SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Sovyetler Birliği'nin Baltık devletlerini işgali

Sovyetler Birliği'nin Baltık devletlerini işgali, Sovyetler Birliği'nin Molotov-Ribbentrop Paktı'na göre Estonya, Letonya ve Litvanya olmak üzere üç Baltık devletini Haziran 1940'ta askeri işgalidir. İşgalden sonra Ağustos 1940'ta kurucu cumhuriyetler olarak Sovyetler Birliği'ne ilhak edildiler. Bu ilhak, Batılı ülkeler ve çoğu kuruluşlar tarafından asla tanınmadı. 22 Haziran 1941'de Nazi Almanyası Sovyetler Birliği'ne saldırdı ve birkaç hafta içinde Baltık topraklarını işgal etti. Temmuz 1941'de Nazi Almanyası, Baltık bölgesini Reichskommissariat Ostland'a dahil etti. Kızıl Ordu'nun 1944'teki Baltık Taarruzu'nın bir sonucu olarak Sovyetler Birliği, Baltık devletlerinin çoğunu yeniden ele geçirdi ve 1945'te resmi olarak teslim olana kadar geri kalan Alman kuvvetlerini Kurlandiya Kuşatması'nda tuttu. Sovyetler Birliği'nin Baltık ülkelerini "ilhak işgali" () veya sui generis işgali Ağustos 1991'de bağımsızlıklarını yeniden kazanmasına kadar sürdü.

Baltık devletlerinin kendileri, Amerika Birleşik Devletleri ve hukuk mahkemeleri, Avrupa Parlamentosu, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Konseyi, bu üç ülkenin 1939 Molotov-Ribbentrop Paktının hükümleri ile işgal edildiği, işgal altında bulunduğunu ve yasadışı bir şekilde Sovyetler Birliği'ne dahil olduğunu belirttiler. Sovyet işgalini, Nazi Almanyası'nın 1941'den 1944'e kadar işgalini ve 1944'ten 1991'e kadar Sovyetler Birliği tarafından yeniden işgal edilmesini takip etti. Bu tanımama politikası, Baltık devletlerinin 1940'tan 1991'e kadar olan süre boyunca kanuni olarak yasadışı işgal altında bağımsız devletler olarak kaldıklarını belirleyen Baltık devletlerinin yasal sürekliliği ilkesine yol açtı.
Baba ve Piç

Baba ve Piç, Elif Şafak'ın 2006 yılının Mart ayında Metis Yayınları tarafından ilk basımı gerçekleşmiş romanıdır. İstanbul-Amerika arasında, biri Türk diğeri Ermeni asıllı iki aile üzerinden Türk-Ermeni ilişkilerini 90 yıllık bir zaman dilimi içerisinde inceleyen bir romandır. Eserde Türk-Ermeni ilişkilerine her iki cepheden bakılmış, Amerika'daki Ermeni diasporası ile Türkiye'deki Türklerin birbirlerine bakış açıları Kazan ve Çakmaçıyan aileleri arasındaki tesadüfi ilişkilerle anlatılmıştır. Ayrıca eserde Türk-Ermeni sosyal yaşamı irdelenmiş, Türk ve Ermeni toplumları arasında var olan ortak his ve düşüncelerden de bahsedilmiştir.

şeklindeki sözlerle Türk Milletini Soykırımcı olarak gösterdiğini, Türk milletinin aşağılanarak soykırımla suçlandığını, Türk milletine öfke ve kin duyulmasının sağlandığını, sonuçta Türklüğü aşağılama suçunun işlendiğini iddia edilmiştir.

21 Eylül 2006 tarihinde Beyoğlu Adliyesi'nde, TCK 301'e göre görülen dava "suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve delil bulunmadığı" gerekçesi ile beraat ile sonuçlandı.

şeklinde sözlere yer verildiği gösterilmiştir. Ayrıca Kitabın yazarı olan Elif Şafak 06.06.2006 tarihli ifadesinde özetle, bu kitabı yazmaktaki amacının Türklüğü aşağılamak değil tam tersine Türkler ve Ermeniler arasında insancıl ve barışçıl ortamın yaratılmasına katkıda bulunmak olduğunu, romanın edebi bir eser niteliğinde tamamen kurgusal ve hayal ürünü olduğunu söylemektedir. bilgisi de karar metninde yer almaktadır.

