SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Çin-Sovyetler Birliği sınır çatışması

Çin-Sovyetler Birliği sınır çatışması (, ), Sovyetler Birliği ile Çin arasında 1969 yılında gerçekleşmiş ve yaklaşık 7 ay sürmüş bir dizi sınır çatışmalarına verilen addır.

Sovyetler Birliği ile Çin arasındaki sınır ihtilafları 1950'li yılların sonlarında başlamıştır. 1962 Mayısında yaklaşık 60.000 Uygur'un ekonomik nedenlerden dolayı Sovyet sınırından Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ne geçmesi dönemin Çin medyası tarafından propaganda malzemesi yapılmış ve bunun sonucunda iki ülke arasında tansiyon giderek artırmıştır. Bu olaydan hemen sonra Çin ile Sovyetler Birliği arasında bir türlü çözülemeyen sınır ihlalleri hakkında görüşmeler başlamıştır. Görüşmelerde Çin, Qing Hanedanı ile Çarlık Rusyası arasındaki 19. yüzyıl'dan kalma sınırlara geri dönülmesini teklif etmiştir. Ancak Sovyetler'e göre; Çin o dönemdeki toprakları haksız olarak ilhak etmişti ve bu Sovyetler Birliği'ne göre eşitsizlik olmakla beraber Moskova'nın bunu kabul etmesi imkânsızdı. Çin-Sovyet sınırının doğusunda olay böyleyken batıda Tacikistan'nın doğusunda yaklaşık 52.000 km²'lik bir alan Çarlık Rusyası tarafından ele geçirilmişti. Çin ise yapılacak bir anlaşma için bu bölgelerin geri iadesinden yanaydı. İki ülke arasında durum böyleyken 1964 yılından sonra her iki taraf da sınırdaki asker sayısını büyük ölçüde artırmışlardır.

İlk çatışma 2 Mart 1969 tarihinde Çin ordusuna bağlı bir grup askerin doğudaki anlaşmazlığın ana kaynağı olan Zhenbao Adası üzerinde Sovyetler Birliği'ne bağlı sınır muhafızlarını pusuya düşürmesiyle başladı. Bunu üzerine Sovyetler misilleme olarak 15 Mart 1969 günü Ussuri nehri ve Zhenbao Adası üzerindeki Çin birliklerini bombadırmana tabi tuttu. Aynı gün Sovyet askerleri Sovyet yapımı gizli T-62 tankları ile Ussuri nehrini geçerek Çin birliklerine saldırı düzenlediler. 16 Mart'a gelindiğinde Çin birlikleri adayı ele geçirmiş olan Sovyet birliklerine karşı saldırı düzenlediler. 17 Mart'a gelindiğinde ise Sovyet birlikleri Çin birliklerine karşı bir saldırı düzenlediler ancak geri püskürtüldüler. Bir sonraki güne gelindiğinde Çin birlikleri ağır kayıplar vermiş ve Sovyetler tarafından Zhenbao Adası adasından uzaklaştırılmışlardı.

Doğuda olay böyleyken batıdaki Sincan'da da iki ülke arasındaki çatışmalar devam etmiştir. Artan gerginlikler Sovyetler Birliği ile Çin arasında nükleer savaş olasılığını ortaya çıkarmıştır. Dönemin iki komünist ülkesi arasında çıkan nükleer savaş tehlikesi üzerine Amerika Birleşik Devletleri ve Batılı devletlerin aracılığıyla olay diplomatik yollarla çözülmüştür. Savaş sonrası Amerika Birleşik Devletleri-Çin ilişkileri gelişme göstermiştir.
Hendrik Verschuring

