SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Şenol Ustaömer

18 Ağustos 1961'de Trabzon'da doğdu. Trabzonspor altyapısından yetişti. Şampiyon olunan 1983-84 sezonunda kadroda yer aldı. 1988'de Fenerbahçe'ye transfer oldu. Sarı-lacivertli takımın 103 gol atarak şampiyon olduğu 1988-89 sezonunda sol bek mevkiinde ilk on birde oynadı. Savunma oyuncusu olmasına rağmen, çoğu serbest vuruşlardan olmak üzere attığı altı golle şampiyonlukta pay sahibi oldu. Aynı kadroda Şenol Çorlu'nun da olması nedeniyle, "Küçük Şenol" lakabı ile tanındı. Sarı-lacivertli forma altında 1 Türkiye 1. Futbol Ligi, 1 Cumhurbaşkanlığı Kupası ve 2 Başbakanlık Kupası şampiyonluğu sevinci yaşadı.

1993 yılında, o dönem 1. lig'de oynayan Göztepe'ye kiralanan Ustaömer, 31 Temmuz 1994 tarihinde oynanan Fenerbahçe-Trabzonspor jübile maçıyla futbola veda etti.

Ustaömer millî formayı ilk kez 2 Aralık 1980'de Çekoslovakya'ya karşı 3-0 kaybedilen Avrupa Şampiyonası Eleme maçında "ümit milli" olarak giydi. 22 Aralık 1984'te özel maçta Lüksemburg'a karşı ilk kez A Millî oldu. 9 kez ümit, 10 kez olimpik ve 3 kez A millî olmak üzere toplam 22 kez ulusal takımda forma giydi.
Fındık faresi

Boy 6,5–9 cm, kuyruk 5.5–8 cm. Ağırlık 15-40 g. Tüyler parlak sarı-kırmızımsıdır. Gövde altı daha açık renk. Gözler siyah, iri ve yuvarlak, kulaklar kısa ve dairemsi. Kuyruk tüyle kaplıdır. Gençler daha koyu-gri renktedir.

Nemli, odun döküntüsü bol, geniş yapraklı ormanlarda, sık çalılıklarda, genellikle fındık bitkisinin ve böğürtlen gibi küçük çalı meyvelerinin yaygın olduğu bölgelerde yaşar.

Yaz yuvasını yerden yaklaşık 1,5 m yukarıda, ağaç ve çalılıklara yapar. En sevdiği materyal hanımelidir. Diğer ot, çalı ve yaprakları da kullanır. İçini kemirilmiş materyalle döşediği bu yuva, girişi belirsiz bir küre şeklini alır. Çapı 6–8 cm yavrulu ise 12 cm'ye kadar çıkar. Bazen kuş yuvalarını da kullanırlar. Kış yuvasını ise toprakta, kök aralarına, ağaç kavuklarının dibine ya da yeraltına yapar. Rahatsız edildiği zaman yuvayı terkedebilir.

Gececidir. Genellikle yalnız yaşar, ender olarak küçük gruplar halinde görülürler. Çok iyi tırmanır ve sıçrar. Ağaçlar arasında bitkisel koridorları kullanarak yol alır.

Nisan-Ekim arasıdır. Yılda 1-2 kez, her doğumda genellikle 3-5 yavru doğurur. Gözler 18. günde açılır ve 5-6. haftada erginleşirler. Ortalama ömrü, 4-6 yıldır.

Fındık faresinin yaşam alanı olan, geniş yapraklı ormanların giderek azalması, türün karşısındaki en önemli tehlikedir. Soyu azalmasına karşın Türkiye’de yasal koruma statüsü verilmemiştir.
Hindistan'da İslam

Hindistan'da İslam, ülke nüfusunun %14,2'sine tekabül eden yaklaşık 172 milyon insan ile Hindistan'ın en büyük ikinci dinidir (2011 sayımı). İslam, ilk olarak Arap tüccarlar tarafından 7. yüzyılın başlarında Hindistan'ın batı kıyısında yer alan Malabar ve Konkan-Gucarat'a gelmiştir. Kerala'daki Çeraman Cuma Mescidi'nin, Mâlik bin Dînar tarafından 629 yılında inşa edilen Hindistan'daki ilk cami olduğu düşünülmektedir.

