SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Umut

Umut veya ümit bir kimsenin kişisel yaşamındaki olay ve durumlarla ilgili olumlu sonuçlar çıkabileceği ihtimaline dair duygusal inancı olarak tanımlanabilir. Türk Dil Kurumu ise umut sözcüğünü "Ummaktan doğan güven duygusu, ümit" veya "Bu duyguyu veren kimse veya şey" olarak tanımlamaktadır. Ummak ise aynı TDK sözlüğünce "Bir şeyin olmasını istemek, beklemek" veya "Sanmak, tahmin etmek" olarak tanımlanmıştır. Buna göre umut genellikle "iyi bir sanıdan doğan güven veya iyi bir sanıya olan inanç duygusu" olarak tanımlanabilir. Umut genellikle belirli bir oranda sebat içerir yani tersi yönde belli kanıtlar dahi olsa bir şeyin muhtemel olduğuna inanmayı içerebilir.

Ümit, Farsça "umut, beklenti" anlamındaki اُمِيد (umīd) sözcüğünden alıntıdır. Farsça sözcük, Orta Farsça aynı anlama gelen ēmēd veya ummēd sözcüğünden evrilmiştir. Umut kelimesi ise Eski Türkçede "dilemek, ummak" anlamına gelen um- fiilinden Türkiye Türkçesindeki +ut ekiyle türetilmiştir. Buna karşılık Farsça kökenli ümit kelimesinden bir alıntı olduğu da düşünülmektedir. Türkçede ilk kullanımı Dede Korkut Kitabı'nda 1400'lerden önce görülür.

Umut farklı yönlerden farklı kullanımlara sahip olabilir. Örneğin bazı dinlerde umut bir erdemdir ve tersi yani umutsuzluk Tanrı'ya (veya tanrılara) karşı bir isyan olarak tanımlanabilir. Bu dinlere Hristiyanlık örnek olarak verilebilir. Bu dinlerde inanç ile umut birliktedir ve her zaman ahirete dair umut edilmesi gerekir. Kişi hiçbir zaman Tanrı'dan umudunu kesmemelidir.

Mitolojilerde umut kavramı farklı hikâyelerle açıklanmıştır. Çoğu mitolojide umut belirli bir tanrı veya tanrıça ile özdeşleştirilmiştir. Örneğin, Yunan mitolojisinde umut kavramı Elpis olarak vücut bulmuştur yani Elpis umudun tecessümüdür. Pandora, Pandora'nın Kutusunu açtığında tüm kötülükler uçup gitmiştir - bir şey dışında: Umut. Mitte insanlığın umutsuzluk içinde sonsuza kadar kalmaması Pandora'nın kutudaki umudu bir süre sonra çıkarması ile başarılmıştır. Roma mitolojisinde ise umut son tanrıça olan Spes'tir; ultima dea derler.
Mchinji, Malavi

Şehir ülkenin orta kesiminde Merkez Bölgesi içerisinde yer alan bir yerleşim yeridir. Şehirde 2013 tahmini nüfus verilerine göre 19.817 kişi yaşamaktadır. 2008 tarihinde gerçekleştirilen resmi nüfus sayım sonuçlarına göre 16.452 kişi yaşamaktaydı.

Mchinji aynı isimli ilçeninde merkez şehri konumundadır. Başkent Lilongwe'nin 110 km batısında bulunan şehir, Zambiya sınırına çok yakın bir konumda kurulmuş olup, sınırın diğer tarafında Chipata şehri bulunmaktadır.
Nergis Muhammedi

Nergis Safiye Muhammedi, (Farsça: نرگس صفیه محمدی; d. 21 Nisan 1972) İran Azerisi insan hakları aktivisti ve gazeteci. Nobel Barış Ödülü sahibi Şirin Ebadi'nin başkanlığını yaptığı İnsan Hakları Savunucuları Merkezi'nin başkan yardımcısıdır.

