55 Wall Street

55 Wall Street, eski adıyla National City Bank Building, Amerika Birleşik Devletleri'nin New York şehrinde Aşağı Manhattan'ın Financial District bölgesinde William ve Hanover caddeleri arasında Wall Street üzerinde yer alan sekiz katlı bir binadır. En alttaki üç kat 1841 ya da 1842'de dört katlı Merchants Exchange olarak tamamlanmış ve Isaiah Rogers tarafından Yunan canlandırmacılığı tarzında tasarlanmıştır. 1907 ve 1910 yılları arasında, McKim, Mead & White orijinal dördüncü katı kaldırmış ve mevcut binayı oluşturmak için beş kat eklemiştir. Binanın cephesi ve iç kısmının bir bölümü New York Şehri'nin belirlenmiş simge yapılarıdır ve bina hem New York Eyaleti Tarihi Yerler Sicili hem de Ulusal Tarihi Yerler Sicili (NRHP) listesinde Ulusal Tarihi Simgesel Yapı olarak yer almaktadır. Aynı zamanda NRHP'de listelenen Wall Street Tarihi Bölgesi'ne katkıda bulunan bir mülktür.

55 Wall Street'in granit cephesinde Wall Street'e bakan, her biri on iki sütunlu iki yığma kolonad yer almaktadır. İçeride haç şeklinde bir banka salonu ve tonoz tavan, Korint sütunları, mermer zemin ve duvarlar ve iç mekanın etrafında bir entablatür bulunur. Banka salonu tamamlandığında Amerika Birleşik Devletleri'nin en büyükleri arasındaydı. Citibank'ın selefi National City Bank'ın ofisleri bankacılık salonunun köşelerinde yer alırken, dördüncü kattan sekizinci kata kadar olan bölüm ofis alanı olarak kullanılıyordu.

Tüccarlar Borsası binası, 1835 Büyük New York Yangını sırasında yanan bir yapının yerini almıştır. 55 Wall Street daha sonra Bowling Green üzerinde yeni bir Custom House binası geliştirilinceye kadar New York Borsası ve United States Custom House'a ev sahipliği yaptı. Bina genişletildikten sonra 1908'den 1961'e kadar National City Bank'ın genel merkezi olarak hizmet verdi, ancak Citibank 1992'ye kadar binanın sahibi olmaya devam etti. Üst katlar 2000-2003 yılları arasında otel olarak işletilmiş, daha sonra tekrar yenilenmiş ve 2006 yılında apartman dairelerine dönüştürülmüştür. Orijinal banka odası bir balo salonu haline gelmiştir.

55 Wall Street, kuzeyde Wall Street, doğuda Hanover Street, güneyde Exchange Place ve batıda William Street ile sınırlanan tam bir bloğu kaplar. Bina bütün bir şehir bloğunu kaplamasına rağmen, bölgedeki düzensiz sokak ızgarası nedeniyle her bir taraf farklı uzunluktadır. Binanın boyutları Wall Street üzerinde , Hanover Street üzerinde , Exchange Place üzerinde ve William Street üzerinde şeklindedir.

Bina kuzeyde 48 Wall Street ve 60 Wall Street, doğuda Wall and Hanover Building, güneyde 20 Exchange Place ve batıda 15 Broad Street ile komşudur. Binanın kuzeybatı köşesinin hemen dışında New York City Metrosu'nun Broadway-Seventh Avenue Line ( tarafından hizmet vermektedir) üzerindeki Wall Street istasyonu girişi bulunmaktadır.

55 Wall Street sekiz katlıdır ve bir bodrum katı vardır; orijinal üç katlı bina ve beş katlı bir ilaveden oluşmaktadır. Orijinal bina Bostonlu mimar Isaiah Rogers tarafından Yunan canlandırmacılığı tarzında tasarlanmış ve 1836 ile 1841 ya da 1842 yılları arasında inşa edilmiştir. İnşa edildiği haliyle binanın tepesinde zemin seviyesinden yükselen tuğla bir kubbe bulunmaktadır. Kubbe genişliğindeydi ve ana değişim katının üzerinde yükseliyordu. "İnce alacalı İtalyan mermerinden sekiz pilaster" tarafından destekleniyordu. Orijinal kubbeli yapı, 19. yüzyılın başlarında Aşağı Manhattan silüetinin en belirgin parçasıydı.

McKim, Mead & White'dan Charles Follen McKim, William S. Richardson ile birlikte 1907 ve 1910 yılları arasında binayı genişletmek üzere işe alındı. Firma daha önce aralarında çok sayıda bankanın da bulunduğu ticari binalar tasarlamıştı. Çalışmaları arasında kubbenin ve üst katın kaldırılması; beş kat ve ikinci bir kolonad eklenmesi ve borsa katının ana bankacılık katı olarak yeniden tasarlanması yer alıyordu. Toplamda net dört kat eklenmiştir. Birinci kat da bodruma benzeyecek şekilde biraz alçaltılmış ve gerçek bodrum alt bodrum olarak yeniden etiketlenmiştir.

Cephe kesme taş granit duvar örgüsünden oluşmaktadır. Kuzey ve doğu cepheleri on üç dikey mimari bölme'den oluşurken, William Street tarafında on ve Exchange Place tarafında sekiz bölme bulunmaktadır. Koyların çoğunda her katta bir pencere bulunmaktadır. Binanın batı tarafında, 53 Wall Street'te ofis kiracıları için bir giriş bulunmaktadır. Wall Street 55'teki merkezi giriş eski banka odasına bağlanmaktadır.

