SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
MARTI-İTÜ

MARTI-İTÜ, Türkiye’de inşa edilen ilk hidrojenli teknedir. İstanbul Teknik Üniversitesi’nin çeşitli mühendislik bölümlerinde eğitim gören 32 öğrenci ve danışman akademisyenler tarafından tasarlanmış olan tekne, Türk tersanelerinde inşa edilmiştir. Teknenin adı, Türk Deniz Kuvvetleri envanterindeki Doğan sınıfı hücumbotlardan biri olan TCG Martı (P-341) gemisinin adından ve martının İstanbul’un simgelerinden biri olmasından esinlenerek verilmiştir. 14 Aralık 2011 tarihinde İstanbul Teknik Üniversitesi Ayazağa Yerleşkesi’nde bulunan yapay gölette suya indirilmiş ve deneme sürüşleri yapılarak çeşitli basın kuruluşlarının katılımıyla kamuoyuna tanıtılmıştır.

MARTI-İTÜ elektrik motorlarıyla çalışan bir katamaran (çift gövdeli) teknedir. Teknenin uzunluğu 8.13 metre olup, kapasitesi ise 1 kaptan, 1 mürettebat ve 6 yolcudur. Teknenin seyir gücü her biri 3,5 kW güçte olan 2 adet sabit mıknatıslı doğru akım motoru ile sağlanmaktadır. Tekne tam gücünde toplam 7 kW güç ile 7 deniz mili hız yapabilmektedir. 1 adet 8,5 kW gücündeki PEM (proton exchange membrane) yakıt hücresi tarafından hem motorlara hem de teknenin iç elektrik ihtiyacına enerji sağlanmaktadır. Yakıt hücresinin hidrojen ihtiyacı ise tekne üzerinde bulunan 2 adet 150 bar basınçtaki hidrojen tüpü ile sağlanmaktadır. Bu hidrojen tüplerinin tam dolu haliyle tekne tam gücünde 10 saat seyir yapabilmektedir. Ayrıca acil durumlarda kullanılmak üzere teknede yedek bataryalar bulunmaktadır. Bu bataryalar yakıt hücresinde bir arıza oluşması durumunda teknenin en yakın limana ulaşmasına imkân tanımaktadır.

Yakıt hücresi, saf hidrojeni ve havadan aldığı oksijeni birleştirerek elektrik enerjisi ve atık olarak da saf su üreten bir cihazdır. Dolayısıyla teknenin öne çıkan en belirgin özelliği temiz yakıt teknolojisine sahip ve çevre dostu olmasıdır. MARTI-İTÜ mühendislik öğrencileri tarafından yapılan en kapsamlı projelerden biridir. Projenin AR-GE ve imalat bütçesi yaklaşık olarak 600.000TL’dir ve bu bütçe tamamen yerli firmaların ve ulusal kuruluşların destekleriyle karşılanmıştır. Tekne Türk Loydu’nun normlarına ve klasifikasyonuna uygun olarak imal edilmiştir. Teknenin en prestijli özelliği ise Türkiye’de imal edilen ilk hidrojenli tekne olmasıdır.
Türkmen Güzel Sanatlar Müzesi

Türkmen Güzel Sanatlar Müzesi (), Türkmenistan'ın başkenti Aşkabat'ta bulunan bir sanat müzesidir. Müze, 1927 yılında Rus heykeltıraş A. Karelin tarafından açılmış olup 1939 yılında Güzel Sanatlar Müzesi statüsü almıştır.

Müzenin koleksiyonunda Türkmen, Rus ve yabancı sanatçıların tablo, heykel ve grafik eserleri de dahil olmak üzere 6.000'den fazla eser bulunmaktadır. Müzede Durdu Bayramov, Hüseyin Huseyinov, Amangeldi Hıdır, İ. İlisl, İzzet Kılıçev, S. Babicov gibi sanatçıların sanat eserleri ve İtalyan, Hollanda, Flaman, Alman ve İngiliz dahil olmak üzere önemli bir Avrupa resimleri koleksiyonu bulunmaktadır.
Woodworth, Kuzey Dakota

Woodworth, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kuzey Dakota eyaletinde yer alan ve Stusman ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 50'dir.

