SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Jacques Le Goff

Jacques Le Goff (1 Ocak 1924, Toulon - 1 Nisan 2014, Paris) Fransız tarihçi. Özellikle 12. ve 13. yüzyıl Orta Çağ tarihi konusunda uzmanlaşmıştır. Pierre Nora ile birlikte 1970'li yıllarda Yeni tarih (Nouvelle histoire) akımının önemli isimleri arasında gösterilir.

Uluslararası entelektüel çevrede Orta Çağ tarihinin önemli isimlerinden Le Goff, hocası Marc Bloch tarafından kurulan Annales Okulu üyelerindendir. 1972 yılında Fernand Braudel'in ardından, Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales’in başına geçti. Bu görevi 1977 yılında François Furet'in devralması ile birlikte Le Goff kendini, orta çağ döneminde Batı Avrupa tarihsel antropoloji çalışmalarına adadı. Orta Çağ döneminde gerçekleştirilen başarılara ve değişime dikkatleri çekerek "Orta Çağ" ismine ve kronolojisine karşı itirazlarda bulunmuştur. Bunu yaparken özellikle 12. yüzyıl Rönesans hareketini örnek göstermiştir.

Le Goff, tarih biliminde orta çağ dönemi konusunda oluşan kamplaşmada bu dönemin önemini küçümseyen veya abartan taraflara karşı eşit mesafede oldu. Orta Çağın kendine has bir medeniyet olduğunu ve onun Greko-Romen antikitesi ile modern dünyadan ayrı değerlendirilmesi gerektiğini savundu.

Son çalışmaları arasında içinde bulunduğu ekolün üzerinde fazla durmadığı biyografi alanında yankı getiren iki eseri bulunur: Bu iki eserinde, Aziz kabul edilen tek Fransa kralı, IX. Louis'in hayatı ve bir İtalyan keşiş olan Assisili Francesco'nin hayatı anlatılır.

2004 yılında, Hollanda Güzel Sanatlar ve Bilimler Krallık Akademisi (Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen) tarafından verilen Dr A. H. Heineken ödülüne tarih alanında layık görüldü.
Bizanslı Aristophanes

Bizanslı Aristophanes ( ; ), Hellenistik Yunan döneminde özellikle Homeros alanındaki çalışmalarıyla tanınan bir bilgin, eleştirmen ve gramerciydi, aynı zamanda Pindar ve Hesiod gibi diğer klasik yazarlar üzerine yaptığı çalışmalarla da tanınır. MÖ 257 civarında Bizans'ta doğdu, kısa süre sonra İskenderiye'ye taşındı ve Zenodotus, Callimachus ve Dionysius Iambus'un yanında çalıştı. Altmış yaşında İskenderiye Kütüphanesi'nin kütüphanecisi olarak Eratosthenes'in yerine geçti. 77 yaşında Athenaeus'un "idrar tutulması" olarak tanımladığı bir hastalıktan öldü.

Aristophanes, arkaik ve Klasik Yunanca'nın tonal, perdeli sistemi, yerini Koine'nin vurguya dayalı sistemine bırakırken (ya da bırakmışken), Yunanca'da telaffuzu belirlemek için kullanılan aksan sistemi'nin icadıyla anılır. Bu aynı zamanda İskender'in fetihlerinin ardından Yunancanın Doğu Akdeniz için bir lingua franca olarak hareket etmeye başladığı (çeşitli Semitik dillerin yerini aldığı) bir dönemdi. Aksanlar, eski edebi eserlerde Yunanca'nın telaffuzuna yardımcı olmak için tasarlanmıştır.

Ayrıca noktalama işaretlerinin ilk biçimlerinden birini; dizeleri ayıran (kolometri) ve yüksek sesle okurken metnin her bir parçasını tamamlamak için gereken nefes miktarını gösteren (yüzyıllar sonrasına kadar noktalama işaretlerine uygulanmayan dilbilgisi kurallarına uymamak için) tek noktalar (théseis, Latince distinctiones) icat etti. Kısa bir pasaj ("komma") için orta seviyeye (-) bir stigmḕ mésē noktası yerleştirilirdi. Bu, modern virgül noktalama işaretinin ve adının kökenidir. Daha uzun bir pasaj (kolon) için, modern kolon veya noktalı virgül'e benzer şekilde, metnin alt kısmıyla aynı seviyede (.) bir hypostigmḗ noktası yerleştirilirdi ve çok uzun duraklamalar (periodos) için, metin satırının üst kısmına yakın bir stigmḕ teleía noktası (·) konurdu. Bir obelus için 'a benzeyen bir sembol kullanmıştır.

