Mutlu Gezegen Endeksi

Mutlu Gezegen Endeksi (HPI), 2006 yılında Yeni Ekonomi Vakfı tarafından tanıtılan insan refahı ve çevresel etkinin bir endeksidir . Her ülkenin HPI değeri, ortalama öznel yaşam memnuniyetinin, doğumda beklenen yaşam süresinin ve kişi başına düşen ekolojik ayak izinin bir fonksiyonudur. Tam işlev biraz daha karmaşıktır, ancak kavramsal olarak yaşam memnuniyetini ve yaşam beklentisini çarpmaya ve bunu ekolojik ayak izine bölmeye yaklaşır. Endeks, daha düşük ekolojik ayak izlerine sahip ülkelere giderek daha yüksek puanlar verecek şekilde ağırlıklandırılmıştır.

Endeks, sürdürülebilirliği hesaba katmadığı görülen gayri safi yurtiçi hasıla (GSYİH) ve İnsani Gelişme Endeksi (İGE) gibi ülkelerin kalkınmasına ilişkin yerleşik endekslere meydan okumak için tasarlanmıştır. Çoğu insanın olağan nihai amacı zengin olmak değil, mutlu ve sağlıklı olmak olduğundan, özellikle GSYİH uygunsuz olarak görülüyor. Ayrıca, sürdürülebilir kalkınma kavramının, bu hedeflere ulaşmanın çevresel maliyetlerinin bir ölçüsünü gerektirdiğine inanılmaktadır.

2006'da anket yapılan 178 ülkeden en iyi puanı alan ülkeler Vanuatu, Kolombiya, Kosta Rika, Dominika ve Panama idi. 2009 yılında, analiz edilen 143 ülke arasında en iyi puanı alan ülke Kosta Rika olurken, onu Dominik Cumhuriyeti, Jamaika, Guatemala ve Vietnam izledi. Listenin sonunda Tanzanya, Botsvana ve Zimbabve yer aldı.

2012 sıralaması için 151 ülke karşılaştırıldı ve üst üste ikinci kez en iyi puan alan ülke Kosta Rika olurken, onu Vietnam, Kolombiya, Belize ve El Salvador izledi. 2012 yılında en düşük sıralamaya sahip ülkeler Botsvana, Çad ve Katar oldu. 2016 yılında, 140 ülke arasından Kosta Rika, üst üste üçüncü kez endeksin zirvesinde yer aldı. Onu Meksika, Kolombiya, Vanuatu ve Vietnam izledi. En altta Çad, Lüksemburg ve Togo vardı.

HPI, genel faydacı ilkelere dayanmaktadır.çoğu insanın uzun ve tatmin edici bir hayat yaşamak istediği ve en iyisini yapan ülke, vatandaşlarının bunu yapmasına izin verirken, gelecekteki insanların ve diğer ülkelerdeki insanların aynı şeyi yapma fırsatlarını ihlal etmekten kaçınan ülkedir. Gerçekte, IUCN'nin (Dünya Koruma Birliği) 'insan refahının üretimini (mutlaka maddi mallar olmak zorunda değil) doğadan çıkarma veya doğaya dayatma birimi başına' ölçebilen bir ölçü için çağrısını işlevsel hale getiriyor. IUCN, doğanın korunması ve doğal kaynakların sürdürülebilir kullanımı alanında çalışan uluslararası bir kuruluştur . Ve diğer her şey aynı kalır. Neyin önemli olduğunu, herkes için sürdürülebilir bir refahı ölçer.

İnsan refahı, mutlu yaşam beklentisi olarak kavramsallaştırılır. Doğanın çıkarılması veya doğaya dayatılması, belirli bir ülkenin yaşam tarzını sürdürmek için gereken doğal kaynakların sayısını tahmin etmeye çalışan kişi başına ekolojik ayak izi kullanılarak değerlendirilir. Kişi başına düşen ekolojik ayak izi büyük olan bir ülke, hem diğer ülkelerden kaynak çekerek hem de gelecek nesilleri etkileyecek gezegende kalıcı hasarlara neden olarak kaynak payından daha fazlasını kullanır.

