Pirinç keki

Bir pirinç keki, tek bir nesne halinde şekillendirilmiş, yoğunlaştırılmış veya başka şekilde birleştirilmiş pirinçten yapılan herhangi bir gıda maddesi olabilir. Pirincin yenildiği birçok farklı kültürde çok çeşitli pirinç kekleri mevcuttur ve özellikle Asya'da yaygındır. Yaygın varyasyonlar arasında pirinç unuyla yapılan kekler, öğütülmüş pirinçten yapılanlar ve birlikte sıkıştırılmış veya başka bir bağlayıcı madde ile birleştirilmiş tam pirinç tanelerinden yapılanlar bulunur. Pirinç kekleri genellikle çeşitli türlerde (örn. Gevrek, ıslak, vb.).

Ansom chek, muz yaprağı yapışkan bir pirinç kekidir . Tüm yıl boyunca servis edilir ancak en çok Bun Pchum Ben veya "Atalar Günü" festivalinde yaygındır. Ya muz dolgusu ya da domuz yağı şeritleri ve fasulye ile servis edilir, daha sonra muz yaprağına sarılır ve mükemmel bir şekilde buharda pişirilir ve servis edilir.

Num Kom, hurma şekeri, taze rendelenmiş hindistan cevizi ve kavrulmuş susam ile doldurulmuş buharda pişirilmiş tatlı yapışkan pirinç unu pastasıdır. Geleneksel olarak atalar için Anma gününde (Bun Pchum ben / Don-ta), Visak (Buddha doğum günü) ve özellikle Kamboçya Yeni Yılı (Bon chol thnam tmey) yapılır ve yenir. Budist pagoda kulelerini temsil etmek için bir piramit şeklini alır.

Num Krok, pirinç unu, hindistancevizi sütü, doğranmış arpacık ve biraz tuz karışımı, balık ve acı biber sosu ve bazen hurma şekerine batırılmış yapışkan pirinç kekidir. Demir tava ile yapılır.

Num Plae Ai (ផ្លែអាយ), içinde hurma şekeri bulunan yapışkan pirinç toplarıdır ve güzel bir örtü için taze hindistan cevizi ile sarılır.

Num Ah-Kor (នំអាកោ រ) en popüler Kamboçya / Khmer tatlılarından biridir. Khmer yılbaşı ve bayramlarda servis edilen bir tatlıdır. Pirinç unu ile yapılır ve üzerine taze kesilmiş hindistancevizi eklenir. Birçok renkte gelir.

Nom Chak-Kachan aynı zamanda yapışkan pirinç tabakalı kek olarak da bilinir. Yapışkan pirinç, tapyoka unu ve hindistancevizi sütü ile yapılır. Yeşil ve sarı katmanların en popüler olduğu bir dizi renkte gelir.

Nian gao, hepsi yapışkan pirinçten yapılmış, ezilmiş veya bir macun haline getirilmiş ve çeşide bağlı olarak, malzemeyi yerleştirmek için basitçe şekle sokulabilir veya yeniden pişirilebilir.

Erkuai, ortak biçimlerinden birinin şekline atıfta bulunan "kulak parçası" anlamına gelir. Erkuai genellikle tavada kızartılır veya ızgara yapılır ve bir youtiao etrafında yuvarlanır .

Pirinç kekleri Filipinler'de yaygın bir atıştırmalıktır ve Filipinliler birçok farklı tür yaratmıştır. Filipin dilinde tatlılar (çoğunlukla pirinçten elde edilenler) kakanin olarak bilinir ve "hazırlanmış pirinç" anlamına gelen kanin kelimesinden türetilir. Pirinç kekleri daha önce tinapay (" tapay ile fermente edilmiş" anlamına gelir) genel terimiyle biliniyordu, ancak bu terim şimdi modern Filipincede ekmekle sınırlı. Bununla birlikte, iki genel pirinç keki kategorisi kalır: buharda pişirilmiş pirinç kekleri için puto ve pişmiş pirinç kekleri için bibingka . Her ikisi de genellikle, gece boyunca ıslatılmış pişmemiş yapışkan pirincin öğütülmesinden elde edilen yapışkan bir pirinç ezmesi olan galapong kullanılarak hazırlanır. Galapong, eski terimin ima ettiği gibi genellikle fermente edilir.

