SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Josef Ochs

Josef Ochs (d. 31 Mart 1905, Schmitten – 12 Kasım 1987), bir Alman Polis memuru ve SS-Obersturmführer idi. Sinti ve Roman insanların sınır dışı edilmesi olayına karıştı. Adolf Hitler'in son günlerinde Berlin'deki Führerbunker'de bulundu. Ochs, 1 Mayıs 1945'te bunker kompleksinden ayrıldı. Savaş sonrası dönemde 1951-1965 yılları arasında Federal Ceza Polis Bürosunda (BKA) destek grubu başkanlığında görev yaptı. Aynı zamanda haber toplama başkanıydı.

Josef Ochs 31 Mart 1905'te Schmitten'de doğdu. Anne babası (Taunus Schmitten adlı baba) kereste ve yün yetiştiriciliğinde çalıştı. 1925'te Lise eğitimini tamamladıktan sonra Frankfurt Üniversitesi, Münih Üniversitesi ve Erlangen-Nürnberg Üniversitesi'nde Hukuk ve ekonomi okudu. 1933 yılında doktorasını tamamladı ve Eylül 1936 yılına kadar babasının fabrikasında çalışmaya başladı ve burada bir ayakkabı ticaret şirketinde ortak oldu.

Ekim 1936 başlarında polis teşkilatında çalışmaya başladı ve Temmuz 1938'de "iyi" notlarla Frankfurt'taki Komiser sınavlarını geçti. 1937'de Nazi Partisi'ne üye olan 5927971 üyeliğine katıldı. Şubat 1958'de Ochs, Schutzstaffel'e (SS) üyelik numarası 290982'ye girdi. 2 Temmuz 1938'de SS-Obersturmführer'e terfi etti. Eylül 1938'de Ochs, 13 yaşındaki küçük eczacının kızı ile evlendi. Çiftin 1939 ve 1943 döneminde iki çocuğu oldu. 1938 yılı sonunda Düsseldorf'a transfer edildi.

15 Ocak 1939'de Nazi Kriminalpolizei veya Kripo ile birlikte bir dedektif seçildi. Daha sonra, Köln'deki Maideportation kampı da dahil olmak üzere, 1939'un sonlarından Temmuz 1941'e kadar Nazi toplama kamplarına kabul sorumlusu olarak çalıştı; Sinti ve Roman insanların sınır dışı edilmesine karıştı. 1945 Nisan ayında Berlin Führerbunker'de Hitler'in son günlerinde hazır bulundu. Ochs, 1 Mayıs 1945'te bunker kompleksinden ayrıldı.

Mayıs 1945'te Almanya'nın teslim olması sonrasında, Haziran 1945'e kadar Neuengamme'deki gözaltı merkezine gönderildi. Savaş sonrası dönemde 1951-1965 yılları arasında Federal Ceza Dairesine (BKA) destek grubu başkanlığı yaptı. Aynı zamanda haber toplama başkanıydı.
William Kemmler

William Francis Kemmler (9 Mayıs 1860; Philadelphia, Pensilvanya – 6 Ağustos 1890; Auburn, New York) Amerikalı katil ve elektrikli sandalyeyle idam edilen ilk kişi.

Kız arkadaşı Matilda Ziegler'i 29 Mart 1889'da balta ile öldürmekten suçlu bulunan Kemmler, ölüm cezasına çarptırıldı. William Kemmler, 6 Ağustos 1890'da idam edildi.
Joe Harris

Joe Malcolm Harris (d. 7 Eylül 1991), NBA ekiplerinden Brooklyn Nets forması giyen Amerikalı profesyonel basketbolcudur. 1.98 metre boyunda, 99 kilogram ağırlığındadır.

26 Haziran 2014'teki NBA Seçmeleri'nde Cleveland Cavaliers tarafından 33. sırada seçilmiştir. 24 Temmuz 2014'te Cavaliers ile sözleşme imzalamıştır. NBA Yaz Ligi'nde 7.8 sayı, 1.5 ribaund ve 1.5 asist ortalamaları tutturmuştur.
Troodon

1855 yılında Ferdinand Hayden adlı jeolog tarafından yapılan Kuzey Batı Amerika arazilerindeki bir keşif gezisinde tek bir fosilleşmiş diş bulundu. Hayden bu kalıntıyı arkadaşı Dr. Leidy'e gönderdi. 1856'da Leidy bu dişi inceleyip bir makale yazı ve dişin tarih öncesi büyük bir kertenkeleye ait olduğunu söyledi. Troodon ismini verip bir cins oluşturmuştu. Uzun yıllar sonra dinozor dişi olduğu anlaşıldı ve böylece Troodon Kuzey Amerika'daki ilk bulunan dinozorlardan biri olmuş oldu.

