Hayat Abdullayeva

Hayat Abdullayeva (14 Ekim 1912, Derbent - 21 Nisan 2006, Bakü), Azeri bir heykeltıraştı. Molla Panah Vagif'in, Hurşidbanu Natavanın Şuşa'daki büstlerinin heykeltıraşıdır.

Hayat Hamdulla kızı Abdullayeva, 14 Ekim 1912'de Derbent şehrinde doğdu. Ünlü balık tüccarı Hamdulla Abdullayev'in kızıydı. Babasının idamından sonra annesiyle birlikte Kazakistan'a sürgüne gönderildi. 1942'de Leningrad'dan Semerkant'a taşınan Repin Resim, Heykel ve Mimarlık Enstitüsü'ne girdi. O yıllarda "Tutu hanım" ve "Hasan bey Zerdabi" heykellerini yaptı. Şövale heykelciliği alanında ilk Azerbaycanlı kadın oldu. Öğrenimini tamamladıktan sonra Bakü'ye geldi ve burada Azim Azimzada Sanat Okulu'nda hocalık yaptı. Sanatın sırlarını P. Sabsay'ın atölyesinde öğrendi.

H.Abdullayeva dekoratif ve şövale heykelciliği alanında çalıştı. Abdullayeva'nın küçük heykellerinde lirik tema hakimdi. "Annelik" ve "Ninni" gibi kompozisyonlarda, heykeltıraş anne sevgisini söylerse, iki figürlü heykelini aşıklara adadı. Ahşaptan yapılmış, aşk, hayaller ve arzular dünyasını düşünen bir erkek ve bir kızın şiirsel görüntüleri, bir hassasiyet duygusu taşır.

Yazarın ünlü eserleri arasında Nizami'nin "Yedi Güzel"(1959) adlı eserindeki karakterleri yansıtan renkli dekoratif figürler ve "Hajar" (1959) heykeli dikkat çekicidir. Bazen porselen figürinlerle temsil edilen bu kompozisyona “Yedi Güzel ve Bahram Şah” denir. Kızların hareketleri ve kıyafetleri bakımından farklılık gösteren çeşitli görüntülerine rağmen, heykeltıraş bütün bir kompozisyon oluşturmayı başardı. Doğuda ünlü şair Nizami Gencevi'nin Abdullayeva tarafından seslendirilen sanatsal görüntüleri yeni ve özgün bir yorum aldı. Yazarın yöneldiği tema, heykeltıraşı bu görüntünün parlaklığını ve egzotizmini vurgulamaya zorlar. Aynı zamanda, profesyonel yetenek, porselenin teknolojik niteliklerinin bilgisi, malzemenin doğasından ve dokulu yeteneklerinden kaynaklanan bilgi, bu dekoratif kompozisyonun ortaya çıkmasına ivme kazandırdı. Rakamlar sadece plastisiteleriyle değil, aynı zamanda tipik element ifadeleri açısından mantıksal bütünlükleriyle de çekicidir.

Geçen yüzyılın 50'li yılları Hayat Abdullayeva için küçük plastik türü alanında verimli geçti. "Arşın Mal Alan" operetinden "Meshedi İbad" ve teyzesinin karikatürü, heykeltıraşın dekoratif yeteneğini ve tasvir edilen yüzün figüratif kompozisyonunu ifade etme yeteneğini ortaya çıkardı. "Yedi Güzel", "Talış Gizi", "Sepet Dokuyan Kız", "Çocuklu Kadın" ve diğer küçük hacimli porselen ve seramik figürlerinden türler, onların yaratıcılığı tanımlayan ilk örnekleridir. "Yedi Güzel" ve "Çocuklu Kadın"ın seramik çalışmaları, Hayat Abdullayeva'nın yaratıcı olanaklarının genişliği hakkında konuşuyor. "Ninni", "Gençlik", "Hajar" (ceviz ağacı) gibi eserler, lirizmlerinde yukarıda belirtilenlerden daha düşük değildir. Bu heykellerde hüküm süren profesyonellik, sonraki çalışmalarına yansır; bunların arasında, "Sensiz" heykeli - yükseltilmiş yakalı ve ceplerinde elleri hüzünlü bir ruh hali taşıyan yağmurluklu bir kıza dikkat edilmelidir. II. Dünya Savaşı sırasında Smolensk ormanlarında savaşan partizan doktor Alia Rustamova'ya adanmış ustanın bir başka heykeli, kahramanın dalgın görüntüsünü aktarıyor. Hayat Abdullayeva'nın "Oyun" adlı bir başka heykeli de kompozisyon açısından ilginç.

H. Abdullayeva, yaratıcı faaliyeti boyunca, M. F. Ahundov'un adını taşıyan Milli Kütüphane'nin alınlığına yerleştirilen Maksim Gorki heykeli, ünlü aktör Hüseynkulu Sarabski'nin bronz heykelleri de dahil olmak üzere bir dizi önemli eser yarattı. Devlet adamı ve şair Şah İsmail Hatai'nin, Şuşa şehrinde Hurşidbanu Natevan ve şair Vagif'in anıt-büstlerini de o yapti.

2014 yılında Bakü'deki Nizami Sinema Merkezi, Azerbaycanlı yönetmen Yaver Rzayev'in H. Abdullayeva'nın 100. yıldönümüne adanan “Gözlerimin Işığı ve Bir Heykeltıraşın Muhteşem Yaşamı” adlı belgesel filminin galasına ev sahipliği yaptı.