Rosalind Franklin

Rosalind Elsie Franklin (d. 25 Temmuz 1920, Londra, ö. 16 Nisan 1958, Londra) DNA, RNA, virüs, kömür ve grafitin yapılarının anlaşılmasında büyük katkılarda bulunan İngiliz biyofizikçi, kimyager ve kristallografçısıdır. Kömür ve virüslerle ilgili eserleri hayatı boyunca takdir edilmesine rağmen, DNA yapısının keşfine yaptığı katkılar büyük oranda ölümünden sonra fark edildi.

En çok Watson ve Crick'in DNA'nın yapısını keşfetmelerinden önce yaptığı X-ışını kırınımı çalışmalarıyla ve öne sürdüğü hipotezlerle tanınmıştır. Daha sonra ise tütün mozaik virüsü ve polio virüsler için yaptığı araştırmalarla dikkat çekmiştir. 1958'de zatürre ve takiben karsinomatozis ve yumurtalık kanserinden ölmüştür.

Ünlü İngiliz Yahudi bir ailede doğan Franklin, Batı Londra'daki Norland Place’deki Sussex'te Genç Bayanlar Lindores Okulu ve Londra'daki St Paul's Kız Okulu'nda eğitim gördü. Daha sonra 1941'de mezun olduğu Cambridge'deki Newnham College'da Doğa Bilimleri Tripos'unu okudu. Bir araştırma fakültesine dönüşen Ronald George Wreyford Norrish başkanlığında Cambridge Üniversitesi fizikokimya laboratuvarına katıldı, bu da heyecan eksikliği yüzünden onu hayal kırıklığına uğrattı. İngiliz Kömür Kullanım Araştırmaları Derneği (BCURA), 1942'de araştırma görevini üstlendi ve kömürle ilgili çalışmalarına başladı. Bu onun 1945'te Doktora kazanmasına yardımcı oldu. 1947'de, Laboratoire Central des Services Chimiques de l'Etat'ta Jacques Mering'in bünyesinde post-doktora araştırmacı olarak Paris'e gitti ve burada başarılı bir X-ışını kriptocusu oldu. 1951'de King's College London'da araştırma ortağı oldu ve sonunda DNA'nın çift sarmal teorisini kolaylaştıracak X-ışını kırınımı çalışmaları üzerinde çalıştı. 1953'te, yönetmen John Randall'la ve meslektaşı Maurice Wilkins'le olan anlaşmazlık yüzünden iki yıl sonra Birkbeck Koleji'ne taşınmak zorunda kaldı. Birkbeck'te J. D. Bernal, fizik bölümünün başkanı, ona ayrı bir araştırma ekibi önerdi. O 1958 yılında over kanseri 37 yaşında öldü.

Franklin, Londra'daki King's College'da James Watson, Francis Crick ve Maurice Wilkins ile beraber çalıştı ve DNA çift sarmalının keşfedilmesine yol açması ile. 1962'de Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülünü paylaştılar. Dahası DNA'nın X-ışını kırınım görüntüleri, özellikle Fotoğraf 51'deki çalışmaları ile ünlüdür.

Watson, Franklin'in Wilkins ile birlikte Kimya'da bir Nobel Ödülü sahibi olmasını önerdi ancak Nobel Komitesi ölümünden sonra aday gösterilmedi. DNA çalışmalarını tamamladıktan sonra Franklin, Birkbeck'te virüslerin moleküler yapıları konusunda öncü çalışmalara öncülük etti. Ekip üyesi Aaron Klug, 1982'de Kimya'da Nobel Ödülünü aldığı araştırmasına devam etti.

