SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Şehit Sancaktar Mehmetçik Anıtı

Türk Kurtuluş Savaşı Batı Cephesi'nin son savaşı olan Başkomutanlık Meydan Savaşı'nın ardından savaş alanını gezen Başkomutan Mustafa Kemal Paşa, şehitler arasında düşman topçu mermisinin açtığı çukura gömülmüş ancak toprağın üstünde katılaşmış kolu ile sancağı dimdik tutan bir asker bedeni görür. Şehit olan askerin Türk bayrağını yere düşürmemesinden etkilenen Başkomutan, savaş sonrasında yapılacak anıt için bunun sembol alınmasını emreder .

İki yıl süren hazırlık sürecinin sonunda Şehit Asker Anıtı adı verilen anıtın temelini atmak için 30 Ağustos 1924 günü cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Paşa (Atatürk) ve Genelkurmay Başkanı Kazım Paşa (Karabekir) Zafertepe'ye geldiler ve burada konuşma yaptılar. Mustafa Kemal Paşa konuşmasında, bu anıtın taşıdığı anlam ve önemle ilgili olarak; Hiç şüphe etmemelidir ki, yeni Türk devletinin, genç Türk Cumhuriyetinin temeli burada sağlamlaştırıldı, ebedi hayatı burada taçlandı. Bu sahada akan Türk kanları, bu semada uçuşan şehit ruhları, Devlet ve Cumhuriyetimizin ebedi muhafızlarıdır. Burada temelini attığımız Şehit Asker Abidesi, işte o ruhları, o ruhlarla beraber gazi arkadaşlarını, fedakâr ve kahraman Türk Milletini temsil edecektir. Bu abide, Türk vatanına göz dikenlere, Türk’ün 30 Ağustos günündeki ateşini, süngüsünü, cesaretini, kudret ve iradesindeki şiddeti hatırlatacaktır dedi..

Genelkurmay Başkanı Kazım Paşa ise, yaptığı konuşmada iki sene önce, bulundukları bölgede yapılan savaşın önemine ve bu savaşa neden Başkomutanlık Meydan Savaşı adı verildiğini anlattı .

1961 yılında çıkarılan Dumlupınar Zafer Âbidesinin İnşası Hakkında Kanun ile, Şehit Sancaktar Mehmetçik olayının yaşandığı Berberçam Tepesi'ne Zafer Anıtı adında yeni bir anıt yapılması için karar alınmış ve 1964'te Zafer Anıtı'nın inşasına başlanmasıyla Şehit Asker Anıtı, yerinden kaldırılarak Afyonkarahisar Müzesinde sergilenmeye başlanmıştır. 1979 yılında ise bugün bulunduğu yere taşınmış ve 30 Ağustos 1979 tarihinde ziyarete açılmıştır.

Şehit Sancaktar Mehmetçik Anıtı, Kütahya'nın sembollerinden birisidir. Kütahya Valiliğinin ve Kütahya Dumlupınar Üniversitesinin ve Altıntaş Belediyesinin logolarında Şehit Sancaktar Mehmetçik Anıtı'nın çizimi yer almaktadır.
Seowon

Seowon (), orta ila geç Joseon Krallığı döneminde Kore'nin en yaygın eğitim kurumlarıydı. Özel kurumlardı ve Konfüçyüs tapınağı ile hazırlık okulu işlevlerini birleştirdiler. Eğitim açısından, seowon öncelikle öğrencileri ulusal kamu hizmeti sınavlarına hazırlamaya çalışmaktaydı. Çoğu zaman, seowon sadece aristokrat yangban sınıfının öğrencilerine hizmet etmekteydi. 6 Temmuz 2019'da UNESCO, dokuz seowon alanını Dünya Mirası Alanı olarak listeledi.

Seowonlar ilk olarak Kore'de Joseon Hanedanı'nın ilk yıllarında ortaya çıktı. Bu kurumlar klasik shuyuan öğretilerinin erken özel Çin akademilerinden sonra modellenmişti. Sonra, 8. yüzyılda Tang Hanedanı altında tekrar ortaya çıktı; daha sonra Yuan Hanedanı zamanında hükûmet kontrolü altındaki imparatorluk sınavlarına hazırlık okulu haline getirildi.

