SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Metin Kurt

Metin Kurt (15 Mart 1948, Kırklareli - 24 Ağustos 2012, İstanbul) Türk eski millî futbolcu, teknik direktör, sendikacı ve TKP üyesi siyasetçi. Galatasaray'da yıldızı parlamış ve döneminin en önemli sporcuları arasında yer almıştır. Futbol alanında ilk kez sendikal faaliyet başlattığı için spordan aforoz edilmiştir. Teknik direktörlük ve yayıncılığın ardından sendikacılık yapmıştır. Galatasaraylı eski millî futbolcu İsmail Kurt'un kardeşidir.

Ailesinin geçim derdi yüzünden lise öğrenimi sırasında İstanbul'daki amatör spor kulüplerinde futbol oynamaya başlar. Ağabeyi İsmail Kurt bu dönemde ünlü bir futbolcudur. İlk profesyonel transferini İzmir'e Altay'a giderek yapar. Aynı yıl Türkiye Kupası finali ve Cumhurbaşkanlığı Kupası gibi önemli mücadelelere çıkar. Altay'dan ayrılmak istememesine rağmen abisinin PTT'yle onun için anlaşmasından sonra O'da PTT'ye transfer olur. PTT'de Tamer Güney yönetiminde yıldızı parlar. Galatasaray'a önce kiralık gider daha sonra ise Ankara'ya dönmez. Galatasaray 'da özellikle Brian Birch yönetiminde şampiyonluklar yaşayan takımın değişmezleri arasında olur. Bu dönemde millî takım da da yer bulur. Ancak özlük haklarını araması ve sendikal faaliyet girişimleri yüzünden kulüpten aforoz edilir. Takımdan uzaklaştırıldıktan sonra gittiği Kayserispor'da futbolu bırakır.

Toplamda 37 kere millî takıma çağrılmış olup 26 Kere A Milli, 9 kere 21 yaş altı, 2 kere de 18 yaş altı millî takım forması giydi. 1969 yılında RCD Kupası kazanan ekip içinde yer almıştır.

Futbol alanında sendika ve hak mücadelesi yapmak için farklı örgütlere kuruculuk etmiştir. Bunlar arasında Spor-Sen ve Devrimci Spor Emekçileri Sendikası sayılabilir.

Spor yaptığı dönemden itibaren solcu kişiliğiyle bilinen Metin Kurt 2011 Türkiye genel seçimlerinde TKP listelerinden İstanbul milletvekili adayı olmuş ancak seçilememiştir.

Gırtlak kanseri rahatsızlığı nedeniyle Samatya Hastanesi'nde bir süredir tedavi gören Metin Kurt, kalp yetmezliği sebebiyle 24 Ağustos 2012 tarihinde saat 11:00 sularında hayata gözlerini yumdu.
Nafiz Körez

Tam adı Ali Nafiz Körez. Tıp Fakültesini bitirdi. Kars Hükûmet Tabibi ve Sağlık Müdürü, İzmir Hastanesi İç Hastalıkları Uzmanı olarak mesleğini sürdürdü. IX., X., XI. Dönem Manisa Milletvekilliği ile 22. Türkiye Hükûmeti Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı yaptı. Bekardır.

1909 yılında Manisa ili Kula ilçesinde doğdu. Emine ve Halil çiftinin üç çocuğundan birisidir. İlköğrenimini Kula Zafer İlkokulunda, üniversite tahsilini ise İstanbul Tıp Fakültesinde tamamlamıştır. 1937 de üniversiteden mezun olduktan sonra Tortum Hükûmet Tabipliği'ne atanmıştır. 1943 yılında Kars Hükûmet Tabipliği ve 1946 yılında Giresun İl Sağlık Müdürlüğü görevlerinde bulunmuştur. 1944 yılında İzmir Hastanesine iç hastalıkları asistanı olarak girmiş ve 1948 yılında uzmanlık eğitimini tamamlamıştır.

