RAM Planı

RAM Planı, Brana Planı veya Rampart-91 olarak da bilinen RAM Planı, 1990 yılı boyunca geliştirilen ve bir grup kıdemli Sırp subayı tarafından Ağustos 1991'de Sırbistan'ın Belgrad kentinde yapılan bir askeri strateji toplantısında nihai hale getirilen bir askeri plandı. Yugoslav Halk Ordusu'ndan ve Yugoslav Halk Ordusu'nun Psikolojik Operasyonlar Departmanından uzmanlar. Amacı, Sırpları Sırbistan dışında örgütlemek, Sırp Demokrat Partilerinin kontrolünü pekiştirmek ve "tüm Sırpların kendi toprakları ile birlikte aynı devlette yaşayacakları" bir ülke kurma çabası içinde silah ve mühimmat hazırlamaktı. Planın uygulanması için ayrı bir grup gizli ajan ve askeri görevli görevlendirildi. Bu insanlar daha sonra Yugoslav Savaşları sırasında etnik temizlik, imha ve soykırım olarak tanımlanan sayısız eyleme giriştiler.

RAM Planı, 1990 yılı boyunca geliştirildi. Yugoslav Halk Ordusu'nun (JNA) bir grup Sırp subayı tarafından Ağustos 1991'de Sırbistan'ın Belgrad kentinde yapılan bir askeri strateji toplantısında nihai hale getirildi. General Blagoje Adžić, General Binbaşı Milan Gvero, Binbaşı Čedo Knežević, Yarbay Radenko Radinović ve General Aleksandar Vasiljević, ve Yugoslav Halk Ordusu'nun Psikolojik Operasyonlar Departmanından uzmanlar dahil. Aynı ay içinde Sırbistan cumhurbaşkanı Slobodan Milošević ve Radovan Karadzić Bosna-Hersek'e ne zaman saldıracaklarını görüşmek üzere bir araya geldiler ve bu sırada Karadziç'e silahlarının yakında Banja Luka'nın Yugoslav Halk Ordusu komutanı General Nikola Uzelac'tan geleceği söylendi . Görüşme sırasında Milošević RAM'den bahsetti ve Karadzić'e “RAM nedir biliyor musun?” diye sordu ve Karadzić olumlu yanıt verdi. Milošević ve Karadzic telefonla düzenli olarak iletişim halindeydiler.

Eylül 1991'de, RAM Planı'nın varlığı Yugoslav Başbakanı Ante Marković tarafından sızdırıldı ve detayları Belgrad haftalık Vreme'de yayınlandı. "[Sırp hükümeti, ordu ve Bosna-Hersek'teki Sırp politikacılar arasındaki] çizgi açıkça belirlendi. ''Biliyorum çünkü Milošević'in Karadzic'e General Uzelac ile temasa geçmesi ve askeri hiyerarşi toplantısının kararlarını takiben silahların dağıtılması ve Krajina ve Bosnalıların silahlandırılması ve kullanılması emrini verdiğini duydum. Yugoslav Halk Ordusu'nu "kendisini doğrudan bir tarafın hizmetine vermekle" suçladı ve Yugoslav Savunma Bakanı Veljko Kadijević ve Adžić'in istifa etmelerini istedi ve ikisinin " Hırvatistan'da kendi savaşlarını yürüttüklerini" ve Mart 1991'de Moskova'ya yaptıkları ziyaret sırasında muhafazakar Sovyetler Birliği askeri liderleriyle gizli bir silah anlaşması ayarladıklarını söylediler. Marković, RAM planı hakkında yorum yapması için Kadijević'e baskı yaptı.

Milošević daha sonra, RAM'ın güvenli iletişime geçişi belirten bir kod adı olduğunu ve daha sonra böyle bir geçiş olmamasına rağmen bir savaş planı anlamına gelmediğini iddia etti. Milošević bunun nedenini açıklamadı. Hırvat tarihçi Davor Marijan daha sonra RAM planı iddialarını ikinci dereceden kanıtlara dayandırarak açıkladı ve 2012 itibarıyla plana dair hiçbir özel kanıt sunulmadığını söyledi.

