Norman Fucking Rockwell!

Norman Fucking Rockwell! Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı Lana Del Rey''in altıncı stüdyo albümü. 30 Ağustos 2019'da Polydor ve Interscope Records tarafından yayınlandı. Albümün yapımı Del Rey ve Jack Antonoff tarafından gerçekleşti, Zach Dawes, Andrew Watt ve uzun zamandır Del Rey işbirlikçisi Rick Nowels'ın ek prodüksiyonlarıyla tamamlandı. Müzikal olarak, Norman Fucking Rockwell! psych-rock tınıları ve piyano balladlarından oluşan soft rock tarzına sahiptir ve çeşitli klasik rock sanatçılarına referanslar içerir.

"Mariners Apartment Complex" ve "Venice Bitch" adlı ilk single'lar Eylül 2018'de piyasaya sürüldü, ardından "Hope Is a Dangerous Thing for a Woman Like Me to Have – but I Have It", "Doin' Time", "The Greatest" ve "Norman Fucking Rockwell" 2019'da yayınlandı.

Albüm, 62 Grammy Ödülleri'nde Yılın Albümü'ne, albümle aynı adı taşıyan şarkı da Yılın Şarkısı kategorilerine aday gösterildi. Albümü tanıtmak için Del Rey, The Norman Fucking Rockwell! Tour adlı bir konser turuna başladı.

Del Rey, Ocak 2018'de Lust for Life adlı albümünü yayınladıktan sonra yeni materyaller üzerinde çalışmaya başladı. Del Rey, 'Bartender' adlı parçası üzerinde çalıştığını doğruladı, ancak bir albümde yer alıp almayacağını bilmiyordu. Eylül 2018'de Del Rey, albümün neredeyse tamamlandığını ve on bir parça kaydettiğini açıkladı. Instagram'da Eylül 2019'da canlı yayınında Del Rey, albümün adını neredeyse Kuş Dünyası olarak adlandıracağını duyurdu.

FLOOD Magazine albümün sesini "yumuşak soft rock" olarak nitelendirdi ve Del Rey'in geliştirilmiş şarkı sözlerinin önceki çalışmalarından daha büyük temalarla başa çıktığını belirtti. Eleştirmenlere göre Norman Fucking Rockwell! "psych-rock" ve piyano temelli baladlar içerir. Consequence of Soundkaydı "psycho pop ninnileri, karmaşık, tüketen romantik aşk hikayelerini ve Kaliforniya'nın karartılmış rüyasına aşikâr adanmışlıklar" olarak nitelendirdi. "Pop klasiği" ve aynı zamanda folk rock olan albüm, desert rock ile "minimalist trip hop" arasında bir tarzdadır.

Albüm, 70'lerin klasik rock'ından güçlü bir etkilenişe sahiptir. The Observer'dan Kitty Empire, "sözler ve synth film müziği tarzındaki birçok aşk şarkısı" diye tanımladı ve ayrıca albüm boyunca Neil Young'ın "Cinnamon Girl", Crosby, Stills & Nash ve Led Zeppelin'in Houses of the Holy albümünün etkilerini not düştü. Rolling Stone'dan Rob Sheffield, albümün "Laurel Canyon'un 70'lerin yumuşak soft rock fantezileri"nin yanı sıra Joni Mitchell ve Eagles'a yapılan referansları üzerinde durdu.

No Ripcord, Norman Fucking Rockwell! için "popüler kültür ikonografisi ve Amerika'nın rosey sadeliğini koruyan son derece keskin bir pop kaydı" diye yazdı.

Albümün kapak resmi, çıkış tarihi ve parça listesi Del Rey tarafından 31 Temmuz 2019'da duyuruldu. Kapakta, albüm başlığı ve Del Rey'in baş harfleri çizgi roman tarzında yazılmıştır ve Del Rey ve Duke Nicholson - aktör Jack Nicholson'un torunu. bir yelkenli üzerinde poz vermiştir. Fotoğraf, Del Rey'in kız kardeşi fotoğrafçı Chuck Grant tarafından çekildi. Ertesi gün Del Rey bir albüm fragmanı yayınladı. 2 Ağustos'ta Urban Outfitters, alternatif bir albüm resmi içeren albümün özel bir plak versiyonunu duyurdu. Alternatif kapak da Chuck Grant tarafından çekildi.

Del Rey, 2018 boyunca "Happiness Is a Butterfly", "How to Disappear" ve "Cinnamon Girl" de dahil olmak üzere albüm için tasarlanan çeşitli şarkıları kesitler halinde sosyal medyasında paylaştı. 29 Ekim'de Brooklyn Müzik Akademisi'nde "How to Disappear"'ı seslendirdi. Albüm için bir fragman, 1 Ağustos 2019'da yayınlandı. Albümle aynı adı taşıyan parçanın dışında üç single'ı - "Doin' Time", "Mariners Apartment Complex" ve "Venice Bitch" de yayınlandı. 22 Ağustos 2019'da "Fuck It, I Love You" ve "The Greatest", iki video klibi ile birlikte tanıtım singleları olarak izlenilmeye sunuldu. Video klibi, albüm fragmanı ile aynı uzunlukta, 9:19 dakika sürüyor.

