SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Sebastián Cristóforo

Peñarol'un altyapısında yer alan oyuncu, profesyonel futbolculuk kariyerindeki ilk maçına 29 Mayıs 2011'de Central Español karşısında çıktı. 2010-11 sezonunda yalnızca bir lig maçında görev alan oyuncu, ertesi sezon 22 lig maçında oynadı. 29 Şubat 2012'deki 4-1 kazandıkları Bella Vista maçında lig kariyerindeki ilk golünü attı. 2012-13 sezonunda da aynı şekilde 22 maçta oynadı ve o sezon, kariyerinin ilk lig şampiyonluğunu yaşadı.

2012-2013 yılları arasında Uruguay 20 yaş altı millî takımı formasını giyen Cristóforo, 2013 Güney Amerika Gençler Şampiyonası'nda üçüncülük, Türkiye'de düzenlenen 2013 FIFA 20 Yaş Altı Dünya Kupası'nda ise ikincilik yaşayan Uruguay'ın kadrolarında yer aldı. Cristóforo ayrıca 2012 yılından beri Uruguay 23 yaş altı millî takımında oynamaktadır.
Seyran Ohanyan

Seyran Muşegi Ohanyan (; d. 1 Temmuz 1962), Ermeni asker ve siyasetçi. 14 Nisan 2008 tarihinden 3 Ekim 2016 tarihine kadar kadar Ermenistan Savunma Bakanı olarak görev yaptı. Birinci ve İkinci Karabağ savaşlarına katılmıştır. 2000-2007 yılları arasında sözde Dağlık Karabağ Cumhuriyeti'nin Savunma Bakanı olarak görev yaptı.

Dağlık Karabağ Özerk Oblastına bağlı Şuşa`da doğdu. 1979'da Ermenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin Nairi bölgesindeki Mrgashen köyünde liseyi bitirdi. Bakü Yüksek Umumordu Komuta Koleji'ne katıldı ve buradaki çalışmalarını 1983'te tamamladı. Daha sonra Almanya'daki Sovyet Kuvvetleri Grubunda takım komutanı ve Mart 1987'den itibaren müfreze komutanı olarak görev yaptı. Haziran 1988'de Transkafkasya Askeri Bölgesi'nin Kirovabad, Azerbaycan merkezli 23. Motorlu Tüfek Tümenine transfer edildi ve Hankendi merkezli 366. Motorlu Tüfek Alayı'nın motorlu tüfek müfrezesi komutanlığına atandı; Ağustos 1989'da tabur komutan yardımcısı, Eylül 1990'da aynı alayla 2. tabur komutanı oldu.

Savaştan sonra 1994-1998 yılları arasında Dağlık Karabağ Savunma Ordusu Komutan Yardımcısı, 1998-1999 yılları arasında Ermenistan 5. Ordu Kolordusu Komutanı ve 1999-2007 arasında Dağlık Karabağ Cumhuriyeti Savunma Bakanı olarak görev yaptı. Binbaşı rütbesine terfi etti. 1995'te General, 2000'de Korgeneral ve 2007'de Orgeneral rütbesine terfi etti.

Serj Sarkisyan'ın Ermenistan Cumhurbaşkanı olarak göreve gelmesinden sonra, 14 Nisan 2008 tarihinde Savunma Bakanı olarak atandı. 2016 Azerbaycan-Ermenistan çatışmalarında yer aldı. Ekim 2016'da görevinden alındı.

Şubat 2017'de muhalefet siyasetçileri Vartan Oskanyan ve Raffi Hovannisyan ve ilgili siyasi partilerle 2017 Ermenistan parlamento seçimlerine katılmak üzere siyasi bir koalisyon kurdu. "Ohanyan-Raffi-Oskanyan" İttifakı, 2017 seçimlerinde 32.508 oy alarak parlamentoya girmek için gereken yüzde 5 barajına ulaşamadı.

