Gerald Durrell

Gerald Malcolm Durrell, (7 Ocak 1925 - 30 Ocak 1995) İngiliz doğa bilimci, yazar, hayvan bakıcısı, çevreci ve televizyon sunucusuydu. 1959'da İngiliz Kanal adalarından Jersey Adası'nda Durrell Yaban Hayatı Koruma Vakfı'nı ve Jersey Hayvanat Bahçesini kurdu. Çoğunlukla bir hayvan koleksiyoncusu ve meraklısı olarak kendi hayatı hakkında, en ünlüsü 1956'da yayınlanan My Family and Other Animals (Ailem ve Diğer Hayvanlar, Kitap Yayınları, 2006) olmak üzere yaklaşık kırk kitap yazdı. Ailesinin Yunanistan'ın Korfu Adası'nda yaşadığı yıllara ait anıları iki televizyon dizisine (My Family and Other Animals, 1987 ve The Durrells, 2016–2019) ve bir televizyon filmine (My Family and Other Animals, 2005) uyarlandı. İngiliz romancı Lawrence Durrell'in en küçük kardeşiydi.

Durrell, 7 Ocak 1925'te İngiliz Hindistanı'nın Jamshedpur kentinde doğdu. İkisi de Hindistan'da İngiliz ve İrlanda kökenli olarak doğan Louisa Florence Dixie ve Lawrence Samuel Durrell'in beşinci ve en küçük çocuğuydu (bir ablası henüz bebekken ölmüştür). Durrell'in babası İngiliz bir mühendisti ve kendi statülerindeki bir aile için olağan olduğu gibi, bebek Durrell zamanının çoğunu bir dadı (kadın bakıcı) eşliğinde geçirdi. Durrell, Hindistan'daki bir hayvanat bahçesini ilk ziyaretini hatırladığını ve bunun ömür boyu süren hayvan sevgisinin kaynağı olduğunu söyler.

Aile, babasının 1928'deki ölümünden kısa bir süre önce İngiltere'ye taşındı ve Güney Londra'nın Upper Norwood, Crystal Palace bölgesine yerleşti. Durrell, Wickwood Okulu'na kaydoldu, ancak sık sık evde kaldı, hastalık numarası yaptı.

Annesi Louisa, 1935'te Leslie, Margaret ve Gerald ile birlikte Yunanistan'ın Korfu adasına taşındı. Orada kendilerinden yaklaşık bir hafta önce karısı Nancy ile birlikte gelen en büyük oğlu Lawrence'a katıldı. Durrell 'in yerel faunayı evcil hayvan olarak toplayıp ve biriktirmeye başladığı yer Korfu Adası oldu.

Aile 1939'a kadar Korfu'da yaşadı ve bu süre Gerald Durrell'in My Family and Other Animals (Ailem ve Öteki Hayvanlar ISBN 9789756051375 ), Birds, Beasts, and Relatives ve The Garden of the Gods gibi kitaplarının; ayrıca "My Donkey Sally" gibi birkaç kısa hikâyenin de temeli oldu. Durrell ailesinin Korfu yılları aynı zamanda iki dizi ve bir televizyon filmine de konu oldu. Gerald Durrell, bu süre zarfında, çoğunlukla ağabeyi Lawrence Durrell'in arkadaşları olan çeşitli özel öğretmenler tarafından evde eğitim gördü.

Theodore Stephanides adlı bir Yunan-İngiliz doktor, bilim insanı, şair, çevirmen ve aynı zamanda Durrell'in öğretmenlerinden biri olan George Wilkinson'ın bir arkadaşıydı. Gerald Durrell'in en büyük arkadaşı ve akıl hocası oldu ve fikirleri genç doğa bilimci üzerinde kalıcı bir iz bıraktı. Birlikte, Gerald Durrell'in test tüpleri ve küvetler de dahil olmak üzere çeşitli öğelerde barındırdığı Korfu faunasını incelediler. Stephanides'in kızı Alexia Mercouri (1927-2018) ikisine saha gezilerinde eşlik etti. Her iki aile de Alexia ve Gerald Durrell'in bir gün evleneceklerini umdular, ancak bu beklentileri 1939'da savaşın patlak vermesiyle sona erdi.