15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 50 kişiden, 33 evden ve 11 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımı ise %97,7 Beyaz, %0,3 Yerli Amerikan ve %1,4'ünün ise diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Julia Mamaea

Julia Avita Mamaea (14 ya da 29 Ağustos 180 - 235), Roma'nın güçlü kadınlarından Suriye kökenli Julia Maesa ve Suriye soylusu Julius Avitus'un ikinci kızıdır. İmparatoriçe Julia Domna ve İmparator Septimius Severus'un yeğeni ve Julia Soaemias'ın kız kardeşidir. Emesa'da (günümüzde Humus, Suriye) doğdu ve büyüdü.

Julia'nın ölmüş olan ilk kocası eski bir konsüldü (adı bilinmiyor). Julia daha sonra ikinci evliliğini Suriye'li Promagistrate Marcus Julius Gessius Marcianus ile yaptı. Julia'nın Marcianus'tan, Theoclia olarak bilinen (hakkında pek az bilgi var) bir kız ve sonradan İmparator Alexander Severus olacak olan Marcus Julius Gessius Bassianus Alexianus adında bir oğlu olmak üzere iki çocuğu oldu. Erdemli bir kadın olarak bahsedilen Julia Mamaea, kardeşinden farklı olarak hiçbir zaman skandallara karışmadı.

Roma İmparatorluk ailesinin bir üyesi olarak, kuzeni Caracalla'nın öldürülmesine ve Julia Maesa nın en büyük torunu ve tac için adayı olan yeğeni Elagabalus'un bir güç olarak yükselişine şahit oldu. Aslında Elagabalus ve Julia Soaemias'ın beceriksiz yönetimi Julia'nın oğlu Alexander'ın lehine oldu. Alexander 222'de, Elagabalus'un Praetorian muhafızları tarafından öldürülmesinin ardından İmparator oldu. Julia ve annesi o sırada 14 yaşında olan Alexander adına saltanat vekili oldular. Yetişkinliğe ulaşınca, Alexander annesine hürmeten onu consors imperii (emperyal yoldaş ya da muvafakat eden) olarak adlandırdı. Bu şartlar altında Julia Domna ile başlamış olan bir gelenek olarak seferlerinde oğluna eşlik etti. Bu sebeple önce Perslere karşı yapılan sefer nedeniyle doğuya, sonra da Germanya eyaletlerine gitti. Germania Superior eyaletinin baş kenti Moguntiacum'da (günümüzde Mainz) onun birliklerince öldürüldüklerinde oğlu Alexander'le birlikteydi. Aynı kadere mahkûm olmuştu.
Utagawa Toyokuni

Utagawa Toyokuni (; 1768-24 Şubat 1825) veya Utagawa Toyokuni I, Edo döneminde yaşamış Japon ukiyo-e sanatçısıydı. Ünlü Utagawa okulunun ikinci lideriydi ve 19. yüzyılın geri kalanında süren büyük ün ve güç konumuna yükselten sanatçıydı. Özellikle özellikle kabuki aktör baskılarıyla tanınmaktaydı.
Betacoronavirus

Betacoronavirus (β-CoV veya beta-CoV), Nidovirales takımından Coronaviridae familyasının Orthocoronavirinae alt familyasında yer alan 4 koronavirüs cinsinden biri. Betakoronavirüsler, zoonotik kökenli, zarflı, pozitif anlamlı, tek sarmallı RNA virüsleridir. Betacoronavirus cinsi dört adet farklı viral soydan oluşur. Eski literatürde, bu cins grup 2 koronavirüsler olarak da bilinir.

İnsanlarda tıbbi öneme sahip beta-CoV'ler olan OC43 ve HKU1 A soyundan, SARS CoV ve SARS CoV-2 B soyundan, MERS CoV ise C soyundan gelmektedir. MERS-CoV, soy C'ye ait ve insanları enfekte ettiği bilinen ilk betakoronavirüstür.
Yiğit Aydın

Yapıtları uluslararası festivallerde seslendirilen ve çeşitli CD kayıtlarına alınan sanatçı, 2002 ve 2004 yıllarında iki kez üst üste Dr. Nejat Eczacıbaşı Ulusal Beste Yarışması'nı kazandı. Müzik hakkındaki metinleri Türkiye, Almanya ve Belçika’da süreli yayın makaleleri ya da kitap bölümleri olarak yayınlanmıştır. Gerek kompozisyonları gerek müzik üzerine metinlerinde, ağırlıklı olarak, Doğulu ve Batılı kültür bölgeleri arasındaki paylaşım ve çelişmeleri ele almaktadır.