Kendisi İran'da başörtüsüne karşı kitlesel feminist sivil itaatsizliğin sesli bir savunucusu ve 2023'te hazırlanan başörtüsü ve iffet programının sesli bir eleştirmenidir. Mayıs 2016'da Tahran'da "ölüm cezasının kaldırılması için kampanya yürüten bir insan hakları hareketi" kurmak ve yürütmek suçundan 16 yıl hapis cezasına çarptırıldı. 2020'de serbest bırakıldı, ancak 2021'de hapishaneye geri gönderildi ve o zamandan beri tutuklu kadınlara yönelik tacize ilişkin raporlar verdi.

Ekim 2023'te hapishanedeyken, "İran'da kadınlara yönelik baskıya karşı ve herkes için insan hakları ve özgürlüğü destekleme mücadelesi nedeniyle" 2023 Nobel Barış Ödülü'ne layık görüldü. İran Dışişleri Bakanlığı Muhammedi'ye ödül verilmesi kararını kınadı.
Nuriye el Subah

Nuriye el Subah, Kuveytli siyasetçi. 2007 yılında Kuveyt Eğitim Bakanlığı'nın başına getirilerek ülkenin ilk kadın Eğitim Bakanı ve ikinci kadın bakanı olmuştur (İlk kadın bakan Planlama Bakanlığı yapan siyaset profesörü Masume El Mübarek'tir).

1975 yılında Kuveyt Üniversitesi'nde işletme eğitimini tamamladıktan bir yıl sonra eğitim alanında diploma aldı ve 1980'e kadar öğretmenlik yaptı. 1980'den 1986'ya kadar idareci olarak okullarda çalışmasının ardından Eğitim Bakanlığı'nda görev yaptı.
Maryam Şahinyan

Maryam Şahinyan, 1911 yılında Sivas'ın en görkemli sivil yapılarından Şahinyan Konağı'nda (Camlı Köşk) doğdu. Dedesi Agop Şahinyan Paşa, 1877’de kurulan ilk Osmanlı Parlamentosu Meclis-i Mebûsan'da Sivas Vilayeti'ni temsil ediyordu. Milletvekili torunu olmanın sınıfsal ayrıcalıklarıyla dünyaya gelen Şahinyan'ın yaşamı, henüz küçük bir çocukken tanıklık ettiği 1915 Ermeni Kırımı akabinde aniden değişti. Sivas'ın en köklü ve güçlü ailelerinden Şahinyanlar, bölgede sahip oldukları 30'a yakın köy, beş büyük un fabrikası, sayısız gayrimenkul ve kent merkezindeki Şahinyan Konağı'nı geride bırakarak Samsun üzerinden İstanbul'a sığındılar. Harbiye'de mütevazı bir apartman dairesine taşınan Şahinyanlar için, Cumhuriyet döneminin getirdiği yeni koşullar altında bambaşka bir süreç başladı. İlkokulu Esayan Ermeni Okulu'nda tamamladı. Orta öğrenimine devam ettiği Sainte-Pulchérie Fransız Lisesinden maddi imkansızlıklar nedeniyle ayrılmak zorunda kaldı.

Okulu bıraktıktan sonra fotoğrafçı olan babasının yanında çalışmaya başladı. 1937 itibarıyla tüm ailenin ekonomik yükünü omuzlayarak stüdyoyu tek başına işletmeye karar verdi. Maryam Şahinyan, 1986'da Foto Galatasaray'ı içindeki tüm arşiviyle devretme kararı alır ancak yeni sahipler iki yıl sonra Foto Galatasaray'ı kapatmaya karar verirler ve tüm arşiv imha edilmek üzere kolilenir. Yetvart Tomasyon tarafından kurtarılan bu arşiv, Tayfun Serttaş'ın çalışması ve Aras Yayıncılık'ın katkılarıyla bir kitap çalışması olarak günümüze ulaşmıştır.
Omega Bulutsusu

Omega Bulutsusu, diğer bilinen adıyla Kuğu bulutsusu (katalogda Messier 17 veya M17 ve NGC 6618) Yay takımyıldızında bulunan bir H II bölgesidir. Philippe Loys de Chéseaux tarafından 1745 yılında keşfedilmiş ve Charles Messier 1764 yılında kataloğuna eklemiştir. Samanyolu galaksisinin yay bölgesindedir.

