SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Mustafa Keser

Elazığ'ın Maden ilçesinde doğmuştur. İlk ve Orta tahsilini Maden'de, lise tahsilini Diyarbakır "Ziya Gökalp" ve Sivas "4 Eylül Lisesi"'nde tamamlamıştır. Babası Cemil Keser çok iyi keman yapar ve çalardı. Baba ve baba tarafı akrabalarında sanat kabiliyetleri üst düzeyde olduğundan kendisi de bu kabiliyetlerden nasibini almış, ortaokul ve özellikle lise yıllarında keman, ud, bağlama gibi enstrümanları iyi derecede çalmasını öğrenmiştir. Liseden sonra tahsiline devam edemediği için kendisine müziği meslek olarak seçmiştir. Bu nedenle İstanbul'a gitmiştir. Zaman zaman çeşitli şarkıcılara eşlik etmiş, zaman zaman da kendisi çalıp şarkı söyleyerek gazinolarda çalışmıştır. Askerliği dolayısıyla İstanbul'dan ayrılıp, askerliğinin acemiliğini Manisa, kalanını İzmir Narlıdere'de bitirmiştir. İzmir'de de müzik camiasında iyi bir yer edinmesi sebebiyle askerden sonra İzmir'e yerleşmiştir. 15 yıl boyunca birçok ses ve saz sanatçısı üstatlarıyla (Bekir Sıtkı Sezgin, Cinuçen Tanrıkorur, Kadri Sençalar, Ercüment Batanay, Müzeyyen Senar, Zeki Müren, Safiye Ayla, Sabite Tur gibi) birlikte çalışmış, Münir Nurettin Selçuk'a da tanbur çalma şerefine erişmiştir. Zaman içerisinde çalıştığı kişilerden çok bilgiler edinmiş, önceden çaldığı sazlara ilaveten yaylı tambur, mızraplı tambur, buzuki, piyano gibi birçok enstrümanı da çalmasını öğrenmiştir.

1975 yılında TRT kurumunun açmış olduğu amatör ses yarışmasını Türk Halk Müziği dalında kazanmış, 1982 yılına kadar TRT İzmir Radyosu'nda mahalli sanatçı olarak görev yapmıştır. Geçen zaman içerisinde müzikten kazandığım para yeterli olmadığından ilave olarak başka işler de yapmıştır (Çiğli Askeri Hava Üssü'nde 4 yıl memuriyet, minibüs ve taksicilik, market işletmeciliği gibi). 1982 yılında yine TRT kurumunun açtığı yetişmiş sanatçı sınavını bu kez Türk Sanat Müziği dalında kazanıp, TRT İzmir Radyosu'nda ses sanatçısı olarak göreve başlamıştır. Konservatuvar okumamış ancak, engin bilgi ve tecrübesi dolayısıyla konservatuvarda hocalık yapmıştır. 1989 yılında TRT İzmir Radyosu'ndan ayrılıp İstanbul'a yerleşmiştir. TRT'de çalıştığı yıllar içerisinde Hz. Mevlânâ'yı anma törenleri dolayısıyla on yıl boyunca Konya'ya görevli gitmiştir. Bu arada dini musikiyle ilgili de uzun yıllar çalışmalar yapmıştır. Rahmetli Kâni Karaca Üstad'dan da büyük ölçüde feyizlenmiştir.

1995 yılında, Dünya'da ilk defa yapılan (Canlı yayında şarkı istekleri) bir programa imza atarak HBB televizyonunda "Mustafa Keser ve İstekleriniz" isimli programına başlamıştır. İlerleyen yıllarda bu program Kanal 6, Samanyolu TV, Flash TV ve TRT Müzik kanalında "Ustadan İstekler" ismi altında devam etmiştir. Bu yıllar içerisinde "ALTIN KELEBEK, MAGAZİN GAZETECİLERİ DERNEĞİ" ve benzeri birçok müzik ödülünü kazanmıştır.