4 Ekim 1971'de Erzincan'da doğdu. Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı'nda Muammer Sun, İlhan Baran, İstemihan Taviloğlu, Rengim Gökmen ve Ertuğrul Bayraktarkatal ile çalıştı. Müzikal kompozisyon dalında lisans, orkestra şefliği dalında yüksek lisans eğitimi aldı. Müzik eğitimine paralel olarak Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nde makine mühendisliğinde lisans ve sosyolojide lisansüstü eğitimini tamamladı. Sosyolojide çağdaş toplumsal düşünce, kopuş, doğu düşüncesi, sömürgecilik ve milliyetçilik üzerine çalıştı. Ardından Almanya'ya giderek Marburg Müzik Bilimleri Enstitüsü'nde Sabine Henze-Döhring yönetiminde "Yeni Türk Müziği" konulu doktora tezi üzerinde çalıştı. Almanya'daki çalışmaları Eczacıbaşı Vakfı ve Türk Eğitim Vakfı tarafından desteklendi.

4. Nejat Ferit Eczacıbaşı Ulusal Beste Yarışmas'nı "Adım-Oyun-Ağır-Başka", 5. Dr. Nejat Ferit Eczacıbaşı Ulusal Beste Yarışması'nı ise "Sahne" adlı çalışması ile kazandı. Bu ödülü üst üste iki kere kazanan ilk besteci olmuştur.

2009 yılında 26. Uluslararası Ankara Müzik Festivali" kapsamında gerçekleştirilen bir konserde, "Saygun Emre Operası'ndan Prelüd" adlı eserinin ilk seslendirilişi Bilkent Senfoni Orkestrası tarafından gerçekleştirildi.

Avrupa Festivalleri tarafından başlatılan MusMA (Music Masters On Air ) adlı proje kapsamında verilen sipariş üzerine 2013 yılında Hacı Bayram-ı Veli ve Goethe'nin mısraları üzerine 12 ses için "Tanrının Dostları''" adlı eseri, 2014 yılında MusMA siparişi üzerine "Firends of God" adlı 12 solist için 8 dakikalık eserini yazdı.
Elías Viñoles

2006 yılında Facundo Arana'nın canlandırdığı Martin Quesada'nın evlatlık aldığı çocuklardan birini oynadığı Sos mi vida dizisinde yer aldı. Dizide Monica Ayos'un canlandırdığı "La Turca" karakteri ile aradaki büyük yaşa rağmen sevgili rolünü gerçekleştirdi. 2006'nın sonlarına doğru bu rolü ile Clarín Espectáculos'da ödül kazandı.
Velabisht

Velabisht idari birimi Bardhaj i Ri, Bilça, Drobonik, Duhanas, Gjoroven, Kodras, Malinat, Palikësht, Remanica, Starova, Velabisht, Veleshnje ve Veterrik köylerinden oluşmaktadır.
Rhett Forrester

Rhett Forrester (22 Eylül 1956 - 22 Ocak 1994), 1981'den 1984'e kadar New York merkezli Riot grubunun baş şarkıcısı olarak bilinen Amerikalı bir müzisyendi.

Forrester, 22 Eylül 1956'da Tucker, Georgia'da doğdu. Annesi bir balo salonu dans eğitmeniydi. Marka sesini lisede The Sanford Naval Academy'de şan dersleri almaya başladığında geliştirmeye başladı. Mezun olduktan sonra, yerel gruplarda çalmaya başladığı Güney Carolina'ya taşındı. 1970'lerin sonunda Forrester, Hitman'ı oluşturmak için Illinois'in iki eski üyesi Roller, gitarist Russ Shirley ve basçı/vokalist Kevin Lee ve davulcu Jim Schroeder ile güçlerini birleştirdi. Grup, Georgia Eyaleti çevresinde çalarak yaklaşık bir yıl birlikte kaldı. Forrester'ın büyük çıkışı, Riot'ta ayrılan Guy Speranza'nın yerini almak için başarılı bir şekilde seçmelere katıldığında, Rachel adlı bir New York cover grubuyla birlikteyken geldi.
İsmail Selçuk Çakıroğlu

İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi ve Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Kızılcahamam Orman Bakım Memurları Kursu Öğretmenliği, 3.sınıf Orman Mühendisliği, Orman Genel Müdürlüğü 5.Şube Müdür Yardımcılığı, İstanbul İşletme Müdürlüğü, Türkiye Ormancılar Cemiyeti Yönetim Kurulu Üyeliği, Yayın Müdürlüğü ve Genel Sekreterliği, Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Başkanlığı, İstanbul Orman İşletmesi Müdürlüğü Avukatlığı ve Dava Servisi Şefliği, Matbaaclık, TBMM X. ve 2.(XIII) Dönem Bilecik Milletvekilliği ile Kurucu Meclis Bilecik İl Temsilciliği (6 Ocak 1961 – 25 Ekim 1961) yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Nükleer karşıtı protestolar

Nükleer karşıtı protestolar veya anti-nükleer protestolar askeri alanda nükleer teknolojinin kullanılmasına karşı gerçekleştirilen protesto gösterileridir. Amerika Birleşik Devletleri ile Sovyetler Birliği önderliğindeki kutuplar arasında süren Soğuk Savaş'taki nükleer savaş durumu bu protestoların oluşmasına ana etken olmuştur.

İlk nükleer karşıtı protesto 1946 yılında Crossroads Harekâtı sonrası gerçekleşti. Büyük ölçekli protestolar ise ilk olarak 1950'lerin ortalarında Japonya'da Mart 1954'teki Şanlı Dragon Kazası sonraso ortaya çıktı. Ağustos 1955'te, Japonya ve diğer ülkelerden yaklaşık 3000 katılımcıya sahip olan Atomik ve Hidrojen Bombalarına Karşı Dünya Konferansı'nın ilk toplantısını yapıldı. Protests began in Britain in the late 1950s and early 1960s. Protestolar, 1950'lerin sonlarında ve 1960'ların başında İngiltere'de devam etti. Birleşik Krallık'ta, Nükleer Silahsızlanma Kampanyası tarafından düzenlenen ilk Aldermaston Yürüyüşü, 1958'de gerçekleşti. 1961'de, Soğuk Savaş'ın zirve yıllarında, Barış İçin Kadınlar Grevi çatısı altında bir araya gelen yaklaşık 50.000 kadın, ABD'nin 60 şehirde nükleer silahlara karşı gösteri yapmak için yürüdü. 1964'te Avustralya şehirlerine “Bombayı Yasakla” pankartları bırakıldı.

Nükleer enerji 1970'lerde büyük bir halk protestosu haline geldi Fransa ve Batı Almanya'daki gösteriler 1971'de başladı. Fransa'da 1975-1977 arasında, on gösteride nükleer enerjiye karşı 175.000 kişi protesto etti. Batı Almanya'da, 1975-19 Nisan 1979 arasında, nükleer bölgelerdeki yedi gösteriye yaklaşık 280.000 kişi katıldı. 1979'da Three Mile adası kazasının ardından Eylül 1979'da New York'taki protestonun ardından düzenlenen çok sayıdaki kitle gösterileri iki yüz binden fazla kişiyi içeriyordu. Ekim 1979'da Bonn'da yaklaşık 120.000 kişi nükleer enerjiye karşı gösteri yaptı. Mayıs 1986'da Çernobil reaktör kazasının ardından, İtalya nükleer programına karşı protesto etmek için Roma'da yaklaşık 150.000 ila 200.000 arasında kişi yürüdü ve nükleer karşıtı protestocular ve polis arasındaki çatışmalar Batı Almanya'da yaygınlaştı.
Christian Antidormi

Christian Antidormi, İtalyan kökenli bir ailenin çocuğu olarak Avustralya'nın Sidney kentinde dünyaya geldi. 1992 yılında doğan oyuncu, ilk oyunculuğunu 17 yaşındayken tecrübe etmiştir.

Antidormi, 2009 yılında "False Witness" adlı bir televizyon filmi ile kariyerine başlamıştır. Ardından kariyerini yine televizyon yapımlarında oynayarak sürdüren aktör, bu ilk film deneyiminin ardından yerel olarak Avustralya'da yayınlanan televizyon dizilerinde yer almıştır. . Önce 2009-2011 yılları arasında As the Bell Rings adlı Avustralya dizisinde rol aldı. Kısa filmlerde kendine yer bulan Antidormi, 1988 yılından itibaren yayınlanmakta olan uzun soluklu Home and Away dizisinde de 5 bölüm rol aldı.