Rosalind Elsie Franklin 25 Temmuz 1920'de Londra'da, Notting Hill bölgesindeki 50 Chepstow Villas adresinde doğdu. Zengin ve nüfuz sahibi Britanya Yahudisi bir ailenin parçasıydı. Babası Ellis Arthur Franklin (1894–1964) liberal görüşlere sahip bir ticaret bankacısıydı ve Working Men's College'ta ders vermekteydi; annesi Muriel Frances Waley'di (1894–1976). Ailenin beş çocuğundan ikincisiydi ve en büyük kız çocuğuydu. David (1919’da doğan) en büyük kardeşti; Colin (doğum 1923), Roland (doğum 1926) ve Jenifer (doğum 1929) onun kardeşleridir. Babasının amcası, 1916'da İçişleri Sekreteri ve İngiliz Kabine'de görev yapan ilk pratik Yahudi olan Herbert Samuel (daha sonra Viscount Samuel) idi. Mamie olarak bilinen teyzesi Helen Caroline Franklin, Filistin İngiliz Yönetmeliği'nde Başsavcı olan Norman de Mattos Bentwich ile evlendi. Helen Caroline Franklin, sendika örgütü ve kadın seçim yasasında aktifti ve daha sonra Londra İlçe Meclisi üyesi oldu. Aktif olan Erkekler Koleji'nde babası gündüzleri elektrik, manyetizma ve akşamları Büyük Savaş tarihi dersleri verdi ve daha sonra müdür yardımcılığına geçtiği. Burada aktif olarak yer aldı.

Franklin'in ailesi, Nazilerden kaçan Avrupalı Yahudi mültecilerin, özellikle de Kindertransport'tan olan mültecilerin yerleşmesine yardımcı oldu. İki Yahudi çocuğunu evlerine götürdüler .

O dönemde İngiltere'de bulunan kız okulları içinde fizik ve kimya eğitimi veren nadir okullardan birinde çalışkanlığı ve bilgisiyle ön plana çıkıyordu. Rosalind, 15 yaşına geldiğinde gelecekte ne olacağıyla ilgili fikri kesinleşmişti artık: O, bir bilim insanı olmak istiyordu. Ne var ki bu duruma ilk engel olabilecek kişi babasıydı. Babası, kızının yüksekokula gitmesine karşıydı. Kızını okutmak yerine onun, yardım kuruluşları için çalışan bir sosyal güvenlik uzmanı olması gerektiğini düşünüyordu. Ne var ki kızının ısrarlarına dayanamayacak ve yumuşayacaktı. Babasının okuması için izin vermesinin ardından Rosalind Franklin, 1938 yılında Cambridge'de bulunan Newnham Koleji'ne girdi. Burada fiziksel kimya öğrenimini tamamladıktan sonra 1941'de mezun oldu.

Okuldan mezun olduğunda iş yaşamı onu bekliyordu. Mezun olduğu 1941 yılında okulunun mezunlar derneğinde çalıştıysa da bir yıl sonra buradan ayrılıp İngiliz Kömür Değerlendirme Araştırmaları Birliği'ne girdi. Burada kömürün soğurma özelliklerine ilişkin çalışmalarda yer aldı. Kömür ve grafitin mikro yapılarına ilişkin çalışmaları sonradan yapacağı doktorasının temelin oluşturuyordu. Çalışmalarını titizlikle sürdürdü ve 1945'te Cambridge Üniversitesi'nden fiziksel kimya dalında doktora derecesi aldı.

Franklin 1938'de Newnham College, Cambridge'e gitti ve Natural Sciences Tripos'da kimya okudu. Orada, kendisi ile birlikte laboratuvar göstericisi olarak çalışan ve daha sonra King's College London'daki üst düzey meslektaşlarından biri olan spektroskopist Bill Price ile görüştü.