51 yıllık sanat hayatında sırasıyla, bir 45'lik, bir Longplay, AHU GÖZLÜM, BANA KÖTÜ DİYEN, SEVİYORUM-ÇARESİZİM, ÜZÜM GÖZLÜM, TUTKU ve son olarak da SABIR isimli kasetlerini çıkarmıştır. Hâlen, haftanın iki günü (Cuma, Cumartesi) Göktürk'te "MUSTAFA KESER SAHNESİ" adlı kendi işletmesinde ve çeşitli konser çalışmalarıyla da müzik yaşantısına devam etmektedir.
Bayram namazı

Bayram namazı (Arapça: صلاة العيد), Ramazan Bayramı veya Kurban Bayramı'nın ilk günü Güneş'in doğmasından yaklaşık 50 dakika geçtikten sonra cemaatle birlikte kılınan namaz. Bayram namazı, Hanefi mezhebine göre vacip diğer mezheplere göre sünnettir.

Önce bayram namazını kılmaya niyet edilir, sonra iftitah tekbiri alınarak "sübhâneke", sonra her defasında eller kaldırılarak üç kere zevâid birleri (denilen ilâve tekbirler) alınır, sonra gizlice eûzü ve besmele çekilir, sonra Fatiha ve ardından bir sûre okunur - ki, bu senin "Sebbihısme rabbike'l-a'lâ" olması mendubtur - ve rükûya gidilir.

İkinci rek'ata kalkıldığında besmeleden sonra Fatiha ve ardından bir sûre okunur ki, bunun da el-Gâşiye sûresi olması menduptur. Daha sonra birinci rekattaki gibi her defasında ellerj kaldırılarak üç kere zevâid tekbirleri alınır. Önce zevâid tekbirleri alıp sonra okumak caiz ise de ikinci rek'atta tekbirleri kıraetten (okumadan) sonraya bırakmak evlâdır. Sonra tam, namazdan sonra iki hutbe okur ve hutbede insanlara fitre sadakasından (yani fitreden) bahseder.

İmam A'zam (rahimehullah)’a göre, Arefe gününün sabah namazından başlamak üzere (kurban bayramının sonuncu günü) kindi namazı da dahil cemaatle kılınan ki, teşkil olunan bu cemaatin müstehab olması gerekir her farz namazın ardından bu namazı mukîm olarak şehirde kılan imamın ve ister yolcu, ister çöle, isterse kadın olsun kendisine uyanların teşrîk tekbiri getirenleri vaciptir.

İmam Yusuf ile Muhammed ise, namazı ister tek başına talanlar olsun, isterse yolcu olarak yahut köylerde kılanlar olsun bunların, arefe gününden başlamak üzere beşinci günün ikindi namazına kadar her farzın arkasında teşrîk tekbiri getirmeleri vaciptir, demişlerdir ki, bunların sözüyle amel olunur ve fetva da (zâten) bu yönde verilmiştir.
Bank of China

Bank of China Limited (; "Çin Bankası"), Çin'in beş büyük devlet bankasından biridir. Banka 1912 yılında kurulmuş olup ülkenin en eski bankasıdır. Merkezi Pekin'in Xicheng semtinde yer almaktadır.

Bank of China, 31 Aralık 2009 tarihi itibarı ile Çin'in ikinci büyük borç veren bankası ve piyasa kapitalizasyonu değerine göre dünyanın beşinci büyük bankasıdır.
Stan Brakhage

James Stanley Brakhage (14 Ocak 1933 - 9 Mart 2003) 20. yüzyıl deneysel sinemasının en önemli isimlerinden biri olarak kabul edile Amerikalı bir film yapımcısıdır.

50 yıllık bir süreçte Brakhage, içlerinde selüloit üstüne boyama, hızlı montaj, kamera montajı, film üzerine çizim, kolaj film, el kamerası, görüntüyü üst üste bindirme tekniklerini barındıran geniş ve oldukça çeşitli işler yarattı ve filmleri genellikle dışavurumculukları ve lirizmleriyle dikkat çekti. Mitolojiyle ilgilenen; müzik, şiir ve görselden ilham alan Brakhage özellikle doğum, ölüm, cinsellik ve masumiyet temalarını işlemiştir. Filmleri çoğunlukla sessizdir.
9. Bölge (Zürih)

