SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Radivoj Korać

Radivoj Korać (5 Kasım 1938 - 2 Haziran 1969), Radivoje lakabıyla tanınan Sırp profesyonel basketbolcudur. Korać, FIBA Avrupa Şampiyonlar Kupası 1964-65 sezonunda Alvik Basket oynadıkları maçta 99 sayı atarak, bir Avrupa maçında en fazla sayı atan oyuncusu olmuştur.

Korać, 1969 senesinde trafik kazasında ölmüştür. Bunun üzerine FIBA, 1971 itibaren adına Koraç Kupası'nı düzenlemeye başladı. Bununla birlikte FIBA, 1991 senesinde hazırladığı En İyi 50 Basketbol oyuncu listesine dahil etti. Ek olarak FIBA, 50 Euroleague Büyük Katkıda Bulunanlar ve Hall Of Fame'e listelerine Korać'i ekledi.

Korać Yugoslavya Krallığı'nın Sombor şehrinde dünyaya geldi. 16 yaşında OKK Beograd takımında oynamaya başladı. İlerleyen zamanlarda Žućko ('Ginger') lakabıyla anıldı. 1960 senesinde En İyi Yugoslav Atlet ve Senenin En İyi Sporcusu seçildi. 7 sene boyunca Yugoslav liginin en skorer ismi oldu ve Yugoslav liginde maç başına 32.7 sayı ortalamasıyla oynadı. OKK Beograd takımıyla birlikte altın yıllarını yaşadı. FIBA Avrupa Şampiyonlar Kupası 1964-65 sezonunda Alvik Basket takımına ilk maçında 71 sayı ikinci maçında ise 99 sayı atmayı başardı.

Korać, Yugoslavya millî takımına ilk kez 1958 senesinde çağrıldı. 157 kez millî takımın formasını giydi ve 1959, 1961 ve 1963 EuroBasket'de turnuvanın en skorer ismi oldu. Ayrıca 1961 EuroBasket'de turnuvanın en değerli ismi seçildi. Yugoslavya millî takımıyla birlikte 5 gümüş madalya ve 1 bronz madalya kazandı. 1963 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası ve 1967 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası millî takımıyla ikinci oldu. 1968 Yaz Olimpiyatları'nda finalinde Amerika Birleşik Devletleri millî basketbol takımı karşı kaybettiler. 1960 Yaz Olimpiyatlarında En Skorer Oyuncusu oldu. Korać, Yugoslava millî takım için 3.153 sayı attı.
Çalbir Han

Abdullah Çalbir Müstansır veya fakat Çalbir Han 1178'den 1225'e kadar İdil Bulgarları'nın son hükümdarıydı. Babasının adı Otak'tı. O Almış Han'ın soyundan geldi.

1223 sonbaharında, Moğol ordusu İdil Bulgarların taşındı. Bulgarları Moğolları pusuya düşürdü ve onları yendi. Kırgın intikam almaya yemin ettiler, bi yüzden 1236'da Batu Han'ın ilk büyük saldırı Bulgarlara karşı düzenlendi.
Sonuncu Kurban

Ünlü yazar Ariadne Oliver, panayırda yapılacak olan bir polisiye gösterinin senaryosunu yazması için Devon'daki bir malikaneye davet edilir. Ancak Oliver'in anlayamadığı bir şeyler vardır ve oyunculardan bazılarının davranışaları şüphelidir. Bunun üzerine Miss Oliver, dedektif dostu Hercule Poirot'u davet eder. Daveti kabul eden Hercule Poirot oyunu da izlemek için burada kalır.

Panayır günü büyük bir felaket olur ve oyunculardan biri öldürülür. Ancak işi çözmek zordur, çünkü gerçek ipuçlarına ulaşmak için sahte ipuçlarını elemek lazımdır ve bu iş için Ariadne Oliver ile Hercule Poirot el ele verir.
Ziya Azazi

1969 yılında Antakya Türkiye’de doğdu.  1986-1991 yılları arasında İstanbul Teknik Üniversitesi Madencilik Fakültesi’nde eğitim gördü ve bu sırada jimnastik eğitimi aldı. 1990’dan 1994’e kadar İstanbul Devlet Tiyatrosu’nda ilk koreografik çalışmalarını yaptı.

