SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
O. R. Tambo Uluslararası Havalimanı

Oliver Reginald Tambo Uluslararası Havalimanı (IATA: JNB, ICAO: FAOR), Afrika kıtasında bulunan Güney Afrika Cumhuriyeti'nin Johannesburg şehrine yakın bir konumda bulunan havalimanıdır. Havalimanı şehir merkezine yakın bir konumda yer almaktadır.

South African Airways havayolu şirketinin merkezi konumunda olan havalimanı, Airports Company of South Africa Limited tarafından işletilmektedir. İlk olarak 1952 yılında Güney Afrika Birliği'nin 1939 ile 1948 yılları arasında başbakanlığını üstlenen Jan Christiaan Smuts anısına Jan Smuts Uluslararası Havalimanı (Jan Smuts International Airport) adı ile açılışı gerçekleştirilen havalimanı, 1994 yılında isim değişikliğine giderek Johannesburg Uluslararası Havalimanı (Johannesburg International Airport) adını almıştır. Bu isim ile 2006 yılına kadar faaliyetlerini sürdüren havalimanı, 27 Ekim 2006 tarihinde bir kez daha isim değişikliğine uğrayarak, günümüzde de kullanılan O. R. Tambo Uluslararası Havalimanı ismini almıştır. Havalimanına ismini veren Oliver Reginald Tambo Güney Afrikalı siyasetçi, uzun yıllar sürgünde yaşadıktan sonra 1969 yılından itibaren Afrika Ulusal Kongresi'nin başkanlığını yürütmüştür.

Afrika kıtasının en büyük havalimanı olma özelliğini taşıyan Oliver Reginald Tambo Uluslararası Havalimanı, ülkenin hem uluslararası hem de ulusal alanda en büyük havayolu şirketi olan South African Airways'in havayolu trafiğinin merkezinin oluşturmaktadır. Havalimanı 2014 verilerine göre 18 milyondan fazla yolcuya hizmet vermiştir. 2010 yılında ülkeye 2010 FIFA Dünya Kupası organizasyonunun verilmesi ile birlikte havalimanında yenileme faaliyetleri başlatılmış, bu faaliyetler neticesinde de havalimanı genişletilip modernleştirilerek 2009 yılında yeni hali ile hizmete açılmıştır.

Havalimanında faaliyet gösteren en önemli havayolu şirketleri arasında South African Airways, Air France, KLM, Emirates yer almaktadır. Bunların haricinde Lufthansa, British Airways, Türk Hava Yolları, Air China, Qatar Airways, Singapore Airlines, LATAM Brasil, Air Namibia, Air Botswana, Air Mauritius, Air Madagascar, Iberia, Qantas, Etihad Airways gibi havayolu şirketleri de uçuşlar gerçekleştirmektedir. Johannesburg bu bağlantılar ile Paris, Londra, Frankfurt, Münih, Amsterdam, İstanbul, Abu Dabi, Gaborone, Windhoek, Sidney gibi şehirlere ulaşım imkânı sağlamaktadır.

Konumu gereği deniz seviyesinden yüksekte bulunması ve hava sıcaklığının fazla olması nedeniyle uçakların havalanabilmek adına daha uzun pistlere gereksinim duyması nedeniyle Afrika kıtasının en uzun pistlerinden birine sahip olan havalimanında, South African Airways daha önceleri sahip olduğu ve Boeing 747-400 ya da Airbus A340-300 tipi uçak filosu ile uzun uçuşlar sağlanamamaktaydı. Buradan New York gibi uzun menzilli varış noktalara dolu bir yakıt tankı ile bu pistlerden kalkış yapılamadığı için, yakıt tankı belli bir seviyede bırakılır, uçaklar Lagos, Dakar gibi şehirlerde iniş yaparak tekrar dolum sağladıktan sonra varış şehirlerine hareket etmek zorunda kalmaktaydı. Havayolu şirketi daha sonra bünyesine Airbus A340-600 tipi uçakları da katması ile bu bağlantıları durmaksızın sağlayabilmektedir.
Cihan Topaloğlu

