Köppen iklim sınıflandırması

Köppen iklim sınıflandırması, tüm dünyada en sık kullanılan iklim sınıflandırma yöntemlerinden biridir. Bu yöntem 1900'lü yıllarda Alman klimatolog Wladimir Köppen tarafından ortaya atılmış ve 1918 ile 1936 yılları arasında yine Köppen tarafından büyük ölçüde geliştirilmiştir. Köppen'ın sınıflandırma yönetimine göre bir çevrenin doğal bitki örtüsü, o yörenin iklimini açıklamak için en iyi değerlendirme aracıdır. Bu nedenle Köppen iklim bölgelerini ayırırken bitki örtüsünün dağılışını göz önüne almıştır. Köppen sınıflandırması bir bölgenin yıllık ve aylık sıcaklık ortalaması ile yağış miktarını hesaplayarak iklim bölgelerinin sınırlarını çizer. Köppen iklim sınıflandırması, en yaygın kullanılan iklim sınıflandırma sistemlerinden birisidir. İlk olarak Alman - Rus bilimci Wladimir Köppen (1846 - 1940) 1884' te Köppen tarafından, özellikle 1918 - 1936' da yapılan birkaç değişiklikle yayınlandı. Daha sonra, iklim bilimci Rudolf Geiger sınıflandırma sisteminde bazı değişiklikler yaptı ve bu nedenle bazen Köppen - Geiger iklim sınıflandırma sistemi olarak adlandırıldı.

Köppen iklim sınıflandırması, iklimleri beş ana gruba ayırmıştır. Bu gruplar; A (tropikal), B (kuru), C (ılıman), D (kıtasal) ve E (kutupsal) olmak üzere beş farklı gruplar oluşturmuştur. Her grup ve alt gruplar bir harfle temsil edilmektedir. E grubundakiler dışında tüm iklimlere bir mevsimsel yağış, alt gruba ise bir harf atanır. Örneğin, Af, tropikal yağmur ormanı yağmur iklimini gösterir. Sistem, A grubundakiler dışındaki tüm gruplar için,B C ve D' deki iklimler için üçüncü harfle ve E' deki iklimler için ikinci harfle gösterilen bir sıcaklık alt grubu atar. Örneğin, Cfb, okyanus iklimini belirtir. İklimler her iklim tipine özgü belirli kriterlere göre sınıflandırılır. Köppen bir botanikçi bilim insanı olduğu için, deneyimine dayanarak sistemi tasarladığında ana iklim grupları, belirli bir iklim sınıflandırma bölgesinde ne tür bir bitki örtüsü olduğunu saptayabilmektedir. İklimleri tanımaya ek olarak, sistem, ekosistem koşullarını analiz etmek ve iklimlerdeki ana bitki örtüsü türlerini belirlemek için kullanılabilir. Belirli bir bölgenin bitki yaşamıyla bağlantısı nedeniyle,sistem o bölgedeki bitki yaşamında gelecekteki neler olabiliceğini tahmin ve metot üretmede fayda sağlamaktadır.

Köppen iklim sınıflandırma sistemi, 1960' ların ortasında iken düzenlenmeye başlayıp 1980' lerde revize edilmiştir. Trewartha iklim sınıflandırma sistemi Köppen sisteminin eleştirilerinden biri olan rafine ortam yaratmaya çalışmaktadır. Bu durumda orta enlem iklim grubu yaratmaya başlatmıştır. C grubu ise daha çok gelişmiştir. Köppen iklim sınıflandırma şeması, iklimleri beş ana gruba ayırmıştır. Bunlar ise, A (tropikal),B (kuru), C (ılıman), D (kıtasal) ve E (kutupsal) olmak üzere beş ana gruba ayrılmıştır. Fakat ikinci harf mevsimsel yağış türünü, üçüncü harf ise ısı seviyesini gösterir. Yaz aylarında Nisan - Eylül veyahut Ekim - Mart' tan daha sıcak geçen 6 aylık dönem olarak tanımlarken, kış aylarında daha soğuk olan 6 aylık dönemin olduğu bahsedilmektedir.

Tropikal iklim bölgesi: Bu tür bir iklim yılın her ayı 18 °C (64.4 °F) veya daha yüksek sıcaklıkta önemli yağışlarla birlikte vardır.

