Dondurulmuş gıda

Dondurulmuş gıda deniz ürünleri, et, süt ürünleri, balık, meyve, sebze, püre, meyve suyu konsantresi gibi ürünlerin dondurulma ve daha uzun süre saklama yöntemidir. Donma işlemi, kalan nemi buza çevirerek, çoğu bakteri türünün çoğalmasını engelleyerek ayrışmayı yavaşlatır. Gıda endüstrisinde iki süreç vardır: mekanik ve kriyojenik (veya flaş dondurma). Donma kinetiği, gıda kalitesini ve dokusunu korumak için önemlidir. Daha hızlı dondurma, daha küçük buz kristalleri üretir ve hücresel yapıyı korur. Kriyojenik dondurma, 196 °C (−320 °F) düşük nitrojen sıcaklığı nedeniyle mevcut en hızlı dondurma teknolojisidir. Ev tipi mutfaklarda modern zamanlarda yemeklerin muhafaza edilmesi, ev tipi buzdolabı dondurucular kullanılarak sağlanır.

Dondurulmuş ürünler herhangi bir ilave gıda korumasına ihtiyaç duymazlar, çünkü yiyeceklerin sıcaklığı −9,5 °C'nin (15 °F) altında olduğunda mikroorganizmalar yetişmez. Gıdaların uzun süreli muhafazası, daha düşük sıcaklıklarda bile gıda depolaması gerektirebilir. Tatsız ve kokusuz bir stabilizatör olan karboksimetilselüloz (CMC), tipik olarak donmuş gıdaya eklenir, çünkü ürünün kalitesini bozmaz.

Doğal gıda dondurma (kış donlarından yararlanan) yüzyıllarca soğuk iklimlerde kabileler tarafından kullanılıyordu. 1929'dan itibaren modern dondurma yöntemlerinin mucidi olan Clarence Birdseye, Amerikan halkına "flaş dondurma" getirdi. Birdseye ilk olarak 1912 ve 1916'da Labrador'a kürk tutuş seferleri sırasında yiyeceklerin dondurulmasıyla ilgilenmeye başladı. Yerlilerin gıdaları korumak için doğal dondurma kullandıklarını gördü. İzlanda Su Ürünleri Komisyonu, sanayide inovasyonu başlatmak için 1934 yılında kuruldu ve balıkçıların avlarını çabuk dondurmaya başlaması için cesaretlendirdi.

Mekanik dondurucular gıda endüstrisinde ilk kullananlardı ve donma / soğutma hatlarının büyük çoğunluğunda kullanılıyorlardı. Sistemin etrafındaki ısıyı gıda ürününden çeken bir soğutucu, normalde amonyak dolaştırarak çalışırlar. Bu ısı daha sonra bir kondansatöre aktarılır ve hava veya suya dağıtılır. Soğutucu akışkanın kendisi, şimdi yüksek basınçlı, sıcak bir sıvı, bir buharlaştırıcıya yönlendirilmektedir. Bir genleşme vanasından geçerken, soğutulur ve daha sonra gaz halindeki bir havanın içine buharlaşır. Şimdi düşük basınçlı, düşük sıcaklıkta bir gaz tekrar, sisteme yeniden girebilir.

Kriyojenik veya (flaş dondurma) daha yeni bir gelişmedir, ancak dünyanın birçok yerinde lider gıda üreticileri tarafından kullanılmaktadır. Kriyojenik ekipman, doğrudan gıda ürününe uygulanan çok düşük sıcaklıkta gazlar - genellikle sıvı nitrojen veya katı karbondioksit kullanır.

Dondurulmuş gıda ambalajı, dolum, sızdırmazlık, donma, depolama, nakliye, çözdürme ve sık sık pişirme sırasında bütünlüğünü korumalıdır. Donmuş yiyeceklerin bir mikrodalga fırında pişirildiği gibi, üreticiler doğrudan dondurucudan mikrodalgaya gidebilen ambalajlar geliştirdiler.

1974 yılında ilk diferansiyel ısıtma kabı (DHC) tanıtıltı. Bir DHC, dondurulmuş gıdaların doğru miktarda ısı almasını sağlamak için tasarlanmış bir metal kılıfıdır. Manşonun etrafında çeşitli büyüklükteki delikler konumlandırılmıştır. Tüketici, dondurulmuş yemeği en çok ihtiyaç duyulan sıcaklığa göre kovanın içine koyardı. Bu, uygun pişirme sağladı.

Bugün dondurulmuş gıdaların paketlenmesi için birçok seçenek var. Kutular, kartonlar, torbalar, poşetler, poşet torbalar, kapaklı tepsiler ve tavalar, kristalize PET tepsiler, kompozit ve plastik kutular bulunuyor.