Gerald Durrell, annesi, diğer ağabeyi Leslie ve Yunan hizmetçileri Maria Kondos ile birlikte 1939'da İkinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle İngiltere'ye geri döndüler. Savaşta ve savaş sonrası yıllarda, özellikle evde eğitim gören bir genç için iş bulmak zordu, ancak girişimci Gerald bir akvaryum ve evcil hayvan mağazasında yardımcı olarak çalıştı. Bu dönemde karşılaştığı zorluklardan bazılarını ailesinin Korfu adasından ayrılıp İngiltere'ye döndükten sonraki hikâyesini aktaran Fillets of Plaice adlı kitabında anlattı.

Savaş için askere çağrılması 1943 yılında oldu, ancak tıbbi gerekçelerle askeri görevden muaf tutuldu ve bir çiftlikte çalışarak savaş çabalarına hizmet etmesi istendi. Savaştan sonra Durrell, Whipsnade Hayvanat Bahçesi'nde küçük bir işe girdi. Bu iş, ömür boyu süren bir rüyayı da gerçekleştirdi: Gerald Durrell, The Stationary Ark adlı kitabında herhangi bir netlikle ifade edebileceği ilk kelimenin "zoo (hayvanat bahçesi)" olduğunu söyler. Beasts in My Belfry bu dönemin olaylarını anlatan kitabıdır.

Gerald Durrell, Mayıs 1946'da vahşi yaşam toplama gezilerine katılmak için Whipsnade Hayvanat Bahçesi'nden ayrılır, ancak deneyim eksikliği nedeniyle yolculuklarda yer alamadı. Yaban hayatı keşiflerine, 1947'de İngiliz Kamerunlarına (şimdi Kamerun'un bir parçası) ornitolog John Yealland ile yaptığı ve 21 yaşına geldiğinde babasından 3.000 sterlinlik bir mirasla finanse ettiği bir gezi ile başladı. Getirdiği hayvanlar Londra Hayvanat Bahçesi, Chester Hayvanat Bahçesi, Paignton Hayvanat Bahçesi, Bristol Hayvanat Bahçesi ve Belle Vue Hayvanat Bahçesi'ne satıldı. Bu seferi, Whipsnade hayvanat bahçesi görevlisi Ken Smith'in eşlik ettiği iki sefer daha izledi: 1949'da İngiliz Kamerunu'na tekrar bir gezi ve 1950'de İngiliz Guyanası'na (Guyana) bir gezi. Bu gezilerin ilkinde, gelecekteki misyonları düzenlemesine yardım eden otokratik bir Batı Afrika şefi olan Fon of Bafut Achirimbi II ile tanıştı.

Gerald Durrell, yakaladıklarını, yalnızca "değeri gösteren" veya koleksiyonculardan yüksek fiyatlar getirecek şekilde sunmak yerine, elde edilebilecek en iyi malzemelerle korudu ve besledi. Bu uygulamalar, zamanın diğer hayvan toplama seferlerinden farklıydı ve üçüncü seferinin sonunda mali sıkıntı içindeydi. Ayrıca, Londra Hayvanat Bahçesi'nin müfettişi George Cansdale ile arası açıldı ve Durrell, İngiliz hayvanat bahçesi topluluğu tarafından kara listeye alındı ve çoğu hayvanat bahçesinde bir iş bulamadı. Sonunda, bir süre kaldığı Manchester'daki Belle Vue Hayvanat Bahçesi'ndeki akvaryumda bir iş buldu.

Gerald Durrell, eşi Jacquie'nin teşviki ve yardımıyla ve kardeşi Lawrence'ın tavsiyesiyle para toplamak için mizahi otobiyografik hikâyeler yazmaya başladı. Bunu başlangıçta, Jacquie ile düğünlerinden sonra paraya ihtiyaçları olduğu ve hiçbir gelir kaynağı olmadığı için yaptı ve daha sonra keşiflerini ve koruma çabalarını finanse etmek için yazdı. İlk kitabı The Overloaded Ark büyük bir başarı elde etti. İngiliz haklarından ( Faber ve Faber ) sadece 50 sterlin kazandı, ancak kitap için Amerika Birleşik Devletleri haklarından ( Viking Press ) 500 sterlin aldı ve böylece 1954'te Güney Amerika'ya dördüncü bir sefer için para toplamayı başardı. Ancak bu sefer, Paraguay'daki bir siyasi darbe sırasında gerçekleştirildi ve başarısız oldu.

