SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Carpolestes

Carpolestes, Kuzey Amerika'nın geç Paleosen'inde yaşamış bir plesiadapiform cinsidir. İlk olarak 58 milyon yıl önce ortaya çıktı. Carpolestes'in üç türü; en erken ortaya çıkan tür olan C. dubius, tip türlerinin atası olan C. nigridens ile bir soy oluşturuyor gibi görünmektedir, bu da en son ortaya çıkan tür olan C. simpsoni'nin atasıdır.

Carpolestes'in ayaklarında düzleştirilmiş tırnaklar vardı, ancak parmaklarında pençeler bulunmaktaydı. Morfolojik olarak, Robert Sussman'ın tropik meyve veren Angiospermlerin ve Angiospermlerin tropik yağmur ormanı bitkileri için tohum dağıtma karşılığında nektar ve meyve sağladığı erken primatların Plesiadapis gibi Plesiadapiformların uzak bir akrabası gibi görünüyor.

Carpolestes, öprimatlardan (Euprimates) –ayırt edilebilir bir biçimde– farklıdır ve postorbital bir çubuğun olmaması ve nispeten uzun bir kürsüye sahip olması bakımından diğer plesiadapiformlara (Ignacius ve Plesiadapis) benzerdir. Carpolestes, petrosal orijine uygun bir büller morfolojisine sahip olması bakımından fosil öprimatlar ve Plesiadapis'e benzerdir ve bullanın entotimpanikten oluştuğu Ignaciustan farklıdır. Carpolestes, ilkel öprimatlardan ve bilinen tüm diğer plesiadapiformlardan, çağdaş Tarsiusunkine benzer iki odacıklı bir işitsel bullaya sahip olmasıyla farklıdır. Carpolestesin promontoryum üzerinde hem promontoryal hem de stapedial arterler için açık oyukları vardır; bu, erken öprimatlara benzer şekilde, azalmamış bir iç karotis dolaşımına sahip olduğunu gösterir. Carpolestes, ilkel öprimatlardan ve Ignaciusun bazı örneklerinden, ICA'nın dallarını çevreleyen kemikli tüplere sahip olmamasından farklıdır. Kafatası verilerinin kladistik analizi, Carpolestidae'nin tarsiiform euprimatlar veya mevcut Dermoptera ile yakın bir ilişkisini desteklemiyor, ancak Carpolestidae, Plesiadapidae ve Euprimates arasında yakın bir ilişki olduğunu gösteriyor.

Carpolestes simpsoni, nispeten daha kısa pençelere, daha uzun el ve ayak parmaklarına ve nispeten daha kısa metakarpal ve metatarslara sahip olmasıyla Plesiadapisten farklıdır. Carpolestes, küçük çaplı destekleri güçlü ve hassas bir şekilde kavramak için daha iyi adapte olduğunu gösteren, öprimatlarınki gibi bir çivi ile farklı, karşıt bir halluksa sahip bir ayağa sahip olduğu bilinen plesiadapiformlar arasında benzersizdir. Carpolestes muhtemelen büyük çaplı desteklere nispeten daha az zaman harcamıştır ve bunun yerine çoğunlukla kavramanın pençe yapıştırmaktan daha yararlı olduğu ve köprülemenin sınırlamadan daha etkili olduğu küçük bir dal nişini işgal etmiştir. Arboreal didelphid keselileri (örneğin, Caluromys), Carpolestes simpsoni için, özellikle Caluromysinkine benzer olan Carpolestesin kavrama mekanizması ile ilgili olarak uygun bir mevcut modeli temsil eder ve aksine yakın tarihli bir iddiaya rağmen, Ptilocercus ve carpolestid olmayan plesiadapiformlardan belirgin bir şekilde farklıdır.
Robbie James

Robert Mark "Robbie" James (23 Mart 1957 - 18 Şubat 1998), orta saha pozisyonunda görev yapmış Galli millî futbolcu ve teknik direktördür.