Devlet memurluğundan istifa etmiş ve Demokrat Parti'den milletvekili adayı olmuştur. 1950 Türkiye Genel Seçimlerinde Manisa'dan 9. Dönem milletvekili seçilmiştir. İlk döneminde Sağlık ve Sosyal Yardım Komisyonunda görev almıştır. 1954 Türkiye Genel Seçimlerinde yeniden aday olmuş ve Demokrat Parti milletvekili olarak tekrar meclise girmiştir. Bu dönem içerisinde 22. Türkiye Hükûmeti kabinesinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanı olarak görev almıştır. 1957 Türkiye Genel Seçimlerinde üçüncü ve son kez milletvekili seçilmiştir. TBMM'de bulunduğu süre zarfında 55 adet kanun teklifi ve önerge imzalamıştır.

27 Mayıs Darbesi sonucu Demokrat Parti'nin kapatılması ve milletvekillerinin tutuklanması ile kendisinin de siyasi kariyeri sona ermiştir. Tutuklanarak Yassıada'ya gönderilenler arasında yer almıştır. Yargılama süreci içerisinde mahkemeye savunma vermiş ve 1961 yılında 4 sene 2 ay hapis cezasına çarptırılmıştır. Tutukluluğu sona erdikten sonra memleketine dönüp muayenehane açmıştır. 1993 yılı Haziran ayında şeker hastalığı sonucu ağır bir rahatsızlık geçirmiş ve 14 Haziran 1993 tarihinde hayatını kaybetmiştir.
Türkiye İhtilalci İşçi Köylü Partisi

Türkiye İhtilalci İşçi Köylü Partisi (kısaca TİİKP), Aydınlık çevresinin 21 Mayıs 1969 tarihinde kurduğu ilk fakat yasa dışı siyasi parti. Genel başkanı Doğu Perinçek'ti. TİİKP'nin ilk Merkez Komitesi şöyledir: Doğu Perinçek, Vecdi Özgüner, Cengiz Çandar, Hasan Yalçın, Ömer Özerturgut, Gün Zileli, Mehmet Altun ve Oral Çalışlar. Merkez Komitesi Yedek Üyeler ise Bora Gözen, Ferit İlsever, Halil Berktay ve İbrahim Kaypakkaya'dır. Daha kuruluş aşamasında silahlı mücadeleye yaklaşım konusunda parti içinde görüş ayrılıkları belirdi. Bu tartışmalar sonucu önce Garbis Altınoğlu partiden ayrıldı. Partinin Doğu Anadolu Bölge Sorumlusu İbrahim Kaypakkaya ve onun çevresinde bulunan bir grup Nisan 1971'de parti çizgisine yönelik eleştiriler getirdiler. Bu sürecin sonucunda Şubat 1972'de "DABK (Doğu Anadolu Bölge Komitesi) Kararı" adıyla bilinen bir bildiri yayınlayan parti muhalefeti partiden ayrıldı ve daha sonraki süreçte Türkiye Komünist Partisi/Marksist-Leninist adlı örgütü kurdu.

12 Mart Muhtırası'ndan sonra tutuklanan parti yöneticileri, Ceza Kanunu'nun 141. maddesine göre mahkûm edildiler. Ancak 1974 yılında aftan yararlanarak serbest kaldılar. Önce Saçak isimli yayını satın alıp yayın organı olarak kullandılar, sonra da Halkın Sesi dergisini yayınladılar. TİİKP'nin 9-10 Eylül 1977'de yapılan parti kongresinde yasal parti kurma kararının alınmasından sonra partinin adı Türkiye İşçi Köylü Partisi olarak değiştirildi.

1970'li yıllarda Filistin Demokratik Halk Kurtuluş Cephesi ile temasa geçip Filistin'e gönderilecek parti mensuplarının askeri eğitim görmeleri hususunda anlaşmaya vardı. TİİKP bu anlaşmaya dayanarak Filistin'e çeşitli gruplar halinde militanlarını gönderdi. 1970–1973 yılları arasında TİİKP'lilerin kaldığı Lübnan'da Golan Tepeleri, Reşadiye ve Nahr El Bared olmak üzere üç ayrı kamp vardı. Hahr El Bared İsrail tarafından bombalandı ve sekiz partili hayatını kaybetti.

