Joaquin Sorolla

Joaquin Sorolla ya da tam adıyla Joaquin Sorolla y Bastida (d. 27 Şubat 1863 - ö. 10 Ağustos 1923), realist ve empresyonist eserler vermiş bir İspanyol ressam idi. Sorolla, portre resmi, manzara ve toplumsal ve tarihi konuların anıtsal eserlerinin resminde mükemmeldi. En tipik eserleri İspanya'nın parlak güneş ışığı ve güneşli Valensiya sahillerini insanları ve manzaraları ustaca resmetmesiyle ünlüdür.

Joaquín Sorolla 27 Şubat 1863'te Valensiya, İspanya 'da babası Joaquín Sorolla Gascón ve annesi María Concepción Bastida Prat çiftinin ilk çocukları olarak bir balıkçı mahalesinde doğdu. Kız kardeşi Concha bir yıl sonra doğdu. Ailesi fakir olan Sorolla'nın eserlerinde bu izleri görmek mümkündür. Sorolla henüz 2 yaşındayken annesi ve babasının Ağustos 1865'te muhtemelen kolera salgınından ölmesi üzerine yetim kaldı ve aralarında bir yaş fark bulunan kız kardeşi Concha ile birlikte çilingir olan amcası ve halasının bakımı altına alındılar.

Sorolla başlarda amcası tarafından ticarete yönlendirilse de ilgisini her zaman resim çekti. İlk sanat eğitimini 9 yaşında kasabasında' ve ardından Cayetano Capuz, Salustiano Asenjo'nun da aralarında bulunduğu bir dizi öğretmenle aldı.

Erken yaşlarda resme yeteneği olan Sorolla, özelikle Rafael Moleón olmak üzere Valensiyalı deniz manzara ressamlarından etkilenir. Henüz kendi resim üslubunu oluşturamaz.

1885'te Sorolla yirmi iki yaşındayken Roma, İtalya 'da daha iyi resim eğitimi almak için dört yıllık bir burs aldı ve Roma'daki İspanyol Akademisi'nin yöneticisi Francisco Pradilla örneğinde memnuniyetle karşılandı ve istikrar buldu.

1885'te Paris 'de uzun bir süre kalması modern resme ilk kez maruz kalmasını sağladı; Jules Bastien-Lepage ve Adolf von Menzel sergileri özel bir etki yaptı. Roma'ya döndüğünde José Benlliure, Emilio Sala ve José Villegas Cordero ile çalıştı.

1888'de Sorolla babasının stüdyosunda çalışırken 1879'da ilk tanıştığı fotoğrafçı Antonia Garcia’nın kızı Clotilde García del Castillo ile evlenmek için Valensiya'ya döndü ve bu evlilik sayesinde sanat camiasındaki popülerliği arttı.

1890'da Madrid'e taşındılar ve sonraki on yıl boyunca Sorolla'nın sanatçı olarak çabaları esasen salonlarda ve uluslararası alanda Madrid, Paris, Venedik, Münih, Berlin ve Chicago 'daki sergilerde sergilenmek üzere oryantalist, mitolojik, tarihi ve sosyal konuların büyük tuvallerinin üretimine odaklandı.

İlk çarpıcı başarısı Madrid'deki Ulusal Sergide altın madalya kazanan Another Marguerite (1892) ile daha sonraki ise tablosunun satın alınıp ve ardından St. Louis, Missouri 'deki Washington Üniversitesi Müzesine bağışlandığı Şikago Uluslararası Sergisi'nde birincilik ödülüdür. Kısa sürede ünlendi ve modern İspanyol resim okulunun kabul edilen başı oldu.

"Balıkdan Dönüş" (1894) adlı resmi Paris Salon 'da çok beğenildi ve Musée du Luxembourg için devlet tarafından satın alındı. Bu olgunluk eserinin yönünü gösteriyordu.

Sorallo 1895 yılında “Ve hala balıkların pahalı olduğunu söylüyorlar!” tablosuyla altın madalya kazandı ve İspanyol devleti tarafından satın alındı. Sahne, iki balıkçının yardım ettiği, genç balıkçıyı tasvir ediyor. Teknenin içinde yaralı halde olduğu anlaşılan genç balıkçıya, yaşlıca olsan soldaki balıkçı bir bez yardımıyla tampon uyguluyor. Bu eseriyle luminist tarzdan uzaklaşan Joaquin ışık ve gölge kontrastlarını korumuştur.