1956'da My Family and Other Animals'ın yayınlanması Durrell'i kayda değer bir yazar yaptı ve bir doğa bilimci olarak kamuoyunda tanınmasını sağladı. Birleşik Krallık'ta en çok satanlar listesine giren bu kitaptan elde edilen telif hakları, Durrell'in bir sonraki seferini finanse etmesine yardımcı oldu.

Durrell'in zamanın hayvanat bahçelerinin işletilme şekliyle ilgili artan hayal kırıklığı ve onların öncelikle nesli tükenmekte olan türlerin rezervleri ve yenileyicileri olarak hareket etmeleri gerektiğine olan inancı, onu kendi hayvanat bahçesini kurmayı düşünmeye sevk etti. Üçüncü ve son kez Kamerun'a yaptığı 1957 gezisinin amacı öncelikle kendi hayvanat bahçesinin ana koleksiyonunu oluşturacak hayvanları toplamaktı.

Bu keşif gezisi filme de alındı, Durrell'in hayvanlarla yaptığı çalışmaların sinematografik kaydını yapmaya yönelik ilk deneyiydi. To Bafut with Beagles filminin başarısı, otobiyografik radyo programı Encounters with Animals ile birlikte Durrell'i BBC Doğa Tarihi birimi ile uzun yıllar boyunca düzenli çalışır hale getirdi ve koruma projeleri için fon sağladı.

Bafut'tan döndüklerinde Durrell ve eşi Jacquie, kız kardeşi Margaret'in Güney İngiltere'de bir sahil beldesi olan Bournemouth'daki pansiyonunda kaldılar. Durrell bir hayvanat bahçesi için muhtemel yerler ararken, hayvanları geçici olarak bahçelerinde ve garajında barındırıldı. Bu süreçte hem Bournemouth hem de Poole belediyeleri hayvanat bahçesi kurma önerisini geri çevirdiler. Bu deneyim, A Zoo in My Luggage adlı kitabına malzeme sağladı.

Gerald Durrell, büyüyen hayvan koleksiyonunu barındırmak için 1959'da Jersey Zooloji Parkı'nı kurdu. Hayvanat bahçesinin yeri, 17. yüzyıldan kalma bir malikane olan Les Augres Malikanesi, uzun aramalardan sonra tesadüfen Durrell'in dikkatini çekti. Durrell malikaneyi kiraladı ve hayvanat bahçesini yeniden tasarlanan malikane arazisine kurdu. Aynı yıl, Durrell, nesli tükenmekte olan türleri toplamak için Güney Amerika'ya daha başarılı bir sefer daha yaptı. Hayvanat bahçesi, 26 Mart 1959'da halka açıldı.

Hayvanat bahçesi büyüdükçe, dünyanın diğer bölgelerinde tehdit altındaki vahşi yaşamı kurtarmak için üstlenilen projelerin sayısı da arttı. Durrell, hayvanat bahçesi, vahşi yaşam ve habitat yönetiminin giderek zorlaşan zorluklarıyla başa çıkmak için 6 Temmuz 1963'te Jersey Yaban Hayatı Koruma Vakfı'nın (günümüzde Durrell Yaban Hayatı Koruma Vakfı ) kurulmasında etkili oldu.

Vakıf, uluslararası koruma çabalarına daha iyi bir şekilde yardımcı olmak için 1971'de Amerika Birleşik Devletleri'nde Yaban Hayatı Koruma Vakfı Uluslararası'nı açtı. O yıl, vakıf, hayvanat bahçesine kalıcı bir ev vererek, sahibi Binbaşı Hugh Fraser'dan Les Augres Malikanesi'ni satın aldı.