Profesyonel kariyerine 1973 yılında Swansea City kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Stoke City, Queens Park Rangers, Leicester City, Swansea City, Bradford City, Cardiff City, Merthyr Tydfil, Barry Town ve Llanelli kulüplerinde oynadı.
Kentavros

Kentavros, Leonidas-2 varyantları ve diğer iyileştirme girişimleri ve ortak geliştirmeler dahil olmak üzere durdurulan çabalardan sonra geliştirilmeye başlandı. ELVO yeni bir tasarım üzerinde tamamen kendi başına çalıştı ve 1998'de Atina'daki Savunma Silahları Sergisi'nde resmen tanıtıldı.

Yunanistan Kara Kuvvetleri'nin başarılı testlerine, onayına ve 2003 yılında 140 araçlık bir sipariş için ilk anlaşmaya rağmen, ilgili askeri harcamalarda daha sonra yapılan kesintiler ve daha ucuz alternatiflerin değerlendirilmesi nedeniyle proje rafa kaldırıldı.
Alice More

Alice, Leydi More (evlenmeden önce soyadı Harpur ; 1474 - 1546 veya 1551) - Dame Alice Moore olarak da bilinir - İngiltere'nin Lord Şansölyesi olarak görev yapan Sir Thomas More'un ikinci karısıydı. Tudor tarihi ve edebiyatında önemli bir şahsiyettir.

İlk kocası, bir oğlu ve iki kızı olan bir tüccar olan John Middleton'du, bunlardan sadece biri, kızının adı da Alice (1501-1563), bebeklik döneminde hayatta kaldı ve yetişkinliğe ulaştı. John Middleton, 1509'da öldü ve onu genç bir dul bıraktı. 1511'de Thomas More ile evlendikten sonra kızı Alice'i kendi çocuğu gibi büyüttü. Birlikte çocukları olmadı.

Tarihçiler, Sir Thomas More'un, ilk karısı Jane'in 1511'de ölümünden sonra dört çocuğu için bir üvey anneye sahip olabilmesi için Alice ile evlendiği sonucuna varmışlardır. Üvey kızlarından biri Margaret More'du . Alice ayrıca, ilk kocası tüm mülkünü ona bıraktığı ve ailesinin mülkü olduğu için zengin olarak kabul edildi. Tarihçiler ayrıca Thomas More'un Alice ve ailesini evlenmeden çok önce tanıdığına inanıyor, bu yüzden çift tereddüt etmeden Jane'in ölümünden birkaç hafta sonra evlendi. Alice, Sir Thomas'tan yedi yaş büyüktü. Aile Londra'da ve daha sonra Chelsea'de inşa edilen malikanede yaşadı. Hayvanlara, özellikle köpeklerine olan sevgisi ve evcil maymunu ile tanınırdı.

1511'den 1535'te, Üstünlük Yemini'ni etmeyi reddettiği için vatana ihanetten mahkum edildikten sonra idam edilene kadar Sir Thomas ile evli kaldı. İdam edilmeden önce, Londra Kulesi'nde kilitliyken, işleriyle ilgilenmekle Alice görevliydi. Hayatının son yıllarında, ailenin mallarına el konulması nedeniyle fakirdi. Kraliyet, kocasının gecikmeli olarak onun için kurduğu mal varlığını geçersiz kıldı, İngiltere Kralı VIII. Henry ona daha küçük bir aylık bağlanmasına izin verdi. Ölüm tarihi en çok Nisan 1551 olarak anılır, ancak bazı kaynaklar 1546'yı belirtir. Kızı Alice birkaç çocuk doğurdu ve ona birçok torun verdi.

Alice, Robert Bolt'un A Man for All Seasons adlı tiyatro oyununda önemli bir rol oynuyor. Oyun Broadway'de iki kez sahnelendi. İlk önce Carol Goodner ve ardından Maryann Plunkett tarafından oynandı.