Sorolla, 1897'de sanat ve bilimi birbirine bağlayan iki şaheser resim yaptı: "Dr. Simarro'nun mikroskopta portresi" ve "Bir Araştırma". Bu resimler o yıl Madrid'de düzenlenen Ulusal Güzel Sanatlar Sergisinde sunuldu ve Sorolla Onur ödülü'nü kazandı. Burada, arkadaşı Simarro'u bilgeliğini araştıran bir bilim insanı olarak tanıtır ve ayrıca resim pencereden parlayan zayıf bozkır öğleden sonrasının ışığıyla tezat oluşturan gaz brülörünün yapay kırmızımsı-sarı ışığının ürettiği aydınlık atmosferi yakalayan laboratuvarın iç ortamını yeniden yaratan natüralizmin zaferidir. Bu resimler bu türün en seçkin dünya resimleri arasında yer alır.

Sorolla'nın kariyerinde daha da büyük bir dönüm noktası, halkın gözü önünde son derece büyük bir tuval olan Üzücü Miras (1899, sağda görülüyor) resmi ve sergisiyle işaretlendi. Konu, bir keşiş gözetiminde Valensiya'da denizde yıkanan sakat çocukların tasviriydi. Belki de başlığın ima ettiği kalıtsal sifiliz mağdurlarıdır. Campos, birkaç yıl önce Valensiya'yı vuran çocuk felci salgınının muhtemelen resim tarihinde ilk kez, etkilenen iki çocuğun görüntüsü aracılığıyla mevcut olduğunu öne sürdü. Resim Sorolla'ya en büyük resmi ününü, Grand Prix'i ve 1900'de Paris'teki Evrensel Sergide bir onur madalyası ve 1901'de Madrid'deki Ulusal Sergide onur madalyası kazandırdı.

Üzücü Miras için bir dizi hazırlayıcı yağlı boya tablo eskizleri büyük parlaklık ve cesaretle yapıldı ve parıldayan ışığın ve ustalıkla kullanılan ortamın resme olan ilgiyi artıracağını öngördü. Sorolla bu eskizleri yeterince düşündü ve birisini John Singer Sargent 'a, diğerini de William Merritt Chase 'e olmak üzere ikisini de Amerikalı sanatçılara hediye olarak sundu. Bu resimden sonra Sorolla asla böyle açık bir toplumsal bilinç temasına geri dönmedi.

1900 Paris Evrensel Sergisi'ndeki sergi ona bir onur madalyası ve Legion of Honor Şövalyesi adaylığını kazandırdı; önündeki birkaç yıl içinde Sorolla, Paris Güzel Sanatlar Akademileri üyesi, Lizbon ve Valensiya ve Valensiya'nın favori oğlu olarak onurlandırıldı.

1906'da Paris'te Galeries Georges Petit 'de yapıtlarından oluşan özel bir sergi - figür konuları, manzaralar ve portreler - daha önceki tüm başarılarını gölgede bıraktı ve Legion of Honor'un Subayı olarak atanmasına yol açtı. Gösteri, eleştirmenleri hayrete düşüren ve finansal bir zafer olan üretkenlikte yaklaşık 500 eser, ilk tabloların yanı sıra son zamanlarda güneşle kaplı sahil sahneleri, manzaraları ve portreleri içeriyordu. Almanya ve Londra 'da daha sonraki büyük ölçekli sergiler daha fazla kısıtlama ile karşılanırken, 1908'de İngiltere'de Sorolla onu New York'taki Amerika Hispanik Topluluğu 'nun üyesi yapan Archer Milton Huntington ile karşılaştı ve onu 1909'da orada resimlerini sergilemeye davet etti. Sergi, 195'i satılan 356 resimden oluşuyordu. Sorolla Amerika'da beş ay geçirdi ve yirmiden fazla portre yaptı.

Resmi portre Sorolla'nın tercihi türü olmasa da, yaratıcı iştahını kısıtlama eğilimi gösterdiği ve konularına ilgisizliğini yansıttığı için portre komisyonlarının kabulü karlı oldu ve ailesinin tasviri karşı konulamazdı.

Ressam, karısını ve çocuklarını ön planda gruplandıran Las Meninas 'a atıfta bulunarak, Velázquez' in etkisi bazen, "Ailem" (1901) 'de olduğu gibi en üst düzeydeydi. işte, uzak bir aynada. diğer zamanlarda arkadaşı John Singer Sargent ile rekabet etme arzusu, "Bayan Ira Nelson Morris ve çocuklarının portresi" (1911) 'de olduğu gibi belirgindi. A series of portraits produced in the United States in 1909, commissioned through the Hispanic Society of America, was capped by the Portrait of Mr. Taft, President of the United States, This portrait, which was painted at the White House, is on permanent display at the Taft Museum of Art in Cincinnati, Ohio.

Amerikalı sanatçı, abartılı çiçeklerle çevrili Long Island bahçesinde şövale başında oturarak poz verdi. Kibir en yüksek noktasına, geleneksel portre fikrinin yerini, kalın renk geçişleriyle yapılmış bir resmin saf akıcı zevkine bıraktığı, Sorolla'nın aile sevgisi ve güneş ışığı birleştiği Karım ve Kızlarım Bahçede (1910, aşağıdaki galeriye bakın) tablosunda ulaşır.

