Frank Brangwyn

Sir Frank William Brangwyn (12 Mayıs 1867 - 11 Haziran 1956), Galli bir sanatçı, ressam, su boyacısı, matbaa, illüstratör ve tasarımcıydı.

Brangwyn, her şeyi içeren sanatsal bir sanatçıydı. Resim ve çizimlerin yanı sıra vitray, mobilya, seramik, sofra takımı, bina ve iç mekanlar için tasarımlar yaptı, litografi, oduncu ve kitap ressamlığı yaptı. Brangwyn'in yaşamı boyunca 12.000'den fazla eser ürettiği tahmin ediliyor. Duvar komisyonları, 22.000 metrekareden (2.000m²) fazla tuvali kapsayacak, 1.000'den fazla yağlı boya, 660'tan fazla karışık teknik çalışması (sulu boya, guaj), 500'den fazla gravür, yaklaşık 400 ahşap gravür ve ahşap baskı, 280 taşbaskı, 40 mimari ve iç tasarımlar, mobilya parçaları için 230 tasarım ve 20 vitray panel ve pencere.

Brangwyn, muhtemelen babasından ve daha sonra Arthur Heygate Mackmurdo'dan ve William Morris'in atölyelerinde bir miktar sanatsal eğitim aldı, ancak büyük ölçüde resmi bir sanat eğitimi olmayan bir otodidakttı.

Royal Academy Yaz Sergisi'nde on yedi yaşındayken resimlerinden biri kabul edildiğinde sanatçı olma inancını güçlendirdi. Başlangıçta deniz ve deniz yaşamı ile ilgili geleneksel konuları resmetti. 1890 tuvali Denizde Cenaze, 1891 Paris Salonunda üçüncü sınıf bir madalya kazandı. Brangwyn'in ünlü olduğu ve yaşamı boyunca gerçekten de çok ünlü olduğu duvar resimleri parlak renklere sahipti ve bitki ve hayvanların ayrıntılarıyla doluydu, ancak hayatının ilerleyen dönemlerinde daha düz ve daha az gösterişli hale geldiler.

Frank Brangwyn, Belçika'nın Bruges kentinde doğdu ve burada babası William Curtis Brangwyn, Belçika St Thomas ve St Luke tarafından bir bölge kilisesi tasarlamak için düzenlenen bir yarışmayı kazandıktan sonra taşındı. Ön adları Guillaume François olarak kaydedildi. Brüj'de, babası birkaç personelle büyük bir atölye çalışması yaptı ve çok sayıda sivil projede ve ayrıca cemaat kilisesinde çalıştı. William Curtis Brangwyn, Buckinghamshire'da Galli bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi ve Brecon'dan Eleanor Griffiths ile evlendi. 1874'te aile, William Curtis Brangwyn'in başarılı bir tasarım uygulaması kurduğu Birleşik Krallık'a geri döndü. Frank Brangwyn, Westminster City School'a gitti, ancak babasının atölyesinde veya South Kensington Müzesi'nde çizimde vakit geçirmek için sık sık okuldan kaçtı. Aralarında Arthur Heygate Mackmurdo'nun da bulunduğu Müze'de yaptığı bağlantılar sayesinde, nakış ve duvar kağıdı işlerine başlamadan önce ilk olarak cilacı olarak çalıştığı William Morris ile çıraklık yaptı.

On yedi yaşında, Brangwyn'in resimlerinden biri kabul edildi ve ardından Kraliyet Akademisi Yaz Sergisi'nde bir armatöre satıldı ve bu da onu sanatçı olma inancını güçlendirdi. Brangwyn Kraliyet Donanması Gönüllü Rezervine katıldı ve deniz manzaraları resmetmeye başladı. Kraliyet Akademisi resmini satın alan armatörün bir yük gemisiyle İstanbul'a gitmesine izin vermesi için ikna etti. Bu gezi Brangwyn'e birkaç önemli resim için malzeme sağladı. 1891'de Paris Salonunda madalya kazanan Denizde Cenaze daha çok gri, Konstantinopolis ise çok daha parlak ve renkliydi. Brangwyn ilk tek kişilik sergisini 1891'de Londra'da düzenlemesine rağmen, o yılın çoğunu ve 1890'ı denizde geçirdi, birkaç kez İspanya'yı ziyaret etti ve İstanbul'a dönerek Güney Afrika ve Zanzibar'a gitti. 1892'de İskoç sanatçı Arthur Melville ile Kuzey İspanya'yı ziyaret etti ve Saragossa'dan, mavna ile Santa Maria'daki Canal Imperial de Aragon boyunca seyahat etti. Kısa süre sonra Brangwyn, Oryantalizmin birçok ressam için tercih edilen bir tema haline geldiği bir dönemde, bu güney ülkelerinin ışığı ve parlak renkleri tarafından cezbedildi. 1893'te ziyaret ettiği İspanya, Mısır, Türkiye ve Fas başta olmak üzere birçok resim ve çizim yaptı. Bu, başlangıçta eleştirel bir ilgi görmeyen, ancak uluslararası itibarının yerleşmesine yardımcı olan bir değişiklik olan paletini aydınlattı. 1895'te Fransız hükümeti, Fas'taki Market resmini satın aldı.

