Grozni

Grozni (; , Sölƶa-Ġala, , Сюйюнч-Къала — Sevinçkale) Rusya'nın Çeçen Cumhuriyeti'nin başkentidir. Şehir Sunja Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Şehrin ismi Rus çarı Korkunç İvan'a (İvan Grozni) ithafen Grozni olarak seçilmiştir. Eski isimleri ise Süncekale ve Cevherkale'dir. Yüzölçümü 324,16 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarıyla 271.573'tür. 2010 nüfus sayımına göre, nüfusu 271.573 olan nüfusu, 2002 nüfus sayımına göre 210.720 olan nüfusuna kıyasla artmış olsa da, 1989 nüfus sayımına göre 399.688 olan nüfusun sadece üçte ikisi kaydedilmiştir. 1870'e kadar olarak bilinirdi.

Rusçada "Grozni", İvan Grozni'deki (Korkunç İvan) kelimeyle aynı anlama gelen "korkutucu", "tehditkar" veya "heybetli" anlamına gelir. Resmi adı Çeçencede aynı anlama gelse de, resmi olmayan adı "" ("") olarak bilinir ve kelimenin tam anlamıyla "Sunzha Nehri () üzerindeki şehir ()" anlamına gelir.

1996 yılında Birinci Çeçen Savaşı sırasında Çeçen ayrılıkçılar şehri Çeçen İçkerya Cumhuriyeti'nin ilk Cumhurbaşkanı Cevher Dudayev'in adından alarak Cevher Kale () veya kısaca Cevher olarak adlandırdılar. Aralık 2005'te, Çeçen parlamentosu şehrin adının "Ahmetkale" (Ahmet Kadırov'un adına ithafen) olarak yeniden adlandırılması için oy kullandı - bu teklif, cumhuriyetin başbakanı ve daha sonra cumhurbaşkanı olan Ahmet Kadirov'un oğlu Ramazan Kadirov tarafından reddedildi.

Groznaya kalesi (; Kelime anlamı ile korkunç — Rusça'da kale () kelimesi dişil olduğundan Groznaya Grozni'nin dişil bir biçimde ifadesidir)) 1818'de General Aleksey Petrovich Yermolov tarafından Sunja Nehri üzerinde bir Rus askeri karakolu olarak kuruldu. Kale inşa edilirken, işçiler Çeçenler tarafından ateşe verildi. Ruslar, duvarların dışında dikkatlice seçilmiş bir noktaya bir top koyarak sorunu çözdüler. Gece çöktüğünde ve Çeçenler saklandıkları yerlerden çıkıp silahı çekip götürdüğünde, diğer tüm silahlar ateşalmaya başladı. Çeçenler kendilerini toplayıp cesetlerini götürmeye başlayınca silahlar tekrar ateş aldı. Çatışma bittiğinde alanda 200 ölü bulunmaktaydı. Böylece 'korkunç' kale, ateşle kutsandı. Grozni, Kafkas Savaşı sırasında önemli bir savunma merkeziydi. Kaleyi Rus şairleri Aleksandr Griboyedov, Aleksandr Polezhayev, Mihail Lermontov, Rus edebiyatının önde gelen isimlerinden birisi olan Lev Tolstoy, Aralıkçı - yazar Aleksandr Bestuzhev ve Rus kültürünün diğer ünlü isimleri ziyaret etti. Bölgenin Rus İmparatorluğu tarafından ilhak edilmesinden sonra, eski kalenin askeri kullanımı sona erdi ve tarihinde kasaba statüsü verildi ve Grozni olarak yeniden adlandırıldı (kasaba kelimesi () Rusça erildir). Sakinlerin çoğu Terek Kazakları olduğu için kasaba, 20. yüzyılın başlarında petrol rezervlerinin gelişmesine kadar yavaş bir şekilde büyüdü. Nobel Ödülü'nün öncüsü Alfred Nobel, Rothschild ailesinin yanı sıra Grozni şehrinin petrol endüstrisinin gelişiminde yer aldı. Nobeller ve Rothschildlere ek olarak, İngiliz şirketleri 1893'ten itibaren petrol endüstrisinde önemli bir rol oynadılar. İngiliz mühendis Alfred Stuart, 1893'te Kafkas bölgesinin en büyük petrol sahasında (Bakü bölgesi dışında) sondaj yaparak Grozni'deki ilk kuyu açılışını gerçekleştirdi. 1900'den önce 11 firma 116 kuyu açtı. Bu, sanayinin ve petrokimya üretiminin hızlı gelişimini pekiştirdi. Şehrin kendisinde çıkarılan petrole ek olarak, şehir Rusya'nın petrol yatakları ağının coğrafi merkezi haline geldi ve 1893'te Transkafkasya'nın bir parçası oldu - Rusya-Uygun demiryolu. Sonuç, nüfusun 1897'de 15.600'den 1913'te 30.400'e neredeyse ikiye katlanmasıydı. 1914'ün başlarında, kentte en büyük petrol şirketi Royal Dutch Shell kuruldu, böylece Grozni Kafkasya'nın en büyük sanayi merkezlerinden biri haline geldi.

