Bilgi argümanı

Bilgi argümanı ( Mary'nin odası veya süper bilim insanı Mary olarak da bilinir), Frank Jackson tarafından "Epifenomenal Qualia " (1982) adlı makalesinde önerilen ve "What Mary Didn't Know" (1986) adlı makalesinde genişletilen felsefi bir düşünce deneyidir. Deney, rengin fiziksel tanımlarına geniş erişime sahip olan, ancak insan duyusuyla renk algılayamayan, yani dünyayı siyah beyaz gören bir bilim insanı olan Mary'yi anlatıyor. Düşünce deneyinin ana sorusu, Mary'nin siyah beyaz dünyanın dışına çıkıp renkli görmeyi deneyimlediğinde yeni bilgiler edinip edinemeyeceğidir.

Deneyin amacı fizikalizme, yani zihinsel olan her şey dahil evrenin tamamen fiziksel olduğu görüşüne karşı çıkmaktır. Yayınlanmasının ardından ortaya çıkan tartışma Daniel Dennett, David Lewis ve Paul Churchland gibi filozofların yanıtlarını içeren There's Something About Mary (2004) kitabının konusu oldu.

Mary, bir sebeple dünyayı siyah beyaz bir odadan, siyah beyaz bir televizyon monitörü aracılığıyla araştırmak zorunda kalan parlak bir bilim insanıdır. Görmenin nörofizyolojisi konusunda uzmandır, yani olgunlaşmış domateslerin kırmızılığı ya da gökyüzünün maviliği hakkında. Örneğin, gökyüzünden gelen tam olarak hangi dalga boyu kombinasyonlarının retinayı uyardığını ve bunun merkezi sinir sistemi aracılığıyla ses tellerinin kasılmasını ve akciğerlerden havanın dışarı atılmasını tam olarak nasıl sağladığını ve bunun da şu cümlenin söylenmesiyle sonuçlandığını bilir: "gökyüzü mavidir". Mary siyah beyaz odasından çıktığında ya da kendisine renkli bir televizyon verildiğinde ne olacak? Yeni bir şey öğrenecek mi, öğrenemeyecek mi?

Başka bir deyişle, Jackson'ın Mary'si, renk bilimi hakkında bilinmesi gereken her şeyi bilen, ancak rengi hiç deneyimlememiş bir bilim insanıdır. Jackson'ın ortaya attığı soru şu: Bir kez rengi deneyimlediğinde, yeni bir şey öğreniyor mu? Jackson, öyle olduğunu iddia ediyor.

Bilgi argümanını tartışan yazarların çoğu Mary örneğinden alıntı yapmaktadır, ancak Frank Jackson'ın makalesinde başka bir örnek daha vardır: normal insan duyularıyla algılanamayan bir rengi gören bir kişinin, Fred'in durumu.

Amonyağın mikroskobik yapısının nasıl olması gerektiğini tam olarak bilirdi; ancak bu yapıya sahip bir maddenin insan burnuna girdiğinde amonyak gibi kokması gerektiğini kesinlikle tahmin edemezdi. Bu konuda tahmin edebileceği en fazla şey, mukoza zarında, koku alma sinirlerinde vb. değişikliklere genel olarak bir kokunun ya da özel olarak amonyak kokusunun eşlik edeceğini, biri ona söylemediği ya da kendisi koklamadığı sürece muhtemelen bilemezdi.

Nagel biraz farklı bir yaklaşım benimsemektedir. Argümanını daha uyarlanabilir ve ilişkilendirilebilir hale getirme çabasıyla, yarasaların sonar yeteneklerini anlamaya çalışan insanların tavrını alıyor. Tüm fiziksel veri tabanı parmaklarınızın ucunda olsa bile, insanlar bir yarasanın sonar sistemini, yani bir yarasanın sonarıyla bir şeyi algılamanın nasıl bir şey olduğunu tam olarak algılayamaz veya anlayamaz.

İlk olarak, Mary yeni bir şey öğrenirse, bu, qualianın (davranış ve eğilimden tamamen bağımsız olarak tasarlanan deneyimlerin öznel, niteliksel özellikleri) var olduğunu gösterir. Mary odadan çıktıktan sonra bir şey kazanırsa -daha önce sahip olmadığı belirli bir şey hakkında bilgi edinirse- Jackson'a göre bu bilgi, kırmızıyı görme niteliğinin bilgisidir. Bu nedenle, belirli bir niteliğe erişimi olan bir kişi ile olmayan bir kişi arasında bir fark olduğundan, niteliklerin gerçek olduğu kabul edilmelidir.