Babası, 'Schutterij'lerin bayrağını taşıyan kişileri tanımlayan Hollandaca bir terim olan 'hopman' idi. Babası oğlunun askeri konulardan çok sanata ilgi duyduğunu fark ettiğinde resim öğrenmesi için sekiz yaşında onu bir portre ressamı olan Dirck Govertsz'in eğitimine verdi. On üç yaşında, Jan Both'in öğrencisi oldu. Roma'ya gitmek için Utrecht'ten ayrılıncaya kadar altı yıl boyunca öğrenciliği devam etti. Kaldığı tüm yerlerin, özellikle yeni binaların veya ilgi çekici eşyaların çizimlerini yaptı. Yaptığı işler Venedik'te rağbet gördü, bu yüzden on yıl İtalya'da kaldı. Paris'e dönüş yolculuğunda, İtalya'ya Büyük Turu'na katılan ve kendisini rehberi olmaya ikna eden Maarseveen Belediye Başkanı'nın (burgermeester) oğlu Joan Huydecoper ile tanıştı. Yine İtalya'da üç yıl daha geçirdi ve sonunda 1662'de Gorinchem'e döndü ve burada doğal manzaraları ve at sırtında askerleri boyamaya devam etti.
Yeni Söz

Yeni Söz, Türkiye'de 7 Nisan 2015 Salı tarihinde yayımlanmaya başlayan günlük gazete. Gazetenin Genel Yayın Yönetmeni Kemal Özer'dir. 2011'de yayın hayatına ara veren Dünyaya Yeni Söz gazetesi ile hiçbir ilişkisi yoktur.
Tu Veneno

Tu Veneno, Natalia Oreiro'nun rock ağırlıkta şarkılarının yanında latin pop müziğini de içeren, Latin Grammy ödüllerine "En iyi Bayan Vokal Albümü" dalında aday gösterilen albümüdür. Hard rock ile pop müziği birleştirildiği ve geleneksel latin ritimlerinini bol bol yer aldığı albümde "Rio de la Plata", "Tu veneno" ve "Cómo te olvido" gibi kusursuz şarkılar Ricky Martin şarkılarının tonunda söylenmiş.

Natalia, ikinci albümü olan Tu Veneno'yu, "Gala de la Hispanidad", "Gala de Murcia", "Festival de la Calle 8" adlı festivallerde tanıttı. Don Francisco tarafından sunulan, prestijli Latin tv show programı olan Sabado Gigante Internacional'da albümünü başarılı bir şekilde tanıttı. 2000 yılında Şili'de yapılan Viña del Mar Festivali'nde "Yılın Kraliçesi" seçildi.
Nissan Livina

Nissan Livina, Nissan tarafından 2006 yılından bu yana arasında üretilen kompakt MPV modelidir. Araç Nissan Note temelli olup ilk olarak Guangzhou Otomobil Fuarı'nda tanıtılmıştır.
İspanyol Virjin Adaları

İspanyol Virgin Adaları (İspanyolca: Islas Vírgenes Españolas), ya da daha eski ismi olan Geçit Adaları (İspanyolca: Islas del Pasaje) olarak adlandırılan ve Porto Riko Virjin Adaları ya da Batı Virjin Adaları (İspanyolca : Islas Vírgenes Occidental, Islas Vírgenes Occidentales ) olarak da bilinen ve Culebra ve Vieques adalarından oluşan, günümüzde Karayipler'de yer alan ve Amerika Birleşik Devletleri'nin denizaşırı ada bölgelerinden biri konumunda olan Porto Riko Milletler Topluluğu'na bağlı adalar.

Vieques'teki arkeolojik çalışmalar, Kristof Kolomb'un 1493'te gelmesinden yaklaşık 1.500 yıl önce Vieques adasında Güney Amerika'dan yerli grupların yaşadığını göstermekte. Porto Riko'nun Büyük Adası'ndaki Tainos yerlilerin akrabaları olan Viequesler, İspanyolların sömürgeleştirme ve kölelik planlarına direndiler.

