SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Svalbard'ın vize politikası

Eşsiz bir şekilde, Svalbard'ın Norveç takımadaları tamamen vizesiz bölgedir. Herkes, vatandaşlığın ülkesine bakılmaksızın Svalbard'da süresiz olarak yaşayabilir ve çalışabilir. Svalbard Anlaşması, Norveç vatandaşları olarak vatandaşların eşit şartlar altında vatandaşlara bağışta bulunuyor. Antlaşması olmayan ülkelerin vatandaşlar da sınırsız olarak vizesiz olarak yaşayabilir ve çalışabilirler. Per Sefland, (2005-2009 yılları arası Svalbard'ın Valisi), "Antlaşma vatandaşları ile antlaşma dışındaki vatandaşlar arasında herhangi bir değişiklik yapmadığımız, şimdiye kadar seçilmiş bir politikadır" şeklinde konuşmuştur. "Svalbard'tan reddetme ve sınırdışı etme ile ilgili düzenlemeler" ayrım gözetmeksizin yürürlüktedir. Kişinin sınr dışı edilmesi için gerekçeler arasında destek araçlarının bulunmaması ve yasaların veya düzenlemelerin ihlali yer almaktadır.

Norveç hükûmetinin göçmenlik bölümündeki yasal birimin başında bulunan Hans-Henrik Hartmann, "Bir sığınmacı Norveç'te ikamet etmeyi reddederse, oraya varabildiği ve kendisi için ödeme yapabileceği sürece Svalbard'a yerleşebilir "şeklinde konuştu. "Geçmişte, anakara Norveç için vize verilmesini reddeden göçmenler Longyearbyen'e taşındılar, orada yedi yıl yaşadılar ve Norveç vatandaşlığına layık görüldüler." Svalbard'a mülteci gönderilmesi de önerildi. Svalbard'ın sınır tanımayan politikası, Svalbard'ı bir mülteci yerleşimi olarak kabul etmenin bir nedeni olarak görülüyor.
Tahsin Demiray

Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk ve en önemli yayıncılarından birisidir. Yeni devletin kuruluşundan sonra faaliyete geçen ilk yayınevlerinden birisi olan Türkiye Yayınevi’ni kurmuş, Harf Devrimi’nin ardından yeni alfabeyi yayımlama imtiyazını almıştır. Ülkede çocuk dergiciliğinin gelişmesinde etkili olmuştur.

Türkçü kimliği ile tanınan Demiray, 1950’den sonra Türkiye Köylü Partisi’nin kurucusu olarak aktif siyasetin içinde yer almıştır. 27 Mayıs İhtilali’nden sonra Adalet Partisi (AP) kurucuları arasında yer alan siyasetçi, XII. dönem TBMM’de AP İstanbul milletvekili olarak yer almıştır.

1903 yılında İstanbul’da dünyaya geldi. 1919 yılında Kadıköy Sultanisi’ni bitirdikten sonra Millî Mücadele’ye katıldı. 1923 yılında İstanbul Muallim Mektebi'ni bitirdi. Darülfünun'un Fen Fakültesi’nde yükseköğrenim görmeye başladı; bir yandan da Bolu Lisesi ilk kısmında öğretmenlik yaptı. Fen Fakültesi’ni ikinci sınıftan terk etti .

Öğretmenlik yıllarında yayıncılıkla da ilgilendi; “Yeni Yol” ve “Resimli Mecmua” adlı dergileri çıkardı. 1925 yılında Türkiye Yayınevi’ni kurdu. Harf Devrimi’nin ardından yeni alfabeyi basma imtiyazını üstüne aldı ve Latin harfleriyle basılmış ilk “Alfabe”yi yayımladı. Yavrutürk (1936), Binbir Roman (1939), Ateş (1936), Cumhuriyet Çocuğu (1938), Çocuk Haftası (1942), Yıldız, Büyük Ateş (1960), Altın Işık (1965) gibi birçok çocuk dergisi çıkararak Türkiye’de çocuk dergiciliğinin gelişmesine katkıda bulundu. Nihal Atsız’ın, Abdullah Ziya Kozanoğlu’nun tarihi romanlarını, Kâzım Karabekir’in anılarını içeren “İstiklal Harbimiz” adlı kitabını, İsmail Hami Danişmend’in “Osmanlı Tarihi Kronolojisi”’ni yayımladı. Kendisi de Türk Kurtuluş Savaşı ve toplumsal konular hakkında çeşitli kitaplar kaleme aldı.

