Siyah anarşizm

Siyah anarşizm, kara anarşizm veya panter anarşizm, anarşizm ilkeleriyle özdeşleşen Afrika kökenli bir grup insana verilen bir terimdir. Bu insanlar arasında Ashanti Alston, Kuwasi Balagoon, Lorenzo Kom'boa Ervin, Greg Jackson ve Martin Sostre gibi kişiler yer almaktadır, ancak bunlarla sınırlı değildir. Terimin eleştirmenleri, bu çok çeşitli düşünürler arasındaki önemli siyasi farklılıkları geniş ölçüde gölgelediğini ve onları ortak bir teori veya hareketi paylaşan gibi yanlış bir şekilde sunduğunu iddia eder. Kara anarşizm, anarşist harekete büyük bir etki yapmış olup, siyah anarşistlerin siyahi önderliğindeki antifaşist ve ırkçılığa karşı mücadele tarihinde 100 yıllık bir geçmişe sahiptir.

Buna rağmen, bu etiketin uygulandığı kişilerin hepsi devletin varlığına karşı çıkar, Siyahilerin ve diğer etnik grupların zulmüne ve hâkimiyetine karşı gelir ve toplumun hiyerarşik olmayan bir düzenlenmesini destekler. Genel olarak, bu kişiler sınıf mücadelesini savunurken ırksal ve ulusal baskıyı sona erdirmenin önemini vurgular, kapitalizme, ataerkilliğe, devlete ve beyaz üstünlüğüne karşı çıkarlar.

Siyah anarşistler genellikle ırk ve ulusal baskı konularını göz ardı eden dar veya açıkça belirli anarşizm biçimlerini reddederler. Pedro Ribeiro onu, halkla ilişki kuramayan, bozulmuş bir "beyaz, küçük burjuva Anarşizm" olarak tanımlar ve ırk konularını "Hayır, ırkçılıktan bahsetme, eğer hepimiz eşitiz diyerek kumbaya söyleyip cildimizin renginin önemli olmadığını varsayarak anti-ırkçılık" şeklinde ele almaktan kaçındığını söyleyerek görmezden gelir.

Ashanti Alston, "Siyah anarşizm" terimini açıkça kullanan bir kişi olarak, "Siyah kültürü her zaman muhalif olmuştur ve dünyanın en ırkçı ülkesi [Amerika Birleşik Devletleri] olarak burada baskıya yaratıcı bir şekilde direnme yolları bulma ile ilgilidir. Dolayısıyla, Siyah anarşizmden bahsettiğimde, cildimin rengine çok bağlı değilim, ancak kim olduğumla, direnebilen, sıkıştığımda farklı görebilen ve dolayısıyla farklı yaşayabilen biri olarak ifade ediyorum." diyerek belirtmiştir. Anarşist olarak, Alston ayrıca Siyahi milliyetçiliğini ilerici olarak gördüğünü, ancak aynı zamanda derin sınırlamalara sahip olduğunu belirterek şunları söylemiştir:Panter anarşizmi, 'sağduyu' olarak kabul edilen eski milliyetçi ve devrimci nosyonlara meydan okumaya hazır, istekli ve muktedirdir. Aynı zamanda hayatımızdaki saçmalıklara ve bizi hayattan zevk almaya, çeşitliliğe, pratik olarak kendi kaderini tayin etmeye ve Babil Pigokrasisine karşı çok yönlü direnişe dayalı gerçek bir hareket inşa etmekten alıkoyan sözde hareketle de mücadele ediyor. Bu Pigokrasi bizim 'kafalarımızda', ilişkilerimizde olduğu kadar ebedi egemenliğimizde kazanılmış çıkarı olan kurumlarda da var. "

Son zamanlarda, aktivistler ve akademisyenler Siyah anarşizmin, Siyah Kurtuluş Ordusu, Siyah Panter Partisi ve diğer Siyah radikal geleneğin köle isyanlarından (18. yüzyıl Avrupa kolonilerinde) günümüze kadar uzanan tarihlerinin oluşumunda önemini vurgulamışlardır. Aktivistler William C. Anderson, Mariame Kaba ve Zoé Samudzi'nin "As Black As Resistance: Finding the Conditions of Liberation" adlı eserinde, Siyah anarşizmin güncel siyasi mücadelelerdeki gerekliliğini açıklamaktadırlar ve "Siyah Amerikalılar, Amerika Birleşik Devletleri'nin gerçek vatandaşları değil, yerleşimci bir koloninin sakinleridir." şeklinde bir argüman ortaya koymaktadırlar.

Avrupa Aydınlanması değerleriyle dolu bir anayasa ve belirli devredilemez hakları ilan eden bir bağımsızlık belgesine rağmen, Siyah varoluşu postbellum özgürleşmeye kadar yasal olarak özel mülkiyetin bir parçasıydı. Bugün Afroamerikalıların durumu, doğrudan kölelik tarihine bağlı olarak evrimleşmiş bir durumdur ve Amerika Birleşik Devletleri süregelen bir yerleşimci proje olarak var olduğu sürece bu böyle olmaya devam edecektir. Şu anki Amerikan devletinin tamamen parçalanmasından başka hiçbir şey bu durumu bozamaz veya bozmayacaktır.