Opel Omega

Opel Omega, Alman otomobil üreticisi Opel'in 1986 ile 2003 yılları arasında ürettiği Executive (Üst Sınıf-E segment) sınıfındaki otomobildir. İlk nesil, Omega A (1986-1993), Opel Rekord'un yerini aldı, 1987'de Avrupa'da Yılın Otomobili seçildi. sedan ve station wagon türlerinde satışa sunuldu. İkinci nesil Omega B, 1993'ten 2003'e kadar üretildi.

Omega'nın yeniden yapılandırılmış varyantları, Kuzey Amerika'da Cadillac Catera, Büyük Britanya'da Vauxhall Omega ve Güney Amerika'da Chevrolet Omega olmak üzere dünya çapında pazarlandı. Yeniden yapılandırılmış versiyonlar, 1988'den beri Avustralya'da 1999'dan beri Holden Commodore (ve türevleri) olarak üretildi ve bunlar daha sonra Güney Amerika'ya Chevrolet Omega ve Orta Doğu'ya Chevrolet Lumina olarak ihraç edildi.

Omega'nın üretimi, 2006 yılına kadar sedan olarak ve 2007 yılına kadar başka şekillerde devam eden Avustralya'nın yeniden tasarlanmış versiyonları dışında, doğrudan değiştirme olmaksızın 2003 yılında durduruldu. Opel Executive araç segmentini terk ettikten sonra, piyasadaki boşluğu o zamanlar mevcut olan Vectra ve Signum serilerinin "pahalı" versiyonlarıyla doldurmaya çalıştı.

1986 Yılının Eylül ayında aracın ilk yüzü olan "Opel Omega A" Opel Rekord'un yerine piyasaya sürülmüştür. Bu model 1987 yılında "Avrupa'da Yılın Otomobili" seçilmiştir.

1989'da Opel, Lotus işbirliği ile Omega'nın yüksek performanslı modelini geliştirdi. Bu model, Birleşik Krallık'ta Lotus Carlton ve diğer Avrupa piyasalarında ise Lotus Omega adları ile satılmıştır. Araçta, diğer GM tedarikçilerinden ve üreticilerinden çeşitli parçalar kullanıldı. Motor Opel'in standart 3.0 litrelik 24 valf sıralı altı silindirli motoruna dayanıyordu. Motor, Lotus tarafından modifiye edilerek 3.6 litreye yükseltildi ve ek olarak, çift Garrett T25 turboşarj su soğutmalı bir intercooler ile birlikte eklendi. Ayrıca motor yönetimi de değiştirildi ve kontak Lotus Esprit'de de kullanılan AC Delco tipiyle değiştirildi. Sonuç olarak motor 377 bg (281 kW; 382 PS) güç ve 557 Nm (411 lb·ft) tork elde eden yüksek performanslı bir motor haline geldi. Araç, Holden Commodore'dan %45'lik daha büyük bir LSD diferansiyele sahipti ve şanzıman ise Corvette ZR1'den alınma 6 ileri ZF S6-40 manuel idi. Lastikler Goodyear tarafından özel olarak üretildiler ve yan taraftaki küçük Ω (Omega) harfiyle tanınabiliyorlardı. Araç, 280–300 km/h (186 mph) hızla ulaşabilmekteydi ve bu veriler Omega'yı o tarihte dünyanın en hızlı seri üretim sedanı yapıyordu. Ancak yüksek performanslı otomobil üreten diğer büyük Alman üreticilerinin, araçların hızını 250 km/h'ye (155 mph) sınırladıkları düşünülünce, bu tartışmalı bir gerçekti. 1,663 kg ağırlığa sahip otomobil 0–100 km/h (62 mph) hıza 5.3 saniyede ve 0–160 km/h'te (99 mph) ise 11.5 saniyede çıkmaktadır. 1990-1992 yılları arasında 630 Omega ve 320 Carton olmak üzere toplam 950 adet üretilmiştir.

1994 Yılında Omega ikinci yüzü olan Omega B ile modern hatlara kavuştu. Omega A'ya göre rakiplerine daha yakın bir donanım ve görünüme sahip olan Omega B, serinin en çok tercih edilen versiyonu olmuştur. 2.5 v6 sistemi ise aracın sembol haline gelen motor seçeneğidir. 170 beygir gücündeki otomobil 1996 yılında yapılan testte Hürriyet gazetesi tarafından "başedilmesi güç" olarak nitelendirilmişti.

Opel Omega B FL adından da anlaşılabileceği üzere B Kasanın makyajlanmasından ortaya çıkan modeldir. Makyajsız haline göre küt hatlara sahip araç beklenen değişimin gerçekleşmediğini göstermiştir. Tek büyük değişim günümüz otomobillerinin olmazsa olmazı ESP sisteminin Omega'da yerleştirilmesi olmuştur. 2003 yılında banttan inen son Omega Gri Renkli bir 3.2 v6'dır.

Omega B ile x25xe, x30xe ortak motor seçeneklerinin yanı sıra 2.2 litre sıralı 4 silindirli, 2.6 litre v6, 3.2 litre v6 ve BMW tarafından geliştirilen 2.5 litre Common-Rail sistemli dizel motor kullanılmaya başlanmıştır.