1994-1998 yılları arasında  Tanz Atelier Sebastian Prantl (TAW), Tanz Hotel ve Willi Dorner ile birlikte çalıştı. 1999'da Viyana'da "Unterwegs Tabula Rasa" adlı solo performansını sahneledikten sonra Summer Dance Week Vienna (Dance Web) tarafından bursla ödüllendirildi ve kendisine Ballet İnternational Dergisi tarafından “Avusturya’da Yılın En Çok Öne Çıkan Dansçısı” unvanı verildi.

1999'da ilk kez geleneksel sufi dansını araştırmaya başladı.Bu dansı farklı koreografilerle yorumlayarak "Work in Progress I" (2001),"Work in Progress II" (2003) solo koreografilerini oluşturdu. Bu süreçte Vienna Volksoper, Theaterhaus, Stuttgart ve Grand Théâtre de Genevre ile çalışmalarına devam etti.

Bu yıllarda geleneksel danslara olan ilgisini sürdüren sanatçı, bu danslardan edindiği deneysellik ve tekrar bilgisini kendi sanatsal ve duygusal yönelimleriyle birleştirdi. Bu dönemin ürünleri olan  "Dervish in Progress" (2004) ve "Azab" (2005) adlı iki solo çalışmasını, daha sonra birleştirerek "Dervish" adlı eserini oluşturdu.

Solo dansının gücünü; devam eden araştırmalarıyla zenginleştirirken,  farklı disiplinlerle etkileşim halinde kalmayı da sürdürdü. Bu dönemde Fransız Müzisyen Serge Adam'la birlikte "Icons"(2007) adlı projesini geliştirdi. Bu projede, ikonlaşmayı ve geleneksel ile kurulan ilişkileri sorguladı.

Geleneksel ile ilgili sorgulamaları, tekrarın nitelikleri ve yaşam döngüsü üzerine uzun yıllar süren araştırmaları, onu solo dansına ateşi eklemeye yöneltti.  Ateşin doğal özelliklerini dansıyla harmanlayan sanatçı, bu süreçte ortaya çıkan çalışmasına “Ember” (2010) adını verdi.

Ateş ile olan etkileşimi, dönüş hareketi üzerine çalışmaları ve döngüsellik kavramı üzerine düşünceleri  “Enerji”(2012) adlı projesinin oluşmasını sağladı. Bu projesinde, yine farklı disiplinlerle çalışmayı tercih etti; enerjinin sonsuz dönüşümünü ve onun estetiğini seyircisiyle paylaştı.

Sanatçı, son projesi  “Bolero” (2014) da ise, Ravel’in müziğindeki muhteşem tekrar döngüsü ile kendi dansının estetiğini  birleştirdi. Bu solosunda yıllar içinde geliştirdiği tüm tekniği yansıtmanın yanı sıra teknolojinin imkanlarını da kullanarak seyircisine farklı bir dans dinamiği sundu.

Kariyeri boyunca dansçı ve koreograf olarak birçok ürün ortaya koymasının yanında, workshoplara da çok önem verdi.  Zaman içerisinde edindiği tüm tecrübeleri aktarmaya çalışarak, insanların sınırlarını genişletmesinde ve kendi içlerindeki gücü keşfetmelerinde rehberlik etmeye  çaba gösterdi.
Étienne de Flacourt

Étienne de Flacourt (1607-1660), 1607'de Orléans'ta doğan bir Fransız Madagaskar valisiydi. 1648'de Fransız Doğu Hindistan Şirketi tarafından Madagaskar valisi olarak atandı.

Flacourt, isyan eden Fransız askerleri arasında düzeni yeniden sağladı. Malgaşlarla olan ilişkilerinde daha az başarılıydı; tüm görev süresi boyunca devamlı olarak onların entrikaları ve saldırılarıyla taciz edildi.