Dava ulusal ve yabancı basında geniş yankı buldu. Televizyon kanalları mahkeme günü mahkeme önünden canlı yayın ile gelişmeleri seyircilere ilettiler. Elif Şafak karar sonrası programlara telefonla bağlanarak dava ile ilgili görüşlerini belirtti.

"Birilerinin beni vatan haini ilan edip tüm vatansever Türkleri mahkemeye dahil olmaya çağırıyor olması moral bozucu elbette. Ama asıl düşündürücü olan bu insanların kendine biçtiği rol, kullandıkları üslup, sözlü ve fiziksel şiddeti bu kadar benimsemiş olmaları. Söylemleriyle lince davet ediyorlar. Beni de bu söylem kaygılandırıyor. Türkiye'de birileri anında vatan haini olarak damgalanıyor ve anında linç edilmek isteniyor. Bir sürü yerde böyle olaylar patlak vermeye başladı onun için genelde linç kültüründe ve söyleminde bir artış olduğunu düşünüyorum. Asıl kaygı duyduğum hem kendi hem de ülkem adına bu."
Küçük Prespa Gölü

Küçük Prespa Gölü ( Limni Mikri Prespa; ), Yunanistan ile Arnavutluk arasında bulunan bir göldür. İki Prespa Gölü'nden en küçük olanıdır.

Küçük Prespa Gölü, nadir kuş türlerinin çoğalması ve beslenmesi için uygun olan bataklıklara sahip olması ile bilinmektedir. Burada dünyanın en büyük tepeli pelikan kolonisi çoğalıyor. Gölün florasını 1.500 den fazla bitki türü oluşturmaktadır. Bu türlerden 146'sı Ohrid Gölü, 39'u ise Prespa gölleri için endemiktir.

Gölde Ayos Ahilyos ve Vidronisi adlı iki ada bulunmaktadır. Ada 10. yüzyılda Bulgaristan Kralı Samuel tarafından başkent olarak kullanılmıştır. Ada, 1970'lerde ise balıkçılık ve turizm merkezi olmuştur. Adada Kutsal Ahilyos Bazilikası bulunmaktadır. Bu bazilika Bizans döneminde erken Hristiyan mimarisi stilinin ayakta kalmış örneklerinden biridir.

1970 yılında Devoll Nehri'nin yönü yazın sulama çalışmalarında sudan daha çok kullanmak amacıyla bu göle yönlendirilmiştir. Fakat nehir kirli olduğundan gölün Arnavutluk'ta kalan kısmında kirlenme olmuştur ve bu yüzden bu yönlendirilme durdurulmuştur. Gölün Arnavutluk'taki bölümünün alanı 420 hektardır. 1999 yılında Prespa Koruma Cemiyeti Küçük Prespa Ramsar Yeri'nin korunması için gösterdiği çabalara nedeniyle Ramsar Ödülü kazanmıştır.
Abdullah Recep

1975 yılında Kara Harp Okulundan istihkâm teğmen rütbesiyle mezun oldu. 1976 yılında İstihkâm Okulu ve Eğitim Merkezindeki eğitimini tamamladıktan sonra, 1976-1981 yıllarında 3. Kolordu İstihkâm Taburu, 39. Piyade Tümen İstihkâm Taburu ve İstihkâm Okulu Kurslar Taburu'nda Takım Komutanlığı, 1981-1982 yıllarında 3. Ordu İstihkâm İnşaat Taburu'nda Bölük Komutanlığı görevlerini yürüttü.

1982-1984 yıllarında Kara Harp Akademisi eğitimini tamamlamış ve 1984-1986 yıllarında kurmay subay olarak 19. Piyade Tugayı 9. Piyade Alayı 1. Piyade Taburu'nda Bölük Komutanlığı, 1986-1989 yılları arasında 9. Kolordu Harekât ve Eğitim Şubesi'nde Plan Subaylığı, 1989-1993 yıllarında Genelkurmay Personel Daire Başkanlığı Plan Şubesi'nde Plan ve Proje Subaylığı görevlerinde bulundu.