MS 7. yüzyılda Bahreyn valisi tarafından Bharuch'a yapılan bir keşif sonrasında, Güney Arabistan ve Basra Körfezi'nden gelen göçmen Arap ve İranlı ticaret toplulukları Gucerat'ın sahil kesimine yerleşmeye başlamıştır. İsmaili Şii İslâm, 11. yüzyılın ikinci yarısında Fatımî Halifesi Mûstensir tarafından gönderilen görevliler tarafından yayılmaya başladı. Hindistan da en yaygın mezhep Sünniliktir. En yaygın fıkhi mezhep olarak ise Hanefi mezhebi yaygındır. İslam, 12. yüzyılda Kuzey Hindistan'a Türk seferleriyle yayılmaya başladı ve o zamandan beri Hindistan'ın dini ve kültürel mirasının bir parçası haline gelmiştir. Yüzyıllar boyunca Hindistan'da Hindu ve Müslüman kültürlerin önemli bir entegrasyonu gerçekleşti ve Müslümanlar, Hindistan'ın ekonomi, politika ve kültüründe önemli bir rol oynadı.

2015 itibarıyla Müslümanlar, Hindistan'ın sadece Cemmu ve Keşmir eyaletinde ve birlik topraklarından Lakshadweep'te nüfusun çoğunluğunu oluşturuyor. Azınlık olarak yoğunlaşmış 110 ilçede nüfusun en az beşte biri Müslüman.
Londra Konferansı (1921)

Londra Konferansı, Türkiye Büyük Millet Meclisi Sevr Antlaşması'nı kabul etmemiş, İtilaf Devletleri'ni yurttan çıkarmak için harekete geçmişti. TBMM, Millî Mücadele sırasında güneyde Fransızlara karşı başarılı olmuş, Türk-Sovyet görüşmelerini başlatmış, Yunan ilerleyişini durdurmuştu. Birinci İnönü Muharebesi de kazanılınca İtilaf Devletleri, Sevr Antlaşmasında bazı değişiklikler yapmak üzere Yunanistan ve Türkiye'nin de katıldığı bir konferansın 21 Şubat 1921'de Londra'da yapılmasına karar verdiler.

Ancak TBMM'yi tanımadıkları için, konferansa yalnızca Osmanlı Hükûmetini davet ettiler. Mustafa Kemal'in de Londra Konferansı'na delege olarak katılabileceğini ya da bir temsilci yollayabileceğini Osmanlı Hükûmeti'ne bildirdiler. Osmanlı Hükûmeti de itilaf devletlerinin bu önerisini TBMM Başkanı Mustafa Kemal Paşa'ya iletti. Ancak TBMM bu teklifi kabul etmedi ve çağrılmadığı bir konferansa, katılamayacağını bildirdi. Bunun üzerine İtilaf Devletleri, İtalya'nın aracılığı ile TBMM'yi resmen Londra Konferansı'na çağırdı. Konferans 23 Şubat'ta Londra'da açıldı. İtilaf Devletleri, Sevr Antlaşması'nda küçük değişiklikler yapmak istediler. Türk delegeler buna şiddetle karşı çıktılar.

İtilaf devletleri her türlü görüşmeyi TBMM heyetiyle yaptı. TBMM delegeleri, Mîsâk-ı Millî'ye dayanarak Sevr Antlaşması'nı hiçbir şekilde kabul etmediklerini dile getirdiler. Şiddetli tartışmalardan sonra konferans sonuç alınamadan dağıldı. Bekir Sami Bey, Londra Konferansı'nın dağılmasından sonra savaş esirlerinin karşılıklı geri verilmesi ile ilgili olarak, 11 Martta Fransızlarla, 12 Martta İtalyanlarla ve 16 Martta Britanyalılarla, ayrı ayrı antlaşmalar imzaladı. TBMM tarafından onaylanmayan bu antlaşmalar hiçbir zaman yürürlüğe girmedi.Londra Konferansı, sonuç alınamamasına rağmen, İtilaf Devletleri'nin TBMM'yi tanımaları açısından diplomatik bir başarıydı.
Abdullah Gegiç

Abdulah Gegić (19 Mart 1924, Yeni Pazar - 21 Haziran 2008, Novi Sad), Yugoslav asıllı Türk futbolcu ve teknik direktör. Köln Spor Akademisi'ni bitirdikten sonra "Futbol Profesörü" unvanını almıştı.

