Sevil Berberi

Sevil Berberi veya Yararsız Önlem, '(İtalyanca: Il barbiere di Siviglia, ossia L'inutile precauzione) Gioachino Rossini tarafından bestelenmiş 2 perdelik dramma comico janrında bir opera veya melodramatik opera buffa'dır.

Eserin librettosu (Fransız oyun yazarı Pierre Beaumarchais'in komedi oyunu Sevil Berberi (Le Barbier de Séville)nden uyarlanarak) "Cesare Sterbini" tarafından İtalyanca olarak yazılmıştır.

Bu eserin prömiyeri "Almiviva veya Yararsız Önlem" adı altında 20 Şubat 1816'da Romada Teatro Argentina'da yapılmıştır. Bu prömiyer tam bir başarısızlık ve felaketle karşılanmıştır. Seyirciler eserin oynaması boyunca eseri ıslıklayıp yuhalamışlardır ve sahnede mizansenin değişimlerinde bazı kazalar ortaya çıkmıştır. Seyircilerin tutumu Rossini'nin rakiplerinin tutmuş oldukları profesyonel yuhacılar'ın diğer seyircileri de kendilerini taklit etmeye zorlamada başarılarına yorulmuştur. İkinci geceki sahnelenme ise bunun tümüyle aksi olarak çok tutulmuştur.

Acayip bir rastlantı olarak oyunun orijinali olan Fransız komedi oyunu da ayni şekilde ilk performanslarında başarısız olmuş ama sonra çok popüler olmuştur.

Çok hızlı beste yapmakla ün almış olan, Rossini bu eseri üç haftadan kısa bir zamanda bitirmiştir. Eserin uvertürü daha önceki Gioacchino Rossini opera eserleri olan Aureliano in Palmira ve Elisabetta, regina d'Inghilterra adlı opera eserinde de kullanılmıştır.

Sevil Berberi, dünya opera evleri repertuvarlarında bundan sonra devamlı olarak bulunmuştur. Türkçeye Ulvi Cemal Erkin ve Necil Kazım Akses tarafından tercüme edilmiş ve Türkiye'de ilk sahnelenmesi Ankara Devlet Operası'nda olmuştur. Opera Amerika tarafından hazırlanan Kuzey Amerika'da opera evlerinde en çok sahnelenen 20 opera eseri listesinde 5'inci sırayı almıştır.

Dr. Bartolo'nun evinin bulunduğu meydana, bir fakir öğrenci olan Lindoro ve bir müzisyen grubu gelir ve Rosina'nin penceresi önünde serenat yapmaya başlarlar. Ama içeriden hiçbir yanıt geldiği görülmez. (Ecco ridente in cielo - "Gökte kahkahalar var.") Lindoro aslında kıyafet değiştirmiş olan Kont Almaviva'dır; ama öğrenci kıyafetine girmesi, Rosina'nın kendisini parası ve payesi yerine şahsiyeti için sevmesini sağlamak amacıyladır. Kont Almaviva müzisyenlere ödeme yapar ve onlar da oradan ayrılırlar. Kont kendi düşünceleri ile yalnız başına kalmıştır.

Figaro girer, ancak Kont saklanır. Figaro kabadayılık ve kendini beğenmişlik içinde bir şarkıya başlar. (Arya: Largo al factotum della città - "Şehirde her işi görebilen adama yol açın."). Kont hizmetkarlığını yapmış olduğu için Figaro'yu tanımıştır. Kont Rosina'yla buluşmak için Figaro'nun yardımını ister ve eğer bu buluşmayı organize etmeyi başarırsa Figaro'ya iyi para vereceğini de vadeder. (İkili: All'idea di quel metallo - "O sarı madenin düşüncesi"). Birden pencere açılır; Rosina pencereden Lindoro'ya bir pusula atar; ama Dr. Bartolo vasisi olduğu kızı hemen içeri çeker. Figaro, Kont'a bir asker kıyafetine girmesini ve Rosina'nin evine girmek için bir sarhoş taklidi yaparak; Dr. Bartolo'ya bir ordu mensubu olarak onun evinde ikamet hakkı olduğunu bildirmesini tavsiye eder. Bu tavsiyesinden hoşlanan Kont ona epeyce yüklü bir bahşiş verir.

