I Lombardi alla prima crociata

I Lombardi alla Prima Crociata (Lombardlar Birinci Haçlı Seferinde), Giuseppe Verdi'nin ilk gösterimi 11 Şubat 1843 tarihinde Milano Teatro alla Scala'da yapılan dört perdelik opera çalışmasıdır. Tommaso Grossi'nin epik şiirinden esinlenerek yaratılan bu çalışmanın İtalyanca librettosunu Temistocle Solera yazmıştır.

Daha önce Viclinda ile kimin evleneceği üzerinde büyük anlaşmazlığa düşen ve birbirleriyle kavga etmiş olan Lord Falco'nun iki oğlu, Pagano ve Arvino,q birbiriyle barışmışlardır. Daha önce kardeşini öldürmekle tehdit etmiş olan Pagano gönderilmiş olduğu sürgünden geri dönmüştür. Bu iyi gelişmeyi kutlamak için bir kalabalık Sant'Amriglio Kilisesi önünde toplanmıştır. Şimdi Arvino'nun karısı olan Viclinda ve kızları olan Giselda iki kardeşin tekrar birbirleriyle uzlaşıp barışmalarına şahit olmak için şahsen orada bulunmaktadırlar. Kudüs'u ve Kutsal Ülkeleri Hristiyanlık adına fethetmek için bir Haçlı Seferi yapılacağı ilan edilmiştir. Bu sefere katılan Lombardlar birliğine Arvino'nun komuta etmesine karar verilmiştir. Pagano hala kızgınlığının geçmemiş olduğunu Arvino'nun genç hizmetlisi Pirro'ya ifade etmektedir. Pagano hala Viclinda'nın kendi karısı olmasını istemektedir ve bunu sağlamak için Pirro yardımı ile onu kaçırmaya kararlıdır. (Arya:Sciagurata! hai tu creduto (Zavallı kadın! Seni hemen unutacağımı mı sandın). Arka planda rahibeler bir şarkı söylemekte iken Pirro şehrin eşkıya takımını toplayıp Viclında'nın kaçırılmasının nasıl yapılacağını planlamaya başlar.

Viclinda ve Giselda Pagano'nun fikrini değiştirip barışçıl kisveye bürünmesine gayet şüphe ile bakmaktadırlar. Arvino onlardan geceyi Arvino'nun dairesinde geçirmeye kararlı olan babası Lord Folco'ya gözkulak olup bakmalarını ister. Pirro, Pagano ve etraflarına topladıkları şehrin eşkıya takımı saraya bir saldırı düzenlerler. Pagano kılıcını çeker ve Arvino'nun dairesine girer. Buradan kana bulanmış kılıcı ile tekrar dışarı çıkar ve Viclında'yı da zorla yanında dışarı çıkarır. Birden Arvino ortaya çıkar. Pagano o zaman anlar ki karanlık dairede öldürdüğü kişi, kardeşi değil babasıdır ve bundan büyük bir şoka uğrar. (Arya: Horror| (Korkunç!) Etrafta toplanan kalabalık Pagano'nun öldürülmesini isterler. Fakat Giselda bu kadar kan dökmenin yeterinden çok olduğunu, daha fazla kan dökülmemesinin kayıplarını geri getirmeyeceğini iddia eder. Böylece Pagano yeniden sürgüne gönderilir.

Bu mağarada yaşayan münzevi keşiş Haçlılar'ın gelmelerini beklemektedir. Mağaraya bir erkek gelir ve kendinin geçmişte yaptığı günahları çıkartması için kendine tanrı merhameti sağlanması için kutsal bir kişi olarak gördüğü kesişten yardım istemektedir. Bu adam Pirro'dur. İtalya'dan kaçmış ve Antakya'ya gelip Yağı-Sayan'ın yakın danışmanı olmuştur. O sırada görevi Antakya duvar kapılarını kontrol etmektir. Munzevi keşiş Pirro'ya dinsel öğütler vererek onu yatıştırmaya çalışır. Bu arada eğer Hristiyanlığa hizmet etmek istemekteyse yapacağı en iyi ve kutsal işin Antakya şehri kapılarını şehre yaklaşmakta olan Hristiyan Haçlılara açmak olacağını ona öğütler. O ayrıldıktan sonra mağaraya Arvino ve komutasındaki Haçlılar birliği de gelir. Keşiş Arvinodan kızı Giselda'nın Yağı-Sayan tarafından esir edilip Antakya kalesi içine götürülmüş olduğunu öğrenir. Keşiş Arvino'ya Antakya'nın mutlaka Hristiyanlae eline geçeceğini söyler.

