Adriana Cavarero

Adriana Cavarero (d. 1947, Bra, İtalya) bir İtalyan felsefeci ve feminist düşünür. Verona Üniversite’sinde siyaset felsefesi profesörlüğü yapmaktadır. Ayrıca Berkeley ve Santa Barbara’da, Kaliforniya Üniversitesi’nde görev yapmaktaydı. Cavarero İtalya’da Avrupa’da ve İngilizce konuşulan camiada Feminizm, cinsiyet ayrımı, Plato, Hannah Arendth, anlatım teorileri, siyaset felsefesi ve edebiyatı üzerine geniş kapsamlı yazılarıyla oldukça tanınır.

Cavarero 1971 yılında akademik kariyerinin ilk senelerini harcadığı ve felsefe ve şiir tezini yazdığı Padva Üniversitesi’nde eğitim almıştır. 1983’te Padva üniversitesi’ni, siyasi anlaşma olan feminist felsefeye adanış bir grup olarak Diotima’nın kurucularından olduğu Verona Üniversitesi için bırakmıştır. Plato’nun yazılarına olan özel ilgi odağıyla Antik felsefe üzerine eğitilip ve feminist felsefeci Luce İrigaray’dan esinlenerek, Caarero dikkatleri üzerine çeken ilk kitabı olan iç içe geçmiş temayı işleyen Plato’ya Rağmen’i yazdı: Plato öncelikli olmak üzere ayrıca Homer ve Parmenides’in antik felsefesi yüzyıllar boyu yerli role hapsedilmiş ataerkil tezden dört Yunan kadın figürü (Trakyalı hizmetçi, Penelope, Demeter ve Diotima) özgürleştirmek amacıyla birbirlerini bağdaştırıyor. İkinci olarak bu figürleri yeni bir bakış açısından yorumlayarak sembolik bir kadın düzeni kurmayı amaçlıyor. Arendtian konusuyla cinsiyet ayrımı teorisini bozarak Cavarero gösteriyor ki geleneksel felsefenin dayandırdığı tüm yapıtaşların merkezi ölümken doğum sınıfı iplerin feminist eleştirinin yeni kavramlarının taze bir düşünce yolu oluşturmak için birlikte örülebilmesini sağlar.

Cavarero ‘nun siyasi felsefe ve feminist düşüncenin kesişimine olan ilgisi yasak tezdeki bedensel mecazı inceleyen Görkemli Cesetler ve Sofokles’in Antigone’unu, Plato’nun Timaeus’unu, Shakespeare’in Hamlet’ini, Hobbes’in Leviathan’ını, Maria Zambrono’nun Antigone’un Mezarı’nı ve Ingeborg Bachman’ın Su Perisi Gidiyor’unu içeren politikanın kurgusal tasvirlerinden daha da gelişmiştir. Kitap: Siyasi düzenin beden üzerinden yüzyıllar boyunca tamamen beden mecazı üzerinden anlamlandırıldığı sırada siyaset vasıtasıyla bedeni temel kategorisinden çıkaran olağanüstü çelişki’’yi araştırır.

Cavarero, Hannah Arendith’in çalışmasından kuşkusuz etkilendi ve ‘öyküsel benlik’ olarak kişiliği ortaya çıkardığı özgün teorisini içeren Bağlantılı Anlatımlar: Öyküleme ve Kişilik’i yazdı. ‘Kendine Bir Hesap Ver’ adlı eserde Judith Butler tarafından değerlendirilen ve takdir gören bu kitap;bağımsız metafizik gelenekleri konusunda tezat oluşturarak bağımlılıkla ve gerektiğinde öteki halini kabul eden, cisimleştirilmiş varlığın zayıflıklarıyla karakterize edilen politika ve etik değerleri ilişkisel varlık felsefesi bazında yeniden ele alma dürtüsüyle üstüne gider. Aslında bakarsanız, Homer, Sofokles, 1001 Gece Masalları, Isak Dınesen ve Gertrude Stain gibi çeşitli şahsiyetlerin vasıtasıyla Bağlantılı Anlatımlar, anlatı teorisinin kesişimine, etiğe ve siyasi söyleme eşsiz bir katkı sunar.