Bu nedenle, HPI dünyanın en mutlu ülkelerinin bir ölçüsü değildir . Anketlerde ölçüldüğü gibi, nispeten yüksek düzeyde yaşam memnuniyeti olan ülkeler, sıralamanın en tepesinden (Kolombiya 3. sırada) en alta (ABD 108. sırada) kadar bulunmaktadır. HPI, en iyi, belirli bir ülkede refahı desteklemenin çevresel verimliliğinin bir ölçüsü olarak düşünülür. Bu tür bir verimlilik, orta düzeyde çevresel etkiye sahip bir ülkede ortaya çıkabilir (örn. Kosta Rika ) ve çok yüksek refah düzeyine sahiptir, ancak aynı zamanda yalnızca vasat bir refah düzeyine sahip, ancak çevresel etkisi çok az olan bir ülkede de ortaya çıkabilir (örn. Vietnam ).

Endekse yönelik eleştirilerin çoğu, yorumcuların, aslında gezegenin "mutluluğunun" bir ölçüsü olduğu halde, onu kişisel mutluluğun bir ölçüsü olarak yanlış anlamalarından kaynaklanmaktadır. Başka bir deyişle, refahı desteklemede ekolojik verimliliğin bir ölçüsüdür. Dahası, Mutlu Gezegen Endeksi, kullanılan veriler yeterince kapsamlı olmadığı için eleştirildi. 2006 yılı HPI Raporunda (nef tarafından) “birkaç ülke için Ayak İzi ve yaşam memnuniyeti verilerini tahmin etmeye zorlandıklarını” vurguladılar. Ayrıca, “özellikle ülke hükümeti tarafından toplanıp dağıtıldığında, bazı ülkelerden gelen verilerle ilgili bariz sorunlar olduğunu” da eklediler.

Dünya Değerler Araştırması, dünya uluslarının yalnızca bir azınlığını kapsar ve yalnızca beş yılda bir yapılır. Sonuç olarak, endekse ilişkin verilerin çoğu başka kaynaklardan gelmeli veya regresyonlar kullanılarak tahmin edilmelidir.

Endeks, karbon ayak izini çok fazla ağırlıklandırdığı için eleştirildi, öyle ki ABD evrensel olarak mutlu olmak zorunda kalacaktı ve Vanuatu'nun 2006 endeksindeki puanına eşit olmak için 439 yıllık bir yaşam beklentisine sahip olacaktı.

2012 sıralaması için 151 ülke karşılaştırıldı ve yüksek yoksulluk seviyelerine rağmen, en iyi on ülkeden dokuzu Karayipler Havzası'nda bulunuyordu. Sıralama, Kosta Rika tarafından üst üste ikinci kez yönetildi ve liderliğinin, Amerika'nın en yüksek ikinci ve ABD'den daha yüksek olan çok yüksek yaşam beklentisinden kaynaklandığı düşünülüyordu. Kosta Rika vatandaşlarının birçok zengin ülkeden daha yüksek refah yaşadıkları ve ülkenin ABD'nin üçte biri büyüklüğünde kişi başına düşen ayak izine sahip olduğu bulundu. İkinci en mutlu ülke Vietnam'dı. Genel HPI puanına göre ilk 40 ülke arasında, sadece dört ülkenin kişi başına düşen GSYİH'sı 15.000 ABD Doları'nın üzerindedir. En yüksek sıradaki OECD ülkesi 15. sırada İsrail'dir ve en üst sıradaki Batı Avrupa ülkesi, 28. sırada Yeni Zelanda'nın hemen arkasında, 29. sırada Norveç'tir. [ GSYİH açısından dünyanın en büyük beş ekonomisi arasında Japonya, 45. sırada en yüksek sıralamaya sahipken, onu 46. sırada Almanya, 50. sırada Almanya, 60. sırada ve ABD, 2012 endeksi için derecelendirilen tüm ülkelerin yedinci en yüksek olan çok yüksek çevresel ayak izi nedeniyle 105. sırada yer almaktadır.