Herbert Greenfield

Herbert W. Greenfield (25 Kasım 1869 - 23 Ağustos 1949), 1921'den 1925'e kadar Alberta'nın dördüncü Başbakanı olarak görev yapan Kanadalı bir politikacıydı. İngiltere'de Winchester, Hampshire'da doğdu, yirmili yaşlarının sonlarında Kanada'ya göç etti, önce Ontario'ya sonra da çiftçilik yaptığı Alberta'ya yerleşti. Kısa süre sonra, bir siyasi parti olma sürecindeki bir çiftçi lobi örgütü olan United Farmers of Alberta'ya (UFA) katıldı ve örgütün başkan yardımcısı olarak seçildi. Greenfield, UFA'nın aday gösterdiği ilk eyalet genel seçimi olan 1921 il seçimlerinde yarışmadı, ancak UFA bu seçimde Yasama Meclisinde çoğunluğu kazanınca UFA grubu tarafından Başbakan olarak hizmet vermek üzere seçildi.

UFA çoğu gibi komitesi, Greenfield yönetimi tecrübesi vardı ve o pozisyonda mücadele etti. Politika ve strateji danışmanlığı için büyük ölçüde Başsavcısı John E. Brownlee'ye güvendi. Genel olarak parti disiplinine inanmayan parti grubunu kontrol edemedi ve hükûmeti, çoğunluğuna rağmen Yasama Meclisinde neredeyse birkaç oy kaybetti. Çiftçilerin karşılaştığı sorunları (kuraklık ve düşük tahıl fiyatları dahil), kömür endüstrisindeki sert iş anlaşmazlıkları veya (hükûmetinin sona erdirdiği) yasaklar etrafında yükselen kamuoyundaki belirgin bölünmeleri etkili bir şekilde çözemedi. Buna rağmen, Başbakan olarak geçirdiği zaman, eyalet açığının ortadan kalktığını, doğal kaynak haklarının federal hükûmetten devredilmesinin müzakerelerinde önemli ilerlemeyi ve Alberta Buğday Havuzunun kurulmasını gördü. Ayrıca Irene Parlby'yi eyaletin ilk kadın kabine bakanı olarak seçti.

1924'e gelindiğinde, Yasama Meclisinin (MLA) birçok UFA Üyesi, Greenfield'ın görevinden ayrıldığını görmek istedi, çünkü hem onun başarısızlıklarından hüsrana uğradılar hem de Greenfield liderliğindeki bir hükûmetin bir sonraki seçimde yenileceğini düşündüler. Onu değiştirmeye yönelik ilk girişimleri Brownlee, planla herhangi bir ilgisi olmayı reddettiğinde başarısız oldu, ancak 1925'teki ikinci bir girişim, Greenfield'ın şahsen talep etmesi halinde Brownlee'nin göreve gelmeyi kabul etmesiyle başarılı oldu. Greenfield ilk etapta işi istememişti ve Brownlee'nin lehine istifa etmeyi kabul etti.

Greenfield, siyasetten emekli olduktan sonra, petrol ve gaz endüstrisinde çalışmak için Kanada'ya dönmeden önce, birkaç yıl boyunca Londra, İngiltere'de Alberta'yı temsil etti. 1949'da 79 yaşında öldü.

Herbert W. Greenfield 25 Kasım 1869'da Winchester, Hampshire, İngiltere'de John Greenfield (1830–1909) ve Mary Leake'nin (1835–1904) oğlu olarak doğdu. Dalston'daki Wesleyan Okulu'na gitti, ancak babasının iflası nedeniyle okulu bıraktı. 1896'da Kanada'ya göç etmeden önce, 1892'de bir sığır teknesinde çalıştı.

Kanada'da Sarnia, Ontario yakınlarındaki petrol sahalarında ve Ontario, Weston'da çiftçi olarak çalıştı. 28 Şubat 1900'de Elizabeth Harris ile evlendi. Çiftin Franklin Harris Greenfield ve Arnold Leake Greenfield adında iki oğlu vardı. Aile 1904'te ekonomik nedenlerle batıya gitti ve Edmonton yakınlarında bir çiftliğe yerleşti. Bir kereste fabrikasında iş buldu ve daha sonra çiftçiliğe yöneldi. Alberta'daki ilk yılında bir yangın evini mahvetti ve o ve karısı kışı terk edilmiş bir çim kulübesinde geçirdi. 1906'da Westlock'un dört kilometre güneyindeki büyük bir eve yerleştiler.

