Darevski engereği

Darevski engereği veya bilimsel adıyla Vipera darevskii, küçük bir zehirli engerek türüdür. Türkiye'nin Artvin ve Ardahan illeri ve Kuzeybatı Ermenistan'da görüldüğü rapor edilmiştir. Ayrıca muhtemelen Güney Gürcistan'da da yaşamaktadır.

Darevski engereği, nispeten küçük zehirli bir yılandır. Isırması ağrı yapar ve ısırılan bölgede şişmeye neden olur. Buna karşın yetişkinlerde hayati tehlike oluşturmaz.

Bu türde boyut, renk ve desen görünümünde eşeysel dimorfizm vardır. Dişiler için rapor edilen maksimum toplam uzunluk (vücut + kuyruk) 42.1 santimetredir. En büyük erkeğin toplam uzunluğu ise 25.8 santimetredir. V. darevskii'nin sırt rengi açık kahverengi veya grinin tonlarında olabilir. Yılanın üzerinde koyu kahverengi veya siyah zikzak desenleri vardır. Ayrıca derinin her iki tarafında tek sıra halinde küçük koyu lekeler bulunur. Göbek çok sayıda gri veya siyah noktadan oluşan bir desene sahiptir. Dişilerde göbek daha griyken, erkeklerde karın pulları neredeyse siyahtır ve beyaz lekeler vardır. Genel olarak, yetişkin erkekler dişilere kıyasla belirgin şekilde daha parlaktır. Dişiler daha kahverengi bir deri rengine ve daha az belirgin kahverengi desene sahiptir; yetişkin erkeklerin koyu, genellikle siyah bir deseni ve nispeten açık bir deri rengi vardır.

Diğer tüm yılanlar gibi Darevski engereği de yırtıcıdır. Kertenkeleler, küçük kemirgenler ve düz kanatlılar ile beslenir. Güçlü zehri nedeniyle, sindirim süreci çok hızlıdır. Çok tüylü sıçanları bile 4 ila 7 °C derece vücut sıcaklığıyla 3 günde sindirmektedir. Bu yılanların çok fazla yiyeceğe ihtiyacı olduğuna dair bir spekülasyon vardır.

Tür, ilkbaharda derisini değiştirdikten sonra Mayıs ayında çiftleşir. Dişiler sıcak mevsim boyunca yoğun bir şekilde beslenir ve Eylül'den Ekim'e kadar 4 ila 8 yumurta bırakır. Yavrular doğduklarında sadece 15–18 cm uzunluğunda (kuyruk dahil) ve yaklaşık 5 gram ağırlığındadır.

Yavrular yumurtadan çıktıkları iki hafta boyunca yumurta sarısında kalan besinleri tüketirler. Yemek yemeden büyürler ve 10-14 gün içinde gerçekleşen ilk hibernasyonlarına hazırlanırlar. Bebek engereklerin ilk kış uykularından önce yem olup olmadıkları bilinmemektedir. Genellikle yavru Darevski engerekleri yeni doğan Valentin kertenkeleleri ve küçük kın kanatlılar ile beslenir.

Darevski engereklerinin yaşadıkları dağ sırtları benzersiz iklim koşullarına sahiptir. Ermeni Yaylası'nın en soğuk ve en nemli bölgesini oluştururlar. Burada ortalama yıllık yağış yaklaşık 1.000 milimetredir. Temmuz ve Ağustos aylarının en sıcak ve en kurak aylarında bile, sıcak günler nemin yoğun şekilde buharlaşmasına ve bulut oluşumuna neden olur. Hemen hemen her akşam, sağanak yağışlar görülür ve çevre yeniden nemlenir. Gece sıcaklıklar düzenli olarak 4 ila 6 °C dereceye düşer. Sabah güneş ışınları doğuya bakan yamaçlara ulaşmadan ve engereklerin yaşaması için gerekli ısıyı sağlamadan önce yoğun sisi keser. Kuzeye bakan bazı kesimlerde, dağ sırtlarının su havzalarına ve zirvelerine yakın yerlerde kalan kar ve buzların bir kısmı asla erimez. Bu tür yamalar yılanlar için uygun değildir. Engereğin yaşaması için uygun kayalık birikintiler, 2300 ila 3000 metre rakımlı derin dağ vadilerinin güneye veya güneydoğuya bakan dik ve en sıcak yamaçlarıdır.

Yüksek dağlık morenler ve alpin çayırlarla çevrili ana kaya çıkıntıları, bu yılanın temel habitatıdır. Kaya birikintileri, yılanlara derin kış uykusuna yatmaları için ortam sağlar, ayrıca engereği aşırı ısınma, aşırı soğuma ve yırtıcılara karşı korur. Aynı zamanda kayalık tortularda engereğinin ana besin maddesi olan kaya kertenkeleleri (esas olarak Valentin kertenkelesi) ve küçük kemirgenler (Microtus ssp.) yaşar. Darevski engerekleri günlük yılanlardır ve gün boyunca, yaklaşık 26-28 °C olan optimal vücut sıcaklıkları korumak için genellikle kayalıklarda hareket ederler. Bu engereklerin doğal düşmanları hakkında çok az şey bilinmektedir. Bu yılanın kalıntıları, bir kayın sansarının (Martes foina nehringi) dışkısında bulundu.

Darevski engereklerinin yaşadığı dağ sırtları, yerel sakinler tarafından evcil sığırları otlatmak için düzenli olarak kullanılmaktadır. Günümüzde bu yılanın Ermenistan'daki yaşam alanının büyük bir kısmı Arpi Gölü Ulusal Parkı'na dahil edilmiştir.

Bu tür, 2009 yılında yapılan IUCN değerlendirmesine göre kritik tehlike altında (CR) olarak sınıflandırılmıştır. Bu durum, türün yayılım alanının 100 km2'den, yaşayış alanının ise 10 km2'den az olduğunun tahmin edildiğini göstermektedir. Yayılım alanı ciddi şekilde parçalanmıştır ve habitatının boyutunda sürekli bir düşüş olduğunu gözlemlenmiştir.