Teknik direktörlük hayatına 1961'de FK Bor takımı çalıştırarak başladı. İlk sezonunda takımı üçüncü lige çıkarıp, 62-63 sezonunda da ikinci lige çıkarmıştır.

FK Bor takımındaki başarılarıyla dikkat çekip önce Yugoslavya U-21 millî takımda görev almış, 1965'te kısa bir süre Yugoslavya millî futbol takımını çalıştırmıştır.

1966-67 sezonunda çalıştırdığı Partizan takımını 1966 yılında Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası finaline yükseltmiştir ancak ligde başarısız olmuştur. Avrupa takımlarının böylece dikkatini geçti.

Partizan takımında gösterdiği başarı ile Türkiye'de görev almıştır. 66-67 yılları arası Fenerbahçe'yi çalıştırmış, iki Yugoslav öğrencisini getirmiş ve lig ikincisi yapmıştır.

1967'den 1971'e 4 sezon Eskişehirspor’un teknik direktörlüğünü yapmıştır. Eskişehirspor'u çalıştırdığı dönemde futbolda Anadolu ihtilalini başlatan hoca olmuştur. 1969-70 ve 1970-71 sezonlarında iki kere lig ikincisi olmuş, aynı sezonlar Türkiye Kupası finaline çıkmış, 1970'te alamasa da 1971'de kupayı almıştır. Aynı yıl Cumhurbaşkanlığı Kupası'nı da kazanmıştır. Eskişehir'in Fuar Şehirleri Kupası'nda dönemin en güçlü takımlarından Sevilla FC'yi elediği maçta da takımın başındadır.

Eskişehirspor'daki başarıları sayesinde üç büyüklerden Beşiktaş’a geçer. 1972-73 sezonunda ligi altıncı bitirir ama Türkiye Spor Yazarları Derneği Kupası'nı kazanır. Sonraki sezon da lig ikincisi olup Başbakanlık Kupası'nı kazanır.

Abdulah Gegić, Türkiye'de en uzun süre görev alan yabancı teknik direktördür. Daha sonra 1979'da Türk vatandaşlığına da geçmiştir ve Abdullah Gegiç adını almıştır. Fatih Terim, Mustafa Denizli ve Şenol Güneş'e birçok dönemlerde rehberlik etmiştir. Köln Spor Akademisini bitirmiş, sonraki yıllarında bazı takımlar için danışmanlık yapmıştır. Eskişehir Atatürk stadının V.I.P girişine ismi verilmiştir. 21 Haziran 2008'de vefat etmiş, memleketi Yeni Pazar'da gömülmüştür.
Şenol Tiryaki

1992 yılında başladığı Devlet Opera ve Balesi Genel Müdür Yardımcısı görevinden, Eylül 2009’da emekliye ayrıldı. Görevi süresinde, sahne sanatlarının yeniden yapılanması ve DOB’nin daha işlevsel olabilmesi için çalışmalarda bulundu. Kurumun ülke ölçeğinde bölgesel dağılımını sağlayabilmek amacıyla; Samsun, Antalya, Sivas, Van, Gaziantep DOB İl Müdürlüklerinin kurulabilmesi için gerekli çalışmaları yürüttü ve Ankara DOB İl Müdürlüğü’nün oluşturulması için yoğun çaba gösterdi. Genel Müdürlüğün, süreç içindeki gelişimine uygun yeni bir yapılanmanın gereğini ve zorunluluğunu dile getirdi, mevcut yasanın sınırlarını zorladı, öneriler geliştirdi, yayınlar gerçekleştirdi.

