Kyushu J7W

Kyūshū J7W Shinden (Japonca: 震電, "Muhteşem Yıldırım"), gövdesinin arkasında kanatları ve itici motoru bulunan, pervaneli kanart tipi bir II. Dünya Savaşı Japon prototip avcı uçağıydı.

Japon İmparatorluk Donanması tarafından kısa menzilli, kara konuşlu bir önleyici olarak geliştirilen J7W, Japon ana adalarına Boeing B-29 Superfortress hava baskınlarına bir yanıttı. Önleme görevleri için, J7W, burnunda dört adet ileriye ateş eden 30 mm tip 5 top ile silahlandırılacaktı.

Shinden'in yüksek manevra kabiliyetine sahip bir önleyici olması bekleniyordu, ancak savaşın bitiminden önce yalnızca iki adet prototip tamamlandı. Jet motoruyla çalışan bir versiyonu da düşünüldü, ancak çizim tahtasına bile ulaşamadı.

Japon İmparatorluk Donanması atama sisteminde "J", karada konuşlu avcı uçaklarına ve "W", ilk tasarımı denetleyen şirket olan Watanabe Tekkōjo'ya atıfta bulunmak için kullanılmaktaydı.

Kanart tasarım fikri, 1943'ün başlarında Japon İmparatorluk Donanması'nın teknik personelinden Deniz Binbaşı Masayoshi Tsuruno tarafından ortaya atıldı. Tsuruno, uygun motorlar mevcut olduğunda tasarımın kolayca bir turbojet ile donatılabileceğine inanıyordu. Fikirleri, kanartlara sahip Yokosuka MXY6 olarak adlandırılmış planörleri tasarlayan Birinci Deniz Hava Teknik Cephaneliği (Dai-Ichi Kaigun Koku Gijitsusho) tarafından geliştirildi. Bunlar Chigasaki Seizo K.K. tarafından yapıldı ve bir tanesine daha sonra 22 beygir Semi 11 (Ha-90) 4 silindirli hava soğutmalı motor takıldı.

Kanart tasarımının uygulanabilirliği, 1943'ün sonunda MXY6'nın hem motorlu hem de motorsuz varyantları tarafından kanıtlandı ve Japon İmparatorluk Donanması, uçuş testlerinden o kadar etkilendi ki, Kyushu Hikoki'ye Tsuruno'nun düşündüğü konseptle bir kanart önleyici uçak tasarlama talimatı verdi. Kyushu Hikoki, hem tasarım ekibi hem de üretim tesislerinin nispeten daha müsait olması nedeniyle seçildi ve Tsuruno, Kyushu'nun tasarım çalışmalarına yardımcı olmak için Birinci Deniz Hava Teknik Cephaneliği'nden bir ekibe liderlik etmesi için seçildi.

İlk iki prototipin yapımına ciddi bir şekilde 1944 Haziranında başlandı, gerilim hesaplamaları 1945'in Ocak ayında tamamlandı ve ilk prototip 1945 yılı Nisan ayında tamamlandı. Kokpitin arkasına 2,130 beygir Mitsubishi MK9D (Ha-43) radyal motor ve süperşarj takıldı ve altı palli bir pervane, uzatma mili aracılığıyla bu motora bağlandı. Motor soğutması, gövdenin yan tarafındaki uzun, dar, eğik olarak monte edilmiş hava girişleriyle sağlanacaktı. Bu konfigürasyon uçak hâlâ yerdeyken motor soğutma sorunlarına neden olmaktaydı. Bahsi geçen durum ve bazı ekipman parçalarının bulunmamasıyla nedeniyle Shinden'in ilk uçuşu ertelendi.

Daha ilk prototip bile havalanmamışken Japon İmparatorluk Donanması, Kyushu'nun Zasshonokuma fabrikasından 30, Nakajima'nın Handa fabrikasındansa 120 Shinden'in üretime geçmesini emretti. Nisan 1946 ile Mart 1947 arasında 1.086 Shinden üretilebileceği tahmin ediliyordu.

3 Ağustos 1945 tarihinde prototip Tsuruno'nun pilotajıyla Mushiroda Havaalanı'ndan (günümüzde Fukuoka Havaalanı) ilk uçuşunu gerçekleştirdi. Savaş bitmeden önce Hiroşima ve Nagazaki'ye atom bombalarının atıldığı günlerde birer tane olmak üzere toplam 45 dakikalık iki kısa uçuş daha yapıldı. Uçuşlar başarılı oldu, ancak güçlü motoru nedeniyle belirgin bir tork çekimi, pervane kanatlarında bir miktar dalgalanma ve uzatılmış kumanda milinde vibrasyonlar gösterdi.