Dünya'dan 5.000 - 6.000 ışık yılı uzaklıkta bulunan Omega Bulutsusu'nun çapı yaklaşık 15 ışık yılıdır. Kendisinin de bir parçası olduğu yıldızlararası maddenin çapı ise yaklaşık 40 ışık yılıdır. Omega bulutsusunun toplam kütlesi 800 Güneş kütlesi civarındadır.

M17'nin kendi gaz ve toz birikiminden ortaya çıkan sıcak, büyük kütleli yıldızlardan gelen rüzgâr ve enerji yüklü ışık, geriye kalan yıldızlararası malzemeyi yavaşça parçalayarak, bu mağaramsı görünümü ve dalgalı biçimleri yaratmıştır. Kırmızı renk, kükürtten gelen salımı; yeşil, hidrojenden geleni ve mavi de oksijenden geleni göstermektedir.

İkincisi ve daha ayrıntılı olan kroki, 1837 yılında Güney Afrika ziyareti sırasında yapıldı. Bulutsu ayrıca 1836 yılı civarında Johann von Lamont ve Mr. Mason tarafından incelendi. Diğer araştırmalar, 1862'de Malta'da William Lassell ve 1875 yılında Edward Singleton tarafından yapılmıştır.
Özen, Kelkit

Köyün eski adı "İskah"'dır. Yerleşim 1516 yılı Osmanlı tahririnde İskah adıyla 10 Müslüman neferin yaşadığı bir köy olarak görülmektedir. 1530 yılı tahririnde 25 Müslüman ve 10 Hristiyan nefer köyde yaşamaktadır. 1591 yılı tahririnde ise yerleşim virane (boş) köy olarak yazılmıştır. Bu yüzyıla ait kayıtlara göre köyde, Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan'ın kız kardeşi Şah Hatun tarafından adına inşa edilen zaviye bulunmaktadır. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celâlî isyanları sırasında olumsuz etkilenmiş ve nüfusu oldukça azalmıştır. 1642 yılı avarız defterinde "Eskah" adıyla kaydedilen köyde 4'ü normal, 1'i muaf ve 4'ü erbab-ı timar olmak üzere 9 Müslüman ile 5 Hristiyan olmak üzere toplam 14 avarız hanesi bulunmaktadır. Bu tarihteki kayda göre, Trabzon-Diyarbakır Yolu üzerinde yer alması nedeniyle köy ile aynı güzergâhta bulunan Pekün köyü (günümüz Ünlüpınar beldesi) arasındaki yolun bakım/tamirini yapmak ve yolculara hizmet etmek şartıyla köylüler vergiden muaf tutulmuştur. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) İsgah adıyla bahsedilen köyde, 21 Müslüman hanede 67 erkek nüfus ile 10 erkek Ermeni nüfus görülmektedir. 1876 yılı kayıtlarında da İsgah adıyla görülen köyde, 34 hanede 142 kişi yaşamaktadır. Bu tarihteki kayıtlara göre köyde 16. yüzyılda bahsedilen Şah Hatun Zaviyesi de bulunmaktadır. Yine bu tarihteki kayıtlarda, köyde artık kullanılmayan simli kurşun madeninin bulunduğu belirtilmektedir.

Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da birlikte İskah adıyla Kelkit kazasının köyleri arasında yer alan yerleşimin adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Jacques Charles

Charles, Beaugency-sur-Loire'da doğmuş ve balonla ilk uçuşunu 27 Ağustos 1783'te yapmıştır. 1 Aralık 1783'te Ainé Roberts'le birlikte, La Charlière adını verdiği balonuyla 550 metreye yükselmişlerdir. Bir tür hidrometre ve gonyometre gibi birçok kullanışlı cihaz icat etmiştir. Ayrıca Gravesand heliostatını ve Fahrenheit aerometresini de geliştirmiştir. Ayrıca, Benjamin Franklin'in elektrik deneylerini doğrulamıştır.

1783 civarlarında Charles yasasını icat etmiştir. Daha sonra Joseph-Louis Gay-Lussac bu bulgulardan yararlanmıştır. Aslında Charles yasasını ilk basan insan Gay-Lussac'tır. Ancak, Charles'ın yayımlanmamış işlerinden bu yasayı yayımladığı için, yasa, Charles'ın adıyla anılır.

