Islak kimya

Islak kimya, materyalleri analiz etmek için gözlem gibi klasik yöntemleri kullanan bir analitik kimya biçimidir. Analizlerin çoğu sıvı fazda yapıldığından ıslak kimya olarak adlandırılır. Islak kimya, laboratuvar tezgahlarında birçok test yapıldığından, tezgah kimyası olarak da adlandırılır.

Islak kimya, malzemelerin istenmeyen kaynaklar tarafından kirlenmesini veya bunlara müdahale edilmesini önlemek için genellikle beher ve dereceli silindir gibi laboratuvar cam malzemelerini kullanır. Benzin, Bunsen brülörleri ve potalar da kuru haldeki maddeleri buharlaştırmak ve izole etmek için kullanılabilir. Bununla birlikte, bir değişiklik meydana gelmeden önce ve sonra bir maddenin ağırlığını ölçmek için terazi gibi basit araçlar kullanılır. Birçok lise ve üniversite laboratuvarı öğrencilere temel ıslak kimya yöntemlerini öğretir.

Kimyasal testler, bilinmeyen bir çözelti içinde belirli bir kimyasalın varlığını belirtmek için reaktifler kullanır. Reaktifler, reaksiyona girdiği kimyasala dayalı olarak benzersiz bir reaksiyon oluşmasına neden olarak, kişinin solüsyonda hangi kimyasalın olduğunu bilmesini sağlar. Bir örnek, protein içeren bir test tüpünün kendisine eklenen güçlü asitler içerdiği Heller testidir. Maddelerin buluştuğu yerde, asitlerin proteinleri denatüre ettiğini gösteren bulanık bir halka oluşur. Bulut, proteinlerin bir sıvıda bulunduğunun bir işaretidir. Yöntem, bir kişinin idrarındaki proteinleri tespit etmek için kullanılır.

Alev testi, kimyasal testin daha iyi bilinen bir versiyonudur. Sadece metalik iyonlarda kullanılır. Metal tozu yakılır ve hangi metalin yakıldığına bağlı olarak bir renk yayılmasına neden olur. Örneğin, kalsiyum (Ca) turuncu renkte yanar ve bakır (Cu) mavi renkte yanar. Havai fişeklerde parlak renkler üretmek için renk emisyonları kullanılır.

Gravimetrik analiz, bir çökeltiden oluşan veya bir sıvıda çözünen bir katının ağırlığını veya konsantrasyonunu ölçer. Reaksiyona girmeden önce sıvının kütlesi kaydedilir. Çökelti için, çökelti oluşumu durana kadar bir reaktif eklenir. Çökelti daha sonra kurutulur ve sıvıdaki kimyasal konsantrasyonunu belirlemek için tartılır. Çözünmüş bir madde için, sıvı, katılar çıkarılana veya tüm sıvı buharlaşana kadar kaynatılana kadar filtrelenebilir. Katılar tamamen kuruyana kadar yalnız bırakılır ve ardından konsantrasyonunun belirlenmesi için tartılır. Tüm sıvının buharlaştırılması daha yaygın bir yaklaşımdır.

Bir kimyasalın miktarını belirlemek için hacim ölçümlerine dayandığı için titrasyona hacimsel analiz denir. Bilinmeyen madde ve konsantrasyona sahip bir çözeltiye bilinen hacim ve konsantrasyona sahip bir reaktif eklenir. Bir değişikliğin meydana gelmesi için gereken reaktif miktarı, bilinmeyen maddelerin miktarı ile orantılıdır. Bu, mevcut bilinmeyen maddenin miktarını ortaya çıkarır. Görünür bir değişiklik yoksa, çözüme bir gösterge eklenir. Gösterge, çözeltinin pH'ına göre renk değiştirir. Renk değişiminin gerçekleştiği kesin noktaya uç nokta denir. Renk değişimi çok ani olabileceğinden, tüm ölçümlerde son derece hassas olmak önemlidir.

Kolorimetri hem kalitatif hem de kantitatif özelliklere sahip olduğu için benzersiz bir yöntemdir. Nitel analizi, bir değişikliğin gerçekleştiğini belirtmek için renk değişikliklerini kaydeder. Bu, rengin gölgesinde bir değişiklik veya tamamen farklı bir renge geçiş olabilir. Nicel yön, renklerin dalga boyunu ölçebilen duyusal ekipmanı içerir. Dalga boylarındaki değişiklikler hassas bir şekilde ölçülebilir ve değişikliklerin gösterilmesine yardımcı olabilir.