Riesling

Riesling çiçeksi, neredeyse parfümlü, aromalı ve yüksek asitli aromatik bir üzüm çeşididir. Kuru, yarı tatlı, tatlı ve köpüklü beyaz şarapların yapımında kullanılır. Riesling şaraplarının yapımında nadiren meşe fıçı kullanılır. 2004 itibarıyla 48,700 hektarla (artan bir trendle) dünyanın en çok yetiştirilen 20. çeşidi olduğu tahmin edilse de kaliteli beyaz şaraplar açısından listede Chardonnay ve Sauvignon blanc'dan sonra üçüncü sıradadır. Riesling yetiştirildiği teruarı yansıtan bir çeşittir. Riesling asmalarının karakteri asmanın kökenin yerinden büyük ölçüde etkilenirler. Riesling terroirını iyi yansıtan bir çeşittir, yani Riesling şaraplarının karakteri, asmanın yetiştirildiği yerden büyük ölçüde etkilenir.

Soğuk iklimlerde (birçok Alman şarap bölgesi gibi) Riesling şarapları bazen artık şekerle dengelenen, göze çarpan asitlik seviyelerine sahip elma ve ağaç meyvesi notaları sergileme eğilimindedir. Daha çok narenciye ve şeftali notası geliştirebilen geç olgunlaşan bir çeşit daha sıcak iklimlerde (Alsace ve Avusturya'nın bazı bölgeleri gibi) yetiştirilir. Avustralya'da Riesling genellikle Güney Avustralya'daki Clare Vadisi ve Eden Vadisi'nden örneklerde ortaya çıkma eğiliminde olan karakteristik bir kireç notasıyla bilinir. Riesling'in doğal olarak yüksek asitliği ve belirgin meyve aromaları, üzümün olağanüstü yaşlanma potansiyeline sahip şaraplar verir; genellikle dumanlı, ballı esanslar geliştiren ve özellikle yaşlandırılmış Alman Riesling'lerinden iyi yapılmış örneklerle "petrol" karakterini alır.

2015 yılında Riesling% 23,0 ve 23,596 hektarla (58,310 akre) ile Almanya'da ve % 21,9 ile 3,350 hektarla (8,300 akre) ile Fransa'nın Alsace bölgesinde en çok yetiştirilen çeşit olmuştur. Almanya'da çeşit özellikle Mosel, Rheingau, Nahe ve Pfalz şarap bölgelerinde yaygın olarak ekilir. Ayrıca Avusturya, Slovenya, Sırbistan, Çek Cumhuriyeti, Slovakya, Lüksemburg, Kuzey İtalya, Avustralya, Yeni Zelanda, Kanada, Güney Afrika, Çin, Ukrayna ve Amerika Birleşik Devletleri'nde (Washington, Kaliforniya, Michigan ve New York)) önemli Riesling ekimleri vardır.

Riesling'in uzun bir geçmişi vardır ve değişen yazım olmasına rağmen 15. yüzyıldan kalma çeşitliliğe dair birkaç yazılı referans vardır. Bu referansların en eskisi ("Rüssling") Almanya'nın Worms şehrinde 1402 yılına aittir. Başka bir erken söz 13 Mart 1435'te Rüsselsheim'daki (Ren Nehri üzerinde küçük bir prenslik, bugünkü Rheingau'ya yakın) Katzenelnbogen'den Kont John IV'ün depolama envanterinde "22 ß umb seczreben Rießlingen in die wingarten" ("22 şilin") bağ için Riesling asma kesimleri için "). Rießlingen'in yazılışı o dönemin diğer birçok belgesinde tekrarlanır. Modern yazım Riesling ilk kez 1552'de Hieronymus Bock'un Latince bitkiselinde bahsedildiğinde belgelendi.

Alsace'deki Kintzheim'ın 1348 tarihli bir haritası zu dem Russelinge metnini içerir ancak bu referansın üzüm çeşidine ait olduğu kesin değildir. Bununla birlikte 1477'de Riesling Alsace'de Rissling yazımı altında belgelendi. In Wachau'nun Avusturya'da Riesling adının kaynaklanacağı adı Riesling olan küçük bir dere ve yerel Ritzling adlı küçük bağ vardır. Ancak bunu destekleyecek hiçbir belgesel kanıt yok gibi görünüyor bu nedenle bu iddianın doğru olduğuna pek inanılmıyor.