Charles, 1793'te hem Institut Royal de France'a hem de Académie des sciences'a seçilmiştir. Daha sonra Conservatoire des Arts et Métiers'de fizik profesörlüğü yapmıştır. 7 Nisan 1823'te Paris'te ölmüştür.
Sankt-Peterburg metrosu

Sankt-Peterburg metrosu (; Peterburgski metropoliten) Sankt-Peterburg'ta kullanılan hızlı taşıma sistemdir. Daha önceleri Leningrad Metrosu (Ленинградский метрополитен) olarak adlandırılan metronun günümüzde günlük yolcu sayısı 3,4 milyona ulaşmıştır. Metro sisteminde Sovyet dizaynı, dekorasyon ve sanat çalışmalarıyla dünyadaki en şık ve gösterişli metrolardan biridir. Şehrin coğrafi durumundan kaynaklı Sankt Peterburg Metrosu, dünyanın en derindeki metrosudur. Günlük yolcu sayısına göre dünyadaki 11. kalabalık metro sistemidir. 4 hattı bulunan metro 65 istasyondan oluşmaktadır. Toplam uzunluğu 105,5 km'dir.

1899'da şehre metro yapılma planları kurulurken, Ekim Devrimiyle birlikte Rusya'daki İç Savaş ile başkent Moskova'ya taşınıca metro yapma planı birkaç onyıl ertelendi. 1940 yılında yapımına başlanan metro II. Dünya Savaşı nedeniyle gecikmeyle 1955 yılında çalışmaya başladı.
Estonya-İsveç ilişkileri

Estonya-İsveç ilişkileri Estonya ve İsveç arasındaki ikili dış ilişkileri kapsamaktadır. Estonya, 1561 yılından 1721 yılında kadar İsveç işgali altındaydı. İsveç, Estonya'yı 27 Ağustos 1991'de yeniden tanıdı. Estonya'nın Stockholm'de büyükelçiliği ve 5 konsolosluğu (Eskilstuna, Göteborg, Karlskrona, Malmö ve Visby'de) bulunmaktadır. İsveç'in ise Tallinn'de büyükelçiliği ve Narva ve Tartu'da konsoloslukları bulunmaktadır.
Venom (Bullet for My Valentine şarkısı)

Venom, Bullet for My Valentine'ın Venom albümünün 7.sıradaki albümle aynı adı taşıyan şarkısı ve albümden çıkan beşinci tekli. Şarkı, grup tarafından 14 Ağustos 2015'te bütün platformlarda yayımlandı ve müzik videosu 16 Ekim 2015'te çıktı.

Stuart Birchall'ın yönetmen koltuğunda oturduğu şarkının Şarkının video klibi, içerik bakımından You Want a Battle? müzik videosunun devamı niteliğinde olup, 16 Ekim 2015'te grubun sosyal medya hesaplarında paylaşıldı.
Avrupa Artistik Patinaj Şampiyonası

Avrupa Artistik Patinaj Şampiyonası Uluslararası Buz Pateni Birliği'nin (International Skating Union, kısaca ISU) geleneksel olarak düzenlediği 4 şampiyonadan biridir. Avrupa kıtasından patenciler katılmaktadır ve erkekler, kadınlar, çiftler ve buz dansı'nda yarışmalar düzenlenmektedir. 1948 yılına kadar herhangi bir ülkeden yarışmacılar bu şampiyonaya katılabilirdi. Kanadalı Barbara Ann Scott ve Amerikalı Dick Button o yıl teklerde şampiyon olduktan sonra katılımlar Avrupa ülkeleri ile sınırlandırıldı. Diğer kıtalardan patenciler için ISU 1999'dan bu yana Dört Kıta Artistik Patinaj Şampiyonaları'nı düzenlemektedir. .
Veli Saçılık

