SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
George Dickie (filozof)

George Dickie (12 Ağustos 1926, Florida - 24 Mart 2020), Amerikalı filozof. Analitik sanat felsefesi geleneğinin en etkili filozoflarından olup University of Illinois'da emeritus profesörlük yapmıştır. Kurucularından olduğu kurumsal sanat teorisi ile birçok destekleyicinin yanında pek çok tepki de almıştır.

Önemli eserleri Türkçeye çevrilmemiş olup Aesthetics: An Introduction (Pegasus, 1971), Art and the Aesthetic: An Institutional Analysis (Cornell University Press, 1974), The Art Circle (Haven Publications, 1984), Evaluating Art (Temple University Press, 1988), Art and Value (Blackwell, 2001) şeklinde özetlenebilir.
Taşdeğirmen, Çıldır

Taşdeğirmen köyünün bilinen en eski adı Didi Çamdzvrali'dir. Çamdzvrali (ჩამძვრალი) Gürcüce bir kelime olup batık, çöküntü gibi bir anlama gelir. Didi Çamdzvrali (დიდი ჩამძვრალი: büyük çöküntü), 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Camzvral-i Büzürg / Camzural-i Büzürg (جامزورال بزرك) olarak kaydedilmişti. Bu yer adı daha geç dönemde Ahalkalak livasındaki bir başka köyün adı gibi yazılarak Çandura, Çamdra, Çandira gibi farklı biçimlere dönüşmüştür. Nitekim Rus idaresinin 1886 yılındaki nüfus tespitinde köyün adı Çamdra (Чамдра), 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Çamdira" (چامدیرە) olarak geçer.

Camzrval-i Büzürg (Büyük Camzrval) köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tarihsel Çrdili'de yer alıyodur. Nitekim Osmanlılar 16. yüzyılın ikinci yarısında bu bölgeyi ve köyü Gürcülerden ele geçirmiştir. Bu yerleşim 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre, Gürcistan Vilayeti içinde Çıldır livasının Canbaz nahiyesine bağlıydı. Köyün nüfusu 32 Hristiyan haneden oluşuyordu. Köyde buğday, arpa, çavdar, keten tohumu, yonca tarımı ile arıcılık yapılıyor, koyun ve domuz besleniyordu.

Osmanlı Devleti, Doksanüç Harbi'nin ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Ardahan bölgesini Rusya'ya bırakınca, Büyük Çamdzvarli köyü de Osmanlı egemenlik alanının dışında kaldı. Rus idaresinin 1886 yılında yaptığı nüfus tespitinde Çamdra (Чамдра) adıyla kaydedilmiş olan köy, Ardahan sancağının Çıldır kazasına (uçastok) bağlıydı. Köyün nüfusu, "Karapapak" olarak kaydedilmiş 409 kişiden oluşuyordu.

Çamdra köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre fiilen Ermenistan'ın sınırları içinde kaldı. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Çamdra Türkiye'ye bırakıldı.

Çamdra köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Çamdira" (چامدیرە) biçiminde yazılmıştır. Bu tarihte köy, Kars vilayetinin Çıldır kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Çamdıra" adıyla aynı idari konuma sahip olan köyün nüfusu 705 kişiden oluşuyordu. Türkçe kaynaklarda değişik biçimlerde yazılmış olan Çamdura veya Büyük Çamdzvrali Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Taşdeğirmen olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Taşdeğirmen köyünün nüfusu 1.174 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 296 kişi okuma yazma biliyordu.
Türkiye Kürek Şampiyonası

Türkiye Kürek Federasyonu tarafından 1951 yılından itibaren düzenlenen yarışmalar muhtelif statülerde ve (şampiyonu belirleme açısından) çeşitli yöntemlerle icra edildi. Nitekim; 1970'li yıllara kadar ağırlıklı olarak İstanbul ve Ankara'nın bölge şampiyonaları aynı zamanda eleme işlevi gördü ve bu şampiyonalarda ilk iki sırayı alabilen tekneler Türkiye Şampiyonası'na katıldı. 1970'lerin ortasından itibaren ise bölge şampiyonaları ile Türkiye Şampiyonası arasındaki bağ ortadan kaldırıldı ve kulüpler tüm tekneleriyle Şampiyonaya girmeye başladılar. Eşzamanlı olarak da şampiyonların belirlenmesinde tekne birinciliği sayısı yerine puan usulü tatbik edilmeye başlandı.

