Psikoloji ve Simya

Simya, Jung'un kolektif bilinçdışı hipotezinin merkezinde yer alır. Bu kitap, psikoterapi sürecinin ve amaçlarının Jung'un gördüğü şekliyle ana hatlarıyla başlıyor. Daha sonra, yukarıda sözü edilen analojileri ve onun analitik sürece ilişkin kendi anlayışını ortaya çıkarmaya devam ediyor. Jung, hem kimyasal süreci hem de paralel bir mistik bileşeni içeren simyanın ikili doğasını bize hatırlatır. Ayrıca simyacıların görünüşte kasıtlı olarak gizemli hale getirilmesini de tartışıyor. Son olarak, bireyselleşmeye dair içgörüler sağlamak için simya sürecini kullanan Jung, psişenin aşkın doğasını bizimle ilişkilendirmede simyanın önemini vurgular.

Bu kitapta Jung, psikanalitik süreçle yakından ilişkili olarak Simya sembolizminin yeniden değerlendirilmesini savunuyor. Hastalarından birinin rüya döngüsünü kullanarak, Simyacıların kullandığı sembollerin, bireyin rüya hallerinde çizdiği mitolojik imgeler deposunun bir parçası olarak psişede nasıl meydana geldiğini gösterir. Jung, Simyacıların Büyük Eseri ile modern psikiyatri hastasında psişenin yeniden bütünleşme ve bireyselleşme süreci arasında bir benzetme yapar.

Bu paralellikleri çizerek Jung, arketip teorisinin evrensel doğasını pekiştiriyor ve modern insanın ruh sağlığında maneviyatın önemi konusunda ateşli bir tartışma yapıyor. Simya ve Hıristiyanlık da dahil olmak üzere diğer mitolojik kaynaklardan gelen görseller, çizimler ve resimlerle cömertçe resmedilen kitap, Jung'un maneviyatın ezo- ve ekzoterik ifadeleri ile din ve mistisizmdeki psişe konusundaki muazzam bilginliğinin ve büyüsünün bir başka örneğidir.

Ethan Allen Hitchcock ve Herbert Silberer'in (kendisi de Jung'dan etkilenmiştir) öncü çalışmalarından etkilenen Psikoloji ve Simya, Batı felsefi ve ezoterik kültüründe ciddi bir güç olarak Simyaya olan ilgiyi canlandırmak için çok şey yapan, unutulmuş bir düşünce sisteminin yeniden değerlendirilmesine yönelik ufuk açıcı bir çalışmadır.

Bu kitapla ilgili bir başka ilginç nokta da, ikinci bölümde rüyaları analiz edilen hastanın, eşzamanlılığın nedensel olmayan bağlantı ilkesi gibi fikirler üzerinde Jung'la işbirliği yapacak olan fizikçi Wolfgang Pauli olmasıdır. Rüyalar, tekrar eden motiflerin ve sembollerin anlamlarını aydınlatmak için bir dizi olarak yorumlanır. Bu dizi, aslında Pauli'nin bir büyük kozmik düzenin bilinçsiz kavrayışının bir sembolü olarak farklı ölçeklerde ve renklerde çalışan farklı düzlemlerde birkaç saat olan bir 'dünya saati' vizyonuyla sonuçlanır. Bu rüyaların en iyilerinden üçü Jung tarafından Terry'nin Din Psikolojisi derslerinde de bahsedilmiştir.

Jung'un Simya ve Psikoloji arasındaki ilişki hakkında öne sürdüğü temel tez, bilim öncesi insanlar için özne ve nesne arasında keskin bir ayrım olmadığı ve bu nedenle bilinçsizce kendi iç durumlarını dış nesnelere (özellikle de en az tanıdıkları nesnelere) yansıtmalarına yol açtığıdır. Bu nedenle simya sembollerinin derinlemesine bir analizi, bu zaman diliminin bilinçdışı psişik yaşamı hakkında aydınlatıcı olur. Bu rasyonel deneyim ayrımından önce, insanlar algıladıkları nesnenin nitelikleri ile kendi değerleri, duyguları ve inançları arasında ayrım yapmadıkları için dünya fenomenolojik olarak tamamen farklıydı. Kısmen bu nedenle simyacılar, felsefe taşının gerçekte ne 'olduğunu' ve iş için neden bu kadar çok farklı sembol olduğunu yüksek sesle tam olarak söyleyemezler.