2013 Ocak ayından itibaren yayınlanan Spartaküs: Lanetlilerin Savaşı dizisi ise Christian Antidormi'nin ilk kez rol aldığı uluslararası bir yapım olmuştur. Bu dünya çapında popüler olan dizide Christian Antidormi'nin canlandıracağı karakter; Marcus Licinius Crassus'un oğlu, Jül Sezar ile de rekabet halinde olan Tiberius Crassus olmuştur.
Analar ve Anneler

Analar ve Anneler, ilk bölümü 22 Ekim 2015 tarihinde ekrana gelen dram türündeki Türk televizyon dizisidir. atv'de yayımlanan dizinin yapımcılığını Ay Yapım üstlenmektedir. Yönetmenliğini Mehmet Ada Öztekin'in yaptığı dizinin başrollerini Sinem Kobal, Hazar Ergüçlü, Okan Yalabık ve Binnur Kaya paylaşıyor. 1970'li yılların başında geçen dizide Anadolu'nun küçük bir köyünde yaşayan Kader ve İstanbul'da üniversitede okuyan evli bir genç kadın olan Zeliha'nın hayatlarının kesişmesi sonucu ortaya çıkan olaylar anlatılıyor.
Suudi Arabistan'da turizm

Suudi Arabistan, Orta Doğu'daki 2017 yılında 16 milyondan fazla ziyaretiyle en büyük ikinci turizm merkezidir. Suudi Arabistan'daki turizm, çoğunlukla büyük ölçüde dini haclarla ilgili olsa da, eğlence amaçlı turizm sektöründe büyüme vardır. Turizm sektörü son zamanlarda büyük ölçüde artmakta olduğundan, sektörün Suudi Arabistan için ak petrol olması bekleniyor. Turizm sektörünün 2019 yılında 25 milyar dolar kazanması beklenmektedir. Potansiyel turistik yerler arasında Hicaz ve Sarawat Dağları, Kızıldeniz'e dalışlar ve çok sayıda antik kalıntılar bulunmaktadır.

Dünya Seyahat ve Turizm Konseyi (WTTC) tarafından yayımlanan ve sektörün ekonomik etkisinin ve sosyal öneminin yıllık incelemesine göre, 2018’de Suudi Arabistan Krallığı ekonomisinin % 9’una katkıda bulundu. 2018 yılında Seyahat ve Turizm, ülke ekonomisine (65 milyar 200 bin ABD Doları) katkı yapmıştır. Sektör şimdi Suudi Arabistan’ın toplam ekonomisinin % 9’unu temsil ediyor.

Aralık 2013’te, Suudi Arabistan tarihinde ilk kez turist vizesi vermeye başlamak istediğini açıkladı. Bakanlar Kurulu, Suudi Turizm ve Antika Komisyonu'na, İçişleri ve Dışişleri Bakanlıkları tarafından onaylanan bazı düzenlemelere dayanarak vize görevi vermiştir. 27 Eylül 2019’da, Suudi Arabistan resmi olarak turist vizesinin 49 ülkeden gelen ziyaretçilerin 80 ABD Dolar ücrete tabi olduğunu duyurdu. Vize çevrimiçi (eVisa) olarak veya ülkeye varışta alınabilir.

Suudi Arabistan'a varış, çeşitli küresel havayollarının hizmet verdiği 13 uluslararası havaalanı üzerinden olabilmrktedir. Ayrıca, ülke bölgelerini ve aktarma alanlarını birbirine bağlayan 15 yerel havaalanı vardır.

Suudi Arabistan'daki turizm hala büyük ölçüde dini hac ziyaretlerini içermektedir. Mekke, Hac'daki Dhu el-Hicret ayı boyunca yılda üç milyondan fazla hacı alıyor, ve Ramazan ayı boyunca iki milyon civarında Umre gerçekleştirecek. Yılın geri kalanında, Mekke Umre'den ziyaretlerinden yaklaşık dört milyon ziyaretçi aldı. Hac veya kente yapılan hac, İslam'ın beş emrinden biridir. Ancak, Müslüman olmayanların şehre girmesine izin verilmemektedir.

