Oy verme davranışı

Oy verme davranışı bir tür seçim davranışıdır . Seçmenlerin davranışlarını anlamak, kararların nasıl ve neden alındığını ya siyaset bilimcileri için merkezi bir endişe kaynağı olan kamu karar vericileri, ya da seçmenler tarafından açıklayabilir. Oylama davranışını yorumlamak için hem siyaset bilimi hem de psikoloji uzmanlığı gerekliydi ve bu nedenle seçim psikolojisi de dahil olmak üzere siyasal psikoloji alanı ortaya çıktı . Siyasal psikoloji araştırmacıları, duygusal etkinin seçmenlerin daha bilinçli oylama seçimleri yapmalarına yardımcı olabileceği yolları araştırırken, etkileyen bazı öneriler, seçmenlerin genel olarak düşük düzeyde politik dikkat ve sofistike düzeylere rağmen bilinçli siyasi seçimler yaptıklarını açıklayabilir. Buna karşılık, Bruter ve Harrison seçim psikolojisinin kişilik, hafıza, duygular ve diğer psikolojik faktörlerin vatandaşların seçim deneyimini ve davranışlarını etkileme biçimlerini kapsadığını ileri sürmektedir.

Oylama kararı ile ilgili davranışlar hakkında çıkarımlarda bulunmak ve tahminlerde bulunmak için cinsiyet, ırk, kültür veya din gibi belirli faktörler göz önünde bulundurulmalıdır. Ayrıca, seçim davranışlarını izlerken daha teorik bir yaklaşım benimsenebilir; seçmenlerin seçimlerini etkileyecek bir seçmenin yaşadığı bölgeyi ve zenginliği izlemek gibi. Dahası, kamunun temel etkileri arasında duyguların rolü, siyasi sosyalleşme, siyasi görüş ve medya çeşitliliğine hoşgörü yer alır. Bu etkilerin oy verme davranışı üzerindeki etkisi en iyi tutum, inanç, şema, bilgi yapıları ve bilgi işlemenin uygulanması üzerine kuramlarla anlaşılır. Örneğin, farklı ülkelerden yapılan anketler, insanların oy hakkı gibi haklara sahip oldukları bireysel kültürlerde daha mutlu olduklarını göstermektedir. Ayrıca, aile ve arkadaşlardan kaynaklanan sosyal etki ve akran etkileri de seçimlerde ve oy verme davranışında önemli bir rol oynamaktadır. Bu bağlamda önemli bir soru, akranların sosyal bulaşıcılığın dış etkilerden nasıl ayrılacağıdır. Oylama kararının iç süreçlerden ve dış etkilerden etkilenme derecesi, gerçekten demokratik kararlar alma kalitesini değiştirir.

Mevcut literatür oylama davranış türlerinin açık bir sınıflandırmasını sunmamaktadır. Ancak, 2004'teki Kıbrıs referandumunu takiben yapılan araştırmalar, seçim türüne bağlı olarak dört farklı oylama davranışı belirledi. Vatandaşlar, başkanlık, yasama, yerel seçimlerde ve referandumlarda farklı karar kriterleri kullanırlar. Ulusal seçimlerde, insanların siyasi inançlarına göre oy vermeleri genellikle normdur. Yerel ve bölgesel seçimler farklıdır, çünkü insanlar bölgelerine daha fazla katkıda bulunabilecekleri seçme eğilimindedir. Referandum başka bir mantığı takip eder, çünkü insanlardan açıkça tanımlanmış bir politikayı destekleyen veya ona karşı oy kullanmaları istenir.

Savaş sonrası Japonya'da yapılan daha eski bir araştırma, kentsel vatandaşların sosyalist partileri destekleme olasılığının daha yüksek olduğunu, kırsal vatandaşların ise muhafazakâr partilere elverişli olduğunu belirledi. Siyasi tercihe bakılmaksızın, bu, duygusal etkiye atfedilebilecek ilginç bir farklılaşmadır.

Seçim ergonomisi kavramı Michael Bruter ve Sarah Harrison tarafından oluşturuldu ve seçim düzenlemeleri ve organizasyonu ile seçmenlerin psikolojisi arasındaki arayüz olarak tanımlandı.