Bir korniş ve çeşitli entablatürler tüm cepheyi sarmaktadır. İki kolonad Wall Street'e bakmaktadır, ancak William Street, Exchange Place ve Hanover Street'teki diğer üç cephede kolonad yoktur. Bunun yerine, bu cephelerde, büyük kemerli bir pencere olan orta bölme hariç, ikinci ve üçüncü katlardaki her bölme arasında pilasterler bulunmaktadır. McKim, Mead & White binayı genişlettiğinde, pilastrlar bu cephelerin dördüncü ila yedinci katlarına kadar uzatılmıştır.

Orijinal yapının cephesinde, Wall Street üzerinde her biri Quincy, Massachusetts'ten gelen tek bir granit bloktan oluşan on iki devasa İyonik sütun bulunuyordu. Bu sütunların her biri yüksekliğinde ve çapındadır. Bu sütun dizisinin arkasında bir sundurma bulunmaktadır, yanı sıra ikinci ve üçüncü katlarda dikdörtgen pirinç çerçeveli pencere açıklıkları bulunmaktadır. İkinci katın ortasında bir döner kapı ve pirinç bir çift vasistasın altında iki tek kapı bulunmaktadır. 19. yüzyılda yayınlanan lithographs'a göre cephe orijinal olarak bir friz ile kaplanmıştır. Frizin ortasında "Erected MDCCCXXXVIII" (Roma rakamlarıyla 1838) yazısı yer almakta ve klasik giysili oyma figürlerle çevrelenmekteydi. Frizin merkezinin üzerinde elinde asa tutan bir kadın heykeli yer almakta ve bu heykele bereket, kartal, dallı bir küre ve bir paket motifleri eşlik etmektedir.

1900'lerde yapılan yenilemede orijinal cephenin üzerine Korint sütunlarından oluşan ikinci bir kolonad yerleştirilmiştir. Korint sütunları Spruce Head, Maine ve Rockport, Massachusetts'ten temin edilen granitten yapılmıştır. Buna ek olarak, binanın alt bölümündeki granitin bir kısmı üst sütun dizisinde yeniden kullanılmıştır. Bu sütunlar çapındadır ve merkezleri aralıklıdır. Üst kolonad alt kolonad ile benzer boyutlara sahiptir, ancak üst kolonadın sütunları daha hafif oranlara sahiptir. Daha hafif Korint sütunlarının daha ağır İyon sütunlarının üzerinde düzenlenmesi klasik mimari ilkesine uygundur.

Orijinal binanın taşıyıcı sistemi kagirden yapılırken, ek bina çelik bir yapı etrafında inşa edilmiştir. Çatıda, dört tarafı da çevreleyen yığma parapet ile bir korniş bulunmaktadır. Çelik çerçeve, alçalan temel direkleri üzerine yerleştirilmiştir. Kazıklar, Tüccarlar Borsası'nın orijinal duvarlarına mümkün olduğunca yakın inşa edildi; böylece, kesonlar kullanılarak alanın kazılmasına gerek kalmadı. Binanın birinci katı başlangıçta caddenin bir kat üzerindeydi, ancak 1900'lerdeki yenileme sırasında zemin seviyesine indirildi. National City Bank çalışanları binaya bodrumun güneybatı köşesinden girip çıkabiliyordu.

İç mekan toplam taban alanına sahiptir. McKim, Mead & White'ın renovasyonu sırasında orijinal iç mekân tamamen yıkılmış ve yenilenmiştir. Banka salonu, firmanın aynı zamanda tasarladığı bir diğer proje olan Pennsylvania Station'ın eski bekleme salonuna benzer şekilde tasarlanmıştır. Mekanlar mermer, maun ve pirinç süslemeler içermektedir.

Haç biçiminde bir alan olan "Banka salonu", ve batıdan doğuya ve kuzeyden güneye yaklaşık ölçülerindedir. İnşa edildiğinde, Amerika Birleşik Devletleri'nin en büyük bankacılık salonları arasındaydı. Wall Street'teki her biri ağırlığında bir çift bronz kapı ile erişiliyordu. Odanın tavanı yaklaşık yüksekliğinde, kubbe ölçülerindedir. Her iki yanda dört Korint sütunu vardır, her biri uzunluğundadır; bunlar odanın yüksekliğinin üçte ikisinde alanı çevreleyen bir saçaklığı destekler. Odada ayrıca gri zemin ve duvarlar, süslü bir tavan ve zarif asma kat korkulukları bulunur. Sütunlar ve zemin için Avrupa'dan açık gri taş ithal edilmiş, zemin ve duvarlarda ise gri mermer kullanılmıştır. Sütunların üzerinde, iç mekan benzer renkte yapay taşla kaplanmıştır. Tavan bronz avizelerle aydınlatılmıştır; orijinalinde, her biri ölçülerinde beş avize vardı. National City Bank'ın mühürleri de mekan boyunca yerleştirilmiştir. Kubbe alçak kabartma 16 panel ile süslenmiştir. Panoların dördünde pusulanın yönleri, kalan on ikisinde ise astrolojik işaretler yer almaktadır.