1922'de Greenfield Başbakan iken, Elizabeth rutin ameliyat sonucunda aniden öldü. 1926'da iki çocuğunu evliliğe getiren Marjorie Greenwood Cormack ile yeniden evlendi.

Greenfield, yeni çiftliğine taşındıktan kısa bir süre sonra yerel düzeyde kamu hayatına girdi. Başkan, sekreter ve sayman olarak görevler de dahil olmak üzere on iki yıl geçirdiği yerel okul yönetim kuruluna seçildi. Ayrıca Alberta Eğitim Derneği Başkan Yardımcısı, Westlock Tarım Derneği Başkanı ve Alberta Belediye Bölgeleri Birliği'nin kurucu ortağı ve Başkanı olarak görev yaptı. Greenfield ayrıca, birçok Yerel İyileştirme Bölgesinin (LID'ler) sahip olduğu gerekçesiyle, on saatten sekiz saatlik çalışma gününe geçiş gibi reformları savunan, il genelindeki Yerel İyileştirme Bölgeleri Birliği'nin bir memuruydu. emek için demiryollarıyla rekabet etmede sorun. John E. Brownlee daha sonra Greenfield'ın ALID'e katılımından"'ilk önce kamusal konularla ilgili tartışmalara başladığını ve daha sonraki başarısının eğitim alanı haline geldiğini" söyledi.

Greenfield aslında bir Liberaldi, ancak diğer birçok çiftçiyle birlikte, Liberal hükûmetin çiftçilere yaptığı muameleden hoşnutsuzluğa kapılmaya başladı. 1919'dan önce siyasi sürece doğrudan dahil olmaktan kaçınan partizan olmayan bir lobi grubu olan Alberta'nın Birleşik Çiftçileri'ne dahil oldu. 1919'da örgütün yönetimine seçildi ve 1920 ve 1921'de kitlesel kongrelerine başkanlık etti. Son derece başarılı bir üyelik kampanyasına başkanlık etti, Bu katılımına rağmen, 1921 seçimlerinde Alberta Yasama Meclisi'ne seçim talebinde bulunmadı. Eski tarz siyasete direnişinin bir parçası olan UFA, lider belirlemeden seçime itiraz ettiğinde, 61 sandalyeden 38'ini kazanınca, kimin başkanlık edeceğine karar vermeden bir hükûmet kurma ihtiyacı hissetti. Bu arada Greenfield, Percival Baker'ın ölümünden sonra örgütün geçici Başkan Yardımcısı olarak atanmıştı.

Mantıklı seçim, UFA Başkanı Henry Wise Wood'du. Ancak Wood, hükûmetin ayrıntılarından pek hoşlanmıyordu, daha geniş bir siyasi hareket olarak gördüğü şeyin başında kalmayı tercih ediyordu ("ABD'den daha erken UFA Başkanı olacağını" söylüyordu) ve partiyi gördü en iyi seçim olarak avukat Brownlee. Wood gibi seçime itiraz etmemiş olan Brownlee, UFA'nın üssünün özlemlerinin gerçekleşmesi için Başbakanın bir çiftçi olması gerektiğini hissettiğini söyledi. Daha önce yasama deneyimi olan iki UFA üyesinden biri olan George Hoadley (Hoadley seçimden önce Muhafazakar MLA'ydı; UFA MLA Alex Moore, genel seçimden birkaç ay önce bir ara seçimle seçilmişti), ancak daha önceki tecrübesi Muhafazakar olduğu için—UFA tarafından küçümsenen eski gruplardan biri—kabul edilemez görüldü. Hatta siyasete doğrudan girmeden önce UFA'nın bir üyesi olan görevdeki Liberal Başbakan Charles Stewart'ın Başbakan olarak kalacağına dair bazı spekülasyonlar bile vardı, ancak hemen UFA bir lider seçinceye kadar görev yapacağını açıkladı. Calgary'deki UFA grup toplantısında Greenfield seçildi ve 13 Ağustos 1921'de Başbakan olarak göreve başladı.

Greenfield, büyük beklentilerle Başbakan olarak göreve başladı: Lethbridge Herald onu "Kızıldeniz'i köprüleyebilecek tek yeni Musa" olarak nitelendirirken, Calgary Herald "Bu ülkede hiçbir hükümet, onun başarısı için daha iyi dileklerle göreve gelmedi" dedi. Ayrıca yasama meclisinde koltuğu olmadan da göreve başladı. Bu son durum, UFA için Barış Nehri'ne binmeyi kazanan Donald MacBeth Kennedy'nin gönüllü istifasıyla ele alındı. Greenfield 9 Aralık 1921'de alkışlarla koltuğu kazandı.

