Pablo Iglesias Turrión

Iglesias, Madrid Complutense Üniversitesi'nde siyaset bilimi öğretim görevlisi iken, 2014 yılında Podemos'un genel sekreteri olarak aktif siyasete girdi. 2019 seçimleri sonrasında koalisyon ortağı olan partisiyle, 2020-2021 arasında başbakan yardımcılığı ve Sosyal Haklar ve 2030 Ajandası Bakanlığı görevlerinde bulunmuştur. 2021 yılında Madrid yerel seçimlerindeki başarısızlık nedeniyle partideki görevlerinden ayrılmıştır.

Adını 19. yy. İspanyol sosyalizminin babası olarak bilinen ve PSOE'nin kurucu liderlerinden Pablo Iglesias Posse'dan almaktadır. İşçi sendikası CCOO'nun avukatı olan Avukat Luisa Turrión ile iş müfettişi ve emekli tarih profesörü Javier Iglesias'ın oğludur. Dedesi, Frankocu İspanya döneminde idam cezasına çarptırılıp daha sonra aklanan Manuel Iglesias'tır.

Ailesiyle iki yaşından 13 yaşına kadar Soria kentinde yaşayan Iglesias, ebeveynleri ayrıldıktan sonra annesiyle Madrid'e dönmüştür. 14 yaşından itibaren İspanyol Komünist Partisi PCE'nin gençlik yapılanması Komünist Birliği isimli oluşuma katılmıştır. Küresel Direniş Hareketi isimli bir hareketin içinde küreselleşme-karşıtı hareketin bir parçası olmuştur.

1996-2001 yılları arasında Complutense Üniversitesi'nde hukuk ve 2004 yılında siyaset bilimi eğitimi almıştır. Doktora tezi 2000'lerin başlarında İtalya ve İspanya'daki küreselleşme-karşıtı hareket ve sivil itaatsizlik eylemleri üzerinedir. Avrupa'nın farklı üniversitelerinde sinemanın politika analizi ve psiko-analiz üzerine çalışmalar da yapmıştır. Çeşitli sivil toplum kuruluşları üzerinden Latin Amerika siyaseti ile ilgilenmiştir. Público, Kaosenlared, Diagonal, Rebelion.org gibi internet sitelerinde ve akademik dergilerde yazıları yayınlanan Iglesias, 2012'te Yolanda Diaz isimli politikacının danışmanlığını yapmıştır.

Televizyon deneyiminde ilk olarak 2003 yılında Tele K isimli televizyon kanalında La Tuerka isimli bir program yapmıştır. 2013-2019 arasında haftalık Fort Apache programının ardından El gato al agua isimli siyasi talk show'da konuşmacı olarak katılmıştır. Bu program Iglesias'ın ana-akım medyada görünürlüğünü sağlayarak kendisine bir ün kazandırmıştır.

2011-2012 İspanya protestoları kapsamında Öfkeliler hareketinin gelişiminde rol oynayan Iglesias, 2014 Avrupa Parlamentosu seçimleri öncesinde siyasi çalışmalarını hızlandırmış ve 14 Ocak 2014'te arkadaşlarıyla birlikte Mover ficha: convertir la indignación en cambio político (Karşı Hareket: Öfkeyi Siyasal Deişime Dönüştürmek) isimli bir manifesto yayınlayarak Podemos'un temellerini atmıştır.

2014 yılında yeni oluşan "Yapabiliriz" anlamına gelen Podemos partisinin lideri olan Iglesias, aynı yıl dört arkadaşı ile Avrupa Parlamentosu'na seçilmiştir. BU sürçte televizyon programlarına devam ederek görünürlüğünü artırmış ve siyasi söylemlerini geniş kesimlere duyurma şansı bulmuştur. Popülaritesi artan ve farklı bir siyasi lider imajı çizen Pablo İglesias'ın İspanya'nın iki-partili tıkanmış sisteminde bir alternatif arayan özellikle genç kesimlerin ilgisini çektiği görülmüştür. Bu açıdan benzer dönemlerde yükselişe geçen Yunanistan'daki SYRIZA partisi ve onun lideri Tsipras'a benzetilmiştir.

2015 yerel seçimlerinde çeşitli koalisyonların birleşimiyle ortak adaylar üzerinden büyük şehirlerde gösterdiği başarı, Podemos ve Iglesias'ın siyaset sahnesine yerleşmesini sağlamıştır. Aynı yıl Avrupa Parlamentosu'ndeki temsil görevinden ayrılmış ve 2015 genel seçimlerine yönelik çalışma başlatmıştır. Bu seçimlerde, %20 oy oranı ve 69 vekille ülkenin üçüncü büyük partisi olan Iglesias liderliğindeki Podemos, bir yandan parti içinde de eski-tür parti, delege ve liderlik yönünde eğilimlerin gelişmemesi yönünde iç tartışmalara sahne olmuştur. Bu süreçte partinin iki numaralı ismi Inigo Errejon ile Igleias arasında ayrım ortaya çıkmıştır. Parti içi tartımalar, Iglesias'ın maddi harcamalarıyla birleşerek ilerlemiştir.

2016'da kurulan Unidos Podemos isimli ittifakla farklı küçük parti ve oluşumlarla güç birliği yapan Iglesias, 13 Ocak 2020 tarihi itibarıyla, PSOE ile Podemos arasında kurulan hükûmette, 2030 Ajandası ve Sosyal Haklar Bakanı, Başbakan 2. Yardımcısı olmuştur. Bu ortaklık, daha önce eleştirdiği partiler ve parlamento düzeniyle işbirliği olarak görülüp eleştirilere maruz kalmıştır.