1655'te Fransa'ya döndü ve kısa bir süre sonra şirketin genel müdürü olarak atandı; tekrar Madagaskar'a döndükten sonra, 10 Haziran 1660'ta eve dönüş yolculuğunda boğuldu. Flacourt '''L'Histoire de la grande isle de Madagascar''' (Büyük Madagaskar Adası'nın Tarihi) yapıtının yazarıdır (1. baskı 1658, 2. baskı 1661).
Dursun Tanyaş

Dursun Tanyaş (1932, Çayeli, Rize - 10 Ekim 2009, İstanbul), abisi Hikmet Tanyaş ile beraber Çayeli'nden öteye türküsünün sözlerini yazmasıyla tanınan Türk müzisyen.

1932'de Çayeli'nin Kesmetaş mahallesinde doğdu. İlkokulu Çayeli'nde okuduktan sonra 13 yaşında İstanbul'a geldi. Halk müziği ve saz ile ilgilenmeye küçükken başladı. 1964'te Menekşeler grubuyla sahne almaya başladı. 1967'de abisi Hikmet Tanyaş (d. 1923) ile beraber TRT Radyo'sunda ilk kez Çayeli'nden öteye türküsünü söyledi. 1979'da aktif müzik hayatını bıraktı. 2000'de Türkiye Musiki Eseri Sahipleri Meslek Birliği üyesi oldu. 10 Ekim 2009'da hayatını kaybetti.
İsa Akgöl

Futbola Söke Gençlikspor altyapısında başlayan İsa, daha sonra Altay altyapısına geçti ve 2006 yılında profesyonelliğe geçiş mukavelesi imzalayarak as takıma alındı. Altay için ilk resmî karşılaşmasına 12 Ocak 2008 tarihinde Orduspor'a karşı oynanan 1. Lig karşılaşmasında çıktı. Sezon sonuna kadar bütün maçlarda ilk 11 oynamış Süper lig ekiplerinin dikkatini çekmiştir.Takip eden 5 sezon boyunca Altay'da oynamıştır. 2011 yılında Tepecikspor'a kiralanmıştır. 15 2013-2014 sezonunda Gaziantep Büyükşehir Belediyespor'a bedelsiz transfer olmuş toplam 25 maça çıkmıştır. 2014-2015 sezon başında Göztepe'ye transfer olmuş ve 2. Lig şampiyonu olan kadronun önemli bir parçası olmuştur.Takip eden sezonda yeni transferlerin de etkisiyle fazla forma şansı bulamamış ve 2015-2016 sezonunun sonunda takımdan ayrılmıştır.2016-2017 sezonunda 2. Lig ekiplerinden Aydınspor 1923 ile anlaşmış olup halen burada oynamaktadır.
Türkan Dağoğlu

İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesini bitirdi ve aynı fakültede çocuk sağlığı ve hastalıkları alanında uzman oldu. New York Üniversitesi'nde yenidoğan bilim dalında üst ihtisasını yaptı. Amerikan Biyografi Enstitüsünün "Yılın Başarılı Kadınları" listesine girmiş, İngiltere'de Oxford Üniversitesinde yapılan dünya forumunda kendi adına "Şeref Madalyası" almış, üniversitelerarası kurul üyeliğine seçildi. İstanbul Tıp Fakültesinde Kadın Doğum ve Hastalıkları Anabilim Dalına bağlı olarak Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesini kurdu.

Eşcinsellerin sorunlarının araştırılması için CHP'nin Meclis Genel Kurulu'nda gündeme getirdiği önerge aleyhine Türkan Dağoğlu 29 Mayıs 2013 tarihinde partisi AKP adına Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde söz almış ve eşcinselliğin hastalık mı yoksa normal mi olduğuna dönük 1974'te ABD'de, 1992'de de Avrupa'daki psikiyatri derneklerinin bunu araştırdığını söylemiş, eşcinselliğin normal bir davranış olmadığını iddia etmiş, Dağoğlu; kendisinin de bir tıp doktoru olarak LGBT'nin normal dışı bir davranış olduğunu söylemiştir. Dağoğlu'nun bu sözlerini partisinden Düzce Ak Parti milletvekili İbrahim Korkmaz desteklemiş. Dağoğlu'nun bu konuşmasına karşı CHP İstanbul Milletvekili Binnaz Toprak 1974 yılında Amerika bu konularda o kadar geri bir ülkeydi ki, mesela zencilerin beyazlardan daha aptal olduklarını iddia eden bilim adamları vardı diyerek tepki göstermiştir. Yine Dağoğlu'nun sözleri LGBT dernek ve örgütlerince kınanmış, Dağoğlu'na 2013 yılında LGBT'lerce Hormonlu Domates ödülü verilmiştir.
Ayhan Aydan