Greenfield, yasama meclisine girdikten sonra, parti yönetimindeki liderliğini kaybetti. UFA MLA'lar kararlı bir şekilde bağımsız ve partizan olmayan bir geçmişe sahipti ve kırbaçlamanın neredeyse imkansız olduğunu kanıtladı. Greenfield kabinesini seçtiğinde ve soruşturma için parti toplantısına duyurmak üzereyken, Lorne Proudfoot, Labour üyelerinin dedikodulara ek olarak kabine on dört Liberal MLA'dan herhangi birini dahil edip etmeyeceğini sordu. Proudfoot, onları dışlamanın "eski partiler meselesinden çok sonra başlamak" olacağını savundu. Greenfield buna niyet etmemişti ve hiçbir Liberalin muhtemelen buna uygun olmayacağını ileri sürdü. Gruptaki tek kadın olan Irene Parlby (Greenfield kısaca Alberta'nın ilk kadın kabine bakanı olarak adlandıracaktı) hemfikir oldu ve UFA'nın toplumdaki tüm ekonomik gruplar için temsiliyet sağlama idealinin ekonomik bir grup olmayan Liberaller için geçerli olmadığını öne sürdü. ve hiçbir durumda demokratik olarak organize edilmedi. Proudfoot'un teklifi on altıya karşı on dört oyla mağlup edildi. Greenfield, Bayındırlık Bakanı olarak İşçi MLA Alex Ross, Portföysüz Bakan olarak Parlby ve İl Haznedarı olarak Greenfield'ın da dahil olmak üzere amaçladığı yedi üye kabineyi seçmeye devam etti.

Yasama organı 1922'de toplandığında, Başbakan'ın deneyimsizliği ve onun parti grubu daha da açığa çıktı. Greenfield, karısının ani ölümüyle harap oldu ve kötü bir performans sergiledi. Yeni Liberal lider John R. Boyle'un saldırgan saldırısıyla karşı karşıya kalan Greenfield, savunmayı sağlamak için Yasama Meclisinde yanında oturan Başsavcı John Brownlee'ye büyük ölçüde güvendi. Oturum, uğursuz bir başlangıç yaptı: Greenfield, hükûmetin tercih ettiği konuşmacı adayı Oran McPherson'ı, sadece backbenchlerinden biri olan Alex Moore'un Bağımsız Muhafazakâr John Smith Stewart'ı aday göstermesi için aday gösterdi; Stewart adaylığı reddederek hükûmetin utancından kurtuldu.

Moore, diğer UFA backbencher John Russell Love ile birlikte, hükûmetin istifa etmek zorunda kalacağı koşulları sınırlamayı amaçlayan bir kararla hükûmeti daha da zorlaştırdı. Westminster sisteminin konvansiyonu gereği, bir hükûmetin programı için kritik öneme sahip mevzuatının herhangi bir parçasının yenilgiye uğraması üzerine istifa etmesi gerekiyordu. Moore ve Love, bu hükmün, UFA MLA'larına, aksi takdirde itiraz etme eğiliminde olabilecekleri hükûmet mevzuatını desteklemeleri için baskı yapmasının beklenebileceği şekline itiraz ettiler ve Yasama Meclisinde, hükûmetin yalnızca istifa edeceği bir politika çağrısında bulunan bir karar sundu. açık bir güvensizlik hareketinin geçmesi üzerine. Karar, anayasaya aykırı olduğu konusunda uyarıda bulunan müstakbel Başbakan RB Bennett dahil olmak üzere Kanada'daki politikacıların dikkatini çekti. Brownlee, kararı belirsiz bir ilke beyanına indirgeyen bir değişikliği kabul etti, ancak geçti ve bir daha duyulmadı.

