Salina, Sicilya

Salina üç topluluk arasında bölünmüştür: doğu kıyısında Santa Marina, kuzeyde Malfa ve güneybatıda Leni. Leni'den denize doğru Rinella köyü vardır. Leni köyünün yukarısında adanın merkezinde Valdichiesa bulunur. Diğer küçük köyler Capo Faro, Pollara ve Lingua'dır.

Salina'nın toplam yüzey alanı ‘dir. Özellikle volkanoloji açısından değerinden dolayı Dünya Miras Listesi'nde yer alır. Altı yanardağdan oluşur: en eskileri Pizzo di Corvo, Monte Rivi ve Capo Faro'ya yakındır ancak bunlar morfolojik açıdan zorlukla tanınırken Monte Fossa delle Felci yanardağ tabakası adalar ve Monte dei Porri en yüksek tepe olan her ikisi de neredeyse mükemmel şekilde korunmuştur. Adanın kuzeybatı köşesinde yarısı denize düşen küçük Pollara köyü yakınlarında deniz seviyesinin hemen üzerinde bir alt krater uzanır.

Salina'daki en son patlama yaklaşık 13,000 yıl önce adanın batı kesiminde oldu ve Pollara'nın yarım daire şeklindeki kraterini oluşturdu; faaliyeti esas olarak patlayıcıydı ve büyük süngertaşı birikintileri oluşturdu.

Endojenik faaliyetlerden geriye kalan tek şey "gurgling" adı verilen bazı volkanik sonrası fenomenler ve Pertuso'da bir termal kaynaktır. Gürleme fenomeni Rinella'da ve temelde su altı gazı (hidrojen sülfat) ve çıkan buhardan kaynaklanır. Bu fenomen en aktif halindeyken deniz-yatağını kaldırabilir.

Uzaktan bakıldığında Salina iki yuvarlak yüksek dağ ve pürüzsüz bir sahil şeridi ile tamamen yeşil görünür. Adada 400'den fazla farklı bitki türü yetişmekte ve üzüm, zeytin ve kapari yetiştirilmektedir.

Salina Aeolian adaları arasında Riserva Naturale del Fossa delle Felci e dei Porri olarak bilinen doğal bir koruma alanıyla çevreyi koruyan ilk adadır.

Adanın dağlık kesimleri eğrelti otları, kavaklar, kestane ağaçları ve kapari çalıları, dikenli armut kaktüsü dahil ve çeşitli meyve bahçeleri, zeytinlikler ve üzüm bağlarıyla tipik Akdeniz bitki örtüsü ile kaplıdır. Ada yalnızca Salina'da üretilen ünlü bir beyaz şarap olan Malvasia için özellikle dikkat çekicidir. Altın rengindedir ve yoğun, zarif tatlı bir bukete sahiptir. Üstün kaliteli düşük asitli zeytinyağı üretiminde de yerel bir canlanma yaşandı.

M.Ö. 4. yüzyıldan İmparatorluk Roma dönemine kadar uzanan bir Yunan yerleşimi bir zamanlar küçük Santa Marina kasabasının günümüzdeki yerinde bulunuyordu. Bu döneme ait bir dizi mezar daha iç kesimlerde keşfedildi. Adada çeşitli Yunan ve Roma kültürünün izlerine rastlandı.

Yunan Çağında adaya iki dağa "ikizler" olarak atıfta bulunan Yunanca bir isim olan "Didim" (Δίδυμη) adı verildi. Ada Tunç Çağı'na kadar iskan edilmişti ve geliştirildi ve sonraki bin yıl boyunca birçok kez terk edildi.

İkiz volkanlar arasında Valdichiesa olarak bilinen yerde Malfa ve Leni arasında bulunan ve 1630'da inşa edilen Madonna del Terzito tapınağı vardır. Salina'nın dini merkezi her yıl 23 Temmuzda ana bayram gününde hacıları çeker.

Salina'nın feribot ve deniz otobüslerinin hizmet verdiği Santa Marina ve Rinella adında iki limanı vardır. Hydrofoil servisi Napoli, Palermo, Reggio Calabria, Messina ve Milazzo'dan aktiftir.

Adadaki tüm köyleri bağlayan düzenli bir otobüs servisi vardır. Bir ana yol Lingua, Santa Marina, Malfa ve Pollara'yı birbirine bağlar; iki yanardağ arasından Leni ve Rinella'ya giden bir yan yol geçer.

Ada George Lautner'ın yönettiği 1970 yapımı Road to Salina (İtalya'da Quando il sole scotta ve Fransa'da La route de Salina olarak piyasaya sürüldü) filminin geçtiği yerdi. Christophe'un filmin müzikleri için yazdığı "The Girl From Salina" adlı bestesi Avrupa'da tek başına bir hit oldu. Parça daha sonra 2004 yapımı Kill Bill 2 filminde Quentin Tarantino tarafından kullanıldı.

1994 Michael Radford filmi Il Postino: The Postman, Messinli aktris Maria Grazia Cucinotta'nın rol aldığı film Procida adasında ve Salina'da çekildi.