Türkiye'de kadınlararası kürek yarışmaları her ne kadar 1926'dan beri yapılsa da, kürek sporunun fazlaca fiziksel güç ve ağır antrenman temposu gerektirmesinden dolayı kadın sporcu sayısı uzun yıllar kısıtlı kalmıştır. Türkiye Şampiyonalarında kadınlar kategorisine 1953 yılından beri yer verilmeye başlansa da, kulüplerarası yarışmaların yapılması mümkün olmadı. Zira anılan yıl itibarıyla sadece Galatasaray'ın kadın sporcuları vardı. 1920'lerden 1947'ye kadar birçok İstanbul şampiyonluğu kazanan Fenerbahçe kadın takımı 1956 yılına kadar atalete gömülmüş, dönemsel başarılar yakalayan Ateş Güneş de kapanmıştı. 1953 Türkiye Şampiyonası'nda Galatasaraylı sporculardan başka katılan olmadı ve sarı-kırmızılı sporcular tek çifte, iki çifte ve dört tek sınıflarında düzenlenen üç yarışı da rakip olmaksızın bitirdiler.

1956 yılında ise Fenerbahçe, Hereke Sümerspor ve Ankara Susporları'nın katılımıyla ilk kez kulüplerarası yarışmalar yapılabildi. Fenerbahçe, kurduğu 8 tek ekibiyle Türkiye'de bu sınıftaki ilk yarışın galibi olurken, Türkiye şampiyonluğunu da kazandı. 1957 yılında ise bu hareketlilik söndü, Galatasaraylı sporcular haricinde Kocaeli'den sadece bir sporcu katıldı ve bunun sonucunda üçü rakipsiz olmak üzere dört yarışı birinci bitiren Galatasaray tekrar şampiyon oldu. 1958 yılında (Kocaeli'nden) o tek sporcu da katılmayınca yarışlara sadece Galatasaray katıldı, 1959 yılında ise hiçbir kadın sporcu kalmayınca kadınlararası yarışlar tümden yapılamadı.

Bu tarihten itibaren, 1970, 1971, 1973 ve 1974 şampiyonları da takım yokluğundan ya da hava muhalefetinden dolayı yapılmadı, 1967 yılında ise sadece Beykoz'un katıldığı yarışlarda sarı-siyahlı sporcular üç yarışı da rakipsiz bitirdiler ve şampiyon ilan edildiler. 1975 yılından beri ise en az iki kulübün katıldığı şampiyonalar düzenlenmekle birlikte, sporcu sayısının azlığından dolayı çoğunlukla altı sınıfta birden (tek çifte, iki tek, iki çifte, dört tek, dört çifte ve sekiz tek) yarışların yapılabilmesi mümkün olmadı.
Berkay Dabanlı

Futbola Blau-Gelb Frankfurt altyapısında başladı ve daha sonra SG Rosenhöhe Offenbach oynadı. 2009 yılında FSV Frankfurt altyapısına transfer oldu. Aynı yıl B takıma çıkan oyuncu ilk maçına 25 Temmuz 2009'da KSV Klein-Karben karşısında çıktı. 5. lig olan Hessenliga'da Frankurt forması ile 3 gol kaydeden oyuncu, sezon sonunda lig şampiyonluğu yaşadı.

2010-11 sezonunda Leverkusen'in A2 takımı olan Bayer Leverkusen II'ye transfer olmuştur. Dördüncü lig Regionalliga'da mücadele eden takım ile 29 maça çıkan futbolcu, bir gol attı. Ancak birinci takıma yükselmeyi başaramadı.

