SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Muammer Keskin

Atatürk Eğitim Enstitüsü Sosyal Bilgiler Bölümü'nü bitirmiştir. Fahri Atabey'in İstanbul Belediye Başkanlığı döneminde, 1972 yılında Fen İşleri Müdürlüğü'nde göreve başlamış, 1974-1978 yılları arasında, İstanbul Belediye Başkanı Ahmet İsvan'la birlikte, çalışmalarını İstanbul Yakası Asfalt Şubesi'nde sürdürmüş, Sonraki iki yılda ise, Aytekin Kotil'e bağlı olarak Şişli Şube Müdürü olarak hizmet vermiştir. 1985'te Mali Müşavirler Birliği Derneği kuruluşunda etkin şekilde yer almış, 1998-2006 yıllarında İstanbul Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler Odası yönetim kurulu üyeliği görevinde bulunmuş, Türkiye Sosyal Ekonomik Siyasal Araştırmalar Vakfı (TÜSES) Genel Sekreterliği görevini üstlenmiştir. Ayrıca 1991-1995 yıllarında SHP Şişli ilçe başkanı olmuştur. 31 Mart seçimleri'nde partisinin ve Millet İttifakı'nın adayı olarak girdiği seçimde DSP'nin adayı ve eski başkan Mustafa Sarıgül'le yarıştı ve 20 puan farkla seçimi kazanmıştır. 5 Nisan 2019'da mazbatasını alarak göreve başlamıştır.
Coma Pedrosa

Dağ üzerinde, batı yamacında yer alan Estanys de Baiau başta olmak üzere çeşitli göller ile birlikte şelaleler ve su kaynakları bulunur. Bir de millî parkın bulunduğu alan, 24 Aralık 2003'te hükûmet tarafından koruma altına alınmıştır.
Daily News (New York)

Daily News, Amerika Birleşik Devletleri'nin en yaygın beşinci günlük gazetesidir. 13 Haziran 2009 itibarıyla günlük baskı sayısı 632.595'tir. 1919'da kurulan ve ilk kez tabloid formatında basılan gazetenin 2007 itibarıyla sahibi Mortimer Zuckerman'dır. Gazete, on kez Pulitzer Ödülü kazandı.

Daily News Joseph Medill Patterson tarafından kuruldu. O ve kuzeni Robert R. McCormick, Tribune Company'nin kurucusu Joseph Medill'in torunları ve Chicago Tribuneun yayıncılarıydılar. Chicago gazetesinin baş makalesinin içeriğine karşı çıkan Patterson ve McCormick; Tribune'un sahibi olacağı ve New York'ta çıkacak yeni bir gazete projesini başlatmak üzere Paris'e gittiler. Geri dönüşte Patterson, Londra'da çıkan Daily Mirrorın yayıncısı Alfred Harmsworth ile tanıştı. Tabloid formatının avantajlarından etkilenen Patterson, 26 Haziran 1919'da Daily News gazetesini kurdu.

Gazete kısa sürede başarılı olamadı, Ağustos 1919 itibarıyla günlük baskı sayısı 26.652'e kadar düşmüştü. New York'ta metro kullanan insanlar tabloid formatını elde etmenin daha kolay olduğunu fark ettiler ve okuyucu kitlesi giderek arttı. Haziran 1920'de birinci yılını kutlayan gazetenin baskı sayısı 100.000'e; 1925'te ise bir milyona ulaştı.

1920'den 1991'e dek "New York'un Resim Gazetesi" sloganını taşıyan Daily News; fotoğraflara vurgu yapmaktadır ve bir kamera ilk günden itibaren gazetenin logosunun bir parçası olmuştur. 1985'te başlattığı bir kampanya ile sloganını değiştiren gazetenin yeni sloganları "New York'un Memleket Gazetesi" ve "New York'un Gözleri, Kulakları, Dürüst Sesi" oldu. Daily News yoğun şehir haberlerinde, eğlence ve spor haberlerinde, magazin köşesinde, reklamlarda, spor sayfasında ve karikatür köşesinde büyük ve belirgin fotoğraflar kullanmaya devam etti.

