Krizantem × morifolium

Krizantem × morifolium (çiçekçi papatyası ve dayanıklı bahçe annesi veya Çin'de juhua olarak da bilinir) Asteraceae familyasından çok yıllık bir bitki türüdür.

Çin'de M.Ö. 500'den beri vardır. 1630'da Çin’de 500'den fazla çeşitten bahsedilirdi. Avrupa'da özellikle Hollanda'da 17. yüzyılın ortalarından beri bilinir ancak genel yayılmaları yalnızca 19. yüzyılda gerçekleşti. Krizantem ilk olarak Çin'de tıbbi bir bitki olarak takdir edildi.

En eski Çin tıbbi malzemesi olan Shennong Ben Cao Jing (erken modern çağ) içinde üstün uyuşturucular kategorisinde sınıflandırılır ve ölümsüzlük arayışı ile ilgili ürünlerin parçasıdır. Bu klasik eser "Uzun süreli kullanımda kan ve qi inhibisyonunu kaldırır, vücudu hafifletir, yaşlanmayı yavaşlatır ve yaşamı uzatır" der. "Bedeni aydınlatmak", ölümsüzlerin uçup "bulutlara binerek" ruhani durumuna ulaşma hedefiydi. Jin ve Tang hanedanlarından (MS 5. yüzyıl civarında) kasımpatı süs bitkisi olarak takdir edilmeye başlanırken diyet amaçlı kullanılmaya devam edildi.

Kasımpatı ile ilgili ilk monografi M.S. 1104'te yayınlandı. Liu Meng (), "Krizantem İncelemesi" nin yazarı (), krizantemleri renklerine göre sınıflandırır: normal olanlar sarıdır, sonra beyazlar, morlar ve son olarak kırmızılar gelir. Longmen Grottoes Budist tapınaklarının yakınındaki bahçelerde görülebilen toplam 35 ekili çeşidi listeler. 16. yüzyılda, ünlü hekim ve şifalı bitki uzmanı Li Shizhen Büyük Tıbbi Madde Antlaşması'nda yüz çeşit olduğunu bildirir. Onlara "ateş ve toksinleri yok etme", "görme keskinliğini artırma" gibi bazı tıbbi özellikler atfeder. 1630'da 20. yüzyılın başında 17 ve yaklaşık 2000'de 500'den fazla çeşit üzerinde bir araştırma vardır.

Kasımpatıdan bahseden ilk Avrupalı yazar 1689'da Prodromus Plantarum Rariorum'da Jacobus Breynius'tur (Jacob Breyn). Bu tüccar ve botanikçi Matricaria japonica maxima'yı çok zarif çiçekli bir bitki, çift, pembe veya açık kırmızı 20 olarak tanımlayıp birkaç çeşidi olduğundan bahseder. Çiçekçilerin krizanteminin ilk botanik tanımı Thomas d'Audibert de Ramatuelle'ye gider. 1792'de Journal of Natural History'de bu botanikçi gezgin Marseillais Blancard tarafından Çin'den getirilen büyük purpurin çiçeklere sahip ekili bitkiyi "Büyük çiçekli papatya " Anthemis grandiflora adıyla anlatır. Onu küçük sarı başlı Linnaeus'un Kasımpatı işaretinden ayırmakta ısrar eder. Bir notta ona aynı zamanda Chrysanthemum morifolium adını vermeyi teklif eder. 1789'da Blancard tarafından Çin'den getirilen bu ilk ekili bitkiden sonra geri getirilenlerden (1846'da Çin'den ve 1863'te Japonya'dan) Avrupa'da binlerce çeşit ve melez yaratılacaktır. Çin ve Japonya'da bağımsız olarak geliştirilen binlerce kültüre katıldı ve şu anda çok fazla ve karmaşık çeşit vardır (20,000 ila 30,.000 arasında tahmin ediliyor).