2 metre uzunluğunda ve 1 metre boyunda olan bu cins yaklaş8k 45–50 kg ağırlığa sahipti. Kuşların evrimsel olarak dinozorlardan geldiğini son çalışmalar sonucu birçok yönden ortaya koyan bilim insanları, Troodonların kuşlarla benzeyen yanlarına da dikkat çekmektedirler. Troodonların kuşlar gibi tüylü olmaları, orta kulak yapılarının kuşlarla benzerlik göstermesi, el bileklerinin kuşların kanatları gibi yanlara hareket etmesi, beyinlerinde kuşlara benzer hava keselerinin olması, yumurtalarının üstüne kuluçkaya yatmaları gibi özellikleri kuşlarla olan ortak yanlarıdır.

Bipedal olan bu kuş benzeri dinozor güçlü kuyruğu yardımıyla manevralar yaparak hızlı hareket etmekteydi. Ön kolları uzun ve 3 parmaklıdır ve bir başparmak barındırırlar. Ayaklarında ise tırpan şeklinde büyük bir parmakları bulunur ki, yakın akraba Dromaeosauridae ailesinde de benzer parmakları vardır.Güçlü kolları aracılığıyla avlarını yakaladığı tahmin edilmektedir.Vücudunun kalanına göre büyük bir kafatası vardır ki, kuş benzeri bu dinozorun büyük bir beyne sahip olduğuna işaret eder ki, zeki bir dinozor olduğu yönünde tahminler yapılmaktadır. Karşılaştırmalı biyolojiye göre deve kuşu beynine yakın bir beyin büyüklüğü vardır. U şeklindeki kafasının ucundaki küçük burun delikleri, bilhassa göz yapılarına göre oldukça ufaktır ki, avlanmada koku yerine görme duyusuna dayanma ihtimali yüksektir.

Sulak, nehir kıyısı ve ormanlık alanlarda yaşadığını biliyoruz, zira Kuzey Batı Amerika'da geç kretase devrindeki iklim hakkında jeolojik çalışmalar sayesinde bilgi sahibi oluyoruz. Klasik bir Theropod olarak hızlı bir et yiyici olduğu düşünülse de çenesinde çok çeşitli diş yapıları bulunmaktadır. Küçük memeliler, yavru dinozorlar, dinozor yumurtaları ve muhtemelen bitkisel besinlerle beslenmektedir. Omnivor bir canlı olması muhtemeldir. Büyük gözleri kafatasının önüne yerleşmiştir, bu yapı binocular (dürbünsel) bir görüş sunar, ayrıca büyük gözleri sayesinde gece avlanmasının mümkün olabildiği gibi tahminler yapılmaktadır.
Hüseyin Çokal Yağlı Güreşleri

Denizli Beyağaç Belediyesinin geleneksel değerleri yaşatmak, bölgenin turizm değerlerini tanıtmak ve eleneksel tarhana festivali kapsamında kültürel etkinlikleri zenginleştirmek amacıyla başlattığı organizasyondur. Yağlı güreşler, Beyağaç'ta yapılan kültür ve tarhana festivali kapsamında düzenlenmektedir.

1982, 1983 ve 1984 yıllarında üst üste Kırkpınar Başpehlivan güreşlerini kazanarak altın kemerin ebedi sahiplerinden biri olmayı başaran Hüseyin Çokal'ın isminin de yaşatıldığı bu organizasyonun amaçlarından birisi de ata sporuna sahip çıkarak, gençleri bu spor dalını sevdirmek ve muhtemel kötü alışkanlıklardan uzak tutmaktır.
Dosya sistemi

Klasik Dosya Sistemi, bazı faaliyetler sonucunda toplanan verilerin depolanmasında kullanılan bir yapıdır. Bu sistemin temel özelliği, saklanan veriler ile bu verileri işleme alacak olan programların aynı bilgisayar üzerinde çalışmasıdır. Depolanan verileri kullanacak olan bilgisayar programının, kullanacağı dosyaların yapısı ve dosyalara erişim biçimleri konusunda bilgi sahibi olması gerekir.