Daha önce Riesling'in bazen Ren bölgesindeki yabani asmalardan kaynaklandığı iddia ediliyordu bu iddiayı desteklemek için çok fazla destek yoktu. Daha yakın zamanlarda Ferdinand Regner tarafından DNA parmak izi Riesling'in bir ebeveyninin Almanlar tarafından Weißer Heunisch olarak bilinen Gouais blanc olduğunu, bugün nadir olmasına rağmen Orta Çağ'ın Fransız ve Alman köylüleri tarafından yaygın olarak yetiştirilen bir çeşit olduğunu gösterdi. Diğer ebeveyn yabani bir asma ve Traminer arasındaki bir melezdir. Hem Heunisch hem de Traminer'in Almanya'da uzun süredir belgelenmiş bir geçmişi olduğundan Riesling'in Ren Nehri vadisinde bir yerde doğduğu varsayılıyor ancak Adriyatik'in her iki tarafındaki ebeveynlerle melezleme yolda herhangi bir yerde olabilirdi.

Ayrıca Riesling'in kırmızı kabuklu versiyonunun sıradan "beyaz" Riesling'in öncüsü olduğu öne sürülmüş ancak kanıtlanmamıştır. Beyaz ve kırmızı Riesling arasındaki genetik farklar Pinot noir ve Pinot gris arasında da olduğu gibi çok küçüktür.

Riesling şarapları genellikle gençken yeşil veya diğer elma, greyfurt, şeftali, bektaşi üzümü, bal, gül veya kesilmiş yeşil çimen aromalarına sahip olabilen meyveli ve aromatik bir şarap yaptıklarında tüketilirler, ve çok asitlik nedeniyle genellikle gevrek (crisp) bir tadları vardır. Ancak Riesling'in doğal olarak yüksek asitliği ve çeşitli aromaları onu uzun süre yaşlanmaya uygun hale getirir. Uluslararası şarap uzmanı Michael Broadbent yüzlerce yıllık Alman Riesling'lerini yüksek oranda değerlendiriyor. Alman Trockenbeerenauslese gibi tatlı Riesling şarapları yüksek şeker içeriği ek koruma sağladığından mahzen için özellikle uygundur. Bununla birlikte yüksek kaliteli sek veya sek olmayan Riesling şarabının sadece hayatta kalmadığı, aynı zamanda 100 yılı aşan bir yaşta zevkli olduğu da bilinmektedir.

Riesling şarapları için daha yaygın yaşlandırma süreleri sek şaraplar için 5–15 yıl, yarı tatlılar için 10–20 yıl ve tatlı versiyonlar için 10–30 + olur.

Piyasaya sürüldüğünde bazı Riesling şarapları bazen gazyağı, yağlayıcı veya kauçuk ile ilişkilendirilen çarpıcı bir petrol notası (Fransızca'da goût de pétrole) ortaya çıkarır. Olgun Riesling'in aroma profilinin ayrılmaz bir parçası olan ve birçok deneyimli içici tarafından aranan, buna alışkın olmayanlar ve şaraplarında öncelikle genç ve meyveli aromalar arayanlar için rahatsız edici olabilir. Genç Riesling'de benzin aromalarına karşı olumsuz tutum ve bu türden daha meyveli genç şarapların tercih edilmesi Almanya'da Alsace'de veya ihracat pazarında olduğundan daha yaygın görünür ve bazı Alman üreticiler özellikle de hacim odaklı olanlar petrolün uzun mahzen yaşlanmasına daha az uygun şaraplar üretme pahasına bile kaçınmaya çalıştıkları kusur olarak dikkate alır. Bu bağlamda Alman Şarap Enstitüsü Alman şaraplarına özel olarak uyarlanması gereken Alman Şarap Aroma Çarkı üzerinde olası bir aroma olarak "petrol" ün belirtilmesini atlayacak kadar ileri gitti. Profesör Ann C. Noble tekerleğin orijinal versiyonuna benzini eklemişti.

Bu faktörlerin genellikle yüksek kaliteli Riesling şaraplarına katkıda bulunduğu düşünülmektedir, bu nedenle petrol notasının, yüksek verimli üzüm bağlarından yapılan daha basit şaraplardan özellikle de sulamanın yaygın olduğu Yeni Dünya'daki şaraplardan daha fazla gelişme olasılığı daha yüksektir. .