Kore'de seowonların kesin tarihi kesin olarak bilinmese de, 1418'de Kral Sejong'un, Gimje ve Gwangju'da seowon kurma çalışmalarından dolayı iki akademisyene ödül verdiği bilinir. Bir kraliyet ayrıcalığı tanınan ilk seowon, Toosu tarafından yönetilen Punggi'deki Sosu Seowon'du ve 1550 yılında Kral Myeongjong tarafından bir asma tahtası almaya hak kazanmıştı.

Birçok seowon önde gelen aydın sınıf ya da yerel yangban aile grupları tarafından kurulmuştur. Örneğin, Ju Se-bong, ölümünden çok sonra dahi çalışmaya devam eden Sosu Seowon'u kurdu. Bazı seowonlar da 16. yüzyıl edebi tasfiyelerinin ardından köylere çekilen ve hizmetlerine bu köylerde devam eden Sarim bilginleri tarafından yaptırılmıştır.

Çoğu seowon 19. yüzyılın çalkantılı son yıllarında naip Daewon-gun'un bir fermanı ile kapatıldı. 1864'te seowonların izinsiz bir şekilde inşa edilmesini yasakladı ve 1868'de vergi muafiyetlerini kaldırdı; sonunda, 1871'de birkaç tanesi hariç dışında hepsini buyruğu altına aldı. Eyalet yangbanı bu önlemler karşısında öfkelendi ve bu önlemler Daewon-gun'un 1873'te iktidardan azledilmesinin nedenleri arasında yer aldı; ancak, seowonlar kapalı kalmaya devam etti.
Saul Bass

Kariyerinin 40'lı yıllarında aralarında Alfred Hitchcock, Otto Preminger, Billy Wilder, Stanley Kubrick ve Martin Scorsese gibi Holywood'un tanınmış film yapımcıları ve yönetmenleriyle çalışmıştır. En ünlü çalışmalarının arasında Preminger'den The Man with the Golden Arm, Hitchcock'dan Gizli Teşkilat ve yine Hitchcock'dan Sapık'' filmlerinin açılış grafik tasarımları vardır.
Glenn Murcutt

Glenn Murcutt, 25 Temmuz 1936 tarihinde Avustralyalı bir anne babanın çocuğu olarak Londra’da dünyaya geldi. Çocukluğu Papua Yeni Gine’de geçen mimarın yalın ve sade bir mimarlık akımına ilgisi bu ülkede başladı. Avustralya’nin Yeni Güney Galler bölgesinde liseye giden Glenn Murcutt, mimarlık eğitimini de Yeni Güney Galler Üniversitesi’nde 1956 ile 1961 tarihleri arasında okudu. Burada ilerleyen zamanlarda Avustralya’da ünlenecek olan film yönetmeni Jim Sharman, tiyatoro sahneleri tasarımcısı Brian Thomson ve film yazarı Matt Carroll ile tanıştı.

Glenn Murcutt tüm mimarlık kariyeri boyunca tek başına Avustralya genelinde birçok projeye imza attı. Her ne kadar büyük bir mimarlık firması oluşturmadıysa da ve Avustralya dışında herhangi bir ülkede bir projeye imza atmadıysa da Glenn Murcutt’un ülkesinin dışında da mimarlık alanında oldukça etkili olmuştur.

Glenn Murcutt’un temel felsefesi olan “toprağa hafifçe dokunma” fikri Avustralya kıtasının doğal dokusu ile birebir örtüşmektedir. Tasarımları çoğunlukla ekonomik ve çok kullanımlı olan Glenn Murcutt, aynı zamanda rüzgarın yönü, suyun hareketi, sıcaklık ve ışığın değişmesi gibi kavramlara da öncelik verir. Ağırlıklı kullandığı malzemeler cam, taş, ahşap ve çeliktir.

