Nadejda Durova

Nadejda Durova veya tam adıyla Nadezhda Andreyevna Durova (Rusça: Наде́жда Андре́евна Ду́рова) (17 Eylül 1783 - 21 Mart 1866), aynı zamanda Alexander Durov, Alexander Sokolov ve Alexander Andreevich Alexandrov olarak da bilinir. Erkek kılığına girerek Napolyon Savaşları sırasında Rus süvarilerinde rütbeli bir asker olarak görev yapmış bir kadın askerdir. Rus ordusunda bilinen ilk kadın subaylardan biriydi. Anılarını yazdığı The Cavalry Maiden, döneminin önemli bir belgesidir; çünkü Napolyon Savaşlarında deneyimlerini yazan subay sayısı hem çok azdı hem de bu eser Rus dilindeki en eski otobiyografilerden biridir.

Nadejda Durova, bir Rus binbaşının kızı olarak Voznesenskoe'de bir ordu kampında doğdu. Tutkuyla bir oğul sahibi olmayı arzulayan annesi, kızından hiç hoşlanmadı. Bir keresinde Nadejda henüz bir yaşındayken arabada uzun süre ağladığı gerekçesiyle annesi onu dadısının elinden tutup pencereden dışarı attı. Neredeyse ölmesine neden olan bu olaydan sonra babası, onu askerlerinin bakımına verdi. Durova küçük bir çocukken askerlerin tüm standart yürüyüş komutlarını öğrendi ve bu dönemde en sevdiği oyuncağı boş bir silahtı.

1789'da babası ordudan ayrıldı Vyatka eyaleti, Sarapul şehrinde belediye başkanı olarak görev yapmaya başladı. Bu dönemde kızı yine annesi tarafından büyütülmeye başlandı. Annesi onu ​​iğne işine, ev işlerine alıştırmaya çalıştı, ancak Nadejda bu işlerde hiç başarılı olamadı. Büyüdüğünde, babası ona vahşi bir Çerkes atı aldı ve bu atı ehlileştirip ona binmek kısa sürede en sevdiği eğlence haline geldi. 1801'de Sarapul yargıcı Vasily Stepanovich Chernov ile evlendi ve 1803'te bir erkek çocuk doğurdu. 1805'te bir Kazak subayıyla evinden kaçtığını iddiası da vardır ama bu net değildir. 1807'de yirmi dört yaşındayken erkek kılığına girerek, oğlunu ve kocasını terk etti ve Alexander Sokolov takma adıyla Polonya Süvari Alayı'na (daha sonra Uhlanlar olarak sınıflandırıldı) katıldı.

Son derece vatansever olan Durova, ordu hayatını özgürlük olarak görüyordu. Hayvanlardan ve açık havadan hoşlanıyordu ve geleneksel kadın işleri için çok az yeteneği olduğunu düşünüyordu. Anılarında annesiyle mutsuz bir ilişkisi olduğunu, babasına karşı hissettiği sıcaklığını görebiliriz ancak kendi evlilik hayatı hakkında pek bir şey anlatmaz.

1806-1807 Prusya seferinin önemli savaşlarında yer aldı. Bu savaşlardan ikisinde, iki Rus askerinin hayatını kurtardı. İlki, savaş alanında atından düşen ve beyin sarsıntısı geçiren yeni askere alınmış bir adamdı. Ağır ateş altında ona ilk yardım yaptı ve ordu etraflarından çekilirken onu güvenli bir yere getirdi. İkincisi, atsız ama yaralanmamış bir subaydı. Üç Fransız dragonu ona yaklaşıyordu. Mızrağını kuşandı ve düşmanı dağıttı. Sonra, teamüllere aykırı olarak, subaya bir an geri çekilmesi için kendi atını ödünç verdi, ancak bu da onu saldırılara karşı daha savunmasız bıraktı.

Sefer sırasında, geride bıraktığı ailesine neden ortadan kaybolduğunu açıklayan bir mektup yazdı. Ailesi onu bulmak amacıyla ümitsizce uğraştı. Orduda bir amazon bulunduğu söylentisi yayılarak Çar I. İskender'e kadar ulaştı. Durova'nın komutanları, onun cesaretinin gerçekten emsalsiz olduğunu bildirdiler. St.Petersburg'daki saraya çağrıldığında, Çar'ı o kadar etkiledi ki, Durova'ya Aziz George Haçı verdi ve onu hafif süvari birliğinde (Mariupol Hussar Alayı) teğmenliğe terfi ettirdi. Orduda Alexander Sokolov adında bir kadın kahramanın olduğu hikâyesi o zamanlar çok iyi biliniyordu. Böylece Çar, kendi adına dayanarak ona ödül olarak yeni bir takma ad olan Alexandrov'u verdi.