Riesling'den yapılan en pahalı şaraplar üzümlerin normal toplama zamanını geçtikten sonra asmalara asılmasıyla üretilen geç hasat tatlı şaraplarıdır. Botrytis cinerea mantarının ("asil çürüklük") neden olduğu buharlaşma veya buzlu şarabın (Almanca: Eiswein ) durumunda olduğu gibi donma yoluyla su çıkarılır ve elde edilen şarabın damakta daha zengin tabakalar oluşturduğu hissedilir. Bu konsantre şaraplarda daha fazla şeker (aşırı durumlarda litre başına yüzlerce gram), daha fazla asit (şekere denge sağlamak için), daha fazla lezzet ve daha fazla karmaşıklık vardır. Bu unsurlar tüm beyaz şarapların en uzun ömürlü şarapları arasında bir araya geliyor. Riesling üzümlerinde "asil çürüklüğün" faydalı kullanımı 18. yüzyılın sonlarında Schloss Johannisberg'de keşfedildi. Fulda Manastırı'ndan (bağın sahibi olan) Riesling üzümlerini toplamaya başlama izni çok geç geldi ve üzümler çürümeye başlamıştı; yine de onlardan yapılan şarabın hala mükemmel kalitede olduğu ortaya çıktı.

Riesling yetiştirildiği yerin terruvar en iyi ifade eden üzüm çeşitlerinden biri olarak kabul edilir. Özellikle kayrak ve kumlu killi topraklar için çok uygundur.

Bugün Riesling tat ve terrevuar sunumundaki karakteristik "şeffaflığı" ve meyve ve mineral aromalar arasındaki dengesi ile tanınan Almanya'nın önde gelen üzüm çeşididir. Almanya'da Riesling normalde Eylül sonu ile Kasım sonu arasında olgunlaşır ve son hasat Riesling Ocak ayının sonlarına kadar toplanabilir.

Alman Riesling'in iki ortak özelliği diğer çeşitlerle nadiren harmanlanmaları ve genellikle meşe aromasına asla maruz kalmamalarıdır (bazı şarapların "geleneksel" eski meşe fıçılarda fermente olmasına rağmen). Bu son öğeye Palatinate (Pfalz) ve Baden'ın yeni meşe yaşlandırması kullanan şarap bölgelerinde bazı şaraplar istisnai durumdadır. Bu bölgelerdeki daha yüksek sıcaklıklar yeni meşe ile daha iyi rekabet edebilecek daha yüksek alkol içeriğine sahip daha ağır şaraplar üretir. Gençken bireysel tatlarda daha net olsa da bir Alman Riesling yaşlandıkça özellikle on yaş civarında daha fazla uyum sağlar.

Almanya'da hasattaki şeker seviyeleri şarabın tatlılığını ölçen prädikat seviyeleri ile şarabın üretiminde önemli bir husustur. Şarap yetiştiricileri için aynı derecede önemli olan yeşil tada sahip malik asit ile daha narenciye tadı olan tartarik asit arasındaki asitlik dengesidir. Serin yıllarda bazı yetiştiriciler daha yüksek bir olgunluk seviyesine ve ardından tartarik aside sahip olma beklentisiyle hasat için Kasım ayına kadar beklerler.

Şarap imalathanelerindeki teknolojinin sıcaklıkları dengelemesinden önce kuzey Almanya bölgelerinin kışın düşük sıcaklıkları fermantasyonu durduracak ve ortaya çıkan şarapları doğal şekerler ve düşük alkol içeriği ile bırakacaktı. Yerel geleneğe göre Mosel bölgesinde şarap daha sonra uzun, sivriltilmiş ve yeşil iç dizlik şişelerde şişelenecekti. Ren bölgesinde üretilen Riesling için kahverengi olmasına rağmen benzer şişeler kullanılır.

Almanya'dan Riesling şarapları kuru Trocken off-kuru halbtrocken tatlı gelen tatları geniş bir dizi kapsar. Geç hasat Rieslingleri, biraenauslese (BA) ve trockenbeerenauslese (TBA) sınıfının çok tatlı tatlı şarapları haline gelmek için olgunlaşabilir.

