Violet Jessop

Violet Constance Jessop (2 Ekim 1887 – 5 Mayıs 1971), 1912'de RMS Titanic'in ve 1916'da kardeş gemisi HMHS Britannic'in felaketle sonuçlanan batmalarından sağ kurtulmasıyla tanınan Arjantinli okyanus gemisi hostesi, anı yazarı ve hemşireydi. Ayrıca, 1911'de bir İngiliz savaş gemisi olan HMS Hawke ile çarpışan RMS Olympic gemisinde bulunuyordu. Bu çarpışmadan da sağ çıkmıştır.

2 Ekim 1887'de Arjantin, Bahía Blanca yakınlarında doğan Violet Constance Jessop, İrlandalı göçmen William ve Katherine Jessop'un en büyük kızıydı. Altısı hayatta kalan dokuz çocuktan ilkiydi. Jessop, çocukluğunun çoğunu küçük kardeşlerine bakmakla geçirdi. Çocukken, doktorlar tüberküloz hastalığından ötürü çok yaşayamacağı tahminlerine rağmen hayatta kaldı. Jessop 16 yaşındayken babası ameliyat komplikasyonları nedeniyle öldü ve ailesi İngiltere'ye taşındı, burada bir manastır okuluna gitti ve annesi denizde hostes olarak çalışırken en küçük kız kardeşine baktı. Annesi hastalanınca Jessop okulu bıraktı ve annesinin izinden giderek hostes olmak için başvurdu. 1908'de 21 yaşındayken, ilk hostes görevi Orinoco'daki Royal Mail Line'daydı.

1911'de Jessop, White Star Line gemisi RMS Olympic için hostes olarak çalışmaya başladı. Olympic, o zamanlar en büyük sivil yolcu gemisi olan lüks bir gemiydi. Jessop, 20 Eylül 1911'de Olympic'in Southampton'dan ayrılması ve İngiliz savaş gemisi HMS Hawke ile çarpışması sırasında gemideydi. Ölüm olmadı ve hasara rağmen gemi batmadan limana geri dönebildi. Jessop bu çarpışmayı anılarında tartışmamayı seçti.

Jessop, 10 Nisan 1912'de 24 yaşında hostes olarak RMS Titanic'e bindi. Dört gün sonra, 14 Nisan'da, Titanic'in çarpışmadan yaklaşık iki saat kırk dakika sonra battığı Kuzey Atlantik'teki bir buzdağına çarptı. Jessop, anılarında güvertede nasıl görevlendirildiğini anlattı, çünkü kendilerine verilen talimatları takip edemeyen ve İngilizce konuşmayanlara nasıl davranılması gerektiğine dair bir örnek olarak görev yapacaktı. Mürettebatı filikaları yüklerken izledi. Daha sonra 116 no'lu cankurtaran sandalına girmesi emredildi; ve tekne indirilirken, Titanic'in subaylarından biri ona bakması için bir bebek verdi. Ertesi sabah Jessop ve kazadan sonra hayatta kalanlar RMS Carpathia tarafından kurtarıldı. Jessop'a göre, Carpathia'da bir kadın, muhtemelen bebeğin annesi, tuttuğu bebeği elinden aldı ve ağlayarak tek kelime etmeden kaçtı.

Birinci Dünya Savaşı sırasında Jessop, İngiliz Kızılhaçı için hostes olarak görev yaptı. 21 Kasım 1916 sabahı, Ege Denizi'nde açıklanamayan bir patlama nedeniyle battığı sırada hastane gemisine dönüştürülen White Star Liner HMHS Britannic'de bulunuyordu. 2016 yılında batığa yapılan büyük bir dalış gezisinde, geminin bir derin deniz mayınına çarptığı tespit edildi. Bu, o dalışın belgesel filmi The Mystery of the Britannic'de gösterildi.

Britannic 55 dakika içinde battı ve gemideki 1.066 kişiden 30'u öldü. İngiliz yetkililer, gemiye ya bir torpido çarptığını ya da Alman kuvvetleri tarafından yerleştirilen bir mayına çarptığını varsaydılar. Hatta İngilizlerin kendi gemilerini batırmaktan sorumlu olduklarını öne süren komplo teorileri bile yayıldı.

Britannic batarken, Jessop ve diğer yolcular geminin kıçın altından cankurtaran sandallarını emen teknenin pervaneleri yüzünden neredeyse ölüyorlardı. Jessop, cankurtaran sandalından atlamak zorunda kaldı ve travmatik bir kafa travmasıyla sonuçlandı ve hayatta kaldı. Titanic'ten kurtulan diğer iki kişi olan Arthur John Priest ve Archie Jewell, gemideydi ve ikisi de hayatta kaldı.

Jessop, Savaştan sonra Red Star Line'da ve ardından Royal Mail Line'da tekrar çalışmadan önce White Star Line'da çalışmaya devam etti. Red Star'daki görev süresi boyunca, şirketin en büyük gemisi olan Belgenland ile dünya çapında iki gemi yolculuğuna çıktı. Jessop otuzlu yaşlarının sonlarında kısa süren bir evlilik yaptı ve 1950'de Suffolk, Great Ashfield'da emekli oldu.

Jessop, emekliliğinden yıllar sonra fırtınalı bir gecede Titanic'in battığı gece bir bebeği kurtarıp kurtarmadığını soran bir kadından telefon aldığını iddia etti. Jessop "Evet" diye yanıtladı. Telefondaki ses daha sonra "Ben o bebektim" dedi, güldü ve telefonu kapattı. Arkadaşı ve biyografi yazarı John Maxtone-Graham, büyük olasılıkla köydeki bazı çocukların ona şaka yaptıklarını söyledi. "Hayır, John, sana şimdi anlatmadan önce bu hikayeyi hiç kimseye anlatmamıştım" diye yanıtladı. Kayıtlar, 16 no'lu cankurtaran sandalındaki tek bebeğin, Edwina Troutt'a teslim edilen ve daha sonra Karpatya'da annesiyle yeniden bir araya gelen Assad Thomas olduğunu gösteriyor.