Lenf düğümü stromal hücresi

Lenf düğümü stromal hücreleri, işlevleri aşağıdakileri içeren lenf düğümünün yapısı ve işlevi için esastır : hematopoietik hücrelerin desteği için bir iç doku iskelesi oluşturmak; hematopoietik hücreler arasındaki etkileşimleri kolaylaştıran küçük moleküllü kimyasal habercilerin salınımı; hematopoietik hücrelerin göçünün kolaylaştırılması; adaptif bağışıklık sisteminin başlangıcında antijenlerin bağışıklık hücrelerine sunulması; ve lenfosit sayılarının homeostazı. Stromal hücreler, multipotent mezenkimal kök hücrelerden kaynaklanır .

Lenf düğümleri, trabekül adı verilen ince sinir duvarlarının lenf düğümüne nüfuz ettiği ve kısmen böldüğü harici bir fibröz kapsül içine alınır. Dış kapsülün altında ve trabeküllerin seyri boyunca peritrabeküler ve subkapsüler sinüsler bulunur. Bu sinüsler, makrofajlar (hücre dışı matrisi düzenli tutmaya yardımcı olan özel hücreler) içeren boşluklardır.

Lenf düğümünün iç kısmında iki bölge vardır: korteks ve medulla. Kortekste, lenfoid doku nodüller halinde düzenlenir. Nodüllerde T lenfositleri T hücre bölgesinde bulunur. B lenfositleri B hücre folikülünde bulunur. Birincil B hücre folikülü germinal merkezlerde olgunlaşır. Medullada hematopoietik hücreler (kanın oluşumuna katkıda bulunur) ve stromal hücreler bulunur.

Medullanın yakınında lenf düğümü hilusu bulunur . Burası kan damarlarının lenf düğümüne girip çıktığı ve lenf damarlarının lenf düğümünden çıktığı yerdir. Düğüme giren lenf damarları bunu çevre boyunca (dış yüzey) yapar.

Lenf düğümleri, dalak ve Peyer yamaları ikincil lenfoid organlar olarak bilinir. Lenf bezleri, lenf kanalları ve kan damarları arasında bulunur. Afferent lenfatik damarlar, lenf sıvısını periferik dokulardan lenf düğümlerine getirir.

Lenf düğümlerindeki lenf dokusu, bağışıklık hücrelerinden (%95), örneğin lenfositlerden ve stromal hücrelerden (%1 ila %5) oluşur Lenf düğümlerinin oluşumu, kan ve lenfatik sistem içinde başlar. Stromal ve hematopoietik hücreler arasındaki etkileşimler, lenf nodlarının gelişimi için önemlidir. Crosstalk LEC, lenfoid doku indükleyici hücreler ve mezenkimal stromal düzenleyici hücreler, lenf düğümlerinin oluşumunu başlatır.

Lenf nodu stromal hücrelerinin birincil rolü yapısaldır. Hematopoietik hücreler için bir iskele oluştururlar ve bu hücreler boyunca hareketlerine yardımcı olurlar. Lenfositleri lenf düğümü içindeki uygun yerlere (T ve B hücre ayrımı) dağıtan moleküler sinyal sistemleri (kemokinler) de lenf düğümü stromal hücreleri tarafından oluşturulur. Lenfositler, bu tür kemokinler için reseptörlere sahiptir. Örneğin, Naive T hücreleri, kemokin CCL21 için CCR7 reseptörünü eksprese eder ve B hücreleri, kemokin CXCL13 için CXCR5 reseptörleri sergiler.

Periferik dokulardan gelen lenf, çözünür antijenler içerir ve afferent lenfatik damarlar yoluyla lenf düğümüne ulaşır. Lenf düğümünde antijenin varlığına yanıt olarak adaptif bir bağışıklık tepkisi meydana gelir. Antijen sunan hücreler, çözünür antijenleri işlemek için yüksek endotelyal venüllerin yakınında birikir. Antijenler ayrıca dendritik hücrelerin yüzeyinde de sunulur.