1950’den sonra DP'den ayrılan bir grupla birlikte Türkiye Köylü Partisi'ni kurdu, partinin genel sekreteri seçildi; genel başkanı oldu Siyasete daha sonra sırasıyla Millet Partisi ve Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi'nde devam etti. 27 Mayıs Darbesi'nden sonra ise Adalet Partisi'nin kurucuları arasında yer aldı. 1961’de XII. dönem İstanbul Milletvekilliği yaptı. Dönemini tamamlamadan istifa etti; bir süre yurtdışında kaldıktan sonra Türkiye’ye döndü. 25 Haziran 1971’de İstanbul’da hayatını kaybetti. Aşiyan Mezarlığı´nda toprağa verildi.
Adı Vasfiye

Necati Cumalı’nın “Ay Büyürken Uyuyamam” adlı kitabındaki beş öyküsünden uyarlanmış fantastik bir kadın filmidir. Filmde, yaşamı Ege kasabalarında erkekler arasında el değiştirip sürüklenerek geçen Vasfiye adlı taşralı kadının hikâyesi farklı anlatıcılar tarafından anlatılmaktadır.

Film, 1986 yılında İstanbul Sinema Günleri en iyi üç filmden birisidir (diğerleri; Züğürt Ağa ve Amansız Yol); aynı yıl 23. Antalya Film Festivali’nde En İyi Üçüncü Film seçilmiştir. Bu filmdeki “Vasfiye” rolü, Aaahh Belinda’daki “Serap” rolü ile birlikte Müjde Ar’a 23. Antalya Film Festivalinde En İyi Kadın Oyuncu ödülünü getirmiştir.
Leysan Utyaşeva

Leysan Albertovna Utyaşeva (Başkurtça: Ләйсән Альберт ҡыҙы Үтәшева, Tatarca: Ләйсән Альберт кызы Үтәшева, Rusça: Ляйсан Альбертовна Утяшева; d. 28 Haziran 1985, Rayevsky, Başkurdistan ÖSSC); bir Rus TV şovu sunucusu, sosyalist ve eski bireysel ritmik jimnastikçidir. İki kez Grand Prix Final çok yönlü madalyası kazanmıştır. Utyaşeva, 2018 FIFA Dünya Kupası temsilcilerinden biri ve bir çevrimiçi proje olan "Sila Voli"nin kurucusu olarak bir iş insanı olarak çalışmaktadır ve 2 çocuk annesidir.

Leysan, Rus aktör ve komedyen Pavel Volya ile evlidir. Bu evlilikten bir oğulları ve bir kızları vardır. Oğlu Robert, 14 Mayıs 2013'te Miami, Florida, ABD'de doğdu. Sofya adlı kızları 6 Mayıs 2015'te doğdu.
Akseki, Bozdoğan

Mahalle, Aydın il merkezine 102 km, Bozdoğan ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır. Mahalle, kuzeybatısından Yenice (Köte), kuzeydoğusundan Karacasu ilçesine bağlı Tepecik, güneydoğusundan İlmeligöl (Yaykın) ve güneybatısından ise Değirmenbükü (Amasya) mahalleleri ile sınırlandırılmıştır.
Guadalete Muharebesi

Guadalete muharebesi, 711 yılında Endülüsün güneyinde Roderik yönetimindeki Hristiyan Vizigotlar ile Tarık bin Ziyad yönetimindeki Arap ve Berberi orduları arasında gerçekleşti. Vizigotların bu savaşta aldıkları yenilginin ardından İber Yarımadasının büyük bölümü kısa sürede Müslümanların kontrolü altına girdi.

