Berlin-Dresden demiryolu

Berlin-Dresden demiryolu, Almanya'nın Berlin, Brandenburg ve Saksonya eyaletlerinde bulunan ve orijinal olarak Berlin-Dresden Demiryolu Şirketi (Berlin-Dresdener Eisenbahn-Gesellschaft) tarafından inşa edilen ve işletilen çift hatlı, elektrikli bir ana hat demiryoludur. Berlin'den güney Teltow kırsalına ve ardından Niederlausitz ile Fläming Heath arasından Elsterwerda ve Großenhainer Pflege kırsalından geçerek Dresden'e kadar uzanır.

1848'de Berlin-Anhalt Demiryolu Şirketi, Leipzig-Dresden hattına bağlanan ve Berlin ile Dresden arasındaki ilk doğrudan demiryolu bağlantısını oluşturan Jüterbog-Röderau hattını açtı. 1872'de Berlin-Dresden Demiryolu Şirketi, Elsterwerda üzerinden uzunluğunda daha kısa olan rakip bir hat inşa etmek için kuruldu. Bu rota 17 Haziran 1875'te açıldı. Berlin ve Dresden arasındaki uzun mesafeli trafik, II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar iki güzergah arasında bölündü.

1 Ekim 1877'de hattın işletmesi Prusya devlet demiryolları tarafından devralındı. 24 Ocak 1887'de Saksonya ve Prusya, şirketin mülkiyetinin 1 Nisan 1887'den itibaren Prusya'ya geçtiği bir anlaşma imzaladı. Bu antlaşma aynı zamanda Elsterwerda-Dresden bölümünün 1 Nisan 1888'de Kraliyet Sakson Devlet Demiryolları'nın bir parçası olduğunda Sakson hükûmetine yeniden satılmasını sağladı.

Hattın her iki ucunda yeni istasyonlar, Berlin'de Dresdner Bahnhof (Dresden istasyonu) ve Dresden'de Berliner Bahnhof (Berlin istasyonu) inşa edildi. Her iki istasyon da yalnızca kısa bir süre kullanıldı. 1882'de Berlin'deki Dresden istasyonu (bugünkü Gleisdreieck U-Bahn istasyonunun ve Luckenwalder Strasse'deki eski posta istasyonunun bulunduğu yerde bulunur) yolcu trafiğine kapatıldı. Hattın Berlin terminali biraz daha kuzeye, Anhalter Bahnhof'a (Anhalt istasyonu) taşındı. Kısa bir süre sonra, Dresden demiryolu düğümünün yeniden geliştirilmesinin bir parçası olarak Dresden'deki Berlin tren istasyonu terk edildi. Yerine, 1894'ten beri nakliye ve bölgesel hizmetler için kullanılan Dresden-Friedrichstadt istasyonu inşa edildi. O zamandan beri, uzun mesafe hizmetleri Leipzig-Dresden hattında Radebeul -Zitzschewig'e ve Dresden-Neustadt'tan Dresden Hauptbahnhof'a yöneldi. Buna karşılık, Leipzig'e giden ve [[Leipzig'den gelen yük trenleri, Radebeul-Naundorf istasyonundan Friedrichstadt'a giden Berlin-Dresden demiryolunu kullanır.

1875'ten I. Dünya Savaşı'na kadar Prusya askeri demiryolu, Berlin'den Zossen'e giden hatta paralel olarak çalıştı. Bu hat 1919'da tasfiye edildi. 1901 ile 1904 yılları arasında elektrikli lokomotifler ve vagonlarla varan hızlarda yüksek hızlı denemeler yapıldı. elde edildi. 1905'te Teltow kanalının inşası sonucunda, Mariendorf'taki (şimdiki Attilastraße ) S-Bahn istasyonunun güneyinde Dresden hattı üzerinde yeni bir demiryolu köprüsü inşa edilmek zorunda kaldı.