2002 yılında mimarlık alanındaki en prestijli ödüllerden birisi sayılan Pritzker Mimarlık Ödülü’nı kazanan Glenn Murcutt, 2009 yılında ise Amerikan Mimarlar Enstitüsü’nün verdiği altın madalya ödülüne layık görüldü. Glenn Murcutt mimarlık pratiğinin yanı sıra Yeni Güney Galler Üniversitesi’nde ders vermeye devam etmektedir.
Ali Birinci

Ali Birinci (25 Ağustos 1947; Hendek, Sakarya), Türk tarihçi. Türk Tarih Kurumu'nun eski başkanıdır. Türk Tarih Kurumu "Şeref Üyeleri" arasında yer almaktadır.

1966 yılında Ankara Polis Kolejini bitiren Ali Birinci, Polis Enstitüsü'nün 1. sınıfından ayrılarak A.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi, İktisat ve Maliye Bölümüne girip oradan 1973'te mezun oldu. 1973-1976 yılları arasında Emniyet Genel Müdürlüğünde, 1976-1988 yılları arasında ise Cumhuriyet Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümünde çalıştı.

1986'da "Hürriyet ve İtilâf Fırkası" başlıklı doktorasını veren Ali Birinci, 1993 yılında doçent, 2000 yılında da Yakın Çağ Tarihi profesörü oldu.

2002-2004 yıllarında Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi'nde ders verdi. 2008 yılında Türk Tarih Kurumu başkanlığına getirilen Ali Birinci, 13 Eylül 2011'e kadar bu görevi yürüttü.

Birinci siyasi tarih, biyografi, matbuât ve kitabiyât üzerine çalışırken bu alanlarda birçok yayında bulundu ve kitaplarının çoğu Dergâh Yayınları tarafından yayımlandı. Bu sahalardaki makalelerini ise başta Kebikeç ve Müteferrika olmak üzere Tarih ve Toplum gibi dergilerde yayımladı. 31 Aralık 2020'de kendisine ait muhtelif biyografik fiş ve efemeralar Bilim ve Sanat Vakfı tarafından DSpace üzerinde arşivlenerek açık erişimde kullanıma sunuldu.
Kitamatsuura Yarımadası

Kitamatsuura Yarımadası (), Japonya'nın Kyūshū adasının kuzeybatısında bulunan bir yarımadadır. Yarımada batıda ve güneybatıda Doğu Çin Denizi ve kuzeyde Japon Denizi ile çevrili olup Saga ve Nagasaki prefektörlükleri sınırları içerisinde yer almaktadır. Yarımadanın bulunduğu bölge olarak adlandırılır.
Manıç-Gudilo Gölü

Manıç-Gudilo Gölü () Kalmukya, Rusya'da büyük bir yapay tuzlu su gölüdür. Gölün bir kısmı da Rostov Oblastı ve Stavropol Krayı'nda bulunmaktadır. Yaklaşık 344 km²'lik bir alana ve ortalama olarak 0,6 m derinliğe sahiptir.

Manıç-Gudilo Gölü, kuzeybatıya doğru bir dizi yapay kanal aracılığıyla akan, Rostov-na-Donu'ndan kısa bir mesafe sonra Batı Manıç Nehri'ne, oradan da Don Nehri aracılığı ile Azak Denizi'ne boşalır.

Yıl boyunca bölgedeki sıcaklıklar kışın −30 °C (−22 °F) ile yaz aylarında 40 °C (104 °F) arasında değişir. Bölge aynı zamanda birçok kuş türüne ve Chernye Zemli Doğa Koruma Alanı'na ev sahipliği yapmaktadır.
2014 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Moldova

Moldova, Danimarka'nın başkenti Kopenhag'da yapılan 2014 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmıştır. Moldova'nın şarkı ve temsilcisini belirleyen iç seçim ülkenin kamusal yayın kuruluşu TeleRadio-Moldova (TRM) tarafından gerçekleştirilmiştir.