Muharebeye ilişkin kaynaklar çok az ve belirsizdir. Tarihi konusundaki bilgi daha güvenilirdir. 19 Temmuz 711'de başlayıp 26 Temmuz'a kadar sürmüştür. Savaşın yapıldığı yer açık değilse de Cádiz'ın kuzeyindeki Río Guadalete (Lekke Vadisi) olduğu tahmin edilmektedir.
Riba

Riba veya Ribâ tefecilik olarak tercüme edilebilecek Arapça bir kelime veya şeriat kapsamında ticarette veya ticarette elde edilen haksız, sömürücü kazançtır. Kur'an'da birkaç farklı ayette (Âl-i İmrân-130, Nisâ-161, Bakara-275) ribadan bahsedilir ve kınanır. Ayrıca birçok hadiste bahsedilmektedir.

Ribanın iki ana şekli vardır. En yaygın olanı, bir nakit kredi üzerindeki faiz veya diğer artıştır. Diğer tür belirli bir malın eşit olmayan niceliklerinin veya niteliklerinin eş zamanlı mübadelesidir.

İslam'da ribanın tam olarak ne anlama geldiğini açıklamanın zorluğu, Halife Ömer'den alıntı yapan İbn Mace ve İbn Kesir gibi erken dönem İslam hukukçuları tarafından not edilmiştir.

Riba al-jahiliya: Kuran'da bahsedilen İslam öncesi Arabistan'da uygulanan tefecilik. Borçlu borcunu ödeyemezse her yıl ikiye katlanırdı. Bir başka benzer tanım (Taqi Usmani tarafından tarif edilmiştir) riba al-jahiliya, borç alandan borcun vadesi geldiğinde geri ödeyemediği sürece anaparanın üzerinde herhangi bir ek ücret alınmadığı ve bu durumda borçlandırıldığı bir borç türüdür. ek bir miktar, ancak anaparanın iki katına veya üç katına çıkması gerekmez.

Riba an-nasiya: Kredi işleminden tahakkuk eden fazlalık. Riba an-nasiya, iki miktar mal değiş tokuş edildiğinde, ancak taraflardan biri veya her ikisi teslimatı veya ödemeyi geciktirdiğinde ve faiz ödediğinde (yani, önceden belirlenmiş bir yüzde miktarı veya yüzdesi şeklinde fazla parasal tazminat) bir kredi işleminde ribadır. Cahiliye döneminde bilinen ve ticarette çoğu zaman kullanılmış bir riba türüdür.

Riba al-fadl, satış veya takas işleminde tahakkuk eden fazlalık. Belirli bir malın eşit olmayan miktarlarının veya niteliklerinin eşzamanlı değişimini (herhangi bir ertelenmiş/gecikmiş ödemeyi içermeyen) içeren riba.

Yine başka bir kaynak (Malezya İslami Bankacılık ve Finans Enstitüsü ve Aznan Hasan'ın Tekafül Temel Sınavı hazırlığı), her biri iki alt kümeye sahip iki tür ribayı açıklamaktadır.
Vadedilmiş Yokyer

Vadedilmiş Yokyer (; "Söz Verilen Yokyer"), Kaiu Shirai tarafından yazılan bir manga serisidir. Shueisha'nın Haftalık Shōnen Jump dergisinde 1 Ağustos 2016 tarihinden beri yayınlanmaktadır ve bu zamana kadar 6 tankōbon cildi basılmıştır. Bu serinin İngilizce dilindeki telif hakları Viz Media'ya aittir ve Shonen Jump dergisinde haftalık olarak yayınlanmaktadır. Gerekli Şeyler tarafından ise Türkçe olarak yayınlanmıştır.

