SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
1957 Kanada genel seçimleri

1957 Kanada genel seçimleri, 23. Kanada Parlamentosu'nun Kanada Avam Kamarası'nın 265 üyesini seçmek için 10 Haziran 1957'de yapıldı. Kanada politik tarihinin en çalkantılı dönemlerinden biri olan seçim John Diefenbaker liderliğindeki İlerici Muhafazakar Parti (Tories olarak da bilinir) 22 yıllık Liberal Parti yönetimine son verdi. İMP, en çok oyu Liberallere kaptırsa da azınlık hükûmeti kurmaya yetecek vekili kazandı.

Liberal Parti, 1935'ten itibaren Kanada'yı yönetti ve art arda beş seçim kazandı. Başbakanlar William Lyon Mackenzie King ve Louis St. Laurent yönetiminde hükûmet kademeli olarak bir refah devleti inşa etti. Liberallerin görevdeki beşinci döneminde muhalefet partileri onları kibirli ve Kanadalıların ihtiyaçlarına tepkisiz olduğunu ima ettiler. Trans-Kanada Boru Hattı'nın inşası üzerine 1956 tarihli "Boru Hattı Tartışması" gibi olaylar hükûmete zarar vermişti. "Louis Amca" lakaplı St. Laurent popülerliğini sürdürdü, ancak kabine bakanları üzerinde çok az kontrole sahipti.

1956'da İMP lideri George A. Drew, sağlık sorunları nedeniyle beklenmedik bir şekilde istifa etti. Onun yerine, İlerici Muhafazakâr Parti karizmatik Diefenbaker'ı seçti. Tory'ler, büyük kalabalıkları mitinglere çeken ve televizyonda güçlü bir izlenim bırakan yeni liderlerine odaklanan bir kampanya yürüttü. Liberaller cansız bir kampanya yürüttü ve St. Laurent televizyonlara birkaç kez çıktı. Medyadan rahatsız olan başbakan konuşmalarını bir senaryodan okudu ve sözlerini törpülemeyi reddetti.

Liberallerin hâkim olduğu Quebec'te büyük ilerlemeler kaydetmeye yönelik alışılmış stratejilerini terk eden muhafazakârlar, diğer illerde koltuk kazanmaya odaklandı. Başarılıydılar; Quebec'te birkaç sandalye kazanmalarına rağmen toplamda 112 sandalye kazandılar Liberaller ise 105 sandalyede kaldılar. Diğer partiler tarafından kazanılan kalan koltuklarla birlikte, İlerici Muhafazakâr Parti Avam Kamarasında birinciliğe sahipti ancak çoğunluğu kazanamadı fakat bu sayı yine de John Diefenbaker Kanada'nın 1935'te RB Bennett'ten bu yana ilk Tory başbakanı olması için yeterliydi.

Diğer 4 sandalye (2) Bağımsız, (1) Bağımsız Liberal, (1) Bağımsız İlerici Muhafazakar'dı. Bir aday Liberal-İşçi'den seçildi ve 1953 seçimlerinden sonra olduğu gibi Liberal parti grubuna dahil oldu.
Shelby, Ohio

Shelby, Amerika Birleşik Devletleri'nin Ohio eyaletinde yer alan ve Richland ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 9,317'dir.

15 Mart 2010 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehirde 9,821 kişi, 4,073 ev ve 2,667 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise %79,0 Beyaz, %11,3 Afrikan Amerikan, %0,3 Yerli Amerikan, %5,2 Asyalı, %0,1 Pasifik Adalı, %1,1'i ise diğer gruplardandır.

1 Nisan 2000 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehirde 9,317 kişi, 3,911 ev ve 2,510 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise %79,0 Beyaz, %11,3 Afrikan Amerikan, %0,3 Yerli Amerikan, %5,2 Asyalı, %0,1 Pasifik Adalı, %1,1'i ise diğer gruplardandır.
Love Profusion

"Love Profusion", Amerikalı pop müzik şarkıcısı Madonna'nın 2003 çıkışlı albümü American Life'tan çıkan dördüncü ve son şarkıdır. Şarkı Sire Records tarafından yayınlanmıştır.