20 Ocak 2014 tarihinde Kopenhag Belediye Binası'nda gerçekleştirilen yarı final kuraları sırasında, Moldova'nın birinci yarı finalin ikinci kısmında yarışacağı belirlenmiştir. Yarışmanın yapımcıları, Moldova'nın yarı finalde Belçika'dan sonra ve San Marino'dan önce on birinci sırada sahne almasına karar verdiler. Moldova, birinci yarı finali 13 puan ile on altıncı sırada tamamladı ve 10 Mayıs 2014 tarihinde gerçekleştirilen finalde yarışma hakkını kaybetmiş ve sonuncu olmuştur. Bu sonuç, Moldova'nın ilk kez katıldığı 2005 yılından bu yana aldığı en kötü sonuçtur.

Sahnede, Cristina Scarlat'a dört dansçı eşlik etmiştir: Dragos Hioara, Eugen Simac, Lilian Caraus ve Vadim Bianchin. Moldova'nın performansında dansçılar Samuray dövüşü hareketlerini sergilemişlerdir. Scarlat'ın kostümünü Janna Berezovskaia hazırlamıştır.

Moldova'da yarışmanın yarı finalleri ve finali Moldova 1 ve Radio Moldova kanallarında Daniela Babici'nin yorumu eşliğinde yayınlandı. ve yarışma finalinde Moldova'nın oyları Olivia Furtună tarafından okundu.
Uluslararası Fecr Tiyatro Festivali

Fecr Müzik Festivali ve Fecr Sinema Festivali'ni de içeren festivaller dizisinin bir parçasıdır ve İran'ın en büyük ve en önemli tiyatro festivalidir. İslam Devrimi kutlamalarının yapıldığı Ocak sonunda düzenlenir. 2017'de festivalin otuzbeşincisi düzenlenmiştir.

Festivalin dört bölümü vardır: Yerel yarışma, Yarışma-dışı bölüm, Sokak tiyatrosu, Uluslararası bölüm. Ünlü yönetmenlerin oyunları Yarışma-dışı bölümde sergilenir. Uluslararası bölümde Azerbaycan, Fransa, Almanya, Lübnan ve İsviçre gibi ülkelerden gelen oyunlar sergilenmektedir. Sahnelenecek oyunları hükûmete bağlı İran Tiyatro Sanat Merkezi seçer. Bazı oyunlarda İngilizce üst-yazı kullanılmaktadır.
Delta IV Heavy

Delta IV Heavy (Delta 9250H), Delta IV ailesinin en büyük türü olan harcanabilir ağır yük fırlatma aracıdır. Bu, SpaceX'in Falcon Heavy'sinin (temel aşaması tamamlanmış olarak) arkasında, çalışan dünyanın en büyük kapasiteli ikinci fırlatma aracıdır ve onu CNSA'nın Long March 5'i yakından takip eder. United Launch Alliance tarafından üretilmiştir ve ilk 2004 yılında fırlatılmıştır.

Delta IV Heavy, Delta IV Medium+ versiyonları tarafından kullanılan GEM-60 katı roket motorları yerine sıvı roket güçlendiriciler olarak iki ek CBC'ye sahip merkezi bir Ortak Güçlendirici Çekirdekten (CBC) oluşur. Kalkışta, üç çekirdeğin tümü tam itme gücünde çalışır ve 44 saniye sonra merkez çekirdek, booster ayrımına kadar yakıt tasarrufu yapmak için %55'e kadar kısılır. Güçlendiriciler, kalkıştan 242 saniye sonra yanar ve çekirdek güçlendirici tam itişe geri dönerken ayrılır. Çekirdek 86 saniye sonra yanar ve ikinci aşama yörüngeye çıkışı tamamlar.

Delta IV roket serisi, McDonnell Douglas tarafından geliştirildi. Program daha sonra United Launch Alliance'a devredildi. Delta IV Heavy, daha küçük Delta IV Medium'u da içeren hattın en güçlü üyesidir. Delta IV Heavy alçak Dünya yörüngesine ve sabit transfer yörüngesine (GTO) yük taşıyabilir. Bir üst kademe, bir ana güçlendirici ve iki kayışlı güçlendiriciden oluşan, tamamı sıvı yakıtlı bir fırlatma aracıdır.