Tavandaki en büyük sandık, bankacılık salonunun güney kısmının üzerindedir. 1908 yılında National City Bank bu alana taşındığında, bankacılık katının güney tarafında büyük bir kasa vardı, 300 ton ağırlığındaydı. Çift yükseklikteki kasa yaklaşık genişliğinde ve yüksekliğindeydi. Etrafı çelik kaplamayla çevriliydi ve bodrum katına kadar uzanan çelik ve mermer ayaklarla destekleniyordu. Herhangi biri içeri girmeye çalışırsa, kasanın dış tarafındaki bobinler sıcak buhar çıkarıyordu. Kasanın iç kısmında bankanın gündüz ve gece çalışanları için ayrı bölmeler bulunuyordu. Kasa 1957 yılında bodrum katına taşınmıştır.{{efn| The New York Times 1908 yılında kasayı ağırlığında olarak tanımlamıştır. 1957'de aynı gazete kasayı ağırlığında olarak tanımlamıştır, muhtemelen içindekilerin ağırlığına göre ayarlanmıştır. New York City Landmarks Preservation Commission sadece kasanın "1950'lerin sonunda" taşındığını söylemektedir.} Kasa etrafında mermer bir paravan ve banka veznedarlarının masaları vardı, genişliğinde bir muhafaza içinde.

Banka salonunun Hanover Caddesi tarafında banka memurları için masalar vardı, bunlar odanın geri kalanından kapılı alçak bir mermer korkulukla ayrılmıştı. Banka salonunun her köşesinde, başlangıçta banka tarafından kullanılan üç katlı ofisler vardı. Mekanlar çok az süslemeyle tasarlanmıştır. Birinci katın güneydoğu köşesinde, yönetici ve sekreter ofisleri, iki konferans odası, bir salon ve dekoratif tuvaleti içeren altı odalı başkan süiti yer alıyordu. Muhasebeciler ve National City Bank'ın tahvil ve yabancı departmanları diğer köşelerin her birindeydi. Üçüncü kattaki konferans odaları başka bir lüks süitte yer alıyordu. National City Bank'ın farklı departmanları arasında veri aktarımı için pnömatik tüpler ve telgraf sistemleri kullanılmıştır. Ofis asma katları bronz ve demir balkonlarla birbirine bağlanmıştır, pencerelerin yanında odanın iki tarafında uzanmaktadır. Banka salonunun güney kısmının üzerine 1925 yılında bir balkon da inşa edilmiştir. Asma katlarda ayrıca 21 adet küçük kasa bulunmaktadır.

Birinci kattaki üç katlı ana banka salonuna ek olarak, dördüncü kattan yedinci kata kadar ofis alanları ve sekizinci katta personel tesisleri bulunmaktaydı. Tüm bu katlar binanın merkezinde yer alan bir ışık avlusu ile çevriliydi. Dördüncü ile yedinci katlar arasındaki ofislerin adresi 53 Wall Street idi. Bu ofisler dışarıdan firmalara kiralanıyordu. Ofis katları için asansörler binanın kuzeybatı köşesine, Wall ve William caddelerinin yakınına yerleştirilmişti. Beşinci katta ofis çalışanları için üç yemek odası bulunuyordu: memurlar, diğer erkek işçiler ve diğer kadın işçiler için birer tane. Ayrıca beşinci katta çamaşırhane, depo ve servis odalarının yanı sıra bir de mutfak bulunuyordu.

Sekizinci katta, banka personeli tarafından kullanılan tesislerin bulunduğu bir çatı katı vardı. Binanın kapıcısı sekizinci katın kuzeybatı köşesinde altı oda ve bir tuvaletten oluşan bir süitte yaşıyordu. Gece binada kalması gereken memurlar için sekizinci katta, ışık avlusunun güney tarafında ortak banyolu iki yatak odası bulunuyordu. Sekizinci katın doğu tarafında National City Bank'ın kütüphanesi, kuzey tarafında ise No.8 sosyal kulübü yer alıyordu. Sekizinci katta ayrıca erkekler ve kadınlar için yemek odalarının yanı sıra mutfak, dondurma odası ve mutfak da bulunuyordu. Subaylar ve misafirler için de yemek odaları bulunuyordu. Çatı katı genişliğinde bir açık avlu ile çevriliydi. Sekizinci kattaki verandanın bir kısmı çalışanlar için açık hava restoranı olarak da kullanılabiliyordu.

2006 yılında, beş üst kat, Cipriani Club Residences adında bir condominium konutuna dönüştürülmüştür. 22 stüdyo daire, 62 tek yatak odalı daire, 11 iki yatak odalı daire ve 11 üç yatak odalı daire olmak üzere toplam 106 apartman dairesi bulunmaktadır. Geliştirme ayrıca, yalnızca sakinlerin kullanabileceği bir dizi özel konut olanağı olan Cipriani Club'ı da içermektedir. Kulüpte kütüphane, spa, iş salonu, gösterim odası ve kuaför salonu bulunmaktadır. Buna ek olarak, kulüp üyeleri binanın verandasını ve balo salonunu kullanabiliyor ve Cipriani Club şarap ve peynir tadım etkinliklerine de ev sahipliği yapıyordu. Cipriani Club Konutları tamamlandığında, konut sakinlerine iki yıllık ücretsiz kulüp üyeliği verilmiş, daha sonra yıllık 5.000 dolar ödemeleri gerekmiştir.