Saldırıda öldüğü sanılan Faik Bulut'un ise İsrail'e esir düştüğü daha sonraları anlaşıldı. 7 yıl İsrail zindanlarında kalan Bulut, 1980 Mart'ında Türkiye'ye döndü.

Filistin'de yaşamını yitiren 8 kişi şunlardır: Bora Gözen, Kerim Öztürk, Cafer Topçu, Ali Kiraz, Gürol İlban, Şükrü Öktü, Ahmet Özdemir, Yücel Özbek. Bir kişinin daha öldürülmüş olduğu haberi gelmiş olsa da o kişinin yaralı olarak kurtulduğu sonradan öğrenilmiştir.
Toyama

Toyama ( Toyama-shi), Japonya'nın Toyama prefektörlüğünün merkezi ve en büyük şehridir. Yüzölçümü 1.241,85 km² olan şehrin nüfusu 31 Mayıs 2011 tarihi itibarı ile 417.324'tür.

Toyama, eskiden Etchū vilayetinin merkeziydi. Modern şehir ise 1 Nisan 1889 tarihinde kurulmuştur. Şehir II. Dünya Savaşı'nda 1 ve 2 Ağustos 1945 tarihlerinde ABD tarafından bombalanmasıyla büyük ölçüde yıkılmıştır.

Toyama'da ilaç, biyoloji, bilgi teknolojileri ve küçük bir otomotiv sanayi bulunmaktadır. Şehre Toyama Havalimanı, JR West'in Toyama İstasyonu, Toyama Chiho Railway ile Toyama tramvayı hizmet etmektedir.
Uruk

Uruk, antik bir Sümer şehridir. Günümüzde Tel el-Varka adıyla bilinir. Kent, Fırat Nehri'nin bugünkü yatağının doğusunda, nehrin eskiden kurumuş bir kanalının üzerinde bulunmaktadır. Bugünkü Irak'ta Müsennainin başkenti Semave'nin 30 km doğusuna denk gelir. Uruk, Babil döneminde de varlığını korumuştur. Kitab-ı Mukaddes'te şehrin adı Erek olarak geçer.

Uruk, Sümer Krallar Listesine göre Enmerkar tarafından kurulmuştur. Şehir, en büyük zenginliğini Gılgamış'ın hükümdarlığı sırasında yaşamıştır. Gılgamış, surları yaptırmış, ticareti sağlamlaştırmış, üretimi arttırmış, Uruk'u döneminin en muhteşem şehri haline getirmiştir. Uruk, gök tanrısı An’a (veya Anu) adanan batıdaki Kullaba ve aşk tanrıçası İnanna’ya (Akkadca İştar) adanan doğudaki Eanna adlı iki yerleşim yerinin birleşmesinden oluşmuştur.

Sümer döneminde en önemli şehirlerden biri olan Uruk, tanrıların büyüğü Anu'ya atfedilmiş bir zigguratın çevresinde 6 km'lik bir alana yayılmış, tahminlere göre yaklaşık 80.000 insanlı bir şehirdir. Sümer tabletlerine göre İnanna/İştar sonradan kendisine bu önemli şehirde bir tapınak yaptırtarak Anu'nun tapınağıyla yarışmıştır. Gılgameş Destanı'nda bu konuya değinilir. Şehrin, İnanna'ya tapınma yöntemlerinin çarpıklığı yüzünden bozulduğu düşünülmektedir. Özellikle Anu başrahibi endişelerini aktarır. Anu'ya verilen önemin yok olduğu, İnanna'nın baştanrıça gibi gözüktüğü zamanda Anu tapınağında büyüyen Gılgameş'ten yardım istenir.

