Hepatektomi

Hepatektomi veya karaciğer rezeksiyonu karaciğerin cerrahi olarak çıkarılmasıdır (tümünün veya bir kısmının çıkarılması- metastazektomi). Terim genellikle bir karaciğer nakli donöründen karaciğerin çıkarılması için kullanılırken, bu makale hepatik dokunun kısmi rezeksiyonlarına ve hepatoportoenterostomiye odaklanacaktır.

İlk hepatektomiler 1949'da Dr.Ichio Honjo (1913 – 1987 Kyoto Üniversitesi), ve 1952'de Fransa'dan Dr. Jean-Louis Lortat-Jacob (1908 – 1992) tarafından rapor edilmiştir. Sonraki bir vakada hasta, karaciğere metastaz yapmış kolorektal kanser tanısı konan 58 yaşında bir kadındı.

Hepatektomilerin çoğu, benign veya malign olan hepatik neoplazmların tedavisi için yapılır. İyi huylu neoplazmalar arasında hepatosellüler adenom, hepatik hemanjiyom ve fokal nodüler hiperplazi bulunur. Karaciğerin en yaygın malign neoplazmaları metastazlardır; kolorektal kanserden kaynaklananlar en yaygın ve cerrahi rezeksiyona en uygun olanlar arasındadır. Karaciğerin en sık görülen primer malign tümörü hepatosellüler karsinomdur. Hepatektomi, intrahepatik safra taşlarını veya karaciğerin parazitik kistlerini tedavi etmek için de tercih edilen prosedür olabilir. Transplantasyon amacıyla, canlı bir vericiden karaciğerin bir kısmını çıkarmak için de kısmi hepatektomiler yapılır.

Hepatektomi, genel anestezi altında yapılan büyük bir cerrahi olarak kabul edilir. Erişim laparotomi ile, tipik olarak iki taraflı subkostal ("chevron") insizyonla, muhtemel orta hat uzantısıyla (Calne veya "Mercedes-Benz" insizyonu) gerçekleştirilir. En invatif yaklaşımlardan biri olan ön yaklaşım, karaciğeri asma manevrası ile daha basit hale getirilir. Hepatektomiler anatomik olabilir, yani rezeksiyon çizgileri, Couinaud sınıflandırması ile tanımlandığı gibi karaciğerin bir veya daha fazla fonksiyonel segmentinin sınırlarıyla eşleşir; veya anatomik olmayan, düzensiz veya "kama" şeklinde hepatektomiler olabilirler. Anatomik rezeksiyonlar genellikle kanama ve safra fistülü riskinin düşük olması nedeniyle tercih edilir; bununla birlikte anatomik olmayan rezeksiyonlar da seçilmiş vakalarda güvenle yapılabilir.

Pringle manevrası kan kaybını en aza indirmek için hepatektomi sırasında genellikle uygulanır- ancak bu, karaciğerde iskemi nedeniyle reperfüzyon hasarına yol açabilir.

Kanama en korkulan teknik komplikasyondur ve acil yeniden ameliyatın nedeni olabilir. Biliyer fistül de cerrahi dışı tedaviye daha uygun olsa da olası bir komplikasyondur. Atelektazi ve plevral efüzyon gibi pulmoner komplikasyonlar yaygındır ve altta yatan akciğer hastalığı olan hastalarda tehlikelidir. Enfeksiyon nispeten nadirdir.

Karaciğer yetmezliği, altta yatan hepatik hastalığı olan hastalar için önemli bir tehlike oluşturur; sirozlu hastalarda hepatoselüler karsinomun cerrahi rezeksiyonunda majör caydırıcı faktördür. Daha önce hepatektomisi olan hastalarda (örneğin nüks kolorektal kanser metastazları için tekrar rezeksiyonlar) daha az derecede bir sorundur.

Karaciğer cerrahisi, uygun teknolojik ve kurumsal desteği olan deneyimli cerrahlar tarafından yapıldığında güvenlirdir. Çoğu büyük cerrahi prosedürde olduğu gibi, seçilmiş merkezlerde (tipik olarak kanser merkezleri ve nakil merkezleri) yüksek vaka yükü olan cerrahların elinde optimal sonuçlara yönelik belirgin bir eğilim vardır.