SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Gerald J. Toomer

Gerald James Toomer (23 Kasım 1934 doğumlu), antik Yunan ve Orta Çağ İslam astronomisi üzerine çok sayıda kitap ve makale yazmış bir astronomi ve matematik tarihçisidir.

Eskiden Cambridge Üniversitesi, Corpus Christi Koleji'nin bir üyesiydi ve 1959'da Brown Üniversitesi'ne "antik çağda matematik tarihi ve bu sistemlerin Arapça aracılığıyla Orta Çağ Avrupa'sına aktarımını" incelemek için özel öğrenci olarak taşındı. 1963'te Matematik Tarihi bölümüne katıldı, 1965'te doçent oldu ve 1980'den 1986'ya kadar kürsü başkanlığı yaptı.

Özellikle antik Yunan matematiği ve astronomi ile ilgilendi, Batlamyus'un eseri Almagest’in yeni bir açıklamalı İngilizce çevirisini ve Apollonius'un konik öğretisinin 5'ten 7'ye kadar olan ve yalnızca Arapça'dan (Beni Musa) bilinen kitaplarının bir çevirisini yayınladı.

Diocles tarafından yazılan Yanan aynalar üzerine (On Burning Mirrors, De speculis causticis) adlı eserin İngilizce çevirisini yayımladı. Frances Benjamin ile birlikte Campanus Nouariensis'in (1971) Theorica Planetarum adlı eserini düzenledi. Diğer şeylerin yanı sıra, Dictionary of Scientific Biography (Bilimsel Biyografi Sözlüğü)nde Apollonius, Hipparchus ve Ptolemy'nin biyografileri ve Hipparchus'un Babil astronomisi üzerindeki etkisi hakkında yazdı.

1984'ten beri Uluslararası Bilim Tarihi Akademisi üyesidir. 1985 yılında Guggenheim Fellow ödülü sahibi oldu. 2012 yılında British Academy'nin ilgili üyesi seçildi.

Diocles: On Burning Mirrors. The Arabic Translation of the Lost Greek Original. ed., with English translation and commentary by G. J. Toomer. Springer, Berlin, Heidelberg, New York 1976 (Sources in the History of Mathematics and Physical Sciences, 1). .

Apollonius: Conics, books V to VII. The Arabic translation of the lost Greek original in the version of the Banū Mūsā. In two volumes. Ed. with transl. and commentary by G. J. Toomer. Springer, New York, Berlin, Heidelberg, Springer (Sources in the History of Mathematics and Physical Sciences, 9). .

Ptolemy's Almagest, translated and annotated by G. J. Toomer. Duckworth, London & Springer, New York 1984. . Revised edn. Univ. Pr., Princeton, 1998, .

Hipparchus and Babylonian Astronomy. In: Erle Leichty, Maria de J. Ellis, Pamel Gerardi: A Scientific Humanist: Studies in Memory of Abraham Sachs. Philadelphia: Occasional Publications of the Samuel Noah Kramer Fund, 9, 1988.
Rey

Rey veya Şehr-i Rey (Farsça: شهر ری), İran'ın Tahran Eyaleti'nde şehir. Tahran kent sınırları içindedir ve Tahran şehrinin ilk kurulduğu yerdir.

Rhages adıyla Part İmparatorluğu'nun başkenti olan Rey şehri, Selçuklu dönemine dek İran coğrafyasının en önemli tıp ve bilim merkezlerinden biridir. Nizam'ul Mülk'ün emirleriyle eğitim için yapılan yeniliklerin başladığı ve en önemli gelişmelerin yaşandığı kenttir. Büyük Selçuklu Devleti'nin kurucusu Tuğrul Bey, 8 Ramazan 455 (5 Eylül 1063) yılında burada ölmüş ve yine burada gömülmüştür.