Veri tabanları sayesinde, klasik dosya sistemlerinden tamamen farklı olarak her uygulama için ayrı bir alan tutulması yerine, gereksinim duyulan tüm verilere tek bir veri tabanı üzerinden erişim sağlanır.

Aynı veri, farklı dosyalar içerisinde tekrar tekarar yer alır. Hem müşteri hem de fatura dosyalarında müşteriye ait verilerin tutulması buna bir örnektir. Kısaca veriler için kategorize edilmiş bir dosya sistemi yoktur.

Aynı veri, birden fazla sayıda dosyada barındırıldığından verinin bir dosyada güncellenip, diğer bir dosyada güncellenmemesi veri bütünlüğünün (DATA INTEGRITY) bozumasına sebep olur. Bunun sonucunda bir biri ile çelişen verilerin üretilmesi söz konusu olur.

Aynı veri, çok sayıda dosyada barındırıldığından mütevellit disk üzerinde bir israfa sebep olur. Ayrıca, bir den fazla dosyaya yazma işlemi yapıldığından ram üzerinde de gereksiz bir yük olacaktır.

Verilere erişim için bir araç olarak kullandığımız programlama dilleri, genelde kullanım alanı ve amacına göre uygun standartlaştırılmış diller olsa da bu gibi bir yapıda standartlaşmış bir dil söz konusu değildir. Çünkü, uygulamadan uygulamaya göre farklı dillerin kullanılması gerkir. Ve bu da programcının işini epey bir zorlaştıran hususlardan birisidir.
Daidalos

Daidalus ya da Daidalos, ustaca işlenmiş ya da işleyen (Latince, aynı zamanda Helenistik Latincede Daedalos, Yunanca Daidalos (Δαίδαλος) "usta işçi" demektir ve Etrüskçede karşılığı Taitledir) anlamına gelen bu isim, Yunan mitolojisi'nde eli her sanata yatkın olan bu kişiye verilmiştir. Yunan mitolojisindeki, Kekrops, yani Attika'nın kral soyundan gelme olduğu varsayılan Atina'lı bir zanaatkâr sanatçıdır. İkarus ve İapyx adlı iki oğlu vardır. İlk kez Homer tarafından Ariadne'nin dans yerinin mimarı olarak anlatılır.

Daidalos, hem mimar hem heykeltıraş hem de her türlü mekanik araçları yapan çok yönlü bir yaratıcıdır. Sanatının en önemli yaratısı olarak, Eflatun'un Menon adlı diyaloğunda sözü geçen canlı heykelleri gösterilebilir.

Atina'da atölyesinde Talos adındaki yeğeni ile birlikte çalışır. Ancak Talos çok yetenekli bir gençtir ve ustası Daidalos'u bile geride bırakacak kadar çalışkandır. Talos'un ölü bir yılanın dişlerini kullanarak testereyi icat etmesi, ustası Daidalos'u çok kıskandırır ve çırağını Akropol'den aşağı atarak öldürmesine neden olur. Bu cinayet ortaya çıktığı vakit, Daidalus Girit kralı Minos'a sığınır.

Daidalos daha sonra daha değişik entrikaların içine girer. Minos'un karısı Pasiphae ondan Minos'un Poseidon'a kurban etmediği boğayla çifleşmek için Daidalos'tan özel bir düzenek ister. Daha sonra Minos'un istediği labirentin planını yapar. Buraya daha sonra Minotauros kapatılacaktır. Daha sonra Daidalos kralın kızı Ariadne'ye Theseus'un labirentten çıkması için iplik yumağı fikrini verir ve labirentin merkezine giden yolu tarif eder. Minotor'un ölümünden sonra Minos bunu sineye çekemez ve Daidalos'u oğlu İkarus'la birlikte labirente kapatır.Daha sonra Daidalos labirentten kaçmak için her şeyi dener ve labirentin derinliklerinde Minos'tan kurtulup labirenti kendine ev yapar.Minos ölse bile asla Daidalos'un peşini bırakmayacağına dair yemin eder ve öldükten sonra hayaleti Daidalos'u labirentte aramaya devam eder.