Delta IV Heavy'nin 2004'teki ilk fırlatılışında, standart boiler plakası yükü taşındı ve kısmen başarısızdı. Sıvı-oksijen yakıt hatlarındaki kavitasyon, her iki güçlendiricinin sekiz saniye erken ve ana motorun dokuz saniye erken kapanmasına neden oldu; bu, ikinci aşamanın telafi edemediği daha düşük bir aşama hızı ile sonuçlandı. Yük, amaçlanan yörüngeden daha düşük bir konumda bırakıldı. İlk operasyonel yükü, 2007'de başarıyla fırlatılan DSP-23 uydusuydu; daha sonra 2013 yılına kadar Ulusal Keşif Ofisi (NRO) için beş görsel ve elektronik keşif uydusu daha başlatmak için kullanıldı.

Aralık 2014'te Delta IV Heavy, Keşif Uçuş Testi 1 (EFT-1) olarak adlandırılan Orion uzay aracının mürettebatsız test uçuşunu başlatmak için kullanıldı. Birkaç gecikmeden sonra, görev 5 Aralık 2014 saat 12:05 UTC'de başarıyla başlatıldı.

12 Ağustos 2018'de, Parker Solar Sondasını eliptik güneş merkezli yörüngeye fırlatmak için ek Star 48BV üçüncü kademeli Delta IV Heavy kullanıldı.
SSCB Halkın Ressamı Madalyası

Fahri ödülün ilk sahipleri 26 Temmuz 1943 yılında dört kişi oldu: ressamlar Aleksandr Mihailoviç Gerasimov ve Boris Johanson, heykeltıraşlar Sergei Merkür ve Vera Muhina. Onursal unvanın son şövalyesi 20 Aralık 1991 yılında Sovyet sanatının gelişmesinde büyük katkılarından dolayı Repin adına Resim, Heykel ve Mimarlık Enstitüsünün Profesörü Peter Fomin oldu. Toplam 159 kişi bu ödülle onurlandı.

Rozet kırmızı pirinçten yapılmış "SSCB Halk Sanatçısı" altın kaplama ve 22.5 mm X 23.5 mm boyutunda üsleri şeklinde bir dörtgen bir şekle sahiptir. Rozetin orta kesiminde «Народный художник СССР» yazıtı, altında kabartma Çekiç ve orak resmi vardır. Rozet 18 mm x 21 mm yaldızlı dikdörtgen Kolodochka boyutu ile bağlanır.
Cirit (füze)

Türk Ordusu'nun T-129 Atak, AH-1P Cobra ve AH-1W Super Cobra saldırı helikopterleri için geliştirilen sistem, Türk Silahlı Kuvvetleri'nin düşük maliyetle nokta vuruşu kapasitesini arttırmak için tasarlanmıştır. Cirit sistemi, Eurocopter tarafından Eurocopter EC635 helikopterinin donatılması için de seçilmiştir.

22 Mayıs 2014 yılında MBDA Almanya arasında 70 milimetre lazer güdümlü füze sisteminin (CİRİT) üretimi ve entegrasyonu konusunda işbirliği anlaşması imzalandı.Cirit füzesi Eurocopter Tiger'a entegre edilecektir.

ATAK helikopterlerinin havadan yer hedeflerine karşı kullandığı 2.75 yarı aktif lazer güdümlü füzesi Cirit, hafif zırhlı hedeflere karşı yüksek doğrulukta çalışmaktadır. Cirit, dumanı azaltılmış yakıtlı ve duyarsız mühimmat özelliğine sahip roket motoru ile üç etkiye aynı anda sahip çok amaçlı harp başlığı ve elektromekanik kontrol tahrik sistemlerine sahiptir.

MIL-STD 810 F ve MIL-STD 464 A ile uyumlu, tasarımı Roketsan tarafından gerçekleştirilen MIL-STD-1760 ara yüze haiz farklı entegrasyon modellerine uygun CİRİT podlarından ateşlenmektedir.

