Perikardit

Perikardit, perikardın (kalbi çevreleyen fibroseröz kese) iltihaplanmasıdır . Semptomlar tipik olarak omuzlarda, boyunda veya sırtta da hissedilebilen ani başlayan keskin göğüs ağrısını içerir. Ağrı, tipik olarak otururken daha az şiddetli ve uzanırken veya derin nefes alırken daha şiddetlidir. Perikarditin diğer semptomları arasında ateş, halsizlik, kalp çarpıntısı ve nefes darlığı sayılabilir. Semptomların başlangıcı bazen ani olmaktan çok kademeli olabilir.

Perikarditin nedeni genellikle bilinmemektedir, ancak çoğunlukla viral enfeksiyondan kaynaklandığına inanılmaktadır. Diğer nedenler arasında tüberküloz, üremik perikardit, kalp krizi, kanser, otoimmün bozukluklar ve göğüs travması gibi bakteriyel enfeksiyonlar bulunur. Teşhis göğüs ağrısı, perikardiyal sürtünme, spesifik elektrokardiyogram (EKG) değişiklikleri ve kalp çevresinde sıvı birikmesine (efüzyon) dayanır. Kalp krizi, perikardite benzer semptomlara neden olabilir.

Çoğu durumda tedavi, NSAİİ'ler ve muhtemelen anti-inflamatuar ilaç kolşisin ile yapılır. Bunlar uygun değilse kortikosteroidler kullanılabilir. Semptomlar genellikle birkaç gün ila birkaç hafta içinde düzelir, ancak bazen aylar sürebilir. Komplikasyonlar arasında kalp tamponadı, miyokardit ve konstriktif perikardit yer alabilir. Perikardit, göğüs ağrısının nadir görülen bir nedenidir. Her 10.000 kişiden yaklaşık 3 kişide görülmektedir. En sık 20-50 yaş arası erkeklerde görülmektedir. Perikardit olanların %30'una kadarında birden fazla kısımda gözlenmektedir.

Trapezius sırtına (sırtta kürek kemiğinin alt kısmı) radyasyonla birlikte substernal veya sol prekordiyal plöritik göğüs ağrısı, perikarditin karakteristik ağrısıdır. Ağrı genellikle oturarak veya öne doğru eğilerek hafifler ve uzanarak (hem yaslanmış hem de sırtüstü pozisyonlarda) veya nefes alarak kötüleşir. Bu ağrı anjina pektorise benzeyebilir ama kalp krizi ağrısının genellikle sabitken perikardit ağrısının vücut pozisyonuna göre değişmesi yönünden farklılık gösterir. Diğer perikardit semptomları arasında kuru öksürük, ateş, yorgunluk ve anksiyete yer almaktadır.

Perikarditin klasik bulgusu, genellikle sol alt sternal sınırda olmak üzere kardiyovasküler muayenede stetoskopla duyulan sürtünme sesidir. Diğer fiziksel belirtiler arasında hastanın sıkıntılı olması, pozisyonel göğüs ağrısı, aşırı terleme; Pulsus paradoksusa neden olan perikardiyal tamponad şeklinde kalp yetmezliği olasılığı ve Beck'in üçlüsü (azalmış kalp debisine bağlı düşük kan basıncı, boğuk kalp sesleri ve juguler vende şişkinlik üçlüsü) yer almaktadır.

Perikardit, perikardiyal efüzyona ve sonunda kardiyak tamponada ilerleyebilir. Bu, klasik perikardit belirtilerini yaşayan, ancak daha sonra rahatlama belirtileri gösteren ve pulsus paradoksu (nefes alma üzerine sistolik kan basıncında en az 10 mmHg azalma), düşük kan basıncı (azalmış kardiyak indeks nedeniyle), (sağ taraftaki kalp yetmezliği ve aşırı sıvı yüklenmesinden juguler ven distansiyonu), oskültasyonda uzak kalp sesleri ve sıvı ile perikardiyumun daralması nedeniyle kardiyak kateterizasyondaki tüm diyastolik kan basınçlarının dengelenmesi, azalmış uyanıklık ve uyuşukluk içeren kardiyak tamponad belirtileri göstermeye devam eden kişilerde görülebilir.

