Kıyı boyu sürüklenme

Kıyı boyu sürüklenme, eğik gelen dalga yönüne bağlı olarak kıyı şeridine paralel bir kıyı boyunca çökeltilerin (kil, silt, çakıl taşları, kum ve shingle) taşınmasından oluşan jeolojik bir süreçtir. Eğik gelen rüzgar kıyı boyunca suyu sıkar ve böylece kıyıya paralel olarak hareket eden bir su akımı üretir. Longshore sapması, longshore akımı tarafından taşınan tortudur. Bu akım ve tortu hareketi, sörf bölgesi içinde meydana gelir.

Plaj kumu, plajda eğik ve geri yıkama nedeniyle oluşur. suyu eğik bir açıyla ve yerçekimiyle sahile (çalkalama) gönderir, ardından suyu kıyı şeridine dik olan düz aşağı iniş borusuna (geri yıkama suyu) boşaltır. Böylece sahil kumu, günde birçok kez onlarca metre testere dişi tarzda aşağı doğru hareket edebilir. Bu işleme "plaj sürüklenmesi" denir, ancak bazı işçiler kumun sahile paralel hareketi nedeniyle bunu "uzun kıyı sürüklenmesinin" bir parçası olarak görmüşler.

Uzun kıyı kayması, tortuya bağlı olarak biraz farklı şekillerde çalıştığı için çok sayıda tortu boyutunu etkiler (örneğin, kumlu bir plajdan bir shingle plajındaki tortulardan uzun kıyı tortularının kayması arasındaki fark). Kum, dalgaların salınım kuvvetinden, dalgaların ve tortu hareketinin uzun kıyı akımından kaynaklanan tortu hareketinden büyük ölçüde etkilenir. Shingle plajları kumlu olanlardan çok daha dik olduğu için, dalma kırıcıların oluşması daha olasıdır ve uzun bir sörf bölgesinin eksikliği nedeniyle uzun kıyı taşımacılığının çoğunun eğik bölgede meydana gelmesine neden olur.

Bu tortu daha sonra kıyı sistemine girer ve kıyı şeridi sürüklenmesiyle taşınır. Kıyı sisteminde birlikte çalışan tortu bütçesi ve kıyı şeridi sürüklenmesine iyi bir örnek, uzun kıyı taşımacılığı ile taşınan kumu depolayan giriş ebb-gelgit sürgüleridir.  Bu sistemler kum depolamanın yanı sıra diğer plaj sistemlerine de kum transfer edebilir veya geçirebilirler, bu nedenle giriş ebb-tidal (shoal) sistemleri tortu bütçesi için iyi bir kaynak ve lavabo sağlar.

Bir kıyı şeridi profili boyunca tortu birikmesi sıfır noktası hipotezine uygundur ; burada yerçekimi ve hidrolik kuvvetler, tanelerin denize doğru uzanan bir tortu dağılımındaki çökelme hızını belirler. Uzun kıyı, 90 ila 80 derece geri yıkamada gerçekleşir, bu nedenle dalga hattı ile dik açı olarak sunulur.

Uzun kıyı sapması, baskın sapma yönünün ve kıyı şeridinin aynı yönde saplanmadığı bir noktadan (örneğin nehir ağzı veya yeniden giriş) geçtiği zaman tükürmeler oluşur. Baskın sürüklenme yönünün yanı sıra, tükürmeler dalga tahrikli akımın gücü, dalga açısı ve gelen dalgaların yüksekliğinden etkilenir.

Tükürükler iki önemli özelliğe sahip yeryüzü biçimleridir, ilk özellik yukarı sürüklenme ucunda veya proksimal uçta yer alır (Hart ve ark., 2008). Proksimal uç sürekli olarak karaya bağlıdır (ihlal edilmedikçe) ve deniz ile bir haliç veya lagün arasında hafif bir “bariyer” oluşturabilir. İkinci önemli tükürme özelliği, karadan ayrılan ve bazı durumlarda değişen dalga yönlerinin etkisi nedeniyle karmaşık bir kanca şekli veya eğri alabilen aşağı sürüklenme ucu veya uzak uçtur.

Örneğin, Yeni Zelanda Canterbury'deki New Brighton tükürüğü, Waimakariri Nehri'nden kuzeye doğru uzun kıyı tortusu sürüklenmesiyle yaratıldı. Bu tükürük sistemi şu anda dengededir, ancak alternatif çökelme ve erozyon aşamalarından geçmektedir.

Bariyer sistemleri hem proksimal hem de distal uçta toprağa bağlanır ve genellikle en aşağı kayma ucunda en geniştir. Bu bariyer sistemleri, Kaitorete Spit veya Hapua Gölü'nün etrafındaki Rakaia Nehri'nin ağzında olduğu gibi nehir-kıyı arayüzünde oluşan Ellesmere Gölü'nünki gibi bir haliç veya lagün sistemini kapsayabilir.

Canterbury, Yeni Zelanda'daki Kaitorete Spit, yeryüzü şeklinin her iki ucu da karaya bağlı olduğu, ancak tükürük olarak adlandırıldığı için genellikle tanım bariyerinin altına düşen bir bariyer / tükürük sistemidir. son 8.000 yıl. Bu sistem, Waimakariri Nehri'nin (şimdi kuzeye veya Bankalar Yarımadası'na akan) avulsiyonu, açık deniz koşullarının erozyonu ve aşamaları nedeniyle çok sayıda değişiklik ve dalgalanma geçirmiştir. Sistem, “tükürük” sisteminin doğu ucundan kıyı şeridinin sürmekte olan uzun kıyı taşımacılığı nedeniyle korunan bariyeri yarattığı 500 yıllık BP yıllarında daha fazla değişikliğe uğramıştır.