Şarkı her ne kadar başta Fransa ve Kuzey Amerika dışındaki market sahasında satışa sunulmuş olsa da, sonradan bu sahalar da satışa bölgesine eklenmiştir. Şarkı sözleri yüzünden olumsuz eleştiriler toplamıştır. Şarkı yine ABD listelerinde girememiştir, ayrıca Pop 100 listesinde de 100. sırada kalmıştır.
Marc Aaronson

Aaronson 1972 yılında BSc lisansını da tamamladığı Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'de eğitim gördü. 1977'de Harvard University'nde near-infrared aperture photometry of galaxies isimli teziyle felsefe doktorasını tamamladı.Aynı yıl Arizona Üniversitesi'ndeki Steward Rasathanesi'nde doktora sonrası araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı ve burada 1983'te Astronomi Doçenti oldu. Aaronson Jeremy Mould ile birlikte 1981'de George Van Biesbroeck Ödülü'nü, 1984'te de Amerikan Astronomi Derneği'nin verdiği Newton Lacy Pierce Prize Ödülü'nü kazandı. Ayrıca 1983'te Harvard Üniversitesi'nin verdiği Bart J. Bok Ödülü ile ödüllendirildi.

Çalışmalarını üç konu hakkında yoğunlaştırdı : Tully-Fisher ilişkisiyle the [[Hubble sabiti(H0)]]'nin belirlenmesi using the, Karbon Yıldızı çalışması, ve bu yıldızların Eliptik cüce gökadalar'daki hız dağılımları.

Aaronson Kara Madde'yi kızılötesi teknolojiyle görüntüleyen ilk bilimadamlarındandır. Kara madde olduğu sanılan galaksiler etrafındaki bilinmeyen bir maddenin kızılötesi halelerini görüntülemeyi başarmıştır.

Aaronson 30 Nisan 1987'de vahim bir kaza sonucu Kitt Peak Ulusal Gözlemevi'ndeki Mayall Teleskobu'unda hayatını kaybetmiştir. Kaza Aaronson'un dışarı çıkmaya çalıştığı sırada,teleskobun döner kubbesinin dönmeye devam ederken, merdivenlere açılan kapağın üstüne kapanmasıyla olmuştur. Aslında gözlemcilerin bu kapağı kubbe dönerken kullanabılecekleri teleskop tasarımında düşünülmediğinden daha sonra teleskobun tasarımında bir hata olduğu anlaşılmıştır.
Mojtaba Goleij

Norveç'in Oslo kentinde düzenlenen 2021 Dünya Güreş Şampiyonası'nda serbest stilde 97 kg'da üçüncülük maçında Moğol Öldziysayhanı Batdzul'u 10-0 teknik üstünlükle yenerek bronz madalya kazandı.
Şabalıdbuta halıları

Şabalıdbuta halıları, Azerbaycan halıcılık okulunun Karabağ tipine ait havlı halılardır.. Şabalıdbuta halıları, kompozisyonu zor olan Karabağ halılarına aittir. Ana üretim merkezleri Ağdam, Cebrayıl ve Muğandır. Eskiden Güney Azerbaycan'da Aras Nehri'nin sağ kıyısında bulunan halı dokuma merkezlerinde bu tür desenli halılar dokunurdu, ancak bu halılar Karabağ halılarından daha pürüzlüydü. İpekten dokunan "Şabalıdbuta halıları" Cebrayıl'da çok popülerdi.

Karabağ tipine ait "Şabalıdbuta halılarının" başlıca üretim merkezleri Ağdam, Cebrayıl ve Mugan'dır. Eskiden Güney Azerbaycan'da Aras Nehri'nin sağ kıyısında bulunan halı dokuma merkezlerinde bu tür desenli halılar dokunurdu, ancak bu halılar Karabağ halılarından daha pürüzlüydü. İpekten dokunan "Şabalıdbuta halıları" Cebrayıl'da çok popülerdi.

Halının orta alanı sağa ve sola "bakan" bir buta ile dekore edilmiştir. Halının sanatsal kalitesi orta alandaki o butalar arasındaki mesafeye göre belirlenir. Daha sık bir butalar daha iyi bir görünüme sahiptir. Orta alanda "püskül buta" veya "eğri buta" ile bezenmiş "Şabalıdbuta halıları" da bulunmaktadır.