Binlerce yıllık sessizliğin ardından Uruk, bir İngiliz araştırmacı olan William Loftus tarafından, 1849 yılında keşfedilmiştir. Ancak ilk kayda değer kazı çalışması Julius Jordan liderliğindeki bir Alman ekip tarafından I. Dünya Savaşı'ndan hemen önce yapılmaya başlanmıştır. Savaş nedeniyle ara verilen kazılara 1928'de geri dönerek yeniden başlayan araştırma ekibi 1939'a kadar çalışmıştır. 1954 yılında tekrar başlayan kazılar, H. Lenzen liderliğinde birkaç yıl daha devam etmiştir. Bu kazılarda birçok önemli Sümer tabletleri gün ışığına çıkarılmıştır.

Erek (İbranice ארך) Tevrat'a göre Şinar ülkesinde bulunan bir antik kenttir. Babil Kulesi yıkıldıktan sonra Kral Nemrut kenti ikinci kere, Tanrı'nın insanların dillerini karıştırıp dünyanın dört bir yanına dağıttığı yere kurar. Erek kentinin tam yeri belirtilmemiştir; ama Şinar'ın yaklaşık olarak Mezopotamya'nın kuzeyi olduğu bilinmektedir.
Hezhou dili

Hezhou dili () Çin'in Kansu eyaletinde konuşulan kreolleşmiş dir. Yüzyıllardır Linxia (eski ismiyle "Hezhou") İli'nin lingua franca'sı olarak işlev göstermiştir. Uygurca ve belki de Salarcanın temellerinden oluşmuştur. Mandarin Çincesiyle süreci geçirmiştir; yani sözcüklerin neredeyse tümü Çince kökenlidir. Buna rağmen, dilbilgisi açısından Türk dili özelliklerine sahiptir: Hezhou dilinde altı farklı isim hâli, eklemeli morfoloji ve özne-nesne-fiil cümle yapısı mevcuttur. Hezhou dilinde hem Türkçe hem de Çince kökenli son ekleri kullanılmaktadır; Çince kökenli olanlar özgün işlevlerini kaybetmişlerdir ve Çince anlambilimiyle ilişkilerinden yoksun sayılırlar. Fonolojisi Çinceye çok benzer: Hezhou dilinde üç farklı ton mevcuttur, fakat Hezhou dilindeki Çinceninkinden farklı şekilde çalışır. Han, Hui, Donşian ile Bao'an etnik gruplarında Hezhou dilini konuşanların arasında etnik gruba göre ton kullanımında farklılıklar gözlemlenmiştir, fakat Hezhou dilini anadil olarak konuşanlarda bu farklılıkların ortaya çıktığı yönünde belirtiler yoktur.

Bir zamanlar Hezhou dilinin büyük oranda Türk etkisi görmüş ve tonlama sistemini gitgide kaybetmekte olan bir Çin dili olarak görülürdü; günümüzde Hezhou dilinin aslında bunun tam tersi olduğu ve ton sisteminin kaybolmaktan çok daha fazla gelişmekte olduğu düşünülmektedir.
Ahmet Yaşar Ocak

Ahmet Yaşar Ocak, (d. 1945, Yozgat, Türkiye) Türk akademisyen, tarihçi, yazar. Türk Tarih Kurumu ve Türkiye Bilimler Akademisi şeref üyesi olan profesör doktordur.

1945 yılında Yozgat'ta doğan Ahmet Yaşar Ocak, yüksek tahsilini İstanbul İlahiyat Fakültesinde tamamladıktan sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih bölümünü bitirdi. Aynı fakültede asistan oldu. Doktorasını Strasbourg Üniversitesinde, doçentlik ve profesörlüğünü ise Hacettepe Üniversitesi Tarih bölümünde yaptı. Ocak, TOBB ETÜ Tarih Bölümünde öğretim görevliliği vazifesini devam ettirmektedir.

