Vetulicolia

Vetulicolia, soyu tükenmiş Kambriyen hayvanlarını kapsayan bir taksonomik (sıralamadaki şube veya alt şube) gruptur. Vetulikoliyen gövdesi iki bölümden oluşur: ön tarafta konumlandırılmış bir ağız ile uçlu ve her bir yan tarafta solungaç (veya en azından farenks civarındaki açıklıklar) olarak yorumlanan beş yuvarlak ila oval şekilli özellik ile kaplı hacimli bir ön gövde; ve ilkel olarak yedi segment içeren ve kuyruk işlevi gören bir arka bölüm. Tüm vetulikoliyenler, bacakları, duyargaları ve hatta gözleri olmayan, herhangi bir türden korunmuş uzantılardan yoksundur. Ön ve arka kısımların birleştiği alan daraltılır.

Diğer hayvanlarla ilişkileri belirsizdi; kök ve taç grubu eklembacaklıları, kök grubu omurgalıları veya erken ikincil ağızlıları temsil ettikleri düşünülmüştür. 2001'den önceki genel bilimsel fikir birliği, onları erken uzuvsuz eklembacaklılar olarak görüyordu, ancak şimdi erken ikincil ağızlılar olarak kabul ediliyorlar. 2014 yılında incelenen vetulikoliyen fosilleri, notokord benzeri yapıların varlığını göstermektedir ve vetulikoliyenlerin taç grubu kordalılar ve muhtemelen modern tulumluların kardeş grubu olduğu sonucuna varılmıştır. 2017'den itibaren yapılan araştırmalar, Vetulicolia'nın bir bazal ikincil ağızlı olan Saccorhytus ile ilişkili olduğunu gösteriyor.

Başlangıçta önerildiği gibi, şube Didazoonidae'yi (Didazoon, Pomatrum ve Xidazoon) ve Vetulicolidae'yi (Vetulicola ve Banffia) içeriyordu. İlişkili olabilecek diğer gruplar yunnanozoanları içerir.

Vetulikoliyenlerin taksonomik yerleşimi tartışmalıdır. Bir araştırmacı, vetulikoliyenlerin muhtemelen ikincil ağızlıların erken bir yan dalını temsil ettiğini ve bunun kafatassızlar ve omurgalılardaki segmentasyonun ilkin ağızlıların ve ikincil ağızlıların ortak atasında geliştirebileceğini ima ettiğini savundu. Bununla birlikte, Utah'ın Orta Kambriyeninden Skeemella'yı tanımlayan araştırmacılar, onun Vetulicolia'ya yakınlığı olduğunu, aynı zamanda eklembacaklı özelliklerine sahip olduğunu ve dolayısıyla Vetulicolia'nın Deuterostomia'ya atanmasının kuşkulu olduğunu düşünüyorlar.

Dominguez ve Jefferies, morfolojik analize dayanarak, Vetulicola'nın (ve dolaylı olarak, diğer vetulicoliyenlerin) bir ürokordat ve muhtemelen bir kök grup larvası olduğunu savundu. Bazıları tulumlular ve larvalar ile olan ilişkiyi sorgular, çünkü tulumlularda, larvalarda veya erişkinlerde segmentasyon kanıtı yoktur, bu vetulikoliyenlerdeki segmentasyonla karşılaştırılabilir, örokordat anüsü atriyum içindedir, vetulikolyenlerinki ise terminalde konumlandırılmıştır. kuyruğun ucu ve belki de en önemlisi, vetulikollerde görülen ekshalant sifon veya benzeri bir yapı yoktur. Ancak, son araştırmalar vetulikoliyenler için ürokordatlara yakın bir pozisyonu doğruladı.

Deuterostomia'nın monofilisi güçlü bir şekilde desteklenmemektedir. Deuterostomlar parafiletik ise, faringeal yarıklar muhtemelen bilaterianların ortak atasında mevcuttu ve vetulikoliyenler, atalara ait faringeal yarıkları koruyan kök grup ilkin ağızlı olabilir. Eğer durum buysa, faringeal yarıklardan yoksun görünen banffidler, taç grubu protostomları ile diğer vetulikoliyenlerden daha yakından ilişkili olabilir.

Yüzeysel olarak iribaş benzeri formları, yaprak veya kürek şeklindeki kuyrukları ve çeşitli derecelerdeki düzene göre, şimdiye kadar keşfedilen tüm vetulicolilerin, zamanlarının tamamını olmasa da çoğunu su sütununda geçiren yüzen hayvanlar olduğu varsayılmaktadır. Vetulicola cinsi gibi bazı gruplar, iribaş benzeri Didazoonidae gibi diğer gruplardan daha düzenliydi (karın omurgalarıyla tamamlandı).

Bütün vetulicolianların çiğneme ve kavrama özelliği olmayan ağızları olduğundan, onların yırtıcı olmadıkları otomatik olarak varsayılır. Solungaç yarıkları nedeniyle, birçok araştırmacı vetulicolianları planktivorlar olarak görür. Fosillerinin bağırsaklarındaki tortu dolguları, bazılarının onların tortu besleyicileri olduğunu öne sürmesine neden oldu. Vetulicolianların arka bağırsakları spiral şekilliyken, tortu besleyiciler düz bağırsaklara sahip olma eğiliminde olduğundan, bu fikre itiraz edildi. Bazı araştırmacılar, vetulicolianların, beslenmelerini filtre besleme ile tamamlarken, deniz tabanının bir bölgesinden diğerine aktif olarak yüzen "seçici tortu-besleyiciler" olduğunu öne sürüyorlar.