Futbol kariyerine Bozdoğan Belediyespor'da başlayan Cihan Topaloğlu sırasıyla Balçovaspor ve Altınordu kulüplerinde altyapı düzeyinde futbol oynadı. İlk profesyonel sözleşmesini 2009 yılında Altınordu ile imzalamasının ardından 25 Nisan 2010'da TFF Üçüncü Lig'de oynanan Altınordu - Muğlaspor maçında profesyonel olarak ilk defa görev aldı. 2012 yılından itibaren Bucaspor 1928, Manisa FK ve Silivrispor kulüplerinde kiralık olarak forma giydi. 2017 yılında Çaykur Rizespor'a transfer olarak 2017-18 TFF Birinci Ligi şampiyon tamamlayan kadroda yer aldı.2019 yılında Altay'a transfer oldu ve 2021 yılında Süper Lig'e yükselen kadroda görev yaptı. Sakaryaspor tarafından 27 Mayıs 2022 tarihinde transferi açıklanmıştır.
Е

Önemli Açıklama: Kiril Е (İe) harfinin Rus alfabesindeki ses değeri kesinlikle Türkçe Latin alfabesindeki E harfi ile farklıdır (ancak benzer seslerdir). Tamamen bir şekil benzerliğidir. Kiril Є (Rus alfabesinde: Е) harfinin Latin karşılığı Ë harfidir.

Bu ses Ukraynacada Є biçimiyle bulunur ve bu dilde sıklıkla kullanılır. Bu harfe İe (Ye) adı verilir ve çevirilerde bu ses değereri ile gösterilir, ancak bu kesinlikle doğru bir yaklaşım değildir. Çünkü bu harf arda arda gelen İ ve E seslerini ifade etmez. Tamamen İ-E arası farklı bir sestir (Latin: Ë). Anadolu Türkçesinde ise gerçekte mevcut olan ancak ölü bir ses olduğu bile söylenebilir. Bu sese Türkçede verilebilecek örnekler ise El (organ) ve Ël (yurt) sözcüklerinin arasındaki farktır. Ël sözcüğü zamanla "İl" biçimine dönüşmüştür. Türkmenëli, Kırklarëli, Tuncëli... Rusçada ise yoğun olarak kullanılan ve açık olarak işitilen bir harftir. Ancak Türkçedeki gibi kaynaşan harflerin arasında değil, herhangi bir koşula bağlı olmadan ortaya çıkan ve Ruslar tarafından diğer seslerden rahtalıkla ayırt edilebilen belirgin bir sestir.
Marco Misciagna

Marco Misciagna, İtalya'nın Bari kentinde doğdu. 15 yaşında Bari'deki N.Piccinni Konservatuarı'nda keman ve viyola bölümünden mezun oldu ve daha sonra Roma'daki Ulusal Santa Cecilia Akademisi'nden diploma aldı. İtalya Cumhuriyeti eski Cumhurbaşkanı Carlo Azeglio Ciampi tarafından konservatuarın en iyi öğrencisi olarak Roma'daki Quirinal Sarayı'na davet edildi.

Corrado Romano ve Đorđe Trkulja (Zagreb Quartet'in eski birinci kemancısı) ile çalıştı. Cremona'daki Accademia Stauffer'da Salvatore Accardo, Boris Belkin ve Siena'daki Accademia Chigiana'da Yury Bashmet ile çalışmaya devam etti ve burada iki Onur Diploması aldı ve okuldaki en iyi kemancı ve viyolacı olarak olarak (Akademi tarihinde ilk kez olarak )iki kez Monte dei Paschi di Siena Ödülü'nü kazandı.