Ahmet Yaşar Ocak, Strasbourg Üniversitesi Beşerî Bilimler Fakültesi'nde Prof. Dr. Irène Mélikoff yönetiminde doktora çalışmalarına 1974 yılında başlamış ve 1978'de "La Révolte des Babais: Un Mouvement Socio-religieux en Anatolie au XIIIe Siècle" başlıklı teziyle doktorasını tamamlamıştır.

Ocak, 1983'ten beri Türk Tarih Kurumu ve Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü, 1997'den beri Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı üyeliği 1993-1997 arası H.Ü. Türkiyat Araştırmaları Merkezi Başkanlığı'nda bulundu. 1998'den bu yana, Brill (Leiden) Yayınevi'nin Halil İnalcık ve Suraiya Faroqhi yönetiminde yayımlamakta olduğu The Ottoman Heritage dizisinin ve 1997'den beri Journal of the History of Sufism dergisinin danışma kurulu üyesidir.

Ocak İslam tarihindeki grupları, kişilikleri ve yapıları sosyal tarih perspektifinden incelemekte ve günümüzde fazlasıyla ve tamamen siyasi angajmanlarla değerlendirilen bir takım konulara akademik yaklaşımla yorumlar getirmektedir.

"Les Melamis-Bayramis (Hamzavi) et l'administration ottomane au XVIe et XVIIe siecles", Melamis-Bayramis: Etudes sur Trois Mouvements Mystiques Musulmans, ed. N. Clayer-A. Popovic-Th. Zarcone, İstanbul 1998, Les Editions İsis, 99-114.
Kara kukuletalı kocabaş

Zeytun sarısı erkek kafa, göğüs, alt kanat ve kuyruk siyahtır ve üst kanat beyazdır, gaga pembedır, daha mat olan dişi alt kafa ile göğüs siyah yoktur, uzunlukları 15–18 cm kadardır.

Meksika ve Guatemala'da yaşayan kukuletalı kocabaşlar 1.000 - 3.500 m yüksekliğindeki meşelik ve çamlık ormanlarda, orman kenarlık, bahçe ve parklarda görülür.
Melissa Etheridge

Etheridge 29 Mayıs 1961'de Leavenworth, Kansas'ta doğdu. Seslendirdiği "Come to my Window" ve "I'm the Only One" adlı parçalarla tanındı. Beş defa Grammy Ödülü'ne aday gösterildi. İki defa Grammy Ödülü'nü aldı.

Etheridge seslendirdiği; "I Need to Wake Up" adlı parçasıyla "En İyi Çıkış Yapan Eser" dalında Akademi Ödülü'nü kazandı. Ayrıca bu parça ''An Inconvenient Truth'' adlı filmde yer aldı.
Dogri dili

Dogri (डोगरी veya ڈوگری), Hindistan ve Pakistan'ın Cemmu ve Keşmir (özellikle Cemmu), Himaçhal Pradeş ve Kuzey Pencap bölgelerinde yaklaşık beş milyon kişi tarafından konuşulan Hint-Aryan dili. Dogri konuşurlarına Dogra, Dogri konuşulan bölgelere ise Duggar denir. Eskiden bir Pencap lehçesi olarak görülmüşse de, Dogri artık Batı Pahari dil grubunun bir üyesi olarak kabul edilir. Hint-Avrupa dillerinde alışılmadık bir özellik olan tonlamaya sahip Dogri, bu özelliğini diğer Batı Pahari dilleri ve Pencapça ile de paylaşır.

Dogri, hepsi %80'den fazla sözcüksel benzerliğe sahip çeşitli lehçelere sahiptir. Hindistan'da dil statüsü kazanmadan önce Dogri, Pencapça'nın pek çok lehçesinden biri sayılmaktaydı.

