Nimitz sınıfı uçak gemisi

Nimitz sınıfı, nükleer güçle çalışan 10 uçak gemisinin hizmet ettiği Birleşik Devletler Donanması sınıfıdır. Sınıfın öncü gemisi ismini Chester W. Nimitz'den almıştır. 1.092 fit (333 m) toplam uzunluğu ve 100.000 İngiliz tonu (100.000 t) ağırlığı ile Nimitz sınıfı gemiler, USS Gerald R. Ford 2017 yılında hizmete girene kadar inşa edilen en büyük savaş gemileriydiler.

Birçok modern savaş gemisinde kullanılan gaz türbinleri veya dizel-elektrik sistemleri yerine, gemiler, dört pervane şaftını çalıştıran ve 30 knot (56 km/sa; 35 mph) üzerinde maksimum hız ve yaklaşık 260.000 şaft beygir gücü (190 MW) maksimum güç üretebilen iki adet A4W basınçlı su reaktörü kullanır.. Nükleer enerjinin kullanılması sonucunda, gemilerin yakıt ikmali yapmadan 20 yılı aşkın bir süre çalışabilmesi ve 50 yılı aşkın bir hizmet ömrüne sahip olması öngörülmektedir. Bu gemiler nükleer güçle çalışan uçak gemileri olarak sınıflandırılırlar ve CVN-68 ile CVN-77 arasında ardışık gövde numaralarıyla numaralandırılırlar.

On geminin tamamı Virginia'daki Newport News Shipbuilding Company tarafından inşa edildi. Sınıfın öncü gemisi USS Nimitz, 3 Mayıs 1975'te hizmete girdi ve sınıfın onuncu ve sonuncu gemisi USS George H.W Bush, 10 Ocak 2009'da göreve başladı. 1970'lerden bu yana, Nimitz sınıfı gemiler dünya çapında birçok çatışmaya ve operasyona katıldı. Bunlardan bazıları İran'daki Kartal Pençesi Operasyonu, Körfez Savaşı ve daha yakın zamanda Irak ve Afganistan'daki savaşlardır.

Gemilerin açılı uçuş güverteleri, fırlatma ve yakalama için buhar mancınıkları ve tutucu tellerle uçakları yönlendiren CATOBAR sistemleri kullanır. Bu sistemler, uçuş güvertesi operasyonlarını hızlandırmanın yanı sıra, daha küçük uçak gemilerinde kullanılan STOVL sistemlerinden çok daha geniş bir uçak çeşitliliğine izin verir. Yaklaşık 64 uçaktan oluşan hava filosu normalde gemi güvertesinde konuşlandırılmıştır. Hava filosunun taarruz uçakları temel olarak F/A-18E ve F/A-18F Super Hornet'lerdir. Gemiler, uçaklara ek olarak, uçaksavar saldırısı ve füze savunması için kısa menzilli savunma silahları da taşır.

Nimitz sınıfı uçak gemilerinin toplam uzunluğu 1.092 ft (333 m) ve su hattında 1.040 ft (317 m), toplam genişliği 252 ft (77 m) ve su hattında 134 ft (41 m)'dir; sınıfı üyesi gemilerin boyutlarında küçük farklılıklar görülür. Başlangıçta 87.000 uzun tonluk (88.000 t; 97.000 kısa ton) tam yük kapasitesi ve 11 m (37 ft)'lik bir su çekimi ile tasarlanmışlardı, ancak gemiler, özellikle sınıfın sonraki üyeleri için birkaç bin ton daha ağır teslim edilmiştir. Gemiler elden geçirilip daha fazla ekipman yerleştirildikçe, yüklü kapasiteleri 100.000 uzun tonu (100.000 t; 110.000 kısa ton) aşmıştır. Örneğin, USS Abraham Lincoln Uçak Gemisi tam yükte 104.112 uzun ton (105.783 t; 116.605 kısa ton) 'a çıkmaktadır. Gemilerin nominal ekipmanları: 3.000–3.200 ton; 1.500 ton (hava filosu); ve 500 ton (diğer).

