Lisanslı otomobil üreticileri birliği

Lisanslı Otomobil Üreticileri Derneği (ALAM), George B. Selden ve Elektrikli Araç Şirketi tarafından yeni başlayan otomobil endüstrisinin davalarına meydan okumak için kurulan üretici karşılıklı birliği (MMA) olarak başlamıştır. Nihayetinde örgüt gücünden yararlandı ve George B. Selden'ın en büyük müttefiki olmuştur. Olumlu telif ücretleri karşılığında, grup diğer üreticileri lisanslamadan dışlama ve dava etme gücü kazandı ve bu da onları erken otomotiv endüstrisindeki en güçlü grup haline getirmiştir.

1899 yılında Elektrikli Araç Şirketi, George B. Selden'in otomobil patent haklarını satın almıştır. Patent, endüstrinin çoğu tarafından yetersiz olarak kabul edildi, ancak şirket yeni girişimleri Columbia Otomobil Şirketi'nin yasallığını garanti etme haklarını satın almıştır. Ancak bir yıl sonra, Columbia Otomobil şirketi, iç yolsuzluk ve elektrikli araçlara olan talebin düşük olması nedeniyle karmakarışıktı ve elektrikli araç şirketi alternatif bir gelir kaynağı olarak Selden patentine dönmüştür. Üreticilerin üretilen tüm otomobillerde %5 telif hakkı ödemelerini sağlamak için yola çıkmışlardır.

1900 yılına gelindiğinde, elektrikli araç şirketi otomobil üreticilerine karşı çeşitli davalar açmıştır. Mücadeledeki en büyük hedefleri Alexander Winton ve onun Winton Motorlu Fayton Şirketi olmuştur. İlk olarak 1896 yılında kurulan Winton Şirketi, 1900 yılında ABD'nin en yüksek hacimli otomobil üreticisi olmuştur. Selden, patentin sektörde geçerlilik kazanması durumunda, en büyük üreticiyle mücadele etmeleri gerektiğine inanmıştır.

Winton Şirketi'nin savunması, patentin geçerliliğine davaya itiraz yoluyla meydan okumaya odaklanmanın maliyetli hatasını yapmıştır. 1902'ye gelindiğinde dava hala bağlıydı ve Alexander Winton uzlaşmayı düşünmüştür. Onun sıkıntısına yanıt olarak, diğer bağımsız otomobil üreticileri Alexander Winton'un yasal savunmasına yeni bir soluk getirmek için Üreticiler Karşılıklı Derneği adında bir grup kurmuşlardır. Packard'dan Henry Bourne Joy ve Olds'tan Frederic L. Smith iki girişimci tarafından kurulan, konumlarını Elektrikli Araç Şirketi'ni tehdit etmek için kullanmışlardır. MMA, telif ödemelerinin çok daha düşük olması ve yasal ve lisans haklarının MMA tarafından kontrol edilmesi çağrısında bulundu, aksi takdirde Alexander Winton'ın ölmekte olan yasal fonunu destekleyeceklerdir.

1903'e gelindiğinde, kuruluş resmi olarak Lisanslı Otomobil Üreticileri Birliği haline gelmiş ve Elektrikli Araç Şirketi'nden elverişli haklar sağlamıştır. Organizasyonun kurulmasından sadece birkaç ay sonra Alexander Winton ALAM üyesi oldu ve şirketine karşı açılan dava düşürülmüştür. Patent, geçerliliği belirlenmeden meşruiyet kazanmıştır.

ALAM anlaşmadan yararlanarak, nispeten düşük bir maliyetle tüm otomobil endüstrisi üzerinde kontrol sahibi olmalarını sağlamıştır. Grup, üretilen tüm otomobillerde %1.25'lik bir telif hakkı müzakere etmiştir. Bunların yüzde birinin yarısı doğrudan ALAM hukuk ve operasyon fonlarına gitmiştir. ALAM üyeliği ve George B. Selden lisansı başvuruları ancak beş kişilik bir yönetim kurulunun oy birliği ile karara bağlanarak verilmiştir. Bu sistem, ALAM üyelerine selden patentini mahkemelerde deneme maliyetlerinden önemli ölçüde daha düşük telif hakları bıraktı ve mevcut üyelere lisanssız rakipleri dışlama ve hatta dava açma yeteneği vermiştir.

ALAM'ın dışlayıcı politikaları nihayetinde onun felaketi olmuştur. Gelecek vadeden Ford Motor Company 1903 yılında büyüyen ve Henry Ford hemen bir Selden lisansı almaya çalışmıştır. Resmi olarak geçmiş iş başarısızlıkları (özellikle Detroit Otomobil şirketi ve Henry Ford şirketi) ve ayrıca ALAM'ın korumacı iklimi nedeniyle reddedilmiştir. Olds'tan Frederic Smith, Henry Ford'un ALAM'a kabulüne karşı en açık sözlü yönetim kurulu üyesiydi ve aynı zamanda detroit pazarının çoğunu seri üretim otomobiller için elinde tuttuğu için böyle bir kabulden en çok kaybedecek olan kişidir.

22 Ekim 1903'te ALAM, Ford Motor Company'ye dava açtı ve ardından dağınık bir halkla ilişkiler savaşı yaşanmıştır. ALAM, Ford otomobil satın alanlara dava açmakla tehdit eden bir kampanya başlatmıştır. Ford aynı şekilde cevap verdi ve "Bay Selden hiç doğmamış olsaydı sanatın günümüze kadar ilerleyeceğine inanıyoruz" şeklinde özetlemiştir.

15 Eylül 1909'da, baş yargıç Charles Merrill Hough Selden patentinde meşruiyet bulmuştur. İstinaf mahkemesi daha sonra 9 Ocak 1911'de Ford lehine karar vermiştir. ALAM karara itiraz etmemeyi seçmiştir.