Büyük Bahama

Grand Bahama, Bahamalar'ın en kuzeyinde yer alan adalarından birisidir ve Amerika Birleşik Devletleri'ne en yakın adasıdır. Florida Eyaleti'nden 90 km uzaklıktadır. Granda Bahama, Bahamalar ada zincirindeki yaklaşık 700 ada ve 2,400 adacık içinde beşinci en büyük adadır. Ada, yaklaşık olarak, batıdan doğuya 150 km ve kuzeyden güneye 20 km uzunluğundadır.

İspanyollar adaya, "Büyük Kumsallar" anlamına gelen Gran Bajamar adını vermişlerdir ve Bahamalar'daki adaların nihai isimleri, bu kelimeden türemiştir. Bununla beraber, adanın Lucaya (önceden Kolombiyalı olan) dilindeki adı “Bahama” idi. Grand Bahama’nın hemen hemen iki yüzyıllık varlığı bu “Büyük Kumsallar”ın –adayı çevreleyen mercan kayalığı tehlikeliydi ve bu durum, gemileri karaya oturttukları ve yağmaladıkları yer olan kayalıklara çeken korsanları etkilerken adanın (gemiler tarafından erzak tedariki maksadıyla rota dışı duruşlar dışında adayı çoğunlukla yalnız bırakan) İspanyol sahiplerine itici geldi- doğal yapısı tarafından yönetildi. İspanyollar, yerli Lucaya halkını köleleştirdikten sonra, adada az ilgi gördüler.

Adalara 1670 yılında Büyük Britanya tarafından sahip çıkıldı. Nihayetinde sorun kontrol altına alınmasına rağmen korsanlık, İngilizler’in yönetimi ele almasından sonra en azından yarım yüzyıl daha başarı sağlamaya devam etti.

Grand Bahama, sadece başkent West End’teki 200-400 civarında sürekli mukim ile göreceli olarak 19. Yüzyılın ortalarına kadar dinginliğini sürdürdü. 1834 yılında, Britanya İmparatorluğunda kölelik rejiminin sonlandırılmasından sonra eski Bahamalı köleler tarafından Pinder’s Point, Russell Town ve Williams Town şehirleri kuruldu. Ada Amerikan İç Savaşı boyunca, ablukadan kaçanların Federasyona kaçak mal sağladığı bir merkez olduğunda ekonomik aktivitede yaşanan kısa süreli bir patlamaya kadar az gelişmiş idi. İkinci kısa süreli kaçakçılık patlaması ABD’deki yasaklanma dönemi yılları boyunca vuku buldu.

20. yüzyılın ortalarına kadar, Grand Bahama nüfusu 500 civarındaydı ve ada Bahamalar’daki adaların en az gelişmişlerinden biriydi. Bununla birlikte, 1955 yılında Wallace Groves isimli Virginialı bir müteşebbis, Bahama Hükûmeti ile Freeport şehrini inşa etmek ve Grand Bahama Liman Yönetimini oluşturmak için yapılan Hawksbill Creek Anlaşması uyarınca yeniden geliştirmeye başladığı zaman ada, sonunda, sabit bir gelir kaynağı kazandı. Bir müddet sonra, Sir Jack Hayward’ın finansal yardımıyla, hırslı Edward St. George şirketi yeni sınırlara taşıdı.

Zengin Amerikalılar için turist güzergâhı olma konusunda Küba’nın başarısını görmek St. George’u Grand Bahama’nın benzer bir tarzı geliştirmesi konusunda heveslendirdi. St.George’un şehre, kurulduktan sonra bir liman, daha sonra bir havaalanı (dünyadaki en büyük kişiye özel havaalanı) ve 1962 yılında Lucaya Limanı turist merkezini kazandırmasıyla şehir hızlı bir şekilde büyüdü. Grand Bahama, Bahamalar’daki nüfusu en çok olan ikinci ada oldu (2004 yılında 50,000’den fazla).).

Turizm, ada ekonomisinin başlıca dayanağıdır. Lucaya Limanı’ndaki mesire yeri ve yolcu gemilerinin ziyaretleri, bu aktivitenin esas kısmını oluşturmaktadır. Grand Bahama’nın turizm sektörü, Vopak’a ait yakıt ikmal tesisi ve kısmen Hong Konglu şirketler grubu Hutchison Whampoa ile Grand Bahama Liman Yönetimi’ne ait bir aktarma/konteyner limanı tarafından tamamlanmıştır. Adada, aynı zamanda, taş ocağı işletmeleri ve büyük bir gemi sığınağı da bulunmaktadır.

Adada iki havaalanı vardır: Freeport’ta Grand Bahama Uluslararası Havaalanı ve West End’te West End Havaalanı. Grand Bahama Uluslararası Havaalanı daha büyüktür. West End Havaalanı ise çoğunlukla kargo uçaklarına hizmet sunmaktadır.

Grand Bahama, idari gayelerle üç bölgeye ve yedi ilçe faaliyet alanına bölünmüştür. Her bölge bir konsey başkanı tarafından, her ilçe faaliyet alanı veya ilçe ise başkan tarafından işletilmektedir. 1996 tarihli Bahamalar Yerel Yönetim Kanunu’na göre Grand Bahama’nın üç bölgesi bulunmaktadır.

West End, en eski kasaba, en batıdaki yerleşim yeri ve Grand Bahama adasının başkentidir. Yasaklanma dönemi boyunca alkollü içeceklerin kaçakçılık limanı olarak şöhret bulmuştur.

Şehir, 1950’lerde Jack Tar marina ve kulübüne ev sahipliği yapmıştı. Bununla birlikte, yıllar geçtikçe marina bakıma muhtaç hale geldi ve bütün West End şehri burası vasıtasıyla Grand Bahama’ya küçük çaplı ekonomik ithalatlar yaptı. 2011 yılında marina, burayı "Eski Bahama Körfezi" olarak yeniden adlandıran bir grup tarafından bütünüyle satın alındı.