SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
VIII. Muhammed el Amin

VIII. Muhammed el Amin veya bilinen adıyla Lamine Bey, 4 Eylül 1881 tarihinde Kartaca'da doğmuştur. VI. Muhammed el Habib ile Lalla Fatıma'nın oğlu olup, Hüseyni Hanedanı'na mensuptur. 1943'ten 1956'ya kadar Tunus Beyi (Fransız Tunusu) olmuş, 1956'dan 1957'ye kadar Tunus Kralı olarak saltanatını sürdürmüştür. Cumhuriyet döneminde 30 Eylül 1962'ye kadar Prenslik yapmıştır.

VIII. Muhammed el Amin, VII. Muhammed el Münsif'in iadesi için müdavimlerinden gelen talepler karşısınıda sessiz kaldı. Nadir görünüşleri, tebaasının ona karşı kayıtsız ya da gerçekten düşman olduğunu gösteriyordu. Durumunu yeniden inşa etmek için, Aralık 1943'te grev yapan Ez-Zitouna Üniversitesi öğretmenlerini destekledi. Ancak genel düşünce, onun tahtından feragat edip tacı VII. Muhammed el Münsif'e geri vermek istediği yönündeydi. Bu söylentiler yalanlanınca popülerliği yeniden düştü.

7 Mayıs 1944'te Charles de Gaulle, Tunus'un Mihver Devletleri'nden kurtuluşunun 1. yıldönümünde Tunus'u ziyaret etti. Tunuslular, onun VII. Muhammed el Münsif'i geri getireceğini umdular, ancak bu olmadı. Bunun yerine Charles de Gaulle, VIII. Muhammed'e altın bir Lorraine Haçı hediye etti. VIII. Muhammed, daha sonra bunu üniformasının üzerinde süslerinin yanında giydi.
Dülgerzade Camii

Dülgerzade Camii ya da Dülgeroğlu Camii, İstanbul'un Fatih ilçesinde Fevzipaşa Caddesi güzergâhında bulunan bir camidir. 1482'de Dülgerzade Ahmet Şemseddin Efendi tarafından yaptırılmıştır.

Kesme taşlardan yapılmış olan cami onarılırken değişikliğe uğradı. Yalnız duvarların bir kısmı eski halindedir. 1846-1847 yıllarında yapıya bir son cemaat yeri eklendi. Çatıya modern kiremitler kondu. Özelliği, medresenin caminin altında olmasıdır.

İki tane kadınlar mahfili vardır. Ana kapı içine girildiğinde sağdan merdivenlerle üst kata çıkılır. Üstü kapalı küçük bir avlusu vardır. Ayrı olarak, avludan inildiğinde abdesthane, tuvalet ve bir küçük mescidi daha vardır.
Celier Xenon 2

Celier Xenon 2 (veya üreticisi tarafından bazen adlandırıldığı şekliyle Xenon II), Raphael Celier tarafından tasarlanan ve şirketi Celier Aviation tarafından üretilen Polonyalı bir cayrokopter serisidir. Talebe göre amatör bir şekilde inşa edilebilecek bir kit şeklinde veya uçuşa hazır vaziyette tedarik edilir.

Xenon 2 serisinin tamamında tek bir ana rotor, üç tekerli iniş takımı, tamamen kapalı iki koltuklu bir kokpit ve motor seçenekleri bulunur.

Turboşarjlı model; dört silindirli, hava ve sıvı soğutmalı, dört zamanlı, çift ateşlemeli 115 beygir gücü (86 kW) itici konfigürasyonlu Rotax 914 motor konfigürasyonu.

Dört silindirli, hava ve sıvı soğutmalı, dört zamanlı, çift ateşlemeli 100 beygir gücü (75 kW) itici konfigürasyonlu Rotax 912ULS motor konfigürasyonu.

