1

McLaren MP4/1 (başlangıçta MP4 olarak biliniyordu), McLaren ekibi tarafından üretilen bir Formula 1 yarış aracıdır. 1981, 1982 ve 1983 sezonlarında kullanılmıştır. Artık her yerde bulunan bir konsept olan Lotus 88'den (hiç yarışmadı) sonra, tamamen karbon fiber kompozitten üretilmiş monokok bir şasi kullanan ikinci Formula 1 arabasıydı. MP4/1 ilk olarak Arjantin'de sezonun üçüncü Formula 1 Grand Prix'sinde yarıştı.

MP4, McLaren ekibi ile Ron Dennis'in Project 4 Formula 2 ekibinin birleşmesinden sonra üretilen ilk otomobildi ve ismi de "Marlboro Project 4" ifadesinin kısaltmasından oluşuyordu.

MP4'ün baş mühendisi, aracı 1979'un sonlarında çizmeye başlayan John Barnard'tı . Rolls-Royce RB211 jet motorunda karbon fiber teknolojisiyle çalışan mühendisleri gördüğü Rolls-Royce fabrikasını ziyaret ettikten sonra Barnard, bu teknolojinin potansiyelini gördü ve Ron Dennis'i bu yeni kaporta malzemesini kullanarak tamamen yeni bir arabanın tasarımını ve yapımını finanse etmeye ikna etti. Şasinin kendisi, McLaren mühendisi ve eski Hercules çırağı Steve Nichols'un tavsiyesi üzerine Salt Lake City'deki Amerikan firması Hercules Aerospace tarafından sağlanan karbon kullanılarak McLaren tarafından yapıldı. Karbon-Fiber-Kompozit (CFC) yapı, yeni sertlik seviyeleri ve sürücü koruması ile Formula 1'de araba tasarımında hızla devrim yarattı. Dennis ve Barnard, bu şasi yapımı yönteminin iddialılığı nedeniyle birçok İngiliz firması tarafından reddedildikten sonra Nichols'un tavsiyesine uydu. Aylar içinde ve izleyen yıllarda karbon fiber, McLaren'in tüm rakipleri tarafından kullanılmaya başlandı. Araç, önceki modeller M29 ve M30 da dahil olmak üzere McLaren'in önceki tüm arabalarından çok daha gelişmişti. Tasarımı ve yapısı, öncekinden - neredeyse savaş uçağı seviyesinde, çok daha kesin bir yapıya sahipti.

1981'den 1983'ün sonlarına kadar MP4/1, 3.0 litrelik Ford - Cosworth DFV V8 motorla çalıştırıldı, ancak 1983'ün sonlarında ekip, Porsche tarafından üretilen 1.5 litrelik TAG V6 motorunu kullanarak turboşarja geçti.

Hem 1981 hem de 1982'de McLaren International, MP4'e güç veren bir geliştirme olan Nicholson-McLaren Cosworth DFV'nin özel kullanımından yararlandı. John Nicholson'ın Colnbrook atölyelerinde geliştirilen ve yeniden inşa edilen (McLaren ile 1970'lerin ortalarına dayanan bir anlaşma) Nicholson DFV, geleneksel bir fabrika DFV'sinden daha büyük pistonlara ve valflere sahipti ve böylece yaklaşık 11.500 RPM'ye dönerek yaklaşık 510 BHP üretebiliyordu. Ki bu güç, pilotlar John Watson ve Niki Lauda'nın 1982 sezonunda düz hat hızında fabrikasyon Ferrari ve Renault V6 ikiz turbolarıyla hemen hemen boy ölçüşebilmesini sağlıyordu. Nicholson DFV ayrıca sürtünme kayıplarını azaltmak için farklı dökümler kullandı ve ayrıca Cosworth'un şirket içi piston/biyel kolları yerine MAHLE pistonları kullandı.

Hercules Aerospace, John Watson'ın 1981 İtalya Grand Prix'sinde parçalanan arabasını elinde tutuyor ve kazanın görüntülerini izlemelerine izin verdikten sonra onu ziyaretçilere göstererek karbon fiber bir arabada hayatta kalmasının nasıl mümkün olduğunu vurguluyordu.

John Watson ve Andrea de Cesaris, Niki Lauda ile sezonunun büyük bölümünde MP4/1'i kullandılar. ve sezonlarında de Cesaris'in yerine Niki Lauda geçti. 1982'de güncellenen MP4B, Watson'ı neredeyse Dünya Şampiyonu yapıyordu, ancak Watson, 39 puanla Keke Rosberg ve Didier Pironi'nin arkasından üçüncü oldu. Ancak aynı yıl Markalar Şampiyonası'nda McLaren 69 puan toplayarak ikinci oldu.

1983 sezonu için, araç MP4/1C olarak güncellendi ve sezon, Watson'ın gridde 22. sıradan başlayıp 1. bitirdiği Long Beach'teki yarışla başladı. (Formula 1'de bir sürücünün en geriden başlayıp kazandığı yarış) ve aynı yarışta Lauda kötüleşen bir bacak krampından muzdarip olmasına rağmen 23. sıradan başladığı yarışı ikinci bitirdi. Bu araba sezonun çoğu yarışında kullanıldı, ancak Renault, Ferrari ve BMW'nin daha güçlü turbolarına karşı, modası geçmiş Cosworth V8 ile sonuçlara ulaşmak zorlaşıyordu, ancak yine de Watson Detroit Grand Prix'sinde ve Hollanda'daki son yarışta Cosworth aracını üçüncü yapmayı başardı.

1983 sezonunda McLaren, Techniques d'Avant Garde ve Porsche ile John Barnard'ın teknik özelliklerine göre inşa edilmiş turboşarjlı bir V6 motor geliştirmek için çalıştı ve MP4/1D test aracı olarak geliştirildi. Sezonun ilerleyen günlerinde Zandvoort'taki Hollanda Grand Prix'sinde Cosworth ile çalışan MP4/1C'nin yerini TAG ile çalışan MP4/1E aldı; ki bu da esasen sadece 4 yarışta yarışan bir test aracıydı. Watson'a göre 2009'da verdiği bir röportajda bunu, Lauda'nın siyasi manevralarının ardından Hollanda Grand Prix'sinde görünmeye zorlanan bir araç olarak ifade etti. Watson, McLaren takımının arkasından, Marlboro yöneticisi Aleardo Buzzi'ye (McLaren'a ana sponsorluk parasını vermekten sorumlu adam) giderek ve turbo motoru olmayan takımın rekabet edememesinden yoğun bir şekilde şikayet etti. Buzzi, McLaren'e TAG/Porsche turbo motorunu geliştirmesi için taahhüt edilen parayı alıkoydu. Bu, Dennis'i ve MP4/2'yi yeni turbo şarjlı motor için özel olarak tasarlayan tasarımcı John Barnard'ı çileden çıkardı, ancak TAG motoru için MP4/1'den "E" spesifikasyonuna yeniden tasarlamak zorunda kaldı.

MP4/1E, Porsche test sahasında ilk kez Lauda tarafından değil, Watson tarafından kullanıldı. Rekabetçiydi ama yeni motor, Lauda'nın siyasi manevraları sayesinde az gelişmişti ve diş çıkarma sorunları yaşıyordu. Bu, arabayı çok güvenilmez hale getirdi ve herhangi bir yarış kazanamadı. Ancak, bu arabanın yarışları kazanması ve hatta bitirmesi de aslında beklenmiyordu. Toplamda, MP4/1 McLaren'e 6 galibiyet, 11 diğer podyum bitişi ve toplam 131 puan getirdi.