Sherrie Levine

Sherrie Levine (1947 doğumlu) Amerikalı bir fotoğrafçı, ressam ve kavramsal sanatçıdır. Çalışmalarından bazıları Walker Evans, Eliot Porter ve Edward Weston gibi diğer fotoğrafçıların çalışmalarının birebir fotografik reprodüksiyonlarından oluşmaktadır.

Sherrie Levine, 1947'de Hazleton, Pennsylvania'da doğdu. Ancak çocukluğunun ve ergenliğinin çoğunu Missouri'nin St. Louis banliyölerinde geçirdiği için kimliğini ABD'nin orta batı bölgesi şekillendirdi. Levine, resim yapmaktan hoşlanan annesinin, kendisini St. Louis Sanat Müzesi'ne götürürken sekiz yaşında sanata olan ilgisini ateşlediğinden bahseder. Levine'nin annesi de onu düzenli olarak sanat filmleri izlemeye götürürdü ve bu daha sonra çalışmalarını etkiledi. Liseyi 1965'te bitirdikten sonra sekiz yılını Wisconsin'de geçirdi, 1969'da Madison'daki Wisconsin Üniversitesi'nden lisans derecesini aldı 1973'te aynı kurumdan yüksek lisansını aldı. Ticari sanat ve öğretmenlik alanlarında sıra dışı işler yaptıktan sonra Levine, sanat kariyerine devam etmek için 1975'te New York'a taşındı.

Levine'nin çalışmalarının çoğu, Walker Evans, Edgar Degas, Marcel Duchamp ve Constantin Brancusi gibi sanatçılar tarafından tanınan modernist sanat eserlerinden açıkça uyarlanmıştıralınmıştır. Sahiplenme sanatı (temellük) 1970'lerin sonlarında ün kazandı, ancak erken modernist çalışmalara, özellikle de kolaj kullananlara kadar dayanır. Louise Lawler, Vikky Alexander, Barbara Kruger ve Mike Bidlo gibi diğer temellük sanatçıları, 1980'lerde New York'un East Village köyünde öne çıktı. Çağdaş kültürde temellük sanatının önemi, geniş kültürel imgeleri bir bütün olarak kaynaştırma ve onları daha dar yorum bağlamlarına yönlendirme yeteneğinde yatmaktadır.

1977'de Levine , Douglas Crimp'in küratörlüğünü yaptığı New York'taki Artists Space'teki Pictures sergisine katıldı. Sergideki diğer sanatçılar arasında Robert Longo, Troy Brauntuch, Jack Goldstein ve Philip Smith yer aldı. Crimp'in "Pictures Generation" terimi daha sonra 1970'lerin sonlarında ve 1980'lerin başlarında minimalizmden uzaklaşıp resim yapımına geçen sanatçıların neslini tanımlamak için kullanıldı.

Levine en çok 1981'de New York'taki Metro Pictures Gallery'de kişisel sergisinde gösterilen After Walker Evans adlı fotoğraf serisiyle tanınır. Eserler, Levine tarafından bir Evans sergi kataloğundan yeniden fotoğraflanan ve daha sonra Levine'nin görüntüleri değiştirmeden kendi sanat eseri olarak sunulan tanınmış Walker Evans fotoğraflarından oluşuyor. James Agee'nin yazılarıyla Şimdi Ünlü Adamları Övelim (Let Us Now Praise Famous Men) adlı kitap projesiyle ünlenen Evans fotoğrafları büyük ölçüde Büyük Buhran sırasında kırsal Amerikan yoksullarının en iyi fotoğrafik kayıtları olarak kabul ediliyor. Walker Evans'ın mal varlığı, bu seriyi bir telif hakkı ihlali olarak gördü ve satışlarını yasaklamak için Levine'nin çalışmalarını satın aldı. Levine daha sonra tüm seriyi Evans'ın mülkiyetine bağışladı. Artık hepsi New York Metropolitan Museum of Art'a ait. Levine'in Evans'ın imgelerine el koyması o zamandan beri postmodern hareketin ayırt edici özelliği hâline geldi. Levine, bu seriyi yeniden fotoğraflayarak ve yeniden kadınlaştırarak, eser sahipliğine odaklanmak yerine görüntüleri mesajlarında daha şeffaf hale getiriyor. Kendini bu seriye dahil etmesi, sanatçının konuyla dayanışma jesti olarak görülebilir.