Oyun 1966 yılında, Alice'in Dame Wendy Hiller tarafından canlandırıldığı bir filme dönüştürüldü. Hiller, performansıyla En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'ne aday gösterildi. Film ayrıca Yılın En İyi Filmi Akademi Ödülü'nü kazandı.
Innsbruck Havalimanı

Innsbruck Kranebitten Havalimanı (Almanca: Flughafen Innsbruck) (IATA: INN, ICAO: LOWI) Avusturya'nın Tirol eyaletinin başkenti Innsbruck kentindedir. İnnsbruck kent merkezine uzaklığı yaklaşık olarak 4 km'dir.
Hafız Hüseyin Hüsnü Efendi

Hafız Hüseyin Hüsnü Efendi, 1264 (1847) yılında Batum’da doğmuştur. Mahlası "Hüsnü" olan Hafız Hüseyin Efendi, İsmail Efendi'nin oğlu Mehmed Efendi'nin çocuğudur. Mehmed Efendi, Batum'dan göç ederek İzmit Sancağı içerisinde Sapanca'ya yerleşmiştir.

Eğitim hayatına Batum'da sıbyan mektebinde başlayan Hüseyin Hüsnü Efendi, burada sarf ve izhar dersleriyle tecvid ilminin temellerini öğrenmiştir. Ardından İstanbul'da, tarihi ve prestijli Süleymaniye Çifte Rabi Medresesi'nde ilim yolculuğuna devam etmiştir. Burada Süleymaniye Cami Şerifi dersiamlarından Ali Ferhat Efendi’den icazet almıştır.

1300 (1883) yılında Mektebi Nüvvab’a kabul edilen Hüseyin Hüsnü Efendi, bu kurumdan 1304 (1887) yılında şehadetname ile mezun olmuştur. Mezuniyetinin ardından Osmanlı İmparatorluğu'nda kadı olarak göreve başlamıştır. İlk kadılık görevine 1306 (1889) yılında Ankara Vilayeti içerisinde Develi Kazası'nda atanmıştır. Ardından, Halep, Mamüret’ül Aziz, Erzurum, Edirne ve Kosova gibi değişik vilayetlerde kadı olarak hizmet etmiştir.

1907 yılında terfi eden Hüseyin Hüsnü Efendi, Manastır Vilayeti içinde Debre-i Bala Sancağı'nda kadı olarak görev yapmıştır. 1325 (1908) yılında Debre-i Bala mutasarrıflığına atanarak, bu görevde 1327 (1910) yılına kadar hizmet etmiştir.
Efraín Sánchez

Efraín Elías Sánchez Casimiro (26 Şubat 1926 - 16 Ocak 2020), kaleci pozisyonunda görev yapmış Kolombiyalı millî futbolcu ve teknik direktördür.

Sánchez 26 Şubat 1926'da Barranquilla'da doğdu. Profesyonel kariyerine 1944 yılında Millonarios kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Once Caldas, La Fortuna, San Lorenzo, América de Cali, Deportivo Cali, Junior, Santa Fe, Medellín ve Atlas kulüplerinde oynadı. Kariyeri boyunca üç kez Kolombiya'da lig şampiyonluğunu yaşadı.

1947-1962 yılları arasında Kolombiya millî futbol takımında oynadı. 1962 FIFA Dünya Kupası'nda ülkesinin kaptanlığı yaptı. Ayrıca lig kariyerinde, Medellín, San Lorenzo ve Atlas gibi birçok kulüpte kaleci olarak forma giydi.
Hiratsuka

Hiratsuka ( Hiratsuka-shi), Japonya'nın Kanagawa prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir prefektörlüğün güney orta kesiminde yer almaktadır. Yüzölçümü 67.83 km² olan şehrin nüfusu 1 Haziran 2012 itibarı ile 259,698'dir. Hiratsuka 1 Nisan 1932 tarihinde kurulmuştur.

