SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Rube Goldberg makinesi

Rube Goldberg’in çizmiş olduğu karikatürlerdeki düzeneklere bu isim verilmiştir. Bu karikatürlerde çok karmaşık düzenekler basit bir işi yapar. Örneğin bir sürü kaldıraç, sarkaç, kol ve çıkrık yemek yiyen bir adama peçete vermek için bir araya getirilmiştir. Türkiye’de bunun çok yakın benzeri Porof Zihni Sinir projeleridir.

Rube Goldberg makineleri sıklıkla hobi ve gösteri amaçlı kullanılan düzeneklerde de kendini gösterir. Örneğin bir sürü alet edevat bir sürü iş yaptıktan, bilyeler oradan oraya zıplayıp, bir kolu çekme gibi nihai görevlerini yerine getirdikten ve mekanizma bir sürü böyle ardışık görevi tamamladıktan sonra bir gazozun kapağını açmak gibi nihai ve tek görevini tamamlayabilir. Bu tip düzenekleri sıklıkla şov programlarında ve reklamlarda görülür. Örneğin Coca Cola'nın 2007 yılında reklamlarında büyük çapta kullandığı Coca Cola mutluluk fabrikası ve Johnny Depp'in başrolünü oynadığı Charlie'nin Çikolata Fabrikası Rube Goldberg makinelerine güzel örneklerdir.
Kuskunlu, Tirebolu

Köy, Giresun il merkezine 60 km, Tirebolu ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy, Tirebolu'nun güneydoğusunda olup, numaralı Giresun-Gümüşhane (Tirebolu-Doğankent) devlet yoluna, Menderes Köyü üzerinden, 5,1 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Totemizm

Totem, bazı ilkel klan ve kabilelerden, onların atası sayılan hayvan veya bitkiye verilen isimdir. Bu totemleri kutsal sayan dini/felsefi görüşe ise Totemizm denmektedir. Bu sözcük kabile dilinde nişan veya âlamet anlamına gelir. Ayrıca totem Panama, Brezilya ve Orta Afrika da kullanılan bir kısaltmadır. Totemizm klan dinidir. Émile Durkheim'e göre ise Totemizm ilkel bir dindir. Totemizm, dünyanın birçok ülkesinde Kuzey Amerika ve Avustralya'da görülür. İnançlarına göre totem olan hayvana ne zarar verebilir, ne de öldürebilir. Totem de buna karşılık insanı korur. Avustralya'da totem olan hayvan için yıllık törenler yapılır. Bu törenlerde o hayvanın çoğalmasını kolaylaştırma amacı güdülür. Totem olan hayvanın etini yemek yasak olduğu halde, bu törenlerde bu yasak uygulanmaz. Bazı araştırmacılar Antik Mısır, Yunan, İtalyan ve Galya halkının dinlerinde de totemizm izlerinin bulunduğunu ileri sürmüşlerdir. Birçok yerde klan fertlerinin, totemlerine benzemek için totemlerinin resmini vücutlarına nakşederek merasimlerde totemin derisini giydikleri de görülmüştür. Konuya diğer bir açıdan bakılırsa totemin tabu olduğu görülür. Totem olan hayvanı öldürmek yasak olduğu gibi, totem olan ağacın gövdesinde oturmak hatta odununu kırmak da yasaktır. Bazı dinler tarihi araştırmacılarına göre Animizm'den doğmuştur. Halk edebiyatında, masallarda ve Tevrat'taki hayvanların konuşması ile İncillerde güvercine önemli bir yer verilmesini Totemizm kalıntısı olarak sayanlar da vardır.