Ekim Devrimi'nden bir gün sonra, 8 Kasım 1917'de N. Anisimov başkanlığındaki Bolşevikler Grozni'yi ele geçirdi. Rus İç Savaşı tırmanırken, Proletarya 12. Kızıl Ordu'yu kurdu ve garnizon, 11 Ağustos-12 Kasım 1918 tarihleri arasında Terek Kazaklarının sayısız saldırılarına maruz kaldı. Ancak Denikin ordularının gelişiyle Bolşevikler geri çekilmek zorunda kaldı ve Grozni 4 Şubat 1919'da Beyaz Ordu tarafından ele geçirildi. Gizli operasyonlar gerçekleştirildi, ancak 1920'de Kızıl Ordu'nun Kafkasya cephesine gelmesi ile birlikte şehir 17 Mart'tan sonra Rus SFSR ile kalıcı olarak gerçekleşecek bir birleşime tanık oldu. 20 Ocak 1921'de kurulan Sovyet Dağ Cumhuriyeti'nin bir parçası ve Çeçen Ulusal Okruğu'nun başkenti haline geldi.

30 Kasım 1922'de Dağ Cumhuriyeti dağıldı ve Ulusal okrug, idari merkezi Grozni olan Çeçen Özerk Bölgesi (Çeçen ÖC) haline dönüştü. O sıralarda nüfusun çoğunluğunu hala Ruslar oluşturuyordu, ancak Kazak kökenliydi. Kazaklar Sovyet milleti için potansiyel bir tehdit olarak görüldüğünden, Moskova aktif olarak Çeçenlerin dağlardan şehre göçünü teşvik etti. 1934'te Çeçen-İnguş Özerk Oblastı kuruldu ve oblast 1936'da Çeçen-İnguş ÖSSC haline dönüştürüldü.

Grozni ve Maykop, sahip oldukları petrol kaynakları nedeniyle 1942 yazında Alman Fall Blau operasyonunun ana stratejik hedefleriydi (bkz. Kafkasya Savaşı). Grozni'yi ele geçirememeleri Almanya için büyük bir yenilgiydi çünkü Grozni Stalingrad Muharebesi'ni zaferle sonuçlandırma açısından önemli faktördü, çünkü Grozni Astrahan'dan gelen Volga Nehri'nden taşınan petrol kaynaklarını kesmek için bir üs görevi görebilirdi. Grozni'ye öncelik vermemek, hatta kritik Panzer kuvvetlerini kuzeydeki Leningrad Kuşatması'na devretmek bile, Adolf Hitler'in Wehrmacht'ın operasyonel seviye kontrolünü, Hitler'in ekspres emirlerine karşı petrol arzı üzerinde iki büyük şehre defalarca öncelik veren generallerinden alması açısından önemli bir faktördü. Bununla birlikte, Sovyet doktrini, Ukrayna'nın gıdasına ve Kafkasya petrolüne öncelik vermekte asla başarısız olmadı, bu da Almanya'nın 1943'te sınır dışı edilmesinin/geri çekilmesinin ardından sert eylemlerle sonuçlandı.