Jackson, Mary'nin rengi deneyimledikten sonra yeni bir şey öğrenmesi durumunda fizikalizmin yanlış olacağını savunmaktadır. Spesifik olarak, bilgi argümanı, zihinsel durumların fiziksel açıklamalarının eksiksizliği hakkındaki fizikalist iddiaya bir saldırıdır. Mary, renk algısı hakkında fiziksel her şeyi biliyor olabilir, ancak kırmızıyı hiç görmemişse, kırmızı deneyiminin nasıl bir şey olduğunu bilebilir mi? Jackson, evet, deneyim yoluyla yeni bir şey öğrendiğini ve dolayısıyla fizikalizmin yanlış olduğunu iddia etmektedir.

Jackson'a göre: Dünya ve onunla ilgili görsel deneyimimiz hakkında bir şeyler öğreneceği çok açıktır. Ancak daha önceki bilgilerinin eksik olması da bu durumda kaçınılmazdır. Ama tüm fiziksel bilgilere sahip olduğunu biliyorduk. Dolayısıyla bundan daha fazlası var olduğunu söyleyebiliriz ve bu durumda Fizikalizm yanlıştır.

Jackson, fizyolojinin açıklayıcı bütünlüğüne, tüm davranışların bir tür fiziksel güçten kaynaklandığına inanmaktaydı. Ve düşünce deneyi, zihnin fiziksel olmayan bir parçası olan qualia'nın varlığını kanıtlıyor gibi görünmektedir. Jackson, bu tezlerin her ikisi de doğruysa, o zaman epifenomenalizmin - zihinsel durumların fiziksel durumlardan kaynaklandığı, ancak fiziksel dünya üzerinde nedensel bir etkisinin olmadığı görüşü - doğru olduğunu savundu.

Nemirow ve Lewis "yetenek hipotezini" sunarlar ve Conee ise "tanıdıklık hipotezini" savunmaktadır. Her iki yaklaşım da Mary'nin yeni bir bilgi edinmediğini, bunun yerine başka bir şey kazandığını göstermeye çalışmaktadır. Eğer aslında yeni bir önerme bilgisi kazanmıyor ise, o zaman kazandığı şeyin fizikçi çerçeve içinde açıklanabileceğini öne sürmektedirler. En dikkat çeken ikisi bunlar Jackson'ın düşünce deneyine ve ortaya koyduğu iddiaya itirazlar.

Bazıları, düşünce deneyinde açıklanan senaryonun kendisinin mümkün olmadığı gerekçesiyle Jackson'ın argümanına itiraz ederler. Örneğin, Evan Thompson, Mary'nin sadece tek renkli bir ortamla sınırlı kalarak herhangi bir renk deneyimi yaşamayacağı önermesini sorgulamılştır, çünkü rüya görürken, gözlerini ovuşturduktan sonra veya ışık algısından sonraki görüntülerde renkleri görebilecektir. Bununla birlikte, Graham ve Horgan, düşünce deneyinin bunu açıklamak için ayrıştırılabileceğini öne sürüyorlar: Mary'yi siyah beyaz bir odaya yerleştirmek yerine, doğumdan itibaren rengi deneyimleyemediği, ancak bu yeteneğin tıbbi prosedürle verildiği şart koşulabilir. sonraki yaşamında. Nida-Rümelin, renkli görme bilimi göz önüne alındığında bu senaryonun mümkün olup olmayacağının sorgulanabileceğini kabul eder (Graham ve Horgan'ın öyle olduğunu öne sürmesine rağmen), ancak bunun düşünce deneyinin etkinliği için önemli olup olmadığının açık olmadığını savunuyor. en azından yaşanan senaryoyu hayal edebilirsiniz.

