Gece Cadıları

Gece Cadıları (Almanca die Nachthexen, Rusça Ночные ведьмы, Noçni Vidmiy) II. Dünya Savaşı sırasında, Sovyetler Birliği Hava Kuvvetleri'ne bağlı, daha sonraları Taman Muhafızları 46. Gece Bombardıman Hava Alayı olarak adlandırılacak, 588. Gece Bombardıman Hava Alayının tüm kadın pilotlarına Almanlar tarafından takılan lakap.

Savaşın başında, kadınların fiilen savaşmasına izin verilmiyordu. Binbaşı Marina Raskova, konumunu ve Başbakan Josef Stalin ile olan şahsi ilişkilerini de kullanarak, kadınlardan müteşekkil savaşçı birliklerin kurulması için izin aldı. 8 Ekim 1941 tarihinde, aralarında 588. Hava Alayı'nın da bulunduğu, üç ayrı savaşçı kadın hava birliği kurulmasına dair bir karar vazedildi. Binbaşı Marina Raskova tarafından, ilk başlarda tamamıyla yirmili yaşlarda gönüllü kadınlardan oluşturulan ekibin başına Binbaşı Yevdokiya Berşanskaya getirildi.

Tamamı kadın pilotlardan oluşan filo fikri, diğer askerler tarafından ilk başlarda pek sıcak karşılanmamıştı. erkek meslektaşlarının çoğu onlara tepeden bakıyor ve saygı duymuyordu. Kadın pilotlara kullanılmış üniformalar, ayaklarına büyük gelen erkek postalları verilmiş ve erkek meslektaşlarının tamamının sahip olduğu basit ihtiyaçların (kalem, fener, cetvel vs.) ve teçhizatın tamamına da (telsiz, silah, radar gibi) sahip olamamışlardı..

Alayın gece bombardıman uçaklarının geliştirdiği bir saldırı tekniği vardı. Hedefe yaklaşıldığı zaman motor rölantide çalıştırılıyor, bombalar hedefe bu şekilde bırakılıyordu. Hedef üstündeki uçakların varlığına dair, Alman askerleri tarafından, havada hafif bir uğultudan başka emare hissedilmiyordu. Alman askerleri duydukları bu sesi, cadı süpürgesi sesine benzeterek, bu uçakların pilotlarına "Gece Cadıları" anlamına gelen "die Nacht hexen" ismini verdiler. Uçakların yük taşıma ve irtifa kabiliyetlerinin sınırlı olması sebebiyle, pilotlar 1944'e kadar paraşüt kullanmadan uçtular.

588. Gece Bombardıman Hava Alayı, Haziran 1942'de 4. Hava Savunma Güçleri Ordusu'nun parçası olarak Güney Cephesi'ne sürüldü. Alay, Şubat 1943'te, Muhafızlık unvanıyla taltif edildi ve 2. Belarus Cephesi'nde savaşan, 4. Ordu'ya bağlı 325. Gece Bombardıman Tümeni'ne bağlı olarak savaşa dahil oldu. Ekim 1943'ten itibaren "Taman Muhafızları Gece Bombardıman Hava Alayı" olarak anılmaya başlandı. Birlik, ismindeki "Taman" ibaresini, Taman Yarımadası'nda dahil olduğu 1943'teki "Novorossiysk-Taman" operasyonundan almaktadır.

Alay, 1942'den savaşın sonuna kadar, Alman askeri hedeflerine karşı taciz ve hassas bombalama görevlerini ifa etti. Birlik en fazla sayıda personele sahip olduğu dönemede, 40 çift uçuş ekibine sahipti. Alay uçakları gerçekleştirdikleri 23,000 sortide, toplamada 3,000 ton bomba ve 26,000 zırh delici mermi kullandı. Sovyet Hava Kuvvetleri'nde en fazla madalyaya sahip kadın pilotlar, "Gece Cadıları" olarak anılan bu birlikte bulunmaktaydı. Pilotlarının pek çoğu, savaş sonuna kadar münferiden 800'den fazla uçuş yaptı ve pilotlardan 23'ü Sovyetler Birliği Kahramanı madalyasıyla ödüllendirildi.

Alayda yalnızca, ahşap ve kanvas kullanılarak üretilmiş gövdeye sahip, U-2 olarak da adlandırılan, çift kişilik Po-2 model uçaklar kullanılmaktaydı. Bu uçaklar 1928 yılında eğitim uçuşları ve zirai ilaçlamada kullanılmak üzere üretilmeye başlanmıştı. Zaten uçağın ismindeki U harfi, Rusça da eğitim 'anlamına gelen Учебный/Uçebniy kelimesinin baş harfiydi. Bu uçaklarun U2LNB varyantı, 588. Filo tarafından taciz ve saldırı uçuşlarında kullanılmaktaydı. Po-2 uçakları, havacılık tarihinde en fazla üretilen ahşap gövdeli uçak bu modeli unvanını, halen elinde bulundurmaktadır. Uçaklar tek seferde ancak iki adet bomba taşıyabildiği için, uçaklar bir gecede sekiz veya daha fazla kez uçmak zorunda kalabiliyordu. Yavaş ve eski uçaklar olmasına rağmen, pilotlar Po-2'lerin yüksek manevra kabiliyetinden istifade ediyorlardı. Ayrıca bu uçakların azami hızları, Alman Messerschmitt Bf 109 ve Focke-Wulf Fw 190 uçaklarının kavrama hızından bile düşüktü ki, bu durum Alman pilotlarının, Po-2'leri vurarak düşürmesini zorlaştırıyordu. Ancak Alman as pilot Josef Kociok, bu duruma bir istisna oluşturuyordu. 1943'te, 31 Temmuz'u, 1 Ağustos'a bağlayan gece, tek başına Gece Cadılarının dördünü vurarak düşürdü.

Alay üyeleri, 23 Mayıs 1942'de, 4. Ordu'ya bağlı 218.Tümen ile birlikte, Engels Askeri Havacılık Okulu'ndan Güney Cephesine gönderildi ve 27 Mayıs'ta birlik, ilk olarak burada konuşlandırıldı.

Alay'ın ilk operasyonu 12 Haziran 1942 tarihinde, Mius, Donets ve Don nehirleri üzerindeki köprülerin, Sal steplerinin ve Stavropol banliyölerinin bombalanması görevi idi.

Alay, savaş boyunca geçekleştirdiği 28.676 uçuş saatinde; düşman hedeflerine 3.000 tondan fazla bomba ve 26.000'den fazla yangın bombası atmış, 17 nehir köprüsü, dokuz demiryolu, iki tren istasyonu, 26 depo, 12 yakıt deposu, 176 zırhlı otomobil, 11 savunma projektörü, 86 savunma mevzisini tamamen tahrip etmiş ya da hasar vermiştir. Bunların yanı sıra, Sovyet kara birliklerine mühimmat ve erzak temini amacıyla 155 lojistik destek uçuşu gerçekleştirdi.

Alayda toplamda 261 kişi görev yapmış, bunların 32'si çatışmalarda, uçak kazalarında veya hastalık sebebiyle hayatını kaybetti. Toplamda 28 uçak zayi oldu.