Kurak iklim bölgesi: Bu tür bir iklim, az yağış olarak da tanımlanabilir. Milimetre cinsinden eşik, Santigrat cinsinden ortalama yıllık sıcaklığın 20 ile çarpılması ve ardından eklenmesi ile belirlenmektedir. Sıcaklığı belirtmek için üçüncü bir harf eklenebilir. Başlangıçta h düşük bir enlem iklimi (18 °C'nin 64, 4 °F) üzerindeki ortalama yıllık sıcaklık, orta enlem iklimini ortalama yıllık sıcaklık 18 °C'nin altında ifade ederken Birleşik Devletlerde ise en soğuk ayın ortalama sıcaklığının 0 °C' nin altında olduğunu gösterir. Veya (-3 °C 27 °F). Ayrıca n,sık ve sis yüksek rakımlarda H ile karekterize bir iklimi belirtmek için kullanılır.

Cfc: Subpolar okyanus iklimi; 0 °C (32 °F) (veya -3 °C (27 °F)) üzerinde ortalama en soğuk ay ve 10 °C (50 °F) üzerinde ortalama 1-3 ay. Mevsimler arasında önemli yağış farkı yok.

Cwb: Subtropikal yayla iklimi veya Muson etkisindeki ılıman okyanus iklimi; 0 °C'nin (32 °F) (veya -3 °C'nin (27 °F)) üzerinde ortalama en soğuk ay, ortalama sıcaklıkların 22 °C'nin (71.6 °F) altında olduğu tüm aylar ve 10 °C'nin üzerinde ortalama en az dört ay (50 °F). Yazın en yağışlı ayında, kışın en kurak ayına göre en az on kat daha fazla yağmur (alternatif bir tanım, en sıcak altı ayda alınan ortalama yıllık yağışın %70 veya daha fazlasıdır).

Cwc: Soğuk subtropikal yayla iklimi veya Muson'dan etkilenen subpolar okyanus iklimi; 0 °C (32 °F) (veya -3 °C (27 °F)) üzerinde ortalama en soğuk ay ve 10 °C (50 °F) üzerinde ortalama 1-3 ay. Yazın en yağışlı ayında, kışın en kurak ayında olduğu gibi en az on kat daha fazla yağmur (alternatif tanım, en sıcak altı ayda ortalama yıllık yağışın %70 veya daha fazlasıdır).

Csb: Ilık-yaz Akdeniz iklimi; 0 °C'nin (32 °F) (veya -3 °C'nin (27 °F)) üzerinde ortalama en soğuk ay, ortalama sıcaklıkların 22 °C'nin (71.6 °F) altında olduğu tüm aylar ve 10 °C'nin üzerinde ortalama en az dört ay (50 °F). Kışın en yağışlı ayında yazın en kurak ayına göre en az üç kat daha fazla yağış ve yazın en kurak ayı 30 mm'den (1.2 inç) daha az yağış almaktadır.

Csc: Soğuk yaz Akdeniz iklimi; 0 °C (32 °F) (veya -3 °C (27 °F)) üzerinde ortalama en soğuk ay ve 10 °C (50 °F) üzerinde ortalama 1-3 ay. Kışın en yağışlı ayında yazın en kurak ayına göre en az üç kat daha fazla yağış ve yazın en kurak ayı 30 mm'den (1.2 inç) daha az yağış almaktadır.

Dfb: Ilık-yaz nemli karasal iklim; est0 °C'nin (32 °F) (veya −3 °C (27 °F)) altında ortalama en soğuk ay, ortalama sıcaklıkların 22 °C'nin (71.6 °F) altında olduğu tüm aylar ve 10 °C'nin üzerinde ortalama en az dört ay C (50 °F). Mevsimler arasında önemli yağış farkı yok.

Dfc: Arktik iklim; 0 °C (32 °F) (veya -3 °C (27 °F)) altında ortalama en soğuk ay ve 10 °C'nin (50 °F) üzerinde ortalama 1-3 ay. Mevsimler arasında önemli yağış farkı yok.

Dfd: Son derece soğuk yarı arktik iklim; -38 °C'nin (-36,4 °F) altında ortalama en soğuk ay ve 10 °C'nin (50 °F) üzerinde ortalama 1-3 ay. Mevsimler arasında önemli yağış farkı yok.