1941'de final sınavlarından dolayı ikinci sınıf onur ödülüne layık görüldü. Cambridge, B.A. unvanını vermeye başladı. ve 1947'den itibaren kadınlara M.A. derece verildi ve önceki kadın mezunlar ise bunu geriye dönük olarak aldı. Cambridge'deki son bir yılında, Marie Curie'nin eski bir öğrencisi olan ve hayatını ve kariyerini büyük ölçüde etkileyen ve Fransızcasını geliştirmesine yardımcı olan bir Fransız mülteci Adrienne Weill ile tanıştı. Franklin, Newnham College'da bir araştırma görevlisi oldu daha sonra Kimya Nobel Ödülünü kazanan Ronald Norrish başkanlığında Cambridge Üniversitesinin fizikokimya laboratuvarına katıldı. Orada yaptığı bir yıllık çalışmada pek başarılı olmadı. Biyografisini yazan Norrish, "inatçı ve neredeyse tartışmaya aykırı, zorba ve eleştirilere duyarlı" olarak nitelendirdi. Norrish'in Laboratuvarından istifa ederek, 1942'de İngiliz Kömür Kullanım Araştırmaları Derneği (BCURA) 'nda asistan araştırma görevlisi olarak çalışarak Ulusal Hizmet Kanunlarının gereklerini yerine getirdi. BCURA, Londra güneybatı sınırında Kingston upon Thames yakınlarındaki Coombe Springs Estate'de bulundu. Norrish, BCURA'daki orduya danışmanlık yapıyordu. Yönetmen John G. Bennett idi. BCURA araştırması sırasında Cambridge'deki Adrienne Weill'in yatılı evinde kuzeni Irene Franklin'in Putney'deki amcasının boş evinde kendisine katılmasını istedi ve istediği kadar yatılı kaldı. Irene ile birlikte Hava Harekâtı Müfettişi olarak gönüllü olarak çalıştı ve hava saldırıları sırasında halkın refahını sağlamak için düzenli olarak devriye gezdi.

Yoğunluğunu belirlemek için helyum kullanarak kömürün gözenekliliğini inceledi. Bu sayede, kömürlerin gözeneklerindeki ince daralmalar ile gözenekli alanın geçirgenliği arasındaki ilişkiyi keşfetti. Sıcaklık arttıkça maddelerin molekül boyutuna göre ayrıldığına karar vererek, kömürleri sınıflandırmaya ve yakıt amaçlı ve gaz maskeleri gibi savaş cihazlarının üretimine ilişkin performanslarını doğru bir şekilde belirlenmesine yardımcı oldu. Bu çalışma onun doktorasının temelini oluşturdu. Cambridge Üniversitesi'nin vermiş olduğu bir doktora tezi ,kömüre özel katı organik kolloidlerin fizikokimyası.

Avrupa'da II. Dünya Savaşı sona ermiş, yıkım dolu günlerin ardından bilimsel çalışmalar yeniden hız kazanmaya başlamıştı. Franklin çok az fiziksel kimyayı bilen bir fizikçi olarak Adrienne Weill'den yardım istedi. 1946 sonbaharında düzenlenen bir konferansta, Weill, Fransız hükûmeti tarafından desteklenen bilimsel araştırma laboratuvarlarının büyük bir bölümünü oluşturan enstitüler ağı olan Marcel Mathieu'ya (Ulusal Ulusal Rehberlik Araştırmaları Merkezi)(CNRS) direktör olarak getirildi. Bu, Jacques Mering ile Paris'teki Laboratoire Central des Services Chimiques de l'État'ta atanmasına yol açtı.

Mering, uzun yıllardır bu yöntemle incelenen binlerce düzenli kristalin aksine, rayon ve diğer amorf maddeler araştırmasına X-ışını kırınımı uygulayan bir X-ışını kristalografıydı. Ona amorf maddelere X-ışınları kristalografisini uygulamak için pratik yönlerini öğretti. Bu deneylerin yürütülmesinde ve sonuçların yorumlanmasında yeni zorluklar getirdi. Bu eser üzerinden kömür fiziği ve kimyasının ana akımının bir parçası haline getirilmiş birkaç daha yayın yayınladı. Bu çalışma 1993'te düzenli olarak yayınlanan Carney Chemistry and Physics of Carbon gazetesinde yayınlandı.

Rosalind Franklin, Cambridge'te geçirdiği yılların ardından geldiği Fransa'da, çok üretken üç yıl geçirecekti. 1947-1950 yılları arasında Paris'te Jacques Mering ile birlikte Devlet Kimya Hizmetleri Merkez Laboratuvarı'nda X ışınları kırınımı yöntemi üzerinde çalıştı. Bu yöntemle, bir maddenin atomlarına X ışınları kullanarak baktığınızda onların kristal yapısını görebiliyordunuz. Bu çalışmaların etkisiyle, ısıtılan karbonlarda grafit oluşumundan kaynaklanan yapısal değişiklikleri araştırarak kok kömürü sanayi ve atom teknolojisi açısından değerli bulgular elde etti.