"Şabalıdbuta halıları" farklı boyutlarda üretildi. Son zamanlarda daha uzun halılar dokunmaktadır. Düğüm yoğunluğu: desimetre kare başına 40X40 düğüm (metrekare başına 160.000 düğüm). Yığın uzunluğu 6–8 mm'dir.
Özbekistan'da yolsuzluk

Özbekistan'da yolsuzluk ciddi bir sorun olarak kabul edilir. Yolsuzluğu önlemek için yürürlükte olan yasalar vardır, ancak bu yasaların uygulanma oranı çok zayıftır. Yolsuzluk yetkililerinin düşük kovuşturma oranları Özbekistan'da ki yaygın yolsuzluğa katkıda bulunan bir başka faktördür. Yargı sistemi, sınırlı kaynaklar ve yolsuzluk nedeniyle ciddi işlevsel açıklarla karşı karşıyadır.

Özbekistan'da yolsuzluk hemen hemen her düzeyde toplumda, iş dünyasında ve hükûmet içerisinde mevcuttur. Aynı zamanda dünyanın en yozlaşmış ülkelerinden biri olarak kabul edilir. Orta Asya'daki en büyük ikinci ekonomiye sahiptir. Büyük doğalgaz rezervleri ve Yeni Soğuk Savaş'ta rakip güçler arasındaki önemli bir coğrafi konumu bulunmaktadır.

Uluslararası Af Örgütü'nün 2015 yılına ait raporu, Özbekistan'da yolsuzluğun “her yere yayılmış bir kanser” olduğunu, 2011 yılında tutuklanan ve işkence gören bir iş insanı hakkında alıntılar içermektedir.

Özbek sanatçı Vyacheslav Okhunov, 2015 yılında Der Spiegel dergisine Özbekistan'ın cumhurbaşkanı olan merhum İslam Kerimov'un mafya eğilimleri sergileyen "bir diktatör" olduğunu söyledi. Kerimov, Özbekistan'ı çeyrek asırdır demir bir yumrukla idare etmekle suçlandı ve "Kuzey Kore'ye Çin'den daha büyük benzerliği olan" bir kültür ortaya çıkardığı belirtildi.

Eleştirmenler, Kerimov'un "bir yerlerde yeni bir tesis için bir şerit bile kesmediğini" ve ülke için olumlu katkılara sahip eylemlere sahip olmadığını söyledi. Miras Vakfı'na göre, Kerimov'un mutlak gücü adli atamalara kadar genişlemişti.

Başkanın kızı Gülnare Kerimova'nın (başkanın kendisi gibi) büyük çaplı yolsuzluk yaptığı iddia edildi. 2012'de İsviçre tarafından başlatılan ceza soruşturması ilk olarak Kerimova ile bağlantısı olan dört Özbek vatandaşına karşı yöneltildi. Şüphelilerden ikisi o yıl tutuklandı ve kefaletle serbest bırakıldı.

Yine 2012'de İsveçli bir televizyon belgesel kanalı, İsveçli bir telekomünikasyon şirketi TeliaSonera AB'nin Özbekistan'daki lisanslar ve frekanslar karşılığında Takilant'a (Cebelitarık merkezli bir kabuk şirketi, daha sonra Kerimova'ya bağlı olduğu bildirildi) 320 milyon dolar ödediğini belirtti.

Ocak 2013'te İsveçli araştırmacılar, TeliaSonera'nın doğrudan Kerimova ile müzakere etmeye çalıştığını gösteren yeni belgeler yayınladılar. Aynı yıl Amerikalı ve Hollandalı yetkililer Kerimova hakkında araştırma başlattı. Şubat 2014'te TeliaSonera genel müdürü, yolsuzluk iddialarının ortaya çıkmasından sonra istifa etmek zorunda kaldı. Mayıs ayında İsveç basını, Kerimova'nın TeliaSonera sözleşmesinin şartlarını agresif bir şekilde dikte ve tehdit ettiğini öne süren belgeleri kamuoyuna duyurdu. İsviçre ve İsveç'de kara para aklama ile ilgili soruşturmalar yıl boyunca devam etti.
Sweetheart

Sweetheart, 1974-1979 yılları arasında Avustralya'da sürekli olarak teknelere saldıran 5.10 metre boyundaki tuzlu su timsahının adıdır. Sweetheart olarak bilinen bu timsah yaklaşık beş yıl boyunca Kuzey Bölgesi'ndeki Finnis Nehri üzerinde alüminyum botlara ve dış motorlarına verilen hasarlardan sorumluydu.

