Üç Meleğin Mesajı

Vahiy 14. bölümdeki Üç Meleğin mesajları Yedinci Gün Adventist Kilisesi açısından büyük öneme sahiptir. Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin resmî müjdecilik açıklamasında Üç Meleğin Mesajları belirgindir: Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin misyonu Vahiy 14:6–12 ayetlerinde yer alan Üç Meleğin mesajları bağlamında tüm halklara sonsuza dek kalıcı olan müjdeyi duyurmaktır.

Birinci Meleğin Mesajı müjdenin yeryüzündeki her ulusa duyurulacağını ve Tanrı’nın halkına, yargı gelmekte olduğu için, Tanrı’dan korkup O’na Yaratıcı niteliğiyle ibadet etmelerini hatırlatması gerektiğini belirten bir peygamberlik sözüdür.

Eski Ahit’te “ulus” sözcüğü gerçek Tanrı’ya ibadet etmeyen yabancı ulusları, paganları, İsrailli olmayanları tanımlamak için kullanılır. Pavlus “ulus” kavramını İsrailli olmayan Hristiyanlar için kullanır.

Bu sözcük kabile anlamına gelir, böylece bu mesajın ilkel toplumlara dahi gitmesi gerektiğini belirtir. “Oymak” sözcüğünün Yeni Ahit’teki diğer bir kullanımında ata Yakup’un on iki oğlunun birinin soyundan gelen tüm kişiler kastedilmiştir.

“Dil” [G1100] sözcüğü hem bedenin bir azasını, yani konuşma organını, hem de belirli bir halkın diğer halklarınkinden farklı olarak kullandığı dil veya lehçeyi temsil eder.

Bir halk, insan grubu, kabile, ulus, aynı soydan ve dilden olanların tümü veya herhangi bir yerde bir araya gelmiş olan nüfusun büyük kısmıdır. “Halk” [G2992] sözcüğü neredeyse her zaman seçilmiş halk, Tanrı’nın İsrail’i için ayrılmış bir unvandır. Yine de istisnalar vardır.

Vahiy 4:11 ayetinde, göksel varlıkların Tanrı’yı yücelttikleri, gökte gerçekleşen sahneyi okuyoruz. Belirtilen neden ise Tanrı’nın her şeyin Yaratıcısı olmasıdır. Bu nedenle Tanrı’yı yüceltmeliyiz.

Kitabı Mukaddes bize O’nun emirlerini tutarak ve O’na Yaratıcı olarak yücelik vererek “Tanrı’dan kork”mamızı öğütlediğinden, dördüncü emrin Tanrı’nın bu özelliğine dikkatimizi çektiğini görüyoruz.

“Çünkü ben, RAB yeri göğü... yarattım” ifadesi bize neden “yedinci gün” Sebti’ni tutmamız gerektiğini bildirmektedir. Tanrı’yı her şeyin Yaratıcısı olarak tanır ve bu yaratılışı kutlar. Pavlus bize yaptığımız her şeyi Tanrı’yı yüceltmek için yapmamız gerektiğini öğütlüyor. Yediğimizde ve içtiğimizde dahi.

Tanrı, O’nun bizi Kutsal Ruhu’nun gücüyle başlangıçta yaratılmış olduğumuz Kendi suretine geri dönüştürmesine izin verirsek çok sevinir (Tekvin 1:27). Tek yolu Mesih’in bizde “yaşaması”dır.

İkinci meleğin mesajı bir tövbe çağrısıdır. İkinci meleğin mesajı düşkün kiliselere (“Babil”) devam eden Hristiyanlara yönelik, o kiliseleri terk edip Tanrı’nın hakikatini izleyen gerçek bakiye kiliseye katılmaları çağrısıdır.

Üçüncü meleğin mesajı, yeryüzünün halkına canavara veya suretine tapmamaları için bir uyarıdır. (“Canavar” ve onun “sureti” kavramları Vahiy kitapçığının 13. bölümünde sunulmuştu.) Önceki bu ayetler ünlü “canavarın işareti” kavramının kaynağıdır.

Yedinci Gün Adventist Kilisesi geleneksel olarak kendisinin Kitabı Mukaddes peygamberlik sözündeki bakiye kilise, misyonunun da üç meleğin mesajını duyurmak olduğuna inanmıştır.

“Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin misyonu, tüm halklara Vahiy 14:6–12 ayetlerinde yer alan üç meleğin mesajları bağlamında, ve İsa Mesih’in hayatında, ölümünde, dirilişinde ve başrahiplik hizmetinde ortaya konduğu şekilde, sonsuza dek kalıcı olan müjdeyi duyurmak, onları İsa’yı kişisel Kurtarıcıları ve Rableri olarak kabul ederek O’nun bakiye kilisesiyle birlik olmaya çağırmak; ayrıca imanlıları O’nun çok yakındaki geri dönüşüne hazırlamak için öğrenciler olarak yetiştirmektir.”

Kilisenin önceki simgesi bir kürenin çevresinde dönen üç melek resmiydi. Yedinci Gün Adventist kilisesinin şimdi logosu kürenin çevresini saran, Kutsal Ruh’u simgeleyen üç alevdir; üçlü alev aynı zamanda üç meleğin de simgesidir.

Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin Öncülerinin anlayışına göre, birinci meleğin mesajı 1844 ilkbaharından önceki yirmi yıllık süre içinde ortaya çıktı. Millerciler hareketi tarafından duyurulan İsa’nın çok yakında gerçekleşecek olan ikinci gelişi bildirisi o zaman birinci meleğin mesajında ifade edilen peygamberlik sözünü yerine getirmişti.

