Elfriede Jelinek

Elfriede Jelinek, 20 Ekim 1946'da personel müdürü Olga Ilona (kızlık soyadı Buchner) ve Friedrich Jelinek'in kızı Mürzzuschlag, Styria'da doğdu. Viyana'da Romen-Alman Katolik annesi ve gözlemci olmayan bir Çek Yahudi babası (soyadı "Jelinek" Çekçe'de "küçük geyik" anlamına gelir) tarafından büyütüldü. Annesi burjuva kökenli, babası ise işçi sınıfı sosyalistiydi.

Babası, İkinci Dünya Savaşı sırasında stratejik olarak önemli sanayi üretiminde çalışarak zulümden kaçınmayı başaran bir kimyacıydı. Ancak akrabalarının çoğu Holokost'un kurbanı oldu. Gergin bir ilişkisi olduğu annesi, eskiden müreffeh bir Viyana ailesindendi. Çocukken, Elfriede Viyana'da bir Roma Katolik manastır okuluna devam etti. Annesi onun için müzikal bir "Wunderkind" olarak bir kariyer planladı. Küçük yaşlardan itibaren piyano, org, gitar, keman, viyola ve ses kaydedici eğitimi aldı. Daha sonra org diplomasıyla mezun olduğu Viyana Konservatuvarı'nda okumaya devam etti; Bu süre zarfında annesinin yüksek beklentilerini karşılamaya çalışırken, psikolojik olarak hasta olan babasıyla başa çıkmaya çalıştı. Viyana Üniversitesi'nde sanat tarihi ve tiyatro eğitimi aldı. Ancak, bir yıl boyunca ebeveynlerinin evinde kendini tecritle sonuçlanan bir anksiyete bozukluğu nedeniyle çalışmalarını bırakmak zorunda kaldı. Bu süre zarfında, bir terapi biçimi olarak ciddi edebi çalışmalara başladı. Bir yıl sonra, sık sık annesiyle birlikte evden ayrılırken rahat hissetmeye başladı. Genç yaşta şiir yazmaya başladı. 1967'de Lisas Schatten (Lisa'nın Gölgesi) ile edebiyata giriş yaptı ve 1969'da ilk edebiyat ödülünü aldı. 1960'larda politik olarak aktif hale geldi, çok şey okudu ve "televizyon izlemek için çok zaman harcadı".

12 Haziran 1974'te Gottfried Hüngsberg ile evlendi.Ben 27 yaşındaydım, o 29 yaşındaydı. Yeterince adam tanıyordum. Cinsellik, garip bir şekilde, kendimi erken özgürleştirdiğim tek alandı. Evliliğimiz iki şehirde gerçekleşiyor. Dickens anlamında iki Şehrin Hikayesi gibi bir şey. Viyana ve Münih arasında her zaman gidip gelmişimdir. Viyana her zaman yaşadığım yer çünkü arkadaşlarım burada ve Viyana'dan hiç ayrılmak istemediğim için. Sonunda burada yakalandım. Münih kocamın şehridir ve bu yüzden her zaman gidip geldim ve bu evliliğimiz için iyi oldu.