1982'de ve daha sonra 1990'ların başlarında yapılan grevlerde Daily News, kapanmanın eşiğine geldi. 1982'de ana şirket Tribune, gazeteyi satışa çıkarmayı önerdi. 1991'de milyoner Robert Maxwell, gazetenin ayakta kalması için finansal destek vermeyi önerdi. Maxwell'in kısa süre sonra hayatını kaybetmesiyle gazete, yayıncılık şirketiyle ortaklığını sonlandırdı. Aynı yıl mevcut yönetim iflas ettiğini ilan etti, bu süreçte James Willse gazetenin geçici editörlüğünü üstlendi. Mort Zuckerman, 1993'te gazeteyi satın aldı.
Naciye Suman

Naciye Suman (Naciye Hanım) (d. 23 Nisan 1881, Üsküp – ö. 23 Temmuz 1973), Türk fotoğrafçı. İlk profesyonel Müslüman Türk kadın fotoğrafçıdır.

22 yaşında Yüzbaşı İsmail Hakkı Bey ile evlendi. Bu evlilikten üç çocuk sahibi oldu. Balkan Savaşı'ndan sonra ailesi ile birlikte İstanbul'a göç etti. Bu göç sırasında Macaristan sınırında, trende dünyaya gelen dördüncü çocuğu doğumdan kısa süre sonra hayatını kaybetti.

İstanbul'’da Beşiktaş, Yıldız'daki Saitpaşa Konağı'nda yaşadı. Savaştan sonra bir süre Viyana'da kalan ve bu sırada fotoğrafçılığı öğrenen eşi İsmail Hakkı Bey, İstanbul'a geldikten sonra yaşadıkları konağın çatı katını fotoğraf stüdyosu haline getirmiş ve Naciye Hanım'a da fotoğrafçılığı öğretmiştir. Naciye Hanım, I. Dünya Savaşı'nda eşinin cepheye gitmesinden sonra ailenin geçim sıkıntısı çekmesi üzerine 1919'da evinin çatı katında bir fotoğrafhane açtı. “Türk Hanımlar Fotoğrafhanesi” adlı bu işletme kadın müşterilere hizmet veriyordu. Naciye Hanım, stüdyosunda fotoğraf çekmenin yanı sıra düğünlere fotoğraf çekimine gitmiş; sarayda Sultan Reşat'ın torunlarına fotoğraf dersi vermiştir. Ayrıca saraydan gelen harem ağalarıyla sultanlar stüdyosunda Naciye Hanım'dan ders aldılar.

Türk Kurtuluş Savaşı yıllarında savaşa katılamayan eşi ile birlikte çalışan Naciye Hanım, stüdyosunu Beyazıt'ta bir apartmana taşındı. Savaştan sonra eşinden ayrıldı ve 1930'a kadar fotoğrafhanesini tek başına idare etti. Kızının evlenip Ankara'ya yerleşmesi ve ardından doğum yapması üzerine 1930 yılında fotoğrafhanesini kapattı ve Ankara'ya taşındı. Soyadı Kanunu’ndan sonra oğlunun aldığı “Suman” soyadını kullandı. 23 Temmuz 1973'te hayatını kaybetti.

Naciye Hanım'ın resim arşivi günümüze ulaşmamıştır. Naciye Hanım'ın fotoğraf stüdyosunun adı olan, Türk Hanımlar Fotoğrafhanesi - Naciye damgasını taşıyan sadece altı tane fotoğraf, Gülderen Bölük koleksiyonunda bulunmaktadır.

