Ernst Thälmann

Ernst Thälmann (16 Nisan 1886 Hamburg - 18 Ağustos 1944 Buchenwald Toplama Kampı), Teddy lakabıyla tanınırdı; Weimar Cumhuriyeti'nde 1925 yılı ile 1933 yılları arasında Almanya Komünist Partisi (KPD) başkanlığını yaptı. 1933 yılında Gestapo tarafından tutuklandı ve toplama kampındaki 11 yıllık hücre hapsinden sonra 1944 yılında Adolf Hitler'in emri ile kurşunlanarak öldürüldü.

Thälmann'ın başkanlığı döneminde parti stalinist bir çizgideydi. Buna bağlı olarak da, nasyonal sosyalizm yerine sosyal demokrasinin asıl düşman olarak görülmesi sosyal faşizm tezini ortaya çıkarmıştır. Bu tutumun işçi sınıfı hareketinin bölünmesine neden olduğu gibi nazilerin 1933 yılında iktidara gelmelerini de kolaylaştırdığı iddia edilmektedir.

Thälmann'ın babası, Johannes Thälmann, takma adı Jan (d. 11 Nisan 1857 - ö. 31 Ekim 1933), Holstein Weddern'de doğdu ve orada çiftçi olarak çalıştı. Annesi Maria Magdalene, evlilik öncesi soyadı Kohpeiss (d. 8 Kasım 1857 - ö. 9 Mart 1927) Vierlande Kirchwerder'de bir marangozun kızı olarak dünyaya geldi. 1884 yılında Hamburg'da evlendiler. Burada Johannes Thälmann bir nakliye şirketinde şoförlük yaparak geçimini sağlamaya başladı.

1902 yılının başlarında, evdeki bir tartışma sonucu evi terk etti. Önce bir evsizlerin kaldığı yurtta kaldı. Daha sonra da bir bodrum katına taşındı. 1904 yılından itibaren bir yük gemisinde kazancı olarak çalışmaya başladı. Bu şileple Amerika dahil olmak üzere birçok ülkeye gitti. Bu yıllarda, I. Dünya Savaşı'na kadar, Hamburg'lu liman işçilerinin hakları için yoğun bir şekilde mücadele verdi. 1913'ten 1918'e kadar bir çamaşırhanede şoför olarak çalıştı.

1915 yılında askere alındı ve batı cephesine gönderildi. Kısa bir süreliğine Köln ve Bayreut askerî hastanelerinde kalmasının dışında savaş sonuna kadar burada kaldı. Kendi ifadesine göre bulunduğu savaşlar ve çarpışmalar: Champagne Muharebesi (1915-1916), Somme Muharebesi (1916), Aisne ve Soissons Muharebesi, Cambrai Muharebesi (1917) ve Arras Muharebesi.

Thälmann 15 Mayıs 1903 tarihinde Almanya Sosyal Demokrat Partisi'ne üye oldu. 1 Şubat 1904 tarihinde Almanya Ticaret, Nakliyeciler ve Karayolu İşçileri Derneği'''ne katıldı. Ekim 1918 de askerden izine geldi ve dört arkadaşı ile birlikte cepheye geri dönmedi. 1918 yılının sonlarında Bağımsız Sosyal Demokrat Parti USPD'ye katıldı.

Hamburg İşçi ve Asker Şurası'nın kuruluşunda yer aldı. 1919 yılının Mart ayında USPD Hamburg başkanı ve Hamburg Belediye Meclisi üyesi oldu. Aynı zamanda Hamburg şehir parkında olağanüstü durumlar memuru olarak çalıştı. Thälmann'ın çabalarıyla Hamburg USPD, Almanya Komünist Partisi (KPD) ile birleşti ve bu birleşme Almanya Birleşik Komünist Partisi adı ile de tanındı. Hamburg USPD üyelerinin yüzde 98 i KPD'ye geçti.

Aralık ayında KPD Merkez Komitesi'ne seçildi. Mart 1921'de politik faaliyetleri nedeni ile İşçi Kurumu'ndaki işinden atıldı. Aynı yıl Komintern'in III.Kongresine, KPD temsilcisi olarak, katılmak üzere Moskova'ya gitti ve orada Lenin'le tanıştı. 18 Haziran 1922 tarihinde evine bir suikast düzenlendi. Milliyetçi Consul Organizasyonu üyeleri, Thälmann'ın alt katta bulunan evine el bombası attılar. Evde bulunan karısı ve kızı yara almadan kurtuldular. Thälmann eve o gün geç gelmişti.