Kristof Kolomb'un 1493 yılında Amerika'ya yaptığı ikinci seyahatte Culebra adasını keşfettiği belgelenmiştir. Adanın bilinen ilk sakinlerinin Taíno Kızılderilileri ve daha sonra Karibler olduğuna inanılmakta. Culebra Adası, 1511'de İspanyollara karşı isyan sırasında mağlup olmuş birçok Taíno Kızılderilisine sığınak olarak hizmet etti.

Vieques'in komşu Britanya kolonileri olan Tortola, Anguilla ve Saint Kitts ve Nevis'ten adaya 17. ve 18. yüzyıllar boyunca çeşitli vesilelerle birçok İngiliz Vieques'e yerleştiler. 1688'de ve daha sonra 1717'de, adaya yerleşen İngilizler, Vieques'i kolonileştirme çabalarının bir parçası olarak ada mezralar, bir askerî kale, bir Britanya hükûmeti ve geniş çiftçilik kurdular. Her iki durumda da Porto Riko'daki İspanyol vali güçlü askerî seferler düzenleyerek, İngiliz "istilacılarını" başarıyla uzaklaştırarak Vieques üzerindeki İspanyol egemenliğini sağlamlaştırdı.

1875'te İspanyol Tacı, Culebra adasına nüfus yerleştimek için çaba sarf etse de bu ancak 1880'de San Idelfonso de la Culebra kasabasının kurulmasıyla sağlandı.

Porto Riko gibi bu adalar da 1898'e kadar İspanya hakimiyetinde kaldı. 19 Eylül 1898'de Amerika Birleşik Devletleri, İspanya-Amerika Savaşı'ndaki askerî operasyonları sona erdiren ateşkesin imzalanmasından sonra adaları ele geçirdi. Adalar, Porto Riko, Mona, Monito, Desecheo ve Porto Riko adasına bitişik diğer küçük adalarla birlikte, 10 Aralık 1898 yılında Paris Antlaşması'nın imzalanmasıyla İspanya tarafından resmen Amerika Birleşik Devletleri'ne devredildi.

1903'te A.B.D. hükûmeti İspanyol Kraliyetine ait Culebra adasındaki tüm kamu arazilerini A.B.D. Donanması'nın kullanımı için ayırdı. O sırada A.B.D. ordusu, San Ildefonso de la Culebra topluluğunun tam kontrolünü ele geçirerek kasabada ikamet edenleri uzaklaştırarak, İspanyol-Amerikan Savaşı sırasında seçkin bir Amerikan amiralinin onuruna Dewey adını verdikleri Bahía Sardinas'ın küçük bir bölgesine yerleştirdi.

II. Dünya Savaşı'nın çıkmasıyla birlikte Culebra Adası, A.B.D. Donanması için ana topçu ve bombalama uygulama alanı haline geldi ve 1975'e kadar bu amaçla kullanılmaya devam edildi.
Metin Erksan

Soyu Nafi Baba Alevi Bektaşi Tekkesine dayanır. Pertevniyal Lisesinde okumuştur. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nin Sanat Tarihi Bölümü'nden mezun oldu. 1947'den başlayarak çeşitli dergi ve gazetelerde sinema yazıları yazdı. Üniversite yıllarında sinemayla ilgilenen Erksan, 1950'de Atlas Film için Yusuf Ziya Ortaç'ın Binnaz adlı oyununu sinemaya uyarlayarak sektöre adım attı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Bölümü'nden 1952'de mezun olan Erksan, aynı yıl Dünya gazetesinde film eleştirileri yazdı. 1952'de senaryosunu Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun yazdığı Karanlık Dünya, Aşık Veysel'in Hayatı-Karanlık Dünya, ilk filmi oldu. Dünya Havacıları Türkiye'de (1958), Büyük Menderes Vadisi (1959) adlı iki belgesel film yaptı.