Rey şehri aynı zamanda Selçuklu İmparatorluğu'nun başkenti olmasıyla ünlüdür. 1194 yılında Harzemşahlar ile Irak Selçukluları arasında yapılan büyük savaş da burada gerçekleşmiştir. Savaştan sonra Harzemşahlar'ın idaresine geçen şehir, İran'da hüküm süren tüm devletler için önemli bir yerleşim merkezi olma vasfını korudu. İran sınırları içerisinde yer alan şehir, günümüzde Tahran şehri ile kuşatılmıştır.
Tom Duff

Thomas Douglas Selkirk Duff (d. 8 Aralık 1952) bir bilgisayar programcısıdır. Duff, Kanada'nın Toronto kentinde doğmuş ve Leaside'da büyümüştür. 1974'te Waterloo Üniversitesi Matematik Bölümü'nden mezun olan Duff, iki yıl sonra Toronto Üniversitesi'nde yüksek lisans diploması almaya hak kazanmıştır.

Duff, Lucasfilm'in Bilgisayar Araştırma ve Geliştirme Bölümü'ne girmeden önce New York Teknoloji Enstitüsü Bilgisayar Grafikleri Laboratuvarı ve Mark Williams Company'de çalışmıştır. Duff ve Thomas Porter 1984 yılında hazırladıkları "Sayısal Resim Harmanlama" adlı çalışmalarında yeni bir resim harmanlama yönteminden söz etmektedirler. Keith Packard'a göre bu çalışma, resim harmanlama konusunda yeni ufuklar açmıştır. "Porter-Duff harmanlaması" günümüzde sıkça kullanılmaktadır (bkz. XRender ve Glitz).

Duff daha sonra Bell Laboratuvarları'nda çalışmaya başlamış ve buradaki 12 yıllık kariyeri boyunca bilgisayar grafikleri, kablosuz ağlar ve Plan 9 konularına odaklanmıştır. Duff'ın son çalışmaları Unix benzeri bir işletim sistemi olan Plan 9 üzerinde yoğunlaşmıştır.

Sayısal resim harmanlama konusundaki çalışmalarından ötürü 1995 yılında Bilim ve Mühendislik Ödülü'yle onurlandırılmıştır. Bill Reeves'le birlikte geliştirdikleri Marionette üç boyutlu canlandırma sistemi ile 1997 yılında bu ödülü yeniden kazanmıştır.

Birleşik Devletler Patent Kurumu, Tom Duff ve Robert L. Cook tarafından geliştirilen "fotoğraf gölgeleme yöntemi"ne ait patenti 22 Ağustos 2006 tarihinde Pixar'a vermiştir.

Birleşik Devletler Patent Kurumu, Tom Duff ve Robert L. Cook tarafından geliştirilen "fotoğraf gösterim yöntemi"ne ait patenti 31 Ağustos 2006 tarihinde Pixar'a vermiştir.
Mammuthus columbi

Mammuthus columbi, günümüz Afrika fili gibi savanlarda ve otlaklarda yaşayan bir fil türüydü. Erkeklerin boyu 3,7 ila 4.0 m. ve ağırlığı 7 ila 9 ton arasındaydı. Spiral şeklindeki fildişleri 4,25 m uzunluğa kadar büyüyebiliyordu.
Ekşili pilav

Ekşili pilav, bir çeşit bulgur pilavıdır. Kastamonu mutfağında yapılmaktadır. Iğdır mutfağında yapılan ekşili pilav pirinç pilavıdır. İsmi aynı olsa da farklı bir pilavdır.
Ferruccio Valcareggi

Ferruccio Valcareggi (; d. 12 Şubat 1919 - 2 Kasım 2005), orta saha pozisyonunda görev yapmış İtalyan eski futbolcu ve teknik direktör.

Profesyonel futbolculuk kariyerine 1937 yılında Triestina kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Fiorentina, Milan, Bologna, Fiorentina, Vicenza, Lucchese, Brescia ve Piombino kulüplerinde oynadı.
Manş Tüneli

Manş Tüneli, İngiltere ile Fransa'yı denizden birbirine bağlayan Fransa ve İngiltere ortak yapımı bir demir yolu tünelidir. Manş Denizi'nin tebeşir kayalarından meydana gelen tabanında kolayca tünel açılabileceğini düşünen bir Fransız mühendis, 1802'de Dover Boğazı'nda iki kıyıyı birleştiren bir tünelin yapılmasını teklif etti. Napolyon tarafından beğenilen teklif savaş yüzünden askıya alındı. Bu tür teklifler 19. yüzyılda defalarca gündeme geldi. 1880'li yılların başlarında bazı özel kuruluşlar iki kıyı arasında bir Demiryolu tüneli yapmak için kazılara başladılar. Tünel 1800 m'ye ulaştığında basının, İngiltere'nin güvenliği açısından projenin tehlikeli olduğu hakkındaki kampanyaları yüzünden yapım durduruldu.