Bibingka, galapong ve hindistancevizi sütü veya su ile yapılan, tabanı muz yapraklarıyla kaplı bir tür pirinç keki. Geleneksel olarak özel yapılmış kil fırınları ve önceden ısıtılmış odun kömürü kullanılarak pişirilir.

Sinukmani veya wadjit olarak da adlandırılan Biko, hindistan cevizi sütü, şeker ve tam yapışkan pirinç tanelerinden yapılan bir tür pirinç keki.

Kutsinta, pirinç unu, esmer şeker, kül suyu ve taze rendelenmiş olgun hindistan cevizi eti ile yapılan buharda pişirilmiş bir pirinç keki (puto).

Moche (ayrıca yazılmış mochi veya muchi), sıcak tatlandırılmış hindistan cevizi sütü ile servis edilen fasulye ezmesi dolgulu haşlanmış yapışkan pirinç toplarıdır.

Sapin-sapin, üstüne serpilmiş yapışkan pirinç unu, hindistan cevizi sütü, şeker, su ve hindistan cevizi gevreğinden yapılır. Gıda boyası kullanılarak ayırt edici katmanlı görünümü elde edilir.

Bu pirinç keklerinden bazıları lezzetli olarak kabul edilebilir. Örneğin en yaygın puto türü olan Putong bigas, geleneksel olarak iştah açıcı domuzun kanlı dinuguan ile eşleştirilir. Bibingka galapong ayrıca et veya yumurta ile doldurulabilir. Bunların yanı sıra, en yaygın olanı pusodur ve lezzetli yemeklere eşlik eden tatlı olmayan pirinç kekleri de mevcuttur.

Kiping, gerçek yapraklardan benzersiz şekilde kalıplanmış ince bir gofret benzeri pirinç kekidir . Genellikle sirke ile batırılarak yenir, ancak şekerli tatlı olarak da yenebilir.

Puso, çeşitli tasarımlardaki dokuma poşetlerin içinde pişirilen yapışkan pirinçten yapılan yaygın bir pirinç kek sınıfıdır. Bunlar, yapraklara sarılmış diğer tatlı olmayan pirinç pirinci keklerinden farklıdır, çünkü pusodaki yapraklar, pirinç keklerinin etrafına basitçe sarılmakla kalmayıp karmaşık desenler halinde dokunurlar .

Patoleo, hindistan cevizi dolgusu ve palmiye paçavrasından oluşan zerdeçal yapraklarında buharda pişirilmiş tatlı pirinç kekleridir . Bunlar, Konkani halkı tarafından şenliklerinde hazırlanır.

Bengal, Assam ve Oriya mutfaklarındaki Pitha, genellikle ıslatılmış ve öğütülmüş pirinçle yapılan hamurdan hazırlanan ince yassı bir kektir . Genellikle sıcak bir tavada veya kızartma tavasında pişirilirler ve yağda kızartılabilirler, yavaş ateşte kızartılabilirler veya pişirildikten sonra sıcak bir plaka üzerinde yuvarlanabilirler. Batı Bengal ve Bangladeş, özel pithas örneğin buhar ya da doldurma gibi farklı süreçlerde yapılan bhapa ve puli pithas sırasıyla örnek olarak. Genelde pithaların yapıldığı özel festivaller arasında Bengal kültüründe Nabanna, Assam'da Bihu ve Doğu Hindistan'da birçok festival yer almaktadır.

Güney Hint mutfağında Idli . Kekler genellikle iki ila üç inç çapındadır ve gece boyunca fermente edilen, siyah mercimek (kabuğu alınmış) ve pirinçten oluşan yaklaşık 1: 2 oranında biraz tuz içeren bir hamurun buharda pişirilmesiyle yapılır. Genellikle hindistan cevizi turşusu veya sambhar ile yenir - demirhindi aromalı bir tür mercimek çorbası.

Endonezya'da pirinç kekleri sade ve hafif bir tada sahip olabilir ve buharda pişirilmiş pirince alternatif olarak genellikle temel gıda maddesi olarak kabul edilir.