Durrell'in girişimi, Fauna ve Flora Preservation Society'nin 1972'de Jersey'de bugün sahadaki en prestijli konferanslardan biri olan World Conference on Breeding Endangered Species in Captivity as an Aid to their Survival (Nesli Tehlike Altındaki Türlerin Esaret Altında Hayatta Kalmalarına Yardımcı Olarak Yetiştirilmesine İlişkin Dünya Konferansı)'nı başlatmasına neden oldu. 1972'de Prenses Anne, Vakfın hamisi olarak hem vakfı medyanın ilgi odağı haline getirdi, hem de fon toplamaya yönelik eylemlerine destek sağladı.

1970'ler, Jersey Yaban Hayatı Koruma Vakfı'nın, koruduğu ve bakıma aldığı türlerle alanında önde gelen bir hayvanat bahçesi haline geldiğini gördü. Durrell, Mauritius'u birkaç kez ziyaret etti ve Mauritius'ta çevreci Carl Jones ile yerli kuşlar ve sürüngenler için yetiştirme programlarını, Round Island'ın ekolojik geri kazanımını, yerel personeli eğitmeyi ve yerel koruma tesisleri kurmayı içeren büyük ölçekli koruma çabalarını koordine etti. Bu gelişmeler 1984'te Mauritius Yaban Hayatı Vakfı'nın kurulmasına yol açtı.

Durrell, ikinci karısı Lee McGeorge Durrell ile 1977'de Duke Üniversitesi'nde hayvan iletişimi üzerine doktora eğitimi alırken tanışmıştı. O sırada Durrell Lee'ye ders veriyordu. 1978'de, ilk tanışmalarından yaklaşık bir yıl sonra, Durrell müstakbel eşine bir aşk mektubu yazdı. 1979'da evlendiler. Onunla The Amateur Naturalist de dahil olmak üzere bir dizi kitap yazdı ve Durrell'in ölümünden sonra vakfın onursal direktörü Lee oldu.

1978'de Durrell, hayvanat bahçesindeki korumacılar için eğitim merkezini ya da kendi deyimiyle "mini-üniversiteyi" başlattı. 2005 yılı itibarıyla 104 ülkeden binin üzerinde biyolog, doğa bilimci, hayvanat bahçesi veterineri ve hayvanat bahçesi mimarı Uluslararası Eğitim Merkezine katılmıştır. Durrell, 1982'de Dünya Koruma Birliği'nin Hayvan Yetiştirme Uzman Grubu'nun oluşturulmasında da etkili oldu.

Durrell, 1985 yılında Wildlife Preservation Trust Canada ya da şimdiki adıyla Wildlife Preservation Canada'yı kurdu. Hayvanları Tükenmekten Kurtarmak resmi çağrısı, 1991 yılında İngiliz hayvanat bahçelerinin iyi işlemediği ve Londra Hayvanat Bahçesi'nin kapanma tehlikesiyle karşı karşıya olduğu bir zamanda başlatıldı.

1989'da Durrell ve eşi, David Attenborough ve kriket oyuncusu David Gower ile birlikte World Land Trust'ın (daha sonra World Wide Land Conservation Trust) kurulmasına yardım etti. Vakfın ilk hedefi, Belize Programının bir parçası olarak Belize'de yağmur ormanı arazisi satın almaktı. Bu süre zarfında Gerald Durrell, hem Jersey'de (Harcroft Konferans Tiyatrosu) inşaat işleri için hem de Doğu Afrika, Madagaskar ve başka yerlerdeki koruma çalışmaları için önemli bir bağışçı olan Charles Rycroft ile bir dostluk geliştirdi.

1990'da Vakıf, Madagaskar'da Mauritius programı doğrultusunda bir koruma programı oluşturdu. Durrell, aye-aye gibi bir dizi endemik türün esaret altında üremesine başlamak için 1990 yılında Madagaskar'ı ziyaret etti.