Farklı türlerin bilinçli yaratıklarıyla dolu tuhaf bir dünyada, insanlar ve sözde şeytanlar arasında uzun süren bir savaşı sona erdirmek için "Vaat" adında bir anlaşma yapıldı. "Vaat", her birinin kendi ayrı "dünyalarında" (şeytan tehdidinden arınmış insan dünyası ile şeytanların yiyecek temin etmek için kurulan insan üreme çiftliklerinin bulunduğu şeytan dünyası) yaşayacağı bir anlaşmaydı. Şeytanlar insanları yiyerek zihinsiz canavarlara dönüşmelerini önleyen özelliklerini kazandılar. Şeytan dünyasında, yetimhane kılığı altında özel bir üreme programı kuruldu; burada "Anne" statüsündeki seçkin insanlar, çocukların en akıllı şekilde büyümelerini sağlamak için onlara bakardı. Bu çocuklar, üzerlerinde tanımlayıcı numaralar bulunan dövmelere sahip ve dış dünyayla ilgili hiçbir bilgisi olmayan çocuklardı. Kendilerini yetim sanıyorlardı ve belirli bir yaşa veya zekâ düzeyine ulaştıklarında evlat edinme için çıkarılacaklarını düşünüyorlardı, ancak bunun yerine yüksek rütbeli şeytanlara yem olarak veriliyorlardı.

Kaiu Shirai ve Posuka Demizu Vadedilmiş Yokyer eserlerini, Shueisha'nın shōnen manga dergisi olan Haftalık Shōnen Jump‘ ın 1 Ağustos 2016 tarihinde yayımlanan 34. baskısında başlatmıştır. Bu seri Shirai ve Demizu'nun ikinci birlikteliğidir ki ilk serileri Popy no Negai‘ dir. 25 Temmuz 2016 tarihinde, Viz Media bu serinin ilk üç bölümünü dijital olarak Haftalık Shonen Jump'ın Amerikan versiyonununda yayınlayacağını duyurmuştur. Daha sonra, bu manganın bölümlerini Japonya ile eşzamanlı olarak yayımlamaktadır. İlk basılı cildi Japonya'da 2 Aralık 2016'da, Kuzey Amerika'da 5 Aralık 2017 tarihinde yayımlanmıştır.

Anime serisine uyarlanması, 28 Mayıs 2018 tarihinde yayımlanan Weekly Shōnen Jump dergisinin 26. baskısında duyurulmuştur. Seri Ocak 2019'da yayın hayatına başlayacakken Fuji TV'nin gece yarısı Noitamina anime kuşağında yayınlanacaktır.

Shueisha'nın Shinjuku İstasyonu'na yerleştirdiği bir reklama göre, Mayıs 2017 itibarıyla ilk üç cildi 700,000 baskıya ulaşmıştır. 31 Temmuz 2017 itibarıyla, ilk dört cildi 1,2 milyon baskıya ulaşmıştır. Bu manga, Ocak 2017 tarihindeki onuncu Manga Taishō Ödülleri'ne aday gösterilmiştir ve komiteden 43 puan almıştır. Ağustos 2017 itibarıyla, manga 1,5 milyon baskıya ulaşmışken, Ekim 2017 itibarıyla, bu sayı 2,1 milyon baskıya çıkmıştır.

Ocak 2018 tarihinde, bu seri 63. Shogakukan Manga Ödülleri'nin "En İyi Shōnen Manga" dalında ödüle layık görülmüştür. 4 Nisan 2018 tarihinde manganın 8 cildinin baskısı, toplamda 4,2 milyon kopyaya ulaşmıştır.
MODOKO - KEYAP (İstanbul metrosu)

MODOKO - KEYAP Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M8 (Bostancı - Parseller) Metro Hattı'nda yer alan ve 6 Ocak 2023'te hizmete giren yer altı metro istasyonudur. Ümraniye'nin Esenşehir Mahallesi'nde Necip Fazıl Bulvarı ile Nato Yolu Caddesi kavşağında yer almaktadır.