Ayhan Aydan 1924 yılında İzmir'de doğdu. 1943 - 1944 yılları arasında Ankara Devlet Konservatuvarı Opera bölümünden mezun oldu. Bazı ufak tefek operalarda görev aldı. Bu sırada Carl Ebert'in kendisini fark etmesiyle Figaro'nun Düğünü isimli operada Susanna rolüyle profesyonelliğe adım attı. 19 yaşında Türk Beşleri diye anılan efsanevi müzisyen ve bestecilerden orkestra şefi Hasan Ferit Alnar'la evlendi ve bu evlilikten Aydan isminde bir oğlu oldu. Carl Ebert, Glyndebourne Opera Festivali'nde Mozart'ın operalarını sahneye koyduğu bir zamanda Ayhan Aydan'ı bu festivale katılması için İngiltere'ye götürmek istedi; fakat Aydan bazı sebeplerle gidemedi.

1951 yılında amcası Mithat Dülge'nin Çubuklu Barajı yakınlarında verdiği bir davette Adnan Menderes ile tanıştı. Tanıştığı sırada eşinden ayrılmak üzereydi. 27 Mayıs Darbesi sonrasında Yassıada Davaları'na çağrıldı; "Bebek Davası"nda Menderes ile münasebette bulunmak ve bu münasebetten olan bebeği öldürmekle suçlandı. "Ben bu adamı sevdim" diyerek aşkını itiraf etti ve bebeğinin doğum sırasında öldüğünü anlattı. Bebek Davası, 13 dava içerisinde beraat ile sonuçlanan tek davadır. Örtülü ödenek davasında ise Adnan Menderes'in Ayhan Aydan'ın eski eşine belli aralıklarla ödeme yaptığı anlaşıldı. Menderes'in idamından sonra hayatının sonuna dek, kendisine gazete ve dergiler tarafından yapılan çok büyük maddi tekliflere rağmen, Adnan Menderes'le olan ilişkisi hakkında açıklama yapmaktan veya röportaj vermekten kaçınmaya gayret etti.

Uzun süre damar sertliği ve solunum yetmezliği gibi problemler yaşayan Ayhan Aydan, 19 Şubat 2009'da İzmir'in Çeşme ilçesinde 85 yaşında hayatını kaybetti.
Medyascope

Medyascope, gazeteci Ruşen Çakır tarafından 20 Ağustos 2015'te kurulan, Youtube ve podcast kanalları üzerinden siyaset ağırlıklı yayın yapan medya platformudur. Platform, uluslararası kurum ve kuruluşların destekleri, uluslararası vakıflardan gelen fonlar, Patreon gibi sosyal-ödeme hizmeti sağlayıcıları üzerinden toplanan destekler ve YouTube gelirleri ile yürütülen işletme modeliyle Türkiye'de sürdürülebilir ve bağımsız yayıncılık konusunda örnek oldu. Medyascope bünyesinde yaklaşık 40 kişi kadrolu olarak çalışmaktadır. Financial Times tarafından 2019 Eylül ayında açıklanan FT Future 25: Middle East listesine göre Ortadoğu'da umut vadeden 25 şirket arasında gösterildi. YouTube kanalı Eylül 2023 itibarıyla 320 bin aboneye sahiptir.

Can Albayrak, Sahra Atila, Rabia Başa, Ali Deniz Çakır, Ufuk Çeri, Işın Eliçin, Özge Elvan, Doğu Eroğlu, Egemen Gök, Ayşegül Karagöz, Meryem Melek Köse, Beyza Kural, Ali Macit, Özgün Özgül, Ecem Özkan, Edgar Şar, Dilek Şen, Edanur Tanış, Alphan Telek, Murat Türsan, Ekinsu Ulu, Büşra Uygun, Elif Özge Yalçın, İbrahim Yayan.