Totemizm, Naturizm ve Animizm'e göre daha gelişmiş bir sistem olamamakla beraber iptidai insanların dini inanışlarını açıklamak için ortaya atılmış bir teoriden başka bir şey değildir.
Halep Uluslararası Stadyumu

Halep Uluslararası Stadyumu (), Olimpik bir standartlara uygun, çoklu kullanımlı, tamamen üstü kapalı ve Halep kentindeki stadyumdur. Suriye'nin en büyük stadyumudur ve şu anda çoğunlukla futbol maçları için kullanılır. El-İttihat Halep futbol kulübüne 2008-2011 yılları arası ev sahibi olarak hizmet vermiştir. Günümüzde El-İttihat Halep Kulübü için bir eğitim merkezi olarak kullanılıyor. Aynı zamanda Suriye millî futbol takımına bazen ev sahipliği yaptığı yerdir. Stadyum, 2007 yılında açıldı ve 53.200 seyirci kapasitesindedir. Stadyum, Halep'in güneybatısındaki, El-Hemedani Spor Şehri'nin yakınında yer almaktadır.

Stadyumun inşaatına Polonyalı inşaatçı/mimar Stanislaw Kus ile mimar Fevzi Halife'nin yardımı ile, tasarımlarına dayanarak 1980 yılında başlatıldı. Akdeniz oyunları için 1987 yılında tamamlanması planlanıyordu. Suriye Hükûmeti yetkilileri tüm zorlukların üstesinden gelmek için ciddi bir programı uygulamaya koydu ancak inşaat süreci 2003 yılına kadar durdu ve mali zorluklar nedeniyle 2 yıl gecikti.

Son olarak, inşaat 27 yıllık rekor bir süreden sonra, stadyum 2007 yılında tüm tesisleri ile hazır hale geldi. Resmen 2-2 beraberlikle sona eren El-İttihat Halep ve Fenerbahçe arasındaki bir açılış dostluk maçında, 3 Nisan 2007 tarihinde açıldı. Stadyumda ilk gol, Abdülfettah el-Ağa ile açılış maçının 8. dakikasında geldi. Suriye Devlet Başkanı Beşar Esad ile Türkiye Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan açılış törenine ve maça katıldılar.

Suriye İç Savaşı sırasında ciddi şekilde hasar gördü. Dış cephesi ve iç mekan tesislerinin birçoğu tamamen tahrip olmuş, zift ve tribünler, özellikle havan ateşinden önemli ölçüde hasar almıştır.

Stadyum, beş katlıdır: Birinci kat spor tesisinin kendisidir, İkinci düzey eğitim salonları, farklı tesisler ve destek hizmetlerinden oluşur. Geri kalan üç seviye, katılımcıların koltuklarına ev sahipliği yapmak için tasarlanmıştır; birinci kademe 25.000 koltuk tutarken, ikinci ve üçüncü ana bilgisayar 14.000 kişiliktir. Üçüncü katında VIP salonu tasarlanmış ve oryantal ahşap el işçiliği ile süslüdür.

Stadyum, tüm spor kompleksi ile 33 hektarlık üzerinden 3.5 hektarlık bir alanı kaplar. İki büyük elektronik ekran bulunmaktadır. Stadın doğu tribününde, açık mavi renkteki koltukların üzerinde, beyaz renkli koltuklar, Arapça ve İngilizce dillerinde "Halep" ismini oluşturur. Stadyum dünyada kendi türünde ikinci büyük olanıdır. Park alanı 8.000'den fazla araca ev sahipliği yapıyor. Stadyuma giriş 26 kapıdan sabitlenmektedir.
San Luis Potosí (şehir)

San Luis Potosí, Meksika'nın San Luis Potosí eyaletinin başkentidir. Şehir, San Luis Potosí eyaletinin orta batısında yer almaktadır. Yüzölçümü 385 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 685,934'tür. San Luis Potosí adını şehrin koruyucu azizi olan Fransa Kralı IX. Louis'ten almıştır.