Mary'nin çevresi düşünce deneyinde anlatıldığı gibi inşa edilmiş olsa bile, kırmızı rengi görmek için siyah beyaz odasından dışarı çıkarsa aslında yeni bir şey öğrenemeyeceğine dair itirazlar da gündeme geldi. Daniel Dennett, "renkle ilgili her şeyi" zaten gerçekten bilseydi, bu bilginin mutlaka insan nörolojisinin rengin "qualia"sını neden ve nasıl hissetmemize neden olduğuna dair derin bir anlayışı içereceği iddiasında bulunuyor. Ayrıca, bu bilgi, kırmızı ve diğer renkleri işlevsel olarak ayırt etme yeteneğini de içerecektir. Bu nedenle Mary, odadan ayrılmadan önce kırmızıyı görmekten ne bekleyeceğini tam olarak bilecektir. Dennett, fonksiyonel bilginin deneyimle özdeş olduğunu ve geride tarifsiz hiçbir "qualia" kalmadığını savunuyor. J. Christopher Maloney de benzer şekilde tartışıyor:Argümanın izin verdiği gibi, Mary renkli görmenin fiziksel doğasıyla ilgili bilinmesi gereken her şeyi anlıyor ise, renkli görmenin nasıl olacağını hayal edebilecek bir konumda olacaktır. Sk fiziksel durumunda olmak gibi olurdu ve Mary bu tür fiziksel durumlar hakkında her şeyi bilir. Tabii ki, kendisi Sk'de bulunmadı, ama bu onun Sk'de olmanın nasıl bir şey olduğunu bilmesine engel değildir. Çünkü o, bizden farklı olarak, Sk ile diğer kromatik görme durumları arasındaki nominal ilişkileri tanımlayabilir. . . Ona bir renk görme durumunun nörofizyoloji notasyonunda kesin bir tanımını verin ve büyük olasılıkla böyle bir durumun nasıl olacağını hayal edebilecektir.Nida-Rümelin, Jackson'ın iddiasıyla ilgili literatürü incelerken, Jackson'ın vardığı sonuçlara katılmayan fizikçiler de dahil olmak üzere birçok kişinin Mary'nin odadan çıktıktan sonra yeni bilgiler edinemeyeceği iddiasından şüphe duyduğunu tespit ediyor. Çoğu kişi "kapatıldıktan sonra yeni bilgi veya bilginin geldiğini" kabul etmekten kendini alamıyor, bu görüş "Bilgi Argümanının genel kabul görmüş fizikalist görüşü olarak tanımlanmayı hak etmektedir. Bazı filozoflar, Mary'nin odadan ayrılmadan önce renkli görme hakkındaki tüm fiziksel gerçekleri bilemediğini savunarak Jackson'ın ilk öncülüne de itiraz etmişlerdir. Owen Flanagan, Jackson'ın düşünce deneyinin "yenilmesinin kolay olduğunu" savunur. "Mary'nin tam bir fizik, kimya ve nörobilimin sözcük dağarcığında ifade edilebilecek renkli görme hakkında her şeyi bildiğini" kabul ediyor ve ardından "metafiziksel fizikalizm" ile "dilsel fizikalizm" arasında ayrım yapıyor:Metafiziksel fizikalizm, var olanın ve var olan her şeyin fiziksel madde ve onun ilişkileri olduğunu iddia eder. Dilsel fizikalizm, fiziksel olan her şeyin temel bilim dillerinde ifade edilebileceği veya yakalanabileceği tezidir… Dilsel fizikalizm, metafiziksel fizikalizmden daha güçlüdür ve daha az makuldür.Flanagan, Mary'nin "açıkça fiziksel dil" ile ifade edilebilen tüm gerçeklere sahip olmasına rağmen, yalnızca dilbilimsel fizikalizm kabul edilirse tüm gerçeklere sahip olduğunun söylenebileceğini savunuyor. Bir metafiziksel fizikçi basitçe dilbilimsel fizikalizmi reddedebilir ve Mary'nin kırmızıyı görmenin nasıl bir şey olduğunu öğrenmesinin, dilde ifade edilemese de fiziksel dünya hakkında bir gerçek olduğunu, çünkü var olan her şeyin fiziksel olduğunu kabul edebilir. Flanagan'a benzer şekilde Torin Alter, Jackson'ın fiziksel gerçekleri gerekçe göstermeden "söylemsel olarak öğrenilebilir" gerçeklerle birleştirdiğini iddia etmektedir:...çeşitli türden bilinçli deneyimler hakkındaki bazı gerçekler, tamamen söylemsel yollarla öğrenilemez. Bununla birlikte, bu, söylemsel olarak öğrenilemez gerçeklerin ilgili olduğu deneyimlerin doğası hakkında daha fazla sonuca henüz izin vermez. Özellikle, bu deneyimlerin fiziksel olaylar olmadığı sonucuna varmamıza izin vermez.Nida-Rümelin, bu tür görüşlere yanıt olarak, "fiziksel özelliklerin ve fiziksel gerçeklerin yalnızca ifade edilebilecek özellikler ve gerçekler olduğu varsayımını bir kez bıraktıktan sonra, bir özelliğin veya bir olgunun fiziksel olmasının ne olduğunu anlamanın zor olduğunu" savunur, fiziksel terminoloji."