Yükseltilmiş turboşarjlı model, dört silindirli, hava ve sıvı soğutmalı, dört zamanlı, çift ateşlemeli 135 beygir gücü (101 kW) itici konfigürasyonlu Rotax 914 motor. Uçak, motor güç çıkışını artıran Mitsubishi turboşarj dahil olmak üzere standart olarak birçok yükseltmeye ve isteğe bağlı donanıma sahiptir.
Resimli Ay

Resimli Ay, Sabiha Sertel ve Zekeriya Sertel tarafından çıkarılan aylık edebiyat ve magazin dergisi. 1924 ile 1931 yılları arasında yayımlanmıştır. İlk yıllarında Cumhuriyeti destekleyen bir yapısının olmasıyla beraber eğitici ve çağdaş bir görünüme sahiptir. Cevat Şakir Kabaağaçlı'nın yazdığı bir makaleden sonra kapatılmıştır. Daha sonra tekrar açılan dergi, Nâzım Hikmet'in de katkılarıyla bazı değişimlere uğramıştır. 1930 yılında ise tekrar kapatılmış, ilerleyen dönemlerde tekrar açma girişimleri olsa da başarılı olunamamıştır. Dergide görev almış başlıca yazarlar: Peyami Safa, Nâzım Hikmet, Sadri Ertem, Suat Derviş, Sabahattin Ali, Emin Türk ve Vâlâ Nureddin gibi isimlerdir.

Zekeriya Sertel Resimli Ay dergisinin kuruluş amacını çıkardıkları ilk sayıda açıklayarak: İnsanlara gerçek bir halk dergisini kazandırmayı, insanların okuma ve fikri ihtiyaçlarını gidermeyi amaçladıklarını belirtmiştir. Resimli Ay dergisi ilerici ve çağdaş bir görünüme sahiptir. Yeni Cumhuriyet yönetimini halka benimsetmek için farklı bir bakış açısı denemiştir. Magazin, edebiyat ve sosyal konular derginin ana ekseni olmuştur. Ağırlıklı olarak aydın kesime hitap etmiştir fakat Türk halkına bir şeyler kazandırmak gibi amaçları da olmuştur. Dergi ilk yıllarında Cumhuriyet ve demokrasi konuları üzerine sıkça durmuş, bu konularda eğitici yazılar yayımlamıştır. Dergi yazarlarından Cevat Şakir Kabaağaçlı, 1925 yılında "Asker Kaçakları Nasıl Asılır" başlıklı yazısından dolayı üç yıl Bodrum'a, dergi yöneticisi Zekeriya Sertel ise Sinop'a sürgün edilmiştir. Bu dönemlerde kapatılan dergi, 1927 yılında tekrar çıkmaya başlamıştır. Harf İnkılabı'nın gerçekleştiği dönemlerde yayın hayatına geri dönen Resimli Ay dergisi, bu inkılaba büyük destek vermiş, daha sonra da yeni harflerle çıkmaya başlamıştır.

Dergideki ilk önemli değişiklikler 1929 yılında yaşanmıştır. İçerik ve şekil olarak değişime giden dergi: Sayfa sayısını azaltmış, görsel ögelere daha fazla yer vermiş ve yeni kitapların tanıtımları için köşeler açmıştır. Bu dönemde derginin yazı kadrosu da ciddi değişimlere uğramış: Nâzım Hikmet Moskova'dan gelerek dergide çalışmaya başlamıştır. Tüm bu değişimler sonucunda dergide yayımlanan şiir ve hikayelerde büyük bir değişim olmuştur. Artık daha fazla toplumsal konular üzerine gidilerek halkın dikkatini çekmek amaçlanmıştır. Dergi yazarlarından bazıları da yazdıkları içeriklerden dolayı hapis ve para cezası almıştır.

