevlerini gerçekleştiremezdi. Bu, Cochrane'in öğrendiği bilgilerin arkasındaki anlamı öğrenmediğini ve yalnızca basit uyaran tepki bağlantıları oluşturduğunu yansıtır. Cochrane'in amnezisi bu nedenle hem bilgi kaybını hem de birbirine bağlı bir bellek yaratmak için bilginin entegrasyonuna izin veren süreçlerin bozulmasını içeriyordu. Bununla birlikte, Cochrane, şiddetli anterograd amnezinin, bireylerin hazırlamadan öğrenilen bilgilerden daha karmaşık olan bilgileri akılda tutmasını kısıtlamadığını gösterdi.