1. Nachtjagdgeschwader

1. Nachtjagdgeschwader (1. NJG; lit. "1. Gece Savaşçısı Kanadı"), II. Dünya Savaşı'nda aktif olmuş bir Luftwaffe gece avcı kanadıydı. NJG, 22 Haziran 1940'ta kuruldu ve dört gruptan oluşuyordu. NJG 1 Reich Savunması için bir hava savunma birimi olarak kuruldu; Alman İmparatorluğu'nun RAF Bombardıman Komutanlığı ve Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri tarafından bombalanmasına karşı savunan birimlerdendir. 1941'de havadan radar radar operatörleri ile donatıldı. 1942 ve 1943'te standart bir hava birimi oldu. Aktif olduğu süre boyunca NJG'de çok sayıda Alman gece dövüşçüsü asları vardı.

NJG 1, savaş sırasında Alman endüstrisi tarafından üretilen tüm büyük çift motorlu gece savaşçılarını kullandı. Ruhr Muharebesi ve Berlin Muharebesi gibi önemli hava muharebelerinde savaştı. Savaşın sonunda, yakıt eksikliği, teknik aksaklıklar, eğitim eksikliği ve Müttefik güçlerin ilerlemesi sonucu gece Avcıları Ağustos 1944'ten Mayıs 1945'teki savaşın sonuna kadar etkisiz kaldı. NJG 1 en başarılı gece avcısı kanadıydı ve eylem sırasında öldürülen 676 uçak mürettebatına karşın gece-gündüz 2.311 zafer kazandı.

Gece savaşçısı birimleri ilk başta Alman ordusunda yer almadı. Gece savaşçılarına duyulan ihtiyaç özellikle Almanya'yı gece vakti hava sahasını koruma gereksinimlerden dolayı doğdu.

1940 sonbaharında RAF uzun menzilli davetsiz misafir operasyonlarına başladı artan sayıda Bombacı Komutanlığı baskınlarını önlemek için. Luftwaffe sinyalizasyon hizmeti, Bombardıman Komutanlığı operasyonlarının ne zaman başlayacağını belirleyebildi. Gece savaşçılarına Alman sahillerinde devriye gezmeleri, bilinen Bombardıman Komutanlığı üslerine uçmaları ve bombardıman uçaklarını bilinen rotalar üzerinden İngiltere'ye kadar takip etmeleri emredildi. I./NJG 2, bu tür operasyonları yapan ilk birim oldu, ancak sonuçlar oldukça maliyetliydi. Kanat , eylemde öldürülen 32 uçak ekibini kaybetti ve 18 RAF uçağını düşürdüğünü iddia etti Kanat 12 uçak kaybetti. Avrupa'da, Alman savunmaları 1941'de sınırlıydı. Nazi propaganda makinesi, RAF bombardıman uçaklarını "yorgun yaşlı inekler" olarak küçümsedi, ancak Würzburg radarının sınırlı menzili dost uçakları düşman uçaklarından ayırt edemiyordu. 1942'de Handley-Page Halifax ve Avro Lancaster'ın piyasaya sürülmesi daha fazla sorun yaratacaktı. Bombardıman uçakları yüksek irtifada bir Bf'yi geçebilir. Sığ bir dalışta ve üzerindeki rakımlarda uçakları atlatabilirdi. Alman pilotlarının erken müdahale etmesi için bombacıyı erken tespit etmesi gerekiyordu. Freya radarı gibi daha yeni radar varyantlarının piyasaya sürülmesi, sonunda 1941'de yaygın olan menzil ve tanımlama sorunlarını iyileştirdi.

Şubat 1942'de Arthur Harris, Bombardıman Komutanlığı Komutanı oldu. Harris, alan bombalama operasyonlarını gerçekleştirmek için güçlü bir ağır bombardıman uçağı komutanlığı gücü üretmenin arkasındaki itici güç oldu. Mart ayında Lübeck ve Mayıs 1942'de Köln'e yapılan saldırılar , Reich'ın Savunmasında yeni aşamayı başlattı. Lübeck'e saldıran 7 uçak vuruldu sadece 1 tanesi NJG 1 tarafından vuruldu. NJG 1, 30/31 Mayıs 1942'de Köln'e yapılan ikinci saldırıda, Alman gece avcı birlikleri tarafından düsürülen 32 ucaktan 21 bombardıman uçağını düşürmüştü Toplam 41 bombardıman uçağı kayboldu. Kanadın ilk kayıplarından biri, Haziran 1942'de bir RAF gece savaşçısı tarafından öldürülen Helmut Woltersdorf'du.