San Luis Potosí, günümüzde orta Meksika'nın en önemli sanayi kentlerinden biridir. San Luis Potosí'nin tarihi kent merkezi Camino Real de Tierra Adentro ile birlikte 2010 yılında Dünya Mirasları listesi'ne dahil edilmiştir.
KidsCo

KidsCo, çocuklar için bir televizyon kanalı. Çocuklar için güvenli ve eğlenceli bir ortam olan KidsCo, aynı zamanda macera dolu bir oyun alanıdır. Ancak bunun da ötesinde genç izleyicilerinin katılımını sağlayan ve onların hayal dünyasını harekete geçiren bir televizyon kanalı olmayı hedeflemektedir.

Türkiye'de D-Smart, Tivibu ve Teledünya platformlarından izlenebilmektedir. Ayrıca uzun bir süre, Türkiye'de saydam logoyla yayın yapan sayılı kanaldan biriydi; ancak kanal logo değiştirmesinin ardından bu özelliğini kaybetmiştir.

8 Ocak 2013 tarihinde yenilenen Kids Co yarı saydam logo kullanmaya başlayıp jenerikleri de yenilenmiştir. Yenilenmenin ardından Beyblade'i ve Syfy Kids kuşağını yayınlamaya başlamıştır.
Park Forest, Illinois

Park Forest, Amerika Birleşik Devletleri'nin Illinois eyaletinde yer alan ve cook ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 21,975'tir.

15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 15,857 kişiden, 6,130 evden ve 4,027 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımı ise 97.7% Beyaz, 0.3% Yerli Amerikan ve 1.4%'ünün ise diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
İrfan Yalçın

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Fransız Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirdi. Anadolu'nun çeşitli yerlerinde bir süre öğretmenlik yaptıktan sonra 1972'de Beyoğlu'nda bir kitabevi açtı. 1985'te Köyceğiz'e yerleşti.

Şiir, hikâye, eleştiri alanlarında ürün verse de romanda yoğunlaştı. Milliyet Yayınları 1974 Roman Yarışması’nda Pansiyon Huzur’la ikincilik ödülüne değer görüldü. 1978’de Genelevde Yas, 1979’da Ölümün Ağzı, 1980’de Fareyi Öldürmek, 1983’te Büyük Soytarı, 1991’de Uzun Bir Yalnızlığın Tarihçesi, 1995’te Annem, Babam ve Ben adlı romanları yayınlandı. Ölümün Ağzı’yla 1980 TDK Roman Ödülü’nü, Yorgun Sevda ile 2009 Cevdet Kudret Edebiyat Ödülü’nü kazandı. 2008’de yayımlanan “İçimdeki Zonguldak”, yazarın yaşam penceresinden bu kentin öyküsüdür.

Vizyon tarihi 2015 yılı olan Aydın Sayman'ın yönetmenliğini yaptığı Vedat Erincin'in rol aldığı İçimdeki İnsan, İrfan Yalçın'ın Fareyi Öldürmek romanından yola çıkılarak senaryolaştırıldı.''
Firuz Demir Yaşamış

1968 yılında İçişleri Bakanlığı'na girip Kemaliye (1972-1978) ve Çelikhan (1981-1982) kaymakamlığı yapmış, Başbakanlık Çevre Müsteşarlığı'nın kuruluş çalışmalarına (1978–80) katılmıştır. Bu müsteşarlıkta genel sekreterlik, müsteşar yardımcılığı ve müsteşar vekilliği görevlerinde bulunmuştur. 1983–85 yılları arasında Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu'nun (UNICEF) Türkiye Temsilciliği görevinde bulunmuştur. Marmara Belediyeler Birliği Danışmanı, OECD Danışmanı, Avrupa Konseyi Danışmanı olarak görev üstlenmiş, Çankaya Belediyesi (1989–1992) ve Pendik Belediyesi (2002–2003) Kurumsal Gelişme ve Reorganizasyon Projeleri Direktörü olmuş, Devlet Planlama Teşkilatı'nca oluşturulan Çevre Yönetimi Yapısal Değişim Projesi Komitesi'nin başkanlığını yapmıştır. 8 Şubat 1998-17 Temmuz 1999 tarihleri arasında Çevre Bakanlığı müsteşarı olarak görev üstlenmiştir. İstanbul Aydın Üniversitesi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi ve Sabancı Üniversitesi'nde öğretim üyesi olmuştur.
Göksu

