Palmira Savaşı (1941)

Palmira Muharebesi (1 Temmuz 1941), İkinci Dünya Savaşı'nda Suriye-Lübnan harekâtı sırasında Müttefiklerin Suriye'yi işgalinin bir parçasıydı. İngiliz mekanize süvarileri ve bir Arap Lejyonu çöl devriyesi, Palmira şehrinin kuzeydoğusundaki bir Vichy Fransız seyyar birliğini bozguna uğrattı. Palmira'daki Vichy garnizonunun teslim olmasına neden olan dört subay ve 60 adamı yakaladılar.

1941'de Vichy Fransızlarının bölgede önemli kuvvetleri vardı ve hava üslerinin Almanlar tarafından İngiliz-Irak Savaşı'na katılmak üzere uçak göndermek için hazırlık noktaları olarak kullanılmasına izin vermişti. Ayrıca Almanların Irak'a silah ve mühimmat göndermek için demiryolu sistemini kullanmalarına izin vermişlerdi. 8 Haziran 1941'de Müttefikler, bölgedeki Müttefik çıkarları için Filistin ve Ürdün'den Lübnan ve Suriye'ye kuzeyden iki saldırı başlattı. Haziran sonunda Şam alındı ve Müttefik harekât komutanı Henry Maitland Wilson, bu kez Suriye'nin ele geçirilmesini tamamlamak için Batı Irak'tan olmak üzere iki saldırı daha başlatmaya hazırdı. Habforce adlı genişletilmiş bir Tugay grubu, İngiliz-Irak savaşı sırasında Fırat Nehri üzerindeki RAF Habbaniya'daki İngiliz garnizonunu rahatlatmak için Ürdün'den çölü geçerek ilerlemiş ve ardından Bağdat'ın alınmasına yardım etmişti. Bu kuvvet Irak'ın Ürdün ve Suriye sınırlarına yakın ücra bir kısmına geri çekildi. Palmira'daki Vichy Fransız garnizonunu yenmek ve Irak'taki Haditha'dan Lübnan kıyısındaki Trablus'a giden petrol boru hattını güvence altına almak için kuzeybatıya ilerlemekle görevlendirildi. Habforce, gücüne yalnızca çölde yaşayan Bedevi askerlerinden oluşan tabur büyüklüğündeki Arap Lejyonu Mekanize Alayı dahil edildiğinden, çöldeki görev için çok uygundu. Palmira'da, Fransız savunmasının çekirdeği, antik kalıntıların kuzeydoğusunda bulunan Weygand Kalesi idi. Vahaya, antik kente, tepelere ve kaleye başka direkler yerleştirildi. Bölge, 6. Yabancı Piyade Alayı'nın 15. Bölüğünden 187 lejyoner, çölün 1. Hafif Bölüğünden Bedeviler ve bazı hava kuvvetleri paletlileri tarafından savunuldu. Toplamda, bu kuvvetler Komutan Ghérardi'nin komutası altında yaklaşık 300 kişiyi bir araya getirdi. Öte yandan İngilizler, Tümgeneral John Clark komutasındaki bin kişiyi savaşa seferber etti. Bu birlikler, Habforce'tan Tuğgeneral James Joseph Kingstone'un birliğinin bir parçasıydı ve 4. Süvari Tugayı, "Glubb Paşa" olarak bilinen John Bagot Glubb Arap Lejyonu'nun unsurları ve Essex Alayı 1. Piyade Taburu'nu içeriyordu.

Habforce üçe ayrıldı (ikisi Palmira'nın her iki tarafında kanat manevraları yapmak için). Her birine Arap Lejyonundan bir müfreze rehberlik ediyordu; 21 Haziran'da yola çıktılar. Palmira'nın birkaç mil doğusundaki boru hattında koruganlarla bir çatışma, sürpriz unsurunun kaybolmasına neden oldu. Habforce, Palmira'yı kuşattı ve Arap Lejyonu birliklerini, Habforce'un kanatlarını ve iletişim hatlarını korumak için geniş kapsamlı çöl devriyelerine gönderdi. 28 Haziran'da Fransız kalesi Seba' Biyar'ı (Palmira'nın yaklaşık 60 mil güneybatısında) ele geçirdiler ve küçük garnizon ateş edilmeden teslim oldu. Ertesi gün, Palmira'nın 40 mil kuzeydoğusunda, Fransız birlikleri tarafından işgal edilmemiş olan Sukhna'yı işgal ettiler. 1 Temmuz sabahı Sukhna, Vichy 2. Hafif Çöl Tugayı tarafından saldırıya uğradı. Arap Lejyonu işgalcileri, 4. Süvari Tugayı'nın Household Süvari Alayı'ndan bir filo tarafından takviye edilmişti ve keskin bir savaşın ardından, Fransızlar, Arap Lejyonu askerlerinin saldırısından önce geri çekildiler ve teslim olmadan önce bir kapalı vadide mahsur kaldılar. Savaşın en büyük muharebesi olmasa da, etkisi, Palmira'da garnizon olan 3. Hafif Çöl Bölüğünün 2 Temmuz gecesi cesaretini kaybetmesine ve teslim olmasına neden oldu. Bu, Habforce'u Humus'a giden boru hattı boyunca 40 mil batıya hareket etmesi ve Lübnan sahilinde Avustralya 7. Tümeni ile savaşan Vichy güçlerinin iletişimini tehdit etmesi için serbest bıraktı.