İkinci Macaristan Cumhuriyeti

İkinci Macar Cumhuriyeti (Macarca:Magyar Köztársaság) 1 Şubat 1946'da Macaristan Krallığı'nın lağvedilmesinden kısa bir süre sonra kurulmuş ve 20 Ağustos 1949'da Komünist yönetimin iktidara gelmesinin ardından feshedilmiş parlamenter cumhuriyettir.

Eylül 1944'ten Nisan 1945'e kadar , Avrupa'da 2. Dünya Savaşı sona erdiğinde, Kızıl Ordu Macaristan'ı işgal etti . Budapeşte Kuşatması neredeyse iki ay sürdü ve şehrin çoğu yıkıldı. Ne Müttefikler ne de Sovyetler Birliği Macaristan'ın 1938 öncesi sınırlarında herhangi bir değişikliği desteklemedi, bu nedenle Paris Barış Antlaşması 2 Kasım 1938 Viyana Ödülü'nün kararlarının geçersiz olduğunu ilan etti. Bu, Macaristan'ın sınırlarının 1 Ocak 1938'de var olanlara geri taşındığı ve 1938 ile 1941 arasında geri kazandığı toprakları kaybettiği anlamına geliyordu. Sovyetler Birliği, 1938'den önce bir kısmı Macaristan'ın bir parçası olan Alt Karpatya'yı da ilhak etti. 1946 ve 1948 arasında, Macaristan'daki etnik Alman azınlığın yarısı (yaklaşık 250.000 kişi) Almanya'ya sürüldü ve Macaristan ile Çekoslovakya arasında zorunlu bir mübadele meydana geldi.

Sovyetler Birliği, 18 Aralık 1945'te Budapeşte'yi ele geçirmeden önce 21 Aralık 1944'te Debrecen'de alternatif bir hükûmet kurdu. Zoltán Tildy geçici başbakan oldu.

Kasım 1945'te yapılan seçimlerde Bağımsız Küçükler Partisi oyların% 57'sini kazandı. 1919 Macaristan Sovyet Cumhuriyeti'nden sağ kalan iki kişi olan Mátyás Rákosi ve Ernő Gerő önderliğindeki Macar Komünist Partisi, nüfusun sadece % 17'sinden destek aldı. Macaristan'daki Sovyet komutanı Mareşal Kliment Voroshilov, Küçükler Partisi'nin hükûmet kurmasına izin vermeyi reddetti. Bunun yerine Voroshilov komünistlerle bazı kilit görevlerde bulunan bir koalisyon hükûmeti kurdu. Parlamento'ya göre, Küçük Sahiplerin lideri Zoltán Tildy, Şubat 1946'da başkan ve Ferenc Nagy başbakanı seçildi. Mátyás Rákosi başbakan yardımcısı oldu.

1945 ve 1946 boyunca, ulusal para birimi pengő, kaydedilmiş tarihin en yıkıcı hiperinflasyonu tarafından yok edildi. Sağlığı ekonomiye geri getirmenin tek yolu yeni bir para birimiydi, bu nedenle forint 1946'da yeniden piyasaya sürüldü.

László Rajk içişleri bakanı oldu ve güvenlik polisi (ÁVO) kuruldu. Şubat 1947'de polis, Küçükler Partisi ve Ulusal Köylü Partisi liderlerini tutuklamaya başladı. Ayrıca her iki partiye de Komünistlerin ihalesini “faşist” olarak yapmaya istekli olmayan üyeleri sınır dışı etmeye zorladı. Her iki taraftaki bazı önemli kişiler yurt dışına kaçtı. Daha sonra Rákosi, hükûmetteki ortaklarıyla birer birer "onları salam dilimleri gibi keserek" uğraştığı için övünüyordu .

1947'de koalisyondaki diğer partilerin gücü Komünistler lehine azaldı ve 1947 yılında yapılan seçimlerde en büyük tek parti oldular. Komünistler, Halkın Bağımsızlık Cephesi koalisyonunun egemen ortaklarıydı. Nagy'nin yerini daha esnek Lajos Dinnyés aldı .

Ekim 1947'de Rákosi, Komünist olmayan partilerin liderlerine bir ültimatom verdi: Komünistlerin egemen olduğu yeni bir koalisyon hükûmeti ile işbirliği yapmak veya sürgüne gitmek arasında bir tercih yapmaya zorladı. Sosyal Demokrat Parti, bağımsız bir örgüt olarak etkin bir şekilde var olmayı bıraktı ve Bağımsız Küçükler Partisi sekreteri Béla Kovács tutuklandı ve Sibirya'ya gönderildi. Anna Kéthly, Ferenc Nagy ve István Szabó gibi diğer muhalefet liderleri hapsedildi veya sürgüne gönderildi.

Macaristan Cumhuriyeti, Sosyal Demokratların Macar İşçi Partisi'ni oluşturmak için Komünistlerle birleşmek zorunda kaldıkları Haziran 1948'de etkili bir şekilde sona erdi. Ancak, hâlâ partide kalan az sayıda bağımsız görüşlü Sosyal Demokrat kısa sürede dışarıya itildi. Tüm niyet ve amaçlar için, MDP yeni bir ad altında MKP olarak kaldı. Ağustos ayında Tildy, Sosyal Demokrat-komünist Árpád Szakasits lehine cumhurbaşkanı olmaya zorlandı. O Aralık ayında Dinnyés, açıkça Komünist yanlısı István Dobi tarafından Küçük Sahiplerin lideri ve başbakan olarak değiştirildi. 1949 seçimlerinde seçmenlere, oyların yüzde 95'ini taşıyan Komünist kontrolündeki Bağımsız Halk Cephesi'nden tek bir liste verildi. Bu zamana kadar, diğer gezginler diğer partileri devraldı ve onları Komünistlerin sadık ortaklarına dönüştürdü.

18 Ağustos 1949'da Parlamento, Macaristan'ın ilk yazılı anayasasını (1949 / XX.) Kabul etti - 1936 SSCB Anayasası'nın karbona yakın bir kopyasıydı. Ülkenin adı, "her otoritenin emekçiler tarafından yönetildiği" Macaristan Halk Cumhuriyeti, "işçi ve köylülerin ülkesi" oldu. Sosyalizm ulusun ana hedefi olarak ilan edildi. Kızıl yıldız, çekiç ve buğday kulağı gibi komünist sembollerle yeni bir arma kabul edildi.