Dolores Hidalgo

Hispanik öncesi zamanlarda kasaba Cocomacán veya Comacoran olarak adlandırıldı, bu , kaplumbağa güvercinlerinin avlandığı yer anlamına gelen bir Guamare kelimesiydi. 1610'da şehir, San Cristóbal adını alarak ranchería rütbesini alır. Bağımsızlığın alınmasından sonra, Miguel Hidalgo onuruna adına Dolores Hidalgo eklendi ve 15 Aralık 1947'de Eyalet Kongresi, Dolores Hidalgo'nun Dolores Hidalgo, Ulusal Bağımsızlığın Beşiği olarak yeniden adlandırılmasına karar verdi. Ayrıca 31 Aralık 1948'de başkan Miguel Alemán Valdés'i onayladı.

16. yüzyılın ilk yarısında, Dolores Hidalgo belediyesini içeren bölge, sınırında Comacoran adlı bir köyün bulunduğu Chichimeca uluslarından biri olan Guamare Konfederasyonu içindeydi.

İspanyollar 16. yüzyılda bölgeye hakim olmuştur. Topraklar , Montes Claros Valisi Marquis tarafından Pedro Rodriguez Montero'ya Kraliyet Hibesi olarak verildi ve 1534'te San Miguel el Grande'nin yargı yetkisinin bir parçası olan Hacienda de La Erre'yi kurdu. Rodríguez Montero daha sonra mülkleri Meksika Kraliyet Mahkemesi avukatı Dr. Hernán Carrillo Altamirano'ya sattı. Hacienda de La Erre'nin birkaç kilometre kuzeybatısında, Lord San Salvador Consuelo de los Afligidos adlı Çarmıha Gerilmiş İsa figürüne adanmış küçük bir şapel, 1559'da El Llanito adlı bir Otomi bölgesinde inşa edilmiştir. 1610 civarında, Hacienda de La Erre içinde, ranchería de San Cristóbal kuruldu. 1667 yılında bölgede kurulan Hacienda de Trancas, önceleri valilik hükümeti tarafından bir kale olarak kullanılmış, daha sonra sebze ve diğer mahsullerin üretimi için önemli bir merkez haline gelmiştir. 1670 civarında cemaatçilerin nehirlerin taşması nedeniyle Señor San Salvador Consuelo de los Afligidos kilisesine ulaşılamaması nedeniyle, El Llanito'nun kuzey kıyısında ikinci bir şapel inşa edildi. 31 Aralık 1790 tarihinde, Villa de San Miguel el Grande yetkilileri İlk Kent Konseyi'ni kurarak, hukuki ve cezai yargı yetkisini kullanmayı bıraktı. 6 Ekim 1803'te Miguel Hidalgo, San Felipe Torres Mochas'tan Dolores cemaatini devraldı. 16 Eylül 1810 sabahı, rahip Hidalgo tarafından Ignacio Allende, Juan Aldama ve Mariano Abasolo eşliğinde çağrılan Grito de Dolores, cemaatçilerini Yeni İspanya'nın genel vali otoritesine karşı ayaklandırıyor, ve böylece Meksika Bağımsızlık Savaşı başlıyor. Aynı yıl 16 Eylül'de, isyancı birlik dinlenmek ve malzeme almak için Hacienda de La Erre'ye geldi. Yemekten sonra Hidalgo, İsyan Ordusunun Birinci Genelkurmay Başkanlığını kurduktan sonra Atotonilco'ya doğru yürüyüş emri verdi.

18 Eylül 1832'de, Dolores kasabasının birkaç kilometre batısında, Cumhuriyet Başkan Yardımcısı General Anastasio Bustamante tarafından komuta edilen kuvvetler ile General José Esteban Moctezuma tarafından komuta edilen kuvvetler arasında El Gallinero Savaşı yapıldı ve yenilgiyle sonuçlandı.