Bir sözlükbilimci olarak arkaik ve alışılmadık sözcüklerin derlemelerini yapmıştır. MÖ 185-180 yılları arasında İskenderiye'de öldü. Öğrencileri arasında Callistratus, Samothraceli Aristarchus ve belki de Agallis vardı.

Bizanslı Aristophanes'in yazılarından günümüze ulaşan tek şey, sonraki yazarların edebi yorumlarında ya da scholialarında alıntılar yoluyla korunmuş birkaç parça, Yunan drama eserlerine yapılan birkaç argumenta ve bir sözlüğün bir kısmıdır. Günümüze ulaşan parçaların en son baskısı William J. Slater tarafından yapılmıştır.
Kaysville, Utah

Kaysville, Amerika Birleşik Devletleri'nin Utah eyaletinde yer alan ve Utah ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 27.300'tür.

15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 17.353 kişiden, 7.405 evden ve 4.415 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımı ise %97,7 Beyaz, %0,3 Yerli Amerikan ve %1,4'ünün ise diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Minolta

Minolta Co., Ltd. ( Minoruta), Japonya merkezli bir elektronik ve fotoğrafçılık ekipmanları üreticisiydi. Şirket, 1928 yılında Kazuo Tashima tarafından kurulmuş olup film, film fotoğraf makineleri, fotoğraf makinesi aksesuarları, fotokopi makineleri, faks makineleri ve lazer yazıcı üretimi gerçekleştirmekteydi.

Minolta, 5 Ağustos 2003 tarihinde Konica ile birleşerek Konica Minolta adını aldı. 2006 yılında Konica Minolta fotoğrafçılık sektöründen çekildi ve SLR kamera işini Sony'e sattı.
Sataple Yaylası

Sataple Yaylası veya Satable Yaylası, Rize ilinin Çamlıhemşin ilçesine 17 kilometre uzaklıkta konumlanmış bir yayladır. 6 kilometrekarelik bir alanı kaplayan yayla, en yakın yerleşim birimi olan Topluca (Mtsano) köyüne 5 kilometre uzaklıktadır. Yayla hayvancılık için kullanılmaktadır. Lazların kullandığı yaylada geçmiş yıllardan beri büyük halkalar halinde horon oynanmaktadır.

Sataple, Gürcücede "ballık" anlamına gelmektedir. Gürcücede bal anlamına gelen tapli sözcüğünden türemiştir. Geçmişte yaylada balcılık yapıldığı için bu ismin verildiği düşünülmektedir.
Karapir

Köy, Yozgat il merkezine 110 km, Akdağmadeni ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Köy, Akdağmadeni'nin doğusunda ve numaralı Akdağmadeni-Şarkışla il yolu üzerindedir.
Tucano

EMB 312 Tucano Brezilya havacılık ve uzay şirketi Embraer tarafından geliştirilip üretilen çift koltuklu eğitim ucağıdır. İlk uçuşunu 1980 senesinde yapan Tucano'nun hafif-saldırı amaçlı olanı da dahil çeşitli versiyonları bulunmaktadır. Günümüze kadar 600'ü aşkın adet üretilmiş ve birçok dünya ülkesine ihraç edilmiştir. Türk Hava Kuvvetleri'nin temel eğitim uçağı ihtiyacının karşılanması için açılan ihaleye de katılmış olan uçak, bu ihalede Güney Kore'nin KT-1 modelinin seçilmesiyle elenmiştir.

Shorts Tucano 130 adet RAF'a, 12 adet Kenya'ya ve 16 adet Kuveyt'e satılan, daha güçlü motora ve özel aviyonik sistemlere sahip modeli.
Süleyman Erguner

Süleyman Erguner, (d. 23 Temmuz 1957, İstanbul), Türk neyzen, bestekâr ve yazar. Süleyman Erguner, Türkiye'nin yakın tarihteki en önemli neyzenlerinden Süleyman Erguner'in torunu, neyzen Ulvi Erguner'in oğlu, Kudsî Erguner'in de kardeşidir.