Hiratsuka Tokyo-Yokohama metropolüne bir banliyö kenti olarak hizmet vermektedir. Şehirde ayrıca Nissan Shatai, Yokohama Rubber Company, Canon, Furukawa Electric, Kansai Paint ve Mitsubishi Plastics'e ait fabrikalar bulunmaktadır. Şehre JR East'in Tōkaidō Ana ve Shōnan Shinjuku hatları hizmet vermektedir.
Anjelik serisi

Anjelik serisi (Fransızca özgün adı: Angélique), Fransız karı koca romancılar Anne ve Serge Golon'un yazdığı ve 1957-1985 yılları arasında yayımlanan 13 adet tarihi macera romanının ve bu romanlardan uyarlanan 5 sinema filminin ortak adıdır. Bu tarihi macera romanları serisi ve bunlardan uyarlanan film serisi, başkahramanının adından dolayı "Anjelik romanları" (Angélique romanları) ve "Anjelik filmleri" (Angélique filmleri) olarak adlandırılır. Romanlardan 8 kadarı Türkçede yayımlanmış, filmlerin ise tamamı Türkiye'de gösterilmiştir.

Parisli karı koca yazarlar Anne ve Serge Golon'un birlikte yarattıkları Angélique karakterine dayanan tarihi epik romanların ilki 1956 yılında yayınlanmıştı. Anne'ın eşi Sarge, 1972 yılında ölünceye kadar ilk dokuz kitaba katkıda bulunmuşu. Daha sonrakileri yalnız başına yazmasına rağmen Anne eşinin adını bu romanlara da koymuştu.

1957-1985 yılları arasında yayımlanan 13 adet Anjelik romanının 8 kadarı 1964-1972 yılları arasında Türkiye'de de yayımlanmıştır. Onüç orijinal romana iki Anjelik romanının daha katılacağı belirtilmiştir.
Miruşa Şelaleleri

Miruşa Şelaleleri (Arnavutça: Ujëvarat e Mirushës; Sırpça: Miruša Vodopadi; Türkçe: Miruşa Şelaleleri), Kosova’nın orta muhitinde, Klina belediyesi sınırları dâhilinde kalan bir şelale bölgesidir.

Miruşa Şelaleleri, Ak Drin’in kollarından Miruşa Deresi üzerinde bulunur. Bu şelaleler, kanyon, mağara gibi yer şekillerini oluşturmuşlardır. Miruşa Deresi, 10 km uzunluğunda bir kanyon ve 13 akarsu gölünü şekillendirmiştir.

Bu bölge, Kosova’nın gezi yerlerinden birisidir ve insanlar yüzmek için de buraya gelmektedirler. Şelaleler üzerindeki duvarlar beyaz renktedir, Miruşa Deresi ise kirli kahverengi rengindedir. Şelale mağaraları da, bu muhitin önemli ziyaret yerlerindendirler. En yüksek şelale, altıncı ve yedinci göl arasındaki 22 metrelik şelaledir.
Mono ve digliserit yağ asitleri

Mono ve digliserit yağ asitleri, gliserol ile birlikte ilk kez 1893’te üretilmiştir. Bu maddenin gıda emülgatörü olarak ilk ticari kullanımı ise 1929’da ABD’de gerçekleşmiştir. Mono ve digliserit yağ asiterleri aşırı kilo, obezite, şeker hastalığı, kalp - damar hastalığı ve kanser gibi kronik hastalıklar için önemli risk faktörlerinden biri olduğu bilimsel araştırmalarda yer alır.

Bu haliyle, emülgatör olarak kullanımları binde 3 ila 5 oranında olsa da; kullanıldığı ürünlerdeki etkisi çok büyük olmaktadır. Emülgatörler, özellikle hazır gıda endüstrisinde önemli bir yere sahiptir. Son 50 yılda hayatımıza giren, son 15-20 yılda ise kullanımı üst seviyeye çıkan bu katkı maddesi, ekmekler de dahil olmak üzere birçok gıdada karşımıza çıkmaktadır.