Edebiyat uyarlamalarına yönelerek kırsal kesim insanlarının sorunlarını işlediği filmlerle başarı kazandı. Susuz Yaz, 1964 Berlin Film Şenliği'nde Altın Ayı Büyük Ödülü'nü, Yılanların Öcü (1961), 1966 Kartaca Film Festivali'nde birincilik kazandı. Kuyu filmi (1968) 1. Adana Film Şenliği'nde birinci oldu. Halit Refiğ ile birlikte Ulusal Sinema anlayışının temsilcisi oldu.

1970 yılından sonra ticari filmler yönetti. 1974-1975'te TV için çağdaş beş Türk öyküsünü (Sabahattin Ali'nin "Hanende Melek", Ahmet Hamdi Tanpınar'ın "Geçmiş Zaman Elbiseleri", Samet Ağaoğlu'nun "Bir İntihar", Sait Faik Abasıyanık'ın Müthiş Bir Tren ve Kenan Hulusi Koray'ın "Sazlık") kısa metrajlı filmler durumuna getirdi.

İDGSA İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Sinema-TV Enstitüsünde, sonradan Mimar Sinan Üniversitesi Sinema-TV Bölümü adını alan okulda öğretim görevlisi olarak çalıştı.

Metin Erksan, 4 Ağustos 2012 tarihinde böbrek yetmezliği sebebiyle Medical Park Hastanesinde 83 yaşında öldü. Boğaziçi Üniversitesi Kampüsü içinde yer alan Nafi Baba Türbesi'ndeki aile mezarlığına defnedildi.
Shenyang J-16

PLAAF'ın (Ulusun Kurtuluş Hava Kuvvetleri) daha çok savunma temelli kuvvetlerini hem defansif hem de taarruz amaçlı geliştirme amacıyla çok amaçlı JH-7 hava savunma sistemlerini benimsemiştir. JH-7 bombardıman uçağının havadan havaya taarruz yeteneklerinin yetersiz olmasından dolayı PLAAF Su-30MKK isimli çok amaçlı savaş uçaklarını üretmiştir. J-16 savaş uçağının tasatımı J11-BS modelinden esinlenilmiştir ve yerli bir jet motoru olan WS-10B'yi kullanmaktadır.

J-16'da gelişmiş IRST ve AESA radar sistemine sahiptir. Bu sistemler ile J-16 hedefleri daha uzaktan tespit edebilmekte ve çoklu hedef takip yeteneğine sahip olmaktadır. J-16 PL-8, PL-10 gibi havadan havaya balistik füze, süpersonik ve subsonik uçak savar füzeleri, uydu destekli bombalar, takipli füze, saldırı jammerları gibi çok çeşitli mühammatları taşıma ve kullanma kapasitesine sahiptir. 2018 yılında ise J-16 daha yeni PL-10 ve PL-15 gibi havadan havaya füze sistemleri ile donatılmıştır.

Bu modelin bazıları radar dalgalarını absorbe eden özel boyalarla kaplıdır ve bu sayede düşman hava savunma sistemlerini zayıflatmak için özel görevlerde kullanılmışlardır.

J-16'ya ilk ilk birkaç fotoğraf 2012 yılında Çinli internet sitelerinde ortaya çıkmıştır. Bazı haberlere göre J-16 sava uçağı önceki model J-11'in şasisi kullanılmış, bu şasi üzerine ise daha önce Rusya tarafından 2000 yılında Çin'e satılan Suhoy Su-300MK modeli kullanılarak yeni özellikler eklenmiştir. In April 2014, the PLAAF took delivery of a regiment of J-16s.
Teardrops on My Guitar

Şarkının sözlerinde Drew adlı bir çocuğa aşık olması fakat o çocuğun başka kızlarla ilgilenmesi bunun sonucunda kızın yaşadıkları anlatılıyor. Swift bu şarkıyı bir sınıf arkadaşına yazdığını söylemektedir.
Patricia Healey

healey, 1 Ocak 1936'da Dorset, İngiltere'de doğdu. 1954'te başladığı oyunculuk kariyerini 1994 yılına kadar devam ettirdi. En çok; İngiltere yapımı rol aldığı; The White Bus (1964) ve Wuthering Heights (1968) adlı filmlerle akıllarda kaldı. Ayrıca 1963-1964 yılları arasında R3 televizyon kanalında sunuculuk yaptı. Son olarak 1994 yapımı Middlemarch adlı Tv mini dizisinde yer aldıktan sonra köşesine çekildi.