Durova'nın genç görünümü terfi şansını azalttı. Rus subaylarının bıyık bırakmasının beklendiği bir dönemde, on altı yaşında bir erkek çocuğa benziyordu. Albayın kendisine aşık olan kızından kaçınmak için süvarilerden Litvanya Uhlan Alayı'na transfer oldu. Durova, Napolyon'un 1812'de Rusya'yı işgali sırasında yeniden harekete geçti. Smolensk Muharebesi'nde savaştı. Borodino Muharebesi sırasında bir top mermisi onu bacağından yaraladı, ancak birkaç gün sonra komutanı iyileşmesi için uzaklaşmasını emredene kadar tam görevde hizmet etmeye devam etti. Yüzbaşı-teğmen eşdeğeri stabs-rotmistr rütbesiyle 1816'da ordudan emekli oldu.

Yirmi yıl kadar sonra tesadüfi bir karşılaşma onu Aleksandr Puşkin ile tanıştırdı. Puşkin, Nadejda'nın askerliği sırasında bir günlük tuttuğunu öğrendiğinde, onu bir anı olarak yayınlaması için teşvik etti. Nadejda Durova anılarına, çocukluğuyla ilgili bir arka plan ekledi, ancak yaşını yedi yıl değiştirdi ve evliliğine yapılan tüm referansları kaldırdı. Durova yeni çalışmasını 1836'da The Cavalry Maiden adıyla yayınladı. Durova ayrıca beş roman daha yazdı. Durova, hayatının geri kalanında erkek kıyafetleri giymeye, erkek takma adını kullanmaya devam etti ve erkeksi jargonu kullanarak konuştu. Alabuga'da öldü ve tam bir askeri törenle gömülmüştür. Oğlu Ivan Durov kendisinden 10 yıl önce ölmüştür.

Durova'nın transseksüel bir erkek olarak etiketlenip etiketlenemeyeceği konusunda bir tartışma vardır. Durova ile ilgili çalışmaların çoğu, onu erkek kıyafetleri giyen bir kadın olarak gösterir, ancak Durova, kendi kişisel yaşamında kadınlığı reddeder (hatta kadın cinsiyetinden nefret ettiğini ifade eder) ve bir erkek gibi davranırdı. The Cavalry Maiden'da Durova, kendisini hem bir bogatyr hem de bir Amazon savaşçısı olarak androjenlik terimleriyle tanımlar. Durova aynı zamanda bir düzyazı yazarıydı ve öykülerinden biri olan Nurmeka, kadın kılığına giren bir erkeğin etrafında döner. Bu öykü Durova'nın transseksüel kimliğinin bir ifadesi olduğu yönünde spekülasyonlara yol açmıştır. Travesti (1910), transseksüel (1949) ve transgender (1971) gibi standart olmayan cinsiyet kimliğiyle ilgili terimler, Durova'nın ölümünden çok sonra icat edildi. Bu nedenle, modern transseksüel etiketini kullanamazdı; buna rağmen, modern araştırmacılar, Durova'nın bir trans birey örneği olduğu görüşünü giderek daha fazla benimsemektedir.

The Cavalry Maiden, bir kadın askerin askeri anılarının ender bir örneği olmasının yanı sıra, Napolyon savaşlarını bir kıdemsiz subayın bakış açısıyla ortaya koyan birkaç anlatımdan biridir. Anılar aynı zamanda Rus edebiyatındaki en eski otobiyografik eserlerden biri olarak görülür.

Durova, Doğu Avrupa'da kültürel bir ilgi figürü haline gelmesine rağmen, 1988'de The Cavalry Maiden adıyla ve Mary Fleming Zirin'in çevirisiyle yayınlanana kadar İngilizce konuşan dünya tarafından pek fazla bilinmiyordu. Durova, günümüzde üniversite müfredatının ve karşılaştırmalı edebiyat ile Rus tarihi alanındaki bilimsel yayınların konusu olmuştur.