Derginin 1924-1928 yılları arasındaki dönemi birinci dönemidir. 1928-1930 yılları arası ise derginin ikinci yayın dönemidir. 1929 yılında Nâzım Hikmet'in dergiye katılmasıyla tamamen farklı bir boyut ve düşünce yapısına geçmiştir. Çeşitli sebeplerden dolayı da bir süre Sevimli Ay adıyla çıkmış, daha sonra çıkan genel afla beraber eski adına dönmüştür. Dergi, 1929'dan sonra sosyalist yazarları bünyesine katınca dikkatleri üzerine çekmiş ve yazarların değiştirilmesi gündeme gelmiştir. Fakat Sabiha Zekeriya ve Zekeriya Sertel buna karşı çıkmıştır. 1931 yılında ise dergi kapatılmıştır.
Kıvılcım iyonizasyon

Kıvılcım iyonizasyonu (kıvılcım kaynağı iyonizasyonu olarak da bilinir) katı bir örnekten gaz fazı iyonları üretmek için kullanılan bir yöntemdir. Hazırlanan katı numune buharlaştırılır ve aralıklı bir deşarj veya kıvılcım ile kısmen iyonize edilir. Bu teknik öncelikle kütle spektrometresi alanında kullanılmaktadır. Bir kütle spektrometresi ile birleştirildiğinde, tüm cihaz, kıvılcım iyonizasyon kütle spektrometresi veya kıvılcım kaynağı kütle spektrometresi (spark source mass spectrometer-SSMS) olarak adlandırılır.

Katılarda safsızlıkların analizi için kıvılcım iyonizasyonunun kullanımı Dempster'ın 1935'teki çalışmasıyla gösterilmiştir. Metaller, daha önce termal iyonizasyonla (daha önce katı numuneyi iyonlaştırmak için kullanılan yöntem) iyonize edilemeyen bir malzeme sınıfıdır. Günümüzde dünya çapında çok az laboratuvar kıvılcım iyonizasyonunu kullanmaktadır.
Esra Erdoğan

Esra Erdoğan Albayrak (d. 14 Ekim 1983, İstanbul), 12. Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın kızı, 66. Türkiye Hükûmeti Hazine ve Maliye Bakanı Berat Albayrak'ın eşi.

Babası Recep Tayyip Erdoğan ve annesi Emine Erdoğan'dır. Ahmet Burak, Necmettin Bilal ve Sümeyye adlı kardeşleri vardır. 11 Temmuz 2004'te Berat Albayrak ile, nikâh şahitliğini Romanya Başbakanı Adrian Năstase, Yunanistan Başbakanı Kostas Karamanlis, Ürdün Kralı Abdullah, Pakistan Devlet Başkanı Pervez Müşerref, Dışişleri Bakanı Abdullah Gül ve TBMM Başkanı Bülent Arınç'ın yaptığı bir törenle Lütfi Kırdar Kongre ve Sergi Sarayı'nda evlendi.

Lise eğitimini Kadıköy İmam Hatip Lisesinde, lisans eğitimini sosyoloji ve tarih alanında Indiana Üniversitesinde 2003 yılında tamamladı. Yüksek lisansını Berkeley Üniversitesinde yapmıştır. 2014 yılında aynı üniversitede sosyoloji alanında doktorasını yapmıştır. Beraber eğitim aldığı bir arkadaşı Esra Erdoğan'ı "kuvvetli kişiliğe, hayat, inanç, politika ve aile hakkında katı inançlara" sahip olarak tanımlamıştır.

Babası Recep Tayyip Erdoğan'ın öncülüğünde kurulan TÜRGEV'in ve Yeşilay'ın yönetim kurulu üyesidir. Ümraniye Belediyesi'nin engellilere yönelik başlatmış olduğu ‘Biz Gönüllüyüz, Biz Öğretiriz’ kampanyasına gönüllü öğretmen olarak katılmış ve bir engelli kıza alfabeyi öğretmiştir.
Jonas Basanavičius

Jonas Basanavičius (d. 23 Kasım 1851 - ö. 16 Şubat 1927), Litvanyalı bağımsızlık aktivisti politikacı, doktor, yazar. Litvanya'nın bağımsızlığı için çok sayıda çalışma yürüttü. Litvanya Bağımsızlık Yasası imzacıları oturumunun başkanı idi.