Haritaya bakıldığında bu bölgeye ve 3. bölge olan Wiedikon'un bir kısmına Batı Zürih denilmesi gerektiği düşünülürse de, tarihsel olarak Batı Zürih 5. bölge olan Industriequartier'e verilen bir ad olarak kalmıştır.
Oğlak (astroloji)

Oğlak takımyıldızının ilk dekanınında, hedefine hızla giden bir ok olarak kabul edilen Sagitta bulunur. İkinci dekanatta başlıca yıldızlar olarak Al Tair ve Aquila vardır. Son dekanda ise Dolphin yani Yunus bulunur.
Smolensk Guberniyası

1897 yılı itibari ile Smolensk Guberniyası, Beli, Dorogobuj, Duhovşçina, Gjatsk, Krasi, Poreçye, Roslavl, Smolensk, Sıçyovka, Vyazma, Yelnya ve Yuhnov olmak üzere 12 uyezde ayrılmaktaydı.
Örek

Örek – (Tatarca: Өрәк veya Öräk, Azerice: Örək veya Ürək) Türk, Tatar ve Altay halk inancında yaşayan ölü, zombi, hayalet gibi manalar taşır. İnsanların öldürüldüğü ya da insan kanının akıtıldığı yerde ortaya çıktığı söylenir. Daha çok, öldürülen insanların mezarı üstünde rastlanır. Örek insanlara zarar vermez, ancak onun gezindiği görülür ya da acıklı seslerle inlediği işitilir. Bu açıdan hortlaktan farklıdır, çünkü hortlak insanlara zarar verebilir. Öldürülmüş insanların ruhu huzur bulamaz ve katilin ya kapısını çalar ya da penceresini tıklar. Katil bu nedenle aklını yitirebilir. Uzun boylu ve zayıf olup, kefenini çıkarmadan sadece yüzünü açar. Macarcadaki Ördög ile ilgilidir. İnsan öldürmenin eninde sonunda cezasız kalmayacağını anlatmaktadır.

Ör/Yör/Üör/Üğör değişik Türk lehçelerinde hayâlet manasında kullanılan bir sözcüktür. Örek anlayışı ile doğrudan alakalıdır. Yeraltında yaşadıklarına inanılır. Başıboş, kötü ruhlardır, amaçsız bir biçimde gezinirler. Yakut inançlarına göre ölen kişilerin ruhları “Üğör”e dönüşür. Bâzen yeryüzüne çıkarlar. Bu takdirde genelde ölü bir kişinin ruhunun duyu organlarıyla algılanabilir şekilde belirmesini ifâde eder. Burada görüntü ve/veyâ ses ölü kişiye âit olsa da (hattâ ölü ile ilgili bir mekanda bulunulsa da) kesinlikle bir beden söz konusu değildir, soyut bir varlık görülür. Yakutlar Üğör’lerin yaralanan parmaklara bile girdiklerine inanırlar. Kötü insanlar ölünce ruhlarının bunların arasına karıştığı söylenir.

(Ör) kökünden türemiştir. Başıboşluk anlamı vardır. Başıboş gezen hayvan sürülerine de Örek denir. Yün eğirme aracına da Öreke denir ki, sivriliği ile alakalıdır. Öz/Ör/Yör (ruh) kökü ile bağlantılıdır. “Üğör” sözcüğü Yakutça'da hayâlet demektir. Kelime manası "Ruh" demektir. Gezmek mânâsı kelime kökünde yer alır. Örneğin aynı kökten türeyen Yörük kelimesinde olduğu gibi. Yürümek fiili ile aynı de aynı kökten gelir. Kazan Türkleri ruh için “Ürek” sözcüğünü kullanırlar, bu kavram Türkçedeki “Yürek” kelimesi ile benzerlik gösterir. Çünkü insanın ruhunun bulunduğu yerin Yürek olduğu inancından kaynaklanır. Bazı lehçelerde Üyrek/Öyrek ise ördek mânâsı taşır ve bu hayvanların ruh ile ilişkilendirilmesinin en güzel örneklerinden birisi olup ruhun kuş olup uçması anlayışıyla ilişkilidir. “R/Z” dönüşümü dikkate alındığında Ör/Yör kelimesinin “Öz” kavramı ile de alâkalı olduğu görülür. Yakutça ve Dolganca “Üör” kelimesi aynı zamanda topluluk, grup, öbek, sürü gibi mânâlar taşır ve diğer Türk dillerinde Ör/Ür ve Öğür/Öjör/Öjer/Ujur/Üjür/Üjir kelimeleri de benzer anlamlar içerir. Tatar halk kültüründe "Örek" sözcüğü hayâlet anlamına gelir.
Abelya Kilisesi

