Europa'nın kolonileştirilmesi

Jüpiter'in dördüncü büyük uydusu olan Europa, hem Bilimkurgu hem de gelecekteki insanlar tarafından yapılması öngörülen uzay kolonizasyonu alanında bilimsel spekülasyonlara konu olmuştur. Europa'nın buzaltı su okyanusları dahil olmak üzere jeofiziksel özellikleri, yüzeyinin üzerinde veya altında insan yaşamı için mümkünlük arz etmektedir.

Europa buzlu dış yüzeyinin altında sıvı su bulunduğuna ait görüşler bulunmaktadır. Sıvı su okyanusuna erişmek büyük bir zorluk taşımakta, fakat Europa'daki suyun çokluğu kolonizasyon düşünceleri adına büyük bir katkı sağlamıştır. Su sadece kolonistlerin içecek ihtiyaçları için kullanılmayacak, ayrıca nefes alınabilir Oksijen için parçalara da ayrılabilecektir. Oksijen'in ayrıca yüzey altı okyanusuna taşınacak yüzeydeki buzun Radyoliz ile ayrılarak elde edilebileceği ve oksijen kullanan deniz hayatı için kanıt oluşturacağına inanılmaktadır.

Europa'nın kolonizasyonu çeşitli zorlukları beraberinde getirmektedir. Bunlardan biri Jüpiter'in radyasyon kuşağından gelebilecek ve Dünya'daki Van Allen kuşağı'ndan 10 kat daha güçlü olan yüksek level radyasyon'dur. Europa her gün 540 rem radyasyon alacağından, bir insanın yüzey veya yüzey altında radyasyon koruması olmaksızın uzun süre yaşaması mümkün değildir. Europa'daki kolonistler, uydu Jüpiter'in manyetosferinden korunmadığı zaman yüzeyin altına doğru inmeli ve yüzeyaltı habitatlarda kalmak zorundadır. Bu kolonistlerin Europa'nın buz örtüsü altında kendilerini radyasyondan korumaları için olanak sağlayacaktır.

Bir başka problem ise Europa'nın yüzey sıcaklığının -170 C civarında olmasıdır. Ancak, Europa'nın yüzeyinin altında bulunduğuna inanılan sıvı su gerçeği; kolonistlerin radyasyondan korunmak adına zamanlarının çoğunu buz örtüsü altında geçireceği olasılığıyla beraber geldiğinden bir şekilde düşük sıcaklıktan dolayı meydana gelebilecek problemleri düşürebilir.

Europa'nın düşük yerçekimi kolonizasyon adına zorluklar getirebilir. Düşük yerçekiminin insan sağlığına etkileri hala bir araştırma konusu olmakta; kemik yoğunluğu, kas yoğunluğu'nun kaybı ve zayıflamış bağışıklık sistemi gibi semptomları içine dahil etmektedir.

Dünya'nın yörüngesindeki Astronotlar bir yıldan daha uzun süre mikro yerçekimi üzerinde kalmışladır. Düşük yerçekimi'nin negatif etkileri için günlük fiziksel egzersiz rutinleri başlıca olmak üzere etkili karşı yöntemler geliştirilmiştir. Değişik seviyelerdeki düşük yerçeminin işlevsel olarak negatif etkilerindeki varyasyonlar, bu alandaki araştırmların sıfır yerçekimi ortamı insanlara yasaklandığı için hala bilinmemektedir. Düşük yerçekiminin potansiyel etkileri fetal ve pediatrik gelişim alanında da aynı şekildedir. Düşük yerçekiminde doğan ve büyüyen bir çocuğun Dünya'daki yüksek yer çekimi altında yaşayamayacağı varsayımında bulunulmuştur.

Ayrıca Europa'da Uzaylı organizmalarının var olabileceğine dair fikirlerde yürütülmüş, ve mümkün olasılıkla uydunun buz kabuğunun altında olduğu düşünülmüştür. Eğer doğruysa bu, insan kolonistlerin zararlı Mikroplar ya da daha agresif yaşam formları ile çatışma haline girebilmesi ihtimalini bulundurmaktadır. Yapılan son araştırmalar Europa'nın yüzeyindeki güneş radyasyonu aksiyonunun içerideki yükselmeler aracılığıyla, yüzeyaltı okyanusuna doğru inecek olan oksijen üretebileceğini işaret etmektedir. Bu süreç gerçekleşirse, Europa'nın yüzeyaltı okyanusu'nun, Dünya'nınkine eşit veya daha yüksek miktarda oksijen içeriğine sahip olmasını ve bunun da daha karmaşık yaşama ev sahibi olmasını sağlar.

Bir diğer önemli problemi sabit olmayan bir yüzey temsil etmektedir. Uydunun Dünyanınkine benzer olarak Levha hareketleriyle beraber olan dış kabuğuyla birlikte jeolojik olarak aktif olduğu gösterilmiştir. Birkaç yıl içinde Alabama eyaletinin alanında bir alanın jeolojik aktifliğinin yeniden kurulması, Massachusetts büyüklüğündeki bir yüzey parçasının kabuğun altına kaydığını ve kaybolduğunu göstermiştir.

1997 yılında, Artemis Projesi Europa'yı kolonize etmek için bir plan üretmiştir. Bu plana göre, keşfediciler yüzeyde ilk olarak küçük bir üs kuracaktırr. Daha sonrasında matkap Europa'nın buz kabuğunu delecek, yüzeyaltı okyanusa girecektir. Kolonistler daha sonrasında buzlu yüzey ve sıvı iç kısım arasında kalan yerde üs kurmak için çevrelenmiş bir alan oluşturacaklardır (ya da mümkün olarak bulmak). Bu konum buz yüzeyi sayesinde radyasyondan korunmuş olacak ve sıvı suyun varlığından dolayı insana yüzeydekinden daha uygun sıcaklıkta bulunacaktır.

Europa Arthur C. Clarke'ın 2010: Odyssey İki kitabında ve serisinde rol almaktadır. Yaşam gelişimine katkıda bulunan ileri-gelişmiş uzaylılar Europa'nın altındaki ilkel yaşamına ilgi duyarlar ve bu ilkel yaşamların evrimlerinin başlaması için Jüpiteri bir yıldıza çevirirler ve insanlara Europa'yı kolonize etmeyi veya yerleşmelerini yasaklarlar. 2061: Odyssey Üç'''te ise, Europa tropikal bir okyanus dünyası haline gelmiştir.

Alastair Reynolds'ın kısa hikâyesi short story "Galactic North"'da Europa'da yüzey altı okyanusunda yerleşimini kurmuş Demarşistler adlı gelişmiş insan topluluğunu tasavvur etmiştir. Genetik olarak değiştirilmiş insanlar yüzeyaltındaki yaşama adapte olmuş, bu karakterleden bazıları daha sonra Reynolds'un 2006 kısa hikâyesi "Grafenwalder's Bestiary."'de ortaya çıkmıştır.