Güven ve tedarik

Siyasi partiler arasındaki güven ve destek anlaşması, bir partinin veya bağımsız milletvekillerin hükümeti güven oyları ve bütçe oyları (tedarik) konularında desteklemesi anlamına gelir. Bu destek, ya lehte oy kullanarak ya da çekimser kalarak gerçekleştirilebilir. Ancak, partiler ve bağımsız milletvekilleri genellikle yasama tasarıları hakkında kendi politikalarına veya vicdani inançlarına göre oy kullanma hakkını saklarlar.

Koalisyon hükümeti, güven ve destek anlaşmasından daha resmi bir düzenlemeyi ifade eder. Bu durumda, küçük partilerden (yani en büyük parti dışındaki partilerden) üyeler kabinede ve bakanlık görevlerinde yer alır ve yasama tasarılarının geçmesi konusunda hükümetin disiplini prensibini uygulamaları beklenir.

Parlamenter demokrasilerinin çoğunda, parlamento üyeleri hükümet veya yürütme organı hakkında güven veya güvensizlik oylaması önerisi yapabilir. Bu tür oylamaların sonuçları, hükümetin mevcut parlamentodaki destek düzeyini gösterir. Güven oylaması başarısız olursa veya güvensizlik oylaması kabul edilirse, hükümet genellikle istifa eder ve diğer siyasetçilere yeni bir hükümet kurma fırsatı verir veya seçim çağrısı yapar.

Parlamenter demokrasilerin çoğunda, hükümetin kendi politikalarını uygulayabilmesi için yıllık bir devlet bütçesi, tahsisat yasası veya zaman zaman finansal önlemler gibi önemli mali tedbirlerin parlamentoda kabul edilmesi gerekmektedir. Bir tedarik yasasının başarısız olması, bir güven oylamasının başarısız olmasıyla eşdeğerdir.

Avustralya İşçi Partisi Gillard Hükümeti, üç bağımsız milletvekili ve bir Yeşil milletvekili ile yapılan güven ve tedarik anlaşmasının sonucu olarak 2010 federal seçimlerinde seçilen parlamentoda bir azınlık hükümeti kurdu.

2017 Britanya Kolumbiyası eyalet seçimlerinden sonra, Britanya Kolumbiyası Yeşiller Partisi, Britanya Kolumbiyası Yeni Demokrat Partisi'ni desteklemek için bir güven ve tedarik anlaşması yapmayı kabul etti. Görevdeki Britanya Kolumbiyası Liberal Partisi bir hükûmet kurmaya çalıştı, ancak YDP ve Yeşiller tarafından bir güven oylamasında yenilgiye uğradı.

2 Kasım 2018'de (2018 New Brunswick genel seçimlerinden iki aydan daha kısa bir süre sonra) yasama meclisi, İlerici Muhafazakarlar tarafından hükûmete güven duyulmadığını ilan etmek için taht konuşmasını değiştirecek bir önergeye 25-23 oy verdi. Daha sonra, Başbakan Brian Gallant başbakanlıktan istifa etme niyetini belirtti ve vali yardımcısına İM lideri Blaine Higgs'e bir azınlık hükûmeti kurma yetkisinin verilmesini tavsiye etti: "En kısa zamanda vali yardımcısına gidip ona şunu bildireceğim. Başbakan olarak istifa edecek ve onun onuruna Muhafazakar Parti liderinin bir hükümet kurmaya ve meclisin güvenini kazanmaya teşebbüs etmesine izin vermesini alçakgönüllülükle önereceğim." Halk İttifakı lideri Kris Austin, yeni hükûmetle "üzerinde anlaştığımız alanlarda" çalışacağını söyledi ve İlerici Muhafazakârları 18 aylık güven oyları konusunda destekleme sözünü yineledi. Yeşiller Partisi lideri David Coon, partisinin sorunlarının hükûmetin gündeminde olmasını sağlamak için Muhafazakârlarla çalışmaya başlayacağını söyledi.

1985 Ontario eyalet seçimlerinden yirmi iki gün sonra, Ontario İlerici Muhafazakar Partisi hükûmeti güven oylamasından sonra istifa etti ve Ontario Liberal Partisi, Ontario Yeni Demokrat Partisi'nin desteğiyle bir hükûmet kurdu. İki taraf arasındaki anlaşmaya "Antlaşma" adı verildi.

2016 genel seçimlerinden sonra, Fine Gael ve bazı bağımsızlar tarafından bir dizi politika taahhüdü karşılığında Fianna Fáil'den gelen güven ve tedarikle bir azınlık hükümeti kuruldu. Fianna Fáil, güven ve tedarik konusunda çekimser oylama kullandı, ancak Dáil veya Seanad'da önerilen herhangi bir yasa tasarısı lehine veya aleyhine oy verme hakkını saklı tuttu. Anlaşma 2018'in sonuna kadar sürecekti ve daha önce yenileme olasılığı ile bir Dáil'in beş yıllık maksimum vadesine uzatılacaktı. 12 Aralık 2018'de Fianna Fáil Lideri Micheál Martin, partisinin hükûmetin 2019 boyunca devam edebileceğini ve 2020'nin başlarında bir seçim yapılabileceğini garanti edeceğini söyledi.

2020 İrlanda genel seçimi 8 Şubat 2020 Cumartesi günü yapıldı. 14 Ocak 2020'de 32. Dail'in cumhurbaşkanı tarafından Taoiseach Leo Varadkar'ın isteği üzerine dağıtılmasından sonra seçime karar verildi.

Yeni Zelanda'da, ülkede kullanılan KÜT sistemi nedeniyle güven ve tedarik düzenlemeleri yaygındır. Güven ve tedarik sağlayan taraflar, diğer ülkelere göre daha belirgin bir role sahiptirler, destek partilerinden milletvekilleri genellikle Bakanlar Kurulu dışındaki bakanlıklara atanmaktadır. Yeni Zelanda, bu hükûmetleri oluşturmak için kullandığı prosedürleri Kabine El Kitabında kodladı.

John Key'in Ulusal Parti yönetimi ACT, United Future ve Māori Partisi ile yapılan güven ve tedarik anlaşması sayesinde 2008 yılında bir azınlık hükûmeti kurdu. 2005 yılındaki benzer bir düzenleme, Helen Clark'ın İşçi Partisi'nin Yeni Zelanda İlk ve Birleşmiş Gelecek'ten güven ve tedarik desteğiyle İlerici Parti ile bir koalisyon hükûmeti kurmasına yol açmıştı. 2014 seçimlerinden sonra Ulusal Parti; United Future, ACT Partisi ve Māori Partisi ile güven ve tedarik anlaşmalarına yeniden girdi. 2017'de Ulusal Parti, seçimlerde İşçi Partisi'nden daha fazla oy kazanmasına rağmen, Yeni Zelanda İlk, sol görüşlü Yeşil Parti'den gelen güven ve tedarik desteğiyle hükûmeti değiştirmelerine yardımcı olmak için İşçi Partisi ile koalisyon kurmayı seçti.

1977 ve 1978 arasında Jim Callaghan'ın İşçi Partisi, Liberal Parti ile Lib-Lab Paktı olarak bilinen bir anlaşmada, güven ve tedarik anlaşması sayesinde iktidarda kaldı. Buna karşılık İşçi Partisi, Liberal Parti için mütevazı politika tavizleri vermeyi kabul etti.