Suudi sezonu, yerel ve uluslararası turistlerin ilgisini çekmeyi amaçlayan ülke çapında bir turizm girişimidir. Sezonlar, birçok Suudi şehrinde yıl boyunca farklı zamanlarda düzenlenmektedir.
Odd Hassel

Odd Hassel (norv. Odd Hassel, 17 Mayıs 1897 - 11 Mayıs 1981) - Norveçli fiziksel kimyacı ve 1969 yılı Nobel Kimya Ödülü sahibi.

Odd Hassel, Kristiania'da (bugünkü Oslo) jinekolog Ernst "Skippi" Hassel ve Matilda Klavenes'in oğlu olarak doğdu. 1915 yılında Oslo Üniversitesi′ne kabul edildi, 1920 yılında burayı bitirdi. Üniversitede matematik ve fizik eğitimi yaptı. Bu dönemde, bir yıllığına eğitiminden ayrılarak, profesör Kasimir Fayans′ın laboratuvarında çalışmak için Almanya'ya, Münih′e gitti.

Buradaki çalışması içerme (elektromanyetik radyasyonun) indikatorlarının keşif edilmesine yol açtı. Sonradan, Berlin′e taşınarak Kayzer Wilhelm Enstitüsü'nde röntgen ışınlarının kristallografisi üzere araştırmalar yapmaya başladı. Araştırmasını Fritz Haber′in yardımı ile elde ettiği Rockefeller bursu ile devam ettirdi. 1924 yılında Berlin Üniversitesi′nde fiziksel kimya ve elektrokimya alanında doçent oldu. 1934 ile 1964 yılları arasında Oslo Üniversitesi′nde profesör olarak görev yaptı.

Oslo'daki ilk yıllarında inorganik kimya üzere ihtisaslaştı, fakat 1930 yılından başlayarak moleküllerin yapısı ile ilgili sorunlarla, özellikle de sikloheksanlar ve yan ürünleriyle ilgilendi. 1943 yılında Alman işgalcileri tarafından tutuklanarak, 1944 yılına kadar Grini toplama kampına gönderildi.

1950 yılından beri yükötürücü bileşikleri araştırıyordu ve sonuçta bu tür birleşmeler için geometrik kuralları belirleyebildi. 1969 yılında, Derek Barton ile birlikte Kimya Nobel ödülü′nü aldı.
Pyrrhura viridicata

2006 yılında beslenme alışkanlıkları ve besin kaynakları, besin arama ekolojisini anlamak isteyen araştırmacılar tarafından birkaç ay boyunca gözlemlenmiştir. Yakın gözlem, bu türün beslenme düzeninin bitki örtüsü bolluğu ile ilişkili olduğunu gösterdi, bu da ekolojik esnekliğe sahip olduğunun kanıtıdır. Bitki örtüsüne bağlı olarak değişen besin arama stratejileri, büyük ölçüde grup uyumu ve besin kaynaklarını değişimli olarak kullanmaya dayanmaktadır.
Varujan Vosganian

Varujan Vosganian (d. 25 Temmuz 1958; Krayova), Ermeni kökenli Rumen siyasetçi, ekonomist, deneme yazarı ve şair. Vosganian, Romanya'nın Tăriceanu kabinesinde Ekonomi ve Ticaret bakanı (2006-2008) ve Ponta kabinesinde (2012-2013) ekonomi bakanıydı. Romanya Ermeniler Birliği'nin Başkanı (UAR, 1990-günümüz) ve Romanya Yazarlar Birliği'nin (2005-günümüz) başbakan yardımcısıdır. Kitapları 20'den fazla dile çevrildi.

Vosganyan, Craiova'da Ermeni kökenli bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Büyükanne ve büyükbabası, 1915'te Osmanlı İmparatorluğu'nda Ermeni halkına karşı yapılan soykırımdan sağ kurtuldu. Vosganian, Focșani'deki Alexandru Ioan Cuza Lisesi'nde okudu. Daha sonra Bükreş Ekonomik Araştırma Akademisi'nde (1982'den mezun oldu) Ticaret, Bükreş Üniversitesi'nde (1991'den mezun oldu) Matematik okudu ve 1998'de ekonomi alanında doktora yaptı.

