Canlı USB

Canlı USB, önyüklenebilen tam bir işletim sistemi içeren taşınabilir bir USB'ye bağlı harici veri depolama aygıtıdır. Terim, USB flash sürücüleri anımsatır, ancak sırasıyla "canlı HDD" ve "canlı SSD" olarak adlandırılsalar da, harici bir sabit disk sürücüsünü veya yarıiletken sürücüyü kapsayabilir. Canlı CD'lerden sonraki evrimsel adımdır, ancak yazılabilir depolamanın ek avantajıyla, önyüklenen işletim sisteminde özelleştirmelere izin verir. Canlı USB'ler, sistem yönetimi, veri kurtarma veya test sürüşü için gömülü sistemlerde kullanılabilir ve USB cihazına ayarları kalıcı olarak kaydedebilir ve yazılım paketlerini yükleyebilir.

, , Windows XP Embedded ve Linux ve BSD dağıtımlarının büyük bir kısmı dahil olmak üzere birçok işletim sistemi bir USB flash sürücüden çalışabilir ve Windows 8 Enterprise, benzer bir amaç için Windows To Go adlı bir özelliğe sahiptir.

Önyükleme sorunları olan bir bilgisayarı onarmak için, teknisyenler genellikle önyüklenebilir ortamda hafif işletim sistemleri ve bir komut satırı arabirimi kullanır. Grafik kullanıcı arayüzüne sahip ilk canlı CD'lerin geliştirilmesi, teknisyen olmayanların arızalı bilgisayarları onarmasını mümkün kıldı. Canlı CD'lerin çoğu Linux tabanlıdır ve bilgisayarları onarmaya ek olarak, bunlar bazen işletim sistemleri olarak kendi başlarına kullanılır.

Kişisel bilgisayarlar, 2000'lerin başında USB önyüklemesini başlattı; Macintosh bilgisayarlar, 1999'da AGP grafikli Power Mac G4 ve yuvadan yüklemeli iMac G3 modelleriyle başlayarak işlevselliği tanıttı. Intel tabanlı Mac'ler, bu işlevi macOS'u USB'den başlatarak taşıdı. Özelleştirilmiş USB tabanlı önyükleme, IBM tarafından 2004 yılında Taşınabilir SoulPad'li Bilgisayarların Reenkarnasyonu ve bir FireWire aygıtından Boot Linux ile önerildi.

Canlı CD'lerin aksine, önyükleme aygıtında bulunan veriler değiştirilebilir ve aynı aygıtta ek veriler depolanabilir. Bir kullanıcı tercih ettiği işletim sistemini, uygulamaları, yapılandırmayı ve kişisel dosyalarını yanlarında taşıyabilir ve tek bir sistemi birden çok kullanıcı arasında paylaşmayı kolaylaştırır.

Canlı USB'ler, kullanıcıların USB cihazını yanlarında kolayca taşıyabilmeleri veya güvenli bir yerde (örn. kasa) muhafaza edilebilmesine imkan sağalr. Öte yandan, bir USB aygıtı kolayca kaybolur veya çalınır, bu nedenle veri şifreleme ve yedekleme, tipik bir masaüstü sisteminden daha da önemlidir.

USB flaş aygıtlarında hareketli parçaların olmaması gerçek rastgele erişime izin verir, böylece sabit sürücülerin veya optik ortamın dönme gecikmesini ve arama süresini önler, bu da küçük programların yerel bir sabit diskten veya canlı CD'den daha hızlı bir USB flash sürücüden başlayacağı anlamına gelir. Ancak, USB aygıtları genellikle dahili sabit sürücülerden daha düşük veri aktarım hızları elde ettiğinden, USB 2.0 veya daha yenisini desteklemeyen eski bilgisayarlardan önyükleme çok yavaş olabilir.

Ubuntu Linux gibi LiveUSB İşletim Sistemleri, tüm dosya sistemi yazma işlemlerini, bir kez dolduğunda veya flash sürücü alanı bittiğinde kullanılamaz hale gelen ve işletim sisteminin önyüklemeyi durduran bir casper dosya sistemi kaplamasına (casper-rw) uygular.

Eklenti kartlarındaki USB denetleyicileri (örn. ISA, PCI ve PCI-E) neredeyse hiçbir zaman önyükleme yapılamaz, bu nedenle yonga setlerinde yerel USB denetleyicileri olmayan sistemler (örn. böyle bir eklenti kartı aracılığıyla etkinleştirilir.