Mary'nin odadan çıktığı zaman yeni olgusal bilgiler değil, yeni bir yetenek kazandığı gerekçesiyle Jackson'a birkaç itirazda bulunulmuştur. Nemirow, "bir deneyimin nasıl olduğunu bilmenin, deneyimi nasıl hayal edeceğinizi bilmekle aynı şey olduğunu" iddia etmektedir. Mary'nin yeni bir şeyin bilgisini değil, yalnızca bir şeyler yapma yeteneğini elde ettiğini savunmaktadır. Lewis, Mary'nin "hatırlama, hayal etme ve tanıma" yeteneği kazandığını iddia ederek benzer bir argüman ortaya koyar. Jackson'ın bilgi argümanına yanıt olarak ikisi de Mary'nin kırmızıyı ilk kez gördüğünde gerçek bir keşif yaptığı konusunda hemfikirdirler, ancak keşfinin, serbest bırakılmadan önce farkında olmadığı bazı gerçekleri öğrenmeyi içerdiğini reddederler. Bu nedenle, elde ettiği şey, yeni gerçeklerden çok yeni yeteneklerin keşfidir; rengi deneyimlemenin nasıl bir şey olduğunu keşfetmesi, yalnızca belirli şeyleri nasıl yapacağına dair yeni yetenekler kazanmasından ibarettir, ancak yeni olgusal bilgiler edinemez. Bu tür düşüncelerin ışığında, Churchland iki bilme duygusu arasında ayrım yapar: "nasıl olduğunu bilmek" ve "bunu bilmek"; burada nasıl bilmenin yeteneklere atıfta bulunduğu ve bilmenin gerçeklerin bilgisine atıfta bulunduğu yer. Her bilgi türünün beyinde temsil edildiği farklı konumlara başvurarak, aralarında gerçek, kanıtlayıcı fiziksel bir ayrım olduğunu öne sürerek bu itiraz hattını güçlendirmeyi amaçlamaktadır. Mary'nin yeni gerçekleri değil, sadece yetenekleri öğrenmediğini ayırt ederek, düşünce deneyinin ortaya koyduğu sorunu fizikalist bakış açısıyla reddetmeye yardımcı olur.

Yanıt olarak Levin, yeni bir renk deneyiminin aslında "rengin benzerlikleri ve diğer renklerle uyumluluğu ve diğer zihinsel durumlarımız üzerindeki etkisi hakkında bilgi" gibi yeni olgusal bilgiler sağladığını savunur. Mary'nin odadan ayrılmadan önce, rengi ilk elden deneyimlemeye gerek duymadan bu tür tüm gerçekleri öğrenmiş olabileceği (ve düşünce deneyinin hükümleri göz önüne alındığında öğrenmiş olacağı) sayaçları. Örneğin Mary, söz konusu renkleri hiç deneyimlemeden "kırmızının yeşilden çok turuncuya benzediği" gerçeğini bilebilir.

Earl Conee, bir rengi görmeyi hayal etme yeteneğine sahip olmanın, o rengi görmenin nasıl bir şey olduğunu bilmek için ne gerekli ne de yeterli olmadığına, yani yetenek hipotezinin Mary'nin odadan çıkarken edindiği yeni bilginin doğasını yakalamadığına itiraz ediyor. Yeteneğin gerekli olmadığını göstermek için Conee, onlara baktığında renkleri görebilen, ancak görmediği halde renkleri hayal etme kapasitesinden yoksun olan birinin örneğini verir. Ona kırmızı görünen bir şeye bakarken, onun nasıl bir şey olduğunu hayal etme yeteneğinden yoksun olmasına rağmen, kırmızıyı görmenin nasıl bir şey olduğuna dair bilgi sahibi olacağını savunuyor. Hayal gücünün neye benzediğini bilmek için yeterli olmadığını tam olarak göstermek için, Conee şu örneği veriyor: Martha, "deneyimlediği gölge çiftleri arasında deneyimlemediği bir ara gölgeyi görselleştirme konusunda oldukça yetenekli. ..kiraz kırmızısı olarak bilinen gölgeye aşina değillerdir". Martha'ya kiraz kırmızısının bordo kırmızısı ile ateş kırmızısı arasında olduğu söylenir (kırmızının bu iki tonunu deneyimledi, ama kirazı değil). Bununla Martha, isterse kiraz kırmızısını hayal etme yeteneğine sahiptir, ancak bu yeteneğini, kiraz kırmızısını hayal etme yeteneğini kullanmadığı sürece, kiraz kırmızısını görmenin nasıl bir şey olduğunu bilemeyecektir.

