SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
TÜBİTAK Bilim Ödülü

TÜBİTAK Bilim Ödülü, 1966'dan beri her yıl, Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu (TÜBİTAK) tarafından temel bilimler, mühendislik bilimleri, sağlık bilimleri ve sosyal bilimler dallarında uluslararası düzeyde üstün nitelikli çalışmalar gösteren Türk ya da çalışmalarını Türkiye'de yapan yabancı bilim insanlarına verilen ödüldür. Türkiye'de bilim dalında verilen en üst düzey ödül olarak kabul edilir. "Türk Nobelleri" olarak da adlandırılır.

Ödül kazananları, geçmişte TÜBİTAK Ödüllerinden herhangi birini almış olanlar, Türkiye Bilimler Akademisi Konseyi, üniversitelerin senatoları, bilimsel ve teknolojik alanlarda faaliyet gösteren kurum ve kuruluşların en üst düzey karar alma organları, TÜBİTAK Ar-Ge ve Ar-Ge Kolaylık Birimleri Yönetim Kurulları ile TÜBİTAK Araştırma Grupları Yürütme Kurulları'nın kendi alanlarında göstereceği adaylar arasından seçilir. Aday başvurularının değerlendirilmesi, tarafından seçilmiş tercihen TÜBİTAK Bilim Ödülü almış an az yedi kişilik bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyon, yapılan başvuruları değerlendirdikten sonra sonuçları TÜBİTAK Yönetim Kurulu'na bildirir. TÜBİTAK Yönetim Kurulu'nun yaptığı değerlendirmenin ardından ödüllerin kazananları belirlenir. Kazananlara ilişkin duyurular TÜBİTAK'ın kuruluş yıldönümü olan 24 Temmuz tarihinde yapılır. Ödüller her yıl düzenlenen törenle sahiplerine verilir.

Her bir ödül kazananı; ödül beratı, altın plaket, yıllara göre değişkenlik gösteren para ödülü ve araştırma desteğinin de sahibi olmaktadır. 1967 yılında Cavid Erginsoy, Turan Onat, Bekir Dizioğlu'nun aldığı 10.000 TL'lik para ödülü; 2002 yılında 3.000.000.000 TL'ye, 2007 yılında 25.000 YTL'ye, 2012 yılında 50.000 TL'ye, 2018 yılında ise 75.000 TL'ye çıkarılmıştır. 2020 yılı itibarıyla para ödülü 75.000 TL, araştırma desteği ise 50.000 TL olarak belirlenmiştir. Para ödülü ve araştırma desteğinin yanında verilen altın plaketin tasarımı 2012 yılında değiştirilerek üzerinde altın TÜBİTAK logosunun, altında ise ödül alan kişinin isminin ve ödül türünün geçtiği kanatlı tasarıma geçilmiştir. 2014 yılında ise plaketin altına kaide eklenmiştir.

50 yılı aşkın tarihinde ilk ödül 1966 yılında kimya alanındaki çalışmaları nedeniyle Talat Erben ve Oktay Sinanoğlu'na verilirken 1975 yılında biyoloji alanındaki ödülü paylaşan Gönül Bara ve Semahat Geldiay ise ödülü alan ilk kadın bilim insanları olmuştur. Bir yıl içerisinde en fazla sekiz bilim insanına verilebilir. 2019 yılında bir defaya mahsus olarak verilen ve TÜBİTAK Bilim Ödülü'nün eşdeğeri olan Prof. Dr. Fuat Sezgin Bilim Tarihi Ödülü de dahil olmak üzere 2020 itibarıyla toplam 180 kişiye verilmiştir. En fazla verildiği alan 49 ödül ile mühendislik bilimleri olmuştur. Mühendislik bilimlerini 43 ödül ile sağlık bilimleri, 27 ödül ile fizik ve 23 ödül ile kimya takip etmektedir. 2007 yılında ödül kapsamına alınıp 2008 yılında verilmeye başlanan sosyal bilimler alanındaki ödüllerden ise toplamda 7 adet verilmiştir.
Sergey Tereşçenko

Aslen Ukraynalı olan Tereşçenko 1951 yılında Sovyetler Birliği'nin en doğusunda bulunan Lesozavodsk şehrinde doğdu. Kazakistan SSC'nin son başbakanı olan Tereşçenko, 16 Aralık 1991'de Kazakistan'ın bağımsızlığını kazanmasının ardından görevine devam etmiştir ve ülkenin ilk başbakanı olmuştur. Hakkında çıka yolsuzluk iddiaları üzerine 1994 yılında Kazakistan Parlamentosu'da yapılan oylamada güven oyu almaması üzerine Cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev Tereşçenko'nun görevine son verdi.
Annet Malherbe

