Litvanya Tatarları

Litvanya'daki Tatarlar, Türk ve Moğol boylarının torunlarıdır. Ataları Altın Orda ve Kırım Hanlığından gelen göçmenlerdi. Tatarların artık kendi devletleri yok, ancak etnik kültürlerini, ulusal ve dini kimliklerini koruyabildiler. Litvanyalı Tatarların çoğu Sünni Müslümanlardır. Ruhani merkez müftülüğü, 1998 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından restore edildi. Bugün Litvanya Tatar camileri Nemėžis, Keturiasdešimt Totorių köyü, Raižiai ve Kaunas'ta faaliyet göstermektedir. İkinci Dünya Savaşı'ndan önce Litvanya'da altı cami vardı ve bunlardan üçü yıkıldı.

14. yüzyılda Litvanya Büyük Dükalığı geniş bir alanı kapladı ve doğudaki sınır Tatar topraklarına yakındı. İki millet arasında yoğun bir iletişim vardı. İlk Tatarlar, 1319-1320'de Haçlılarla yapılan savaşlarda müttefik olarak Litvanya Büyük Dükalığı'na geldiler. Daha sonra Büyük Dük Vytautas, bazı Tatar ailelerini Litvanya'ya davet etti. Tatarlar Trakai, Vilnius ve Alytus'tan çok uzak olmayan bölgelere yerleştiler. Yüzlerce Tatar askerinin aileleri ve eşyalarıyla birlikte 14. yüzyılın sonunda Litvanya Büyük Dükalığı'na geldiğine inanılıyor. Gelenlerin arasında bir dizi soylu Tatar da vardı.

Litvanya Tatarları, kendi askeri oluşumlarına sahip oldukları için iyi bilinirler. Başlangıçta, onlara Bayraklar, daha sonra - ilk Litvanya sınır ordusu olarak kabul edilen Ön Muhafız Alayları denir. Yüzyıllar boyunca Tatarların ana faaliyeti askeri ve diplomatik hizmette hizmet etmekti.

Tatarlar Vytautas'ın kişisel muhafızlarını oluşturdular ve onunla birlikte 15 Temmuz 1410'da meşhur Grunwald Muharebesi'ne katıldılar. Dük ile özel bir ilişki nedeniyle vergiden muaf tutuldular. İyi hizmet için toprak ve malikanelerle ödüllendirildiler. 18. yüzyılın sonundan 20. yüzyılın ortalarına kadar 50'ye kadar Tatar general çeşitli Litvanya ordularında görev yaptı.

Zamanla Litvanyalı Tatar meslekleri değişti. 20. yüzyılın başlarında Tatarlar arasında doktorlar, bilim adamları, sanatçılar ve serbest mesleklerin temsilcileri ortaya çıktı. Bazıları dünyada yaygın olarak tanındı.

Litvanya Tatarları, ikinci vatanları haline gelen ülkeye sadakatlerini sürdürerek, Litvanya Büyük Dükalığı'nın istisnasız bütün savaşlarına, 1794, 1831 ve 1864 ayaklanmalarına ve Litvanya bağımsızlık savaşlarına da (1918-1920) katıldılar. Yüksek bir Litvanyalı Tatar subayı olan Albay Alexander (Süleyman) Chaleckis, yeniden doğan Litvanya ordusunun kurucularından biriydi. Savaşlar arası dönemde Litvanya Cumhuriyeti'nde yaklaşık bin Tatar yaşıyordu.

Litvanya'da Kaunas ve Raižiai'de merkezleri olan iki cemaati vardı. 1930'da Grunwald Muharebesi'nin 520. yıldönümünü anmak için Litvanya'nın geçici başkenti Kaunas'ta yeni bir tuğla cami açıldı. İnşaatı için önemli destek o zamanki Litvanya Hükümeti tarafından sağlandı.

Şu anda Litvanya Cumhuriyeti'nde yaklaşık 3.000 Tatar yaşıyor. Bugün, Litvanya Tatarlarının çoğu Alytus, Kaunas ve Vilnius illerinde yoğunlaşmıştır. Devletin yaşamı üzerindeki etkileri, Vilnius'un merkezindeki Totorių Caddesi ve Vilnius'un eski Lukiškės banliyösünde kanıtlanmıştır.

1988'de Litvanya Tatar Kültür Dirilişi Derneği kuruldu. Amacı, Tatarların sosyal yaşamını koordine etmek, dua evinin yeniden inşasına özen göstermek ve kültürü beslemekti. Şu anda Litvanya'da faaliyet gösteren yaklaşık 20 Litvanya Tatar kamu kuruluşu (dernek) bulunmaktadır.

1996 yılında Litvanya Tatar Toplulukları Birliği kuruldu. Faaliyetleri arasında Litvanya Tatar kültürünü teşvik etmek, tanımak ve yaymak yer alıyor. Birlik etkinlikler düzenlemekte, devlet kurumları, özyönetim kurumları ve Polonya ve Beyaz Rusya'daki ilgili Litvanya Tatar kuruluşları, Kırım Tatar Ulusal Parlamentosu ile ilişkileri sürdürmektedir.

2009 yılında, tarihi hafızayı sürdürmek ve mirası korumakla uğraşan Büyük Vytautas Anıt Yapım Vakfı kuruldu. Litvanya'da birkaç Litvanya Tatarı Pazar okulu vardır.

Litvanya Tatarları mutfak geleneklerini sürdürdüler. Litvanya ve yurtdışındaki en meşhur yemekleri, "Šimtalapis" dolgulu, katmanlı bir kek. Kuzu ve dana etli Litvanya Tatarı köfte, etli balkabağı turtası (daha önce geleneksel olarak kullanılan kaz), törensel yuvarlak çörekler - jama, tatlı helvası da yaygın olarak bilinmektedir.