1993-1994 yıllarında 61. Mekanize Piyade Tugayı 1. Mekanize Piyade Tabur Komutanlığı görevini yürütmüş ve bu görevi esnasında taburu ile birlikte Şırnak bölgesinde iç güvenlik harekâtına katıldı. 1994-1997 yılları arasında Belçika Mons'da bulunan NATO Avrupa Karargâhı Harekât Planlama Dairesi Barışı Koruma Şubesi'nde karargâh subaylığı görevinde bulundu.

1997 yılında Genelkurmay Başkanı Özel Kalem Müdürlüğü görevine atandı. Üç yıl süre ile yürüttüğü bu görev esnasında Silahlı Kuvvetler Akademisinde eğitimini tamamladı. 2000-2001 yılları arasında Cumhurbaşkanlığı Muhafız Alayı Komutanı olarak görev yaptı.

2001 yılında Tuğgeneral rütbesine terfi etti. Bu rütbeyle 2001-2004 yıllarında Genelkurmay İç Güvenlik Harekât Daire Başkanlığı ve 2004-2006 yıllarında 16. Zırhlı Tugay Komutanlığı görevlerinde bulundu.

2006 yılında Tümgeneral rütbesine terfi etti. Bu rütbeyle 2006-2008 yıllarında Amerika Birleşik Devletleri Norfolk'ta bulunan NATO Transformasyon Komutanlığı'nda Kurmay Başkanı Kaynaklar ve Lojistik Yardımcılığı ve 2008-2010 yıllarında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Güvenlik Kuvvetleri Komutanlığı görevlerini yürüttü.

2010 yılında Korgeneral rütbesine terfi etti. Bu rütbeyle 2010-2012 yılları arasında Genelkurmay Harekât Başkanlığı, 2012-2014 yılları arasında 7. Kolordu Komutanlığı görevlerinde bulundu.

2014 yılında Orgeneral rütbesine terfi etti ve Harp Akademileri Komutanlığı görevine atandı. 11 Ağustos 2015 tarihinde Ege Ordusu Komutanlığı'na atandı. 2019'da emekliye sevk edildi.
Papirüs 57

Papirüs 57 (Gregory-Aland listesine göre: ) Yunanca Kutsal Yazıların (Yeni Ahit) Grekçede yazılan eski bir kopyasıdır. Bu papirüs el yazması Elçilerin İşleri kitabının birçok ayeti içermektedir. Papirüs bugün Viyana'da bulunan Östereichische Nationalbibliothek'te (paraf: Pap. Vindob. G. 26020) saklanır.
Bahtiyar Ali

Bahtiyar Ali 1983 yılında yazmaya başladı. 1997 yılında ilk romanı İsveç'te yayımlandı. En önemli romanı Dünyanın En Son Narı adıyla yayımlandı. Bu kitap, sekiz dile, Arapça, Almanca, Rusça, Türkçe, Farsça, İspanyolca, İngilizce ve Yunancaya çevrildi. Kitabın Almanca çevirisi, Alman medyasında olumlu yorumlar aldı. 2003 yılında bu kitapla Gelavij Edebiyat Festivali Ödülü'nü kazandı.
Johann Palisa

Johann Palisa (6 Aralık 1848 – 2 Mayıs 1925) Avusturya Silezyası, (günümüzde Çekya Troppau'da doğmuş Avusturyalı bir astronomdur. 1874'te 136 Austria'dan 1923'te 1073 Gellivara'ya kadar toplam 122 asteroit keşfeden üretken bir asteroit kaşifidir.. Önemli keşiflerinden bazıları arasında 153 Hilda, 216 Kleopatra, 243 Ida, 253 Mathilde, 324 Bamberga ve Dünya'ya yakın asteroid 719 Albert yer almaktadır. Palisa, keşiflerini fotoğrafçılığın yardımı olmadan yaptı ve tüm zamanların en başarılı görsel (fotoğrafik olmayan) asteroit kaşifi olmaya devam etmektedir. 1906'da Fransız Bilimler Akademisi'nden Valz Ödülü'ne layık görüldü. 1919'da Max Wolf tarafından keşfedilen asteroit 914 Palisana ve ay krateri Palisa onun onuruna isimlendirilmiştir.
Ünal Baysan