Çiftçi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Basanavičius bir rahip olacaktı, bunun yerine Moskova Tıp Akademisi'nde tıp okumayı seçti. 1880-1905 yılları arasında Bulgaristan Prensliği'nde doktor olarak çalıştı. Uzun mesafeye rağmen Litvan kültürel çalışmalarına büyük çaba gösterdi. 1883'te İlk Litvanca gazetesi Aušra'yı kurdu, Litvanya ile ilgili makaleler yazdı, Litvan folklorunun örneklerini (şarkılar, masallar, efsaneler, bilmeceler vb.) toparladı ve yayınladı. Ayrıca yerel Bulgar siyaseti ile ilgilendi. 1905'te Litvanya'ya döndü ve Litvanya kültürel yaşamına katıldı. 1905 Vilnius Büyük Seimas'ın organizasyon komitesinin başkanı oldu. 1907'de Litvanya tarihi, etnografya, dilbilime adanmış olan Litvanya Bilim Derneği'ni kurdu. 1917'de Vilnius Konferansı ile Litvanya Konseyi'ne seçildi. Meclisin 16 Şubat 1918'de Litvanya Bağımsızlık Yasası'nı kabul eden ve Litvanya Bağımsızlık Yasası imzacılarıilk imzalayan oturumun başkanlığını yürüttü. I. Dünya Savaşı sonrasında Vilnius birkaç kez ülke ve rejim değiştirdi, asanavičius kentin müzelerini, kütüphanelerini, arşivlerini korumayı ve Litvanya kültürel meselelerini ömür boyu araştırmaya devam etti. Ekim 1920'de Vilnius Polonya'nın bir parçası oldu ve Litvanyalı faaliyetler sansürlendi ve sınırlandırıldı. Basanavičius'un kentteki varlığını sürdürmesi, Litvanya'nın şiddetle tartışılan Vilnius Bölgesi'ne dair iddialarının bir sembolü oldu. 1927'de öldüğünde, Litvanya hükûmeti beş günlük yas ilan etti.
1988 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri - 4. Grup

4. Grup 1988 Avrupa Futbol Şampiyonası'na katılacak takımların belirlendiği 1988 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri'ndeki 7 gruptan birisidir. 4 takımlık bir gruptur: İngiltere, Yugoslavya, Kuzey İrlanda ve Türkiye. Ev sahibi ve deplasmanlı olmak üzere çift devreli lig usulü uygulandı. Yugoslavya'yı üç puan farkla geçen İngiltere grup birincisi oldu ve 1988 Avrupa Futbol Şampiyonası'na katılmaya hak kazandı.

1988 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri 4. Grup'taki takımların oyuncu kadrolarının listesi. Oyuncuların yaşları, grubun ilk maçının tarihi olan 15 Ekim 1986 tarihine göre listelenmiştir.
Füruğ Ferruhzad

Füruğ Ferruhzad (Farsça: فروغ فرخزاد, Forough Farrokhzad) (5 Ocak 1935 - 13 Şubat 1967), İranlı şair, yazar, oyuncu, yönetmen, ressam. 20. yüzyılda İran'da yetişmiş en önemli şairlerindendir.

Babası Albay Muhammed Ferruhzad ve annesi Turan Veziri-Taber'in yedi çocuğundan üçüncüsüydü. Mahalle mektebinde 9. sınıfa kadar devam ettikten sonra kız sanat okuluna gitti. Burada resim, dikiş-nakış ve el sanatları öğrendi. Hicivci şair Füruğ, 16 ya da 17 yaşlarına geldiğinde Perviz Şapur ile evlendi. Eğitimine kocasının yanında Ahvaz'da devam etti. Bir yıl sonra tek çocuğu olan Kāmyār'ı dünyaya getirdi. Evliliğinden iki yıl sonra 1954 yılında Füruğ, eşinden ayrıldı. Mahkeme Kāmyār'ın velayetini babasına verdi.