1979'un başlarında timsahın saldırı düzeni değişti ve daha sık saldırılar yapmaya başladı. Bu saldırılardan kimse zarar görmediği hâlde "Sweets Lookout Billabong" adlı balıkçılık yarışmasına katılan katılımcıların güvenliği için endişe sebebi oluyordu.

Kuzey Bölgesinin Koruma Komisyonu'ndan gelen vahşi yaşam korucuları, timsahı yakalamak için bir tuzak kurdu ve 19 Temmuz 1979 sabahında timsah yakalandı. Çenesi sıkıca bağlanmış ve anestezi uygulanmış timsah, daha sonra Billabong Gölü'nün karşı tarafındaki tekne rampasına çekildi. Bu operasyon sırasında Sweetheart, uyuşturulmuş durumda uzun süre su içinde bırakıldığı için boğulma tehlikesi geçirdi.

Beş saatlik çalışmanın ardından Sweetheart, 4 adam tarafından tuzaktan çıkarılarak Darwin'e ulaştırılmak üzere bir aracın römorküne yüklendi. Sweetheart, Darwin'e ulaştırılmak için yüklendiğinde hâlâ nefes almaya devam ediyordu ancak uyuşturulmuş durumda uzun süre su içinde bırakıldığı için bir süre sonra hayatını kaybetti.

Aslında amaç, ıslah programının bir parçası olmak üzere yeni kurulmuş timsah çiftliklerinden birine bu timsahı koymaktı. Ancak timsahın ölümü üzerine timsah Kuzey Bölgesi Müze ve Sanat Galerisi'ne sunuldu. Sweetheart, şimdi Kuzey Bölgesi Müze ve Sanat Galerisi'nde hâlen sergi hâlindedir. Bu olay Greg McLean'in Timsah: Nehrin Dişleri filmine ilham kaynağı oldu.
Graziano Pellè

Lecce eyaletindeki San Cesario di eyaletinde doğan Pellè, Monteroni di Lecce'li. Erkek kardeşi Fabian ile ortaklaşa 12 yaş altı ulusal şampiyon olduktan sonra balo salonunda çalışmaya başladı. Yerel kulüp Lecce kulübü seçmelerine girdi ve Lecce'de oynamaya başladı; Babası Roberto Serie C'de Lecce ye transfer oldu ve babasıyla birlikte forvet oldu. Graziano, iki Campionato Primavera ödülü ve 2002 Coppa Italia Primavera ödülünü kazandı. Serie A'da ilk maçını 11 Ocak 2004'te Bologna'ya karşı 2-1 kaybettikleri maçta 10 dakika görev aldı ve sezonda toplam iki kez forma giydi.

Ocak 2005'te Pellè, istediği forma ulaşamadı ve Serie B takımlarından Catania'ya kiralandı. Yaz aylarında, 20 yaş altı ekibiyle 2005 FIFA Dünya Gençler Şampiyonası'na katıldı ve çeyrek finale çıktı ve dört gol attı. 2005-06 sezonunda Lecce'ye döndü ve tekrar kiralık verildi. Transfer döneminin ilk yarısında Crotone 'ye kiralık verildi.
Rock-A

2. si İzmir - Dikili'de ve 3.sü ve 4.sü ve de 5.si İzmir - Özdere'de düzenlenmiştir.2011 ve son olarak da 2012 yılında ise İzmir - Foça'da düzenlenmiştir.

Savaşa karşı, barıştan yana; terörist saldırılara, yeryüzündeki her türlü savaşa, her türlü şiddete, ırk ve cinsiyet ayrımcılığına, milliyetçiliğe, açlığa, yoksulluğa, paralı eğitime, paralı sağlığa, adaletsizliğe, militarizme, küresel iklim felaketine, her türlü kültürel ve sosyal yozlaşmaya, insan hakları ihlallerine, işkenceye, nükleer santrallere karşı alternatif olma özellikleri içeren Rock - A, gönüllü girişimcilerce oluşturulmuş, ticari özellik taşımayan bir festivaldir. Festivale katılımlar tamamen ücretsizdir.