Healey, uzun zamandır Alzheimer hastalığı ile mücadele ederken İngiltere'deki COVID-19 salgını esnasında COVID-19 ile enfekte olarak 4 Şubat 2021'de Londra, İngiltere'de 85 yaşında öldü.
Tuğrul Asi Balkar

İlk, orta ve lise öğrenimini İzmir'de tamamladı. Kemal Atatürk İlkokulunu ve ardından Hürriyet Ortaokulunu bitirdi. 1977 yılında İzmir Atatürk Lisesinden, 1987 yılındaysa Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden mezun oldu. 1989 yılında Kars'ta zorunlu hizmetini yapan Balkar, 1990 yılından bu yana Edirne'de yaşamını sürdürmektedir.

Tuğrul Asi Balkar, kendi ifadesiyle "Şiir denilen amansız serüvenle lise yıllarında tanıştı, şiirin bir yaşama ustalığı ve gusto olduğunu Ankara'da öğrendi.". Bir süre, Ankara'da yayımlanan Sanat Rehberi Dergisi'ni yönetti. Onur ve İlhan Kitabevi'nde çalıştı.

Kendi iç dünyasını ve romantik duygularını yansıttığı şiirleriyle tanınan Balkar'ın şiir ve yazıları Adam Sanat, Cumhuriyet Kitap, Kıyı, Nitelik, Önder, Parantez, Pencere, Promete, Su, Şiir-lik, Varlık, Yamaç, Yarın, Yaşam İçin Şiir, Yeni Biçem gibi dergi ve gazetelerde yayımlandı.
Ahşap Çerçeve Kukla Atölyesi

2001 yılında çalışmalarına başlayan Ahşap Çerçeve Kukla Tiyatrosu, Kukla ve Uzakdoğu tiyatrosu üzerine Çek Cumhuriyetinin Prag ve Almanya’nın Göttingen şehirlerinde eğitim almış ve çeşitli çalışmalarda bulunmuş olan kukla sanatçıları Çağrı Yılmaz ve Emre Tandoğan tarafından kuruldu.

Tiyatro, Türkiye’de ve yurt dışında pek çok festivalde ve organizasyonda oyunlar oynadı ve ödüller aldı. Halen Devlet Tiyatrolarında ve televizyonlarda kukla tasarımı ve oynatımı, üniversitelerde seminer ve atölye çalışmaları,özel organizasyonlarda, şirket aktiviteleri ve bayi toplantılarında çeşitli performanslar gerçekleştirmektedir.

"Kukla, insanlık tarihine, ilk insanların yaptıkları totemlere, şaman danslarında kullanılan maskelere, gerçekten yanılsamaya ve yanılsamadan gerçekliğe ulaştığımız bir illüzyondur." düşüncesinden hareket eden Yılmaz ve Tandoğan, aynı zamanda Devlet Tiyatroları ve özel etkinliklerde eğitmen olarak çalışmaktalar.
Ukrayna mutfağı

Ukrayna mutfağı, Ukrayna halkının uzun yıllar biriktirdiği çeşitli yemek pişirme geleneklerinin bir koleksiyonudur. Mutfak, bileşenlerinin geldiği zengin koyu topraktan (chornozem) büyük ölçüde etkilenir ve çoğu zaman birçok bileşeni içerir.

Ukrayna kökenli olduğu inkâr edilemez olan bir ulusal yemek, borç adlı pancar çorbasıdır. Bununla birlikte, varenyky (piruhi) ve holubtsi (lahana sarması), Ukrayna halkının ulusal favori yemekleri olarak kabul edilir ve geleneksel Ukrayna restoranlarında ortak tüketilen bir öğündür.

