Oxford Üniversitesi Doğa Tarihi Müzesi

Kısaca Oxford Üniversite Müzesi (OUMNH) olarak bilinen Oxford Üniversitesi Doğa Tarihi Müzesi, Oxford, İngiltere'de Parks Road üzerinde bulunan, Oxford Üniversitesi'nin doğal tarih örneklerinin çoğunu sergileyen bir müzedir. Aynı zamanda üniversitenin kimya, zooloji ve matematik bölümleri tarafından kullanılan bir amfi içerir. Müze, bitişiğindeki Pitt Rivers Müzesi'ne halka açık tek giriş sağlar.

Üniversitenin Doğa Bilimleri Şeref Okulu 1850'de eğitime başladı, ancak öğretim tesisleri Oxford şehrinin çeşitli kolejlerinde dağılmıştı. Üniversitenin anatomik ve doğal tarih örnekleri koleksiyonu da benzer şekilde şehrin her yerine yayılmıştı. Kraliyet Tıp Profesörü Sir Henry Acland, bilimin tüm yönlerini merkezi bir teşhir alanı etrafında bir araya getirmek için 1855 ile 1860 yılları arasında müzenin inşasını başlattı. 1858'de Acland, müze hakkında bir konferans vererek binanın yapım nedenini açıkladı. Üniversitenin sunduğu çalışma biçimlerinde (teoloji, felsefe, klasikler ve tarih) tek taraflı olduğunu ve doğal dünyayı öğrenme ve "Yüce Usta-İşçi'nin bizi kurucu bir parçası haline getirdiği büyük maddi tasarımın bilgisini" elde etme fırsatı sunulması gerektiğini gördü. Doğanın Tanrı'nın İkinci Kitabı olduğu fikri 19. yüzyılda yaygındı.

Müze koleksiyonlarının en büyük kısmı, Yaşlı John Tradescant ve aynı adı taşıyan oğlu Genç John Tradescant, William Burchell ve jeolog William Buckland tarafından toplanan örnekler de dahil olmak üzere Ashmolean Müzesi'ndeki doğal tarih örneklerinden oluşur. Christ Church Müzesi, çoğu Acland tarafından toplanan osteolojik ve fizyolojik örneklerini bağışlamıştır. Binanın inşası, İncil satışından kazanılan parayla gerçekleştirildi. Binanın içine astronomi, geometri, deneysel fizik, mineraloji, kimya, jeoloji, zooloji, anatomi, fizyoloji ve tıp gibi çeşitli bölümler taşındı. Yıllar içinde bölümlerin boyutu büyüdükçe, üniversitenin Bilim Alanının evi olmaya devam eden South Parks Road üzerindeki yeni yerlere taşındılar.

Binayı terk eden son departman, 1978'de zooloji binasına taşınan entomoloji departmanıydı. Ancak müze binasının birinci katında halen çalışır durumda bir entomoloji laboratuvarı bulunmaktadır. 1885 ile 1886 yılları arasında, General Augustus Pitt Rivers'ın etnolojik koleksiyonlarını barındırmak için müzenin doğusunda yeni bir bina inşa edildi - Pitt Rivers Müzesi. 19. yüzyıl düşüncesinde, Tanrı eliyle yapılmış nesneleri (doğal tarih) insan eliyle yapılmış nesnelerden (antropoloji) ayırmak çok önemliydi.

Neo-Gotik tarzdaki bina, İrlandalı mimarlar Thomas Newenham Deane ve Benjamin Woodward tarafından tasarlandı. Müzenin tasarımı, inşaat sırasında Woodward'a çeşitli önerilerde bulunan eleştirmen John Ruskin'in yazılarından doğrudan etkilenmiştir. Lucas Brothers tarafından inşaat 1855'te başladı ve bina 1860'ta kullanıma hazır hale geldi.

Pitt Rivers Müzesi'ne ev sahipliği yapan bitişik bina, Thomas Newenham Deane'in oğlu Thomas Manly Deane'in eseriydi. 1885-1886 yılları arasında inşa edilmiştir.