Levine, Eliot Porter ve Edward Weston da dahil olmak üzere diğer sanatçıların bir dizi eserini yeniden fotoğrafladı. Levine'nin çalışmalarının diğer örnekleri arasında Van Gogh'un bir çalışmasının kitabından resimlerinin fotoğrafları; doğrudan Fernand Léger'in çalışmasına dayanan suluboya resimler; budak delikleri parlak düz renklerle boyanmış kontrplak parçaları; ve 1991 yılında Marcel Duchamp'ın 1917 yapımı Çeşme'sinden sonra modellenen bronz bir pisuar olan Çeşme heykeli. Özellikle bu çalışma, özgünlük fikrine ve Levine'nin sanat eserlerini tam olarak kendileri değilmiş gibi yeniden yapma becerisine dikkat çekiyor. Çeşme ile ilgili Levine, Brancusi'nin eserlerini çağrıştırmak için kasıtlı olarak cilalı bronz bir kaplama seçer. Bunu yaparak Levine, iki sanatçının çalışmalarını benzetiyor ve özgünlük ve kopya sorununu gündeme getiriyor. Levine ayrıca, 1989 yapımı The Bachelors (Marcel Duchamp'tan Sonra) adlı serisini yaratarak Duchamp'ın The Bride Stripped Bare By Her Bachelors'a da el attı. Seri, her biri Duchamp'ın orijinal eserinde bulunan, altı buzlu cam heykellerden oluşuyor. Heykeller, Duchamp tarafından orijinal olarak tasvir edilen iktidar yapısını bozmak için birbirinden ayrı ayrı cam vitrinlerde sergileniyor ve Levine'nin serisi sayesinde daha büyük bir sosyal yorum yapmasına izin veriyor.

1993 yılında Levine, Philadelphia Sanat Müzesi'nin daimi koleksiyonunda bulunan Constantin Brancusi'nin heykellerinin dökme cam kopyalarını Müze Çalışmaları başlıklı bir sergi için yarattı. Metropolitan Museum of Art 2009 yılında Levine'nin eserlerinin yer aldığı Pictures Generation adlı bir sergi düzenledi. Kasım 2011'de New York'taki Whitney Amerikan Sanatı Müzesi, Levine'nin kariyerine dair Mayhem adlı bir araştırma sergisi düzenledi. Sherrie Levine: Kasım 2011'den Ocak 2012'ye kadar Whitney Sanat Müzesi'nde sergilenen Mahyem, Levine'nin en tanınmış fotoğraflarından yakın zamanlı Crystal Skull serisi (2010) gibi işlere kadar titizlikle organize edilmiş bir enstalasyondu. 2016 kışında Levine, buzdolaplarıyla eşleştirilmiş monokrom resimlerden oluşan yeni bir çalışma sergiledi. 2016-2017 yıllarında Neues Museum Nürnberg : After All'da sergisi oldu.

2010 yılında sanatçı, Alfred Stieglitz'in Equivalents'ine (eşdeğerler, gökyüzünün bir dizi soyut fotoğrafı) dayanan "Gray and Blue Monochromes (Gri ve Mavi Monokromlar)" adlı on sekiz monokrom serisi yarattı.

Levine'in sanatı çoğunlukla 1980'lerin teorik feminizmiyle ilişkilendirilir. 1984 yılında Difference: On Representation and Sexuality sergisinde Barbara Kruger, Jeff Wall ve Mary Kelly gibi sanatçılarla birlikte sergisi yer almıştır. Bu sergi, farklılıklardan ziyade toplumsal cinsiyet çarpıtmalarına ve cinselliğin yapısına odaklanmıştır. Bu sergide Levine'nin Ernst Ludwig Kirchner'den Sonra adlı serisinden üç resim yer aldı. Erkek sanatçıların ünlü eserlerine yaptığı temellük ve kasıtlı olarak yeniden dişileştirmesi, bu serginin odaklandığı "fark sorunu" na dikkat çekiyor.