İstasyonun 1 nolu MODOKO ve 2 nolu İMES olmak üzere toplam 2 adet girişi bulunmaktadır. Şu an yalnızca 1 nolu giriş aktiftir. İstasyonda 12 adet yürüyen merdiven ve 3 adet asansör bulunmaktadır.
I. Franz (Kutsal Roma imparatoru)

I. Franz (8 Aralık 1708 – 18 Ağustos 1765), Kutsal Roma İmparatoru ve Toskana Grandükü. Eşi Maria Theresia ile birlikte Habsburg-Lorraine Hanedanının kurucusudur.

I. Franz'ın ailesi Lorraine soyundandır. Hatta Marie Antoinette küçükken ona Lorraine'liği aşılamaya bile çalışmıştır. I. Franz'ın Kutsal Roma İmparatoriçesi 'Marie Teresa'dan tam on altı çocuğu olmuştur. Ancak birinci, üçüncü ve onuncu çocukları bebekken ölmüşlerdir. En büyük oğlu II. Leopold babası ölünce tahta geçti ve annesiyle beraber çok sevdiği yurdu Avusturya’yı yönetti. Devlet işleriyle genellikle İmparatoriçe Marie Teresa ilgileniyordu. I. Franz genellikle ava çıkıyor, bazen de kumar oynamaya gidiyordu. Haziran 1765'te İmparator ve İmparatoriçe, ikinci oğulları Arşidük Leopold'un İspanyol Kralının kızıyla evlenmesini kutlamak için Innsbruck'a doğru yola çıkacakken, son anda I. Franz koşup, 9 yasındaki kızı Marie Antoinette'e sarılmak için duraksadı. Onu dizine oturtup defalarca sarıldı. Marie Antoinette büyük bir şaşkınlıkla babasının gözlerinde yaşlar olduğunu fark etti. I. Franz'a kızından ayrılmak zor geldi. Bu, Marie Antoinette'in babasını son kez görüşüydü. 18 Ağustos 1765'te, İmparator Innsbruck'te ağır bir felç geçirerek öldü. Tam 56 yıl, 10 gün yaşamıştı. İmparatoriçe bu olaya tamamen yıkılmış, gurur duyduğu saçlarını kesmiş, dairesini koyu renge boyatmış ve siyahtan başka bir renk giymemişti.
Yakub bin Tarık

Yakub bin Tarık, Arap astronomisinin temel yapısını Yunan, Hint ve İran kaynaklarından geliştiren Bağdat'taki 8. yüzyıl bilim adamlarının (özellikle Fazāri) çağdaşı ve çalışma arkadaşı olarak bilinir.

770 civarında yazılan Zīj, Brāhmasphuṭasiddhānta ile benzer olduğu düşünülen Sanskritçe bir esere dayanıyordu. Bu çalışma Sind'den el-Mansur sarayına, bildirildiğine göre Kankah adlı bir Sindi astronomu tarafından getirildi.

Yakub bin Tarık'ın zīc'i (astronomik tablolar içeren el kitabı), Fazārī'ninki gibi, görünüşe göre Zīj al-Sindhindin Sanskritçe orijinaline dayanıyordu ve 770'lerde Bağdat'ta tercüme edildi. (Yakub'un bu tercümeye katılımının oldukça işlenmiş bir 12. yüzyılda anlatımı İbraham bin ʿEzra tarafından verilmiştir.) Ayrıca Fazārī'ninki gibi Yakub'un zīc'inin hayatta kalan parçaları farklı geleneklerden heterojen bir karışımdır. Örneğin, ay hilalinin görünürlüğünün kuralı olduğu gibi, ortalama hareket parametreleri Hindistan'dır; takvim Farsçadır; ve medeni gün için Hindistan'ın gün doğumu dönemi, ana meridyeni Arin'in (Ujjain) olağan konumundan doğuya 90° (veya 1/4 gün) hareket ettirmenin basit bir yolu ile Yunan esintili öğle dönemine dönüştürülmüş gibi görünmektedir.