Dabanlı, Mayıs 2011'de Union Berlin ile antrenmanlara çıkmış ancak anlaşma sağlanamamıştı. Daha sonra Türkiye'ye gelen futbolcu, 27 Haziran 2011'de 2 yıllığına Süper Lig ekibi Kayserispor ile sözleşme imzalamıştır. Sezona Kayserispor A2 takımında başlayan futbolcu, 11 Ocak 2012'de Akhisar Belediyespor ile oynanan Türkiye Kupası maçıyla ilk kez Kayserispor forması giydi. 24 Şubat'ta ise Orduspor'a 1-0 yenildikleri maçta 90 dakika forma giyerek ilk Süper Lig deneyimini yaşadı. Sezon sonunda Spor Toto Kupası'nda mücadele etti. Sonraki sezon, zaman zaman forma şansı bulsa da devre arasında sözleşmesi karşılıklı sona erdirildi.

2013 Ocak'ında Bundesliga ekibi 1. FC Nürnberg tarafından denenen ve beğenilen futbolcu, 24 Ocak'ta resmi sözleşmeye imza attı. 3 Şubat 2013'te Borussia Mönchengladbach maçında ilk kez kadroya alınan futbolcu, 90+2. dakikada Hanno Balitsch'in yerine oyuna girerek, ilk Bundesliga maçına çıktı. Fazla forma şansı bulamayan futbolcu, genellikle son dakikalarda oyuna girdi. Sezon içinde dördüncü ligde mücadele eden 1. FC Nürnberg II takımıyla da maça çıktı. 2013-14 sezonunda da genellikle ilk 18'e alınsa da sadece 5 maçta forma şansı bulabildi.
São Paulo FC

São Paulo Futebol Clube, adını bulunduğu kent Sao Paulo'dan almış bir futbol takımıdır. Série A'da mücadele etmektedir. 1930'da Clube Paulistano ile Palmerias Paulistano kulüplerinin birleşmesi ile kurulan Brezilya futbolunun 1. büyük kulübüdür. 1935 yılında adını aldığı São Paulo şehrine taşınmıştır. Bu tarih kulübün 2. kuruluşu olarak ifade edilir.

1900'de kurulan Campeonato Brasiliero Paulista'da mücadele veren Clube Paulistano ile Palmerias Paulistano birleşerek São Paulo Clube de Futebol adını aldı. 1934'te São Paulo kulübü resmen kapatıldı.

İlk kuruluş ve kapanmadan sonra kapatma kararına karşı çıkan bazı kulüp yöneticileri ve gönüllü birkaç kişi birlikte 4 yıl sürecek bir kulüp kurma maratonuna girdi. Grêmio FBPA Tricolor, takımın ismi ve lakabını yansıtıyordu ama eski ekibin orijinalliğini bozmamak için São Paulo Futebol Clube ismi altında kesin kuruluş gerçekleşti.

Sao Paulo'nun stadyum ile ilgili problemleri vardı. O seneye kadar maçlarını oynadıkları Morumbi Stadyumu'nun yerine daha modern görünümlü bir stad yapabilmek için yönetim ünlü ve yetenekli oyuncularını satarak gelir elde ediyordu.

Stadyum inşaatı da tamamlandı ve stadın adı Cícero Pompeu de Toledo konuldu. Bu isim ilk stad Morumbiyi yaptıran o dönemin kulüp başkanına aittir.

Günümüzde hala birinci lig takımı olan ekip, formasının tarih boyunca aynı olmasıyla da bir istikrar örneğidir. Brezilya Seri A Liginden küme düşmeyen 5 kulüpten biridir. (Sao Paulo,Santos,Flamengo,Cruizero,İnternacional) Brezilya Seri A Liginin ve Sao Paulo Paulista Eyalet Liginin en başarılı kulübüdür. Ulusal ve uluslararası alanda birçok rekora imza atmıştır.
Hamar Gölü

Fırat ve Dicle Nehirlerinin kavuşum yerinin güneyinde yer alır. Derinliği mevsimlere göre değişir. Kışın en fazla derinlik 1,8 m, ilkbaharda 3,0 m'dir. Genişliği 600 ile 1,350 km² arasında değişir. 90 km uzunluk, 25–30 km genişliğe sahiptir. Fırat Nehri Nasıriye'de birkaç kola ayrılır, bir bölümü Hamar Gölü'ne akar. Göl, fazla sularını Basra'nın güneyinden Şattü'l Arap'a kısa bir kanalla gönderir.