Daha sonra Sorolla, Paris'te Archie Huntington ile tanıştı ve İspanya'da bir dizi yağlı boya tablonun yapımı için bir sözleşme imzaladı. Manhattan'daki Hispanic Society of America binasına bugüne kadar yerleştirilen bu 14 muhteşem duvar resminin yüksekliği 12 den 14 fite ve uzunluğu 227 fit arasında değişir. Kariyerinin en büyük komisyonu, Sorolla'nın hayatının sonraki yıllarına egemen olacaktı.

Huntington, İspanya'nın tarihini tasvir eden bir çalışma tasavvur etmişti ancak ressam daha az özel olan İspanya'nın Vizyonunu tercih etti ve sonunda İber Yarımadası 'nın bölgelerinin temsilini seçti ve ona "İspanya Eyaletleri" dedi. Tuvallerin enginliğine rağmen Sorolla biri hariç hepsini boyadı ve her mekanda yerel kostümlerle poz veren resim modelleriyle tabloları yapmak için Navarre, Aragon, Katalonya, Valensiya, Elche, Sevilla, Endülüs, Extremadura, Galiçya, Guipuzcoa, Kastilya, Leon ve Ayamonte 'ye gitti. Her duvar resmi, bölgenin peyzaj ve kültürünü emekçilerden ve yerel halktan oluşan panoramalarıyla kutladı. 1917'de kendi itirafına göre bitkin düşmüştü.

Sorolla 1920'de Madrid'deki bahçesinde bir portre çizerken felç geçirdi. Üç yıldan fazla bir süredir felçli olarak yattı ve 10 Ağustos 1923'te öldü. İspanya, Valensiya mezarlığına gömüldü.

Hispanic Society of America 'da "İspanya Eyaletleri" ni barındıran Sorolla Odası 1926'da halka açıldı. Oda 2008 yılında tadilat nedeniyle kapandı ve duvar resimleri ilk kez İspanya'daki müzeleri gezdi. Sorolla Odası, duvar resimleri kalıcı olarak sergilenerek 2010 yılında yeniden açıldı.

Sorolla'nın Alberto Pla y Rubio ve Julio Romero de Torres gibi diğer bazı İspanyol ressamları üzerindeki etkisi, "sorollista" olarak tanımlanacak kadar dikkat çekmiştir.

Ölümünden sonra, Sorolla'nın dul eşi Clotilde García del Castillo, resimlerinin çoğunu İspanyol halkına bıraktı. Resimler sonunda sanatçının Madrid'deki evi olan Museo Sorolla olarak bilinen koleksiyonu oluşturdu. Müze 1932'de açıldı.

Sorolla'nın çalışmaları İspanya, Avrupa, Amerika'daki müzelerde ve Avrupa ve Amerika'daki birçok özel koleksiyonda temsil edilmektedir. 1933'te J. Paul Getty, Sorolla tarafından yapılan on Empresyonist plaj sahnesi satın aldı ve bunların birçoğu şu anda J. Paul Getty Müzesi 'ndedir.

1960 yılında, Manuel Domínguez tarafından yazılan ve yönetilen kısa bir belgesel olan "Sorolla, el pintor de la luz" Cannes Film Festivali 'nde gösterildi.

2007'de [[[Petit Palais]] [[[Petit Palais]] Paris te, benzer şekilde empresyonistten etkilenmiş bir tarzda resim yapan John Singer Sargent ile birlikte sergilenmiştir. 2009'da Madrid 'deki Prado' da çalışmalarının özel bir sergisi vardı ve 2010'da sergi Curitiba, Brezilya Oscar Niemeyer Museum 'u ziyaret etti.]].

5 Aralık 2011'den 10 Mart 2012'ye kadar Sorolla'nın birçok eseri New York'taki Kraliçe Sofía İspanyol Enstitüsü 'nde sergilendi. Bu sergi, Sorolla'nın "İspanya Vizyonu" için sekiz yıllık araştırması sırasında kullanılan parçaları içeriyordu.Sorolla ve Amerika başlıklı bir sergi, Sorolla'nın yirminci yüzyılın başlarında ABD ile olan benzersiz ilişkisini araştırdı. Sergi Dallas'taki SMU'da Meadows Museum 'da açıldı (13 Aralık 2013  - 19 Nisan 2014). Oradan San Diego Sanat Müzesi 'ne (30 Mayıs  - 26 Ağustos 2014) ve ardından Madrid'deki Fundación MAPFRE' ye (23 Eylül 2014  - 11 Ocak 2015) gitti.

Fortuny’nin Oryantalist etkileri Sorolla’nın "Faslı ve portakallar"'' isimli tablosunda izlenir. İtalya’da ikamet ettiği sürede Paris’e seyahat eden Sorolla burada Alman sanatçı Adolf Menzel ile de tanışır.