Ocak 2019'da, Genelkurmay Başkanı olarak görev yaptığı süreçte düzenlenen 2008 Ermenistan cumhurbaşkanlığı seçimi protestoları sırasında "anayasal düzeni bozmakla" suçlandı. 2020 Dağlık Karabağ savaşına katılması nedeniyle duruşma Eylül 2020'de ertelendi. Buna rağmen eski Ermenistan cumhurbaşkanı Robert Köçeryan, general Yuri Haçaturov ve eski güvenlik konseyi sekreteri Armen Gevorgyan ile birlikte yargılanmaktadır.

2020 Dağlık Karabağ Savaşı'nın başlamasının ardından Dağlık Karabağ'a gitti. Şuşa Muharebesinde komutan olarak rol aldı. Savaş sırasında Ohanyan'ın yaralandığı iddia edilse de bu iddia sözde Dağlık Karabağ Cumhuriyeti Devlet Başkanı'nın sözcüsü tarafından yalanlandı.

Bakü Askeri Mahkemesi 11 Kasım'da kendisine gıyaben "soykırım" suçlamasıyla ceza davası açtı. Azerbaycan İçişleri Bakanlığı da onu uluslararası arananlar listesine ekledi.
Sahalin

Sahalin (Rusça: Сахалин), ayrıca Kuye (; ve Karafuto: ; ) olarak da bilinen, Kuzey Pasifik Okyanusu'nda 45°50' ve 54°24' K paralelleri arasında yer alan, Rusya'nın en büyük adası. Rusya'da Sahalin Oblastına bağlıdır. Japonya'nın beşte biri büyüklüğünde olan ada Rusya'nın doğu kıyısında ve Japonya'nın hemen kuzeyinde bulunur.

Adanın yerli halkları Aynular, Oroklar ve Nivihlerdir. Sahalin üzerinde, 19. ve 20. yüzyıllarda hem Ruslar hem de Japonlar hak iddia etmiştir. İki ülke arasında adanın kontrolü için tartışmalı bir durum ortaya çıkmıştır. Rusya, II. Dünya Savaşı'nın sonunda Japonlardan adayı almıştır. 1949 yılında Japonlar adadan ayrılırken Aynuların çoğunluğu da Hokkaidō'ya yerleştirilmiştir.

Batı dillerinde adaya verilen ad, adanın Mançuca adının ᠰ᠊ᠠᡴᡥᠠᠯᡳᡟᠠ᠊ᠠ ᡠ᠊ᠯᠠ ᠠ᠊ᠩᡤᠠ ᡥ᠊ᠠᡩᡩᠠ sahaliyan ula angga hada ("Amur Nehrinin ağzındaki zirve/kayalık") yanlış anlaşılmasından kaynaklanmaktadır. Sahaliyan sözcüğü Mançuca "kara" demektir ve Amur Nehri'ne verilen Mançuca adın bir parçasıdır (ᠰ᠊ᠠᡴᡥᠠᠯᡳᡟᠠ᠊ᠠ ᡠ᠊ᠯᠠ sahaliyan ula, yani "Kara Nehir"; bakınız Sikhote-Alin). Japonca adı , Aynuca kamuy kar put ya mosir, kısaltılarak Karput "Tanrı yapısı (ırmak) ağzında bulunan kara/ada/ülke." adından gelir. Bu isim Japonlar tarafından 1940-1945 yılları arasında adanın güney kesimini işgal ettiklerinde kullanılmıştır.
Bruno Pereirinha

Bruno Alexandre Marques Pereirinha ya da kısaca Bruno Pereirinha (2 Mart 1988), Belenenses takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Portekizli futbolcudur.

Profesyonel kariyerine 2006 yılında Sporting kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Olivais Moscavide, Vitória Guimarães, Kavala, Sporting B, Lazio, Atlético Paranaense ve Belenenses kulüplerinde oynadı.
Dadaizm

Dada, Dadaizm veya Dadacılık I. Dünya Savaşı yıllarında başlamış kültürel ve sanatsal bir akımdır. Dada, Dünya Savaşı'nın barbarlığına, sanat alanındaki ve gündelik hayattaki entelektüel katılığa ve erotizme bir protesto olmuştur. Mantıksızlık ve var olan sanatsal düzenlerin reddedilmesi Dada'nın ana karakteridir.