Durrell, 17. yüzyılda nesli tükenmek üzere olan Mauritius'un uçamayan kuşu dodo'yu hem Jersey Hayvanat Bahçesi hem de vakıf için logo olarak seçti. Vakfın çocuk bölümünün adı Dodo Kulübü oldu. Ölümünün ardından, Jersey Yaban Hayatı Koruma Vakfı, 26 Mart 1999'da hayvanat bahçesinin 40. yıldönümünde Durrell Wildlife Conservation Trust (Durrell Yaban Hayatı Koruma Vakfı) olarak yeniden adlandırıldı. Wildlife Preservation Trust International, 2000 yılında adını Wildlife Trust olarak değiştirdi ve siyah demirhindi logosunu benimsedi.

A Zoo in My Luggage (1957)'da, Durrell şöyle der:Bana göre bir hayvan türünün kökünü kazımak suçtur, tıpkı Rembrandt veya Akropolis gibi yeniden yaratamayacağımız veya değiştiremeyeceğimiz başka bir şeyin yok edilmesi gibi.

26 Şubat 1951'de Durrell, uzun bir flört döneminden sonra Manchester'da ikamet eden Jacqueline ('Jacquie') Sonia Wolfenden ile evlendi. Jacquie 21 yaşındayken babasının muhalefeti yüzünden kaçmışlardı. Çift başlangıçta Durrell'in kız kardeşi Margaret'in Bournemouth pansiyonunda küçük bir odada yaşıyordu. Jacquie, sonraki hayvan keşiflerinin çoğunda ona eşlik etti ve Jersey Hayvanat Bahçesi'nin kurulmasına ve yönetilmesine yardım etti. Ayrıca, koruma çabaları için para toplamak amacıyla Durrell'in kitaplarında yer alan birkaç mizahi anıyı da yazdı. 1979'da işlerin baskısını ve alkolizmini gerekçe göstererek boşandılar.

1979'da Gerald, 1977'de doktora öğrencisi olduğu Kuzey Carolina'daki Duke Üniversitesi'nde ders verirken tanıştığı Amerikalı Lee McGeorge Wilson ile evlendi. Kendisi 52 ve yeni eşi Lee 28 yaşındaydı. Her ikisi de hevesli doğa bilimcileriydi. Durrell 1995'te ölene kadar evli kaldılar.

Sert, açık hava yaşamı Durrell'i 1980'lerde sağlık sorunlarına sürükledi. Artrit ile mücadele amacıyla kalça protezi ameliyatı geçirdi, ancak alkole bağlı karaciğer problemlerinden de muzdaripti. 1990 Madagaskar gezisinden sonra sağlığı hızla bozuldu. Gerald Durrell 28 Mart 1994'te King's College Hastanesi'nde karaciğer nakli geçirdi ve Jersey General Hastanesi'ndeki 70. doğum gününden kısa bir süre sonra 30 Ocak 1995'te septisemi'den öldü. Külleri Jersey Hayvanat Bahçesi'nde, William Beebe'den bir alıntının yazıldığı anıt plaketin altına gömüldü:Bir sanat eserinin güzelliği ve dehası, ilk maddesel şekli yok edilse bile yeniden tasarlanabilir; kaybolan bir armoni besteciye bir kez daha ilham verebilir; ama canlılardan oluşan bir ırkın son bireyi artık nefes almadığında, böyle birinin tekrar olabilmesi için başka bir cennet ve başka bir dünyanın doğması gerekir. (The Bird, 1906)Durrell'in yaşamını ve çalışmalarını hatırlatan bir anma töreni 28 Haziran 1995'te Londra'daki Doğa Tarihi Müzesi'nde düzenlendi. Katılımcılar arasında David Attenborough ve Princess Anne gibi arkadaşları da vardı.

Durrell'in kitaplarının hem kendisiyle hem de çevresindekilerle dalga geçen çok gevşek bir tarzı vardır. Belki de en iyi bilinen eseri, Korfu'daki pastoral çocukluğunu anlatan, iki TV dizisi ve bir film olarak ekranlara taşınan 1956 tarihli My Family and Other Animals (Ailem ve Diğer Hayvanlar)'dır. Bu kitabında tüm ailesini, özellikle de ünlü bir romancı olan ağabeyi Lawrence Durrell'i alaya alır. Öte yandan kitabında Lawrence ile dalga geçmesine rağmen, ikisi tüm yaşamları boyunca yakın arkadaştılar.