UFA üyeleri, bir partiden MLA'ların kapalı kapılar ardındaki politikayı tartıştıkları parti toplantıları konseptine de itiraz ettiler. Bir MLA'nın rolünün, seçmenlerinin görüşlerini doğrudan Yasama Meclisi tabanında temsil etmek olduğuna inanıyorlardı. Bu inanç da hükûmet için sorun yarattı. Süt ürünleri çiftçilerine düşük faizli krediler sağlamak için Süt Ürünleri Yasası, Liberal hükûmet tarafından kabul edildi. Çiftçiler arasında popüler değildi ve Greenfield hükûmeti onu değiştirmeyi amaçladı. Bununla birlikte, birçok UFA backbench'i, bunun hep birlikte yürürlükten kaldırıldığını görmek istedi, ancak parti toplantılarına itirazları nedeniyle Greenfield, değişiklikleri yasama meclisine geldiğinde bunun farkında değildi. Evden, üçüncü okumanın hemen sonrasına kadar küçük tartışmalarla geçtiler. Brownlee, yasa koyucuların parlamento prosedürü konusundaki deneyimsizliği göz önünde bulundurulduğunda, yasama meclisinin tasarının üçüncü okumaya ilişkin tasarıyı kabul etme önerisini henüz geçmemiş olduğunu ve bu tartışmanın devam edebileceğini düşündüğünü öne sürdü. Bu öneri kabul edildi, birkaç UFA üyesi Yasaya saldırdı. Boyle tarafından ortak yazılan Liberal bir eylem olmasına rağmen, buna Liberaller de katıldı. Sonunda, tasarı ancak dört İşçi üyesinin desteği sayesinde geçti.

Ağustos 1922'de, bir eyalet buğday kurulu için gerekli yasayı geçirme amaçlı özel bir oturumda, yasama meclisiyle daha fazla sorun yaşandı. Oturum yalnızca bir hafta sürdü ve 31 Ağustos'ta kalan tek iş konusu üyelerin oturum için maaşıydı. Hükûmet üye başına 100 $ teklif ediyordu, ancak bazı MLA'lar, Edmonton ile seçmenleri arasındaki uzun seyahat süreleri ışığında bunun yetersiz olduğundan şikayet ettiler. Tatil yapan Brownlee'nin tavsiyesinden yoksun ve beladan kaçınmak isteyen Greenfield, tutarı 200 dolara çıkarmayı önerdi. Bağımsız MLA Robert Pearson, Saskatchewan'daki meslektaşlarının aldıklarıyla eşleştirmek için bir kez daha 250 $ 'a çıkarmayı önerdi. Bu öneri yapıldı. Greenfield, artışların arkasındaki itici güç olmasa da, onları kolaylaştırmış ve MLA'lara altı öğleden sonra çalışma için bazı çiftçilerin bir yılda kazanabildiğinden daha fazla ödeme yapma görüntüsüne kör olmuştu. Kendi partisinin tabanları bu hareketi kınadılar, özellikle de özel oturumun amacı olan buğday tahtası meyvesini vermeyince.

Greenfield, özellikle eyaletin güneyindeki tarımsal bunalım zamanında Başbakan oldu. Alberta'nın buğday üretiminin yaklaşık% 75'inden sorumlu olan bölge, art arda beşinci kuraklık yılının ortasındaydı ve UFA'yı göreve getirmekten sorumlu olan çiftçiler şimdi harekete geçmeyi talep ediyorlardı. Başlangıçta hükûmet, 1922'nin sonunda tohum ve tahıl yardımı olarak sağlanan 5 milyon dolarlık doğrudan mali yardım teklifinde bulundu. Bununla birlikte, bu çaba eyaleti iflasa yaklaştırıyordu ve 1923'te Greenfield bildirilere bir son verdiğini duyurdu (bunların sonuncusunu onaylayan tasarı, tüm taraflardan gelen MLA'lar için bir üzüntü kaynağıydı, çünkü hem doğrudan yardımın sonu anlamına geliyordu. çiftçiler için ve son yardımın kendisi çok pahalı olduğu için). Etkilenen bölgelerdeki çiftçiler ve siyasi temsilciler, Greenfield'ın "güney ülkesi düşerse, o zaman buna düşmeye hazırız" şeklindeki daha önceki sözlerine atıfta bulunarak hükûmeti sert bir şekilde eleştirdiler.

