Charlotte Bühler

Charlotte Malachowski 1913 yılında liseden mezun olduktan sonra Freiburg Üniversitesi ve Berlin Üniversitesi'nde doğa bilimleri ve beşeri bilimler okudu. 1918 yılında Münih Üniversitesi'nden Über Gedankenentstehung: Experimentelle Untersuchungen zur Denkpsychologie ("Düşüncenin kökeni üzerine: Düşünce psikolojisi üzerine deneysel çalışmalar") konulu teziyle doktorasını aldı. Aynı yıl Karl Bühler ile çalışmak üzere Dresden'e gitti ve burada çocuk ve gençlik psikolojisi alanlarındaki araştırmalarına ve habilitasyonuna devam etti. 1920 yılında Dresden Teknik Üniversitesi'nde habilitasyonunu tamamladı ve Saksonya'da öğretmenlik yapmaya hak kazandı.

Karl Bühler ile 4 Nisan 1916'da evlendi. Kızları Ingeborg 1917'de, oğulları Rolf ise 1919'da doğdu. Karl 1963 yılında Los Angeles, Kaliforniya'da öldü. Kendisi de 1970 yılında hastalandı ve 1971 yılında çocuklarıyla birlikte Stuttgart'ta yaşamaya başladı. 80 yaşında burada öldü.

Charlotte Bühler 1923'te Viyana Üniversitesi'nde ders vermeye başladı ve 1929'da doçentliğe terfi etti. Her iki Bühler de araştırmalarını yürütmek için kendilerine bir laboratuvar sağlayan bu yeni kurumda birlikte yakın bir şekilde çalıştı.

Viyana'daki sonraki birkaç yıl içinde, Charlotte Bühler'in "Viyana çocuk psikolojisi ekolü" nün gelişmesine yol açan araştırmaları ve yayınlarıyla uluslararası saygınlık kazandı - bu ekolün ruhu bugün Charlotte Bühler Enstitüsü'nde hala devam etmektedir.

Mart 1938'de Londra'da kaldığı sırada Avusturya'nın Nazi Almanyası tarafından işgal edildiğini öğrendi. Karl Bühler, Nazi karşıtı düşüncelerini dile getirdiği için 23 Mart 1938'de ihtiyati olarak tutuklandı. Charlotte Bühler, Norveç'teki bağlantıları aracılığıyla kocasının altı buçuk hafta sonra serbest bırakılmasını sağladı ve Ekim 1938'de aile Oslo'da yeniden bir araya geldi. Charlotte Bühler Yahudi kökenli olduğu için Amerika Birleşik Devletleri'ne göç ettiler.

Her iki Bühler'e de 1938 yılında New York City'deki Fordham Üniversitesi tarafından profesörlük teklif edildi, ancak bu teklif gerçekleşmedi. Karl Bühler daha sonra Saint Paul, Minnesota'da bir profesörlük kabul etti; ancak Charlotte Bühler Norveç'te kaldı çünkü Oslo Üniversitesi'nde bir profesörlük ve Trondheim'daki Öğretmenler Akademisi'nde bir pozisyonu zaten kabul etmişti. Ancak kocasının acil ricası üzerine 1940 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nin Saint Paul kentine göç etti ve Norveç'in işgalinden kısa bir süre önce buraya ulaştı.

1942 yılında Minneapolis General Hospital'da kıdemli psikolog olarak göreve başladı. 1945 yılında Amerikan vatandaşı oldu ve Los Angeles County Hastanesi'nde baş psikolog olarak Los Angeles, Kaliforniya'ya taşındı. Bu görevi 1958'de emekli olana kadar sürdürdü; bu süre zarfında Güney Kaliforniya Üniversitesi'nde Psikiyatri profesörü olarak da görev yaptı. Emekli olduktan sonra Beverly Hills, Kaliforniya'da özel muayenehanesini açtı.

1922 yılında Dresden'de Das Seelenleben des Jugendlichen ("Ergenlerin içsel yaşamı") adlı kitabını yayımladı ve bu kitapta ergen psikolojisinde ilk kez gelişimsel bir perspektif kullanıldı. "Bühler'in dünya testi" Charlotte Bühler tarafından geliştirilen projektif bir test -bir kişiye kelimelerin, görüntülerin veya durumların sunulduğu ve yanıtlarının, ortaya çıkardıkları kişilik unsurlarının bilinçsiz ifadesi için analiz edildiği psikolojik bir test anlamına gelir- yöntemidir.

Viyana'da bebek ve ergen psikolojisi alanında uzmanlaşan Bühler, günlüklere ve davranışsal gözlemlere dayalı deneysel araştırmalara odaklandı ("Viyana Okulu"). Bühler, asistanı Hildegard Hetzer, 1927'de yerine Lotte Schenk-Danzinger geçti, ile birlikte çocuklar için günümüzde de kullanılan zeka değerlendirme testlerini geliştirmiştir.

1933 yılında Der menschliche Lebenslauf als psychologisches Problem ("Psikolojik bir problem olarak insan yaşamının seyri") üzerine yaptığı çalışma, yaşlılığı psikolojik yaş aralıkları arasına dahil eden ve gerontopsikolojiyi psikolojinin bir parçası olarak gören ilk Almanca çalışmadır. Bu nedenle gerontopsikoloji (yaşlanma psi̇koloji̇si̇) alanında erken bir öncü olarak kabul edilmektedir.

Amerika Birleşik Devletleri'nde insanların dört "temel eğilimini" ortaya koymuştur: haz, kendini kısıtlayıcı uyum, yaratıcı genişleme ve iç düzeni koruma. Bu eğilimleri ifade etmenin diğer yolları şunlardır: kişisel tatmin dürtüsü, güvenlik elde etmek amacıyla uyum sağlama, yaratıcılık veya kendini ifade etme ve düzen ihtiyacı. Carl Rogers ve Abraham Maslow ile birlikte hümanistik psikolojinin -insanların, psikologlar ve psikiyatrlar tarafından tanınması ve bu şekilde muamele görmesi gereken eşsiz varlıklar olduğuna inanan psikolojik bir hareket anlamına gelir- temellerini atmıştır.

Das Seelenleben des Jugendlichen : Versuch einer Analyse und Theorie der psychischen Pubertät ("Ergenlerin içsel yaşamı: Zihinsel ergenlik üzerine bir analiz ve teori denemesi"). G. Fischer, Jena 1922.

Kind und Familie : Untersuchungen der Wechselbeziehungen des Kindes mit seiner Familie ("Çocuk ve aile: Çocuğun ailesiyle etkileşimi üzerine çalışmalar"). Fischer, Jena 1937.