Madyes

Madyes, MÖ 659-625 yılları arasında hüküm süren bir İskit kralıydı. Madyes, İskit kralı Bartatua ve Asur prensesi Šērūʾa-ēṭirat'ın oğluydu ve dayısı kral Asurbanipal Yeni Asur İmparatorluğu'nun kralıydı. Döneminde İskit gücünü zirveye çıkardı ve geniş İskit (" Iškuza ") istilası görüldü.

İranologlar başlangıçta Madyes'in adının orijinal biçiminin bal için bir terim olan 'dan türetilen “bal likörü” anlamına gelen İskit dilindeki *Madava olduğunu öne sürmüştü.

Bununla birlikte, İran dilindeki /d/ sesi Proto-İskitçede /δ/'ye evrildi ve daha sonra İskitçede /l/'ye dönüştü, bu nedenle Proto-İranca terimi İskitçede haline geldi, bu nedenle bilim adamı türetilmesi olarak kabul edildi 'dan pek olası değil ve Madyes adının Pers kaynakları aracılığıyla onu kaydeden Yunan yazarlara aktarıldığını belirterek, adının bu olduğunu öne sürdü. bunun yerine " Med " anlamına gelen Batı İranlı bir biçiminden kaynaklanmıştır.

Madyes, önceki İskit kralı Bartatua'nın oğlu ve Išpakaya'nın torunuydu. Išpakaya, o zamanlar Batı Asya'daki süper güç olan Yeni Asur İmparatorluğu'nun düşmanıydı ve Asur kralı Esarhaddon'a karşı savaşta öldürüldü, ardından Bartatua İskitlerin kralı oldu ve bunun yerine Asurlularla ittifak kurmaya çalıştı. .

Madyes'in annesinin adı kaydedilmemiştir, ancak Bartatua, Esarhaddon'un kızı ve halefleri Asurbanipal ve Shamash-shum-ukin'in kız kardeşi olan Asur prensesi Šērūʾa-ēṭirat ile evlenmek istediğinden ve orada Bartatua ve Madyes'in hükümdarlığı altında İskitler ve Asur arasında yakın bir ittifak, bu Asur rahiplerinin Asur tarihinde daha önce hiç gerçekleşmemiş olan bir Asur kralının kızı ile göçebe bir lord arasındaki bu evliliği onayladığını gösteriyor; İskitler böylece Asur ile evlilik ittifakına getirildi ve Šērūʾa-ēṭirat muhtemelen Bartatua'nın oğlu Madyes'in annesiydi.

İskit kralı ile Asur yönetici hanedanı arasındaki evlilik ittifakı ve İskitlerin Manna ve Urartu ile yakınlığı, İskitleri Asur kültürünün güçlü etkisi altına soktu.

MÖ 650'lerde bir Asur gerileme döneminin ardından, Esarhaddon'un Babil kralı olarak onun yerine geçen diğer oğlu Shamash-shum-ukin, MÖ 652'de kardeşi Asurbanipal'e karşı ayaklandığında, Medler onu destekledi. ve Madyes, Asurbanipal'in Medleri işgal ederek isyanı dışarıdan bastırmasına yardım etti. Med kralı Fraortis, Madyes'in kendisi tarafından öldürüldü; Madyes, daha sonra Asurlular adına Medler üzerinde yirmi sekiz yıl boyunca İskit hegemonyası kurdu ve böylece Yunan yazarlarının "Asya üzerinde İskit egemenliği" olarak adlandırdıkları bir dönem başladı. ”

Madyes kısa süre sonra İskit hegemonyasını Urartu eyaletine de genişletti ve Medya, Manna ve Urartu'nun tümü İskit hükümdarlığı altında krallıklar olarak var olmaya devam etti.

MÖ 7. yüzyılda, Kimmerlerin büyük bir kısmı, MÖ 669'dan beri Madyes'in dayısı yani Esarhaddon'un oğlu ve Šērūʾa-ēṭirat'ın erkek kardeşi Asurbanipal tarafından yönetilen Asurlara karşı bir tehdit oluşturdukları Anadolu'da faaliyet gösteriyorlardı. MÖ 657'deki Asur kayıtları, Yeni Asur İmparatorluğu'nun Suriye'deki batı mülklerine yönelik bir tehdide veya bu toprakların fethine atıfta bulunmuş olabilir ve bu Kimmer saldırıları Asurbanipal'i imparatorluğunun kuzeybatı sınırının güvenliği konusunda endişelendirdi . MÖ 657'de Asur kehanet kayıtları, Kimmer kralı Tugdammi'yi(Dugdamme), normalde yalnızca Yeni Asur Kralı'na ait olabilecek (" Evrenin Kralı ") unvanıyla çağırıyordu: Böylece, Tugdammi'nin Asur'a karşı başarıları Bu, eski Batı Asya'da Asurbanipal kadar güçlü bir şekilde tanınması ve haklı olarak Asur kralına ait olan Evren üzerindeki krallığın Kimmerler tarafından gasp edilmesi ve Asur tarafından geri kazanılması gerektiği anlamına geliyordu. Bu durum MÖ 650'lerin geri kalanında ve MÖ 640'ların başlarında devam etti.

