Albert Gould

Sir Albert John Gould, VD (12 Şubat 1847 - 27 Temmuz 1936), Avustralya Senatosu'nun ikinci başkanı olarak görev yapan Avustralyalı bir politikacı ve avukattı.

Siyasete girmeden önce bir avukat, iş adamı ve yurttaş asker olan Gould, 1882'den 1898'e kadar Yeni Güney Galler Yasama Meclisi üyesiydi ve bu süre zarfında iki Serbest Ticaret hükûmetinde Adalet Bakanı olarak görev yaptı. Daha sonra 1899'dan 1901'e kadar Avustralya Senatosu'na seçilinceye kadar Yeni Güney Galler Yasama Konseyi'nde iki yıl görev yaptı. Gould'un parlamento prosedürüne olan ilgisi, ilgili daimi komiteye dahil olduğunu gördü ve 1907'de Senato'nun ikinci Başkanı olarak itirazsız seçildi. Onun görev süresi, selefinden daha gelenekçi ve Anglofil olarak hatırlanıyor.

Liberal hükûmetin yenilgisinin ardından 1910'da İşçi Partisi adayı tarafından mağlup edilen Gould, Milliyetçi Parti tarafından yeniden onaylanmadığı için emekli oluncaya kadar, 1917'ye kadar parlamentoda arka serseri olarak kaldı. Uzun emekliliği boyunca cemaat ve din işlerinde aktif rol aldı.

Gould, avukat John Morton Gould ve eşi Anne'nin (Evlilik öncesi soyadı Livingstone) oğlu olarak Sidney'de doğdu. William Woolls'un Parramatta'daki okuluna gitti ve bir derece almamasına rağmen Sydney Üniversitesi'nde hukuk okumaya devam etti. Yazılarını babasıyla birlikte sundu ve Aralık 1870'te baroya kabul edildi. Daha sonra bir Sydney hukuk firması için Singleton'da çalıştı. Gould ayrıca, Great Cobar Copper Mining sendikasına dahil olarak ve Electric Light and Power Supply Company, City Bank of Sydney ve Oriental Timber Corporation'da yönetici olarak hizmet vererek önemli ticari çıkarlar geliştirdi. 12 Eylül 1872'de, Batı Maitland'daki St Paul's Church of England'da Jeanette Jessie Maitland ile evlendi.

Gould, aynı zamanda, New South Wales gönüllü kuvvetlerinin Batı Maitland şirketine gönüllü olarak katılan bir vatandaş askerdi. Daha sonra Singleton Company'nin komutasını aldı ve 1886'da bir binbaşı oldu. Daha sonra uzun süreli hizmet için Gönüllü Memurlar Nişanı aldı; alaydan 1902'de yarbay olarak emekli olacaktı.

1882'de Gould, Patrick's Plains'in (1894'te Singleton olarak yeniden adlandırıldı) üyesi olarak Yeni Güney Galler Yasama Meclisi'ne seçildi. Başlangıçta Henry Parkes ve John Robertson'la ilişkili bir koalisyonun rakibi, daha sonra 1885'te Robertson'un hükûmetini destekledi. 1887'ye gelindiğinde, kariyerini Singleton ve Sidney'deki kendi hukuk uygulamaları ile destekliyordu ve o yıl New South Wales'de parti sistemi ortaya çıktığında Serbest Tüccar olarak tanımlandı. 1889'da Parkes yönetiminde Adalet Bakanı olarak atandı ve 1891'e kadar görev yaptı; 1894'ten 1898'e kadar George Reid yönetimindeki görevini yeniden sürdürdü. Bakanlığının ilk döneminde, mahkemeye daha iyi bir yerleşme talepleri ve iki tanığa hakaretten dolayı itiraz edilen ceza nedeniyle Baş Yargıç Sir Frederick Darley ile bir anlaşmazlığa karıştı. Başbakanı utandırmasına rağmen, devlet kariyeri boyunca Parkes ile yakın kaldı ve daha sonraki yıllarda sık sık anısına konuşmalar yaptı.

