Simone Veil

Alman kontrolündeki Nice'te eğitimini alırken, iki SS'li tarafından sokak kontrolünde tutuklanıp Drancy'ye sevk edilmiş, erkek kardeşi Jean ve babası Litvanya'daki kampa gönderilmiş ve Simone onları bir daha görememiştir. Kız kardeşi Denise ise Lyon'da tutuklanıp Ravensbrück Toplama Kampı'na gönderilmiştir. Kendisi, annesi ve diğer kız kardeşi Madeleine Drancy'ye vardıktan iki ay sonra Auschwitz-Birkenau'nun alt kampı olan Bobrek Kampı'na gönderilmişlerdir ve Auschwitz'in kurtulmasına kısa süre kala Ocak 1945'te Bergen-Belsen kampına gönderilmişler (Simone Veil orada mutfakta çalışmıştır) ve annesi tifüsten orada ölmüştür(Mart 1945). Simone'nun bulunduğu kamp İngilizler tarafından kurtarılmış ve Simone 23 Mayıs 1945'te Fransa'ya dönmüştür. Böylelikle ailesinden sadece kendisi ve iki kız kardeşi kurtulmuştur.

Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nde Hukuk eğitimi gördükten sonra avukatlık yapmayı reddetmiş, hakimlik sınavına girip, başarılı olmuş ve 1974 yılında Valéry Giscard d'Estaing'in cumhurbaşkanı seçilmesi ardından kurulan Jacques Chirac ve Raymond Barre hükûmetlerinde Sağlık Bakanlığı yapmıştır (1974-1979) ve böylelikle Fransa Cumhuriyeti tarihinde ilk kadın sağlık bakanı unvanını almıştır, ayrıca Simone Veil 1974-1975 yıllarında kürtajın yasallaşmasını sağlayan kanunu Fransa Parlamentosu'nda bütün sert tepkiler ile ağır eleştirilere rağmen savunmuş ve kürtajın yasallaşmasını sağlayan bakan olarak tarihe geçmiştir. 1979'da Avrupa Parlamentosu'na seçilmesinin (1979-1984) ve Parlamento Başkanı (1979-1982) olmasının ardından bakanlık görevinden istifa etmiştir. 1993'te Sağın tekrar iktidar olmasıyla beraber Édouard Balladur Hükümeti'nde Devlet Bakanı unvanıyla beraber Sosyal İşler, Sağlık ve Şehir Bakanı olarak 1993-1995 yıllarında görev yapmıştır, hükûmetin iki numaralı ismi olmuştur. 1995 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Édouard Balladur'ü desteklemiş ancak Jacques Chirac'ın cumhurbaşkanı seçilmesiyle beraber kurulan Alain Juppé hükûmetlerinde yer almamıştır. 1998 yılında dönemin senato başkanı René Monory tarafından Anayasa Konseyi üyeliğine seçilmiştir, 2007 yılında görev süresi doluncaya değin üyeliği sürdürmüştür. 2008 yılından itibaren Académie Française 13 no'lu koltuğuna seçilmiştir.

Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nde tanıştığı Antoine Veil (1926-2013) ile 1946 yılında evlenmiş, üç oğlu olmuştur: Jean (d. 1947), Claude-Nicolas (1948-2002), Pierre-François (d. 1954).

Merkez çizgide yer alan ve Avrupa Birliği'ni her zaman model alan birisi olarak, Sosyalist iktidar döneminde 1992 yılında Fransa'da onaylanmış olan Maastricht Anlaşması'na ve UMP iktidarı döneminde 2005 yılında Avrupa Birliği Anayasası'na evet oyu vermiştir. 2007 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Nicolas Sarkozy'i destekleme komitesi başkanlığını üstlenmiş ve 2012 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde yine Sarkozy'e oy vermiştir. 2012 yılı itibarıyla Jean-Louis Borloo tarafından merkez ve merkez sağ çizgideki partileri bir araya getiren Bağımsızlar ve Demokratlar Birliği'ni desteklemektedir. Ayrıca Eşcinsel evliliğe karşı çıkmaktadır.

30 Haziran 2017 tarihinde 89 yaşındayken hayatını kaybeden Veil, ölümünden bir yıl sonra 25. Fransa cumhurbaşkanı Emmanuel Macron'un kararıyla, eşiyle beraber 1 Temmuz 2018 tarihinde Panthéon anıt mezarlığına defnedildi.