Naciye Hanım aynı zamanda 7 Eylül 1920 yılında gerçekleşen Birinci Doğu Halkları Kurultayı'na bir Türk feminist olarak katılmış ve Doğu'daki kadınlar için tam bir medeni ve siyasi eşitliğin var olmasının gerekliliğini vurgulamıştır. Naciye Hanım bu kurultayda bazı taleplerde bulunmuştur. Bu talepler; hakların tam eşitliği;kadınlara, erkekler için kurulan eğitim ve meslek kuruluşlarına koşulsuz erişimin sağlanması;her iki tarafın evlilik haklarının eşitliği ve çok eşliliğin koşulsuz olarak kaldırılması;kadınların yasama ve idari kurumlarda istihdama koşulsuz kabulü ve şehirlerde, kasabalarda ve köylerde kadın haklarının korunması amacıyla bazı komitelerinin kurulması olarak kurultayda Naciye Hanım tarafından bizzat dile getirilmiştir.
Keklik, Hizan

Köy, Bitlis il merkezine 68 km, Hizan ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Köy, Hizan'ın güneybatısında olup, numaralı Hizan-Pervari il yoluna 4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Gnetales

Bu familya tek cins ve tek tür ihtiva eder (monotipik). Welwitschia mirabilis; Angola ve Güneybatı Afrika’da mevcuttur. Bitkiler pancarı andıran kalın ve kısa aynı zamanda yumru şeklinde gövdeye sahiptirler. Yaprakları karşılıklı bir çift ve şeritsi, uzunlukları 3 m’yi bulur. Yapraklar uç kısımdan çürür ve tabandan büyümeye devam eder. Bitkinin hayatı boyunca ilk meydana gelen yapraklar üzerinde kalır. Bitkiler dioik, kozalak şeklinde çiçek durumu teşkil ederler. Tohumlar 2 kotiledonlu, etlenmez, kuru kalır ve geniş kanatlar taşır.

Dişi çiçekler kısa sürgünlerin ucunda 2-3’lü gruplar halinde, pulsu brakte çiftleri ile çevrilidirler. Her çiçek 2 örtü yaprağın birleşmesinden meydana gelen bir periyant halindedir. Çiçekler tek tohum taslağı (ovül) ihtiva ederler.

Bunlarda Angiosperm’lerdeki çift döllenmeyi andırırlar. Erkek gametlerden biri yumurta hücresi ile birleşir, diğeri karın kanal hücresi ile birleşir. Tohumları ekseriye kanatlı veya etlenen braktelerle çevrilidir.

Ephedra distachya, Yurdumuzda Akdeniz Bölgesi, Orta ve Doğu Anadolu Bölgelerinde dağınık ollarak bulunur. Orta Avrupa, Güney ve Orta Asya’dan Sibirya’ya kadar yayılmıştır.

Daha çok Tropik Asya, Tropik Batı Afrika ve Amazon Bölgesinde yayılmışlardır. Genellikle sarılıcı bitkiler, nadiren ağaç şeklindedirler. Bunların çiçekli bitkilerinkine benzer şekilde geniş yapraklara sahiptir. Dioik olan ağaçların çiçekleri tek eşeylidir.

Erkek çiçekler başak şeklinde, kat kat daireler şeklinde sıralanmış ve her katın tabanını bir çift brakte teşkil eder. Mikrosporofiller Stamenlere benzer.

Dişi çiçekler kat kat sıralanmış çiçek durumları şeklindedir. Her katın tabanında yaka şeklinde birleşmiş brakte çiftleri bulunur. Her çiçek dıştan içe doğru iç içe geçmiş boru şeklinde 2 perigon, uzun ve ucu çiçekten dışarıya uzanan integüment ve bir atrop tohum taslağı ihtiva eder. Döllenmede 2 sperma nukleusu 2 yumurta hücresi ile birleşir ve meydana gelen zigotlardan oluşan embriyolardan sadece bir tanesi gelişir. Bunların tohumlarının dış kısmı etli, iç kısmı sert bir örtü ile çevrilidir, bakkayı andırır. Türlerin çoğunun tohumları yenir.
Tampere-Pirkkala Havalimanı

Tampere-Pirkkala Havalimanı (Fince:Tampere-Pirkkalan lentoasema) (IATA:TMP, ICAO:EFTP) Finlandiya'nın Tampere şehrinde bulunmaktadır. Tampere'nin 13 km. güneybatısındadır. Havalimanı, Finlandiya'daki en kalabalık üçüncü havalimanı ve en kalabalık ikinci uluslararası havalimanıdır.
Demirkapı, Şavşat

