Lucius Marcius Censorinus (MÖ 39 konsül)

Lucius Marcius Censorinus, MÖ 39'da İkinci Triumvirlik döneminde Roma Cumhuriyeti'nin bir konsülüydü. O ve meslektaşı Gaius Calvisius Sabinus, Jül Sezar MÖ 44'te Mart ayında suikasta kurban gittiğinde onu savunmaya çalışan tek iki senatördü ve triumvirlik altındaki konsüllükleri sadakatlerinin tanınmasıydı.

Marcius Censorinus, MÖ 42'den 40'a kadar Makedonya ve Achaea prokonsülüydü. O ve Fabius Maximus, Augustus altında imparatorluk monarşisinin kurulmasından önce yurtdışında "kurtarıcı ve kurucu" unvanıyla ve kendi adlarını taşıyan bir festivalle onurlandırılan son prokonsüllerdi. 40'lardaki iç savaşların ardından Censorinus, Cicero'nun Palatine'deki çok sevgili evini ele geçirdi.

Marcii Censorini, pleb gens Marcia'nın bir koluydu, ancak Ronald Syme onların "atalarının prestijini, soylulara önceliği zar zor kabul ettiklerini" belirtiyor. Gaius Marius'un destekçileriydiler ve 80'ler ve 40'lar-30'ların iç savaşları boyunca tutarlı popularesdendiler. Lucius'un aynı adı taşıyan babası MÖ 88'de Sulla'nın düşmanlarından biriydi.

Censorinus'un kızı (veya muhtemelen kız kardeşi), MÖ 34'te yedek konsül olan Lucius Sempronius Atratinus ile evlendi. Oğlu Gaius Marcius Censorinus MÖ 8'de konsüldü.

Censorinus, MÖ 43'te praetordu, anlaşılan, Cicero'nun yakıcı sözlerine güvenilecekse, Marcus Antonius'u desteklemek için Mutina'ya gitmeden önce praetor urbanus idi. Antonius'a katılan diğerleriyle birlikte senato tarafından halk düşmanı ilan edildi.

MÖ 42'deki Philippi Savaşı'ndan sonra Antonius, Censorinus'u Makedonya ve Achaea'dan sorumlu bıraktı ve burada MÖ 40'ın sonlarında Asinius Pollio tarafından görevi devralınana kadar prokonsül olarak kaldı.

Censorinus, MÖ 39'da konsüllüğünün ilk gününde Makedonya'ya karşı kazanılan bir zaferi kutladı. Zaferin yeni bir concordia, triumvirler arasında yakın zamanda yeniden teyit edilen birlik ve destekçilerini onurlandırma güçlerini gösterdiğinin düşünüldüğü ve Censorinus'un başarılarını yalnızca ikincil olarak belirttiği tartışıldı. Konsüllük meslektaşı Calvisius Sabinus gibi, Censorinus da Antonius'un bir partizanı olarak başladı, ancak Octavian tek gücü ele geçirdiğinde siyasi sığlıkta başarılı bir şekilde yol aldı.

Sadakatinden dolayı aldığı diğer ödüller arasında Censorinus'a Cicero'nun Palatine'deki sürgününden sonra restore etmek için böylesine yorucu çaba harcadığı evini satın alması için izin verildi. Değeri 3.500.000 sestertius olarak hesaplanmıştır. Palatine evi, Cicero'nun ölümünden sonra el konulan diğer mülküyle birlikte görünüşte açık artırmada satılmış olsa da, mülkiyetinin sembolizmi şansa bırakılamaz. Ev daha sonra Cicero'nun kötü şöhretiyle Calvisius ile ilişkilendirdiği T. Statilius Taurus'a geçti.

Konsül olarak Censorinus ve Calvisius, iç savaşlar sırasındaki suiistimallerden şikayet eden Aphrodisiaslı temsilciler adına senatoya bir öneri getirdiler. Buna göre şehre bağımsız bir müttefik statüsü verildi ve ek yararlar ve ayrıcalıklar kazandı.

MÖ 17'deki Laik Oyunları yöneten quindecimviri sacris faciundis'''i (rahip kurulu) kaydeden yazıtta , Censorinus, sadece Marcus Agrippa'dan sonra ikinci en kıdemli pozisyonu işgal ediyor. MÖ 31 gibi erken bir tarihte ve MÖ 17'de oldukça ileri yaşta olduğu bir tarihte bu rahip kolejinin (collegium) bir üyesi olabilirdi.

Bu süre zarfında aktif olduğu bilindiğinden, bazen Horatius'un dördüncü gazel kitabının Carmen 8'inde hitap ettiği Marcius Censorinus olduğu düşünülür. Bu Censorinus, daha sık MÖ 8'in daha az bilinen konsülü Lucius'un oğlu Gaius olarak tanımlanır.