Göksu Antalya, Konya, Karaman ve Mersin illerinden akan ve Mersin ili Silifke ilçesi güneyinde Akdeniz'e dökülen bir nehirdir. Göksu Nehri'nin uzunluğu 260 km, havza alanı 10.000 km²'dir. Aşağı yukarı aynı uzunlukta iki kolu vardır: Kuzey kolu Gökçay, güney kolu ise Gökdere'dir, ikisinin kaynağı da Toros Dağları'ndaki Geyik Dağları'ndan çıkar. Geyik Dağları Antalya-Gündoğmuş ve Konya-Hadim arasındadır ve Alanya'nın 50 km kuzeyinde bulunur. Bu iki kol Karaman-Ermenek'i geçtikten sonra Mut'un güneyinde birleşerek Göksu adını alır ve daha sonra Silifke güneyinde Paradeniz adıyla bilinen deltada Akdeniz'e dökülür.

Gökdere: Taşkent beldesinin kalker yaylalarından kaynağını alır. Değirmendere ismiyle bir düdene batar, çıkar. Gökdere (Hadim Göksuyu) adını alır, karstik kaynaklarla beslenir, gürleşir. Dar derin vadilerden akar, düdenlere batar, çıkar. Suçatı denilen yerde diğer kol Gökçay (Ermenek Göksuyu) ile birleşir. Uzunluğu 180 km, ortalama debisi 40–50 m³/sn, maksimum debi 240 m³/sn, minimum debi 20 m³/sn, havzası 4.400 km²'dir.

Gökçay (Ermenek Göksu): Geyik Dağları'nda bulunan Söbüçimen yaylasındaki karstik Eğrigöl'den kaynağını alır. Gölden yeraltına sızan sular 3 km uzaktan yüzeye çıkar. Gür karstik kaynaklarla beslenir, dar derin vadilerden akar. Suçatı'nda diğer kol Gökdere ile birleşir. Havzası 3.500 km², uzunluğu 170 km, ortalama debi 50–60 m³/sn, maksimum debi 450 m³/sn, minimum debi 15 m³/sn'dir.

Akgöl'ü ve Paradeniz'i içine alan Göksu Deltası'nda, 300'den fazla kuş türü yaşar. Nesli tükenmekte olan deniz kaplumbağası Caretta caretta ve mavi yengeç (callinenectes sapidus) yumurtalarını bu bölgeye bırakır. Bu iki türün de dünya üzerindeki yumurtlama alanları çok az kalmıştır. Göksu Nehri bu ve diğer özel doğa yapısı nedeniyle Çevre Bakanlığı'nca koruma altına alınmıştır.

Ayrıca Göksu Nehri'nde Mut'un güneyinden başlayarak 90 km'lik bir bölümünde su sporları yapılır. Genellikle yavaş akışlı bir nehir olması nedeniyle raftinge yeni başlayanların deneyim kazanmaları için son derece uygundur.

Mavi Tünel, Göksu Nehri'nin Akdeniz'e akan sularını Konya Ovası'na aktarma amacıyla yapılmıştır. 1960'lı yıllarda etüt çalışmaları başlamış, 2009 yılında inşaatı başlamış, 2012 yılında bitirilmiştir. Mayıs 2015'te ilk su Konya Ovası'na gönderilmiştir.