Demirkapı köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Kurela olarak geçer. Bu ad Gürcüce Kvirala veya Mkvirala'dan (ყვირალა / მყვირალა) gelir. Kvirala, "çağıltı" anlamındaki Gürcüce "kvirili" (ყვირილი) kelimesinden türemiş bir yer adıdır ve "çağıltılı" anlamına gelir. Bu yer adı, İmerhevi Deresi'nin bir kolu Kvirala Deresi'nden geliyor olabilir. Gürcistan'da Rioni Nehri'nin bir kolu da Kvirala adını taşımaktadır.

Kvirala köyü, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı kesimini oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'nin yerleşim yerlerinden biridir. Nitekim Osmanlılar burayı 16. yüzyılda, birleşik Gürcistan Krallığı'ndan sonra bölgeye hakim olan Samtshe-Saatabago'dan ele geçirdi. Demirkapı köyünde bugüne ulaşmış olan Kvatsitela (ქვაწითელა), Nakapi (ნაკაფი), Satavikedi (სათავიქედი), Çolvana (ჭოლვანა) gibi Gürcüce mevki adları da buranın eski bir Gürcü yerleşimi olduğunu göstermektedir.

Kvirala köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından 1878'de imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde köy Artvin sancağının Şavşet-İmerhevi kazasında yer alıyordu. 1886 nüfus sayımında Kurela (Курела) olarak kaydedilmiş olan yerleşim, Garkloba nahiyesine bağlı Cinal köyünün dokuz mahallesinden biriydi. Bu nüfus sayımında Cinal köyünde 91 hanede 664 kişi yaşıyordu. Büyükçe bir yerleşim olan Kurela’da ise, 18 hane bulunuyordu. Cinal köyünde hane başına düşen ortalama kişi sayısı üzerinden mahallede yaklaşık 130 kişinin yaşadığı söylenebilir. Cinal köyünün nüfusu bu tarihte Gürcüler ve Türklerden oluşuyordu.

Kvirala köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Bu durum, 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Sovyet Rusya tarafından kabul edildi. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Kvirala Türkiye'ye bırakıldı.

Kvirala veya Kurela, 1922 yılında Artvin livasında yapılan nüfus tespitinde ayrı bir köy olarak geçmemektedir. Bu tarihte Merya nahiyesine bağlı Cinal köyünün bir mahalle olduğu tahmin edilebilir. Bu tarihten sonra Kvirala, Demirkapı adıyla ilk kez, 1960 genel nüfusu sayımında köy olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Şavşat kazasının Merya nahiyesine bağlı bir köy olarak geçer. 1965 genel nüfus sayımında "Demirkapı (Kurela)" biçiminde kaydedilmiş olan köyün nüfusu 257 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 103 kişi okuma yazma biliyordu.

Demirkapı köyünün merkezinin 700 metre doğusunda, derenin sağ kıyısında kayalık bir tepede oval bir yapının duvarları günümüze ulaşmıştır. Bir tarafı kayaya yaslanmış olan bu yapı, kireç harcı kullanılarak kaba yontu taşlarla inşa edilmiştir. Bu yapının bir gözetleme kulesi olduğu tahmin edilmektedir.
Dağ tapiri

Dağ tapiri (Tapirus pinchaque), tapirgillerden bir tapir türüdür. Latin Amerika'da yaşayan üç tapir türünden biridir. Tropikal yağmur ormanları dışında yaşayan tek tapir türü olan dağ tapiri aynı zamanda boyut olarak da en küçükleridir.

Dağ tapirine bulunduğu ülkelerde değişik adlar verilir. Quechua dilinde sacha huagra, Kolombiya'da İspanyolca danta cordillerana (cordillera tapiri) ve danta lanuda (yünlü tapir), Ekvador'da İspanyolca danta negra (kara tapir) ve tapir de altura (yükseklerin tapiri) ya da Peru'da İspanyolca gran bestia (büyük hayvan) denir.

