Willis Reed

Willis Reed Jr. (d. 25 Haziran 1942 - ö. 21 Mart 2023) Amerikalı profesyonel basketbolcudur. Tüm NBA ligi kariyerini New York Knicks'de geçiren yıldız oyuncu, 1982 yılında Basketball Hall of Fame'e girme başarısı göstermiştir.

Hico, Louisiana'da doğdu ve Knicks'in çok kötü performans sergilediği yıllarda Bernice yakınlarındaki bir çiftlikte büyüdü. 1955-56 ve 1966-67 arasındaki 12 sezonda sadece bir sezon Knicks galibiyet oranı fazla şekilde ligi tamamlamıştı. 1956'dan 1966'a kadar Knicks dokuz kez grubunu sonuncu tamamladı ve 1959 ile 1966 arasında yedi sezon play-off oynayamadı. 1963-64'da Knicks 22-58'lik galibiyet oranı ile Doğu Konferansı'nı sonuncu tamamladı.

Kolej Ligi'nde oynadığı Grambling'de, Reed son senesinde 2.280 sayı attı ve maç başına 26.6 sayı atarak 21.3 rebound aldı. Bu sayede okuluna NAIA şampiyonluğu ve üç kez de GüneyDoğu Konferansı Şampiyonluğu kazandırdı. 1964 NBA Draftı'nda Knicks tarafından 10. sırada seçildi ve kısa sürede sert ve etkili oyunu ve fizik gücü ile sahanın iki tarafında da takımının önemli oyuncusu oldu.

Reed, Knicks'e katılması ile takımına önemli katkı yapmaya başladı. Mart 1965'te Los Angeles Lakers'a karşı 46 sayı attı. Bu Knicks tarihinde bir çaylak oyuncunun ulaştığı en yüksek ikinci sayıydı. O sezon için, NBA'i sayıda yedinci (maç başına 19,5 sayı) ve reboundda beşinci (maç başına 14,7) olarak tamamladı. Aynı sezon ayrıca All-Star seçildi ve NBA Yılın Çaylağı seçildi.

Reed ayrıca kariyeri boyunca oldukça başarılı playoff'lar performansı gösterdi. Bunun ilk ipuçlarını normal sezonda 20,9 sayı attığı 1966-67 sezonunda playoff'ta bu sayıyı 27,5 yükseltmesi ile gösterdi.

Knicks'deki ilk sezonunda "Power forward" pozisyonunda oynayan Willis Reed, daha sonradan pivot olarak oynamaya başladı. Aynı pozisyonda oynayan döneminin yıldızları Wilt Chamberlain ve Kareem Abdul-Jabbar gibi oyunculara karşı fiziksel olarak daha dezavantajlı olmasına rağmen, bu eksikliği fiziksel oyun stili ile kapadı ve sezonu sıklıkla çok iyi blok ve rebound sayıları ile tamamladı.

Ancak Knicks bir iki sezon daha zoluklar yaşadı ve bu dönemde kadrosunu takaslar ve draftlar ile sürekli geliştirdi. Bu süreç içinde belki de en önemli değişiklik, 1967-68 sezonunda Dick McGuire'ı Red Holzman ile koç olarak değiştirkmek oldu. Knicks McGuire ile 15-22 iken, Holzman ile 28-17'lik galibiyet oranı ile ligi tamamladı. New York, 43-39'luk bu oranı ile 1958-59 sezonundan beri ilk kez galibiyet sayısı fazla şekilde ligi tamamladı.

Willis Reed, bu dönemde sürekli olarak her yıl NBA All-Star Maçı kadrosuna seçildi. Bu süre içinde Walt Bellamy'ye kadroda yer açmak için pivot yerine forvet pozisyonunda oynadı. İstatistiklerde başarılı sayılar yakalayan Reed, 1965-66 sezonunda ortalama 11.6 rebound ve 1966-67 sezonunda ise 14.6 rebound alarak ligin lideri oldu. Bu iki sezondan ikincisinde yeni pozsiyonuna alıştıktan sonra, maç başına ortalama 20.9 sayı atarak NBA'i bu kategoride sekizinci tamamladı.

