Loyolalı İgnatius

Loyola'lı İgnatius (, ; 23 Ekim 1491, Guipúzcoa, Bask bölgesi - İspanya – 31 Temmuz 1556, Roma, Papalık Devleti), Bask İspanyol asıllı katolik din adamı ve mistiktir; Cizvitler (Latince: Societas Jesu, Türkçe: İsa Cemiyeti) tarikatının kurucusu.

1534'te altı arkadaşıyla birlikte Cizvitler tarikatının temelini attı. 1540'ta Papa'nın izniyle resmi olarak kurulan tarikatın başına geçti. 1556 yılında ölen Loyola'lı İgnatius, 1622 yılında Aziz ilan edilmiştir.

İgnatius; 23 Ekim 1491 tarihinde, Guipuzcoa eyaletinde, Azpeitia yakınında bulunan Loyola şatosunda, zengin ve asil bir ailenin 13 çocuğundan en küçüğü olarak doğmuştur.

Yeruşalem'e doğru yolculuğa çıkmıştır ve arada, Barselona yakınlarındaki Montserrat Benediktçi rahiplerin manastırında konaklamıştır. Buradaki hayat, onun bakış açısını değiştirmiş ve bütün elbiselerini dilencilere dağıtarak bir rahip olmuştur. Vaktinin önemli bir bölümünü önceki günahlarının affedilmesi için tövbe etmekle geçirmiştir.

Manresa kasabasının yakınındaki bir mağarada İgnatius, Mesih’in hayatı üzerine tefekkür etmiş ve Mesih'e Benzemek kitabını keşfetmiştir, bu kitap O’na hayatı boyunca eşlik edecektir. Sıkı bir oruç ve dua hayatını benimsemiştir. Saç ve tırnaklarının uzamasına izin vermiştir. Şehire vardıktan kısa bir süre sonra ise ruhsal bir kuraklık yaşamış, şüphe duymuş ve hatta intiharı bile düşünmüştür.

Bu dönemde, Manresa’da diğer insanları da kendisinin bulduğu gibi Tanrı’yı bulmalarına yardımcı olacak bir araç olarak kullanmak istediği Ruhsal Egzersizler kitabını yazmaya başlamıştır. Kitabı bitirmesi yaklaşık 20 yıl sürmüştür.İgnatius, kişisel deneyimini Ruhsal Egzersizler () adlı eserine yazar. Bu kitabı, ibadet sırasında edindiği deneyimler üzerine aldığı notlardan derlemiştir.

İgnatius'a göre insan, saflığa ulaşmak için bir takım aşamalardan geçmelidir. Bu aşamaların her birinin şartını, "hafta" olarak adlandırmıştır. İnsan ilk haftada günahlarını düşünür ve onlardan uzaklaşmanın yollarını açıklar. Bundan sonra "eğitim" adı verilen ikinci hafta gelir. Bu aşamada İsa'nın hayatı hakkında düşüncelere dalınır ve bu konuda dualar edilir. Daha sonra İsa ile birlikte çarmıha gerilmiş ve ölmüş hisseder. Son aşamada ise onunla birlikte dirilinir ve göğe yükselinir. Sonunda insan, Tanrı'daki her şeyi ve Tanrı'yı sevmeye başlar.1523 yılının sonbaharında Kutsal Topraklar'a çok da zorlanmadan varmayı başarır. Hristiyanların hürmet ettiği mekanları gezerek ve kalan hayatı orada geçirmeyi umarak iki hafta geçirir. Kutsal Topraklar'daki hac yerlerinden sorumlu olan Fransiskenler onun bu kararından endişe duyarlar ve kendisine Avrupa’ya dönme emri verirler, İgnatius isteksizce kabul eder.

Nihayetinde Yeruşalem'i ziyaretinden sonra, İspanya'ya dönmek zorunda kalmış ve eğitim almaya karar vermiştir. Yaşı büyük olmasına rağmen, okula başlamış, sonra üniversiteye devam etmiştir. Bu dönem, aldığı eğitime ek olarak misyonerlik faaliyetleri ile de meşgul olmuştur. Bu yüzden engizisyon ile arasında sorun çıkmıştır ve İspanya'yı terk ederek Paris'e gitmiştir. Burada altı yıl Latin dili, felsefe, dil bilgisi, geometri, astronomi, matematik ve ilahiyat eğitimi görmüş ve doktora diploması almıştır. 1533’te felsefe diplomasını almış, 1535’te teoloji eğitimini tamamlamak için Paris’ten ayrılmıştır. Böylece, öğretmenlik yapma ve bilimsel tartışmalara katılma hakkı kazanmıştır.