İltihaplı bir durumda, lenfatik endotel hücreleri yüzey yapışma moleküllerini arttırır ve dendritik hücreler bir yüzey CCR7 reseptörü eksprese eder. Bu tip reseptör, fibroblastik retiküler hücreler tarafından üretilen kemokin CCL21 ile etkileşime girer. Bu etkileşim nedeniyle, dendritik hücreler, fibroblast retiküler hücre ağı boyunca T hücre bölgesine veya B hücre folikülüne hareket eder. Dendritik hücreler, lenfatik endotel hücrelerinin yüzeyinde gp38'e bağlanan C tipi lektin reseptörleri (CLEC-2) sergiler.

Lenfositler, etkileyici bağışıklık hücreleri olarak lenf düğümünü efferent lenf damarları yoluyla terk eder. Sayıları, ölü periferik lenfositlerin çıkarılmasını telafi eder. B ve T lenfositleri, sfingosin-1-fosfat (S1P) konsantrasyonundaki değişikliklere bağlı olarak lenf düğümünü terk eder. Lenf düğümündeki S1P konsantrasyonu, S1P liyazının etkisi altındaki kan veya lenften daha düşük bir seviyede tutulur. Bu, bağışıklık hücrelerinin bir kemokin gradyanı boyunca lenf düğümünü terk edebileceği anlamına gelir.

Çoğu T hücresi zamanla bir klonal delesyon işlemiyle timusta elenir. Bununla birlikte, bazıları bu süreçten kaçar ve daha sonra lenf düğümlerinde "temizlenir". Lenf düğümü stromal hücreleri, yüzeylerinde periferik doku kısıtlı antijenleri (PTA) eksprese eder. Timustaki mTEC hücreleri üzerindeki PTA'ların ekspresyonunu kontrol eden Transkripsiyon faktörü Aire (otoimmün düzenleyici), karaktersiz çift negatif stromal hücreler tarafından sadece düşük seviyelerde eksprese edilir. Lenf düğümü stromal hücrelerinin çoğu tercihen Aire benzeri bir transkripsiyon modülatörü DF1'i eksprese eder.

Lenf düğümü stromal hücreleri, yüzey belirteçlerinin ekspresyonu ile bilinen altı alt popülasyonda gruplandırılabilir. Alt popülasyonlar şunları içerir: fibroblastik retiküler hücreler (FRC'ler); foliküler dendritik hücreler (FDC'ler); lenfatik endotelyal hücreler (LEC'ler); kan endotel hücreleri (BEC'ler); alfa-7 integrin perisitleri (AIP'ler); ve çift negatif hücreler (DNC'ler). Yüzey işaretleri şunları içerir: glikoprotein CD31 ve glikoprotein podoplanin GP38. Farklı alt-popülasyonlar, aynı zamanda, küçük moleküller üretmeleriyle de bilinirler; nerede bulundukları; ve onların işlevi. Çoğu aynı zamanda desmin, laminin, integrinlerin çeşitli alt birimleri, vasküler hücre adhezyon molekülü 1 (VCAM-1) ve hücre yapışma molekülü 1'de (MAdCAM-1) mukozal vasküler adres gibi ortak belirteçleri de ifade eder.

Fibroblastik retiküler hücreler (FRC'ler), korteksin T hücre bölgesinde bulunur. FRC'ler, lenfoid doku içinde yoğun bir ağ oluşturan kollajen alfa-1(III) açısından zengin retiküler lifler üretir. Bunlar kollajen XIV, küçük lösin bakımından zengin proteoglikanlar ve lisil oksidaz ile bağlanır. Lif ağı, dendritik hücrelerin (DC'ler), T lenfositlerin ve B lenfositlerin hareketini destekler ve yönlendirir. Ayrıca lenf düğümünde gözenekli bir moleküler elek oluşturur.

Lenf, kemokinleri (moleküler kimyasal haberciler) ve antijenleri lenf düğümüne taşır. Lenf düğümünde lenf, retiküler ağdan hızla T hücre bölgesine ve yüksek endotelyal venlere geçer . FRC'ler, CCR7 reseptörleri ile T hücrelerinin ve dendritik hücrelerin hareketine yardımcı olan CCL21 ve CCL19 gibi kemokinleri eksprese eder.