Çoğunlukla "Avrupa'nın ekmek sepeti" anılan Ukrayna mutfağı, Ukrayna halkı için buğday ve tahılın önemini ve onunla birlikte sık sık çalkantılı tarihini vurgulamaktadır. Ukrayna yemeklerinin çoğu, çavdar gibi bol tahıl kaynaklarının yanı sıra patates, lahana, mantar ve pancar gibi temel sebzelere dayanan eski köylü yemeklerinden gelmektedir. Ukrayna yemekleri, hem geleneksel Slav tekniklerini hem de diğer Avrupa tekniklerini içerir ve bu, yıllarca süren yabancı yargı ve etkisinin bir ürünüdür.

Ukrayna mutfağı, ülkenin büyüklüğü ve bol miktarda yenilebilir kaynakları nedeniyle çeşitli farklı gıda dallarını (karbonhidratlar, yağlar, protein, meyveler ve sebzeler) içerir. Geleneksel Ukrayna yemekleri genellikle karmaşık bir ısıtma süreciyle karşılaşır - "önce kızartılır veya kaynatılır ve sonra haşlanır veya pişirilir. Bu, Ukrayna mutfağının en ayırt edici özelliğidir."

Borç (pancar) çorbası, lahana, patates, domates, havuç, soğan, sarımsak, dere otu ve pancar ile yapılan bir sebze çorbasıdır. Yaklaşık 30 çeşit Ukrayna borç çorbası vardır. Et veya balık da içerebilir.

Zelenyj borç (yeşil pancar çorbası) veya shchavlevyj borç (kuzukulağı çorbası): Kıyılmış haşlanmış yumurta ve ekşi krema ile servis edilen, kuzukulağı ve çeşitli sebzelerle birlikte su veya et suyu bazlı çorba.

Vareniki (Piruhi) (Batı Ukrayna'nın bazı bölgelerinde Pyrohy olarak adlandırılır): Patates püresi ve kızarmış soğan, haşlanmış kıyma ve kızarmış soğan, karaciğer ve kızarmış soğan, kızarmış soğan ile kızarmış lahana, kirazlar ve çileklerle doldurularak yapılan köfte. Meyvelerle doldurulduğunda ekşi krema ve tereyağı veya şeker ile servis edilir.

Holubtsi (lahana sarması): Lahana veya asma yaprağının (taze veya ekşi) pirinç ile doldurulması ve et (kıyılmış sığır veya domuz pastırması), yağda pişmiş olabilir, karamelize soğan ve çorba, krem ya da ekşi krema, pastırma ile hazırlanır ve domates bir pişirme sosu olarak eklenebilir. Üzerine kavrulmuş pastırma şeritleri de konabilir.

Pampuşki: Donut benzer tatlı hamur. Sık sık şekerle karıştırılır. Geleneksel olarak gül reçeli ile doldurulur, ancak haşhaş tohumu veya diğer tatlı dolgularla da doldurulabilir.

Torte: Birçok çeşidi olan bir ıslak kektir. Kabarık, en tipik olanları Kyivskyi, Prazhskij ve Trufelnij olup, genellikle unsuz, öğütülmüş ceviz veya badem kullanılarak yapılırlar.

Zhele: (Çoğul ve tekil olarak) kiraz, armut vb. gibi jöleli meyveler veya ptasie mleczko (kelimenin tam anlamıyla 'kuşların sütü'), sütlü / çikolatalı jöle olarak hazırlanan bir meyve konservesi.
Yarının Dünyası

Tomorrowland (ayrıca bazı bölgelerde Project T olarak da bilinir ve bazı bölgelerde alt başlığı A World Beyond olarak bilinir) Brad Bird'ün yönettiği ve ortak yazdığı 2015 Amerikan bilimkurgu gizem macera filmidir. Bird, filmin senaryosunu, Lindelof ve Jeff Jensen'in orijinal bir öykü anlatımından Damon Lindelof ile birlikte yazdı. Filmde George Clooney, Hugh Laurie, Britt Robertson, Raffey Cassidy, Tim McGraw, Kathryn Hahn ve Keegan-Michael Key rol alıyor.