1958 yılında İbrahim Gülistan'la tanıştı ve dokuz ayını Avrupa'da geçirdi. Şair bu dönemde yaşamının esin kaynağı olan şiirlerine devam etti ve hızla iki kitap daha çıkardı. Bunlardan ilki Duvar ve diğeri de İsyandır.

İranlı cüzzam hastalarını ve onların sorunları ile ilgili olarak Tebriz'de film yapar. 1962 yılında filmi Kara Ev adını verdiği filmiyle dünyanın çeşitli yerlerinde ödüller kazanır. Film çekimi sırasında cüzzamlılar evinde tanıştığı Hüseyin Mansur isimli çocuğu evlat edinir.

1963 yılında Füruğ, Yeniden Doğuş adlı eserini yayınlar. Artık şiirde olgunlaşma dönemidir ve sanatsal düzeyi yüksektir. Bu kitabıyla şair, İran şiirinde derin ve etkileyici değişikliklere yol açmıştır.

13 Şubat 1967 tarihinde öğleden sonra saat 14.30'da stüdyoya gitmek için hızla seyir halindeyken karşısına çıkan okul aracına çarpamamak için direksiyonu kıran Füruğ, aracından fırlayıp, boynunun kırılmasıyla 32 yaşında hayata gözlerini yummuştur.

Modern İran şiirine önemli katkılar sağlayan şairin ölümünden sonra çalışmaları Soğuk Mevsim adıyla çıkarılan kitapta toplandı. Michael Hillman, Yalnız Kadın adıyla onun hayatını ve şiirlerini 1987 yılında yayınladı. Şairin şiirleri ve yaşamı hakkında daha pek çok makale ve kitap yayınlandı, hayatını konu eden film yapıldı.

Füruğ Ferruhzad şiirlerinde derin bir yalnızlık duygusu dikkat çeker. Bunun yanında, şiirlerinde kadınların sorunlarını ele almakta ve İran toplumunun kadınlara karşı uyguladığı ayrımcılığı eleştirmektedir. Bu fikirleri zaman zaman şiddetli tartışmalara yol açmıştır. İran'da kadınların yaşamlarının daha iyi hak ve koşullara kavuşmasını savunan şair, Şah'ın despotluğuna da karşı çıkmıştır. Şiirleri kimi zaman İran toplumunda erotik bulunmuştur.
Çin Halk Cumhuriyeti Devlet Konseyi

Çin Halk Cumhuriyeti Devlet Konseyi (), kimi zaman Merkezi Halk Hükümeti () adıyla da anılır; Çin (ÇHC) hükûmetinin en yüksek yürütme organıdır.

Çin Halk Cumhuriyeti başbakanının başkanlık ettiği konseyin üyeleri farklı devlet kurumlarının başkanlarından oluşur. Yaklaşık 50 üyesi bulunur. ÇHC siyasetinde Çin Komünist Partisi ve Halk Kurtuluş Ordusu ile birlikte birbirine geçmiş üç önemli güçodağından biridir. Devlet Konseyi eyaletlerdeki Halk Hükûmetlerini denetleme yetkisine sahiptir.
Kilimli Belediyespor