Jean Arp, Richard Hülsenbeck, Tristan Tzara, Jacques Magnifico, Marcel Janco ve Emmy Hennings’in aralarında bulunduğu bir grup genç sanatçı ve savaş karşıtı, 1916 yılında Zürih’te Hugo Ball’in açtığı kafede toplandı. Dada bildirisi de burada açıklandı.

Dada isminin nereden geldiği konusunda kesin bilgi olmamakla beraber Fransızcada oyuncak tahta at anlamına gelen "Dada"nın, bu kişilerin yarattığı edebî akımın ismi olarak seçildiği yönünde bir görüş vardır.

Bu akım, dünyanın, insanların yıkılışından umutsuzluğa düşmüş, hiçbir şeyin sağlam ve sürekli olduğuna inanmayan bir felsefi yapıdan etkilenir. Birinci Dünya Savaşı’nın ardından gelen boğuntu ve dengesizliğin akımıdır. Dadacı yazarlar, kamuoyunu şaşkınlığa düşürmek ve sarsmak istiyorlardı. Yapıtlarında alışılmış estetikçiliğe karşı çıkıyor, burjuva değerlerinin tiksinçliğini, pisliğini, iğrençliğini, berbatlığını, rezilliğini vurguluyorlardı.

Toplumda yerleşmiş anlam ve düzen kavramlarına karşı çıkarak dil ve biçimde yeni deneylere giriştiler. Çıkardıkları çok sayıda derginin içinde en önemlisi 1919-1924 arasında yayınlanan ve Andre Breton, Louis Aragon, Philippe Soupault, Paul Eluard ile Georges Ribemont-Dessaignes’in yazılarının yer aldığı "De Litterature"dü (dö Literatür). Dadacılık 1922 sonrasında etkinliğini yitirmeye başladı. Dadacılar sürrealizm akımına yöneldiler.

Dadaizm akımının yaratıcıları akımın ismini koymakta sözlükten yararlanmışlardır. Rastgele bir sayfa açan ve Fransızca çocuk dilinde "tahta at" anlamına gelen bu kelimeyle karşılaşan sanatçılar da akıma Dadaizm, Dadacılık adını vermiştir. Akımları edebiyatımızla karşılaştırıldığında Cumhuriyet Sonrası Edebiyat Döneminde ortaya çıkan 'Garip' topluluğuyla normları tanımamak, tabuları yıkmak gibi benzerlikler göstermektedir.
Amida Kuşatması

II. Şapur, Sasani İmparatorluğu'nu kontrol altına aldığında, daha önce Roma İmparatorluğu tarafından kazanılan eski topraklarını tekrar kazanmaya çalıştı. Güneydeki Arapları ezdikten sonra, en önde gelenleri Xioniteler olmak üzere göçebe kuvvetlerin üzerine doğuya doğru hareket etti. 353'den 358'e uzun süren bir mücadeleden sonra Xionitler bir barış istemişlerdi ve kralları Grumbates, II. Shapur'u Romalılara karşı savaşta ona eşlik etti. 358'de Romalılar, Şapur'u Mezopotamya'ya saldırmaktan caydıramadılar, bu nedenle Shapur ertesi yıl istila etmeye karar verdi. Şapur 359 yılında batı seferine başladı.

Takip eden panikte, birkaç Roma lejyonu, Amida'ya doğru Pers ilerleyişi düzensizce kaçtı. Bunlara Legio XXX Ulpia Victrix ve Legio X Fretensis dahildir.