Hükûmet, sübvansiyonları sona erdirdiğinde sorunu çözmekten vazgeçmedi. Daha önce tarımsal durum ve ilgili faktörler üzerine bir dizi çalışma yaptırmış ve bu çalışmaların bazı sonuçlarını mevzuata dönüştürmüştür. 1923 Borç Düzenleme Yasası, çiftçilerin borçlarını gerçekten ödeyebilecekleri bir düzeye ayarlamak, böylece alacaklıların mümkün olduğu kadar çok şey almasını sağlarken devam etmelerine izin vermek için tasarlandı. Calgary Üniversitesi profesörü David C. Jones'un sözleriyle, yasa tasarısı "teselli sunuyordu, ancak gerçek bir tatmin" yoktu. Jones'a göre Greenfield'ın güney Alberta'yı tarımsal felaketten kurtarma girişimleri muhtemelen başarısızlığa mahkumdur. Öyle olsa bile, Greenfield durumu birinci önceliği nitelendirmişti ve bunu başarılı bir çözüme ulaştırmadaki başarısızlığı ona politik olarak mal oldu.

UFA ve Greenfield hükûmetinin bir başka endişesi de buğdayın pazarlanmasıydı. 1919'dan 1920'ye kadar, buğday fiyatlarını dengelemek için federal olarak kurulmuş bir buğday havuzu vardı. Dağıtıldığında, buğday fiyatları üçte iki oranında düştü ve birçok çiftçiyi yeniden başlatılması için çağrı yapmaya sevk etti. UFA'nın ve diğer eyaletlerdeki çiftçi örgütlerinin çağrısı üzerine, federal hükûmet (Avam Kamarası'ndaki çoğunluğu çiftçi dostu İlerici üyelerin desteğiyle genişletilmişti) yeni, zorunlu bir kurum oluşturdu. Ajans için bir yönetim kurulunun Alberta ve Saskatchewan eyalet hükûmetleri tarafından atanması. Bunu yapamayacaklarını kanıtladılar. Greenfield hükûmeti nihayetinde yenilgiyi kabul etti ve havuzu yeniden kurmaktan vazgeçti, bunun yerine çiftçilerin işlettiği kooperatif havuzlarına kredi garantisi vermeyi tercih etti. Hükûmet yardımıyla, Alberta Buğday Havuzu, 1923 hasadı için zamanında ortaya çıktı.

Greenfield'ın başbakanlığı sırasında, Alberta'nın başlıca tarım dışı endüstrisi kömür madenciliğiydi ve endüstri zenginleşmiyordu. Üretim talepten% 50 daha fazlaydı ve eyaletteki madenlerin yarısından azı kârlıydı. Sektör, bir bütün olarak, ton kömür başına yüzde birden daha az kâr elde ediyordu. Madencilerin ücretleri 1909 ile 1920 arasında (nominal olarak) iki katından fazla arttı, ancak savaş zamanı enflasyonuna karşı güçlükle kendi ücretlerini tuttu. 1920'lerde maden sahipleri onları geri almaya başladı. Düşük ücretlerin yanı sıra madenciler, yılda 3.300'den fazla işyeri kazası gören bir sektördeki çalışma koşullarından memnun değildi. Sonuçlar işçi militanlığı ve şiddet oldu. 1920'de sektördeki genel grev, grevcilerin grev kırıcılara saldırdığını, bisikletlerinden attığını ve otobüslerin camlarından taş attığını görmüştü. Polis, grev kırıcılara yardım etmek için kullanıldı ve bazen saldırıya uğradı. Bir polis memuru, aldığı dayak nedeniyle kısmen felç oldu. Eyalet polisi komiseri WC Bryan, "Grevi bozdunuz ve giderseniz... ölürsünüz." Yine de gitti ve onu kaçıran arabasına üç merminin atıldığı bir pusu tarafından karşılandı.

Greenfield 1921 sonbaharında prömiyer olduktan sonra durum hâlâ huzursuzdu. Greenfield, bu krize nasıl yanıt verileceği konusunda bitkin bir haldeydi, hem çalışanların hem de işverenlerin eyalette başa çıkması en zor kişiler olduğundan ve "çok az uzlaşma ruhu" gösterdiklerinden şikayet etti. Bu işçi-işveren sürtüşmesine yaklaşımında dengelenmeye çalıştı, ancak madencilerin tarafını tutan ve hükûmetin grev kırıcılar için polis refakatinde bulunmasına itiraz eden kendi Bayındırlık Bakanı MLA Alex Ross tarafından yardım edilmedi. Sorunlar Greenfield göreve gelmeden önce ortaya çıkmış olsa da birçok Albertalı endüstriyel barışa ulaşmada daha güçlü bir liderin Greenfield'den daha başarılı olabileceğini düşünüyordu.