Tarkīb al‐aflāk kozmografi, yani gök cisimlerinin yerleşimi ve boyutları ile ilgiliydi. Gök cisimlerinin boyutları ve mesafelerine ilişkin tahminleri el-Birûni'nin Hindistan üzerine çalışması; ona göre Yakub bin Tarık, Dünya'nın yarıçapını 1.050 fersah, Ay ve Merkür'ün çapını 5.000 fersah (4.8 Dünya yarıçapı) ve diğer gök cisimlerinin (Venüs, Güneş, Mars, Jüpiter ve Satürn) çapını 20.000 "fersah" olarak (19.0 Dünya yarıçapı) verdi. Ayrıca Sanskrit incelemelerindeki tekniklere göre birikmiş zamanı belirleme kurallarını belirtti. 11. yüzyılda Bīrūnī, Hint kozmografik geleneğini kullanan tek Arapça kaynak olarak Tarkīb'dan bahsetmiştir (aynı değerlerin en azından bir kısmı diğer ziclerden bilinmesine rağmen); Yakub'un bazı kurallarının açıklamaları doğruysa, Hint usullerini her zaman tam olarak anlamadı ya da doğru yorumlamadı.

Zicdeki hesaplama kurallarının matematiksel açıklamalarını sağlamayı üstlenen “gerekçeler” veya “nedenler” incelemelerinin türünün erken bir temsilcisi olan Kitāb al-ʿilal hakkındaki bilgimizi de Bīrūnī'den alıyoruz. Bīrūnī'nin bu çalışmaya yaptığı tüm atıflar, al‐Ẓilāl ("Gölgeler üzerine", "On shadows") eserinde yer almaktadır, bu nedenle, zaman ve yer hesaplamalarında gnomon gölgelerini kullanan trigonometrik prosedürlerle sınırlıdır. Bu zamana kadar, açıkça, Yakub'un eserleri, esasen Hint geleneğinin erken etkileri hakkında sağladıkları bilgiler için değerlendi, bunların çoğu daha sonraki İslam astronomisinde ağırlıklı olarak Ptolemaik tekniklerle değiştirildi.
XHTML Arkadaşlar Ağı

XHTML Arkadaşlar Ağı (XHTML Friends Network, XFN) Global Multimedia Protocols Group tarafından geliştirilen, ağ sitesi sahiplerinin internet sitelerindeki bağlantılar yoluyla arkadaşlıklarını ifade etme biçimidir. XFN internet sitesi sahipleri, arkadaşlarına ait bağlantıları eklerken <a href> etiketine 'rel' niteliğini belirli biçimlerde eklemeleri gerekir.

XFN, arkadaşlıkları tanımlamakta kullanılan bir takım kişisel özellik grubunu içerir. HTML ve XHTML dokümanlarında bu özellikler bir bağlantının 'rel' niteliğinde taşınır. Böylece; internet sitelerindeki arkadaş sitelerine ait bağlantıları içeren bölümlerde bağlantılar sıralanırken, site sahiplerinden elde edilen özelliklerle, bir nevi insani sıfatlarla yer alırlar.

Günümüzdeki modern tarayıcılarda site sahipleri XFN'yi kullanıp, dış bağlantılarını dikkat çekecek şeklinde sıralandırarak, örneğin arkadaşlarını kalın harflerle, iş arkadaşlarını italik harflerle yayınlayabilir.
Resurrection (film, 1980)

Resurrection, (Türkçe: Diriliş), yönetmenliğini Daniel Petrie'nin yaptığı, başrollerini Ellen Burstyn, Sam Shepard, Richard Farnsworth, Roberts Blossom ve Eva Le Gallienne'in paylaştığı, 1980 yılı Amerikan yapımı sinema filmidir. Lewis John Carlino tarafından yazıldı ve Renee Missel ve Howard Rosenman tarafından yapımcılığı üstlenildi.

Resurrection, 53'üncü Akademi Ödülleri'nde en iyi kadın oyuncu, en iyi yardımcı kadın oyuncu dallarında oscara aday gösterildi. Ellen Burstyn ayrıca 38. Altın Küre Ödülleri'nde en iyi kadın oyuncu dalında aday gösterildi.
104

PC/104, gömülü bilgisayar sistemleri oluşturmak için birbirine bağlanmış PC-uyumlu parçacıklar (modül) için bir standarttır. Bu tip sistemler genelde fabrikalarda, laboratuvarlarda ve karmaşık bir sisteme programlanabilir kontroller sağlayan mekanizmalarda rastlanır.

