Pratt & Whitney PW1000G

Pratt & Whitney PW1000G, Birleşik Devletler merkezli motor üreticisi Pratt & Whitney tarafından üretilen bir dişli turbofan motordur. Geleneksel turbofan motorunun aksine, PW1000G düşük basınçlı türbin ve fan arasında bir redüksiyon dişlisi ile donatılmıştır. İki modülün bu ayrışması, genişletilmiş fanın daha yavaş çalışmasını ve düşük basınçlı türbinin eskisinden daha hızlı çalışmasını sağlar. Bu şekilde, her iki modül de optimum performanslarını elde eder. Tüketim değerleri ve gürültü seviyeleri önemli ölçüde azalır.

PW1000G, şu anda Airbus A220, Mitsubishi SpaceJet ve Embraer'in ikinci nesil E-Jetleri için özel motor olarak, İrkut MS-21 ve Airbus A320neo'da ise bir seçenek olarak sunulmaktadır. Proje daha önce Geared Turbofan (GTF) ve başlangıçta Advanced Technology Fan Integrator (ATFI) olarak bilinmekteydi. Motorun, yeni nesil uçaklarda kullanıldığında yakıt kullanımında ve yer gürültüsünde azalma sağlaması beklenmektedir. PW1000G motoru ticarî kullanıma ilk olarak Ocak 2016'da Lufthansa'nın ilk ticarî Airbus A320neo uçuşu ile girdi.

PW1000G'NİN gelişimi, Pratt & Whitney'in Allison ile birlikte 578-DX'i test ettiği 1980'lerin ortalarına kadar uzanır, ancak bu teknik zorluklar nedeniyle asla tamamlanamadı. 1992 ve 2001 yıllarında motor prototipleri olarak 236 kN ve 256 kN itiş gücüne sahip dişli turbofanlar (gelişmiş kanallı pervane veya ileri teknoloji fan entegratörü) izledi, ancak ikisi de seri üretime geçmedi.

2005 yılında, hala Pratt & Whitney PW6000'in çekirdek motoruyla donatılmış olan PW1000G'nin selefi üzerinde testler başladı. 2007'de ilk yer testleri izledi ve 2008'de bir 747SP ve bir A340 ile ilk uçuş testleri yapıldı. Bu testler sırasında görünür hale gelen, fanı pistte ve düşük uçuş hızlarında rahatlatan ve motorun itme verimliliğini artıran değişken bir nozul kullanılması dikkat çekti.

MTU Aero Engines ile işbirliği içinde PW1000G için yeni bir motor çekirdeği geliştirildi. Pratt & Whitney dişli turbofanın ilk yer testi, Kasım 2007'de Florida'daki West Palm Beach'te gerçekleştirildi. Seri motorların detaylı geliştirme aşaması Temmuz 2009'da başladı. Ekim 2010'dan itibaren motor, test aşamasında PW1524G olarak çalıştı ve bunu Mayıs 2011'de PW1217G izledi. PW1524G'nin Boeing 747SP'de uçuş testleri Haziran 2011'de başladı ve sertifika testleri Ocak 2013'te başarıyla tamamlandı. Dişli turbofan ilk olarak 2013 yılında Airbus A220'de kullanıldı.

Airbus Aralık 2010'da, A320neo'yu daha modern motorlarla donatacağını duyurdu. Müşterilere PW1100G ve CFM International LEAP sunulmaktadır. Rus üretici İrkut'un üretmeyi plânladığı orta menzilli ticari uçağı İrkut MS-21'de, PW1000G'nin geliştirilmiş bir versiyonu ile donatılacak. 2013 yılının başlarında, Brezilyalı Embraer, yeni nesil e-170/190 jetlerinde kullanmak üzere PW1000G'yi seçti.

Pratt & Whitney, PW1000G'nin bölgesel jetler ve tek koridorlu jetlerde kullanılan mevcut motorlardan %16 daha fazla yakıt verimliliği sağladığını ve %75'e kadar daha sessiz çalıştığını iddia etmiştir.

Motor ilk olarak 11 Temmuz 2008 ile Ağustos 2008'de Pratt & Whitney Boeing 747SP üzerinde ve toplam 12 uçuş ve 43.5 uçuş saati ile test edildi. Daha sonra 14 Ekim 2008'den itibaren Toulouse'daki Airbus A340-600'de iki numaralı pilon üzerinde uçtu. CSeries bağlantılı PW1524G modelinin testi Ekim 2010'da başladı. PW1500G motoru, 20 Şubat 2013'te Transport Canada tip sertifikasını başarıyla aldı. A320 motoru PW1100G, ilk statik motor test çalışmasını 1 Kasım 2012'de yapmıştı ve ilk olarak 15 Mayıs 2013'te 747SP'de test edildi.

Üretilmesi plânlanan uçak gövdelerinden biri olan Bombardier CSeries (Airbus A220) için ilk uçuş testi 16 Eylül 2013'te yapıldı. Airbus A320neo'nun ilk uçuşu 25 Eylül 2014'te gerçekleşti. PW1100G motoru, 19 Aralık 2014'te FAA tip sertifikasını başarıyla aldı. Motorun dördüncü varyantı olan PW1900G, ilk olarak 3 Kasım 2015'te Boeing 747SP test uçağına takıldı ve Kanada'daki Mirabel'den uçtu.