Yazarın Avusturya'dan kendi farklılaşmasına rağmen (Avusturya'nın Nazi geçmişini eleştirmesi nedeniyle), Jelinek'in yazısı, Ingeborg Bachmann, Marlen Haushofer ve Robert Musil gibi Avusturyalı yazarların etkisini gösteren Avusturya edebiyatı geleneğine derinden dayanıyor. Jelinek'in siyasi tutumları, özellikle feminist duruşu ve Komünist Parti üyelikleri, çalışmalarının herhangi bir değerlendirmesinde hayati öneme sahiptir. Ayrıca, Jelinek ve çalışmalarına yönelik tartışmaların nedeninin bir parçası. Editör Friederike Eigler, Jelinek'in yazısında üç ana ve birbiriyle ilişkili "hedefi" olduğunu belirtiyor: kapitalist tüketim toplumu olarak gördüğü ve tüm insan ve ilişkileri metalaştırdığı, Avusturya'nın kamu ve özel yaşamdaki faşist geçmişinin kalıntıları olarak gördüğü ve kapitalist tüketim toplumu olarak gördüğü şey. kapitalist-ataerkil bir toplumda kadınların sistematik sömürüsü ve baskısı. Jelinek, birçok röportajda Avusturya-Yahudi hiciv geleneğinin, özellikle Karl Kraus, Elias Canetti ve Yahudi kabaresi'ne atıfta bulunarak yazılarında biçimlendirici bir etki yarattığını iddia etti. Sigrid Löffler ile yaptığı röportajda Jelinek, eserinin çağdaş Avusturya'da bir tuhaflık olarak görüldüğünü ve hicivin takdir edilmediğini ve yanlış anlaşıldığını iddia ettiğini iddia etti, "çünkü Yahudiler öldü." Yahudi kimliğini soykırımdan kurtulan bir kişinin kızı olarak vurguladı ve faşizm tarafından yok edildiğine ve ölmekte olduğuna inandığı bir Yahudi-Viyana geleneğiyle süreklilik iddia etti.

Jelinek'in çıkışında radyo oyunları, şiir, tiyatro metinleri, polemik denemeleri, antolojiler, romanlar, çeviriler, senaryolar, müzik besteleri, libretti ve bale, film ve video sanatı yer aldı. Jelinek'in çalışmaları çok yönlü ve oldukça tartışmalı. Önde gelen edebiyat eleştirmenleri tarafından övgüyle karşılandı ve kınandı. Örneğin Fritzl davasının ardından, "Avusturya sapıklığının 'histerik' portrelerini yürütmekle" suçlandı. Aynı şekilde, politik aktivizmi de farklı ve çoğu zaman ateşli tepkilerle karşılaştı. Çalışmalarını çevreleyen tartışmalara rağmen Jelinek, aralarında 1998'de Georg Büchner Ödülü, 2002 ve 2004'te Mülheim Dramatistleri Ödülü, 2004'te Franz Kafka Ödülü ve 2004'te Nobel Edebiyat Ödülü'nün de bulunduğu birçok seçkin ödül kazandı.

Kadın cinselliği, cinsel istismar ve genel olarak cinsiyetler savaşı çalışmalarında öne çıkan konulardır. Wir sind Lockvögel gibi metinler Bebeğim! (Biz Yemiz Bebeğim!), Die Liebhaberinnen (Aşık Kadınlar) ve Die Klavierspielerin (Piyano Öğretmeni) insan ilişkilerinde var olan vahşeti ve güç oyununu zaman zaman ironik biçimde biçimsel ve sıkı bir biçimde kontrol edilen bir tarzda sergiliyorlar. Jelinek'e göre, güç ve saldırganlık genellikle ilişkilerin temel itici güçleridir. Aynı şekilde Ein Sportstück (Spor Oyunu) rekabetçi sporların karanlık tarafını da araştırıyor. Kışkırtıcı roman Listesi cinsellik, saldırganlık ve istismarın grafik tanımını içerir. Bazıları pornografiye benzeten birçok eleştirmen tarafından kötü eleştiriler aldı. Ancak ahlaki başarısızlıkların soğuk tanımlarının gücüne dikkat çeken diğerleri, onlar tarafından yanlış anlaşıldığını ve değer düşüklüğüne uğradığını düşünüyorlardı.

Romanı The Piano Teacher, Avusturyalı yönetmen Michael Haneke'nin başrolünde Isabelle Huppert'in oynadığı 2001 yapımı aynı adlı filmin temelini oluşturdu. Nisan 2006'da Jelinek, Slobodan Milošević'e destek verdiği iddiasıyla Die Kunst des Fragens (Sorma Sanatı) adlı oyunu Comédie-Française repertuarından kaldırılan Peter Handke'yi desteklemek için konuştu. Çalışmaları İngilizce konuşulan ülkelerde daha az bilinir. Ancak Temmuz ve Ağustos 2012'de Just a Must theatre company'nin Ein Sportstück adlı oyununun büyük bir İngilizce galası, dramatik çalışmalarını İngilizce konuşan izleyicilerin dikkatine sundu. Ertesi yıl, Şubat ve Mart 2013'te New York'taki Kadın Projesi, Prenses Dramalarından biri olan Jackie'nin Kuzey Amerika galasını sahneledi.