1936'da Berlin ve Dresden arasında Henschel-Wegmann Treni kullanılarak 100 dakika süren yüksek hızlı bir ekspres servis başladı. Berlin banliyö tren operasyonları 1939 ve 1940'ta elektriklendi. Berlin S-Bahn hizmetleri 15 Mayıs 1939'da Priesterweg ile Mahlow arasında başladı ve 6 Ekim 1940'ta S-Bahn, Rangsdorf'a kadar uzatıldı. S-Bahn, Berlin'in güneyinde uzun mesafeli yolcu ve yük trenleriyle aynı rayları paylaştı. 1930'ların sonunda S-Bahn ve uzun mesafe hatlarını ayırmak için yeni hat üzerinde çalışmalar başladı, ancak İkinci Dünya Savaşı'nın başlangıcında bu çalışma tamamlanmadı.

1945'te savaşın sona ermesinden sonra demiryolu hattı müttefikler tarafından ciddi şekilde hasar gördü. Ayrıca Berlin'deki Teltow Kanalı üzerindeki köprüler savaşın son günlerinde Alman ordusu tarafından havaya uçuruldu. Daha sonra hattın ikinci hattı, Sovyetler Birliği'ne savaş tazminatı sağlamak için sökülmüştür. Bu köprüler üzerinde sadece iki hat yeniden yapılmıştır. Hizmetler, Ağustos ve Ekim 1945 arasında yeniden başladı. Mariendorf ve Marienfelde istasyonları arasında S-Bahn hizmetleri ve geri kalan yolcu ve yük hizmetleri ortak bir iki yollu bölümde çalışıyordu. Rangsdorf ve Wünsdorf arasında, S-Bahn ile bağlantı kurmak için çalışan buharlı banliyö trenleri çalışıyordu.

Almanya ve Berlin'in bölünmesi, Berlin-Dresden hattındaki trafiği de etkiledi. 1951'de, yeni kurulan Berlin dış halkasına bağlanan hattan doğu yönünde bir bağlantı eğrisi inşa edildi. Dresden'den gelen uzun mesafeli trenler, onu Batı Berlin'den kaçınmak için kullandı. Batı Berlin topraklarındaki terminal istasyonları, 18 Mayıs 1952'de Anhalt istasyonu da dahil olmak üzere kapatıldı. Daha sonra bölgesel servisler, Schöneweide, Lichtenberg veya Ostbahnhof'un Doğu Berlin istasyonlarına ulaşmak için dış halkayı kullandı. Sadece Rangsdorf'tan gelen S-Bahn servisi sınırı geçerek Batı Berlin'e girdi. Batı Berlin'de kuzeyden Marienfelde istasyonuna (Mariendorf'taki gaz fabrikaları ve Marienfelde'deki Daimler fabrikası dahil) nakliye hizmetleri devam etti. Marienfelde istasyonunun güneyinde kalan uzun mesafeli yollar, sonraki yıllarda kısmen söküldü veya aşırı büyümüştü.

13 Ağustos 1961'de Berlin Duvarı'nın inşa edilmesinden sonra, Lichtenrade ve Mahlow arasındaki S-Bahn operasyonları terk edildi. S-Bahn hizmetleri başlangıçta Mahlow ve Rangsdorf arasında bir servis hizmeti yürüttü, ancak bu, onarım ve depolama tesislerinin olmaması nedeniyle 9 Ekim 1961'de durduruldu. Wünsdorf'tan gelen banliyö trenleri Schönefeld Havaalanı istasyonuna gitti. 1962'den itibaren Berlin'e bir S-Bahn servisi vardı. 26 Mayıs 1963 itibarıyla, VT 2.09 sınıfı bir Raybüs ("domuz yavrusu taksi" olarak bilinir) oluşan bir servis treni, Mahlow ile Blankenfelde arasında dış halkadaki hizmetlere bağlanarak koştu.