Seçim düzenlemelerinin, seçmenin duygularını ve dolayısıyla seçim davranışlarını nasıl etkilediğini dikkate almak önemlidir. Seçimlere kadar geçen hafta, seçmenlerin% 20 ila 30'u ya kime oy vereceklerine ya da ilk kararlarını değiştireceklerine karar veriyor, seçim gününde bu miktarın yaklaşık yarısı. Bir çalışma, oy kullanma istasyonları bir Kilisede bulunuyorsa, insanların Muhafazakâr adaylara oy verme olasılıklarının daha yüksek olduğunu bulmuştur. Bir başka çalışmada, 18-24 yaş arası seçmenlerin, posta yoluyla oylama yapılması hâlinde aşırı sağ partilere oy verme olasılığının neredeyse iki katı olduğu bulundu.

Siyasetteki etkinin önemi üzerine giderek artan bir literatür, duygulanımsal devletlerin kamu oylama davranışında hem faydalı hem de önyargılı olabileceği bir rol oynadığını ortaya koymaktadır. Buradaki duygulanım, genellikle bilişin aksine tanımlanan duygu veya duygu deneyimini ifade eder. Bu çalışma, duygusal devletlerin insan yargılarına ve karar alma süreçlerine katılım biçimlerine ilişkin psikoloji bulgularından büyük ölçüde kaynaklanmaktadır.

Siyaset bilimindeki araştırmalar, kitlesel politik davranış teorilerinde rasyonel olmayan hususları geleneksel olarak görmezden geldi, ancak sosyal psikolojinin dahil edilmesi giderek yaygınlaştı. Araştırmacılar, oylama üzerindeki etkinin yararlarını araştırırken, kaygı ve coşku gibi duygusal devletlerin yeni siyasi bilginin değerlendirilmesini teşvik ettiğini ve böylece daha fazla tercih edilen seçimlere yol açarak siyasi davranışlardan faydalandığını savundu. Bununla birlikte, diğerleri duygu ve ruh hali gibi etkilerin seçmenlerin oy seçimlerini önemli ölçüde önyargıya sokabildiklerini keşfettiler. Örneğin, kanıtlar, adayların değerlendirilmesiyle ilgili olmayan ancak futbol maçlarının sonucu ve hava durumu gibi duyguları karıştırabilecek çeşitli olayların oy verme kararlarını önemli ölçüde etkileyebileceğini göstermiştir.

Duygu ve oylama arasındaki ilişkiyi ılımlı hale getirebilecek çeşitli değişkenler önerilmiştir. Araştırmacılar, böyle bir değişkenin siyasi sofistike olabileceğini, daha yüksek sofistike seçmenlerin politik uyaranlara tepki olarak duyguları yaşama olasılıklarının daha yüksek olduğunu ve dolayısıyla oy verme seçiminde duygusal önyargılara daha eğilimli olduklarını gösterdiler. Duyuşsal şiddetin, duygulanım ve oylama arasındaki ilişkiyi hafiflettiği gösterilmiştir; bir çalışma, daha yüksek yoğunluklu duygusal şoklar için tahmini etkiyi iki katına çıkarmıştır.

Oy verme davranışını etkilediği gösterilen bir diğer değişken hava durumu. Sıcak sıcaklıklar insan davranışı üzerindeki farklı etkileri olabilir, nedeni ise yüksek seviyelerdeki uyarılma yol açabilir söyledi. Bu nedenle, sıcaklık artışlarına bağlı olarak uyarılma artışı, seçmen katılımı gibi kolektif davranışlar üzerinde önerilen etkisi nedeniyle bir seçimin sonucunu etkileyebilir. Önceki çalışmalar sıcak sıcaklıkların öfkeyi artırdığını, bu da insanları oy kullanmaya motive ettiğini bulmuştur.

Sürpriz - Son araştırmalar, sürpriz hissinin duyguların oylama üzerindeki etkisini büyütebileceğini düşündürmektedir. Ev sahibi takım sporu zaferlerinin oylama üzerindeki etkisini değerlendirirken Healy ve ark. şaşırtıcı zaferlerin görevdeki partiye genel olarak zaferlere kıyasla iki kat daha fazla fayda sağladığını gösterdi.