PC/104 standart masaüstü bilgisayarlarına göre çok basittirler. Fakat bu sistemlerin klasik masaüstü bilgisayarlara nazaran değişik oluşma etkenleri vardır. "PC/104" ismi bu benzerlikten v özel birleştirilmiş 104 pinlik veri yolundan üretilmiştir. Bu sistemler (PC/104) klasik PC'lerde kullanılan geliştirme araçları (development tools) ile programlanabilirler. Böylelikle PC/104 sistemleri için bu sistemlere özgü geliştirmelerde bulunulmasına gerek kalmaz, bu da maliyetleri düşürür.

PC/104 kartları 4 inç x 4 inç ebatlarında olmasına rağmen bu boyutlara göre güçlüdürler. PC/104 ürünleri düşük enerji tüketmesine, az alan kaplamasına ve modüler olmasına dikkat edilerek tasarlanır.
Sünnet (din)

Sünnet (Arapça: سنة) veya Sünnet-i Seniyye, tarz, yol anlamına gelen bir İslam dini terimidir. İslam dininde peygamber Muhammed'in farz olarak tanımlanan Kur’an emirleri dışındaki davranışları ve herhangi bir konuda söylemiş olduğuna inanılan söz (kavli sünnet, hadis), fiil (eylem) ve takrirlerine (susarak onaylama) verilen addır. Fıkıh'ta Ef'ali mükellefin'den sayılır.

Sünnet Arapçada yol, davranış ve alışkanlık anlamına gelen bir kelimedir. Çoğulu Sünen'dir. Müsteşrik David Samuel Margoliouth (1858–1940)'a göre “sünnet” kavramı İslam toplumunda başlangıçta Kur’ân tarafından İslam öncesi dönemin feshedilmemiş âdetleri için kullanılan bir kavram iken Peygamber’in uygulamaları için kullanımı yavaş ilerleyen bir sürecin sonucunda gerçekleşmiştir.

Sünnet, hadisin uygulamaya dönük olan tanımıdır. Hadis ile ilgili genel sakınca ve yetersizlikleri içerir. Bunlar hadislerin yaklaşık iki yüzyıl boyunca sözlü olarak nakledilmesi ile ortaya çıkan sorunlardır.

Sahabiler, Kur'an dışında, peygamberin bazı az sayıda söz ve fiillerini de ezberlediler ve yazdılar. Başlangıçta sayıları 3-5 yüz veya birkaç bin hadisi geçmeyen bu sözler, zaman içerisinde sayıları milyonlarla ifade edilen ve hadis külliyatlarının içeğini oluşturan sözler ve anlatılara denmektedir.

Muhammed'in ölümünden yaklaşık iki asır geçtikten sonra yazılan ve bir rivayet zinciri ile kendisine isnad edilen sözler Sünni ekol içerisinde en makbul kaynaklar sayılan Kütüb-i sitte içerisinde yer alır. Sahiheyn denilen İmam Buhari ve İmam Müslim'in hadis kitapları bunlar içerisinde öne çıkmıştır.

Sünni ekol Hadis ve Sünneti, Kuran'ı açıklayıcı bir kaynak olarak öne çıkartmıştır. Ancak bu anlayış zaman içerisinde hadis ve sünneti İslam anlayışını oluşturan ve bağlayıcı nitelik arz eden ikinci bir kaynak olma yönünde evrilmiştir. Bu dönüşüm nakilci imamlar olarak tanımlanan İmam Şafii, Ahmet İbni Hanbel ve İmam Malik gibi imamlar tarafından kavramın işlenerek, Kur'an'dan sonra müslümanları bağlayan ve tanımlayan ikinci en önemli kaynak haline dönüşmesi şeklinde gerçekleşmiştir.

