Brezilya Devrimci Komünist Partisi

Brezilya Devrimci Komünist Partisi (Portekizce: Partido Comunista Revolucionário)  Brezilya'da güçlü Stalinist eğilimleri olan komünist ve anti-revizyonist Marksist-Leninist bir siyasi partidir. 1966'da Brezilya Komünist Partisi'nden ayrılarak kurulmuştur. Daha sonra 1981'de 8 Ekim Devrimci Hareketi ile birleşmiştir, ama 1995'te ayrılmıştır. Uluslararası alanda, yer aldığı Uluslararası Marksist-Leninist Parti ve Örgütler Konferansı, Enver Hoca ve Arnavutluk Emek Partisi çizgisinde yer alan anti-revizyonist komünist partilerin bulunduğu uluslararası bir ağdır.

Brezilya, 1964'te sağcı bir askeri diktatörlüğe girmişti. Soğuk Savaş'ta Amerika Birleşik Devletleri tarafından komünizme karşı güçlü bir rakip olarak desteklenen diktatörlük, şüphelendiği komünistlere ve diğer siyasi rakiplere karşı işkence dahil olmak üzere çok sayıda insan hakları ihlalleri gerçekleştirdi. Tehlikeye rağmen, Brezilya Devrimci Komünist Partisi hükümete karşı  silahlı mücadeleye devam etti. Parti, işçi grevleri ve öğrenci gösterileri organize etti, ama devlete ait şeker kamışı alanlarının yakılması gibi daha yıkıcı eylemlerde de bulundu.

Parti, hükümetin şüpheli komünistlere ve sol partilere karşı acımasızca işkence kampanyasının başlatılmasından sonra 1970'lerin başlarında kısmen dağıtıldı. Partinin lideri, Amaro Luiz de Carvalho, yetkililer tarafından tutuklandı. Diğer bazı önemli parti üyeleri öldürüldü. Bu, 12 Mayıs 1978'de Carvalho'nın halefi Edival Nunes Cajá'nın tutuklanmasıyla sonuçlandı. Buna karşılık, Pernambuco Federal Üniversitesi'nden 12.000'den fazla öğrenci Cajá'nın tutulduğu Recife'de greve gitti. ÖÖğrenci protestosu sonunda serbest bırakıldı, ancak hapishanede geçirdiği işkenceyi kamuya açıkladığı için kısa bir süre sonra tekrar tutuklandı. 1 Haziran 1979'a kadar kalıcı olarak serbest bırakılmayacaktı.

Temmuz 1981'de, hükümete karşı yapılan BDKP direniş operasyonlarının sınırlı başarısı nedeniyle, parti, daha önce yıllar önce BKP'den ayrılan bir kentsel gerilla örgütü olan 8 Ekim Devrimci Hareketi (MR-8) ile birleşmeyi kararlaştırdı. MR-8 de kendisini açıkça Marksist-Leninist olarak ilan etti, fakat “burjuva” örgütsel yapısı ve “burjuva milliyetçiliğine” olan yakınlığı, BKP'nin eski üyeleriyle ciddi anlaşmazlıklara yol açtı. Parti içindeki çekişmelerden sonra, BKP, 1995 yılında MR-8 ile bölünerek partinin yeniden kurulmasına neden oldu.

Yeniden kurulan parti, Gençlik Birliği İsyanı (Portekizce: União da Juventude Rebelião) (UJR) olarak bilinen bir gençlik kanadı kurdu. BDKP, 1998 yılında ikinci kongresini gerçekleştirdi ve bu da tüzüklerinin revizyonuyla sonuçlandı. Parti ideolojik olarak Marksizm-Leninizm'e adanmış kaldı, fakat silahlı mücadeleyi en öncelikli olarak gören önceki tüzükle çelişen yöntemlerine çok daha kapsamlı bir teorik yaklaşım benimsedi. Yeniden kurulan parti, askeri yönetimin sona ermesinden sonra rahatladı, bu nedenle parti, birleşme öncesinde var olmayan basın özgürlüğünden yararlanmaya karar verdi. Partinin ilk gündemi olan kuramsal yayın organı Gerçek, Aralık 1998'de yayınlandı.

2004'te, anti-revizyonist ve Hocaist komünist partilerin bulunduğu uluslararası bir ağ olan Uluslararası Marksist-Leninist Parti ve Örgütler Konferansı (CIPOML)'na üye oldu. Bundan sonra CIPOML'nin teorik yayın organı, Birlik ve Mücadele'ye katkıda bulunacaktı.