Burada oğlu İkarus ile beraber bir süre hapis kalır. Bir süre sonra, aklına balmumu ve tüylerden, tıpkı kazlarınki gibi bir kanat yapıp havalanmak gelir. Planını uygular. Böylece kendisinin ve oğlu İkarus'un balmumundan kanatları olur. Havalanarak labirentten çıkmayı başarırlar. Daidalos, İkarus'a uçarken çok alçalırsa denize düşeceğini, çok yükselirse de güneşin tüyleri birbirine bağlayan balmumlarını eriteceğini tembihler. Ancak uçmanın cazibesine iyice kapılan İkarus, babasının uyarılarına kulak asmaz, bu uyarılara uygun davranmaz ve yükseldikçe yükselir. Ancak güneş balmumlarını eritir ve İkarus artık uçamayarak denize düşer, ardından da boğularak ölür.
Flutamid

Flutamid, esas olarak prostat kanserini tedavi etmek için kullanılan bir nonsteroid antiandrojendir. Ayrıca akne, hirsutizm ve kadınlarda yüksek androjen seviyeleri gibi androjene bağlı durumların tedavisinde de kullanılır. Ağız yoluyla, genellikle günde üç kez alınır.

Erkeklerdeki yan etkiler arasında göğüslerde hassasiyet ve büyüme, feminizasyon, cinsel işlev bozukluğu ve sıcak basması sayılabilir. İshal ve karaciğer enzimlerinde yükselme her iki cinsiyette de görülebilir. Nadiren flutamid karaciğer hasarına, akciğer hastalığına, ışığa duyarlılığa, metemoglobin yükselmesine, sülfhemoglobin yükselmesine ve nötrofil eksikliğine neden olabilir.

Flutamid ilk olarak 1967'de tanımlanmış ve ilk olarak 1983'te tıbbi kullanım için tanıtılmıştır. Dünya Sağlık Örgütü'nün Temel İlaçlar Listesi'nde yer almaktadır.
Hekimoğlu Derler Benim Aslıma

Hekimoğlu Derler Benim Aslıma çargah makamında ,4/4 lük ritime sahip türküdür. Ümit Tokcan tarafından derlenip notaya alınan türkü, 110 repertuvar numarasıyla TRT arşivine kaydedilmiştir.
Şehit

Arapça kökenli şehadet sözcüğü Arapçada "tanıklık" şehit de "tanık" anlamına gelir. Şehadet sözcüğünün Türkçede tanıklık anlamında kullanımı yok olmaya yüz tutmuştur. Bununla birlikte aynı kökten gelen "şahit" sözcüğü "tanık" anlamında kullanılmaya devam eder.

Bu kimseler, inançlarına bakılmaksızın, Türkçe medyada yaygın şekilde "şehit" olarak nitelendirilirler. Bunların bir kısmının şehadeti, bağlı oldukları kurumların tüzükleri ve yasalarla da sabittir ve geride kalan yakınları devletten tazminat veya maddi yardım almaya hak kazanabilirler.

Bunun haricinde bazen dinî, siyasi ve ideolojik görüşleri veya eylemleri nedeniyle öldürülmüş kimseler de yakınları, dava arkadaşları, meslek arkadaşları veya taraftarları tarafından "şehit" olarak nitelendirilirler.

Hristiyanlıkta şehadet kavramı savaşta ölenlerin aksine daha çok inancı nedeniyle -genellikle zulüm görerek- öldürülen din büyüklerini tanımlamakta kullanılır. Hristiyan şehitlerinin büyük bölümü Roma İmparatorluğu'nda Hristiyanlığın yayılmaya başladığı dönemlerde öldürülen erken dönem Hristiyanlarıdır. Hristiyan şehitlerinin bir kısmı azizlik ve azizelik mertebesine yükseltilmişlerdir.

Şehit, İslâm dininde Allah yolunda vefat etmiş bir müslümana verilen isim ve makamdır. Kur'an'da sıklıkla bu kimselerin kurtuluşa erdiği, ahiretteki makamlarının diğer insanlardan üstün olacağı belirtilir.