Ünal Baysan (d. 1954; Çorlu, Tekirdağ), Türk diş hekimi, siyasetçi ve eski Çorlu Belediye Başkanıdır. 2014 Türkiye yerel seçimlerinde Çorlu belediye başkanı seçilmiştir. 1989 - 1999 yılları arasında 2 dönem Çorlu belediye başkanı olarak görev yapmıştır. 2009 - 2018 arsında 2 dönem daha Çorlu belediye başkanlığı yapmıştır.

Ünal Baysan, 1954'te Tekirdağ'ın Çorlu ilçesinde doğmuştur. İl, orta ve lise eğitimini Çorlu'da tamamladıktan sonra 1981 yılında Ege Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesini bitirdi.

Baysan, 1984 yılında Sosyal Demokrasi Partisi (SODEP)'nde siyasete atıldı. 1989 yerel seçimlerinde ve 1994 yerel seçimlerinde Çorlu belediye başkanı seçildi. 1999 yerel seçimlerinde Çorlu belediye başkan adayı olmuş ama seçilememiştir. 2001 - 2005 yılları arasında Çorlu Ticaret ve Sanayi Odası Yönetim Kurulu Üyeliği yaptı. 29 Mart 2009 yerel seçimleri için Çorlu CHP İlçe Başkanlığı görevinden ayrılıp Belediye Başkan Adayı oldu ve 10 yıl aradan sonra 3. kez Çorlu belediye başkanlığı görevine seçildi.2014 yerel seçimlerinde tekrardan Çorlu belediye başkanı seçildi. 2018 Türkiye genel seçimleri öncesinde CHP'den milletvekili adayı olmak için belediye başkanlığından istifa etti. Ancak aday gösterilmedi.
Jean-François Domergue

Defans mevkiinde forma giyen futbolcu, 9 kez Fransa millî futbol takımına çağrıldı. Her ikisi de 1984 Avrupa Futbol Şampiyonası yarı finalinde Portekiz'e karşı olmak üzere, millî takımı adına iki gol kaydetti.
El Vizcaíno Biyosfer Rezervi

1988'de kurulan El Vizcaíno Biyosfer Rezervi, Pasifik Okyanusu ile Kaliforniya Körfezi arasındaki Baja Kaliforniya Yarımadası'nın merkezinde, Kuzey Baja California Sur'daki Mulegé Belediyesi sınırları içerisinde bulunur. 9 bin 625 mil kare (24.930 km²) üzerinde yayılan koruma alanı, Meksika'nın en büyük vahşi yaşam alanıdır ve Valle de los Cirios Flora ve Fauna Koruma Alanı'nın kuzey sınırında yer alır.

Amerika kıtasının kuzeyinden gelen Cochimi göçebeleri on bir bin yıl önce bu bölgeye yerleşti. Bu göçebeler, Sierra San Francisco dağ sırasındaki mağaralarda yaşıyorlardı. Bu dağlık bölgeye doğru yolculuk yapanlar mağara sanatlarını görebilirler.
Karanlığın Yüreği

Karanlığın Yüreği (), Polonya asıllı İngiliz romancı Joseph Conrad'ın 1899 yılında yayınlanan romanıdır. Roman, Afrika içlerinde Belçikalı bir ticaret şirketi için feribot kaptanı olarak görev yapan Charles Marlow'un hikâyesini anlatıyor.
1896 Yaz Olimpiyatları'nda atıcılık - Erkekler 25 metre çabuk atış tabanca

3 ülkeden 4 sporcunun mücadele ettiği yarışmada her sporcu 30 atış gerçekleştirdi. 23 atışında isabet sağlayan Yunan sporcu Yannis Frangudis, 344 puanla müsabakayı birinci sırada tamamladı. 20 isabet sağlayan Yunan Georgios Orfanidis 249 puanla ikinci olurken, Danimarkalı Holger Nielsen ise yarışmayı üçüncü sırada tamamladı.
II. Fraates