1950'de King's College London'da çalışması için üç yıllık bir Turner & Newall Araştırma Görevlisi pozisyonuna seçilen Rosalind Franklin, 1951'de İngiltere'ye döndü. 1951'in Ocak ayında Tıbbi Araştırma Konseyi'nin (Medical Research Council; MRC) biyofizik biriminde çalışmaya başladı. Parçası olduğu ekibin başında John Randall vardı. Asli görevi çözeltideki protein ve lipitlerin X ışını kırınımını araştırmak olsa da Franklin üniversitedeki tek tecrübeli X ışını kırınımı uzmanı olduğundan Randall Franklin'e DNA üzerinde çalışmasını söyledi. Randall, bu düzenlemeyi daha Franklin işe başlamadan, Franklin'e yardımcı olacak doktora öğrencisi Raymond Gosling ve ileride Nobel Ödülü alacak Maurice Wilkins'in çığır açan araştırmaları nedeniyle yaptı.

Wilkins ve Gosling ham teçhizat kullanmalarına rağmen DNA molekülüne ilgiyi artıran olağanüstü bir kırınım resmini elde ettiler. Mayıs 1950'den beri DNA'nın X-ışını kırınım analizi yapıyorlardı. Randall, Franklin'den hem DNA kırınımı çalışmalarını, hem de Gosling'in tezinin rehberliğini devralmasını istediğini bildirmemişti. Nispeten ilkel teknolojiyle yaptıkları araştırmalarda DNA'nın dikkate değer bir kırınım resmini elde etmişlerdi ve bununla moleküle dikkat çekmişlerdi. Randall'ın Wilkins'e X ışını kırınımı üzerine çalışmaları ve Gosling'in tez danışmanlığını Franklin'in devralacağını söylememesi Franklin ve Wilkins arasında gerginliğe yol açtı.

Franklin, Gosling ile birlikte çalışarak, X-ışını kırınım tekniklerindeki uzmanlığını DNA yapısına uygulamaya başladı. Wilkins tarafından sipariş edilen yeni bir ince odaklı X-ışını tüpü ve mikrokamera kullanıyordu, Franklin özenle ayarladı ve dikkatle odaklandı. Fiziksel kimya geçmişini kullanarak, numunelerinin kritik hidratasyonunu ustalıkla manipüle etti. Wilkins bu gelişmiş teknik hakkında soru sorduğunda Wilkins'i rahatsız eden Franklin'in Gosling'e tanımına göre "üstünlük havası" Franklin, gözlerdeki kişileri yoğun bir şekilde seyretme alışkanlığı; kısa, sabırsız ve direkt olarak meslektaşlarının birçoğunu rahatsız ederdi.

Franklin ve Gosling yoğun atmosfere rağmen iki DNA formunun keşfedildi: Yüksek nemli ortamda (ıslak olduğunda) DNA lifi uzun ve ince; Kurutulduğunda kısa ve yağlı hale geldi. Franklin, sırasıyla bu iki biçimi "B" ve "A" olarak adlandırdı Franklin ve Wilkins arasındaki yoğun kişilik çatışması nedeniyle Randall DNA'ya çalışmaları bölmüştür.

Genç bilim insanı, burada Fransa'da öğrendiği X ışınları kırınım yöntemini kullanarak DNA'nın yoğunluğunu, sarmal biçimini ve başka önemli özelliklerini saptadı. 1951'den 1953'e dek süren çalışmaları sırasında Rosalind Franklin'in konumu erkek meslektaşlarının yanında sönük kalmıştı. O dönemde bilim kadınlarının çok fazla ön plana çıkmaması önemli ölçüde erkeklerin kadınlara önyargıyla bakmasından kaynaklanıyordu. DNA sarmalına ilişkin çalışmalarından yararlanan ve bu çalışmalarıyla Nobel Ödülü alan James Watson ve Francis Crick, çalışmalarına öncülük eden kişi olan Franklin'den çok Wilkins'in adını anıyorlardı.

