Alejandro Selkirk Adası

Alejandro Selkirk Adası (), daha önceki ismi Más afuera (Ötesindeki (denizin)) olarak bilinen ve -başka bir- adaya terk edilmiş denizci Alexander Selkirk anısına yeniden adlandırılmış, Şili'nin Valparaíso bölgesinin Juan Fernández Takımadaları'nın en büyük ve en batı adasıdır. Güneydoğu Pasifik Okyanusu'ndaki Robinson Crusoe Adası'nın batısında yer almaktadır.

Takımadalar, 1704'ten 1709'a kadar denizci Alexander Selkirk'e ev sahipliği yaptı ve Selkirk'in romancı Daniel Defoe'nun 1719 romanındaki kurgusal Robinson Crusoe karakterine ilham verdiği düşünülüyor (roman açıkça Juan Fernández adalarında değil, Karayipler'de geçiyor olmasına rağmen). Bu, Defoe'nun bildiği, o dönemden kalma birkaç hayatta kalma hikayesinden sadece biriydi. Adayla ilgili edebi bilgileri yansıtmak ve turistleri çekmek için Şili hükümeti 1966'da yerin adını Alejandro Selkirk Adası olarak değiştirdi.

Ada kuzey-güney doğrultusuna, doğu-batı doğrultusuna uzanır ve yüzölçüme sahiptir. Bu yoğun ağaçlık ve çok dağlık bir adadır. Sırtları ve çok sayıda derin dağ geçitleri olan adanın doğu tarafında dik bir engebeli sahili de bulunur. Kıyıdaki kayalıkları kadar yüksekliğe ulaşır. Adanın güney, batı ve kuzey taraflarında uzunluğa ulaşan kumlu sahil şeridi bulunur. Yüksek zirvesi, Cerro de Los Inocentes, yüksekliktedir.

Doğu kıyısının merkezine yakın Quebrada Sánchez'de (Sánchez Ravine) ve Quebrada Las Casas'ın (La Casas Ravine) eteğinde iniş yapmak mümkündür. ( ), Burası eski bir sürgün yeri olarak kullanılan yerleşimin binalarının olduğu yerdir.

Alejandro Selkirk Adası, Pleistosen döneminde oluşan bir denizaltı kalkan yanardağının ortaya çıkan zirvesidir Adadaki kayaların geçmişinden, adanın 1 – 2 milyon yaşında ve Juan Fernández Adaları'nın en genci olduğunu gösteriyor. Genç yaşından dolayı adada çok az erozyon izi gözlenmektedir. Şimdi tartışmalı olan bazı raporlara göre, yaklaşık adanın güneybatısında batık Sefton Resifi ( ), neredeyse deniz seviyesine ulaşan ve kuzeybatıya, Yosemite Kayası ( ) bulunmakta. Bir zamanlar daha batısında olduğu bildirilen Podesta Adası,hayalet bir ada olarak tariflenmektedir.

Alejandro Selkirk, soğuk Humboldt Akıntısı ve güneydoğu aize rüzgarları tarafından yönetilen subtropikal iklime sahiptir. Sıcaklıklar ile arasında, yıllık ortalama ye ulaşır. Daha yüksek kotları genellikle daha soğuktur. Ortalama yıllık yağış , 'den 'ye yıldan yıla değişiklik gösterir. Yağış kış aylarında daha yüksektir ve yükseklikle değişir; üzerindeki yüksekliklerde neredeyse günlük yağış görülür.

Juan Fernández kürklü fokunun, 17. yüzyılın sonlarında adada ve Robinson Crusoe Adası'nda nüfusunun 17. yüzyılın sonlarında dört milyonu aştığına sanılıyor. 1797 sayım tahminine göre 2 – 3 milyon kürklü fok bulunmaktadır. Türler edildi avlanan yakın için yok olma 19. yüzyılın boyunca avlanma nüfuslarını neredeyse soyu tükenme safhasına getirilmiş 1965 yılında adada 200 adet görülmüştür. O zamandan beri, nüfus her yıl %15'le %20 arasında istikrarlı bir şekilde büyüdü. Masafuera rayadito, Alejandro Selkirk'e özgüdür ve yalnızca 140 kişi kalan en nadir Güney Amerika kuşlarından biridir. Juan Fernández ateş tacının endemik bir alt türü olan Alejandro Selkirk ateş tacı Sephanoides fernandensis leyboldi, yabani keçiler ve diğer hayvanlar ile birlikte 1908'de soyları tükendiler. Ada BirdLife International tarafından Önemli Kuş Alanı (IBA) ilan edilmiştir.

Adadaki flora, hem Antarktik floristik âlemi'nin Fernandez floristik bölgesi'ne hem de çoğu zaman Neotropikal floristik âlemine dahildir. Endemik bitki aileleri arasında endemik bitki cinsleri de bulunan Lactoridaceae da adada bulunur.

Tarihi boyunca, ada çoğunlukla ıssız olmuştur. Eskiden doğu kıyısının ortasında bir sürgün yerleşimi vardı.('da). Ayrıntılı uydu görüntülerinde yaklaşık 20 bina fark edilmektedir. Yerleşim 1909'dan beri faaliyetteydi. Başlangıçta 190 suçluyu barındırırken, 1927'den 1930'a kadar 160 kadar siyasi mahkum barındırdı. Sürgün kolonisi 1930'da ise terk edildi. Son zamanlarda ise, adada düzenli yerleşim görülmekte ve 2012 nüfus sayımına göre adada 57 kişi yaşamaktadır.

1966'da Şili hükümeti, Isla Más Afuera'yı "Alejandro Selkirk Adası" olarak adlandırırken, Isla Más a Tierra, adası da "Robinson Crusoe Adası" oldu. Alexander Selkirk, 1704'ten 1709'a dek Más a Tierra'da (o zamanlar ıssız) bir kazazede olarak mahsur kalan İskoç bir denizciydi. Hayatta kalma hikayesi muhtemelen Daniel Defoe'nun 1719 tarihliRobinson Crusoe romanına ilham verdi.

Yazar Jonathan Franzen , The New Yorker'da, küllerinin bir kısmını adaya saçtığı arkadaşı ve yazar David Foster Wallace'ın intiharının yasını tutarken adada kısa süreli kalışına dair bir makale yazdı.