Pornografiyle Mücadele Eden Feministler

Pornografiyle Mücadele Eden Feministler (Feminists Fighting Pornography, FFP) pornografiye karşı siyasal bir aktivizm örgütüydü. Birleşik Devletler federal mevzuatı, saldırganları pornografiden esinlenen kadınlar tarafından pornografi sanayisine karşı dava açılmasına izin vermesini savundu. FFP, New York City, New York'ta bulunuyordu, 1983 veya 1984'te kuruldu ve 1997'de dağıldı.

FFP pornografiye karşı çıktı. Cinselleştirilmiş aşağılayıcılık, zorbalık eden, aşağılayan, nesneleştiren, boyun eğdiren, zarar veren, yok eden, sömüren veya şiddet olarak tanımlanır ve karşılıklı güç ve zevke dayanan erosal olaylardan ayrılır. FFP'nin kurucusu Page Mellish'e göre pornografi, ensest, saldırı ve tecavüz için eğitim sağlıyor, kadınların nesneleştirilmesiyle sonuçlanıyor, kadınların eşit haklar ve eşit ücret alma yeteneklerini etkiliyor ve erkekleri şiddeti cinsellikle ilişkilendirmeye teşvik ediyor. Mellish nihayetinde tüm feminist sorunların pornografiden kaynaklandığını iddia etti. The Wall Street Journal'ın yayımcısına yazdığı 1986 tarihli bir mektupta, bir FFP üyesi üyelerin aşka karşı olmadığını ve sekse karşı olmadığını iddia etti.

Mellish, pornografiye karşı savaşmayan tüm erkek ve kadınları, kadına yönelik şiddetten sorumlu tuttu ve pornografiden veya sert seksten hoşlanan kadınların, erkeğin iktidar tanımını içselleştirdiklerini iddia etti.

FFP'nin kurucusu ve düzenleyicisi, eskiden Pornografiye Karşı Kadınlar'ın kadrosunda yer alan Page Mellish ve aynı zamanda her ikisi de San Francisco, California'da yer alan İletişim Ortamında Pornografi ve Şiddete Karşı Kadınlar ve Ulusal Kadın Örgütünde çalışıyordu.

Pornografiyle Mücadele Eden Feministler, 1991 tarihli Pornografi Kurbanlarına Ödence Yasasını destekledi. Tasarı, birçok feminist de dahil olmak üzere bazı desteklere sahip olsa da Andrea Dworkin, Catharine MacKinnon ve diğer bazı feministler tarafından desteklenmedi. Tasarıyı destekleyen Mellish, bir Larry King programında göründü ve burada pornografinin bir etki olduğunu iddia eden kadın Ted Bundy'nin idam edilen seri katilini konuya dikkat çekmekle suçladı. Tasarıya göre, saldırganın pornografiden büyük ölçüde isteklendirilmesinin ardından saldırıya uğrayan bir kişi, pornografinin kendisi için önceden bir cezai suçlama gerekmeksizin pornografinin yapımcılarına, yayıncılarına, dağıtımcılarına, sergicilerine ve satıcılarına dava açabilir. Yasanın yararcı olması için, yasa tasarısı çocuk pornografisi ve müstehcen materyallerle sınırlıydı. Tasarı eleştirildi. FFP ayrıca, FFP'nin birçok [diğer] kadın ve çocuk örgütünü destekleyici olarak listelediği ve binlerce yasa destekçisinin imzasına sahip olduğu 1987 tarihli Pornografi Mağdurlarını Koruma Yasası olan daha önceki bir tasarıyı destekledi.

Page Mellish, 1991 yılında ABD Senatosu Yargı Alt Kuruluna, Pornografiyle Mücadele Eden Feministler tarafından istihdam edilen profesyonel bir etkinci olarak tanıklık ederek, pornografi sanayisinin büyük olduğunu ve pornografi sanayisinin ürününün çoğunun kadınları aşağıladığını veya zarar verdiğini belirterek, pornografinin gerçek zararı - kadına yönelik şiddetin temel nedeni hakkında konuştu. Bu nedensel bağlantı, bir Michigan eyalet kolluğu çalışmasının pornografinin eyaletin cinsel saldırılarının hemen öncesinde veya yüzde 41'inin cinsel saldırılarının hemen öncesinde veya sırasında taklit edildiği araştırmasını içeren çalışmanın incelenmesi üzerine Başsavcı Pornografi Alt Kurulu'nun birincil bulgusuydu. (eyaletin şiddet içeren cinsel saldırı vakalarında sanıklarının yüzde 75'inin evlerinde veya araçlarında tam çıplak pornografiye sahip olduğunu ve FBI'ın seri katillerin en çok paylaşılan özelliğinin aşırı pornografi kullanımı olduğunu tespit eden bir rapor) Yasanın kışkırtma ve etkileme konusundaki yakın nedeni, Queen's Üniversitesi'nde yapılan bir araştırmada, seks suçlularının yüzde 30'unun pornografiyi suç için kışkırtıcı, hazırlayıcı ve kışkırtıcı olarak listelediği ve tecavüzcülerin pornografiyi tuzakçı olmayanlardan daha fazla kullandıkları tespit edildi. Women's Day dergisine yanıt veren dört kadın, pornografik materyallerin doğrudan bir sonucu olarak cinsel istismara uğradığını bildirdi. Yale Üniversitesi araştırmasına göre, en yüksek pornografi tüketen devletlerin en yüksek tecavüz oranlarına ve en düşük tüketime sahip devletlerin en düşük tecavüz oranlarına sahip olduğunu buldu. 1985'teki Gallup anketinde Amerikalıların yüzde yetmiş üçü, cinselliği onaylanmış (şiddete ilişkin herhangi bir hüküm bulunmadığına dikkat edin) cinsel dergi, film ve kitapların bazı insanları cinsel şiddete yönelttiğini doğruladı. 1986 Gallup anketinde, yüzde 76'sı cinsel şiddet içeren dergilerin yasaklanmasını zorunlu kıldı. İfadesinin dengesinde, tasarıyı sıkı denetimsiz olarak nitelendirdi çünkü önceden herhangi bir kısıtlama veya devlet yetkilendirmesi dayatmadı ve muhalefeti eleştirdi.