Fransa ve İngiltere hükûmetleri 1960'lı yılların ortalarında tünelin yapılması için tekrar anlaştılarsa da daha sonra yüksek maliyetleri gerekçe gösteren İngiltere, 1970'li yıllarda yapımı durdurdu. Bu süre içinde tünelin her iki taraftan 2,4 km'lik kısmı kazılmıştı. Manş Tüneli 1986'da tekrar gündeme geldi. Projenin maliyeti Fransız ve İngiliz firmalarından meydana gelen bir şirketler birliği tarafından çok sayıda bankadan borç alınarak ve hisse senedi çıkarılarak karşılandı. Dover ile Calais'yi birbirine bağlayan tünel 50.5 kilometre (31.4 mil) uzunlukta olup, 6 Mayıs 1994'te tünel açılışı yapıldı.

14.000 işçinin görev aldığı bu projede, milyonlarca metrik tonluk taş, toprak ve çamurun atılması için kazı makineleri kullanılmıştır. Bunlardan iki kazıcı ile kanalın iki ucundan kazmaya başlamıştır. Her biri bir lazer ışını yardımıyla yönlendirilmiştir.

Tünelin su altındaki bölümünün uzunluğu 38 kilometredir. Tünel, tünelin iki ucu arası karşılıklı sefer yapan arabalı trenler, Londra, Paris, Brüksel ve Amsterdam arası sefer yapan Eurostar trenleri ve yük trenleri tarafından kullanmaktadır. Tünel, LGV Nord hattı ile Lille ve Paris'e, Lille'in doğusunda LGV Nord'dan çatallanan HSL 1 hattı ile Brüksel'e ve High Speed 1 hattı ile de Londra'ya bağlanır. Yüksek hızlı demiryollarını kullanmayacak trenler, tünelin bitiş noktalarının hemen ilerisindeki bağlantı hatlarıyla konvansiyonel hatlara geçiş yapar.
Dean Kiely

Profesyonel kariyerine 1987 yılında Coventry City kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Ipswich Town, York City, York City, Bury, Charlton Athletic, Portsmouth, Luton Town ve West Bromwich Albion kulüplerinde oynadı.
Jeffrey Zaslow

Jeffrey Lloyd Zaslow (6 Ekim 1958 - 10 Şubat 2012), Amerikalı yazar ve gazetecidir. The Wall Street Journal'da köşe yazarlığı yapmıştır.

Zaslow 1958'de Philadelphia'nın bir banliyösü olan Broomall, Pensilvanya'da Naomi ve Harry Zaslow'un dört çocuğundan biri olarak doğdu. Babası bir emlak yatırımcısıdır. Yahudi bir aileye sahipti. Son sınıfta öğrenci konseyi başkanı olduğu Marple Newtown Lisesi'ne gitti . Okul gazetesinde yazmasının yanında okul oyunlarında da yer aldı. 1980 yılında Carnegie Mellon Üniversitesi'nden yaratıcı yazarlık derecesi ile mezun olduktan sonra, profesyonel yazarlık kariyerine Orlando Sentinel'de başladı.

Eylül 2007'de, Carnegie Mellon Üniversitesi Profesörü Randy Pausch'un son dersine katıldıktan sonra, 2008'de yayınlanan Son Konuşma'yı yazmak için Pausch ile işbirliği yaptı. Pausch ve Zaslow'un 48 dile çevrilen kitabı, listede 110 haftadan fazla kalara New York Times'ın en çok satan 1 numarası oldu. Medyada Oprah Winfrey Gösterisi ve Diane Sawyer'ın ev sahipliğinde bir ABC özel programı yer aldı. ABD'de beş milyondan fazla basılmıştır.