Binanın United States Custom House tarafından kullanımından kalan bir kalıntı da kaçakçıları ve casusları gözaltına almak için kullanılan hapishane hücreleriydi. Bodrum katında 12 hapishane hücresi bulunuyordu, 1863 ve 1899 yılları arasında kullanılmıştır. Bir duvarın içine gömülü bir gülle, bir barut fıçısı ve 1863'teki New York City askerlik isyanları sırasında gümrük çalışanları için silah olduğuna inanılan 100'den fazla ilkel bomba vardı. 1900'lü yıllarda, değerli eşyaların bodrum ve ana bankacılık katı arasında taşınması için bir asansör kurulmuştur. Ana bankacılık katındaki kasa 1957 yılında bodruma taşınmıştır. Bodrumun beton zemini kalınlığındadır, bu da işçilerin kasayı yerleştirirken zemini patlatmalarını gerektirmiştir. Bodrumda ısıtma ve soğutma makineleri de bulunmaktadır.

Wall Street 55'in yerinde daha önce 1656 yılında inşa edilmiş bir ev ve 1789 yılında inşa edilmiş bir konut bloğu bulunuyordu. Tüccarlar Borsası'nın orijinal binası Nisan 1825 ile Haziran 1827 arasında inşa edilmiştir ve 1 Mayıs 1827'de açıldı. Alexander Jackson Davis, Ithiel Town ve Samuel Thompson tarafından Yunan canlandırmacılığı tarzında tasarlanmıştır. Yapı iki katlıydı ve yükseltilmiş bodrum bulunuyordu. Wall Street boyunca cephesi ve Exchange Place'e derinliği vardı. Ana cephe beyaz Tuckahoe mermeri ve giriş portiko mermer bir merdivene ve dört İyon sütuna sahipti. İçeride İyon sütunlu iki büyük ticaret odası vardı. Binanın tepesinde yükselen sütunlu bir cupola vardı. Kubbenin tasarımı Manchester'daki Old Town Hall'dan esinlenmiştir.

İlk yapı öncelikle tahıl tüccarları tarafından kullanılıyordu, bir postanesi, New York Ticaret Odası ve New York Borsası da vardı. Varlığı, çevredeki mahallenin yeniden gelişmesine katkıda bulundu. 1829 yılında, Tüccarlar Borsası Robert Ball Hughes'u, Birleşik Devletler'in Kurucu Babaları'ndan biri olan Alexander Hamilton'ın mermer bir heykelini yapması için işe aldı. boyundaki heykel, Nisan 1835'te Borsa'ya yerleştirildi. Tüccarlar Borsası binası 17 Aralık 1835 tarihinde Büyük New York Yangını'nda yanmıştır. Yangın aşağı Manhattan'ı sardı. Yoldan geçenler, Tüccarlar Borsası'nın yangından kurtulacağı inancıyla diğer binalardaki değerli eşyaları buraya getirmiş, ancak binanın kubbesi çökmüştür.

Tüccarlar Borsası'nın mütevelli heyeti Şubat 1836'da eski yapının yerine daha büyük bir bina inşa edilmesini önerdi. Blokta kalan arsalar bu amaçla satın alındı. Aynı yıl Isaiah Rogers tarafından tasarlanan yeni binanın inşaatına başlandı. Rogers'ın özel günlüklerine göre, inşaat devam ederken ailesini bloktaki bir eve taşıdı. Binanın temellerine bir zaman kapsülü de yerleştirilmiştir, ancak 1990'larda kapsül için yapılan bir arama başarısız olmuştur. Quincy-granit sütunlar deniz yoluyla tek bloklar halinde teslim edilmiştir; öküzler sütunları Wall Street boyunca rıhtımdan inşaat alanına çekmiştir. Bina 1841 yılında tamamlandı veya 1842. Son sütun Büyük Yangının dokuzuncu yıldönümü olan 16 Aralık 1844'e kadar yerleştirilmemiştir. Yeni yapı başlangıçta 1853 yılına kadar Ulusal Ticaret Bankası tarafından kullanılmış ve binadaki bir postane 1845 yılına kadar faaliyet göstermiştir. Borsa da 1854 yılına kadar 55 Wall Street'te yer almıştır.

1861 yılına gelindiğinde, New York Custom House 26 Wall Street'ten (şimdiki Federal Hall) 55 Wall Street'e taşınmak istiyordu. federal hükümet Şubat 1862'de Merchants' Exchange ile bir kira sözleşmesi imzaladı ve Merchants' Exchange'in taşınacağı Mayıs ayında binaya taşınmayı planladı. Mimar William A. Potter daha sonra binayı yenilemiştir. Gümrük binası Ağustos 1862'den itibaren 55 Wall Street'e taşınmıştır. Dairenin bölümleri birer birer taşındı; taşınma işlemi Aralık 1862'de tamamlandı. Kâtipler kubbenin altındaki merkezi rotunda yer alırken, kasiyerler ve denetçiler köşe ofislerde çalışıyordu. Binanın orijinal dördüncü katı, bina tamamlandıktan yaklaşık 20 yıl sonra, bu tarihlerde eklenmiştir. 55 Wall Street'in, 26 Wall Street'teki eski gümrük binasına taşınmış olan Subtreasury'ye yakınlığı özellikle faydalıydı, çünkü gümrük binası ödemelerini altın olarak yapmak zorundaydı. Federal hükümet 1865 yılında 55 Wall Street'i doğrudan satın aldı. Binada ayrıca, 1862 ile 1867 yılları arasında çatı katında bir para basım tesisi işleten American Bank Note Company de dahil olmak üzere başka kiracılar da bulunuyordu.