Alberta'da, UFA'nın yasakçı tarafı savunduğu 1916 referandumunun ardından yasak getirildi. Yasağın liberal versiyonu zayıftı ve Greenfield, mevzuatı güçlendirmek amacıyla göreve geldi. Ancak 1920'de bile, politikanın işe yaramadığı (veya Medicine Hat News'in belirttiği gibi, "Yasak artık sorunsuz işliyor. Geriye kalan tek şey likör satışını durdurmak!"). Greenfield'ın kendi MLA'ları politika hakkında homurdanmaya başladı - Archibald Matheson 1923'te "Bu hükümet insanlara yeterince uzun süredir filozof, rehber ve Tanrı gibi davrandı" görüşünü ifade etti. Kamuoyu da politikaya karşı, 1922'den sonra, üç polis memurunun kaçakçılar tarafından görev başında öldürülmesiyle daha hızlı bir şekilde değişmeye başladı. Bunlardan sonuncusu ve en dramatik olanı, Steve Lawson'ın Emil "Pic" Picariello ve Florence Lassandra tarafından, kendisinin ve ailesinin yaşadığı kışlanın önünde öldürülmesiydi. Kamuoyu hem ikilinin lehinde hem de aleyhinde yükseldi ve 1923 idamları sadece her iki fraksiyonu yasağa karşı birleştirmeye hizmet etti.

1923 sonbaharında yapılan bir referandum, UFA'nın politikaya verdiği sürekli desteğe rağmen, Albertans'ın yasağın kaldırılması için kararlı bir şekilde oy kullandığını gördü. Buna cevaben, hükûmet Yasaklama Yasasını yürürlükten kaldırmaya karar verdi ve onu hükûmet kontrolündeki içki satışlarıyla değiştirdi. Greenfield, içki kârının yoksul belediyelerle paylaşılmasını önererek bu hareketi yasakçılara daha çekici hale getirmeye çalıştı. Ancak, program işe yaramaz hale geldi ve yeniden yasallaştırma böyle bir kar paylaşımı olmadan devam etti. 1924'te hükûmet, içkilerin satışını yöneten yasayla değiştiren bir yasa çıkardı ve serbest oylamaya tabi tuttu. Mevzuat kabul edilirken, yeni tedbirler bölücü nitelikteydi, kasabalarının likör ruhsatına başvurmak isteyenlere karşı "kuru" kalmasını isteyen topluluk liderleri ve hükûmet için rekabet eden farklı barbar bekçileri birbirlerine karşı- verilen lisanslar.

Greenfield, başbakanlığının başlangıcında İl Saymanının yanı sıra Başbakan olarak görev yaptı. Bu kapasitelerin her ikisinde de, göreve başlaması ile 1922 mali yılının sonu arasında toplam 4 milyon dolara ulaşan bir il açığı ile karşı karşıya kaldı. Bunun bir nedeni, hükûmetin demiryollarına katılımıydı: İnşaat maliyetlerinin aşılması nedeniyle bunları işletmek için kurulan özel sendikalar çöktükten sonra, kendisini tamamlanmamış dört para kaybeden demiryolu hattının sahibi olarak bulmuştu. 1922'ye gelindiğinde, hükûmet bu çabadan toplam 6,7 milyon dolar kaybetti ve o yılı takip etmesi beklenen ek bir 5 milyon dolar - 1922 eyalet bütçesinin% 37'si. Greenfield hatları, Brownlee tarafından onaylanan bir eylem tarzı olan Kanada Pasifik Demiryoluna (CPR) satmak istedi, ancak birçok çiftçi CPR'yi küçümsedi ve çoğu UFA MLA'sı, hatları devlet tarafından işletilmeyi tercih etti. Dahası, Greenfield'in kendi Demiryolları Bakanı Vernor Smith de bu hizip arasındaydı. Bu sorun, Premier olarak görev yaptığı tüm dönem boyunca Greenfield'ı rahatsız etti ve Brownlee onun yerini alana kadar, ana hatlara 25 milyon dolarlık bir satış şeklinde bir çözüm geldi.

Demiryolu sorununa bir çözüm bulamayan hükûmet, açıklarını sürdürdü. Brownlee harcamalarda onları kontrol altına almak için derin kesintiler yapılmasını savundu ve Greenfield itiraz ettiğinde kendi departmanındaki personeli kesmeye başladı. Sorumluluklarından tükenmiş olan Greenfield 1923'te Richard Gavin Reid'de bir müttefik buldu ve ikincisini onun yerine İl Haznedarı olarak atadı. Reid, kabinenin tüm departmanlarda sert ekonomiye olan ihtiyacını etkiledi ve 1925'te (Greenfield Premiership'in son yılı), sonunda hükûmet, istisna dışında Büyük Buhran'ın başlangıcına kadar devam edecek bir devlet fazlası gösterdi. 1927'de küçük bir açık.