6 Haziran 1863'te, Dolores'den geçerken, Başkan Benito Juárez , Miguel Hidalgo'nun evinde, o zamana kadarki Dolores kasabasının bir şehir olarak atanmasına karar verdi ve ayrıca, Miguel Hidalgo'nun merkezinde bir anıtın inşa edilmesini emretti. ana meydan. Bir yıl sonra, 1864'te Maximiliano de Habsburgo kasabayı ziyaret eder ve Hidalgo'nun evinde Bağımsızlığı kutlar.

15 Aralık 1947'de, devletin Yasama Meclisi, yeni bir kararname ile şehrin, Lic kararnamesi ile de onaylanan Ulusal Bağımsızlığın Beşiği Dolores Hidalgo olarak adlandırılacağını belirler. 31 Aralık 1948'de Miguel Alemán Valdés şehri ''Ulusal Bağımsızlığın Beşiği Dolores Hidalgo'' olarak yeniden adlandırdı.

Dolores Hidalgo, sömürge zamanlarından beri bir çömlek üretim merkezi olmuştur. 1803'te Dolores kasabasına gelişinden bu yana, tıpkı San Felipe Torres Mochas kasabasında kaldığı süre boyunca yaptığı gibi, Puebla Talavera etkileriyle Çini üretimini teşvik eden rahip Miguel Hidalgo y Costilla'ydı.

2.300'den fazla seramik atölyesi vardır, bu sayı yerel ekonominin %80'ini temsil etmektedir. Kentin ana ekonomik faaliyeti olan seramikler, büyük miktarda elle boyanmakta olup, tasarım ve boyama işlemi, parçanın boyutuna ve tasarımına bağlı olarak 20 dakikadan 2 saate kadar sürebilmektedir. Bu belediyede üretilen parçaların büyük çoğunluğu genel olarak Kanada, Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa gibi ülkelerde toptan ihraç edilmekte ve satılmaktadır. Ağustos ayında, kentin ana eserlerinin gösterildiği ve çok düşük fiyatlarla satın alınabileceği "Esnaf Mozaik Sergisi" düzenleniyor.

Seramikler talavera olarak sınıflandırılmamalıdır, çünkü 1997'de Puebla eyaleti, Meksika Sınai Mülkiyet Enstitüsü'ne talavera kelimesini menşe birimi olarak elde etmek için prosedürler açmıştır.

Belediye yarı kurak bir iklime sahiptir ve yerel bitki örtüsünün bir kısmı halk tarafından gıda olarak tüketilmekte olup, dikenli armut, xoconostles, chilitos, borrachitas ve garambullos gibi meyveler öne çıkmaktadır. En temsili ürünler arasında fasulye, biber, nohut, kabak, mısır bulunur. Dolores'in tipik yemekleri arasında düğünlerde ve diğer aile kutlamalarında servis edilen nohut ve havuç temelli güveç; dolma biberler, bölgeye özgü çeşitli biberler, fasulye, peynir veya kıyma ile doldurulur. Geleneksel içeceklerden olan atole, suda pişirilmiş öğütülmüş beyaz mısır; siyah kakao kabuğu,kolonya ve dikenli armuttan yapılmış alkollü bir içecek. Dolores Hidalgo, kaktüslerden (çoğunlukla dikenli armut,) yapılan dondurmaları ve buzları, egzotik tatları (peynir, domuz kabuğu, karides, tekila, avokado, bira, köstebek, vb.) ile tanınır. Dolores Hidalgo'nun iklimi, üzüm yetiştiriciliğini ve şarap üretimini desteklemektedir. Miguel Hidalgo, 1803 ve 1810 yılları arasında Dolores'te üzüm yetiştiriciliğinin ve şarap yapımının yaygınlaştırılmasında öncü bir rol ile tanınır.

José Gerardo Uribe Aguayo : Eserleriyle tanınan, ayaklarıyla resim çizen ressam 1986'da Los Pinos'un resmi konutunda Ulusal Gençlik Ödülü'ne layık görüldü. "Gençler 1995'i Düşünür" ulusal yarışmasında birinci oldu.