Abelya Teslis Kilisesi (Gürcüce: აბელიის სამების ეკლესია) Güney Gürcistan'ın Kvemo Kartli bölgesindeki Ağbulak Belediyesinde yer alan bir 13. yüzyıl Gürcü Ortodoks kilisesidir. Tek nefli sade bir tasarımı olan kilise, günümüzde Abeliani olarak bilinen tarihi Abelya köyünün eteklerinde konumlanmıştır. Kilisenin güney duvarındaki bir yazıtta yapının 1250 ve 1259 yılları arasında, yani Moğol yönetimi altındaki iki hükümdarlı Gürcistan döneminde yapıldığı anlaşılmaktadır. Kilise, Gürcistan'ın Ulusal Öneme Sahip Taşınmaz Kültür Anıtları listesine eklenmiştir.

Abelya Kilisesi, Kvemo Kartli bölgesindeki Sameba Dağının eteklerinde yer almaktadır. İlk olarak 1580 tarihli bir belgede Abelya olarak geçen bu bölgenin, 1950'lerdeki kazılarla Erken Tunç Çağı'ndan beri kullanıldığı ortaya çıkmıştır. Bölgede ayrıca MÖ 5-3. yüzyıllardan kalma bir nekropol bulunmuştur. Nekropolün yanı sıra, bronz, demir ve camdan yapılmış eserler ve avlanma sahneleri içeren mühürler bulunmuştur. 18. yüzyılda tamamen terk edilen ve sonrasında büyük ölçüde doğa tarafından geri kazanılan alan ve kilise, 1900'lü yılların başında ilk kez Gürcü bilgin Ekvtime Takaişvili tarafından tanımlanmıştır.

Abelya, orijinal mimari biçimini büyük ölçüde koruyan, tek nefli küçük bir kilisedir. Molozdan yapılmış tonoz haricinde, büyük, düzenli ve gri gözenekli dolerit taşlardan inşa edilmiştir ve kesme taşlarla kaplıdır. Uzatılmış salon, orta destek kemeri ile iki bölmeye ayrılır ve doğudaki yarı dairesel apsiste son bulur. Apsis karakteristik olarak yarım kubbeye doğru daralmaktadır. Kilisenin tek girişi güneyde olup, kuzey cephesi hariç her duvar tek bir pencere ile delinmiştir. Kilisenin içi bir zamanlar fresklenmişti, ama zamanla çoğu kaybolmuştur. Dış duvarlar dekorasyon bakımından aşırı fakirdir. Arşitrav taşının her iki yanında da belirgin iki gölgelik vardır. Gölgelikler, muhtemelen bir zamanlar var olan üst yapıdaki kemerlerden destek almıştır. Kilise, 2006 yılında devlet tarafından finanse edilen bir programla yenilenmiştir.

Güney cephesi, Orta Çağ Gürcü alfabesi “asomtavruli” ile yazılmış, 23 yatay çizgi halinde düzenlenmiş uzunca bir yazıtla süslenmiştir. Yazıt, Manglisi başpiskoposu Arsen Mshuidaisdze adına yapılmıştır ve Gürcistan'ın asil krallarından bahseder; Davit Ulu, Davit Narin, Kraliçe Tamar ve oğulları Giorgi. Yazıtta daha sonra, krallığın tamamının Tatarlar tarafından fethedildiği dönemde kilise inşaatçılarının katlanmak zorunda kaldığı sıkıntılara dikkat çeker ve Gürcistan'daki Moğol egemenliğine referans olur.
Tevfik sûkûti

Tevfik Sûkûti bey, İstanbul da doğduğu tahmin edilmektedir. Teşkîlât-ı Mahsûsa ve Karakol Cemiyeti'nde aktif rol oynamıştır. 12 Haziran 1920 günü Ferit Paşa'ya suikast girişimi iddiası ile İstanbul'da idam edilmiştir.