Müze, alanı üç koridora bölen dökme demir sütunlarla desteklenen cam çatılı büyük kare bir avludan oluşur. Jeolog John Phillips (Müzenin Koruyucusu) tarafından seçilen, her biri farklı bir İngiliz taşından yapılmış taş sütunlarla binanın zemininde ve birinci katında üzerine kapalı kemerli pasajlar uzanır. Taş işçiliği ve demir sütunların süslemesi, Pre-Raphaelite stilini binanın bilimsel rolü ile birleştirerek yapraklar ve dallar gibi doğal formları bünyesinde barındırır.

Aristoteles ve Bacon'dan Darwin ve Linnaeus'a kadar seçkin bilim adamlarının heykelleri alanın zemin katında bulunur. Binanın inşası için üniversitenin ödeme yapmasına rağmen, süslemeler kamu tarafından finanse edilmiştir, ancak çoğu eksik kalmıştır. İrlandalı taş oymacılar O'Shea ve Whelan, Gotik tarzda canlı serbest el oymaları yaratmak için işe alınmışlardı. Finansman tükendiğinde, ücretsiz çalışmayı teklif ettiler, ancak Üniversite Meclisi üyeleri tarafından yetkisiz çalışma yaparak binayı "tahrif etmekle" suçlandılar. Acland'a göre O'Shea kardeşler, binanın girişinin üzerindeki oymalarda Meclis üyelerini papağan ve baykuş biçiminde karikatürize ederek yanıt verdiler. Acland, onları bu oymalardan kafaları çıkarmaya zorladığı konusunda ısrarlıdır.

12 Ocak 1954'te hem Doğa Tarihi hem de Pitt Rivers müzeleri, "orta-geç 19.yüzyılın en önemli ve dikkatlice detaylandırılmış müze komplekslerinden biri ve aynı zamanda Oxford'un bilimsel uyanışının ufuk açıcı bir anıtı" olarak I. Derece'de listelendi.

Evrimsel biyoloji tarihinde önemli bir tartışma müzede 1860 yılında British Association for the Advancement of Science'ın bir toplantısında gerçekleşmiştir. Kilise ve bilim temsilcileri evrim konusunu tartıştılar ve olay genellikle Tekvin'in yaratılış anlatısının lafzına dayalı bir yorumunun mağlubiyetini simgeliyor gibi görüldü. Bununla birlikte, tartışmanın çok az görgü tanığı ifadesi vardır ve tartışmanın açıklamalarının çoğu bilim adamları tarafından yazılmıştır.

Biyolog Thomas Huxley ve Oxford Piskoposu Samuel Wilberforce, genellikle tartışmanın ana kahramanları olarak gösterilir. Huxley hevesli bir bilim adamı ve Darwin'in teorilerinin sadık bir destekçisiydi. Wilberforce, Tanrı'nın yarattıklarının harikalarını incelemek için bilim bölümlerinin merkezi olarak müzenin inşasını desteklemişti.

Toplantının yapıldığı 27 Haziran 1860 Çarşamba günü, botanikçi Charles Daubeny bitki eşeyliliği üzerine Darwin'in doğal seçilim teorisine atıfta bulunan bir makale sundu. Evrimin ilahi etki tarafından yönetildiğine inanan zoolog Richard Owen, gorilin beyninin insan beyninden diğer primatlara göre daha farklı olduğuna işaret ederek teoriyi eleştirdi. Huxley, bu yoruma yazılı olarak yanıt vereceğini belirtti ve tartışmaya devam etmeyi reddetti. Ancak, Oxford Piskoposunun ertesi Cumartesi günü konferansa katılacağına dair söylentiler yayılmaya başlamıştı.

Wilberforce'un yanında bulunan kimyager Profesör Brodie'ye dönüp "Tanrı onu benim ellerime teslim etti" diye haykırdığı iddia edilir. Huxley konuştuğunda, Wilberforce'tan, Darwin'in türlerin kökenine ilişkin şimdiye kadarki en iyi açıklamayı sağlayan argümanlarına halel getirecek hiçbir şey duymadığını söyler. Wilberforce'un sorusuna eşit derecede ünlü bir yanıtla konuşmasını bitirir: "büyükbabası için bir maymuna sahip olmaktan utanmasına gerek yok, ancak bir ata olarak, belagatli sözlerle ve dini önyargılara yönelik maharetli çağrılarla dinleyicilerini söz konusu gerçek noktadan uzaklaştırarak dikkati dağıtan, huzursuz ve çok yönlü ilgi sahibi bir adama sahip olmaktan utanabilir."