1957 yılında İstanbul'un Fatih ilçesinde doğdu. 1969'da Çapa İlkokulu'ndan, 1972'de Çapa Ortaokulu’ndan, 1974'te Şehremini Lisesi'nden mezun oldu. Beş yaşından itibaren babasından ney ve musikî dersleri almaya başladı. 1973 yılında katıldığı, İstanbul Spor ve Sergi Sarayı'nda gerçekleştirilen Mevlevî âyininde İsmail Dede Efendi'nin bestenigar âyini icrâ etti. Hemen ertesi yıl Konya Mevlana Törenleri'ne ve neyzen olarak katıldı. 1975 yılında ise daha 18 yaşında iken, İstanbul Radyosu'nda ney sanatçısı oldu ve TRT'nin radyo ve televizyon programlarında yer aldı. 1981 yılında mezun olduğu Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nin maliye bölümüne devam ederken, Eş zamanlı devam ettiği İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı'nda 4 yıllık lisans eğitimini 1979 yılında tamamladı. Marmara Üniversitesi'nde yüksek lisans (1991) ve doktora yaparak 1997 yılında doktor unvanını aldı.

1977'de İstanbul Belediyesi Konservatuvarı'nda memur sanatçı olarak göreve başladı. 1981’de İstanbul Radyosu'na geçti. TRT'de programcı ve danışman olarak görev yapan sanatçı, klasik Türk musikisi ve tasavvuf musikisi koroları şefliği de yaptı. 1985 yılında tam kadrolu olarak TRT İstanbul Radyosu’nda çalışmaya başladı. Aynı zamanda İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Müziği Devlet Konservatuvarı'nda ney dersleri verdi. 2004 yılında TRT müzik dairesi başkanı olarak atandı ve 2006 yılında emekli oldu. Türkiye Yazarlar Birliği'nce 1997'de yılın sanatçısı seçilen Erguner, girift sazını yeniden yapıp, dünyanın ilk girift albümünü 2011 yılında yayınladı.

2003 yılında Avrupa Birliği'nin Akdeniz Kültürleri ve Müzikleri Projesi bünyesinde gerçekleştirdiği İstanbul I. Uluslararası Ney Buluşması Festivali'nin sanat direktörlüğünü üstlendi ve bu kapsamda Türk ve yabancı neyzenlerle konserler verdi. 2006 yılında İngiltere'de düzenlenen Appleby Caz Festivali’nde Süleyman Erguner Dörtlüsü ile konser verdi. Dörtlü, 2008'de bir Avrupa turnesi yapmıştır. Topluluk 2007 yazında Hint vurmalı saz ustası Pulak Dutta ile birlikte Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nde düzenlenen Uluslararası Estetik Konferansı kapsamında konser verdi. 2016 yılında Kayseri Büyükşehir Belediyesi Konservatuvarı dersliklerinden birine, Aşık Veysel ve Neşet Ertaş'tan sonra Süleyman Erguner adı da verildi. 2016 yılında Kültür Bakanlığı tarafından Somut Olmayan Kültür Mirası Taşıyıcısı ve Temsilcisi seçildi.
Mehmet Tezkan

Tezkan, gazeteciliğe 1979 yılında Cumhuriyet gazetesinin spor servisinde başladı. 1981 yılında spor editörü olan Tezkan, 1993 yılına kadar bu gazetede yazı işleri, gece müdürlüğü, politika servisi müdürlüğü gibi pek çok serviste çalıştı.

1996-1999 yılları arasında da Star TV'de Genel Yayın Koordinatörlüğü yaptı. 1999'da Sabah gazetesi Genel Yayın Müdür Yardımcılığı'na getirildi. Bu görevini sürdürmekteyken, 8 Nisan 2001'de aynı zamanda atv Genel Yayın Yönetmeni görevine getirildi. Ağustos 2004'te kanalın genel müdürlüğünü yapmaya başladı.

30 Ekim 2009'da Vatan gazetesinden istifa ederek Milliyete geçmiştir. Burada uzun yıllar köşe yazarlığı yapan Tezkan, siyasete girme kararı almış ve 23 Mayıs 2018'de köşe yazarlığını bırakmıştır. Bir süre köşe yazarlığına ara verdikten sonra 8 Nisan 2019'da T24 gazetesinde yeniden yazmaya başlamıştır.