Annet Malherbe (d. 23 Kasım 1957), Hollandalı aktris. Film yapımcısı ve yönetmeni olan eşi Alex van Wamerdam'ın çektiği; Abel, The Northerners, The Dress, Little Tony ve Grimm 'deki oyunculuğu ile bilinir. Malherbe, Little Tony adlı yapımdaki oyunculuğuyla "Avrupa Film Ödülleri" 'ne En İyi Kadın Oyuncu dalında aday gösterilmiştir.

Ocak 2012'de Malherbe, Kasper van Kooten, Marcel Musters ve Jelka van Houten'in RTL4 kanalında yeni başlayan programı What If? 'de yer almıştır.

Malherbe özel yaşamında oyuncu, müzisyen, yönetmen ve film yapımcısı Alex van Wamerdam ile evli olup eşinin çektiği 6 yapımda; Abel (1986), The Northerners (1992), The Dress (1996), Little Tony (1998), Grimm (2003) ve The Last Days of Emma Blank (2009) yer almıştır. Malherber'nin iki oğlu Mees ve Houk'da oyuncudur.
2014 Football League Cup Finali

2014 Football League Cup Finali, 2 Mart 2014 tarihinde Wembley Stadyumu'nda, Manchester City ile Swansea City arasında 2013-14 Football League Cup'ın kazananını belirlemek için oynanan 54. Lig Kupası finali.

Premier League'de mücadele eden her iki kulüpten Manchester City, dördüncü defa Lig Kupası finaline çıktı ve 2011 yılından bu yana altıncı defa Wembley Stadyumu'nda kupa finalinde mücadele etti. Sunderland ise tarihinde oynadığı ikinci Lig Kupası finalinde, 1998 yılında Charlton Athletic takımı ile oynadıkları play-off finalinden bu yana ilk defa Wembley'de maça çıkmış oldu.

Final maçını 3-1 kazanan Manchester City, 2014-15 Avrupa Ligi üçüncü ön eleme turuna katılma hakkını kazandı. Ancak City takımı, 2013-14 Premier League'i şampiyon tamamlayarak doğrudan 2014-15 Şampiyonlar Ligi'ne katılma hakkı kazandığı için, bu hak diğer finalist Sunderland takımına değil, Premier Lig'i altıncı sırada bitiren takıma verilmektedir.

Manchester City, bu zaferle birlikte 1976 yılından bu yana ilk kez Lig Kupası'nı kazandı. City toplamda ise üçüncü defa bu kupayı kazanma başarısı gösterdi. Manchester City'nin Şilili teknik direktörü Manuel Pellegrini, takımıyla ilk defa kupa kazanma başarısı gösterdi.

Manchester City takımı, maçın 10. dakikasında Vincent Kompany'nin yatpığı hatada Sunderlanli Fabio Borini'nin ayağından yediği gol ile 1-0 yenik duruma düştü. Maçın ilk yarısı bu skorla tamamlandı. City maçın 55. dakikasında Yaya Toure'nin ceza sahasının dışından gelişine yaptığı vuruş ile maçta durumu 1-1 yaptı. Bu golden yalnızca bir dakika sonra ise Samir Nasri takımını maçta 2-1 öne geçirdi. Maçtaki son golü Jesus Navas attı. Bu zaferle beraber Manchester City takımı, 38 yıl aradan sonra tekrar kupayı müzesine götürdü.
Nexus Player

Nexus Player (kod adı Shamu), Google ve Asus tarafından ortak geliştirilen bir dijital medya oynatıcıdır. Google Nexus tüketici aygıtları ailesindeki ikinci medya oynatıcıdır. Nexus Q-den sonra geldi. Android 7.0 ("Nougat") işletim sistemini çalıştıran, Android TV platformunu kullanan ilk cihazdır. 2017 yılında Android Oreo (Android 8) sürümüne de yükseldi. Nexus oynatıcı, Chromecast tarafından ilk kez piyasaya sürülen bir televizyondaki medya oynatmamını seçme ve denetleme özelliği olan Google Cast'i destekler. 24 Mayıs 2016'da Google, Nexus Player'ı durdurdu.

