NGC 2623

NGC 2623, Yengeç takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak uzaklıkta bulunan iki sarmal gökadanın birleşmesiyle oluşmuş bir gökada çiftidir. Édouard Jean-Marie Stephan tarafından 19 Ocak 1885 tarihinde keşfedildi. Halton Arp tarafından görüntülenmiş ve Arp 243 olarak "Füzyon görünümüne sahip gökadalar" kategorisi altında Tuhaf Gökadalar Atlası'na dahil edilmiştir.

Birleşmenin geç aşamasında olması nedeniyle gazın galaksi içindeki sıkıştırılması, büyük miktarda yıldız oluşumuna ve iki tane uzamış gelgit kuyruğuna sahip, parlak bir çekirdeğin eşsiz yapısına yol açmıştır. NGC 2623 içinde yapılan önemli bir keşif süpernova SN 1999gd olmuştur. SN 1999gd, 6 Aralık 1999 tarihinde keşfedilen Tip Ia süpernova'dır. Bu süpernova, beyaz cüce çekirdeğinin kütleçekimsel çöküşüne neden olan karbon ve oksijen elementlerinin füzyonu sonucu oluşmuştur.

NGC 2623'ün merkezi çok parlak ve daireseldir. Bu merkeze bağlı olan, yıldız kümelerinin oluşturduğu iki uzun gelgit kuyruğu bulunur. Süper parlak bir gökada olarak sınıflandırılır. Gökada, hem radyo dalgaları hem de yaydığı kızılötesi dalgalarda çok parlaktır. NGC 2623'ün yaydığı x-ışınlarının çok belirgin iki özelliği vardır. Birincisi, spektral olarak katı ve kompakt nükleer özelliği, ikincisiyse çekirdekte yer almamasıdır.

NGC 2623 birleşmenin geç aşamasındadır ve titanik gökada birleşmesi olarak da adlandırılır. NGC 2623'ü oluşturan gökadaların merkezleri uzun zaman önce çarpışmış ve sonuçta çok belirgin olan parlak ve dairesel merkezi oluşturmuştur. Gökada içerisinde simetrik gerçek bir çekirdeğin var olduğu düşünülür.

NGC 2623, 50 bin ışık yılı genişliğindedir. Buna karşılık, güneş sistemimizin de içinde yer aldığı Samanyolu Gökadası, yaklaşık olarak 150 - 200 bin ışık yılı genişliğinde bir çapa sahiptir.

Gökadanın kızıl ötesi parlaklığı 3,3×1011 L☉ dir. Pek çok gökada radyo dalgası yayarken, sadece bazı gökadalar kızılötesi dalga boylarına sahip enerji yayabilir. Bu tür emisyonlar, özellikle çekirdekleri parlak olduğu için Seyfert Gökadalarında görülür.

Bu gökadanın çekirdeği, meydana gelen yıldız oluşumu olayları nedeniyle birçok genç yıldızla doludur. Bu miktar çok fazla olduğu için NGC 2623, Seyfert gökadası olarak sınıflandırılır. Seyfert Gökadaları çok parlak çekirdeklere ve kuasarlara benzer özelliklere sahiptir. Kuasarlar, süper kütleli karadelikler içeren ve büyük miktarda enerji yayan gökadalardır. Her iki gökada türü de merkezlerinde süper kütleli karadelikler içermekle birlikte, NGC 2623 gibi Seyfert Gökadaları çok daha az miktarda görünür ışık yayma eğilimindedir. Sarmal gökadaların sadece yüzde 10'u seyfert sınıfına girdiği için hala çok nadirdir.

NGC 2623'ün kuyruklarında, çoğu üst kuyrukta bulunan parlak yıldız kümeleri vardır. Gökada içerisinde en az 170 yıldız kümesi bulunur. Buna ek olarak, her iki kuyruk da evrimin ilk aşamalarında olan birçok genç yıldız içerir. Gökadanın yıldız oluşumu açısından en aktif kısmı, üstteki daha belirgin olan kuyruktur. Hubble Uzay Teleskobu ve GALEX sayesinde elde edilen görüntülerde, gökada içerisinde yeni yıldız oluşumlarının meydana geldiği açıktır. NGC 2623'ün kuyruklarında çok sayıda yıldız kümesi olmasına rağmen, çekirdek veya gökadanın merkezi, meydana gelen yıldız oluşumunun yüzde 99'unun fazlasından sorumludur.

NGC 2623'ün her iki ucundaki büyük gaz izleri gelgit kuyrukları olarak bilinir. Gelgit kuyrukları, farklı gökadalar arasındaki etkileşimler nedeniyle uzun şeritler halinde oluşan parlak yıldız kümeleridir. Gelgit kuyrukları, birçok gökadanın birleşme nedeniyle oluşup oluşmadığının çok güçlü bir göstergesidir.