Durrell, yazarlığını, doğasında var olan yazma sevgisinden değil, çevre yönetimine yardımcı olmak için telif hakları için yazdığı konusunu her zaman vurguladı. Kardeşine kıyasla kendisini şöyle bir yazar olarak tanımlıyor:Aramızdaki ince fark, onun yazmayı sevmesi ve benim sevmemem. Bana göre, hayvan işimi yapmamı sağlayan para kazanmanın bir yolu, başka bir şey değil.Durrell, Harper's, Atlantic Monthly ve Sunday Times Supplement dahil olmak üzere Atlantik'in her iki yakasındaki dergilere düzenli olarak katkıda bulundu. Aynı zamanda The New York Times için düzenli bir kitap eleştirmeniydi. Kitaplarından bir dizi alıntı ve hikâye Octopus Books ve Reader's Digest Publishing tarafından, Reader's Digest Condensed Books da dahil olmak üzere kullanıldı. Eserleri 31 dile çevrildi, dizilere ve sinema filmlerine çekildi. Kuzey ve Doğu Avrupa, Rusya, İsrail ve Hindistan da dahil olmak üzere çeşitli İngiliz Milletler Topluluğu ülkelerinde çok sayıda hayranı vardır. British Library, Lawrence Durrell Koleksiyonunun bir parçası olarak Durrell'in kitaplarından oluşan bir koleksiyona ev sahipliği yapmaktadır.

Durrell yetenekli bir sanatçı ve karikatüristti, ancak The Overloaded Ark için Sabine Baur'dan başlayarak yıllar boyunca sayısız illüstratörle çalıştı. En verimli çizerlerden ikisi Ralph Thompson (Bafut Beagles, Three Singles To Adventure, The New Noah, The Drunken Forest, Encounters with Animals, A Zoo in My Luggage, The Whispering Land, Menagerie Manor) ve Edward Mortelmans (Catch Me A Colobus, Beasts in My Belfry, Golden Bats and Pink Pigeons) oldu. Çizimler çoğunlukla hayvan konularının eskizleridir. Ralph Thompson, Menagerie Malikanesi'nin çizimleri sırasında Jersey Zooloji Parkı'nı ziyaret etti.

Durrell ile çalışan diğer çizerler, Two in the Bush'u çizen Barry L. Driscoll; Look at Zoos'''u çizen Pat Marriott; ve The Talking Parcel ve Donkey Rustlers'ı resimleyen Anne Mieke van Ogtrop'tur.

Durrell, sonraki yıllarında bolca resimli bir dizi çocuk kitabı da yazdı. Graham Percy, The Fantastic Flying Journey and The Fantastic Dinosaur Adventure'ın illüstratörüydü. Toby the Tortoise ve Keeper, Keith West tarafından resmedilmiştir. Onun Puppy tahta kitapları Cliff Wright tarafından resimlendi.

Ulusal Gençlik Müzik Tiyatrosu, 1984 yılında Gerald Durrell'e bir övgü olarak Fort Regent, Jersey'de The Carnival of the Animals adlı müzikal tiyatroyu sahneledi.

Durrell, 1988'de Birleşmiş Milletler Çevresel Başarı Onur Listesi'nde yer aldı ve 1987-92 döneminde bu onura layık görülen 500 kişinin ("Küresel 500") bir parçası oldu.

Kent Üniversitesi 1989'da Durrell Koruma ve Ekoloji Enstitüsü'nü (DICE) kurdu, Birleşik Krallık'ta koruma ve biyoçeşitlilik alanında dereceler ve diplomalar sunan ilk lisansüstü okul.

Miskolc Hayvanat Bahçesi'ndeki heykel parkı, 1998'de Gerald Durrell'in büstünü yarattı. Whipsnade Hayvanat Bahçesi ayrıca 1998'de Durrell'e adanmış primatların barınması için yeni bir adanın açılışını yaptı.