Medyascope'un birçok vakıf tarafından fon ve hibe ile desteklenmesi Medyascope'un herhangi bir konu hakkında, fon aldığı kurumun çıkarlarına ters düşecek bir haber ya da yorum yapmasının mümkün olmayacağı eleştirilerini gündeme getirdi. Bu eleştiriyi yöneltenler bu medyanın mülteci meselesi hakkında takındığı tutumun iyi niyetli olmadığını ve ülke çıkarlarıyla örtüşmediğini savunuyor.
Masum Türker

Masum Türker (1951, Mardin), Türk siyasetçi, eski Demokratik Sol Parti Genel Başkanı. 2009-2015 yılları arasında Demokratik Sol Parti'nin genel başkanlığını yapmıştır.

Masum Türker 1951 yılında Mardin'de Arapça konuşan Türkmen asıllı bir ailede doğmuştur. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi'ni bitirdi. Yeminli Mali Müşavirlik, Türkiye Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odalar Birliği Genel Başkanlığı, Uluslararası Muhasebeciler Federasyonu (IFAC) Eğitim Komitesi Üyeliği, Türkiye Muhasebe Uzmanları Derneği Başkanlığı, Gazete Sahipleri Derneği Başkanlığı, Gazi Üniversitesi Bolu İdari Bilimler Fakültesi öğretim görevliliği, Güneş Gazetesi murahhas üyeliği, Yeni Yüzyıl yazarlığı, Nokta Dergisi genel yayın yönetmenliği yaptı. 1989 yılında yapılan yerel seçimlerde Anavatan Partisi'nden (ANAP) İstanbul-Sarıyer belediye meclis üyeliğine seçildi. Bedrettin Dalan'ın kurucusu olduğu Demokrat Merkez Partisi'nde halkla ilişkilerden sorumlu Genel Başkan Yardımcılığı görevinde de bulundu. 1991 yılında Doğru Yol Partisi'nden (DYP) milletvekili adayı oldu ancak seçilemedi. 1999 yılında ise Demokratik Sol Parti'den (DSP) İstanbul milletvekili seçildi.

2000 yılında TBMM'de Komisyon Başkanı olarak Susurluk Dosyası sanığı ve dönemin Elazığ Bağımsız Milletvekili Mehmet Ağar'ın aklanmasını sağladı. 16 Haziran 2000 tarihli Radikal Gazetesinde şöyle bir ifade yer almaktadır: "DSP'li Masum Türker, İbrahim Yavuz Bildik, Hasan Erçelebi, Hasan Gülay, ANAP'lı Sühan Özkan, Beyhan Aslan, DYP'li Bekir Aksoy ve FP'li Lütfü Yalman Ağar'ı akladı."

Yine aynı dönemde YÖK Başkanı ve aralarında İstanbul Üniversitesi Rektörü'nün de bulunduğu 12 rektör hakkında "usulsüzlük" ve "görevi suiistimal" iddiasıyla suç duyurusunda bulunan, kendisinin de üyesi olduğu TBMM YÖK Araştırma Komisyonu'nun hazırladığı rapora muhalefet etti.

Kemal Derviş'in istifasından sonra 57. Hükümet'in son üç buçuk ayında Ekonomiden Sorumlu Devlet Bakanı olarak görev yaptı. 2004 Yerel Seçimleri'nde DSP'den İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan Adayı olarak yüzde 1,3 (57 bin) oy aldı.

DSP Genel Sekreterliği görevinden ayrılarak genel başkan seçildiği güne kadar parti meclis üyeliğini sürdürmüştür. Bu arada 20 Ekim 2008 tarihinde Ankara'da yapılan, Türkiye Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği (TURMOB) 19. Seçimli Olağan Genel Kurulunda iki yıl süreyle genel başkanlığa seçildi.

Zeki Sezer’in genel başkanlıktan istifasından sonra toplanan 17 Mayıs 2009 Olağanüstü Kurultayı’nda DSP Genel Merkez yöneticilerinin desteğiyle en geç bir yıl sonra toplanacak olan DSP 8. Olağan Kurultayı'na kadar DSP Genel Başkanlığı’na seçildi. 6 Haziran 2010'da Ankara'da yapılan DSP 8. Olağan Kurultayı'nda tekrar genel başkanlığa seçildi.

