Sozomenos

Güney Filistin'in tarihi hakkında birçok bilgi aktaran bir sözlü gelenekten geliyordu. Gazze çevresindeki bölgeye aşina görünüyordu ve Gazze limanı Majuma Piskoposu Zeno'yu gördüğünden bahsetti.

Sozomen, büyükbabasının Gazze yakınlarındaki Beyt Lahya'da yaşadığını ve II. Constantius hükümdarlığı altında ailesiyle birlikte yaşayan bir Hristiyan olduğunu yazdı. Alaphrion adlı bir komşusu, Alaphrion'un içindeki şeytanı çıkaran Aziz Hilarion tarafından mucizevi bir şekilde iyileştirildi ve mucizenin görgü tanığı olarak ailesi, Alaphrion ile birlikte din değiştirdi. Onun hesabına göre, dönüşüm güney Filistin'in Hristiyanlaşmasında bir dönüm noktası oldu.

Büyükbabası, kendi çevresi içinde Kutsal Yazıların çok saygın bir mütercimi idi. Zengin Alaphrion'un torunları, bölgede kiliseler ve manastırlar kurdular ve özellikle manastırcılığın teşvik edilmesinde aktiflerdi. Sozomen de bunlardan biriyle, çok yaşlı bir adamla konuşmuştu. Keşişlerin etkisi altında büyüdüğünü ve tarihinin onu ortaya çıkardığını aktarmaktadır.

Görünüşe göre Sozomen, Alaphrion himayesinde büyümüştü ve manastır tarikatına minnet borcunu kabul etmişti. Erken eğitimi, memleketindeki rahipler tarafından yönetildi. Bu manastır okullarında hangi müfredatı izlediğini tespit etmek imkansızdır, ancak yazıları, Yunan araştırmalarında temel aldığı titizliğin açık kanıtlarını vermektedir.

Bir adam olarak gençliğinin izlenimlerini korudu ve daha sonra yaptığı büyük eserler, genel olarak keşişlere ve özel olarak Hilarion'un müritlerine olan saygısının bir anıtı olacaktı.

Bir yetişkin olarak avukatlık eğitimi aldı. Beyrut'ta hukuk okudu. Daha sonra kariyerine bir avukat olarak devam etmek için Konstantinopolis'e gitti, belki II . Theodosius mahkemesinde. Bu şekilde meşgulken, 443 yılı civarında bir Kilise tarihi yazma projesini tasarladı.

İlk çalışması, İsa'nın Yükselişinden 323'te Licinius'un yenilgisine kadar on iki kitapta Kilise tarihini kapsıyordu. Onun kaynakları arasında Caesarea'lı Eusebius, Clementine homileleri, Hegesippus ve Sextus Julius Africanus vardı.

Sozomen'in ikinci çalışması yaklaşık olarak ilk çalışmasının kaldığı yerden devam etti. Konstantinopolis'te 440-443 yılları arasında yazdı ve İmparator II . Theodosius'a ithaf etti.

IX. Kitap eksiktir. Eseri ithaf ederken, II. Theodosius'un 17. konsülünü, yani 439'u kapsamak istediğini belirtmiştir. Günümüze kadar ulaşan tarih 425 civarında sona ermektedir. Bilim insanları, sonun neden eksik olduğu konusunda anlaşmazlık yaşamaktadır. Albert Guldenpenning, Sozomen'in kendisinin çalışmalarının sonunu bastırdığını varsaydı, çünkü içinde İmparatoriçe Aelia Eudocia'dan bahsetti ve daha sonra sözde zina nedeniyle utanç duydu. Ancak Nicephorus, Theophanes ve Theodorus Lector'ın kendi eserlerine göre Sozomen'in çalışmalarının sonunu gerçekten okudukları anlaşılıyor.  Bu nedenle, çoğu bilim insanı eserin aslında o yıl tamamlandığına ve sonuç olarak günümüze sadece eksik bir durumda ulaştığına inanıyor.

Tarihçi ve İslam Alimi Michael Cook'a göre, Sozomen, Filistin'deki bir grup "Sarazenler" in (Araplar) Yahudilerle temas ettikten sonra Yahudi yasalarını ve geleneklerini kabul ettiğini ve (Cook'a göre) İslam'ın ve Müslümanların öncüleri olabileceğini yazdı.