Christian Rosenkreutz'un Kimyasal Düğünü

Christian Rosenkreutz'un Kimyevi Düğünü (Almanca: Chymische Hochzeit Christiani Rosencreutz anno 1459) 1616 yılında Strazburg'da basılmış Almanca bir kitaptır. İsimsiz olarak hazırlanan kitabın yazarının Johann Valentin Andreae olduğu düşünülmektedir. Kimyevi Düğün genellikle gizemli "Gül Haç Kardeşliği "nin (Gül Haçlılar) orijinal manifestolarından üçüncüsü olarak tanımlanır, ancak üslup ve konu bakımından Fama Fraternitatis ve Confessio Fraternitatis'ten belirgin bir şekilde farklıdır.

Yaratılış gibi Yedi Gün ya da Yedi Yolculuğa bölünmüş alegorik bir romandır. Christian Rosenkreuz'un kral ile kraliçenin, yani koca ile gelinin Simyasal Düğününe yardımcı olmak üzere mucizelerle dolu harika bir şatoya gitmeye nasıl davet edildiğini anlatır.

Bu manifesto şairler, simyacılar ("kimya" kelimesi "simyasal"ın eski bir şeklidir ve "Kutsal Evlilik "in amaç olduğu simyaya atıfta bulunur) ve hayalperestler için, testler, arınma, ölüm, diriliş ve yükseliş alayları ile inisiyasyon ritüelinin gücüyle bir ilham kaynağı olmuştur. Kitap, Rosenkreutz'a bu Kraliyet Düğünü'ne yardımcı olması için yapılan davetle başlar ve baştan sona sembolizm öğeleriyle doludur.

Christian Rosenkreutz'un Kimyevi Düğünü ilk olarak 1616 yılında Strazburg'da yayımlanmıştır. Almanca olarak yazılan kitap Chymische Hochzeit Christiani Rosencreutz anno 1459 başlığını taşıyordu. Kitapta Christian Rosenkreutz'dan başka bir yazarın adı geçmemektedir, ancak Johannes Valentinus Andreae (1586-1654) otobiyografisinde yazarın kendisi olduğunu iddia etmiştir. İlk İngilizce versiyonu 1690 yılında Ezechiel Foxcroft tarafından yapılmış, bunu zaman içinde pek çok dile yapılan çeviriler izlemiştir.

Kitap ilk olarak 1616 yılında basılmış olsa da, hikaye bundan 150 yıl öncesinde geçmektedir. Bu hikayedeki olaylar yedi güne yayılır ve her bölüm farklı bir günü anlatacak şekilde yedi bölüme ayrılır. Hikaye Paskalya'ya yakın bir akşam başlar. Yedinci gün olan son bölümde Rosenkreutz şövalye ilan edilir; yıl 1459'dur. Strasburg Masonlarının kuruluş tüzüğü ilk kez 1459 yılının Paskalya gününde Regensburg'da imzalanmış, kısa bir süre sonra da Strasburg'da ikinci bir imza daha atılmıştır. Gutenberg İncili 1455 yılında Mainz, Almanya'da basılmaya başlandı ve ilk Almanca İncil olan Mentel İncili 1466 yılında Strasburg'da basıldı.

Dokuz Efendi, Yeni Ahit'in dokuz kitabını, yani I. Petrus, II. Petrus, Yakup, Yahuda, 1. Yuhanna, II. Yuhanna, III. Yuhanna, Yuhanna İncili ve Vahiy kitabı'nı temsil etmektedir. Rosenkreutz, Yuhanna İncili'nin tarihsel olarak akla yatkın tek İncil olduğuna ve Yuhanna İncili'ni sinoptik İncillerden gerçekten ayıran şeyin mayasız ekmek ve onun Fısıh Bayramı ile olan ilişkisi olduğuna inanmıştır. Dokuz efendi masada bulunan diğerleriyle (toplam 27 kişi) birlikte bağlanır ve Rosenkreutz hüngür hüngür ağlar.

İlk yol kayalık yerlere çıkar ve bu da sinoptik İncillerde tasvir edildiği şekliyle bir "kaya" olan Petrus'u anımsatır. Metindeki ikinci yol Yuhanna'nın müjdesinde öğretilen yoldur, çünkü Rosenkreutz'a bu yolda sağa ya da sola dönmemesi söylenir ve Yuhanna'nınki İsa'nın sağında ve solunda çarmıha gerilmiş iki adamdan söz etmeyen tek anlatıdır (Yuhanna 20:18). Üçüncü yol ise Petrus, Yakup, Yahuda ve Yuhanna'nın genel mektuplarıdır. Yakup'un mektubunda kraliyet yoluna ya da kraliyet yasasına atıfta bulunulduğunu görürüz (Yak.2:8). Petrus'un ikinci mektubunda binde bire yapılan tek göndermeyi buluruz (II Pet 3:8). Dördüncü yol Pavlus'un mektuplarıdır. Ölülerin çürümez olarak diriltilmesi öğretisi burada yer alır (IKo.15:52) ve "tüketmek" sözcüğünün Yeni Ahit'te geçtiği tek yer burasıdır (İbr.12:29).

Hikâye şöyle devam eder: Bunun üzerine ekmeğimi çıkardım ve bir dilim kestim. Rosenkreutz'un bu tableti okuduktan sonra ekmeği kesmesi dikkatlerden kaçmamalıdır. Markos, Luka ve Matta İncillerinde ekmek kesilir; ancak Yuhanna'nın İncilinde ekmek hiç kesilmez. Pavlus'un mektuplarında ve Elçilerin İşleri Kitabı'nda da ekmek bölünür; ancak Petrus, Yakup, Jude ve Yuhanna'nın genel mektuplarında ekmek asla bölüşülmez.

Hikaye ilerledikçe, Kimyevi Düğün'ün aşağıdaki sözlerle ikinci yolu seçtiği açıktır, "ancak yine de pusulamla ilerledim ve Meridyen Çizgisi'nden bir adım bile ayrılmadım". Yani Rosenkreutz sağa ya da sola dönmedi. Kimyevi Düğün'ün "sabırla haçımı aldım, ayaklarımın üzerine kalktım" demesi de dikkat çekicidir. İsa çarmıhı sadece Yuhanna İncili'nde taşımıştır. Markos, Luka ve Matta İncillerinde İsa için çarmıhı taşıyan Kireneli Simun'dur. Ama aynı zamanda Markos'un müjdesinde İsa bir adama "çarmıhı yüklen ve beni izle" (Markos 10:21) teklifinde bulunmuştur.