Viktor Meyer

Heidelberg Üniversitesi'nde, analitik kimyacı Robert Bunsen, organik kimyacı. Emil Erlenmeyer ve fizikçi Gustav Kirchoff'un öğrencisi oldu. 1867 yılında doktora çalışmasını tamamladı. 1872-85 arasında Zürih Politeknik Ensititüsü'nde 1885-89 arasında Göttingen Üniversitesi'nde kimya dersleri verdi. 1889 yılında Heidelberg Üniversitesi'ne dönerek Bunsen'in yerine geçti ve ölümüne kadar orada kaldı.

1871 yılında yüksek sıcaklıklarda inorganik maddelerin buhar yoğunluklarını ölçmeye yarayan bir yöntem geliştirmişti, iki atomlu iyot ve brom moleküllerininin ısıtıldığında atomlarına ayrıştığını saptadı. Daha sonra alifatik nitro bileşikleri ile aralarında oksimlerin de bulunduğu pek çok yeni organik nitro bileşiğini buldu.

8 Eylül 1848 tarihinde Almanya'nın başkenti Berlin'de tüccar ve pamuklu matbaacı Jacques Meyer ve annesi Bertha'nın oğlu olarak doğdu. Ailesi Yahudiydi, ancak Yahudi inancına göre aktif olarak yetiştirilmedi. Daha sonra, bir Reform Yahudi cemaatinde onaylandı. Hristiyan bir kadın olan Hedwig Davidson ile evlendi ve çocuklarını bu şekilde büyüttü. Spor salonuna on yaşında, iki yaşındaki ağabeyi Richard ile aynı sınıfta girdi. Mükemmel bilim becerilerine sahip olmasına rağmen, bir aktör olma isteği şiir sevgisine dayanıyordu. Heidelberg Üniversitesi'nde kimya okuyan kardeşi Richard'ın ziyareti sırasında kimyaya ilgi duymaya başladı.

1865'te, henüz 17 yaşındayken, ancak ailesi tarafından zorlandığında, Meyer, Berlin Üniversitesi'nde kimya okumaya başladı, aynı yıl August Wilhelm von Hofmann, Eilhard Mitscherlich'i orada Kimya Kürsüsü olarak başardı. Bir dönem sonra. Meyer, Robert Bunsen altında çalışmak için Heidelberg'e gitti ve burada Emil Erlenmeyer'in organik kimya derslerini de dinledi. O zamanlar Bunsen'de herhangi bir araştırma gerekmediği için, Meyer doktorasını 1867'de, 19 yaşındayken aldı. Bu, zamanının en önemli kimyagerlerinden biri haline geldiği çok başarılı bir kariyerin kapılarını açtı.

Meyer, bölge çapında bir kaynak suyu analizi için Bunsen'de bir yıl kaldı. Bunun yanı sıra bazı doktora dersleri de verebildi. Berlin'de, daha sonraki hayatındaki en iyi arkadaşlarından biri olan Adolf Baeyer'in grubuna katıldı, diğer problemlerin yanı sıra kafur kompozisyonuna da saldırdı.

Baeyer'in tavsiyesi üzerine 23 yaşındayken Meyer, Fehling tarafından Stuttgart Politeknik'te asistanı olarak görevlendirildi, ancak bir yıl içinde Zürih'te Johannes Wislicenus'un yerini almak için ayrıldı. Orada on üç yıl kaldı ve bu süre zarfında buhar yoğunluklarını belirlemek için iyi bilinen yöntemini geliştirdi ve halojenlerin ayrışması üzerine deneylerini gerçekleştirdi. 1882'de Zürih Üniversitesi'nde kimya profesörü olan Wilhelm Weith'in (1844-1881) ölümü üzerine, benzen türevleri üzerine derslere devam etmeyi üstlendi ve bu onu tiyofen keşfine götürdü. 1885'te, stereo-kimyasal soruların özellikle dikkatini çektiği Göttingen Üniversitesi'nde kimya profesörlüğünde Hans Hübner'in (1837-1884) halefi olarak seçildi; ve 1889'da eski ustası Bunsen'in istifası üzerine Heidelberg Üniversitesi'nde kimya kürsüsüne atandı. 8 Ağustos 1897'de öldü.

Aşırı çalışan ve aşırı yüklenen Meyer'in zihinsel durumu, yaşamının son yıllarında birkaç küçük ve büyük sinir krizi geçirmesine neden oldu. Her zaman tamamen iyileşemedi, ancak çalışmaya devam etti. Uykuya dalmak için haplar aldı ama bunların sinir sistemi üzerinde zararlı bir etkisi oldu. Depresyonlarından birinde, Meyer kendi hayatına son vermeye karar verdi ve siyanür alarak intihar etti. 7-8 Ağustos 1897 gecesi Heidelberg'de 48 yaşında öldü.