Nehebkau

Nehebkau (aynı zamanda Nehebu-Kau olarak da yazılır), eski Mısır mitolojisindeki ilkel yılan tanrısıdır. Başlangıçta kötü bir ruh olarak görülmesine rağmen, daha sonra ölümden sonraki yaşamla ilişkili bir cenaze tanrısı olarak işlev görür.

Nehebkau nihayetinde güçlü, yardımsever ve koruyucu bir tanrı olarak kabul edildi. Geç mitolojide, güneş tanrısı Re'nin bir arkadaşı ve ölen Kral'ın bir görevlisi olarak tanımlanır. Güneş tanrısıyla çok yakından ilişkili olduğu için, korunmak için adı sihirli büyülerle çağrıldı. Festivali Orta ve Yeni Krallıklar boyunca geniş çapta kutlandı.

Nehebkau'nun adı - aynı zamanda Neheb-Kau ve Nhb-K3w olarak da yazılmıştır - Mısırbilimciler tarafından pek çok şekilde çevrilmiştir. Bu çeviriler şunları içerir: "Ka'yı veren"; "ruhları kontrol eden kişi"; "çiftlerin altüst olması"; "ruhların toplayıcısı"; “mal ve yiyecek tedarikçisi” ve “haysiyet bahşedicisi”.

Nehebkau, Mısır mitolojisinin “orijinal yılanıdır” ve hem eski hem de ebedi bir tanrı olduğuna inanılıyordu. Ara sıra oğlu olarak temsil edilmesine rağmen Serket, Renenutet ve Geb'in hangisinin çocuğu olduğu kesin değildir. Re ve Atum'un ibadet merkezi olan Büyük Heliopolis Tapınağı'nda yaşadığına inanılıyordu.

Nehebkau, çağdaş Mısırbilimci ve yazar Richard Wilkinson'ın şeytani kökenlerine ve yılan benzeri niteliklerine itibar ettiği oldukça güçlü bir tanrıdır. Bir efsanede yedi kobrayı yuttuktan sonra, Nehebkau hiçbir sihir, ateş veya sudan zarar görmediği söylenir. Erken bir efsanede, ateşi soluma yeteneğini gösterir. Nehebkau ilk olarak Piramit Metinlerinde öbür dünyada insan ruhlarını yiyen kötü, uzun ve dolambaçlı bir yılan olarak tanımlanır. Bu bağlamda, güneş tanrısının düşmanı olduğuna inanılıyordu ve Re'nin Nehebkau'nun birçok kıvrımından kaçmak için rüzgarla itilebilecek güneş teknelerini yaptığı söyleniyordu.

Nehebkau daha sonra diğer tehlikeli tanrılar arasında Maat Mahkemesindeki kırk iki yargıçtan biri olarak ölen ruhların masumiyetini yargılayarak onurlandırıldı. Ek olarak, oryantalist Profesör Wilhelm Max Muller, Nehebkau'nun yeraltı dünyasının kapılarını kişisel olarak koruduğunu anlatıyor.

Tabut Metinleri boyunca ve sonrasında Nehebkau, tanrılar ve insanlar tarafından arkadaş olabilecek ve hizmete girebilecek yardımsever ve yardımsever bir tanrı olarak kabul edilir. Bu dönüşümden sonra, güneş tanrısı Re'nin hizmetçisi ve ortağı olarak görünür ve ölen Kral'a ölen Kral'a yiyecek ve yardım sağladığı söylenir. Bu pozisyonda ve Re'nin ortağı olarak giderek daha güçlü ve önemli hale geldi.

Nehebkau en çok Antik Mısır sanatında, oymalarında ve heykellerinde insana benzeyen bir yılan olarak temsil edilir. Kısaca yarı insan ve yarı yılan denebilir.

Bununla birlikte, ilk metinler ve mitolojiler genellikle Nehebkau'yu uzun gövdeli ve çoklu kıvrımlı tam bir yılan olarak temsil ediyordu. Muhtemelen koruyucu niteliklerine ve güçlü doğasına atıfta bulunarak, genellikle ilahi tahtların yanlarında görünen bu biçimindedir.

Daha sonraki dönemlerde, başı ve kuyruğu yılan olan bir insan veya insan kolları veya bacakları olan bir yılan olarak yarı antropromofize bir biçimde ortaya çıktı. Bu formda muskalar, küçük heykeller ve plaketlerde , öbür dünyadaki işlevini yansıtan kolları "yiyecek ve içecek için küçük kaplar sunmak için ağza kaldırılmış" olarak görünür.

Nehebkau'nun zaman zaman iki ayrı boyunda iki başı ve kuyruğunda bir erkek figürü tarafından desteklenen üçüncü bir başı olduğu da gösterildi. Mısırbilimci Magali Massiera, iki kafanın kendi ikili iyilik ve kötülük doğasını temsil ettiğini ve aynı anda iki yönden aynı anda saldırabilme yeteneğinin bir temsili olabileceğini öne sürüyor. Heliopolis'ten bir eserde, sekiz başlı bir yılan olarak görünüyor.

Görünüşünün bu ayrıntılı açıklamaları yeraltı dünyasının koruyucuları için yaygındı. Zaman zaman Nehebkau diğer yılan iblislerinin özellikleriyle temsil edilir: çoklu kafa ve kanat gibi.

Festivalin kesin tarihi bilim adamları tarafından tartışılıyor: Toprağı sürme bayramından dokuz gün sonra, kış sezonunun ilk ayının ilk gününde veya alternatif olarak Ramesside döneminde de kutlandığı iddia ediliyor.

İnsanlar bu festivali genellikle hsjitt bitkilerini ve khersait bitkilerinden yapılan kekleri yiyerek kutlarlardı. Festival araştırmacı Sharon LaBorde tarafından kurtuluş ve yeniden doğuşu kutlayan bir şölen olduğu için aslan tanrıçası Sekhmet ile potansiyel olarak ilişkili kabul ediliyor.