Rock - A festivaline sponsor kabul edilmemekle, ticari kaygı güden sponsor firma baskısından uzak kalınmaktadır. Festivalde bugüne kadar birçok yerli ve yabancı rock, punk rock, blues, caz, folk grupları yer almıştır.
Ali Yafie

Yafie, 1 Eylül 1926'da Donggala Regency, Orta Sulawesi, Doğu Hint Adaları'nda doğdu. İlk eğitimini Devlet İlkokulu'nda aldıktan sonra yüksek öğrenimine Sengkang, Güney Sulawesi'deki Esadiye Medresesi'nde devam etti.

1947'de kurucuları arasında yer aldığı Parepare, Güney Sulawesi'deki Pondok Pesantren Darul Dakwah Al Irsyad'ın yöneticisi ve Endonezya Müslüman Entelektüeller Derneği (ICMI) danışma kurulu üyeliğini yürütmüştür. 1959'dan 1962 yılına kadar Ujung Pandang'ın dini mahkemelerinde hukukçu daha sonra 1962'den 1965 yılına kadar Doğu Endonezya Din Mahkemesi müfettişliği görevini yürüttü.

Endonezya merkezli Dünya'nın en büyük İslami örgütü olan Nahdlatul Ulema'nın (NU) önde gelen isimlerinden birisi olup 1991'den 1992 yılına kadar geçici Baş Danışmanı olarak görev yaptı. Aynı zamanda 1990-2000 yılları arasında Endonezya Ulema Konseyinin başkanıydı.
Jan Carstenszoon

Jan Carstenszoon veya daha yaygın olarak Jan Carstensz, 17. yüzyılda Hollandalı bir kaşifti. Carstenszoon, 1623'te Hollanda Doğu Hindistan Şirketi tarafından, Willem Janszoon'un Duyfken gemisiyle yaptığı 1606 seferlerinde daha güneyde görülen kara parçasının raporlarını takip etmek üzere Yeni Gine'nin güney kıyılarına ve ötesine bir keşif gezisine liderlik etmesi için görevlendirildi.

Hollanda Doğu Hint Adaları'ndaki Ambon'dan iki gemi, Pera (Carstenszoon'un kaptanlığındaydı) ve Arnhem (Willem Joosten van Colster'ın kaptanlığındaydı), ile yelken açtılar, Yeni Gine'nin güney kıyısı boyunca yolculuk ettiler, sonra güneye doğru Cape York Yarımadası ve Carpentaria Körfezi'ne yol aldılar. 14 Nisan 1623'te Keerweer Burnu geçildi. Stokları için tatlı su aramak üzere karaya çıkan Carstenszoon, bölgenin yerli Avustralyalı sakinlerinden oluşan bir grupla karşılaştı. Carstenszoon, onları "değerli metaller veya baharatlar hakkında hiçbir bilgisi olmayan" "yoksul ve sefil görünümlü insanlar" olarak tanımladı.

8 Mayıs 1623'te Carstenszoon ve ekibi, Duyfken Burnu yakınlarındaki küçük bir nehrin ağzında (adını Janszoon'un bölgeyi daha önce ziyaret etmiş olan gemisinden almıştır) 200 Aborijin ile bir çatışmaya girdi ve Pennefather Nehri'ne indi. Carstenszoon, o sırada Hollanda Doğu Hint Adaları Genel Valisi olan Pieter de Carpentier'in onuruna küçük nehre Carpentier Nehri ve Carpentaria Körfezi adını verdi. Carstenszoon, tekrar kuzeye gitmeden önce Staaten Nehri'ne ulaştı. Pera ve Carstenszoon, Ambon'a geri dönerken; Arnhem, Carpentaria Körfezi'ni geçerek Arnhem Land'in doğu kıyısını gördü.

Endonezya'nın Irian Jaya'daki Carstensz Piramidi, onun adını almıştır. Carstenszoon, 1623'te dağın doruğundaki buzulları gördü ve ona Sneebergh adını verdi; Ekvator yakınlarında kar gördüğünü söylediğinde Avrupa'da alay konusu oldu. Carstenszoon, Avustralya'nın kuzey kıyısı boyunca yer alan birkaç başka yer şekline de adını verdi.
Werner Ostendorff

Werner Ostendorff (15 Ağustos 1903-1 Mayıs 1945), 2. Dünya Savaşı'nda 2. SS Panzer Kolordusu'nun kurmay başkanlığını ve 2. SS Panzer Tümeni "Das Reich"ın komutanlığını yapmış bir Waffen-SS generaliydi. 1 Mayıs 1945'de aldığı yaralardan dolayı öldü.