Dağ tapiri yünsü kılları ve beyaz alt dudağı ile çok kolay tanınır. Nerede yaşadıklarına bağlı olarak dağ tapirlerinin kıllarının rengi grimsi siyah ya da kahverengidir. Yanaklarındaki kıllar daha açık renktedir.

Erişkinlerin uzunluğu 1,8 m. boyu 75 cm. ile 100 cm. arasındadır. Ağırlıkları 150 ile 225 kg. arasında değişir. Dişiler erkeklerden daha büyük olur ancak boyutlara bakarak cinsiyetleri ayırtedilemez. Diğer tapir türleri gibi kısa güdük kuyrukları ve uzun esnek hortumları bulunur. Ön ayaklarında dörder, arka ayaklarında üçer toynakları vardır.

Dağ tapirinin yaklaşık 400 gün süren hamilelik süresi sonunda tek bir yavru doğar. Bir batında birden fazla yavru doğması çok enderdir. Yenidoğan yavru 7 kg. ağırlığındadır ve diğer tapir türlerinde olduğu gibi kırmızımsı kahverengi kıllarının üzerinde beyaz benekler ve çizgiler bulunur. Yavruların kürkleri de yetişkinler gibi kendilerini sıcak tutması için yünümsüdür. Beyaz benek ve çizgiler bir yıldan sonra kaybolur, aynı dönemde yavru sütten de kesilir. Dağ tapiri cinsel olgunluğa üç yaşında erişir. Yaşam süreleri otuz yıl kadardır.

Bir arada olduklarında dağ tapirleri tiz ıslıklarla haberleşir. Erkekler, kızgınlık dönemindeki dişiler için dövüşür ve birbirlerinin arka bacağını ısırmaya çalışır. Genel olarak dağ tapirleri çekingendir ve zamanlarının çoğunu tapir patikalarında dolaşarak yiyecek aramakla geçirirler. Cüsselerine rağmen sık bitki örtüsü içinde çok hızlı hareket ederler, yaşam alanlarındaki dik tepelere kolayca çıkar ve genellikle su içinde dolaşır ve yüzerler. Dağ tapiri günbatımından gündoğumuna kadar yiyecek olarak genç sürgünleri arar, gündüzleri vaktini çoğunlukla uyuyarak geçirir. Yüksekteki bitkilere ulaşmak istediğinde arka ayaklarının üzerine kalkıp hortumuyla bitkileri yakalar. Gerekli mineralleri almak için doğal tuz da arar. Görme duyusu zayıf da olsa koku ve tat duygusu çok gelişmiştir. Hortumu üzerindeki kıllar da dokunma duyusuna sahiptir.

Erkek dağ tapiri bölgelerini ağaçlara sürtünerek, dışkı ve idrar yardımıyla işaretler. Dişilerin de bazen böyle davrandığı gözlemlenmiştir. Her hayvanın yaklaşık 8 km² alanında birbirleriyle çakışan bölgeleri bulunur.
Karışık İş

Bir sezondan oluşan dizi Fransız yazar Jean de Létraz'ın eserinden uyarlanmıştır. Yönetmenliğini Uğur Erkır'ın üstlendiği dizinin başrollerinde Gazanfer Özcan, Gönül Ülkü, Füsun Önal, İsmail İncekara, Saltuk Kaplangı, Gazanfer Ündüz, Fulya Özcan, Çiçek Dilligil ve Göksel Kortay gibi oyuncular yer aldı. Dizi Halit ve İsmet adında iki gazetecinin yaşadığı olayları konu almaktadır. Dizi, 10. bölümü ile sona erdi.