Bombardıman Komutanlığı, 30 Mayıs'tan 17 Ağustos 1942'ye kadar, Kammhuber Hattını yarmak için bombardıman formasyonunu kullanarak Almanya üzerinde 1.000 bombardıman uçağı baskınları başlattı. Ağustos 1942'den itibaren Bombardıman komutanlığı, hava filoları için yeni seyrüsefer yardımcıları kullanmaya başladı. 31 Aralık 1942'de, Bombardıman komutanlığı Düsseldorf'a yapılan bir test baskınında OBOE ile donatılmış pathfinder de Havilland Mosquitos ve Lancaster bombardıman uçaklarını kullandı. 1942, Alman gece savaşçıları için taktik anlamda başarılı olduklarını kanıtladılar. Avcılar 42 uçak düşürdü. 16/17 Eylül 1942 gecesi As Knacke beş bombardıman uçağı düşürdü. 1942 Almanlar için başarısızlıkla sonuçlandı. Hava durumu, düşman faaliyetlerinde bir düşüş ve Alman radarlarının verimsiz olması sınırlı müdahalelere neden oldu. II./NJG 1'in günlüğü Eylül 1942'den Ekim'e kadar 64 sortide yalnızca her onuncu görevde bir zafer elde edildiğini kaydediyor; iki gece savaşçısı kaybedildi. "Sonuçsuz" operasyonlar dönemi başladı.

İlk gece, 5/6 Mart 1943, NJG 1, 10 bombardıman uçağının imha edildiğini iddia etti. İddia sahipleri arasında savaş pilotları Manfred Meurer, Herbert Lütje, Heinz Vinke ve Lent vardı. 12/13 Mart NJG'de 1, 13' zafer iddia etti ve 29/30 Mart'ta bunu tekrarladı. 3/4 Nisan'da kanat 17 uçak düşürdü. Başarı 27/28 Nisan'a kadar pilotlarının 10 zafer iddiasına kadar sürdü. 4/5 Mayıs NJG'de 1, 24 bombardıman uçağının imha edildiğini ve 1 uçağın kaybedildiğini iddia etti. Pilotlar arasında 55 hava zaferi kazandığını iddia eden ve ileride I./NJG'ye komuta edecek olan Hans-Dieter Frank vardı. 12/13 Mayıs'ta kanat 25 uçak düşürdü 13/14 Mayıs'ta pilotlar 26 tane daha uçak düşürdü. 23/24 Mayıs'ta 23 tane daha düşürüldü O gece Dortmund'a yapılan saldırılar, Bombardıman komutanlığının 38 uçağına mal oldu. Sonraki altı gün içinde 30/31 Mayıs gecesi 58 bombardıman uçağı vuruldu. 29/30 Mayıs'ta Wuppertal'e yönelik operasyon 33 RAF uçağına mal oldu. 211 RAF bombardıman uçağı NJG tarafından vuruldu. Haziran 1943'te. Toplam İngiliz kayıpları her ay 277 idi. NJG operasyon sırasında, Bombardıman komutanlığına karşı etkili bir şekilde savaştı.

Ruhr harekatı sona erdiğinde, Bombardıman Komutanlığı Alman gece savaşçılarına ve uçaksavar savunmalarına ağır kayıplar vermişti. 1.099 uçak kaybedildi. Luftwaffe'nın savunması, Bombardıman komutanlığının Alman üretimini ciddi şekilde kesintiye uğratmasını engelleyemedi. Çelik üretimi 200.000 ton düştü ve silah endüstrisi 400.000 ton çelik açığıyla karşı karşıyaydı. 1942'de üretimi iki katına çıkardıktan sonra, çelik üretimi 1943'te yalnızca yüzde 20 arttı. Adolf Hitler ve silahlanma bakanı Albert Speer üretimde planlanan artışları azaltmak zorunda kaldı. Bu bozulma alt bileşen krizine sebep oldu. Bu yüzden Luftwaffe için uçak üretimindeki artış aniden durdu. Aylık üretim Temmuz 1943 ile Mart 1944 arasında artamadı. Tarihçi Adam Tooze; "Bombacı Komutanlığı, Speer'in silahlanma mucizesini izinde durdurduğunu" söylemektedir. Mart 1943'ten sonra Ruhr'da mühimmat ile birlikte lokomotif üretimi de durduruldu. Essen'de 100.000'den fazla insanın evlerinin yıkılması Krupp fabrikasında üretime devam edilememesine neden oldu.