Hesap Uzmanlığı alanında doktora sahibidir. Doktorasını, milletvekilliğinin sona ermesinin hemen ardından 2003 yılında İstanbul Üniversitesi'nde yaptı. Evli ve 2 Çocuk babasıdır. Hâlen İstanbul Ticaret Üniversitesi'nde de öğretim üyeliği yapmaktadır.
Alpaslan'ın Fedaisi Alpago

Batıda Bizans tehlikesi baş göstermiştir. Bunun için Halep Sultanı'nın güvenini kazanmak için kızı Ayşim'i sultanla evlendirmek istemektedir. Ama Ayşim Sultan'ın gönlü Alpago'da kalmıştır. Rey Kalesi kumandanlığına atanan Alpago Halep'e gelin giden Ayşim Sultanı kurtarmak için harekete geçer. Ama Hasan Sabbah bu boşluktan faydalanarak Rey Kalesini fetheder kalede kalan cariye sandığı sultanı da esir eder. Alp Arslan kaleyi ve sultanı kurtarması için Alpagonun canını bağışlar ve onu Alamut Kalesine gönderir.
Arabkir

Arabkir (), Ermenistan'ın başkenti Erivan'ın ilçelerinden birisidir. Birinci Dünya Savaşı arifesinde, Malatya yakınlarındaki Arapgir kasabasında yaklaşık 9.523 Ermeni (1.300 hane) ve 6.774 Türk yaşıyordu. 1915 Ermeni Soykırımından sonra Arapgir Ermeni nüfusunun büyük bir kısmı ya öldürüldü ya da tehcir edildi. 1922'den itibaren hayatta kalan Arapgir Ermenileri Sovyet Ermenistanı'na sığındı. Sonuç olarak, Arabkir Bölgesi, 29 Kasım 1925'te Erivan şehir merkezinin kuzeyinde bir yerleşim yeri olarak resmen kuruldu.

1.235 hektar yüzölçümü olan Arabkir ilçesi, Erivan'ın merkezine göre şehrin kuzeyinde bulunmaktadır. Kuzeyinde ve batısında Hrazdan Nehri, güneyinde Kentron ilçesi ve doğusunda Kanaker-Zeytun ilçesi bulunmaktadır. İlçenin nüfusu 131.400'dür.

Arabkir ilçesi iki tane mahalleye bölünmüştür: Nor Arabkir ve Aygedsor. 2005'ten beri ilçenin başkanı Hovhannes Şahinian'dır (d. 1968; Ermenice: Հովհաննես Շահինյան).
Agnès Varda

Agnès Varda, asıl ismiyle Arlette Varda, (30 Mayıs 1928; Ixelles, Belçika - 29 Mart 2019; Paris, Fransa), Fransız fotoğrafçı ve sinemacı. "Yeni Dalga akımının büyükannesi" diye de anılır. Özellikle La Pointe Courte, Cléo de 5 à 7 (5'ten 7'ye Cléo), Çatısız Kuralsız ve Les Glaneurs et la glaneuse (Toplayıcılar) filmleriyle tanınır. Agnès Varda Fransa’daki feminist politikaların içinde de etkin olarak yer almıştır.

Anadolu’dan göçmüş Yunan baba ve Fransız anneden Brüksel’de doğdu. Çocukluğunun ilk yıllarını Belçika'da geçirdikten sonra önce Sete'ye, daha sonra da Paris'e gitti. Jean Vilar yönetimindeki Théâtre national populaire ’de çalışmaya ve fotoğrafla ilgilenmeye başladı. Daha sonra evleneceği yönetmen Jacques Demy ile tanıştı.

1954'te Alain Resnais’nin La Pointe Courte filminde Philippe Noiret ile çalıştı. Varda daha sonra San Francisco'ya giderek babasının kuzeni Jean Varda üzerine yarı gerçeküstü bir belgesel hazırladı: Uncle Yanko.

1961’de ikinci uzun metrajlı filmi olan ve ölümcül hastalığı olan bir şarkıcının iki saatini anlatan Cléo de 5 à 7 (5’ten 7’ye Cleo) çekti. 60'lı yıllar boyunca, Yeni Dalga içinde değerlendirilen sayısız film yaptı.