Alberta'nın 1905'te bir eyalet haline getirildiği sırada, federal hükûmet doğal kaynaklarının kontrolünü elinde tuttu (bunun için yeni eyalet hükûmetine mali tazminat sağlasa da), bu onu eski eyaletlerden ayıran bir gerçek. 1925'e gelindiğinde, bu durumu değiştirmeye yönelik müzakereler on yıldan fazla bir süredir devam etmekteydi ve hükûmetin iki kademesinin prensipte bir anlaşması vardı. Buna rağmen, Alberta Liberal lideri John R. Boyle, Liberal arkadaşı Kanada Başbakanı William Lyon Mackenzie King'e bir mektup göndererek, UFA'nın başarıya ulaşamaması için beklenen 1925 seçimleri sonrasına kadar herhangi bir anlaşmayı ertelemesini rica etti. Greenfield ve Brownlee, 19 Mayıs'ta Ottawa'da federal temsilcilerle bir dizi toplantıya katıldı; Bunlar 7 Hazirana kadar devam etti ve bunun üzerine Brownlee eve döndü. Greenfield kalmayı teklif etti, ancak 11 Haziran'da King ona kabinenin soruyu değerlendirmek için yaza ihtiyacı olacağını ve hiçbir anlaşmanın hemen yapılmayacağını söyledi. Bu karar, bir sonraki seçimi sağlıklı bir şekilde kaybetmeye devam eden ve 1929'da meydana gelen kaynak haklarının devredilmesini engellemeyen Alberta Liberallerine yardımcı olmadı, ancak Greenfield'ın ihtişamını çalmak için yeterliydi.; gelecek yıl ofisten ayrıldı.

Alberta hükûmetinin (Kanada anayasasına göre bankacılıktan sorumlu olan) federal hükûmetten bir banka sözleşmesi alarak bankacılık işine doğrudan girmesi gerektiği UFA'nın bir kesiminin uzun süredir devam eden görüşüdür. Aslında, UFA Başkanı William John Tregillus, 1913'te organizasyon için yaptığı hedefler üzerine yaptığı bir konuşmada bu fikre yer vermişti. 1923'teki UFA kongresinde, bir taşra bankacılığının savunucusu George Bevington, bu fikir lehine tutkulu bir konuşma yaparak üyelerin çoğunu kendi tarafına çekti. Sözleşme, katı muhalefete karşı (on beş yıl sonra Alberta Hazine Şubelerinin kurulmasıyla ortaya çıkan bir fikir olan bir kredi departmanı kurması için il hazinesine bir çağrı ile birlikte) Başsavcı Brownlee'nin sert muhalefetine karşı. Brownlee'nin muhalefeti, kısmen Greenfield hükûmetinin konuyla ilgili yürüttüğü soruşturmalardan kaynaklanıyordu: Yeni Zelanda ve Yeni Güney Galler'deki benzer deneylerden bilgi toplandı ve bu da, eyaletin sahip olduğu bir banka olan Alberta'ya bir miktar fayda sağlayacağı sonucuna varıldı. "böyle bir planı düşünmek için ne ekonomik ne de anayasal temele sahipti". Bu sonuç, Alberta Üniversitesi profesörü DA MacGibbon tarafından hükûmet tarafından yaptırılan bir çalışmada doğrulandı.

1924 UFA kongresinde, Bevington ve takipçileri, bir önceki yılın bankacılık kararıyla ilgili acil eylem çağrısı yapan bir karar aldılar. Onların karşısında Greenfield hükûmeti, UFA başkanı Henry Wise Wood (Bevington'ın yeniden seçilmesi için meydan okuduğu) ve Parlamento'nun radikal İşçi Partisi Üyesi William Irvine vardı. Irvine'in muhafazakarlar tarafındaki şaşırtıcı müdahalesi sayesinde, çözüm sağlam bir şekilde yenildi.