"Mariners Apartment Complex" 12 Eylül 2018'de albümün ilk single'ı olarak piyasaya sürüldü. Ertesi hafta, 18 Eylül'de Del Rey, ikinci single "Venice Bitch"'i çıkardı ve albüm adını açıkladı. "Hope Is a Dangerous Thing for a Woman Like Me to Have – but I Have It " 9 Ocak 2019'da üçüncü single olarak yayınlandı. Del Rey, Sublime'ın "Doin' Time" adlı şarkısını coverladı, 17 Mayıs 2019 tarihinde yayınladı. Ayrıca albümün dördüncü single'ı olarak seçti.

1 Ağustos 2019'da Del Rey, Norman Fucking Rockwell!'''in tanıtımı için iki ayaklı bir turne açıkladı, ilk ayağı Kuzey Amerika'da 2019'da başladı ve 2020'nin başlarında Avrupa'da ikincisi devam etti.

20 Aralık 2019'da Del Rey, "Norman Fucking Rockwell", "Bartender" ve "Happiness is a Butterfly" şarkılarını içeren 14 dakikalık kısa bir film yayınladı. Film, Chuck Grant tarafından yönetildi ve prömiyeri YouTube'da yapıldı.

Norman Fucking Rockwell! müzik eleştirmenlerinden büyük beğeni topladı ve aynı zamanda Del Rey'in bugüne kadarki kariyerinin en büyük beğeni toplayan stüdyo albümü oldu. Gelen incelemelere göre 100 üzerinden puan veren Metacritic'te albüm "evrensel beğeni" alarak 28 ana eleştiri ile ortalama 87 puan aldı.Pitchfork'tan Jenn Pelly, "[Del Rey]'in, Amerika'nın yaşayan en iyi şarkı yazarlarından birinin ispatı" yazdı. Rolling Stone için yaptığı incelemede Rob Sheffield, "uzun zamandır beklenen Norman Fucking Rockwell'in herkesin umduğundan daha büyük ve görkemli" olduğunu yazdı. "Lana, beşinci ve en güzel albümünü, ABD'nin en sihirli ve tehlike fantezilerini derinlemesine kaplayan Amerikan rüyalar turuna dönüştürüyor." Del Rey'in "sonunda pop klasiğini yarattığı" sonucuna vardı. NME'in beş yıldızlı bir incelemesinde Rhian Daly, albümü "çarpıcı bir şey" olarak adlandırdı. Now yazarı Kristel Jax, ayrıca albüme beş yıldız vererek "Del Rey, bayrağa sarılı kişiliğini bırakarak daha karmaşık, distopyacı, barışçıl, vatansever olmuş," diye yazdı. Slant Magazine için yazan Sal Cinquemani, albümü "birbirine dökülen ve temposu parçadan parçaya kayan" psikedelik rock ve piyano balatlarından oluşan dolu bir koleksiyon" ve "bir dünya sarmalının psişik etkilerinin açık değerlendirmeleri" olarak tanımladı. Ayrıca olumlu bir eleştiri yazan The Independent''ten Alexandra Pollard, "Albüm, boğucu ve uyutucu, Del Rey'in ilk günlerinin minimalist trip-hopları ile yıllar boyunca oynadığı desert rock tarzı arasında bir yerde," yazdı ve "Bu, Del Rey en iddialı işi," diye ekledi. Tom Breihan, Stereogum'da yazdığı 'erken değerlendirmesinde' albümün "yeni bir karanlık çağ için güzel bir opus - dünyaya düşkün bir bakış", "kıyamet için yoga müziği" olduğunu yazdı.

Daha karışık bir incelemede, The Guardian'dan Alexis Petridis, albümü "dönüşümlü olarak can sıkıcı ve sinir bozucu bir deneyim" olarak nitelendirdi ve Del Rey'in belirgin yeteneğine rağmen "bakış açısını genişletmesini, farklı bir kişiyi benimsemesini istememesinin zor olduğunu, işleri biraz karıştırmasını" beklediğini yazdı. Daily Telegraph'tan Neil McCormick de benzer şekilde "Del Rey'in yine aynı rolü oynadığını ama rolünün güzel" olduğunu yazdı.

Amerika Birleşik Devletleri'nde, albüm Billboard 200'de 104.000 satarak üçüncü sırada yer aldı ve bunların 66.000'i saf albüm satışı oldu ve Del Rey'in altıncı ilk on albümü oldu. İkinci haftasında albüm 35.000 adetle dokuz numaraya düştü.

Birleşik Krallık'ta albüm 31.539 kopyayla bir numaraya yükseldi ve Ultraviolence'den bu yana Del Rey'in ülkedeki en iyi ilk hafta satışı oldu. Albüm, Lana Del Rey'in İngiltere'deki dördüncü bir numaralı albümü oldu ve Taylor Swift'i 2010'larda İngiltere'de en çok solo albümleri olan kadın sanatçı olarak yakaladı. Fransa'da albüm ilk haftasında 8.000 kopya, Lust for Life'ın'' ilk haftasından 800 kopya daha fazla sattı.