Teistik satanizm

Teistik satanizm, Şeytan'ın ruhani varlığına ve gücüne tapınılan satanizm türü. Teizm'den yola çıkarak, kutsal kitaplarda anlatılan veya ruhani bir boyuttaki şeytana inanılır.

Spiritüel satanizm, teistik satanizmin alt kollarından birisidir. İçerisinde kara büyü ve çeşitli ritüeller barındırmaktadır. Okültizm ve maji ile yakın ilişki içerisindedir.

Spiritüel satanizm, ruhani bir boyutta yaşadığına inanılan şeytan ile iletişim kurma, ondan yardım isteme veya şeytana tapınma gibi eylemleri de barındırır. Spiritual satanistlerin çoğunluk bir kısmı; Şeytan'ı bilge, insanlara yol gösterici ve dost bir varlık olarak görmektedir.

Teistik Satanizm, Geleneksel Satanizm veya Işık Tanrısı Ekolü olarak bilinen bu din Şeytan'ın yazdırdığına inanılan Ayetler, Gerçekler ve İsa kitaplarını kabul eder. Bu dinin takipçilerine "seçkin" denir ve Şeytan'ı ruhani bir varlık olarak görüp ona ibadet ederler. Ek olarak dinin görevlilerince yazılmış olan Uyanış, Gerçekler Kitabı Yorumu ve Ayetler Kitabı Açıklaması kitapları mevcuttur. Bu kitapları da öğretilerini oluşturan ana kaynak olan Altı Katlı Kitap'ın birer parçası olarak görürler. Öğretilerinin kökenleri antik pagan inançlarına dayanır ve dolayısıyla pagan geleneklerini kabul ederler. Uyguladıkları ritüellerin bazıları ve kutladıkları bayramlar da pagan geleneklerine dayanır.

Seçkinlerin inandığı Şeytan aklın, zevkin, bilimin, özgürlüğün ve isyanın tanrısıdır. Teistik Satanizm'e göre, antik dinler ve semavi dinler Şeytan'ı her zaman kendilerine göre yorumlamıştır ve bu durum Şeytan'ın farklı tasvirlere sahip olmasına neden olmuştur. Şeytan, Antik Sümer'de Enki, Antik Mısır'da Set, Antik Yunan'da Pan, İskandinav inancında Loki, eski Türkler tarafından Erlik olarak ve daha birçok farklı kadim inançta farklı isimler ile bilinirdi. Teistik Satanizm'de Şeytan, insanlığın gelişimini ve aydınlanmasını isteyen bir rehber olarak görülür. Kendisine gerçekleştirilen tapınım ve hizmetler de bu yönde, özünde kişinin kendini geliştirmesi ve topluma katkı sağlaması adınadır.

Teistik Satanizm politeist bir inançtır. Seçkinler, Şeytan'ın yanında bulunan 72 tanrıya da inanırlar. Bu tanrılara "demon/daimon" denir. Şeytan'la beraber bu tanrıların varlığını da kabul etseler ve birer rehber olarak görseler de tapınımları yalnızca Şeytan'a yöneliktir. Aynı zamanda semavi dinlerin tanrısının varlığı da kabul edilir, ancak Teistik Satanizm'de Tanrı, semavi din anlatılarındaki şekliyle görülmez. Kendisine "Kötü Tanrı" adı verilir ve herhangi bir övgü veya tapınım gösterilmez.

Luciferianlar için aydınlanma ve gelişme nihai hedeftir. Temel Lucifer ilkeleri hakikati ve irade özgürlüğünü vurgular, içsel benliğe ve kişinin nihai potansiyeline tapınır. Her bireyin içinde aynı şeye yönlendirir. Birey, insanların doğruyu, yanlıştan ayırmak ve iyilik yapmak için tanrılarra veya ebedi olarak cezalandırılma korkusuna ihtiyaç duymadığı gerekçesiyle ahlaksal dogmalardan uzak durur. Tüm fikirler kabul edilmeden önce test edilmeli ve bir bilinçsel süzgeçten geçirilmelidir. Bu yüzden birey, şüpheci olmalıdır çünkü bilgi ile anlayış değişken ve akışkandır. Lucifer'in bir Tanrı olarak mı yoksa sadece bir Arketip olarak mı tasarlandığına bakılmaksaksızın her ekolde; insanlığın kurtarıcısı ve sürekli kişisel gelişimin sembolizasyonu olduğu kadar nihai bilgi ve araştırmanın bir temsiliyetidir.

Teistik Luciferianlar, Lucifer'in gerçekte bir Tanrı olduğuna inanırlar. Bununla birlikte, Lucifer'e Yahudi-Hristiyan bir Tanrı olarak tapmazlar ancak bir öğretmen veya bir arkadaş olarak saygı gösterirler, öğretisini takip ederler. Teistik Luciferianlar, Sol El yolunun birer takipçileridir. Neo-Lucifer Kilisesi veya diğer cemaatler gibi büyük ölçüde törensel(seremonik) majiye, manevi hikâyelerin ve figürlerin okült ve edebi yorumlarına odaklanan kuruluşlardır. Bu yorumlara odaklanan inançsal kuruluşlar, farklı dogmalara ve yollara bağlı olabilirler.