Görünen o ki, Sasani planı Nisibis gibi zorlu kaleleri atlamak ve ardından Suriye'ye doğru ilerlemekti. Güçleri Amida'ya yaklaştığında, Sasaniler şehre saldırmaya teşvik edildi. Bu, Amida'nın savunmalarını kontrol ederken, Grumbates oğlu şehrin garnizonunun attığı bir okla vurularak öldürülmesi ile ortaya çıktı. Ammianus, oğlunun ölümüyle öfkelenen Grumbates'in Romalılardan intikam almak isteğini şöyle anlatıyor: Ölümü Troya'daki Patroklos'unkiyle karşılaştırıyordu. Sasaniler, kuşatma kuleleri ile saldırıya başladı ve şehri aceleyle almaya çalıştı; ancak büyük bir başarısızlıkla sonuçlandı. Hızlı bir zafer elde edilemeyen Şapur, müttefiki yatıştırmak için Amida'yı ele geçirmeyi taahhüt etmek zorunda kaldı.

Şehri ele geçirdikten sonra garnizon ve sakinleri kılıçtan geçirildi. Persler, kuşatmada yaklaşık 30.000 asker kaybettiler, ancak II. Şapur daha ileriye gitti ve sonraki yıllarda Singara ve diğer kaleleri ele geçirdi. 363'te İmparator Julianus güçlü bir ordu başında Tizpon'u almak için ilerledi, ancak çekilme sırasında savaşta öldürüldü. Halefi Jovianus barış antlaşması imzaladı. Dicle ve Nisibis ilçeleri (toplam beş Roma eyaleti) Perslere devredildi ve Romalılar artık Ermenistan'a müdahale etmeme sözü verdiler.
Paşacık, Banaz

16. ve 17. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında bahsedilmemesi nedeniyle köy bu yüzyıllardan sonraki bir tarihte kurulmuş olmalıdır. 1844 yılı kayıtlarına göre köyde 68 hane bulunmaktaydı. 1898-1899 yılı kayıtlarında ise yerleşimdeki hane sayısı 107'ye çıkmış ve köy o dönemlerde Banaz nahiyesinin en büyük köylerinden biri haline gelmişti.

Köyün eskiden Karapınar mevkiinde kurulduğu, zamanla buraya yerleşmiş olan aileler bu bölgeden ayrılarak köyün günümüzde kurulduğu yere iskan olduğu ve bu köye ilk yerleşen kişinin isminin Paşacık isminde birisi olması nedeniyle köye Paşacık denildiği rivayet olunmaktadır.

Uşak iline 53 km, Banaz ilçesine 22 km uzaklıktadır. Köy, doğusundan Balcıdamı ve Karaköse köyleri, kuzey doğusunda Çiftlik köyü, kuzeyinde Büyükoturak, batısında Corum köyü, güneyinde Yenice köyleriyle komşudur.
İsauria Hanedanı

Hanedanın kurulmasıyla Yirmi Yıllık Anarşi sonlanmış; Ekloganın derlenmesi, Araplar ve Bulgarlara yönelik başarılı askerî harekâtlar gibi olumlu gelişmeler görülmüş ancak imparatorluğun Batı'daki hâkimiyeti sonlanarak Roma imparatorluk mirası bölünmüş ve ikonoklazm gibi bir iç sorun meydana gelmiştir.
Bunny Lake is Missing

Bunny Lake Is Missing Otto Preminger tarafından yönetilmiş bir psikolojik gerilim filmidir. İngiltere'de, siyah-beyaz olarak ve geniş ekran formatında çekilmiştir. 1965'te yayınlanmıştır. Müziklerini Paul Glass yapmıştır ve açılış müziği film boyunca tekrarlanır. Zombiler de filme kendi müzikleri ile katılırlar.

Hem Otto Preminger hem de eleştirmenler tarafından önemsiz bir film olarak kabul edilmiştir. Ama bir kült klasiği olmayı başarmıştır. 2005 yılında DVD ve kaseti çıkmıştır.
Ali Larter

13 yaşında model olarak başladığı kariyerine 17 yaşında bir süre Japonya'da kalarak ara verdi. Daha sonra taşındığı Los Angeles'ta oyunculuk eğitimine başladı. Profesyonel olarak kamera karşısına ilk kez 1997 yılında Chicago Sons dizisinde çıktı.