Cirit, farklı kara ve hava platformlarına entegrasyon imkânı bulunmakla birlikte, öncelikli olarak taarruz helikopterlerinden kara hedeflerine yönelik olarak kullanılacaktır. Hafif zırhlı/zırhsız ve hareketli hedefleri imha etme yeteneği bulunan Cirit'in füzesine iki alternatif harp başlığı takılabilmektedir. Çok maksatlı başlık olarak tanımlanan birinci alternatifte, zırh delici, yangın çıkarıcı anti personel ve parçacık etkisi bulunur. Yüksek İnfilaklı Başlık olarak tanımlanan ikinci alternatifte ise sadece parçacık etkisi bulunur.
Krechet-94

Krechet-94 (Rusça: Кречет, "akdoğan" anlamında), Sovyet insanlı Ay programı kapsamında ay gezisi için geliştirilmiş bir uzay giysisi modelidir. NPP Zvezda tarafından geliştirilmiştir. Geliştirilmesine 1967'de başlandı. Orlan uzay giysisi ile birlikte eşzamanlı microgravity uzay yürüyüşleri için tasarlanmıştır. Gelişim modeli sadece Krechet olarak biliniyordu.

Giysinin, 90 kg (198 lb) ağırlığı ile 10 saat kullanılabilirliği ve 48 saatlik toplam çalışma süresi vardı. Krechet, o zamana kadar geliştirilen alüminyum alaşımlı sert üst gövde ve yumuşak kumaş uzuvları ile ilk yarı sert uzay elbisesi idi. Bu tasarım daha sonra Amerikan EMU ve daha sonra Rus giysileri tasarımında kullanılmıştır. Krechet'e Orlan'da bulunmayan bel ve kalça eklemleri dahil edildi. Giysinin omuz ve bileklerine bilye eklentisi konuldu. Neredeyse 360 derece dönüş izni veriyordu. Krechet, kozmonotların arkasındaki bir kapaktan elbisenin içine girdikleri bir uzay giysisi idi. Bu şekilde giysiye giriş, fermuarlı kullanımdan daha güvenilir ve daha kolaydı. Kapak, sağ dirsekteki bir kol vasıtasıyla açılabilirdi. Yaşam destek sırt çantası kapakta mevcuttu. Giysi giriş deliği kavramı Zvezda mühendisi Anatoli Stoklitskii'ye atfedilmiştir. Giysi, göğüs monteli kontrol ve gösterge paneli özellikli, gerekmediği zaman göğüse karşı katlanarak düz kullanımlı idi. Giysi ayrıca metal bir çember geçirilen bir özellikteydi. Kozmonot sırt üstü düştüğünde ayakta iken kollarını ve bacaklarını kullanma izni verirdi. Giysinin iki geçmeli siperliği vardı. Ek olarak bir açık siperlik ile farklı ışınımlarda güneşten koruma sağlayacak şekilde tasarlanmıştı. Yansıtıcılık için dış siperlik altın kaplıydı. Giysi, bir sıvı soğutma giysisinin üzerine giyilmek için tasarlanmıştı. Giysinin iç kumaşı gri naylon branda benzeri bir tür malzemeden yapılmıştı ve gözenek dokulu folyo ile izole edilmişti. Dış tabaka portakal döşeme ile kapalı beyaz saten örgü kumaş idi. Krechet, omuz ve dirsek hareket kısıtlamaları nedeniyle, Sovyet Ay aracı, kumanda kolu kontrollü bir özelliğe sahip idi. Ki pilotun onu kullanarak inmesine izin veriyordu. Krechet, bir mikro yerçekimi (microgravity) giysisi gibi hem de bir yüzey giysisi gibi hizmet görüyordu. Sovyet Ay kondusu ve komuta modulü Intravehicular mürettebatı transferi için dizayn edilmedi.
Substitute for Love

"Drowned World/Substitute for Love", Amerikalı ünlü pop müzik şarkıcısı Madonna'nın 1998 yılında yayımladığı Ray of Light albümü için kaydettiği bir şarkıdır. Şarkı Madonna ve William Orbit tarafından yazılmış ve bestelenmiştir. Anita Kerr ve David Collins ("Why I Follow The Tigers" adlı parçalarından alınan sample yüzünden) ve Rod McKuen ilave şarkı sözü yazarı olarak kaydedilmişlerdir. Şarkı, Madonna'nın sahte dostluklar ve arkadaşlıklar yerine gerçek aşkı arayışından bahseder.

