Myrtle Bachelder

Myrtle Bachelder tam adıyla Myrtle Claire Bachelder (13 Mart 1908, Orange - 22 Mayıs 1997, Chicago), Amerikalı kimyager, akademisyen, bilim insanı ve asker. Manhattan atom bombası projesi'ndeki gizli çalışmaları ve metal kimyasındaki tekniklerin geliştirilmesi ile tanınmaktadır.

Myrtle C. Bachelder 13 Mart 1908 tarihinde ABD'nin Massachusetts eyaletinin Orange şehrinde doğdu. 1930'da Middlebury College'dan lisans derecesi aldı ve South Hadley Falls'da bir lisede fen bilgisi öğretmeni ve atletizm koçu olarak çalışmaya başladı. 1939 yılında Boston Üniversitesi'nden yüksek lisans derecesini aldı.

Bachelder II. Dünya Savaşı sırasında, Kasım 1942'de Massachusetts'teki Springfield karargahında Kadın Ordusu Kolordusu'na (WAC) katıldı. Amerika Birleşik Devletleri'nin birkaç eyaletindeki askeri üstte eğitim aldıktan sonra, Birleşik Devletler Ordusu Mühendisler Birliği'ne bağlı 'D' WAC Müfrezesine tayin edildi. Gizli görevi, Des Moines'ten Fort Sill'e ve oradan da Santa Fe'ye konuşlanmış WAC'den 15-20 kadından oluşan bir grubu yönetmekti. Bachelder ve emrindeki kadınlar 21 Ekim 1943'te New Mexico eyaletinin Los Alamos şehrine ulaştı.

"Manhattan", kendisini atom silahı geliştirmeye adamış özel askeri bölümün kod adıydı. Los Alamos çölündeki gizli laboratuvarda, Bachelder uranyum izotoplarının spektroskopisinin analizinden sorumluydu. Uranyum-235 izotopunun fisil yapıda olmasına karşın, uranyum-238 izotopunun bölünebilir olmaması Bachelder'ın projedeki rolünü önemli kılıyordu. Görevi, kritik altı malzemenin saflığını ve dolayısıyla dünyanın ilk atom bombalarının nükleer patlamasını sağlamaktı. Bu metodlar, 16 Temmuz 1945'teki Trinity Nükleer Denemesi için kullanılan atom bombasının yapımında kullanıldı. Bombanın hazırlanmasında bölünebilir malzeme olan plütonyum-239 kullanıldı. Japonya'nın Hiroşima kentini 6 Ağustos 1945'te yok eden "Little Boy" kod adlı uranyum silahı ve 9 Ağustos 1945'te Japonya'nın Nagasaki kentini yok ederek Japonya'nın teslim olmasına yol açan plütonyum bombası için benzer yöntemler kullanıldı.

Bachelder, atom bombasının geliştirilmesindeki ve ardından Japon İmparatorluğu'na karşı nükleer silahlarının kullanılmasındaki rolünün, II. Dünya Savaşı'nı sona erdirmek ve daha sonra Japonya tarafından Amerika Birleşik Devletleri topraklarında karşı bir saldırıyı ve daha büyük can kaybını önlemek için haklı olduğuna inandı. Nükleer silahların kontrolünden yana olmasına rağmen, 1970'lerde başlayan Stratejik Silahların Sınırlandırılması Görüşmelerini destekledi.

İkinci Dünya Savaşı'nın sonuçları aynı zamanda nükleer enerjinin barış zamanındaki potansiyelinin araştırılmaya başlandığı yeni bir "Atom Çağı" nın doğuşunu başlattı. Bachelder, Geçici Komite tarafından önerilen ve nükleer araştırma üzerinde askerî kontrolü sağlayacak olan bir kongre tasarısı olan Ekim 1945 tarihli May-Johnson Yasası'na karşı çıkan bilim insanları arasında yer aldı. Tasarı Amerika Birleşik Devletleri Kongresi'nde reddedildi ve McMahon Atom Enerjisi Yasası ile değiştirildi. Ocak 1947'de, yeni kurulan Atom Enerjisi Komisyonu, daha önce gizli olan 270 belgenin sınıflandırmasının kaldırılmasını onayladı. Bunlar, Bachelder tarafından savaş sırasında yapılan X-radyasyonu ve uranyum cevherlerinin saflaştırılmasıyla ilgili keşifleri içeriyordu. Aynı zamanda, Bachelder'ın bilimde bir kadın olarak başarılarının nadirliği ve önemi de teyit edildi.

Bachelder; ordudan ayrıldıktan sonra, kendi kendini besleyen ilk nükleer reaksiyonun 1942'de elde edildiği Chicago Üniversitesi'nde profesör olarak akademik kadroya dahil edildi. Nobel Fizik Ödülü sahibi James Franck, Manhattan Projesi'nin ilk aşamalarında Metalurji Laboratuvarı'nın Kimya Bölümü Direktörü olarak görev yapmıştı. Bachelder, Üniversite Enstitüsü'nün Metal Çalışmaları Bölümü'ne (1967'de James Franck Enstitüsü olarak yeniden adlandırıldı) katıldı ve metalokimya alanında araştırmalar yaptı. Bachelder, diğer başarıların yanı sıra, nadir elementler tellür ve indiyum'un saflaştırılması için yöntemler geliştirdi. Ege Denizi'ndeki batık gemilerde bulunan pirinç topların kimyasal bileşimini belirlemesi, geniş bilimsel uzmanlığının diğer yönü olan denizcilik arkeolojisi alanında katkı sağladı. Bachelder ayrıca astrokimya'ya da katkılarda bulundu ve NASA'nın 1969'dan 1972'ye kadar Apollo Projesi kapsamında Ay'ın yüzeyinden toplanan Ay kayalarının kimyasının analiz edilmesi sürecinde yer aldı.

Bachelder, 1973'te Franck Enstitüsü'nden emekli oldu ve daha sonra Amerikan Emekli Kişiler Derneği'nin (AARP) bir üyesi oldu. 22 Mayıs 1997'de Illinois eyaletinin Chicago şehrinde 89 yaşında hayatını kaybetti.