Cavarero bizim kendimizi hikâye edilebilir, başkasında duymak istediğimiz bir hikâyenin baş kahramanı olarak algıladığımızı iddia eder. Bir hikâye için, bizim hikâyemizin anlatılması için olan bu arzu, kişiliğimizi yönlendirici yeni bir esas haline gelir. Öncesinde sahip olmadığımız kimliğimizi, doğuştan gelen bir özellik veya içsel bir benlik olarak geliştirebiliyor ve dışa vurabiliyoruz.daha doğrusu ilişkisel bir uygulama sonucu başkasından bize yaşam öyküsü şeklinde verilen bir şey.

Horrorism: Çağdaş Şiddeti Adlandırmak kitabında Cavarero geçmiş yüzyıldan günümüze kadar gelen şiddet sahnelerinin (ki bu sahneler belki antik ve erken modern öncüsü olarak da adlandırılabilir.) Çağdaş siyasi felsefenin sınıflarıyla; ‘terör ’,’savaş ’,’dost/düşman’ ya da ‘devlet yanlısı ve devlet yanlısı olmayan eylemler’ dolayısıyla tam anlamıyla anlaşılamayacağına çeşitli yollarla dikkat çekiyor ve bakış açısında kesin bir değişiklik öneriyor. Bizlerin gittikçe neredeyse tamamen silahsız ya da savunmasız mağdurlarla, ‘silahsız’, ‘savunmasız/çaresiz’, uğraştığımızı hatırlatarak, O suçluların sosyo-politik amaçları veya psikanalitik bakış açılarından ziyade durumu ve şartları bize şiddet sahneleri hakkında düşünmeye itebilecek kadar çaresiz insanlar olduğunu savunuyor. Hannah Arendith’in doğum oranı düzeni ve Thomas Hobbes’in ‘’besle veya yok et ‘’gücü olarak tanımlanan anne egemenliğinin beklenmedik bir şekilde eşleştirildikten sonra Cavarero bu varlık felsefesini bir çeşit ‘saldırıya açıklık’ – bizim bir başkasının zararı ya da yararını üzerine yaratıldığımızı ‘’neredeyse zarar ve yararın yokluğunun düşünülemezmiş gibi’’- olarak nitelendiriyor. O, insan hayatına doğumla beraber ölüme kadar verilen ‘saldırıya açıklık’ durumu nedeniyle -‘bazı saf, gereksiz zulüm’ değil- Korkunun ‘üretici atomu’ olan tam olarak yarar ve zarar vermenin arasında bir seçenek olduğunu tartışır. Horrorism, endişenin tamamen reddedilmesi denebilir –tam olarak bakımın en çok ihtiyaç duyulduğunda oraya çıkan yaradır. Bundan dolayı, şiddet eşitsizliğin ‘onur’ unda hasar görmüş bedensel hayatta daha içten ayaklanır, ya da daha iyi, çünkü korku çaresizliğin çoğalan hassasiyeti tarafından mümkün kılınan bir şiddet biçimidir ve aynı zamanda onuru dolaylı bir şekilde ortaya koymaktadır.

Adriana Cavarero’nun Eğilimler’i insanın nitelendirilmesini; dik, dikey felsefede, psikanaliz, antropojik yazılar, edebiyat ve sanatsal eserleriyle eleştiriyor. Amacı kadın görünüşüne gelince, bütün anlayışımız ve bütün benlik anlayışımızın tamamının insanı dik olarak göstermenin sonuçları ve bu figürde gerçek ya da sanatsal figürlerin ürettiği ve yüklediği ‘doğrular’ ve ‘güç ilişki’lerinin etkilerini aydınlatmaktır.