Göl su kuşları için önemli bir sulak alandır. Gölün son yıllarda önemli bir kısmı kurutulmuştur. Çevre halkı düzenli ekim yapılamayan alanlarda papirüs kamışı yetiştirir. Bölgede yaşayan Bataklık Arapları saz ve kamıştan yaptıkları ev ve tekneler ile tanınır.
Iljo Keisse

Keisse, 2004 Atina Yaz Olimpiyatları'nda partneri Matthew Gilmore ile, ikili olarak yarışılan bir pist bisikleti disiplini olan Amerikan Yarışı'nda 11. sırayı aldı. Bu birliktelik devam etti ve ilerleyen yıllarda başarılar kazandılar. Keisse ve Gilmore birlikte bu alanda Avrupa Şampiyonluğu kazandılar, Gent 6 Gün Yarışları'nda da şampiyonluk elde ettiler.

2008 yılı sonunda doping kullandığı tespit edilen Iljo Keisse'nin profesyonel sözleşmesi takımı tarafından feshedildi. Mayıs 2009 tarihinde John Saey-Deschacht-Hyundai takımı ile sözleşme imzaladı.

Iljo Keisse, bu doping ürünlerini bilinçsiz bir şekilde kullanıldığının anlaşılması üzerine Belçika Bisiklet Federasyonu tarafından aklandı ve 2010 yılında ülkesinin, o zamanki adıyla takımı ile sözleşme imzaladı. Her ne kadar ülkesinin bisiklet federasyonu tarafından aklansa da Keisse'nin uluslararası bisiklet organizasyonlarında yarışmasına 2011 yılına kadar müsaade edilmedi. Kasım 2008'de Gent 6 Gün Yarışları esnasında doping kontrollerini pozitif çıktığı için Ağustos 2011'e kadar ceza aldı ve bu zaman aralığında yarışamadı.

Belçikalı bisikletçi, 2012 Cumhurbaşkanlığı Türkiye Bisiklet Turu'nda kariyerinin belki de en epik zaferine imza attı. İzmir'de sona erecek 7. etapta etabın erken kilometrelerinden itibaren kaçışta yer aldı. Son kilometrelere girildiğinde pelotona yakalanmayan tek bisikletçi olarak en önde yer alıyordu. Son dönüşte yarışı kazanmaya çok yakınken Keisse'nin tekerleği kaydı ve bisikletçi yere düştü. Ardından kalkıp devam etmek istediğinde ise zincirinin yerinden çıkmış olduğunu fark etti. Belçikali, o aksiliğin de üstesinden geldi ve pelotona yakalanmadan etabı kazandı. Bu başarı, Keisse'nin o günde kadar elde ettiği en önemli galibiyetti.

2013'te kariyerinde ilk defa büyük turlardan birine katıldı. 2013 İtalya Bisiklet Turu'nda yarışan Keisse, genel klasmanı 159. sırada tamamladı. 2014 yılında Châteauroux Classic yarışını kazandı. Bu başarısıyla birlikte, yılın en iyi domestiğine verilen Kristal Bisiklet ödülünü kazandı.

2015 sezonu sonunda, UCI Yol Dünya Şampiyonası için Belçika Milli Takımı kadrosuna seçildi ve orada Tom Boonen, Philippe Gilbert ve Greg Van Avermaet gibi bisikletçilerle birlikte ülkesini temsil etti. 2015 İtalya Bisiklet Turu'nun son etabını kazanarak kariyerinin en büyük başarısını elde etti.

2016'da kariyerinde ilk defa Fransa Bisiklet Turu'nda yer aldı. 2017'de UEC Avrupa Yol Şampiyonası'nda ülkesi adına yarıştı. Keisse'nin takımı ile 2021 yılının sonuna kadar sözleşmesi bulunuyor.
Mehmet Gül

Mehmet Gül (d. 29 Mart 1952, Yerköy, Yozgat – ö. 13 Mart 2008, Kiev, Ukrayna), Türk hukukçu, siyasetçi, iş insanı ve TBMM 21. Dönem İstanbul Milletvekilidir.

