Demokrasi endeksleri

Demokrasi endeksleri, kategorik olup olmalarına göre farklılık gösterir, örneğin ülkeleri demokrasi, hibrit rejimler ve otokrasiler şeklinde sınıflandırabilirler veya sürekli değerler içerebilirler. Demokrasi indekslerinin nitel doğası, rejim dönüşüm süreçlerinin nedensel mekanizmalarını incelemek için veri analitik yaklaşımlarına imkan sağlar.

Demokrasi endeksleri, demokrasinin farklı yönleri arasındaki kapsam ve ağırlık farklılıklarından dolayı farklılık gösterir. Bu kapsam, temel demokratik kurumların sağlamlığı, poliarkininin rekabetçiliği ve kapsayıcılığı, ifade özgürlüğü, yönetişimin çeşitli yönleri, demokratik norm ihlalleri, muhalefetin kooptasyonu, seçim sistemi manipülasyonu, seçim hilesi ve anti-demokratik alternatiflerin halk desteği gibi konuları içerir.

V-Dem Enstitüsü'nün V-Dem Demokrasi İndeksleri, demokrasinin beş yüksek düzeyde ilkesini (seçim, liberal, katılımcı, tartışmacı ve eşitlikçi) ayırt eder ve bu ilkeleri nicel olarak değerlendirir. V-Dem Demokrasi İndeksleri, doğrudan demokrasinin gücünü gösteren Yurttaş Girişimli Doğrudan Halk Oylaması bileşenini ve politik gücün daha yüksek bir bireyin elinde yoğunlaştığını gösteren başkanlık endeksini içerir.

İngiltere merkezli The Economist Intelligence Unit tarafından hazırlanan The Economist Demokrasi Endeksi, ülkelerin demokrasisini değerlendiren bir araştırmadır. Ülkeler, tam demokrasiler, kusurlu demokrasiler, karma rejimler veya otoriter rejimler olarak derecelendirilir. İndeks, çeşitlilik, sivil özgürlükler ve siyasi kültürü ölçen beş farklı kategoriye dayanmaktadır.

Bertelsmann Vakfı tarafından hazırlanan Bertelsmann Dönüşüm İndeksi, ülkelere ilişkin değerlendirmeleri, bölgesel ve genel uzmanlar tarafından yapılan değerlendirmeleri ve düzenli vatandaş temsili anketleriyle bazı değerlendirmeleri içerir. Spektrum: sonra puanların ortalaması alınarak sert çizgili otokrasi, ılımlı otokrasi, çok kusurlu demokrasi, kusurlu demokrasi, güçlenen demokrasi olarak sıralanır.

Uluslararası Demokrasi ve Seçim Yardımı Enstitüsü tarafından hazırlanan The Global State of Democracy İndeksleri, demokratik performansı farklı türdeki kaynakları kullanarak değerlendirir: uzman anketleri, araştırma grupları ve analistler tarafından standart tabanlı kodlamalar, gözlem verileri ve bileşik ölçüler.

Freedom in the World, ABD merkezli sivil toplum kuruluşu Freedom House tarafından yıllık olarak yayınlanan bir anket ve rapordur ve dünya genelindeki her ülke ve anlamlı ilişkili ve tartışmalı bölgelerdeki sivil özgürlüklerin ve siyasi hakların derecesini ölçer.

Kırılgan Devletler Endeksi, önceden "Başarısız Devletler Endeksi" olarak bilinen, devletlerin çatışma veya çökme açısından hassasiyetini değerlendirmeyi amaçlayan yıllık bir rapordur ve Birleşmiş Milletler üyeliğine sahip tüm egemen devletleri analiz için yeterli veri bulunan şekilde sıralar.

Polity veri serisi, rekabetçilik, açıklık ve katılım düzeyine dayanarak yıllık olarak rejim otorite özellikleri hakkında bilgi içerir ve 1800-2018 yıllarını kapsar ve Politik İstikrarsızlık Görev Gücü (PITF) tarafından desteklenir.