Tek hatlı hattın kapasitesinin düşük olması ve hattın kötü durumda olması, uzun süredir operasyonel sorunlara neden oluyordu. Hattaki yüksek yük yoğunluğu, hızlı yolcu trenleri için yalnızca az sayıda yol bıraktı. 1972'de tüm satır kopyalandıktan sonra bir gelişme meydana geldi. 1960'larda hattaki maksimum hızların çıkarılması için çalışmalar başladı. Baruth/Mark'tan Brenitz-Sonnevalde'ye kadar olan istasyonlar, platformların kenarlara taşınmasıyla yüksek hıza dönüştürüldü. Çeşitli nedenlerle, trenler hala sadece çalışabiliyordu. Dresden-Friedrichstadt'tan Radebeul-Naundorf'a kadar olan bölüm 28 Eylül 1969'da elektriklendi. Halkadaki iki bağlantı eğrisi de dahil olmak üzere Berlin dış halkasına giden hattın geri kalanı, 1979 ile 1983 yılları arasında çeşitli bölümlerde elektriklendi. Bir grevin ardından Eylül 1980'de kapatılan Marienfelde ile Lichtenrade arasındaki S-Bahn'ın Batı Berlin bölümündeki hizmetler 1988'de yeniden açıldı. Yolun yalnızca bir hattı vardı.

Hat, Çekoslovakya, Macaristan, Romanya ve Avusturya ile güney Doğu Almanya'ya yoğun bir ekspres trafiğine sahipti. Bölgesel servisler Schönefeld ve Wünsdorf arasında her saat, bazıları Baruth'a devam etti. Daha güneydeki yerel trafik düşüktü: Baruth ve Elsterwerda arasında uzun yıllar günde sadece dört yolcu treni vardı. Elsterwerda'nın güneyinde birkaç hizmet daha vardı.

Berlin Duvarı'nın yıkılmasından sonra, Lichtenrade ile Mahlow arasında tek hatlı bir S-Bahn yeniden inşa edildi ve 31 Ağustos 1992'de Blankenfelde'ye hizmetler yeniden açıldı. Zaman zaman yük trenleri, çöp taşıyan trenler de dahil olmak üzere güneydeki S-Bahn raylarında çalışırdı. Ocak ve Mayıs 1992 arasında pistte kapsamlı bir yenileme çalışması yapıldı. Hız sınırı yükseltildi Mayıs 1992'de. Bu, uzun mesafe yolculuk sürelerini 35 dakika azalttı. Ağustos 2019'da Dresden-Neustadt ile Berlin-Südkreuz arası seyahat süresi 102 dakikaydı.

7 Haziran 1995'te imzalanan bir anlaşma uyarınca, Berlin-Prag-Viyana hattı, maksimum hızların çıkarılması da dahil olmak üzere yükseltiliyor. Berlin ve Dresden arasında. Ayrıca, hattın Böhla-Neucoswig bölümü, Leipzig-Dresden hattının iyileştirilmesini kapsayan Alman Birlik Taşıma Projesi No 9'un bir parçası olarak iyileştirilmektedir. Weissig-Böhla bağlantı eğrisi, gelecekte Leipzig-Dresden hattını Böhla'ya bağlayacaktır, böylece uzun mesafeli yolcu ve hızlı yük trenleri, Leipzig'e giden ve Leipzig'den Berlin-Dresden hattını kullanabilir ve Dresden demiryolu düğümünde trafiğin daha iyi ayrılmasını sağlar.

Mayıs 2006'dan bu yana, hat üzerinde çalışan uzun mesafe ve bölgesel trenlerin çoğu, yeni Berlin Merkez Tren İstasyonu'dan Großer Tiergarten'in altındaki yeni hatta geçiyor ve Anhalt istasyonundan Gleisdreieck yakınlarındaki Dresden'e giden eski Anhalt hattına katılıyor. Südkreuz ile güney dış halka arasındaki hattın restorasyonuna kadar trenler, Priesterweg S-Bahn istasyonunun yakınından, Anhalt hattı boyunca dolambaçlı bir yoldan, Genshagener Berlin'de dış halkaya yakın zamanda inşa edilmiş bir bağlantı virajına kadar çalışır. Glasower Damm kavşağında trenler dış halkayı terk eder ve Dresden demiryoluna yeniden katılır. işareti.

2019'dan beri, Berlin-Dresden hattının Blankenfelde'deki güney dış halka ile Südkreuz arasındaki doğrudan bağlantısı restore ediliyor. Bu hat, Berlin Brandenburg havalimanı tren istasyonuna hizmet veren Airport Express trenleri için Berlin Brandenburg Havalimanı'na hızlı bir bağlantı geliştirilmesi açısından önemlidir. Yeni bölümün yolcu trenlerinin seyahat süresini yaklaşık on dakika kısaltacağı tahmin ediliyor.