Ames'ten Kızlar, Ames, Iowa'da birlikte büyüyen ve kırk yıl boyunca arkadaş kalan on bir kadın arkadaş grubu hakkında kurgusal olmayan bir kitaptır. Yayıncı (Gotham Books) tarafından "on bir kızın ve on kadının dönüştüğü ilham verici gerçek hikaye" olarak belirtildi. New York Times'ın en çok satanlar listesinde 26 hafta kaldı ve 3. sıraya kadar yükseldi.

2011'de Zaslow, Gabby Giffords ve kocası astronot Mark Kelly ile anılarını Gabby: A Story of Courage and Hope üzerinde işbirliği yaptı. Ocak 2012'de Zaslow, Michigan'da küçük bir kasabadaki bir gelinlik dükkânında geçen kurgusal olmayan bir anlatı olan Sihirli Oda: Kızlarımıza dilediğimiz aşk hakkında bir hikaye'yi yayınladı ve bir avuç gelinin ve ebeveynlerinin hayatlarını inceledi.

Zaslow ilk olarak Orlando Sentinel'de o gazetenin Florida dergisinde yazar olarak çalıştı. Daha sonra 1983'ten 1987'ye kadar Wall Street Journal'da ve 1987'den 2001'e kadar da Chicago Sun-Times'ta köşe yazarlığı yaptı.

Ulusal Gazete Köşe Yazarları Derneği tarafından iki kez 100.000'den fazla tiraja sahip bir gazetede en iyi köşe yazarı seçildi ve New York Gazete Yayıncıları Birliği'nden Seçkin Köşe Yazısı Ödülü'nü aldı. Sun-Times'ta çalışırken Zaslow, Will Rogers İnsani Yardım Ödülü'nü aldı. The Tonight Show, The Oprah Winfrey Show, Larry King Live, 60 Minutes, The Today Show ve Good Morning America gibi televizyon programlarında yer aldı.

Zaslow, Detroit'te WJBK televizyonunda bir TV haber spikeri olan Sherry Margolis ile evlendi ve üç kızıyla birlikte West Bloomfield, Michigan'da yaşamaktadır. Onun edebi ilhamı Gary Morris'ti. Zaslow hevesli bir koşucuydu.
Mustafa Necati Sepetçioğlu

1930 tarihinde Zile'de doğan Mustafa Necati Sepetçioğlu, ilk ve orta öğrenimini Zile'de tamamladı. Ardından İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü bitirdi. Çeşitli kurumlarda memurluk ve idarecilik yaptı. İlk romanlarında Malazgirt zaferinden başlayarak İstanbul'un Fethi'ne kadar olan Türk tarihini konu aldı, sonrakilerde ise Türkiye’de yaşanan toplumsal değişimi ve sonuçlarını anlattı.

Sepetçioğlu’nun tarihî romanlarının yanı sıra tiyatro oyunları da bulunuyor. Trampacılar adlı oyunu İstanbul Şehir Tiyatrosu’nda sahnelendi. Büyük Otmarlar adlı oyunu, önce İstanbul Üniversitesi Talebe Birliği Gençlik Tiyatrosu’nca sahneye konuldu, ardından Avrupa Üniversitelerarası Tiyatro Festivali’nde en iyi oyun seçildi. Gece Vaktinde Gün Dönümü ve Karanlıkta Mum Işığı adlı kitaplarıyla, 1980 yılında ‘Türkiye Milli Kültür Vakfı Kültür Armağanı’nı kazanan Sepetçioğlu, 1994’te İLESAM Üstün Hizmet Beratı aldı ve 1998’de Atatürk Dil-Tarih Kurumu Şeref Üyeliği'ne seçildi.1989 yılında Ve Çanakkale romanı ile Türkiye Yazarlar Birliği ödülünü aldı.
Boulevard

Boulevard, Fin rock müzik grubuydu. Grup 1983 yılında Kyösti Laihi ve Erkki Korhonen tarafından kuruldu. Grup daha çok kulüplerde ve barlarda sahne aldı. Başlamalarından sonra Matti Auranen ve Tuomo Tepsa gruba katıldılar. Grubun diğer üyeleri arasında Juha Lanu, Kari Vehkaluoto ve Jari Puhakka da vardı.