İsmet ve Halit, bir gazetede çalışmaktadırlar. İsmet çeşitli kılıklara girerek röportajlar yaparken, Halit'te çeşitli fotoğraflar çekerek ona yardımcı olmaktadır. Ancak İsmet uyanık olduğundan dolayı ara sıra Halit'i istismar etmektedir. Ardından Halit bu olaylardan sıkılında kendi kafasında planladığı olaylarla kendi yolunu çizmeye başlar.
Bruce Reynolds

1963 yılında Londra'da gerçekleştirilen Büyük Tren Soygunu tarihin en büyük silahlı soygunlarından biri olarak anılır. Olayda 2.6 milyon sterlin çalan çetenin lideri olan Reynolds, bundan 50 yıl önce Kraliyet Posta Treni 'ni diğer çete üyesi arkadaşlarıyla birlikte soyarak tarihin en büyük vurgununu gerçekleştirip çaldıkları 41 milyon sterlinle kaçmayı başarmışlardır. Son derece iyi planlanan soygundan sonra para hiç bulunamamıştır. Çete lideri olan Reynolds ve diğer çete üyeleri yıllarca kaçak yaşadıktan sonra 1980'li yıllarda bir bir yakalanmış ve 20-30 yıl arasında değişen hapis cezalarına çarptırılmışlardır. Soygun Pembe Panter ve James Bond'' serileri dahil 6 filme konu olmuştur.

Tarihin en büyük silahlı soygunlarından birini gerçekleştiren 16 kişilik çetenin lideri olan Bruce Reynolds 28 Şubat 2013 yılında Londra yakınlarındaki evinde 81 yaşında uykusunda ölmüştür.
Paris-Saclay

Paris-Saclay Île-de-France'da Saclay yakınlarında bir teknoloji ve bilim parkıdır. Araştırma kurumlarını, yüksek öğretim kurumlarına sahip iki büyük Fransız üniversitesini (grandes écoles) ve ayrıca özel şirketlerin araştırma merkezlerini içerir. 2013 yılında Technology Review, Paris-Saclay'i dünyanın en iyi 8 araştırma kümesi arasında sıraladı. 2014 yılında, Fransız bilimsel araştırma kapasitesinin neredeyse %15'ini oluşturuyordu.

En erken yerleşimler 1950'lerden kalmadır ve alan 1970'lerde ve 2000'lerde birkaç kez genişlemiştir. Bazı tesislerin taşınması da dahil olmak üzere çeşitli kampüs geliştirme projeleri halen devam etmektedir.

Bölge şu anda Avrupa'nın en büyük yüksek teknoloji şirketlerinin çoğuna ve ayrıca en iyi iki Fransız üniversitesi olan Paris-Saclay Üniversitesi (CentraleSupélec, ENS Paris-Saclay, vb.) ve Institut polytechnique de Paris'e (École Polytechnique, Télécom ParisTech, HEC Paris, vb.). 2020 ARWU Sıralamasında, Paris-Saclay Üniversitesi matematikte dünyada 14., fizikte dünyada 9. (Avrupa'da 1.) sıradadır.

Amaç, Silikon Vadisi veya Cambridge, MA gibi diğer yüksek teknoloji bölgeleriyle rekabet edebilecek uluslararası bir bilim ve teknoloji merkezi oluşturmak için kümeyi güçlendirmekti.
Kostüm

Sözcük, Latince "gelenek" anlamına gelen "consuetudo" sözcüğünden, İtalyanca ve Fransızcaya 18. yüzyılda, bir sanat terimi olarak "sahnede canlandırılan dönemde giyilen geleneksel giysiler" anlamında geçmiştir. Almancada da aynı şekilde kullanılmaktadır.
Kana'da Düğün

660 × 990 cm boyutlarındaki tablo tuval üzerine yağlı boya ile çizilmiştir. Venedik’te bulunan San Giorgio Maggiore Manastırı’nın yemekhanesi için ısmarlanan eser 15 ayda tamamlanmıştır. Eser, halen Paris'teki Louvre Müzesi'nde sergilenmektedir ve müzedeki en büyük tablodur. Louvre Müzesi'nin en popüler eseri olan Mona Lisa ile aynı salonda, onun tam karşısındadır.