Ankara Büyükşehir Belediyesi’ndeki görevi süresinde ‘kültür Başkenti Ankara’ yaklaşımı çerçevesinde ‘Özel ve Amatör Tiyatrolara Destek’, ‘Okullar Arası Tiyatro Şenliği’, ‘Tiyatro Günleri’, ‘1.Uluslararası Ankara Gençlik Festivali’, ‘Yeni Müzik Festivali’, ‘Hipodrom Konserleri’, ‘Park Konserleri’ gibi projelerin gerçekleşmesine katkıda bulundu.

Amatör tiyatrolara özel önem ve emek verdi. Bu yapıların işlevi, gelişimi ve örgütlenmeleri konusunda yoğun çalışmalarda bulundu. Türkiye’de ilk defa kooperatif yapılanması olarak örgütlenen Amatör Tiyatrolar Birliği ATÜK’ün (1999) kurucu üyesi olup, ilk başkanlığını yaptı. Üyesi bulunduğu Ankara Deneme Sahnesi’nin (1956), 1979-2000 yılları arasında yönetim kurulu başkanlığını yürüttü. Ankara Deneme Sahnesi'nin kuruluşundan itibaren gerçekleştirdiği tüm çalışmaları "Amatör" adlı eseriyle kitaplaştırdı. Genel Başkanlığı’nı da yaptığı Tiyatro Bölümü Mezunları Derneği’nin (1993) kurucularından oldu, Sanat Kurumu (1952), İşçi Kültür Derneği (1976), Kadının Sosyal Hayatını Araştırma ve İnceleme Derneği KASAİD (1953) ve Tiyatro Opera ve Bale Çalışanları Vakfı TOBAV’da (1980) yönetim kurulu üyeliği yaptı. 2002-2006 yılları arasında 23. Dönem UNESCO Milli Komisyonu yönetim kurulu üyeliğinde bulundu.

Sahnelenen birçok oyunun dramaturgi çalışmasını yürüttü. Oyunculuk yaptı. Reji denemelerinde bulundu. Sanatsal yaklaşımlar, örgütlenme ve yapılanma tartışmaları üzerine yazılar kaleme aldı. Sahne oyunları yazdı, şiir denemelerinde bulundu. Şenol Tiryaki, Ankara Deneme Sahnesi, Sanat Kurumu, TAKSAV, Nazım Kültür Merkezi ve Ankara tiyatroları ile sürdürdüğü ‘Bilim-Sanat’ sarmalındaki ‘merhaba’ çalışmalarına devam etmektedir.
Yalnızca "İhtiyarlar" Savaşa Gitsin

Film, Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde çekilmiştir. Filmin yönetmenliğini ve başrol oyunculuğunu Leonid Bykov üstlenmiştir. Film, Kiev'deki Dovzhenko Film Stüdyoları tarafından yapılmıştır. Müziklerini Viktor Shevchenko yapmıştır. Leonid Bykov'un çocukluk özlemi bir pilot olmaktı ve filmin esas hikâyesinin çıkış noktası bu çocukluk hayalidir. Bunun yanı sıra filmin olay örgüsü de gerçek hayattaki "müzisyen takımın" savaş pilotu olan Vitaly Popkov'un anılarına dayanmaktadır. Popkov'un da olduğu grup Sovyetler Birliği'nde konser turu da düzenlemiştir.

Yalnızca "İhtiyarlar" Savaşa Gitsin filminde giriş şarkısı olarak Smuglyanka adlı halk şarkısı kullanıldı. Bu filmde Sergey Podgorni (Сергей Александрович Подгорный)'nin oynadığı Viktor Şçedronov (Виктор Щедронов)'un lakabı "Smuglyanka" (Esmer çocuk) idi. Filmde bu şarkı dışında Veçerni zvon (Вечерний звон), Niç yaka misyaçna (Нiч яка мiсячна), Eh, dorogi (Эх, дороги) parçaları da kullanıldı.