MÖ 130 yılında Part topraklarına bir saldırı düzenleyen Selevkos kralı VII. Antiokhos Sidetes'i MÖ 129'da Media'da yenilgiye uğrattı ve öldürttü. Antiokhos'un ölümüyle birlikte Selevkosların Fırat Irmağının doğusundaki egemenlikleri sona erdi. Bu sırada göçebe Tohar ve İskitler Doğu İran'ı istila etmişlerdi. Phraates, Antiokhos'un ordusundan tutsak alınan Yunanları da savaşmaya zorlayarak bu kabilelerin üzerine yürüdü. Ama çarpışmada Yunan askerlerin kendisini terk etmesi üzerine yenilgiye uğradı ve öldürüldü. Phraates'in yerine amcası II. Artabanos geçti.
Çiftlik, Bağcılar

Çiftlik, İstanbul'un Bağcılar ilçesine bağlı bir semttir. Bağcılar Meydanı'na hayli yakın semt Yavuzselim mahallesini işgal etmektedir ve bu mahalle ile semt yer yer birbiri yerine kullanılır. Semtin meydanında bir fil heykeli bulunmaktadır. Semtin ana arterleri Birlik Caddesi ve Mehmet Akif Bulvarı'dır.
Hoogeveen

Hoogeveen, Hollanda'nın Drenthe ilinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2016 yılında kişidir. 7900–7916, 7918, 7930–7931, 7933–7934, 7936 posta kodlarına sahiptir.
Conarium

Birinci şahıs perspektifiyle oynayan oyuncular, keşif ekibinin diğer üyelerinin akıbetini araştırmalı, yaşananların gizemini çözmek için Antarktik üssü keşfetmelidir. Bu amaç doğrultusunda çevreyi tanımak, bulmacaları çözmek gerekir. Oyuncular ekipten arda kalan notları, rastladıkları diğer belgeleri inceleyerek ipuçlarını bir araya getirir.
Vasil İliev Security

Vasil İliev Security veya yaygın olarak VİS (), eski güreşçiler olan Vasil ve Georgi İliev kardeşler tarafından 1991 yılında oluşturulan bir suç örgütü grubudur.

50.000 lv.'lık kayıtlı sermayenin 49.000 lv.'sını Iliev ödedi ve diğer 1.000 lv. Plamen Timnev-Gandhi tarafından verildi. Nikolay Tsvetin ve Vasil'in kardeşi Georgi Iliev de hissedar oldular. Ana personel, dövüş sanatlarından insanlar, Macaristan'dan arkadaşları ve "Olimpiyat Umutları"'ndan lise mezunlarıdır. Şirket ağırlıklı olarak güvenlik alanlarında faaliyet göstermekteydi.

Vasil ve Georgi Ilievi kardeşlerin yanı sıra grubun ikonik figürleri Nikolay Tsvetin, Georgi Stefanov, Rumen Marinov-Narcissa, Anton Boyanov, Chavdar Pisarski, Dimitar Dimitrov-Maimunyaka - Vasil'in sağ kolu olarak görünüyordu. Konstantin Dimitrov - Samokovetsa, Zlati Zlatev-Zlatistiya ve Metodi Metodiev'in (Meto Ilienski)'de grupla ilişkileri olduğu düşünülüyordu.

Vasil Iliev, işine Güney Karadeniz kıyısında birkaç disko ile başladı. 1992'de 50.000 lv. sermaye ile VIS'i tescil ettirdi.VIS-1'in küçük hissedarları Pencho Mladenov, Anton Boyanov ve Veselin Yotov'dur. VIS'in gerçek yükselişi Yugoslav ambargosu sırasında gerçekleşmiştir. Güreşçiler ambargoyu ihlal ederek ve Sırbistan'a kaçak yakıt naklederek milyarlarca eski leva kazandı. Bu dönemden sonra, adı değiştirilen şirket artık VIS-2 ("Sadakat Yatırımları Güvenliği" ) )'di. Turizim işi, tahıl, ulaşım ve diğer yasal endüstrilere odaklanırken haraç, araba hırsızlığı ve gasp eylemleri devam etmekteydi. 1994 yılında 150'den fazla VIS ile ilgili şirket vardı. Grubun personeli 4.000 kişiyi aşıyordu.