Şubat 1953'te Cambridge Üniversitesi'ndeki Cavendish Laboratuvarının Francis Crick ve James Watson, King'deki her iki takımın verilerine benzer verileri kullanarak B DNA formunun bir moleküler modeli oluşturmaya başlamışlardı. Verilerinin büyük kısmı doğrudan Wilkins ve Franklin tarafından King'in yaptığı araştırmalardan elde edilmiştir. Franklin'in araştırması Şubat 1953'te Birkbeck'e taşınmadan önce tamamlanmıştı ve bu araştırmanın verileri kritikti. Alfa heliks yapısının 1951'de Linus Pauling tarafından aydınlatılmasında model kurma başarıyla uygulanmıştı. Franklin, model yapımını doğru bir şekilde yönlendirmek için yeterli veri elde edilinceye kadar teorik modelleri hazırlamaya karşıydı. Bir model oluşturma çalışmalarını ancak yapının yeterince bilinmesinden sonra gerçekleştirileceği görüşünü savunuyordu.

Hiç temkinli davranmadı, yanıltıcı olanakları ortadan kaldırmak istemesine rağmen. Birkbeck çalışma masasının fotoğrafları, Cambridge'de normal olarak DNA için başarıyla kullanılan büyük ölçekli olmasa da, düzenli olarak küçük molekül modelleri kullandığını gösteriyor. Şubat 1953'ün ortasında, Crick'in tez danışmanı Max Perutz, Aralık 1952'de King'e bir Tıbbi Araştırma Konseyi biyofizik komitesi ziyareti için yazılmış Franklin'in kristalografik hesaplamalarını içeren bir raporun kopyasını verdi.

Franklin birkbeck kolejine geçmeye karar verdi ve Randall'ın tüm DNA çalışmalarının King’de kalması gerektiğini ısrarla savunduğu için, Wilkins'e Franklin'in kırılma fotoğraflarının kopyaları Gosling tarafından verildi. 28 Şubat 1953'e gelindiğinde, Watson ve Crick, Crick'in (yerel pubda) "hayatın sırrını bulduklarını" ilan etmeleri için sorunu çözdüklerini hissetti.

Bununla birlikte, modellerini kesinleştirebilmek için tamamlamaları gerektiğini biliyorlardı.Watson ve Crick, Wilkins'den bir mektup almadan bir gün önce 7 Mart 1953'te modellerini bitirerek Franklin'in sonunda ayrıldığını belirtti. Franklin'in iki A-DNA belgesinin Acta Crystallographica'ya ulaşmasından bir gün sonra da bu oldu. Franklin'in biyografi yazarı Brenda Maddox'a 12 Mart'ta göre Wilkins modeli görmeye geldi ve iddia edilen Gosling'e King'in dönüşünde bilgi verdi. Gosling'in Birkbeck'te Franklin'i bilgilendirmesi ne kadar sürdü belli değil, ancak orijinal 17 Mart B-DNA el yazması Cambridge modeli hakkındaki herhangi bir bilgiyi yansıtmamaktadır. Franklin, bu taslağı daha sonra 25 Nisan 1953 Nature’da üçüncü olarak yayınlamadan önce değiştirdi. 18 Mart'ta, ön el yazmalarının bir kopyasını almayı kabul eden Wilkins şunları yazdı: "Bence sen bir çift eski hırsızsın, fakat bir şeye sahip olabilirsiniz".

Daha sonra Crick ve Watson 25 Nisan 1953'te Nature'da "Franklin ve Wilkins'in" yayımlanmamış " katkısı hakkındaki genel bir bilgiyle uyarıldığını bildiren yalnızca dipnot ile DNA'nın çift sarmal yapısını anlatan bir makalede kendi modellerini yayınladılar. İki laboratuvar direktörü tarafından yapılan bir anlaşma sonucunda Wilkins ve Franklin'in X-ışını kırınım verilerini içeren makaleleri değiştirildi ve sonra Nature'ın aynı sayısında ikinci ve üçüncü olarak yayınlandı, görünüşte yalnızca Crick'i destekledi. ve B biçimi için bir model öneren Watson teorik makalesi.