Monogliseritler ve digliseritler, her iki farklı doğal olarak mevcut olan tohum yağları, Bununla birlikte konsantrasyon genellikle düşüktür ve endüstriyel üretim öncelikle elde edilir gliseroliz arasındaki reaksiyon trigliseridler (yağ / sıvı yağlar) ve gliserol . Bunun hammaddeleri bitkisel veya hayvansal katı ve sıvı yağlar olabilir.

E471 esas olarak bitkisel yağlardan (soya fasulyesi gibi) üretilir, ancak hayvansal yağlar da bazen kullanılır. Her bir kaynaktan elde edilen yağ asitleri kimyasal olarak aynıdır. Hayvansal gıda kullanmayan veganlar, E471'i potansiyel hayvan temeli madde olarak değerlendirmektedir.

2010'ların sonlarında, Apeel Sciences şirketi, taşıma ve depolama için meyve ve sebzelerin solmasını ve korunmasını önlemek için plastik filmlere alternatif olarak monoasilgliserollerle Güney Amerika, Çin ve Japonya'nın bazı bölgelerinde pazara girdi.
Korkoro

Korkoro (Çingenece: "Kimsesiz") Tony Gatlif yönetmenliğinde çekilmiş 2009 yılı yapımı bir fransız dram filmidir. Başrollerini Marc Lavoine, Marie-Josée Croze ve James Thiérrée gibi isimlerin paylaştığı filmde Arnavut, Kosovalı, Gürcü, Sırp, Norveçli ve Fransız milliyetlerine mensup oyuncular dışında, yönetmen Gatlif'in Erdel'de tanıştığı 9 amatör çingene de rol almıştır.

Film, II. Dünya Savaşı esnasında Fransız köylülerinin yardımı ile nazilerden kaçmayı başaran bir çingenenin gerçek hikâyesinden esinlenerek çekilmiştir ve Porajmos adı altında bilinen çingene soykırımını konu edinmektedir.

II. Dünya Savaşı zamanında Vichy Fransası kırsalında geçen film, 9 yaşındaki bir çocuğun bir yetimevinden kaçarak bir çingene topluluğuna katılması ile başlar. 20 kişilik bu çingene kervanı onu adeta evlat edinir ve ona kimsesiz anlamına gelen Korkoro adını verirler.

Sezonluk iş arayan bu çingene kervanı, bir bölgede kamp kurar ve burada para kazanmaya çalışırlar. Yerleştikleri bölgedeki köy sakinlerinin bir kısmı onları istemezken, veteriner Théodore Rosier (Marc Lavoine) ve köydeki öğretmen matmazel Lundi (Marie-Josée Croze) çingenelere karşı daha ılımlı yaklaşmaktadır. Vichy Fransası jandarması oluşturdukları bir sistemle çingenelerin hangi bölgelerden hangi bölgelere göç ettiklerini kayıt altına almaktadır ve evrakları eksik olanlar ya da kurallara uymayanlar cezalandırılmakta, açık hapishanevari kamplara kapatılmaktadırlar. Öğretmen matmazel Lundi ve aynı zamanda yazman da olan Rosier, çingenelerin sorunsuz göç edebilmesi için onlara yardım etmekte ve sahte evraklar hazırlamaktadır.

Çingeneler, bir süre sonra yerleşik bir yerleri olmadıkları gerekçesi ile tutuklanırlar. Bunun üzerine Rosier onların üzerine babasından kalma evini geçirir ve bu tapuyu göstererek çingeneleri kapatıldıkları açık hava hapishanesinden kurtarır. Film boyunca çingenelerin yerleşik hayata yerleşmede yaşadıkları problemler ele alınmaktadır. Rosier'in babasının evinde kalmaya sıcak bakmamaktadırlar.

Bir zaman sonra Rosier ve Lundi'nin çingenelere yardım ederek Fransız Direnişinin bir parçası olduğunu anlayan naziler, ikisini tutuklayarak eziyet ederler ve yakalanan çingeneler konsentrasyon kamplarına gönderilir. Çingene olmayan ancak onlarla birlikte olan kimsesiz çocuk da, çingene olduğu düşünülerek onlarla birlikte gönderilir.

