L'Ormindo

L'Ormindo Venedik'li besteci Francesco Cavalli tarafından "Giovanni Faustini"'nun,librettosuna göre hazırlanmış 1 prolog ile 3 perdelik "favola dramatica musicale" janrında olan opera eseridir. Prömiyer temsili 1644'te Teatro San Cassiano, Venedik'te yapılmıştır. Eserin orijinal partisyon notaları, Venedik'teki Marciana Millî Kütüphanesi'nde bulunur.

L'Ormindo ooperasının prömiyer temsili 1644'te Teatro San Cassiano, Venedik'te yapılmıştır. Bundan sonra L'Ormindo eseri çok nadir olarak yapımlanıp sahnelenmiştir. Bu eserdeki bazı karakterlerin "kastrati" sesi için hazırlanması ve bu sesin 19. yüzyıl başından itibaren ortadan kaybolması dolayısıyla bu eser zamanımızda bestecinin istediği şekilde seslendirilememektedir.

1644'ten sonra eser hiç sahnelenmeden 1967'de Glydbourne Festival, İngiltere'de yapımlanmasına kadar nerede ise unutulmuştur. Bu ilk modern sahnelenmesinde orkestra şefi "Raymond Leppard" tarafından hazırlanan aranjmanlar kullanılmıştır. Bundan sonraki yapımlanması New York, ABD'de Juilliard School'da olmuş ve bu sahnelenme de yine Raymond Leppard tarafından gerçekleştirilmiştir. Daha yeni bir yapımlanma sahnelenmesi Şubat 2007'de ABD'de Pittsburgh Operaevi tarafından yapılmış ve bu yapımlama için yeni olarak Peter Foster tarafından hazırlanan partisyon notaları kullanılmıştır.

Amida ve Ormido, yabancı ülkelerin prenslerdir ama Maueetanya'nın savunması için gelmişler ve destek sağlamaktadırlar. Her ikisii de Mauretanya'nın yaşlı kralı ile evli olan Kraliçe Erisbe'ye âşık olmuşlardır. Prensler kraliçenin onlara karşı tutumunu tam olarak öğreninceye kadar için arkadaşlıklarını devam ettirmeye kararlıdırlar. Operanın ele aldığı dönem içinde, bu iki prens arasındaki rekabete karışmak için Amore, Amida'nın ilişkisini kestiği Prenses Sicle ve Sicle'nin bakıcısı olan Erice birbiri arkasına prenslere karşı gizli entirkaler uygulamayi düşünmektedirler. Erice "ölü ruhlar" ile bağlantılar kurmak bahanesi ile bir ruh çağırma seansı düzenler. Bu seansta güya "ölü" olan Prensen Sicle, Prens Amida'yı kendine ihanet edip intihar etmesine neden olmak ile suçlar. Prens Amida bu seans öğrendiklerinden çok etkilenir; yaptıklarından çok tövbekar olur ve Prenses Sicle'yi hala da sevdiğini anlar. Prenses Sicle'nin ölü bir ruh olmadığının ve yaşadığının açıklanmayı ile büyük bir sevince kapılır ve tekrar ona döner. Bu arada Ormindo ve Erisbe birlikte Tunus'a kaçmaya karar verirler. Burası Ormindo'nın kendi kendi ülkesidir ve buraya yapılacak hücumlardan korumak için tedbirler almaya başlar. Kral Hariadeno karısının Prens Ormindo ile birlikte kaçtığını öğrenince komutanı olan Osman'a onları zehirleyip öldürmesi için emir verir. Fakat, Erisbe'nin sırdaşı olan Mirinda, uygun teşvikler ile, ve eğer Osman aşıkların canlarını bağışlarsa onunla evleneceğine söz vererek, Osman'ın aşıklara zehir vereceğine uyku ılacı vermesini sağlar. Sonunda her şey herkes için aşağı yukarı uygun olan sonuçlara bağlanır. Kral Hariadano, Ormindo'nın kralın gençliğince yaşadığı bir gizli aşktan olan kendi oğlu olduğunu öğrenir. Kral herkesi affeder ve krallık tahtını da Ormindo'ya bırakır.

Cavalli: L'Ormindo (John Wakefield, tenör; Peter-Christoph Runge, bariton; Hanneke van Bork, soprano; Anne Howells, mezzo-soprano; Federico Davia, bas. London Philharmonic Orchestra; Raymond Leppard, Orkestra şefi). Glyndebourne Festival Operaevi'nde ses kayıtına alınmıştır. Marka: Decca.

Cavalli: Didone, Egisto, Ormindo, Giasone and Callisto' operalarından aryalar ve düetler (Mario Cecchetti, tenor; Rosita Frisanı, soprano; Gloria Banditelli, mezzo-soprano; Mediterraneo Concento, ansembl; Sergio Vartolo, orkestra şefi). mMrka: Naxos.