Yeniden yapılandırma

Yeniden yapılandırma bir şirketin yasal, mülkiyet, operasyonel veya diğer yapılarının şirketi daha kârlı hale getirmek veya mevcut ihtiyaçlarına göre daha iyi organize etmek amacıyla yeniden düzenlenmesi eylemi için kullanılan bir kurumsal yönetim terimidir. Yeniden yapılandırmanın diğer nedenleri arasında mülkiyet veya sahiplik yapısı değişikliği, bölünme veya bir krize yanıt veya iflas, yeniden konumlandırma veya satın alma gibi işlerdeki büyük değişiklikler yer alır. Yeniden yapılandırma aynı zamanda kurumsal yeniden yapılandırma, borç yeniden yapılandırması ve finansal yeniden yapılandırma olarak da tanımlanabilir.

Yeniden yapılandırma sürecine dahil olan yöneticiler genellikle işlem detayları ve müzakerelerde yardımcı olmaları için mali ve hukuki danışmanlar tutarlar. Ayrıca, şirketi kurtarmak veya yeniden konumlandırmak için gereken zor ve tartışmalı kararları almak üzere özel olarak işe alınan yeni bir CEO tarafından da yapılabilir. Genellikle borcun finanse edilmesini, şirketin bazı bölümlerinin yatırımcılara satılmasını ve operasyonların yeniden düzenlenmesini veya azaltılmasını içerir.

Yeniden yapılandırmanın temel doğası sıfır toplamlı bir oyundur. Stratejik yeniden yapılandırma, sıkıntılı bir durumun hızlı bir şekilde çözülmesini kolaylaştırmak için finansal kayıpları azaltır ve aynı zamanda alacaklılar ile hisse sahipleri arasındaki gerilimi azaltır.

Kurumsal borçların yeniden yapılandırılması, şirketlerin ödenmemiş borçlarının yeniden düzenlenmesidir. Genellikle borçlarını geri ödemekte güçlük çeken şirketler tarafından kullanılan bir mekanizmadır. Yeniden yapılandırma sürecinde, kredi yükümlülükleri daha küçük ödemelerle daha uzun bir döneme yayılır. Bu, şirketin borç yükümlülüklerini yerine getirmesine daha iyi olanak sağlayabilir. Ayrıca, bu sürecin bir parçası olarak, bazı alacaklılar borcun bir kısmını özkaynakla değiştirmeyi kabul edebilir. Şirketlerle bu şekilde zamanında ve şeffaf bir şekilde çalışmak, bazen iç ve dış faktörler tarafından tehdit edilen yaşayabilirliklerini sağlamak için uzun bir yol kat edebilir. Yeniden yapılandırma süreci, bir tüzel kişinin karşılaştığı zorlukları çözmeye ve tekrar yaşayabilir hale gelmesini sağlamaya çalışır.

Kurumsal yeniden yapılandırmada değerlemeler müzakere aracı olarak kullanılır ve davalardan kaçınmak için tasarlanmış üçüncü taraf incelemelerinden daha fazlasıdır. Müzakere ve süreç arasındaki bu ayrım, finansal yeniden yapılandırma ile kurumsal finansman arasındaki bir farktır.

Tarihsel olarak Avrupa bankaları yatırım yapılabilir seviyede olmayan kredileri ve oldukça basit olan sermaye yapılarını ele almıştır. İngiltere'de "Londra Yaklaşımı" olarak adlandırılan yeniden yapılandırmalar, sıkıntılı şirketlere uygun büyüklükte bir bilanço sağlamak yerine borç silme işlemlerinden kaçınmaya odaklanıyordu. Bu yaklaşım 1990'larda özel sermayenin yüksek getirili ve mezzanine borç piyasasını yaratan yüksek kaldıraçlı sermaye yapılarına olan talebi artırmasıyla pratik olmaktan çıktı. Hedge fonları ve kredi türevleri ile artan sorunlu borç hacmi, hem düzenleyici kurumun hem de önde gelen ticari bankaların kontrolü dışındaki eğilimlerle piyasayı derinleştirdi.

Etkin bir şekilde yeniden yapılandırılan bir şirket teorik olarak daha yalın, daha verimli, daha iyi organize olmuş ve revize edilmiş bir stratejik ve finansal planla ana işine daha iyi odaklanmış olacaktır. Yeniden yapılandırılan şirket bir kaldıraç satın almasıysa, yeniden yapılandırmanın başarılı olduğu kanıtlandığı takdirde ana şirket muhtemelen şirketi kârla yeniden satacaktır.