KPD'nin eski başkanlarından ve sağa kaymış Heinrich Brandler ve August Thalheimer ayaklanmanın başarısızlığından sorumlu tutuldular. Suç partinin bolşevikleşememesindeydi. Aynı sonuca Bulgaristan'da 1923 yılında ortaya çıkan ve başarısızlıkla sonuçlanan "Antifaşist Eylül Ayaklanması"'ndan sonra Georgi Dimitrov'da varmıştı.

1924 Şubat ayından itibaren KPD başkan yardımcısı ve Mayıs'tan itibaren de KPD milletvekili oldu. Aynı yıl Komintern'in V.Kongresi'nde Yürütme Kurulu'na, kısa bir süre sonra da Başkanlık Kuruluna (Präsidium) seçildi. 1 Şubat 1925 tarihinde Kızıl Cephe Savaşçıları Birliği'ne başkan oldu ve 1 Eylül'de de, aşırı sola kaydığı gerekçesi ile partiden atılan Ruth Fischer'in yerine, KPD'nin başkanı oldu. Thälmann, 1925 yılında Almanya Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde aday oldu. Birinci turda sadece yüzde 7 oy almasına rağmen, ikinci tura da katıldı. İkinci turda aldığı yüzde 6,4 oy, SPD, Almanya Demokrat Partisi (DDP) ve diğer merkez partilerin ortak adayı Wilhelm Marx'ın, Monarşist Paul von Hindenburg'a karşı çok az oy farkıyla kazanmasını engelledi. Böylece Paul von Hindenburg yüzde 48,3 oyla Almanya Cumhurbaşkanı seçildi. Ekim 1926 tarihinde Hamburg liman işçileri grevini destekledi. Thälmann bu grevi, 1 Mayıs tarihinde başlayan ve Hamburg limanındaki işverenlerin durumunu olumlu bir şekilde etkileyen İngiliz maden işçileri grevine destek amaçlı bir dayanışma olarak değerlendiriyordu. Thälmann'ın amacı Hamburg'daki bu grev kırıcı ticareti engellemekti. Ernst Thälmann 22 Mart 1927 tarihinde Berlin'de bir gösteri yürüyüşüne katıldı. Burada başını sıyırıp geçen bir kılıç darbesi nedeniyle sağ gözünün üstünden yaralandı. 1928'de Komintern'in Moskova'da yapılan VI.Kongresi'ne katılmak üzere Leningrad'a (şimdiki adı Sankt-Peterburg) gitti. Burada Aurora (1900) gemisi onursal üyesi seçildi.

28 Eylül 1928 tarihinde parti merkez komitesi Thälmann'ın tüm görevlerini elinden aldı. Wittorf Skandalı çerçevesinde, partinin Hamburg yöneticilerinden John Wittorf'un seçimlerde 1.500 - 3.000 Reichsmark parayı zimmetine geçirmesi olayının üzerine yeteri kadar gitmemek, bilerek göz yummak ve John Wittorf'u korumakla suçlandı. Aslında, Thälmann'ın bu olayı gizlemesinin nedeni, 1928 yılındaki seçimlerde, böyle bir olayın açığa çıkmasının partiyi olumsuz etkileyeceğini düşünmesiydi.

Thälmann tecritte on bir yıl geçirdi. Ağustos 1944'te, Bautzen cezaevinden Buchenwald Toplama Kampına transfer edildi. 18 Ağustos'ta, Hitler'in emri üzerine vurularak idam edildi. Cesedi hemen yakıldı. Kısa bir süre sonra, Naziler Rudolf Breitscheid ile Thälmann'ın 23 Ağustos tarihinde bir Müttefik bombalı saldırıda öldüğünü duyurdu.

Daha sağlığında, İspanya'daki Uluslararası Tugaylar içerisindeki bir taburun Thälmann Taburu olarak adlandırılmasının yanı sıra, 1948 yılında Almanya'nın Sovyetler Birliği bölgesinde Ernst Thälmann Öncü Gençlik Organizasyonu kuruldu. 1952 yılında resmileştirildi ve 10 yaş ile 14 yaş arası çocuk öncülere Thälmann Öncüsü (Thälmann Pioniere) adı verildi.

Almanya Demokratik Cumhuriyeti'nde birçok çalışma gruplarına, okullara, caddelere, meydanlara, semtlere, yerleşim birimlerine ve fabrikalara O'nun adı verildi. Örneğin bir fabrikanın adı Ernst Thälmann'ın baş harflerinden oluşuyordu. SKET (SchwermaschinenbauKombinat Ernst T'hälmann). Küba'da bulunan bir adaya da Ernst Thälmann Adası adı verildi. 1949 yılında Berlin Wilhelm Meydanı'nın adı, Ernst Thälmann Meydanı olarak değiştirildi. Bu meydandaki metro istasyonunun adı da Ernst Thälmann Meydanı Mohren Caddesi Metro İstasyonu olarak değiştirildi ve bu meydana Sovyet heykelci Lew Kerbell'in yaptığı Ernst Thälmann Heykeli dikildi.

