Nebivolol

Nebivolol, yüksek tansiyon ve kalp yetmezliğini tedavi etmek için kullanılan bir beta blokerdir. Diğer β-blokerlerde olduğu gibi, Nebivolol da yüksek tansiyon için az tercih edilen bir tedavi yöntemidir. Tek başına veya diğer tansiyon ilaçları ile birlikte kullanılabilir. Ağızdan alınır.

Yaygın yan etkiler arasında baş dönmesi, yorgunluk hissi, mide bulantısı ve baş ağrısı bulunur. Ciddi yan etkileri arasında kalp yetmezliği ve bronkospazm sayılabilir. Hamilelik ve emzirme döneminde kullanılması önerilmez. Kalp ve damarlardaki Beta-1 adrejenik reseptörleri bloke ederek çalışır.

Nebivolol 1983 yılında patentlenip, 1997 yılında tıbbi kullanıma girdi. Birleşik Krallık'ta jenerik bir ilaç olarak mevcut. 2017 yılında, dört milyondan fazla reçete ile Amerika Birleşik Devletleri'nde en sık reçete edilen 144. ilaç oldu.

ACE inhibitörleri, anjiyotensin II reseptör antagonistleri, kalsiyum kanal blokerleri ve tiyazid diüretikler; herhangi bir eşlik eden hastalık yoksa primer hipertansiyon tedavisinde genellikle beta blokerlere oranla daha fazla tercih edilir.

Beta blokerler, β reseptörlerini bloke ederek kardiyovasküler hastalığı olan hastalara yardımcı olurken, bu ilaçların yan etkilerinin çoğu, β2 reseptörlerini de bloke etmelerinden kaynaklanır. Bu nedenle, β1 adrenerjik reseptörlerini (kardiyoselektif veya β1-selektif beta blokerler olarak adlandırılır) seçici olarak bloke eden beta blokerler, hem β1 hem de β2 reseptörlerini seçici olmayan şekilde bloke eden ilaçlardan daha az yan etki (örneğin, bronkokonstriksiyon) üretir.

Biyopsi yapılmış kalp dokusu üzerinde yürütülen bir laboratuvar deneyinde, nebivolol'ün test edilen β-blokerler arasında en etkili β1 seçicisi olduğu ve bisoprolol'den yaklaşık 3,5 kat daha fazla β1 seçici olduğu kanıtlanmıştır. Bununla birlikte, insanlarda ilacın reseptör seçiciliği daha karmaşıktır ve ilaç dozuna ve ilacı alan hastanın genetik profiline bağlıdır. İlaç 5 mg dozunda oldukça kardiyoselektiftir. Ayrıca 10 mg'ın üzerindeki dozlarda, nebivolol kardiyoselektifliğini kaybeder ve hem β1 hem de β2 reseptörlerini bloke eder. (Nebivololün önerilen başlangıç dozu 5 mg'dir ancak kan basıncının yeterli kontrolü sağlanamadığında doz 40 mg'ye kadar çıkarılabilir). Ayrıca nebivolol, genetik olarak zayıf ilaç metabolizörleri olan veya CYP2D6 inhibitörleri kullanan hastalarda kardiyoselektif özelliğini kaybeder. Her 10 Kafkas'tan 1'i ve daha da yüksek oranda siyahi ırk; zayıf CYP2D6 metabolizörüdür ve bu nedenle nebivolol'ün kardiyoselektifiliğinden daha az fayda görürler.

Nebivolol , beta(1) reseptörünü seçici olarak bloke ederken, aynı zamanda beta(3)-agonisti gibi de davranır. β 3 reseptörleri safra kesesinde, idrar kesesinde ve kahverengi yağ dokusunda bulunur . Safra kesesi fizyolojisindeki rolleri bilinmemektedir, ancak kahverengi yağda lipoliz ve termojenezde rol oynadıkları düşünülmektedir. İdrar kesesinde mesanenin gevşemesine ve idrara çıkımının önlenmesine neden olduğu düşünülmektedir.

Nebivolol bir beta bloker olarak benzersizdir. Karvedilolün aksine , β3 reseptörler aracılığıyla nitrik oksid(NO) etkisini artırma ve vazodilatör etkiye sahiptir. labetalol, celiprolol ve karvedilol ile birlikte kalp üzerindeki etkilerine ek olarak damarda genişlemeye neden olan dört beta blokerden biridir.

Nebivolol, periferik vasküler direnci azaltarak kan basıncını (BP) düşürür ve kalp debisini koruyarak atım hacmini önemli ölçüde artırır. Nebivololün net hemodinamik etkisi, beta blokajın depresan etkileri ile kalp debisini koruyan bir etki arasındaki dengenin sonucudur. ABD hipertansif popülasyonunu temsil ettiği düşünülen hasta gruplarında, siyah kişilerde ve diğer antihipertansif ilaçlarla eşzamanlı tedavi gören hasta gruplarının kaydedildiği çalışmalarda, nebivolol ile antihipertansif yanıtlar plasebo yanıtına göre anlamlı derecede daha yüksek olarak kaydedilmiştir.