Ahiret için şehit olanlar: Bunlar yine İslami inançları nedeniyle fiziksel zulüm görmüş ve bunun neticesinde, hemen değil de sonradan vefat etmiş kişilerdir. Bu kimseler sonradan öldükleri için geride kalanlar tarafından şehit olarak kabul edilmeseler bile ahirette şehit muamelesi göreceklerdir.

Dünya için şehit olanlar: Bunlar dünyada, görünüşte İslam dini için ölmüş gibi gözükse de niyetleri farklı olan kişilerdir. Bu kimseler öldükten sonra geride kalanlar tarafından şehit olarak anılsalar bile ahirette şehit muamelesi görmeyeceklerdir.
Où sont-elles passées

"Où sont-elles passées" (), Romuald tarafından seslendirilen 1964 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Monako'yu temsil eden şarkı. Şarkı Fransızca dilinde seslendirilmiştir. Pierre Barouh tarafından yazılmıştır.

Şarkı yarışmada Almanya'nın temsilcisi Nora Nova'ın şarkısı "Man gewöhnt sich so schnell an das Schöne"'den sonra ve Portekiz'in temsilcisi António Calvário'nun şarkısı "Oração"'dan önce 10. sırada çıkmıştır. Yarışmada 16 şarkı arasından 3. olmuştur.
Ankuva

Ankuva (Asurca: Amkuva) ya da Hanikkuil, antik Hitit kenti. Zippalanda'nın güneyinde yer alan kent ile Zippalanda arasında, tanrı Taha ile ilişkili törensel yürüyüşler yapılmaktaydı.

Ankuva, tanrıça Kattaha ya da Hannikkun'a adanmış kutsal bir şehirdi. Kültepe'de bulunan bir Asur metnine göre Ankuva kenti, Sinḫuttum ve Kapitra ile birleşip Hattilere karşı isyan etmiştir.

Bu şehrin nerede bulunduğu tartışmalıdır. R.L. Gorny, Ankuva'nın Alişar Höyük olduğunu iddia etmiş, M. Popko ise Alaca Höyük'ün 10 km güneybatısındaki Eskiyapar olduğunu öne sürmüştür. Çadır Höyük kazılarında elde edilen eserlerin incelenmesi sonrasında ise burada olduğu iddia edilmiştir.
Georg Ernst Ludwig Hampe

[[Dosya:Ernst_Hampe_-_Flora_Hercynica.jpg|bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/77/Ernst_Hampe_-_Flora_Hercynica.jpg/220px-Ernst_Hampe_-_Flora_Hercynica.jpg|sağ|küçükresim| Flora Hercynicanın ön kapağında Ernst Hampe'nin resmi]]Georg Ernst Ludwig Hampe (5 Temmuz 1795 - 23 Kasım 1880), Fürstenberg'in yerlisi olan Alman eczacı, botanikçi ve briyolog. Bitki bilim mahlası Hampe''''dir.

1810'da Brakel'deki amcasının eczacı çırağı oldu ve sonraki on beş yıl içinde, botanikçi Kurt Polycarp Joachim Sprengel'le (1766-1833) tanıştığı Halle an der Saale de dahil olmak üzere birkaç farklı eczanede çalıştı. Ayrıca Göttingen'deki üniversite eczanesinde, Allendorf ve Braunschweig'deki çeşitli kurumlarda çalıştı. 1825'te Blankenburg am Harz'da yerel bir eczanenin başına geçti ve 1864'e kadar burada müdür olarak kaldı.

Blankenburg'da geçirdiği süre boyunca Hampe, Harz Dağları'na özgü bitkileri topladı ve inceledi. Özellikle yosunlarla ilgileniyordu ve briyolog Karl Müller (1818-1899) ile olan ilişkisi sayesinde Amerika, Madagaskar, Yeni Zelanda, Avustralya ve diğer Avrupa dışı türleri inceledi. Müller ile yaptığı ortak araştırmasında çok sayıda yeni briyofit tür tanımladı.

Hayatının ilerleyen zamanlarında Hampe, Göttingen Üniversitesi'nden fahri profesörlük aldı. 1876'da Blankenburg'daki eczanesini sattı ve oğluyla birlikte Helmstedt'e taşındı. Hampe'nin ölümünden sonra, herbaryumu British Museum of Natural History tarafından satın alındı.

