Büyük Viyana Vebası

Büyük Viyana Vebası 1679'da Avusturyalı Habsburg hükümdarlarının imparatorluk ikametgâhı olan Viyana, Avusturya'da meydana gelmiştir. Dönemin açıklamalardan, hastalığın kara sıçan ve diğer kemirgenlerle ilişkili pireler tarafından taşınan Yersinia pestis bakterisinin neden olduğu hıyarcıklı veba olduğuna inanılmaktadır. Şehir, 1680'lerin başlarında düzensiz bir şekilde tekrarlayan ve tahmini 76.000 kişinin yaşadığını iddia eden salgın yüzünden zarar gördü.

Tuna Nehri üzerinde bulunan Viyana, doğu ile batı arasında önemli bir ticaret kavşağıydı. Bu trafiğin bir sonucu olarak, şehir on dördüncü yüzyıldaki ilk "Kara Ölüm" dalgasından bu yana epizodik veba salgınlarından muzdaripti. Şehir kalabalıktı ve yoğun bir şekilde inşa edilmişti. Dönemin açıklamaları, sokaklarda pis kokulu evsel çöp yığınlarının olduğu kanalizasyon veya drenaj sistemlerinin olmadığını gösteriyor. Ayrıca, aylarca giysi, halı ve tahıl gibi eşyaların tutulduğu ticaret malları depoları da yoğun bir şekilde fare istilasına uğradı. Şehirdeki koşullar o dönem için bile o kadar sağlıksız ve pis kabul ediliyordu ki, veba Avrupa'nın diğer bölgelerinde sıklıkla "Viyana ölümü" başlığını taşıyordu.

Viyana'da faaliyet gösteren bir tarikat olan Kutsal Teslis Kardeşliği, 1679 salgını sırasında hem çocuklar hem de yetişkinler için özel hastaneler kurdu. Hastanelerde sunulan temel hemşirelik bakımı basitti, ancak genellikle şehirdeki diğer tıbbi ve halk sağlığı önlemlerine göre büyük bir gelişmeydi. Doktorlar hastaları kusturucu kullanarak,kan akıtarak ve zararlı merhemler sürerek tedavi ettiler. Veba kurbanlarının cesetleri şehrin dış kenarlarına taşınıyor ve yakılmak üzere büyük açık çukurlara yerleştiriliyordu. Bununla birlikte, çukurlar, birkaç gün boyunca neredeyse dolana kadar açık havaya maruz bırakılması sıçan popülasyonunun enfeksiyonun devam ettirmesine izin verdi.

Şehrin Büyük Veba'dan ve sonraki hastalık dalgalarından kurtuluşunu anmak için, Viyanalılar, ünlü Barok Karl Kilisesi gibi anıtları ve Pestsäule olarak bilinen 69 metrelik veba sütunlarıyla birlikte diktiler.

"Büyük Viyana Vebası" olarak bilinen şey, aslında Almanya, Avusturya, Bohemya ve komşu bölgelerdeki çok daha büyük bir salgının yalnızca bir alt kümesidir. Bu salgın bölgeye iki zıt yönden taşınmış görünmektedir. Batı Avrupa'da uzun yıllardır ortalığı kasıp kavuruyor, ticaret yollarıyla Doğu'ya hareket ediyordu. 1650'lerde Hollanda kaynaklı olduğuna inanılan 1665-1666 Büyük Londra Vebası, yaklaşık 100.000 insanı öldürdü ve bir dizi salgındaki ilk büyük epidemiydi. 1666'da Köln ve Ren'de şiddetli bir veba çıktı ve bu bölgede 1670'e kadar sürdü. Hollanda'da 1667-1669'da bir veba salgını vardı, ancak 1672'den sonra kesin bir bildirim yoktur. Fransa son veba salgınını 1668'de görmüştür.

1675-1684 yıllarında Osmanlı İmparatorluğu'nda (Türkiye ve Balkanlar'ın bölgeleri) yeni bir veba dalgası ortaya çıktı. Kuzey Afrika, Bohemya, Polonya, Macaristan, Avusturya ve Saksonya'ya taşındı ve genellikle kuzeye doğru ilerledi. Malta adası, 1675-76 salgınında 11.000 kişiyi kaybetti.

1679'da Viyana vebası çok şiddetliydi ve en az 76.000 kişinin ölümüne neden oldu. Avrupa'nın bu bölgesindeki diğer şehir merkezlerinde de benzer seviyelerde can kaybı yaşandı. Örneğin 1681'de Prag, vebadan 83.000 kişi kaybetti. Dresden 1680'de, Magdeburg ve Halle 1682'de etkilendi. Halle'de yaklaşık 10.000 kişilik bir nüfustan 4.397 ölüm kaydedildi. Birçok Kuzey Almanya şehir nüfusu bu yıllarda öldü. 1683'te veba, 1707 salgınına kadar Almanya'dan kayboldu.

1679'daki büyük veba, Lieber Augustin ("Sevgili Augustin") efsanesine yol açtı. Augustin, efsaneye göre, sarhoş olduğu gece geç saatlerde veba kurbanlarının cesetleriyle bir çukura düşen popüler bir sokak müzisyeniydi. Augustin, alkolün etkisine bağlı olabilecek hastalığa yakalanmadı.