1944'te, tüm Çeçen ve İnguş nüfusu, Sovyet yönetimine isyan ettikten sonra sınır dışı edildi. Seyahat imkanı kısıtlı olan çok sayıda insan yerinde "tasfiye edildi", ve göç süreci ve Sibirya'da kalış birçok ölümle sonuçlandı. Dahili NKVD verilerine göre, yalnızca 1944-1948'de toplam 144.704 insan öldü (ölüm oranı tüm grup açısından %23.5'tir). Alexander Nekrich, John Dunlop ve Moshe Gammer gibi yazarlar, dönemin nüfus sayımı verilerine dayanarak, yalnızca Çeçen nüfusu içinde yaklaşık 170.000–200.000 kişinin öldüğünü tahmin etmektedir, bu nedenle, sınır dışı edilen toplam Çeçen nüfusunun üçte birinden fazlası, bu 4 yıl boyunca neredeyse yarıya kadar öldü (bu dört yıl boyunca diğer gruplar için oranlar yaklaşık %20'dir). Kütüphaneler ve mezarlıklar da dahil olmak üzere şehirdeki tüm izler NKVD birlikleri tarafından yok edildi. Bu süreç, Avrupa Parlamentosu tarafından 2004 yılında bir soykırım eylemi olarak kabul edildi.

Grozni, Rus SFSC'sine bağlı Grozni Oblastı'nın idari merkezi oldu ve o zamanlar şehri oluşturan nüfusun tamamı Ruslardan oluşmaktaydı. 1957'de Çeçen-İnguş ÖSSC yeniden inşa edildi ve Çeçenlerin geri dönmesine izin verildi. On üç yıldır Nah'a girişleri engellenen Çeçenlerin Grozni'ye dönüşü, geri dönene kadar bir Rus şehri olan bu şehrin sosyal, ekonomik ve politik sistemlerinde büyük aksamalara neden olacaktı. Bu, iki grup arasında kendi kendini besleyen bir etnik çatışma döngüsüne neden oldu ve her iki grup da diğerinin şehirdeki varlığının yasa dışı olduğuna inanıyordu. Rus olmayanların Grozni'ye göçü bir süre daha devam ederken, etnik Rus nüfusu da 1958'de etnik topluluklar arası çatışmanın kısa bir süre sonra patlak vermesinden sonra SSCB'nin diğer bölgelerine, özellikle Baltık ülkelerine göç etti.

Sosyolog Georgy Derluguyan'a göre, Çeçen-İnguş Cumhuriyeti'nin ekonomisi iki alana bölünmüştü - bu, Fransız yerleşimcilerin yönettiği Cezayir'e çok benziyordu. Ruslar daha yüksek maaşlı tüm işlerde çalışabiliyorken Rus olmayanlar tüm hükûmet pozisyonlarından sistematik olarak dışlanmıştı. Ruslar (ve Ukraynalılar ile Ermeniler de) eğitim, sağlık, petrol, makine ve sosyal hizmetlerde çalıştı. Rus olmayanlar (benzer şekilde Ukraynalılar ve Ermeniler hariç diğer vatandaşlar) tarımda, inşaatta, çok sayıda istenmeyen işlerde ve sözde "kayıt dışı sektörde" (yani, hukuk sektöründeki kitlesel ayrımcılık nedeniyle yasa dışı işlerde) çalıştı.

Aynı zamanda şehirde büyük bir gelişme meydana geldi. Diğer birçok Sovyet şehri gibi, Stalinist mimari tarz bu dönemde yaygındı, şehirdeki apartmanların yanı sıra Bakanlar Kurulu ve Grozni'de Grozni Üniversitesi binaları gibi büyük idari binalar inşa edildi. Daha sonraki projeler arasında birçok Sovyet şehrinde öne çıkan yüksek apartman blokları ve bir şehir havaalanı vardı. 1989 yılında şehrin nüfusu yaklaşık 400.000 kişiydi.

Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Grozni, Cevher Dudayev liderliğindeki ayrılıkçı bir hükûmetin yönetimine girdi. Bazılarına göre, kalan Rus ve diğer Çeçen olmayan sakinlerin çoğu, yeni makamların taciz ve ayrımcılığa göz yumması ile eylemler gerçekleştiren militan grupları tarafından kaçırıldı veya sınır dışı edildi. Bu olaylar, Rusya Federasyonu Başsavcılığının materyallerine yansıyan ve bazı insanlar tarafından Çeçen olmayanlara yönelik etnik bir temizlik eylemi olarak kabul edilmektedir.

Bu görüş, bölgeden Rus göçünün o zamanlar Rusya'nın diğer bölgelerinden daha yoğun olmadığını savunan Boris Lvin ve Andrei Illarionov gibi Rus ekonomi yazarları tarafından eleştirilmiştir. İçkerya'daki etnik duruma ilişkin bir görüşe göre, Rus göçünün başlıca nedeni, Birinci Çeçen Savaşı sırasında Rus ordusu tarafından (savaştan önce Çeçenistan'da yaklaşık 200.000 Rus'un yaşadığı) Grozni'nin kapsamlı bombalamasıydı.