Ostendorff, 1925 yılında Reichswehr'ya katıldı. 1933'de ve 1934'de bir SA Askeri Eğitim Okulu'nun kuruluşunda yer aldı ve ardından Luftwaffe'ye transfer oldu. 1935 yılında ise SS-Verfügungstruppe'ye transfer oldu, Nisan 1938'e kadar bir SS okulunda eğitmen olarak görev yaptı. Ardından Ostendorff, yeni teşkil edilmiş SS-Standarte "Der Führer"ya atandı. 10 Ekim 1939'da ilk SS tümeninin kuruluşuyla birlikte teşkilin adı SS Tümeni "Das Reich" olarak değiştirildi ve Ostendorff, bu tümenin kurmay başkanlığına atandı. Bu görevi Haziran 1942'ye kadar sürdürdü. Ostendorff, 13 Eylül 1941'de Smolensk yakınlarında bulunan ve önemli Yelnya-Dorogobuzh yoluna hakim bir konumda olan Ushakovo köyüne yönelik bir karşı taarruza komuta ettiği için Şövalye Haçıyla taltif edildi. Köy yeniden ele geçirildi ve Sovyet yarma tehlikesi bertaraf edildi.

Ostendorff, Şubat-Haziran 1942 tarihleri arasında Doğu Cephesi'nde Kampfgruppe Das Reich'a komuta etti. Bu görevi sırasında, 5 Haziran 1942'de Altın Alman Haçıyla taltif edildi. Paul Hausser Haziran 1942'de ilk SS kolordusunu kurduğunda, Ostendorff'u kendi kurmay başkanı olarak seçti. SS-Generalkommando'sundaki (daha sonra 2. SS Panzer Kolordusu) görevini Kasım 1943'e kadar sürdürdü. Harkov'daki eylemleri hasebiyle SS-Oberführer'lığa terfisinin ardından kendisine bir tümenin komutanlığı verildi. Ostendorff, Ocak 1944'de 17. SS Panzergrenadier Tümeni "Götz von Berlichingen"ın komutasına atandı. Normandiya'daki çarpışmalar sırasında Ostendorff 16 Haziran 1944'de Carentan yakınlarında ciddi biçimde yaralandı. 21 Ekim 1944'de tümene komuta etmeye devam etti ve Kasım 1944 kadar bu görevde kaldı.

Ostendorff, 1 Aralık 1944'de SS-Gruppenführer'lığa terfi ettirildi ve 2 Aralık'da Heinrich Himmler'nın ordu grubu olan Ordu Grubu Oberrhein'ın kurmay başkanlığına atandı. 22 Ocak 1945 tarihine kadar bu görevde kaldı. Son ataması 2. SS Panzer Tümeni "Das Reich"a tümen komutanı olarak 10 Şubat 1945'de atanmasıydı. Bu tümene Macaristan'daki çarpışmalar sırasında, 9 Mart 1945'de ciddi biçimde yaralanana kadar komuta etti. Werner Ostendorff 1 Mayıs 1945'de Bad Aussee'deki bir sahra hastanesinde öldü.

Werner Ostendorff, Prusya Kegierungsvizzepräsident'ı olan Ernst Ostendorff'un oğluydu. Ekim 1935'de dünya evine girdi, o ve karısı 2 oğlan 1 kız çocuk olmak üzere toplam 3 çocuk sahibi oldular.
Branislav Nušić

Branislav Nušić (Sırpça: Бранислав Нушић) (20 Ekim 1864 - 19 Ocak 1938) Aroman/Çinçar asıllı Sırp romancı, oyun yazarı, satiristtir. Sırp edebiyatında belagatin geliştiricilerindendir. Nušić ayrıca, gazeteci ve devlet memuru olarak çalışmıştır.

Doğumundaki adı Alkibijad Nuša’dır (Aromanca: Alchiviadi al Nuşa). 1864 yılında Belgrad’da, iyi hâlli bir ailede doğdu. Genç Alkibijad’ın babası, oğlunun doğumundan kısa süre sonra sağlığını kaybetmişti. Ailesiyle beraber Semendire’ye taşınmaya diretti. Alkibijad, burada eğitimine başladı. Sonraki dönemde Belgrad’a dönmüş ve yatılı okulda okumuştur.

