William Hamilton Drummond

Cerrah R.N.'nin ve eşi Rose Hare'ın en büyük oğlu olan William Drummond, İrlanda'nın Larne kentinde 1778 Ağustos'unda doğdu. 1783'te babası, Ballyclare'de bir muayenehaneye girdikten hemen sonra ateşten öldü. Geçim için kaynağı kalmayan annesi, üç çocuğuyla birlikte Belfast'a giderek ticarete atıldı. Drummond, Belfast Akademisi'nde James Crombie, D.D. ve William Bruce yönetiminde eğitim aldıktan sonra, İngiltere'deki bir üretim evine yerleştirildi. Çalışma şartlarının zorluğu üzerine ticari hayattan beklentilerinden uzaklaştırdı ve on altı yaşında iken Kasım 1794'de bakanlık için okumak üzere Glasgow Koleji'ne girdi.

Zorluklarla Drummond'un eğitimi kesintiye uğradı ve derece alamadı. Ancak hatırı sayılır bir klasik kültür edindi ve çok genç bir öğrenci olarak, 1798'de dönemin doruğa ulaşan devrimci fikirlerinin etkisinin açık olduğu şiirler yayınlamaya başladı. 1798'de Glasgow'dan ayrılarak Ravensdale'da bir ailede öğretmenlik yapmaya başladı. Çalışmalarını, bakanlık adaylarından yüksek bir yeterlilik standardı talep ettiği gerekçesiyle "Armagh Papazevi" yönetimi altında sürdürdü. 1799'da Belfast'a döndüğünde, "Antrim Presbytery"'sine geçiş yaptı ve 9 Nisan 1800'de lisansını aldı. Hemen First Holywood ve Second Belfast'tan çağrılar aldı ve ikincisini 26 Ağustos 1800'de kabul etti. Özellikle hayır vaazlarının vaizi olarak popüler oldu ve tartışmalı konularda çok az şey yaptı.

Evliliği sırasında Collyer Dağı'nda bir yatılı okul açtı ve öğrencileri arasında astronom olan Thomas Romney Robinson'ın da bulunduğu doğa felsefesi üzerine ders verdi. 23 Ekim 1801'de kurulan Belfast Edebiyat Derneği'nin ilk üyelerinden biriydi ve birçok şiirini burada yayınladı. Dromore'lu Piskopos Percy, onun tanıdıklarını aradı ve onun için Marischal College, Aberdeen'den 29 Ocak 1810 tarihinde D.D. derecesini aldı.

1815'te Belfast Akademik Enstitüsü'nde mantık ve belles-lettres başkanlığı için başarısız bir adaylık denemesinden sonra ve o yıl 15 Ekim'de Dublin Strand Street'e James Armstrong, D.D.'nin meslektaşı olarak çağrıldı. Burada uzun süre sürecek şekilde baş sorumlu olarak atandı. Kısa süre sonra İrlanda Kraliyet Akademisi üyeliğine seçildi.

Kelt edebiyatına bilimsel bir ilgi gösterdi. Eski İrlandalı kaynaklardan derlenen şiirsel parçaları, yakın çevirilerden çok zarif ifadelerdir. Yazılarının çoğu çok geniş okumanın izlerini göstermakte olan Drummond'un evinde oldukça önemli eserlerden oluşan bir kütüphane bulunmaktadır.

Dublin'e yerleşmesinden birkaç yıl sonra Drummond hakkında birkaç polemik olarak ortaya çıktı ve bu tartışmada nazik ve güler yüzlü mizacının yanında oldukça dikkate değer bir keskinlik ve canlı fikir derecesi sergiledi. İki durumda (1827 ve 1828'de), üniteryenizm içeren görüşler için argümanlar öne sürmek için Roma Katolikliği ile kurulan kiliseler arasındaki tartışmalardan yararlandı ve böylece kışkırtılan tartışmalarda her zaman yanıt vermeye hazırdı. "The Doctrine of the Trinity" adıyla yazdığı makale, polemiklerinin en iyi örneğidir. Serveto'nun Yaşamı (His Life of Servetus) Kalvinizm'e sürekli bir saldırıdır.

Drummond yaşlılıkta apopleksi ataklarından muzdaripti ve bunun üzerine hatırlama güçlüğü yaşamaya başladı. 16 Ekim 1865'te Dublin, Lower Gardiner Caddesi'nde öldü ve 20 Ekim'de Dublin yakınlarındaki Harold's Cross mezarlığına gömüldü.

Drummond, yaşamında "hayvan haklarının sadık bir savunucusu" olarak tanımlandı. Bir deneme yarışmasında ödül kazanan Hayvanların Hakları Üzerine Bir Deneme adlı bir eser yazdı. Bu çalışma daha sonra 1838'de Hayvanların Hakları: Ve İnsanın İnsanlık İle Tedavi Etme Zorunluluğu (The Rights of Animals: And Man's Obligation to Treat Them With Humanity) adıyla yayınlandı. Kitap Hayvanlara Zulmü Önleme Derneği'nin talebi üzerine yazılmıştır. 2005 yılında Edwin Mellen Press kitabı Rod Preece ve Chien-Hui Li'nin editör notlarıyla yeniden yayınladı.

The First Book of T. Lucretius Carus on the Nature of Things. Translated into English verse, Edinb., 1808 (Belfast Literary Society, 7 Mart).

An Explanation and Defence of the Principles of Protestant Dissent, 1842 (Duncan Chisholm, namı diğer George Matthews, tarafından üniter mütevellilere karşı yürütülen yargılamalara atıfta bulunarak).

Drummond, Dublin, 1830'da "İrlanda Kraliyet Akademisi'ndeki makalelerle, James Macpherson 'ın yazarlığını savunan "Ossian'ın Şiirleri" adlı ödüllü bir deneme yazdı. Ölümden sonra anı ve iki portresiyle 1867'de “Vaazlar” (Sermons) yayınlandı.