Riesling kalitesi Lorraine Dükü tarafından övüldüğünde 1477'de Alsace bölgesinde dikildi. Bugün Alsace üzüm bağlarının beşte birinden fazlası çoğunlukla Haut-Rhin bölgesinde çeşitli ile Riesling komşu Alman Riesling'den çok farklı üzüm bağlarıyla kaplıdır. Bu kısmen kil Alsas toprağının Rheingau'nun arduvaz bileşiminden daha baskın olarak kireçli olmasıyla topraktaki farklılıktan kaynaklanmaktadır. Diğer farklılıklar şarap yapım tarzlarında gelir; Alsas, daha yüksek alkol içerikli (normalde yaklaşık % 2) ve nötr meşe fıçılarda veya çelik tanklarda harcanan daha uzun süre nedeniyle daha fazla yuvarlaklığa sahip şaraplar üreten daha Fransız odaklı yöntemleri tercih eder. Alman şarap yasalarının aksine Alsas rieslingleri alkollü içeriğin şıraya şeker ilavesiyle artırıldığı bir süreç olan chaptalize edilebilir.

Diğer Alsas şaraplarının aksine Rieslings d'Alsace genellikle genç sarhoş değildir ancak çoğu hala ilk yıllarda en iyisidir. Rieslings d'Alsace temizleyici asitliği ile çoğunlukla çok sek olma eğilimindedir. Damağı kaplayan kalın gövdeli şaraplardır. Bu şaraplar 20 yıla kadar yaşlanan kaliteli bir bağ bozumu ile son derece iyi yaşlanır. Bir Alsace şarabındaki tatlar genellikle üç yıl sonra açılacağı ve daha yumuşak ve meyveli tatlar geliştireceği için bu yararlıdır. Riesling son hasat Vendange Tardive ve şişelenmiş Sélection de Grains Nobles için çok uygundur ve iyi asitliği şarabın tatlılığını korur.

1838'de William Macarthur Yeni Güney Galler'de Penrith yakınlarında Riesling üzümleri dikti. Riesling Chardonnay'ın popülaritesinin büyük ölçüde arttığı 1990'ların başına kadar Avustralya'da en çok ekilen beyaz üzümdü. Riesling Büyük Güney'de (özellikle Mt Barker, Frankland Nehri ve Porongorup), Clare Vadisi'nde, özellikle de Watervale bölgelerinde ve Polonya Tepesi Nehri çevresinde ve daha serin Eden Vadisi ve Yüksek Eden bölgelerinde gelişmeye devam ediyor. Daha sıcak Avustralya iklimi, bazen Alman üzümünün yedi katı kalınlıkta kabuklu üzümler üretir. Kireçtaşı ve şeyl üzerinde kırmızı topraktan oluşan serbest süzme topraklarında olgunlaşan üzümler, olgunlaştıkça kızarmış ekmek, bal peteği ve misket limonu aromaları ve tatları üreten yağsız bir şarap üretir. Avustralya Riesling'lerin şarabın oksidasyonu olmaksızın düşük sıcaklıklarda paslanmaz çelik tanklarda fermente edilmesi ve ardından daha erken şişeleme yapılması yaygındır.

Avustralya Rieslingleri gençliklerinde yağlı dokuları ve narenciye aromaları ve yaşlandıkça yumuşak bir tazelik ve asit dengesi ile bilinir. Şişelenmiş Riesling'ler limon marmelatına göre olumlu bir şekilde karşılaştırılan muazzam seviyelerde lezzet konsantrasyonlarına sahiptir.

Riesling ilk olarak 1970'lerde Yeni Zelanda'da dikildi ve Marlborough bölgesinin nispeten soğuk ikliminde ve Nelson bölgesindeki geç hasatlarda gelişti. Avustralya Riesling'ine kıyasla Yeni Zelanda, tatlıdan kuruya kadar değişen daha hafif ve daha hassas şaraplar üretir. Soğuk iklim şaraplarının yurdu olan Central Otago son zamanlarda terruvar kaynaklı şaraplar üreten başka bir alan olarak ortaya çıktı.