Haftalar sonra, 10 Nisan'da Franklin, modellerini görme izin için Crick'e yazdı. Franklin, Watson-Crick modelini gördükten sonra bile prematüre model yapımı için şüpheciliğini korudu ve etkilenmediğini gösterdi. "Çok güzel, ama bunu kanıtlayacak mı?" Diye yorumladığını bildirildi. Deneysel bir bilim insanı olarak, Franklin, yayınlamadan önce çok daha fazla kanıt üretmeye ilgili görünüyor. Bu nedenle, Watson-Crick modeline verdiği cevap, temkinli yaklaşımıyla tutarlıydı. Bilim dünyasının çoğu, çift sarmallı teklifi kabul etmeden önce birkaç yıl tereddüt etti. Genellikle genetikçiler, belirgin genetik etkileri nedeniyle bu modeli benimsedi.

Franklin, King's College London'dan Mart 1953'te yine Londra'daki Birkbeck Koleji için ayrıldı ve bu durumu (Paris'teki Adrienne Weill'e yazdığı mektupta) "saraydan gecekondu mahallelerine geçmek ... ama aynı şekilde memnuniyet verici" olarak tanımladı. Buradaki çalışmaları sırasında artık kömür üzerinde yaptığı çalışmaları tamamlamıştı. O fizik departmanı başkanı J. D. Bernalkadın kristalograflarını tanıtan bir İrlandalı komünist olan parlak bir kristalograf olarak çalışmıştı. Tarım Araştırma Konseyi (ARC) tarafından finanse edilen kendi araştırma grubuyla kıdemli bir bilim insanı olarak çalıştı. Bernal'in, nükleik asitler üzerine olan ilgisini durdurması için ayrı sözleri olmasına rağmen, Gosling'e tezi bitirmesi için yardım etti, ancak artık resmi olarak yardımcısı değildi. Birlikte 25 Temmuz Nature of Science'da DNA'nın A biçiminde çift sarmalın ilk kanıtını yayınladılar. Dahası DNA gibi eşit derecede hayatın merkezinde olan, bir başka büyük nükleik asit olan RNA'ı keşfettiler. Ayrıca bir RNA virüsü olan tütün mozaik virüsünün (TMV) yapısını incelemek için yine X-ışını kristalografisini kullandı. 1954 başlarında Aaron Klug ile yaptığı görüşme, uzun süreli başarılı ve başarılı bir işbirliğine yol açtı. Klug, daha sonra doktorasını Trinity College, Cambridge'de tamamladı ve 1953'ün sonunda Birkbeck'e katıldı. 1955'te Franklin, tüm TMV virüs parçacıklarının aynı uzunlukta olduğunu tanımladığı TMV ile ilgili ilk büyük eserlerini Nature’da yayınladı. Gözleminin nihai olarak kanıtlandığı halde, seçkin viroloji uzmanı Norman Pirie'nin fikirleri ile doğrudan çelişki vardı. Bu virüsteki ribonükleik asitin (RNA), virüsün ortasındaki boşlukta değil, protein bölümü içinde bulunduğunu ve gelişmiş canlıların DNA'sında olduğu gibi ikili değil, tek kollu sarmal olduğunu gösteren çalışmalara katıldı.

Franklin, TMV'nin bütün yapısını inceleyen doktora öğrencisi Kenneth Holmes'e devretti. TMV'nin protein molekülleri kaplanması olduğu helislerde keşfedildi (1956'da yayınlandı). Meslektaşı Klug, öğrencisi John Finch ile birlikte küresel virüslerle uğraşırken, Franklin’in koordinasyonunu ve çalışmayı denetlemesini sağladı. Bir ekip olarak, 1956'dan itibaren TMV, salatalık virüsü 4 ve şalgam sarı mozaik virüsü üzerinde seminal yayınlar yapmaya başladılar.

Franklin'in araştırma görevlisi James Watt, Ulusal Kömür Kurulu tarafından sübvanse etti ve şimdi Birkbeck'teki ARC grubunun lideri oldu. Birkbeck ekip üyeleri patates, şalgam, domates ve bezelye gibi çeşitli bitkileri etkileyen RNA virüsleri üzerinde çalışmaya devam etti. 1955 yılında ekibe Amerikalı bir doktorasını tamamlamış Donald Caspar katıldı. TMV'deki RNA moleküllerinin kesin yerleri üzerinde çalıştı.

1956'da kendisi ve Franklin, TMV'deki RNA'nın virüsün içi boş iç yüzeyi boyunca sarılı olduğunu Nature dergisinin 10 Mart sayısında gösterdiler ve birbirini tamamlayan belgeler yayınladılar. Caspar hevesli bir yazar değildi ve Franklin'in makaleler için gereğini yapması gerekiyordu.