Yıllarca Màlaga İspanyol Yaylı Orkestrası'nın solisti, Berliner Philarmonie, Essen Philarmonie, Hamburg Laieszahalle, Mannheim Rosengarten, Meistersingerhalle Nuremberg, Monaco Prinzeregententheater, Bilbao'da Arriaga Tiyatrosu, Viyana'da Musikverein, San Sebastian'da Victoria Eugenia Tiyatrosu, Komitas Oda Müziği Salonu, Kiev Opera Binası, Tunus'ta Dar Sebastian, Sala Sinopoli Oditoryumu Roma'da Parco della Musica, Kaliforniya'da San Diego'da Balboa Tiyatrosu, Fox Tucson Tiyatrosu, New Mexico'da Santa Fe St. Francis Oditoryumu, C.W. Eisemann Merkezi, Rudder Tiyatrosu, Teksas'ta Empire Tiyatrosu, Virginia'da Hampton'da Amerikan Tiyatrosu, Lehman Merkezi ve New York'taki Carnegie Hall olmak üzere dünyanın en prestijli konser salonlarında solo olarak çaldı.

Uto Ughi, Alexander Rudin, Sergey Stadler, Alexander Markov, Mariana Sirbu, Gianluigi Gelmetti, Ramin Bahrami, Antony Pay, Franco Petracchi, José Serebrier ve Vladimir Zubitsky ile konserlerde yer aldı.

Tambov'daki S.Rachmaninov Devlet Konservatuarı, Uzak Doğu Devlet Sanat Akademisi Vladivostok (Rusya), Institut Supérieur de Musique de Sousse (Sousse Üniversitesi, Tunus) Fahri Profesörüdür, Santiago de Cuba Estaban Salas Konservatuarı, Pettman Ulusal Genç Müzik Akademisi (Auckland, Yeni Zelanda), Erivan Komitas Devlet Konservatuarı (Ermenistan).
James Mancham

Sir James Richard Marie Mancham (d. 11 Ağustos 1939 - ö. 8 Ocak 2017), Seyşelli gazeteci, avukat, yazar, iş insanı ve siyasetçi. Mancham, Afrika ada ülkesi Seyşeller'de ülkenin ilk devlet başkanı olarak 1976-1977 yılları arasında devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.

Londra ve Paris'te hukuk eğitimi alan Mancham, 1964 yılında o dönem Birleşik Krallık koloni bölgesi olan ülkesine döndükten sonra Seyşeller Demokratik Partisi'ni (Seychelles Democratic Party - SDP) kurmuştur. Adada 1967 yılında gerçekleştirilen ilk genel seçimleri kazanan Mancham, Kasım 1970'te yapılan seçimlerden de galibiyetle ayrılarak ülkesinin başbakanı olmuştur. 1975 yılında özerkliğine kavuşan ülkesine bu süreçte başbakan olarak hizmet veren Mancham, ülkesinin ekonomik nedenler nedeniyle bağımsızlığına uzun süre muhaliflik etse de, Seyşeller 1976 yılında bağımsızlığını elde etmiştir.

Ülkenin ilk devlet başkanı olarak 29 Temmuz 1976'da bu makama çıkan Mancham, başbakan olarak sosyalist SPUP partisinin genel başkanı France-Albert René'yi atamıştır.

5 Temmuz 1977'de İngiliz Milletler Topluluğu toplantısına katılmak üzere gittiği Londra'da bulunduğu bir sırada başbakan René, Mancham'ı görevden indirerek kendisini devlet başkanı ilan etmiştir. Yaşanan bu olay sonrasında ülkesine dönemeyen Mancham, İngiltere'de sürgünde bulunmuştur. Bu süreçte René'ye karşı muhalif tutumlarını sürdüren Mancham, 25 Kasım 1981'de yaşanan bir darbe girişiminde de desteğinin olup olmadığı bilinmediği halde sorumlu tutulmuştur.

Mancham dönüşünden sonra gerçekleştirilen iki devlet başkanlığı seçimlerine de katılmasına rağmen başarılı olamamıştır. 1993 yılında gerçekleştirilen seçimlerde %36,72, 1998 seçimlerinde ise %13,8 oy alan Mancham, 2001 seçimlerine katılmama kararı almıştır. Ülke genelinde birçok muhalefet partisinin kurulması ile birlikte Mancham zaman içerisinde önemini yitirmiştir.