Nexus Player, 15 Ekim 2014'te açıklandı ve iki gün sonra Google Play Store'da 99 ABD Dolarına, sipariş edildi ve daha sonra ABD'deki perakende mağazalardan satın alınabildi.

Nexus Player, yön tamponu ve orta giriş düğmesi, arka, ev ve oynat / duraklat düğmesi bulunan bir Bluetooth uzaktan kumandayla birlikte gelir. Ayrıca uzaktan kumandanın dahili mikrofonuyla konuşarak içeriği aramak için Google Arama uygulamasını etkinleştirmek için bir düğme bulunur. Cihaz ayrıca Google Play hizmetleri olan herhangi bir Android akıllı telefonuyla kontrol edilebilir. Uygulama ayrıca, uyumlu akıllı duvarlardan gelen uzaktan girişi sağlamak için bir Android Wear muadiline de sahiptir.

Nexus Player ve Android TV, tüketicilerin bir HDTV seti kullanarak müzik çalması, İnternet servislerinden veya yerel bir ağdan gelen videoları izlemelerine ve oyunları (Emülatörler ve Android Oyunları) oynatmalarına olanak tanır. Birincil arabirim, bir D-pad kadranlı ve 5 düğmeli uzaktan kumandayla etkileşim halindedir. Uzaktan kumanda aynı zamanda desteklenen uygulamalar ve ana sistem arayüzü içindeki sesli arama işlevleri için bir mikrofon içerir. Android TV, sistem arabirimi / uygulamaları ile etkileşimde bulunmanın yanı sıra oyun oynamak için Bluetooth kumar denetleyicileriyle eşleştirilebilir. Android TV ayrıca Chromecast cihazının tüm özelliklerini ve akış yeteneklerini içerir. Kullanıcılar, filmleri, TV şovları ve akış oynamak için müzik dinlemek / satın almak için doğrudan kullanıcı arayüzü üzerinden Google Play Store'a erişebilir.
Beatrice Tinsley

Beatrice Muriel Hill Tinsley (27 Ocak 1941 - 23 Mart 1981), İngiltere doğumlu Yeni Zelandalı astronom ve kozmologtur. Yale Üniversitesi'nde astromoni profesörü olarak görev almıştır ve galaksilerin nasıl evrimleştiğine, büyüdüğüne ve öldüğüne dair çalışmalar yapmıştır.

27 Ocak 1941'de, Chester'da, Jean ve Edward Hill'in üç kızının ortancası olarak doğdu. Ailesi ile İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Yeni Zelanda'ya göç etti. Önce Christchurch'te ve daha sonra New Plymouth'ta yaşadılar. Bir din adamı olan babası Edward Hill, 1953-56 yılları arasında New Plymouth'ta belediye başkanlığı yaptı.

Christchurch'te okurken üniversiteden sınıf arkadaşı fizikçi Brian Tinsley ile evlendi. 1963'te, Brian'ın Güneybatı İleri Araştırmalar Merkezi (şimdi Dallas, Teksas Üniversitesi) tarafından işe alınmasıyla Teksas'a taşındılar. 1964'te; astronomi programındaki tek kadın olduğu ve daha sonra yenilikçi araştırmasını yayınlayacağı UT-Austin'e kaydoldu.

Çalışmaları ile tanınmasına rağmen kalıcı bir akademik pozisyon bulmakta zorlandı. 1974'te, aile ve iş hayatını dengelemekte zorlanması nedeniyle kocasını ve evlat edindiği iki çocuğunu Yale Üniversitesi'nde yardımcı doçent olarak görev alabilmek adına terk etti. 1 Temmuz 1978'de Yale'de astronomi profesörü olarak çalışmaya başladı ve bu pozisyonda çalışan ilk kadın oldu. 23 Mart 1981'de, New Haven'de, melanom sebebiyle 40 yaşında öldü. Külleri, Yale kampüs mezarlığına gömüldü.

New Plymouth Kız Lisesi'nde okuduktan sonra Canterbury Üniversitesi'ne gitti. Canterbury Üniversitesi'nde, Bachelor of Science ve Master of Science derecelerini edindi. Doktorasını Austin Teksas Üniversitesi'nde, "Galaksilerin Evrimi ve Kozmoloji için Önemi" teziyle tamamladı.

