Konstantin Hierl

Konstantin Hierl (24 Şubat 1875 – 23 Eylül 1955) Nazi Almanyası'nın yönetiminde önemli bir figürdü. Nazi Partisi'nin bir Reichsleiter'ı olarak, Reich İşçi Servisi'nin (Reichsarbeitsdienst; RAD) başkanıydı ve Adolf Hitler'in iktidara gelmeden önce bir arkadaşıydı.

Hierl, Bavyera'nın Yukarı Pfalz bölgesindeki Neumarkt yakınlarındaki Parsberg'de doğdu ve Burghausen ve Regensburg'da ortaokula (Gymnasium) devam etti. 1893'te Harbiyeli olarak Bavyera Ordusu'na katıldı. 1895'te Teğmen rütbesini aldı ve 1902'de harp okulundan mezun oldu. 1909'da Yüzbaşı rütbesine terfi etti. Bavyera piyadesinde bölük komutanı olarak görev yaptı. Birinci Dünya Savaşı'nda, Batı Cephesinde savaşan Alman 6. Ordusunun bir parçası olan I Kraliyet Bavyera Yedek Kolordusu'nun genelkurmay üyesi olarak görev yaptı. Burada üst teğmen rütbesine ulaştı ve 1. ve 2. sınıf Demir Haç ve diğer nişanlarla ödüllendirildi.

Alman yenilgisi ve 1918 Kasım Devrimi üzerine, paramiliter Freikorps biriminin başına geçti. Hierl, Weimar Cumhuriyeti'nin ilk yıllarında Kara Reichswehr paramiliter güçlerinin örgütlenmesinde rol oynadı. Kısmen General Erich Ludendorff'un Birahane Darbesi'ne katılımına verdiği destek nedeniyle Eylül 1924'te Albay rütbesiyle ordudan terhis edildi. 1925'te, Hierl'in iki yıl sonra ayrıldığı Ludendorff'un aşırı sağcı Tannenbergbund siyasi topluluğuna katıldı.

Nisan 1929'da Nazi Partisi'ne (NSDAP) katıldı ve aynı yıl II. Organizasyon Departmanı'nın başına geçti ve Gregor Strasser'in yardımcısı olarak görev yaptı. 1930 federal seçimlerinde Reichstag parlamentosuna üye oldu. 5 Haziran 1931'de, Nazi Partisi'nin iktidara gelmesinden iki yıl önce, Hierl, sivil ve tarımsal inşaat projelerine hizmet sağlayan, devlet destekli bir gönüllü çalışma örgütü olan FAD'ın (Freiwilliger Arbeitsdienst) başına geçti. O zamanlar Avrupa'da, Büyük Buhran sırasında çok ihtiyaç duyulan istihdamı sağlamak için kurulmuş bu tür birçok kuruluş vardı.

Hierl, Parti Ocak 1933'te iktidara geldiğinde zaten NSDAP'nin üst düzey bir üyesiydi. Artık Nationalsozialistischer Arbeitsdienst veya NSAD olarak adlandırılan işçi örgütünün başı olarak kaldı. Adolf Hitler, güçlü bir emek hizmeti teşkilatı kurma emriyle onu, Franz Seldte yönetimindeki Reich Çalışma Bakanlığı'nda Devlet Sekreteri olarak atadı. Bakan Seldte'nin direnişiyle karşı karşıya kalan Hierl, 1934'te Reichskommissar rütbesinde Wilhelm Frick yönetimindeki Reich İçişleri Bakanlığına geçti. Hierl ayrıca Hans Frank'ın Alman Hukuku Akademisi'nin bir üyesi olarak seçildi. 11 Temmuz 1934'te NSAD, Reichsarbeitsdienst veya RAD (Reich İşçi Servisi) olarak yeniden adlandırıldı ve Hierl, II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar şefi olarak bu örgütü kontrol edecekti. Reich İşçi Servisi, biri erkekler (Reichsarbeitsdienst Männer - RAD/M) ve biri kadınlar için (Reichsarbeitdienst der weiblichen Jugend - RAD/wJ) olmak üzere iki ana bölüme ayrıldı. RAD, 40 Gau bölümünden (Arbeitsgau) oluşuyordu. 1936'da Reich İşçi Servisi, Hierl'in adını taşıyan model Hierlshagen köyünü (bugünkü Polonya'da Ostaszów) inşa etti. 1935'te Reich İşçi Lideri (Reichsarbeitsführer) ve 10 Eylül 1936'da Nazi Partisi'nin en yüksek ikinci siyasi rütbesi olan Reichsleiter'a terfi etti. Ayrıca 1936'da Altın Parti Rozeti ile ödüllendirildi. Hierl ayrıca 1943'te Portföysüz Bakan olarak atandı.

II. Dünya Savaşı sırasında, yüzlerce RAD birimi, ön cephedeki birliklere yiyecek, mühimmat sağlamak, hasarlı yolları onarmak ve uçak pistleri inşa etmek ve onarmak için uğraştı. RAD birimleri kıyı tahkimatları inşa etti (birçok RAD işçisi Atlantik Duvarı'nda çalıştı), mayın tarlaları döşedi, insanlı tahkimatlar yaptı ve hatta hayati bölgelerin ve savaş esiri kamplarının korunmasına yardım etti. Reich Çalışma Servisi'nin rolü, savaş destek işlevleriyle sınırlı değildi. Yüzlerce RAD birimi, uçaksavar birimleri olarak eğitim aldı ve Flak bataryaları olarak konuşlandırıldı.

24 Şubat 1945'te Hierl, Nazi Partisinin bir bireye verebileceği en yüksek nişan olan Alman Nişanı ile ödüllendirildi. Savaştan sonra yargılandı ve "büyük suçlardan" suçlu bulundu. Hierl, bir çalışma kampında beş yıl hapis cezasına çarptırıldı. Erken tahliyesinin ardından 23 Eylül 1955'teki ölümüne kadar Heidelberg'de yaşadı.