1895'te Parisli sanat satıcısı Siegfried Bing, Brangwyn'i Galerie L'Art Nouveau'nun dış cephesini dekore etmesi için görevlendirdi ve Brangwyn'i yeni caddelere teşvik etti: duvar resimleri, duvar halıları, halı tasarımları, posterler ve Louis Comfort Tiffany tarafından üretilecek vitray tasarımları. . 1896'da Edward William Lane'in Binbir Gece çevirisinin altı ciltlik yeniden baskısını resmetti. 1917'de Japon ressam Urushibara Mokuchu ile bir dizi tahta baskı üzerine işbirliği yaptı. Sade ama dekoratif tasarımları nedeniyle kıta ve Amerikalı eleştirmenler tarafından önde gelen bir sanatçı olarak tanınırken, İngiliz eleştirmenler onu nasıl değerlendirecekleri konusunda şaşkınlık içindeydi. Japon eserlerini toplayarak, patronu olan Japon endüstri lideri Kojiro Matsutaka ile arkadaş oldu.

Brangwyn'in 1885'te Cornwall, Mevagissey'de doğan James Barron Chesterfield-Brangwyn adında bir oğlu olan Ellen Kate Chesterfield ile ilişkisi vardı. James daha sonra 1909'da Avustralya'ya göç etti, başlangıçta Queensland Townsville'de bir çiftlikte çalıştı ve daha sonra Brisbane'e taşındı. 1896'da Brangwyn, 1924'te ölen hemşire Lucy Ray ile evlendi. Çocukları yoktu. Temple Lodge, 51 Queen Caroline Street, Hammersmith, Londra'yı 1900'den 1937 / 38'e kadar kiraladı ve 1918'de The Jointure, Ditchling, Sussex'i satın aldı.

Brangwyn, 1902-1905 yılları arasında inşa edilen Sicilya, Casa Cuseni, Taormina'daki evinin yemek odasını tasarlamak için arkadaşı sanatçı Robert Hawthorn Kitson tarafından görevlendirildi. Brangwyn, yemek odasının mobilyalarından, panel kaplamalarından, detaylarından ve duvar resimlerinden sorumluydu. Ev artık bir müze.

1908'de Brangwyn, Aziz Aidan Kilisesinin apsisini boyamak için görevlendirildi, ancak hava kirliliğinin boyaya zarar vereceği anlaşıldıktan sonra cam mozaik çalışması gerektiğine karar verildi. Mozaik (Rust'un vitröz mozaiği kullanılarak) 1916'da tamamlandı. Tüm apsisi kaplıyor ve Aziz Aidan'ın yaşamını gösteriyor.

Diego Rivera ve Josep Maria Sert ile birlikte, John D. Rockefeller, Jr.tarafından New York City'deki (1930-34) RCA binasının duvar resimlerini süslemek için seçildi. Tuval üzerine büyük duvar resimleri dizisi (aslen Horton House, Northamptonshire) Dunedin kamu Sanat Galerisi, Dunedin, Yeni Zelanda ve Wellington'daki Yeni Zelanda te Papa Tongarewa Müzesi tarafından düzenlenmektedir. Ayrıca Kanada Pasifik gemisi, İngiltere RMS İmparatoriçesi (1930-1931)] birinci sınıf yemek odasını süslemek için seçildi.

Brangwyn, Birinci Dünya Savaşı sırasında 80'den fazla poster tasarımı yapmasına rağmen, resmi bir savaş sanatçısı değildi. Bu poster tasarımlarının çoğunu Kızıl Haç, Belçika ve Müttefik Yardım Birliği, Kraliyet Ulusal Körler Enstitüsü ve bir Fransız yetimhanesini destekleyen bir Amerikan yardım kuruluşu olan L'Orphelinat des Armees gibi hayır kurumlarına bağışladı. Düşman askerini süngülenmiş bir Tommy'nin acımasız posteri (Put Strength in the Final Blow: Buy War Bonds) hem İngiltere'de hem de Almanya'da derin hücumlara neden oldu. Kaiser'in resmi gördükten sonra Brangwyn’in başına bir ödül koyduğu söylenir. 1917'de Brangwyn, Making Sailors başlığı altında altı taşbaskı ve Britanya'nın Enformasyon Bakanlığı'nın İngiltere'nin Çabaları ve İdealleri için Denizlerin Özgürlüğü başlıklı bir fotoğraf, Britanya'da ve yurtdışında sergilenen ve aynı zamanda savaş için para toplamak amacıyla baskı olarak satılan görüntüler üretti. çaba. Brangwyn, Dixmude'un İngiliz Komitesi Başkanıydı. Dixmude, Ostend yakınlarında, savaş boyunca yoğun savaşların yapıldığı yerdi. Brangwyn, yeniden inşasına yardımcı olmak için, Dixmude Trajedisi konulu bir dizi gravür bağışladı. Savaş sırasında Brangwyn, Belçika'ya karşı işlenen zulmü ve ülkenin katlandığı acıyı vurgulayan bir dizi propaganda görüntüsü yarattı. İkincisi, 1915 yapımı yağlı boya tablosu Mater Dolorosa Belgica idi.