Yıldız popülasyonlarının nasıl yaşlandığına ve galaksilerin gözlemlenebilir niteliklerini nasıl etkilediğine dair öncü teorik çalışmalar yaptı. Ayrıca, evrenin kapalı mı yoksa açık mı olduğunu inceleyen modellere yönelik temel araştırmalarda işbirliği yaptı. Tinsley'in galaksi modelleri, protogalaksilerin nasıl görünmesi gerektiğine dair ilk tahminleri ortaya çıkardı.

1978'de, Yale Üniversitesi'ndeki ilk kadın astronomi profesörü oldu. Ölümünden on gün önce The Astrophysical Journal'a sunduğu son bilimsel makalesi, ölümünden sonra Kasım ayında yayınlandı.

27 Ocak 2016'da; Google, Beatrice Tinsley'i doğumunun 75. yılında onurlandırmak amacıyla bir Doodle yayınladı. Yine 2016'da; Yeni Zelanda Bilim İnsanları Topluluğu, Araştırma Madalyası'nın ismini Hill Tinsley Madalyası olarak değiştirdi.
Tombik oyunu

Tombik oyunu beden ve spor aktivitelerinde oynanan anonim çocuk oyunudur. Yöreye göre dokuz veya yedi kiremit, dalye, dombili, mamuç şeklinde de bilinmektedir. Ortak nokta tüm oyunlarda taşların üst üste dizilmesidir.

Oyunda iki takım vardır; ebe olan ve atıcı takım. Amaç belirlenmiş olan mesafede bir daire merkezinde dizilen taşları devirmektir. Atıcı takım kuleyi topla vurarak dağıttığında top ebe takıma geçer ve atıcı takım kuleyi tekrar oluşturmaya çalışırken ebe takım karşı takım oyuncularını vurmaya çalışır.

Kurallar yöre ve teamüllere göre değişmekle birlikte geleneksel oyunda ebe olmayan takım taşların tamamını vurulmadan dizebilirse “dalya” yapmış olur. Vurulurlarsa takımlar yer değiştirir. Oyun belirlenen dalya sayısına dek devam eder.
Blue (belgesel)

Blue, 1991 yılında Yavuz Çetin ve Batu Mutlugil tarafından kurulan Blue Blues Band’in üyeleri Yavuz Çetin ve Kerim Çaplı'nın yaşam öyküsünü anlatan belgeseldir. Yönetmenliğini Sertan Ünver’in üstlendiği ve Suzan Güverte’nin yapımcılığını yaptığı belgeselin proje danışmanı Yekta Kopan'dır. Filmin tema müziğini grubun yaşayan üyeleri Batu Mutlugil ile Sunay Özgür ve Yavuz Çetin'in müzisyen oğlu Yavuzcan Çetin bestelemiştir.

Belgeselde 1990'ların rock müzik grubu Blue Blues Band'in hikayesi, grup üyeleri Yavuz Çetin ile Kerim Çaplı’nın hayatları, müzikal performansları, trajik sonları, tanıklıklar orijinal kayıtlarla anlatılmaktadır.

Filmde Blue Blues Band’in diğer üyeleri Batu Mutlugil ve Sunay Özgür, o günleri, grubun serüvenini ve Yavuz ile Kerim’i anlatmaktadır. Aynı zamanda Yavuz Çetin’le Kerim Çaplı’nın arkadaşları, aile fertleri ve önemli müzisyenler de yer almıştır. Belgesel kapsamında Cenk Taner, Aylin Aslım, Erkan Oğur, Batuhan Mutlugil gibi 60'a yakın müzisyen ile söyleşi yapılmıştır.

Belgeselin dünya prömiyeri 36. İstanbul Film Festivali’nin Ulusal Belgesel Yarışması kapsamında 11 Nisan Salı akşamı 19.00’da Beyoğlu Sineması’nda gerçekleşmiş olup, vizyona ise 21 Nisan 2017'de girmişir.

