Festival Noz'u

Fest Noz ( gece festivali için Bretonca ), gruplar halinde dans edilen ve canlı müzisyenlerin akustik enstrümanlar çaldığı geleneksel bir Breton festivalidir.

yazmak çok kolay olsa da ve modern icatlar olarak fêtes folklorikleri, Fest Noz'un geleneksel danslarının çoğu eskidir, bazıları Orta Çağ'a kadar uzanır ve topluluğun geçmişini kavraması ve atalarıyla ve onlarla birlikte olmanın derin duygusunu tatması için bir yol sağlar. yer.

Fest-noz (çoğul hali festoù-noz), Brittany'de bir geleneksel dans festivalidir. Çoğu Breton dansı sosyal danslardır ve gruplar halinde yapılır. Şu anda, birçok fest-noz, Brittany dışındaki diaspora topluluklarında da düzenlenerek Breton kültürünü Breton bölgesi dışında da canlandırmaktadır. Bu terim 19. yüzyılın sonundan beri bilinmektedir, ancak ad olarak sadece 1950'lerden bu yana kullanılmaktadır.

Geçmişte, danslar bazen evin katı bir zeminine veya tarım işlerinde sağlam bir yüzeye dönüşmesi için yerleri sıkıştırmak amacıyla kullanılırdı ("aire neuve" dansları). Bu danslarda bazı stamping hareketlerinin varlığı da açıklanabilir. Uzun bir süre boyunca kilise "kof-ha-kof" (karından karına) dansları yasaklamıştı, yani çiftler halinde dans etmek. Bu festivaller genç insanlar için bir araya gelme ve sosyal açıdan birbirlerini değerlendirme fırsatıydı. Giysilerine göre birbirlerini ölçebilir ve danslar bazen uzun sürebilir ve çaba ve beceri gerektiren karmaşık ve hızlı adımlar içerebilirdi, bu yüzden ne kadar çabuk yorulduklarını görebilirlerdi.

Bugünlerde "Festoù Noz" hala çok popülerdir ve farklı nesilleri bir araya getirir. Köylerin çoğu, spor kulüpleri, okullar vb. tarafından en az bir kez yılda bir fest-noz düzenlenir. Bu, kültür ve kimliklerini ifade etmenin ve bir gece arkadaşlarla ortak değerleri paylaşmanın bir yoludur. Birçok grup halk dansında olduğu gibi, tekrarlayan müzik ve fiziksel çaba nedeniyle bazen trans haline geçildiğinden bahsedilir. Yaz ve turizm sezonunda, birçok insan için fest-noza katılmak, bir gece kulübüne alternatif bir yol gibi görülebilir.

Yüzlerce geleneksel dans bulunmaktadır. Bunlar arasında en ünlüleri gavottes, an dro, 'hanter dro, plinn ve Scottish'tir. Fest-noz sırasında çoğu dans zincir veya daire içinde yapılır (herkes el ele tutuşur), ancak çiftler halinde yapılan danslar ve "koreografi" dansları da vardır. "Koreografi" dansları, belirli sanatsal unsurlarla (dizi, figürler vb.) zenginleştirilen dansları ifade eder.

Breton dansı üzerine yapılan en önemli çalışma "La tradition populaire de danse en Basse-Bretagne" adlı kitaptır. Bu kitap, Jean-Michel Guilcher tarafından tez çalışması olarak yazılmıştır. Yeni baskısı, Coop-Breizh - Chasse-Marée/Armen tarafından 1995 yılında yapılmıştır.

Bu festivallerde genellikle iki tür müzik bulunur: a capella olarak söylenen müzikler (kan ha diskan, vb.) ve müzik eşliğinde veya tamamen enstrümantal olanlar. Mikrofon ve yükseltilmiş enstrümanların icadından önce, en sık kullanılan enstrümanlar bombarde (bir tür obua veya kornet) ve Breton gaida (binioù kozh) idi, çünkü yüksek ses çıkartıyorlardı. Diatonik akordeon, klarinet ve bazen keman ve çarkıfelek de popülerdi. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, İskoç gaida (binioù bras) da bagadoù (boru takımları) sayesinde Brittany'de yaygın hale geldi ve genellikle binioù kozh'un yerini aldı. Temel klarinet (treujenn-gaol - Bretonca'da "lahana çekirdeği" anlamına gelir) neredeyse kaybolmuş olsa da, son yıllarda popülerlik kazanmıştır.

Geleneksel çalgıların dışında, günümüzde rock'tan caza, punk'a kadar pek çok farklı müzik tarzına sahip gruplar ve ayrıca diğer ülkelerin tarzlarıyla karışımları var. Yaylı çalgılar (keman, kontrbas, akustik gitar, elektro gitar, bas gitar) ve Kuzey Afrika vurmalı çalgıları çoktan benimsenmiştir. Bazı Fest-Noz grupları, değişen derecelerde elektronik klavyeler ve sentezleyiciler de kullanır (Strobinell, Sonerien Du, Les Baragouineurs, Plantec. . . ). Pirinç enstrümanlar giderek daha yaygın hale geliyor ve çoğu zaman yanlarında doğu müziğine yaklaşan sesler getiriyor.

1970'lerin canlanmasından hemen sonra, standart olarak bir çift şarkıcı (a capella veya "kan a diskan") ve bir çift müzisyen (genellikle biniou - bombarde) arasında sıra değiştirilirdi. "Serbest sahne" etkinliklerinin düzenlendiği görmek sıkça karşılaşılan bir durumdu. Günümüzde ise şarkıcı çiftleri (kanerien) ve müzikçiftleri (sonerien) bir grupla sırayla sahne alıyor. Gruplar daha çok enstrümantal müzik çalıyor ve dans pratiği genellikle diğer iki yöntemden farklı olabiliyor.

Her "süit" (üç dans) arasında, dansçıların diğer dansçılarla sohbet ederek veya krep, galette-sos, uzak Breton, kouign-amann ile yerel elma şarabı, bira ve chouchen, fermente baldan yapılan bal likörüne benzer bir içecek.