1 Eylül 2021 itibarıyla Halk TV'de hafta içi her gün "Seda Selek ile Neden Sonuç" programında yorumcu olarak; aynı zamanda Halk TV.com.tr’de yazar olarak çalışmaya başlamıştır.

2017 Türkiye anayasa değişikliği referandumunun ardından yazdığı bir köşe yazısında, MHP'yi eleştirerek, Erzurum hariç MHP'nin güçlü olduğu bütün şehirlerde hayır çıktığını belirtmiştir. Bunun üzerine MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli, Tezkan'a hakaret ederek ‘ezik, çürük, ahlaksız, kemiksiz’ gibi ifadeler kullanmıştır.

2018 Türkiye genel seçimleri'nde İYİ Parti'den İzmir 1. bölge 3. sıradan milletvekili adayı olmuştur. Ancak seçilememiştir. Daha sonra verdiği bir röportajda siyasete girmenin kendisi için pişmanlık olduğunu söylemiştir.
Can Pazarı (film, 1972)

Drakula MS.1972 (Dracula AD 1972)1972 tarihli,Alan Gibson yönetmenliğinde çekilen Hammer yapımı korku filmi.Hammer'ın Drakula serisinin yedinci filmi olan bu filmde Drakula yirminci yüzyılda yeniden hayata döner.Kont Drakula rolünde Christopher Lee yer alırken,karşısında Dr.Van Helsing rolünde Peter Cushing yer almaktadır.1957 yapımı Drakula'nın Dehşeti'den beri ilk kez Christopher Lee ve Peter Cushing Drakula ve Van Helsing olarak bir araya gelmişlerdir.Kadroda yer alan diğer oyuncular Stephanie Beacham,Christopher Neame,Marsha Hunt,Caroline Munro,Janet Key,Michael Kitchen ve Lally Bowers'dır.

Filmin açılışı 1872'de başlar.Kont Drakula (Christopher Lee) ve düşmanı Dr.Lawrence Van Helsing (Peter Cushing) Hyde Park'ta dört nala yol alan bir at arabasının üzerinde dövüşmektedirler.Sonunda araba devrilip parçalanır ve kırılan tekerleklerden birinin parçası Drakula'ya saplanır.Van Helsing Tekerleği kullanarak onu öldürür.Ama kazada kendisi de aldığı yaralardan ölür aynı anda Drakula'nın İngiltere'deki takipçilerinden biri (Christopher Neame) gelip Drakula'nın kalıntılarını toplar ve birkaç gün sonra Van Helsing'in gömüldüğü St Bartolph Kilisesi'nin bahçesine Van Helsing'in mezarının yanına gömer.Yüz yıl sonra Dr.Van Helsing'in soyundan gelen kült uzmanı Lorrimer Van Helsig'in (Peter Cushing) torunu Jessica Van Helsing (Stephanie Beacham) hippi arkadaşlarıyla takılmaktadır. Aralarına yeni katılan Johnny Alucard (Christopher Neame) Drakula'nın küllerini gömen takipçisinin torunudur ve Kara büyü ile uğraşmaktadır.Alucard Drakula'yı diriltir,kanla beslerKurbanları arasında Jessica'da yer almak üzereyken Lorrimer Van Helsing yeğenini kurtarıp Drakula'yı bir kez daha yok eder.
Rakımlarına göre başkentler listesi

Bu listede ulusal başkentler yüksekliğe göre sıralanmıştır. Bu listede ilk sırada bulunan Bolivya, fiilen iki başkenti olan bir ülkedir – hukuki başkenti Sucre olmasına karşın, ülke bakanlar kurulu'nun bulunduğu La Paz'dan yönetilir ve bu yüzden fiilen yönetimsel başkentidir.