1989 Romanya Devrimi'ne katıldıktan sonra, 1990'daki ilk özgür seçimlerden beri Romanya Parlamentosu üyesidir. 1990'da Romanya Ermeniler Birliği'nin başkanı oldu ve iki kez (1990-1992 ve 1992-1996) Milletvekilleri Meclisi üyesi ve bir Senatör seçildi (1996-2000, Sağ Kuvvetler ve 2004-2016, Ulusal Liberal Parti listelerinde). 1996 ve 2003 yılları arasında, sonunda 2003'te Ulusal Liberal Parti ile birleşen sağcı liberal bir parti olan Sağ Güçler Birliği'nin (Uniunea Forţelor de Dreapta) lideriydi. 2006-2008 yılları arasında Ekonomi ve Maliye Bakanı olarak görev yapan Vosganian, 2012-2013 yılları arasında ticaret bakanı olarak görev yaptı.

Vosganian, ekonomi üzerine kurgusal olmayan çalışmaların yanı sıra, bir dizi şiir, kısa öykü ve roman gibi birçok deneme ve edebi metin de yayımladı. Uluslararası tanınması, yirmiden fazla dilde tercüme edilen The Book of Whispers (2009) ile geldi. Tüm kıtalardan kırktan fazla ülkede farklı etkinliklerde (halka açık konferanslar, denemeler, çalıştaylar, gösterimler ve dramatizasyonlar) sunulan Fısıltılar Kitabı, soykırım suçuna karşı sembol hâline geldi.

Jocul celor o sută de frunze și alte povestiri (Yüz Yaprak ve diğer Hikâyelerin oyunu), hikâyeler, Polirom, 2013 - yaklaşık 3500 kopya satıldı.

Igra na sto lista i drugi razkazi (Jocul celor o sută de frunze și alte povestiri), SONM (2016), Bulgarca çevirisi Vanina Bojikova tarafından yapılmıştır.

Das Spiel der hundert Blätter (Jocul celor o sută de frunze și alte povestiri), Zsolnay Verlag (2016), Almanca çevirisi Ernest Wichner tarafından yapılmıştır.

Vosganian röportajlarından birinde, kitap hakkında şunları söyledi: "Kitap, 2003 ile 2008 yılları arasında yazılmıştır. Bunu yazma fikrimi ne zaman aldığımı bilmiyorum, belki de hep böyle düşünmüşümdür. Fısıltılar Kitabı aynı zamanda otobiyografi, kurgu ve tarihi belgedir. Anlatılan karakterler ve olaylar doğrudur. Eklediğim şey, sembollerin gücü. Hem ailemin anısını hem de hayatta kalanların tanıklıklarını veya tarihi belgeleri kullandım. Kitap, yirminci yüzyılın biyografisini sunuyor; Ermeni Soykırımı; Doğu Avrupa'da Komünizm; Yaygın bir travma nasıl aşılır; Unutulma, intikam ve bağışlama arasında nasıl seçim yapılır (insanlık durumunun temel seçeneği: affetmek - intikam almak - unutmak)."
Orhan Yılmaz (siyasetçi)

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Tarım Satış Kooperatifi Memurluğu, Karadeniz Postası Gazetesi Yazı İşleri Müdürlüğü, Serbest Avukatlık, TBMM 4. (XV) Dönem Giresun Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve üç çocuk babasıdır. 1977 ile 1980 yılları arasında Giresun Belediye Başkanlığı yapmıştır.
Temiz Ev

Temiz Ev (Orijinal İngilizce ismi: The Clean House), Amerikalı yazar Sarah Ruhl'un 2004 yılında yazdığı tiyatro oyunu. Aslında komedyen olması gereken Brezilyalı bir temizlikçi kadın olan Matilde'yi anlatan eser, ilk kez 2004 yılında Yale Repertory Theatre tarafından sahnelendi.

2004 yılında bir kadın yazarın yazdığı en iyi İngilizce oyununu ödüllendiren Susan Smith Blacburn Prize'ı kazanan Temiz Ev aynı zamanda Pulitzer Ödülü finalisti oldu.

Eser, 2005 yılında Chicago'daki Goodman Theatre'da, Washington'daki Woolly Mammoth Theatre Company'de; 2006 yılında ise New York'taki Lincoln Center Theater'da oynandı. İngiltere prömiyeri de gene 2006 yılında Crucible Theatre'da yapıldı. Oyun ayrıca 2008 yılında Montreal'deki Espace Libre theatre'da Fransızca, 2009 yılında Yeni Zelanda'da ve 2010 yılında İstanbul Devlet Tiyatrosu'nda Türkçe de sahnelendi.