İncil arkeolojisi

İncil arkeolojisi akademik bir ekol ve İncil çalışmaları ve Levanten arkeolojisi'nin bir alt kümesidir. İncil arkeolojisi, Eski Yakın Doğu ve özellikle Kutsal Topraklar (aynı zamanda Filistin, İsrail Toprakları ve Kenan olarak da bilinir), İncil zamanları'ndan itibaren arkeolojik alanları inceler.

İncil arkeolojisi 19. yüzyılın sonlarında İngiliz ve Amerikalı arkeologlar tarafından İncil'in tarihselliğini doğrulamak amacıyla ortaya çıkmıştır. Filistin'in İngiliz yönetimi altına girdiği I. Dünya Savaşı'ndan hemen sonra 1920'ler ile 1960'lar arasında İncil arkeolojisi, William F. Albright ve G. Ernest Wright gibi isimlerin öncülüğünde Levanten arkeolojisinin baskın Amerikan ekolü haline geldi. Çalışmalar çoğunlukla kiliseler tarafından finanse edilmiş ve teologlar tarafından yönetilmiştir. 1960'ların sonlarından itibaren İncil arkeolojisi süreçsel arkeoloji ("Yeni Arkeoloji") tarafından etkilenmiş ve araştırmanın dini yönlerini bir kenara itmesine neden olan sorunlarla karşılaşmıştır. Bu durum Amerikan okullarının İncil çalışmalarından uzaklaşmasına ve İncil'deki anlatıyı kanıtlamaya ya da çürütmeye çalışmak yerine bölgenin arkeolojisine ve bunun İncil metniyle ilişkisine odaklanmasına yol açmıştır.

İbrani Kutsal Kitabı, Filistin bölgesi hakkında ana bilgi kaynağıdır ve çoğunlukla Demir Çağı dönemini kapsar. Bu nedenle arkeoloji, İncil tarih yazımının sağlayamadığı bilgileri sağlayabilir. Kutsal Kitap metinlerinin ve arkeolojik keşiflerin karşılaştırmalı olarak incelenmesi, Eski Yakın Doğu halklarının ve kültürlerinin anlaşılmasına yardımcı olur. Hem İbrani Kutsal Kitabı hem de Yeni Ahit dikkate alınsa da, çalışmanın çoğunluğu ilkine odaklanır.

Filistin'de İngiliz Mandasından önce: İlk arkeolojik keşifler 19. yüzyılda Avrupalılar tarafından başlatılmıştır. Bu dönemde çalışan pek çok ünlü arkeolog vardı ancak en tanınmışlarından biri, bir dizi antik kent keşfeden Edward Robinson'du. Filistin Keşif Fonu 1865 yılında Kraliçe Victoria'nın himayesinde kurulmuştur. Kudüs'teki "Wilson Kemeri "nin adını aldığı Charles Warren ve Charles William Wilson tarafından 1867 yılında Kudüs'teki Tapınak çevresinde büyük araştırmalar yapıldı. Amerikan Filistin Keşif Derneği 1870 yılında kuruldu. Aynı yıl genç bir Fransız arkeolog olan Charles Clermont-Ganneau, iki önemli yazıt üzerinde çalışmak üzere Kutsal Topraklara geldi: Ürdün'deki Mesha Steli ve Kudüs Tapınağı'ndaki yazıtlar. "Filistin arkeolojisinin babası" olarak bilinen Sir William Matthew Flinders Petrie, 1890 yılında sahneye çıkan bir başka isim oldu. Tell-el-Hesi'de Petrie, arkeolojik işaretler olarak seramiklerin analizine büyük önem vererek metodik araştırmanın temelini atmıştır. Çömlekler tarih boyunca her dönemde farklı şekillerde ve belirli özelliklerde yapıldığından, ele geçirilen nesneler ya da parçalar kronolojiyi kesin olarak saptamaya hizmet eder. 1889 yılında Dominiken Tarikatı, alanında dünyaca tanınacak olan Kudüs Fransız İncil ve Arkeoloji Okulu'nu açtı. M-J. Lagrange ve L. H. Lagrange ve L. H. Vincent gibi otoriteler okulun ilk arkeologları arasında öne çıkmaktadır. 1898'de Berlin'de Deutsche Orient-Gesellschaft (Alman Şarkiyat Cemiyeti) kuruldu ve kazılarının bir kısmı daha sonra Almanya İmparatoru William II tarafından finanse edildi. Bu dönemde, yeni gelişmekte olan bu disiplini ilerletmek amacıyla birçok benzer kuruluş daha kurulmuştur, ancak bu dönemdeki araştırmaların tek amacı İncil'deki öykülerin doğruluğunu kanıtlamaktır.