Öfke - Duyuşsal teori, öfkenin genel bilgi kullanımını ve stereotiplere ve diğer buluşsal yöntemlere güvenmeyi artırdığını öngörür. Massachusetts Amherst Üniversitesi'ndeki öğrenciler üzerinde yapılan bir deney, öfke koşulu ile beslenen kişilerin, adaylar arasında seçim yaparken korku ile beslenenlerden daha az konu uyumuna dayandığını gösterdi. Ayrı bir laboratuvar çalışmasında, öfke duygusuyla hazırlanan öznelerin bir aday hakkında bilgi arama olasılığı daha düşüktü ve bir adayın web üzerindeki pozisyonlarını gözden geçirmek için daha az zaman harcadı.

Anksiyete (kaygı) - Duygusal zeka teorisi, kaygıyı, siyasi dikkatliliği arttıran ve adaylar arasında karar verirken parti tanımlamasına olan güveni azaltan, böylece karar verme yeteneklerini geliştiren bir duygu olarak tanımlar. Bir seçimle ilgili kaygı bildiren seçmenlerin, politikalarını tercih ettikleri adaylara oy verme olasılığı daha yüksektir ve bir aday için endişeli olduğunu bildiren parti üyelerinin, muhalefet adayına kusur ve oy verme olasılığı iki kat daha yüksektir. Diğerleri, kaygının oy verme davranışı üzerindeki dolaylı etkisinin, daha az tercih edilen adayların tersine değil, endişe duyguları üretme olasılığı gibi alternatif açıklamaların dışlanmasında kanıtlandığını reddetti.

Korku - Psikolojideki çalışmalar, korku yaşayan insanların seçimler yaparken daha ayrıntılı işlemlere güvendiğini göstermiştir. Bir çalışma, korku ile hazırlanan konuların, varsayımsal bir oylama uygulamasından önce öfke ile hazırlananlara göre daha fazla bilgi almak için web'de bilgi harcadığını bulmuştur.

Gurur - Amerikan Ulusal Seçimler Araştırması'ndan elde edilen sonuçlar, gururun, umut ve korku ile birlikte, halkların 2008 oylama seçimlerinde önemli miktarda varyans olduğunu açıkladı. Gurur ifadelerinin McCain için oy verme üzerindeki etkisinin boyutu, parti kimliğinin etkisinin kabaca üçte biri, tipik olarak en güçlü tahmin ediciydi. Gururla yapılan itirazların, yüksek eğilimli seçmenler arasında seçmen katılımını motive etmede de etkili olduğu bulunmuştur, ancak etki utanç için yapılan itirazlar kadar güçlü değildi.

Nevrotiklik - Bu genellikle stres faktörlerine karşı daha aşırı ve uyumsuz tepkiler ve daha yüksek olumsuz duygular (örn. Kaygı, öfke ve korku) ile karakterize edilen duygusal dengesizlik olarak tanımlanır. Bu, 2016 AB referandumu ve 2016 Cumhurbaşkanlığı Seçimi gibi son seçimlerde ve referandumlarda büyük bir etkili oldu. . Uyarıcıları tehdit edici veya tehlikeli olarak tespit etmek ve bunlara yanıt vermek için alçaltılmış bir eşik olarak bu nevrotiklik anlayışı, bu özellikte yüksek olan bireylerin, popülizm gibi, özellikle yaklaşmakta olan tehdit ve tehlikelerden korkan av kampanyalarına daha açık olacağını göstermektedir. Araştırmalar, bu korkular aktive edildiğinde, oy verme davranışı da dahil olmak üzere her türlü kararı etkileyebileceklerini göstermektedir.