Filmde, hayal kırıklığına uğramış bir dahi mucit (Clooney) ve genç bir bilim meraklısı (Robertson), eylemlerinin doğrudan kendi dünyalarını etkilediği "Tomorrowland" olarak bilinen ilginç bir alternatif boyuta doğru yola çıkarlar.

Walt Disney Pictures filmi ilk olarak Haziran 2011'de 1952 adıyla duyurdu ve daha sonra Disney tema parklarında bulunan fütüristik temalı arazinin ardından Tomorrowland ismini geri verdi. Bird ve Lindelof, hikâyelerini yazarken Uzay Çağı'nın ilerici kültürel hareketlerinden ve Walt Disney'in geleceğe dair iyimser felsefesinden, özellikle de EPCOT olarak bilinen planlı topluluk için kavramsal vizyonundan ilham aldı. Ana çekimler, beş ülkede, birden fazla yerde çekilen sahnelerle Ağustos 2013'te başladı.

Tomorrowland, 22 Mayıs 2015'te hem geleneksel hem de IMAX formatlarında gösterime girdi ve Dolby Vision ve Dolby Cinema'da gösterime giren ilk film oldu. Film, gösterime girdikten sonra eleştirmenlerden karışık eleştiriler aldı ve orijinal önermesi, oyunculuk, müzikali, aksiyonu, görselleri ve temalarından dolayı övgü topladı, ancak senaryo açısından eleştiriler ve söz konusu şehre odaklanma eksikliği algılandı.

Film dünya çapında 330 milyon dolarlık toplam üretim ve pazarlama maliyetine karşı 209 milyon dolar hasılat yaptı, Disney'i 120-140 milyon dolar kaybetti, ancak bu rakamlar, ticari satış ve sendikasyondan elde edilen geliri hesaba katmıyor.
Ca' d'Oro

Ca' d'Oro (tam olarak Palazzo Santa Sofia) Venedik, Büyük Kanal'daki en güzel saraylardan biri olarak kabul edilir. Sarayların en eskilerinden biri, duvarlarının yaldızlanması ve krom rengi kaplı olması dolayısıyla Ca' d'Oro (golden house:Altın ev) olarak bilinir.

Saray 1428 ve 1430 yılları arasında Contarini ailesi için inşa edildi, bu aile 1043 ile 1676 yılları arasında Venedik'e sekiz Venedik ve Cenevoza dükası sağladı. Seçilme üzerine, her bir yeni düka kendi sarayını terk etti ve Venedik ve Cenova Dükası Sarayı'nda ikametgâh yeri aldı.

Ca d'Oro nun mimarları Giovanni Bon ve onun oğlu Bartolomeo Bon'du. Bu iki heykeltıraş ve mimarın işi Venedik'te Gotik mimariyi örnek teşkil ettirmekti. Bu mimarlar, Venedik ve Cenova Dükası Sarayı ve özellikle Porta della Carta ile onun anıtsal heykeli Solomon'un yargısı ile en iyi şekilde biliniyorlardı.

Ca' d'Oro nun Büyük Kanal üzerindeki ön tarafı Bon'un Venedik çiçeksel gotik stili tarzında inşa edildi. Bu stile yakın diğer yapılar Barbaro Sarayı ve Giustinian Sarayıdır. Venedik mimarları tarafından tercih edilen bu zarif çizgisel stilin yeri, onaltıncı yüzyılın sonuna kadar tam anlamıyla barok süslemesi tarafından alınmadı.