1968 - 70 yıllarında Los Angeles’ta hollywoodvari bir hippi filmi olan Lions Love ’ı çekti. Daha sonra, 'feminist ve iyimser' bir film çekmek üzere Fransa'ya döndü: L'une chante, l'autre pas (Biri şarkı söylüyor, diğerleri değil). Tekrar döndüğü Los Angeles’ta 1979-81 yılları arasında iki belgesel film hazırladı: Mur murs ve Documenteur.

Eşi Jacques Demy’nin 1990'da ölümünden sonra anısına üç film yaptı: Bir kurgu olan Jacquot de Nantes (Nantlı Jacquot) ve iki belgesel; Les demoiselles ont eu 25 ans ve L'univers de Jacques Demy.

1999’da çektiği belgesel les Glaneurs et la glaneuse (Toplayıcılar) kariyerinin önemli filmlerinden biri oldu. Bir dijital kamera ile toplayıcılık kavramının çevresinde yaptığı geniş tur, onun duyarlı ve sorumlu kimliğini açığa çıkartıyordu. Film hem eleştirmenler hem de seyirci tarafından beğenildi. İki yıl sonra filmin devamı geldi: İki Yıl sonra.
Küçük kartal

Boyları 47 cm, kanat açıklıkları 120 cmdir. Ağaç veya kayalıklara yuva yapar ve 1-2 yumurta koyarlar. İki ayrı kuş tüyü formu vardır. Soluk kuşlar, daha koyu bir baş ve uçuş tüyleriyle çoğunlukla hafif gridir. Diğer form, koyu gri uçuş tüyleriyle orta-kahverengi kuş tüyüne sahiptir. Ötüşü tiz bir kli-kli-kli şeklindedir. Erkekler yaklaşık 700 gram, dişiler 1 kg ağırlığındadır.
Milano-Sanremo

Milano-Sanremo, Bahar Klasiği, her sene Milano ile Sanremo arasında düzenlenen bisiklet yarışı. Tek günlük yarışlar arasında 298 km ile en uzun profesyonel yarıştır. İlki 1907'de düzenlendi ve bu yarışı Lucien Petit-Breton kazandı. Günümüzdeki Avrupa bisikletindeki klasik bisiklet yarışlarından bir tanesidir ve burada alınan sonuçlar UCI Dünya Sıralaması'na katkı yapmaktadır. 2005 yılından kadar 2011'e kadar UCI ProTour'un, 2011'den sonra UCI Dünya Turu'nun bir parçası olmuştur. 1999'dan 2005'e kadar kadınlar yarışı olan Primavera Rosa erkekler yarışı ile birlikte fakat daha kısa mesafeli olarak düzenendi.

İlk yıllardaki ana zorluk Passo del Turchino geçidinden kaynaklanmaktaydı fakat bisiklet sporu daha profesyonel hale gelince, tırmanış bitiş çizgisinden çok uzak olduğundan yarışı kazananı artık belirleyemiyordu. 1960'ta bitişe birkaç km kala Poggio di San Remo tepesi ile tanışıldı. 1982'de Imperia yakınlarındaki Cipressa yarışa dahil edildi. Diğer tepeler "capi"; Capo Mele, Capo Berta ve Capo Cervo'dur. 2008'den itibaren organizatörler, Turchino ve "capi" arasına "Le Manie"'yi de eklediler. "Turchino" ve "Manie" daha uzun tımanışlarken, "capi", Cipressa ve Poggio daha kısa tırmanışlardır. Tırmanışlar profesyonel bisikletçiler için ne dik ne de uzundur. Bunun sonucu olarak, çoğu sprinterler bu tırmanışlarda pelotondan kopmamakta ve böylelikle yarış çoğu kez sprint finişi ile bitmektedir.