18 yaşına geldiğinde, yasal olarak adını “Branislav Nušić” olarak değiştirmiştir. 1884 yılında Belgrad Üniversitesi’nin hukuk okulundan mezun olmuştur. Okul hayatı sırasında Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’ın Graz şehrinde de bulunmuştur.
Guria isyanı (1841)

1841 Guria isyanı (Gürcüce: გურიის აჯანყება, guriis ajanq'eba; Rusça: Мятеж в Гурии, myatezh v Gurii), hükûmetin Gürcü köylüleir için getirdiği yeni görevlere ve vergilere bir tepki olarak, -o zamanlar Rusya İmparatorluğu'nun Gürcistan-Imeretia Valiliği'nin bir parçası olan- eski Gürcü Prensliği Guria'da- ortaya çıkan bir çatışmaydı. Birkaç soyluyla birlikte isyancılar başlangıçta Guria'nın çoğunu ele geçirmede başarılı oldu, ancak sonunda Eylül 1841'de Rus ordusu ve müttefik Gürcü soylular tarafından yenilgiye uğratıldı.

Karadeniz'de küçük ve fakir bir Gürcü kırsal eyaleti olan Guria, 1810'dan beri Rus egemenliği altındaydı. 1829'da Ruslar, yerel özerk prenslik yönetimini ortadan kaldırdı ve bir Rus yönetimini dayattı. Eyalet zaten 1820'de Rus karşıtı ayaklanmaya sahne olmuştu ve 1905'teki popüler bir Sosyal-Demokrat ayaklanmayla daha fazla itibar kazanacaktı.

1841'de, yerel koşullara bakılmaksızın, Rus hükûmeti Guriyalı köylülere patates yetiştirme ve vergilerini Rus parasıyla ödemelerini emretti. Guria hâlâ mısır ve darıya dayalı doğal bir ekonomiyi sürdürüyordu. Köylüler arasında, yakında para ödemelerinin gerekeceği ve köylülerin askere alınacağı söylentileri yayılmaya başladı.

Mayıs 1841'de vergi tahsilatları başladığında Lançhuti topluluğunun köylüleri direndi ve 22 Mayıs 1841'de silah kullandı. Kargaşalar tüm Guria'ya yayıldı ve kısa süre sonra isyancıların saflarında yaklaşık 7.200 erkek vardı. Eyaletteki en sağlam noktaların kontrolünü ele geçirdiler ve Kutaisi şehrine giden yolları kapattılar. 9 Ağustos 1841'de Abes Bolkvadze başkanlığındaki isyancılar, Gogoreti'de Albay Brusilov'un Rus birlikleriyle çatışarak onlara ağır kayıplar verdiler ve Brusilov'u geri çekilmeye zorladılar. O ay iki kez Gurialılar, Guria'nın ana kenti ve Rusların kalan son karakolu olan Ozurgeti'yi almayı denediler ancak başarısız oldular. İsyancı saflarındaki hoşnutsuzluk, en önemlisi Prens David Gugunava olmak üzere birçok asil müttefikin taraf değiştirmesine yol açtı. Sonunda 5 Eylül'de Albay Moisey Argutinsky-Dolgorukov komutasındaki 2.500 kadar normal Rus askeri -Rus yanlısı soyluların sağladığı gönüllü birliklerin yardımıyla- isyancılara saldırdı ve onları mağlup ederek 60'tan fazla kişiyi öldürdü. Eylül sonunda Guria yine sakin ve Rus kontrolü altındaydı, ancak hükûmet nakit olarak vergi toplamak için çaba göstermedi. 1842'de, Sibirya'ya sürgün edilen Prens Ambako Shalikashvili dışında tutuklanan isyancı liderlerin çoğu serbest bırakıldı. 1901'de yayımlanan bir Rus kaynağına göre, isyandaki en az 32 Rus öldürüldü, 115 kişi yaralandı ve 17 kişi esir alındı.
Javiera Munoz

Javiera Margarita Odija Ubal Muñoz (d. 28 Mayıs 1977 – ö. 18 Ocak 2018), İsveçli şarkıcıdır. Sanatçı Şilili-İspanyol asıllı bir aileden gelmektedir. Melodifestivalen Şarkı Yarışması'na 2000'de "Every hour, every minute" ve 2002'de "No hay nada más" adlı parçalarıyla iki defa katılmıştır.