Katolik İşçi Hareketi

Katolik İşçi Hareketi, Dorothy Day ve Peter Maurin tarafından 1933 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde kurulan bağımsız Katolik toplulukların bir birleşimidir. Amacı, "İsa Mesih'in adalet ve sevgisine uygun olarak yaşamaktır". Hareketin temel prensiplerinden biri, komünitarizm ve kişiselcilik ilkelerine dayalı olarak toplumun kenarındaki kişilere karşı misafirperverliktir. Bu amaçla, hareket, sosyal hizmetler sunan 240'tan fazla yerel Katolik İşçi topluluğuna sahiptir. Her ev, kendi bölgesine uygun bir şekilde sosyal adalet çalışmalarına katılan farklı bir misyona sahiptir.

Katolik İşçi evleri, Katolik Kilisesi'nin resmi organları değillerdir ve Day'in örneğinden esinlenerek faaliyet gösteren kurumlarına göre, faaliyetleri daha az ya da daha fazla açık bir şekilde dini bir ton ve ilham içerebilir. Hareket, şiddet karşıtlığı için kampanyalar yürütür ve hem savaşa hem de eşitsiz küresel servet dağılımına karşı aktiftir. Day ayrıca hâlâ New York City'deki iki Katolik İşçi evi tarafından yayınlanan ve bir kuruşa satılan Katolik İşçi gazetesini de kurmuştur.

Katolik İşçi Hareketi, Dorothy Day tarafından yaratılan Katolik İşçi gazetesi ile başladı ve Katolik sosyal öğretiyi ilerletmek ve savaşla yıpranan 1930'larda tarafsız bir Hristiyan pasifist duruş sunmak amacıyla kuruldu. Day, Katolik İşçi gazetesindeki sözlerini "misafirperverlik evleri" ve daha sonra komünal yaşam için çiftlikler üzerinde bir arada yaşamak için insanlar için eyleme geçirmeye çalıştı. Gönüllü yoksulluk fikri, misafirperverlik evlerinde çalışmaya gönüllü olanlar için savunuldu. Birçok kişi yardım için Katolik İşçilere gelir ve daha sonra kendileri de İşçi olarak çalışırdı. Başlangıçta, bu misafirperverlik evleri çok az örgütlenme ve üyelik için hiçbir gereklilik yoktu. Zaman geçtikçe bazı temel kurallar ve politikalar belirlendi. Day, her bir evin direktörlerini atadı, ancak evlerin işleyişinde otonomiyi sürdürmeye çalıştı. Bu politika nedeniyle, evler hem boyut hem de karakter bakımından farklılık gösteriyordu: 1930'larda, St. Louis İşçileri günde 3.400 kişiye hizmet ederken, Detroit İşçileri yaklaşık 600 kişiye hizmet ediyordu.

Katolik İşçi gazetesi, misafirperverlik evlerinde çalışanların yazdığı raporlar aracılığıyla Amerika Birleşik Devletleri'ndeki diğer şehirlere, Kanada'ya ve Birleşik Krallık'a fikri yaydı. 1941 yılına kadar 30'dan fazla bağımsız ancak ilişkili topluluk kurulmuştu. 1965 ile 1980 yılları arasında 35'i günümüzde hala var olan olmak üzere 76 yeni topluluk kuruldu, bunlardan biri olan "Hippie Kitchen", iki Katolik İşçinin 1970'lerde Los Angeles'taki Skid Row'da bir kamyonetin arkasında kurduğu bir örnektir. Günümüzde 200'den fazla topluluk bulunmaktadır ve bu toplulukların bazıları Avustralya, Birleşik Krallık, Kanada, Almanya, Hollanda, Meksika, Yeni Zelanda ve İsveç gibi ülkelerde yer almaktadır.

Ailelerin, Katolik Worker Hareketi'ndeki çeşitli rolleri olmuştur. Evlerde misafirperverlik hizmetine maddi destek sağlayanlar çoğunlukla fakirlerin yardımına odaklandıklarından, gönüllü bir ailenin bakımı (bireysel bir gönüllünün bakımı ile karşılaştırıldığında) bağış yapanların istekleriyle çelişmiştir. Yazar Daniel McKanan, çeşitli nedenlerle, Dorothy Day'in harekette ailelerin katılımına yönelik bakış açısının tartışmalı olduğunu öne sürmüştür. Bu çelişkili öğelerin varlığına rağmen, aileler, Katolik Worker Hareketi'ne birden fazla şekilde katılmışlardır: bazıları misafirperverlik evlerine yardım ederken, diğerleri evlerinde ihtiyaç sahipleri için bir "Mesih odası" açarlar. Ailelerin Katolik Worker Hareketi'nde başka pek çok katılım fırsatı da vardır ve bazı aileler kendi misafirperverlik evlerini işletmektedir.