Ulusal başkent olarak La Paz sayılırsa, o zaman Bolivya bu listede 1 numara olarak sıralanır, ancak Sucre ulusal başkent olarak sıralanırsa, o zaman Ekvador'un başkenti Quito Dünya'nın en yüksek ulusal başkenti olarak sıralanır.
Urho Kekkonen

Urho Kaleva Kekkonen (d. 3 Eylül 1900 Pielavesi – ö. 31 Ağustos 1986 Helsinki), 1950–1953 ve 1954–1956 yılları arasında iki dönem Finlandiya başbakanlığı, 1956-1981 yılları arasında ise Finlandiya devlet başkanlığı görevini yürütmüştür. 25 yıl boyunca bulunduğu makam ile hem Finlandiya'nın hem de demokratik seçim düzenleyen Cumhuriyet rejimini uygulayan ülkeler arasında en uzun süre görevde kalan devlet başkanı olmuştur. Kendisinden önceki başkan Juho Kusti Paasikivi'nin "aktif tarafsızlık" politikasını devam ettirerek soğuk savaş döneminde ülkesini, Sovyetler Birliği'nin komşusu ve eski bir parçası olmasına rağmen, doğu ve batı bloklarına eşit uzaklıkta tutmayı başarmıştır.

Görevinin son dönemlerinde sağlığı ile ilgili baş gösteren problemler nedeniyle görevini yürütemeyeceği belirlenmiş ve halefi olarak Mauno Koivisto seçilmiştir. Bu olaydan beş yıl sonra 31 Ağustos 1986 yılında Helsinki'de ölmüştür.
Jolien Verschueren

Verschueren, 7 Mayıs 1990'da Kortrijk, Belçika'da doğdu. Son dönemlerinde UCI Cyclo-cross Dünya Şampiyonası'nda Pauwels Sauzen–Bingoal takımı için mücadele ediyordu. Heusden-Zolder'deki 2016 UCI Cyclo-cross Dünya Şampiyonası'nda ülkesi Belçika adına elit kadınlar etkinliğinde yarıştı. 2015 Koppenbergcross DVV Trofee yarışını kazandıktan sonra, aynı yarışın 2016 yılındaki ayağını da son Dünya şampiyonu Thalita de Jong'u geçerek kazanmıştır.

Verschueren'in kötü huylu beyin tümörü nedeniyle 12 Nisan 2018'de ameliyat olduğu açıklandı. Verschueren 2019 ve 2020 yıllarında bisiklet sporuna geri dönmeyi denese de sağlık sorunları izin vermemiş 2 Temmuz 2021'de beyin kanseri nedeniyle henüz 31 yaşında ölmüştür.
Karaçal Barajı

Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 4.800.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 70,00 m., normal su kotunda göl hacmi 106,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 5,40 km²'dir. Baraj 15.006 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Ferecik

Ferecik (Feres, ) Yunanistan'ın Batı Trakya'daki Evros (il)'inin güneyinde, çok yakınındaki Meriç nehrinin ve deltasının paralelinde ve batı şeridinde yer alan yerleşim. 2001 nüfusu 9,839. Via Egnatia yolu ile Dedeağaç (Alexandroupolis) - Kavala ve Selanik'e bağlanır. Türkiye'nin sınır kasabası Enez'e kuzey-kuzeybatı yönünde 20 km mesafededir.

Kent, adını ilk olarak, Bizans İmparatoru I. Aleksios'un oğullarından ve Komnenos Hanedanı'nın son temsilcisi I. Andronikos'un babası İsaakios Komnenos tarafından 1151-1152'de burada inşa ettirilen "Bera" veya "Beros" manastırından (Bakire Meryem Cosmosoteira) aldı ve "Bera" şeklinde anıldı. Daha sonraki Bizans kaynaklarında Berroia veya Phera şeklinde de anıldı.

Phera, 1330'lardan itibaren önce Aydınoğlu Gazi Umur Bey, sonrasında da Orhan Gazi'nin oğlu Süleyman Gazi aracılığıyla Bizans İmparatorlarına yardım maksadıyla asker gönderdikleri bir bölgede yer almaktaydı. Bu dönemde Türk birlikleri tarafından kez olarak ele geçirildiği anlaşılmaktadır . 1371'de Osmanlı Devleti'nin Sırp İmparatorluğu'na karşı Çirmen Savaşı'nı kazanmalarının ardından gelen Batı Trakya'nın tamamının fethi sürecinde 1373'de Lala Şahin Paşa tarafından Osmanlı topraklarına katıldı ve "Ferecik" ismini aldı. Osmanlı fethini takiben manastır ana kilisesi (katholikon) Süleyman Gazi'nin adını taşıyan bir camiye dönüştürüldü. Beşyüz yılı aşkın bir süre cami olarak kullanılmasının ardından bölgenin Balkan Savaşları sonucunda ve 1920 sonrasında Yunanistan yönetimine geçmesi ile tekrar kiliseye çevrildi.