Greenfield'ın siyasi hisseleri, Başbakan olarak görev yaptığı süre boyunca düştü. Gelişi, ekonomik ve siyasi reformlara dair büyük beklentilerle müjdelendi. 1921 federal seçimlerinden sonra, Kanada İlerici Partisi lideri Thomas Crerar, partisinin Kanada Liberal Partisi ile birleşmesini düşünüyordu ve bu birleşmenin tamamlanmasının ardından Greenfield'den Alberta'nın federal kabine temsilcisi olarak kendisine katılmasını istedi. Başlangıçta bu yüksek statü, olaydan sonraki olaylarla azaldı: yasama meclisinde ve başka yerlerde Brownlee'ye güvenmesi, vadedilen ekonomik yardıma ulaşamaması ve kendi partisinin radikal kanadına yabancılaşması.

1924'e gelindiğinde, Greenfield'ın kendi backbench'lerinin birçoğu, Greenfield'ın istifasını zorlamak ve yerine UFA'yı yaklaşan seçimlerde zafere götürme olasılığı daha yüksek olarak görülen Brownlee ile değiştirmek için yeterli ve plan yapmıştı. George Johnston, George MacLachlan, William Shield, Donald Cameron, Oran McPherson ve Austin Claypool'u Brownlee ile niyetlerini bildirmek için temasa geçti ve Başsavcı onlara Greenfield istifa ederse kendisinin de istifa edeceğini söylediğinde şaşırdı.

Ertesi yıl grup, istifasını istemek için Greenfield'e doğrudan başvurdu. Başlangıçta kabul etti, ancak daha sonra Brownlee'nin Başbakan'a olan sadakatini bir kez daha taahhüt etmesine yetecek kadar bocaladı. Bu kez Henry Wise Wood, Brownlee'den tekrar düşünmesini istemek için araya girdi ve bunu ancak Greenfield'in kendisi talepte bulunmuşsa yapmayı kabul etti. Başbakan hemen bunu yaptı ve ilk etapta işi hiç istemediğini söyledi. Greenfield, 23 Kasım'da Alberta Başbakanı olarak istifa etti ve medyaya gözyaşları içinde "siyasetten geçtiğini" söyledi. Bir daha asla seçilmiş görev için yarışmadı.

Medya isyanı sert bir şekilde yargıladı. Calgary Herald, isyancılarla "her zaman diğer partilerden daha saf olduğunu iddia eden" ve yine de "kendi derilerini kurtarabilecekleri umuduyla liderlerini kurtlara [atan] bir çiftçi politikacı grubu" olarak alay etti. Rapor şu sonuca varıyordu: "Greenfield iyi bir siyasi kaptan değildi, ancak zayıf bir subay kadrosu ve isyancı bir mürettebatı vardı."

1927'de Greenfield, Alberta'nın Londra, İngiltere'de Genel Temsilcisi olarak atandı. Randevu tartışmalıydı ve bazı UFA backbenchers tarafından bile bir himaye ödülü olarak algılandı. Liberaller ayrıca hükûmeti, hükûmetin Alberta'dan daha fazla kiraladığı Londra ofisinin sahibi olan Hudson's Bay Company'ye fayda sağlamakla suçladı. Öyle olsa bile, Greenfield'in bu pozisyondaki performansı iyi kabul edildi: kişiliği, Alberta'nın gelişen petrol ve gaz endüstrisinin tanıtımını içeren, İngiliz göçmenini Alberta'ya çekmeyi içeren ve oradaki görevleri için daha uygun. Londra'yı ziyaret eden Albertans için bir rehber. Bu son sıfatla Brownlee'yi Londra'da karşıladı ve burada ikisi İngiliz göçmenlik ve finans yetkilileriyle bir araya geldi.

1931'de, Ajan General'in ofisi kapandı ve Greenfield, Calgary'ye yerleşmek üzere Alberta'ya döndü. Orada petrol ve gaz işine girdi ve Calmont Oils'in direktörü (ve daha sonra başkan yardımcısı), Petrol ve Gaz Derneği başkanı, Alberta Petrol Derneği başkanı ve Home Oil'in direktörü olarak görev yaptı. Ayrıca British Dominion Land Settlement Corporation'ın genel müdürü ve Calgary Ticaret Kurulu başkanı olarak görev yaptı. Hayatının geri kalanını şehirde, General Trusts Building'de bir ofisi sürdürerek geçirdi.

Greenfield 23 Ağustos 1949 sabahı 08:25'te öldü. Cenazesi Grace Presbiteryen Kilisesi'nde gerçekleşti ve her ikisi de Calgary'de bulunan Union Mezarlığı'na gömüldü. 1968'de Edmonton'da bir ilkokul olan Greenfield School, onun onuruna seçildi.