Lise öğrenimini Yozgat'ın Yerköy ilçesindeki Yerköy Lisesi'nde tamamlayan Mehmet Gül, yükseköğrenimine Diyarbakır Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümü'nde başladı. Daha sonra İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni kazanınca üniversite eğitimine burada devam etti. Bu dönemde Ülkücü Hareket içinde ön plana çıkan isimlerden biri olan Mehmet Gül, Ülkü Ocakları Derneği'nde yöneticilik görevlerinde bulundu. 16 Mart 1978'de İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi'nde yaşanan, öğrencilerin üzerine ateş açılması olayına adı karışmıştır. 7 kişinin öldüğü, 41 kişinin de yaralandığı olay hakkında açılan davada, Mehmet Gül de yargılanmıştır. Olay aydınlatılamamış; fakat Gül, delil yetersizliğinden ötürü beraat etmiştir. Gül'ün adı, ilerleyen yıllarda da çeşitli soruşturmalarda geçmiştir.

Milliyetçi Hareket Partisi'nden TBMM 21. Dönem İstanbul Milletvekili seçilen Mehmet Gül, kamuoyunda ilginç çıkışlarıyla tanınmıştır. Mehmet Gül ayrıca TÜMİSAD Başkanlığı, 75. Yıl Spor Kulübü Başkanlığı, Karadeniz Ekonomik İşbirliği Parlamenter Asamblesi Türk Grubu Başkanlığı ve Beşiktaş Jimnastik Kulübü üyeliği görevlerinde bulunmuştur.

Mehmet Gül, henüz Lise çağlarında Yozgat'ın Yerköy ilçesinde çıkan Yenigün Haftalık Gazetesi'nde başladığı yazı hayatına sonradan çeşitli gazete ve dergilerde devam etmiştir. Diyarbakır Eğitim Enstitüsü'nde öğrenim gördüğü dönemde arkadaşlarıyla beraber çıkarttıkları Özyurt dergisinde, sonradan İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde öğrenim gördüğü dönemde ise Genç Arkadaş dergisinde fikir yazıları yazmıştır. Gül, sonrasında yazı hayatına Hergün Gazetesi, Bizim Ocak dergisi, Yeni Birlik dergisi ve Orta Doğu Gazetesi'nde zaman zaman yazdığı yazılarla devam etmiştir. Mehmet Gül, vefatından önce Yeniçağ Gazetesi'nde düzenli olarak köşe yazıları yazmaktaydı.

İş insanı olan Mehmet Gül, mesleği nedeniyle son dönemlerde sık sık Ukrayna'ya gitmiş ve oradaki iş adamlarıyla temasa geçmiştir. Ölümünden yaklaşık bir hafta önce 8 Mart 2008'de, yine Ukrayna'ya gitmiş, burada Çernovski ve Kertaski'yi ziyaret etmiştir. 12 Mart 2008 tarihinde ülkenin başkenti Kiev'e geçen Gül, aynı gün burada bir rahatsızlık geçirmiştir. Geçirdiği rahatsızlığın ardından hastaneye kaldırılan Gül, 13 Mart 2008 günü TSİ 17:30 sularında hayata veda etmiştir. Mehmet Gül kan pıhtılaşması nedeniyle üç kez üst üste kalp krizi geçirip, ilkini atlatarak bir süre makineye bağlı olarak yaşamaya devam etmiş ancak son iki krizi atlatamayarak ölmüştür.
3. Selim İlköğretim Okulu

Üsküdar ilçesi Salacak Mahallesi, Köprülü Konak Sokak'ta bulunan okulun tarihi III. Selim Devri olan 1791 yılına dayanmaktadır. III. Selim yenilik hareketlerine giriştiğinde Selimiye Kışlasını yaptırmış, subay yetiştirmek üzere okul açmıştır. Bu subay okulu bugünkü harp okullarının temelini oluşturmaktaydı. Selimiye kışlasında yaptırılan, Selimiye Camisinin bahçesine "Selim-i Salis" adı altında açılan okul bugünkü Kuleli Askeri Lisesi'nin bir benzeri idi.