Dedeağaç sancağı’na bağlı Ferecik nahiyesi, Cami-i Kebir, Timurcan, Şeyh Sinan, Sadrettin, Subaşı, İhsaniye, Cedid ve Kıpti Müslim isimli sekiz mahalle ile dokuz köyden oluşur. Nahiyede Gazi Süleymanpaşa ve Hamza Çavuş camileri ile bir mescit ve Vakf-ı Kebir, Boyalık, Kışlak ve Herdemşi köylerinde birer cami vardır. Nahiyede 4 zaviye, 1 hükûmet konağı, telgrafhane, 27 çeşme, redif dairesi ve deposu ile süvari kışlası vardır.

Yılda 2500 kilo kalitesiz tütün elde edilir. 3 adet kiremit, tuğla ve kireç ocağı olup, çömlek-hanesinde yılda 1500 çömlek yapılır. Bazı köylerde yılda 40000 kiye kireç elde edilir.
Pisagor'un Adalet Kupası

Pisagor'un Adalet Kupası (ayrıca Pisagor Kupası), dışarıdan bakıldığında içeceklerin konulduğu sıradan kupalara benzeyen; fakat içinde özel bir düzenek bulunan Samos'lu Pisagor'a atfedilen bir tür pratik eğlence bardağıdır. Bardağın içindeki düzenek, bir kolon ve bu kolonda bulunan bir kanaldır. Su, bu kolonun seviyesinin altına kadar doldurulduğunda diğer normal kupalarda olduğu gibi durmaktadır. Fakat su bu kolonun seviyesini geçerse ortadaki kolon ve içindeki kanal da su ile dolar ve ardından sifon (siphon) etkisi devreye girer. Böylece kupanın içinde bulunan suyun tamamı dökülmüş olur. Pisagor’un Adalet Kupası bu özelliği ile sanki teknik araştırmalar sonunda üretilen gizemli bir eşya gibi görünmektedir. Sahip olduğu giz ise Pisagorcu okulun inanç felsefesini destekler niteliktedir.

Pisagor’un en önemli buluşlarından bir tanesi de Adalet Kupası’dır. Bu kupa, görünüşte tıpkı diğer kupalara benzemektedir. Onu diğer kupalardan ayıran özellik ise kupanın ortasında yer alan bir kolon ve bu kolonda bulunan bir kanaldır. Su, bu kolonun yükseklik seviyesinin altına kadar doldurulduğunda, diğer normal kupalarda olduğu gibi durmaktadır. Fakat su bu kolonun yükseklik seviyesini geçerse ortadaki kolon ve içindeki kanal da su ile dolar ve ardından sifon (siphon) etkisi devreye girer. Böylece kupanın içinde bulunan suyun tamamı dökülmüş olur.
Hikmet Bil

Hikmet Bil, (d. 1918, İzmit - 8 Nisan 2003, İstanbul) Türk gazeteci ve hukuk müşaviri. 6-7 Eylül Olayları'ndan sorumlu tutulan ve 7 Eylül 1955 tarihinde kapatılan Kıbrıs Türktür Derneği'nin genel başkanı.

Galatasaray Lisesi ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Hürriyet'te hem gazeteci hem de hukuk müşaviri olarak görev aldı. 6-7 Eylül Olayları'nın hemen ertesinde tutuklanan Hikmet Bil, davası süresince, 5.5 ay, cezaevinde kaldı. Beraatla sonuçlanan davası sonrasında, 1957 senesinde, Hikmet Bil hükûmet tarafından Lübnan'a gönderilerek Beyrut Basın Ataşeliği'ne atandı. 1961 senesinde Hürriyet'e geri döndü. 2000'li yıllarda Hürriyet Avrupa baskılarında köşe yazarlığını sürdürdü. Kur'andan hikâyeler, Kader Otobüsü, Kıbrıs Olaylarının İçyüzü, Atatürk Sofrası adlı kitapları yazdı. 1989 yılında Burhan Felek Basın Hizmet Ödülü aldı. Kıbrıs Türktür Derneği'nin Kurucu Genel Başkanı da olan Hikmet Bil Gazeteciler Cemiyeti'nin 17 numaralı üyesiydi.