Proje ile üç barajda toplanan Göksu'nun suları 17 km'lik boru hattıyla ovaya ulaşacak. 150 km uzunluğunda başka bir boru hattı ile Konya şehrine ulaştırılacak, su kentin 50 yıllık içme suyunu karşılayacaktır. Akdeniz'e akmakta olan 700 milyon m³ ovaya aktarılacaktır. Azalmakta olan yeraltı suları daha az kullanılacak, tarımsal sulama ile gelir artışı sağlanacaktır.. Ovada, Hotamış sazlığında biriktirilecek su, kuruyan bu alanı canlandıracaktır.
Emin Alper

Emin Alper (d. 13 Ağustos 1974; Ermenek, Karaman), Türk yönetmen; senarist, yapımcı ve akademisyen. İstanbul Teknik Üniversitesi'nde akademisyenlik ve çeşitli dergilerde yazarlık da yapan Emin Alper, Tepenin Ardı, Abluka ve Kurak Günler filmleri ile tanınır. Alper'in üçüncü uzun metrajlı filmi olan Kız Kardeşler, ilk gösterimi 69. Berlin Uluslararası Film Festivali'nin "Ana Yarışma" bölümünde gerçekleştirdi. Film, SİYAD'da 10 dalda 11 adaylık elde etti.

Liseyi Ankara Fen Lisesi’nde bitirip Boğaziçi Üniversitesi inşaat mühendisliği bölümüne girdi, fakat mutlu hissetmediği bölümünü iki yıl sonra tekrar sınava girip aynı üniversitenin iktisat bölümünü kazanarak değiştirdi. Boğaziçi Üniversitesi’nde iktisat ve tarih okudu, ardı sıra Boğaziçi Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü’nde Modern Türkiye Tarihi üzerine doktorasını aldı.

18 yaşındayken izlediği Kusturica filmi Çingeneler Zamanı'ndan etkilenir, kendi deyimi ile "sinemanın büyüsünün farkına varır". Üniversitede senaryo denemeleri yapan Alper, o dönem üniversitenin sinema kulübüne de üyedir. Vaktinin çoğunu sinema kulübünde, bir kısmı film sektöründe de çalışmakta olan arkadaşlarıyla geçirir. Bu dönemde senaryolar, eleştiriler yazar, sürekli notlar alır. Bu dönemde arkadaşları ile "Görüntü" dergisini çıkarır. Kulüp etkinliklerinde film tartışıp dönemin parlayan yönetmenlerini (Zeki Demirkubuz, Nuri Bilge Ceylan gibi) söyleşilere davet ederler. Aynı dönemde hep planladığı sinema geleceği netleşip şekillenir.

İstanbul Teknik Üniversitesi insan ve toplum bilimleri bölümünde akademisyen olarak dersler veren yönetmenin sinema ve siyaset üzerine Tarih ve Toplum, Birikim, Mesele, Altyazı ve Görüntü gibi dergilerde yazıları da yayımlandı.

TRT’de yayınlanan Genç Sinemacılar programı sayesinde (başvurulup kabul edilen projeleri ekipleriyle gelip çeken formata sahip program) Mektup (2005) adlı ilk kısa filmi çekildi. Sonrasında da Rıfat (2006) adlı kısa film geldi. Ardından belli bir süredir senaryosunu ve kurgusunu planladığı ilk uzun metrajlı filmi "Tepenin Ardı" (2012) ile geniş kitlelerce tanındı. Abluka (2015) filmi ise ilk gösterimini 72. Venedik Film Festivali’nde gerçekleştirdi.

"Tepenin Ardı" ile Berlin Film Festivali'nde Caligari Film Ödülü, Asya Pasifik Film Festivali'nde, 31. İstanbul Film Festivali'nde En İyi Film, Karlovy Vary Uluslararası Film Festivali'nde NETPAC ödülü, Taipei Film Festivali Uluslararası yeni yetenek yarışması büyük ödülü de dahil olmak üzere 2012 yılında ulusal ve uluslararası alanda 16 ödül aldı. "Abluka" filmi ile 72. Venedik Film Festivali'nde ana yarışma ödüllerinden Jüri Özel Ödülü'nü, Arca CinemaGiovani ve Premio Bisato d'Oro ödüllerini kazandı. 2016 yılında Sinema Yazarları Derneği tarafından Abluka filmiyle En iyi Yönetmen Ödülü'ne layık görüldü. 2019 yılında ise çıkarmış olduğunu Kız Kardeşler filmi ile ödüller toplamıştır. 2021 yılında dördüncü uzun metraj filmi Kurak Günler için çalışmalara başlamıştır.
Ballard Olayı

Bu güçlenme günlerce sürer ve özellikle yazı parçalarıyla ilintilidir (şiirler, anlamlı nesir parçaları). Olay, Ballard’ın yaptığı bir deneyle 1913 yılında ortaya kondu.