"Drowned World/Substitute for Love" 24 Ağustos 1988'de Amerika Birleşik Devletleri hariç olmak üzere tüm dünyada albümün üçüncü teklisi olarak yayımlandı. Şarkı, Madonna'nın İspanya'da bir numaraya yükselen yedinci teklisi olurken, İzlanda ve İngiltere'de ilk 10'a girdi.

Şarkıya eşlik etmesi için çekilen videoda, Madonna'nın evine varana kadar paparazzilerden kaçışı görüntülenmektedir. Video, Galler Prensesi Diana'nın ölümünü akıllara getiren paparazzi takip sahneleri yüzünden tepki aldı. Şarkı, ilki Drowned World Tour (2001) ve diğeri Confessions Tour (2006) olmak üzere bugüne kadar iki ayrı Madonna turnesinde seslendirildi. Madonna, bu şarkıyı ayrıca Rebel Heart Tour'un Londra bacağında söz yazarı Collins anısına seslendirmiştir.

Şarkı, "Ray of Light"ın yayınlanmasından sonra ABD'de yayınlanmadan önce geciken bir teklidir. Şarkının özgün sürümünün adı, "No Substitute For Love"dır. İki şarkı arasında sözlerdeki farklılık göze çarpmaktadır. Sanatçı ayrıca 2001'deki dünya turunun ismini de "Drowned World Tour" koymuştur.

Listeler bakımından "Drowned World/Substitute for Love", yayınlandığı ülkede üst sıralarda yer almamıştır. Ancak kimi ülkelerde ilk 20'ye girebilmiştir. 2003'te Q Magazine tarafından yapılan "En İyi 20 Madonna Şarkısı" anketinde "Drowned World/Substitute for Love", 17. sırada yer almıştır.

Şarkı için hazırlanan müzik videosunu Walter Stern yönetti. Video, 26-27 Haziran 1998 tarihleri arasında Londra'da Claridge's Hotel ve Piccadily Circus'ta çekildi. Eylül 1998'de yayımlanan videoda, Madonna evinden ayrıldıktan sonra paparazziler tarafından takip edilir. Siyahlar içindeki Madonna, herkesten, hatta otel barında gördüğü diğer ünlülerden de kaçar. Videoda Madonna hariç diğer tüm karakterlerin yüzleri biçim değiştirir. Başka bir sahnede, otel görevlisi bir kadın Madonna'ya gülümser, fakat Madonna karşılık verdiği an fotoğraf makinesini çıkartarak Madonna'nın fotoğrafını çeker. Klip boyunca sürekli kaçan Madonna, en sonunda evine kadar koşar ve kızına sarılır, şarkının bu sıradaki sözleri Madonna'nın ünlü olmak hakkındaki "düşüncelerini değiştirdiğini" söylemektedir.

Video, paparazziler tarafından motosikletlerle takip sahnelerinin Galler Prensesi Diana'nın ölümüne yol açan olayları hatırlatması nedeniyle büyük tepki çekti. Madonna'nın sözcüsü Liz Rosenberg tarafından yapılan açıklamada video'nun Diana'nın ölümü ile hiçbir ilgisinin olmadığını söyledi, klibin konusu için "Madonna'nın şöhret ile ilişkisi[...] Video'da paparazziler var. Madonna'nın da paparazzilerle ilgili birçok deneyimi oldu. Video Madonna'nın bir gününü anlatıyor" açıklamasını yaptı.
Enrique Sola

Profesyonel kariyerine 2005 yılında Osasuna B kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Osasuna, Numancia, Levadiakos, Athletic Bilbao, Middlesbrough, Getafe ve Numancia kulüplerinde oynadı.
Celia Cruz

Celia Cruz (Celia de la Caridad Cruz Alfonso) (21 Ekim 1925 – 16 Temmuz 2003), Kübalı salsa şarkıcısı. Havana, Küba'da doğan Cruz, kariyerinin büyük bir kısmını Amerika Birleşik Devletleri'nde edinmiş ve orada yaşamıştır.