Tablo, İsa'nın peygamber olarak gerçekleştirdiği ilk mucizesi kabul edilen, suyu şaraba dönüştürmesini konu edinir. Olay, Yuhanna İncili'nde en ince ayrıntısına kadar anlatılmıştır. İsa, havarileri ve annesi Meryem ile Filistin'in kuzeyinde Celile bölgesinde bulunan Kana Köyü'ndeki bir düğüne katılırlar. Düğünün sonuna doğru şarap biter ve Meryem oğluna "şarapları kalmadı" der. İsa, "Anne benden ne istiyorsun, daha benim saatim gelmedi" diye yanıt verir. Meryem bunun üzerine hizmet edenlere İsa'yı işaret eder, "Size ne derse onu yapın der. İsa bunun üzerine hizmet edenlere şöyle der: "Küpleri suyla doldurun". Hizmetkârlar denileni yapar. İsa, "Şimdi biraz alıp şölen başkanına götürün" der. Su şaraba dönüşmüştür.

Konu İsa’nın, konuk olarak çağrıldığı bir düğünde gerçekleştirdiği ve peygamber olarak ilk mucizesi kabul edilen suyu şaraba dönüştürmesi olayı olmasına rağmen ressam bu olayı kendi zamanında, bir Venedik sarayının bahçesinde, devrin ünlülerinin katıldığı bir düğünde gerçekleşmiş gibi resmetmiştir.

Eserde 132 davetli, 6 müzisyen, beş köpek, birer kedi ve papağan resmedilmiştir. Tabloda yer alan tarihi figürler arasında Fransa kralı I. François, İngiltere kraliçesi I. Mary, Osmanlı Sultanı Kanuni Sultan Süleyman, Kutsal Roma İmparatoru V. Karl, Osmanlı sadrazamı Sokollu Mehmed Paşa ve İtalyan şair ve soylu Vittoria Colonna bulunur. Bu tabloda müzisyen olarak resim edilmiş bulunan kişiler geç Rönesans çağının ünlü Venedikli ressamları olup bunlar otoportresi ile Paolo Veronese viola da gambada; Jacobo Bassano flütte; Tintoretto kemanda ve Titian viyolonseldedir.

Eser, Benedikten rahipleri tarafından 1562’de Venedik’teki San Giorgio Maggiore Manastırı’nın yemekhanesi için ısmarlanmış; mümkün olduğu kadar çok figür kullanılması şartı konulmuştu. 1563’te tamamlanan eser, 235 yıl boyunca yemekhanenin duvarında kaldı. 1797’de Napolyon tarafından savaş ganimeti olarak Paris’e götürüldü. Bu yolculuk sırasında kolay taşınması için ikiye bölündü ve Paris’te yeniden birleştirildi. Fransa-Prusya Savaşı’nda Brest limanında bir kutuda saklandı; II. Dünya Savaşı sırasında bir kamyonla Fransa’da dolaştı.
Vedat Tek Evi

Vedat Tek Evi (ya da Mimar Vedat Evi), İstanbul, Nişantaşı'nda mimar Vedat Tek'in kendi tasarladığı ve ailesiyle birlikte ikamet etmiş olduğu bina.

Valikonağı Caddesi ile Süleyman Nazif Sokağı'nın kesiştiği bir köşe parseline yapılmış olan yapı, mimarın kent içi açısal bir parsele uyumda gösterdiği ustalığı yansıtır. Yapının inşa tarihi 1913-1914’tür. Ev, ulusal mimarinin izlerini taşımasına rağmen, Tek'in diğer eserlerinden tamamen farklı bir kompozisyonla hayata geçirilmiştir. Yine de Vedat Tek, bu eserinde de çini kaplamaları ihmal etmemiş ve pencere üst bölgelerinde bu usule yer vermiştir.

Vedat Tek 1928'de bu evde yaşamaya başladı ve aynı evde 1942'de yaşamını kaybetti. Daha sonra bu binayı Tek'in kızı Selime Hanım ile eşi Yekta Işıtan "Yekta" adlı bir restoran olarak işlettiler.
Poul Hartling

Poul Hartling (; d. 14 Ağustos 1914 – ö. 30 Nisan 2000), Danimarkalı bir diplomat ve siyasetçi. Liberal Parti üyesiydi ve 1973-1975 yılları arasında Danimarka Başbakanı olarak görev yaptı.

