Martha Dodd

Martha Eccles Dodd (8 Ekim 1908 - 10 Ağustos 1990) Amerikalı bir gazeteci ve romancıydı. ABD Başkanı Franklin Delano Roosevelt'in Almanya ilk Büyükelçisi William Edward Dodd'un kızı Dodd, 1933-1937 yılları arasında Berlin'de yaşadı ve Üçüncü Reich'ın yükselişine tanık oldu. Nazi devletinin şiddetine ilk elden tanık olduktan sonra sol siyasete dahil oldu. İkinci kocası Alfred Stern Jr. ile İkinci Dünya Savaşı öncesinden Soğuk Savaş'ın zirvesine kadar Sovyetler Birliği adına casusluk yaptı.

Martha Dodd, Ashland, Virginia'da doğdu. Chicago Üniversitesi'nde ve bir süre Washington, DC ve Paris'te okudu. Kısa bir süre Chicago Tribune]]'un edebiyat editörü yardımcısı olarak görev yaptı.

Martha ve erkek kardeşi William E.Dodd, Jr., babası 1933'te ABD Büyükelçiliği görevini devraldığında ebeveynlerine Berlin'de eşlik etti. Başlangıçta Nazi hareketini çekici buldu. Daha sonra, "geçici olarak her şeyin ateşli bir savunucusu haline geldiğini" yazdı ve "işsizler için yapılan iyilik olan Hitler'e olan parlak ve ilham verici inancı" takdir etti. Üst çevrelerden birkaç arkadaş edindi ve bir ara sevgilisi ve Adolf Hitler'in yardımcısı Ernst Hanfstaengl, Hitler ile Dodd arasında romantik bir ilişki kurmaya çalıştı. Dodd, Hitler'i "tavırlarında aşırı derecede nazik ve alçakgönüllü" buldu; toplantılarını hiçbir aşk takip etmedi. Berlin'deyken Ernst Udet ve daha sonra Fransa'nın Birleşmiş Milletler büyükelçisi olan Fransız diplomat Armand Berard ile sayısız ilişkisi oldu. Diğer aşıklar arasında Max Delbrück ve Rudolf Diels vardı.

Uzun Bıçaklar Gecesi'nin ardından Dodd, Naziler hakkındaki görüşlerini değiştirdi. Sosyal çevresinden insanlar yardım için Amerikalılara yalvarıyordu ve Dodd ailesi telefonlarının dinlendiğini ve hizmetkarlarının casus olarak kaydedildiğini gördü. Annesi, Dodd'un "neredeyse histerik [ve] korkunç kabuslar görerek gergin bir durumda olduğunu" yazdı.

Mart 1934'te NKVD, istihbarat subayı Boris Vinogradov'a (Berlin'de basın ataşesi olarak diplomatik koruma altında) sevgilisi Dodd'u ajan olarak işe almasını emretti.

FBI, Dodd'u 1948'de gözetim altına aldı. Dodd ile Stern ve NKGB arasındaki temaslar 1949'da sona erdi. 1955'te Dodd, bir sadakat yeminini imzalaması için baskı altındaki bir profesörün hikayesini anlatan bir akademik özgürlüğün savunması olan The Searching Light'ı yayınladı. Temmuz 1956'da birkaç casusluk davasında ifade vermek için mahkeme celbi alan Dodd ve Stern, dokuz yaşındaki evlatlık oğulları Robert ile Meksika üzerinden Prag'a kaçtı. Daha sonra Sovyet vatandaşlığına başvurdular ve reddedildiler. Boris Morros, 1957'de Dodd ve Stern'i Soble casus ağını açığa çıkarmasının bir parçası olarak Sovyet ajanları olarak suçladı. Sovyetler daha sonra, tıpkı bir ABD mahkemesi tarafından casusluktan mahkum edildikleri gibi, Moskova'ya göç etmelerine izin verdi.

Ekim 1975 tarihli bir KGB belgesi, Stern'lerin 1963-1970'i Küba'da geçirdiklerini kaydetti. 1970'lerde, görünüşe göre Sovyetler Birliği'ndeki hayatlarından hayal kırıklığına uğradılar. Amerikan avukatlarının ABD'ye dönüşlerini müzakere etmesi için başarılı olamadılar. KGB müzakereleri izledi ve casusluk faaliyetlerine ilişkin bilgileri güncel olmadığı veya Morros tarafından ifşa edildiği için herhangi bir itiraz görmedi.

Dodd figures prominently in the nonfiction book, In the Garden of Beasts by Erik Larson, Dodd ailesinin 1930'larda Berlin'deki deneyimlerini anlatıyor.