Grup 1987 yılında Brüksel şehrinde düzenlenen 32. Eurovision Şarkı Yarışması'nda Finlandiya'yı Vicky Rosti ile birlikte "Sata salamaa" adlı şarkıyla temsil etmiştir. Yarışmada 15. olmuştur. Grup bir yıl sonra 1988 yılında Dublin şehrinde düzenlenen 33. Eurovision Şarkı Yarışması'nda Finlandiya'yı "Nauravat silmät muistetaan" adlı şarkıyla temsil etmiştir. Yarışmada 20. olmuştur.
Sōjutsu

Sōjutsu (槍術; "mızrak sanatı"), bir yari ile savaşılan Japon dövüş sanatıdır. Sōjutsu'nun popülerliğinin yüksekliği, 13. yüzyılın Moğol istilasından hemen sonra olmuştur.
Eugène Ionesco

Eugène Ionesco (Rumence: Eugen Ionescu, d. 26 Kasım 1909 – ö. 28 Mart 1994), uyumsuz tiyatronun önde gelen yazarlarından biridir. Sıradan durumların ötesinde bireyin var oluşundaki anlamsızlığı kendine özgü bir dille anlatmaktadır.

Resmi internet sitesine göre 1912, başka kaynaklara göre 1909 yılında Romanya'da doğan Ionesco'nun babası Rumen, annesi Fransız'dır. Çocukluğu Fransa'da geçen Ionesco anne ve babasının boşanmasının ardından 1925 yılında Romanya'ya döner. 1928 – 1933 yılları arasında Bükreş Üniversitesi'nde Fransız Edebiyatı okuyarak öğretmenlik sertifikası alan Ionesco, burada Emil Cioran ve Mircea Eliade ile tanışır.

1936 yılında Rodica Burileanu ile evlenerek sıra dışı çocuk öykülerini ithaf ettiği bir kız babası olur. 1938 yılında doktora çalışmasını tamamlamak için ailesiyle birlikte Fransa'ya döner. II. Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle Marsilya'ya taşınan aile, Fransa'nın özgürlüğe kavuşmasından sonra 1944 yılında Paris'e yerleşir.

1970 yılında Fransa Akademisi üyeliğine seçilen Ionesco, (accession speech, Fransızca) birçok ödüle de layık görülmüştür. Bunlardan bazıları: Tours Festivali Film Ödülü, 1959; Prix Italia, 1963; Society of Authors Theatre Prize, 1966; Grand Prix National for theatre, 1969; Monaco Grand Prix, 1969; Austrian State Prize for European Literature, 1970; Kudüs Ödülü, 1973; bunun yanında New York Üniversitesi ve Leuven (Belçika), Warwick (İngiltere), Tel Aviv (İsrail) üniversiteleri tarafından fahri doktora derecesine lâyık görülmüştür.

Genellikle Fransızca yazmasına rağmen Romanya'nın en çok gurur duyduğu isimlerden biridir. Rumenlerin bu konudaki temel kırgınlığının, gerçek adı olan Eugen Ionescu yerine isminin Fransızca söylenişi olan Eugène Ionesco olarak tanınması olduğu bilinir.
DirectPlay

DirectPlay, DirectX'in çok kullanıcı oyunlar başta olmak üzere birçok kişinin aynı anda birçok mesaj yolladığı ortamların yaratılmasını kolaylaştırmak için geliştirdiği bir iletişim protokolüdür. DirectPlay, sunucu-istemci (server-client) veya peer to peer tipi bir organizasyonda asenkron mesajlaşma, mesaj öncelikleri, paket birleştirme, kayıpsız gönderim veya paket şifreleme gibi olanaklar sunar ve DirectPlay Voice modülü sayesinde ses iletimini de mümkün kılar.

Sunucu-istemci tipi bir ağda birçok istemci (kullanıcı) bir sunucuya bağlanır. Burada her kullanıcı sunucuya diğer kullancılara yollamak istediği mesajları bir kez verir, sunucu ise bu mesajı gerekli kullanıcılara yollamakla yükümlüdür. Dolayısıyla, sunucunun büyük miktarda ağ kaynağına sahip olması gerekmektedir.

