İkinci Dünya Savaşı sırasında Slovakya

İkinci Dünya Savaşı sırasında Slovakya, Nazi Almanyası'nın bağımlı bir devleti ve Mihver devletlerinin bir üyesiydi. Sovyetler Birliği'ne karşı savaşa katıldı ve Yahudi nüfusunun çoğunu sınır dışı etti.

Özerklik arzusu, Çekoslovakya'daki Slovakların en büyük nedenlerinden biriydi. Jozef Tiso ve Slovak Halk Partisi'nden milliyetçiler, Slovakların bağımsızlığı için bastırdılar ve Almanya'daki Nazi Partisi ile ittifak kurdular. 13 Mart 1939'da Almanya Şansölyesi Adolf Hitler, Tiso'yu Berlin'e davet etti. Hitler, Tiso'ya Slovakya'yı Çeko-Slovakya'dan ayırırsa onu destekleyeceğini söyledi; aksi takdirde Slovak toprakları Macaristan, Polonya ve Çeko-Slovakya'nın geri kalanı arasında paylaştırılacaktı. 14 Mart 1939'da Slovakya, kendisine Slovak Cumhuriyeti adını vererek bağımsızlığını ilan etti. Alman birlikleri kısa süre sonra Çek topraklarını işgal etti ve burada Alman Bohemya ve Moravya Koruyuculuğu'nu kurdu.

2 Kasım 1938'de Birinci Viyana Ödülü, güney Slovakya ve güney Rutenya topraklarını Macaristan'a devretti. Macaristan'a 869.299 nüfuslu 11.927 km²'lik bir alan verildi. 1941 Nüfus Sayımına göre bunların %86,5'i etnik Macarlardı. Hitler, yakında Sovyetler Birliği'ne karşı açılacak olan savaşta Budapeşte'den askeri destek karşılığında tüm Slovakya'yı Macaristan'a devretme sözü bile verdi, ancak Macarlar savaşa girme konusunda isteksizdi. Bunun yerine, etnik ayrım çizgileri boyunca bölgesel bir revizyon yapmayı kabul ettiler.

Macaristan, Tiso liderliğindeki Slovak Cumhuriyeti'ni tanıdı. 1939'da 23 Mart'tan 31 Mart'a kadar Slovakya ile Macaristan arasında bir sınır savaşı yapıldı. Slovakya, Nazi Almanyası ile bir "Koruma Anlaşması" imzalamış olmasına rağmen, Almanya, bu anlaşmayı doğrudan ihlal ederek Slovakya'ya yardım etmeyi reddetti. Slovak-Macar Savaşı ("Küçük Savaş" olarak da anılır), Macaristan'ın daha önce Slovak olan sınır boyunca dar bir şeridi işgal etmesiyle sonuçlandı.

1 Eylül 1939'da Nazi Almanyası Polonya'yı işgal etti. Almanya'nın Güney Ordu Grubuna bağlı olarak üç piyade tümeni ve bir mobil gruptan oluşan Slovakya Saha Ordusu Bernolák işgale katıldı.

27 Eylül 1940'ta Berlin'de imzalanan Üçlü Pakt (Üç Kuvvet Paktı, Mihver Paktı, Üçlü Pakt veya Üçlü Antlaşma olarak da adlandırılır), Almanya, İtalya ve Japonya'yı dünyanın Mihver güçleri olarak birbirine bağladı. Savaş II. 24 Kasım 1940'ta Slovakya da Üçlü Paktı imzaladı. Hitler, yeni kurulan Slovak Cumhuriyeti'nden Polonya işgaline katılmasını istedi.

Slovakya, 22 Haziran 1941'de başlayan Sovyetler Birliği'nin Mihver işgalinin başlangıcına katılmadı. Hitler ve diğer Nazi liderleri, Slav oldukları için Slovaklara Doğu Avrupa seferlerine katılma konusunda güvenmediler. Hitler, Slovakya'dan yardım istememesine rağmen, Slovaklar bir sefer gücü göndermeye karar verdiler.