1957'de ARC'den aldığı araştırma ödeneği sona erdi ve Mart 1958'de biten bir yıllık uzatma verildi. ABD Ulusal Sağlık Enstitülerinden yeni bir bağış başvurusunda bulundu, bu üç yıl için £ 10,000 onayladı ve bu şimdiye kadar Birkbeck'te alınan en büyük fon oldu.

İkinci Dünya Savaşı'ndan sonraki ilk büyük uluslararası fuar olan Expo 58, 1958'de Brüksel'de düzenlenecekti. Franklin, 1957'de başlattığı TMV'nin beş metrelik bir modelini yapmaya davet edildi. Malzemeleri arasında masa tenisi topları ve plastik bisiklet tutma kolu tutamakları vardı. Uluslararası Bilim Fuarındaki virüs modeli sergisi ile Brüksel'deki dünya fuarı, 17 Nisan'da öldüğünden bir gün sonra açıldı. Birkbeck Koleji, Londra, Klug, Finch ve Holmes'deki ana araştırma ekibi 1962'de Cambridge Üniversitesi Moleküler Biyoloji Laboratuvarı'na taşındı.

‘Bilim ve gündelik hayat ayrılamaz. Bilim benim için hayatın kısmi bir açıklaması … İnanç tanımını kabul etmiyorum yani ölüm sonrası hayat inanışı ... İnancını gelecekteki kendiniz ve diğerleri kaderi gibi gelişimlerinize dayanmaktadır. Bana öyle geliyor ki, seninki daha bencil ... bir yaratıcıya ait soru: Neyin yaratıcısı? ... Bir yaratanının ya da ilkel maddenin yaratıcısını evrenin küçük bir köşesinde olan önemsiz ırkımla ilgilenmek için herhangi bir nedeni olduğuna inanmam için hiçbir sebep görmüyorum’

Ancak Yahudi geleneklerini terk etmedi. Lindores Okulu'ndaki tek Yahudi öğrenci olarak, arkadaşları kiliseye gittiğinde tek başına İbranice derslere devam etti. Babasının isteğine saygılı bir şekilde Cambridge'deki Newnham College'nın ilk döneminde Yahudi Cemaati'ne katıldı. Kız kardeşi "her zaman bilinçli bir Yahudi" olduğunu söyledi.

Franklin yurtdışı özellikle trekking gezi severdi. 1929'da Noel’ini nitelikli hale getirmek için büyükbabasının İngiltere kışından kaçmak için gittiği Fransa Menton’a tatil için gitti. Ailesi tatillerini sık sık Wales ya da Cornwall'da geçirdi. 1938'de Fransa'ya yaptığı gezi sırasında Fransızca bir sevgi duymaya başladı. Fransız yaşam biçimini İngiliz yaşam biçiminden çok daha üstü görüyordu. Buna karşılık, İngiliz halkını "boş aptal yüzler ve çocuksu cömertliklere sahipler “ şeklinde tanımlardı. 1939'da İkinci Dünya Savaşı eve dönüşünde ilan edildiği için neredeyse Norveç'te sıkışıp kalıyordu. Bir başka deyişle, 1946'da Jean Kerslake ile Fransız Alpleri'ni gezdi ve neredeyse hayatına mal oldu. Ama annesine " İnsanları, ülkeyi ve yemekleri seviyorum. Fransa'da sonsuza dek mutlu bir şekilde dolaşabileceğimden oldukça eminim” yazdı.

ABD'ye birkaç profesyonel gezi yaptı ve özellikle Amerikalı arkadaşları arasında sevinçli olduğunu sürekli gösteriyordu. Los Angeles'taki California Üniversitesi'nden William Ginoza, Watson'un açıklamalarının tam tersi olduğunu hatırlattı ve Maddox'un söylediği gibi bu Amerikalıların güneşli tarafı dedi.

Genellikle siyasi görüşlerini dile getirirdi. Başlangıçta Winston Churchill'i savaşa teşvik için suçladı, ancak daha sonra yaptığı konuşmalar için ona hayran kaldı. Profesör John Ryle'ı 1940'ta parlamento için bağımsız bir aday olarak aktif olarak destekledi, ancak John Ryle başarısız oldu.