Pankreas kanseri teşhisiyle hastanede tedavi görürken 8 Nisan 2003 tarihinde 85 yaşında hayatını kaybetti. Cenazesi, 9 Nisan 2003'te Türkiye Gazeteciler Cemiyeti önünde düzenlenen tören ve Sultanahmet Camii'nde kılınan öğle namazından sonra Merkezefendi Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Petro Simonenko

Petro Mikolayoviç Simonenko (; d. 1 Ağustos 1952, Stalino Ukrayna SSC. SSCB), Ukraynalı siyasetçi. Ukrayna Komünist Partisi Birinci Sekreteri (1993'ten beri). Ukrayna Cumhurbaşkanı adayı (1999 , 2004 , 2010 , 2014 seçimleri).

1 Ağustos 1952'de o dönemki adıyla Stalino olan Donetsk şehrinde doğan Simonenko, 1969 yılında girdiği Donetsk Politeknik Enstitüsü Elektromekanik Mühendisliği Bölümünden 1974 yılında mezun oldu. Mezuniyetinin ardından Dongiprouglemash Enstitüsünde tasarımcı olarak çalıştı.

1975-1980 yılları arasında Komsomol'un Ukrayna yapılanması olan Donetsk Leninist Komünist Gençlik Birliği ikinci sekreteri olarak görev yaptı..1978'de Ukrayna Komünist Partisi üyesi oldu. 1980-1982 arasında Donetsk Komsomol Bölge Sekreteri, 1982-1988 arasında ise Ukrayna Komsomol Genel Sekreteri olarak görev yaptı. Ocak 1988-Eylül 1989 arasında Ukrayna Komünist Partisi Mariupol Şehir Komitesi Sekreteri oldu. 1989'da Komünist Parti'nin Donetsk Bölgesi İkinci Sekreteri seçildi. 1991'de Kiev Enstitüsü Siyasal ve Sosyal Yönetim Analisti bölümünden mezun oldu. Komünist Parti'nin yasaklanmasından sonra Aralık 1991'den Aralık 1993'e dek "Ukrugleprom" şirketinin Genel Müdür Yardımcılığı görevini yaptı.

Ekim 1992'de Ukrayna Komünist Partisi'nin yeniden kurulması için girişimlerde bulundu. Sovyetler Birliği dönemindeki bölge sekreterlerinin ve Rada'daki bazı milletvekillerinin desteğini aldı. Ukrayna'daki önde gelen komünistlerden Stanislav Hurenko ve Kırım Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Komünist Partisi eski birinci sekreteri Leonid Grach tarafından desteklendi. 19 Haziran 1993'te Donetsk'te toplanan Ukrayna Komünist Partisi ilk genel kongresinde birinci sekreter seçildi.

1998 yılında Genel Başkanlığını yaptığı Komünist Parti girdiği parlamento seçimlerinde % 25 oyla açık ara birinci geldi ve 450 üyeli parlamentoda 122 sandalye kazandı. Ona en yakın milliyetçi eğilimdeki Ukrayna Halk Hareketi ise % 9 oy alabildi. 1999 başkanlık seçimlerini % 57 oy alan Leonid Kuçma karşısında % 38.8 oyla kaybetti.

2002 yılındaki genel seçimlerde Ukrayna Komünist Partisi % 20 oy oranıyla ikinci oldu ve ana muhalefet partisi konumuna düştü. Ancak % 23 oy alan ve 10 partiden oluşan Viktor Yuşçenko Bloğu karşısında seçime tek olarak giren partiler arasında yine galip gelmiş oldu.

2012 parlamento seçimlerinde Komünist Parti'nin oyları tekrar yükselişe geçti ve % 13.18 oy aldı. Ancak Rusya yanlısı partilerin tekrar güç kazanması ve Devlet Başkanı Viktor Yanukoviç'in Avrupa Birliği ile müzakereleri askıya alması ülkede yeni bir isyan hareketinin başlamasına sebep oldu. Bu koşullarda 2014 yılında yapılan ve % 51 oranında çok düşük katılımın olduğu seçimlerde Simonenko'ya destek yine düştü. Doğu Ukrayna'dan neredeyse hiç destek almayan Kiev'deki hükûmet Sovyet sembollerinin kullanılmasını yasakladı ve Komünist Parti'yi kapattı. Hükûmetin talebiyle Genel Başkan Simonenko hakkında da dava açıldı.