20. yüzyılın en başarılı Kübalı müzisyenlerinden biri kabul edilen Celia Cruz, 22 altın plak doldurmuştur. Müzik camiasında "La Guarachera de Cuba" (Küba'nın guaracherası) ya da Salsa Kraliçesi olarak anılır.

Cruz, kariyerine yetenek yarışmalarına katılarak başlamış olup ilk kaydını 1948'de Venezuela'da Turpial etiketi ile yapmıştır. Bu kayıtlar Leonard Melody ve Alfonso Larrain orkestraları ile alınmıştır. Celia Cruz, daha önce birçok radyo için de kayıt doldurmuş ancak bu kayıtlar piyasaya sunulmamıştır. 1950'de ünlü Kübalı grup La Sonora Matancera'da solistliğe başlayan Cruz, ilk büyük çıkışını yapmış olur. Baş solistin Porto Riko'ya dönmesinin ardından gruba misafir olarak çağrılan Cruz, önceleri dinleyenler tarafından kabul görmemişse de tüm Küba'da tanınır olmuştur. 15 yıl boyunca La Sonora Matancera ile birlikte Latin Amerika ülkelerine turneye çıkmış, kendisine Café Con Leche ("sütlü kahve") müstearı ithaf edilmiştir. Celia Cruz, sloganı hâline getirdiği "¡Azúcar!" ("Şeker!/Şekerim!/Tatlım!") haykırışıyla hafızalarda yer eder.

1960'ta Küba devriminin ardından Celia Cruz ve grubu, Amerika Birleşik Devletleri'ne iltica ederler. 1962'de grubun trompetçisi Pedro Knight'la hayatını birleştiren Cruz, 1965'te La Sonora Matancera ile yollarını ayırır. ABD vatandaşlığına geçen Celia Cruz, bir daha çok sevdiğini söylediği ülkesine geri dönemez.

1966'da Cruz ve ünlü müzisyen Tito Puente'nin ortak çalışmaları sekiz albüm doğurur. Albümler beklenen başarıyı elde etmeseler de, 1974'te Cruz'un Johnny Pacheco ile birlikte çıkarttığı Celia y Johnny adlı albüm altın plak ödülü kazanır. Celia Cruz kariyerine, Fania markası altında çalışan her orkestradan bir salsa müzisyeninin katılımıyla oluşturulan Fania All Stars grubuyla devam eder. Fania All Stars, İngiltere, Fransa, Zaire ve çeşitli Latin Amerika ülkelerinde konserler verir.

1990 yılında Cruz, Ray Barretto ile birlikte çalıştığı Ritmo en el Corazon albümü ile Grammy ödülüne lâyık bulunur. Cruz, ilerleyen yıllarda, La Sonora Matancera ile birlikte yıldönümü albümlerine imza atar.

Celia Cruz, 2003 yılının Temmuz ayında New Jersey Amerika'da beyin tümörü nedeni ile 77 yaşında hayata veda eder. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Latin Amerika kökenli toplum arasında hatırı sayılır bir itibara sahip olan Cruz'un naaşı, birçok şehirde dolaştırılarak hayranlarının ona son kez saygılarını sunmaları sağlanır.
Aerodrom

Bir aerodrom, pistler, taksi yolları, operasyonel uçak bakım standları, hava trafik kontrol tesisleri (hava trafik kontrol kulesi, havaalanı meteoroloji servisi, radar araçları, radyo mühendisliği ve aydınlatma ekipmanı), uçuşlar için mühendislik ve teknik destek hizmetleri (üretim alanları, atölyeler, hangarlar, teknik ve depolama tesisleri), havaalanı nesneleri ve teknik destek hizmetleri (lojistik depolar, yakıt ve yağlama hizmeti, havaalanı teknik mülkiyet hizmeti, özel araç filosu), itfaiye istasyonu, güvenlik hizmeti binaları içerir.