Nasyonal Sosyalist Halkın Refahı

Nasyonal Sosyalist Halkın Refahı (, NSV), Üçüncü Reich döneminde bir sosyal yardım kuruluşuydu. NSV ilk olarak 1931'de Berlin şehrinde yerel olarak faaliyet gösteren küçük bir Nazi Partisi'ne bağlı yardım kuruluşu olarak kuruldu. 3 Mayıs 1933'te, Nazi Partisi Almanya'da iktidara geldikten kısa bir süre sonra, Adolf Hitler onu ülke çapında faaliyet gösterecek bir parti örgütüne dönüştürdü. NSV'nin yapısı, yerel, ilçe (Kreis) ve ilçe (Gau) yönetimleriyle Nazi Partisi modeline dayanıyordu.

Nazi Partisi 1920'den beri var olmasına rağmen, başlangıçta diğer birçok Alman siyasi partisinin yaptığı gibi kendi sosyal refah departmanını kurmadı. Nazi ideolojisi, prensipte sosyal refah fikrine elverişsizdi. Mein Kampf'ta Viyana'da yoksullar arasında geçirdiği zamanı anlatan Hitler, yozlaşmış ve güçsüzlere yardım ettiği için sosyal refaha karşı duyduğu öfkeyi dile getirmişti. Naziler, Alman ırkının en zayıf unsurlarının ayıklanmasını gerektiren bir doğal seleksiyon süreciyle güçlendirilmesi gerektiğine inanıyordu, bu yüzden hayırseverlik ve hayırseverlik hedeflerini kınadılar. Weimar Cumhuriyeti'nin geniş refah sistemine, savurgan, bürokratik ve yanlış insanlara yardım ettiği için karşı çıktılar, çünkü Weimar Cumhuriyeti refah yardımlarını ırk gözetmeksizin ayrım gözetmeden dağıttı ve genellikle Nazilerin aşağı gördüğü insanlara yardım etti.

Ancak 1930'lara gelindiğinde, Büyük Buhran Almanya'da kitlesel işsizliğe yol açmıştı ve Nazilerin yoksullara yardım etmeye düşünce tarzları politik olarak savunulamaz hale gelmişti. 1931'de Berlin'in Gauleiter'i (bölgesel Nazi Partisi lideri) Joseph Goebbels, Berlin parti şubelerinden biri tarafından kurulan küçük bir Nazi Halk Refahı Derneği'nin propaganda potansiyelini fark etti ve onu genişletmeye çalıştı. Goebbels, Hilgenfeldt'in 20 Nisan 1931'de Adolf Hitler'in doğum gününü kutlamak amacıyla başarılı bir yardım kampanyası düzenlemesinin ardından Erich Hilgenfeldt'i bu derneğin başına atadı.

İki yıl sonra, Hitler Almanya Şansölyesi olarak atandıktan sonra, NSV 3 Mayıs 1933'te tek Nazi Partisi refah organı olarak kuruldu. Aynı yıl 21 Eylül'de Hilgenfeldt, Winterhilfswerk (Kış Destek Programı) için Reich Komiseri olarak atandı. Hitler, Hilgenfeldt'e Yahudileri, Alman olmayanları, Nazi rejiminin muhaliflerini, "aşağı" kişilerin yardım almaması amacıyla "tüm özel refah kurumlarının dağıtılmasını" ve "Caritas örgütü ve İç Misyonun sorumluluğunu üstlenmesini" emretti. Nazilerin iktidarı ele geçirmesinden önce, Almanya'da yedi ana hayır kurumu ağı vardı. Bunlar: iki sosyalist refah örgütü (biri SPD ve diğeri KPD tarafından yönetilen), Hristiyan işçi refah derneği, ulusal Yahudi hayır kurumu, Roma Katolik Caritas, Protestan İç Misyonu ve Alman Kızıl Haçı.

Naziler, sosyalist ve Hristiyan işçi derneklerini dağıttılar ve varlıklarına el koydular, Yahudi teşkilatının faaliyetlerini etnik Yahudilere yardım etmekle sınırladılar ve geri kalan üç teşkilatı NSV'nin kontrolü altında “koordine etmeye” çalıştılar. Nazi olmayan hayır kurumları öjeni ilkelerini kabul etmeye ve biyolojik olarak uygun olmayanlara yardım etmekten kaçınmaya zorlanırken, Alman Kızıl Haçı, Nazileri önemli pozisyonlara atamaya zorlandı.

