Viridiana

Viridiana, Luis Buñuel'in yönetmenliğini yaptığı, 1961 İspanya-Meksika ortak yapımı bir filmdir. Başrollerinde Silvia Pinal ve Fernando Rey'in yer aldığı film, Bunuel'in Hristiyanlık eleştirilerini içeren bazı sahneleri nedeniyle İspanya'da 1977'ye dek, 16 sene boyunca yasaklı kalmıştır. Filmin Leonardo da Vinci'nin Son Akşam Yemeği tablosunun söz konusu olduğu sahnesi, Vatikan tarafından dine küfür olarak yorumlanarak özellikle kınanmıştır.

Buñuel 1960 yılında, Franco rejimi nedeniyle İspanya İç Savaşı'ndan beri ayrı kaldığı ülkesi İspanya'ya yapımcı Gustavo Alatriste'in isteği ve yardımları ile bir film çekmesi için davet edilmişti. Buñuel de İspanya'ya gidip senaryosunu yazıp yönetmenliğini yaptığı Viridiana'yı çekti. Bu film Bunuel'in, ülkesi İspanya'da çektiği ilk filmdir. Silvia Pinal ve onun yapımcı kocası Gustavo Alatriste ile işbirliği içinde çekilen bu film yol açtığı skandal, Bunuel için yeni bir sürgün dönemini beraberinde getirmiştir. Bu dönemde filmin negatiflerinin yok edilmesi emri verildiğinden, film Paris'e gönderilen kopyalar sayesinde yok olmaktan kurtarılmış ve Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülünü kazanmıştır.

Skandalın ardından Meksika'ya geri dönen Bunuel orada Pinal ve Alatriste ile birlikte El Ángel Exterminador ve Simón del desierto filmlerini çekti.

Viridiana, (Silvia Pinal) bir rahibe okulundan mezun olmak üzere olan genç bir kızdır. Bir gün, yıllar önce ölen teyzesinin yaşlı kocası Don Jaime (Fernando Rey) tarafından onun çiftliğine davet edilir. Viridiana, yıllar boyunca okulunun parasını ödemek dışında onunla hiç ilgilenmeyen ve yaşayan tek akrabası olan Don Jaime'nin yanına gitmek istemese de baş rahibenin ısrarı ile onu ziyarete gider.

Don Jaime, henüz evlendiği gece onunla birlikte olmadan ölen karısına çok benzeyen Viridiana'yı arzular ve onunla evlenmek ister. Bu isteğini ona açtığında genç kızın sert tepkisi ile karşılaşır. Viridiana'yı alıkoymak için hizmetçisi Ramona'nın yardımıyla ona ilaç verip uyutur. Viridiana baygınken onunla birlikte olmak isteyen Don Jaime, daha sonra kendisini tutar ve ona tecavüz etmekten vazgeçer. Fakat ertesi sabah Viridiana'ya gece onunla birlikte olduğunu, artık rahibe okuluna dönemeyeceğini söyleyerek onu kendisi ile evlenmek zorunda bırakmaya çalışır. Fakat Viridiana'nın kendisine olan öfkesini görünce ona gerçeği anlatır ve bu yolla onu kazanmaya çalışır. Tüm bunlara rağmen Don Jaime'nin çabaları sonuç vermez ve genç kız rahibe okuluna gitmek üzere yola çıkar. Yarı yolda görevliler tarafından durdurulan Viridiana, yeniden çiftliğe götürülür ve Don Jaime'nin onun gidişinin ardından kendini astığını öğrenir.

Rahibe okuluna gitmekten vazgeçen ve çiftliğe yerleşen Viridiana, kendini yardımseverliğe adar. Köyden topladığı bir düzine yoksulu çiftliğe getirir ve onlara yemek ve yatacak yer verip onları ahlaklı ve dindar insanlar haline getirmeye çalışır. Bu sırada Don Jaime'nin evlilik dışı olan oğlu Jorge de babasından miras kalan bu çiftliğe yerleşir. O da Viridiana'yı arzular fakat karşılık alamaz; Viridiana bağnazlığa varacak dindar yaşamını sürdürüp geceleri sert yataklarda yatmaya devam etmektedir.

Bir gün ev halkının evde olmamasından faydalanan yoksullar evi merak edip içeri girerler. Evin zenginliğini görünce baştan çıkıp orada yemek yemeğe, ardından da ziyafete dönüşen bir tören yapmaya karar verirler. İçkinin etkisiyle kendilerini kaybedip sefahate başlayan grup evi savaş alanına çevirir. Ev halkının erken dönmesi ile yakalanan fakirler özür bile dilemeye gerek görmeden birer birer giderler. Jorge odaların birinde yoksullardan biri tarafından yaralanır ve onun yardıma gelen Viridiana aynı adam tarafından saldırıya uğrar. Bu saldırıdan zorlukla kurtulan Viridiana, yaratmaya çalıştığı dünyanın gerçekçi olmadığını, sert bir şekilde anlamış olur. Filmin sonunda gece kuzeninin odasına gelen Viridiana, çalan neşeli bir müzik eşliğinde Jorge tarafından Ramona ile birlikte kâğıt oynamak için masaya oturtulur. Viridiana büyük bir değişim geçirmektedir.

Bunuel'in o dönemde hâlâ Franco tarafından yönetilmekte olan İspanya'da bir film çekeceği haberi, Meksika'daki Cumhuriyetçileri bir hayli kızdırmış ve onların Bunuel'i acı bir şekilde eleştirmesine yola açmıştı. Ancak Bunuel'in bu filmi Franco rejimine olan tavrıyla ünlü Bradem adlı şirketle çekmesi ve ardından İspanya'da filme gelen sansür onların Bunuel'e olan öfkesini dindirmişti.

Filmde fakir rolünde yer alan oyuncuların tüm giysileri gerçekti. Bu giysiler köprüaltları ve fakir mahalleler dolaşılarak toplanmış ve bunların yerine fakirlere ve serserilere yeni giysiler dağıtılmıştır. Dezenfekte edilen ancak yıkanmayan bu kıyafetleri çekimler esnasında giyen oyuncular kendilerini bu fakirliğin içinde hissetmişlerdi.