Harris, Ruhr seferinin bitiminden günler sonra, 24 Temmuz 1943'te Hamburg'a yapılan bir saldırı olan Gomorrah Operasyonu'nu emretti. Amaç, liman kentindeki U-boat üretimini aksatmak veya sona erdirmekti. " Pencere " nin tanıtımı, Alman radar kapsama alanında bir yanılmaya sebep oldu ve OBOE ve H2S radarının yardımıyla bombardıman uçakları, şehrin merkezini tahrip etmek için savunmaya girmeyi başardı. (gölgelik yatak) bombardıman akıntısına giren ve daha sonra kendi radarını kullanarak bombardıman uçaklarını tek tek seçip ateşlemek için radar kontrollü gece avcı uçakları sistemi gitmişti. Baskının etkileri ve Alman radarının geçici olarak körleştirilmesi, 1943 yazında Widow taktiklerinin yaygın olarak kullanılmasına yol açtı. 791 bombardıman uçağı şehre saldırdı. Alman hava savunması, saldıran kuvvetin yalnızca yüzde 1,5'ini vurdu Nazi liderliği sarsıldı ve gelişmiş terk etme çağrılarına direnen sistemi, sıkışmasına teknik çözümler bulmak zorunda kaldı, ve radarlar. Kammhuber, widow çözümünü yalnızca acil bir önlem olarak görüyordu. NJG 1, şehri savunmak için gece savaş pilotları tarafından iddia edilen toplam 12 uçaktan sadece üçünü vurdu <i id="mwAjY">Nachtjagdgeschwader</i> 3 gerisini aldı. August Geiger iki iddia etti [Geiger, Eylül 1943'te Braham'ın bir diğer önemli kurbanı oldu].

Ağustos (Tame Boar) taktikleri bazı etki için kullanıldı. Viktor von Loßberg'in fikri, deneysel SN-2 radarı ile donatılmış gece savaşçılarının Y-kontrol sistemleriyle işbirliği yapmaları ve onları bombardıman akımına "savurmaları" idi. Oraya vardıklarında, gece savaşçılarına, diğer gece savaşçılarını çekmek için yön bulma sinyalleri göndermeleri emredildi. Yarı güdümlü olmasa da, radar operatörleri ve gece savaşçısı komutanlığı Ağustos ayında başarılı bir şekilde operasyonlar üzerinde bir miktar kontrol elde etti; 250 uçağın tüm cephelerde vurulduğu iddia edildi. Başarı, Ağustos ayında sadece 28 ucak yerine geçen gece savaşçısı kolunda öldürülen 40 uçak kaybıyla dengelendi. Ay boyunca 61 çift motorlu gece savaşçısı kaybedildi, ancak sadece 59'u değiştirildi. Bir Alman tarihçinin belirttiği gibi, Ekim ayından itibaren sık sık Sivrisinek davetsiz misafir operasyonlarının ortaya çıkması "Orta Almanya'da hiçbir havaalanı güvenli değildi algısına sebep oldu." NJG 1 Ağustos'ta USAAF'a karşı günışığı operasyonlarına girdi. Kanadın unsurları, Schweinfurt-Regensburg görevi sırasında Sekizinci Hava Kuvvetlerini bir miktar başarıyla devreye soktu. II./NJG'den 15 mürettebat savaştı ve yedi adet B-17 Uçan Kale bombardıman uçağı dusurduler ancak tüm Bf'ler hasar gördü. Yakalamada 110'lar gönderildi. Dört Bf 110'lar, geri dönüş ateşi ve ABD 56. Savaşçı Grubunun P-47 Thunderbolts ile karşılaşmasıyla düşürüldü. Sadece bu operasyonda 21 gece savaşçısı imha edildi ve o gece Peenemünde operasyonundan çıkarıldı. NJG 1 Ocak 1944'ün sonuna kadar USAAF ağır bombardıman uçaklarıyla çarpışmaya zorlandı; IV./NJG olsa da 1, 4 Şubat'ta müdahale etti.

5 Ekim 1943'te NJG1 NJG 2 Hollanda, Belçika ve Ruhr'u kapsayan Jadgdivisionu oluşturdu. Corona ve Mandrel Operasyonu, Ekim ayında Kassel'e düzenlenen saldırıda gece savaşçılarının kafasını daha da karıştırdı; savunma için her şey yanlış olduğunda. Naxos radar dedektörü donanımlı bir gece savaşçısı, rota değişikliğini fark etti ve 180 gece savaşçısını Kassel'e getirerek 39 bombardıman uçağını yok etti. NJG 1 sadece dört tane düşürdü.