Boix-Miller-Rosato ikili kodlama sistemi, demokrasiye özgü kolayca gözlemlenebilir özelliklere dayalı akademik literatüre dayalı olarak kendi araştırmacıları tarafından yapılan birkaç değerlendirmeye göre sınıflandırma yapar: demokrasi olmayanlar ve demokrasi olanlar.

Seçim Demokrasisi Leksik Endeksi (LIED) adlı endeks, demokrasinin özellikleri, kolayca gözlemlenebilir özelliklerle değerlendirilir ve kendi araştırmacıları tarafından akademik araştırmalara dayanarak gerekli özelliklerin mevcut olup olmadığı değerlendirilir.

Demokrasi, ölçümü kolay olmayan çeşitli kurumların işleyişini içeren kapsayıcı bir kavram olduğundan, demokrasinin potansiyel etkilerini veya diğer olgularla ilişkisini niceliksel ve ekonometrik olarak ölçmede bazı kısıtlamalar bulunmaktadır - eşitsizlik, yoksulluk, eğitim vb. Demokrasiye dair güvenilir verilerin elde edilmesinde, ülkeler içinde demokrasiye dair farklılıkların sınırlılıkları göz önünde bulundurulduğunda, akademisyenler genellikle ülkeler arası farklılıkları incelemiştir, ancak demokratik kurumlardaki farklılıklar ülkeler içinde de büyük olabilir. Demokrasinin ölçülmesindeki zorlukları anlamada başka bir yol, minimalist ve maksimalist demokrasi tanımları arasındaki tartışma yoluyla ortaya çıkar. Minimalist bir demokrasi anlayışı, demokrasiyi temel olarak seçim prosedürleri gibi demokrasinin özünü göz önünde bulundurarak tanımlar. Maksimalist bir demokrasi tanımı, ekonomik veya yönetimsel verimlilik gibi sonuçları da demokrasinin ölçülerine dahil edebilir. Demokrasinin bazı yönleri, duyarlılık veya hesap verebilirlik gibi, genellikle demokrasi endekslerine dahil edilmez çünkü bu yönlerin ölçümü zordur. Diğer yönler, yargı bağımsızlığı veya seçim sisteminin kalitesi gibi, bazı demokrasi endekslerine dahil edilirken diğerlerinde yer almaz.

Bazı demokrasi ölçütleri, özellikle Freedom House ve Polity IV gibi ölçümler, seçim prosedürüne dair ötesine geçen, maksimalist bir demokrasi anlayışı kullanır. Bu ölçümler, rekabet ve katılımı ölçmeye çalışırlar; Robert Dahl'ın hesap verebilir hükümetleri başarıyla teşvik eden demokrasilerde temel olduğunu savunduğu iki özelliği ölçer. Bu ana akım ölçümler tarafından verilen demokratik derecelendirme, kullandıkları göstergelere ve kanıtlara bağlı olarak büyük ölçüde farklılık gösterebilir. Bu ölçümler tarafından kullanılan demokrasi tanımı önemlidir çünkü bu tür derecelendirmelerin özellikle Batı demokrasilerine yönlendirilmiş göstergelere dayanması durumunda, cesaret kırıcı ve yabancılaştırıcı bir etkiye sahip olabilir.

Dieter Fuchs ve Edeltraud Roller, demokrasinin kalitesini gerçekten ölçmek için, objektif ölçümlerin "vatandaşların perspektifine dayanan subjektif ölçümlerle" tamamlanması gerektiğini öne sürmektedirler. Benzer şekilde, Quinton Mayne ve Brigitte Geißel de demokrasinin kalitesinin sadece kurumların performansına değil, aynı zamanda vatandaşların kendi eğilimlerine ve bağlılıklarına da bağlı olduğunu savunmaktadırlar.