Sünnet kavramı akılcı ekol sayılan Bağdat ekolü (veya hanefi mezhebi) içerisinde diğer sünni mezhepler kadar bağlayıcı olmamıştır. Şiilerin hadis anlayışları gibi bu hadislere dayalı olarak gelişen sünnet anlayışları da farklılıklar arz eder. Ayrıca Kur'ancı Müslümanlık ve Alevilik sünnet kavramını sorgulayan ve temel olarak reddeden İslam anlayışları olarak öne çıkarlar.
I'm On One

"I'm On One" Amerikalı hip hop şarkıcısı DJ Khaled'in, beşinci stüdyo albümü We the Best Foreverin ikinci single'ı. Sanatçının Drake, Rick Ross ve Lil Wayne'le düet yaptığı şarkının prodüktörlüğünü T-Minus, Nikhil S. ve Noah "40" Shebib yapmış ve şarkı N.Cobey tarafından yapılmıştır. 21 Mayıs 2011'de ABD'de dijital ortamda satışa sunuldu. "I'm On One" Billboard Hot 100'de DJ Khaled ve Rick Ross'un ilk ona giren ilk şarkıları oldu. Ayrıca R&B/Hip-Hop Tracks chart'ta on bir, Rap Songs listesinde de ardışık on üç hafta zirvede kaldı. Rap Songs listesindeki bu başarısı onu listede en uzun süre zirvede kalan üçüncü şarkı yaptı. "I'm On One" 2012 Grammy Ödülleri'nde En İyi Rap/Sung İşbirliği kategorisinde aday gösterildi. Bu Khaled'in ve Ross'un ilk, Drake'in sekizinci, Lil Wayne'nin ise on ikinci adaylığıydı ancak ödülü "All of the Lights" şarkısıyla Kanyw West ve Rihanna kazandı. 2011 aralık ayında şarkının satış rakamı 3 milyonu geçti ve böylece DJ Khaled'tin en çok satan şarkısı oldu. XXL dergisinin hazırladığı bir listede 2011'in en iyi ikinci şarkısı seçildi; Billboard dergisinin hazırladığı "2011'in En İyi 20 Şarkısı" listesinde ise on yedinci sırada yer aldı.

"I'm On One"nın video klibinde DJ Khaled dışında Drake, Lil Wayne ve Rick Ross da yer aldı. Gil Green'nin yönetmenliğini yaptığı klibin prömiyeri 2011 BET Ödülleri'nde yapıldı. Şarkıya düet yapanlar haricinde Birdman; Ace Hood, Wale, Gunplay ve Mack Maine de videoda görünmektedir.
Aya Yorgi Katedrali, Addis Ababa

Aziz Yorgi Katedrali Addis Ababa, Etiyopya'da Etiyopya Ortodoks Tevhîdî Kilisesi'nin bir Katedralidir. Kendine özgü Sekizgen bir forma sahiptir. Şehrin Churchill Yolu'nun kuzey ucunda yer alır.

Sebastiano Castagna tarafından tasarlanmış ve 1896 yılında Adowa Muharebesi'nde mağlup olan İtalyan esirlere inşa ettirilmiştir. İsmi Aya Yorgi'den gelmektedir. Bina, bir İtalyan turist kitabında Etiyopya Kilise tasarımına Avrupa etkisini güzel bir örneği olarak anlatılmaktadır. II. İtalya-Habeşistan Savaşı sırasında 1937 yılında Faşist İtalyan yetkilileri binayı yakmışlardır. Katedral daha sonra tekrar özgürlüğün kazanıldığı 1941 yılında İmparator Haile Selassie tarafından restore edilmiştir.

İmparatoriçe I. Zewditu 1917 yılında, İmparator Haile Selassie ise 1930 yılında burada taç giymişler, Rastafari hareketi'nin hac merkezlerinden biri olmuştur. Katedralde bir müze ve artist Afewerk Tekle'nin vitray çalışmasında sergilenen İmparatorluk tacı mevcuttur.