Sahne, hayal kuran Rosina'nin Lindoro'nun sesinin güzelliğini düşünürken söylediği kavatina ile açılır. (Una voce poco fa - Bir ses hemen şimdi) Rosina Bartolo'yu kurnazlıkla alt etmeye karar verir. Kont'u sadece Lindoro ismi ile bilen Rosina ona bir mektup yazar.

Evin vekilharcı olan Berta evden çıkarken eve girmeye çalışan, aslında asker kıyafetindeki Kont olan, bir sarhoş askerle karşılaşır. Sarhoştan korkan Berta hemen Bartolo'ya koşup durumu bildirir. Bartolo evinde asker ikamet etmesi yükümlülüğünden muaf olduğunu bildirir ve askere evinden ayrılmasını söyler ama ona laf anlatamaz. Sahte asker Kont, Rosina'ya yaklaşır ve ona Lindoro olduğunu bildirip eline bir pusula verir. Bartolo bu pusulanın verildiğini görür ve Rosina'ya elindeki kağıdın ne olduğunu göstermesini ister. Fakat Rosina'nin eli çabuktur ve Kont'un pusulasını saklayıp yerine bir çamaşırcı listesini Bartolo'ya verir. Bartolo ve sarhoş asker/Kont ile gittikçe yükselen sesle dil dalaşına tutuşurlar. Basilio, Figaro ve Berta da buna katılırlar. Tam bu sırada kopan yaygara şehir muhafızları ve onların nöbetçi komutanının ilgisini çeker ve onlar da Bartolo'nun evine gelirler. Bartolo, Kont'un onlar tarafından tutuklanacağını sanmaktadır. Fakat Kont gizlice ismini verince muhafızlar onu serbest bırakırlar. Buna Bartolo ve Basilio şaşıp kalırlar ve bu Rosina'nin alaylarına konu olur. (I. Perde finalesi: Fredda ed immobile - Soğuk ve kımıldıyamaz.).

1. Sahne: Dr. Bartolo'nun eviKont doktorun evine bu sefer, Rosina'ya yeni şan hocası olacak, Don Alonso kıyafetiyle gelir. Kendinin güya hasta olan Basilio'nun yerini geçici olarak alacağını ve Rosina'yi Kont'tan soğutmaya çalışacağını söyler. Başta Bartolo bundan çok şüphelidir, ama Alonso Rosina'nin Lindoro/Konta gönderdiği pusulayı Bartolo'ya verince onun evine girmesini kabul eder. Müzik dersi sırasında Rosina (Contro un cor - " ") şarkısını söyler ve Rosina ve Kont Almaviva/Lindoro/Alonso birbirine olan sevgi hislerinden bahsederler. Bartolo bunlara karşılık Caffariello adlı ünlü hadım şarkıcının ("kastrato") stilinde bir şarkı söyler. Figaro doktoru tıraş etmek için gelir ve onu vasisi ile Kont arasında ortaya çıkıp gelişen sevgiden uzaklaştırmaya gayret eder. Bartolo tıraş için özel porselen kabı getirmek için Figaro'ya üzerinde bütün ev anahtarları bulunan bir anahtarlık verir. Figaro'nun gittiği odadan Doktorun diğer porselen ve çanak çömleğinin düşürülme sesleri duyulmaya başlanır. O sırada beklenmedik bir şekilde Don Basilio da eve gelir. (Beşli: Don Basilio! — Cosa veggo! - Don Basilio! — Ne görüyorum?). Hasta olduğunu söyleyip evden hemen ayrılması için bir kese para ona rüşvet olarak verilir (Buona sera, mio signore - "Beylerim, iyi akşamlar"). Rosina ve Kont Figaro'nun biraz önce eline geçirmiş olduğu anahtarı kullanarak balkon kapısını açıp oradan birlikte evden kaçmaya kararlaştırırlar.