FRC'ler ayrıca ER-TR7, fibrillin, laminin, fibronektin gibi hücre dışı matris bileşenlerini ve retiküler lif ağının oluşumunu etkileyebilecek desmin ve a-aktin düz kas gibi hücre içi bileşenleri de üretir. Örneğin kemokin CCL21 yoluyla FRCS yüzeyine bağlanır kollajen ve glikozaminoglikan moleküller.

Foliküler dendritik hücreler (FDC'ler), B lenfosit foliküllerinin merkezinde bulunur. Yoğun bir hücresel filament ağı oluştururlar. Ayrıca Fc reseptörlerini, CD16, CD23 ve CD32'yi de ifade ederler; kompleman reseptörleri CD21 ve CD35 ve kompleman bileşenleri. Hücresel filamentler ve reseptörler ağı, FDC'lerin antijenleri immün kompleksler olarak yakalamasına ve onları diğer immün hücrelere sunmasına yardımcı olur.

FDC'ler, B lenfositleri ve yardımcı T lenfositleri ile etkileşim yoluyla germinal merkezin gelişimine yardımcı olur. B lenfositleri çoğalır ve plazma hücrelerine ve hafıza hücrelerine farklılaşır. FDC'ler , B lenfositlerinin birincil B hücre folikülüne göçünü destekleyen kemokin CXCL13 üretir. B lenfositleri, hayatta kalabilmeleri için FDC'ler tarafından da üretilen bir faktör B hücre aktive edici faktöre (BAFF) ihtiyaç duyarlar.

Marjinal retiküler hücreler (MRC'ler), subkapsüler sinüslerin altında bir hücre tabakası oluşturur. Retiküler ağ aracılığıyla, MRC'ler antijenleri subkapsüler sinüslerden B hücre foliküllerine getirir. MRC'ler, bir tür tümör nekroz faktörü olan TRANCE (RANKL olarak da bilinir) molekülünü ifade eder. Organogenez sırasında lenf nodu yapısının oluşumunda rol oynayan organizatör hücrelerden biridir. CXCL13'ü B hücre foliküllerinin kenarlarında eksprese ederler.

Lenfatik endotel hücreleri (LEC'ler) lenfatik damarları sıralar. Adezyon moleküllerini, kemokin CCL21'i ve bir CD44 homologu olan lenfatik damar endotelyal hyaluronan reseptörü-1'i (LYVE1) eksprese ederler . Bu moleküller, hematopoietik hücrelerin lenfatik damarlara girmesine izin verir. Enflamatuar bir durum sırasında, LEC'lerin yüzeylerindeki yapışma moleküllerinin sayısı artar.

Yüksek endotelyal hücreler (HEC'ler), özelleşmiş vasküler endotelyal hücrelerdir . Timusta, lenfositlerin kaynaklandığı yüksek endotelyal venülleri (HEV'ler) sıralarlar. Lenf düğümünün HEV'leri, saf T hücrelerinin periferik kandan lenf düğümüne göçü için gerekli olan periferik düğüm adresi (PNAd) gibi yapışma moleküllerini ifade eder. Fare lenf düğümlerinde HEC'ler ayrıca, reseptörü CCR7'yi naif T-hücresi üzerinde bağlayacak ve göçü artıracak kemokin CCL21'i de ifade eder.

Alfa-7 integrin perisitleri (AIP'ler), heterodimerler üreten birkaç tip integrin zincirini ifade eder. İntegrin zincirleri, integrin perisitlerinin hematopoietik hücrelerle etkileşime girmesine ve göçlerini teşvik etmesine izin verir.

Lenf düğümü stromal hücreleri, aşağıdakileri içeren bir dizi maligniteye yol açabilir: foliküler dendritik hücre sarkomu; fibroblastik retiküler hücre sarkomu; inflamatuar miyofibroblastik tümörler ve diğerleri.