Serpico (film)

1970'lerin başında yozlaşmış New York Polis Teşkilatı'nda görevli dürüst bir polis memurunun gerçek hikâyesine dayanan filmin senaryosunu Peter Maas'ın 1973 yılında yazdığı aynı adlı çok satan biyografik kitabından Waldo Salt ve Norman Wexler birlikte uyarlayıp yazmışlardır. Sidney Lumet'in yönettiği filmin başrolünde Al Pacino oynamıştır. Filmin müzikleri Mikis Theodorakis'e aittir.

New York Polis teşkilatına yeni katılmış olan devriye polisi Serpico (Al Pacino) meslektaşlarının çoğunun aksine artık sıradanlaşmış olan rüşvet olayına bulaşmak istemez, hatta rüşvet çarkının büyüklüğü karşısında dehşete kapılarak amirlerine başvurur ama beklediği ilgiyi göremez, artık teşkilatta herkesi karşısına alarak yalnız kalmıştır. İnatçı çabaları bir meclis komisyonunun dikkatini çeker ve onların desteği ile yozlaşmış polisler aleyhine tanıklık yapınca artık kendi hayatını da tehlikeye atmış olur. Filmin tanıtım sloganı da zaten şöyleydi: "İş arkadaşlarının birçoğuna göre o yaşayan en tehlikeli insandı, yani dürüst bir polisti."

En iyi erkek oyuncu (Al Pacino) ve en iyi uyarlama senaryo dallarında Oscar'a aday gösterilen film Al Pacino'ya Altın Küre ve David di Donatello ödüllerini kazandırmıştı.

1976 yılında televizyon için Serpico: The Deadly Game adında bir devam filmi çekildi. 1976- 1977 yılları arasında da her biri 60'ar dakika olan 15 bölümlük aynı adlı (Serpico) bir televizyon dizisi yapıldı.

Film gerçekten yaşanmış bir olaya dayanmaktadır. Frank Serpico (Francisco Vincent Serpico, d.1936) New York Polis Teşkilatı'ndan emekli olmuş bir polis memurudur ve 1971 yılında yozlaşan teşkilattaki rüşvetçi polisler aleyhinde şahitlik yapmış ve onları mahkûm ettirmişti. Kendisine teşkilatın en yüksek nişanı olan "Şeref Madalyası" verildikten sonra 1972 yılında emekli oldu ve İsviçre'ye yerleşti. 1980'de tekrar New York'a döndü.

1973 yılında Amerikalı gazeteci ve yazar Peter Maas Serpico'nun bir biyografisini yayınladı. Kitap hemen en çok satanlar listesinin başına yerleşti ve 3 milyon adet sattı. Filmin senaryosu bu biyografi kitabından uyarlanmıştır.

Çekimlerden önce ve çekimler sırasında Franc Serpico kendisini filmde canlandıran Al Pacino ile sıklıkla bir araya geldi ve ona danışmanlık yaptı.

Al Pacino'nun bu filmdeki oyunculuğu Amerikan Film Enstitüsü (AFI)'nin "100 Yılın 100 Kahramanı ve 100 Kötü Adamı" listesinde 40. sırada yer almıştır. Ayrıca "100 Yılın 100 Alkışı: Amerika'nın En Çok İlham Veren Filmleri" listesinde de 84. sırada yer almıştır.

Al Pacino ilk çıkışını yaptığı Baba (The Godfather) (1972) filminden sonra "Serpico" ile sinemadaki yerini sağlamlaştırdı. Bir yıl sonra da Baba'nın 2. bölümününde oynayacaktır. Al Pacino tıpkı Serpico filminde olduğu gibi Baba filmindeki rolü için de Oscar'a aday gösterilmiş ama kazanamamıştı.

Serpico filmi kara film'lerin en revaçta olduğu 1940 ve 1950'lerden beri polis teşkilatındaki yozlaşma sorununa el atan ender filmlerden biri olmuştur. Aynı zamanda o yıllarda çevrilmiş olan Kanunun Kuvveti (The French Connection)(1971) ve Dirty Harry (1971) gibi cesur polisiye filmlerle de biçimsel bir sinerji yaratmıştı.

Bu filmden 2 yıl sonra 1975'te Yönetmen Sidney Lumet ve Al Pacino yine gerçek hayattan uyarlanmış bir New York hikâyesi olan Köpeklerin Günü (Dog Day Afternoon) filminde tekrar birlikte çalışma fırsatını buldular.

Serpico filminin bazı sahnelerinde görünen Al Pacino'nun taktığı ay yıldızlı kolyenin, gerçek hayatta polis memuru Frank Serpico'nun hayatını kurtaran Dr. Zeki Uygur'a yapılmış bir jest olduğu söylenmektedir.