17. Alman Ordusuna bağlı Slovak Ordusu grubu, Sovyet 12. Ordusuna saldırdı. Grup, 17. Aramta Alman ve Macar ordusuyla birlikte Slovak ordusunu güney Rusya'nın derinliklerine yönlendirdi. Uman Muharebesi sırasında (3-8 Ağustos 1941), Karpat Grubu'nun mekanize grubu, 6. ve 12. Sovyet birimlerini çevreleyen çift kanatlar oluşturdu. Bu mücadele sırasında 20 Sovyet tümeni imha edildi veya teslim oldu.

Doğu Cephesindeki çatışmalarda 4.000 Slovak askeri zayiat verdi. İlk başta bireysel olarak, ancak daha sonra savaştan hayal kırıklığına uğrayan büyük asker grupları firar etmeye başladı.

29 Ağustos 1944'te, Alman birliklerinin Slovakya'yı işgal etmesinden sonra Slovak Ulusal Ayaklanması patlak verdi. Alman işgal birlikleri, Slovak Yahudilerini Almanya ve Polonya'daki toplu ölüm kamplarına sürerek Nihai Çözüm arayışına yeniden başladı.

Slovakya kısa sürede bir savaş alanı haline geldi. 19 Eylül 1944'te Alman komutanlığı, daha önce Ayaklanma ile savaşan birliklere komuta etmiş olan SS-Obergruppenführer Berger'i SS Generali Höfle ile değiştirdi. O zamana kadar Almanların Slovakya'da 48.000 askeri vardı: sekiz Alman tümeni (dördü Waffen-SS dahil) ve bir Nazi yanlısı Slovak oluşumu.

1 Ekim'de direniş ordusu, müttefik kuvvetlerin tanıyacağı bir Çek-Slovak yeniden birleşmesinin başlangıcını sembolize etmek için kendisini "Slovakya'daki 1. Çekoslovak Ordusu" olarak yeniden adlandırdı.

17-18 Ekim 1944'te 35.000 Alman askerinin Macaristan'dan (Alman ordusunun 19 Mart 1944'te işgal ettiği) Slovakya'ya girmesiyle büyük bir Alman karşı saldırısı başladı. Stalin, General Rodion Malinovski liderliğindeki 2. Ukrayna Cephesi'nin ilerlemesinin derhal Budapeşte'ye yönelmesini talep etti. Ekim 1944'ün sonunda, Mihver kuvvetleri (altı Alman tümeni ve Nazi yanlısı Slovak birimi), direniş ordusunun işgal ettiği toprakların çoğunu geri aldı ve muharebe gruplarını kuşattı. Çatışma her iki tarafta da en az 10.000 can kaybına mal oldu.

Direniş, Almanya'nın ele geçirmesinden hemen önce 27 Ekim'de Banská Bystrica'yı boşaltmak zorunda kaldı. Özel Harekat İcra (KİT) ve Stratejik Hizmetler Ofisi (OSS) ajanları, binlerce kişinin Alman ilerleyişinden kaçmasıyla dağlara çekildi. 28 Ekim'de Slovakya'daki 1. Çekoslovak Ordusu komutanı General Viest, Londra'ya direnişin gerilla savaşına doğru ilerleyeceğini bildirdi. 30 Ekim'de Genel Başkan Hoffa ve Tiso, Banská Bystrica'da Alman askerlerine isyanı bastırmadaki rollerinden dolayı madalya vererek kutladılar.

Ancak Milli Ayaklanma güçlerinin kalıntıları dağlarda çabalarını sürdürdü. Misilleme olarak Almanlar, birkaç yüz şüpheli direniş üyesini ve Yahudiyi idam etti ve işbirliği şüphesiyle 93 köyü yok etti. Daha sonra tahmin edilen ölü sayısı 5.304 idi; ve yetkililer bu vahşetlerden kaynaklanan 211 toplu mezar ortaya çıkardı. İnfazların çoğu Kremnička ve Nemecká'da gerçekleşti. 3 Kasım'da Almanlar, Bukovec Pohronský'da Viest ve Golian'ı ele geçirdi; Nazi yetkilileri daha sonra yakalanan iki komutanı sorguladı ve idam etti.

KİT ve OSS ekipleri acil yardım talep eden bir mesaj gönderdi. Almanlar, 25 Aralık'tan itibaren her iki grubu da kuşattı ve yakalandılar. Bazı savaşçılar kısa sürede idam edildi. Almanlar, geri kalanları işkence gördükleri ve idam edildikleri Mauthausen-Gusen toplama kampına götürdü.