Conee'nin, hayal gücünün bir rengi görmenin nasıl bir şey olduğunu bilmek için ne gerekli ne de yeterli olduğu şeklindeki argümanları kabul edilebilir, ancak yetenek hipotezinin hayal gücünden başka bir yeteneği kullanan bir versiyonu korunabilir. Örneğin Gertler, Mary'nin kazandığı şeyin renkleri hayal etme yeteneği değil, renkleri olağanüstü kalitelerine göre tanıma yeteneği olduğu seçeneğini tartışmaktadır.

Mary, Q hakkında her şeyi bilebilir ve belirli bir deneyimin serbest bırakılmadan önce Q'ya sahip olduğunu bilebilir, ancak - serbest bırakılmadan önce - Q ile tanışmamıştır.

Serbest bırakıldıktan sonra Mary, Q ile tanışır, ancak Q ile tanışarak herhangi bir yeni önermesel bilgi öğesi elde etmez (özellikle, normal algılayıcıların Q özelliği ile hangi koşullar altında deneyime sahip olduklarını zaten biliyordu).

Tye ayrıca tanıdık hipotezinin Conee'ninkiyle karşılaştırdığı bir versiyonunu savunur, ancak bir renkle tanışmanın kişinin renk deneyimine bir kavram uygulamakla eşit olmaması gerektiğini açıklar.

Conee'nin hesabına göre, olağanüstü bir qualia yalnızca onu deneyimleyerek öğrenilebilir (tanıyabilir), ancak Mary'nin yaptığı gibi onun hakkındaki gerçekleri bilerek değil. Bu, diğer fiziksel bilgi nesnelerinden farklıdır: örneğin bir şehri, sadece onun hakkındaki gerçekleri öğrenerek tanırsınız. Gertler, bu eşitsizliği Conee'nin açıklamasına karşı çıkmak için kullanıyor: Qualia'nın varlığını öne süren bir dualist, qualia'ya fiziksel nesnelerden farklı varlıklar olarak atıfta bulunarak bunu açıklamanın bir yolunu buluyor; Conee eşitsizliği anlatırken Gertler, fizikçi açıklamasının bunu açıklamak için hiçbir şey yapmadığını savunuyor.

Kırmızı bir elma ile griye boyanmış bir elma arasında hiçbir fark görmediğini bildirdiği, ancak kırmızı elmayı göstermesi istendiğinde doğru bir şekilde yaptığı bir renk körlüğü biçimi yaşamaktadır.

Daha fazla açıklıyorlar: "Bu üç olası sonuçtan hangisi gerçekten gerçekleşecektir? Cevabı renk körü bir sinestez deneğinden öğrendiğimize inanıyoruz. Teorik Mary gibi, renk körü sinestez gönüllümüz de yetersiz renk alıcıları nedeniyle belirli tonları görememektedir. Ancak sayılara baktığında sinestezisi, gerçek dünyada hiç görmediği renkleri zihninde deneyimlemesini sağlar. Bunlara "Marslı renkleri" diyor. Renk hücrelerinin (ve karşılık gelen renklerin) beyninde aktif hale gelebilmesi, felsefi soruyu yanıtlamamıza yardımcı oluyor: Aynı şeyin Mary'nin başına geleceğini düşünüyoruz."

Ramachandran ve Hubbard'ın katkısı, "sinestezi yaşayan insanların bilinçli deneyimlerinde yaşamayanlara kıyasla önceden var olan, istikrarlı farklılıkları kullanarak" "qualia'nın nöral temelini" keşfetme açısındandır, ancak "bunun hala geçerli olmadığını" belirtmektedirler. 'Bu belirli olayların neden nitelik yüklü olduğunu ve diğerlerinin neden olmadığını açıklayın (Chalmers' ' zor sorun '), ama en azından sorunun kapsamını daraltır" (s. 25).