Peer to peer tipi bir ağda ise, her kullanıcı her istediği kullanıcıya mesajını teker teker yollar. Her ne kadar bu kullanıcı başına düşen ağ yükünü artırsa da, sistemin paylaştırılmış olması ve dolayısıyla çökmesinin çok daha zorlaşmış olması bir avantaj kabul edilmektedir, üstelik bu oyun yazarını bir oyun sunucusu kurma derdinden de kurtarır.

DirectPlay, mesajlaşma hizmetlerini muhtelif servis sağlayıcıları (service provider) kullanarak yapabilir. Genelde servis sağlayıcı TCP/IP olsa da bazı kullanıcıların ihtiyaçlarına göre Bluetooth veya modem de olabilir. Buna ek olarak, programcı isterse Microsoft'un sunduğu ayarlanabilir başarımlı TCP/IP servis sağlayıcısını kullanarak yazılımın değişik ağ koşullarında nasıl çalıştığını görebilir.

Unutulmaması gereken önemli noktalardan biri: DirectPlay, kullanıcı yaratılışı için kendi iç mesajlaşma sistemini kullanır. Dolayısıyla, yüksek öncelikli mesajlar yollandığında bu mesajlar o kullanıcıya "ilgili kullanıcı bağlandı" mesajından daha önce gelebilir.

"Normal" nesne bağlantısı kuruluduğunda, DirectPlayVoiceClient ve gerekiyorsa DirectPlayVoiceServer nesnelerini DCOM aracılığı ile yaratıp "normal" bağlantı nesnesine eklediğiniz anda ses bağlantısı kurulur. DirectPlay Voice, 1.2 kbit'den 64 kbit'e kadar değişik bant genişlikleri kullanan codecler ile birlikte gelir, ama maalesef dış codec kullanımı mümkün değildir. Sesin hangi kullanıcılara yollanacağı SetTransmitTargets metodu ile seçilir.

Görüldüğü üzere, DirectPlay ile çok hızlı bir şekilde NAT ve UPnP desteğine sahip, gerekiyorsa şifreleme kullanabilen ve hatta üç boyutlu ses alış verişi yapabilen uygulamalar yapılması mümkündür.
Ermeni Kıpçakçası

Ermeni Kıpçakçası ya da Ermeni harfli Kıpçak Türkçesi (Kendilerince χıpçak tili, բիզիմ տիլ bizim til, թաթարչա tatarça; Ermenice Հայ-ղփչաղերեն, Հայ-ղփչաղական լեզու, Հայատառ ղփչաղ), Eski Kıpçakçaya giren ölü bir Türk dilidir. Hristiyanlığın Gregoryen mezhebine mensup Ermenilerin ve Gregoryen Kıpçakların Orta Türkçe dönemine ait 16-17. yüzyıllarda batı Ukrayna'da Ermeni alfabesini kullanarak Kıpçak Türk dilinde meydana getirdikleri vakayinameler (kronikler), dini ve hukuki belgelerle bilinir.

Ermeni Kıpçakçası Türk dili tarihinde önemli bir yere sahiptir. Bu edebî dilin 1559-1664 yıllarından kalma eserleri daha eski 12. yüzyılın Codex Cumanicus dilinin devamı niteliğindedir. Ses bilgisi ve gramer özellikleri bakımından Karaimce, Kumanca, Urumca ve Kırım Tatarcasıyla büyük bir benzerlik göstermektedir.

16-17. yüzyıllarda başta Lvov ve Kamyanets-Podilski olmak üzere Ukrayna’da, Polonya’da, Romanya, Moldova, Kırım ve Türkiye’de bir buçuk yüzyıl boyunca rağbet gören Ermeni Kıpçakçası metinler 1521-1669 yıllarında Ermeni alfabesiyle, fakat Kıpçak dilinde düzenlenmiş ve günümüze kadar ulaşmış olan 112 yazılı eser yaklaşık 25-30 bin sayfaya ulaşmaktadır.