Üzerinde deney yapılan kimse, şiir ve nesir parçaları, anlamsız heceler gibi sözle ilintili çeşitli malzemeyi ezberlemek zorundaydı; ama öğrenme süresi, öğrenilecek malzemeyi tam olarak benimsemesine yetmeyecek kadar kısaydı. Öğrenme döneminden hemen sonra, denekler hatırlama yöntemine göre bir ezber yoklamasından geçiriliyordu; denekten neyi hatırlıyorsa onu söylemesi isteniyordu. 24 saat ile 7 gün arasında değişen bir süre içinde ikinci bir yoklama daha yapılıyordu. Ballard, öğrenme döneminin hemen sonunda değil de 2 veya 3 gün sonra yoklama yapılırsa, hatırlama yüzdesinin daha yüksek olduğunu gördü. Öğrenme döneminin hemen sonunda hatırlanan bir şiirin unsurları %100 sayılacak olursa; iki gün sonra yapılan yoklamada bu miktar %117’ye; altı gün sonra ise %100’ün üstünde çıkıyordu.

Ballard olayı, genel olarak Brown’un varsayımına dayanır (1923). Bu varsayıma göre, her hafıza yoklanması (hatırlatma), verilen cevapları pekiştirdiği için, daha sonraki bir hatırlamada bu cevapların verilmesi ihtimalini arttırır; hatta, aynı konuyla ilintili yeni cevapların verilmesine de yol açar.

1954’te Ammon ve Irion, Ballard’ın deneyini yeniden ele aldılar ve öğrenme döneminden hemen sonraki hatırlatma ortadan kaldırılacak olursa, Ballard olayının da ortadan kalkacağını gösterecek bu varsayımı doğruladılar.
Trablusgarp Bölgesi

Trablusgarp Bölgesi (, transliterasyon: İḳlîmü Ṭarâbülüs, ), Libya'yı oluşturan üç bölgeden birine eskiden verilen ad. Diğer ikisi Fizan ve Sirenayka veya Kirenayka'dır. Trablusgarp Bölgesi bugünkü Trablusgarp şehrinin çevresine karşılık gelir.

Bölge ilk olarak Berberilere ev sahipliği yapmıştır. 7. yüzyılda bölgeye Fenikeliler yerleşmiş ve kıyı boyunca Numidya da dahil buraya hakim olmuşlardır. Yine Vandallara da ev sahipliği yapmış olup Bizans İmparatorluğu da buraya hakim olmuştur. Malta Şövalyeleri tarafından yönetilmeye başlanan bölge Turgut Reis tarafından feth edilerek Osmanlı Devleti'ne katılmıştır. Osmanlı Devleti içinde başta beyler tarafından daha sonra dayılar tarafından yönetilmiştir. Dayılık yönetiminden sonra Trablusgarp'ı Karamanlı Hanedanı Osmanlı'ya bağlı olarak yönetmiştir.

20. yüzyılın başlarında İtalya bölgeyi sömürgesi haline getirmek için planlar kurmuş ve Trablusgarp'a asker çıkarmıştır. Osmanlı ile İtalya arasındaki Trablusgarp Savaşı'nda Mustafa Kemal ve arkadaşları bölgeyi İtalyanlar'a karşı örgütlemek istemiştir. Uşi Antlaşması ile İtalyanlara geçen Trablusgarp'ta 1911 yılından 1918 yılına kadar Trablusgarp Devleti isimli bir ülke kurulmuştur. 1918 yılında ülkenin adı ve bayrağı değiştirilmiştir. Ülkenin adı Trablusgarp Cumhuriyeti olmuş bayrağı da mavi bir zemin üzerine konulan palmiye ağacı ve yıldız olmuştur. Trablusgarp 1923 yılından sonra İtalya tarafından tamamen işgal edilmiştir. II. Dünya Savaşı sıralarında bölgeye Sirenayka da dahil olmuş, Birleşik Krallık bölgeyi yönetmeye başlamıştır. 1951 yılında Fizan ve Sirenayka ile Libya Birleşik Krallığı'na dahil olmuştur. Libya Birleşik Krallığı, 1969 yılında Libya adını almıştır.
Vitray