Tevfik bey, Dramalı Rıza ve Tulçalı Süleyman ile Ferit Paşa’ya suikast düzenleme kararı alır. Rıza Bey'in planları ifşalaması üzerine 12 Haziran 1920 günü İstanbul da idam edilir.
Grifo

Charles Martel'in ölümünden sonra tahtın Grifo'ya, onun yarı-kardeşi Küçük Pepin ve Carloman'a bırakılması isteniliyordu. Yarı-kardeşleri tarafından dışlanıldı. Kardeşleri ona bir tuzak hazırlayarak hapse tıktılar. Ancak bir şekilde hapishaneden çıkabildi.

747'de olan kaçışından sonra, amcası Düş Bavyeralı Odilo destek sağladı. Fakat bir yıl sonra Odilo öldüğünde yeniden tahtı ele geçirmeye çalıştı. O sıralar Pepin bir major domo olmuştu ve Carlomanlar'ın altında çalışıyordu. Grifo bu olaylara karşı bir isyan başlattı fakat Sain-Jean de Mauienne bölgesinde yaptığı savaşta öldürüldü. 751'de Frankların kralı III. Pepin oldu.
Andız

Andız ya da andız ağacı (Juniperus drupacea, bazen Arceuthos drupacea olarak da sınıflandırılır), servigiller (Cupressaceae) familyasından, 10–15 m boyunda, Juniperus seksiyonunun Caryocedrus alt seksiyonundan ardıç türü. Doğu Akdeniz bölgesinde, güney Yunanistan, güney Türkiye, Batı Suriye ve Lübnan’da 800-1700 m yükseklikteki kayalıklarda dağılım gösterir.

Türkçede andız ya da andız ağacı adıyla yaygındır. Ardıç türünden olduğunu vurgulamak için bazen andız ardıcı dendiği de olur. Kazdağı göknarı (Abies nordmanniana subsp. equi-trojani) için andız çamı adı kullanılır. Papatyagiller familyasından otsu bitki türüne (Inula helenium) ise andız otu adı verilir.

Yunancada Latince bilim adından harfiyen çevrilen «drupalı ardıç» (άρκευθος η δρυπώδης) ya da Batı dillerinden çeviri ile «Suriye ardıcı» (συριακή άρκευθος) adları kullanılır.

Avrupa dillerinde daha çok «Suriye ardıcı» anlamına gelen adlar (İngilizce Syrian juniper, Almanca syrischer Wacholder, Norveççe syrisk einer, Fransızca genévrier de Syrie, İspanyolca enebro de Siria) kullanılır.

Ortalama 10-15 en fazla 40 m boyunda koni biçimli uzun ardıç türüdür. Gövde 1–2 m kalınlığındadır. Erkek ve dişi ağaçları ayrı olan iki evcikli (dioik) bitkidir. Önce yeşil sonra esmer renkli olan kozalak küremsi ve 20–25 mm çapında.
Tenar

Tenar, Ursula K. Le Guin'in Yerdeniz Üçlemesi kitap serisinin ikinci kitabı olan Atuan Mezarları(The Tombs of Atuan, 1970)'ndaki baş karakterlerden birisidir.
Levent Kartop