Jackson'ın argümanı, zihnin en azından bazı yönlerinin fiziksel olmadığı görüşü olan düalizmi desteklemek içindir. Nida-Rümelin, düalizm çağdaş filozoflar arasında nispeten popüler olmadığı için, bilgi argümanına düalist cevapların pek çok örneği olmadığını iddia eder; yine de, Bilgi Argümanına yanıt veren düalistlerin kayda değer bazı önemli örnekleri olduğuna dikkat çekiyor.

Jackson'ın kendisi, epifenomenalizmi ve düalizmi tamamen reddetmeye devam etmektedir. Mary kırmızıyı ilk gördüğünde şaşırdığı için, şaşırmasına neden olan şeyin Mary'nin nitelikleri olması gerektiğini savunmaktadır. Bu, epifenomenalizmle çelişir çünkü açık bir konuşma davranışına neden olan bilinçli bir durumu içerir. Mary'nin odası düşünce deneyi bu çelişkiyi yaratıyor gibi göründüğüne göre, bunda bir yanlışlık olmalı. Jackson artık fizikalist yaklaşımın ( dolaylı gerçekçilik açısından) daha iyi açıklama sağladığına inanıyor. Epifenomenalizmin aksine Jackson, kırmızı deneyiminin tamamen beyinde yer aldığını ve bu deneyimin beyinde hemen daha fazla değişikliğe (örneğin anıların yaratılmasına) neden olduğunu söylüyor. Bu, nörobilimin renkli görme anlayışıyla daha uyumludur . Jackson, Mary'nin beyninin dünyada var olan nitelikleri temsil etmesi için yeni bir yol keşfettiğini öne sürüyor. Benzer bir argümanda, filozof Philip Pettit, Mary'nin durumunu, nesnelerin hareketini algılayamama olan akinetopsia hastalarına benzetiyor. Birisi stroboskopik bir odada büyümüş ve ardından akinetopsiden "iyileştirilmiş" olsaydı, dünya hakkında herhangi bir yeni gerçek keşfetmekten şaşırmazdı (aslında nesnelerin hareket ettiğini biliyorlar). Bunun yerine, şaşkınlıkları artık bu hareketi görmelerine izin veren beyinlerinden gelecekti.

Genel olarak dualist tepkilerin eksikliğine ve Jackson'ın kendi görüş değişikliğine rağmen, Bilgi Argümanını savunan önde gelen dualistlerin daha yeni örnekleri bulunmaktadırvar. Çağdaş düalistlerin en önde gelenlerinden biri olan David Chalmers, Jackson'ın düşünce deneyinin materyalizmin yanlış olduğunu başarılı bir şekilde gösterdiğini düşüyor. Chalmers, (yukarıda açıklanan) "yetenek hipotezi" itirazı doğrultusundaki yanıtların en umut verici itirazlar olduğunu, ancak başarısız olduğunu dnüüyor: Mary renkleri hayal etme veya tanıma konusunda yeni bir yetenek kamışnolsa sa bile, zorunlu olarak gerçeklere dayalı bilgi de edinecektir. Kırmızıyı görme deneyiminin, onun altında yatan fiziksel beyin durumlarıyla nasıl bir ilişkisi olduğu gerçeği gibi, şimdi gördüğü renkinler. Ayrıca, kırmızıyı görmenin nasıl bir şey olduğu ve altta yatan fiziksel mekanizmaların bilgisinin aslında aynı gerçeğin bilgisi olduğu, sadece farklı bir "sunum modu" altında, yani Mary'nin gerçekten yeni olgusal bilgi kazanmadığı anlamına gelen argümanları da dikkate ıyor. Chalmers, Mary'nin deneyim ve fiziksel süreçlerin birbiriyle nasıl ilişkili olduğuna dair zorunlu olarak yeni olgusal bilgiler edindiğini, yani bu süreçlerin tam olarak ne tür bir deneyime yol açtığına dair bir gerçek edindiğini öne sürerek bunları reddediyor. Nida-Rümelin, "olağanüstü özellikler" olarak adlandırdığı deneyimin özelliklerini içeren, benzer olsa da karmaşık bir görüşü savunur.