Danimarka Dışişleri Bakanı olarak 1968'den 1971 yılına kadar Hilmar Baunsgaard'ın Bakanlar Kurulu'nda görev yaptı. 1973'te Danimarka Başbakanı oldu. Anker Jørgensen'in Danimarka Sosyal Demokrat Partisi hükûmeti 1973 Danimarka parlamento seçimlerinden sonra hükûmet kuramadı. Hartling, 18 Aralık 1973'ten Anker Jørgensen ve Sosyal Demokratların iktidara geldiği 13 Şubat 1975'e kadar Başbakanlık yaptı. Sosyal politikada Başbakan olarak görev yaptığı zaman boyunca Danimarka halkı, 1974 Sosyal Yardım Kanununun kabulüne tanık oldu. Belediye yetkililerine çocuklar ve gençler için gündüz bakım ve dinlenme merkezleri sağlama talimatını verdi.

Daha sonra Danimarka siyasetini Birleşmiş Milletler'de çalışmak üzere terk etti. 1978'den 1985'e kadar Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiseri (UNHCR) idi. 1981 yılında BMMYK adına Nobel Barış Ödülü'nü aldı.
Toygar Işıklı

Film ve dizi müziği çalışmaları yapan sanatçı, binden fazla eser bestelemiştir. Dizi müziği albümlerinin yanı sıra söz, beste ve yorumu kendisine ait solo albümleri de bulunmaktadır. Arven Müzik film yapım ve yayıncılık şirketinin sahibidir.

1974 yılında Gölcük'te doğdu. İlk ve ortaöğrenimini Karamürsel'de, lise eğitimini Gölcük Barbaros Hayrettin Lisesinde tamamladı. Gölcük'te doğan Işıklı, orkestra solisti olan babasının etkisiyle müzik ile küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. İlkokulda çocuk korolarında hem solist hem de korist olarak yer aldı. Ortaokul ve lise dönemlerinde kurduğu müzik grubu ile kendi bestelerini seslendirdi. Marmara Üniversitesi Müzik Eğitimi Bölümü Şan Ana Dalında lisans derecesi; İTÜ Dr. Erol Üçer Müzik İleri Araştırmalar Merkezi Kompozisyon (Bestecilik) programında yüksek lisans derecesi aldı. İTÜ Müzikoloji ve Müzik Teorisi bölümünde doktora eğitimi aldı. Berklee Müzik Koleji'nde film müziği besteleme eğitimi gördü. Eğitim hayatı boyunca klasik Batı müziği, 20. yüzyıl müziği, caz, klasik Türk müziği üzerine Hasan Uçarsu, Kamran İnce, Pieter Snapper, David Osborn, Şehvar Beşiroğlu, Nail Yavuzoğlu ile çalışmalarda bulundu.

2004 yılında televizyon sektörü için çalışmaya başladı. Gece Yürüyüşü isimli dizinin müziklerini yaptı. 2005'te yönetmen Ulaş İnaç'ın çektiği Türev adlı filmin müziğini besteledi. Ardından birçok dizinin müziklerini yaptı, sözlerini yazdı ve diziler için bestelediği şarkıları seslendirdi. 2010'da, dizilere yaptığı tüm parçaları ve dört yeni şarkıyı içeren Sonunda adlı bir albüm çıkardı. İkinci solo albümü Hayat Gibi 2013 yılında yayımlandı.

Çeşitli solistler ile (Sibel Tüzün, Yonca Lodi, Emre Altuğ, Harun Kolçak, Gülay, Hazal, Suavi, Edip Akbayram) bas gitarist, söz yazarı, besteci ve aranjör olarak çalışmalarda bulundu.

Ayrıca, müzisyenin Gölcük depremi için bestelediği “Gölcük’te Sessizliğin Sesi” adlı eseri yurt dışındaki birçok web sitesinde en çok dinlenenler arasına girdi ve editörlerin ilk 10 sıralamalarında yer aldı.