Şubat 1888'de, William J. Fryer Jr, New York'taki federal hükümet binalarının onarım sorumlusu William J. Fryer Jr, Amerika Birleşik Devletleri Hazine Bakanlığı'nın Supervising Architect'e 55 Wall Street'teki "eski, nemli, kötü ışıklandırılmış ve kötü havalandırılmış" binalar hakkında bir mektup yazdı. Architecture and Building dergisi mektubu "düşünceli bir incelemeye değer" olarak nitelendirmiştir. Bu durum, yeni bir gümrük binası ve ekspertiz deposu için yer seçimine izin veren bir Kongre yasasına yol açtı. Kısa bir süre sonra Fryer raporunu New York Eyaleti Ticaret Odası'na sundu. Oda 1889'da "Mevcut Gümrük Binası'nın kaldırılmasını ciddi olarak düşünmedik, çünkü iyi bir konuma sahiptir ve yetersiz bulunursa, Hükümetin belirsiz bir süre için tüm ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde kolayca genişletilebilir." Yüzyılın sonuna gelindiğinde, gümrük dairesinin Hazine'ye yakınlığı artık avantajlı değildi, çünkü gelir ödemeleri için çek veya sertifika kullanmak altınla ödeme yapmaktan daha kolaydı.

Yeni yapıya karşı çıkılmasına rağmen, yeni gümrük binası için arazi satın alınması ve eski binanın satılmasını öngören yasa tasarısı 1891 yılı başlarında ABD Kongresinin her iki kanadında da kabul edildi. 1897 yılına kadar hiçbir ilerleme kaydedilmedi, Cass Gilbert yeni bir U.S. Custom House 1 Bowling Green adresinde tasarlamak üzere seçildiğinde. National City Bank'ın (Citibank'ın öncül bankası) başkanı olan James Stillman, şirketinin genel merkezi için 55 Wall Street'i satın almasını ayarladı. National City Bank, Stillman'ın liderliğinde Amerika Birleşik Devletleri'nin en büyük bankalarından biri haline gelmişti; Stillman 1891 yılında başkan olduğunda bankanın 13 milyon dolar mevduatı vardı ve bu rakam 1909 yılında emekli olduğunda yaklaşık 309 milyon dolara yükselmişti. Bu hızlı büyümeye rağmen, banka hala caddenin tam karşısında, kuzeyde 52 Wall Street'te harap bir yer işgal ediyordu. ABD.ABD hükümeti, City Bank'ın bina için resmi teklif verdiği bir pro forma açık artırma düzenledi, ve banka 4 Temmuz 1899'da binayı 3.265 milyon dolara satın almayı kabul etti. Anlaşma Stillman'ın Başkan William McKinley ve ABD Hazine Bakanı Lyman Gage ile olan dostlukları sayesinde kolaylaşmıştı.

ABD Gümrük Servisi satıştan sonra sekiz yıl boyunca binada kalmıştır. Demokratlar Temsilciler Meclisi, Kongre'nin Gümrük Hizmetlerine kira ödeneği sağlama kararının paranın "savurgan" bir kullanımı olduğunu söyleyerek işlemi eleştirdi. 1905 yılında yapılan bir oylamada Meclis, Gümrük Hizmetleri'nin City Bank'a olan kirasını ödeyecek bir ödeneği bloke etti. Meclis Cumhuriyetçiler sonunda Haziran 1906'da bina için kira ödeneğini onayladı. Bu arada City Bank, federal hükümetle yaptığı anlaşmanın bir parçası olarak satın alma bedelinin 40.000 doları hariç tamamını ödemişti. Banka henüz 55 Wall Street'in tapusunu almamıştı, ancak şehrin vergi eksperleri binaya 5 milyon dolar değer biçmişti. Sonuç olarak, New York Şehri yönetimi Ocak 1906'da City Bank'a vergi ödemediği için dava açtı. Banka temsilcileri, binanın tapusunu almadığı için bankanın emlak vergisi ödemek zorunda olmaması gerektiğini söyledi.

Wall Street 55'i değiştirmek isteyen Stillman, 1904 yılında McKim, Mead & White ile anlaşmıştı. Stanford White projenin ilk başkanıydı, ancak 1906 yılında çalışmalar başlamadan öldü. White, binanın Roma'daki Pantheon'a benzeyecek şekilde yeniden tasarlanmasını önermiş ve Stillman, Pantheon'un mimarisini incelemesi için bir City Bank başkan yardımcısını İtalya'ya göndermiştir. Bankanın memurları başlangıçta Merchants' Exchange Binasının bir gökdelenle değiştirilmesini savunmuş, ve halk binanın yıkılacağından endişe etmiştir. 1907 yılının başlarına kadar City Bank'ın binayı genişleteceği ya da 18-20 katlı bir yapıyla değiştireceği belli değildi, bu nedenle firmadan iki plan seti hazırlaması istendi. Stillman ve mimar Charles Follen McKim ayrıca 23 katlı bir kule geliştirmeyi ve kulenin tabanındaki mevcut binayı korumanın yanı sıra Rogers'ın tasarımındaki rotundayı koruyarak mevcut binayı değiştirmeyi de düşündüler.

