Rottweiler

Rottweiler köpek ırkı, bilinen en eski köpek ırklarından biridir. Tarihsel cetveli Roma İmparatorluğu'na kadar dayanmaktadır. Sürü gütme, bekçilik özellikleri ile insanların birçok konuda yardımcıları olmuşlardır. Hatta alp dağlarını aşan Roma ordularının sürülerini yönlendiren ve kafilede bulunan insanların korumalarını yapan ırk olarak tanınmaktadır.

Rottweiler, Romalılar dönemine kadar uzayan bir köpek ırkı olduğu bilinmesine rağmen maalesef kökenini net olarak söylemek mümkün değildir. Kesin olarak bilinen; Romalılar genelde köpeklerin çoğunu arenalarda kavga ettirirken, Rottweiler lejyonlara et tedarikçisi olarak tutulan koyunların çoban köpeği olarak beslenmesiydi. Romalı tarihçi Cornelius’a göre, Romalılar 1. yüzyılda bugünkü Almanya’yı işgal ederken köpekler, koyunlara nöbet tutmak zorunda kalmışlardı. Bu köpekler, 74 yılında da Alp dağlarının eteklerinde bulunan Rottweil şehrinde Romalılar tarafından kurulan kalede yetiştirilmeye başlandı. 300 yıl boyunca bu Romalı çoban köpekleri ile yerli çoban köpekler çiftleştiriliyordu. Bugünkü Rottweiler ile İsviçre Dağ Köpeği’nin benzerliği bundan ibarettir.

Şehrin stratejik önemi nedeniyle Rottweil hızla büyük bir koyun satış merkezi haline gelmişti. Dolayısıyla çok sayıda çoban köpeğine ihtiyaç duyulurdu. Koyun besleyen kasapların Rottweiler’i tercih etmeleri nedeniyle bu köpek ‘Alman Kasap Köpeği’ olarak da adlandırılırdı. Kasaplar bu ırka o kadar çok güveniyordu ki, bara giderken içi altın para dolu torbaları Rottweiler’in boynuna bağladıkları söylenir. Sahipleri eğlenirken onların paraları bu şekilde muhafaza edilirdi. Bekçilik görevi üstlenen Rottweiler, zamanla seyyar satıcıları tarafından da tercih edilirdi.

Endüstri dönemiyle birlikte çoban ve bekçi köpeklere olan ihtiyaç azalmıştı. 1900’lü yıllarda nesli tükenmek üzere olan Rottweiler ırkı, 20. yüzyılın sonlarında yeniden popüler hale geldi. 1910 yılında Hamburg şehrinin polis şefi Hans Kruher, Rottweiler köpeğini sarhoş gemicilerin dağılmasını sağlamak amacıyla kullanırdı. Polisler için bu ırk, güvenilirliği ve gücü açısından çok önemliydi ve çiftleştirmeler bu doğrultuda gerçekleşiyordu. Aynı yılda Alman polisi, Alman Çoban ve Doberman ırklarının yanı sıra Rottweiler ırkını da resmi polis köpek ırkı olarak ilan etti.

Resmi olarak kayıtlarda görülen ilk Rottweiler’in ismi Leo vonPlattenhardt idi. 1908 yılında ise ilk oğlu leo von Cannstadt dünyaya geldi. 1918 yılında doğan Arcon von Torfwerk adlı torununun bugünkü Rottweiler ırkının atası olarak kabul edilir. Bu yıllarda birçok Rottweiler kulübü kurulmuştu. Ancak, 14 Ağustos 1921 tarihinde ‘Allgemeiner Deutcher Rottweiler-Klub (ADRK) e.V.’ hepsini birleştirdi. Fakat daha önce de söz konusu olan Rottweiler’in omuz yüksekliği ile ilgili tartışmalar hala devam ediyordu. Rottweiler’in omuz yüksekliği standart olarak 50 cm belirlenmişti. Yani, bir Bulldog’dan biraz daha yüksekti. Bu küçük ırkı sevmeyenler bir bekçi köpeğinin uzun boylu ve iri bir vücuda sahip olması gerektiğini savunurlardı. Küçük Rottweiler taraftarları ise omuz yüksekliği fazla olan köpeklerin hareketliliğinin daha az olduğunu ve başka görevler için kullanılamayacaklarını düşünürlerdi. 70'li yıllarda Rottweiler’in dış görünümü de önem kazanmaya başladı. Atletik vücut yapısı, büyük bir baş ve ırkın gücü ön plana çıktı. 1981 yılında standardı 61 cm (maksimum 68 cm) olarak değiştirildi. Sonuç olarak, bugün hem küçük hem de büyük Rottweilerler vardır.

6 Nisan 2000 tarihinden itibaren Rottweiler’in kesilmiş kısa kuyruğu yerine Labrador ırkına benzeyen uzun kuyruğu ırk standartınca kabul görmeye başladı. Köpeklerin kuyruk ve kulaklarının kesimi günümüzde aralarında Türkiye'nin de olduğu pek çok ülkede yasaktır.

İsimlerinin “Rottweil” kasabasından geldiği bilinmektedir. Bu nedenle “rottweiler kasap köpeği” olarak da bilinmektedir. Bu şekilde tanınmalarının sebebi performans çıtalarının yüksekliği ve bedensel dayanıklılarının son derece iyi olmasıdır. 20. yüzyıla gelindiğinde polis teşkilatında kullanılmak üzere yapılan ırk seçim testlerinde Rottweiler ırkının görevlere en uygun görülen ırklardan biri olduğu görülmüş ve 1910 yılından bu yana polis teşkilatında ihtiyaç duyulan servislerde Rottweilerlar eğitim sürecinin ardından görevlerde kullanılmaya başlanmıştır.