Film II. Dünya Savaşı'nın Rus-Alman cephesinde savaşan savaş pilotlarının başından geçen mücadele ve aşk konularını işlemiştir. Film iki ana hikâye üzerinden kurgulanmıştır. Filmin ana oyuncu grubu bir savaş pilotu grubudur fakat aynı zamanda amatör bir müzisyen grubudur. Bu askeri takımın komutanı da müzisyenlik esnasında maestro olarak grubun lideridir. Film adını senaryodaki iki sahneden almaktadır. Uçuş grubu Alman pilotlarla it dalaşına girdiğinde yalnızca "ihtiyarlar" yani tecrübeliler buna katılmıştır ve yeni mezun olmuş ve cephe hattına yeni gelmiş genç pilotlar yerde beklemiştir. Ne zaman ki filmin başlarında genç olan pilotlar tecrübe kazanıp bu it dalaşlarına katılmaya başlamışlar yani ihtiyar olmuşlarsa bu sefer de onlardan sonra gelmiş olan gençler onların havadaki mücadelelerini yerden izlemişlerdir.
I'm Real (Jennifer Lopez şarkısı)

"I'm Real", Amerikalı şarkıcı Jennifer Lopez'in bir şarkısı. Lopez'in J. Lo adındaki ikinci stüdyo albümünden çıkan dördüncü teklisidir. Şarkının bir de Ja Rule vokallerinin yer aldığı "I'm Real (Murder Remix)'" adlı bir düzenleme sürümü bulunmaktadır. Bu remix, J. Lo albümünün özel basımında, J to tha L-O!: The Remixes albümünde ve Ja Rule'nin üçüncü albümü Pain Is Love'''da yer almıştır. Remixin altyapısında Rick James tarafından yazılan Mary Jane Girls'ün 1983 çıkışlı şarkısı "All Night Long"dan örnekler bulunmaktadır. Ayrıca Murder Remix'te Ashanti vokalleri de yer almaktadır.
Dejan Lekić

Dejan Lekić (d. 7 Haziran 1985, Kraljevo), profesyonel Sırp futbolcudur. Forvet mevkiinde görev yapmaktadır. Sırp forvet 2009 yılından bu yana Sırbistan millî takımında da zaman zaman forma giymektedir.

Lekić doğduğu şehrin futbol takımı olan Sloga Kraljevo'da futbola başladı. 2003 yılında Popovići takımı ile ilk profesyonel sözleşmesini yaptı. Lekic daha sonra sırasıyla Metalac Kraljevo, Zemun, Crvena zvezda ve Osasuna takımlarının formalarını giydi. 2012 yılında Türk takımı Gençlerbirliği'ne 1 Milyon € bonservis bedeliyle transfer oldu. 2013-2014 sezonu için İspanya 2. Lig takımlarından Real Sporting de Gijón kulübüne 1 yıllığına kiralanmıştır. Dejan Lekić'in Gençlerirliği ile olan sözleşmesi, kulübün ona 300.000 € ödemesiyle 28 Ağustos 2014'te tek taraflı olarak feshedildi.
Detroit Vs. Everybody

"Detroit Vs. Everybody", Amerikalı rapçiler Eminem, Royce da 5'9", Big Sean, Danny Brown, Dej Loaf ve Trick-Trick tarafından seslendirilen bir şarkı. Shady Records toplama albümü Shady XVin üçüncü single'ı olarak 11 Kasım 2014'te yayınlandı. Prodüktörlüğünü Statik Selektah ve Eminem'in üstlendiği şarkının altyapısında James Brown'un "Funky Drummer" ve Peter Beveridge'in "Static On The Frequency" adlı eserlerinden alınan samplelar kullanıldı.

"Detroit Vs. Everybody" için Syndrome yönetmenliğinde Detroit'te çekilen video klip, 23 Ocak 2015'te Vevo'da yayınlandı. Şarkı, Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs listesinde 28 numaraya yükseldi.
Tunus'un Fethi (1535)