Dwa: Musondan etkilenen sıcak yaz nemli karasal iklim; 0 °C'nin (32 °F) (veya -3 °C (27 °F)) altında ortalama en soğuk ay, en az bir aylık ortalama sıcaklık 22 °C'nin (71.6 °F) üzerinde ve en az dört ay ortalama 10 °C'nin üzerinde C (50 °F). Yazın en yağışlı ayında, kışın en kurak ayına göre en az on kat daha fazla yağmur.

Dwb: Musondan etkilenen sıcak yaz nemli karasal iklim; 0 °C'nin (32 °F) (veya -3 °C'nin (27 °F)) altında ortalama en soğuk ay, ortalama sıcaklıkların 22 °C'nin (71.6 °F) altında olduğu tüm aylar ve 10 °C'nin üzerinde ortalama en az dört ay (50 °F). Yazın en yağışlı ayında, kışın en kurak ayına göre en az on kat daha fazla yağmur.

Dwc: Muson etkisindeki yarı arktik iklim; 0 °C (32 °F) (veya -3 °C (27 °F)) altında ortalama en soğuk ay ve 10 °C'nin (50 °F) üzerinde ortalama 1-3 ay. Yazın en yağışlı ayında, kışın en kurak ayına göre en az on kat daha fazla yağmur.

Dwd : Musondan etkilenen aşırı soğuk yarı arktik iklim; -38 °C'nin (-36,4 °F) altında ortalama en soğuk ay ve 10 °C'nin (50 °F) üzerinde ortalama 1-3 ay. Yazın en yağışlı ayında, kışın en kurak ayına göre en az on kat daha fazla yağmur.

Dsa: Akdeniz etkisindeki sıcak yaz nemli karasal iklim; 0 °C'nin (32 °F) (veya -3 °C'nin (27 °F)) altında ortalama en soğuk ay, 22 °C'nin (71.6 °F) üzerinde en sıcak ayın ortalama sıcaklığı ve 10 °C'nin üzerinde ortalama en az dört ay (50 °F). Kışın en yağışlı ayında yazın en kurak ayına göre en az üç kat daha fazla yağış ve yazın en kurak ayı 30 mm'den (1.2 inç) daha az yağış almaktadır.

Dsb: Akdeniz'den etkilenen sıcak yaz nemli karasal iklim; 0 °C'nin (32 °F) (veya -3 °C'nin (27 °F)) altında ortalama en soğuk ay, en sıcak ayın ortalama sıcaklığı 22 °C'nin (71.6 °F) altında ve ortalama 10 °C'nin üzerinde en az dört ay (50 °F). Kışın en yağışlı ayında yazın en kurak ayına göre en az üç kat daha fazla yağış ve yazın en kurak ayı 30 mm'den (1.2 inç) daha az yağış almaktadır.

Dsc: Akdeniz etkisindeki yarı arktik iklim; 0 °C (32 °F) (veya -3 °C (27 °F)) altında ortalama en soğuk ay ve 10 °C'nin (50 °F) üzerinde ortalama 1-3 ay. Kışın en yağışlı ayında yazın en kurak ayına göre en az üç kat daha fazla yağış ve yazın en kurak ayı 30 mm'den (1.2 inç) daha az yağış almaktadır.

Dsd: Akdeniz etkisindeki aşırı soğuk yarı arktik iklim; -38 °C'nin (-36,4 °F) altında ortalama en soğuk ay ve 10 °C'nin (50 °F) üzerinde ortalama 1-3 ay. Kışın en yağışlı ayında yazın en kurak ayına göre en az üç kat daha fazla yağış ve yazın en kurak ayı 30 mm'den (1.2 inç) daha az yağış almaktadır.

Af : Tropikal Yağmur Ormanı İklimi : Yılın her günü en az 60 mm (2,4 inç.) ortalama yağışa sahiptir. Bu iklimler genellikle ekvatorun 10 ° enleminde meydana gelir. Bu iklimin termal ve nem değişimleri açısından doğal mevsimleri bulunmamaktadır. Düşük basınç sistemi (ITCZ) daha sonra hava, ekvator olarak nitelendirilir. Ekvator bölge civarında bir siklon olduğunda, iklim tropikal ticaret - rüzgar yağmur ormanı iklimi şeklindedir.

Bu tür bir iklim, mevsimlere göre yön değiştiren muson rüzgarlarından kaynaklanmaktadır. Bu iklim 60 mm' den (2,4 inç) az yağışla (neredeyse her zaman ekvatorun o tarafındaki'' kış'' gündönümünde veya hemen sonrasında meydana gelir.) en kurak aylar bu mevsimde geçer; ancak en azından 100 - (Total Annual Precipitation (mm) / 25).aylık yağış ortalama miktarının formülüdür.

