Balina şarkısı

İspermeçet balinası, Gök balina ve Kambur balina gibi bazı balina türlerinin düzenli ve öngörülebilir ses kalıplarını tanımlamak için şarkı terimi tercih edilmiştir. Beste yapma alışkanlığı bulunan erkek kambur balinaların şarkılarının, insanların müzik geleneklerine çarpıcı benzerlikleri tespit edilmiştir.

Balina, yunus ve domuz balığı gibi deniz memelileri için ses ile iletişim, kara memelilerine göre daha gelişmiştir, çünkü diğer duyuları su içinde daha az etkindir. Görme duyusu, su ışığı emdiği için daha az etkindir. Koku moleküllerinin suya daha yavaş nüfuz etmesi nedeniyle, koku alma duyusu da az etkindir. Üstelik ses hızı, deniz seviyesindeki suda yaklaşık dört kat daha yüksektir. Deniz memelilerinin iletişim ve beslenmek için duyma duyularına gereksinimleri o kadar yaşamsaldır ki, çevreciler, hayvan hakları aktivistleri ve setolojistler, okyanuslardaki gemi, sonar ve deniz sismik araştırmaları nedeniyle artan ortam gürültüsü nedeniyle, hayvanlar için endişelenmektedirler.

Avustralyalı bilim insanları, 2004 ve 2007 yılları arasında kambur balinalar üzerinde yaptıkları çalışmalarda, özellikle erkek kambur balinaların dişilerini cinsel olarak etkilemek için kullandıkları sesleri ve uyarı seslerini inceleyerek, balinaların iletişim sistemini çözmeye başladılar. Avustralya'nın doğu kıyılarında kambur balinaların göçleri sırasında, 61 farklı gruptan 660 ses kaydedildi. 10 farklı sosyal seslendirme ayırt etmeyi umarken 34 ayrı tipte balina sesi kaydedildi. Bu veriler Amerika Akustik Derneği Dergisi'nde yayınlandı. Erkek kambur balinaların çıkardığı mırıltılar, bir dişi ile birlikte olma arzusunu; yüksek frekanslı çığlıklar, göç esnasında dişilere eşlik etmek için ortaya çıkan rekabet sonucu gerçekleşen anlaşmazlıklar olarak tanımlandı. En çok örnek toplanan vop sesinin ise çoğunlukla anne balinaların çocuklarıyla birlikte olduğunda duyulmasından yola çıkılarak, anne balinanın çocuğunu çağırma sesi olduğu tahmin ediliyor. Araştırma sonucuna göre, balina şarkısı bir dil olarak tanımlanamasa da, insan iletişimiyle açık benzerlikleri saptandığı açıklanmıştır.

İnsanlar havayı gırtlaklarından çıkararak ses üretirler. Gırtlaktaki ses telleri kapanıp açılarak havayı itmesinden sonra boğaz, dil ve dudaklar yoluyla farklı sesler üretilir. Balinagillerde ses üretimi bundan belirgin biçimde farklıdır. Balina ailesinin iki ana türünde ses üretimindeki işleyiş farklıdır. Dişli balinalar, tam olarak balina şarkısı sınıfına sokulabilecek düşük frekanslı ve uzun sesler çıkaramazlar. Bunun yerine, seri olarak yüksek frekanslı ıslık çalabilirler. İspermeçet balinası hariç tüm dişli balinalarda sesle ilgili iki fonik dudak vardır. Bu da iki bağımsız ses çıkarabilmelerini sağlar. Çubuklu balinaların ise fonik dudak yapısı yoktur. Ama ses üretmelerini sağlayan bir gırtlak yapısına sahiptirler. Gırtlaklarında ses telleri olmaması, bilimadamlarını şaşırtmaktadır. Çubuklu balinalar ses üretmek için soluk almak zorunda da değildirler. Yalnızca vücutlarındaki havayı dolaştırarak ses üretebilirler. Kranial sinüsleri de yine ses üretmelerine yardımcı olan organlarıdır.

İki tür balinanın, Kambur Balina ve Gök Balinaların Hint Okyanusu'nda bulunan bazı alt türlerinin, değişen frekanslarda seri ses tekrarları yaptıkları saptanmıştır. Bu balina şarkısı olarak tanımlanır. Su biolojisti Philip Clapham bu şarkıların "hayvanlar alemindeki muhtemelen en karmaşık olgu" olduğunu belirtmiştir.