Burasa, muz yaprağı poşetinin içine paketlenmiş hindistan cevizi sütü ile pişirilmiş bir tür pirinç hamur tatlısı. Endonezya, Güney Sulawesi'deki Bugis ve Makassar halkının bir incelikidir ve genellikle buharda pişirilmiş pirinç veya ketupatın yerini almak için temel gıda maddesi olarak tüketilir. Lontong'a benzer, ancak hindistan cevizi sütünden elde edilen daha zengin bir tada sahiptir.

Ketupat veya paketlenmiş pirinç, Endonezya'nın bir tür pirinç hamur tatlısıdır . Ayrıca Brunei, Malezya, Filipinler ve Singapur'da da bulunabilir . Rhombus veya uçurtma şeklindeki dokunmuş palmiye yaprağı kesesine sarılan ve kaynatılan pirinçten yapılır. Pirinç pişerken, taneler genişleyerek poşeti doldurur ve pirinç sıkışır. Bu pişirme yöntemi, ketupata karakteristik şeklini ve pirinç hamurunun dokusunu verir. Ketupat genellikle rendang ile yenir veya satay veya gado-gado eşliğinde yenir. Ketupat, Malaylar tarafından geleneksel olarak, Idul Fitri (Hari Raya Aidilfitri) gibi bayram günlerinde açık evlerde servis edilmektedir. Genellikle (Hindistan cevizi sütünde tavuk) opor ayam ile servis edilir Ketupat Endonezya Idul Fitri sırasında, baharatlı soya tozu eşliğinde.

Endonezya'da popüler olan ve Malezya'da da bulunan Lontong, daha sonra küçük kekler halinde kesilen sıkıştırılmış pirinçten yapılır. Geleneksel olarak, pirincin kısmen pişene kadar kaynatılması ve sıkıca kıvrılmış bir muz yaprağına paketlenmesi ile yapılır. Yaprak sabitlenir ve yaklaşık 90 kadar kaynar suda pişirilir dakika. Sıkıştırılmış pirinç soğuduktan sonra ısırık büyüklüğünde parçalara bölünebilir. Satay ve köriler gibi diğer yemeklerle birlikte yenebilmesine rağmen, yemek genellikle soğuk veya oda sıcaklığında gado-gado ve salatalar gibi sos bazlı yemeklerle servis edilir.

Nasi himpit, Endonezya ve Malezya'da bulunabilir. Ketupat veya lontong'dan farklı olarak, nasi himpit ambalajda pişirilmez. Bunun yerine, önceden kaynatılmış veya buharda pişirilmiş pirinç bir havanda dövülerek macun haline getirilir ve ardından kalıplanır ve yemeden önce bir küp şeklinde kesilir. Genellikle Sayur lodeh veya Soto ile yenir.

Klepon, gula jawa (kırmızı hurma şekeri) ile doldurulmuş ve haşlanmış veya buharda pişirilmiş yapışkan pirinç unu topları. Daha sonra toplar rendelenmiş hindistancevizi ile yuvarlanır. Sumatra ve Malay Yarımadası'nda bunlara "onde-onde" denir.

Lemper, tavuk, balık veya sübap (et ipi) ile doldurulmuş yapışkan pirinçten yapılan lezzetli bir atıştırmalık. Et dolgusu, Çin zongzisine çok benzer bir şekilde pirincin içine yuvarlanır. Bir muz yaprağına sarılmak yerine ince bir yumurtalı omlet içine sarılan lemper çeşidine semar mendem denir.

Lepet, hindistan cevizi sütü ile pişirilmiş fıstıkla karıştırılmış ve janur (genç hindistan cevizi yaprağı veya palmiye yaprağı) içine paketlenmiş yapışkan bir pirinç hamur tatlısı. Genellikle Cava ve Sundan mutfağında bulunan ve genellikle atıştırmalık olarak tüketilen bir inceliktir.

Nagasari veya kue pisang, pirinç unu, hindistan cevizi sütü ve şekerden yapılan ve muz dilimleri ile doldurulmuş geleneksel buharda pişirilmiş kek.

