Sonsuz Çöl

uyarlayıp yazdığı filmi İngiliz yönetmen Nicolas Roeg yönetmiştir. Başlıca rollerinde Jenny Agutter, Luc Roeg, David Gulpilil ve John Meillon oynamışlardır. Filmde küçük okul çocuğu rolündeki Luc Roeg (Tanıtım yazılarında Lucien John olarak yazılmıştır) yönetmen Nicolas Roeg'in oğludur.

"Sonsuz Çöl" Nicolas Roeg'in tek başına yönettiği ilk filmidir. Yönetmenliğe kameramanlık ve görüntü yönetmenliğinden geçen Roeg bu filminin görüntülerini de bizzat kendisi çekmiştir. 1973 yılında yönettiği Karanlığın Gölgesi (Don't Look Now) filminin de kameramanlığını yine kendisi yapmıştı. Filmin özgün müziğini John Barry bestelemiştir.

Avustralya'nın ıssız çölllerinden birinde mahzur kalan genç bir kız ve onun küçük erkek kardeşinin hayatta kalma mücadeleleri sırasında karşılarına çıkan, gelenekleri gereği kabilesinden bir süreliğine uzaklaştırılarak tabiatın koynuna "yabana gönderilmiş" (walkabout) bir Aborjin gencinden yardım görmeleri anlatılmaktadır. Filmin özgün adı da bu Aborjin geleneğinden kaynaklanmaktadır. Bu geleneğe göre ergenlik dönemine ulaşan bir Aborjin, vahşi tabiatla bütünleşebilmesi ve gerekirse dostları olarak kabul ettikleri hayvanları bile öldürerek hayatta kalmayı öğrenebilmesi için ıssızlığın içine aylar sürecek bir yolculuğa gönderilir. Bu geleneksel ritüel'e "yabana gönderme" veya "walkabout" (gezinti,dolaşma) adı verilmektedir. "Sonsuz Çöl" Aborjin genci oynayan David Gulpilil'in ilk filmidir. Daha sonra profesyonel olan oyuncu Crocodile Dundee dahil olmak üzere birçok Avustralya filminin aranılan oyuncusu olmuştur.

Filmin senaryosu aslında romanın serbest bir uyarlamasıdır. İngiliz oyun yazarı Edward Bond James Vance Marshall'ın 1959 tarihli romanından sadece 14 sayfalık bir senaryo yazmıştı. Romanda çocuklar Amerikalıydı ve uçak kazası sonucu çöle düşüyorlardı, onlara yardım eden yerli çocuk da onlardan kaptığı gripal enfeksyon sonucunda ölüyordu. Filmde bunlar değiştirilmiş, çocuklar Avustralya'lı olmuştu. Çöle babalarının arabası ile geliyorlar bilinmeyen bir nedenle babalarının intihar etmesi sonucunda çölde mahsur kalıyorlar. Ayrıca Aborjin çocuk da kendini asarak öldürüyor. Kameramanlıktan gelen ve bu filmin görüntülerini de çeken İngiliz yönetmen Nicolas Roeg (d.1928) de Avustralya'yı bir yabancı gözü ile yorumlarken bir yerde bol bol emprovizasyon yapıyor.

Uygar ve modern insan ile vahşi olarak tanımlanan insanın sürekli olarak kıyaslandığı ve ikincinin ilkine üstün olduğunun ima edildiği bu filmi iki şekilde okumak mümkün. Birincisi, film Mavi Göl (Blue Lagoon) tarzında bir macera filmi gibi basite indirgeyerek hiç yorulmadan seyredilebilir. Diğer yandan, sembollerle ve metaforlarla dolu, seyirciyi sürekli düşünmeye sevkeden derin bir film olarak da algılanabilir. Bu nedenle aynı filmi hayatının değişik dönemlerinde tekrar tekrar izleyen seyirci filmden her seferinde farklı bir tad alacaktır.

Yalnızlık, yabancılaşma, sosyal bilinçlenme gibi temaları işleyen ve çok az diyalog içeren bu sembolik filmdeki karakterlerin bulundukları ortam, sinema eleştirmeni Roger Ebert'e göre, sıradan bir ıssız çöl gibi gözükmekle birlikte, tıpkı Samuel Beckett'in oyunu Godot'yu beklerken'de olduğu gibi tam belirli bir yer değildir, her yerdir veya hiçbir yer değildir. Roger Ebert "şaheser" olarak nitelendirdiği filme tam notu olan 4 yıldız vermiştir.

Film 1971'de gösterime girdikten sonra mülkiyeti ile ilgili sorunlar yüzünden piyasadan çekildi ve uzun bir süre unutuldu. Nihayet 1996 yılında yeni ve restore edilmiş bir versiyonu sinemalara verildi. Bu yeni versiyonda orijinalinde kesilmiş olan sahneler (özellikle de Jenny Agutter'in çıplak suya girdiği sahneler) tekrar filme eklenmişti. Bu "Yönetmenin kurgusu" denilen versiyon The Criterion Collection'ın bastığı DVD'lerde de vardır.