1999 yılında sinema kariyerine Varsity Blues ve House on Haunted Hill filmleri ile başladı. 2002 yılında Stuff dergisi tarafından "102 sexiest women in the world" (Dünyadaki 102 seksi kadın) değerlendirmesinde 40. sırayı aldı.

Son Durak ve Son Durak 2 filmleriyle adını duyurdu. Daha sonra Heroes dizisinde canlandırdığı Niki Sanders rolü ile daha geniş kitlelerce tanındı.
Nasır el-Vuheyşi

Nasır Abdulkerim Abdullah el-Vuheyşi (; d. 1 Ekim 1976 - 12 Haziran 2015, el-Mukelle), diğer bilinen adlarıyla Ebu Beşir veya Ebu Beşir el-Yemeni, silahlı İslamcı örgüt Arap Yarımadası el-Kaidesi'nin kurucusu ve ilk lideri olan Yemenli İslamcı.

1996 veya 1998'de Yemen'den Afganistan'a hareket ederek el-Kaide'ye katıldı ve örgütün lideri Usame bin Ladin'in sekreterliğini yaptı. 2001'de ülkeden ayrılmasının ardından 2003'te İran'da yakalanarak Yemen'e iade edildi ve burada tutuklanarak cezaevine kondu. Şubat 2006'da cezaevinden kaçarak Yemen'deki el-Kaide yapılanmasının başına geçti. Ocak 2009'da, Suudi Arabistan ile Yemen'deki el-Kaide yapılanmalarının Arap Yarımadası el-Kaidesi adı altında ve kendisinin liderliğinde birleştiğini duyurdu. 12 Haziran 2015'te, Amerikan insansız hava araçlarının gerçekleştirdiği hava saldırılarında öldürüldü.

Nasır Abdulkerim Abdullah el-Vuheyşi, 1 Ekim 1976'da, günümüzde Yemen'in el-Beyda ilinde alan bölgede doğdu. 1996 veya 1998'de, Afganistan'a giderek el-Kaide'ye katıldı. Afganistan'daki yıllarında bin Ladin'in şahsi sekreterliğini yaptı. Aralık 2001'deki Tora Bora Muharebesi'nde yer alması sonrasında, aynı yıl içerisinde İran'a kaçtı. Burada İranlı emniyet birimleri tarafından yakalandı ve 12 Ekim 2000'de, Amerika Birleşik Devletleri Donanması'na bağlı USS Cole (DDG-67) muhribine düzenlenen bombalı saldırıyla bağlantısı olduğu gerekçesiyle tutuklandı. 2003 sonlarında Yemen'e iade edildi. Şubat 2006'da, başkent San'a'da tutulduğu hapishaneden 22 mahkûmla birlikte kaçtı. Bazı Amerikalı ve Yemenli yetkililerin söylemlerine göre kaçışta, el-Kaide sempatizanı Yemenli güvenlik birimlerinin yardımı da olmuştu.

21 Haziran 2007'de, Yemen el-Kaidesi tarafından İnternet'te yayınlanan sesli bir mesajda, el-Vuheyşi'nin örgütün yeni lideri olarak seçildiği bildirildi. 24 Ocak 2009'da İnternet'te yayınlanan bir videoda, el-Kaide'nin Suudi Arabistan ve Yemen'deki yapılanmalarının kendisinin liderliğinde birleşmesiyle Arap Yarımadası el-Kaidesi'nin kurulduğu duyuruldu. Şubat 2009'da, İslamcı bir web sitesinde yayınlanan el-Vuheyşi'ye ait ses kaydıyla, hükûmete karşı ayaklanması için Yemen halkına çağrıda bulunuldu. Örgüt üyesi biri tarafından Ağustos 2009'da, Suudi Arabistan Prensi Muhammed bin Nayif'e, başarısız bir suikast girişiminde bulunulmasıyla örgütün ilk silahlı faaliyeti gerçekleştirildi.

