Helene Schjerfbeck

Helene Sofia Schjerfbeck (10 Temmuz 1862 – 23 Ocak 1946), çoğunlukla Gerçekçilik akımının örneklerinden olan tabloları ve otoportreleri ile tanınan Fin ressam. Schjerfbeck, kariyeri boyunca natürmortlar ve manzara resimleri de yapmıştır.

Schjerfbeck, Svante ve Olga Johanna Schjerfbeck'in çocuğu olarak Helsinki'de doğdu. Resme karşı yeteneği erken yaşlarda keşfedildi. On bir yaşındayken Fin Sanat Topluluğu'na ait resim okuluna başladı. Sanatçı varlıklı bir aileye sahip değildi. Okul masrafları yeteneğini fark eden Adolf von Becker tarafından karşılandı. Schjerfbeck, Helena Westermarck ile de bu okulda tanıştı.

2 Şubat 1876'da ressamın babasının tüberkülozdan ölmesiyle ailenin maddi durumu daha da kötüye gitti. Schjerfbeck, babasının vefatından bir sene sonra okulunu bitirdi. Westermarck ile birlikte Adolf von Becker'in sahibi olduğu özel bir akademide eğitimine devam etti. Becker'in akademi ücretini profesör G. Asp karşılıyordu. Eğitimi sırasınca sanatçıya Fransız yağlı boya tekniklerini Becker öğretti.

1879'da, 17 yaşındayken sanat çevresi tarafından tanınmaya başladı. Fin Sanat Topluluğu'nun düzenlediği bir yarışmada üçüncülük ödülü kazandı. 1880 yılında yıllık Fin Sanat Topluluğu sergisinde tabloları sergilendi. Schjerfbeck o yazı teyzesi Selma ve eniştesi Thomas Adlercreutz'un evinde kuzenlerinin resimlerini yaparak geçirdi. Bir sonraki yıl Rus İmparatorluk Senatosu'ndan kazandığı bursla Paris'e gitti.

Paris'teki ilk günlerinde Westermarck'la birlikte resimler yaptı. Daha sonra ise Mme Trélat de Vigny Atölyesi'nde Léon Bonnat ile birlikte çalıştı. 1881'de Académie Colarossi'ye geçti ve yeniden Westermarck ile çalışmaya başladı. İmparatorluk Senatosu'ndan aldığı ikinci bursla birkaç ayını Meudon ve daha sonraki günlerini de Brittany bölgesindeki Concarneau'da geçirdi.

Académie Colarossi'ye dönmesinden kısa bir sonra Adlercreutz ailesinin yanına gitti. Bu dönemde değişik şehirler gezdi ve farklı sanatçılarla çalışma fırsatı buldu. Sanat Topluluğu'nun sergilerinde resimlerini sergileyerek ve kitaplar için çizimler yaparak geçimini sağlıyordu. 1884 yılında Westermarck ile birlikte Académie Colarossi'de çalışmaya başladı. Topluluk seyahat etmesi için bir kere daha burs verince 1887'de İngiltere'deki St Ives'a gitti. Bu şehirde tamamladığı Toipilas (İyileşme) isimli tablo ile 1889 Paris Dünya Fuarı'nda bronz madalya kazandı. Eser daha sonra Fin Sanat Topluluğu tarafından satın alındı.

1890'larda Schjerfbeck Sanat Topluluğu'nun çizim okulunda çalışmaya başladı. 1901 yılında ders veremeyecek kadar hastalandı. 1902'ye gelindiğinde hastalığında bir iyileşme olmadığı için okuldaki görevinden istifa etti. Annesiyle yaşamak üzere Hyvinkää şehrine taşındı. Sanat çalışmalarına devam eden ressam tablolarını sergilere gönderiyordu. Arkadaşlarının gönderdikleri dergilerle sanat dünyasındaki gelişmeleri takip etti.

Annesiyle yaşadığı bu günlerde modern bir ressam olarak kabul görmeye başladı. Natürmortlar, manzara resimleri, annesi, yerel okul çocukları, kadın işçiler gibi insanların portreleri ve otoportreler yapıyordu. 1905'e kadar James McNeill Whistler ve Edvard Munch gibi isimlerle karşılaştırıldı 1905'ten sonra ise tamamen kendi tarzında tablolar yapmaya başladı.

1913 yılında Gösta Stenman tarafından keşfedildi. Bu sayede birçok kişisel sergi açtı. Biyografisi yayınlandı. Fakat, artık eskiye göre çok daha az seyahat edebiliyordu. Ailevi sorunlarından ötürü sık sık doğduğu şehir olan Helsinki'de olması gerekiyordu. 1920 yılının çoğunu Ekenäs şehrinde geçirdi.

1922 yılında Kış Savaşı'ndan kaçmak için Tenala yakınlarındaki bir çiftliğe taşındı. 1940'ların ortasında Ekenäs'e geri döndü. Bir süre bir bakımevinde kaldı. Ardından Luontola Senataryomuna geçti. 1944 yılında İsveç'in Saltsjöbaden kentinde bulunan bir spa oteline taşındı. 23 Ocak 1946'da bu otelde öldü.