Futbola Denizlispor altyapısında başladı ve 1997 senesinde a takıma yükseldi. Denizlispor için ilk Süper Lig karşılaşmasını 11 Mayıs 1997'de Trabzonspor'a karşı oynadı. O sezon bir karşılaşmada daha forma giydi ve ligin kalan kısmını yedek kulübesinde geçirdi. Oyun tecrübesi edinmesi için kiralık olarak Muğlaspor ve Nevşehirspor'de bir müddet oynadı. 1999-00 sezonunda Denizlispor'a geri döndüğünde takımda hemen kendine yer edindi ve 5 sezon boyu takımın önemli oyncuları arasına girmeyi başardı. Bu dönem içinde özellikle 2002-2003 sezonunda Denizlispor'un Rıza Çalımbay önderliğinde yakaladığı UEFA Kupası'ndaki başarısında önemli katkısı bulunan futbolculardan biri oldu. 2003-2004 sezonunun sonunda takımdan ayrılma kararı aldı ve yeni sezon için Konyaspor ile anlaştı. Burada performansını daha da arttırarak 29 karşılaşmada 9 gol kaydederek bir orta saha oyuncusu için yüksek bir oran yakaladı. Diğer sezonda Konyaspor formasını sezon ilk devresi boyunca giyen Levent, ikinci devre için eski takımı Denizlispor'a transfer oldu. Sezon sonuna dek burada oynayan Levent, yeni sezon için Antalyaspor'a transfer oldu. Daha sonra Kocaelispor ve Altay'da oynadıktan sonra 2010-11 sezonu için Denizlispor'la tekrar anlaşarak eski takımına geri döndü.
Alfredo Ferrari

Doğumu nedeniyle babası yarışları bırakıp fabrikasında çalışmaya başlar. Dino'da 8 yaşına gelince babasının yanında ölene kadar fabrikada çalışır. 1951'de kendi ismini verdiği modeli tasarlar.

İtalyan Mafyası'na borcunu geri ödeyemeyen Enzo Ferrari'nin oğlu, Dino Ferrari, genel bakış açısına göre (filmlerde ve belgesellerde anlatıldığı üzere) İtalyan Mafyası tarafından zehirlenerek öldürülür. Bu konuda iki değişik bakış açısı daha vardır; mahkeme tutanakları "kas gelişememezliği" hastalığından öldüğünü yazar. O dönemde İtalyan medyası bunu Dino Ferrari'nin uyuşturucu kullanmasıyla da ilgili olduğunu sunmuştu; ancak Dino Ferrari 24 yaşında vefat etmesine rağmen arabalar üzerine müthiş bir bilgisi vardı. Formula 2 arabaları için V6 motorunu daha 23 yaşındayken düşünüp, Vittorio Jano'ya da ertesi yıl ölmeden önce teknik düşüncelerini iletmişti. Bu da, o'nun en son günlerinde bile oldukça zinde olduğunu gösterir.

1956 yılında Enzo Ferrari hukuksal anlamda bu olayın üzerine fazla gidemez, lakin bu dönemde gerek İtalya ve gerek Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yasadışı hayat ve mahkemeler Sicilya'daki aileler tarafından yönetilmekteydi.

Bu olayın üzerine, Enzo Ferrari; Ferrari'nin "Ferrari Dino" serisini yarattı.Ancak bu arabaya ferrari logosu konulmasına Enzo Ferrari şiddetle karşı çıktı.Bu nedenlede araca "Dino" yazan bir logo konuldu. Bu tasarım Ford'un yarattığı en hızlı ve yarışlardaki en başarılı arabası Ford GT40 'a ilham kaynağı olacaktır.Babası Ferrari ve Fiat modellerine onun ismini verir.
Lakandonlar

Lakandonlar (Lakandonca Hach winik ; İspanyolca los lacandones/mayas lacandones ; İngilizce Lacandon/Lakantun), Meksika'nın Chiapas eyaletinde Selva Lacandona ("Lakandon Cengeli") denen ormanlarda yaşayan Maya Kızılderili halkıdır. En yakın akrabası birlikte Yukatek-Lakandon dilleri grubunu oluşturan Yukatek Mayalarıdır. Bir kısmı yakın Maya dillerinden olan Çolca ya da Tzeltalca da konuşur.

İspanyolcadaki adları (sg Lacandón pl los Lacandones) Selva Lacandona ormanlarındaki río Lacantún nehrinin adından gelir ve los del Lacantún anlamındadır. Nehrin adının Çortice «büyük kaya/gran peñón» ya da «dik taş/piedra erecta» anlamına geldiği sanılıyor.
Yeni Dünya maymunları

Yeni Dünya maymunları veya yassı burunlu maymunlar (Platyrrhini), bir maymun grubudur. Bu grup Amerika kıtasında yaşayan insan hariç tüm primatları kapsar. Eski Dünya maymunları ve cadı makigiller ile birlikte kuru burunlu maymunlar grubunu oluştururlar.

