Grignard reaktifi

Bir Grignard reaktifi veya Grignard bileşiği, X'in bir halojen ve R'nin normalde bir alkil veya aril olduğu organik bir grup olduğu genel formül 'e sahip kimyasal bir bileşiktir. İki tipik örnek, metilmagnezyum klorür ve fenilmagnezyum bromür 'dir. Organomagnezyum bileşiklerinin bir alt sınıfıdır.

Grignard bileşikleri, yeni karbon-karbon bağları oluşturmak için organik sentezde popüler reaktiflerdir. Örneğin, uygun bir katalizör varlığında başka bir halojenlenmiş bileşik ile reaksiyona sokulduğunda, tipik olarak bir yan ürün olarak ve magnezyum halojenür verirler ve sonuncusu normal olarak kullanılan çözücülerde çözünmez. Bu açıdan organolityum reaktiflerine benzerler.

Saf Grignard reaktifleri son derece reaktif katılardır. Normalde dietil eter veya tetrahidrofuran gibi çözücüler içinde, su hariç tutulduğu sürece nispeten kararlı olan çözeltiler olarak ele alınırlar. Böyle bir ortamda, bir Grignard reaktifi, koordinasyon bağları ile iki eter oksijenine bağlanan magnezyum atomu ile bir kompleks halinde değişmez bir şekilde mevcuttur.

Grignard reaktifleri, bir organik halojenürün (normalde organobromin) magnezyum metali ile işlenmesiyle hazırlanır. Organomagnezyum bileşiğini stabilize etmek için siklik veya asiklik eterler gereklidir. Reaktifi protonoliz veya oksidasyon yoluyla hızla yok eden su ve hava, havasız teknikler kullanılarak hariç tutulur. Reaktiflerin yine de kuru olması gerekmesine rağmen ultrason, magnezyumu su tüketecek şekilde aktive ederek Grignard reaktiflerinin ıslak çözücüler içinde oluşmasına izin verebilir.

Katılar ve çözelti içeren reaksiyonlarda yaygın olduğu gibi, Grignard reaktiflerinin oluşumu genellikle bir indüksiyon süresine tabidir. Bu aşamada magnezyum üzerindeki pasifleştirici oksit uzaklaştırılır. Bu indüksiyon periyodundan sonra reaksiyonlar oldukça ekzotermik olabilir. Laboratuvardan üretim tesisine bir reaksiyon ölçeklendirildiğinde bu ekzotermiklik dikkate alınmalıdır. Çoğu organohalid işe yarayacaktır, ancak karbon florin bağları, özel olarak aktive edilmiş magnezyum dışında (Rieke metalleri aracılığıyla) genellikle reaktif değildir.

Bu aktive edici ajanlar tarafından tüketilen Mg miktarı genellikle önemsizdir. Küçük bir miktar cıva klorür, metalin yüzeyini karıştırarak reaktivitesini artıracaktır. Önceden oluşturulmuş Grignard reaktifinin eklenmesi genellikle başlatıcı olarak kullanılır.

Rieke magnezyum gibi özel olarak etkinleştirilen magnezyum, bu sorunu ortadan kaldırır. Oksit tabakası ayrıca, oksitlenmiş tabakayı kazımak için bir karıştırma çubuğu kullanılarak veya birkaç damla iyot veya 1,2-Diiyodoetan eklenerek ultrason kullanılarak parçalanabilir. Diğer bir seçenek ise süblimleştirilmiş magnezyum veya magnezyum antrasen kullanmaktır.

Grignard reaktifleri neme ve oksijene karşı çok hassas olduğu için, bir partinin kalitesini test etmek için birçok yöntem geliştirilmiştir. Tipik testler, tartılabilir, susuz protik reaktiflerle titrasyonları içerir; bir renk göstergesi varlığında mentol. Grignard reaktifinin fenantrolin veya 2,2'-bipiridin ile etkileşimi bir renk değişikliğine neden olur.

Bu tür reaksiyonlar genellikle sulu bir asidik çalışmayı içerir, ancak bu adım reaksiyon şemalarında nadiren gösterilir. Grignard reaktifinin bir aldehite veya bir prokiral ketona eklediği durumlarda, Felkin-Anh modeli veya Cram Kuralı genellikle hangi stereoizomerin oluşacağını tahmin edebilir. Kolayca protonu giderilen 1,3-diketonlar ve ilgili asidik substratlar ile Grignard reaktifi RMgX yalnızca enolat anyonu veren ve alkan RH'yi serbest bırakan bir baz olarak işlev görür.

Grignard reaktifleri, protik substratlar için bir temel görevi görür (bu şema, tipik olarak su içeren çalışma koşullarını göstermez). Grignard reaktifleri baziktir ve alkoksitler (ROMgBr) vermek üzere alkoller fenoller vb. İle reaksiyona girer. Fenoksit türevi, salisilaldehit vermek üzere formilasyon paraformaldehide duyarlıdır.

Grignard reaktifleri, diğer ana grup halojenürlerle yüksek reaktivitelerinin aksine, tipik olarak organik halojenürlerle reaksiyona girmez. Metal katalizörlerin varlığında, ancak Grignard reaktifleri C-C birleştirme reaksiyonlarına katılır. Örneğin nonilmagnezyum bromür, aşağıda gösterilen esteri hidrolize etmek için NaOH ile çalıştıktan sonra Tris (asetilasetonato) demir (III) (Fe(acac)3) varlığında p-nonilbenzoik asit vermek üzere metil p-klorobenzoat ile reaksiyona girer. Fe(acac)3 olmadan, Grignard reaktifi, aril halojenür üzerinde ester grubuna saldıracaktır.

Aril halojenürlerin aril Grignard reaktifleri ile birleştirilmesi için, tetrahidrofuran (THF) içindeki nikel klorür de iyi bir katalizördür. Ek olarak, alkil halojenürlerin birleştirilmesi için etkili bir katalizör, THF'de lityum klorür (LiCl) ve bakır (II) klorür (CuCl2) karıştırılarak hazırlanan dilityum tetraklorokuprattır (Li2CuCl4). Kumada-Corriu bağlantısı, [ikame edilmiş] stirenlere erişim sağlar.

Bir Grignard reaktifinin oksijenle işlenmesi, magnezyum organoperoksiti verir. Bu materyalin hidrolizi, hidroperoksitler veya alkol verir. Bu reaksiyonlar, radikal ara ürünleri içerir.

Alkol vermek için Grignard reaktiflerinin basit oksidasyonu, verimler genellikle zayıf olduğundan pratikte çok az önem taşır. Bunun tersine, daha sonra hidrojen peroksit ile alkole oksitlenen bir boran yoluyla iki aşamalı sekans (yukarıya bakınız), sentetik faydalıdır.

Grignard oksidasyonlarının sentetik faydası, Grignard reaktiflerinin bir alken mevcudiyetinde oksijen ile bir etilen uzatılmış alkole reaksiyonu ile arttırılabilir. Bu modifikasyon, aril veya vinil Grignardlar gerektirir. Sadece Grignard ve alken eklenmesi, oksijen varlığının gerekli olduğunu gösteren bir reaksiyonla sonuçlanmaz. Tek dezavantaj, en az iki eşdeğer Grignard gerekliliğidir, ancak bu kısmen n-butilmagnezyum bromid gibi ucuz bir indirgeyici Grignard ile ikili bir Grignard sisteminin kullanılmasıyla ortadan kaldırılabilir.