Konstantin Danil

Konstantin Danil (Sırp Kiril: Константин Данил, Rumence: Constantin Dănilă, 1798-1873) 19. yüzyılın Sırp ressamıydı. En çok portreleri ve dini resimleri ile ünlüdür. Danil, Biedermeier'in en önemli Sırp ressamı olarak kabul edilir.

Felix Kanitz'e göre, Sırp bir ailede Danilo Petrović olarak doğdu. Diğer kaynaklar, kökeninin ve doğum yerinin belirsiz olduğunu belirtiyor. Lugoj veya Ečka'da doğdu. On üç yaşındayken Lugoj'dan Temișvar'a gitti ve burada Arsenije Teodorović'in okuluna girişini sağlayan bir çizim yaptı. Teodorović bir resim okulunun müdürüydü ve bu okul aracılığıyla kendisine rakip olan birkaç genç de dahil olmak üzere tamamen yeni nesil genç sanatçıları yetiştirdi. Bunlardan biri Konstantin Danil'di. Burada Konstantin Danil birkaç yıl çalıştı ve diğer eserlerin yanı sıra çok ilgi gören bir Aziz Sava figürü üretti. Sırp usta, önümüzdeki dört yıl boyunca genç Konstantin Danil'i her türlü cesaretlendirdi. Sanatçılar, sanatta ve doğada her türlü nesneyi sürekli olarak çizen Konstantin Danil Grigorović'i babasının adı Danil ile aramaya başlamıştı. O zamana kadar resim tekniğinde o kadar ustalık kazanmış olan Konstantin Danil, performansları Teodorović'inkinden neredeyse ayırt edilemezdi.

On yedi yaşında Teodorović'ten ayrıldı ve üç Viyanalı akademisyenden birinin atölyesine gitti, ardından Temișvar'da çalıştı. Danil, gezici portre ressamlarından da dersler aldı ve daha sonra Viyana Sanat Akademisi'ne ve Münih'e öğrenci olarak girdi. Bir süre klasik Alman ressamlar Asmus Jacob Carstens, Joachim Christian Reinhart, Peter Fendi, Joseph Anton Koch, Gottlieb Schick ve Bonaventura Genelli'nin eserlerinden etkilendiği Viyana ve Münih'teydi. Ayrıca Banat ve Erdelj'de (Transilvanya) seyahat etmek ve resim yapmak için zaman ayırdı. Danil, becerisini portre, manzara, çiçek boyama, modern yaşam sahneleri ve figür konuları dahil her türde denemişti. Danil, Münih'ten Veliki Bečkerek'e (günümüz Zrenjanin) döndü ve burada Teodorović'in tarzını sürdürdü ve kısa bir süre sonra Veliki Bečkerek daimi ikametgâhı oldu.

1827'de Alman soylu kadın Sofia Dely ile evlendi. Danil, yerel asilzade Karacsony'yi resmetti ve Karacsony, Banat Valisi olduğunda, Danil'in popülaritesi arttı.

Askeri sınırda çok zaman geçirdikten ve gerçek savaşta Avusturya birlikleriyle birlikte olduktan sonra, Askeri Sınır subaylarını ve sınır görevlilerini gösterme konusunda bir uzmanlık yaptı. Aynı zamanda, Eski Ahit tarihini örnekleyen bir dizi tasarım üretti.

1834'ten 1873'e kadar Danil, kendisini Biedermeier'e ve Viyana Nazarene hareketinin okuluna dayanan sakral resme attı ve bölge liderlerinden biri oldu. Şair-ressam Đura Jakšić ve hocasının biyografisini yazan sanatçı Lazar Nikolić de dahil olmak üzere çok sayıda Sırp sanatçının çıraklık yaptığı Veliki Bečkerek'teki 37 Çar Dušan Caddesi'ndeki kendi atölyesinde çalıştı.

Danil, Sırp Ortodoks bir Hristiyan'dı. 1872'de eşi Sofia Dely öldü ve bir yıl sonra (1873) Danil, 13 Mayıs'ta Veliki Bečkerek'te (Zrenjanin) öldü.

Başlıca resimleri Madonna, Erkek Portresi, Natürmort, Stanci Dely (kayınpederi), Başmelek Gabriel, Bayan Vaigling, Bayan Tetesi ve en çok bilinenleri General Stevan Kničanin ve Maria'nın Portresi'dir (1872). Eşi Sofia Dely (1840), Petar Jagodić ve Haçlı Bir Leydi'nin portreleri bu sınıftaki en iyi başarıları arasındadır. Danil, zengin Jagodić ailesinin birkaç portresini yaptı.

Yüzbaşı Kljunović ve karısının portresi, Pančevo'daki yeni bir Sırp Ortodoks kilisesinin duvarlarını, kubbesini ve ikonostasisini aziz figürleriyle süslemek için Danil'i seçen Arsenović adlı bir Sırp Ortodoks rahibi etkiledi. 1833'te görevini (ikonostasis) tamamladıktan sonra Danil, 4.000 gümüş florinlik bir ücret aldı. Danil tarafından boyanmış ikonostazlar Timișoara, Uzdin, Dobrica ve Jarkovac'ta da bulunabilir.

Danil, bir teknik ustası olarak hatırlanıyor ve portreleri, konularının karakterleri üzerine olağanüstü bir çalışma ortaya koyuyor. Bununla birlikte, ölümünden bir süre sonra adı halk tarafından neredeyse unutulmuştu ve modern Sırp okulunun ustaları arasında kendisine düşen bir konuma ancak yirminci yüzyılda kabul edildi.

Temișvar'daki erken dönem sanat eserlerine dayanarak Konstantin Danil, Romanya, Avusturya ve Macaristan olmak üzere diğer üç ülke tarafından da hak iddia ediliyor.