Yazar Wilhelm Miller "Çiçekçilerin ortak krizantemlerine (C. hortorum ) onları dayanıklı dış mekan türlerinden ayırmak için genellikle 'geniş çiçekli' ve 'sonbahar kasımpatıları' olarak adlandırır. Onlar C. indicum ve C. morifolium Çin ve Japonya'da yabani yetişen bitkiler iki türün harmanlanmış ürünüdür. Dış mekan veya dayanıklı krizantemler daha az gelişmiş formlar olan aynı türlerden elde edilir. Çiçekçinin krizanteminin mutlaka bir sera konusu olması gerekmez."

Avrupa'da 19. yüzyıldan beri var olan 1,000'den fazla çeşit, çok sayıda türe ayrılmıştır. En eski grup olarak indikum melezleri, ebeveyn olarak krizantem krizantemine (Krizantem indicum) sahiptir.

Bitki uzun ömürlü otsu veya toprakta hafif odunsu bitki olarak büyüyen yüksekliğinde ve genişliğindedir. Gövdeleri dik durur. Yapraklar geniş ovaldir ve yaprak sapı kama şeklinde, yaprakların uzunluğu 6 inçten fazladır. Alt yapraklar tüylüdür, sapları daha da artarak bütünleşir. İlkbaharda yaprak döken yapraklar görülür. Alternatif, loblu pinnatifid ve dişlidirler. 12 cm'ye kadar uzunluğunda, etli ve gri tüylerle kaplıdır. Kırışık olduklarında güçlü bir koku verirler.

Bitkinin dokusu kalın ve köselemsidir. İpeksi ve kısa tüylerle kaplı birçok dal, yoğun bir tutam oluşturur. Tipik çiçek başları merkezden yayılır yani periferik çiçeklerden oluşur, dişi, zigomorf, ligüller ve merkezi çiçekler ile aktinomorf, borulu, biseksüeldir. Dış korseler otsu olup, dar bir korkuluk sınırı vardır.

Karmaşık toplam çiçek salkımlarında, bazı fincan şeklindeki kısmi çiçek salkımları bir arada bulunur. Dil çiçekleri yeşil, beyaz veya sarı, pembeden mora kadar birçok renk çeşidine sahip olabilir. Papatyaya benzeyen basit çiçekleri olan çeşitler ve az çok büyük ponponlara benzeyen çift çiçekli çeşitleri vardır. Gün boyu 14 saatin altına düştüğünde bitki çiçek açmaya başlar.

Unutulmamalıdır ki yetiştiriciliğin bin buçuk yılı boyunca çok farklı şekil, boyut ve renklerde çiçek başlarıyla on binlerce farklı çeşit elde edilmiştir. Esas olarak bunun bir krizantem olduğu yapraklara bakılarak anlaşılabilir.

Bu bitki kısmen NASA tarafından yapılan bir araştırmaya göre trikloroetilen, benzen, formaldehit, amonyak ve diğer kimyasalları havadan uzaklaştırarak hava temizleme nitelikleri nedeniyle iç mekan bitkisi olarak popülaritesiyle dikkat çeker. Genel olarak bitki en iyi ayda bir gübrelenir ve iklime bağlı olarak haftada iki ila üç kez sulanır. 1997 yılında her yıl üretilen saplar açısından Japonya, 2 milyar sapla açık ara en büyük üreticiydi, onu Hollanda (800 milyon), Kolombiya (600 milyon), İtalya (500 milyon) izledi. C. × morifolium , USDA bölgeleri 5-9 için dayanıklıdır.

Bitki çeşitli yaprak bitleri, kapsid böcekleri, kulak kepçeleri, yaprak madencileri, nematodlar, örümcek akarları, tripsler ve beyaz sinekler tarafından yenir. Bitki aster sarıları, Botrytis, yaprak lekeleri, pas, külleme, verticillium solgunluğu ve gövde ve köklerin çürümesi ve hatta virüsler gibi çeşitli hastalıklardan ölebilir.