Riesling yerli Grüner Veltliner'den sonra önde gelen ikinci beyaz üzüm çeşididir. Austrian Riesling genellikle kalın gövdelidir, damağı kaplar ve ağız sulandıran bir aroma ile birlikte güçlü bir aroma berraklığı üretir. Belirli bir Avusturya Riesling ticari markası, beyaz biberin ipuçlarını içeren uzun bir kaplamadır. Avusturya şarap yasalarının sulamaya izin verdiği Wachau bölgesinin serin iklimi ve serbest akan granit ve mika toprağında gelişir. Normalde yaklaşık % 13 seviyeleriyle Riesling için nispeten yüksek bir alkol içeriğine sahiptir ve genellikle 5 yıl sonra zirveye ulaşır. Avusturya Riesling tatlılığıyla bilinmemektedir ve çoğunlukla sektir ve küf iltihabından etkilenen çok az üzüm vardır.

On dokuzuncu yüzyılın sonlarında Alman göçmenler onları “meşru” Alman Riesling olarak nitelendirmek için Johannisberg Riesling adlı Riesling üzümlerini getirdiler. New York özellikle Finger Lakes bölgesinde, ABD'nin en eski Riesling üreticilerinden biriydi. Dikimler 1857'de Kaliforniya'da görülmeye başladı ve 1871'de Washington Eyaletinde bunu izledi.

New York Riesling genellikle benzer şekilde hafif, yumuşak bir tada sahip karakteristik bir efervesan hafif gövdeye sahiptir. Şarap nadiren sağlam olsa da dinamik olabilir ve kuru ile tatlı arasında değişir. New York aynı zamanda Riesling merkezli buz şarabının önemli bir üreticisidir, ancak New York Buz Şarabının büyük çoğunluğu Vidal blanc ve Vignoles'ten yapılır.

Kaliforniya'da Riesling popülerlik açısından Chardonnay'in çok gerisinde kalır ve yaygın olarak dikilmez. Önemli bir istisna yüksek kaliteli Geç Hasat tatlı şaraplarının artan gelişimidir. Şimdiye kadar en başarılı şekilde üretilen Geç Hasat şarapları havanın ihtiyaç duyulan botrytis gelişimini teşvik etme olasılığının daha yüksek olduğu Anderson ve Alexander Vadilerindedir. California'dan çıkan Riesling, "tipik" bir Alman Riesling'den daha yumuşak, daha dolgun ve daha çeşitli tatlara sahip olma eğilimindedir.

Kuzeybatı Pasifik'te Riesling üretiminde keskin bir tezat var. Üzüm şu anda Washington Eyaletinde artıyor ancak komşu Oregon'da düşüşte. Bu bölgeden gelen riesling, kurudan tatlıya kadar değişir ve kolay içme için iyi bir işaret olan keskin bir hafifliğe sahiptir. Genellikle kolayca tespit edilebilen bir şeftali ve mineral kompleksi olacaktır. Chateau Ste gibi bazı Washington Eyaleti şarap üreticileri. Michelle Alman tarzı Riesling üretim yöntemlerini uyarlıyor ve hatta Eroica Riesling gibi özel şaraplar yaratmak için Dr. Ernest Loosen gibi tanınmış Alman şarap üreticileriyle ortaklık yapıyor. Yılda 2,000,000'den fazla kasa üretimi ile Chateau Ste. Michelle hacim bazında Riesling şaraplarının üretiminde dünya lideridir. 2007 yılında bir başka Kuzeybatı Pasifik şaraphanesi olan ve Bonny Doon'dan Randall Grahm'a ait olan Pacific Rim Winemakers, Red Mountain AVA'da tamamen Riesling üretimine adanmış ilk şarap tesisini kurdu.

Old Mission Peninsula ve Leelanau Peninsula AVA'ları (Traverse City yakınlarında) buz şarabıyla tanınan Michigan'da Riesling kısmen bu amaca uygunluğundan dolayı oldukça yaygın bir çeşittir.

Riesling, Oklahoma (hatta bir eiswein haline getirilmiştir) ve Teksas gibi nispeten sıcak eyaletlerin daha soğuk kısımları da dahil olmak üzere diğer bölgelerde de yetiştirilir.