"Bu belgeseldeki görüntüler, anlatılanlar o dönem oralarda olan herkesi kalbinden yakalayacaktır çünkü o kadar az “delil” var ki yaşadıklarımıza dair. En ufak bilgi, belge kırıntısı bile önemli bizim için çünkü kimse elinde kamerayla dolaşmazdı, cep telefonu yoktu, bir bara gittiğimizde elimizde bira bardağı tutardık." — Müzik yazarı, Mehmet Tez"Müzikle zerrece ilginiz varsa hiç durmayın. İlginç ve dokunaklı hikâyeleri bir yana önemli bir döneme tanık olacak ve iki dâhi müzisyen tanıyacaksınız." — BirGün gazetesi, Sevin OkyayBeyazperde sitesi eleştirmenlerinden Gizem Ertürk, "Blue, dünyadaki hiçbir türdeşinden eksik kalmayacak dinamizme, yeterliliğe ve beceriye sahip…" diyerek belgeselin dünya standartlarında olduğunu ifade etmiş; aynı zamanda başka bir açıdan getirdiği eleştiride de "Diğer ikon belgesellerinde sanatçıyı ölüme götüren uyuşturucu, alkol gibi etkenler rahatlıkla işlenebilirken, bizde bu durum saklanıyor. Adına sanatçıyı korumak ya da genç izleyiciyi korumak diyebilirsiniz ama belgeselin doğasına aykırı olduğunu düşünüyorum." yorumunda bulunmuştur.
Diyarbakır'da 2009 Türkiye yerel seçimleri

2009 Türkiye yerel seçimleri'nde resmî adıyla 29 Mart 2009 Mahalli İdareler Genel Seçimleri,Bu seçimde Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi ile 17 ilçenin ve 12 beldenin Belediye Başkanı seçilmiştir.Sonuçlar YSK'nın verileridir.
Bucaş Antlaşması

Bucaş Antlaşması, 18 Ekim 1672 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu ile Lehistan-Litvanya Birliği (Polonya) arasında imzalanmış bir barış antlaşmasıdır. Bu antlaşma Osmanlı Devleti'nin Batı'da toprak kazandığı son antlaşmadır. Ayrıca Osmanlı Devleti, Bucaş Antlaşması ile batıda en geniş sınırlarına ulaşmıştır.

Hotin Antlaşması'ndan (1621) sonra, Lehistan-Litvanya Birliği ve Osmanlı İmparatorluğu arasında 50 yıl süren bir barış süreci yaşanmıştı. Osmanlı himayesindeki Ukrayna Kazaklarına saldıran Lehler, barışı bozdular. Sultan IV. Mehmet ve Köprülü Fazıl Ahmet Paşa, Ukrayna kazaklarının yardım istemesi üzerine, Lehistan seferine çıktılar. Kamaniçe Seferi olarak da adlandırılan seferde Türk ordusunun art arda kazandığı başarılardan sonra, Kırım Hanı'nın da aracılığıyla Lehistan barış istedi.

İmzalanan Bucaş (Buczacs) Antlaşması'na (18 Ekim 1672) göre, Podolya Osmanlılara geçti, Ukrayna da Osmanlı himayesindeki Kazaklara bırakılıyordu. Lehistan Kırım Hanına vergi ödemeye devam ettiği gibi pişkeş adı altında her yıl Osmanlı İmparatorluğu'ne 22.000 de altın vergi ödemeye mecbur bırakılıyordu. Antlaşmanın diğer maddelerine göre, Lehistan'daki Lipka Tatarlarından Türk ordusuna katılanların mallarına ve ailelerine zarar verilmeyecekti. Antlaşma Kırım Tatarlarının ve Ukrayna Kazaklarının Lehistan'a yaptıkları akınları da yasaklıyordu.

Lehistan meclisinin, bu antlaşmadaki vergi (pişkeş) maddesini kabul etmemesi üzerine, dört yıl sürecek olan 1672-1676 Osmanlı-Lehistan Savaşı başladı. 27 Ekim 1676'da bugünkü Zorawno (Ukrayna) kentinde imzalanan İzvança Antlaşması ile 22.000 altından vazgeçilmek şartıyla, daha önce Köprülü Fazıl Ahmet Paşa tarafından imzalanan Bucaş Antlaşmasının maddeleri aynen kabul edildi.
Maréchal, nous voilà !

1937 Fransa Bisiklet Turu için bestelenen Frédo Gardoni'nin Voilà le Tour qui passe ile "çarpıcı benzerlik" vardır. SASEM (Société des auteurs, compositeurs et éditeurs de musique) bestecisi, 1945'te Auschwitz'te ölen Casimir Oberfeld'in La Margoton du bataillon adlı eseri ile olan "garip benzerlik" ten dolayı uyardı.