Mancham siyasetin dışında da üç farklı kitabın yazarı konumundadır. Ülkesinde 1977 yılında kendisine karşı yapılan darbeden sonra yazdığı Paradise Raped, 11 Eylül 2001 saldırılarından sonra yazdığı War on America: Seen from the Indian Ocean ve son olarak kendi anılarını kaleme aldığı Seychelles Global Citizen: The Autobiography of the Founding President Mancham'ın eserleridir.
Haluk Bilginer’in kazandığı ve aday gösterildiği ödüller listesi

Televizyon alanındaki çalışmalarıyla Uluslararası Emmy Ödülü kazanmıştır ve dört Altın Kelebek Ödülü sahibidir. Tiyatro alanındaki çalışmaları ile Afife Tiyatro Ödülleri ve Sadri Alışık Ödülleri’nde ödül almıştır. Sinema alanındaki çalışmaları ile çeşitli film festivallerinden ödüller almış ve Sinema Yazarları Derneği Ödülleri’nde ödül kazanmıştır.
Gran Paradiso

Gran Paradiso veya Grand Paradis, İtalya'daki Graian Alpleri'nde, Aosta Vadisi ve Piyemonte bölgeleri arasındaki bir dağdır. Gran Paradiso ulusal parkı içindedir.

SOIUSA'da ("Alplerin Uluslararası Standartlaştırılmış Dağ Alt Bölümü") dağ, "Kuzey-Doğu Graian Alpleri" (İtalyanca:Alpi del Gran Paradiso; Fransızca:Alpes du Grand-Paradis) adlı dağ alt bölümünündür ve ayrıca gruppo del Gran Paradiso'ya adını verir.

Mont Blanc masifi, Fransa ve İtalya arasındaki sınırın iki yanında yer alırken, Gran Paradiso, zirvesi 4.000 metreyi aşan ve tamamı İtalya topraklarında olan tek dağdır.

Tırmanışlar normalde Rifugio Federico Chabod veya Rifugio Vittorio Emanuele II'den başlar. İlki 1966'da büyük tarihçi ve dağcıya Federico Chabod'a ithaf edilmiştir; ikincisi, Vittorio Emanuele II İtalya Kralı'nın 1856'da bugün Gran Paradiso kraliyet av rezervini Gran Paradiso Ulusal Parkını oluşturduğundan almıştır.

Vittorio Emanuele II Kulübesinden gelen normal rota ilk önce kuzey yönünde büyük taş bloklardan oluşan bir buzultaş üzerinde gerçekleşir; sonra sağa (doğuya doğru) buzulun geniş yanal buzultaşları ile sınırlanan küçük bir vadiye döner. Sonra Gran Paradiso Buzulu'na oldukça düzenli eğimlerle tırmanış başlar ve birkaç yarıkla karşılaşılır. Yukarı çıkarken karakteristik Schiena d'Asino ile karşılaşılır, son yarığa ulaşana kadar Colle della Becca di Moncorvé'nin yanından geçilir, ardından zirvenin Madonnina'sına kadar zorlu da olsa kısa, son sırt boyunca gidilmesi gerekir.

Rifugio Federico Chabod'dan çıkış önce buzultaş boyunca ve ardından Laveciau Buzulu'nda yapılır. Biraz çatlak buzuldan çıktıktan sonra Schiena d'Asinoya ulaşılır ve burada çıkış rotası Rifugio Vittorio Emanuele II'den gelen rota ile birleşir.

Kuzey yüzünün tırmanışı Federico Chabod Sığınağı'ndan başlar. Önce moren boyunca, sonra Laveciau Buzulu'nda ve son olarak dağın kuzeybatı yüzünden tırmanılır. Buzulun girişinden kısa bir süre sonra normal rotadan ayrılır ve kararlı bir şekilde bergschrund'a doğru ilerlenir. Onu geçtikten sonra, bayıra çıkana kadar ana seracı (Enine ve boyuna yarıkların açılmasını takiben bir buzulun hareketi sırasında ayrılan buz bloğu) atlayarak sabit yokuşlarda yüze doğru çıkılır. Zirveye ulaşana kadar (önce karlı, sonra kayalık) sırt kısaca takip edilir.