III.Selim'in yaptığı yeniliklere ayaklanan ve Kabakçı İsyanı diye adlandırılan isyanda kışla ve okul yakılmıştır. Daha sonra Kuleli türündeki hazırlık okulu olarak vasıflandırılan bu okul Çiçekçi Caddesindeki bir ahşap binaya taşınmış ve eğitim öğretime başlamıştır.

1930 yılına kadar Selim-i Salis Okulu olarak Çiçekçi'de eğitim öğretime devam eden okul, 1930 yılındaki Millî Eğitim planına göre bazı değişiklikler yapılarak 19. Mektep adını almıştır. Daha sonra okullara isim verilince okula ünlü yenilikçi III. Selim'in ismi verilmiştir.

Günümüze kadar birçok ünlü ismin yetiştiği okulumuzdan Orgeneral Muhsin Batur, Orgeneral Ali Fethi Esener, Korgeneral Fikret Bilginer, Em. Vali Nermin Alyanak gibi Türkiye'nin değerli devlet adamları ve müzisyen Müzeyyen Senar ve müzisyen Avni Anıl yetişmiştir.

Okul son 20 yıl içerisinde özellikle voleybol sporu dalında sürekli İstanbul şampiyonu olan kız ve erkek takımlarıyla Türkiye Şampiyonaları'nda İstanbul'u başarı ile temsil etmiştir.
Miroslav Kraljević

Hırvatistan'daki modern sanatın öncülerinden biridir. Portreleri ve nü eserleri ile tanınır. İzlenimcilik, Noktacılık, Dışavurumculuk gibi birçok farklı tarzda eser üretmiştir. Eserleri Dubrovnik Modern Sanat Müzesi ve Zagreb Çağdaş Sanat Müzesi'nde görülebilir.

1885'te Gospić şehrinde dünyaya geldi. Çocukluğu Zagreb'de geçti. Lise öğrenimini Gospic'de tamamladı. 1904'te Viyana'ya giderek hukuk öğrenimine başladı; bir yandan da özel resim dersleri aldı. İki yıl sonra hukuk eğitimini bırakıp sadece resim ile ilgilenmeye başladı. 1906'da Münih'e giderek özel bir okulda gravür öğrendi. Ardından Güzel Sanatlar Akademisi'nde Oskar Herman, Vladimir Becić ve Josip Račić ile birlikte okudu. Bu üç sanatçı ile birlikte ileride Hırvat modern sanatında "Münih Grubu" olarak anılan bir grubun parçası oldu.

Münih'teki eğitimini tamamladıktan sonra Požega'da yaşayan ailesinin yanına döndü. 1910 yılını ve 1911'in büyük bölümünü orada geçirdi. Çok tanınmış oto-portreleri ve manzara resimlerinden birçoğunu bu dönemde yaptı. Heykelle de ilgilendi.

1911'de bir devlet bursu ile Paris'e gitti. Grande Chaumière Akademisi'ne yazılsa da daha çok arkadaşlarının atölyelerinde çalıştı. Vereme yakalandı ve hastalığına rağmen çalışmayı sürdürerek en önemli yapıtlarını üretti. Bir yıl sonra evine döndü.

1912'de Zagreb'de ilk kişisel sergisini açtı. Bir stüdyo kiralayarak 1913 yılı Aralık ayına kadar resim yapmayı sürdürdü, sonra tedavi için bir senatoryuma yattı. İki ay sonra Zagreb'e döndü ve 16 Nisan 1913'te veremden öldü. Cenazesi Požega'da defnedildi.
Amon Başrahibi

Amon Baş Rahibi veya Amon'un İlk Kahini, eski Mısır tanrısı Amon'un en yüksek rütbeli rahibiydi. İlk Amon başrahipleri, Onsekizinci Hanedanlığın başlangıcında Yeni Krallıkta ortaya çıktı.