Ermeni Kıpçakçası ile kaleme alınmış eserlerden günümüze kadar gelebilenleri: Kiev’de (28 adet mahkeme defteri), Lvov’da (1 sözlük ve 26 farklı belge), Erivan’da (9 elyazması), Sankt-Peterburg’da (1 sözlük, velilerin yaşamlarını anlatan 1 kitap, 1 Zebur), Viyana’da (3 sözlük, 13 elyazması), Venedik’te (10 el yazması), Kraków, Varşova ve Vrotslav’da (11 elyazması), Paris’te (4 elyazması), Gerl’de (1 Zebur), Leiden’de (1 dua kitabı).
Nervan Tepe Höyüğü

Nervan Tepe Höyüğü ya da Nehirvan Höyüğü, Şırnak İl merkezinin güneyinde, Silopi İlçesi'nin 7 km. güneybatısında, Kavallı Köyü sınırları içinde yer alan bir höyüktür. Takyan Tepe Höyüğü'nden 3 km. mesafedeki höyük Şurik Deresi'nin doğu kıyısındadır. Tepe, 400 x 210 metre boyutlarında olup 16 metre yüksekliktedir.

Höyük, Smithsonian Enstitüsü ve ODTÜ TAÇDAM'ın mali desteğiyle ve Guillermo Algaze'nin yönetiminde bölgede 1989-89 yıllarında yapılan yüzey araştırmaları sırasında saptanmıştır. Daha sonra 2004 ve 2006 yıllarında G. Kobze ve ekibi tarafından bölgede yapılan yüzey araştırmalarında tekrar incelenmiştir.

Guillermo Algaze çalışmalarında yüzeyden toplanan çanak çömleğin analizinde Halaf Dönemi'ne dayanan tek bir kültür evresi belirlenmiştir. Kolbe ve ekibinin toplamalarında ise daha geniş bir buluntu yayılımına ulaşılmıştır. Buna göre nispeten az sayıda Halaf, Obeyd, Geç Kalkolitik Çağ ve Demir Çağı ile esas yoğun olarak Erken Asur Dönemi'ni temsil eden Habur çanak çömleği bulunmuştur.

Bölgedeki diğer Halaf yerleşimlerinde olan çanak çömlek buluntuları Nervan Tepe'de de bulunmaktadır. Bunlar az kum katkılı, ince hamurlu, tipik Halaf Dönemi boyalılarıdır. Boya rengi olarak kahverengi tonları kullanılmıştır. Dolayısıyla boyalı mallar tek renkli olarak sınıflandırılmıştır. Çanak çömlek dışında ezgi taşları, pişmiş kerpiç parçaları, geç dönem pipo parçaları ve çakmak taşı ele geçmiştir. Ayrıca MÖ 2. binyıl depolama küpleri bulunmuştur. Yüzey araştırması olmasına karşın duvar ve oval şekilli mezarlar olmak üzere mimari kalıntılar da saptanmıştır.

Nervan Tepe çalışmaları sonucunda yerleşme Güneydoğu Anadolu'dan çok Kuzey Suriye ile ilişkilendirilmiştir. Çanak çömlekler biçim ve bezeme olarak Sabi Abyad'ın Erken Halaf Dönemi mallarına benzemektedir.
Güldiyar Tanrıdağlı

Türk halk müziğini çokseslilik tekniğiyle yorumlayan çalışmaları ve bestelediği film müzikleriyle tanınır. Babam, Kapı, Baba, Yalı Çapkını gibi film ve dizilerin müziklerini yapmıştır.

5 yaşında iken ailesiyle Doğu Türkistan'dan Türkiye'ye geldi. Annesi Gülzade Tanrıdağlı'nın İstanbul'daki bale ve dans okulunda bale eğitimi gördü. İlkokuldan mezun olduktan sonra Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'ne bağlı İstanbul Devlet Konservatuarı'na girdi. Piyano bölümünde Nurferi Onur ve Perim Hamidoğlu'nun öğrencisi oldu. Orkestra ile ilk konserini 14 yaşında iken Can Okan ile birlikte MSGSÜ Genç Orkestrası eşliğinde Mozart'ın İki Piyano Konçertosunu seslendirerek verdi.