Rottweiler, genel olarak vahşi ve tehlikeli bir ırk olarak görülür. Fakat bu sevecen köpekler aslında sakin, güvenilir ve sadık bir yapıya sahiptir. Bedeni çok güçlü olduğundan vahşi davranışlar sergilediğinde tehlikeli olur. Bu durum, yetersiz veya yanlış eğitilmesinden kaynaklanır.

Rottweiler yetiştiricileri; çok güçlü, belirgin kahverengi lekelere sahip siyah kürklü, güçlü bir görünüme sahip ancak aynı zamanda bu görüntüsünde asilliğini de barındıran ve arkadaş, hizmet ve iş köpeği olmaya son derece uygun bir köpek hedeflemektedirler.

Rottweiler, orta – büyük yapıda, sadık, ne ağır ne hafif, ne uzun bacaklı, ne de yere yakın bir köpektir. Doğru orantılı, sıkı ve güçlü yapısı, büyük güç, çeviklik ve dayanıklılığa yol açmaktadır.

Kafatası: Orta uzunlukta, kulaklar arası geniştir. Yandan bakıldığında alın çizgisi hafifçe kavislidir. Art kafa kemiği (oksipital kemik) bariz olmayacak şekilde iyi gelişmiştir.

Ağız: Yüzün ön tarafı kafatasına göre ne uzatılmış ne de kısaltılmış gibi durmalıdır. Düz burun köprüsü, başlangıcı geniş ucuna doğru hafifçe sivrilir.

Çene ve dişler: Üst ve alt çene güçlü ve geniştir. Makas gibi kapanan güçlü 42 diş vardır. Üst ön dişler alt ön dişlerin üzerine sıkıca gelirler.

Ön çeyrek: Önden görüldüğü şeklinde, ön ayaklar düz ve birbirine çok yakın durmaz. Ön kol, yandan bakıldığında, düz ve dik olarak uzanır. Omuz kemiğinin eğimi yatay olarak bakıldığında yaklaşık 45 derecelik açı yapar.

Arka Çeyrek: Arkadan bakıldığında, bacaklar düz ve birbirine çok yakın değildir. Düz durduğunda, köpeğin kalçası ile üst butu, üst butu ile alt butu ve alt butu ile ayak tarak kemiği arasında geniş açı oluşur.

Tüyler: Kürkü üst kürk ve alt kürkten oluşur. Üst kürk orta uzunlukta, kaba, yoğun ve düzdür. Alt kürk üst kürkten gözükmemelidir. Ayakların arkasındaki tüyler bir miktar daha uzundur.

İyi huylu, genelde uysal ve çocuklarla çok iyi geçinen, sadık, itaatkar, yumuşak başlı ve çalışmaya heveslidir. Görünümü doğal ve basittir, davranışları öz güven doludur, ciddi ve korkusuzdur. Etrafına büyük bir atiklik ile tepki verir.

Rottweiler ırkı bir iş köpeğidir ve Rottweiler sahiplerinin bunu unutmaması gerekir, o bir aksesuar değildir. Ataları bir çoban köpeği iken (Bu özelliğin yitirmiş değildir.) Rottweiler gelişmiş zekası, eğitilebilirliği ve kabiliyeti ile başarılı bir polis köpeği, rehber köpek, iz takip köpeği, arama kurtarma köpeği, koruma köpeği, terapi köpeği ve iyi bir aile köpeği olma gibi özellikleri ile kendisini kabul ettirmiştir.

Rottweiler özellik olarak kurallarını değiştirmeyen ve karakterinden ödün vermeyen bir köpektir bu yüzden köpeğin uyması gereken kurallar özenle ve hassas bir eğitim ile köpeğe aşılanmalıdır. Eğer köpek; ünlü, köpekleri sosyalleştiren ve iyi bakım sağlayan bir üreticiden alındı ise sadık ve iyi huylu bir Rottweiler sahibi olmak için yapmanız gerekenler azalmıştır, ancak bugünden sonra siz köpeğe ne verirseniz köpek de karşılığında bu davranışı aynen yansıtacak, size ve çevreye cevap verecektir.

Rottweiler zeki bir iş köpeğidir ve aile yaşamı içinde de köpeğin oyunlar ve egzersiz ile gün içindeki enerjisinin boşaltılması gerekir. Köpek kapalı kapılar ardında kalmaya tahammül edememektedir. Aile bireyleri köpeğin eğitim ve disiplinin ne kadar önemli olduğunun farkına varmalı, bireyler köpek için konulan kurallardan asla taviz vermemeli ve köpeğin itaati için hep birlikte çalışmalıdırlar.

Rottweiler yavrusu ne yapacağını, yapmayacağını ve nereye gidip gitmeyeceğini öğrenmelidir. Sekiz haftalık bir yavru hırlayabilir yemeğini ve oyuncaklarını sizden koruyabilir. Bu davranışların önüne hemen geçilmeli ve yavruya doğru davranışlar öğretilmelidir. Yavrunun altıncı ayına kadar çok fazla egzersizlerden kaçınılmalıdır, fazla egzersiz yavrunun hassas gelişen kemik ve kas yapısı için tehlikeli olabilir. Rottweiler her köpek gibi kendine ait bir bölge ister, geniş kafes ile kendini rahat hissedecek ve uyurken aile içindeki gürültülerden etkilenmeyecek bir yer hazırlamak iyi bir fikirdir.