Gran Paradiso'nun zirveye çıkması en kolay dört binlik dağlardan biri olduğu kabul edilir. Ancak bu tam doğru değildir çünkü sırta giden yolun neredeyse tamamı F+ olarak derecelendirilirken, Meryem Ana (veya Madonna) zirvesine giden son birkaç on metrelik mesafe (İtalyanca: Cima della Madonna, Fransızca: Pointe de la Madone ya da Fransızca: Pointe de la Vierge - 4058 m), 1. derece UIAA zorluklarıyla kaya tırmanışını içerirken, ana zirveye (4061 m) erişim 2. derece UIAA'ya kadar 15 dakikalık tırmanış gerektirir.

Gran Paradiso, adını dağdan alan İtalyan milli parkı Gran Paradiso ulusal parkının içindedir. Sınırın Fransız tarafında, park Vanoise Ulusal Parkı ile devam eder.
Amerikan uçağını parçalayan yumruk heykeli

Amerikan Uçağını Parçalayan Yumruk Heykeli, altın renkli bir heykeldir. Libya'nın Misrata şehrinde bulunmaktadır. Eskiden Libya'nın başkenti Trablus'taki Bab al-Azizia yerleşkesinde bulunmaktaydı. Heykel, 1986 yılında Libya'nın ABD uçakları tarafından bombalanmasının ardından ülkenin lideri Albay Muammer Kaddafi tarafından yaptırıldı. Savaş uçağını sıkan bir el ve kol şeklinde inşa edilmiştir. 1986 bombalamasında bir F-111'in Libya hava savunma birimleri tarafından düşürülmesini sembolize etmek için tasarlanmıştır.

2011 Libya İç Savaşı sırasında heykel, Kaddafi'nin 22 Şubat ve 20 Mart 2011'de hükûmet karşıtı isyancıların hakim olmasını önlemek için "şehit olarak ölmeye" yemin ettiği televizyon konuşmalarında medyada sıkça yer aldı.

23 Ağustos'ta, Trablus Muharebesi sırasında, NTC isyancıları Bab al-Azizia yerleşkesini ele geçirdi ve uluslararası haber kanalları, bir savaşçının üzerine tırmandığı heykelin etrafında toplanan isyancıların resimlerini yayınladı. Sonradan heykelin üzerine yapılan grafiti, isyancı güçler tarafından çizilmişti.
Jüpiter truvaları listesi (Truva kampı) (1-100000)

Bu, Jüpiter'in 60° ilerisinde yer alan L4 truva cisimlerinin 1-100000 numaraları numaralandırılmış olanlarını kapsayan kısmi bir listesidir. (Ayrıca ana sayfaya bakınız) Varsa, bir nesnenin ortalama çapı, Küçük Cisim Veritabanının da benimsediği NEOWISE veri sürümünden alınmıştır. Ortalama çaplar 100 kilometreden küçükse belirgin iki rakama yuvarlanır, Tahminler italiktir ve 0,057'lik varsayılan bir albedo kullanılarak büyüklük-çap dönüşümünden hesaplanmıştır.
Thomas Nordahl

Oynadığı kulüplerde hiçbir kupa veya şampiyonluk kazanamayan Thomas, 1967-1975 yılları arasında İsveç millî futbol takımı forması giydi. 15 kez millî olan Thomas, 5 de gol kaydetti. 1970 FIFA Dünya Kupası'nda İsveç'in kadrosunda yer aldı.
Veniamin Mandrıkin

Mandrıkin, 30 Ağustos 1981'de Orenburg, Sovyetler Birliği'nde doğdu. Aktif futbol kariyerini kaleci pozisyonunda 1997-2010 yılları arasında ülkesi Rusya'daki; Alania Vladikavkaz, CSKA Moskova, Tom Tomsk, FK Rostov, Spartak Nalçik ve Dinamo Bryansk futbol kulüplerinde sürdürdü. Aynı zamanda 2000-2003 yılları arasında; Rusya 21 yaş altı millî futbol takımı ve Rusya millî futbol takımı için 13 maçta sahada yer aldı. Mandrıkin, 10 Kasım 2010'da kullandığı Porsche marka spor otomobille karıştığı bir trafik kazasının ardından oluşan sağlık sorunları nedeniyle spor yaşamını sonlandırmıştır.
8 Saniye