Burdur Cezaevi'nde 5 Temmuz 2000'de tarihinde düzenlenen operasyon sırasında cezaevi duvarını yıkmaya çalışan dozerin kepçe darbesi sonucu bir kolunu kaybeden Saçılık, yeniden yargılama sonucu beraat ettikten sonra Çankaya Nüfus Müdürlüğü’nde memur olarak çalışmaya başladı. Ardından sosyoloji okudu ve Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Ankara İl Müdürlüğü'nde sosyolog olarak çalışmaya başladı. Saçılık tazminat davası açtı ve bu davayı kazandı. Ancak Maliye Bakanlığı, cezaevi operasyonundan 13 yıl sonra Veli Saçılık'a tazminat davası açtı ve operasyon sırasında duvarları yıkılan hapishanenin zararını ödemesini talep etti. Adalet Bakanlığı da Saçılık’ın kazandığı tazminatı geri istedi. Tüm bunlara karşın bu süreçler sonunda AİHM, Türkiye’yi mahkûm etti.

2016 Türkiye askerî darbe girişimi sonrası ilan edilen olağanüstü hâl kapsamında çıkartılan kanun hükmünde kararname (KHK) ile ihraç edildi. Bunun üzerine ihraç edilen Nuriye Gülmen ve Semih Özakça ile birlikte eylemler gerçekleştiren Saçılık bu süre içinde pek çok kez fiziki şiddete maruz kaldı ve gözaltına alındı.
Zil Çalınca bölümleri listesi

Dizi 23 Nisan 2012'de Disney Channel Türkiye kanalında yayına başlamıştır. İlk sezon finalini 24 Ağustos 2012'de yapmıştır.Dizinin 2. sezonu ise 24 Ekim 2012'de başlamıştır.

31 Ekim'de yayınlanan bölüm,dizinin 2.sezonu başlamadan 1 hafta önce internete özel olarak yayınlanmıştır.Daha sonra Cadılar Bayramı'na özel olarak 31 Ekim'de de TV'de gösterilmiştir.
Trans-Kanada Karayolu

Trans-Kanada Karayolu (; ), Kanada'nın batı ve doğusu boyunca uzanan bir federal kara yolu sistemidir. 8,030 km uzunluğunda olup dünyanın en uzun karayollarından biridir.

Yol, güneyde Victoria ve kuzeyde Prince Rupert'ten başlayarak batıda Büyük Okyanus kıyılarından doğuda Atlas Okyanusu kıyısındaki St. John's'a kadar devam etmektedir.
Harbiye, Şişli

Harbiye, İstanbul'un Şişli İlçesi'ne bağlı bir semt ve mahalledir. Adını 1834-1936 yılları arasında burada bulunan Mekteb-i Harbiye'den almıştır. Kuzeyinde Şişli ilçesine bağlı Halaskargazi ve Teşvikiye mahalleleri, batısında gene Şişli ilçesine bağlı İnönü ve Ergenekon mahalleleri vardır. Doğusunda Beşiktaş ilçesi, güneyinde ise Beyoğlu ilçesi yer alır.

Harbiye'de yerleşim 1870 yılındaki Beyoğlu yangınında evsiz kalan Levantenler ve gayrimüslimlerin Harbiye çevresinde inşa edilen kâgir binalara taşınmalarıyla başladı. Şehir yavaş yavaş Harbiye'ye, Pangaltı'ya doğru, daha çok askeri ve idari yapılarla uzanmaya başladı.

Semte adını veren Mekteb-i Harbiye padişah II. Mahmut'un emriyle 1834 tarihinde kuruldu. Günümüzde Askeri Müze olarak kullanılan binası 1864 yılında II. Abdülhamit tarafından inşa ettirildi. Harp Okulu, Cumhuriyetin ilanından sonra 25 Eylül 1936 tarihinde Ankara’ya nakledildi.

Semtin önemli binalarından biri olan İstanbul Radyoevi ise 19 Kasım 1949 günü, dönemin cumhurbaşkanı İsmet İnönü’nün açış konuşmasıyla hizmete girdi. Notre Dame de Sion Fransız Lisesi de Radyoevi'nin karşısında konumlanmıştır. Günümüzde semtin ana caddesi olan Cumhuriyet Caddesi boyunca birçok oteller, yerli ve yabancı havayolları bulunmaktadır. Semtte ayrıca Şehir Tiyatroları 'nın Muhsin Ertuğrul Harbiye Sahnesi yer almaktadır. 1955’te Harbiye semtinde açılan İstanbul Hilton Oteli, Türkiye’nin ve İstanbul’un ilk 5 yıldızlı otelidir. İstanbul Teknik Üniversitesi'nin Taşkışla ve Maçka binaları da Harbiye'nin mahalle sınırları içinde yer alır. Gürcistan'ın İstanbul Konsolosluğu da bu bölgededir.