Gümrük Servisi 4 Kasım 1907'de ofislerini Bowling Green'e taşıdı. Dört gün sonra City Bank nihayet binanın mülkiyetini aldı. Gümrük Servisi taşındıktan sonra banka binayı genişletmeye karar verdi. Çalışmalar 1907 Paniği nedeniyle biraz ertelenmiştir. Yenileme dördüncü katın değiştirilmesini, dört kat daha eklenmesini ve iç mekânın tamamen yıkılıp yeniden inşa edilmesini içermektedir. Müteahhitler mevcut dış cephenin mümkün olduğunca çoğunu korudu. Üst katlar 1908'den 1910'a kadar inşa edilmiştir, ancak bazı iç mekanlar 1914 yılına kadar tamamlanmamıştır. National City Bank 19 Aralık 1908 tarihinde 55 Wall Street'e taşındı. Haberciler bankanın 500 milyon dolarlık varlığını caddenin karşısındaki eski ofisten her biri en az 10.000 dolar içeren deri çantalarla taşıdılar. Birkaç gün sonra bina halka açıldı.

Yenilemenin tamamlanmasının ardından National City Bank'ın hukuk firması Shearman & Sterling üst katlarda ofislere sahip olmuştur. 1917'de Forbes dergisine göre, 55 Wall Street'teki şube "merkez ofisinde, dünya üzerindeki diğer hükümet dışı bankacılık çatısı altında yapılandan daha fazla iş yapmaktadır." 1925 yılında ana banka odasının güney tarafına bir balkon inşa edilmiştir. Banka Şubat 1927'de 55 Wall Street'teki ofislerini aşmış ve banka yetkilileri 52 Wall Street'teki eski genel merkezinin yerine 31 katlı bir bina planladıklarını duyurmuştur. National City Bank'ın bileşik faiz ve tröst bölümleri Mayıs 1928'de 52 Wall Street'teki yeni binaya taşındı.

National City Bank ve Farmers' Loan and Trust Company 1929 yılında birleşmiştir, ikincisi City Bank Farmers Trust Company oldu. İki yıl sonra City Bank Farmers Trust, genişleyen bankanın faaliyetlerine ev sahipliği yapmak üzere hemen güneyde 20 Exchange Place'i inşa etti. First National Bank, 14 Wall Street'e bir ek bina inşaatı sırasında bu yapının zayıflaması üzerine, 2 Wall Street'teki eski yerinden geçici olarak 55 Wall Street'e taşındı, First National 1933 yılında 2 Wall Street'e geri döndü. 55 Wall Street ve 20 Exchange Place birlikte National City Bank'ın küresel genel merkezi olarak hizmet veriyordu ve Exchange Place üzerindeki şimdi yıkılmış bir yaya köprüsüyle birbirine bağlıydı. Başlangıçta, 55 Wall Street'in National City Bank'a ev sahipliği yaptığını gösteren herhangi bir tabela yoktu. Ziyaretçiler bankayı ararken sık sık kayboldukları için 1947 yılında banka yetkilileri binanın dışına bankanın adını içeren bir tabela yerleştirmeye karar verdi.

National City Bank 1955 yılında First National Bank ile birleşerek First National City Bank adını aldı; yeni birleşen bankaların merkezi 55 Wall Street'teydi. Aynı dönemde, 55 Wall Street'teki ana banka odası 1958 yılında tamamlanan çok yıllı bir restorasyondan geçti. İki katlı kasa dairesi Eylül ve Kasım 1957 tarihleri arasında bodrum katına taşınmıştır. Kısa bir süre sonra, Mart 1958'de City Bank Farmers Trust, Astor ailesi'nin daha önce geliştirme sürecinde olduğu 399 Park Avenue üzerindeki bir gökdelenin inşaatını devraldı. First National başlangıçta tüm faaliyetlerini Park Avenue'ye taşımayı düşündü. Banka 1959 yılına gelindiğinde, ulusal ve uluslararası bölümlerinin yanı sıra New York şubelerinin idari ofislerini Park Avenue'ye taşımaya karar verirken, yasal merkezini ve bazı departmanlarını 55 Wall Street'te tutmaya devam etti. Park Avenue genel merkezi 1961 yılında açıldı, Buna rağmen, First National 55 Wall Street'i şehir merkezinde bir merkez olarak tuttu.

New York Şehri Simgesel Yapıları Koruma Komisyonu (LPC) 1965 yılında 55 Wall Street'in dış cephesini şehrin en eski resmi simgesel yapılarından biri olarak belirlemiştir. 20. yüzyılın sonlarına doğru Citibank, 55 Wall Street'te Branch #001 adında tam hizmet veren bir perakende şubesi işletmeye devam etti. Aynı zamanda özel bankacılık işlemleri için de önemli bir yer olmaya devam etmiştir. 1979 yılında banka salonuna, veznedarların birden fazla bankacılık işlevini yerine getirmesine olanak tanıyan evrensel bir vezne istasyonu kurulmuş ve dış parapet duvarının bir kısmı bu süre zarfında restore edilmiştir. Yenilemeyi Walker Group tasarlamış, A. J. Construction Company ise ana yüklenici olmuştur. O zamana kadar, banka salonu birkaç yıldır halka açık değildi, ancak Citibank birkaç geliştiricinin binayı satın alma teklifini reddetmişti. Yenileme çalışmaları kapsamında 1950'lerde kurulmuş olan yürüyen merdivenler ve platformlar kaldırılmış, yeni bankolar ve bankacılık salonunu çaprazlamasına geçen bir bölme duvarı inşa edilmiştir.