Dogri aslen Dogri alfabesi kullanılarak yazılmıştır. Günümüzde Hindistan'da Devanagari, Pakistan'da ve Keşmir'in Pakistan tarafından yönetilen kısımlarında ise Pers-Arap alfabesinin Nestâlik formunda yazılmaktadır.
Güneş ocağı

Güneş ocağı veya güneş fırını, enerjisini doğrudan Güneş'ten alan, yiyecek veya sıvı pişirmek veya pastörize etmek için kullanılan araçtır. Solar ocaklar diğer yemek pişirme araçlarına göre genelde ucuzdur ve basit bir teknoloji ile üretilir. Çoğunlukla açık bir alanda kullanılması gereken güneş ocakları yakıt olarak güneş enerjisini kullandığı için benzin, gaz, kömür, elektrik veya odun benzeri yakıtların kullanılmasını gerektirmemektedir. Kullanılması bu yüzden birçok kâr amacı gütmeyen kuruluşlarca hava kirliliği, çölleşme ve ormansızlaşmanın azalması için desteklenmektedir.

Isıyı hapsetme: Yemek kabının hava akımları benzeri nedenlerden dolayı ısı kaybına uğramaması için kabın bulunduğu alan cam veya plastik bir setle korunur.
Tamako Market

Tamako Market ( Tamako Māketto), Kyoto Animation tarafından hazırlanan 2013 yapımı bir anime serisidir. Seri, Ocak-Mart 2013 tarihleri arasında yayınlandı. Minami no shima no Dera-chan adlı bir kısa film ile Tamako Love Story adlı bir devam filmi 26 Nisan 2014 tarihinde gösterime girdi.

16 yaşında bir lise öğrencisi olan Tamako Kitashirakawa, nesiller boyu mochi yapan bir ailenin büyük kızıdır. Bir gün Tamako, ülkesinin prensi için bir eş arayan uzak bir ülkeden gelen Dera Mochimazzi adlı garip konuşan bir kuşla karşılaşır. Çok fazla mochi yemekten dolayı aşırı kilolu hale gelen Dera, Tamako'nun evinde serbest yükçü olur. Seri, Tamako'nun, arkadaşlarının, ailesinin ve komşularının ve bu tuhaf kuşun günlük hayatını konu almaktadır.

Tamako Market ve sonraki Tamako Love Story, olayların ana akışını takip etmenin yanı sıra, karakterlerin duygusal yaşamlarını, özellikle de Tamako'nun çocukluk arkadaşı Mochizō'nun ona olan aşkını ve her ikisinin de birbirlerine açılamayacak kadar utangaç olduklarını anlatmaktadır.
Eleni Vitali

Eleni Vitali, 19 Eylül 1954'te Atina'da müzikle ilgili Helenleşmiş - Çingene bir ailede doğdu. Tipik Çingene yaşam tarzıyla büyütüldü. Babası Takis Lavidas santur çalardı ve annesi Lucy Karageorgiou ise festivallerde şarkıcılık yapardı. Vitali, 1960'ların başında santur çalmaya başladı. Selanik Şarkı Festivali'ne ("Without a Dime" şarkısıyla) katıldı ve bu sayede müzik endüstrisine ilk adımını attı. İlk performansını 1973'te Sotiria Bellou ile birlikte "Kimse sabırlı olamaz" şarkısını yorumlayarak yaptı (Yunanca adı "Δεν περισσεύει υπομονή", A. Kounadi-B. Goufas). "Karanfilim" (Yunanca adı "Άι γαρούφαλό μου") şarkısıyla ve aynı zamanda "Manolios ile Festival"e katılımıyla ünlendi.

1980'lerin başında, türünün en iyileriyle (Christos Nikolopoulos, T. Soukas ve diğerleri) çalışarak popüler müzikte aktif rol almaya başladı. Eşzamanlı olarak yetenekli bestecilerin (Stamatis Spanoudakis, Notis Mavroudis, Dionysis Savopoulos, George Andrew, Stamatis Kraounakis, George Stavrianos, Nick Portokaloglou, vb.) eserlerinde yer almaya başladı. Eski popüler halk şarkılarının rebetiko uyarlamalarını kaydetti.
Jacob Mincer

Jacob Mincer (15 Temmuz 1922 - 20 Ağustos 2006), çalışma ekonomisinin öncülerindendi. Akademik hayatının önemli bir bölümü Columbia Üniversitesi Ekonomi bölümünde geçirdi.