Gene Harbiye'de yer alan Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu 1946-1947 yılları arasında Harbiye semtinde inşa edildi. İstanbul'un II. Meşrutiyet dönemindeki belediye başkanı Cemil Topuzlu'nun adını alan bu açık hava tiyatrosu 3,975 koltuk kapasitesine sahip olup İstanbul'un en büyük açık hava tiyatrosu olma özelliğini hala korumaktadır. 4,500 kişiye aynı anda hizmet verebilmektedir.

Harbiye'de bulunan ve projesi P. Vietti Violi, Şinasi Şahingiray ve Fazıl Aysu tarafından hazırlanan Spor ve Sergi Sarayı'nın inşasına 1948 yılında başlanmış ve bir yıl sonra yapılan uluslararası bir güreş turnuvasıyla hizmete açılmıştır. 7.000 kişilik seyirci kapasitesi olan salon, uzun yıllar boyunca İstanbul halkına konser, sergi, sempozyum amaçlarıyla hizmet etmiş, 1995 - 1996 yıllarında yenilerek Lütfi Kırdar Kongre ve Sergi Sarayı adı altında 23.850 m²’lik bir kapalı alanla tekrar hizmete girmiştir.

İstanbul’da subay ve astsubayların kullanımına açık 8 orduevinden en büyüğü Harbiye Orduevi'dir. İnşaatı 1981’de tamamlanan orduevi daha önce eski Mekteb-i Harbiye binasının bir bölümünde yer almaktaydı. 1981 yılında yapılan yeni Orduevi binasının tamamlanması üzerine eski bina Askeri Müze olarak kullanılmaya başlandı. Yeni Harbiye Orduevi ise otel kısmı ve sunduğu sosyal aktivitelerle Türkiye’nin en büyük ordu evi olma özelliğini kazandı. Vatikan İstanbul Temsilciliği de Harbiye Papa Roncalli Sokak'ta bulunmaktadır.
Alibeyköy Cep Otogarı

Alibeyköy Cep Otogarı İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan İSPARK (İstanbul Otopark İşletmeleri Tic. AŞ) tarafından işletilmektedir. 2014 yılında faaliyete geçirilen otogar, İstanbul’un trafiğini hafifletmek ve Büyük İstanbul Otogarı (Esenler) yükünü bir nebze olsun azaltmak amacıyla kurulmuştur. Yaklaşık 40 bin metrekare bir alandan oluşan otogar, İstanbul ilinin Eyüpsultan ilçesi Alibeyköy semti sınırları içerisinde yer alır.

Alibeyköy Cep Otogarı yeni nesil bir otogar olarak inşa edilmiştir. Otogar havalimanlarından esinlenerek yapılmıştır. Bilinen klasik şehirlerarası otobüs terminallerinden farklı olarak tasarlanan yapıda, teknolojik sistemlerden faydalanılmıştır. İçeride otobüs seferlerinin ve saatlerinin yazılı olduğu elektronik ekranlar, yönlendirme yazıları, araç plakası tanıma sistemleri ultrasonik sensörler ile 24 saat kontrol merkezinden kontrol edilmektedir.

Alibeyköy Cep Otogarı İstanbul kalkışlı ve varışlı faaliyet gösteren yaklaşık 110 otobüs firmasına ev sahipliği yapmaktadır. Kapalı alanında 108 adet otobüs firması acentesi yer alır. Günde 1700 otobüs seferi gerçekleşen otogar, İstanbul’un ulaşım ağına büyük bir katkı sağlamaktadır.

Otogar içerisinde acente peronları, kafeterya, dinlenme alanları, tuvaletler yer alır. Açık alanda ise çocuk parkı, taksi ve şehir içi yolcu taşımacılığı yapan servis durakları yer almaktadır.

