Doug Aitken

Doug Aitken, 1968 yılında Kaliforniya, Redondo Beach’de doğdu. 1991 yılında güzel sanatlardan mezun olmadan önce, 1987 yılında, Philip Hays ile birlikte Pasadena Art Center College of Design ‘da dergi illüstrasyonu okudu. Fotoğraf ve video enstalasyonu dünyasına girmeden önce, ticari olarak kendini desteklemesi için Iggy Pop, Barenaked Ladies ve Fatboy Slim için müzik videosu yaratıcılığı ve Cindy Crawford’un egzersiz videoları için görüntü yönetmenliği yaptı. 1994 yılında, 303 Gallery’de ilk solo şovunu yaptığı New York ‘a taşındı. Şu an Venedik, Kaliforniya ve New York’ta yaşamına ve çalışmalarına devam etmekte.

Aitken’in çalışmalarını fotoğraf, yazılı basın, heykel, mimari müdahaleler, film hikayeleri, ses, tek ve çok kanallı video işleri, enstalasyon ve canlı performanslar oluşturur. Video çalışmaları Hindistan’ın Bollywood’u, Afrika’nın elmas madenleri ve Guyana’daki Jonestown gibi kültürel olarak dolu yerlerde gerçekleştirilir. Filmlerinde, 2002 yılındaki çok ekranlı Interiors’ da yer alan Andre 3000’den (Outkast) 2008 yılındaki Migration ve 2011 yılındaki Black Mirror filmlerinde yer alan indie grupları Lichens ve No Age ‘e kadar çok çeşitli müzisyenlerle birlikte çalıştı.

1990’ların ortalarından itibaren, Aitken mimari yönden etkileyici ortamlarda çoklu ekranlar kullanarak enstalasyonlar yarattı. Örneğin Diamond Sea (1997) loş ışıkla aydınlatılmış bir odada 2 video projeksiyonu , 1 askıda video monitör ve 1 tam renkli şeffaf fotoğraftan oluşur. Çoklu hoparlörler üç boyutlu bir ses deneyimi yaratır; çoklu-ekran filmi güneybatı Afrika’da Namib Çölü’ndeki Diamond 1 ve Diamond 2 ismiyle bilinen korunmuş bir alanı keşfetmeye yardım eder. 40,000 metrekareden büyük olduğu tahmin edilen ve 1908 yılından beri mühürlü olan bölge, dünyanın en geniş ve en zengin bilgisayar kontrollü elmas madenlerini içermektedir. Hysteria (1998-2000) dinleyicilerin pop ve rock konserlerindeki çılgın görüntülerini X formasyonundaki 4 ekranla gösterdiği film çekimini 40 yıldır devam ettiriyor. Diamond Sea (Elmas Denizi) 1997 yılıında Whitney Bienali’nde sergilendi. 8 projeksiyonlu,çoklu odalı sinema deneyimi sunan Electric Earth enstalasyonu ise uluslararası bir ilgi çekti ve Venedik Bienali’nin Uluslararası Ödülünü elde etti. Çoklu ses, fotoğraf ve video işlerinden oluşan bir diğer hevesli gösterisi New Ocean ise Londra’da Serpentine Galerisi’nin dönüşümüyle başladı ve her seferinde yeni bir düzenleme biçimiyle Avusturya’ya, İtalya’ya ve Japonya’ya yolculuk etti. 2010 yılında, Aitken anne babasının eşlik ettiği bir yıkım çalışması olan House’u sergiledi.

Aitken, genellikle zamansal ve mekansal bozunumlar ve enstalasyonları gibi hikâyesel tavsiyeler içeren fotoğraflarıyla bilinir. Örneğin, Passenger (Yolcu), 1999’da çekilmiş ve çoğu uçak kalkış ve inişlerindeki havaalanlarının kasvetli manzrasına odaklanmış bir dizi fotoğraftan oluşur. Daha yakın tarihte, Aitken fotoğrafları ve metinleri bir araya getiren alüminyum ışık kutuları yarattı.Görüntü ve metnin temasını uzatarak, bitki, akrilik ve kaleydeskop aynaları gibi çeşitli materyallerden heykeller üretti. Diğer heykeller, örneğin Sunset (Günbatımı) (Siyah beyaz),2012, oyulmuş köpük, epoksi ve ipek baskısı yapılmış akrilikten oluşur.

Doug Aitken, tüm dünyada 200’ün üzerinde sanat sergisine katıldı. Bunların arasında Whitney Museum of American Art, Museum of Modern Art, ve Paris’teki Centre Georges Pompidou gibi kurumlar yer alır. Ayrıca, Hirshhorn Museum and Sculpture Garden ,Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris, Serpentine Gallery, Londra, Kunsthalle Zürih, İsviçre, Kunsthaus Bregenz, Avusturya, Museum of Modern Art, New York, Deste Foundation, Yunanistan and Tokyo Opera City Art Gallery, Japonya’da kişisel sergileri düzenlendi.