Ertuğrul Günay

1992-1994 arasında CHP Genel Sekreterliği görevini yürüttü. 2004'te CHP'den ihraç edildi, 2007'de AK Parti'ye geçti. Aynı yıl yapılan genel seçimlerde bu partiden milletvekili seçildi. 60. ve 61. Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetleri'nde Kültür ve Turizm Bakanı olarak görev yaptı. TBMM'de 16. dönemde Ordu, 23. dönemde İstanbul milletvekili olarak yer aldı. 24. dönem İzmir milletvekili olarak mecliste görev yaptı. 2013 yılı sonlarında, 17 Aralık soruşturması sürecinde alınan bazı kararları gerekçe göstererek AK Parti'den istifa etti.

1948 yılında Ordu'da dünyaya geldi. Dedeleri Kuvayi Milliyeci, baba tarafından Gürcü, anne tarafından Balkanlıdır. 1965 yılında Ordu Lisesini, 1969 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi. Öğrencilik yıllarında Fikir Kulüpleri Federasyonu içerisinde çalıştı. Üniversiteden mezun olduktan sonra Ordu'da avukatlığa başladı. 1973'te CHP Genel Merkezi'nin 50. kuruluş yılı nedeniyle açtığı yarışmada “Devlet Partisi'nden Halk Partisi'ne” başlıklı yazısıyla birincilik ödülü aldı. 1974-1977 arasında CHP Ordu İl Başkanlığı yaptı. Bülent Ecevit'in CHP Genel Başkanı olmasından sonra Ecevit'e karşı gelişen muhalefetin içinden çıkan isimlerden biri de Ertuğrul Günay oldu. Deniz Baykal ve taraftarlarının Ecevit'e karşı çıktıkları 1976 yılındaki kurultayda, Baykalcıların kurultay başkan adayı Günay'dı.

1977 seçimlerinde en genç milletvekili olarak meclise girdi; 1977-1980 döneminde Ordu Milletvekilliği yaptı. CHP'nin en solundaki milletvekillerinden biri olarak kabul edilen Günay, 12 Eylül Darbesi'nden sonra, Dev-Yol ile ilişkisi olduğu iddiasıyla tutuklandı. 1 yıl kadar tutuklu kaldıktan sonra 3 ay hapis cezasına çarptırıldı. 1980'den sonra siyasete Sosyaldemokrat Halkçı Parti'de devam etti. SHP Ankara İl Başkanlığı (1986-1987) ve Genel Sekreter Yardımcılığı (1990-1991) görevlerinde bulundu.

1992'de CHP'nin siyasal yaşama yeniden dönüşü üzerine CHP'de yer aldı. 9 Eylül 1992'den 1994 sonuna kadar CHP'nin Genel Sekreterlik görevinde bulundu. 1994'teki yerel seçimlerde CHP'den İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına aday oldu. Karşısında Refah Partisi'nden Recep Tayyip Erdoğan, Doğru Yol Partisi'nden Bedrettin Dalan, Sosyaldemokrat Halkçı Parti'den Ömer Zülfü Livaneli ve Anavatan Partisi'nden İlhan Kesici vardı. Recep Tayyip Erdoğan'ın galip çıktığı seçimde Günay, %1,4 oy aldı. 1999 Türkiye genel seçimlerinde CHP'nin TBMM dışında kalması üzerine yeniden aktif siyasete döndü. Genel Başkanlığa aday oldu. 2004 seçimlerinde Ordu'da DSP'li adayı desteklediği gerekçesiyle CHP'den ihraç edildi.

CHP'den ihracından sonraki süreçte Saadet Partisi eski milletvekili ve insan hakları savunucusu Mehmet Bekaroğlu ile birlikte Müslüman-Sol perspektifli bir siyasi oluşum çalışması başlattı. Recep Tayyip Erdoğan'dan gelen davet üzerine 2007 Türkiye genel seçimleri öncesi Adalet ve Kalkınma Partisi'ne geçti. Seçimlerde İstanbul milletvekili seçildi. 60. Hükûmet'in başbakanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından dönemin Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'e sunulan atama teklifi ile 31 Ağustos 2007'de Kültür ve Turizm Bakanı olarak atandı. 2011 Türkiye genel seçimlerinde İzmir 1. Bölge'den milletvekili seçildi. 2013 yılı Ocak ayında yapılan kabine revizyonu ile görevden ayrıldı, yerine Ömer Çelik getirildi. 17 Aralık soruşturması sonrası 27 Aralık 2013'te partinin tepesinde gelişen "mağrur ve mütehakkim anlayış" gerekçesiyle AK Parti'den istifa etti.

Bosna İçin İnsanlık Girişimi, Doğu Konferansı ve Yeni Siyaset Girişimi gibi sivil girişimlere de öncülük eden Günay'ın "Bosna'dan Büyük Yazıları" ve "Karşı Siyaset" adıyla iki kitabı ve çeşitli gazete ve dergilerde hukuk ve siyaset konularında yayınlanmış çok sayıda makale ve söyleşisi bulunmaktadır.

Günay, kültür ve sanat üzerine yaptığı çalışmalar nedeniyle Akdeniz, Hatay/Mustafa Kemal, Adıyaman, Pamukkale ve Rusya Saint Petersburg Devlet Üniversitelerinden "Onursal Bilim Doktoru" unvanını aldı. Uludağ Üniversitesi ve Moskova Kültür ve Sanat Üniversitesi ise Günay'ı "Onursal Profesör" unvanlarına layık gördü. Aynı şekilde Macaristan Cumhuriyeti, Avusturya Cumhuriyeti, Belçika Krallığı ve Hollanda Krallığı tarafından devlet nişanlarıyla ödüllendirildi.