IV. Heinrich

IV. Heinrich (11 Kasım 1050–7 Ağustos 1106), Almanya Kralı 1056 yılından sonra ve Kutsal Roma İmparatoru 1084 yılından 1105 yılında taht ve tacını terk etmeye zorlandığı zamana kadar. Salyan hanedanının üçüncü imparatoru olup 11'inci yüzyılın en güçlü ve önemli kişilerinden biriydi. Onun hükümdarlığı Papalık ile tayin çekişmeleri ve İtalya ve Almanya'daki hükümdarlığı üzerinde hak iddia edenlerle yaptığı sivil savaşlara damgasını vurdu.

Heinrich, III. Heinrich ile onun ikinci eşi olan Agnes (Poitou)'nun en büyük erkek çocuklarıydı ve muhtemelen Goslar'daki kraliyet sarayında doğdu. Onun vaftiz isminin verilmesi, vaftiz babalarında birisinin bir manastırın başrahibi olan "Hugh (Cluny)" nin olması için bir sonraki Noel yortusuna ertelendi. III.Heinrich, Noel sarayında asilzadeleri oğluna sadık olmaya söz vermeye teşvik etti. Üç yıl sonra, Heinrich genç Henrich'i kendisinin ardılı seçtirmek için büyük bir asilzade toplantısı yaptı ve onu Trebur'da Köln başpiskoposu II. Hermen tarafından kral seçtirdi. Taç giyme töreni Aachen'de 17 Temmuz, 1054 yılında yapıldı.

Heinrich'in 1056 yılında umulmayan ölümü üzerine, altı yaşındaki IV. Heinrich'in babasının yerine geçmesine onun ardılları tarafından itiraz edilmedi. Dul eş İmparatoriçe Agnes, imparatorun yokluğunda vekil olarak görevdeydi ve ölü imparatorun istekleri doğrultusunda hareket ediyordu. Alman Papa II. Victor onun danışmanı olarak atandı. 1057 yılındaki sonraki ölüm, Agnes'in politik beceriksizliği gösterdi ve etkili nüfusu Alman patronları ve görevli memurlar yanındaydı.

Agnes, daha önceden eşi tarafından IV. Heinrich'e verilmiş Bavyera Dükalığı'na Otto (Nordheim)'i atadı. Bu durum genç kralı sağlam bir temel güçünden yoksun bırakıyordu. Swabia Dükalığı ve Carinthia Dükalığı'na sırasıyla Rudolf (Rheinfelden) (Kızı Matilda ile evlendi) ve Berthold (Zähringen)'i ataması onun hatalarını kanıtlıyordu. Çünkü her ikisi de daha sonra krala karşı isyan etmişti. Agnes yeteneksizliğini yeni papaların IX. Stephen ve II. Nicholas seçiminde de kanıtladı.

1062 yılında genç kral, başpikopos II. Anno (Köln)'ün yönettiği Alman asilzedelerinin bir komplosu sırasında kaçırıldı. Heinrich, Kaiserwerth'deydi ve onun Ren Nehrinde seyretmekte olan bir bota binmesine izin verildi. Bota derhal lenger çekildi ve kral suyun içinde birdenbire ortaya çıktı. Fakat komployu düzenleyenlerden biri tarafından kurtarılarak Köln'e götürüldü. Agnes bir manastıra çekilerek emekli oldu. Hükûmet bunun arkasından Anno'nun eline geçti. Anno'nun ilk hareketi Papa II. Alexander'ı onun antipapa II. Honorius ile olan çatışmasında tanımak oldu. Antipapa başlangıçta Agnes tarafından tanınmıştı fakat daha sonrasında desteksiz bırakılmıştı.

Anno'nun hükümdarlığı gözden düşmüş durumdaydı. Heinrich'in eğitim ve öğretimi Anno'nun denetimindeydi ve Anno onun hakimi olarak adlandırılıyordu. Bremen Başpiskoposu Adelbert (Hamburg) ise, Heinrich'in koruyucusu olarak adlandırılıyordu. Heinrich'in eğitimi savsaklanmış olarak görülüyordu ve onun inatçı ve dikkafalı tabii yapısı bu ilk yılların koşulları altında gelişiyordu. Yumuşak ve uysal huylu Adalbert (Hamburg), acımasız Heinrich'in dert ortağı oluyordu. Sonunda Anno'nun Almanya'daki yokluğunda Heinrich, onun sivil görevlerini onu sadece dini bir kişi olarak bırakarak elde etmeyi başardı.

IV. Heinrich, ilk yıllarında ahlaksız davranışları ile bilinir ve bu da onun dikkatsizliği ve dikkafalı oluşuyla tanımlanır. Sonraki yıllarında pek çok diplomatik beceri gösterdi. Onun Canossa'daki alçalması, Papa'nın pozisyonunu kendisine karşı küçültme hareketi olarak tanımlanır. O daima alt tabakadakilere karşı yetenekli, cömert ve minnettar bir arkadaş olarak dikkate alınır ve dikkate değer askeri ustalıklar göstermiştir.

1089 yılında Heinrich, Eupraxia ile evlendi (1088 yılında İmparoteriçe tacını giydi) (I. Vsevolod'un kızı) ve kız kardeşi II. Vladimir Monomakh ile evlendi. Ona taç giyme töreni üzerine "Adelaide" ismi verildi. 1094 yılında, kendisini hapiste tuttuğu, çılgınca eğlencelere katılmaya zorlaması ve çıplak vücudu üzerinde kaddas ayini kafür figürü yapmaya denediği suçlamalarıyla Heinrich'e karşı isyan edenlere katıldı.