Aw iklim tipine sahip olan ülkelerin en kurak ayda bile 60 mm' den (2,4 inç) az ve formül olarak da 100 - (Total Annual Precipitation (mm)/25) aylık yağış ortalama miktarının formülüdür.

Bu iklime sahip çoğu yer, tropik bölgenin dış sınırlarında, düşük gençlerden 20'li yılların ortalarına kadar bulunur; ancak bazen iç-tropikal bir yer (örneğin, San Marcos, Antioquia, Kolombiya) da buna uygundur. Aslında Karayip dan doğuya sahil, Urabá Körfezi üzerinde Kolombiya - Panama sınır Orinoco Nehri üzerinde delta, Atlantik Okyanusu (4.000 hakkında km), sahip uzun kurak dönemler (aşırı olduğunu BSH iklim...Örneğin Guajira'nın geniş alanlarında bulunan çok düşük, güvenilmez yağış ile karakterizeve Coro, batı Venezuela, Güney Amerika'nın en kuzeydeki yarımadaları ve neredeyse tamamı iki veya üç ayda 300 mm toplam yıllık yağış alan).

Bu durum Karayip çevresi kuru kuşağını oluşturan Küçük Antiller ve Büyük Antiller'e kadar uzanır. Kuru mevsimin uzunluğu ve şiddeti iç kesimlerde (güneye doğru) azalır; Doğuya, ekvator çizgisinin hemen güneyinde akan Amazon Nehri'nin enleminde iklim Af'dir. And Dağları'nın doğusunda, kuru, kurak Karayipler ile sürekli ıslak Amazonlar arasında, bu iklimin adını aldığı yerden Orinoco Nehri'nin Llanoları veya savanları vardır.

As: Kuru Yaz Özelliklerine Sahip Tropikal Savan İklimi: Bu hawaii' nin bazı bölgelerinde, kuzeybatı Dominiik Cumhuriyeti'nde, Doğu Afrika'da ve Brezilya' nın sahil Kuzeydoğu sahilinde geçerlidir. Tropikal nemli ve kuru iklime sahip çoğu yerde bu tür iklim türüne rastlanılmaktadır. Ancak, yılın yüksek güneş bölümünde yağmur gölgesi etkileri nedeniyle daha düşük güneş dönemi veya günleri daha kısa günlerde meydana gelmektedir.

Bu iklimler potansiyel evapotranspirasyona yaklaşan bir eşik değerin altındaki yıllık yağış miktarı ile karekterize edilir. Eşik değeri (mm cinsinden) aşağıdaki şekilde hesaplanmaktadır.

B -): Veyahut uygulanabilir dönemde toplam yağışın %30-%70'i alınırsa 140 veya 0 toplam yağışın %30'undan azı bu şekilde alınıp sonuç bulunur.

Modern iklimbilimciler tarafından kullanılan değiştirilmiş Köppen sistemine göre, yılın yüksek güneşli günlerinde toplam yağış yerine yılın en sıcak altı ayındaki toplam yağış referans alınır.

Sıcaklığı belirtmek için üçüncü bir harf eklenebilir. Başlangıçta, h düşük enlem iklimi (18 °C' nin üzerindeki ortalama yıllık sıcaklık), k orta enlem iklimi (ortalama yıllık sıcaklık 18 °C' nin altında) anlamına gelirken, günümüzde özellikle Amerika Birleşik Devletleri'nde daha yaygın olan uygulama h, en soğuk ayın ortalama sıcaklığının 0 °C'nin (32 °F) veya (-3 °C'nin 27 °F) üzerinde olduğu anlamına gelir. k, en az bir aylık ortalamanın 0 °C'nin altında olduğunu gösterir.

Çöl alanları ile karekterize edilen tropik veya tropikal yerlerde kıtaların batı kıyılarında yer alan sık sis oluşan gerçek yağış bakımından yeryüzünde en kurak olan bu yerler sıralaması etiketli olmasına rağmen ve düşük bulutlar BWN n belirtilen a ile sık sis karekterize edilen bir iklimdir. BSN kategorisinde sisli kıyı tipleri bulundurmaktadır.