VIS-1 lisansı 1994 yılında iptal edildi, ancak daha sonra VIS-2 olarak yeniden adlandırıldı ve çalışmaya devam etti. Grubun yeniden adlandırılmasında Pantyu Pantev (Poli Pantev)'in büyük katkıları vardı. Kendisi daha sonra taraf değiştirip GSG grubuna geçmiştir. 2001 yılında Aruba da öldürülmüştür.

24 Nisan 1994'te Georgi Iliev ve Maya Penelova Sofya ritüel salonu "Triaditsa" da evlendiler ve kutlama bir yıl sonra Georgi'nin erkek kardeşi Vasil Iliev'in öldürüldüğü "Mirage" da yapıldı.

25 Nisan 1995'te Mirage restoranına giderken VIS lideri Vasil Iliev suikasta kurban gitti. Kardeşinin ölümünden sonra, Georgi Iliev sigorta şirketi VIS'in başına geçmeyi reddetti. 1995 yılında verdiği bir röportajda, "Biz güreşçiydik, artık iş adamıyız" dedi. Röportaj, suç gazetecisi Nadia Cholakova tarafından kardeşi Vasil'in ölümünden 40 gün sonra yapıldı. Sonunda grubu yönetmeyi kabul etti.

Georgi Iliev de 25 Ağustos 2005'te bilinmeyen bir keskin nişancı tarafından öldürüldü. Polis, Iliev cinayetinden aylar sonra öldürülen Vasil Ararski-Raiko Krvta'yı suikastın kefili ilan etti.
Kederliyim İçiyorum

Günahkâr Mı Doğdum Bilmem? / Kederliyim İçiyorum, Müslüm Gürses 45'lik plağıdır. 1972 yılında Hülya Plak'tan çıkarılmıştır. Bu plakta bulunan iki şarkının da haklarını Esen Müzik almış ve 28 Nisan 2016'da Son Dileğim adlı toplama albümde yayımlanmıştır. Gürses, bu plakta yer alan Kederliyim İçiyorum şarkısını ilk olarak 1980 yılında Emre Plak'tan çıkardığı Esrarlı Gözler albümü için daha sonra da 2003 yılında Bayar Müzik'ten çıkardığı Yanarım albümü için, Günahkâr Mı Doğdum Bilmem? şarkısını ise 1980 yılında Esrarlı Gözler albümü için tekrar seslendirmiştir.
Wiener Zeitung

Wiener Zeitung, Avusturya'da yayınlanan bir günlük gazetedir. İlk defa 1703 yılında Wiennerisches Diarium adıyla kurulan gazetenin ilk sayısı 8 Ağustos 1703 tarihinde yayınlanmıştır. Dünya üzerinde halen yayınlanmakta olan gazetelerin en eskisidir.

1870 yılından beri Wiener Zeitung adını taşıyan gazete, 1812 yılında resmi hükûmet gazetesi olmuştur. 1857'den 1997'ye kadar devlet matbaasında basılmıştır. II. Dünya Savaşı sonrasında ilk sayısı 21 Eylül 1945'te yayınlanan gazetenin günümüzdeki tirajı yaklaşık 24.000'dir. 1995 yılından bu yana internet yayını da yapan Wiener Zeitung, 1998 yılında anonim şirket vasfı kazanmıştır.
Ussuri geniş yapraklı ve karma ormanları

Ussuri geniş yapraklı ve karma ormanları ekolojik bölgesi (WWF ID: PA0443), Rus Uzak Doğusu'ndaki Primorsky Krayı'nda, Ussuri Nehri ve Amur Nehri üzerindeki dağlık alanları kaplamaktadır. Ekolojik bölge, nemli kıtasal bir iklime sahip Palearktik biyocoğrafik bölgesinde yer almaktadır. alan kaplamaktaadır.

Ekolojik bölge, Habarovsk'ın kuzeyinde, Sihote-Alin Dağları'nın batı yamaçlarında ve tabanı Primorsky Krayı'ndaki Sihote-Alin'in doğu yamacında yer alan, Ussuri Nehri'ne (batıya doğru 20–30 km) paralel olan Amur Nehri'ne (güneye doğru 20–30 km) paralel "Z" şeklinde 400 km'lik bir ormanlık bir alanı kapsamaktadır.