II. Dünya Savaşı sırasında Fransa ve kolonilerinde André Dassary tarafından yorumlandı. La Marseillaise işgal döneminde Vichy Fransası'nın ulusal marşı olarak kaldı. Ancak İşgal Bölgesi (Fransızca: La zone occupée)'nde La Marseillaise yasaklandığı için Maréchal, nous voilà ! resmî marşı oldu ve düzenli bir şekilde radyodan yayınlandı.
Jump Square

Jump Square ( Janpu Sukuea), Shueisha tarafından yayınlanan Japon aylık shounen manga dergisidir. İlk sayısını Aralık 2007 tarihinde yayınlamış olup Monthly Shōnen Jump'ın yerini almıştır ve Jump serisi dergilerin bir parçasıdır. Dergideki manga serisi, 16-21 yaş arası genç erkek okuyucular hedef almaktadır ve büyük miktarda aksiyon sahnesi olan bir fantezi ortamında yer alma eğilimindedir.
İspanyol Haçı

Temmuz 1936'da İspanyol İç Savaşı'nın patlak vermesiyle birlikte Almanya, Franco'nun Milliyetçi güçlerine yardım olarak Kondor Lejyonu'nu, Luftwaffe ve Heer personelinden müteşekkil, gönderdi. 14 Nisan 1939'da savaş sırasında Kondor Lejyonu bünyesinde çarpışmış Alman havacı ve karacı personeli ödüllendirmek için nişan olarak İspanyol Haçı oluşturuldu. Alman Donanması'na bağlı birkaç gemi de İspanyol sularında hizmet verdi ve bu gemilerin mürettebatları da bu nişanla taltif edildi.

İspanyol Haçı sağ göğse, cep kapağının altına takılırdı. Eğer İspanyol Haçıyla taltif edilmiş personel halihazırda Kan Nişanıyla da taltif edilmişse personel, İspanyol Haçı'nı Kan Nişanı'nın altına takardı. İspanyol Haçıyla taltif edilen personel öldükten sonra nişan bu kişinin en yakın akrabasına kalırdı.

1945 yılında Nazi Dönemi'ne ait nişan ve madalyaların takılması yasaklandı. İspanyol Haçı 1957 yılında yeniden tasarlanıp Alman Federal Cumhuriyeti personelince giyime uygun hale getirilen madalya ve nişanlar arasında yer almadı.

İspanyol Haçı hem cephe madalyası olarak hem de gösterilen üstün başarıyı ödüllendirmek için taltif edilirdi. Nişan, taltif edilen kişinin liyakatını veya rütbesini yansıtan biçimde altın, gümüş ve bronz olmak üzere üç sınıftan oluşurdu. Gümüş ve Bronz İspanyol Haçı kılıçlı veya kılıçsız olarak taltif edilebilirdi fakat Altın İspanyol Haçı daima kılıç eklentisiyle taltif edilirdi. Altın İspanyol Haçı çatışma sırasında olağanüstü cesurluk gösterilmesi halinde elmas eklentileriyle de taltif edilebilirdi.

Kılıç Eklentili Gümüş İspanyol Haçı, İspanyol İç Savaşı sırasında belirleyici muharebelere katılım göstermiş veya hatrı sayılır ölçüde muharip deneyim kazanmış personellere verilirdi.

Elmas Eklentili Altın İspanyol Haçı, İspanyol Haçı'nın en üst sınıfıydı. Muharebe sırasında olağanüstü liderlik gösteren ve olağanüstü liyakat gösterenlere taltif edilirdi.

İspanyol Haçı, ortasında bir halkanın üstünde svastika bulunan bir Malta Haçıdır. Haç'ın her bir kolunun arasında Luftwaffe kartalı ve, kılıç eklentili versiyonlarında, Luftwaffe kartalının arkasında konumlandırılmış çapraz iki kılıç vardır. Elmas Eklentili İspanyol Haçı'nın ortasındaki halkanın üstündeki svastikanın çevresinde pırlantalar bulunur.