Yeni Dünya maymunları genelde Eski Dünya maymunlarından biraz küçük olur. Ağırlıkları 100 Gram ile 15 Kg arası değişir. Bilimsel adlarının sebebi (Platyrrhini = Yassı burunlular veya geniş burunlular) bu gruba ait türlerin burun delikleri arasındaki mesafenin diğer maymunlarda olduğundan daha büyük olmasıdır. Grubun çoğu türleri ağaçta yaşar ve bacakları kollarından biraz uzun olur. Uakari cinsinin dışında tüm türlerin kuyruğu uzundur. Bütün maymunların arasında tutunmak için kullanılan kuyruk geliştirmiş türler sırf bu grupta bulunur.

Yeni Dünya maymunlarına Meksiko'nun güneyinden Arjantin'in kuzeyine kadar varan bir coğrafyada raslanılır. En fazla tür çeşitliliği Güney Amerika'nın orta ve kuzey kısmında özellikle Amazonas ormanlarındadır. Karibik adalarında yaşamış Antil maymunları'nın soyu ise tükenmiştir.

Yeni Dünya maymunlarının yaşam şeklinde fazla bir ekolojik çeşitlilik yoktur; bütün türler ormanda yaşar, çoğu zamanı ağaçlarda geçirip çok nadir yere inerler. Gece maymunları dışında hepsi gündüz faaldir.

Sosyal yaşamları farklıdır. Bazıları ömürlük çiftler oluşturur, bazıları kompleks bir grup içinde yaşar, başkaları ise dişiler tarafından yönetilen gruplar kurarken yine başka cinsler çok eşli bir yaşam sürdürür.

Eski Dünya maymunları, Yeni Dünya maymunlarının kardeş taksonudur. İlk atalarının nasıl Amerika'ya ulaştıkları henüz tamamen aydınlatılamadı. Büyük bir olasılıkla bazen karadan koparak denize sürüklenen bir Yüzen ada ile Oligosen devrinde henüz daha dar olan Atlantik okyanusunu aştılar. Daha önce bulunan en eski fosil 26 milyon yıl önce yaşamış Branisella cinsine aitti. Şu anda, en eski yeni dünya maymununun, 35 milyon yıl önce yaşamış Perupithecus olduğu kabul ediliyor. Ayrıca, Ucayalipithecus'a ait, yaşları 35 ila 32 milyon yıl arasında olan Peru'nun Amazon ovalarındaki Santa Rosa'dan gelen bireysel dişler, Yeni Dünya'dan en eski antropoid kalıntılarındandır. Ancak Ucayalipithecus'un yeni dünya maymunlarıyla aynı dönemde Amerika'ya göçen bir parapithecid olduğu düşünülüyor.
Manken

Manken ya da model; sanat, moda veya reklam için poz yapan veya kendini sergileyen kişidir. Modellik; oyunculuk, dansçılık veya mim sanatçılığı gibi bir gösteri performansı alanıdır ancak kapsamının sınırları pek tanımlanmamıştır.

Mankenliği meslek olarak icra eden ilk kişinin, Marie Vernet Worth adlı Parisli bir kadın olduğu konusunda yaygın bir kanaat vardır. 1853'te, modacı olan kocası Charles Frederick Worth'e yardım etmek için ilk profesyonel manken olmuştur.

Süper modeller, büyük projelerde yer alan, dolayısıyla oldukça yüksek gelire sahip mankenlerdir. Çoğunluğu kadın olan süper modeller saygın kabul edilen moda dergilerinde, kataloglarda ve defilelerde görev alırlar. "Süper model" tanımını ilk yapan kişi, idi..

Diğer dünyaca ünlü kadın süper modeller arasında Miranda Kerr, Tricia Helfer, Ana Beatriz Barros, Behati Prinsloo, Erin Heatherton, Lindsay Ellingson, Candice Swanepoel, Gia Carangi, Lisa Snowdon, Tyra Banks, Adriana Lima, Naomi Campbell, Cindy Crawford, Elle Macpherson, Elizabeth Hurley, Claudia Schiffer, Kate Moss, Gisele Bündchen, Twiggy, Karolína Kurková, Gemma Ward, Milla Yovoviç sayılabilir. Ünlü erkek modellere örnek olaraksa Tyson Beckford, Marcus Schenkenberg, Scott McGregor ve Evandro Soldati verilebilir.