Filistin'deki İngiliz Mandası Dönemi (1922-1948): Kutsal Toprakların araştırılması ve keşfi bu dönemde önemli ölçüde arttı ve William Foxwell Albright, C. S. Fischer, Cizvitler, Dominikenler ve diğerlerinin parlak zekası tarafından domine edildi. Büyük gelişmelerin ve faaliyetlerin yaşandığı bu dönem, 1947'de Kumran'da Ölü Deniz Parşömenlerinin bulunması ve ardından büyük ölçüde Fransız Roland de Vaux tarafından yönetilecek olan kazıların başlamasıyla büyük bir başarıyla kapanmıştır.

Günümüzde İncil arkeolojisi: Yirmi birinci yüzyıl İncil arkeolojisi genellikle üniversiteler ve İsrail Eski Eserler Kurumu gibi devlet kurumları tarafından desteklenen uluslararası ekipler tarafından yürütülmektedir. Gönüllüler, profesyonellerden oluşan bir kadro tarafından yürütülen kazılara katılmak üzere işe alınmaktadır. Uygulayıcılar, her bir bölgenin antik tarihi ve kültürü hakkında giderek genişleyen ve daha ayrıntılı bir genel bakış oluşturmak amacıyla bir kazının sonuçlarını yakınlardaki diğer kazılarla ilişkilendirmek için giderek daha fazla çaba sarf etmektedir. Teknolojideki son hızlı gelişmeler, düzinelerce ilgili alanda bilimsel olarak daha hassas ölçümlerin yanı sıra daha zamanında ve daha geniş çapta yayılan raporları kolaylaştırmıştır.

Ölü Deniz Parşömenleri: Bu parşömenler 1947 yılında Ölü Deniz yakınlarındaki bir mağarada keşfedilmiştir ve İbranice İncil'in bilinen en eski kopyalarından bazılarını içermektedir.

Tel Dan Yazıtı: 1993 yılında Tel Dan'da kazı yapanlar "Davut'un evinden" bahseden ve Kral Davut'un varlığına dair kanıt sağlayan bir yazıt ortaya çıkarmışlardır.

Ebal Dağı Lanet Tableti: Bu tablet 2022 yılında keşfedilmiştir ve İncil arkeolojisi tarihindeki en önemli keşiflerden biri olarak kabul edilmektedir. Eski İbranice yazıyla yazılmış bir lanet içermektedir.

Hizkiya Yazıtı: 2022 yılında, Kudüs'ün Gihon Pınarı yakınlarında, antik İsrail veya Yahudiye'de büyük bir başarıyı kutlayan bilinen ilk anıtsal yazıt olan bir kireçtaşı parçası keşfedildi.

Sergius Paulus Yazıtları: Bu yazıtlar 1877 yılında Kıbrıs'ta keşfedilmiştir ve Elçilerin İşleri kitabında adı geçen Sergius Paulus adlı bir prokonsülden bahsetmektedir.

Kudüs'te Fildişleri: 2022'de Kudüs'te Asur, Fenike ve Samiriye gibi diğer kraliyet bölgelerinden bilinen fildişleri keşfedildi. Bu bulgular, Kudüs'ün Birinci Tapınak Dönemi'nde ne kadar önemli olduğunu göstermektedir.