Nimitz sınıfı uçak gemileriyle, eski Kitty Hawk ve Enterprise sınıfı uçak gemileri hizmet dışı bırakıldıktan sonra ABD Donanmasının gücünü ve kabiliyetini koruyarak eskilerin eksikliklerini tamamlamaları öngörüldü. Gemiler, önceki ABD uçak gemilerine, özellikle Enterprise ve Forrestal sınıfı süper gemilere iyileştirmeler olacak şekilde tasarlandı, ancak gemilerin düzeni nispeten Kitty Hawk sınıfına benzer. Diğer tasarım geliştirmelerinin yanı sıra Nimitz sınıfı uçak gemilerindeki iki nükleer reaktör, Enterprise'da kullanılan sekiz reaktörden daha az yer kaplamaktadır. Nimitz sınıfı uçak gemileri, daha genel olarak geliştirilmiş bir tasarım sayesinde, Forrestal sınıfına kıyasla %90 daha fazla havacılık yakıtı ve %50 daha fazla mühimmat taşıyabilmektedir.

ABD Donanması, uçak gemilerinin, İkinci Dünya Savaşı sırasında Japon hava saldırılarının Essex sınıfı uçak gemilerine verdiği hasarın üç katına dayanabileceğini belirtmiştir. Gemilerdeki hangarlar, olası bir yangının yayılmasını önlemek için tasarlanmış kalın çelik kapılarla üç yangın bölmesine ayrılmıştır. Bu ekleme, kamikaze saldırılarının neden olduğu yangınlardan sonra, II. Dünya Savaşı'ndan beri ABD uçak gemilerinde bulunmaktadır.

İlk gemiler Vietnam Savaşı sırasında tasarlandı ve tasarımın belirli yönleri oradaki operasyonlardan etkilendi. Bir dereceye kadar, Vietnam'daki uçak gemisi operasyonları, uçak gemilerinin dayanıklılık kabiliyetleri üzerinde artan yeteneklerine duyulan ihtiyacı gösterdi; savaşa sortiler göndermek için kullanıldılar ve bu nedenle saldırıya daha az maruz kaldılar. Bu deneyimin bir sonucu olarak, Nimitz sınıfı uçak gemileri, önceki taşıyıcılara kıyasla daha büyük uçak yakıtı depoları ve daha büyük cephane alanları ile tasarlandı, ki bu da kısmen gemilerin tahrik sistemlerinin yeni tasarımı sonucu sağlanan fazladan alanın bir sonucuydu.

Uçak gemilerinin ana amacı, başlangıçta ABD ordusunu Soğuk Savaş sırasında desteklemekti. Daha fazla süre hareket kabiliyeti sağlamak için petrol yerine nükleer enerji kullanmak, yeni istihbarat ve teknolojik gelişmeler temelinde silah sistemlerini ayarlama yeteneği dahil olmak üzere özellikle bu role yönelik tasarlandılar. Başlangıçta yalnızca saldırı gemileri olarak sınıflandırılmışlardı, ancak USS Carl Vinson'dan bu yana gemiler denizaltından gelebilecek saldırılara da karşı yeteneklerle donatıldı. Sonuç olarak, bu gemiler ve uçakları, deniz ve hava ablukaları dahil; mayın döşenmesi; karada, havada ve denizde füze saldırıları gibi çok çeşitli operasyonlara katılabilirler.

Bir tasarım kusuru nedeniyle, bu sınıftaki gemiler, kendi açı kontrol sistemlerinin kapasitesini aşan muharebe yükleri altındayken, doğal olarak sancak tarafına doğru yatma açısına sahiptir. Bu sorun, özellikle daha modern gemilerin bazılarında yaygın görülmektedir. Bu sorun daha önce safra için hasar kontrol boşlukları kullanılarak düzeltildi, ancak sonradan geminin dayanıklılık kabiliyetini etkilemeyen katı safra kullanan bir çözüm de geliştirildi.