Emek ispatı

Emek ispatı (, PoW), denial-of-service saldırıları ve bir ağ üzerinde bulunan spam mesajlar ile servislerin kötüye kullanımını, istemciden bir miktar iş yapmasını (genellikle bilgisayarın belirli bir süre işlem yapması anlamına gelir.) isteyerek önleme amaçlı ekonomik bir ölçüdür. Bu kavram, Cynthia Dwork ve Moni Naor tarafından 1993 tarihli bir dergi makalesiyle ilk kez ortaya konmuştur. "Emek İspatı" terimi ya da POW ilk kez Markus Jakobsson ve Ari Juels tarafından 1999 tarihli bir yayında literatüre kazandırılarak resmîleştirilmiştir. Emek ispatı sisteminin bir para birimine değer kazandırmak amacıyla kullanıldığı ilk örneklerden biri Solomon Adalarında kullanılan shell moneydir.

Bu sistemlerin önemli bir özelliği asimetridir: Yapılacak iş istemci tarafında nispeten zor (ama makul derecede); hizmet sağlayıcı için ise kolay denetlenebilir olmalıdır. Bu düşünce, CPU maliyet fonksiyonu, istemci bulmacası, hesaplamalı bulmaca veya CPU fiyatlandırma fonksiyonu olarak da bilinir. CAPTCHA ise bilgisayar yerine insanlara çözdürmeyi amaçlamasıyla bu fikirden ayrılır. Alan ispatı (PoSpace) önerisi ise CPU zamanı yerine belirli bir miktar bellek veya disk kullanımını ispatlayarak aynı prensibi esas alır. Bant genişliği ispatı yaklaşımları, kriptopara bağlamında tartışılmıştır. Sahiplik ispatı, belli bir verinin ispatlayanda tutulduğunun kanıtlanmasını amaçlar.

PoW sistemlerin spam mesaj problemi gibi bir hizmet engelleme sorununu gerçekten çözüp çözmediği tartışma konusudur; sistem, spam gönderen için spam eposta gönderimini verimsiz hale getirmeli ama aynı zamanda kötü niyetli olmayan kullanıcıların mesajlarını göndermelerine engel olmamalıdır. Diğer bir deyişle, gerçek bir kullanıcı eposta gönderirken herhangi bir zorlukla karşılaşmamalı ama bir e-posta spamcısı tek seferde birden fazla eposta gönderebilmek için yeterli miktarda işlem gücü harcamak zorunda olmalıdır. Emek ispatı sistemleri, Hashcash benzeri bir sistem kullanan bitcoin gibi daha karmaşık kriptografik sistemlerde temel olarak kullanılmaktadır .

Meydan okuma-karşılık verme protokolleri, istekte bulunan (istemci) ve sağlayıcı (sunucu) arasında doğrudan bir etkileşimli bağlantı olduğunu varsayar. Sağlayıcı bir soru seçer, belirli bir özelliğe sahip bir kümenin ögesi diyelim, istekte bulunan taraf kümeden gerekli cevabı gönderir ve bu cevap sağlayıcı tarafından kontrol edilir. Soru, sağlayıcı tarafından o anda seçildiğinden, zorluğu mevcut yüküne göre ayarlanabilir. Meydan okuma-karşılık verme protokolünün bilinen bir çözüme (sağlayıcı tarafından seçilen) sahip olması ya da sınırlı bir arama alanı içinde var olması halinde talep eden taraftaki iş sınırlı olabilir.

Çözüm-doğrulama protokolleri böyle bir bağlantıya sahip değildir: Sonuç olarak, talepte bulunan kişi tarafından çözüm aranmadan önce problem bu kişi tarafından ortaya konulmalı ve sağlayıcı hem problem seçimini hem de bulunan çözümü kontrol etmelidir. Bu tür şemaların çoğu Hashcash gibi sınırsız olasılıklı yineleme prosedürleridir.

Bilinen çözüm protokolleri, sınırsız olasılıklı protokollerden biraz daha düşük bir varyansa sahip olma eğilimindedir, çünkü dikdörtgen dağılımın varyansı, (aynı ortalamaya sahip) Poisson dağılımının varyansından daha düşüktür. Çeşitliliği azaltmak için genel bir teknik, çok sayıda örneğin ortalaması daha düşük varyansa sahip olacağından birden fazla bağımsız alt-soru(sub-challenge) kullanmaktır.

Bellek bağımlı:  Hesaplama hızı ana bellek erişimiyle (gecikme veya bant genişliği) sınırlıdır. Bu yüzden, performansın donanımdaki gelişmelere daha az duyarlı olması beklenir.

Ağ bağımlı:  İstemcinin az sayıda hesaplama yapması gerekiyor, ancak son hizmet sağlayıcısını sorgulamadan önce uzak sunuculardan bazı belirteçler toplaması gerekiyorsa kullanılır. Bu anlamda, iş aslında talepte bulunan kişi tarafından gerçekleştirilmez, ancak gerekli belirteçlerin elde edilmesinin gecikmesi nedeniyle gecikmelere neden olur.

