Kur'anın Arami-Süryani dilinde okunması

The Syro-Aramaic Reading of the Koran: Kur'an Dilinin Çözülmesine Bir Katkı, Christoph Luxenberg'in "Die syro-aramäische Lesart des Koran: Ein Beitrag zur Entschlüsselung der Koransprache" (2000) adlı kitabının İngilizce baskısıdır (2007).

Kitap, yayınlandığı sırada Kuzey Amerika ve Avrupa'daki popüler basından büyük ilgi gördü, büyük ölçüde Kuran'daki Huri teriminin cennetteki güzel bakirelere değil, oradaki üzümlere atıfta bulunduğu iddiasıyla olsa gerek.

Kitabın tezi, Kur'an metninin büyük ölçüde Süryani Hristiyan ayin metinlerinden türetildiği ve birçok "anlaşılmaz" bölümün, aslına çevrilerek Suriye kaynaklı olarak yorumlandığında netleştiğini iddia ediyor. Kuran'ın dilinin Suriye-Aramice'den etkilendiğine dair bilimsel bir fikir birliği olsa da, Luxenberg'in tezi ana akım bilimsel fikir birliğinin ötesine geçiyor ve incelemelerde geniş çapta şüpheyle karşılandı.

Çalışma, nesiller boyu Klasik Arapça'yı Kuran'ın dili olarak kabul eden Müslüman ve Batılı bilim adamları tarafından yanlış anlaşıldığı tezini öne sürmektedir. Luxenberg'in analizi, yedinci yüzyıla kadar yaygın olan Suriye-Aramice dilinin, O'nun anlamlandırılmasında daha güçlü bir etimolojik temel oluşturduğunu öne sürüyor.

Erken Arapçanın özelliği, daha sonra örneğin ب, ت, ن, ي 'yi ayırt edecek sesli harf ve işaretlerden yoksun olması ve dolayısıyla yanlış telaffuza meyilli olmasıydı. Arap yazısına Noktalama ve işaretler sekizinci yüzyılın başlarında, Irak valisi Haccac ibn Yusuf'un (694-714) emriyle eklendi. .

Luxenberg, Kuran'ın "çok belirsiz ve hatta açıklanamaz bir dil içerdiğini" iddia etti. Müslüman bilginlerin bile bazı pasajların analizini zor bulduklarını ve bu pasajları açıklamaya çalışan tonlarca Kur'an tefsiri kaleme aldıklarını ifade eder. Ona göre, bu çabaların ardında, anlaşılması zor olan herhangi bir pasajın gerçek ve saf Arapça olduğu ve klasik İslami yaklaşımlarla deşifre edilebileceği varsayımı bulunuyordu. Luxenberg, Batılı akademik Kuran bilginlerini de Müslüman bilginlerin çalışmalarına çok fazla güvenerek çekingen ve taklitçi bir yaklaşım benimsemekle suçluyor.

Luxenberg, Kuran'ın orijinalinde yalnızca Arapça değil, sekizinci yüzyıl boyunca Arap yarımadasında baskın sözlü ve yazılı dil olan Süryanice bir karışım halinde yazıldığını savunuyor.

Luxenberg, bilim adamlarının eski İslami yorumları dışlayarak yalnızca en son dilbilimsel ve tarihsel yöntemleri kullanmaları gerektiğini ileri sürdü. O eğer belirli bir Kur'an kelimesi veya deyimi Arapça'da "anlamsız" görünüyorsa veya yalnızca dolambaçlı varsayımlarla anlam verilebiliyorsa, Arapça kadar Süryanice'ye de bakmanın mantıklı olduğunu iddia ediyordu.

Luxenberg ayrıca Kuran'ın daha önceki metinlere, yani Suriye'deki Hristiyan kiliselerinde kullanılan Süryanice ilahilere dayandığını ileri sürüyor ve Kur'anın bu metinleri bugün bilinen şekle uyarlayan birkaç neslin eseri olduğunu savunuyor.

En kapsamlı Arapça sözlük olan İbn <i id="mwPg">Manzur'un Lisān al-ʿArab'ında</i> (MS 1290 dolaylarında tamamlanmıştır) makul bir açıklama olup olmadığını kontrol edin (bu sözlük Taberî tefsirinden yaklaşık 400 yıl sonrasına aittir, dolayısıyla sözlüksel anlayışta makul ilerlemeler içerebilir).

Daha sonra en eski metne, (resm' (şekil) ) eklenen işaretlemelerin (sesli harfleri vb. belirten) farklı yerleşimleriyle deney yapın. Belki de resmın, pasajı anlamlandıran Arapça bir kelime verecek bir versiyonu vardır.

Arapça ifadeyi Süryanice'ye çevirin ve kelimenin tam anlamıyla Arapça'ya çevrilmiş olabilecek bir ifade için Suriye literatürünü kontrol edin; Süryanice'deki orijinal anlam, sonuçta ortaya çıkan Arapça ifadeden daha anlamlı olabilir (bu tür tercüme edilen ifadelere morfolojik calques denir).

Eski Suriye literatüründe, şu anda kayıp olan bir Arapça deyimin bir benzeri olabilecek, karşılık gelen bir deyim olup olmadığını kontrol edin.

Bir kelimenin "mantığı", "hükmü" ve "anlamlandırması", aynı kelimenin daha açık Kur'an pasajlarındaki geçişlerine bakmayı ve Kur'an'a neredeyse kelimesi kelimesine aktarılan Aramice apokrif ve litürjik metinlere bakmayı gerektiriyordu.

Luxenberg'e göre, Kur'an kelimesi Aramice bir litürjik okumalar kitabı, yani kullanım için yaratılmış ilahiler ve İncil'den alıntılar içeren bir Süryani terimi olan qeryan-a (Okuma- ders kitabı) kelimesinden ödünç alındı. Luxenberg, Theodor Nöldeke'nin " Kuran teriminin, eşanlamlı mastarın Arapça içindeki bir gelişimi değil, bu Süryanice sözcükten fu'lan türünün eş zamanlı bir özümlemesiyle bir ödünç alma olduğu" önerisini aktarır.

Genel olarak olarak Cennette müminlere hizmet edecek (Kuran 44:54, 52:20, 55:72, 56:22) beyaz gözlü bakireler olarak anlaşılan Huri kelimesi Lüksenberg'e göre beyaz üzüm veya kuru üzüm anlamına geliyor. Lüksenberg pek çok Hristiyan cennet tasvirinde O'nların bolca saf beyaz üzümler olarak tanımlandığını söylüyor. Bu, "intihar bombacılarının güzel kadınlar beklediğini ve üzüm alacağını" iddia eden Batı basınında çok fazla alay ve hakarete yol açtı.

Ahzab Suresi'nde genellikle "peygamberlerin sonuncusu" olarak tercüme edilen ifade Lüksenberg'e göre "şahit" anlamına gelir. Bu okuma ile Muhammed peygamberlerin sonuncusu değil, kendisinden önceki peygamberlerin şahidiydi.

İbrahim'in oğlunu kurban etmesiyle ilgili 37:103 ayeti "Ve ikisi de boyun eğip onu alnı üzerine yatırdığında" şeklindedir. Ama aynı Arapça resim için Arapça yerine Süryanice'yi kullanmak, cümleyi "ve onu ateşin odununa bağladı" olarak değiştirir .