İsrail'deki seçmenler üzerinde yapılan yeni bir araştırma, seçmenlerin "stres hormonu" olarak adlandırılan kortizol seviyelerinin, bir seçim yerine girmeden hemen önce, benzer, seçim yapılmayan bir günde ölçülen kişisel başlangıç seviyelerinden önemli ölçüde daha yüksek olduğunu buldu. Kortizolün bellek konsolidasyonunu, bellek alımını ve ödül ve risk arama davranışını etkilediği bilindiğinden, bu, oylama seçimleri için önemli olabilir. Akut stres, karar vermeyi bozabilir ve bilişi etkileyebilir.

Buna ek olarak, ABD 2008 seçimlerinden sonra Ann Arbor ve Durham'daki seçmenler üzerinde yapılan araştırmalar, kaybedilen adayın oy vermesinin kazanan adayı seçen seçmenlerin seviyelerine göre artmış kortizol seviyelerine yol açabileceğine dair kısmi kanıtlar gösterdi.

Dahası, Rui Antunes 2010 akademik çalışmasında Amerika'daki siyasi partilerle kişisel bir ilişki kurulduğunu belirtti. Bunun nedeni, ABD'de bireyin arka planının doğasından kaynaklanan bir sosyalleşme süreci yoluyla bu ilişkinin geliştirilmesindeki güçlü etkiden kaynaklanıyor olabilir.

Siyasi kampanyalarda adaylara yönelik desteği artırmak ya da bir meydan okuyucusuna verilen desteği azaltmak için duygusal itirazların kullanılması yaygın olarak kabul gören bir uygulamadır ve herhangi bir kampanya stratejisinin ortak bir unsurudur. Kampanyalar genellikle meydan okuyucu hakkında korku ve endişe yaratmaya çalışırken katılım ve siyasi aktivizmi artırmak için parti tabanları arasında adayları hakkında coşku ve umut gibi olumlu duygular aşılamaya çalışırlar. Coşku, tercihleri pekiştirme eğilimindeyken, korku ve endişe davranış kalıplarını kesintiye uğratma eğilimindedir ve bireyleri yeni bilgi kaynakları aramaya yönlendirir.

Araştırma bulguları, bir kişinin siyasi adaylara yönelik tutumlarını dikkatle hazırlanmış anket soruları kullanarak etkilemenin mümkün olduğunu ve bunun da oy kullanma davranışını etkileyebileceğini göstermektedir. İngiltere'de yapılan bir laboratuvar çalışması, 2001 seçim öncesi döneminde katılımcıların telefonla anket yoluyla eski Başbakan Tony Blair'e karşı tutumlarına odaklanmıştır. Anket katılımcıların siyasete ilgisini ölçtükten sonra katılımcılardan ya i) Başbakanın iki olumlu özelliğini, ii) Başbakanın beş olumlu özelliğini, iii) Başbakanın iki olumsuz özelliğini ya da iv) beş Başbakanın olumsuz özellikleri. Katılımcılardan daha sonra Blair'e karşı tutumlarını 1'den 7'ye kadar derecelendirmeleri istendi, burada daha yüksek değerler daha yüksek elverişliliği yansıtıyordu.

Başbakan için beş olumlu ya da olumsuz özellik belirtmek zordu; özellikle siyasete ilgisi az olan veya hiç olmayanlar için. Beş olumlu özellik listelemek isteyenler, beş iyi özelliği isimlendirmek çok zor olduğu için politikacılara olumsuz olarak hazırlandı. Aksine, aynı mantığı takip ederek, beş negatif listeleyen, politikacıdan öncekinden daha iyi gibi geldi. Bu sonuç, katılımcılar Başbakana karşı tutumlarını değerlendirdiklerinde son anket aşamasında da yansıtılmıştır.

Askeri personelin genel nüfusa göre daha siyasi oy verip vermediğine dair son araştırmalar, uzun süredir devam eden geleneksel bilgeliğe meydan okudu. Subayların siyasi davranışları Holsti, Van Riper & Unwalla, ve Feaver & Kohn tarafından kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. ABD'deki subaylar, özellikle Vietnam Savaşı'ndan sonra ciddi ölçüde muhafazakâr ve Cumhuriyetçi Parti ile özdeşleşme eğilimindedir.