Friedrich Gottlieb Bartling (1798-1875) ile birlikte Vegetabilia cellularia in Germania septentrionali praesertim in Hercynia et in agro Gottingensi lecta (1834 ve 1836).
Ergene İyesi

Ergene İyesi – Türk ve Altay halk inancında maden ocağının koruyucu ruhudur. Urka (Urkay, Urhay) İyesi olarak da bilinir. Tatarlarda Şahta İyesi (Tatarca: Şahta İyäse) adıyla tanınır. Her maden ocağı için farklı bir İye vardır. Bu iye, insan gözüne gözükmez, fakat ıslık çalar, kedi gibi miyavlaması ve bebek ağlaması, köpek uluması gibi sesler çıkarır. Bir hayvana dönüşebilir. Çalışan işçilere yardım eder, mesela maden ocağı çökeceği zaman işçilere “Gidin” diye seslenerek onları kazadan korur, Ayrıca onları cevher damarlarına götürür. Kötü olan veya ona hakaret edenler için ise ölümcüldür. Onları karanlık çukurlara iterler veya tünelin çökmesini sağlarlar. Taş atmak, ıslık çalmak Ergene iyesine hakaret niteliğindedir. Türk işçilerin Ukrayna, Rusya gibi ülkelerde maden işçiliğine gittiklerinde dahi buralarda bu İyeye dua ederek yardım diledikleri anlatılır.

Şahta Ata veya Şahta Baba (Tatarca: Şahta Ata, Özbekçe: Shaxta Ota; "Maden Ocağının Babası") tabiri Ergene İyesi'nin eril biçimi için kullanılır. Elinde meşale taşıyan yaşlı bir adam olarak görünür. Bu ad Azerbaycan kültüründeki Şahta Baba (Azerice: Şaxta Baba)'yı anımsatır, fakat Azerilere özgü olan bu karakter Noel Baba (Santa Claus) veya Kış Tanrısı ile özdeştir. Şahta / Şaxta sözcüğü (Rusça: Шахта, Almanca: Schacht) Türk ve Slav dillerinde maden ocağı anlamı taşır.

(Er/Erk/Erh) kökünden türemiştir. Güçlük, zorluk anlamlarını barındırır. Maden ocağı demektir. Türklerde gizemli yerlerdendir. Erge sözcüğü Türkçenin bazı lehçelerinde kapı, eşik veya basamak demektir. Korumak anlamını da taşır. Moğolcanın değişik lehçelerindeki Ergenek/Erginek/Hergeneh/Ergeneg sözcükleri de bir şeyi korumaya yarayan dolap veya sandık demektir.
Dilek Türkan

1994 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı ses eğitimi bölümüne girdi ve 1999'da mezun oldu. 1996 yılında TRT İstanbul Radyosu'na girdi. İstanbul ve Ankara radyolarında ve TRT Televizyonu'nda programlar yaptı.

İstanbul Hanımları grubu ve İncesaz grubu başta olmak üzere çeşitli gruplarla konserler verdi. Yarkın Ritim Grubu'nun Kervansaray, İncesaz'ın Dört/Mazi Kalbimde ve Altı/Kalbimdeki Deniz albümlerinde solist ve yine İncesaz'ın Üç/İstanbul'a Dair albümünde vokal olarak yer aldı. Bunların yanı sıra kendisine ait dizi müziği ve Türk müziği albümleri vardır.

2005 yılında Cemal Reşit Rey Türk Müziği Topluluğu'na ve 2006 yılında İstanbul Devlet Klasik Türk müziği Korosu'na ses sanatçısı olarak katıldı. 2009 yılında 2008 Mavi Nota Müzik Ödülü'nü kazandı.
Hippobosca equina

Hippobosca ekuina, Hippoboscidae ailesinden gelen, orman sineği veya at sineği olarak bilinen, ısıran bir sinektir. Bunlar öncelikle atların ve sığır dahil diğer büyük memelilerin kanıyla beslenen ektoparazitleridir. Tamamen kanatlı olan bu sinek, diğer Hippoboscidae ailesi üyelerinden farklı olarak ev sahibini bulmak için kanatlarını dökmez. Larvaları kanatlarına tutunduğu için larvaları biriktirmek amacıyla ev sahibinden uzaklaşabilir. İyi uçuculardır.