Mochi yapışkan pirinçten dövülerek macun haline getirilir ve şekillendirilir. Japonya'da geleneksel olarak mochitsuki adı verilen bir törenle yapılır. Yıl boyunca yenen mochi, Japon Yeni Yılı için geleneksel bir besindir ve bu süre zarfında genellikle satılır ve yenir. Mochi ayrıca Hawaii, Tayvan, Kamboçya ve Tayland'da da öne çıkan bir atıştırmalıktır.

Senbei, geleneksel olarak odun kömürü üzerinde genellikle fırınlanarak veya ızgara yapılarak pişirilen bir tür Japon pirinç krakeridir. Hazırlanırken, genellikle soya sosu ve mirin ile yapılan tatlandırıcı bir sosla fırçalanabilirler. Daha sonra bir nori tabakası ile sarılabilirler. Alternatif olarak tuzla veya "salata" aromasıyla tatlandırılabilirler.

Bir toprak buharlı pişiricide buharda pişirilmiş pirinç keki, yapışkan pirinç demir tencerenin icadını devralmadan önce Koreliler için en eski temel yiyecekti. Şimdi, yüzlerce farklı türde Kore pirinç keki veya yıl boyunca yenen "tteok" var. Kore'de, Yılbaşı Günü tteok guk (tteok çorbası), düğünlerde ve doğum günlerinde tatlı tteok yemek gelenekseldir. Genellikle bir kutlama yemeği olarak kabul edilir ve oldukça ayrıntılı versiyonlardan veya sade aromalı tteok'a kadar değişebilir. Pirinç kekleri, renklerine ve Kore'nin geleneksel yin-yang kozmolojisinde oynadıkları role bağlı olarak belirli durumlar için seçilir.

Tteok, çoğunlukla yapışkan pirinç unuyla (tatlı pirinç veya chapssal olarak da bilinir) yapılan bir Kore kek sınıfıdır . Tteok genellikle dört kategoriye ayrılır: "Buharda pişirilmiş tteok" (찌는 떡,), "Pounded tteok" (치는 떡,), "Haşlanmış tteok" (삶는 떡) ve "Tavada kızartılmış tteok" (는 떡 지지).

Sirutteok yapılmış buğulanmış Tteok bir çeşit pirinç (맵쌀, Korece maepssal) ya da yapışkan pirinç (찹쌀 chapssal) diğer hububat, fasulye (bazen karıştırılır birlikte olan azuki fasulyesi veya mung fasulye), susam tohumu, buğday unu, ya da nişasta . Yardımcı maddeler olarak meyve ve kuruyemişler kullanılmaktadır.

Injeolmi, dövülmüş tteok'un bir örneğidir. Dövülerek Tteok geleneksel hazırlık denilen eşyaları ile pilav veya yapışkan pirinç dövüyorsun yapılır jeolgu ve jeolgutgongi veya tteokme ve Anban. Injeolmi (fasulyesi tozu ile kaplanmış Tteok), garaetteok (가래떡 silindir şeklindeki beyaz Tteok), jeolpyeon (절편 desenli Tteok) ve danja (fasulye ezmesi ile kaplanmış 단자 yapışkan Tteok topu)”genellikle dövülerek Tteok yenir.

Songpyeon ve Bupyeon, şekil vermek için kalıplanmış pirinç kekleridir . Kore'de bu türden düzinelerce kek var. Bazıları yapışkan pirinç unu hamurundan ve bir çeşit toz fasulye olan gomul ile kaplı tatlı bir dolgudan oluşur.

Kkultteok (꿀떡, kelimenin tam anlamıyla "honey tteok") balın yapışkan pirinç tozuyla karıştırılması ve kestane, hünnap, çam fıstığı vb. İle elenmesiyle yapılır. Kkul tteok, şekil olarak songpyeon'a benzer, ancak boyutu daha küçüktür.

Hwajeon yapışkan pirinç unundan ve Kore açelya, krizantem veya gül gibi mevsimlik çiçeklerden elde edilen çiçek yapraklarından yapılan küçük tatlı kreplerdir .