Porajmos, II. Dünya Savaşı esnasında Nazi Almanyası, Bağımsız Hırvatistan Devleti, Horthy Macaristanı gibi ülkeler tarafından Avrupa'da çingenelerin kökünü kurutmak amacıyla yapılmıştır. Çingeneler, Nürnberg Yasaları dahilinde aynı Yahudilere olduğu gibi hedef gösterilmiş ve zulüme maruz kalmışlardır. Ölen çingenelerin sayısı farklı kaynaklarda 220,000 ila 1,500,000 arasında değişmektedir. Çingeneler Yahudilere kıyasen daha az organize olmuş bir topluluk olduğundan, Porajmos'un daha az belgelendiği düşünülmektedir. Var olan belgelerin azlığı, soykırımın Yahudilere uygulunan kırımın yanında neredeyse hiç bilinmemesine sebep olmaktadır.
Assassin's Creed: Syndicate

Assassin's Creed: Syndicate, Ubisoft Quebec tarafından geliştirilen, Ubisoft tarafından ise yayımcılığı yapılan tarihsel, aksiyon macera türü video oyunudur. (İlk olarak Victory adıyla çıkması beklenen oyunun adı sonradan Syndicate olarak değiştirilmiştir.) Oyunda Victoria Dönemi Londra'sında Jacob Frye ve Evie Frye Kardeşlerin hikâyesi anlatılıyor. (Bu Oyunda Diğer Assassin's Creed oyunlarından farklı olarak) İki farklı karakter eş zamanlı olarak kontrol edilebiliyor.

2 Aralık 2014 tarihinde oyunun ismi, görselleri ve oyun içi videosu Kotaku'ya sızdırıldı. Kotaku da video hariç, resimleri ve oyun hakkındaki bilgileri sitesinde yayınladı. Bunun üzerine Ubisoft bir açıklama yaparak oyunun geliştirildiğini doğruladı.

Hikâye 1868 yılından başlar. Londra'da birçok azılı suç lideri bulundukları bölgeye hakim olur. Yaşadıkları yerdeki halkı yönetmek isteyen bu çeteler Londra'yı esir almıştır. Bütün çeteleri ise Crawford Starrick adında bir tapınakçı yönetmektedir. Londra neredeyse onun gibidir. Starrick'in amacı halkı sadece işçi olarak kullanarak Londra'yı tüm dünyanın en iyi şehri haline getirmektir. Yoksulluk, eşitsizlik ve sömürge kavramı Londra'nın sembolü haline gelmiştir. Evie ve Jacob Frye kardeşler Londra'nın bu durumuna sessiz kalmayarak çeteler ile savaş başlatmıştır. Geri dönüşü olmayan yola giren Frye kardeşler her bir çete liderini öldürerek Starrick'e bir adım daha yaklaşırlar.

Jacob, sömürgeciliğin ve Sanayi Devrimi'nin baş gösterdiği Londra'nın Crawley kasabasında 1847 yılında doğar. Jacob babası öldükten sonra ikiz kız kardeşi Evie ile Londra'ya taşınırlar ve 21 yaşında Suikastçılara katılır. Jacob tehlikeli, yırtıcı ve pervasız bir çete lideridir ve genellikle eylemlerinin sonucunu düşünmeden hareket eder.

Lydia, Jacob Frye'ın torunudur. Jacob ve Evie tarafından suikastçı olarak yetiştirilen Lydia, Birinci Dünya Savaşı esnasında Londra'daki Alman casuslarına ve Tapınakçılara karşı Winston Churchill ile birlikte mücadele vermiştir.