Uzun kıyı sürüklenme kıyılarındaki gelgit girişlerinin büyük çoğunluğu sel ve ebb kıyılarında tortu biriktirir. Ebb-deltaları aşırı derecede maruz kalan kıyılarda ve daha küçük alanlarda bodurlaşabilirken, sel veya delta bir koyda veya lagün sisteminde yer bulunduğunda taşkın deltalarının boyutu artacaktır. Gelgit girişleri, kıyı şeridinin bitişik kısımlarını etkileyen büyük miktarda malzeme için lavabo ve kaynak görevi görebilir.

Gelgit girişlerinin yapılandırılması, sanki bir giriş yapılandırılmamış çökeltiyse girişten geçebilir ve sahilin aşağı sürüklenme kısmında çubuklar oluşturabilir gibi uzun kıyı sürüklenmesi için de önemlidir. Bu aynı zamanda giriş büyüklüğüne, delta morfolojisine, tortu oranına ve geçiş mekanizmasına da bağlı olabilir. Kanal konumu varyansı ve miktarı, uzun kıyı sürüklenmesinin gelgit girişi üzerindeki etkisini de etkileyebilir.

Örneğin, Arcachon lagünü, Fransanın güney batısında uzun kıyı sürüklenme sedimanları için büyük kaynak ve lavabolar sağlayan gelgit giriş sistemidir. Uzun kıyı sürüklenme tortularının bu giriş sistemi üzerindeki etkisi, lagün girişlerinin sayısındaki ve bu girişlerin yerlerindeki değişiklikten büyük ölçüde etkilenmektedir. Bu faktörlerdeki herhangi bir değişiklik, büyük eğik çubukların şiddetli aşağı sürüklenme erozyonuna veya aşağı sürüklenme birikmesine neden olabilir.

Bu bölüm, doğal olmayan bir şekilde meydana gelen uzun kıyı sürüklenme özelliklerinden oluşur ve bazı durumlarda (örneğin, kasnaklar, müstakil dalgakıranlar ) kıyı şeridi üzerindeki kıyı şeridinin etkilerini arttırmak için inşa edilmiştir, ancak diğer durumlarda uzun kıyı sürüklenmesi (limanlar ) gibi.

kıyı erozyonunu durdurmak ve genellikle intertidal bölgeyi geçmek için kıyı şeridi boyunca eşit aralıklarla yerleştirilen kıyı koruma yapılarıdır. Bu nedenle, groyne yapıları genellikle düşük net ve yüksek yıllık uzun kıyı kayması olan kıyılarda fırtına dalgalanmalarında ve kıyı boyunca daha fazla kaybolan tortuları korumak için kullanılır.

Yapay burunlar plajlara veya koylara belirli bir miktar koruma sağlamak için oluşturulan kıyı koruma yapılarıdır. Sürülmemiş arazilerin oluşturulması, sürülmemiş arazinin yukarı sürüklenme tarafında tortuların birikmesini ve sürülmemiş arazinin aşağı sürüklenme ucunun ılımlı erozyonunu içermekle birlikte, bu, malzemenin plajlarda daha fazla birikmesine izin veren stabilize bir sistem tasarlamak için gerçekleştirilir. kıyı.

Müstakil dalgakıranlar, fırtına koşullarında dezavantajı sağlamak için kumlu malzeme oluşturmak üzere oluşturulan kıyı koruma yapılarıdır. Fırtına koşullarında çekişe uyum sağlamak için müstakil dalgakıranların kıyı şeridiyle bağlantısı yoktur, bu da dalgakıran ve kıyı arasında akım ve tortu geçişine izin verir. Bu daha sonra yapının lee tarafında kum birikmesini teşvik eden düşük dalga enerjili bir bölge oluşturur.

Müstakil dalgakıranlar genellikle fırtına dalgalanmalarını karşılamak için sahil ve dalgakıran yapısı arasında malzeme hacmini oluşturmak için groynes ile aynı şekilde kullanılır.

Dünya genelinde limanların oluşturulması, uzun kıyı sürüklenmesinin doğal seyrini ciddi şekilde etkileyebilir. Limanlar kısa vadede kıyı şeridinin sürüklenmesi için bir tehdit oluşturmaz, aynı zamanda kıyı şeridi evrimine de bir tehdit oluştururlar. Bir liman veya limanın oluşturulmasının kıyı şeridi sürüklenmesinde en büyük etkisi, çökelme paternlerinin değiştirilmesidir ve bu da bir plaj veya kıyı sisteminin birikmesine ve / veya erozyonuna yol açabilir.

Örnek olarak, 19. yüzyılın sonlarında Yeni Zelanda'nın Timaru kentinde bir liman oluşturulması, Güney Canterbury kıyı şeridinde kıyı şeridi kaymasında önemli bir değişikliğe yol açtı. Sahil boyunca kuzeyden Waimataitai lagününe doğru uzanan kıyı şeridi sürüklenmesi yerine, limanın oluşturulması bu (kaba) tortuların sürüklenmesini engelledi ve bunun yerine Timaru'daki Güney sahilindeki limanın güneyine doğru keskinleşmelerine neden oldu. Bu tortunun güneye doğru birikmesi, bu nedenle Waimataitai lagününün (limanın kuzeyine) yakınındaki kıyılarda tortu eksikliğinin olması anlamına gelir ve bu da 1930'larda lageyi çevreleyen bariyerin kaybına yol açtı ve kısa süre sonra sonra lagünün kendisinin kaybı. Waimataitai lagününde olduğu gibi, şu anda Timaru limanının kuzeyinde bulunan Washdyke Lagünü erozyona uğrar ve sonunda kırılabilir ve başka bir lagün ortamının kaybına neden olabilir.