Birinci Ordu (Sırbistan)

Avusturya-Macaristan'ın Sırbistan'ı işgal etmesinin ardından Birinci Ordu, General Petar Bojović'in komutasına verildi. Cer Muharebesi sırasında Aranđelovac bölgesinde stratejik bir rezerv olarak görev yaptı, ancak tümenlerinin çoğu, savaşta aktif olarak yer alan İkinci ve Üçüncü orduları desteklemek için gönderildi. Ordu, Sava'yı başarılı bir şekilde geçti ve Syrmia'ya (daha sonra Avusturya-Macaristan'ın bir parçası) bir saldırı gerçekleştirdi, ancak Sırbistan'ın İkinci işgali (Drina Savaşı olarak da bilinir) başladığında geri çağrıldı. Ordu, Avusturya-Macaristan 6. ordusuna karşı güçlü bir karşı saldırı yürüten savaşta belirleyici bir role sahipti. Mackov kamen'deki tüm Sırp cephesinin kanlı bir çıkmazla sonuçlanan en şiddetli çatışmalarının bazılarına katıldı. Bir ay süren siper savaşı döneminden sonra, Kasım 1914'te Avusturya-Macaristan Ordusu Sırbistan'ın üçüncü işgaline (Kolubara Muharebesi olarak da bilinir) başladı. Bu muharebenin savunma kısmında bu ordu, Drina Muharebesi'ndeki ağır kayıplar ve şiddetli topçu mühimmatı eksikliği nedeniyle en zor durumdaydı. Bojović'in yaralanması nedeniyle daha önce Sırp Ordusu Başkomutan Yardımcısı (Vojvoda/Duk - Mareşal Radomir Putnik'in eşdeğeri) olan General Živojin Mišić bu ordunun komutanlığına getirildi. Avusturya-Macaristan'dan önce Gornji Milanovac'a kadar daha derin bir geri çekilme konusunda ısrar ederek orduda moral ve disiplini (sallanmaya başlamış olan) restore etti.

Aralık 1914'te, bütün Sırp ordusu çok ihtiyaç duyulan 75 mm'lik topçu mühimmatını aldıktan sonra, bir karşı saldırı başlattı. Birinci Ordu, Avusturya-Macaristan 6. ordusunun 16. kolordusuna karşı yarma harekâtını etkileyerek bunda belirleyici rol oynadı. Diğer iki ordu Avusturya-Macaristan 5. ordusunun geri çekilmesini sağlarken, bu ordu ise Avusturya Macaristan 6.Ordusunu Drina yolu boyunca kovaladı. Muharebeden sonra, Mišić Voyvoda'ya terfi etti.

Dördüncü, birleşik Alman, Avusturya-Macaristan ve Bulgar işgal kuvveti 1915'te Sırbistan'a saldırdığında, Birinci Ordu, Sırbistan'ın batı sınırını (Drina nehri boyunca) savunmakla görevlendirildi. Çoğunlukla Avusturya-Macaristan Üçüncü Ordusu birimleriyle karşı karşıya kaldı ve çoğunlukla Almanlar veya Bulgarlarla karşı karşıya kalan diğer Sırp birimlerinden daha az baskı altındaydı. Bu sırada Sırp Yüksek Komutanlığı İtalyanlarca tutulan Karadağ ve Arnavutluk arasında Durrës ve Vlorë ye çekilme emri verdiği zaman belki de Misiç bunun bir sonucu olarak, durma yanaydı ve İttifak Kuvvetler ine karşı son bir direniş yapma taraftarıydı, (Sırp Ordusu kendisini savunduğu zaman Kosova üç taraftan ve kuşatılma tehlikesiyle karşı karşıyaydı). Ancak, Peć toplantılarında diğer ordu komutanlarının karşı çıkmasıyla bu niyetini gerçekleştiremedi ve Yüksek Komutanlığı emriyle durumu sürdürmeye karar verdiler.

Birinci Ordu, 1915 ve 1916 kışında Sırp Ordusunun Arnavut dağlarından destansı geri çekilmesinde yer aldı ve bu sırada açlık, donma, Arnavut çetelerinin saldırısı (Arnavutluk resmen İtilaf'ı destekledi) ve bitkinlik nedeniyle ağır kayıplar verdi. . İtalyanların elindeki limanlardan Sırp Ordusu, Müttefik gemileri tarafından Korfu'ya ve daha küçük bir kısmı, iyileşmek ve yeniden örgütlenmek için Fransızların elindeki Bizerte'ye nakledildi. Sırp ordusunun geri çekilmesi sırasında (sivillerle birlikte) birkaç Sırp askeri, 300 ila 500 kişilik büyük sivil grupları "korumak" için görevlendirilecekti.

Mišić, Eylül 1916'da önce Manastır'da, ardından Selanik'te Birinci Ordu'ya komuta etmek üzere geri çağrıldı. Birinci Ordu (yine Bojović tarafından komuta edildi), Bulgaristan'ı etkili bir şekilde savaştan çıkaran 1918 Müttefik Vardar Taarruzu'nda yer aldı. Bu taarruz sırasında, bu ordu Müttefiklerin çok ilerisinde ilerledi ve Niş yakınlarında bir manevra gerçekleştirdi ve bu, taarruzu üstün sayılarla durdurmak için son ciddi Alman girişimini kırdı. Bu başarıdaki liyakat için Gen. Bojović Voyvoda'ya terfi etti. Bu ordu Belgrad'ı kurtardı ve ardından Voyvodina'ya geçti ve Ateşkes zamanında Sırbistan ile Macaristan arasındaki günümüz sınırına kadar ilerledi.

Tüm Sırp ordularının sayısal gücü ve birim bileşimi, savaş sırasında yalnızca ağır kayıplar nedeniyle değil, aynı zamanda Sırp Yüksek Komutanlığı tarafından kullanılan çok esnek strateji nedeniyle, ordular genellikle ticaret alayları ve hatta gerekirse bölünmeler nedeniyle büyük ölçüde değişti. Sırp birim organizasyonunda tugay ve kolordu yer almıyordu . Alaylar doğrudan tümenleri (çoğunlukla dört) ve tümenler orduları oluşturdu.