Eylül 1991'deki sızıntı, 15 Ekim'de bağımsızlık ilan etmeye karar veren Bosna hükûmetini alarma geçirdi. O zamanlar Hırvatistan Bağımsızlık Savaşı tüm hızıyla devam ediyordu ve Bosna'daki Sırp eylemleri, Hırvatistan'daki Sırplarınkileri yansıtıyordu. Aralık 1991'de Ante Marković, Yugoslav bütçesinin yüzde 86'sını askeri harcamalara ayırdığını protesto etmek için istifa etti.

Planın amacı, Sırpları Sırbistan dışında örgütlemek, Sırp Demokrat Partilerinin kontrolünü pekiştirmek ve topraklarıyla birlikte tüm Sırpların aynı devlette birlikte yaşayacakları bir ülke kurmak amacıyla silah ve mühimmat hazırlamaktı. " Subaylar planlarında topçu, mühimmat ve diğer askeri teçhizatın Hırvatistan'daki ve ardından Bosna-Hersek'teki stratejik konumlarda nasıl depolanacağını anlattılar. Gizli Polis, Hırvat Krajina ve Bosna-Hersek'te "gölge" polis güçleri ve paramiliter birimler oluşturmak için yerel Sırpları silahlandırmak ve eğitmek için kullanılacak. Bu organize ve silahlı Bosnalı Sırp paramiliter güçler Sırp Cumhuriyeti Ordusunu oluşturacaktı.

Planın uygulanmasında emir komuta zincirinin olabildiğince sınırlı ve "ince bir şirket" görünümünde olması konusunda fikir birliği sağlandı. Seçilmiş generallerden oluşan ve Askeri Hat olarak bilinen gayri resmi bir grup oluşturuldu. Jovica Stanišić, Mihalj Kertes'in "Etnik Temizlik Bakanı" olarak yer almasıyla başkan olarak kuruldu. Albay Željko Ražnatović'in (Arkan) bunu yöneteceği ve General Ratko Mladić ve General Andrija Biorčević'in Vojislav Šešelj'in Beyaz Kartalları ve Arkan'ın Sırp Gönüllü Muhafızları gibi "özerk" grupları koordine edeceği belirlendi. Araştırmaları, Boşnakların moralini, savaş arzusunu ve iradesini kadınlara, özellikle küçüklere ve hatta çocuklara tecavüz ederek ve Müslüman uyruklu üyeleri dini tesislerinde öldürerek daha kolay ezilebileceğini gösterdi.

Arkan'ın Milošević, Mladiç ve Adžić'e gönderdiği raporlar, planın ilerlediğini, Bosna-Hersek'teki Boşnak nüfusa yönelik psikolojik saldırının etkili olduğunu ve devam etmesi gerektiğini belirtiyor. Birleşmiş Milletler ve İnsan Hakları İzleme Örgütü de dahil olmak üzere insani yardım kuruluşları tarafından elde edilen kanıtlar, bir tecavüz politikasının düzenlendiğini ve yürütüldüğünü doğruladı. Bulguları, "tecavüz kamplarının araştırılması, planlanması ve koordinasyonunun, Sırp hükümetinin ve askeri güçlerin, etnik olarak saf bir devlet yaratma niyetiyle sistematik bir politikası olduğunu" belirledi. Birleşmiş Milletler Uzmanlar Komisyonu, "etnik temizlik, cinsel saldırı ve tecavüz uygulamalarının bazı taraflarca o kadar sistematik bir şekilde gerçekleştirildiği ve güçlü bir şekilde bir politikanın ürünü gibi göründüğü" sonucuna varmıştır. Bir takip raporunda, "bu iğrenç uygulamanın [kadınlara tecavüz ve istismarın] Bosna Hersek'te Sırp kuvvetleri tarafından yürütülen etnik temizlik politikasını yerine getirmede kasıtlı bir savaş silahı oluşturduğuna ikna olduğu ve [. ..] tiksindirici etnik temizlik politikası bir soykırım biçimiydi."