8 Saniye, senaryosu Esra İnal ve Nuran Evren Şit tarafından yazılan, Ömer Faruk Sorak'ın yönettiği, baş rollerini Esra İnal, Fırat Çelik, Fahri Yardım, Mehmet Kurtuluş ve Salih Kalyon'un üstlendiği biyografi türündeki sinema filmi. Film, Esra İnal’ın hayatından esinlenmiştir.

2015 tarihli, Türk-Alman ortak yapımı olan 8 Saniye, çocukluğundan itibaren sıradışı rüyalar gören ve rüyalarının gerçekleşmesi nedeniyle dehşete kapılan genç bir kadının (Esra) hikâyesini anlatır. Esra, çocukluğundan itibaren rüyalarında gördüğü gizemli adamı aramaktadır. Esra, maruz kaldığı her baskıya karşın elinden geleni yapıp çocukluk korkularından kurtulmaya, özgürlüğünü kazanarak hayatla barışmaya çalışacaktır.
Aydın Sezer

Samsun Ondokuz Mayıs Lisesi ve ODTÜ İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi bölümünden mezun. Askerlik hizmetini KKTC’de (Gemikonağı) Birleşmiş Milletler Barış Gücü (United Nations Peacekeeping Force in Cyprus) nezdinde Türk irtibat subayı olarak tamamladı. 1983 – 2001 yılları arasında, Başbakanlık Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığı’nın çeşitli birimlerinde çalıştı. Serbest Bölgeler Genel Müdürlüğü Dış İlişkiler Dairesi Başkanlığı, Anlaşmalar Genel Müdürlüğü Afrika Ülkeleri Dairesi Başkanlığı ve Anlaşmalar Genel Müdürlüğü Yurt Dışı Müteahhitlik Hizmetleri Dairesi Başkanlığı görevlerinde bulundu. Kahire ve Moskova Büyükelçiliklerinde Ticaret Müşaviri olarak görev yaptı. Kahire’deki Amerikan Üniversitesi’nde (American University in Cairo) iş idaresi eğitimi ve 1992 yılında Cenevre’de GATT (bugünkü adıyla Dünya Ticaret Örgütü) dış ticaret eğitimi programını tamamlayarak ‘Dış Ticaret Diploması” aldı. Moskova’da faaliyet gösteren bir müteahhitlik firmasında genel müdür yardımcısı olarak 2.5 yıl ve Bakü’de bir Azerbaycan firmasında yatırımlardan sorumlu koordinatör olarak 2 yıl çalıştı. Kavrakoğlu Danışmanlık (Kavrakoğlu Management Institute) firmasının Ankara temsilcisi olarak, başta Genelkurmay Başkanlığı olmak üzere, Savunma Sanayii Yeniden Yapılandırma Projesi (SSYP), MKE, KOSGEB, Ticaret ve Sanayi Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Türk Patent Enstitüsü’nde uzaktan eğitim (the MbaClub) ve danışmanlık projelerinde görev aldı. Referans gazetesinde köşe yazarlığı yaptı.

2007 yılında TÜSİAD tarafından yayımlanan, "Avrupa Birliği'ne Katılım Sürecinde Türkiye’nin Komşuluk Politikası" isimli kitabı Doç. Dr. Gülten Ayman ile birlikte  hazırladı. 2011 yılında Doğan Kitap’tan yayımlanan ve 2014 yılında 2. baskısı yapılan  Türk – Rus ilişkilerinin ele alındığı “Mavi Düş” isimli kitabın yazarıdır.  Sputnik News, BBC, T24, Habertürk, Medya Günlüğü başta olmak üzere çok sayıda ulusal ve uluslararası haber sitesi ve TV programında, uluslararası ilişkiler ve Türk Dış Politikası üzerindeki değerlendirmeleri yayınlanmaktadır.
Aravane Rezaï

Aravane Rezai (Farsça: ارغوان رضائی, Latin alfabesi: Aravane Rezaï, 14 Mart 1987, Saint-Étienne, Fransa) İranlı-Fransız bir tenis oyuncusudur. Koçu Arsalan Rezaï'dir.