1990-1996 yılları arasında 3. Lig'de mücadele eden Kilimli Belediyespor, amatör kümede geçirdiği 1996-1997 sezonundan sonra tekrar 3. Lig'e dönüş yaptı. 1997-1998 sezonunda 3. Lig'de şampiyon olup 2. Lig'e yükselen kulüp, 2. kademe maçlarından itibaren dahil olduğu 1998-99 Türkiye Kupası sezonunda önce Boluspor'u sonra da Petrolofisi'ni elemesine karşın 4. kademe maçında Kırıkkalespor'a elendi. Aynı sezon 2. Lig'den de lig sonuncusu olarak 3. Lig'e düşen takım, 2001-2002 sezonunda 3. Lig'den de kıl payı küme düştü. Toplamda 9 sezon boyunca amatörde mücadele eden takım, 2010-2011 Bölgesel Amatör Lig sezonunda grubunu lider olarak tamamlayarak 3. Lig'e yükseldi. 2012-13 sezonunda 3. Lig 2. Grubu 16. bitirerek Bölgesel Amatör Lige düşen Kilimli Belediyespor, 2013-14 sezonunda Bölgesel Amatör Lig 10. Grubu 10. sırada bitirerek Zonguldak ili takımları arasında en kötü dereceyi yapan olduğu için Zonguldak Süper Amatör Lige düşmüştür. 2014-2015 sezonunda namağlup şampiyon olup bölgesel amatör lig play-out maçında Kozluspor'u 4-1 mağlup eden Kilimli Belediyespor tekrar Bölgesel Amatör Lige yükselmiştir. 2015-16 sezonunda Bölgesel Amatör Lig 8. Grubu 12. sırada bitirerek Zonguldak ili takımları arasında en kötü dereceyi yapan olduğu için yine play-out maçı oynayan Kilimli Belediyespor oynadığı play-out maçında Kozlu Belediyespora 2-0 mağlup olunca bir alt lig olan Zonguldak Süper Amatör Lig'e düşmüştür. 2020-21 sezonunda tekrar Bölgesel Amatör Lig'e yükselmiştir.
Sürmenespor 2009-10 sezonu

Sürmenespor 2009-10 sezonunda Türkiye 3. Ligi'nde mücadele etmiştir. 3. Lig'de maçlar beş adet "Kademe Grubu" ile başlamıştır. Kademe gruplarını ilk iki sırada bitiren 10 takım "Yükselme Grubu"na yükselmiştir. Yükselme Grubu'nu ilk iki sırada bitiren takımlar Türkiye 2. Ligi'ne yükselmiştir. Kademe gruplarında ilk iki sırayı alamayan takımlar "Klasman Grupları"nı oluşturmuştur. Takımlar, "Kademe Grupları"nda aldıkları puanları muhafaza etmek suretiyle "Klasman Grupları"nda maçlarına devam etmişlerdir. Bu şekilde beş adet Klasman Grubu belirlenmiştir. Klasman Grupları'nı ilk sırada bitiren beş takım ile Yükselme Grubu'nu 3., 4. ve 5. bitiren sekiz takım Fethiye - Muğla'da "play-off" oynamaya hak kazanmıştır. Bu turnuvayı kazanan takım Türkiye 2. Ligi'ne katılmaya hak kazanmıştır.

Buna göre Yükselme Grubu'nu 1. sırada tamamlayan Bandırmaspor ve 2.sırada tamamlayan Balıkesirspor ve "play-off" maçları sonucunda da Malatya Belediyespor takımları 2010-11 sezonunda Türkiye 2. Ligi'nde mücadele etmeye hak kazanmışlardır.

Klasman Grupları'nda, ilk dört grubu son üç sırada bitiren ve beşinci grubu da son sırada bitiren takımlar amatör lige düşmüşlerdir. 1. Klasman Grubu'nda Alibeyköyspor, Çerkezköy Belediyespor ve Küçükköyspor; 2. Klasman Grubu'nda İzmirspor, Muğlaspor ve Marmaris Belediyesi Gençlikspor; 3. Klasman Grubu'nda Düzcespor, İstanbul Kartal Belediyespor ve Maltepespor; 4. Klasman Grubu'nda Sürmenespor, Bafra Belediyespor ve Bulancakspor ve 5. Klasman Grubu'nda Şanlıurfa Belediyespor takımları amatör lige düşmüşlerdir.