23 Ekim 2015 tarihinde PlayStation 4 ve Xbox One için piyasaya çıkmıştır. Microsoft Windows için ise 19 Kasım 2015'te raflardaki yerini almıştır.
Nodar Dumbadze

Nodar Dumbadze (Gürcüce: ნოდარ დუმბაძე, 14 Temmuz 1928, Tiflis – 4 Eylül 1984, Tiflis), dünyaca ünlü Gürcü yazardır. 20. yüzyıl Gürcü edebiyatının en ünlü adlarından biridir. Romanları otobiyografik özellikler taşır. Güneşi Görüyorum (1967) adlı romanı Almancadan ve Güneşli Gece (2015) ile Ben, Ninem, İliko ve İlarion adlı romanları ise Gürcüceden Türkçeye çevrilerek yayımlanmıştır.

14 Temmuz 1928 yılında Tiflis’te doğdu. Babası Vladimer Dumbadze, Gürcistan Komünist Partisi’nin Mayakovski (bugünkü Bağdati) ilçesi komitesinin birinci sekreteri, annesi Ana Bahtadze ise ev kadınıydı. Nodar Dumbadze Tiflis’te ilkokula gidiyorken, 1937 yılında Büyük Temizlik sırasında babası tutuklandı; annesi ise sürgüne gönderildi. Babası 22 Kasım 1937'de kurşuna dizildi. Nodar Dumbadze ise, Çohatauri ilçesine bağlı Zenobani köyüne, ninesinin yanına gitmek zorunda kaldı. 1945 yılında Hidistavi köyünde ortaöğrenimi tamamlayan Nodar Dumbadze, yükseköğrenim için Tiflis’e döndü. 1950 yılında Tiflis Devlet Üniversitesi Ekonomi Fakültesi’ni bitirdi. Aynı yıl Gürcüce gazete ve dergilerinde ilk şiirleri ve mizah öyküleri yayımlandı. 1967–1972 arasında, Sovyet Yazarlar Birliği üyesi Gürcistan Yazarlar Birliği sekreteri iken Niangi adlı mizah dergisinin editörlüğünü yaptı. Tiflis’te ölen yazar, kentteki "Mziuri" adlı çocuk parkında toprağa verildi. Eylül 2009’da naşı buradan Mtatsminda Panteonu’na nakledildi.

Nodar Dumbadze'nin yapıtlarında yalınlık, akıcılık, mizah, hüzün dikkat çeker. Dumbadze 1975 yılında Şota Rustaveli Devlet Ödülü ve 1980 yılında Lenin Ödülü aldı. Ben, Ninem, İliko ve İlarion (მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი; 1960), Güneşi Görüyorum (მე ვხედავ მზეს; 1962), Güneşli Gece (მზიანი ღამე; 1967), Korkma, Anne! (ნუ გეშინია, დედა!; 1971), Beyaz Bayraklar (თეთრი ბაირაღები; 1973) ve Sonsuzluk Yasası (მარადისობის კანონი; 1978) başlıca romanlarıdır.Yapıtlarının neredeyse tamamı tiyatroya uyarlanmış ve filme alınmıştır.

Dumbadze’nin yapıtları Türkçe dışında Rusça, Ukraynaca, Romence, Ermenice, Azerice, İngilizce, Fransızca, Almanca, İspanyolca, Lehçe, Japonca, Arapça gibi pek çok dile çevrildi. Dört romanı tiyatro oyunu olarak sahnelendi. Ben, Ninem, İliko ve İlarion (1962; Yönetmen Tengiz Abuladz), Güneşi Görüyorum (1965; Yönetmen L. Gogoberidze), Korkma Anne (1972; Yönetmen M. Kokoçaşvili) adlı romanları sinemaya uyarlandı. Dumbadze’nin şiirleri ve öyküleri pek çok kez kitap halinde yayımlandı.

Sonsuzluk Yasası (მარადისობის კანონი; 1978) - Romanın baş kişisi olan yazar Baçana Ramişvili, kalp krizi geçirince hastaneye düşer. Burada bütün hayatını anımsar ve sonsuzluk yasasını keşfeder. 1982'de sinemaya uyarlanmıştır.
Aleksandr Pavloviç Aleksandrov

Aleksandr Pavlovich Aleksandrov (; d. 20 Şubat 1943), eski Sovyet kozmonottur ve iki kez Sovyetler Birliği Kahramanı ödülünü (23 Kasım 1983 ve 29 Aralık 1987) kazanmıştır.