Kanat uzunluğu 'dir. Karnında genellikle üzerinde sarı noktalar olan soluk kırmızımsı kahverengi bir görünüm vardır. Bir çift alt üçgen kanatları vardır ve kanat damarları ön kenarlığa doğru kalabalıklaşır. Bu sineklerin karakteristik özelliği yanlara doğru hareket etmeleri ve tercihen arka ayaklar arasında ve perine bölgesinden beslenmeleridir.

Asıl dağılım Avrupa, Asya ve Afrika'nın bazı bölgelerinde gerçekleşir..Modern hayvancılık uygulamalarıyla ortadan kaldırılmasına rağmen, diğer yerlere de getirilmiştir. Birleşik Krallık'ta öncelikle Yeni Orman'dan ve Güney Devon'dan geldiği bilinir. Birleşik Kırallığın özellikle de İskoçya sınırına kadar olan bölgelerden geldiği raporlansa da bunlar şüphelidir. Birleşik Krallık'ta, uçuş süreleri mayıstan ekime kadardır, ancak ağustos ve eylül başında zirveye ulaşırlar.

Birincil konakları atlardır ; popülasyonlarını koruyabildikleri sığırlarda da bulunurlar. Koyun ve keçiler de dahil olmak üzere bir dizi başka memeliyi ısırdıkları bilinmektedir. Aktif olarak insanlara ilgi duysalar da onları ısırmazlar. Yaşadığı diğer memeliler de kızıl geyik, deve ve tavşandır. Ayrıca kuşlarda: gri balıkçıl ve kuzey çakır kuşunda da tespit edilmiştir. Laboratuvardaki kobaylarda beslenmiş ve yetiştirilmişlerdir.
Dera (il)

Dera İli ya da Daraa İli (Arapça: مُحافظة درعا), Suriye'nin on dört ilinden birisidir. Dera İli, ülkenin en güneybatısında, Ürdün sınırında bulunur. Başkenti ve en büyük şehri, Dera'dır.
Mengi Oorjak

Mengi Oorjak (tam adı: Meñgi Nagaan-ool Oorjak) (Tıva Türkçesi: Меңги Нагаан-оол Ооржак) (8 Ocak 1975 -) Baytayga bölgesinde Baytal'da doğmuştur. Tıvalı şair, manzum ustası.

Mengi Oorjak 8 Ocak 1975'te Baytayga kojununda Baytal beldesinde doğmuştur. 1999 yılında Tıva Devlet Üniversitesinden mezun olmuştur. 1992-1993 yıllarda "Sodeystviye-Detkimçe" (Содействие-Деткимче) adlı gazetesinin muhabiri, 1993-1996 yıllarda "Tıva Cumhuriyeti" adlı gazetenin muhabirliğini, 1999-2000 yıllarında Biy-Hem bölgesinin Uyuk beldesinin orta öğrenimine Tıva dil ve edebiyatı öğretmenliğine atanır. Şimdi ise 2000 yılından beri Turan'ın 2 numaralı okulunda Tıva dil ve edebiyatı öğretmeni olarak görevini sürdürmektedir.

Yazarlığa 1990'lı yılların sonunda başlamıştır. 1999 yılında kendisinin şiirler güldestesi olan "Çöpşül den" adında kitabı yayınlanmıştır. Onun yazdığı şiirleri, yazdığı makaleleri, edebi eserleri ülkenin birçok gazetesinde yayınlanmıştır. 2008 yılında "Mengi" adlı kitabı da yayınlanır. Biyhem kojununda "Erester" adlı öğretim gazetesinin 2005 yılında yayınını kurmuş, editörlük yapmaktadır.
A-90 Orlyonok

A-90 Orlyonok (; "kartal yavrusu"), Sovyet yapımı bir ekranoplandır. Uçak, ilk uçuşunu 1972 yılında gerçekleştirmiş olup 1979 yılında hizmete girdi ve Sovyet Deniz Kuvvetleri tarafından kullanıldı.

A-90, yüzeyden birkaç metre yukarıda uçmak için yer etkisini kullanmaktadır. 3.000 m yüksekliğe ulaşabilmesi nedeniyle B sınıf bir ekranoplan olarak belirlenmiştir ve yer etkisi ile sınırlı olan A sınıfı ile yer etkisini yalnızca kalkışlar ve inişler sırasında ve diğer işlevler sırasında kullanan C Sınıfı arasına yer almaktadır.