En Yakın Akraba Onur Haçı, bronzdur ve Kılıç Eklentisiz Bronz İspanyol Haçı'na benzer fakat ebat olarak daha küçüktür. Diğerlerinden farklı olarak ortası siyah ve kenarları kırmızı, sarı, kırmızı (İspanya bayrağının renkleri) olan bir şeride takılıdır.
Serdar Gözelekli

Serdar Gözelekli (d. 1 Ekim 1983, Ankara) Türk yönetmen. Afili Aşk ve Baht Oyunu dizilerini yönetmiştir. 2013 yapımı İnanç Odası filmiyle Madrid Uluslararası Film Festivali’nde En İyi Yönetmen ve En İyi Yabancı Dilde Film ödüllerine aday gösterilmiştir. 2015 yapımı Muna filmiyle Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde En İyi Film kategorisinde yarışmıştır.
Bolalan, Tatvan

Köy, Bitlis il merkezine 46 km, Tatvan ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır. Köy, Tatvan'ın doğusunda olup, numaralı Bitlis-Van (Tatvan-Gevaş) devlet yolu ve Van Gölü kenarındadır.
Saxifraga stolonifera

Saxifraga stolonifera, gelin teli çiçeği, taşkıran, harun sakalı, denizci fitili ve çilek begonyası veya çilekli sardunya (Halbuki ne begonya ne de bir sardunyadır ).

Bitki Çin, Japonya ve Kore'ye özgüdür. Ancak Avrasya'nın ılıman bölgelerinin çoğunda ve Kuzey Amerika'da yaygındır. Anavatanlarında 400 ila 4500 metre rakımlarda ormanlarda, çalılıklarda, çayırlarda, hatta kayalıklarda gelişirler. Botanik adı Saxifraga Stolonifera olan bu bitki taşkıran çiçeği olarak da bilinir. Artık dünya çapında bir süs bitkisi olarak kullanılmaktadır.

Bitki, ana bitkinin çevresinde kök salan bitkiciklerle, iplik benzeri kırmızı stolon yoluyla yayılır. USDA bölgesi 5'e dayanıklıdır. 10 ila 20 cm boyunda çok yıllık otsu bir bitki olarak yetişir, çiçeklenme ilkbahar ve yaz arasındaki geçiş sırasında çiçek açan küçük zigomorf çiçekler taşır.

Çilek bitkileri gibi uçlarında klonlar bulunan stolonlar oluşturarak kolayca yayılmasını sağlar. Ölçek şeklindeki yapraklarla uzun ince uzantılar geliştirir. Yaprak sapı 15–21 cm uzunluğundadır. Bazal yapraklar üstte yeşil, gümüş grisi sinirler ve altta kırmızımsıdır. Yaprak, anahattı yuvarlak ve kenarda düzensiz tırtıklı, tabanda kesilmiş, yuvarlak veya kalp şeklindedir. Gövde yaprakları mızrak şeklindedir ve yalnızca 6 mm uzunluğunda ve 2 mm genişliğindedir.

Çiçeklenme dönemi Mayıs'tan Ağustos'a kadardır. Gevşek, salkım şeklinde çiçeklenme, 7 ila 60 çiçek içerir. Çanak yapraklar çıkıntılı veya geriye dönük. Beş beyaz yapraktan ikisi karakteristik olarak diğerlerinden daha uzundur. Daha uzun taç yapraklar mızrak şeklinde, 6–15 mm uzunluğunda ve 2–4 mm genişliğinde ve sivri uçludur. Daha küçük taç yapraklar kırmızı veya sarı noktalıdır ve 2–4 mm uzunluğunda ve 1–2 mm genişliğindedir. Stamenler 4,5 mm uzunluğundadır.

Yaprakları bazen Japon mutfağında taze veya pişmiş olarak kullanılır. Ayrıca klasik Japonya'da bitkisel bir ilaç olarak kullanılmıştır. İn vitro olarak anti-kanser aktivitesine sahip olduğu gösterilen Kuersetin içerir.

Popüler bir bahçe çiçeği olan Saxifraga stolonifera, kendine özgü sivri yaprakları ve parlak sarı yumurtalıkları olan çekici beyaz çiçeklere sahiptir. Tam veya kısmi gölgede korunaklı bir yer gerektirir. Sürünen yeşil yaprakları iyi bir yer örtücüdür . Uygun koşullarda yarı her dem yeşildir . Kraliyet Bahçıvanlık Derneği'nin Garden Merit Ödülü'nü kazanmıştır.
Dorothy Thompson

Dorothy Thompson (9 Temmuz 1893 - 30 Ocak 1961), Amerikalı bir gazeteci ve radyo yayıncısıydı. 1934'te Nazi Almanyası'ndan sürgün edilen ilk kadın gazeteciydi. 1930'larda radyodaki sayıları az, birkaç kadın sunucudan biriydi. Herschel Grynszpan'nın davasını dünyaya duyurup aktaran kişi oldu.