Ontario'da Riesling, şarabın genişliği ve karmaşıklığı ile dikkat çeken Icewine için yaygın olarak kullanılmaktadır. Niagara genel olarak büyük bir buz şarabı üreticisidir ve Almanya ile baş başa kalmaktadır. Geç Hasat şarapları ve bazı köpüklü şaraplar Niagara'da Riesling ile üretilir ancak üretimin en büyük payını kurudan kurutmaya kadar sofra şarapları oluşturur. Bölgenin iklimi tipik olarak yaz aylarında oldukça sıcaktır ve bu da şaraplara bir zenginlik katmanı ekler. Mosel'deki St. Urbanshoff'un kurucusu Herman Weiss, Niagara'nın modern bağcılığının ilk öncülerinden biriydi ve Mosel klonu Riesling soyunu batı Niagara'daki birçok üreticiye sattı (bu sarmaşıklar artık 20 yıldan fazladır). Bu klon ve Niagara'nın yaz sıcağı benzersiz bir şekilde parlak şaraplar oluşturur ve genellikle ilginç kuru stil versiyonlarında ortaya çıkar. Birçok üretici ve şarap eleştirmeni Niagara'nın en iyi tekliflerinin Short Hills Bench, 20 Mile Bench ve Beamsville Bench'i kapsayan Niagara Escarpment bölgesinden geldiğini iddia eder.

Britanya Kolombiyası'nda Riesling yaygın olarak Icewine, sofra şarabı ve sekt tarzı köpüklü şaraplarda kullanılmak üzere yetiştirilir; bunun önemli bir örneği Cipes Brut'tur.

Nova Scotia'da özellikle Annapolis Vadisi bölgesinde sıcak yaz günlerinin serin gecelerle şekillenmesi ve gözlenen büyüme mevsiminin uzamasıyla Riesling önemli bir vadediyor. Buzul toprakları ile birleşen deniz iklimi, ortaya çıkan ilginç ifadelere katkıda bulunur.

Riesling ayrıca Macaristan, İtalya, özellikle Friuli-Venezia Giulia, Hırvatistan, Güney Afrika, Şili ve Orta Avrupa'da, özellikle Romanya ve Moldova, Sırbistan, Kazakistan ve Özbekistan'da yaygın olarak yetiştirilir.

Şarap yapımında Riesling üzümünün hassas yapısı, kabugunun ezilmesini veya çürümesini önlemek için hasat sırasında özel işlem gerektirir. Bu bakım olmadan, kırılmış kabuklar meyve suyuna tanen sızdırabilir, belirgin şekilde kaba bir tat verebilir ve Riesling'in aroma ve aroma yelpazesini dengeler.

En iyi "en taze" hallerinde olan bir şarap olan üzümler ve meyve suyu, şaraplaştırma işlemi boyunca sıklıkla soğutulabilir. Birincisi üzümlerin daha lezzetli tatlarını korumak için topladıktan hemen sonradır. İkincisi mesane presi ile işlendikten sonra ve fermantasyondan hemen öncedir. Fermantasyon sırasında şarap, arasında tutulan sıcaklık kontrollü paslanmaz çelik fermantasyon tanklarında soğutulur. Bu normalde fermente eden kırmızı şaraplardan farklıdır.

Chardonnay'den farklı olarak çoğu Riesling malolaktik fermantasyona uğramaz. Bu Riesling'e "susuzluk giderici" kalitesini veren şarabın ekşili, asidik karakteristiğini korumaya yardımcı olur. (Sauvignon blanc ve Pinot grigio üreticileri genellikle aynı nedenle malolaktik fermantasyondan kaçınırlar. Riesling genellikle şarabın donma noktasının hemen üzerinde saklandığı bir soğuk stabilizasyon sürecinden geçer. Şarap, tartarik asidin çoğu kristalleşene ve şaraptan çökelene kadar bu sıcaklıkta tutulur. Bu, şişedeki asidin (genellikle "şarap elmasları" olarak adlandırılır) kristalleşmesini önlemeye yardımcı olur. Bundan sonra, kalan maya veya kirleri gidermek için şarap normalde tekrar süzülür.

Bağcılıkta Riesling üzümlerinin yetiştirilmesindeki iki ana bileşen onu "Uzun ve Düşük" tutmaktır yani Riesling için ideal durum, verimi düşük ve aromayı konsantre tutmak için uzun, yavaş olgunlaşma ve uygun budama sağlayan bir iklimdir.