Sahne önce müzikle bir yıldırımlı fırtına oluşunu gösterir. Bu fırtına içinde Kont ve Figaro Bartolo evinin balkonuna bir merdiven dayayıp ellerindeki anahtarla pencereyi açıp içeri girdikleri görülür. Rosina Kont Almaviva'ya kendine Bartolo'nun geri verdiği mektubu gösterip ihanete ve kalp kırıklığına uğradığını açıklar. Kont Almaviva kim olduğunu ona açıklamak zorunda kalır ve böylece iki sevgili yine barışırlar. Kont Almaviva ve Rosina birbirlerine aşk içinde etraflarıyla ilgisiz bakmaktayken, Figaro onları çabuk olup oradan ayrılmaya uyarır. İki kişinin evin on kapısına yaklaştıkları duyulur. Fakat balkona dayalı merdivenden inmeye geldiklerinde merdiveninin oradan kaldırılmış olduğunu görürler. (Zitti, zitti, piano, piano. - " "). Bartolo merdiveni kaldirip götürmüştşr. Gelen iki kişi Bartolo ve Rosina'yi evlendirmek için gelen Basilio ve noterdir ama Bartolo'nun beklediği zamandan önce gelmişlerdir. Noter eline verilen bir meblağ ile Rosina ve Kont Almaviva'yi evlendirmeye razı olur. Ya kafasına iki kurşun ya da eline verilen bir rüşvet arasında bir seçim verilen Basilio ise rüşvet ve Rosiana ve Almanviva nikâhı için Figaro ile birlikte şahitlik yapmayı tercih eder. İki sevgili nikâh kontratını bir noter ve iki şahit önünde imzalarlar. Bartolo ise çok geç kalmıştır. Fakat Kont Almaviva ve Rosina aşk için evlenmişlerdir; Kont Almaviva'nin yeter serveti vardır ve Rosina'ya mirasla kalan parasını Bartolo'ya vererek onun da gönlünü fazla kırmamış olurlar.

Rossini bu eseri bestelemeden önce diğer bir İtalyan besteci, 1782de Giovanni Paisiello aynı kaynağı kullanarak Barbiere di Siviglia adlı bir opera bestelemiş ve bu sahnelenmiştir. Bu nedenledir ki Rossini'nin eserinin prömiyer temsilinde "Almaviva, ossia L'inutile precauzione" olarak sahnelenmesi gerekmiştir.

Bir Fransiz besteci olan Nicolas Isouard da 1796da İtalyanca olarak bir Barbiere di Siviglia adında bir opera bestelemiş ve bu eserin prömiyeri Malta'da La Vallete şehri tiyatrosunda yapimlanip sahnelenmiştir.

Bir İspanyol besteci olan Francisco Asenjo Barbieri bir parodi olarak bir İspanyol opereti (zarzuela) şeklinde El Barberillo de Lavapiés adlı eseri bestelemiş ve sahnemiştir.

Bu eserin orijinali olan Fransız oyun yazarı Pierre Augustin Caron de Beaumarchaisnin tiyatro komedi oyunu 1775de ilk defa Paris'te Comedie Francaisede sahnelenmiş ve bu eserin başarısına dayanarak Beaumarchais benzer mekân ve başrollerdeki şahısları kapsayan iki daha oyun hazırlayıp aynı başarı ile sahnelemiştir. Rossini'nin Sevil Berberi adlı eseri bunlardan birincisinden; bundan 30 yıl önce Mozart tarafından bestelenen Figaro'nun düğünü adlı opera ise Beaumarchais'nin üçlü oyununun ikincisinden uyarlanmıştır.