1532 yılında Osmanlı Padişahı I. Süleyman, Cezayir'de bulunan Barbaros Hayreddin Paşa'yı İstanbul'a çağırarak bir donanma oluşturmasını istedi. Hasan Ağa'yı vekil olarak bırakarak 1532 Ağustos'unda yola çıkan Barbaros Hayreddin Paşa, 1533 yılının Aralık ayı sonlarında İstanbul'a vardı. Burada Kaptan-ı derya'lığa yükseltilmesinin ardından ilk seferini 1534 Mayıs'ında, seksen gemiyle İtalya üzerine yaptı. Burada bazı ufak saldırılar düzenledikten sonra Tunus'a yöneldi. Düzenlediği saldırılar sonucu Hafsilerin kontrolündeki şehri, 16 Ağustos 1534 tarihinde ele geçirdi. Bu mağlubiyetin ardından Hafsilerin lideri konumundaki Mevlây Hasan, Kutsal Roma Cermen İmparatoru V. Karl'dan yardım istedi.

V. Karl, 1535 Mayıs'ında Andrea Doria kumandasında bir donanma hazırlattı ve bizzat kendisinin de katılımıyla Halkü'l-Vad'a asker çıkarttı. V. Karl'a bağlı devletlerin yanında Ceneviz Cumhuriyeti, Portekiz Krallığı, Papalık Devleti ve Malta Şövalyeleri de bu kuşatmaya destek oldu. Osmanlı İmparatorluğu ise, müttefiki konumundaki Fransa Krallığı'nın yardımını aldı. Yapılan çarpışmalarda Osmanlı tarafı yenilgiye uğrarken, Barbaros Hayreddin Paşa Cezayir'e çekildi. Tunus'u ele geçirdikten sonra Mevlây Hasan'a hükümdarlığını geri veren ve şehirde bazı askerlerini bırakan V. Karl, Ağustos ayında buradan ayrıldı.
Eski Doğu Slavcası

Eski Doğu Slavcası 10. ve 15. yüzyıllar arasında Kiev Knezliğinde konuşulmuş dildir. Dil, Kiev Knezliği'nin çöküşünden sonra evrimleşerek değişmiştir.Dilin mevcut yazılı kayıtları seyrek olduğu için, birlik düzeyini değerlendirmek zordur. Kiev Rus'u oluşturan aşiret ve klanların sayısı göz önüne alındığında, Eski Doğu Slavcasının birçok lehçesinin olması muhtemeldir. Bu nedenle, bugün yalnızca, bazı yorumlara göre, tarihsel kayıtların başından itibaren bölgesel farklılıklar gösteren, hayatta kalan el yazmalarının dillerinden kesin olarak bahsedebiliriz. Bununla birlikte, 1150'ye gelindiğinde, en az yerel varyasyonu gösteren Slavcılığın diğer herhangi bir dalından daha fazla birliğe sahipti. Bugün konuşulduğu bölge Rusya, Ukrayna ve Belarus'a aittir.
Lhasa de Sela

Lhasa de Sela (d. 27 Eylül 1972, Big Indian, Ulster County, New York – ö. 1 Ocak 2010, Montreal), ya da bilinen ön adıyla Lhasa, Amerikalı şarkıcı ve besteci.

Lhasa, Big Indian, Ulster County, New York'ta Meksikalı İspanyolca öğretmeni Alex Sela ile Amerikalı Yahudi fotoğrafçı ve aktris Alexandra Karam'ın kızı olarak doğdu. Annesi Rus-Yahudi ve Lübnan-İskoç kökenli, babası ise Fransız-Polonya ve İngiliz-İspanyol kökenli ailelere mensup. Çocukluğunu, eve dönüştürülmüş bir okul otobüsünde ailesiyle birlikte ABD'yi gezerek geçirdi. Eğitimini, kardeşleriyle birlikte annesinden aldı.

On üç yaşında, San Francisco'da bir kafede şarkı söylemeye başladı. On dokuz yaşında Montreal'e taşındı ve buradaki barlarda beş yıl boyunca şarkı söyledi. İlk albümü La Llorona 1997'de Montreal'de, Kanadalı bağımsız plak şirketi Audiogram tarafından yayımlandı. Lhasa bu albümle 1997'de Quebec Félix Award'u, 1998'de ise Canadian Juno Award'u kazandı.