Riesling şeker ve asit dengesi nedeniyle yiyecekle eşleştirmek için çok yönlü bir şaraptır. Beyaz balık veya domuz eti ile eşleştirilebilir ve Tayland ve Çin mutfağının daha güçlü tatlarına ve baharatlarına dayanabilen birkaç şaraptan biridir. Bir Riesling'in tipik aromaları çiçekler, tropikal meyveler ve mineral taştan (arduvaz veya kuvars gibi) oluşur ancak zamanla şarap yukarıda belirtildiği gibi bir petrol notası alır.

Riesling neredeyse hiçbir zaman fermente edilmez veya yeni meşede yaşlanmaz (Almanya ve Alsace'de Riesling bazlı şarapları depolamak ve stabilize etmek için genellikle büyük eski meşe fıçılar kullanılır). Bu Riesling'in daha hafif olma eğiliminde olduğu ve bu nedenle daha geniş bir yiyecek yelpazesi için uygun olduğu anlamına gelir. Rieslings'deki keskin asitlik / tatlılık, yüksek tuz içeriğine sahip yiyecekler için iyi bir denge görevi görebilir. Almanya'da sebzenin kokusunu azaltmak için lahana bazen kızartılarak pişirilir.

Biraz farklı özelliklere sahip çok sayıda ticari Riesling klonu mevcuttur. Almanya'da yaklaşık 60 klona izin verilmektedir ve bunların en ünlüsü Schloss Johannisberg'in üzüm bağlarındaki asmalardan üretilmiştir. Diğer birçok ülke Riesling klonlarını doğrudan Almanya'dan almıştır ancak bazen farklı isimler altında çoğaltılır.

Riesling'in son zamanlarda daha fazla ilgi gören çok nadir bir versiyonu Red Riesling'dir (Roter Riesling). Adından da anlaşılacağı gibi bu Riesling'in kırmızı kabuklu bir klonudur (ör. Gewürztraminer) ancak koyu kabuklu bir klon değil yani hala beyaz şaraplık bir üzümdür. White Riesling'in bir mutasyonu olarak kabul edilir ancak bazı uzmanlar ters ilişkiyi yani Red Riesling'in White Riesling'in öncüsü olabileceğini öne sürdüler. Almanya ve Avusturya'da küçük miktarlarda Red Riesling yetiştirilmektedir. 2006 yılında Rheingau şaraphanesi Fritz Allendorf Red Riesling'in ilk ticari miktarları olduğu iddia edilen şeyi dikti. Konuyu karıştırmak için, "Red Riesling" kırmızı kabuklu Traminer üzümleri (Klevener de Heiligenstein'ın Savagnin gülü gibi) ve Roter Veltliner'in tohum bitkisi olan belirsiz çeşit Hanns ile eşanlamlı olarak da kullanılmıştır. Roter Riesling'in Schwarzriesling ile hiçbir ilgisi yoktur.

19. yüzyılın sonlarında Alman bahçıvanlar Riesling'in bazı zarif özelliklerini hala koruyabilecek daha esnek, daha az mizaçlı bir üzüm yaratacak yeni Riesling melezleri geliştirmek için birçok çaba harcadı. Bunlardan en önemlisi 1882'de Geisenheim Üzüm Yetiştirme Enstitüsü'nde geliştirilen ve Riesling ve Madeleine Royale'in (uzun süredir Riesling x Silvaner olduğuna inanılan olmasına rağmen) melezi olan Müller- Thurgau'dur. Diğer Riesling/Silvaner melezleri Pfalz bölgesel favori dahil Scheurebe ve Rieslaner'dir. Riesling ve kırmızı şaraplık üzüm Trollinger arasında bir melez olan Kerner yakın zamanda ekim alanlarında Riesling'i gölgede bırakan yüksek kaliteli bir melezdir.

Welschriesling, Avusturya, Hırvatistan, Çek Cumhuriyeti, Macaristan ve Romanya'da yaygın olan ve Riesling Italico, Welsch Rizling, Olasz Rizling veya Laski Rizling olarak da etiketlenebilen ilgisiz bir çeşittir.

White Riesling, Johannisberg Riesling (adını ünlü Schloss Johannisberg'den alır ) ve Rhine Riesling (= İtalya'da Riesling Renano bazen Avusturya'da Rheinriesling) olarak da adlandırılan 'gerçek' Riesling'dir.