Otogarın içerisinde İSPARK tarafından işletilen açık otopark yer alır. İlk 30 dakika ücretsiz olan otopark, yolcu indirmek veya bindirmek için otogara gelenlere kolaylık sağlamaktadır. Otogarın dışında yaşanacak trafik yoğunluğunu da azaltmaktadır.

Alibeyköy Cep Otogarı merkezi bir konumdadır. İstanbul’un toplu ulaşım araçlarının birçoğu otogardan geçer. 1 Ocak 2021 tarihinde hizmete giren T5 Eminönü -Alibeyköy tramvayı hattı ile otogara yeni bir ulaşım seçeneği de eklenmiştir. 5 farklı İETT hattı (47F, 47L, 49GB, 49Z, TM5) Alibeyköy Cep Otogarı durağına uğramaktadır. Aynı zamanda otogarda hizmet veren otobüs firmalarının da ücretsiz şehir içi servisleri bulunmaktadır.
Irelande Douze Pointe

Şarkı, 2008 Eurovision Şarkı Yarışması için İrlanda'nın temsilcisi ve şarkısını belirleyecek olan Ulusal Final'de yarışmaya hak kazanmıştır. 2008 yılının Mayıs ayında şarkı, Sırbistan'ın başkenti Belgrad şehrinde gerçekleştirilmiş olan 2008 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İrlanda'yı temsil etmiştir ve yarışma'da yarıfinal'de 22 puanla Onbeşinci olarak finale yükselememiştir.
John A. Russo

John A. Russo ya da bazı filmlerde Jack Russo veya John Russo, (d. 1939) Amerikalı senarist ve film yönetmeni. En bilinen çalışması, senaryosunu George Romero ile birlikte yazdığı 1968 yapımı korku klasiği Yaşayan Ölülerin Gecesi'dir. Bu filmin yanı sıra The Majorettes, Midnight ve Santa Claws gibi filmlerin senaryosunu yazdı ve son ikisini yönetti. Aktör olarak ufak rollerde oynadı. Bunlar arasında Yaşayan Ölülerin Gecesi'nde başından bıçaklanan zombi rolünün yanı sıra There's Always Vanilla ve House of Frankenstein 1997 filmlerindeki cameo görüntüleri de vardı.

John Russo, DuBois, Pennsylvania'daki DuBois Business College'da yer alan John Russo Movie Making Program'ın kurucusudur ve Russell Streiner ile birlikte burada eğitmenlik yapmaktadır.
Aleksandr Zaytsev

Alexander Gennadiyevich Zaitsev (, doğum 16 Haziran 1952) Olimpiyat, Dünya ve Avrupa şampiyonu Sovyet buz patenci. Partneri Irina Rodnina ile birlikte çiftlerde yarışmıştır. Şu anda koç olarak çalışmaktadır.

Zaitsev, Irina Rodnina ile birlikte 1973'ten 1980'e kadar 1976 ve 1980 Kış Olimpiyatları dahil girdikleri her yarışmayı kazanmıştır. Koçları Stanislav Zhuk ile birlikte Moskova'da çalıştılar.
Yenidilbilgiciler

Yenidilbilgiciler () 1870'lerden sonra, dilbilimin salt tarihsel bir bilim olarak görülmesi üzerine ortaya çıkmış, August Leskien (1840–1916), Karl Brugmann (1849–1919) ve Hermann Osthoff (1847–1909) gibi dilbilimciler çevresinde kurulan bir akımdır. Bu dilbilimciler karşılaştırmalı dilbilimin ulaştığı sonuçlara tarihsel ölçütler uygulamışlar, dile ilişkin tek bilimsel yöntemin tarihsel yöntem olduğunu savunmuşlar­dır. Yenidilbilgiciler için ses değişim yasalarının yanı sı­ra, tarihselcilik savı da önemlidir.