Almanya'nın Slovakya'daki zaferi, yalnızca Tiso'nun Nasyonal Sosyalist yanlısı rejiminin nihai düşüşünü geciktirdi. Altı ay sonra Kızıl Ordu, Slovakya'daki Mihver kuvvetlerine saldırdı. Aralık 1944 gibi erken bir tarihte, Rumen ve Sovyet birlikleri, Budapeşte Muharebesi'nin bir parçası olarak (26 Aralık - 13 Şubat) güney Slovakya'da Alman birlikleriyle karşı karşıya geldi. 19 Ocak 1945'te Kızıl Ordu doğu Slovakya'da Bardejov, Svidník, Prešov ve Košice'yi işgal etti. 3-5 Mart'ta kuzeybatı Slovakya'yı aldılar. Sovyet ve Rumen birlikleri 26 Mart 1945'te Banská Bystrica'yı kurtardı. Malinovsky'nin güçleri 4 Nisan 1945'te Bratislava'ya yürüdü.

Slovak Ulusal Ayaklanması, ayaklanmanın zamanlaması ve Slovak silahlı ayaklanmasının planlarını ve hedeflerini sık sık baltalayan Sovyet partizanlarının eylemleri nedeniyle ana askeri hedeflerine ulaşamadı. Ayaklanma daha sonra, Slovak hazırlıkları tamamlandığında gerçekleşmiş olsaydı, Slovak direnişi teorik olarak Müttefiklerle koordinasyon kurabilir ve Kızıl Ordu'nun Slovakya'da hızla hareket etmesine izin verebilirdi ancak Sovyet liderliğinin böyle bir seçeneği tercih edip etmeyeceği şüphelidir çünkü bu, Slovakya'daki demokratik güçleri önemli ölçüde güçlendirecekti. Bununla birlikte, gerilla güçlerinin faaliyeti, Almanya'nın, aksi takdirde Slovakya'nın kuzeyinde ve güneyinde Ukrayna'nın ilerleyen cephelerine karşı doğu cephe hatlarını güçlendirebilecek birlikleri konuşlandırmasını gerektirdi. Dolayısıyla bu açıdan Sovyet birliklerine yardımcı olmuş oldu.

Slovakya, II. Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru Müttefik bombardıman uçaklarının hedefi oldu. Stratejik bombalamanın ana hedefleri arasında Bratislava ve Dubová'daki (Banská Bystrica Bölgesi) petrol rafinerileri, Dubnica nad Váhom ve Považská Bystrica'daki silah fabrikaları, Nové Zámky gibi demiryolu merkezleri yer alıyordu. Kurtuluş aylarında taktik bombalama gerçekleştirildi, en güçlü bombardıman Prešov ve Nitra da yaşandı.

Büyük hava saldırısı, 16 Haziran 1944'te On Beşinci Hava Kuvvetlerinin Amerikan B-24 bombardıman uçakları tarafından 181 kurbanla Bratislava ve rafinerisi Apollo'nun bombalanmasını ve 26 Mart 1945'te Sovyet A-20 bombardıman uçakları tarafından 345 kurbanla Nitra'nın bombalanmasını içeriyordu.

95.000 Slovak Yahudisinden yaklaşık 60.000'i, 1942'den önce Naziler tarafından sınır dışı edildi ve Alman işgali altındaki Polonya'daki ölüm kamplarına gönderildi. Ardından Slovak hükümeti, Slovaklar için ihtiyaç duyulan işçiler karşılığında Yahudilerin "teslim edilmesi" için Almanya ile bir anlaşma yaptı. Nazi savaş ekonomisi. 20 Ocak 1942'deki Wannsee Konferansı'ndan sonra Almanlar, Slovakların önerisini kabul ettiler ve iki taraf, Slovak Cumhuriyeti'nin sınır dışı edilen her Yahudi için sabit bir miktar ödemesi konusunda anlaştılar. Buna karşılık Almanya, Yahudilerin Slovakya'ya asla geri dönmeyeceklerine söz verdi.

Paris Barış Antlaşması'nı imzaladıktan sonra Slovakya sözde bağımsızlığını kaybetti ve Çek Cumhuriyeti ile yeniden birleşti. Macar ve Çekoslovak yetkililer (Sovyet etkisi altında) nüfus mübadelesini zorladı.