Natural History Museum ve BBC Wildlife'ın sahip olduğu Yılın Yaban Hayatı Fotoğrafçısı yarışması, 2001 yılından itibaren nesli tükenmekte olan bir türün en iyi fotoğrafı için Gerald Durrell Ödülü'nü veriyor.

2002 yılında Korfu'da kurulan Durrell Okulu, Korfu'daki Durrell'lerin izinde akademik bir kurs ve turlar sunmaktadır. Botanikçi David Bellamy, okul için Korfu'da saha gezileri düzenledi.

Korfu belediye binası 2006 yılında, Gerald ve Lawrence Durrell'den sonra bir saygı işareti olarak Corfu Bosketto'yu (Korfu şehrinde bir park) Bosketto Durrell olarak değiştireceğini duyurdu.

Mauritius'taki Black River Vadisi'ndeki Gerald Durrell Endemik Yaban Hayatı Koruma Alanı, Mauritius Yaban Hayatı Temyiz Fonu'nun Mauritius kerkenezi, pembe güvercin ve eko muhabbet kuşu için son derece başarılı esir yetiştirme programının evidir.

Durrell Vahşi Yaşam Parkı'nda, John Doubleday tarafından yapılmış, dizinde fırfırlı bir lemur ve ayaklarında bir Round Island geko ile birlikte dökülmüş Gerald Durrell'in bronz bir heykeli vardır.

Jersey, Jersey Yaban Hayatı Koruma Vakfı'nı onurlandıran pullar çıkardı ve Mauritius, Durrell'in adını taşıyan nadir bir geko ırkına dayanan bir pul çıkardı.

Durrell Wildlife Conservation Trust tarafından Saint Lucia'daki Rat Island'ın Praslin Adası hatlarında Saint Lucia kırbaç kuyruğu kertenkelesi için bir sığınak oluşturmak amacıyla kemirgenden arındırılması, Rat Adası'nın adında resmi bir değişikliğe neden oldu. Durrell Adası olarak yeniden adlandırılma sürecindedir.

Centrolene durrellorum : Ekvador'un doğu And eteklerinde bulunan Centrolenidae familyasından bir cam kurbağası, 2002'de keşfedildi ve 2005'te tanımlandı. Bu kurbağa, "küresel biyolojik çeşitliliğin korunmasına katkılarından dolayı" Gerald Durrell ve eşi Lee Durrell'in onuruna verildi.

Nactus serpensinsula durrellorum : Yılan Adası kertenkelesinin Yuvarlak Ada ırkı ayrı bir alt türdür ve genel olarak gekoyu ve Yuvarlak Ada faunasını kurtarmaya katkılarından dolayı hem Gerald hem de Lee Durrell adını almıştır. Mauritius yarışı tasvir eden bir pul yayınladı.

John Cleese tarafından yazılan, Cleese, Jamie Lee Curtis, Kevin Kline ve Michael Palin'in başrollerini paylaştığı, kapatılma tehlikesiyle karşı karşıya olan bir hayvanat bahçesi hakkında 1997 yapımı komedi filmi, kapanış jeneriğinde Gerald Durrell ve İngiliz mizah yazarı Peter Cook'a ithaf edilmiştir. fotoğrafları ve doğum ve ölüm tarihleri.

1988'de Jersey Hayvanat Bahçesi'ne gömülen bir zaman kapsülü, Durrell'in koruma bilinci kampanyalarında sıklıkla kullanılan şu popüler alıntısını içeriyor:We hope that there will be fireflies and glow-worms at night to guide you and butterflies in hedges and forests to greet you.

We hope that your dawns will have an orchestra of bird song and that the sound of their wings and the opalescence of their colouring will dazzle you.

We hope that there will still be the extraordinary varieties of creatures sharing the land of the planet with you to enchant you and enrich your lives as they have done for us.

Gerald Durrell, Oxford Sözlüğü Sözlüğü'nün'' 8. Baskısında bir girdiye sahiptir. "Pek çok insan korumanın sadece tüylü hayvanları kurtarmakla ilgili olduğunu düşünüyor - insan ırkının intihar etmesini önlemeye çalıştığımızın farkında değiller."