NSV, 1935'te ikinci en büyük Nazi grup örgütüydü ve yalnızca Alman Emek Cephesi'nden sonra ikinci sıradaydı. 4.7 milyon üyesi ve 520.000 gönüllü çalışanı vardı. Toplumsal refahta profesyonel olarak veya gönüllü olarak aktif olan Nazi Partisi üyeleri, NSV üyesi olmak zorundaydı.

NSV, yardımını en başından beri, desteğe layık görülmesi için bir dizi koşulu karşılayan "Aryan kökenli" bireylerle sınırladı ve resmi olarak amacının "Alman halkının canlı, sağlıklı güçlerini" desteklemek olduğunu belirtti. NSV yardımlarından hariç tutulanların listesi "alkolikler, serseriler, eşcinseller, fahişeler, 'tembeller' veya 'asosyal'ler, alışılmış suçlular, kalıtsal hastalar (geniş olarak tanımlanmış bir kategori) ve Aryan dışındaki diğer ırkların üyelerinden oluşuyordu." Bu sınırlamalar dahilinde, 1939'a kadar 17 milyon Alman NSV'nin himayesinde yardım aldı ve ajans 8.000 kreş işletti, anneler için tatil evlerini finanse etti, büyük aileler için ek yiyecek dağıttı ve çok çeşitli başka tesislerle ilgilendi. Alman ırk topluluğunun tam üyeleri olarak görülenler için "güçlü bir ilgi ve destek imajı yansıtırken", müdahaleci sorgulaması ve kriterleri karşılamayanlar hakkında bir Gestapo soruşturması açma tehdidi ile korku uyandırdı.

NSV altında, Alman sosyal refahı ve gönüllü hayır kurumları, Nazi devletinin ırksal ve ideolojik hedeflerini takip etmek için baştan sona yeniden yapılandırıldı. Nazi hükûmeti, gelecekte refah ve hayırsever yardımların yalnızca "ırksal olarak üstün" olan ve değerlerini Volksgemeinschaft'a kanıtlayabilecek kişilere verileceğini ilan etti. Bireylerin Yahudi oldukları ve ayrıca Komünist, Sosyal Demokrat veya rejimin diğer siyasi muhalifleri oldukları için yardım yapılmayacağından dolayı, yardım alma kriterleri hem ırksal hem de politikti. NSV, yetki ve denetimini mümkün olduğu kadar genişleterek, bu ilkeleri kamu ve özel yardımın ve hayır işinin tüm alanlarına uygulamaya çalıştı.

1939'da NSV, şehrin teslim olmasından sonra Varşova vatandaşlarına çorba dağıtımında da yer aldı. Propaganda değerine odaklanan bu çabanın dışında Yahudiler de dışlandı.

II. Dünya Savaşı sırasında, NSV, özellikle çocuk ve genç işçiliği alanlarında, giderek daha fazla hükûmet sorumluluğunu üstlendi. NSV bütçesi rutin olarak açık verdi ve merkezi hükûmetten gelen fonlarla sübvanse edilmek zorunda kaldı ve bu sübvansiyonlar savaşın başlamasından hemen önce ve sonrasında önemli ölçüde arttı. 1938'de 640.4 milyon Reichsmark'tan 1941'de 1.395 milyar Reichsmark'a üç bütçe yılında iki katından fazla açık verdi. Nazi hükûmeti, NSV'nin masraflarını karşılamak için Alman vatandaşları üzerindeki vergileri artırmak istemedi, bu nedenle alternatif bir çözüm bulundu: zorla çalıştırılanlardan ve fethedilen bölgelerdeki nüfustan sosyal yardımların ve ücretlerin çalınması. Alman olmayanların zorla çalıştırılması ve Yahudi varlıklarına el konulması, savaş sırasında, özellikle 1941'den sonra, NSV'ye gerekli sübvansiyonları sağlamak için kullanıldı.

Nazi Almanyası'nın II. Dünya Savaşı'ndaki yenilgisinden sonra, Müttefik Askeri Hükümeti, Nazi Partisi'ni ve tüm şubelerini yasaklayan özel bir yasa çıkardı. Beş numaralı Kanun olarak bilinen bu Nazilerden arındırma kararnamesi, Nazi Partisi ile bağlantılı tüm örgütler gibi NSV'yi de dağıttı. Hem Batı hem de Doğu Almanya'nın savaş sonrası yeniden inşası sırasında yeni sosyal yardım kuruluşları kuruldu.