1968-69'da New York sezona 6-10 ile başlamasına rağmen 54 maç kazandı. 19 Aralık'ta, Knicks Bellamy ve Howard Komives'i Detroit Pistons'a Dave DeBusschere karşılığına takas olarak gönderdi. Bu takas Reed için iki anlamda olumlu oldu. İlk olarak, DeBusschere pota altındaki yoğun çabası ile bu bölgedeki Reed üzerindeki baskıyı azalttı. İkinci ve daha önemli değişiklik ise, DeBusschere'ın asıl pozisyonunun forvet olması ile Reed tekrar daha etkili ve yararlı olduğu pivot pozisyonuna dönme imkânı buldu. Willis Reed bu değişiklik için "Takastan beri kendimi farklı biri olarak görüyorum. Asıl poziyonum pivot" şeklinde açıklama yaptı.

Takastan bir gün sonra oynanan maçta bu değişikliğin takım üzerindeki etkisi daha rahat anlaşıldı. Knicks, Pistons'u 135-87'lik skorla yendi ve bu 48 sayılık fark takım tarhinin en farklı galibiyeti oldu. 17 Aralık 1968'den 4 Ocak 1969'a kadar New York Knicks 10 seri galibiyet aldı. Daha sonra 25 Ocak ve 15 Şubat 1969 tarihleri arasında bir 11 maçlık galibiyet serisi daha yakaladı.

Savunmasını da güçlendiren Knicks, bunun sonucunda 1968-69'da rakiplerini ligin en düşük sayısı olan maç başına 105.2 sayıda tuttu. Reed'in ortayı kapaması ve Walt Frazier'in yaptığı baskı ile, Knicks sonraki beş-altı sezonun en iyi savunma yapan takımı oldu.

Reed, 1968-69 sezonunda maç başına 21.1 sayı attı ve toplamda 1,191 rebounda çıkarak takım tarihinin lideri oldu. Maç başına rabound sayısı ise 14.5 oldu.

1969-70 sezonunda, Knicks 60 maç kazanarak hem takım rekorunu kırdı, hem de 18 maçlık galibiyet serisi ile NBA'in bu alandaki en uzun serilerinden birine sahip oldu. Reed, Knick'in başarısında önemli rol oynadı ve 1970'te aynı sezon içinde NBA All-Star Maçı MVP'si, NBA normal sezon MVP'si ve NBA Playoff'lar MVP'si seçilen ilk oyuncu oldu. Aynı yıl, All-NBA ilk beşine ve NBA All-Defensive ilk beşine seçildi ve bunların yanında ABC'nin Yılın Sporucu ve Sporting News'in NBA MVP'si seçildi.

Reed'in en ünlü performanslarından 8 Mayıs 1970 tarihinde, Madison Square Garden'da Los Angeles Lakers'a karşı 1970 NBA Finalleri'nde yedinci maçtaki oyunu oldu. Kötü bir şekilde sakatlanması sonucu serinin altıncı maçında oynayamayan oyuncunun yedinci maça da çıkabileceğinin şüpheli olduğu açıklandı. Ancak takımlar ısınırken onun sahaya çıkması seyircileri çoşturdu. Maçın başlaması ile birlikte, Knicks'in ilk iki basketini iki şut denemesi ile attı ve maçta başkasayı atamadı. Ancak getirdiği heyacan ile Knicks takım olarak motive oldu. Özellikle takım arkadaşı Walt "Clyde" Frazier'in yıldızlaşarak 36 sayı attı. Knicks maçı 113-99'lik skorla kazanıde ve New York City ilk NBA Şampiyonluğu'nu kazandı. Daha sonraları Reed'in takımlar ısınırken sahaya yürüyerek girmesi Madison Square Garden tarihindeki en önemli görüntülerden biri olarak seçildi.