İstanbul'daki İstanbul Cup'ta 2. turda Venus Williams'ı, yarı finalde Mariya Şarapova'yı yenerek finale yükseldi. Finalde Rus Elena Dementieva'ya 6-7(5) ve 0-3'lük iki setle kaybetti.

Wimbledon'da, 1. turda Amerikan Shenay Perry'yi, 2. turda İtalyan Francesca Schiavone'yi mağlup etti. Üçüncü turda Sırp Ana Ivanović'e 6-3 ve 6-2'lik iki setle kaybetti.

Auckland'daki Tier IV turnuvası 2008 ASB Classic'te final oynadı. Finalde Amerikan, Lindsay Davenport'a 6-2 ve 6-2'lik iki setle kaybederek zirve noktada turnuvaya veda etti.
Raetialılar

Kayıtlarda, Alpin kabileleri arasında en güçlü ve savaşçı kabile olarak geçen Raetia'lıların kökenleri hakkında çok az şey bilinir. Livy bunların Etrüsk kökenli olduklarına inanır (Niebuhr ve Mommsen'de bu fikre katılırlar). Justin (xx. 5) ve Yaşlı Pliny tarafından aktarılan bir efsane, bu halkların Po nehri etrafındaki düzlüklerde yaşarken Galya'lıların işgali sırasında dağlara sürüldüklerini ve isimlerini liderleri Raetus'tan aldıklarını aktarır; daha mantıklı bir türetme önerisi ise rait kelimesinin Keltçe "dağlık alan" anlamına geldiği ve ismin buradan türediği şeklindedir. Bölge Romalılar tarafından tanınmaya başladığında Etrüsk kökenli oldukları kabul edilse bile, Kelt kabileleri bu bölgenin sahibiydiler ve yerli halkla o kadar kaynaşmışlardı ki Raetia'lılar ileriki zamanlarda Kelt olmayan kabileler (Lepontii, Euganei) aralarında yerleşmiş oldukları halde Kelt olarak kabul edilmişlerdi.

Batı Avusturya'nın modern yerlileri arasında (bir Raetia bölgesi), Etrüsk uygarlığının etkisi altındaki bölgelerde yüksek görülüş sıklığı olan Y-kromozom Haplogroup G görülme oranı görece yüksektir.

Raetialılardan ilk bahseden (sadece tesadüf olarak) Polybius'tur (Histories xxxiv. 10, iS) ve haklarında Cumhuriyet dönemi sonuna kadar pek bir bilgi yoktur. Biraz şüpheli olsa da özgürlüklerini, bölge M.S. 15 yılında Tiberius ve Drusus tarafından zaptedilene kadar korumuşlardır (karşılaştırma Horace, Odes, iv. 4 and 14).

Raetia başlangıçta bağımsız bir eyalet olarak düzenlendi ancak M.S. 1. yüzyıl sonlarına doğru Vindelicia da bu eyaletin sınırları içine dahil edildi; bu yüzden Tacitus (Germania, 41) Augusta Vindelicorum adlı bölgeden (Augsburg) "Raetia eyaletinin bir Kolonisi" diye bahseder. Tüm eyaletin yönetimi (Vindelicia dahil) ilk olarak bir askeri prefect'e emanetken sonradan bir procurator tarafından yürütülmüştür; eyaletin sınırları içerisinde konuşlu bir Lejyon olmamıştır ve koruması, M.S. 2. yüzyıla kadar yerel birlikler ve militia tarafından sağlanmıştır.
İzra