Son olarak, bazı PoW sistemleri bir gizi, genellikle bir gizli anahtarı, bilen katılımcılara düşük maliyetli PoW'lar üretebilmelerine izin veren kısayol hesaplamalar sunar. Bunun sebebi, eposta listesi sahiplerinin yüksek bir maliyete maruz kalmadan her alıcı için damga üretebilmesidir. Böyle bir özelliğin istenip istenmediği kullanım senaryosuna bağlıdır.

Kısmi özet ters çevirme Bu çalışma, emek ispatı (PoW) fikrini formalize eder ve "bread pudding protokolünün bağımlı fikrini", "yeniden kullanılabilir emek ispatı" (RPoW) sistemini ortaya koyar. Hashcash gibi.

Bazı pratik amaçlar için yeniden kullanılabilir emek ispatları yapma fikri, 1999 yılında zaten gündeme gelmişti. Finney'in RPoW amacı, nominal değeri madeninden fazla olan para olarak kullanmaktı. Altın bir paranın değerinin, üretimi için gereken ham altının değeriyle desteklendiği düşünüldüğünde, bir RPoW jetonunun değeri, bir PoW jetonunun '' basılması '' için gerekli olan gerçek dünya kaynaklarının değeri ile garanti edilir. Finney'in RPoW sürümünde, PoW jetonu Hashcashin bir parçasıdır.

Bir web sitesi hizmet karşılığında bir PoW jetonunu talep edebilir. Kullanıcılardan gelen bir PoW jetonunun kullanılması, hizmetin; İnternet'e yönelik bant genişliği, hesaplama, disk alanı, elektrik ve yönetim yükü gibi temel kaynaklarının kullanımını sınırlandırarak, hizmetin anlamsız veya aşırı kullanımını engeller.

Finney'in RPoW sistemi, bir PoW sisteminden jetonları üretmek için gerekli olan işi tekrar etmeden rassal değiş-tokuşlara izin vermesiyle ayrılıyordu. Bir kişi bir web sitesinde bir "PoW" jetonu harcadıktan sonra, web sitesinin operatörü yeni harcanmamış bir RPoW jetonu için "harcanan" PoW jetonunu değiştirebilirdi, bu da RPoW jetonlarını kabul etmek üzere benzer şekilde donatılmış bir üçüncü parti web sitesinde harcanabilirdi. Bu, bir PoW jetonu '' basmak '' için gerekli olan kaynakları koruyacaktı. RPoW jetonunun sahtecilik karşıtı özelliği,  uzaktan onaylama ile garanti edilmişti. Aynı değerde yeni bir adet için kullanılan bir PoW veya RPoW jetonunu değiştiren RPoW sunucusu, ilgili tarafın hangi yazılımın RPoW sunucusunda çalıştığını doğrulamasına izin vermek için uzaktan onaylama kullanır. Finney'in RPoW yazılımı için kaynak kodu (BSD benzeri bir lisans altında) yayınlandığından, yeterince bilgili bir programcı, kodu inceleyerek, yazılımın (ve buna bağlı olarak, RPoW sunucusunun) eşit değerde harcanan bir jeton karşılığı haricinde hiçbir zaman yeni bir jeton vermediğini doğrulayabilir.

RPoW, güvenilen platform modülü (TPM) donanımında saklanan gizli anahtarlar ve TPM gizli anahtarlarına sahip üreticiler tarafından korunmaktadır. Bir TPM üreticisinin anahtarını çalmak ya da TPM yongasının kendisini inceleyerek anahtarı elde etmek, bu garantiyi bozar.

2009 yılında, Bitcoin ağı çevrimiçi oldu. Bitcoin, Finney'in RPoW'u gibi Hashcash PoW'a dayanan bir emek ispatı kriptoparasıdır. Ancak, Bitcoin'de çift harcama koruması, RPoW tarafından kullanılan donanım güvenilir hesaplama fonksiyonu yerine, para transferlerini izlemek için merkezi olmayan bir P2P protokolü ile sağlanır. Bitcoin, daha iyi güvenilirliğe sahiptir çünkü hesaplama ile korunmaktadır. Bitcoinler, bireysel madenciler tarafından Hashcash emek ispatı fonksiyonu kullanılarak "çıkarılır" ve P2P bitcoin ağındaki merkezi olmayan düğümler tarafından doğrulanır.

Birçok PoW sistemi, istemcilerin bir özet fonksiyonunu tersine çevirmek gibi işe yaramaz işleri yapmasını gerektirir. Bu, birçok kaynağın (özellikle istemcinin bilgisayarlarına güç veren elektrik) sadece para birimine güven sağlamak için kullanıldığı anlamına gelir. Bu kaynak harcamaları ile daha verimli olmak için, bazı alternatif paralar, gerçekleştirilen işin gerçekten yararlı olduğu bir PoW sistemi kullanır. Örneğin, Primecoin, istemcilerin belirli türlerde bilinmeyen asal sayıları bulmasını gerektirir, bunun da kullanılabileceği yan uygulamalar olabilir (bkz. Primecoin#Proof-of-work system).