Jelinek, 1974-1991 yılları arasında Avusturya Komünist Partisi üyesiydi. 1990'lı yıllarda Jörg Hayder'in Özgürlük Partisi'yle yüksek sesle çatışması nedeniyle ev ismi oldu. 1999 Ulusal Konsey seçimleri ve sonrasında Özgürlük Partisi ve Avusturya Halk Partisi'nden oluşan bir koalisyon kabinesinin kurulmasından sonra Jelinek, yeni kabinenin daha vokal eleştirmenlerinden biri oldu. Birçok yabancı hükûmet, Özgürlük Partisi'nin milliyetçilik ve otoriterlik iddialarını öne sürerek Avusturya yönetimini dışlamak için hızla harekete geçti. Bakanlar kurulu, kendisine yönelik yaptırımları Avusturya'ya yönelik olarak yorumladı ve milleti koalisyon partilerinin arkasındaki ulusal bir toplantıya (Ulusalcı Schulterschluss) itmeye çalıştı.

Bu, Jelinek gibi muhaliflerin koalisyon destekçileri tarafından ihanetle suçlanmaları için yeterince şiddetli siyasi iklimin geçici olarak ısınmasına neden oldu. 1980'lerin ortalarından sonlarına doğru Jelinek, bir fahişeyi öldürmekten hapse atılan Jack Unterweger'in serbest bırakılması için dilekçe imzalayan ve entelektüeller ve politikacılar tarafından başarılı bir rehabilitasyon örneği olarak görülen birçok Avusturyalı entelektüelden biriydi. Unterweger daha sonra serbest bırakıldıktan sonraki iki yıl içinde dokuz kadını daha öldürmekten suçlu bulundu ve tutuklandıktan sonra intihar etti.

Jelinek Nobel Ödülü almak için çok mutlu oldu, ama halka bilinen, bir insan"olmak için umutsuzluk hissettim "dedi. Alçakgönüllülüğü ve ince ironisi ile tanınan, tanınmış bir feminist yazar olan o, esas olarak "kadın olmak" için ödüle layık görülüp görülmediğini merak etti ve Almanca yazan yazarlar arasında "yaşayan bir klasik" olarak övdüğü Peter Handke'nin daha çok "yaşayan bir klasik" olacağını öne sürdü. değerli alıcı.(Handke daha sonra 2019'da Nobel Ödülü'nü kazandı.) Jelinek ödülü şahsen kabul etmediği için eleştirildi; bunun yerine törende bir video mesajı sunuldu. Diğerleri, Jelinek'in ilk ciddi yazmaya karar verdiğinde gelişen paranoyak koşullar olan agorafobi ve sosyal fobiden muzdarip olduğunu nasıl ortaya çıkardığını takdir etti. Anksiyete bozukluklarının sinemaya gitmesini ya da uçağa binmesini imkansız hale getirdiğini (bir röportajda ölmeden bir gün önce gökdelenleri görmek için New York'a uçabilmek istediğini) ve herhangi bir törene katılamayacağını söyledi.

2005 Yılında Knut Ahnlund İsveç Akademisi'nden protesto amacıyla ayrılarak Jelinek'in çalışmalarını "sızlanan, zevksiz kamusal pornografi" ve "sanatsal bir yapı olmadan bir araya getirilmiş bir metin kitlesi" olarak nitelendirdi. Daha sonra ödül için seçilmesinin "sadece tüm ilerici güçlere onarılamaz bir zarar vermediğini, aynı zamanda edebiyatın bir sanat olarak genel görüşünü de karıştırdığını" söyledi. Jelinek Nobel Ödülü'nü aldıktan sonra Frankfurter Allgemeine Zeitung gazetesine verdiği röportajda Jelinek, o zamana kadar sosyal ve politik yükümlülük duygusundan büyük bir iç direnişe ("sürekli kusmak zorunda kalmak gibi") karşı yazdığını söyledi.