İzra ya da İzra' (Arapça: ازرع, İngilizce: Izra'), Suriye'nin güneybatısında, bulunan bir şehirdir. Dera İli'ne bağlı İzra İlçesi'nin başkentidir. Suriye'nin başkenti ve en büyük şehri Şam'ın 74 km. güneyinde bulunur. 2010 verilerine göre şehrin ve çevresindeki alanın nüfusu, 16,034 kişidir.
İsmail Güven (futbolcu)

Profesyonel kariyerine 2011 yılında Konyaspor kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla 1922 Konyaspor, Denizlispor, Şanlıurfaspor, Altınordu, Niğde Anadolu ve Zonguldak Kömürspor kulüplerinde oynadı. 2020-2021 sezonunun ikinci yarısında 1922 Konyaspor'dan ayrılarak tekrar Konyaspor'a katılmıştır.
Aron Angel

Aron Angel, 1916'da İstanbul'da Musevî bir ailede doğdu. Galatasaray Lisesi’nden mezun olduktan sonra Paris'e giderek Sorbonne Üniversitesinde mimarlık ve şehir planlama alanında lisans eğitimi aldı.

1936 yılında Fransız mimar ve şehir plancısı Henri Prost İstanbul’a geldi ve belediyeye danışmanlık hizmeti vermeye başladı. 1942’de İstanbul’a dönen Angel, İstanbul'un ilk nâzım planını hazırlayan Henri Prost'un yardımcısı ve mütercimi olarak çalıştı. 1950'li ve 1960'lı yıllarda İstanbul Belediyesi'nin nazım planından sorumlu daire başkanı olarak çalıştı. Açık alanlı ve geniş kaldırımlı düzeni ve az katlı bahçeli evleriyle parmakla gösterilen Bağdat Caddesi ve çevresinin nazım planını tamamen o hazırladı. Valikonağı Caddesi'nin ve Beyoğlu'nun da planını hazırlayan Angel, pratikte projeye sadık kalınmayınca istifasını verdi.

94 yaşına kadar yaşamasının sırrını "yaz-kış denize girmek, günde tek öğün yemek yemek ve litrelerce su içmek" olarak açıklamıştı. 2009'da yazmaya başladığı yaşam öyküsünün basıldığını göremeden 1 Aralık 2010'da 94 yaşında hayata gözlerini yumdu. Aron Angel, müzisyen Uzay Heparı'nın dedesiydi.
Vasco de Almeida e Costa

Vasco Fernando Leote de Almeida e Costa (26 Temmuz 1932, Lizbon - 25 Temmuz 2010, Lizbon, Portekiz), Portekizli deniz subayı ve siyasetçi.

Karanfil Devrimi sonrası seçimler yapılana kadar görev yapan geçici hükûmetlerin son başbakanıdır. 1981-1986 yılları arasında ise o zamanlar Portekiz'e bağlı bölge olan Makao'nun valiliğini yaptı.
2. Konuk Hükûmeti

1. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Hükûmeti veya 2. Konuk Hükûmeti, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde 13 Aralık 1983 - 19 Temmuz 1985 tarihleri arasında görev yapan hükûmettir. Hükûmetin başbakanlığını, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin ilanı sonrası Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş tarafından hükûmeti kurmakla görevlendirilen Nejat Konuk yapmaktaydı. Geçici bir hükûmet sıfatıyla kurulan hükûmetin resmî amacı "tarafsız ve yansız bir yönetim altında halkı seçimlere hazırlamak ve genel seçimleri olanaklar ölçüsünde en kısa zamanda gerçekleştirmek" idi. Bununla birlikte kabine üyelerinde Ulusal Birlik Partisi'ne ağırlık verildiğinden bir UBP hükûmeti olarak değerlendirilmektedir.

Önceki 3. Çağatay Hükûmeti'nden iki bakan yerini korudu, bir bakana başka bir bakanlık verildi. Kabinede beş Ulusal Birlik Partisi temsilcisi, iki bağımsız, üç Kurucu Meclise atamayla gelen üye, bir de Çalışan Halkın Partisi temsilcisi (Hasan Özbaflı) yer aldı.