Avrupa ve Kuzey Amerika'da birkaç yıl süren turne sonrasında Lhasa 1999'da şarkı söylemeyi bıraktı. Fransa'ya yerleşti ve Pocheros adındaki sirk tiyatrosunda çalışan kız kardeşlerine katıldı. Daha sonra Marsilya'ya taşındı ve burada yeniden şarkı yazmaya başladı. İkinci albümü The Living Road'un yapımı için Montreal'e döndü ve albüm 2003'te yayımlandı. Tamamıyla İspanyolca olan ilk albümünün aksine bu albümde İngilizce, Fransızca ve İspanyolca şarkılar vardı. Albümün çıkışının ardından iki yıllık bir turne yaptı. 2005'te BBC World Music Award'u kazandı.

Tamamıyla İngilizce şarkılardan oluşan ve kendi adını taşıyan üçüncü albümü Nisan 2009'da Kanada ve Avrupa'da yayımlandı. Lhasa, albüm çalışmaları sırasında tedavi gördüğü göğüs kanseri sebebiyle, 21 aylık bir mücadelenin sonunda 1 Ocak 2010'da Montreal'de öldü. Lhasa de Sela'nın cenazesi Montreal'de Notre-Dame-des-Neiges Mezarlığı'na gömüldü.
Peneplen

Akarsuların denge profiline ulaşmasından sonra, yan taraflardaki aşınma baş gösterir. Akarsular bu aşamada, arasından aktığı yüksek kısımları aşındırır. Sonuç olarak bu yüksek araziler hemen hemen yok olur. Bu durumun sonunda akarsular çoğunlukla menderesler veya saçaklı ağlar halinde akmaya başlar. Eğer alan sonradan orojenez aracılığıyla, hiçbir iç bozulma göstermemiş ve sonradan yükselmişse, akarsular bu sefer aşağıya doğru aşınım yapar. Bu aşınımın sonunda oyuklu menderesler, su yarıkları ve diğer yüzeysel şekiller oluşur.

Çağdaş örneklerin olmaması ve kalıntı örneklerin belirlenmesindeki belirsizlik nedeniyle bazı peneplenlerin varlığı ve doğada bir süreç olarak peneplasyon tartışmalı süreçtir.. Bazı tanımlarla, peneplenler deniz seviyesiyle temsil edilen bir temel seviyeye iner, ancak diğer tanımlarda böyle bir kavram göz ardı edilir. Jeomorfolog Karna Lidmar-Bergström ve meslektaşları, temel seviye kriterini çok önemli ve peneplen oluşumunun kesin mekanizmasının üzerinde, bu şekilde peneplenler arasında bazı pediplainler de dahil olmak üzere değerlendiriyorlar.

Peneplenlerin genellikle deniz seviyesine yakın oluştuğu varsayılırken, eğer geniş sedimantasyon yerel taban seviyesini yeterince yükseltirse veya nehir ağları tektonik deformasyonla sürekli olarak engellenirse, peneplenlerin yükseklikte oluşabileceği de öne sürülmüştür. Pireneler ve Tibet Platosunun peneplenleri sırasıyla bu iki durumu örneklendirebilir. Peneplenler hakkında yaygın bir yanılgı, özelliksiz oldukları kadar sade olmaları gerektiğidir. Aslında, bazı peneplenler düzensiz derin ayrışmayı yansıttıkları için tepelik olabilir ve yalnızca büyük ölçekte bir temel seviyeye düz bir derecelendirme oluşturur.

Rhodes Fairbridge ve Charles Finkl, peneplainlerin, kurak ve yarı kurak iklim dönemlerinde nemli iklim ve pediplanasyon dönemlerinde dağlama ile şekillendirilmiş olabileceklerinden, genellikle karışık kökenli olduğunu savunuyorlar. Bazı peneplenlerin evrimleştiği uzun süre, çeşitli iklimsel etkiler sağlar. Aynı yazarlar, peneplenleri şekillendirmeye katkıda bulunabilecek süreçler arasında deniz aşınmasını ve buzul erozyonunu da listeliyorlar.