Rusya'nın Dudayev'i silahlı Çeçen muhalif güçler aracılığıyla devirme girişimleri, şehre defalarca başarısız saldırılarla sonuçlandı. Başlangıçta Moskova, Ömer Avturhanov'un siyasi muhalefetini "barışçıl bir şekilde" destekliyordu (yani muhalefete silah sağlamadan ve onları darbeye teşvik etmeden). Bununla birlikte, 1994'te, komşu Gürcistan ve Azerbaycan'da (her ikisinin de dahil olduğu) gerçekleşen darbelerden sonra bu değişti ve Rusya silahlı muhalefeti teşvik etti ve buna zaman zaman yardım etti. Ağustos Ağustos 1994'te Avturhanov Grozni'ye saldırdı, ancak önce Grozni hükûmet birliklerinin katıldığı Çeçen vatandaşları tarafından püskürtüldü ve Rus helikopterlerinin geri çekilmesi sağlandı. 28 Eylül'de, müdahale eden bu helikopterlerden biri düşürüldü ve Rus pilotu Çeçen hükûmeti tarafından savaş esiri olarak ele geçirildi. 26 Kasım 1994'teki sonuncu savaş, FSK (eski KGB, kısa süre sonra FSB olarak değiştirildi) tarafından gizlice paralı asker olarak tutulan 21 Rus Ordusu tank mürettebatı üyesinin yakalanmasıyla sona erdi; yakalanmaları bazen Boris Yeltsin'in açık müdahaleyi başlatma kararının nedenlerinden biri olarak gösterildi. Bu arada Grozni havaalanı ve diğer hedefler, işaretsiz Rus uçakları tarafından bombalandı.

Birinci Çeçen Savaşı sırasında Grozni, Aralık 1994'ten Şubat 1995'e kadar süren ve nihayetinde şehrin Rus ordusu tarafından ele geçirilmesiyle sona eren yoğun bir savaşın yapıldığı yerdi. Rus Hava Kuvvetleri'nin yürüttüğü yoğun çatışma ve halı bombardımanı şehrin büyük bir bölümünü tahrip etti. Çatışmada sivillerin yanı sıra her iki taraftaki binlerce savaşçı öldü, bunların çoğu etnik Ruslardan oluşuyordu; sahipsiz cesetler daha sonra toplandı ve şehir dış mahallelerindeki toplu mezarlara gömüldü. Çeçenistan'daki ana federal askeri üs, Grozni hava üssü bölgesinde bulunuyordu .

Yakındaki dağlardan hareket eden Çeçen gerilla birlikleri, gerilla taktikleri ve Mart 1996'da Grozni'ye yapılan saldırı gibi eylemler Rus ordusunu taciz etmeyi ve ordunun moralini bozmayı başardı. Ağustos 1996'da 1.500 ila 3.000 militandan oluşan bir baskın kuvveti şehri ani bir saldırıyla geri aldı. Hankale üssünden Rus Ordusu birimleri ile savaşırken, 10.000 MVD askerinden oluşan tüm garnizonunu kuşattılar ve bozguna uğrattılar. Savaş nihai ateşkesle sona erdi ve Grozni bir kez daha Çeçen ayrılıkçıların eline geçti. Şehrin ismi 1997'de ayrılıkçı İçkerya Cumhuriyeti Başkanı Aslan Mashadov tarafından Cevher olarak değiştirildi. Bu zamana kadar şehirde kalan Rus azınlığın çoğu kaçtı.

Grozni, binlerce ölüme neden olan İkinci Çeçen Savaşı'nın ardından bir kez daha savaşın merkez üssü oldu. Ekim ayında Rusya'nın Grozni kuşatmasının erken safhasında 25 Aralık 1999'da Rus güçleri, kalabalık merkez çarşı ve bir doğumhaneye beş adet SS-21 balistik füzesi fırlatarak 140'tan fazla kişiyi öldürdü ve yüzlerce kişiyi yaraladı. Ardından gelen şehrin yoğun bombardımanı sırasında, Rus topçularının çoğu binaların üst katlarına doğru yönlendirildi; bu, altyapının büyük ölçüde yıkılmasına neden olmasına rağmen, sivil kayıplar ilk savaşlardakinden çok daha azdı.