Bu tür kardiyak tamponad vakalarında, EKG veya Holter monitörü daha sonra sıvı dolu perikardda kalbin titremesini gösteren elektriksel alternans gösterecek ve kapillerin yeniden dolumunun yanı sıra, kanı etkili bir şekilde pompalayamayan bir kalp tarafından vücut organlarının hipoperfüzyonu nedeniyle ciddi vasküler çöküş ve zihinsel durumda gerileme gerçekleşebilir.

Tamponad tanısı, sağ kulakçık ve sağ karıncıkta büyük bir perikardiyal efüzyon ve diyastolik kollaps göstermesi gereken transtorasik ekokardiyografi (TTE) ile doğrulanabilir. Göğüs röntgeni genellikle genişlemiş bir kalp silueti ("su şişesi" görünümü) ve berrak akciğerler gösterir. Pulmoner konjesyon tipik olarak görülmez çünkü diyastolik basınçların eşitlenmesi pulmoner kapiler basıncı perikard içi basınca (ve diğer tüm diyastolik basınçlara) sınırlar.

Gelişmiş dünyada, virüslerin vakaların yaklaşık %85'inin nedeni olduğuna inanılıyor. Gelişmekte olan dünyada tüberküloz yaygın bir nedendir, ancak gelişmiş dünyada nadirdir. Viral nedenler arasında coxsackievirus, herpesvirüs, kabakulak virüsü, HIV ve diğer virüsler bulunur.

Pnömokok ve tüberküloz perikardit, en yaygın bakteriyel formlardır. Anaerobik bakteriler de nadir görülen bir neden olabilir. Fungal (mantar kaynaklı) perikardit genellikle histoplazmoza veya bağışıklığı baskılanmış konakçılarda Aspergillus, Candida ve Coccidioides'e bağlıdır. Dünya çapında perikarditin en yaygın nedeni, tüberkülozlu bulaşıcı perikardittir.

Laboratuvar değerleri, üremik perikardit vakalarında artmış üre (BUN) veya artmış kan kreatinin gösterebilir. Bununla birlikte, genellikle laboratuvar değerleri normaldir, ancak eşzamanlı bir miyokard enfarktüsü (kalp krizi) veya kalpte büyük bir stres varsa, laboratuvar değerleri Troponin (I, T), CK-MB, Miyoglobin ve LDH gibi artmış kardiyak belirteçler gösterebilir. (laktaz dehidrojenaz izotip 1).

Tercih edilen ilk tanı testi, aVR ve V1 ve PR- hariç tüm derivasyonlarda diffüz, spesifik olmayan, konkav ("eyer şeklinde"), ST segment yükselmeleri olan 12 derivasyonlu bir elektrokardiyogram gösterebilen EKG'dir. aVR hariç herhangi bir derivasyonda segment çökmesi mümkündür; Sinüs taşikardisi ve düşük voltajlı QRS kompleksleri, subsemptomatik perikardiyal efüzyon seviyeleri varsa da görülebilir. İnce kulakçıkların kalp zarının iltihaplanma sürecinden ventriküllerden daha kolay etkilenmesi nedeniyle PR depresyonu genellikle sürecin erken safhalarında görülür.

MRI T2 ağırlıklı spin eko görüntülerinde iltihaplı perikard, yüksek sinyal yoğunluğu gösterecektir. Geç gadolinyum kontrastı, iltihaplı perikardın kontrast alımını gösterecektir. Normal perikardda herhangi bir kontrast artışı görülmez.

Viral veya idiyopatik perikarditte tedavi, aspirin veya non steroidal antiinflamatuvar ilaçlar (ibuprofen gibi) ile yapılır. Daha fazla perikardit atağı riskini azalttığı için yukarıdakilere kolşisin eklenebilir.