Amon rahipliği, 18.hanedanlığın başlarında, Hatşepsut ve III.Thutmose gibi hükümdarlar tarafından tanrı Amon'a yapılan önemli miktarda bağışlarla güç kazandı. Amon rahipliğinin gücü, Amarna döneminde geçici olarak kısıtlandı. Maya adında bir başrahip, Akhenaton'un 4. yılında kaydedilmiştir. Akhenaton, Amon'un adını hükümdarlığı sırasında anıtlardan ve diğer birkaç tanrının adlarından sildirmiştir. Akhenaton'un ölümünden sonra Amon, Mısır'daki önemini geri kazandı. Genç firavun Tutankhaton, Amon'un eski önemine geri döndüğünü belirtmek için adını Tutankamon olarak değiştirdi.

Amon Başrahibi, Firavun tarafından atanırdı. Devlette ileri gelenlerin bu pozisyona atanması nadir değildi. II.Ramses zamanında başrahiplerin birçoğu vezir olarak görev yaptı.

Yeni Krallığın sonuna doğru, Yirminci Hanedanın başrahibi genellikle Ramessesnakht'ti. Oğlu Amenhotep, babasının yerini aldı ve kendini Kuş Genel Valisi Panehesy ile çatışmada buldu. Panehesy birliklerini kuzeye gönderdi ve Teb'i kuşattı. Bu dönemden sonra Herihor ve Piankh adındaki generaller Başrahip olarak görev yaptı.

Herihor, M.Ö.1080'de XI.Ramses'in saltanatının 19.yılında, firavunun yönetme yetkisini Aşağı Mısırla sınırlayarak Yukarı Mısır'ı Teb kentinden yönetti. Amon rahipleri bu dönemde Mısır'daki tüm tapınak topraklarının üçte ikisine ve gemilerinin %90'ına ve diğer birçok kaynağa sahipti. Kısaca Firavun kadar olmasa da güçlülerdi. Herihor ile başlayarak Amon Başrahipleri M.Ö.943 yılına kadar firavunların ayrıcalıklarını kullandılar. Pratikte Yukarı Mısır'ı yönettiler. Kraliyet mezarlarına gömüldüler ve isimlerini kartotlara yazdılar. Rahiplerden I.Pinedjem'in oğlu I.Psusennes firavun oldu. Amon başrahibi III.Psusennes ise Firavun II.Psusennes olarak tahta geçti. Amon Başrahiplerinin etkileri MÖ 943'ün ardından azaldı.

Resmi olarak firavun olmasalar da, Teb'deki Amon Başrahipleri, Yirmi birinci hanedanlık döneminde Yukarı Mısır'ın fiili hükümdarlarıydı, isimlerini kartotlara yazıyor ve kraliyet mezarlarına gömülüyorlardı.
Keşfü'z-Zunûn

Kâtip Çelebi’nin Arapça yazdığı ve 1652 yılında tamamladığı bibliyografya (kaynakça) eseridir. Bilimler hakkında ansiklopedik bilgiler de içerir. İlk adı Kitâbü İcmâli’l-fuśûl ve’l-ebvâb fî tertîbi’l-'ulûm ve esmâ'i’l-kitâb’dır. Yazarı tarafından bazı eklemelerden sonra ismi Keşfü’ž-žunûn an esâmi’l-kütüb ve’l-fünûn şeklinde değiştirilir. Çoğunlukla Arapça literatürle ilgili içeriğe sahip olmakla birlikte Farsça ve Türkçe de konu edilmiştir.

Katib Çelebi Halep sahaflarında başladığı araştırmalarını çeşitli şehirlerde sahaf ve kütüphaneleri gezerek 20 yılda tamamlamıştır. Eserler alfabetik sıraya göre düzenlenmiştir. Müelliflerin ölüm tarihleri, eserlerin telif tarihleri, eserlerin başlangıç cümleleri, bab ve fasılları hakkında da bilgiler verilmiştir. 15.000’e yakın kitap ve risale, 10.000 kadar yazar, 300’ü aşkın ilim dalı hakkında bilgi verilmektedir.