Yemeni askerî yetkililer, 28 Ağustos 2011'de, ülkenin güneyinde gerçekleşe çatışmalarda el-Vuheyşi'nin öldürüldüğünü iddia etti. Ancak örgütün üst düzey askerî komutanlarından Fehd el-Kuso'nun Eylül ayında el-Kuds el-Arabi gazetesinde yayınlanan röportajında ve örgütün 25 Ekim'de yayınlanan açıklamasında el-Vuheyşi'nin öldüğüne dair iddiaların gerçeği yansıtmadığı belirtildi.

Yemenli emniyet yetkililerinin açıklamasına göre 12 Haziran 2015'te, Yemen'in el-Mukelle şehri civarında Amerikan insansız hava araçlarınca gerçekleştirilen hava saldırılarında ölenler arasında el-Vuheyşi de bulunmaktaydı. Birkaç gün sonra örgüt tarafından İnternet'te yayınlanan bir bildiriyle kendisinin ölümü doğrulandı ve örgütün liderliğine Kasım er-Rimi geçti.
Columba eversmanni

Sarı gözlü güvercin veya soluk sırtlı güvercin (Columba eversmanni) Columbidae ailesinin (güvercinler ve güvercinler) bir üyesidir. Güney Kazakistan, Özbekistan, Türkmenistan, Tacikistan, Kırgızistan, Afganistan, kuzeydoğu İran ve uzak kuzeybatı Çin'de üremektedir. Kuzeydoğu Pakistan, Jammu ve Keşmir'de ve Rajasthan'ın bazı bölümlerinde (Tal Chhapar Sanctuary ve Jorbeer, Bikaner dahil) kış aylarını geçirmektedir. Bu tür, özellikle avcılık nedeniyle yıllar içinde sayıca azalmıştır ve Uluslararası Doğayı Koruma Birliği tarafından "hassas " olarak listelenmiştir.

Sarı gözlü güvercin, yaklaşık 30 cm (12 inç) uzunluğa kadar büyüyen ve 183-234 gram aralığında (6,5-8,3 ons arası) ağırlığa sahip olan bir kuş türüdür. Çoğunlukla gri, üst kısımlara hafif kahverengimsi bir renk tonundadır ve alın, boğaz ve göğüste pembemsi mor bir parlaklık vardır. Kanadında siyah bir çizgi vardır ve kuyruğunda dağınık koyu siyah bir şerit vardır. Kanatların alt sırt, arka ve alt kısmı beyaz veya soluk gridir. Göz çevresinde tüysüz sarımsı bir alan var, göz rengi sarı ve gagası sarımsı ve ayakları pembedir. Bu güvercin kaya güvercini (C. livia) ile karıştırılabilir, ancak bu türün kanatlarındaki çizgiler ve kuyruklarındaki siyah şerit daha belirgindir. Tepe güvercini (C. rupestris) ile de benzerdir, ancak kuyruğun ucundaki siyah çizginin üstünde, kuyruğun ucuna yakın bir beyaz çizgi bulunmaktadır Sarı gözlü güvercin genellikle sessiz bir kuştur, ancak üreme mevsiminde "oo-oo-oo" şeklinde öter.

Sarı gözlü güvercin genellikle zeminde eşeleyerek yerdeki tohumlar, tahıllar ve meyvelerle beslenir, ancak bazen meyveleri daldan kopardığı da olur. Ekim ve Kasım aylarında güneye doğru göç eder, kışın sürüler oluşturur ve ağaçlarda tüner. Bir zamanlar sürüleri binlere ulaşıyordu, ancak kuşların sayısı azaldı ve sürüler artık genellikle birkaç düzine kuştan oluşuyor ve nadiren birkaç yüzü geçiyor. Nisan ayında üreme dönemine girer ve ilkbaharın sonlarında ve yaz aylarında yuva kurar. Yuva bir uçurumun, içi boş bir ağacın hatta yıkık bir binadaki bir delikte bile olabilir. Sarı gözlü güvercin iki beyaz yumurtayı küçük çalı çırpıdan oluşan yuvasına yumurtlar.