1 Aralık 1978'de kozmonot olarak seçildi. İlk uzay uçuşunda Haziran 1983'ten Kasım 1983'e kadar süren Soyuz T-9'nin uçuş mühendisi olarak uçtu. İkinci uzay uçuşu için, Mir EO2'nin uzun süredir olan mürettebatlarından birisi ile değiştirildi. Üçüncü uzay uçuşu için Temmuz 1987'de Soyuz TM-3 uzay aracı ile fırlatıldı ve Aralık 1987'de aynı uzay aracıyla indi. Uzayda toplamda 309 gün 18 saat ve 2 dakika geçirdi. Soyuz T-8, Soyuz T-13 ve Soyuz T-15'te yedek mürettebat olarak görev yaptı.

26 Ekim 1993 tarihinde kozmonot ekibinden istifa ederek NPOE Kozmonot Grubu şefi oldu. 1996 yılından beri RKKE Baş Uçuş Kontrol Müdürü görevini sürdürmektedir. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Vural Bayazıt

1953 yılında Deniz Harp Okulundan mezun oldu. Sırasıyla çeşitli harp gemileri ve karargahlarda branş subaylığı ve bölüm amirliği görevlerinde bulundu. 1964 yılında Deniz Harp Akademisi'nden mezun oldu. Daha sonra sırasıyla Muhrip II. komutanlığı ve Muhrip komutanlığı görevleri yaptı. 1968-1970 yılları arasında Kahire Deniz Ateşeliği görevinde bulundu. 1971 yılından itibaren Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Karargahında çeşitli görevler yaptı. Muhrip Komodorluğu ve Harp Filosu Kurmay Başkanlığı görevlerini yürüttü.

1976 yılında Tuğamiral rütbesine terfi etti. Bu rütbede sırasıyla Akdeniz Bölge Komutanlığı, Deniz Kuvvetleri Personel Başkanlığı, Napoli'de NAVSOUTH Plan Daire Başkanlığı görevlerinde bulundu.

30 Ağustos 1980 tarihinde Tümamiral rütbesine terfi etti ve sırasıyla Mayın Filosu Komutanlığı, Gölcük Ana Üs Komutanlığı, Deniz Kuvvetleri Harekât Başkanlığı ve Deniz Eğitim Komutanlığı görevlerini yürüttü.

30 Ağustos 1989 tarihinde Oramiral rütbesine terfi etti ve Harp Akademileri Komutanlığına atandı. 1990 yılında Donanma Komutanlığı'na atandı. 20 Ağustos 1992 tarihinde Deniz Kuvvetleri Komutanlığı görevine atandı. 1995 yılında emekli oldu. Gölcük depremi'nde enkaz altında kaldı koruması hayatını kaybetti. Emekli olduktan sonra Etibank Yönetim Kurulu üyesi seçildi. Evli ve 2 çocuk babasıydı.
Justine Musk

Musk, 2005 yılında Penguin Books'ın ROC baskısı tarafından yayınlanan, güncel fantezi romanı Blood Angel'in yazarıdır. İkinci kitabı Uninvited, 2007'de yayımlandı. Ardından 2008'de BloodAngel'in devamı olan, "Lord of Bones" yayımlandı. Musk, yeni bir roman planı hazırlamak için Pinterest gibi bir site kullanan ilk insanlardan biri oldu.

Bir röportajındada, Margaret Atwood, Joyce Carol Oates, Paul Theroux, George R. Martin, Guy Gavriel Kay ve Neil Gaiman'ı, yazılarıyla ilişki kurabileceği yazarlar olarak tanımladı. Ayrıca kitaplarını türler arası kurgu olarak nitelendirdi.