Bölge, nemli bir karasal, serin yaz iklimine sahiptir (Koppen iklim sınıflandırması (Dwb)). Bu iklim, hem günlük hem de mevsimsel olarak yüksek sıcaklık değişimi ve kuru kışlar ve serin yazlar ile karakterizedir.

Ussuri ormanları Kuzey Asya'daki biyolojik olarak en çeşitli alandır. Deniz etkisi iklimi etkiler, yağış zengin ormanlar oluşturacak kadar yüksektir ve bölge dağlar, nehir düzlükleri ve deniz kıyısı arasındaki bir sınır alanıdır.

Bölgenin ormanlarına Ladin (Picea ajanensis), Dahurya karaçamı (Larix gmelinii), Kore çamı (Pinus koraiensis), Moğol meşesi (Quercus mongolica) ve Japon beyaz huş ağacı (Betula platyphylla) hakimdir.
Burhaneddin Rabbani

Burhaneddin Rabbani, (Farsça: برهان الدين رباني, Burhânuddîn Rabbânî) (20 Eylül 1940, Badahşan - 20 Eylül 2011, Kabil) Taliban'ın 1996'da iktidara gelmesiyle fiilen devrilen; ama bu tarihten itibaren Taliban'ın 2001 yılında devrilmesine kadar geçen süreç boyunca Birleşmiş Milletler tarafından uluslararası alanda hukuken Afganistan'ın devlet başkanı olarak tanınan Tacik asıllı Afganistan eski devlet başkanı.

20 Eylül 1940 tarihinde Afganistan'ın Badahşan Vilayeti'nde Tacik kökenli bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Devlet başkanı olmadan önce Kâbil Üniversitesi'nde İslam hukuku profesörü görevini yürüten Rabbani, Mısır'ın ünlü El Ehzer İslam Üniversitesi'nde de eğitim gördü. Rabbani, 1960'ların sonunda siyasi yaşamına başladı. Politik hayatının ilk yıllarında Afganistan'da iktidarda bulunan Sovyetler Birliği'nin laik politikalarına karşı mücadele etti. Rabbani, 1980'lerde Sovyet müdahalesine karşı savaşan mücahitlerin liderlerinden biriydi. 1992 yılında mücahit örgütleri tarafından devlet başkanı ilan edildi. Ancak 1996 yılında Taliban'ın başkent Kabil'i ele geçirmesi üzerine ülkenin kuzeyine kaçmak zorunda kaldı. Daha sonra zamanının büyük bir kısmını Taliban'a muhalif grupları birleştirmeye ayırdı.

Sovyet müdahalesinin ardından mücahit gruplarınca kurulan koalisyon tarafından 1992'de cumhurbaşkanlığına seçilmişti. Taliban'ın 1996'da Kabil'i ele geçirmesiyle Tacikistan'a geçti. Daha sonra 1996-2001 arasında Taliban karşıtı Kuzey İttifakı'nı bir arada tutan politik lider olarak görev yaptı. Sürgündeki iktidarın lideri olarak Birleşmiş Milletler tarafından Afganistan'ın devlet başkanı olarak tanınmaya devam ediyordu; 2001 yılında Taliban'ın devrilmesiyle birlikte, devlet başkanlığı hukuki olarak devam ettiği için tekrar fiilen geçici devlet başkanı oldu. Ama daha sonra Hamid Karzai'nin devlet başkanı seçilmesiyle görevi sona erdi.