Bir zamanlar çok olan sarı gözlü güvercinlerin sayısı yıllar içinde önemli ölçüde azalmıştır. Bu kuşun karşı karşıya olduğu başlıca tehdit, hem üreme zaman aralığı hem de kış aylarındaki avlanmadır. Mevcut sayısı bilinmemekle beraber, düşüş devam etmektedir. Uluslararası Doğayı Koruma Birliği kuşun korunma durumunu "hassas" olarak değerlendirmektedir.
Dünürcülük (film)

Dünürcülük (), 2017 çıkışlı drama, Gagavuz yapımı ilk uzun metraj kurmaca sinema filmidir. Yapımcılığını ve yönetmenliğini İvan Patraman'ın üstlendiği filmin senaryosu Todur Marinoglu tarafından, Nikolay Baboglu'nun aynı isimli romanından uyarlanmıştır.

Film 1920 ila 1930'lu yıllarda Gagavuzya'da geçmekte. Ana karakterlerden Dmitri, zengin tüccar Sturza'nın canına kasteder fakat girişimi başarısızlıkla sonuçlanır. Tesadüfen olay mahallinden geçen Lambu, Sturza'nın canını kurtarır. Korkmuş haldeki Dmitri ise ardına bakmadan kaçar. 10 yıl kadar sonra Lambu'nun erkek evladı, Dmitri'nin köyüne taşınır ve Dimitri'nin kızı Nida’yla bir kaza sonucu tanışırak ona aşık olur.

Lambu ve Dmitri yıllar sonra karşılaşınca, birbirlerini hatırlar ve Lambu, Dmitri'ye Sturza'nın yaşadığını anlatır. Nida'nın gönlü Lambu'nun oğlunda değil; fakir çoban Yani'dedir. Lambu oğlunu evlendirmek için Dimitri’yi güvenlik güçlerine ihbar etmekle tehdit eder. Düğün hazırlıkları sürerken iki sevgili, Nida ile Yani kaçmaya karar verirler.
Kamran Usluer

1937 yılında İzmir'de dünyaya gelen Kamran Usluer, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları'nda çeşitli oyunlarda önemli roller üstlendi. Otuz yılı aşkın emek verdiği Türk sinemasında en çok Eşkıya'''daki Berfo ve Salkım Hanımın Taneleri'ndeki Halit Bey'' karakterleriyle tanınır.
Beta Ursae Majoris

Görünen parlaklığı 2,37 kadir olan yıldız çıplak gözle kolayca gözlemlenebilir. Beta Ursae Majoris, takımyıldızının en parlak yıldızları olan ve Büyük Kepçe olarak da adlandırılan grup içerisindedir. Alfa Ursae Majoris (Dubhe) ile birlikte İşaretçi Yıldızlar olarak adlandırılırlar; çünkü bu yıldızlardan aşağıya uzatılan bir doğru, Polaris olarak da bilinen Kutup Yıldızı'ndan geçecektir.

Yıldızın ıraklık açısı hesaplamaları temel alındığında, uzaklığı 79,7 ışık yılı olarak hesaplanmaktadır. Tayfı, yıldızın sınıfını A1 V olarak göstermektedir, bu da Beta Ursae Majoris'i çekirdeğindeki hidrojen yoluyla enerji üreten tipik bir ana kol yıldızı yapmaktadır. Dış zarfın etkin sıcaklığı 9.225 K'dır ve A-tipi yıldızların tipik ışıltılı beyaz renginin sebebidir. Yaklaşık 2,7M⊙ kütlesi ve 2,84R⊙ yarıçapı ile Güneş'ten daha büyüktür. Eğer aynı mesafeden birlikte gözlenseydi 68 kat daha fazla olan aydınlatma gücü ile Güneş'ten daha parlak görünürdü.