En başarılı bisikletçi bu klasiği 7 kez kazanan Belçikalı bisiklet efsanesi Eddy Merckx'tir. (Tek bisiklet klasiğinde bu bir rekordur.) Yakın zamanlarda en başarılı bisikletçiler 4 zaferle Erik Zabel'dir ve 2004'te yarışı kazandığını düşünüp erkenden kollarını kaldırmasıyla Oscar Freire'ye kaybetmiştir. UCI Yol Dünya Kupası serilerinin açılış yarışıydı, fakat seriler 2005'te UCI ProTour ile değiştirilmiştir.
Anzili

Anzili veya Enzili , Tamita ve Zapişḫuna'da kendisine tapınılan bir Hitit tanrıçasıydı. Adı Hitit tabletlerinde bazen IŠTAR Sümerogramı ile veya IŠTAR- li bileşiği ile yazılır.

Tanrıça Anzili, Ḫurma şehrinde Zippalanda'nın Fırtına Tanrısı'nın eşi olarak kabul edildi, ancak aynı zamanda Şarişşa'nın Fırtına Tanrısı'nın eşi olduğu da tasdik edildi. Kuliwišna'da yerel fırtına tanrısı ve LAMMA koruyucu tanrısı ile birlikte Anzili'ye de tapılırdı.

Anzili, tanrıça Zukki ile birlikte kadınların doğumuna yardımcı olmak için gerçekleştirilen ritüellerin bir parçasıydı. Anzili ve Zukki, geçici olarak ortadan kaybolması efsane konusu olan birçok Hitit tanrısı arasındadır. (Arinna'nın Güneş tanrıçası, Telipinu, İnara, Ḫannaḫanna, Gulşeş ve Kulivişna'nın Fırtına Tanrısı da dahil olmak üzere çeşitli hava tanrıları yine bu kayboluş mitlerinin bir parçası olan tanrılardır). Bu kayboluş mitlerinin ortak özelliği, tanrıların öfkelenip ortadan kaybolması ve diğer tanrıların onları yatıştırarak geri getirmesidir. Anzili ve Zukki'nin kayboluş mitinde, bu iki tanrıça o kadar öfkelenmişti ki, ayakkabılarını bilerek yanlış ayaklara gyimişler- sol ayakkabıyı sağ ayağa ve sağ ayakkabıyı sol ayağa- ve kıyafetlerini de yine aynı şekilde ters giymişlerdi. Böylece pelerinlerinin düğmeleri önde olması gerekirken arkada kalıyordu . Sonra ikisi de dünyadan ayrıldı. Anzili ve Zukki'nin kıyafetlerini ters giymelerinin, tanrıçaların gidişinden dolayı alt üst olan kozmik düzenin bir sembolü olarak yorumlanabileceği düşünülüyor.
Johann Weyer

Johann Weyer ya da Johannes Wier ( ya da ; 1515 – 24 Şubat 1588), Hollandalı hekim, okültist ve demonolog. Heinrich Cornelius Agrippa'nın takipçisi ve öğrencisidir. Cadıların zulmüne karşı ilk yayın yapanlar arasındaydı. De praestigiis daemonum (Demonların İllüzyonları ve Büyüler ve Zehirler Üzerine, 1563) adlı çalışması en bilinen eseridir.
Sol Parti (Almanya)

Sol Parti (Almanca: Die Linke), Almanya'da demokratik sosyalist ve sol popülist bir siyasi partidir. Parti 2007 yılında Doğu Almanya'yı 1989'a kadar yöneten Almanya Sosyalist Birlik Partisi'nin ardılı olan Demokratik Sosyalizm Partisi (PDS) ve Almanya Sosyal Demokrat Partisi'nden (SPD) ayrılan Emek ve Sosyal Adalet - Seçim Alternatifi'nin (WASG) birleşmesiyle kuruldu.

2012 ortalarından beri partinin liderleri Katja Kipping ve Bernd Riexinger'dir. Parti 2013 seçimlerinde aldığı %8.6 oyla Almanya Federal Meclisi'ndeki 631 koltuktan 64'ünü doldurmuştur. Ana muhalefet partisidir. Uluslararası alanda Avrupa Solu Partisi'ne üyedir ve Avrupa Parlamentosu'ndaki Avrupa Birleşik Solu - İskandinav Yeşil Solu grubundaki en büyük partidir.

Partinin resmi rakamlarına göre Aralık 2013 itibarıyla parti 63.784 kayıtlı üyeye sahiptir ve bu, partiyi Almanya'daki en büyük 4. parti konumuna getirmektedir.