Yi Jing

Yi Jing, (Çince: 易經, Pinyin: Yì Jīng yeni sistem, Wade–Giles: I Ching eski sistem), beşbin yıl geriye uzanan en eski Çin Klasik Eserleri'nden dir. "Değişimler Kitabı/Klasiği" anlamına gelir ve Türkçe okunuşu "ii çing" dir. Çin klasik metinlerinin en eskisi kabul edilen eser Yer ve Gök'ün yani evrenin değişimlerini, süreçlerini, ilkelerini anlatan temel eserlerdendir. Yi Jing öte yandan toplumsal ilişkilere uyarlanmasında, insansal yaşam ve olaylara rehberlik edebileceği yaklaşımıyla devlet yönetiminde, askeri pozisyon almalarda başvurulan bir kaynak olmuştur. İlk kez efsanevi bir karaktere dönüşmüş olan ve Çin'in ilk kadim yöneticlerinden olduğu varsayılan Fu Xi tarafından yazıldığı öngörülmektedir. Yin ve Yang karşıt kutuplarının farklı sıralamalarla ikili üçlü dizimlerin bir doğal nesne ya da olaya benzetilmesiyle kurulan Bagua sistemi ona aittir. Kong Zi (Konfüçyüs) geleneğinin kendilerne has inceleme ve yorumlarıyla kaynağa eklemeler yapılmıştır.

Metinin M.Ö. 2852 - 2738 yıllarında yaşadığı söylenen efsanevi bilge Fu Xi'ye dayandığına inanılmaktadır. Fu Xi, Gök-Öncesi Bagua yönteminde, 8 trigramı (üçlü-dizim), çember döngüsüne yerleştirirken, her trigram karşısına karşıtı denk gelecek şekilde düzenlemişti. Zhou hanedanı Wen ise (M.Ö. 1152 - 1056), gök-sonrası Bagua adı verilen 8 trigramı, trigramların birbirini takip ediş sırasını, değişim esasına dayanarak yeniden oluşturdu. Wen, ayrıca her Üçlü-Dizim'leri birbiri üzerine koyarak toplam 64 adet hegzegram (Altılı-Dizim) elde etti ve bunları yin ve yang'ın değişim dönüşüm esasları temelinde yorumladı. Onun çalışmaları Yi Çing hakkında en öğretici kaynaklardan biri olarak kaldı ve yıllar içinde geliştirildi. Wen'in oğlu Tan, altılı-dizim yorumlarına yenilerini eklediyse de, en kapsamlı yorumlar sonraki yüz yıllarda Konfüçyüs (Kong Zi) tarafından yapılmıştır. Konfüçyüs tarafından eklenen yorumlamalar ve açıklamalarda yine bilgenin kendi görüşlerinde görünen ahlakçı ve hiyerarşik düzenlemeler baskın olarak kendisini gösterir. Yi Çing'in ayrıca Konfüçyüsçü ahlak anlayışından arındırılmış Taocu yorumlamaları da yine aynı çağlarda ortaya çıkmıştır. Lao Zi tarafından derlenen Tao Öğretisi'ndeki evren düzeni, ondan çok önce halk arasında ortaya çıkmış olan şaman yani göçer toplumların evren anlayışından esinlendiği ileri sürülür. Himalayaları içine alan çok geniş bir bölgede çokça göçer halde hayvancılıkla uğraşan topluluklarda Gök ve Yer öğretisi, ortak evren anlayışı olarak kendini yansıtmıştır. Gök, hava ve uzay tümünü yansıtır. Yerküre için en önemli iki göksel etken ay ve güneştir. Yer, gezegen olarak yerkürenin kendisidir. Yi Çing hegzegramlarında (Altılı-Dizimler) altı dizimin tümü yang halinde olan ilk hegzegram Gök'tür (temel verici); tümü yin halinde olan ikinci hegzegram Yer'dir (temel alıcı). "Gökten ne yağar da, yer kabul etmez" dizesinde göründüğü gibi binlerce yıl sonrasında yaşamış Mevlana Rumi'de de gök ve yer ilişkisini açık olarak görebilmekteyiz.

Her tek dizim ya kesik çizgi ya da tam bir çizgidir. Kesik çizgi "Yin", tam çizgi ise "Yang"ı temsil eder. Yin veya yang üst üste istiflenen üç çizgiye Üçlü-Dizim (Trigram) denir. Yin veya yang üst üste istiflenen altı çizgiye Altılı-Dizim (Hegzagram) denir. Madeni para veya belli sayıdaki çalı sapından çubuklarla belli bir mantık çerçevesinde elde edilen altılı-dizimi yorumlarken şu hususlara dikkat etmelidir.

1. Her altılı-dizim, bir enerji halini temsil eder. İmgeler, durumu tam olarak resim etmese de, meselenin temel etkenlerini ve sürecini yansıttığı anlaşılmalıdır.

3. İnsan ilişkilerinin altında karmaşık çok yönlü etkenler yatar. Altılı-Dizim açıklamları saftır, yargısızdır. Kişinin anlayışı, andaki hali, deneyimlerine bağlı olarak çözümleme farklılıkları olağandır. Bu yüzden danışılan durum, hal ile altılı-dizim açıklamalarının örtüşmesinde kişinin kendi algılama yetkinliği büyük önem arz eder ve deneyim ister.

Hali hazırdaki parantez içindeki sözler doğrudan Yi Çing sözleri değildir. Yi Çing uzun açıklama yapmaz, çok kısa bir resim sunar, yorum yapmaz. Yorumlar sonraki dönemlerde ortaya çıkmıştır.

Li (alev), K’an (su)’ın üstündeyse, şafak zamanı denizden doğan güneşi simgeler. Bu, sonuncu hexagram olsa da, çizgiler doğru yerlerinde değillerdir. Bu altı-çizgi kargaşadan düzene geçişin henüz tamamlanmadığını ifade eder ve her sonun yeni bir başlangıç taşıdığı olgusunu gösterir. Söz edilen dönem, gelecektir; bütünlük için hazırlık yapılır ve çaba gösterilir. Gelecek için büyük umutlar vadeden projelere olumlu bakılır.

En az 4000 yaşındaki I Ching, değişimler kitabı demektir. Asya öğretilerinde sıkça karşılaşılan Karşıtlıklar İlkesi "Yin ile Yang" yönteminin ilk kez göründüğü yazılı metindir. Kainattaki her şeyin değişim süreçlerini, bu süreçlerin aşamalarını inceler. Çünkü değişim her yerde, sürekli olarak var olan bir güçtür. Kitap, tüm ontolojik sistemlerde olduğu gibi kendimizi bilmemizi, tanımamızı amaçlıyor. Bu da ancak değişimin gücünü ve onun gelişim sürecini anlamakla mümkün olabilir. Konfüçyüs fazladan bir 50 yılım olsaydı, onu sadece bu kitabı anlamaya çalışarak geçirirdim demiştir. Analitik psikolojinin kurucusu Carl Gustav Jung, bağlantısız gibi görünen olaylar arasındaki anlamlı çakışmaya “senkronite” adını verirken bu kitaptan ilham almıştır.