Katib Çelebi kitabı yazarken bazı kaynakçalardan yararlanmıştır. Bunlar arasında İbnü’n-Nedîm’in el-Fihrist’i, İbnü’l-Kıftî’nin İħbârü’l-ulemâ'sı, 16. yüzyıl Osmanlı tarihçisi Taşköprizâde’nin Miftâĥu’s-saâde’si, İbn Haldûn’un Muķaddime’si, Sübkî’nin Tabaķāt’ı ve İbn Hallikân’ın Vefeyâtü’l-ayân’ı başta gelmektedir. Eser 1697 yılında yeni eklemeler eşliğinde Bibliothèque Orientale adıyla Fransızcaya, 1835-1858 yılları arasında ise Lexicon Bibliographicum et Encyclopaedicum adıyla Latinceye çevrilmiştir.
Şah Ali Hüsameddin

Şâh Ali Hüsâmeddîn (tam adı: Şah Muhammed Ali Hüsâmeddîn en-Nakşibendî; Arapça: الشيخ مُحَمَّدْ علي حسام الدين نقشبندي) ya da Hazret-i Şâh, Bâbâ Ali (1861; Tavila, Irak - 1939; Bahekon, Irak), evliya, islâm âlimi ve mutasavvıf. Hem seyyid hem şeriftir. Seyyidlik aynı zamanda ceddi Battal Gâzî'den de gelmektedir. Doğum yeri Irak'ın Tavila köyüdür.

Soyu, şu şeceresi ile iki cihan serveri Muhammed’e ulaşmaktadır: Şâh Muhammed Ali Hüsâmeddîn b. Muhammed Bahâeddin b. Osman b. Hâlid b. Abdullah b. Muhammed b. Dervîş b. Müşerref b. Cum’a b. Zâhir (ki bu zat Naîm cenneti ile müjdelenenlerdendir) şehidlerin Efendisi Hüseyin bin Ali bin Ebu Talib.

Zikir, fikir, irşad, tezkiye evinden yetişen bir zat olan olan Şâh Ali Hüsâmeddîn herhangi bir kimsenin kabzası, terbiyesi ve hükmü altına girmeyecek bir şahsiyettir. Dedesi Osman Sirâceddîn et-Tavilî öyle buyurmuştur.

Tavilî ailesinin Osmanlı-Rus savaşları sırasında gösterdiği yararlılıklar ve Osmanlı ordularına binlerce kişiyle verdikleri silahlı destek Rusların ilerleyişini durduracak kadar etkili olmuştur. Aile bireylerinden Şeyh Ali Hüsâmeddîn’e mücahedat ve hizmetlerine karşılık teveccüh ve teshilat gösterilmesi emri de ailenin bu yönünü ortaya koymaktadır.

Zamanın büyük alimi olan Şah Ali Hüsâmeddîn tüm ömrünü ilim öğrenmek, öğretmek ve İslâmiyeti anlatmakla geçirdi. 60 yıl boyunca bu vazifeyi devam ettirdi ve 80 yaşında vefat etti. Türbesi, Irak'ın Bahekon köyünde olup hâlâ ziyarete edilmektedir.

Dedesi Osman Sirâceddîn et-Tavilî kanalıyla süren silsile, Şâh Muhammed Ali Hüsâmeddîn'in oğlu Muhammed Bahâeddîn-i Sânî'den (ö. 1971) sonra Ahmed Nureddin (ö. 1989) ve şu an onun oğlu Muhammed İrfan Nakşibendi ile devam etmektedir.

Şâh Muhammed Ali Hüsâmeddîn'in dergâhında, dinci, ırkçı, mezhepçi, materyalist, nasyonalist veya siyasal bir islam anlayışına yer yoktur. Dergâh, Zühd dönemi tasavvuf modeline yakın, liberal, hümanist ve çevreci bir çizgidedir.
Uruapan

Uruapan, Meksika'nın Michoacán eyaletinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Şehir, Pureapecha yaylalarının batısında Tierra Caliente'nin hemen doğusunda yer almaktadır. Şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 315,350'dir.

Uruapan, sömürge döneminden bu yana konumu nedeniyle ekonomik açıdan önemli bir şehir olmuştur. Şehir, Meksika Bağımsızlık Savaşı'nda önemli bir rol oynamıştır. Günümüzde ise Meksika'nın avokado yetiştirme bölgesinin merkezidir.