Kimseyle samimi bir ilişkisi yoktu ve her zaman en derin kişisel hislerini kendine sakladı. Genç günlerinden sonra, karşı cinsten olan yakın arkadaşlığından kaçındı. Kuzenlerinin onları ziyaret ettikten sonra Roland'a ona eşlik etmesi için para verdi. Daha sonraki yıllarında, yatak odasını paylaştığı Ernst Wohlgemuth ile evlenip Chicago'dan Notting Hill'e taşınan Evi Ellis, onu Ralph Miliband ile tanıştırmak, ancak başarısız oldu. Sayre'ye göre, ameliyat geçirdiği sırada Mering'e olan hissini itiraf etmişti, ancak ailesi bunu reddetti. Ancak Mering daha sonra onu ziyaret ettiğinde ağladı, ve tüm mektuplarını imha etti.

En yakın kişisel ilişkisi muhtemelen post-doktora öğrencisi Donald Caspar'la birlikte idi. 1956'da California Üniversitesi'nden Berkeley'e yaptığı turdan sonra Colorado'daki evinde onu ziyaret etti ve o daha sonra mektubunda Caspar için "o sevilip evlenilecek biri” dediği dikkat çekiyordu. Sayre'ye yazdığı mektupta ise Casper için "ideal bir eşleşme" demiştir.

1956 yılının ortasında, Amerika'ya yapılan iş gezisi sırasında Franklin ilk olarak bir sağlık sorunundan şüphelenmeye başladı. New York'ta karnı şişti. Londra'ya döndüğünde Mair Livingstone'a danıştı ve oda "Hamile değil misin?" Diye sordu. Franklin ise "keşke keşke olsaydı.” diye kinayeli bir yanıt verdi. Teşhis raporunda hamilelik olmadığını belirtti ve dosyasını "ACİL" olarak işaretlendi. 1956 yılının yaz aylarında Rosalind Franklin kanser olduğunu öğrendi. Aynı yıl 4 Eylül'de yapılan operasyonda karnında iki tümör varlığı ortaya çıktı. Bu süre ve diğer hastaneye kaldırma dönemlerinden sonra, Franklin çeşitli arkadaşları ve aile üyeleri ile dinlenme dönemi geçirdi.

Franklin, annesinin kontrol edilemeyen üzüntüsü ve ağlaması onu çok üzdü bu yüzden ailesi ile birlikte kalmayı seçmedi. Franklin, kanser tedavisi görürken aynı zamanda grup çalışmaya devam etti ve sonuç üretmeye devam etti - 1956'da yedi bildiri ve 1957'de altı tane daha elde etti.- Ayrıca 1957'de grup çocuk felci virüsü üzerinde çalışıyor ve bunun için Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Sağlık Enstitüsünün Halk Sağlığı Servisine fon sağlıyordu.

1957 sonunda Franklin tekrar hasta oldu ve Royal Marsden Hastanesine yatırıldı. 2 Aralık'ta vasiyetini hazırladı. Diğer arkadaşları Mair Livingstone £ 2.000, Anne Piper £ 1.000 ve hemşire Bayan Griffith £ 250 alacaktı. Malın geri kalan kısmı hayır kurumları için kullanılacaktı. Ocak 1958'de işine döndü ve 25 Şubat'ta Research Associate in Biophysics'e terfi etti. 30 Mart'ta tekrar hastalandı ve 16 Nisan 1958'de Chelsea, Londra’da yumurtalık kanseri nedeniyle öldü.

1962 yılında Watson, Crick ve Wilkins DNA çalışmalarından dolayı Nobel Ödülü alırlarken Franklin'in adı bile anılmadı. Buna, kimi çevreler ölmüş kişilerin ödüle aday gösterilemeyeceği nedenini gösterdiler, kimileriyse Franklin'in hakkının yenildiğini söylediler. Her ne olursa olsun bugün bilim çevreleri, DNA çalışmaları üzerinde Rosalind Franklin'in önemli katkıları olduğunu ve öncü çalışmalar yaptığını kabul ediyor.