Paris Üniversitesi'nde eğitim alırken, gelecekte ona yardım edecek kişiler olan Pierre Favre, Francesco de Xavier, Diego Laynez, Alfonso Salmeron, Nicholas Bobadilla, Simão Rodrigues ile arkadaşlık kurmuştur. Bu kişilerin hepsi, İsa ile ilgili yeni bir cemiyet kurmak isteyen insanlardı. 1534 yılında Paris'in Montmartre mahallesinin Aziz Dionisius kilisesinde hep beraber yoksulluk, bekaret ve Kutsal Topraklar'da misyonerlik yemini etmişlerdir. Yeminin bir şartına göre, dört yıl boyunca Kudüs'e gidemezseler, Roma'ya dönüp, Papa'ya hizmet edeceklerdir. Ayrıca İgnatius, Ruhsal Egzersizler adlı eserini de, bu arkadaşlarına sunar. İgnatius daha sonra İspanya'ya dönmüş ve yürüyerek İtalya'ya gitmiştir. Oradaki sağlık merkezinde meslektaşları ile karşılıksız ve herkese eşit olarak hizmet vermişlerdir. Bir süre sonra hepsi papaz unvanını almıştır. Bu dönemde Osmanlı Devleti ile Venedik arasındaki savaş yüzünden, Kudüs'e gitmeleri imkânsız olmuştur. Ignatius, Papa 3. Pavlus'la yüz yüze konuşmuş ve onu, oluşturduğu topluluğa yardım etmesi için ikna etmiştir. Bu topluluk, yeni bir rahip nişanı yaratma kararını vermiştir. Papa 3. Paulus, bu topluluğun tüzüğünü "doğrudan ve karşılıksız Papa'ya uymak" şartıyla kabul etmiştir. 19 Nisan 1541 tarihinde kurulan Cizvitler tarikatı, başkanları olarak Ignatius'u seçmiştir.

Cizvitlerin ilk lideri seçildikten sonra İgnatius kalan hayatını Roma’da geçirmiş, Cemiyetin tüzüğünü yazmış aynı zamanda diğer dünyanın her bir yanına gönderilmiş Cizvitler, krallar, kardinaller, episkoposlar arasındaki yazışmaları yönetmiştir.

Cemiyetin Anayasası (Tüzüğü) 1541 yılında yazılmaya başlanmıştır, müzakerelerden sonra 1553’te yayınlanmıştır. Bu tüzük 1558’de Papa 4. Pavlus’un onayından aynı zamanda İgnatius’un halefini seçerkenki ölümünden iki yıl sonra, İsa Cemiyetice kabul edilmiştir.

Diğer tarikatlerin tüzükleri ile kıyaslandığında, İsa Cemiyeti’nin tüzüğü oldukça gelişmiş ve uzundur. Bu uzunluğun sebebi genç Cizvitlerin oluşturulması sorununa verilen önemdir. Metnin esnekliği ile bilinir, tüm uygulama ve yönergelerinde ılımlılığı önermektedir. Kurallar ancak Topluluğun hedeflerine yardımcı oluyorlarsa uygulanmalıdır, bu hedeflerde 7. bölümde (603 nolu) belirtildiği üzere Papa’nın çağrıda bulunacağı tüm görevler için hazır olan güvenilir kişiler sağlamaktır."Papa hazretleri tarafından misyona gönderilmiş olan birisi öncelikle en önemli olarak muamele görecektir, Topluluğun ona ettirdiği Mesih’in vekilliği yeminin mazereti olmadığı bilinmelidir, ister imanlılar arasına ister kafirler arasına olsun, Tanrı’nın yüce görkemi ve ruhların esenliği için, O’nun (Papa’nın) uygun gördüğü her yere gitmeleri gerekmektedir..."Tüzük 10 parça halinde hazırlanmıştır ve her şeyden önce bir kurallar bütünü değil, tüm Cizvitlerin içinden geçmesi gereken manevi yolculuğun derlemesidir. 9. parça görevine sadık kalmak isteyen Cizvitlerin örnek alması gereken kişi de olarak, Cemiyetin Generalinin bir Cizvit olarak ideal profilini detaylı olarak anlatmaktadır.

- Ruhta yücegönüllülük ve metanet de aynı şekilde birçoklarının zayıflığını taşıyabilmesi için gereklidir... (728 nolu)"Monumenta’da - Monumenta Historica Societatis Iesu; İsa Cemiyeti’nin erken dönemi ve kökeni hakkında yazılmış dökmanların bugün 157’i bulan koleksiyonudur, Loyola’lı İgnatius’un hayatı ve yazılarını da içerir - İgnatius kendi ruhsal pratiklerini ve rehberliklerine bir pencere açar. 6 000 mektubunun etkileyici şeyler içerdiği kesindir ancak koleksiyonu inceleyenlerin fark edeceği üzere, çoğu notlardan oluşmaktadır. İgnatius’un Cemiyetinin genel işlerinde delegelere anlattığı, önerdiği ya da cesaret verdiği notlarıdır.

1536’da bir Benedikten rahibesi olan Teresa Rejadell’e yazdığı mektubunda İgnatius düşmanın (Şeytan) genelde nasıl bizimle uğraştığını açıklar:"Dikkatlice düşünüp taşınmalıyız. Eğer düşman bizi yüceltirse, biz kendimizi günahlarımızı ve sıkıntılarımızı sayarak alçaltmalıyız. Eğer o bizi alçaltır ve sıkıntıya boğar ise, kendimizi Rabbin bize verdiği lütufları hatırlayarak ve bizi kurtarmak için yüce sevgisi ve ilgisi ile beklediğine içten bir inanç ve ümit ile kaldırmalıyız. Unutmamalıyız ki düşman bizi yoldan çıkardığı sürece gerçeği mi yalanı mı söylediğini umursamaz..."