Konservatuvar öğrenimini tamamladıktan sonra konser piyanistliği alanında yüksek lisans için Avusturya'ya gitti. Universität Mozarteum Salzburg'un, Konser Piyanistliği Bölümü’nden mezun oldu. Yüksek lisans programında film müziği alanında da eğitim aldı. Aynı dönemde Salzburg Sead Dans Üniversitesi’nde dansçı ve klasik bale eğitmeni olarak görev yaptı.

Eğitimi sırasında Avusturya ve Türkiye başta olmak üzere çok sayıda konser verdi, albümlere katkıda bulundu. Katıldığı ulusal ve uluslararası yarışmalarda ödüller aldı. Ayrıca Çağdaş Bale Topluluğu’yla birlikte dans gösterilerinde yer aldı, festivallere katıldı.

Sekiz yıl Avusturya'da kaldıktan sonra Türkiye'ye döndü. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi ve Maltepe Üniversitesi konservatuarlarında öğretim görevlisi olarak çalıştı. 2015 Mayıs ayında Kalan Müzik etiketiyle "Rachmaninov Anatolian Project" adlı albümü çıkardı. Albümünde Rachmaninov'un eserlerini geleneksel Anadolu enstrümanları ile birlikte icra etti ve bu eserlerde bestecinin olası Tatar kökeninden gelen melodilerin izini sürmeye çalıştı.

2016'dan itibaren dizi, film ve belgesel müzikleri yaptı. Babam, Koca Koca Yalanlar, Kapı, Kurşun, Baba ve Yalı Çapkını müziklerini yaptığı, Ekşi Elmalar katkıda bulunduğu yapımlardan bazılarıdır..

Avrupa'daki konserlerini genellikle türküler çalarak bitiren sanatçı, üçü solo piyano için olmak üzere, çeşitli enstrümanlar için düzenlediği yedi türküyü 2018'de çıkardığı "Mülhem" adlı albümde biraraya getirdi. Çalışmalarında Doğu-Batı arasındaki sanatsal etkileşim üzerinde durdu ve düzenlemeleri ile Türk halk müziğinin dünya çapında yaygınlaştırmak için çalıştığını ifade etti.

2021 yılında şarkıcı Feryal Öney ile birlikte Çiçekçi Seyhan adlı bir tekli albüm çıkardı. Albüm Kadıköy'ün Feneryolu semtinde çiçekçilik yapan, cezaevinden çıkan eşi tarafından öldürülen Seyhan adlı çiçekçi kadının adını yaşatmak kadın cinayetlerine dikkat çekmek üzere hazırlanmıştır.

2023 yılında çellist Çağlayan Çetin ile birlikte "Rachmaninov Works for Cello & Piano" albümünü yayınladı. Albümdeki eserlerin ilk canlı seslendirmesi Süreyya Operası'nda verilen bir konserde gerçekleştirildi..
Agustín de Iturbide

Agustín de Iturbide. Meksika Bağımsızlık Savaşı sırasında başarılı bir siyasi ve askeri koalisyon kurdu ve 27 Eylül 1821'de Mexico City'nin kontrolünü ele geçirerek, Meksika için kesin bir bağımsızlık kazandı. Ayrılıktan sonra 1821'de Meksika'nın deklare Başkanı oldu. 1 yıl sonra Meksikayı Anayasal Monarşiye çevirerek 19 Mayıs 1822'den 19 Mart 1823'e kadar hüküm sürdü. Ayrıca Meksika'nın Bayrağını Tasarlayan ilk kişi olma unvanına sahiptir.

27 Eylül 1783 tarihinde Valladolid‘de zengin toprak sahibinin beşinci çocuğu olarak doğdu, Saints Cosmas and Damian adlı katedralde vaftiz edilerek Agustín ismini aldı. Ailesinin hayatta kalan tek erkek çocuğu olarak ailesinden kalan arazilerin başına geçti. Babası tarafından soyu Kastilya Kralı II. Juan Zamanında Basklı bir Seçkin Aileden Gelir.