Opoya

Opolje ismi Slav, Sırp kökenlidir. Milisav Lutovac'a göre, isim "bir tarla çevresinde noktalı yerleşim yerleriyle ilgiliydi". İsim ayrıca Aşağı Silezya'da, Polonya'da - Opole, ve Rusya'da - Opolye'de de görülür .

Gora, toplu bir terimle, hem Goralıların yaşadığı Gora'yı (büyük kısmı Kosova'da, geri kalanı Arnavutluk ve Makedonya'dadır) hem de Arnavutların yaşadığı alt bölgesi Opolye'yi ifade eder. Sırbistan Bilim ve Sanat Akademisi'ne (1955) göre, Opolye'nin alanı yaklaşık 108 km2 idi buna karşın, Gora ise yaklaşık 500 km2 bir alana sahipti.. Güçlü ve soğuk rüzgarlardan yüksek sıradağlarıyla korunan Gora ve Opolye'de sert kışlar olmaz. Gora ve Opolye arasında doğal bir sınır yoktur ve Dragaš kasabasının kuzey kısmı da Opolye'nin bir parçası olarak kabul edilmiştir.

Opolye geleneksel biridir zupa içinde (ilçe) Şar Dağları yanında, güney Kosova'daki masifi Sredačka zupa, Sirinićka zupa, Gora ve Prizrenski Podgor. Opolye'nin batısında, hem Kosova'da hem de Arnavutluk'ta uzanan Lumë bölgesi bulunur.

Brodosavce köyleri, Kral III. Stephen Uroš'un 1330 tarihli bir düzenlemesinde geçmektedir. Zinovo kalesinin kalıntıları büyük olasılıkla Brodosavce'nin altında yer almaktadır. Brodosavce, Brut, Plajnik'te ortaçağ Sırp Ortodoks kilise ve manastırlarının kalıntıları bulunurken, bazı köylerde eski Sırp mezarlıkları vardır.

Sırp hükümdarlar Kral III. Stefen Uroş (1326) ve İmparator Stefan Duşan (1348, 1355) tüzüklerinde Opolye ve Gora köylerinin çoğundan bahsetmişler, bu da onların bu tarihlerden önce var olduklarını göstermektedir. Opolye, Orta Çağ boyunca Prizren'deki Kutsal Theotokos Kilisesi'nin bir kilise mülküydü.

1455'te Sırp Despotluğu'nun güney toprakları Osmanlılar tarafından ilhak edildi ve Rumeli beylerbeyliği olarak örgütlendi. Gora, en geniş anlamıyla, Prizren Sancağı'nın bir nahiyesi oldu. Osmanlı fethi, Adriyatik'i Ege ve Karadeniz'e bağlayan eski ticaret yollarının yollardaki güvensizlik nedeniyle önemini kaybetmesine ve yol kenarındaki kasaba ve köylerin büyümesinin durmasına neden oldu. 15. yüzyılda Opolye'yi bir nahiya olarak adlandıran hiçbir kaynak yoktur.

1591 tarihli Osmanlı defteri, Gora'yı yalnızca Sırpların yaşadığı, kuzeydeki Opolye'nin ise Arnavut nüfusu olduğunu kaydeder. 16. yüzyılın başlarında, Opolye ve diğer Šar župalar, Opolye'nin İslamlaşmasının başlangıcıyla işaretlenmiş bir dönem olan Kukli-Bey Opolje'de oturuyordu ve ölümünden sonra yerel köylülere topraklar verildi ve köylerin eteklerinde dağları kullandılar.

1955'te Lutovac, 16. yüzyılda Opolye'nin Slav nüfusunun kısmen İslam'ı benimsediğini ve kısmen başka yerlere göç ettiğini ve göçün yarattığı boşlukların Arnavut gelenler tarafından doldurulduğunu savundu. 2012'de Dumbrowski, Lutovac tarafından açıklanan durumun Opolye ve çevresindeki bölgede (ancak Gora'da değil) Slavca'dan Arnavutça'ya dil kaymasına yol açtığını ve Dumbrowski'nin savunduğu şeyin nedeninin Opoja Arnavutça lehçesinde Slav substrat etkilerinin kanıtı olduğunu savundu. . 1984'te Pulaha, 1591'de Opolye'deki çoğu Hristiyanın Arnavut isimlerine sahip olduğunu kaydetti; Dumbrowski, Opolye'nin Slavca'dan Arnavutça'ya geçtiği sırada, Dumbrowski'nin iddia ettiği şeyin Arnavut gelenlerin henüz tam olarak İslamlaşmadığını belirtmek için yorumluyor.

1945'ten [bir süre sonra] Opolye, Gora belediyesinin bir parçasıydı, ancak daha sonra bir belediye statüsü verildi (Gora halkının yaşadığı Gora'nın aksine, Arnavut nüfusu nedeniyle). Federal Yugoslavya Sırbistan Cumhuriyeti kanunu uyarınca 3 Kasım 1992'de kaldırıldı ve bunun yerine Prizren belediyesine katıldı. Gora belediyesi ve Opoja bölgesi Milošević döneminde ayrı kaldı.

Kosova savaşı (1999) sırasında, Opoja'dan gelen Arnavutlar, araba, kamyon ve traktörlerle komşu Arnavutluk'a kaçtı ve diğerleriyle birlikte, çatışmanın ardından evlerine döndüler. Savaştan sonra Opoja, Birleşmiş Milletler Misyonu (UNMIK) tarafından Dragaş belediyesini oluşturmak üzere Gora ile birleştirildi ve yeni idari birim Arnavut bir çoğunluğa sahip. Gora'da bulunan Dragaş kasabası, Dragaş belediyesinin hem Opoja hem de Gora bölgelerinin bölgesel ve belediye merkezidir.

Opolye'nin 19 yerellikteki nüfusu tamamen homojen Arnavut'tur. 1981 nüfus sayımına göre, Arnavutlar Opolye nüfusunun %99.9'unu oluşturuyordu (18.036'dan 18.003'ü). Opolye'nin etnik homojenliği, %99,8'inin Arnavut olarak ilan edildiği 1948, 1953 ve 1961 nüfus sayımlarından da anlaşılacağı gibi, çok daha öncesine dayanmaktadır. Opolye'nin 1961-1971'de 1.000'de 33'lük bir yıllık nüfus artışı ve 1971-1981'de 1.000'de 29.8'lik bir nüfus artışı vardı, bu da muazzam bir nispi aşırı nüfusu temsil ediyor (Arnavut nüfus patlaması); 1991 yılı tahminlerine göre, 1 kilometrekareye 173 kişi düşüyordu ve bazı köylerde, tümü kıt doğal ve ekonomik kaynaklara sahip koşullarda, 1 kilometrekareye 250 kişiye kadar düşüyordu. Çoğunluk İslam'ı kabul ediyor.