Kongre, onsuz, ABD Anayasası'nın 14. Değişikliğinin eşit koruma maddesi kapsamındaki bir kişinin hakkını ihlal edebilecek, ancak aynı derecede bilimsel sonuçları doğrulaması gerekmeyen, yasalar için ölçülü bir temele sahip olmalıdır. Akademik bilim; daha ziyade, yasama yargılaması keyfî olmamalıdır. Bu tanıklık, Pornografiyle Mücadele Eden Feministler'in 1991'deki durumunu belirtti ve Amerikan Barosu ABA Dergisi tarafından not edildi.

FFP, İngiltere'de yapıldığı gibi pornografi salonlarının yakılmasını savunmadı, fakat erkeklerin bu tür yerlere gitmemesini savundu. Mellish bunun yerine yürüyüşler düzenlemeyi tercih etti, çünkü tabandan örgütlenme yeteneğine inanıyordu: pornografi evleri bombalamak bile sadece dikkatlerini çekiyor; o zaman erkeklerin kadına bakışını değiştirmeli, iktidar düşüncelerini değiştirmeliyiz. FFP, New York City Metro istasyonlarında reklam veren pornografik Penthouse dergisinin reklamlarını yok etmek gibi bazı küçük suçlar işledi. FFP, pornografiyi mağazalardan ve tiyatrolardan uzaklaştırmayı amaçladı ve etkisinin onu yeraltı iktisadisine sürüklemek olacağını, fakat onu tamamen yok etmek olmadığını kabul etti. Kadınların erkekleri sadece seks nesneleri olarak görmelerini sağlayan rol-tersine çevirme de onların ideolojisinin bir parçası değildi.

Green for Congress'in seçim kampanyasına yardımcı oldu ve 1989'da 100 FFP üyesinin bunu yaptığını bildirdi. Bill Green, Manhattan'daki bir bölgenin Cumhuriyetçi ABD Temsilcisiydi. O yıl yeniden seçildi. Kongre kariyeri boyunca, Pornografi Mağdurlarını Koruma Yasası'nı bir yasa tasarısı olarak sundu.

Mellish 1992'de Amerika Birleşik Devletleri Senatosu adayı Geraldine Ferraro'ya kocasının pornografiye gayrimenkul sağlaması konusunda bir gösteri yaptı. Gösterinin örgütünki olup olmadığı bilinmiyor.

1984'te Mellish, halkı eğitmek için her gün masaya oturuyordu. 1989'da, insanların bu tür pornografiden haberdar olmadığını söyledi. FFP'nin masaları bazen halk tarafından Pornografiye Karşı Kadınlar tarafından karıştırılıyordu. Bir kitap yazarı daha sonra 1984'te Pornografiyle Mücadele Eden Feministlerden bir kadının Manhattan'da masaya oturduğunu ve bir dilekçe için imza aradığını hatırladı. Yanında, kıyma makinesinden çıkan bir kadının bacaklarını gösteren Hustler'ın kötü şöhretli örtüsünün devasa bir patlaması vardı.

1987'de Pornografi Mağdurlarını Koruma Yasası'nı desteklemek için yeni bir yasa tasarısı çıkardı. Spectre, bunu tanıtırken, FFP'nin bu tasarının kabul edilmesini destekleyen binlerce ilgili kişinin imzalarını topladığını söyledi.

FFP'ye göre Playboy Vakfı'ndan fon alan feminist ve sivil özgürlük örgütlerini adlandırdı, fakat bu tür tüm kuruluşların fonlara başvurup kabul etmediği açık değil.

Haber bülteni veya dergisi The Backlash Times'dı. 1983 veya 1984'te yayınlandı ve en az 1989'a kadar devam etti. Bülten, saldırılar, yanıtlar, parasal işler, siyaset ve mevzuat gibi genel olarak pornografiyle ilgili haberler içeriyordu. Ayrıca grubun eleştirildiği pornografiden görüntüler de yayınladı. (ironik ama belki zorunlu olarak pornografiyi daha da yayarak). Buna cevaben örgüt, kadınlara yönelik şiddet ve aşağılama gibi neye karşı olduğunu netleştirme ve böylece onu, özellikle erosal olmak üzere, karşı olmadıklarından ayırma ihtiyacını ortaya koydu.

1992'de ve son zamanlardaki olumlu "dikkat" ten sonra Bayan Mellish, ABD Anayasası ve özgürlüklerindeki birinci değişikliğe atıfta bulunarak, "Basın hareketimizi sansürledi çünkü birinci değişiklikte basının menfaati var" dedi konuşma ve basın.