Fitness modelinin atletik ve sağlıklı bir vücut biçimine sahip olması gerekir. Fitness mankenleri vücut geliştirmecilere benzerler, ama kaslarının kütlesi daha azdır. Vücut geliştirmecilerle kıyaslandıklarında normal atletik insanlardır. Fitness mankenlerinin vücut ağırlıkları, genellikle moda mankenlerinin ağırlığına benzer (veya onlardan biraz ağırdır), ama daha az vücut yağı yüzdesine sahiptirler, çünkü ağırlıklarının sebebi kaslarıdır.

Yüksek kazançlı bir meslek olarak bilinmesine rağmen, ABD İşçi İstatistikleri Bürosuna göre, 2006'da ABD'deki mankenlerin medyan ortalama ücreti saatte $11,22 idi. Bununla birlikte bazı süper modellerin yıllık kazancı milyon dolarlarla ifade edilmektedir.
Elah

Elah (İbranice: אֵלָה; ; Latince: Ela) Baaşa'nın oğlu ve İkinci İsrail Krallığı'nın dördüncü kralıydı. William F. Albright'a göre MÖ 877 - MÖ 876, E. R. Thiele'e göre ise MÖ 886 - MÖ 885 tarihleri arasında hükümdarlık yapmıştır.
İstanbul Araştırma ve Eğitim Vakfı

2009 yılında Üsküdar'da kurulan vakıf Arapça, İslami İlimler ve Sosyal Bilimler seminerleri vermektedir. Bunun yanında Fıkıh, Tıp, Siyaset, Ekonomi, Edebiyat, Hadis alanlarında araştırma faaliyetleri gerçekleştiriyor.

Vakın temel gayesi başarılı lisans ve lisans üstü öğrencilerini çağdaş dünyanın gerekleri doğrultusunda desteklemektir. Bu desteğin sonucunda Doğu’nun ilmi geleneğini hakkıyla hazmetmiş ve Batı’daki ilmi gelişmeleri yakından takip edebilecek ve toplumumuzun meselelerini dert edinmiş ilim adamları yetişecektir. Vakfın desteklediği öğrencilerin, ülkemizin ve dünyanın karşılaşmakta olduğu kültürel ve sosyal problemlere etkin ve nitelikli çözüm önerileri sunabilecek donanıma sahip olmaları arzulanmaktadır. Bu bağlamda, öğrencilerin uluslararası düzeyde akademik çalışma yapabilecek derecede çalıştığı alanlara hakim olmaları ve kültürümüzü tüm dünyada gereğiyle temsil edebilmeleri istenmektedir.

Vakıf, kuruluşunu tamamladığı 2009 sonundan itibaren Üsküdar’daki binasında seminer ve araştırma faaliyetlerini yürütmektedir. Vakfın kuruluş gerekçesi, küreselleşen dünyanın ihtiyaçlarının ilim adamlarının yetişmesinde yeni bir yaklaşım gerektirdiği düşüncesinde yatmaktadır. Bu yeni ilmi yaklaşımın hedefi günümüz dünyasının kültür, düşünce ve toplum sorunlarına çözüm üretebilmektir. Bu amacı güdecek ilim adamlarının karşılaşacakları meselelere etkin ve köklü çözümler getirebilmeleri kendi tarih, düşünce ve ilim birikimimiz ile, modern sosyal ve beşeri bilimlerin her ikisinde birden yetkin olmalarına bağlıdır. İstanbul Araştırma ve Eğitim Vakfı, bu hakikatten yola çıkarak çatısı altında destekleyeceği öğrencilere her iki alandaki bilgi birikimini aktarma gayesiyle kurulmuştur.

İSAR’ın amacı ve hedefi; ilim ve düşünce geleneğimizi evrensel bir ufukla kavrayarak yaşadığımız dünyanın meselelerine çözümler sunabilecek ilim adamlarının ve düşünürlerin yetiştirilmesidir.