İstihdam edilen personelin politik davranışı sadece daha yakın zamanlarda, özellikle Dempsey, ve Inbody tarafından incelenmiştir. Görevli personel, genellikle memurlar gibi davrandığı ve oy kullandığını düşünmektedir. Neredeyse genel nüfusu temsil ediyorlar. Genel olarak, oylama ve diğer siyasi davranışların olağan demografik tahminleri askeri personel için geçerlidir.

Şu anda, teknolojinin kullanımına giderek daha fazla bağımlı hale geldiğimiz bir çağda yaşıyoruz; birçoğumuz teknolojiyi kullanmaya alıştık ve bu nedenle onsuz çalışıp karar vermeyi çok zor bulacağız. Bunun bir sonucu olarak, oylama davranışı son yıllarda teknoloji ve medyadaki bu ilerlemeler nedeniyle önemli ölçüde değişiyor, "e-postaların, parti web sitelerinin, sosyal medya, çevrimiçi videolar ve oyunlaştırmanın yükselişini takip eden araştırmacılar, 1990'lardan bu yana, partiler dijital teknolojiye büyük ölçüde bağımlı hale geldi. " Bu, teknolojiye erişimin ne kadar önemli olduğunu tasvir ediyor, çünkü çoğu kişi hangi siyasi partiye oy vereceği, hiç oy verip vermedikleri ve teknolojiyi kullanırken öğrendiklerine göre yeni nesli oy kullanmaya teşvik edip etmedikleri konusunda görüşlerini değiştirecek. Rakamlar, Hindistan gibi bir ülkede bile yoksulluğa zarar veren teknolojinin, hijyenin önemine kıyasla teknolojinin yüksek öneminin şu şekilde olduğunu gösteriyor: “Hindistan'da çok daha fazla insan, tuvalete ve gelişmiş sağlık hizmetlerine göre bir cep telefonuna erişebiliyor.” Açıkça görülmektedir ki, teknolojiye erişim sadece önemli olmakla kalmayıp aynı zamanda "oy vermenin insanların demokratik sürece katılmalarının ana yolu" olması sebebiyle bir seçmenin seçmen haklarını tam olarak anlamasına ve aynı zamanda kime oy vereceği konusunda önemli bir karar vermesine yardımcı olacaktır.

Araştırmalar, son yirmi yılda teknolojideki ilerlemeler nedeniyle politikacıların ve siyasi partilerinin teknolojiye ve özellikle Facebook, Instagram, Twitter ve Snapchat gibi sosyal medya kuruluşlarına büyük ölçüde bağımlı hale geldiğini göstermiştir. Martin Moore , "O yaz İngiliz gazeteciler arasında yapılan bir ankette, yüzde yetmişinin raporlama için Twitter kullandığını buldu" adlı kitabında bu görüşü destekledi. Bu nedenle seçmenler artık daha az konvansiyonel satış noktalarından bilgiye erişiyor; ancak bu kolaylık politikacıların erişimini en yaşlı nesillerden genç nesillere kadar genişletmelerini sağlar. Sosyal medyanın birçok olumlu etkisi olmasına rağmen, izleme ve erişilebilirlik eksikliği, seçimlere yabancı müdahaleye ve seçmenlerin telkinine açılan bir kapı açmaktadır.

Amos Tversky ve Daniel Kahneman'ın kayıptan kaçınma teorisi çoğunlukla oy verme davranışı ile ilişkilidir; Psikolojik açıdan, bireysel tercihleri belirlemek için değer referansları çok önemlidir. Dahası, kayıptan kaçınmanın sadece yüksek bahislerde bulunması gerçeğinin, kayıptan kaçınmanın bir geçerliliği olarak hizmet ettiği söylenebilir, çünkü insanlar kararlarının sonucuna çok önem verdiklerinde bile hala önyargılı olduklarını gösterir. Seçimler ve referandumlar söz konusu olduğunda, seçmenler maliyet fayda analizine dayanarak seçimlerini yaptığı için bu açıktır. Örneğin, kayıp önleme teorisinin, İskoç bağımsızlık referandumu için 2014 kampanyasında olumsuzluk yanlılığının neden önemli bir rol oynadığını açıklamak için kullanılabileceği öne sürülmüştür.