Yenidilbilgiciler ses değişim yasalarının kesin nitelikli olduğu görüşünü benimse­yerek kural dışı sayılan verileri de genel bir kurala bağlama­ya çalışmışlardır. Sanskritçe sözcüklerdeki vurgunun yerini göz önünde tutarak kural dışı durumları açıklayan, böylece Grimm yasasını bütünleyen Danimarkalı K. Verner (1846-1896) bu yöndeki çalışmalara büyük katkıda bulunmuştur. Öte yandan, Yenidilbilgiciler, kimi aykırılıkları da ruhbilim­den kaynaklanan örnekseme kavramıyla açıklamışlar, daha genel bir düzlemde ise dili, toplumun ortak bilincinin bir ürünü olarak ele almaya yönelmişlerdir. Aynı yıllarda Ame­rikalı W.D. Whitney (1827-1894), Schleicher gibi dilbilimci­lerin görüşlerine karşı çıkarak dilin doğal bir olay olmadığını, toplumsal bir olgu ve bildirişim aracı niteliği taşıdığını, dilbilimin doğal bilimlere bağlanmadığını, tarihsel bir bilim olduğunu savunmuştur.
Catherine Tizard

Dame Catherine Anne Tizard (d. 4 Nisan 1931 - ö. 31 Ekim 2021), Yeni Zelandalı siyasetçi. 1983'ten 1990 yılına kadar Auckland Belediye Başkanı olarak, 1990'dan 1996'ya kadar 16. Yeni Zelanda genel valisi olarak görev yapmıştır. O dönem aynı anda her iki makama sahip ilk kadındır.

Catherine Anne Maclean, 4 Nisan 1933'te İskoç bir göçmen aile Neil ve Helen Maclean'ın çocuğu olarak Waikato yakınlarındaki Waharoa'da doğdu. Babası Neil, yerel bir süt fabrikasında fabrika işçisi olarak çalışmaktaydı. Eğitimine Matamata College'de başladı ve 1948 yılında üniversite bursu kazandı. Catherine 1949 yılında, Zooloji alanında eğitim görmek için Auckland Üniversitesi Koleji'ne kaydoldu. Siyaset hayatına atıldıktan sonra 1963'te yerel seçimlerde aday oldu ve seçimleri kazandı. Daha sonra zooloji eğitimini tamamlamak için üniversiteye geri döndü. Eğitimini tamamladıktan sonra Auckland Üniversitesi'nde öğretim görevlisi olarak işe başladı.

Tizard 1971 yılında Auckland Belediye Meclisi'ne girdi ve 1974, 1977 ve 1980'de düzenlenen yerel seçimlerde yeniden seçildi. Catherine Tizard, 1980'de Auckland Bölge Konseyi'ne seçildi ve aynı zamanda Auckland Belediye Başkanlığı'na görevdeki Dove-Myer Robinson'a rakip olarak seçimleri kazandı. Daha sonra Tizard, ailesiyle birlikte Wellington'a taşındı ve konsey işleri için tekrar Auckland'a döndü.

1976'dan 1985'e kadar Tizard, popüler TVNZ kanalında yayınlanan sohbet programı Beauty and the Beast'e Selwyn Toogood ve Shona McFarlane ile birlikte katıldı. Siyasetteki başarılarını ve başarmak istediklerini bu televizyon şovlarında dile getirdi.

Tizard, 1983 yerel seçimlerinde Auckland Belediye Başkanlığı için tekrar aday olmaya karar verdi. Görevdeki Colin Kay'ı seçimlerde yenerek belediye başkanı oldu. Catherine Tizard, Auckland'ın ilk kadın belediye başkanı olarak görev yapmıştır. 1984 yılında Britanya İmparatorluk Nişanı ile ödüllendirildi. Yine 1984 yılında Auckland'da ki Queen Street, Auckland'de büyük bir isyan çıktı.

Tizard'ın belediye başkanlığı döneminde birçok kurumsal bina restorasyona uğradı, yenilendi. Aynı zamanda 1985 yılında 99. Polis işe alım kampanyasını yönetti. Yeni mezun olmuş 75 askerin tamamı Auckland'a hizmet için gönderildi. 1986'da ve 1989'da yerel yönetimlerin birleşmesinden sonra tekrar seçildi. 31 Ekim 2021 tarihinde 90 yaşında doğum yeri Auckland, Yeni Zelanda'da öldü.