1926'da Brangwyn, Lord Iveagh tarafından Westminster'daki Lordlar Kamarası Kraliyet Galerisi için savaşta öldürülen akranlarını ve onların aile üyelerini anmak için bir çift büyük tuval boyaması için görevlendirildi. Brangwyn, bir İngiliz tankının yanında savaşa giren birliklerin gerçek boyutlu görüntülerini içeren iki savaş sahnesi çizdi. Lordlar panelleri çok acımasız ve rahatsız edici olarak gördüler ve 1928'de bunları kabul etmeyi reddettiler. Bunun yerine, Brangwyn'i Kraliyet Galerisini doldurmak için Britanya İmparatorluğu ve Dominyonların güzelliğini kutlayan bir dizi hazırlaması için görevlendirdiler. İngiliz İmparatorluğu Panelleri olarak bilinen Brangwyn, 3.000m² (280m²) alanı kaplayan 16 büyük eser üreterek beş yıl daha geçirdi. Ancak, Lordlar tarafından onaylanmak üzere Kraliyet Galerisinde beş panel gösterildikten sonra, akranlar, konum için "çok renkli ve canlı" oldukları için bunları kabul etmeyi reddettiler. 1934'te 16 panel Swansea Konseyi tarafından satın alındı ​​ve şimdi Swansea'daki Brangwyn Salonunda bulunuyor.

Panellerin Lordlar tarafından reddedilmesi Brangwyn'de kalıcı bir depresyona neden oldu. Giderek daha kötümser ve hipokondri hastası oldu ve 1930'larda eşyalarını elden çıkarmaya başladı. Brangwyn, İngiltere ve Avrupa'daki müze ve galerilere British Museum ve William Morris Gallery dahil olmak üzere kendi eserlerinin çoğunu ve diğer sanat eserlerini bağışladı. 1936'da Bruges'e şu anda Arents House Müzesi'nde olan 400'den fazla eser sundu. Karşılığında Bruges, ödülün yalnızca üçüncü kez verildiği Citoyen d'Honneur de Bruges'ü yaptı. Lordlar Kamarası tarafından reddedilen iki savaş sahnesi, 1929-1935 yılları arasında Müzeye yaptığı büyük bir grup hediyenin bir parçası olarak Galler Ulusal Müzesi'ne bağışlandı. Brangwyn, müzenin Ana Salonunda eserlerin tam olarak nereye asılacağını belirtti. ve bugün orada kalıyorlar. 1944'te, Herbert Horne tarafından inşa edilen ve 1940'ta Londra Baskını sırasında yıkılan Yükseliş Şapeli için Frederic Shields'ın tasarımlarını kurtardı ve güvence altına aldı. 1950'de, son çalışmalarından biri, iyi bir arkadaş olan Herbert Julyan'ın Sixty Years of Yachts adlı kitabına örnekler verdi.

Son yıllarında Brangwyn, Ditchling'de bir münzevi olarak yaşadı. Brangwyn, 11 Haziran 1956'da Sussex'teki evinde öldü. Brangwyn, St Mary's Katolik Mezarlığı, Kensal Green'e gömüldü.

1952'de Clifford Musgrave, Brangwyn'in 12.000'den fazla eser ürettiğini tahmin etti. Brangwyn'in duvar komisyonları 22.000 fit kareden (2.000m²) fazla tuvali kapsayacak, 1.000'den fazla yağlı boya, 660'tan fazla karışık teknik eser (sulu boya, guaj), 500'den fazla gravür, yaklaşık 400 ahşap gravür ve ahşap baskı, 280 taşbaskı, 40 mimari ve iç tasarımlar, 230 mobilya tasarımı ve 20 vitray ve pencere.

Sanat yazarı Marius Gombrich, Brangwyn'in çalışmalarına olan ilginin azalmasını Britanya İmparatorluğu'nun gerilemesi ile ilişkilendirerek Brangwyn'in cesur, güçlü, dışa dönük sanatının geç Viktorya dönemi İngiliz toplumunun geniş ruhuna uygun olduğunu, ancak bununla tutarsız olduğunu belirtiyor. I.Dünya Savaşı sonrası dönemde yaygın olan içe dönük, daha az kendine güvenen ve entelektüel olarak etkili olan değerler.