Sürmenespor mücadelesine 4. Kademe Grubu'nda başlamıştır. Grubunu 25 puanla 7. sırada bitirmiş ve sonrasında mücadelesine 4. Klasman Grubu'nda devam etmiştir. 4. Klasman Grubu'nu da 49 puanla 7. sırada bitirerek amatör lige düşmüştür. 4. Klasman Grubu'nda aynı puanı alan Kastamonuspor ve Arsinspor'un averajla gerisinde kalmıştır.

Trabzon ili 1. Amatör A ve B Grupları'nı ilk beş sırada bitiren takımlar 1. Amatör "play-off" Grubu'nda mücadele etmeye hak kazandı. Bu grupta karşılaşmalar tek devreli lig usulüne göre oynanacak. A ve B Grupları'nda son iki sırayı alan takımlar bir alt lige düştüler. A Grubu'nda Çukurçayır Beldespor ve Akçaköyspor ve B Grubu'nda Vakfıkebir Büyükliman Belediyespor ve Uğurluspor bir alt lige düşmüşlerdir.
Yahşi Baraz

Yahşi Baraz 1944 yılında İstanbul'da Ahmet Münir Baraz ve Ülker Baraz'ın ikinci çocuğu olarak dünyaya geldi. Büyük dedesi Balkan Savaşları'nda ve I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı ordusunda maraşellik yapmış olan Zeki Kolaç'tır.

1969 yılında şu anki adıyla Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi (İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi) Seramik Bölümü’nden mezun oldu. Sabri Berkel, Edip Hakkı Köseoğlu, Belkıs Mutlu, Nejat Diyarbekirli, İsmail Hakkı Oygar ve Sadi Diren gibi önemli Türk sanatçı ve tarihçilerinden dersler aldı. Akademide okuduğu yıllarda kendini geliştirmek adına otostopla Avrupa’yı gezdi.

Askerlik görevini Türkiye’nin güneydoğusunda, Suriye sınırında jandarma olarak yaptı. Görevini tamamladıktan sonra İstanbul’a döndü ve Kurtuluş, Şişli'de şu an sanat galerisi olarak kullandığı binada bir seramik atölyesi kurarak 1971 ve 1976 yılları arasında kendi sanatıyla uğraştı.

1974 yılında New York’a giderek önce "Fire House Ceramics”te ve daha sonra Soho’daki "Unicorn Gallery”de stajyer olarak çalıştı. Bu tecrübesinden sonra bir sanatçı olmak yerine sanat galericisi olmak istediğini anladı.1975 yılında İstanbul’a dönerek seramik atölyesini bir sanat galerisine çevirdi. Galeri Baraz, 14.Kasım.1975 tarihinde Can Göknil’in resimlerinden ve Yahşi Baraz’ın seramiklerinden oluşan bir sergi ile kapılarını açtı.

O günden bu yana 250’den çok sergi düzenledi. Burhan Doğançay, Mehmet Güleryüz, Nuri İyem, Edip Hakkı Köseoğlu, Fikret Muallâ, Bedri Baykam, Fahrelnisa Zeid, Nejad Melih Devrim, Güngör Taner, Ömer Uluç gibi Türk resminin önde gelen isimleriyle çalıştı. Türkiye sanat pazarına Peter Halley, Hunt Slonem, John F. Simon JR. Mark Kostabi gibi yabancı sanatçıları tanıttı.

Yahşi Baraz, 1970’li yıllardan beri Türk sanatının ve Türk sanatçılarının tanınmasında önemli bir rol oynadı. Aynı zamanda Feyyaz Berker, Erol Aksoy, Ali Koçman, Aykut Hamzagil, Mustafa Taviloğlu, Halil Bezmen, Şakir Eczacıbaşı, Bülent Eczacıbaşı, Cengiz Çetindoğan, Barbaros-Sema Çağa gibi önemli iş insanlarının sanat koleksiyonları oluşturup Türk sanatını desteklemelerinde büyük faydası olmuştur.