MÖ 644'te Tugdammi liderliğindeki Kimmerler, Lidya krallığına saldırdılar, Lidyalıları yendiler ve Lidya'nın başkenti Sardis'i ele geçirdiler; Lidya kralı Gigis bu saldırı sırasında öldü. Tugdammi, Sardeis'i görevden aldıktan sonra, Kimmerleri Anadolu'nun batı kıyısındaki İyonya ve Aiolis şehir devletlerini işgal etmeye yönlendirdi. Lidya ve Asya'daki Yunan şehirlerine yönelik bu saldırıdan sonra, MÖ 640 civarında Kimmerler, Yeni Asur imparatorluğunun kuzeybatı sınırındaki Kilikya'ya taşındılar; burada Tugdammi kendisine karşı bir isyanla karşılaştıktan Asur derebeyliğini kabul etti ve yemin ettiği Asurbanipal'e haraç gönderdi. Tugdammi kısa süre sonra bu yemini bozdu ve Yeni Asur İmparatorluğu'na tekrar saldırdı, ancak hastalandı ve MÖ 640'ta öldü ve yerine oğlu Sandakšatru geçti.

MÖ 637'de, Kōbos ve Sandakšatru'nun komutasındaki Kimmerler ve Likyalılar ittifak halinde Trakya Boğazı'nı geçerek Anadolu'yu işgal eden Trakya Treres kabilesi ile birlikte, Gigis'in oğlu Ardis'in saltanatının yedinci yılında Lidya'ya saldırdı. Lidyalıları yenerek başkentleri Sardeis'i kalesi hariç ele geçirdiler ve Ardis bu saldırıda ölmüş olabilir. Ardis'in oğlu ve halefi Sadyattes de muhtemelen MÖ 635'te Lidya'ya yapılan başka bir Kimmer saldırısında ölmüş olabilir.

MÖ 635'ten kısa bir süre sonra, Asurluların onayıyla ve Lidyalılarla ittifak halinde, Madyes komutasındaki İskitler Anadolu'ya girdiler, Treresleri Küçük Asya'dan kovdular ve Kimmerleri yenerek artık bir tehdit oluşturmadılar. İskitler hakimiyetlerini Orta Anadolu'ya kadar genişlettiler. Kimmerlerin bu son yenilgisi, Strabon'un Treresleri ve Kimmerleri Küçük Asya'dan kovduğuna inandığı Madyes,Sadyattes'in oğlu olan Giges'in ortak kuvvetleri tarafından gerçekleştirildi. Herodot ve Polyaenus'un iddia ettiği Lidya kralı Alyattis, sonunda Kimmerleri yendi.

Polyaenus'un Kimmerlerin yenilgisine ilişkin hesabında, Alyattis'in onları Küçük Asya'dan kovmak için "savaş köpekleri" kullandığını iddia etti; "savaş köpekleri" terimi, Hint-Avrupalıları takip eden genç İskit savaşçılarının Yunan folklorik yeniden yorumuydu. <i id="mw8w">kóryos</i> geçiş ayini, ritüel olarak kurt veya köpek savaşçılarının rolünü üstlenirdi.

Böylece İskit gücü Madyes döneminde doruğa ulaştı, İskitler tarafından yönetilen topraklar batıda Anadolu'daki Kızılırmak nehrinden doğuda Hazar Denizi'ne ve Medya'nın doğu sınırlarına ve kuzeyde Transkafkasya'dan kuzeye kadar uzanıyordu,güneyde ise Yeni Asur İmparatorluğu'nun kuzey sınırlarına kadardı.

MÖ 620'lerde, Yeni Asur İmparatorluğu MÖ 631'de Asurbanipal'in ölümünden sonra çözülmeye başladı: Asur'un kendi içindeki iç istikrarsızlığa ek olarak Babil, MÖ 626'da Nabopolassar önderliğinde Asurlulara karşı ayaklandı . MÖ 625'te, Phraortes'in oğlu ve Med krallığının halefi olan Siyaksares, İskit yöneticilerini bir ziyafete davet ederek ve ardından Madyes dahil hepsini sarhoş edip öldürerek Medler üzerindeki İskit boyunduruğunu devirdi.

Madyes'in kendisinden sonraki İskit krallarıyla olan ilişkisi ve halefinin kimliği bilinmiyor, ancak öldürülmesinden kısa bir süre sonra, MÖ 623 ile 616 arasında İskitler, eski krallarının gücünün parçalanmasının yarattığı güç boşluğundan yararlandılar. Asur müttefikleri Levant'ı istila ettiler ve Filistin'e,hatta güneye Mısır sınırlarına kadar ulaştılar burada ilerlemeleri Nil Deltası'nın bataklıkları tarafından durduruldu, ardından I. Firavun Psamtik onlarla tanıştı ve onları ikna etti. Onlara hediyeler sunarak geri döndü. İskitler, Aşkelon'dan büyük ölçüde herhangi bir olay olmadan geçerek geri çekildiler, ancak bazı başıboşlar şehirdeki Astarte tapınağını yağmaladılar ve bu tanrıçaya ait tüm tapınakların en eskisi olarak kabul edildi. Bu saygısızlığın failleri ve onların soyundan gelenlerin Astarte tarafından bir "kadın hastalığı" ile lanetlendiği ve bu nedenle ( İskit dilinde "erkeksi olmayan" anlamına gelen ) adı verilen bir travesti kahinler sınıfı haline geldikleri iddia edildi.

Babil kayıtlarına göre, MÖ 615 civarında İskitler , Asur'a karşı savaşlarında Siyaksares ve Medlerin müttefiki olarak hareket ediyorlardı. İskitler nihayet MÖ 600'lerde Medler tarafından Batı Asya'dan sürüldü ve ardından Hazar Steplerine çekildiler.