Çöl iklim türü olarak da bilinmektedir. Ortalama sıcaklık 18 °C'nin eşit veya büyükse h sıcak sıcak step/çöl iklim 18 °C düşük ise soğuk step/çöl iklim değerlendirilmesi yapılmaktadır.

Köppen iklim sisteminde, ılıman iklimler, üzerinde bir ortalama sıcaklığa sahip olarak tanımlanır. (veya , daha önce belirtildiği gibi) en soğuk aylarında ancak altında. ortalama sıcaklık kabaca bir ay veya daha uzun süren donmuş zemin ve kar örtüsünün ekvatora doğru sınırı ile çakışır.

İkinci harf yağış modelini gösterir - w, kuru kışları gösterir (en kurak kış ayındaki ortalama yağış, en yağışlı yaz ayının ortalama yağışının onda birinden azdır. S, kışın en yağışlı ayındaki en kurak ayın en az üç katı yağmuru gösterir. yaz. f, tüm mevsimlerde önemli yağış anlamına gelir (yukarıda bahsedilen koşulların hiçbiri karşılanmamıştır).

Üçüncü harf yaz sıcağının derecesini gösterir - a üzerindeki en sıcak ay ortalama sıcaklığı gösterir. b ise ortalama 22'nin altında olan en sıcak ayı gösterir. °C ancak en az dört ay ortalama ve c, ortalama olarak üzerinde bir ila üç ayı gösterir.

CSA: Akdeniz sıcak yaz iklimleri Bu iklimler genellikle kıtaların batı taraflarında 30 ° ve 45 ° enlemleri arasında oluşur. Bu iklimler kışın kutup cephesinde bulunur ve bu nedenle ılımlı sıcaklıklara ve değişken, yağışlı havaya sahiptir. Yakın kıyı bölgeleri dışında, subtropikal yüksek basınç sistemlerinin hakimiyeti nedeniyle yazlar sıcak ve kuraktır; yakınlarda sis getirebilen ancak yağmuru engelleyen soğuk okyanus akıntılarının varlığı nedeniyle yazların daha ılıman geçtiği yerlerdir.

Kuru-yaz iklimleri bazen tipik Akdeniz iklimlerinin ek bölgelerine (bazen çok kuzeye veya güneyine) uzanır; ancak en sıcak aylar ortalama sıcaklıkları ulaşmaz. Csb olarak sınıflandırılırlar. Bu alanlardan bazıları, kuru yaz modellerinin Köppen'in Cs minimum eşiklerini karşılaması dışında, okyanus iklimini (Cfb) sınırlayacaktır.

Cfb iklimleri genellikle kıtaların batı taraflarında 40 ° ve 60 ° enlemleri arasındaki yüksek orta enlemlerde meydana gelir; Avustralya ve aşırı güney Afrika'da bu iklim ılıman iklimlerin hemen kutbunda ve biraz daha düşük bir enlemde bulunmasına rağmen, tipik olarak Akdeniz iklimlerinin hemen kutbunda yer alırlar. Batı Avrupa'da, bu iklim Norveç'te 63 ° K'ye kadar kıyı bölgelerinde görülür.

Bu iklimlere tüm yıl boyunca kutup cephesi hakimdir ve bu da değişken ve genellikle bulutlu havalara yol açar. Soğuk okyanus akıntıları nedeniyle yazlar ılımandır. Kışlar, benzer enlemlerdeki diğer iklimlere göre daha ılıman; ancak genellikle çok bulutlu ve sıklıkla yağışlı geçer. Cfb iklimlerine, belirli subtropikal ve tropikal bölgelerde yüksek rakımlarda da rastlanır; burada iklim, rakım olmasa da subtropikal/tropikal yağmur ormanı olacaktır. Bu iklimlere "yaylalar" denir.

Düzgün yağışlı (Cfb) subtropikal yayla iklimleri, New South Wales eyaletinin kuzeyindeki Great Dividing Range gibi Avustralya'nın dağlık bölgelerinde ve diğer kıtalarda seyrek olarak bulunan bir okyanus iklimi türüdür. Güney Amerika'da olduğu gibi, diğerleri arasında. Tipik bir Cwb ikliminin aksine, yağışların yıl boyunca eşit olarak yayılma eğilimindedirler. Hem Cfb hem de Cfa iklimlerinin özelliklerine sahiptirler; ancak bu iklimlerin aksine, iç konumları ve nispeten yüksek rakımları nedeniyle yüksek bir günlük sıcaklık değişimine ve düşük neme sahiptirler.