Şehrin son zaptı, Rus ordusunun kuşatılmış militanları güvenli bir şekilde şehirden çıkmalarına izin verdiği Şubat 2000'in başlarında gerçekleşti. Dışarıda güç birikimi görmeyen militanlar şehrin tahliyesini kabul etti. Planlanan tahliyeden bir gün önce, Rus Ordusu şehir ile Alhan-Kala köyü arasındaki yolu mayınladı ve ateş gücünü en çok bu noktada yoğunlaştırdı. Sonuç olarak, hem belediye başkanı hem de askeri komutan öldürüldü; Şamil Basayev ve tabandan birkaç yüz militan da dahil olmak üzere bir dizi önde gelen ayrılıkçı lider de öldürüldü veya yaralandı. Daha sonra Ruslar yavaş yavaş boş şehre girdi ve 6 Şubat'ta merkezde Rus bayrağını dalgalandırdı. Birçok bina ve hatta şehrin tüm alanları sistematik olarak dinamitlendi. Bir ay sonra, bir süre yıkım devam etmesine rağmen, sakinlerin evlerine dönmelerine izin vermenin güvenli olduğu ilan edildi. 2003 yılında Birleşmiş Milletler Grozni'yi dünyadaki en çok tahrip edilen şehir olarak nitelendirdi.

Çeçenistan'ın federal hükûmet temsilcileri Grozni'de bulunmaktadır. 2003 yılından bu yana, şehir sıfırdan yeniden inşa edildi ve günümüzde yıkıntı halinde kalan bir bina kalmadı. Birkaç düzine sanayi kuruluşundan üçü kısmen yeniden inşa edildi - Grozni Makine İmalat Fabrikası, Krasny Molot (Kırmızı Çekiç) ve Transmash fabrikaları.

Şehrin altyapısının çoğu savaş sırasında tahrip edilmiş olmasına rağmen, şehrin kanalizasyon, su, elektrik ve ısıtma sistemleri, 250 kilometre (160 mil) yol, 13 köprü ve yaklaşık 900 dükkân onarıldı. Savaştan önce, Grozni'de yaklaşık 79.000 daire bulunmaktaydı. Şehir yetkilileri yaklaşık 45.000 daireyi restore etmeyi planladı; geri kalanlar tamamen yıkılmış binalardaydı.

Demiryolu bağlantısı 2005 yılında yeniden sağlandı ve Grozni Havaalanı 2007 yılında Moskova'ya haftada üç uçuş gerçekleştirecek şekilde yeniden açıldı. 2009 yılında IAC, Grozni'nin Severny Havaalanı'na, havalimanının uçuşa elverişliliğini kontrol edip değerlendirdikten sonra uluslararası sertifika verdi. 16 Kasım 2009'da havaalanı, Boeing 747 ile Suudi Arabistan'a hacıları götürerek ilk uluslararası uçuşunu gerçekleştirdi.

Dört yıllık inşaatın ardından, Ahmet Kadırov Camii resmi olarak 16 Ekim 2008'de halka açıldı ve Avrupa'nın en büyük camilerinden biri olarak listelendi. 2009'da Grozni şehri, savaştan zarar görmüş şehri yeniden yapılandırdığı ve binlerce kişiye yeni konut imkanları sağladığı için BM İnsan Yerleşimleri Programı tarafından onurlandırıldı.

Grozni, cumhuriyetin başkentidir. İdari bölümler çerçevesinde, ilçelerinkine eşit statüye sahip bir idari birim olan Grozni'nin federal önemde şehri olarak ilan edilmiştir. Bir belediye birimi olarak, Grozni'nin federal önemdeki şehri Grozni Kent Okrugu olarak anılır. Şehir aynı zamanda Groznensky Belediye Bölgesinin idari merkezi olarak hizmet vermektedir, ancak ilgili idari bölgenin merkezi değildir.

İdari amaçlar için, şehir dört şehir bölgesine ayrılmıştır: Leninsky, Zavodskoy, Staropromyslovsky ve Oktyabrsky. Tüm ilçeler yerleşim birimidir, ancak Staropromyslovsky Bölgesi aynı zamanda şehrin ana yasadışı petrol sondajı bölgesidir ve Oktyabrsky Bölgesi şehir endüstrisinin çoğuna ev sahipliği yapmaktadır.

