Hipergami

Hipergami (halk dilinde "Yüksek birisiyle evlenmek" olarak anılır, bazen "yüksek oyun" olarak anılır), sosyal bilimlerde kendisinden daha yüksek kast veya sosyal statüye sahip bir eşle evlenen bir kişinin eylemi veya uygulaması için kullanılan bir terimdir.

"Hipogami" zıtlığı, tersini ifade eder: daha düşük sosyal sınıf veya statüden bir kişiyle evlenmek (konuşma dilinde "Aşağı birisiyle evlenmek"). Her iki terim de 19. yüzyılda Hint alt kıtasında, iki kavram için sırasıyla Sanskritçe anuloma ve pratiloma terimlerini kullanan klasik Hindu hukuk kitaplarını çevirirken icat edildi.

Hindistan'ın kırsal kesiminde, hipergami modernleşme fırsatıdır. Hindistan'ın kırsal kesimlerindeki evlilikler, giderek artan bir şekilde aşırı eşlilik örnekleridir. Çiftçiler ve diğer kırsal işçiler, kızlarının şehir yaşamına erişmesini istiyor, çünkü büyükşehir bağlantılarıyla internet erişimi, daha iyi iş fırsatları ve üst sınıf sosyal çevreler geliyor. Kentsel bir alandaki bağlantı, gelinin ailesi için daha geniş bir sosyal ufuk yaratır ve ailedeki küçük çocuklar, daha iyi bir eğitim için şehirdeki çiftle birlikte yaşamaya gönderilebilir. Hipergami'nin bir bedeli vardır; çeyiz, genellikle bir evin tamamından daha fazla veya daha fazla maliyete sahiptir. Bir kıza uygun bir evlilik ayarlamak için ebeveynler tarafından ödenmesi gereken yüksek bedel, dişi fetüslerin kürtaj oranlarının artmasına neden olmuştur.

Hindistan'da evlenme kavramı, kasta dayalı sınıf tabakalaşması nedeniyle yaygındır. Daha yüksek kastlardan kadınların alt kastlardan erkeklerle evlenmesine izin verilmedi. Smritis'te Anuloma olarak anılan bu evlenen kadın kavramı, gen havuzunun Hindu ideolojik eşdeğerini aşağılamaktan koruyan mekanizma olarak haklı çıkarıldı. Pratiloma olarak adlandırılan Anuloma'nın tersine eski Hint toplumunda izin verilmiyordu. Ancak Mahabharata, istisnalara izin verilen örneklerden bahsediyor, örneğin Shukracharya'nın kızı Devayani, Kshatriya Yayati ile evlendiğinde.

Dünyanın dört bir yanındaki düzinelerce ülkede eş seçimi üzerine yapılan araştırmalar, erkeklerin ve kadınların eş seçerken farklı özelliklere öncelik verdiklerini, erkekler genç ve çekici kadınları tercih etme eğiliminde olduklarını ve kadınlar eğitimli, hırslı, çekici ve zengin erkekleri tercih etme eğiliminde olduklarını ortaya çıkardı. Evrimsel psikologlar, bunun, sağlıklı bebekler doğuracak kadınları aramaya itilen erkekler ve ailenin hayatta kalması için gerekli kaynakları sağlayabilecek erkekleri aramaya yönlendirilen kadınlarla cinsel seçilimden kaynaklanan içsel bir cinsiyet farkı olduğunu iddia ediyorlar.

Bununla birlikte, sosyal öğrenme kuramcıları, kadınların yüksek kazanç kapasitesine sahip erkeklere değer verdiğini, çünkü kadınların erkek egemen bir toplumda dezavantajlı statüleri nedeniyle kendi kazanma yeteneklerini kısıtladığını söylüyor. Toplumlar daha cinsiyet eşitliğine doğru kayarken, kadınların eş seçim tercihlerinin de değiştiğini iddia ediyorlar. Bazı araştırmalar bu teoriyi desteklemektedir, 37 ülkede 8,953 kişiyle yapılan bir anketin 2012 analizi de dahil olmak üzere, bir ülke cinsiyet eşitliği ne kadar fazlaysa, erkek ve kadın yanıtlayıcıların farklı nitelikler yerine birbirleriyle aynı nitelikleri aradıklarını bildirme olasılığı yüksektir. Bununla birlikte, Townsend (1989) tıp öğrencilerini, eğitim kariyeri ilerledikçe evlilik partnerlerinin mevcudiyetinin nasıl değiştiğine ilişkin algıları konusunda araştırmıştır. Kadınların yüzde 85'i "Durumum yükseldikçe kabul edilebilir partner havuzum azalır" dedi. Buna karşılık, erkeklerin yüzde 90'ı "Statüm yükseldikçe kabul edilebilir ortaklar havuzum artar" diye düşünüyor.

Gilles Saint-Paul (2008), matematiksel modellere dayanarak, insan dişi hipergami'nin, kadınların tek eşli çiftleşmeden (daha yavaş üreme hızları ve sınırlı doğurganlık pencereleri göz önüne alındığında) daha fazla çiftleşme fırsatı maliyetleri kaybetmesi nedeniyle ortaya çıktığını ve dolayısıyla bu evlilik bedelinin karşılanması gerekir. Evlilik, genetik olarak daha yüksek kaliteli bir erkeğin, ebeveyn yatırımı olmasa da, hamile bırakma olasılığını ortadan kaldırarak, yavrularının genel genetik kalitesini düşürür. Bununla birlikte, bu azalma, genetik olarak düşük kaliteli kocası tarafından daha yüksek düzeyde ebeveyn yatırımı ile telafi edilebilir.

Deneysel bir çalışma, İsrail'de oldukça çarpık bir cinsiyet oranına sahip (1000 kadına 646 erkek) bir bilgisayar randevu hizmetine abonelerin eş tercihlerini inceledi. Bu çarpık cinsiyet oranına rağmen, "Eğitim ve sosyoekonomik statü konusunda, kadınlar ortalama olarak daha fazla hipergamik seçicilik gösterirler; bu özelliklerde kendilerinden daha üstün olan eşleri tercih ederler... Erkekler ise buna dayalı bir hipergaminin analoğunu arzular. fiziksel çekicilik; fiziksel çekicilik ölçeğinde kendilerinden daha üst sırada yer alan bir eş arzu ederler."

Bir çalışma, Amerika Birleşik Devletleri'nde 1.109 ilk kez evli çiftten oluşan bir örneklemde "evlenen" kadın veya erkek sayısında istatistiksel bir fark bulamadı.

Başka bir çalışma, İngiltere'de hipergaminin 1950'lerden bu yana önemli ölçüde azaldığını göstermiştir. Eğitimde erkeklerin “evlendiği” geleneksel evlilik pratikleri, kadınlar eğitim avantajına sahip olduktan sonra uzun süre devam etmez.

Bugün, çoğu insan yaklaşık sosyal eşitleriyle evleniyor ve dünyanın bazı yerlerinde hipergamiler azaldı. Kadınların yaşlı erkeklerle evlenmesi giderek daha az yaygın hale geliyor. (Hipergamilik, erkeğin daha yaşlı olmasını gerektirmez, yalnızca daha yüksek statüde olmasını gerektirir ve sosyal eşitlik genellikle ekonomik eşitlikten ziyade sosyal çevreleri ifade eder).

Araştırmacı Yue Qian, 1980 ve 2012'deki çiftler arasındaki gelir farkını araştıran 2016 tarihli bir makalede, kadınların kendilerinden daha yüksek gelire sahip erkeklerle evlenme eğiliminin modern çağda hala devam ettiğini belirtti.