Vitray, hem renkli camların birleşmesiyle oluşturulan yapıyı hem de bunu yapma sanatını ifade etmek için kullanılır. Camilerde revzen ya da elvan pencere adı altında bilinmektedir.

Vitray genel olarak renkli cam parçalarının kurşun dolgu malzemesiyle birleştirilerek lehimlenmesiyle yapılsa da, tasarımını zenginleştirmek için boyanmış camlar ve pirinç renkli birleştirme malzemesi de kullanılabilir.

Vitray sanatı, hem görsel yönüyle sanatsal bir beceri ve yaratıcılık gerektirmekte hem de bu dekoratif parçaların geniş yüzeylerde sağlam bir şekilde durabilmesini sağlayan iyi mühendislik hesaplamalarına ihtiyaç duymaktadır.

Vitray, Antik Çağlardan itibaren kullanılan cam süsleme sanatının gelişiminin bir ürünüdür. Vitrayların en eski örneklerine 9. Yüzyılda rastlanmıştır. Cam süsleme sanatı özellikle Doğu Akdeniz uygarlıkları tarafından geliştirilmiştir. Anadolu'da ise Selçuklu ve Osmanlı İmparatorluğu dönemlerinde vitray örneklerine rastlanmaktadır. Genellikle yarı saydam ve yarı geçirgen renkli camlardan yapılan süslemeleri camii, türbe, saray ve konaklarda kullanmışlardır.

İslam sanatında revzen, Avrupa sanatına kıyasen çok daha sadedir. Cam parçaları daima renkli olmak zorunda değildir ve bağlayıcı eleman olarak alçı kullanılmaktadır. Revzen süslemeleri figüratif desenlerden ziyade, daha çok çiçek, bitki ve geometrik şekillere yer vermektedir. Yoğun biçimde bezenmiş revzenler revzen-i menkuş olarak da adlandırılmaktadırlar.
Dambıl

Bir tür serbest ağırlık olan dambıl, ağırlık çalışmasında kullanılan bir ekipman parçasıdır. Tek tek veya her elde bir tane olmak üzere çiftler halinde kullanılabilir.

Dambılın öncüsü olan halterler, Antik Yunanistan'da ağırlık kaldırma aracı ve ayrıca uzun atlamanın Antik Yunan versiyonundaki ağırlıklar olarak kullanılmıştır. Sopa şeklinde bir dambıl çeşidi, Hindistan'da bin yıldan fazla kullanıldı ve Hindistan sopası olarak anıldı. Hindistan çıkışlı yaygın İngilizce ismine rağmen aslında bu sopalar, Yakın Doğu'da oluşturuldu. İlk önce eski İran, Mısır ve Orta Doğu'daki güreşçiler tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır. Uygulama günümüze kadar devam etti.