Grozni modern mimarisi ile ve bir kaplıca kenti olarak bilinmektedir ve Çeçen Savaşları sırasında neredeyse tüm kasaba yıkılmış veya ciddi şekilde hasar görmüş olmasına rağmen, o zamandan beri tamamen yeniden inşa edilmiştir. Çeçen Devlet Üniversitesi ve memleketinden on beş yıllık bir ayrılıktan sonra Mart 2008'de Grozni'ye geri dönen FC Terek Grozni'ye ev sahipliği yapmaktadır. Ayrıca Grozni'de Çeçen Devlet Pedagoji Enstitüsü bulunmaktadır.

5 Kasım 1932'de Grozni Tramvay sistemi halka açıldı ve 1990'da 1980'lerin sonlarında aldığı 107 yeni Rus yapımı KTM-5 tramvayları ve iki deposu ile 85 kilometre (53 mil) uzunluğundaydı. Grozni Troleybüs sistemi 31 Aralık 1975'te faaliyete başladı ve 1990 yılına kadar 58 otobüs ve bir depo ile yaklaşık 60 kilometre (37 mil) uzunluğundaydı. Ulaştırmanın her iki versiyonu da 1990'ların başında, ekipmanların sık sık çalınması, personele düzgün ücret ödenmemesi ve bunun sonucunda gerçekleşen grevler nedeniyle zor bir süreç yaşadı. Havaalanına giden büyük bir Troleybüs uzatma rotası iptal edildi. Birinci Çeçen Savaşı'nın patlak vermesiyle her iki ulaştırma servisi de faaliyetlerini durdurdu. Yıkıcı savaşlar sırasında tramvay rayları kapatıldı veya hasar gördü, arabalar ve otobüsler barikatlara dönüştürüldü. Troleybüs sistemi daha şanslıydı, çünkü depo dahil ekipmanlarının çoğu savaştan sağ çıktı. 1996 yılında, hatların bir kısmını tamir eden Vologda Troleybüs Şirketi uzmanları tarafından ziyaret edildi ve servislerin 1997 yılında yeniden başlatılması planlandı. Ancak geri döndükten sonra ekipmanların çoğu çalındı. Hayatta kalan otobüsler, tamir edildikleri ve oradaki yeni troleybüs sisteminde kullanıldığı Voljski'ye nakledildi.

İkinci Çeçen Savaşı'ndan sonra, her iki sistemin de altyapısının çok azı kalmıştı. 2002 yılında kurulan Çeçen Cumhuriyeti Ulaştırma Bakanlığı, tramvay sistemini yeniden inşa etmemeye karar verdi (çok pahalı olarak değerlendirildi ve artık nüfusunun yarısını kaybettiği için şehrin ihtiyaçlarına cevap vermiyordu). Troleybüs sistemi daha şanslıydı ve gecikmelere rağmen 2012'de yeniden açıldı, ancak eski operasyonel boyutunun bir kısmı faaliyete geçti.

2018 yılında Delimobil araba paylaşım şirketi resmen 30 Hyundai Solaris ile Çeçen Cumhuriyeti'nin başkentinde faaliyetlerine başladı. Otomobilleri sürmek için, kullanıcının bunları şirketin uygulaması aracılığıyla rezerve etmesi gerekir.

Grozni, Rusya Futbol Premier Ligi kulübü FC Ahmat Grozni'ye ev sahipliği yapmaktadır. Ahmat Grozni, 2007'de Rusya Birinci Ligi'nde 2. olarak büyük bir yükseliş gerçekleştirdikten sonra sonra 2008'de Rusya Premier Ligi'nde 10. sırada kaldı. Takım hala en üst ligde oynamaktadır. Kulübün sahibi Ramazan Kadırov'dur ve takım maçlarını yakın zamanda inşa edilen şehrin Ahmat Stadyumu'nda oynamaktadır. Ruud Gullit, 2011 sezonunun başından beri takım menajeriydi, ancak Haziran ayında kulüp tarafından sözleşmesi feshedildi.

Grozni, yazları sıcak ve kışları soğuk olan nemli bir karasal iklime (Köppen Dfa) sahiptir. Yağış, güneş saatlerinin de zirveye ulaştığı yaz başında zirveye ulaşır.