Sawney Bean

Alexander "Sawney" Bean, 16. yüzyılda İskoçya'da 25 yıl içinde 1000'den fazla insanı öldüren yamyam. 45 üyeli bir klanın başı olduğu söyleniyordu. Efsaneye göre, Bean ve klan üyeleri sonunda Kral VI. (ve I.) James tarafından gönderilen bir arama ekibi tarafından yakalandı ve suçlarından dolayı idam edildi.

18. ve 19. yüzyıllardan kalma tabloid yayını olan Newgate Takvimi'ne göre, Alexander Bean 16. yüzyılda Doğu Lothian'da doğdu. Babası bir hendek kazıcıydı ve çit düzelticiydi ve Bean aile ticaretini üstlenmeye çalıştı, ancak çabucak bu işe uygun olmadığını anladı Sawney cadı olmakla suçlanan "Siyah" Agnes Douglas adındaki bir kadın ile evlendi. Çift, Girvan ve Ballantrae arasındaki Bennane Head'te bir kıyı mağarasına yerleşti. Mağara 200 metre derinliğindeydi ve giriş yüksek gelgit sırasında su ile kapalıydı bu yüzden çift 25 yıl boyunca keşfedilmeden orada yaşayabildiler.

Sawney ve Agnes çiftinin sekiz oğlu, altı kızı, 18 erkek torunu ve 14 kız torunu oldu. Çocuklar ensest ilişki sonucu doğmuştu.

Düzenli çalışma eğilimine sahip olmayan Bean klanı, geceleri bireyleri veya küçük grupları soymak ve öldürmek için dikkatli pusu kurarak başarılı oldu. Klan cesetlerin parçalandığı ve yenildiği mağaralarına götürüyordu. Artıkları varil içinde salamura ettiler. Klan, bazen yakındaki plajlarda vücut parçalarını attı. Bu strateji suçlarını gizlemeye ve köylüleri gezginlere saldıran vahşi hayvan olduğuna inandırmaya yardımcı olmak için kullanıldı.

Vücut parçaları ve kaybolmaları yerel köylüler tarafından ilk başta fark edilmedi, ancak Bean klanı gün geçtikçe mağaralarında kaldı ve kurbanlarını gece avladı. Bean klanı o kadar gizliydi ki, köylüler yakınlarda yaşayan katilleri bilmiyorlardı.

Yerel halk kaybolmaları fark etmeye başladığında, suçluları bulmak için birkaç organize arama başlatıldı. Bir araştırma mağarayı not etti, ancak kimse burada bir insanın içinde yaşayabileceğini düşünmüyordu. Hayal kırıklığına uğramış ve ateşli bir adalet arayışı içinde olan kasaba halkı birkaç masum insanı linç etti ancak kayıplar devam etti. Şüpheliler çoğu zaman yerel hancılar olarak görüldü çünkü kayıp insanların birçoğunu canlı olarak gören son kişiler onlardı.

Bir kader gecesi, Bean klanı, faytona binen bir çifti pusuya düşürdü, ancak adam dövüşte yetenekli olduğu için kendini kurtardı ve kaçtı. Karısı ise öldürüldü. Adam yetkililere giderek başına gelenleri anlattı.

İskoçya Kralı James 400 kişilik bir ekip ve birkaç köpekle arama yapmaya karar verdi. Kısa süre sonra Bean klanının daha önce gözden kaçırılan mağarasını, köpekleri sayesinde Bennane Head'te buldular. Askerler Meşale ve fenerle mağaraya girdikten sonra, insan vücuduyla çevrili eşyalar duvardan sarkan bazı vücut parçaları, uzuvlarla dolu variller ve çalıntı mücevher yığınları buldular.

Bu ikisinden en yaygın olanı, Bean klanının mücadele etmeden vazgeçtikleri yerde canlı yakalanmasıydı. Edinburgh'daki Tolbooth Hapishanesi'ne zincirlere götürüldüler, daha sonra Leith veya Glasgow'a transfer edildiler, burada insanlar onları insanlık dışı ve uygun olmayan biri olarak gördükleri için derhal yargısız infaz edildiler. Sawney ve erkeklerinin, cinsel organlarını kestiler ve ateşlere fırlattılar, elleri ve ayaklarını kestiler kanama nedeniyle ölürken Sawney "Bitmedi, asla bitmeyecek." diye bağırdı.Erkeklerin ölmesini izledikten sonra, Agnes ve kadınlar kazıklara bağlandı ve canlı bir şekilde yakıldı.

Cinayet ve ahlaksızlığın ürkütücü sahnesinin yakınında bulunan Girvan kasabasının Bean klanı hakkında bir efsanesi daha var. Bean'in kızlarından birinin sonunda klandan ayrıldığını ve Girvan'a yerleştiği ve "Tüylü Ağaç" olarak bilinen bir Dule ağacı diktiği iddiaları var. Ailesinin yakalanmasından ve idam edilmesinden sonra, kızın kimliği, onu Tüylü Ağacın dalında asan kızgın yerli halk tarafından ortaya çıkarıldı.

Scotsman'a göre, Sawney Bean masalının geçerliliği üzerine bir tartışma var. Bazı insanlar Sawney Bean'in gerçek bir insan olduğuna inanırken, diğerleri onun sadece efsanevi bir figür olduğunu düşünüyor. Dorothy L. Sayers, antolojisinde Büyük Kısa Tespit, Gizem ve Korku Hikayeleri'nde Sawney Bean masalını korkunç bir şekilde anlattı (Gollancz, 1928). Kitap, önümüzdeki beş yıl içinde yedi kez basıldı. (İngiltere'de en çok satan kitaptı.) Sean Thomas tarafından hazırlanan 2005 tarihli bir makalede , Sawney Bean'in sözde aktif olduğu dönemde gazeteler ve günlükler gibi tarihi belgelerin yüzlercesinde insanın kayıplarından bahsetmediğini belirtiyor. Ek olarak, Thomas hikâyelerde tutarsızlıklara dikkat çekiyor, ancak hakikat çekirdeklerinin efsaneye ilham verebileceğini tahmin ediyor.