Knicks, 1970-71 sezonunu 52-30'lik galibiyet oranı ile tamamladı ve tekrar Atlantik Grubu'nun lider tamamladı. Sezon ortasında, Reed Cincinnati Royals'e karşı oynanan bir maçta Harry Gallatin'e ait bir maçta 33 rebound alma takım rekorunu egale etti. Reed gösterdiği performans ile bir kez daha All-Star Maçı kadrosunda kendisine yer buldu. Bu sezon için, maç başına 20,9 sayı atan ve 13,7 rebound yapmasına rağmen Knicks Doğu Konferansı Finali'nde Baltimore Bullets tarafından elendi. 1971-72'de Reed sol dizindeki sorundan dolayı istediği gibi performans sergileyemedi. Sezon başında iki hafta oynayamadı ve döndükten sonra da sakatlığı nedeniyle forma giyemedi ve sezonu toplamda 11 maç ile tamamladı.

1972-73 sezonununda Knicks normal sezonu 57-25'lik galibiyet oranı ile tamamladı ve ikinci NBA Şampiyonluğu'na ulaştı. Willis Reed'in iki sezon öncesine göre takıma etkisi daha az oldu. 69 maçlık normal sezon maçlarında ortalama 11,0 sayı attı. Playoff'larda Knicks, Baltimore ve Boston Celtics'i geçerek bir kez daha finalde Lakers ile karşılaştı. İlk maçı kaybettikten sonra, Knicks dört maç üst üste kazandı ve son maçını 102-93'le kazanarak bir kez daha şampiyon oldu. Reed bir kez daha NBA Finalleri MVP ödülünü kazandı.

Reed'in kariyeri sakatlıklardan dolayı kısa sürdü ve ligde 10. sezonu olan 1973-1974 sezonundan sonra aktif basketbol hayatını sonlandırdığını açıkladı. Kariyeri boyunca, Reed oynadığı 650 maçta maç başına 18,7 sayı attı ve 12,9 rebound aldı. Yedi kez NBA All-Star kadrosuna girdi.

Tüm başarılarından dolayı, 1982 yılında çok az basketbolcunun girebildiği Basketball Hall of Fame'e dahil oldu. Pek çok otorite tarafından Walt Frazier ve Patrick Ewing ile birlikte Knicks tarihinin en büyük oyuncularından biri olarak kabul edildi. 1997'de NBA'in 50. yılı anısına yapılan oylamada, lig tarihinin en iyi 50 oyuncusu (NBA's 50th Anniversary All-Time Team) arasına seçildi.

Reed, 1977-1978 yıllarında Knicks'i çalıştırdı ve takımı diğer sezonda 14 maç sonra bıraktı. Koçluğu dönemindeki galibiyet oranı 49-47 oldu. St. John's University'de gönüllü olarak asistan koçluk ve 1981-1985 arasında Creighton University'de baş antrenörlük yaptı. 1980'lerde ayrıca, Sacramento Kings ve Atlanta Hawks takımlarında da asistan koçluk yaptı. Şubat 1988'de, 1987-88 sezonunda, New Jersey Nets'e koç olarak getirildi ve 33-77'lik bir oran yakalayabildi. Daha sonra 1989-1996 arasında Nets'in Basketbol Operasyonları genel menejerliğini ve yardımcı başkanlığını yaptı. Genel menejerliği boyunca, 1990'larda takımı playoff'ların önemli takımları arasına sokan Derrick Coleman ve Kenny Anderson'i draft etti. Reed ayrıca 1992-93 ve 1993-94 sezonları Chuck Daly'i Nets'in koçluğuna getirerek takım içinde ufak çaplı bir darbe yapmıştır. 1996'da, Reed Basketbol Asbaşkanı olmuştur ve Nets'i şampiyonluğun önemli adaylarından biri yapmak için çalışmıştır. Ancak Nets 2002 ve 2003'te final oynamasına rağmen bu başarıya ulaşamamıştır.