Bazı bilgisayarlarda, özellikle daha eski bilgisayarlarda, USB'den önyüklemeyi destekleyen bir BIOS bulunmayabilir. USB önyüklemesini destekleyenlerin çoğu, söz konusu aygıtı yine de başlatamayabilir. Bu durumlarda, bir bilgisayar genellikle bir başlangıç önyüklenebilir CD'si veya disket kullanılarak bir USB aygıtından önyüklemeye "yönlendirilebilir".

Bazı Intel tabanlı Macintosh bilgisayarların USB aygıtlarından önyükleme yaparken sınırlamaları vardır - Genişletilebilir Ürün Yazılımı Arabirimi (EFI) ürün yazılımı USB sürücülerini tanıyabilir ve bunlardan önyükleme yapabilir, ancak bunu yalnızca EFI modunda yapabilir. Ürün yazılımı "eski" BIOS moduna geçtiğinde artık USB sürücülerini tanımaz. Macintosh olmayan sistemler, özellikle Windows ve Linux, tipik olarak EFI modunda başlatılamayabilir ve bu nedenle USB önyüklemesi, EFI aracılığıyla kolayca önyüklenebilen desteklenen donanım ve yazılım kombinasyonlarıyla sınırlı olabilir. Ancak, Mac Linux USB Loader gibi programlar, bir Mac'te Linux-canlı USB'yi başlatma görevinin zorluklarını hafifletebilir. Bu sınırlama, BIOS modunda bir USB sürücüsü eklemek için Apple ürün yazılımı değiştirilerek veya BIOS'a olan bağımlılığı ortadan kaldırmak için işletim sistemleri değiştirilerek düzeltilebilir.

Canlı USB'ler oluşturmak için çeşitli uygulamalar mevcuttur; örnekler arasında Universal USB Installer, Rufus, Fedora Live USB Creator ve UNetbootin yer alır. Multiboot canlı USB oluşturmak için kullanılabilecek yazılım uygulamaları da vardır; bazı örnekler arasında YUMI Multiboot Bootable USB Creator ve Ventoy bulunur. Birkaç Linux dağıtımı ve canlı CD, aşağıdaki adımları otomatik olarak gerçekleştiren hazır komut dosyalarına sahiptir. Ek olarak, Knoppix ve Ubuntu'da ekstra uygulamalar yüklenebilir ve değişiklikleri saklamak için kalıcı bir dosya sistemi kullanılabilir. Bir temel kurulum, 16 kadar küçük bir aralıkta MiB'den (Tiny Core Linux) büyük bir DVD boyutunda yüklemeye (4 gigabayt).

Knoppix canlı CD'lerinde, önyükleme sırasında, kullanıcıların işletim sisteminin dosya yapılarını geçici olarak, bir RAM diske veya kalıcı olarak disk veya flash medyaya yazma niyetlerini beyan etmelerine olanak tanıyan bir yardımcı program bulunur. Bu, USB sistemini yeniden oluşturmaktan daha kolay olabilir, ancak birçok canlı USB aracının kullanımı basit olduğu için tartışmalı olabilir.

Canlı bir çözüme bir alternatif, takas bölümlerinin ortadan kaldırılmasıyla geleneksel bir işletim sistemi kurulumudur. Bu yükleme, yazılım için verimli olma avantajına sahiptir, çünkü canlı bir yükleme, işletim sisteminin yükleyicisinin hala ortama dahil edilmesi nedeniyle kalıcı dosyadan kaldırılan yazılımları içerecektir. Ancak, tam kurulum dezavantajsız değildir; tam kurulumda meydana gelen ek yazma döngüleri nedeniyle, flash sürücünün ömrü biraz azalabilir. Bunu azaltmak için, bazı canlı sistemler, kullanıcı sistemi kapatana ve ardından bu değişiklikleri yazana kadar değişiklikleri RAM'de depolamak üzere tasarlanmıştır. Diğer bir faktör ise, depolama aygıtının hızının düşük olup olmadığıdır; flash sürücü bu hızları aktarırsa, performans modern parçalara sahip makinelerde bile eski bilgisayarlarla karşılaştırılabilir. Bunu çözmenin bir yolu, konektörden bağımsız olarak genellikle flash sürücülerden daha iyi performans verdikleri için bir USB sabit sürücü kullanmaktır.

Birçok canlı USB, Linux gibi açık kaynaklı bir işletim sistemini başlatmaya dayansa da, Diskpart veya WinToUSB kullanarak Microsoft Windows için canlı USB'ler oluşturmak mümkündür.