Ek olarak, epigen peneplenler, mezardan çıkarılan peneplenlerden ayırt edilebilir. Epigene peneplenler hiçbir zaman gömülmemiş veya tortul kayalarla örtülmemiş olanlardır. Mezardan çıkarılan peneplenler, çökeltilere gömüldükten sonra yeniden açığa çıkanlardır.
Djurgårdens (futbol takımı)

Djurgårdens IF Fotboll 1891 yılında İsveç'in Stockholm kentinde kurulmuş bir futbol kulübüdür. Allsvenskan'da mücadele etmektedir. 2013 yılına dek maçlarını 14,417 kişilik Stockholms Stadion'da oynamıştır. 2013 yılında Tele2 Arena'ya taşınmıştır.

2022-23 UEFA Avrupa Konferans Ligi sezonunda Shamrock Rovers FC, Molde FK ve KAA Gent ile yer aldığı F grubunu 5 galibiyet ve 1 beraberlik ile yenilgisiz lider bitirerek son 16 turuna yükselmiştir. Böylece tarihinde ilk kez bir UEFA turnuvasında gruptan çıkma başarısı göstermiştir.
Galatasaray (futbol takımı) 1958-59 sezonu

Bu maddede, Galatasaray (futbol takımı)'nın 1958-59 sezonunda mücadele ettiği İstanbul Profesyonel Ligi ve Millî Lig'deki maçları, kadro bilgileri ve istatistikleri yer almaktadır.

Galatasaray, 1952 sezonunda ilk kez düzenlenen ve son kez organize edilen İstanbul Profesyonel Ligi'ne sekizinci kez katıldı. Ligi ikinci sırada tamamlayan takım, bu sıra sayesinde ilk sezonu gerçekleştirilen Millî Lig'e katılmaya hak kazandı. Katılan 16 takımın ayrıldığı iki gruptan biri olan Kırmızı Grup'ta yer alan Galatasaray, grubunu birinci sırada tamamlayarak Beyaz Grup lideri Fenerbahçe ile finalde karşılaştı. İki ayaklı oynanan finalin ilk maçını 1-0 kazansa da, ikinci maçı 4-0 kaybederek ligi ikinci sırada sonlandırdı.

Gruplarını lider bitiren Fenerbahçe ile Galatasaray, iki ayaklı finalde karşılaştı. İki ayaklı oynanan finalin ilk maçını 1-0 kazansa da, ikinci maçı 4-0 kaybederek ligi ikinci sırada sonlandırdı.
Aziz Jovan Bigorski Manastırı

Manastırın katholikonu vaftizci Yahya'ya adanmıştır ve özellikle ince ahşap işlemeli Petre Filipovski Garkata tarafından yapılan ikonostasisi ile meşhurdur. Jovan Bigorski, bölge halkı tarafından Vaftizci Yahya'ya verilen yerel bir isimdir.

1020 yılında I. Ivan Debranin tarafından inşa ettirildiği bilinen kilise 16. yüzyılda Osmanlı döneminde bakımsız kalmış ve harabe haline gelmiştir. 1743 yılında İlarion isimli bir keşiş tarafından restore edilmiş ve keşişlerin kalması için belli odalar inşa edilmiştir. 1812 ve 1825 yıllarında Arşimandrit Arsenius zamanında daha da genişletilmiştir.

2009 yılında çıkan bir yangın sebebiyle neredeyse manastırın en eski yapıları yok olurken, modern ve ekleme yapılar kurtarılmıştır. 2010 yılının Mayıs ayında tarihi kiliseyi eskisine uygun olarak yeniden inşa etme amacıyla bir restorasyon projesi başlatılmıştır.

Manastırın kutsal rölikler barındırdığı ileri sürülen geniş bir koleksiyonu bulunmaktadır. Buna göre manastırda Vaftizci Yahya, Ohrili Clement, Beytanyalı Lazarus, Aziz Stephen, Aziz Nikolas, Azize Barbara, Romalı Paraskevi gibi isimlerin röliklerinin yanı sıra, kutsal haçın bir parçası da bulunmaktadır. Tüm bunların dışında 1020 yılından kaldığı düşünülen, iyileştirici gücü olduğuna inanılan bir ikon da manastırın koleksiyonunda kendisine yer bulmaktadır.