Venedik Gotik stili dış görünüşte Bizans mimarisidir. Ca' d'Oro'nun giriş zemininde bulunan sütünlu kısım ile kanaldan doğruca giriş salonuna (portego de mezo) geçilir. Bu sıra sütünlar üzerinde balkonla çevrili olan ana salonun bulunduğu birinci kat yer alır. Bu balkondaki sütunlar ve kemerler Korint sütun başlığına sahiptir. Bunun üzerinde bulunan kattada daha küçük dizaynda tertip edilmiş balkon bulunur. Sarayı basitçe tarif etmek gerekirse, O Orta Çağ kilisesi ve İslam Fas mimarisi (711-1492 arasında Afrika'nın kuzey kısmının bir parçasında, İspanya'nın ve Portekiz'in bir kısmında egemen olmuş islam mimarisi)mabedi arasındaki bir dört yol ağzıdır.

Venedik Cumhuriyeti'nin 1797 yılında çöküşünü takiben, saray birkaç defa sahip değiştirdi. Ondokuzuncu yüzyıldaki bir sahibi bale dansçısı Marie Taglioni, iç avludaki gotik merdiveni kaldırdı (bugün bu olay vandalizm olarak kabul edilebilir) ve ayrıca avluya bakan çok süslü balkonları tahrip etti.

1922 yılında saray, onun son sahibi baron Giorgio Franchetti tarafından vasiyetle bırakma yoluyla devlete geçti. Kendisi sarayı 1894 yılında elde etmişti. Sarayı eski haline getiren tam teşekküllü yenilemeyi (merdivenlerin yenilenmesini de içerir) takiben, saray bir galeri olarak halka açıktır.
Özbekistan-Yunanistan ilişkileri

Özbekistan-Yunanistan ilişkileri 16 Mart 1992'de kuruldu. Karşılıklı ekonomi, kültürel bağlar ve ticaret geliştirilmeye başlandı. Yunan heyetinin 29 Eylül-3 Ekim 1994 tarihlerinde Özbekistan'a yaptığı ziyarette ticari ve ekonomik ilişkilerin geliştirilmesi ve ikili ilişkilerin hukuki zemininin oluşturulması konuları üzerinde anlaşmaya varıldı. Rusvar Holdings'in kurucu ortaklarından bir grup üst düzey yönetici, Yunanistan ve Özbekistan iş çevreleri arasında doğrudan temaslar kurmak için 6-8 Ekim 1994'te Özbekistan'ı ziyaret etti. Dış Ekonomi Bakanlığı'nda yapılan görüşmelerde Özbekneftegaz şirketi, İletişim Bakanlığı, Uzeltekhsanoat Derneği, Taşkent Havacılık Fabrikası ile yapılan görüşmelerde Yunan şirketin ortak yatırım projelerine katılması, konsoloslukların açılması ve kurulması ana hedefler olarak belirlendi. 31 Mart 1997-2 Nisan tarihlerinde Özbekistan Cumhurbaşkanı İslam Kerimov'un Yunanistan'a gerçekleştirdiği resmi ziyarette aşağıdakiler imzalanmıştır. "Dostluk ve İşbirliği Antlaşması", "Çifte Vergilendirmeyi Önleme Sözleşmesi", "Tanıtım ve Yatırımın Karşılıklı Korunması", "Ekonomik ve Teknolojik İşbirliği", "Eğitim, Bilim ve Kültür İşbirliği", "Turizm alanında İşbirliği Anlaşması", " Dış Ekonomi Bakanlığı Arasında Mutabakat ve İşbirliği Muhtırası."

Özbekistan Cumhurbaşkanı'nın 2021 Nisan ayında imzaladığı kararname ile Özbekistan'ın Atina'daki Başkonsolosluğu kapatıldı. Özbekistan ve Yunanistan arasındaki diplomatik, ticari, ekonomik ilişkilerin artık Özbekistan'ın Roma Büyükelçiliği tarafından sürdürüleceği belirtildi.