Gould'un adalet bakanı olarak kariyeri, yasanın pekiştirilmesi, ruhsat verme yasalarının sıkılaştırılması ve polis mahkemelerine ilişkin reformlarla damgasını vurdu. Bir Federasyon destekçisi, yine de, New South Wales'i yeterli tanınmadan mahrum bıraktığına inandığı 1898 yasasına karşı çıktı. O yılki seçimde mağlup oldu, ancak 1899'da Başbakan Reid'in Federasyon referandumu için yasanın kabul edilmesini sağlayan Yasama Konseyi'ne on iki atamasından biriydi.

Federasyonun ardından, Gould, Mart 1901'de Senato'nun Serbest Tüccar olduğu ilk federal seçimlere itiraz etti. Altı mevkiinin üçüncüsünde seçilerek altı yıllık bir dönem sağladı. İlk konuşması büyük ölçüde serbest ticarete olan tutkulu desteğine adanmıştı ve senatör olarak ilk yıllarında ademi merkeziyetçiliği destekledi ve federal bir başkent kurma tekliflerine karşı çıktı. Beyaz Avustralya politikasının bir destekçisi olarak, düzenlemenin geçici olduğu varsayımı bu konudaki pragmatizmini sağlasa da, Queensland'deki Kanaka işçiliğiyle ilgili endişelerini dile getirdi. Gould, aynı zamanda, "hükümet ilkelerinde bizden çok daha deneyimli adamların olduğu" İmparatorluğa zorunlu askerlik getirilmesini destekleyerek ve sadakati sürdürerek savunma meselelerinde de yer aldı. 1906 seçimlerinde, Gould kolayca ilk pozisyonda yeniden seçildi ve o zamana kadar herhangi bir senatör için en büyük oyu kazandı.

1901'den itibaren Gould, Senato prosedürüne olan ilgisini sürdürdü ve 1901'deki atanmasından 1907'ye kadar daimi emirler komitesinin bir üyesiydi. Senato davalarının açılmasını dua ile desteklemiş ve İngiliz Avam Kamarası'nın sabit emirlerine sık sık atıfta bulunmuştur. 1904'te Senato Başkanlığı'na itiraz etti, ancak görevdeki Sir Richard Baker tarafından mağlup edildi.

Baker'ın emekli olması üzerine Gould, 20 Şubat 1907'de oybirliğiyle Cumhurbaşkanı seçildi. Senatoyu eyaletlerin çıkarlarından ve parti siyasetinden uzak tutmaya çalıştı ve kararları parlamento dışı dil ve alaka odaklıydı. 1908'de Knight Bachelor olarak atanan Gould, İngiliz etkisine bağlılığı açısından selefinden farklıydı. 1910'da Fisher İşçi Hükûmeti'nin seçilmesiyle Gould, başkanlık için Harry Turley tarafından yenildi.

Askerlik için verdiği desteğe rağmen Gould, yeni Milliyetçi Parti tarafından 1917 seçimlerine itiraz etmek için onaylanmadı. Derinden rahatsız olan Gould, yine de bağımsız olarak aday olmak yerine emekli olmayı seçti ve Milliyetçi oyları böldü.

Gould, emekliliğinde toplum katılımına devam etti. Royal Prince Alfred Hastanesi ve Royal Alexandra Çocuk Hastanesi'nin direktörü, aynı zamanda İngiltere Kilisesi'nin Sidney ve Newcastle sinodlarının bir üyesi ve şansölyesi olarak görev yaptı. 89 yaşında Rose Bay'de Temmuz 1936'da öldü; Iki oğlu ve üç kızı tarafından hayatta kaldı (karısı 1928'de öldü; bir kızı da ondan önce ölmüştü). Gould'a St Andrew Katedrali'nde bir devlet cenazesi düzenlendi ve Güney Baş Mezarlığı'na gömüldü.