Yahşi Baraz, 1983 senesinde Hülya Salihoğlu ile evlendi. Bu evliliğinden Rüya Baraz adında bir kızı var. Baraz, Ekim 2004'te ise Bulgar heykeltıraş Maria Kılıçlıoğlu ile evlendi.
Elif Kırklar

Uluslararası Atıcılık Spor Federasyonu (ISSF) Gençler Ateşli Silahlar Avrupa Şampiyonası'nda kadınlar 25 metre finalinde mücadele eden ilk Türk oldu. Atıcılıkta Türkiye, Avrupa ve dünya; modern pentatlon ve eskrimde Türkiye; yüzme ve atletizmde (koşu) ise Ankara ve bölge dereceleri vardır.
Hasan Can

Hasan Can, veya kaynaklarda geçen ismiyle Hasan Can Çelebi, Yavuz Sultan Selim'in yakın arkadaşı ve sırdaşıdır. Dönemin bazı kaynaklarında 1490 yılında dünyaya geldiği aktarılmaktadır. Miladi 27 Şubat 1567 tarihinde Bursa'da vefat etti ve Yeşil Türbe kapısının yakınlarında yol kenarına defnedildi.

Çaldıran Muharebesi'ni takiben Tebriz'e giden Sultan Selim ile burada tanışmıştır. Ardından Selim Hasan Can'ı yanına almış ve nedim edinmiştir. Hasan Can'ın birçok lisan bildiği iddia edilmektedir.
Erim, Posof

Köyün eski adı Erema veya İrema'dır. Gürcüce bir yer adı olan Erema (ერემა), 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterinde İremi (ایرمی) biçiminde kaydedilmiştir. Erema veya İrema (ირემა) adının Osmanlı tahrir defterinde geçtiği gibi "geyik" anlamına gelen Gürcüce "iremi"den (ირემი)değişime uğradığı tahmin edilmektedir. Türkçede köyün adı zaman içinde değişime uğramış ve Erim (ۀریم) biçimini almıştır.

Erema'daki kiliseden kalma Gürcüce yazıtlı taştan kullanılan Gürcü alfabesi, köyün erken orta çağda da bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Gürcü krallıkları ve Gürcü prensliği Samtshe-Saatabago idaresinde kalan köy, 16. yüzyılın ortasında Osmanlıların eline geçti. 1595 tarihli Osmanlı kaydına göre bu tarihte köy boştu. Bununla birlikte Erema, İremi adıyla Çıldır Eyaleti içinde Ahısha livasının Ude nahiyesinde bir köy olarak kaydedilmiştir. Sonraki dönemde yeniden meskun hale gelen köyde 1878 yılında 8 hane yaşıyordu.

Uzun süre Osmanlı egemenliğinde kalan Erema'yı 93 Harbi'nde Ruslar ele geçirdi. Rusların Erema (Эрема) olarak kaydettiği köyde 1886 yılında 88 kişi yaşıyordu. Rus idaresinde Erema, Ardahan sancağının (okrug) Poshov kazasına (uçastok) bağlı Badela nahiyesinin köylerinden biriydi Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra Rus idaresinin son bulmasıyla bir süre bağımsız Gürcistan’ın sınırları içinde kalan Erema, Kızıl Ordu’nun Gürcistan’ı işgali sürerken Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921’de imzalanan Moskova Antlaşması’yla Türkiye’ye bırakıldı. 1928 yılında Erim adıyla kaydedilmiş olan Erema, Kars vilayetinin Poshov kazasına bağlı Cilvana nahiyesinde yer alıyordu.

Erim köyünde bir kilise ve bir kale bulunuyordu. Kilise yıkılmış ve taşlarıyla sınırda nöbetçi kulesi inşa edilmiştir. Kiliseden geriye haç kaidesi kalmıştır. Kiliseye ait bir taşta Asomtavruli harflerle Gürcüce bir yazıtın varlığı, Erema Kilisesi'nin erken ortaçağda inşa edildiğini göstermektedir. Köyün 400 metre kuzeydoğusunda yer alan Erema Kalesi'nden geriye duvar bölümleri kalmıştır.