Genç ve Güzel

Genç ve Güzel, 1972 Fransa yapımı kara komedi filmidir. Özgün adı Une belle fille comme moi olan film, İngilizce konuşulan ülkelerde Such a Gorgeous Kid Like Me, A Gorgeous Girl Like Me ve A Gorgeous Bird Like Me gibi adlarla gösterilmiştir. Film Türkiye'de 9 Nisan 1973'te sinemalarda gösterime verilmiştir.

Senaryosunu Amerikalı romancı-senarist Henry Farrell'in 1967 tarihli Such a Gorgeous Kid Like Me adlı romanından Jean-Loup Dabadie'nin uyarlayıp yazdığı filmi François Truffaut yönetmiştir. Senaryonun yazılmasına da katkıda bulunan Truffaut, senarist Dabadie'yle birlikte iki küçük rolle de filmde yer alıyorlar: Truffaut (sesiyle) gazete muhabiri rolünde, Dabadie ise bir fotoğrafçı. Başlıca rollerinde Bernadette Lafont, Claude Brasseur ve Charles Denner'in oynadıkları filmin özgün müziğini Georges Delerue bestelemiş, renkli görüntülerini ise Pierre-William Glenn çekmiştir.

Suç işlemiş kadınlar üzerine bir tez hazırlamakta olan sosyolog Stanislas (André Dussollier), aşıklarından birini öldürmek, diğer bir aşığı ile kocasını da öldürmeye teşebbüs suçlarından hüküm giymiş olan Camille (Bernadette Lafont) adlı genç bir kadınla cezaevinde röportaj yapmaktadır. Camille genç sosyoloğa hayatını ve aşklarını anlatırken seyirci bunları perdede geriye dönüşlerle izler.

"Genç ve Güzel", Truffaut'nun kendi çekmiş olduğu önceki filmleri, 1968 tarihli Siyah Gelinlik ve 1969 tarihli Evlenmekten Korkmuyorum (La Sirène du Mississippi)'den büyük esinlenmeler içermektedir. Bu filmin merkezinde de, öncekilerde olduğu gibi çevresindeki fırsatçı erkeklerden intikam alan ve bunu yaparken de suç işleyen bir kadın var, ancak Truffaut bu filminde de yine kadını suçlu görmüyor, onun tarafını tutuyor, hatta neredeyse işlediği suçlardan dolayı ona hak veriyor. Bu durum, Truffaut'nun birçok filminde de görüldüğü gibi, suça olan bildik hayranlığından kaynaklanmaktadır.

Genç bir sosyoloji profesörü olan Stanislas Prévine (André Dussollier), suç işlemiş kadınlarla ilgili bir tez hazırlamaktadır ve bu tezle ilgili olarak özel bir izinle cezaevinde cinayet suçundan hüküm giymiş olan Camille Bliss (Bernadette Lafont) adlı genç ve güzel bir kadınla röportaj yapmaktadır. Haftanın belli günlerinde cezaevinin boş bir salonunda gerçekleştirdiği bu konuşmaları teybe kaydeden Stanislas, ofisine döndüğünde sekreteri Hélène (Anne Kreis)'e bunları daktilo etmesi için verir.

Dışa dönük, yırtık ve umursamaz tavırlarıyla dikkat çeken Camille, aşıklarından birini öldürmek, diğer bir aşığı ile kocasını da öldürmeye teşebbüs suçlarından hüküm giymiştir. Sosyolog Stanislas'a çocukluğundan başlayarak anlattığı hayatını ekranda geriye dönüşlerle izlemeye başlarız. O kadar umursamazdır ki, sosyoloğa mahkemede ortaya çıkmamış olan diğer suçlarını bile tek tek anlatır. İlk cinayetini doğduğu çiftlikte işlemiştir (mahkemece bilinmeyen suçlarından birisi). Ayyaş, kaba saba bir adam olan ve kendisine kötü davranan babasının kullandığı merdiveni altından çekmiş ve onun ambardan düşerek ölümüne sebep olmuştur. Sonra kapatıldığı ıslahevinden kaçarak otostopla arabasına bindiği saf bir çiftçi genç olan Clovis Bliss (Philippe Léotard)'in evine kapağı atmış ve onunla işi pişirip gebe olduğunu ileri sürerek onu evliliğe zorlamıştır. Clovis'in sinirli yaşlı annesi Isobel (Gilberte Géniat)'in bodrumda sakladığı paralara el koyabilmek için ona bir tuzak kurmuş, kurduğu bu tuzak da kadının ölümüne yol açmıştır (mahkemenin bilmediği suçlardan bir başkası).

Sonra kocasıyla beraber evden kaçıp bir gece kulübünde garson ve barmen olarak çalışmaya başlarlar. Camille kocasının gözleri önünde kulüpte Sam Golden takma adıyla İngilizce şarkılar söyleyen şarkıcı Roger (Guy Marchand)'yle işi pişirir. Roger'nin karısı tarafından basılınca kulüpten kaçarak haşarat temizleyicisi Arthur (Charles Denner)'ün yanına sığınır ve bu kez onu istismar etmeye başlar. Avukat Murene (Claude Brasseur)'le de ilişki kurar. Saf bir adam olan Stanislas bütün bunları banttan yeniden dinlerken yaptığı analizlerde çocukluk travmalarına vb. göndermeler yapıp Camille'e hak verirken, bunları yazıya döken ve daha gerçekçi bir kadın olan sekreteri ona "neden Camille'in düpedüz bir fahişe olduğuna ihtimal vermediğini" sorar. Yavaş yavaş kendisi de Camille'e tutulmaya başlamış olan Stanislas'ın bunları görecek hali yoktur.

kendisi atlayarak intihar etmiştir. O sırada olay yerinde bulunan turistlerin ve amatör filmcilerin çektikleri film ve fotoğrafları araştıran Stanislas Camille'in bu suçtan masumiyetini ispatlayarak serbest kalmasını sağlar.

Camille'in buna teşekkürü gecikmez. Kendi kocasını tabancayla öldürüp suçu Stanislas'a yıkar. Artık hapiste olan sosyoloğu ziyaret etme sırası ona gelmiştir. Ancak Stanislas ondan beklediği yardımı göremez. Hapisteyken gözüne çarpan bir televizyon haberinden, masumiyetini ispat edecek delile ulaşabilecek tek insan olan avukatının da Camille tarafından 'kafaya alınmış' olduğunu görünce Stanislas'ın tüm umutları suya düşer ve fonda alay edercesine işitilen, Rina Ketty'nin seslendirdiği ünlü "J'attendrai" (Tr: Bekleyeceğim) şarkısıyla film sona erer.