Bununla birlikte, tartışmanın geleneksel olarak öne sürüldüğü kadar muhteşem olması pek olası görünmüyor – gazetecilerin çağdaş açıklamaları, bu kadar dikkate değer alıntılar haline gelen kelimelerden bahsetmiyor. Ek olarak, çağdaş açıklamalar, toplantıda Darwinizm'i en yüksek sesle savunanın Huxley değil, Sir Joseph Hooker olduğunu öne sürer.

Olayın tüm anlatıları, Darwinizm'in destekçilerinin daha ikna edici olduğunu öne sürse de, Huxley'in destekçilerinin Darwin'in teorilerine daha fazla desteği teşvik etmek için raporlarında tartışmanın gerçek doğasının daha sansasyonel hale getirilmiş olması muhtemel görünüyor.

Kablosuz telgrafın halka açık ilk gösterimi, 14 Ağustos 1894'te Profesör Oliver Lodge tarafından müzenin amfisinde gerçekleşti. Komşu Clarendon Laboratuvar binasından bir radyo sinyali gönderildi ve amfideki aparat tarafından alındı.

Müze, Flaman ressam Jan Savery'nin 1651 tarihli bir dodo resmini sergiler. Daha çok Lewis Carroll takma adıyla tanınan Charles Dodgson, müzenin düzenli bir ziyaretçisiydi ve Savery'nin resminin, Carroll'ın Alice Harikalar Diyarında adlı kitabındaki Dodo karakterini etkilemiş olması muhtemeldir.

Müze koleksiyonları üç bölüme ayrılmıştır: Paleontolojik koleksiyonları ile mineral ve kaya koleksiyonlarını kapsayan Yeryüzü Koleksiyonları, zoolojik ve entomolojik koleksiyonları içeren Yaşam Koleksiyonları ve Arşiv Koleksiyonları.

Beş milyondan fazla numuneye sahip Hope Entomolojik Koleksiyonları müze tarafından tutulmaktadır. Hope Departmanı, Frederick William Hope tarafından kurulmuştur ve koleksiyonların ilk atanan küratörü John Obadiah Westwood'dur. Aralarında Octavius Pickard-Cambridge, George Henry Verrall, Pierre François Marie Auguste Dejean, Pierre André Latreille, Alfred Russel Wallace, Charles Darwin, Jacques Marie Frangile Bigot ve Pierre Justin Marie Macquart'ın da bulunduğu çeşitli koleksiyonculardan ve koleksiyonlardan birçok önemli böcek ve örümcek örneği müzenin varlıklarını oluşturur. .

Müze, 2011'de Profesör Jim Kennedy'nin yerini alan bir yönetici (şu anda Birmingham Üniversitesi Coğrafya, Yer ve Çevre Bilimleri Okulu'nun eski Başkanı olan Profesör Paul Smith ) tarafından yönetilmektedir. Eğitim, sosyal yardım, BT, kütüphane, koruma ve teknik personel birimleri bulunmaktadır.

1997'den beri müze, dış finansmandan, hükümetten ve özel kaynaklardan yararlanmış ve sergilerini yenilemiştir. Dodo ve dinozorları içeren merkezi sergilerin yanı sıra, çeşitli temalar üzerine restore edilmiş Viktorya dönemine ait dolaplarda çağdaş tasarımlara sahip sergiler de bulunur. Bunlar: Evrim, Primatlar, Yaşam Tarihi, Omurgalılar, Omurgasızlar ve Kayalar ve Mineraller olarak sayılabilir. Ayrıca iki ayı, bir tilki ve diğer tahnitçilikleri içeren bir dizi popüler dokunulabilir öğe vardır. Ek olarak, bir göktaşı ve büyük fosiller ile mineraller bulunur. Ziyaretçiler ayrıca büyük dinozor rekonstrüksiyonlarını ve memeli iskeletlerinden oluşan bir geçidi de görebilirler.

1997'de, Ardley tarafından, Oxford'un 20 km kuzeydoğusunda bir kireçtaşı ocağında bir dizi iknit (fosilleşmiş ayak izleri) bulundu. İzlerin Megalosaurus ve muhtemelen Cetiosaurus tarafından yapıldığı düşünülmüştür. Müzenin ön bahçesine yerleştirilmiş bu ayak izlerinin bazılarının kopyaları bulunur.