Geliştirici George Klein, 1983 yılında bitişikteki 60 Wall Street'in inşasının bir parçası olarak 55 Wall Street'in arazisindeki kullanılmayan hava haklarının satın aldı; LPC bu hareketi destekledi. Shearman & Sterling 1987 yılında 55 Wall Street'ten taşındı. Geliştirici Philip Pilevsky, Newmark Group'un üç müdürüyle birlikte, 1987 yılının başlarında binayı satın almayı kabul etti. Pilevsky ve Newmark Group'tan ortakları Jeffrey Gural ve Barry Gosin, aynı yıl 55 Wall Street'i 49 milyon dolara satın aldı. Newmark, binanın yarısından fazlasını işgal edecek kiracılar aramaya başladı. Midtown Manhattan'da bulunan büyük bir hukuk firması olan Milgrim Thomajan & Lee, kiralamayı kabul ederek 1980'lerde ve 1990'ların başında binanın en önemli kiracılarından biri oldu.

Gural, Gosin ve Pilevsky binayı yenilemek için 20 milyon dolardan fazla para harcamıştır. Yenileme devam ederken binanın baş mühendisi piyangodan 3 milyon dolar ikramiye kazanmış ve istifa etmiştir. Grup 1990 yılında 55 Wall Street'i 69 milyon dolara bir grup özel Japon yatırımcıya satmıştır. Alıcının daha sonra Tokyo merkezli inşaatçı Kajima olduğu belirlendi. Citibank 1992 yılında banka şubesini kapattı, ve Migrim Thomajan & Lee iflas etti. Daha sonra, 55 Wall Street çoğunlukla film çekimleri için kullanıldı, çünkü rotunda boştu ve üst katlardaki ofis alanlarının çoğu da boştu. Bina, Cadillac ve yatırım fonları şirketi PNC Inc. gibi reklamlarda tasvir edildi, Batman Forever ve Die Hard with a Vengeance gibi filmlerde tasvir edilmiştir. 55 Wall Street'in çeşitli landmark statüleri potansiyel kiracıların dış cepheyi kolayca yenilemesini engellemiştir ve rotunda sadece büyük perakendeciler için cazipken ofis kiracıları yan girişe yönlendirilmiştir. Kajima iştiraki Commercial Development, banka salonunu CompUSA veya Barnes & Noble gibi bir perakendeciye kiralamaya çalışmış ve perakende kiracıları çekmek için Exchange Place üzerindeki mevcut bir yükleme iskelesini genişletmiştir.

Rotunda için potansiyel kiracı olmamasına rağmen, birkaç firma ofis alanını kiralamaya ilgi göstermişti. Gayrimenkul geliştiricisi Donald Trump 1996 yılında 55 Wall Street'i 20 milyon dolara satın almayı teklif etti ve bunun kelepir bir fiyat olduğunu belirtti. O dönemde birçok kiracı kira sözleşmelerinin sona ermesinin ardından binayı terk etmiş ve Aşağı Manhattan'daki boş ofis alanlarının fazlalığı bölgedeki emlak değerlerini düşürmüştü. Trump nihayetinde 55 Wall Street'i satın almamaya karar verdi ve Credit Suisse First Boston'ın yan kuruluşlarından biri bunun yerine binayı 21,15 milyon dolara satın aldı. Credit Suisse 55 Wall Street'i bir konut ya da otele dönüştürmek istiyordu.

Eylül 1997'de bina, restoran ve balo salonu şirketi Cipriani S.A., işadamı Sidney Kimmel ve Hotel Jerome işletmecisi T. Richard Butera tarafından yönetilen bir gruba 27 milyon dolara tekrar satıldı. O zamana kadar Aşağı Manhattan'da lüks otellere yüksek talep vardı. Ertesi yıldan itibaren bina tamamen yenilenerek lüks bir otele dönüştürüldü. Banka odası, Cipriani Wall Street adında bir balo salonu ve lüks restoran alanı haline geldi. Yenileme çalışmalarının ortasında Cipriani, otelin muhtemel işletmecisi olarak Regent Hotels & Resorts ile değiştirildi. Kimmel ayrıca Cipriani'nin 55 Wall Street'in yönetim sözleşmesindeki payını da satın aldı. The Regent Wall Street Hotel 2000 yılında 144 konuk odası, bir restoran ve bir fitness merkezi ile açılmıştır. 2001 yılında 11 Eylül saldırıları yakındaki Dünya Ticaret Merkezi'ni yok ettikten sonra, 55 Wall Street işçiler ve bölge sakinleri için bir yardım merkezi olarak hizmet verdi ve Tribeca Film Festivali katılımcıları tarafından kullanıldı. Otelin genel işleri azaldı ve 2003 yılında kapanmasına neden oldu.