İkinci meleğin mesajı bundan sonra 1844 yazında duyurulmuş, öncesinde ise kayda değer sayıda Millerci hareketten ayrılmıştı, sonucunda ise çok sayıda Hristiyan kendi kiliselerinden (“Babil”) ayrılarak Advent hareketine katıldı.

Üçüncü meleğin mesajı, “Tanrı’nın Mührü”nün (Vahiy 7:2) On Emir’deki Sebt emri olduğu fikri üzerine kuruludur. Dolayısıyla, “canavarın işareti” bunun zıddı, yani Pazar gününün Sebt olarak tutulmasıdır. Mesajın kapanışında da bu yüzden “Tanrı’nın buyruklarını yerine getiren” kutsallardan söz edilmektedir. Adventistler arasında canavarın işaretinin henüz verilmediği bilhassa vurgulanmaktadır.

(Millerciler 1843 yazına dek Vahiy kitabındaki “Babil”i çoğunlukla papalık olarak yorumladılar. Protestanların çoğunun duruşu buydu. Sevilen Millerci vaiz Charles Fitch bunu genişleterek Adventist öğretisini reddeden tüm Katolikleri ve Protestanları dahil etti. Mesajı, Vahiy 18:2, 4 ayetlerine dayalı olan “Ey halkım, çık oradan”dı (ayrıca 14:8 ayetine bakınız). Bunu 1843 yılında büyük bir kayma izledi, Millerciler daha fazla alaya alındı ve kendi kiliselerinden gitgide artan sayılarla ihraç edildiler. Millerciler kendilerini ayrı bir grup olarak görmeye başladılar, pek çoğu kiliselerinden ihraç edildiği için bu zamanla kaçınılmaz hale gelmişti.

Millerciler hareketinin beklediği gibi 1844 yılında İsa geri dönmediğinde, bundan doğan Yedinci Gün Adventist hareketi kendisini Tanrı’nın bakiyesi olarak görmeye başladı ve misyonlarının üç melek mesajını tekrar duyurmak olduğuna inandılar.

Birinci meleğin mesajı “sonsuza dek kalıcı müjde,” yani “Tanrı’nın sınırsız sevgisinin iyi haberi”dir. Aynı zamanda araştırıcı yargılamanın başladığına dair bir uyarı ve dünyanın Yaratıcısı’na, bilhassa Sebt emrini tutarak, ibadet etme çağrısıdır. “Birinci meleğin mesajı... dünyaya Yaratıcı ve Kitabı Mukaddes Sebti’nin Rabbi olan Mesih’i tanıtarak, gerçek ibadetin yerine getirilmesini talep eder, [ki o Sebt] Tanrı’nın Yaratışı’nın işaretidir.”

İkinci meleğin mesajı Babil’de bulunanlara “ondan ayrıl” çağrısıdır (Vahiy 18:4 ayetiyle karşılaştırın). Adventistler geleneksel olarak Babil’in sapkın kiliseyi temsil ettiğine inanır, bunu Roma Katolikliği olarak belirler ve gerçeği reddetmiş olan Protestanları da dahil ederler. “Babil’in düşüşüne dair bu peygamberlik sözünün yerine gelişi, bilhassa Protestanlığın bir zamanlar Reformu büyük bir güçle harekete geçiren sonsuza dek kalıcı olan imanla aklanma müjdesinin paklığı ve sadeliğinden büyük ölçüde uzaklaşmasıyla gerçekleşmiştir.” Bu, Adventistlerin müjdeleme faaliyetlerini Hristiyan olmayanlar kadar diğer kiliselerdeki Hristiyanlara da yöneltmelerinin nedenini açıklamaktadır. “Babil’in düşüşüne ilişkin bildiri... Tanrı’nın halkı arasında halen Babil’i meydana getiren çeşitli dinsel gruplar arasında bulunmakta olanları onlardan ayrılmaya çağırır.” Ne var ki, Adventistler “Babil”de halen samimiyetle Tanrı’ya ibadet etmekte olan pek çok gerçek imanlı olduğunu da açıkça belirtmişlerdir, bunlara Roma Katolikleri de dahildir.

İlahiyatçı Ángel Manuel Rodríguez, bakiyenin misyonunu ikinci meleğin bildirisi açısından şöyle açıklıyor: “Son zamanlardaki bakiye, Vahiy kitapçığında Tanrı tarafından verilen bir göreve ve tüm dünyaya iletilecek belirli bir mesaja sahip olarak tanımlanmıştır. Tanrı’nın halkını Babil’den çıkmaya, yani tarihsel, sadık ve görünür olan Tanrı’nın son zaman bakiyesine katılmaya çağırmalıdırlar.”

Üçüncü meleğin mesajı Pazar gününün kutsal bir gün olarak tutulmasına karşı ciddi bir uyarıdır, Adventistler tarihsel olarak bunu canavarın işareti şeklinde yorumlamışlardır. “Tanrı’nın yaratıcılığının anısını –Kitabı Mukaddes Sebti’ni– reddederek, Pazar gününün Tanrı’nın belirlediği ibadet günü olmadığını kesin olarak bilmelerine rağmen bu günü ibadet günü yapıp şereflendirmeyi seçenler, canavarın işaretini alacaklardır.” Adventistlerin canavarın işaretinin ancak gelecekteki bir tarihte, yeryüzündeki herkesin Sebt’i tutma zorunluluğundan haberdar edildiği zaman alınacağına inandıkları bilhassa vurgulanmalıdır; başka bir deyişle, halen Pazar günü ibadet eden Hristiyanlarda bu işaret yoktur.