Küçük Venedik

Küçük Venedik (ayrıca Welser kolonisi veya Welserland), V. Karl'in 1528'den 1546'ya kadar Welser ailesine söz verdiği günümüz Venezuela'sındaki bir alanı ifade eder. Welser, Augsburg ve Nürnberg'den aristokrat bir aileydi. Küçük Venedik, 16. yüzyılda Amerika'nın sömürge gelişimine en büyük Alman katkısını temsil ediyor.

1519'da İspanyol Kralı V. Karl, Kutsal Roma İmparatorluğu'nda bir kralın seçilmesi için Augsburg ticaret evleri Welser ve Fugger'dan büyük krediler aldı. Tahminlere göre V. Karl, Welser ailesine 143.000 ila 158.000 lonca arasında borçluydu. V. Karl, Fransız kralı I. François'e karşı kendini savunmayı başardı, ancak yıllar, kredinin küçük bir bölümünü bile geri ödemeden geçti. V. Karl daha sonra Wels halkına para yerine onlara Yeni Dünya'dan bir parça vermelerini teklif etti. V. Karl onlara Venezüella eyaletini teklif etti.

V. Karl ve Welser, 27 Mart 1528'de Venezüella Antlaşması'nda (aslında Madrid Antlaşması'nda) anlaşmaların şartlarını düzenledi. Welser ailesinin valiler ve memurlar atamasına izin verildi ve İspanyol tekel limanı Sevilla'daki tuz vergisinden ve tüm gümrük ve liman ücretlerinden muaf tutuldu. Düşman Kızılderilileri köleleştirmelerine (önceden uyarı yapıldıktan sonra) ve yaklaşık 4000 Afrikalı köle ithal etmelerine izin verildi. Wels halkının tüm şirketin karında %4'lük bir payı olmalıdır. Wels halkı tarafından yerleştirilen göçmenlerin her biri bir parça tarım arazisi aldı.

Welser ailesinin iki şehir kurması ve üç kale inşa etmesi ve onları da yerleştirmesi gerekiyordu. İspanyol kralı altın, gümüş veya değerli taş buluntuların onda birini aldı. Bu vergi daha sonra beşte bire çıkarıldı.

Ticaret Odası (Casa de la Contratación) Welser bölgesinin sınırlarını belirledi: batıda Cape La Vela ve doğuda Cape Maracapana. Bu iki yer birbirinden yaklaşık 900 kilometre uzakta. Sahil şeridi ("İnci Sahili" olarak adlandırılır) ve ilişkili adalar (Aruba, Curaçao, Bonaire ve Islas de los Gigantes hariç) de kullanım için Welser ailesine bırakıldı. Ancak, bir güney sınırı tanımlanmamıştır. Antlaşmada sadece "de la una mar a la otra" (bir denizden diğerine) ifadesi bulunuyordu. Muhtemelen Karayipler ("Mar del Norte") ve Güney Pasifik ("Mar del Sur") anlamına geliyordu. Welser'in 1530 tarihli bir dünya haritasında, Welser bölgesinin Macellan Boğazı'na kadar uzandığı yazılıdır.

1529'da Küçük Venedik'in ilk valisi Ambrosius Ehinger, 281 kolonistle birlikte Venezuela'nın o zamanki eyalet başkenti Neu-Augsburg'a (Coro) geldi. Aynı yıl Neu-Nürnberg (Maracaibo) kuruldu. Başlangıçta ana plan, örneğin, altın, tuz, köle veya değerli odun satarak V. Karl'ın borçlarını telafi etmekti, ancak yalnızca köle ticareti istenen karı getirdi. Bu yüzden valiler köle satışına daha fazla ağırlık verdiler ve Kızılderililere karşı daha vicdansız davrandılar. İspanyol nüfusu da Wels halkı tarafından sömürüldüğünü hissetti. İspanyol misyoner Bartolomé de Las Casas şöyle yazdı: “Almanlar en vahşi aslanlardan daha beter. Açgözlülükten dolayı, bu insan şeytanlardan bile çok daha vahşi davranıyorlar.” Böylece Audiencia'ya yapılan şikayetlerin sayısı hızla arttı. 1536'da, Coro Piskoposu'nun talebi üzerine, İspanyollara ve Kızılderililere yönelik şiddet iddialarını araştırmak için bir soruşturma komisyonu toplandı. Ancak dönemin valisi Georg Hohermuth, El Dorado'yu aramak için bir sefere çıktı ve yardımcısı Nikolaus Federmann da yargının sorunlarıyla ilgilenmedi.

1546'da V. Karl, Venezuela Antlaşması'nı feshetti. Onun gözünde, Welser ailesinin sömürge politikası bir başarısızlıktı: valiler kendilerini zenginleştirdiler, yiyecek, atlar ve teçhizat hala kötü ekonomi nedeniyle Karayipler'den teslim edilmek zorunda kaldı, Neu-Nürnberg harabeye dönmüştü, Neu-Augsburg başkent olarak işlevini yitirdi, Juan de Carvajal sahte belgelerle hükümeti devraldı ve Hıristiyanlık, çoğu pagan Kızılderili tarafından hâlâ tamamen bilinmiyordu. 1556'ya kadar V. Bartholomäus Welser, Güney Amerika'daki mülkiyet iddiaları için dava açtı, ancak sonunda mülkü kaybetti.