Tteokbokki, garaetteok ile yapılan ve genellikle sokak satıcıları tarafından satılan, tavada kızartılmış bir yemektir. Genellikle gochujang (kırmızı biber salçası) ile tatlandırılır, ancak soya sosu bazlı bir sosla da servis edilebilir ve genellikle balık keki, haşlanmış yumurta ve yeşil soğan içerir.

Mujigae-tteok veya 'gökkuşağı pirinç keki', gökkuşağını andıran farklı renklerden oluşan katmanlı bir tteoktur. Renkler tipik olarak açık kırmızı, sarı ve yeşildir.

Tainan kase pirinç keki (óaⁿ-kóe,碗 粿), Tayvan'ın güneyindeki Tainan kentinde kökenlidir. Çanak, yapışkan pirinç buharda bir kez buharda pişirildikten sonra üzerine soslar konularak ve tekrar buharla pişirilerek yapılır.

Bánh bèo, doğranmış kurutulmuş veya taze karides, yeşil soğan, maş fasulyesi ezmesi, çıtır kızarmış arpacık soğanı, balık sosu, pirinç sirkesi gibi iştah açıcı malzemelerle doldurulmuş, ortasında tipik olarak bir çukur bulunan çeşitli küçük buharda pişirilmiş pirinç keki veya pirinç krepidir . ve yağ.

Bánh đúc, yapışkan olmayan pirinç unundan yapılan bir pastadır (ancak mısır unu kuzey Vietnam'da da kullanılmaktadır). Kuzeyde tipik olarak öğütülmüş domuz eti, tôm chấy (ızgara öğütülmüş karides), kızarmış soğan, susam tohumu, tuz, yer fıstığı, limon suyu ve soya sosu veya balık sosu gibi tuzlu malzemelerle süslenir. Güneyde tatlı olarak servis edilir ve Pandanus amaryllifolius yaprak özütü ilavesiyle genellikle yeşil renkte olan jelatinimsi bloklar şeklini alır. Malzemelerin kaynatılması ve soğumasına izin verilerek pişirilir, daha sonra bloklar halinde kesilen jöle benzeri bir tabaka halinde katılaşır.

Bánh chưng yapışkan pirinç, maş fasulyesi, domuz eti ve diğer malzemelerden yapılır. Bánh tét hemen hemen aynıdır, ancak dairesel bir biçimde kesilmiş ve Vietnam tatili Tết kutlamalarında tüketilmiştir.

Chwee kueh, (kelimenin tam anlamıyla "sulu pirinç keki"), Singapur ve Johor mutfağına ait bir tür buharda pişirilmiş pirinç keki. Hafif viskoz bir karışım oluşturmak için pirinç unu ve su karıştırılarak yapılır, daha sonra küçük fincan şeklindeki kaplara yerleştirilir ve buharda pişirilir ve pişirildiğinde karakteristik bir kase benzeri şekil oluşturur. Pirinç keklerinin üzerine küp küp doğranmış turp serpilir ve acı biber sosu ile servis edilir. Chwee kueh, Singapur ve Johor'da popüler bir kahvaltı öğesidir.

Kuzey Amerika ve diğer Batı ülkelerinde popüler olan şişirilmiş pirinç kekleri, genellikle pirinç tanelerinin buhar varlığında yüksek basınç altında ısıtılmasıyla oluşturulan şişirilmiş bir tahıl olan şişirilmiş pirinçle yapılır, ancak üretim yöntemi büyük ölçüde farklılık gösterir. Şişirilen taneler daha sonra bir kek şeklinde çok çeşitli yöntemlerle birbirine bağlanır. Küçük çocuklar arasında ve diyet yapanlar arasında ekmek, kraker veya cips yerine daha düşük kalorili bir alternatif olarak popülerdirler. Sade, tuzlu, aromalı veya çikolata veya yoğurtta yarı kaplanmış olabilirler.

İran mutfağında, Tahchin veya Farsça pişmiş pirinç keki, yoğurt, safran, yumurta ve tavuk fileto ile yapılan bir tür buharda pişirilmiş pirinç keki.

Nijerya Mutfağında Masa, farklı yahnilerle yenen oval şekilde tavada kızartılmış pirinç kekine benzer bir pirinç keki olup, özellikle Hausa etnik grubu olmak üzere Kuzey Bölgesinden gelmektedir.