Mariya Oktyabrskaya

Mariya Vasilyevna Oktyabrskaya (16 Ağustos 1905 - 15 Mart 1944), II. Dünya Savaşı sırasında Doğu Cephesinde Nazi Almanya'sına karşı savaşan bir Sovyet tank sürücüsü ve tamircisiydi. Kocası 1941'de çatışmada öldürüldükten sonra, savaşa katkı sağlayabilmek için bir tank kullanmak üzere eşyalarını sattı ve onu kullanmasına izin verilmesini istedi. "Savaşan Kız Arkadaş" (" ") adını verdiği bir T-34 orta tankını aldı ve sürmek ve tamir etmek için eğitildi. Oktyabrskaya savaşta yeteneğini ve cesaretini kanıtladı ve çavuş rütbesine terfi etti. 1944'te savaşta aldığı yaralardan öldükten sonra, Sovyetler Birliği'nin savaş sırasında gösterdiği en büyük cesaret ödülü olan Sovyetler Birliği Kahramanı ilan edildi. Bu unvana layık görülen ilk kadın tank sürücüsüydü.

Oktyabrskaya, Kırım Yarımadası'nda fakir bir Ukraynalı ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. On çocuktan biriydi. İkinci Dünya Savaşı'ndan önce bir konserve fabrikasında ve ardından telefon operatörü olarak çalıştı. 1925'te Ilya Oktyabrsky adında bir Sovyet subayı ile evlendi. Daha sonra askeri konulara ilgi duymaya başladı. 'Asker Eşleri Konseyi'ne dahil oldu ve orduda hemşire olarak eğitim gördü. Ayrıca silah kullanmayı ve araç kullanmayı öğrendi. "Bir askerle evlen ve orduya hizmet et: bir subayın karısı sadece gururlu bir kadın değil, aynı zamanda sorumlu bir unvandır" dedi.

Mariya, 2. Dünya Savaşı'nın doğu cephesi açıldığında, Sibirya'daki Tomsk'a tahliye edildi. Tomsk'ta yaşarken, kocasının Ağustos 1941'de Kiev yakınlarında Nazi Almanyası güçleriyle savaşırken öldürüldüğünü öğrendi. Haberin ona ulaşması iki yıl sürdü. Aldığı bu ölüm haberi onu çok kızdırdı ve kocasının intikamını almak için Almanlarla savaşmaya karar verdi. Kızıl Ordu'ya bir tank kullanmak için tüm mal varlığını sattı. Bir T-34 tankını "Dövüşen Kız Arkadaş" (" ") kullanmasına izin verilmesi Devlet Savunma Komitesi tarafından kabul edildi.

Bu sırada Oktyabrskaya 38 yaşındaydı. Bağıştan hemen sonra beş aylık bir tank eğitim programına kaydoldu. Bu alışılmadık bir durumdu: genellikle tank mürettebatı minimum eğitimle doğrudan ön cepheye koşturulurdu. Eğitimini tamamladıktan sonra Eylül 1943'te 2.Muhafız Tank Kolordusu'na bağlı 26. Muhafız Tank Tugayı'na şoför ve tamirci olarak atandı. Tankına "Savaşan Kız Arkadaş" adını verdi ve bu sözleri T-34'ün kulesine yerleştirdi. Tankçı arkadaşlarının çoğu onu bir tanıtım gösterisi ve şaka olarak gördü, ancak Oktyabrskaya Smolensk'te savaşmaya başladığında bu tutum değişti.

21 Ekim 1943'te ilk tank savaşında savaştı. Oktyabrskaya, yoğun çatışmada tankına manevra yaptı; o ve ekip arkadaşları, makineli tüfek yuvalarını ve topçu silahlarını imha etti. Oktyabrskaya, tankına kurşun isabet edince emirlere aldırış etmeden tankından atladı ve ağır ateş altında onarımlar yaptı. Çavuş rütbesine terfi etti.

Bir ay sonra, 17-18 Kasım tarihlerinde, Sovyet güçleri bir gece savaşı sırasında Vitebsk bölgesindeki Novaje Siało kasabasını ele geçirdi. Bu saldırı sırasında Oktyabrskaya, yetenekli bir tank sürücüsü olarak itibarını artırdı. 17 Kasım'da, Novaje Siało yakınlarındaki Alman mevzilerine yönelik bir saldırıya katıldı. Ancak, tankının paletlerine karşı bir Alman topçu mermisi patlayarak ilerlemesini durdurdu. Oktyabrskaya ve bir ekip arkadaşı pisti onarmak için dışarı atlarken, diğer ekip üyeleri kuleden koruma ateşi sağladı. Sonunda yolu onardılar ve tankı birkaç gün sonra ana birime katıldı.

İki ay sonra, 17 Ocak 1944'te Oktyabrskaya, Leningrad-Novgorod Taarruzu kapsamında başka bir gece saldırısında savaştı. Bu savaş onun son savaşı olacaktı. Saldırı, Vitebsk yakınlarındaki Šviedy köyünde gerçekleşti. Savaş sırasında, T-34'ünü Alman savunmasının etrafında sürdü ve siperlerdeki ve makineli tüfek yuvalarındaki direnişi yok etti. Tank mürettebatı ayrıca bir Alman kundağı motorlu silahını da imha etti. Akabinde, tanka bir Alman tanksavar mermisi isabet etti ve paletlerini hareketsiz hale getirildi. Oktyabrskaya hemen tanktan indi ve şiddetli hafif silahlar ve topçu ateşi arasında pisti onarmaya başladı. Pisti tamir etmeyi başardı, ancak mermi parçaları kafasına çarptı ve bilincini kaybetti. Savaştan sonra, Kiev yakınlarındaki Fastiv'deki bir Sovyet askeri sahra hastanesine ve ardından Rusya'nın Smolensk kentindeki bir askeri hastaneye nakledildi. Sonunda 15 Mart'ta ölmeden önce iki ay komada kaldı. Smolensk'teki Kahramanları Anma Bahçelerine askeri törenle gömüldü.