1943 Kasım'ında Arthur Harris, Alman başkentinin yıkılmasının, Fransa'nın planlanan amfibi işgali olan Overlord Operasyonu olmadan savaşı sona erdireceği inancıyla " Berlin Savaşına başladı. Savaş, Mart 1944'te Alman gece savaş kuvvetlerinin savunma zaferiyle sona erecekti.

Scharege Musik tanıtımı dikkate değer bir gelişme oldu, NJG 2 'de öncülük etti artık NJG1'de kullanılıyordu Tarihin önde gelen gece savaşçısı Schnaufer, yukarı doğru ateş eden top (lar) ı kullanarak 20 ila 30 bombardıman uçağı iddia ettiğini tahmin ediyordu. Schnaufer'e göre, daha az deneyimli mürettebatın çoğu, silah sistemini geleneksel öne bakan silahlara tercih etti. Saldırı yöntemi hala tehlikeliydi, çünkü İngiliz bombardıman uçakları ağır yakıt ve patlayıcı yükler taşıyordu. Bir gece savaş pilotu, tehlikeden uzaklaşmak için şiddetli bir kaçış yapmadan önce bombardıman uçağına aşağıdan yaklaşabilir ve yakıt tanklarına ve motorlara ateş edebilir. Yaklaşım, İngiliz bombardıman uçaklarının top kulesi taşımaması nedeniyle mümkündü. Schoenert, Kammhuber'e bir Dornier 217 'ye dikey atış topu takılmasını önerdi. 1941 ortalarında çünkü Becker'in taktikleri ortalama bir pilot için çok karmaşıktı ve alttan saldırmak daha kolaydı, ancak komutanı Streib ve Lent'ten gelen raporların ardından bu öneriyi reddetti. Kammhuber, bir yıl sonra Schoenert'in Do ile yapılan testlerin ardından kendisine tekrar dilekçe verdiğinde bu öneriyi kabul etti.

Savaşın ortasında I./NJG 1 kayıp grup komutanı Meurer - 65 iddia ile - Ocak 1944'te savaşın en yüksek puanlı üçüncü gece savaşçısı. Schräge Musik silahını, patlayan ve Meurer'i götüren bir İngiliz bombardıman uçağına çok yakında iken vuruldu ve öldü. Mart 1944'te bir başka savaş lideri Egmont Prinz zur Lippe-Weißenfeld 12. günde öldürüldü. Sonraki haftalarda Bombardıman Komutanlığı, tarafsız İsviçre üzerinden geri dönmelerine izin vererek güneybatı Almanya'yı ana operasyon alanı olarak seçti. II. ve III./NJG 1'den Fransa'ya. III./NJG 1, 20 Nisan'dan itibaren Laon'da işletildi. Fransa üzerindeki gece savaş operasyonları Luftwaffe için maliyetli oldu. Bombardıman Komutanlığı mehtaplı gecelerde uçtu ve güçlü Spifire savaşçısı desteği sağlandı. pilotlar bombardıman uçağı akışlarına pek geçemedi.

23/24 Mart 1944'te Harris, Berlin'e son saldırısından yaklaşık beş hafta sonra on altıncı ve son saldırıya izin verdi; 21 Mart'ta 811 bombardıman uçağı yola çıktı ve 147'si Fransa'daki Le Havre'ye yönlendirme baskınları düzenledi. No. 105 Filo RAF, Twente, Venlo ve Sint Truinden'e 12 Spitfire gönderdi. Yol bulucu operasyonlarında 17 Spitfire daha gönderildi. NJG 2 ve 3, Sylt yakınlarındaki transit rotaları boyunca durdurma planlarını yapacaklardı. NJG 5 ve NJG 6, Baltık sahili ve Berlin ve hedef bölge yakınındaki operasyonlar için düzenlendi. NJG 4 ve 1, görünüşe göre geri dönen bombardıman uçaklarına karşı eylem için ayrılmıştı. Saptırmaların çok az etkisi oldu. NJG 1, 2 ve 3, bütün gece bombardıman akışı rotası boyunca hareket etti. Kaybolduğu bildirilen 72 uçaktan 45'i uçaksavar ateşi ile vurulmuştu 18'i gece savaşçıları tarafından vuruldu ve dokuzu bilinmeyen nedenlerle kaybedildi. Berlin Muharebesi, Bombardıman komutanlığının 497 uçağına mal oldu ve 72 tanesi İngiltere'de düştü. Hasarlı uçaklar dahil toplam kayıp 1,128 bombardıman uçağı oldu. 256 gece savaşçısı kaybedildi.