Ulusal Bölünme

Ulusal Bölünme (, Ethnikós Dichasmós), bazen Büyük Bölünme olarak da anılan bu, Kral I. Konstantin ile Başbakan Elefterios Venizelos arasında 1910–1922 döneminde Yunanistan'ın dış politikasına ilişkin bir dizi anlaşmazlıktı ve bunun devrilme noktası, Yunanistan'ın I. Dünya Savaşı'na girip girmemesi idi.Başbakan Müttefikleri destekleyen ve Yunanistan'ın kendi tarafında savaşa katılmasını isterken, Alman yanlısı Kral Yunanistan'ın tarafsız kalmasını istedi, bu da İttifak Devletleri'nin planlarını destekliyordu.

Anlaşmazlığın daha geniş sonuçları vardı, çünkü aynı zamanda kralın devletteki karakterini ve rolünü de etkileyecekti. Kral tarafından Venizelos'un görevden alınması, ikisi arasında derin bir kişisel ayrılığa neden oldu ve sonraki olaylarda, takipçileri daha geniş Yunan toplumunu etkileyen kökten zıt iki siyasi kampa bölündü.

Bulgaristan, zaten Almanya'nın ve Avusturya-Macaristan'ın ortak saldırısı altında bir kuşatma altında olan Sırbistan'a karşı savaşa girdikten sonra, Eylül 1915'te Venizelos, Yunanistan ile Sırbistan arasındaki ittifak anlaşmasına itibar ederek zorunlu askerlik çağrısı için 4 Ekim'de parlamentoda bir oylama yaptı. Sırbistan'a yardım etmek için Makedonya Cephesi'ni kuracak olan Selanik Müttefik kuvvetlerince işgal edildi fakat Kral, zorunlu askerliği imzalamayı reddetti, Venizelos'u Selanik'teki işgalden dolayı vatana ihanetle suçladı ve o yıl içinde ikinci kez istifaya zorladı (1915). 8 ay sonra, Mayıs ve Haziran 1916'da saray, güçlü bir askeri kalenin ve Makedonya'nın doğu kesiminin yarısının Alman-Bulgar kuvvetlerine kayıtsız şartsız teslim edilmesiyle Selanik'teki İtilaf'ın hakimiyetini dengeledi. İki adamın anlaşmazlıkları artık gizli bir iç savaşa doğru dönmüştü. Ağustos 1916'da Venizelos'un takipçileri, Kuzey Yunanistan, Ege Adaları ve Girit'i kapsayan ve İtilafın yanında yer alan geçici "Ulusal Savunma" hükümeti kurdular. Yunanistan'ı etkili bir şekilde iki tarafa bölen bu eylem, Makedonya'nın kaybedilen bölgelerinin yanı sıra İtilaf'ın güvenini geri kazanma amacını taşıyordu ve bir yıl önce büyüyen Doğu Ordusu karaya çıktıktan sonra yavaş yavaş kaybedilen kuzey Yunanistan'ın kontrolünü yeniden kazanmak için. Yoğun diplomatik müzakerelerin ardından, Atina'da Müttefik ve kralcı güçler arasında, bazıları kralcı bir paramiliter örgütün linç edilmesinden dolayı düzinelerce zayiat veren silahlı bir çatışma ve ardından Yunan krallığı (güney kesimi) Kral (Kral) üzerine beş aylık bir deniz ablukası Konstantin 11 Haziran 1917'de tahttan çekildi ve yerine ikinci oğlu Aleksandros geçti. Venizelos, 29 Mayıs 1917'de Atina'ya döndü ve yeniden birleşmiş ancak Fransız ateşkesi altında Yunanistan, Müttefiklerin yanında savaşa resmen katıldı.

Sevr Antlaşması ile galip gelmek ve yeni toprakları güvence altına almakla birlikte, bu bölünmenin acı etkileri 1940'lara kadar Yunan siyasi yaşamının temel özellikleriydi ve Yunanistan'ın Türk-Yunan Savaşı'ndaki yenilgisine, İkinci Yunan Cumhuriyeti'nin çöküşüne, Pagalos Darbesi'nin kurulmasına ve diktatör Metaksas Rejimi'ne katkıda bulundu. Ulusal Bölünme, Trakya, Makedonya, Epir, Girit ve Kuzey Ege adalarından oluşan 1912-13 Balkan Savaşlarından sonra kazanılan "Yeni Yunanistan" ile 1912 öncesi topraklardan oluşan "eski Yunanistan" arsındaki farkları yansıtıyordu. Genel olarak, "Yeni Yunanistan" insanları daha Venizelos destekçisi iken "eski Yunanistan" insanları çok daha kralcı idi.