Cipriani ve geliştirici Steve Witkoff 2004 yılında bir ortaklık kurarak feshedilen otel odalarını Cipriani Club Residences adında bir apartman dairesine dönüştürdü. Louise Sunshine, şirketi Sunshine Group aracılığıyla daireleri satmak üzere işe alındı, ve kiracılar Kasım 2005'te daire satın almaya başladı. Binanın ilk sakinlerinden aktör Mickey Rourke ve süper model Naomi Campbell, Cipriani Club Residences'ın reklamlarında, binanın kat mülkiyeti indirimleri karşılığında yer aldılar. Sunshine Group, Witkoff'un Douglas Elliman adında yeni bir kiralama acentesi tuttuğu Şubat 2006'ya kadar, 106 apartman dairesinden 37'sini satmıştı. Kalan apartman dairelerinin alıcıları arasında finansörler de vardı; Sarah, Duchess of York'un iki arkadaşı; ve futbol kaptanı Claudio Reyna. Stüdyo ve tek yatak odalı dairelerin çoğu 2006 ortalarında satılmıştı, ancak iki ve üç yatak odalı daireler hala tamamlanmaktaydı.

Ana bankacılık katı, 2015-2019 yılları arasında Peabody Ödülleri'ne ev sahipliği yapan Cipriani Wall Street etkinlik mekânı olarak kullanılmaya devam etti. Mayıs 2020'de, New York'taki COVID-19 salgını sırasında gelir kaybına uğrayan Cipriani iflas etti, 110 East 42nd Street ve 55 Wall Street'teki etkinlik mekânları üzerine konulan ipotek kredisini ödeyemedi. Özel bir hizmet sağlayıcı 2021 yılında ipoteği devraldı, ancak iki etkinlik mekanı o yılın sonunda haciz riski altındaydı. Haziran 2022 itibarıyla, King Street Capital Management 110 East 42nd Street ve 55 Wall Street'teki borcun yeniden finanse edilmesi için Cipriani'ye 150 milyon dolar vermeyi düşünüyordu. O Eylül ayında, W. s. Carey Cipriani'ye iki mülk için 52,1 milyon dolarlık ticari ipoteğe dayalı menkul kıymetler kredisi ve 28 milyon dolarlık bir ara kat kredisi verdi.

James Stillman'a göre, 55 Wall Street'in 1900'lerdeki genişlemesi "güç ve birleşmenin dışa dönük ve görünür bir işareti" anlamına geliyordu. Bir yazar tasarımı "Birleşik Devletler'deki en zengin bankacılık evlerinden biri" olan "bir finans tapınağı" olarak nitelendirmiştir, ve The New York Times "kapitalizmin tapınağı" olarak adlandırdı. Mimari eleştiriler karışıktı. Bazı eleştirmenler Stillman'ı eski yapıyı modern bir gökdelenle değiştirmek yerine koruduğu için övdü. Stillman'ın halefi Frank A. Vanderlip böyle bir kuleyi tercih etmişti çünkü National City Bank'ın alanı hızla aşacağını öngörmüştü. Yazar Peter James Hudson, diğer eleştirmenlerin, özellikle sütunların yan yana yerleştirilmesi açısından, yenilemeyi "estetik bir sapma olarak gördüklerini" yazmaktadır. Bina 1970'lerin sonunda yenilendikten sonra, mimarlık yazarı Ada Louise Huxtable yenilemeleri "övgüye değer" olarak nitelendirmiş ve "sonuçların niyetler kadar iyi olduğunu söyleyebilmek güzel olurdu" demiştir.

İç mekan eleştirmenlerce beğenildi: AIA Guide to New York Citynin dördüncü baskısı iç mekanı "Amerika'da eşi benzeri olmayan bir tesis" olarak nitelendirdi, ve dönüştürülen banka salonu dünyanın "en zarif balo salonlarından" biri olarak tanımlanmıştır. Tarihçi Leland M. Roth, banka salonunun "büyüklüğü" nedeniyle "şehirdeki en büyük alanlardan biri" olduğunu yazmıştır. 1972 yılında "Times" gazetesi 55 Wall Street'in banka salonunu, 14 Wall Street, 23 Wall Street ve 110 East 42nd Street banka salonlarıyla ve Ticaret Odası Binası'nın büyük salonu, Cunard Binası'nın lobisi; ve Bowling Green Gümrük Binası'nın rotundası ile birlikte New York'taki "dikkate değer iç mekanlardan" biri olarak tanımlamıştır.

New York Şehri Simgesel Yapıları Koruma Komisyonu 21 Aralık 1965 tarihinde binanın dış cephesini simgesel yapı olarak belirlemiştir, First National City Bank bu atamaya karşı çıkmış olsa da. 55 Wall Street ayrıca 1972 yılında National Register of Historic Places listesinde yer almıştır, 1978 yılında National Historic Landmark olarak belirlenmiş, ve 1980 yılında New York State Register of Historic Places'a eklenmiştir. LPC, banka katının iç kısmını 12 Ocak 1999 atama numarasıyla bir şehir simgesi olarak belirlemiştir. Ayrıca, 2007 yılında bina, bir NRHP bölgesi olan Wall Street Tarihi Bölgesi'ne katkıda bulunan bir mülk olarak belirlenmiştir. .