Tomaszów Lubelski, Polonya'da doğan Mincer, genç yaşta II. Dünya Savaşı'nda Çekoslovakya ve Almanya'daki hapishane kamplarında bulundu ve hayatta kalabildi. Lisans derecesini 1950 yılında Emory Üniversitesi'nden aldıktan sonra 1957 yılında Columbia Üniversitesi'nden doktor olarak mezun oldu.
Beyaz-mavi-beyaz bayrak

Beyaz-mavi-beyaz bayrak () Rusya-Ukrayna savaşı (Rusya'nın Ukrayna'yı işgali) sırasında Rusya'da 2022'de savaş karşıtı protestoların sembolü haline gelen bir bayrak. Bayrak ilk olarak 28 Şubat 2022'de Twitter'da bahsedildi ve ardından Rus muhalefet güçleri arasında yaygınlaştı. Aktivistlere göre bayrak, her şeyden önce insanları barış ve özgürlük için birleştirmenin bir simgesi. Veliki Novgorod bayrağının eski versiyonuyla süreklilik de kaydedildi. Novgorod Cumhuriyeti hükûmetinin en önemli kurumlarından biri, Vladimir-Suzdal prensliğinin aksine prensin yetkilerini sınırlayan "Novgorod Odası" idi.

Beyaz-mavi-beyaz bayrağın kullanıldığı bilinen ilk yer, 2006'da ortaya çıkan sanal Novgorod Cumhuriyeti ("Novgorod Cumhuriyeti") web sitesiydi (web arşivindeki sitenin en eski sayfaları 2010 yılına kadar uzanıyor). Bayrak, o zamanki resmi Veliki Novgorod bayrağına dayanıyordu. Sitenin yaratıcısı Amerikalı programcı Martin Posthumus'a göre proje, Novgorod Cumhuriyeti birliklerinin Shelon Savaşı'nda Moskova Prensliği birliklerini yendiği alternatif bir tarih örneği olarak tasarlandı.

25 Kasım 2013 tarihli bir gönderide, LJ truvor kullanıcısı beyaz-mavi-beyaz Novgorod bayrağının "Catherine'nin arması olmadan" "gelecekteki cumhuriyetimiz için harika bir seçim" olduğunu belirtti. Ona göre, “Tamamen yıkılmış ve çiğnenmiş olsa bile Novgorod, gerçek Rusya'nın hayaletidir. Rusya tarihini kendine mal eden Horde, bilinçsizce Rusya'nın Novgorod'daki mezardan ayaklanma tehdidini hissediyor ".

Savaş karşıtı protestolarla bağlantılı olarak, ilk kez 28 Şubat 2022'de Twitter'da bahsedildi ve muhalefet güçleri tarafından geniş çapta kabul edildi. Tiflis, Gürcistan, ve Almanya'da Kıbrıs'ta ve Yekaterinburg, Rusya'da savaş karşıtı protestolarda kullanıldı.

Aktivistlere göre barış ve düşünce özgürlüğü mücadelesini simgeliyor. Kan ve Sovyet geçmişi ile ilişkilendirilen kırmızı, yerini barışçıl beyaza bırakmıştır. Renklerin kombinasyonu, Novgorod Cumhuriyeti geleneklerinin bir hatırası olarak eski Veliki Novgorod bayrağını da hatırlatıyor.

Bazı aktivistlere göre, Rus bayrağından temel fark - kırmızı bir şeridin olmaması - bir protesto sembolüdür, çünkü savaş kültünü, askeri genişlemeyi reddeder, Rus tarihinde otokrasi, militarizm, şiddet ve kan için hiçbir yerin olmadığı yeni bir sayfa gösterir. Onlara göre, bayrağın görünümü, eylemcilere göre Novgorod Cumhuriyeti'nin merkezi olan ve Rus tarihinde gerçek demokrasi unvanı için tek yarışmacı olan Veliki Novgorod'un devlet döneminin sembollerinden ilham aldı. BKB bayrağına benzerliğine özel sembolizm denir. Bazı aktivistlere göre renklerin kendileri barış, saflık, sağduyu (beyaz) ve ayrıca hakikat ve adaleti (mavi) karakterize ediyor.