Maddeyi anlamaya ve baz metalleri en saf halleri olan altına dönüştürmeye çalışan simyacı için, maddeler algılanan değerlerine göre benzer olarak gruplandırılır. Jung belgeleri, bu simyacıların toplu olarak, materyallerinde gerçekleştirmeyi umdukları değişikliği somutlaştırmaları gerektiğini anlamaları olarak ortaya çıkıyor: örneğin, 'adi' veya 'kaba' metalleri kullanabilen felsefe taşını elde etmeyi umuyorlarsa, o zaman simyacı bir kurtarıcı figür haline gelmelidir. Simyacılar, Mesih'in insanı kurtardığı gibi doğayı da kurtarmaya çalıştıklarını anladılar, dolayısıyla Lapis Philosophorum'un Kurtarıcı İsa ile özdeşleştirilmesi. Simyanın Opus'u (çalışması), bu yorum aracılığıyla bakıldığında, insan ruhunun değer sistemini yeniden yönlendirirken ve kaostan anlam yaratırken geçirdiği temel sürecin sembolik bir açıklaması haline gelir. Opus, manipüle edilebilir prima materia'ya geri inmek için nigredo (kararma, depresyona veya nihilist değer kaybına benzer) ile başlayan ve bilincin yeni seviyelerine ulaşmak için görünüşte uzlaşmaz karşıtları (coniunctio) birleştirmesi gereken bir ruhsal arınma sürecinden geçer.

Jung, kitabın ana tezini şöyle ortaya koyuyor: Simya, Kolektif Bilinçaltından alınan çok çeşitli semboller, imgeler ve kalıplardan yararlanıyor. Jung, Psişe ve Ruh keşfini, bakış açılarına bağlı olarak onu hem dindar hem de din karşıtı olmakla suçlayan çeşitli eleştirmenlere karşı savunur. Batı ruhani geleneklerinin daha derin bir şekilde anlaşılmasını savunur, örneğin Ezoterik Hristiyanlık ve Simya, örneğin Doğulu olanların incelenmesiyle birlikte Budizm, Hinduizm vb. Jung, Batı'nın ruhsal tembelliğini, içsel bir dönüşüm yolculuğu olarak Hristiyan Efsanesini gerçekten benimsememekle teşhis ediyor. Simyanın bunu kolaylaştırmak için tasarlanmış bir "Batı Yogası " olduğunu savunuyor. Kitap, Jung tarafından arketipik ve mitolojik anlamlarıyla yorumlanacak olan, isimsiz bir hasta tarafından (gizliliği korumak için) tarif edilen bütün bir rüya döngüsünün tanımıyla başlayacak. Bu, Jung'un Kolektif Bilinçdışı teorisinin varlığını ve psikolojik hedefi veya zihin durumunu etkileyen bireyselleşme süreci yoluyla psişik ve ruhsal bütünleşme veya bütünlüğün Büyük Çalışmasını göstermek için tasarlanmıştır.

Jung gündemini belirler ve yöntemini açıklar. Aşağıdaki metin, bir hasta tarafından Jung'un bir öğrencisine anlatılan birkaç rüya döngüsünü içerecektir. Her rüya tanımlanacak ve ardından analiz edilecek ve simyasal imgeler ve psikanalitik teori referans alınarak yorumlanacaktır. Jung, hastanın Jung'un yorumlarından hiçbir şey bilmediğini ve bu nedenle rüya sürecinde hiçbir şekilde etkilenmediğini açıklamaya çalışıyor.

Jung, hastanın rüyalarının bütün bir döngüsünü detaylandırır, her birinin detaylarını özetler ve ardından psikolojik içeriklerini ortaya çıkarmak için onları simyasal imgelerle paralellikleri açısından yorumlar.