Beta Ursae Majoris, etrafındaki yörüngede tozlu enkaz diski varlığı anlamına gelebilecek, güçlü bir kızılötesi ışınım fazlalığı göstermektedir. Çevresindeki tozun sıcaklığı tıpkı Fomalhaut ve Vega gibi 120 K'dır ve yapılan gözlemler, diskin 47 AU yarıçapta yer aldığını göstermektedir.

Beta Ursae Majoris, uzayda ortak bir hareket sergileyen Büyük Ayı Hareketli Grubu'nun beş yıldızından birisidir. Bu grubun ortalama yaşı yaklaşık olarak (500 ± 100) milyon yıldır.

Çince'de (), Kuzey Kepçesi anlamına gelir ve Alfa Ursae Majoris, γ Ursae Majoris, δ Ursae Majoris, ε Ursae Majoris, ζ Ursae Majoris ve η Ursae Majoris'den oluşan asterizme değinmektedir. β Ursae Majoris'in kendisi , () olarak belirtilir.
Kriyojenik elektron mikroskopisi

Kriyojenik elektron mikroskobu (kriyo-EM), kriyojenik sıcaklıklara soğutulmuş ve vitröz bir su ortamına gömülü numunelere uygulanan bir elektron mikroskobu (EM) tekniği. Bir ızgaraya bir sulu numune çözeltisi uygulanmakta ve sıvı etan içinde dalma ile dondurulmaktadır. Tekniğin gelişimi 1970'lerde başlarken, dedektör teknolojisindeki ve yazılım algoritmalarındaki son gelişmeler, yakın atomik çözünürlükte biyomoleküler yapıların belirlenmesine olanak sağlamıştır.

Bu, kristalizasyona ihtiyaç duymadan makromoleküler yapı tayini için X ışını kristalografisi ​​veya NMR spektroskopisi ​​seçeneğine alternatif olarak yaklaşıma büyük dikkat çekmiştir.

2017 yılında Jacques Dubochet, Joachim Frank ve Richard Henderson; "çözeltideki biyomoleküllerin yüksek çözünürlüklü yapı tayini için kriyo-elektron mikroskobunun geliştirilmesi" nedeniyle Nobel Kimya Ödülü ile ödüllendirilmiştir.

1960'larda, bilim insanları yüksek enerjili elektron huzmeleri nedeniyle numuneye zarar veren elektron mikroskobu kullanılarak yapı belirleme yöntemleri sorunuyla karşı karşıya kalıyorlardı, bu nedenle kriyojenik elektron mikroskobunun, düşük sıcaklıkların ışın hasarını azaltacağı beklendiğinden bu sorunun üstesinden geleceği düşünülüyordu. 1980 yılında Erwin Knapek ve Jacques Dubochet, kriyojenik sıcaklıklarda ışın hasarı üzerine yorumlarda bulunarak şunları yayınladılar:Karbon film üzerine monte edilmiş ince kristallerin 4K'da oda sıcaklığından 30 ila 300 kat daha fazla ışın dirençli olduğu bulundu ... Sonuçlarımızın çoğu, 4K bölgesindeki kriyoproteksiyonun kuvvetle sıcaklığa bağımlı olduğu varsayılarak açıklanabilir.Ancak, bu sonuçlar tekrarlanamamıştı ve kirlilik direncinin başlangıçta beklenenden daha az önemli olduğunu bildiren sadece 2 yıl sonra Nature uluslararası bilim dergisinde değişiklikler yayınlanmıştı. 4K'da kazanılan koruma, "standart L-valine örnekleri için on kat"a daha önce belirtilenden daha yakındı.

2017 yılında üç bilim insanı Jacques Dubochet, Joachim Frank ve Richard Henderson, biyomolekülleri görüntüleyebilecek bir teknik geliştirdikleri için Kimyada Nobel Ödülü'ne layık görüldü.

2018 yılında kimyagerler elektron difraksiyonunun, iğneye benzer kristaller oluşturan küçük moleküllerin yapılarını, aksi takdirde bileşiğin daha büyük kristallerini büyüterek X-ışını kristalografisinden tespit edilmesi gereken yapıları kolayca belirlemek için kullanılabileceğini anladılar.