6 Mart 2022'de Moskova'da ikamet eden Anna Dubkova, aracına yerleştirilen beyaz-mavi-beyaz bayrak nedeniyle "Müdahale" planı kapsamında bir polis memuru tarafından gözaltına alındı. Protokol, bayrağın "muhalefet güçleri arasında yayılan savaş karşıtı protestoların" bir sembolü olduğunu belirtiyor. Mahkeme Anna Dubkova'yı İdari Suçlar Kanunu'nun 19.3. maddesi uyarınca 15 gün hapis cezasına çarptırdı.
Koçkor

Koçkor (Kırgızca: Кочкор, Kočkor), Kırgızistan’nın Narın vilayetine bağlı, Issık Gölü’ne yakın, kendisi ile aynı adı taşıyan Koçkor İlçesi idari merkezi, Koçkor vadisinde yerleşik bir kasabadır.

1909 yılında Stolypin ve 1917 yılında ismi Koçkorka olarak değiştirilmiş, en son 1991 yılında ülkenin bağımsızlığından sonra, Koçkorka'nın Kırgız uyarlaması olan Koçkor benimsenmiştir. Koçkor, Altay'da erkek koyunlara ve yabani argali koyununun erkeğine verilen bir addır.

Koçkor, Torugart Geçiti üzeri (Çin)'den gelen kuzeye, ülkenin başkenti Bişkek'e giden A365 karayolu üzerinde, Dolon Geçiti'ne (47 km), Rybacje (46 km), Tokmak (77 km) ve Narin (91 km) şehirlerine uzaklıktadır. Koçkor'un kuzeyinde, Kırgız Ala dağları üzeri kullanılan yol, Kegeti boğazına, ve sonra Çuy Vadisine iner. Ayrıca, Koçkor'a tahminen 25 km mesafede Çong Tus isminde kayatuzu içeren bir dağ vardır ve alanda Sovyetler Birliği döneminde mineral tuz çıkaran bir maden ocağı kurulmuştur.

Koçkor'da, yerli ve yabancı geziye çıkan insanlar için, ata binme, barınma yeri, jailoo (yayla, dağ otlakları) gezisi gibi etkinlikler ve diğer hizmetler sunulmaktadır. Koçkor'un, aşağı yukarı 40 kilometre kuzeybatısında Tunduk jailoo (şimal yaylası) ve güney-doğusunda da Terz Tor yaylası görülmeye değer yerlerdir. Koçkor'un doğusunda, yüksek bir dağ Açık Taş Vadisi, Savan Nehri kıyılarını ve Ukock Gölü (Sandık Gölü anlamındadır.) gezmeye değer yerlerdir. Kara Tor Tepesinden, Issık Göl yönünde genel görünümlü bir bakış mümkündür.

Koçkor bölgesinde yer alan Kırk Coro mezarlığı, 12 kurgan mezardan oluşmaktadır. Yerli halk bu mezarlığın Manas'ın yardımcısı ve silah arkadaşı olan kişilere ait olduğu kanısındadır.

Kırgızların yanı sıra - Özbekler, Uygurlar, Dunganlar ve sonraları Rus ve Alman göçmenler bölgeye yerleşmişlerdir. Ülkenin bağımsızlığından sonra, diğer uluslardan insanların bazıları buradan göç etmişlerdir.
Örenli, Yunanistan

Ada, Ege Denizi'nde Nakşa ile İos adaları arasında yer almakta olup Kiklad Adaları'nın bir parçasıdır. Yüzölçümü 17.795 km² olan adanın nüfusu 2011 yılı itibarı ile 141'dir.