Selymbria Antlaşması

Selymbria Antlaşması, 3 Eylül 1411'de Venedik Cumhuriyeti ile Osmanlı İmparatorluğu'nun Avrupa kısmının (Rumeli) hükümdarı olan Osmanlı prensi Musa Çelebi arasında Selymbria'da imzalanan bir anlaşmadır. Antlaşma, Venedik ve Osmanlı hükümdarları arasındaki önceki anlaşmaları büyük ölçüde tekrarladı aynı zamanda Yunanistan ve Arnavutluk'ta Cumhuriyetin mallarını tanıdı.

Venedik Cumhuriyeti, Osmanlı İmparatorluğu'nun Avrupa yakasının hükümdarı Süleyman Çelebi ile 1403'te Gelibolu Antlaşması'nı imzalayanlar arasındaydı. 1409'da yenilenen, Venedik'in yıllık haraç ödemesi karşılığında Cumhuriyet ile Osmanlılar arasında barışçıl bir ilişkiler dönemi sağladı. Ancak 1410-11'de Süleyman Çelebi, kardeşi Musa Çelebi tarafından devrildi. Akıncılarına çok güvenen Musa Çelebi, Süleyman Çelebi'nin aksine Hristiyan komşularına son derece düşmanca bir politika izlemiştir. 1403'ten sonra hem Bizans İmparatorluğu'na hem de Sırbistan'a yönelik saldırılar, Sırbistan'a ve Bizans İmparatorluğu'nun kalıntılarına yönelik seferlerle yeniden başladı.

Süleyman Çelebi'nin yenilgisi ve ölümünün ardından Venedikliler önceleri yalan söyledi; Osmanlılara yaptıkları ödemelerin gecikmesine izin verildi, ancak Bizans başkenti Konstantinopolis'teki balyos'a Musa Çelebi ile bağlantı kurması ve ona cumhuriyetin barışçıl niyetlerini temin etmesi emredildi, bu sırada Venedik uygun hareket tarzı üzerinde tartıştı. Bu vesileyle Gelibolu'yu ele geçirme girişimi Venedik Senatosu'nda reddedildi ve nihayet 4 Haziran 1411'de Senato Giacomo Trevisan'ı Musa'ya elçi olarak atadı.

Trevisan'a, Cumhuriyet'in iyi niyetinin geleneksel tebriklerini ve güvencelerini tekrar etmesi talimatı verildi. Musa Çelebi'nin beğenisini kazanmak için, diğer "prensler ve toplulukların Musa Çelebi'ye karşı Venedik'e katılmayı teklif ettiğini, ancak Cumhuriyetin Musa Çelebi'yle selefleriyle olan iyi ilişkilerini yenilemeyi tercih ederek onları reddettiğini ima edecekti.

Trevisan, herhangi bir antlaşmanın Yunanistan'daki Venedik mülklerini ve koruyucularını içermesini sağlayacaktı: Yunanistan'ın şehirleri ve kaleleri Pteleos, Argos, Nafplion, Lepanto, Koroni ve Methone, adalar Kandiye, Negroponte (Eğriboz), Lepanto, İstendil, Mikonos ve Methone. Dardanelya'da ve Bozcaada civarında barışçıl ve rahatsız edilmeden seyrüsefer garanti altına alınacaktı ve anakara kıyısında, Eğriboz boyunca beş mil genişliğinde bir toprak şeridinin devredilmesine ilişkin 1403 anlaşmasının hükmü yeniden onaylandı.

Trevisan bölgeye gelmeden önce, Venedik'in yerel temsilcileri, Pietro dei Greci'nin arabuluculuğunda bir ön anlaşmaya vardılar. Antlaşma 7 Haziran'a kadar yürürlükteydi ve Musa Çelebi tarafından ele geçirilen gemiler, müsadere edilen mallar teslim edilmemiş olmasına rağmen mürettebatlarıyla birlikte iade edilmişti. Trevisan, Temmuz ayı sonlarında Osmanlı prensinin kampına ulaştı ve son antlaşma 12 Ağustos'ta Musa Çelebi'nin kuşattığı Konstantinopolis'in dışında yapıldı. Bununla birlikte, iki taraf arasındaki bazı anlaşmazlıklar nedeniyle resmi bir onay 3 Eylül'e kadar ertelendi, bu sırada Musa Çelebi, Selymbria'yı kuşatmak için harekete geçti. Trevisan gitmişti ve anlaşma onun yerine Körfez Kaptanı Pietro Loredan tarafından imzalandı.