"Dumbbell" ya da "dumb bell" (dilsiz çan) son Stuart İngiltere'sinde ortaya çıkmıştır. 1711'de şair Joseph Addison, The Spectator (1711) adlı günlük yayındaki bir makalesinde "dumb bell" ile yapılan bir egzersizden bahsetmiştir. Oxford English Dictionary kelimeyi "kilise çanını çalmada kullanılan benzer bir cihaz fakat çanı yoktu ve bu yüzden gürültüsüz ya da sessizdir" olarak tanımlamıştır. Türkçedeyse Nişanyan Sözlük'e göre ilk defa 1984'te Cumhuriyet gazetesinde "Bildiğiniz halter ama küçük çapta. Dambıl da olabilir." şeklinde kullanılmıştır.
Stuart Hall

Stuart Hall (3 Şubat 1932; Kingston, Jamaika - 10 Şubat 2014), Jamaikalı kültürel teorist ve sosyolog. Hall, Richard Hoggart ve Raymond Williams ile birlikte, Britanyalı Kültürel Çalışmaları veya Kültürel Çalışmalar Birmingham Okulu olarak bilinen düşünce okulunun kurucu isimlerinden biriydi. Aynı zamanda İngiliz Sosyoloji Derneği'nin 1995-1997 başkanı oldu.

Hoggart'ın daveti üzerine Hall 1964 yılında Birmingham Üniversitesi Çağdaş Kültürel Araştırmalar Merkezi'ne katıldı. Hall 1968 yılında merkezin müdürlüğünü Hoggart'tan devraldı ve 1979 yılına kadar orada kaldı. Hall burada ırk ve cinsiyet ayrımcılığı ile başa çıkmak için kültürel çalışmaların kapsamını genişleterek Fransız teorisyenlerden aldığı fikirlerle teorisini geliştirdi.

Hall, Open Üniversitesi'nde sosyoloji profesörü olmak için 1979 yılında merkezi bıraktı. Hall 1997 yılında Open Üniversitesi'nden emekli oldu. İngiliz gazetesi The Observer, Hall'ı "ülkenin önde gelen kültür kuramcılarından biri" olarak nitelendirdi.
Incubus (müzik grubu)

Incubus bir alternatif rock grubudur. ABD'nin Kaliforniya eyaletinde kurulmuştur. Grup şu şarkılarıyla ünlüdür: "Vitamin" "Megalomaniac", "Anna Molly", "Pardon Me "Adolescents" "Love Hurts, "Drive". Love Hurts Şarkısı sayesinde onbinlerce hayran kazanan Incubus şu sıralar yeni albümü üzerinde çalışmaktadır...

Brandon Boyd Grubun solisti olarak görev yapmaktadır. Grubun gitaristi olarak önemli yer tutan Mike Einziger ile Jose Pasillas grupta baterist olarak grubun beynini oluşturmaktadır.
Kozan Barajı

Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.680.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 78,50 m, normal su kotunda göl hacmi 170,34 hm³, normal su kotunda göl alanı 6,42 km²'dir. 10.220 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir. 2010/2011'de Elektrik üretimine başlamıştır.
Yenimahalle Belediyespor (kadın hentbol takımı)

Yenimahalle Belediyespor (kadın hentbol takımı), Ankara'da bulunan Yenimahalle Belediyespor'un kadın hentbol takımıdır. Takım, günümüzde Türkiye Kadınlar Hentbol Süper Ligi'nde mücadele etmektedir. Renkleri mavi ve beyazdır. Kulüp başkanı Mesut Bolatcan'dır. Takımı Serdar Eler yönetmektedir.

Kulüp, 2013-14 sezonu için Türkiye kadın milli takımı kaptanı Yeliz Özel ve iki yabancı olmak üzere yedi önemli oyuncu transfer etti. Takım, sezonu Muratpaşa Belediyespor karşısında play-off finallerinde kaybetti. Ertesi sezon şampiyon oldular.

Yenimahalle Bld. Sk 2015-16 Kadınlar EHF Şampiyonlar Ligi elemelerinde oynadı, yarı finalde Danimarka temsilcisi Team Esbjerg'e 28-32 yenildi, üçüncülük maçında Belarus BNTU Minsk'e 27-31 mağlup olduktan sonra dördüncü oldu. 2015-16 Kadınlar EHF Kupa Galipleri Kupası'nda Rus Zvezda Zvenigorod'a karşı iki maçta 58-59 kaybettikten sonra çeyrek finale çıkamadılar.