Harem mensupları Giselda'nın Orente'nin dikkatini kendine çekmekte başarısı ile ne kadar talihli bir kadın olduğu hakkında bir şarkı söylerler. Giselda bir arya söyleyerek dua etmektedir. (Arya:madre, dal cielo / "O annem gökten benim ağlayıp dövünmemi duy.") Dışarıdan duyulan bağırtılardan Haçlılarin Antakya kalesine girip şehri istila etmeye başladıkları haberi her tarafa yayılmaktadır. Sofia hareme girerek hem Yağı-Sayan hem de Oronte'nin öldürüldüğü bildirir. Haçlılardan olan Giselda'nin babası olan Arvino ve keşiş hareme girerler. Sofia Giselda 'ya Arvino'nun hem kocasını hem de oğlunu katleden kişi olduğunu açıklar. Giselda buna gayet üzülmüştür ve babasının iğrenç bir katil olduğunu anlayarak onun kendini kucaklama girişimine karşı durup ve bir katili kucaklayamayacağını açıkça gösterir. Giselda Haçlı seferinin bir Tanrı dileği olmadığını açıkça ifade eder. Babası kızının Tanrı aleyhtarı olduğunu düşünüp kılıcını çekip kızını öldürmekle tehdit eder. Fakat Sofia ve keşiş Arvino'yu bir evlat katili olmaktan önlerler. Arvino, kızının aklını kaybetmiş olduğunu iddia eder.

Arvino kızının kendi babasına ihanet ederek kaçmasına gayet kızgındır. Haçlı askerler çadıra gelerek Pagano'nun çadırlı ordugahta göründüğünü ona bildirdiler. Arvino, askerlerinin de hemfikirliği ile, onun yakalanmasını ve sonra da öldürülmesini istemektedir.

Bir keman prelüdünden sonra sahneye Giselda ve Orente gelirler. Orente tekrar yaralanmıştır. Giselda Tanrı'nın kendilerine ne kadar bir kötü kader verdiğinden ağlayıp sızlamaktadır. Bu sırada keşiş ortaya çıkar. Giselda ve Orente'ye hitaplar onlara kaçmakla büyük bir günah işlediklerini ama bu büyük günahın eğer Orente vaftiz edilip Hristiyan olursa ortadan kalkacağını anlatır. Keşiş Oronte'yi vaftiz etme ayinine başlar. Ama Oronte bu sırada yaralarından ölür ve ölmekte iken Giselda'ya kendini cennette yeniden göreceğini vadeder. Giselda büyük bir yasa kapılır.

Giselda mağarada uykuya yatmıştır. Birden rüyasında Oronte'nin hayalini görür. Tanrının kendini affettiğini ve Hristiyan Haçlılarin da yakın bulunan Silom su kaynağından akan suyu içerlerse daha da güç kazanacaklarını ona bildirir. Gisela uyanır ve rüyasının gördüğü hayalin ne kadar mucizeli olduğu hakkında bir şarkıya başlar. (Arya: Qual prodigio . . . Non fu sogno! (Bir mucize! ...Bir boş rüya değil).

Haçlı savaşçılar ve Hristiyan hacı adayları çölde tanrının kendilerini yalnız bıraktığından ona serzenişlerde bulunmaktadırlar. Birden Giselda sahneye girer ve onlara yakında bir mucizeli su kaynağı bulunduğunu rüyasında kendisine haber verildiğini açıklar. Tüm Haçlılar bundan gayet büyük moral kazanırlar. Arvino etrafındaki birlik mensuplarına artık Haçlıların Kudüs'u ele geçirmelerinden gayet emin olduğunu söyler.

Birden keşiş Giselda ve Arvino tarafından sahneye getirilir. Aldığı yaralardan ölmek üzeredir. Keşiş onlara kendisinin gerçekte Pagano olduğunu ifşa eder. Kardeşine ve yeğenine kendisinin bir baba katili olmaktan gayet tövbekar olduğunu bildirir ve onlardan kendini affetmelerini ister. Arvino kardeşini kucaklar ve iki kardeş uzakta Kudüs'e son olarak birlikte bakarlar. Bu sırada Pagano hayatına gözlerini kapatır. Haçlı Hristiyanlar Tanrının kendilerini muzaffer kılacağından artık emin oldukları hakkında şarkı söylerlerken perde kapanır.