Türkköyü, Mesudiye

Türkköyü, eski başbakanlardan rahmetli Bülent Ecevit`in "40 yıllık hayalim" dediği "Köykent Projesi"nin uygulandığı 9 köyden birisi olmuştur. 2000 yılında T.C. Başbanlık ve Dünya Bankası desteği ile yürütülmeye başlanmış olan Proje kapsamında köyün altyapısı, içme suyu ve yolları ile ilgili önemli çalışmalar yapıldı. Bunların yanısıra köy konağı ve çocuk parkı inşa edildi. Ayrıca Köykente bağlı köylerdeki çocukların eğitimini sağlamak üzere atıl halde bulunan köydeki ilköğretim okulu yeniden inşa edilerek eğitime açıldı. Hayvancılıkla uğraşanlar için bazı teşvikler sağlandı. Kimi köylüler Köykent projesi kapsamında kurulan Kereste Fabrikasının sermayesine iştirak ederek yerel bir ekonomik kalkınma sağlamaya yönelik faaliyetlere giriştiler. Ancak, Köykent Projesi 2005 yılında başta Kereste fabrikasının zarar etmesi gerekçe gösterilerek durdurulması sonucunda bu hizmetlerin bir kısmı yarıda kalmış oldu.

Köyün adının "Türk" ibaresinden oluşması köyün kuruluş tarihinin çok eskiye dayandığını göstermektedir. Türkköyü ile ilgili tarihi ilk kayıtlara Osmanlı Arşivinden ulaşılmıştır. Bu arşiv kayıtları Türkköyü`nün 1400`lü yıllarda "MEZRA`A-İ TÜRKKÖYÜ,TABİ-İ ESEDLÜ,DİVANİ TIMAR-I AYKUT VE ŞEYH ÇOBAN" adıyla var olduğunu göstermektedir. Daha öncesinde de bu bölgeye ilk olarak yerleşen Alevi inancına sahip Çepni Türklerinin kurduğu Hacıemiroğulları Beyliği döneminde de Türkköyü`nün var olduğu bilinmektedir, ancak bu dönemle ilgili kayıtlar bulunamamıştır. Tüm bu veriler ışığında Türkköyü ahalisinin kökeninin Oğuzlar`ın Üç-ok`ların Gök Han koluna bağlı Çepni Türklerine dayandığı ihtimali çok güçlü bir olasılıktır. Yine Osmanlı Arşivlerine göre 1642 yılında Türkköyü`nde 16 hane kayıtlıdır. Bunlardan 8 tanesi tımar sahibidir. 19. yüzyılın sonundaki kayıtlara göre de 17 sülale mevcuttur. Bu sülalelerin adları ve günümüzdeki soyadları şöyledir: Zülfikaroğlu (Erdoğan), Yusufoğlu (Çağlayan), Memişoğlu (Mollaalioğlu)(Şengönül), Hacıalioğlu (Aydoğan), Mirzaoğlu (Kaya), Bahçevanoğlu (Yılmaz), Körhüseyinoğlu (Aydın), Dervişoğlu (Akyol), Persinoğlu (Ertürk,Özdemir), Kütücoğlu (Akkaya), Keçeoğlu (Gengönül,Yıldız), Eyüpoğlu (Erdem), Mustafaoğlu (Erdem), Bektaşoğlu (Aksungur), Velioğlu (Erdem), Herlecioğlu (Erbek), Mahmutoğlu (Çetin,Akbulut). Yine Bu kayıtlara göre toplam 21 hanede 107 erkek nüfus yaşamaktadır. Köy ahalisinden Zülfikaroğlu Muharrem Efendi (Yaş 65) Milas Kazası Naibi(Kadı) ve Köy İmamı,oğlu Abdulvahid (Yaş 32) Köy Muhtarı`dır.

Türkköyü ahalisi 1950`li yıllardan itibaren İstanbul`a göç etmeye başlamıştır. Ancak göç etmeye başladıkları günden itibaren diğer köylüler ile bağlantılarını koparmamışladır. Zaten köydeki hemen hemen tüm sülalelerin akrabalık ilişkisi olduğu için İstanbul`a yapılan göçler sürecinde sürekli bir yardımlaşma ve dayanışma içerisine girmişlerdir. Bu yardımlaşma ve dayanışmayı örgütlü olarak daha güçlü sürdürebilmek için 1966 yılında Türkköyü Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği kurulmuştur. Dernek halen kuşaklar arası bilgi ve kültür aktarımını sağlamak, yardımlaşma ve dayanışmanın devamını sağlamak ve de diğer köylerle olan ilişkileri geliştirmek amacıyla faaliyetlerini sürdürmektedir.

Günümüzde köyde 4 mevsim boyunca ikamet eden aile sayısı çok azdır, köy ahalisinin yüzde 90`ından fazlası İstanbulda ikamet etmektedir. İstanbul`da ikamet edenler genelde Maltepe, Yakacık, Arnavutköy (Beşiktaş), Gültepe, Çeliktepe ve Okmeydanı`nda yaşamaktadırlar. Ayrıca Ankara, Antalya, Balıkesir ve Kırklareli`nde de az sayıda aile bulunmaktadır. Yaz mevsiminin gelmesi ile birlikte köye akın başlar. Yazları memleketine akın eden ahalinin büyük çoğunluğu zamanını büyük kısmını köyden ziyade başka 2 köyle ortak olarak kullanılan Göllü Yayla`da geçirir. Ancak diğer 2 köy birkaç hane dışında taşınmamaktadır. Her yıl düzenlenen Göllü Yayla Şenlikleri yaylanın en kalabalık olduğu dönemdir. Göllü Yayla Türkiye`nin en modern görünümlü yaylalarından biridir. Her türlü altyapısı tamamlanmıştır. Voleybol, basketbol, futbol sahaları, çocuk parkı ve yayla lokali de mevcuttur. Zaman içinde meydana gelen bu değişim geleneksel yaylacılık anlayışının görece yozlaşmasına ya da görece modernleşmesine neden olmuştur.

Köyde yaşayan az sayıdaki ahalinin geçim kaynağı sığıra dayalı hayvancılık ve bahçe tarımıdır. İklim yapısı nedeniyle fındığa dayalı tarım yok denecek kadar azdır. Son yıllarda vişneye dayalı tarımda ilerleme kaydedilmiştir.