Taliban dahil birçok düşmanı bulunuyordu. Afganistan Yüksek Barış Konseyi'nin başkanlığını yapmaktayken İran gezisi sonrası yurda döndüğünde, Taliban'dan mesaj getirdiğini söyleyen bir kişi kendisiyle görüşmek istedi. Görüşmeye kabul edilen intihar bombacısının sarığından çıkarttığı bombayı önüne atması sonucu 20 Eylül 2011 tarihinde Kabil'deki evinde yaşamını yitirdi. Türkiye Cumhuriyeti 54. Hükûmeti Başbakanı Necmettin Erbakan ile yakınlıkları bilinen Rabbani son olarak 2011 yılı Şubat ayında Türkiye'yi ziyaret ederek üst düzey temaslarda bulunmuş ve verdiği röportajda Taliban ile barış sürecine Türkiye'nin aracılık etmesinin istemişti. Afgan hükûmetinden yetkililer, Pakistan istihbarat ajansı ISI'yi olaylara karışmakla suçladı.
Güher Pekinel

İlk müzik eğitimini kardeşi Süher Pekinel ile birlikte profesyonel piyanist olan annelerinden aldı ve küçük yaşta Ferdi Statzer'in öğrencisi oldu. İlk kez 6 yaşında sahneye çıktı ve dokuz yaşında iki kardeş Ankara Filarmoni Orkestrası eşliğinde ilk canlı konserlerini verdi. İlkokuldan sonra ortaöğrenime Notre Dame de Sion Lisesi'nde devam etti. Müzik eğitimi için 1963'te devlet bursu ile Fransa’ya gitti. Önce Paris Konservatuvarı'nda ardından Almanya'da Frankfurt Yüksek Müzik Okulu'nda, daha sonra ABD'de Curtis Institute of Music'te eğitim aldı. 18 yaşında müzik yaşamına iki yıl ara vererek Goethe Üniversitesi'nde psikoloji alanında eğitim gördü.

1978'de Juilliard Müzik Okulu ve paralel olarak Frankfurt Yüksek Müzik Okulu'nda yüksek lisans çalışmalarını tamamladı. Almanya'yı temsilen katıldıkları UNESCO Dünya Müzik Yarışması dahil, Almanya, ABD ve İtalya’da uluslararası yarışmalarda ikili ve solo olarak birçok ödül kazandı.

Pekinel Kardeşler 1984'te Herbert von Karajan tarafında keşfedilerek Salzburg Festivali'ne davet edildi. Güher Pekinel, o zamandan beri ünlü orkestralarla dünya çapındaki müzik kariyerini kardeşi Süher Pekinel ile birlikte sürdürmektedir. 1991 yılında Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı, 1987 yılında Boğaziçi Üniversitesi Fahri Doktora unvanına, 2013 yılında İstanbul Kültür Sanat Vakfı Onur Ödülü'ne layık görülmüştür. Sanatçı, "müzik alanında dünya çapında çalışmaları ve kültür-sanat alanında global diyaloğu güçlendiren hayat boyu kariyer ve katkıları nedeni ile" Süher Pekinel ile birlikte 2021 yılının Ocak ayında Almanya Federal Cumhuriyeti Liyakat Nişanı ile ödüllendirildi.
Lipofobi

Lipofobi, (Yunanca, λίπος lipos "Katı yağ" ve φόβος phobos "korkusu" kelimelerinden türetilen λιποφοβία), kelimenin tam anlamıyla "yağ korkusu", kimyasal bileşiklerin "yağ reddi" anlamına gelen bir kimyasal özelliktir. Lipofobik bileşikler, lipidlerde veya diğer polar olmayan solventlerde çözünmezler. Başka bir bakış açısıyla, yağları emmezler.

3GS'ten beri Apple iPhone'ların, iPad'lerin, ve Nokia N9 ve Lumia, HTC HD2, Hero ve Flyer ve diğer pek çok cihazın dokunmatik ekranlarında parmak izi yağını engellemek ve temizliği kolaylaştırmak amacıyla lipofobik bir kaplama kullanılır. Mobil cihazlarda kullanılan çoğu "oleofobik" kaplamalar floropolimer bazlı katılardır (Teflona benzer, HTC Hero da da kullanılmıştır) hem lipofobik hem hidrofobiktir. Lipofobik veya oleofobik olmanın yanı sıra, perfloropolieter kaplamalar, dokunmatik ekranlara olağanüstü bir kayganlık kazandırmakta ve kullanımlarını kolaylaştıran bir "kayganlık hissi" vermektedir. Ekranı temizlemek için izopropil alkol kullanılması, kaplamaya zarar verebilir veya çıkarabilir.