Japa

Japa (Sanskritçe जप ) bir mantranın ya da ilahi bir adın meditatif tekrarıdır. Hinduizm, Jainizm, Sihizm , Budizm, ve Shintō’da bulunan bir uygulamadır .

Sanskritçe japa kelimesi "alçak sesle söyleyebilmek, içten tekrar etmek, mırıldanmak" anlamına gelen sözün kökü japoncadan türetilmiştir. Ayrıca doğum, ölüm ve reenkarnasyonu yok etmek için ja ve günahları yok etmek için pa anlamına da gelebilir.

Monier-Williams, Terimin Aitereya Brahmana (Rigveda) ve Shatapatha Brahmana (Yajurveda) gibi Vedik edebiyatlarda göründüğünü belirtir. Terim, kutsal yazılardan, takılardan veya tanrı isimlerinden mırıldanmak, fısıldamak veya mırıldanmak anlamına gelir. Genellikle, bazen Japa-mala denilen bir tespih yardımı ile sayılan bir ayet veya mantranın tekrarlanan şarkı söylemesidir. İlgili bir kelime olan Japana, mırıldanan duaların dini bir ibadet şekli olarak tanımlandığı Mahabharata Kitabında 12'de görünür.

Sage Patanjali'ye (400 CE) göre, Japa kelimenin veya fazın tekrarı değil, mantranın anlamını düşünürken, bu tanım bazen farklı kaynaklar arasında da devam eder.

Bazı japa formlarında, tekrarlar bir japa mala olarak bilinen bir boncuk dizisi kullanılarak sayılır. Japa için birçok farklı malzeme türü kullanılıyor. Japa mala boncuk sayısı genellikle 108 . Bazı uygulayıcılar onları temiz tutmak için boncuk çanta içinde taşımayı tercih etmelerine rağmen, insanların boyunlarına da japa boncuğu takmaları nadir değildir.

Tibetli Budistler, dini pratiklerinin büyük bir parçası olarak japa meditasyonunu içeriyor. Tibet'te Harvey Alper, ibadet tekerlerinin japanın enstrümanları olduğunu belirtir . Saf Toprak Budizminde nembutsu'nun uygulaması japaya benzer.

Tespih ve ya çeşitli bölümlerden biri gibi, duaların tekrarlanmasını içeren bazı Katolik dua biçimleri, amaç farklı olduğu için "japa" ya benzer, ancak değildir. Japonya’ya çok benzeyen tekrarlanan kısa duaların zihinsel yöntemleri de, özellikle Doğu Ortodoks Kilisesi’nde bulunan İsa Dualarını tekrar etme pratiği olan Hristiyan geleneklerinde de kullanılmaktadır. bir uygulama zikir ile mutasavvıfta Japa benzerdir.

Japonyanın belirtilen amacı ve ya hedefi, ilgili mantraya ve uygulayıcının dini felsefesine bağlı olarak büyük ölçüde değişebilir. İkisinde de Budist ve Hindu geleneklerine mantras kendi tarafından adaylarına verilebilir guru çeşit sonra, başlatma . Belirtilen amaç moksha, nirvana, bhakti ve ya duaya benzer şekilde ilahi bir güce sahip basit kişisel birleşme olabilir. Birçok guru ve diğer manevi öğretmenler ve diğer dini liderler, özellikle Hindu ve Budist, bunların aynı dönüştürülmüş bilinç hali için farklı isimler temsil ettiğini öğretir. Ancak, bu iddia manevi gelişim ve kendini gerçekleştirme amaçlı olmayan mantralar hakkında yapılmamıştır.

Kendini gerçekleştirme ya da ilahi bir güçle samimiyet geliştirmeyi amaçlayan bir mantranın uzun süre kullanılmasından sonra, bir kişi ajapajapam durumuna ulaşabilir. Ajapajapam'da, mantra akılda "kendini tekrarlar". Benzer durumlara, diğer geleneklere bağlı kalarak, kendi geleneklerinden dualar kullanarak ulaşıldı.

Japa, Sih ibadet uygulamalarının önemli bir parçasıdır. 2 ana Sih yazısı terimden sonra adlandırılan bölümlerle açılır ve bunlara Japji Sahib ve Jaap Sahib denir.