Kutup altı okyanus iklimi (Cfc), deniz ılıman iklimlerinin kutuplarına doğru veya daha yüksek rakımlarda meydana gelir ve çoğunlukla ya kıtaların batı kutup kenarlarındaki dar kıyı şeritleriyle ya da özellikle Kuzey Yarımküre'de bu tür kıyılardaki adalarla sınırlıdır.. Her iki yarım kürede de, çoğunlukla 60 ° kuzey ve güneyden 70 ° kuzey ve güneye enlemlerde görülürler.

Kuru-kış subtropikal yayla iklimi (Cwb), çoğunlukla Orta Amerika, Güney Amerika, Afrika ve Asya'nın tropik bölgelerindeki yaylalarda veya subtropik bölgelerde bulunan bir iklim türüdür. Kışlar belirgin ve kurak, yazlar ise çok yağmurlu olabilir. Tropik bölgelerde muson, tropikal hava kütleleri ve kuru kışlar tarafından subtropikal yüksek basınçla kışkırtır.

Kuru-kış subpolar okyanus iklimleri (Cwc), Cwb iklimlerine bitişik yüksek rakımlı alanlarda bulunur. Bu iklim nadirdir ve çoğunlukla Bolivya, Peru ve Arjantin'deki And Dağları'nda ve Güneydoğu Asya'daki seyrek dağlık bölgelerde izole edilmiş yerlerde bulunur.

Bu iklimler, en sıcak aylarında 10 °C'nin (50 °F) üzerinde bir ortalama sıcaklığa ve daha önce belirtildiği gibi 0 °C'nin (veya −3 °C (27 °F)) altında en soğuk ayın ortalamasına sahiptir. Bunlar genellikle kıtaların iç kısımlarında ve normalde 40 ° K kuzeyde, üst doğu kıyılarında meydana gelir. Güney Yarımküre'de, D grubu iklimler, orta enlemlerdeki daha küçük kara kütleleri ve 40-60 ° G'deki arazinin neredeyse tamamen yokluğu nedeniyle son derece nadirdir, sadece bazı dağlık bölgelerde mevcuttur.

Dfa iklimleri genellikle en sıcak ayda 22 °C/72 °F'den daha yüksek bir ortalama sıcaklık ile 30'ların yüksek ve 40'lı yılların enlemlerinde meydana gelir. Avrupa'da bu iklimler Kuzey Amerika'dakinden çok daha kuru olma eğilimindedir. Dsa, sıcak yaz Akdeniz (Csa) iklimi olan bölgelere komşu yüksek rakımlarda bulunur. : 231-2 Bu iklimler sadece kuzey yarımkürede mevcuttur; çünkü güney yarımkürede sıcak yazlar ve karlı kışların birleşimine sahip yerler yoktur; çünkü güney yarımkürede üst-orta enlemlerde denizin ılımlı etkilerinden izole edilmiş büyük kara kütleleri yoktur.

Doğu Asya'da, Sibirya yüksek basınç sisteminin etkisiyle Dwa iklimleri daha da güneye uzanır ve bu da kışların kuru olmasına ve muson sirkülasyonu nedeniyle yazların çok yağışlı geçmesine neden olur.

Dsb, Dsa ile aynı senaryodan; ancak daha yüksek rakımlarda veya enlemlerde ve özellikle Kuzey Amerika'da ortaya çıkar; çünkü Akdeniz iklimi Avrasya'dakinden daha fazla kutba doğru uzanır.

Bu iklime sahip yerler, en soğuk aylarındaki sıcaklık −38 °C'den daha düşük olan şiddetli kışlara sahiptir. Bu iklimler yalnızca doğu Sibirya'da ve Alaska ve Yukon'da çok uzak bölgelerde meydana gelir. Bu iklime sahip bazı yerlerin adları, aşırı, şiddetli kış soğuğunun gerçek eşanlamlıları haline geldi.

Buz örtüsü iklimi (EF): Bu iklim Antarktika'da ve Grönland'ın iç kesimlerinde hakimdir; ancak aynı zamanda dağlarda, hatta tundranın üzerinde, aşırı yüksek rakımlarda meydana gelir. Aylık ortalama sıcaklıklar asla 0 °C'yi (32 °F) geçmez.