Hamburg'da da Ernst Thälmann adı verilen bir caddenin adı, 1956 yılındaki Budapeşte ayaklanmasının kanlı bir şekilde bastırılmasından sonra, Budapeşte Caddesi olarak değiştirildi. O zamanlar batıdaki caddelere komünistlerin isminin verilmesi istenmiyordu; ama Hamburg Eppendorf'da, Ernst Thälmann Meydanı'ndaki evi Ernst Thälmann Anı Evi olarak duruyordu.

Ayrıca Berlin yakınlarındaki Sporthaus Ziegenhals restoranı duvarında bir anı şilti bulunmaktadır. Burada, 1933 yılında yaptığı "Ziegenhals Konuşması" olarak tanınan konuşmasında, SPD'ye, Alman faşizmine karşı tek cephe oluşturmayı önermişti. Bir diğer anı şilti de Frankfurt Oder şehrindeki Kleistpark'da bulunmaktadır.

Thälmann yaşadığı zamanlarda sol kanat tarafından da çok eleştirildi. O zamanki KPD yönetimi, Thälmann'ın başkanlığında yürütülen Hamburg Ayaklanması'na eleştirel yaklaşmıştı. O'nun başkanlığı döneminde, Alman komünistlerininin Sovyetler Birliği Komünist Partisi güdümüne sokulduğu suçlaması yapılıyordu. Bağımsız bir hareketin içinde bulunan üyeler partiden uzaklaştırılmışlardı. Nisan 1925'te Komintern'de, önceki başkan Ruth Fischer'le tartışarak, Thälmann'ın partinin başına gelmesini sağlayan Clara Zetkin, 1927 Eylül'ünde şunları söylüyordu: "...bilgisiz ve teorik olarak yetişmemiştir. Eleştirilmediği için, kendini aldatan, kendini kör eden, çılgınlığın sınırlarında dolaşan ve kendine hakim olamayan bir durumun içine girmiştir...“ Weimar Cumhuriyeti'nde KPD'nin SPD'yi düşman olarak görmesi (Sosyal Faşizm Teorisi), antifaşist güçleri zayıflatan bir strateji olarak değerlendirilmiştir. Önemli bir komünizm araştırmacısı olan tarihçi Hermann Weber de Thälmann'ı eleştirmiştir: " Hitler'in zindanlarındaki sağlam duruşuna gösterdiğimiz saygıya rağmen, şunu söylememiz gerekir: Thälmann, demagoji yeteneklerine sahip bir kasaba politikacısıydı."

Willi Bredel: Ernst Thälmann. Politik Bir Yaşama Bir Katkı (Ernst Thälmann. Ein Beitrag zu einem politischen Lebensbild) Dietz, Berlin 1948; 8., genişletilmiş baskı. 1961.

Willi Bredel ve Michael Tschesno-Hell: Ernst Thälmann. Sınıfının Öncüsü. Edebi Bir Senaryo. (Ernst Thälmann. Führer seiner Klasse. Literarisches Szenarium.) Henschel Yayınevi, Berlin 1955.

Wera Küchenmeister ve Claus Küchenmeister, Volker Koepp: Thälmann'ın Genç Olduğu Zamanlar (Als Thälmann noch ein Junge war.) Kinderbuch Yayınevi, Berlin 1976.

René Börrnert: Almanya Demokratik Cumhuriyeti komünist eğitiminde örnek kişi olarak Ernst Thälmann (Ernst Thälmann als Leitfigur der kommunistischen Erziehung in der DDR.) Doktora tezi Braunschweig Teknik Üniversitesi, 2003 (PDF; 3 MB).

René Börrnert: Ernst Thälmann'ın Sadakati ve Cesareti! Almanya Demokratik Cumhuriyeti eğitiminde, partinin Thälmann'ı Sunuşu. (Wie Ernst Thälmann treu und kühn! Das Thälmann-Bild der SED im Erziehungsalltag der DDR.) Klinkhardt, Bad Heilbrunn 2004, ISBN 3-7815-1321-1. Thilo Gabelmann: Thälmann Hiç Yenilmedi mi? Bir Efsanenin Ölümü (Thälmann ist niemals gefallen? Eine Legende stirbt.) Das Neue Berlin Yayınevi, Berlin 1996, ISBN 3-359-00800-6.

Hermann Weber & Bernhard H. Bayerlein (Yayıncı): Thälmann Skandalı. Stalin'le Gizli Görüşmeler. (Der Thälmann-Skandal. Geheime Korrespondenzen mit Stalin.) Aufbau Yayınevi, Berlin 2003, ISBN 3-351-02549-1.