SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Ahmet Ziya Yüce

Ahmet Ziya Yüce (d. 6 Temmuz 1957, Adana) Türk eski futbolcu, teknik direktör. Adanaspor camiasi için kulüp tarihinin efsane futbolcuları arasınsa sayılmaktadır.

Futbola memlekete Adana'nın köklü ekiplerinden Adanaspor'un altyapısında başladı ve daha sonra as takıma alındı. Uzun yıllar buada oynadıktan sonra Mardinspor'a transfer oldu. Daha sonra Niğdespor ve Batman Belediyespor için oynadıktan sonra 1993 sezonunda Adanaspor'a geri döndü. 1993-95 sezonunun sonuna kadar Adanaspor'da futbol yaşantısını sürdürdükten sonra bir jübile karşılaşmasıyla aktif futbola veda etti.

Futbola vedasından sonra teknik direktörlük yapmaya karar verdi ve ilk olarak 1995 yılında Niğdespor'da görev aldı. Daha sonra Adanaspor'da altyapı antrenörü olarak görev aldı. 1997 yılında kaleci antrenörlüğün getirildi ve bu görevi 2003 yılına kadar devam ettirdi. Daha sonra bir sezon altyapı antrenörlüğü yaptiktan sonra tekrar kaleci antrenörü oldu. 2004-05 yılında Adanaspor teknik direktörlüğüne getirildi fakat bu görevinden kısa süre sonra ayrıldı. Daha sonra birçok Süper Lig ekibinde kaleci antrenörü olarak görev aldı.
Hacı Murad

Hacı Murad (Rusça: Хаджи-Мурат, Avarca: Khadji Murad) (d. 1790'ların sonu - ö. 23 Nisan 1852), Şeyh Şamil zamanında yaşamış olan İmam Şamil'in naiblerinden olan Avar kökenli Kafkasyalı lider.

Hacı Murat, Kafkasya'nın 2. İmam'ı Hamzad Bek'in, Avar hanlarının çocukları olan Hunzak prenslerini öldürmesinden sonra, ağabeyi Osman'la süt kardeşleri olan prenslerin intikamını almak için Hamzad Bek'e Hunzak Camii'nde bir suikast düzenler.

Suikast başarılı olur, camideki Hamzad Bek'in müritleri ve suikastçılar birbirlerine girer, bu arbededen sadece Hacı Murat kurtulur. Çar'ın özel iltifatları ile Tiflis'e gider, ama Lekler'in Rus Hükûmetini uyarması sonucu tutuklanır, sevk sırasında kendini onlarca metrelik uçurumdan aşağı atar ve kurtulur. Bu olaydan sonra bir ayağı aksayarak yürümek zorunda kalan Hacı Murad uzun bir süre sonra yaptığı hatanın farkına varır. Zamanın İmam'ı Şamil'e bir mektup göndererek ona iltica eder, Şamil onu yanına çağırır ve onunla ilişkilerini geliştirir. Hacı Murad, Rus generallerine birçok zorluk çıkarır ve yaptığı manevralarla özellikle Avar süvarilerinden oluşan küçük birliklerle Rus tabyalarını mahveder. Dağlarda gerilla taktiği uygulayan Hacı Murad'ın kullandığı taktikleri Ruslar anlamakta güçlük çekmiş ve karşısında hiçbir strateji üretememişlerdir.

Zaman hızla ilerlerken Rusya kendi sanayi inkılaplarını gerçekleştirmiştir ve artık ağızdan dolma tüfeklerle Ruslar'a karşı savaşmak Avarlar için zorlaşmıştır. Hacı Murad, Şamil'e Ruslar'a iltica edeceğini böylece geri hatlara sarkıp düşmanı arkadan vurarak Rus birliklerinin dayanak noktalarını yok edeceğini söyler, ama bu fikir Şamil'ce tutulmaz. Hacı Murad yine de Ruslar'a iltica eder, planlarını gerçekleştiremez ve esir hayatı yaşamaya mecbur edilir, esarete dayanamayarak kaçar ama arkadaşlarının ve kendisinin atları bir bataklığa saplanır. Son nefesine kadar savaşan Hacı Murad, barut bitince atını yere yatırıp kamayla yerde bir çukur açar. Kılıçla savaşır ve en sonunda öldürülür. Hacı Murad'ın kabri Azerbaycan sınırları içinde yer alan Kah'ta (Qax) yer almaktadır. Başı kesilerek Rus çarına götürülmüş, sonra kafatası halinde korunarak Rusya Kunstkammer müzesinde sergilenmeye başlanmıştır. Ünlü Rus yazar Lev Tolstoy'un 1896'da basılan Hacı Murad adlı, Türkçe'ye de çevrilmiş biyografik bir eseri vardır.

Hacı Murat hakkında 1959 yılında baş rolünde Steve Reeves'in oynadığı İtalyan yapımı A gi Murad il diavolo bianco/Beyaz Şeytan -Savaşçı- Hacı Murad (91 dakika, renkli film); 1967 yılında Cüneyt Arkın'ın oynadığı Hacı Murat; 1968 yılında Cüneyt Arkın'ın oynadığı Hacı Murat Geliyor; 1972 yılında Tamer Yiğit'in oynadığı Hacı Murat'ın İntikamı filmleri çekilmiştir.
SolarCity

SolarCity, ABD'de konutlar ve ticari kullanım için güneş panelleri pazarlar, üretir ve kurar. Aynı zamanda diğer enerji hizmetlerini de sağlar. 2016 yılında şirket Tesla Motors ile birleşti ve şimdi Tesla aracılığıyla enerji depolama hizmetleri sunmaya başladı.

Şirket merkezi San Mateo, Kaliforniya'da bulunurken, şirket yerel operasyon merkezlerinden kurulum sağladığı dağıtılmış bir hizmet modeli kullanıyor. Mayıs 2016 itibarıyla, SolarCity 20 bölgede faaliyet göstermektedir: Hawaii, Kolumbiya Bölgesi ve Batı Kıyısında, Güneybatı'da ve Kuzeydoğu'da 18 eyalette.
Nasır Muhammedhani

Muhammedhani, karısı Lale Seherhizan'ın 9 Ekim 2002'de dairesinde öldürülmüş olarak bulunmasının ardından İran'da bir kamu davasına karışmıştı. Geçici bir evlilik anlaşması yaptığı metresi Şehla Cahid, Lale'yi öldürmekten suçlu bulundu. Muhammedhani, cinayet işlendiğinde Almanya'daydı, ancak daha sonra, Şii İslam'da ve dolayısıyla İran yasalarında izin verilen bir uygulama olan Jahed ile "mut'a nihaklı olarak evli" olduğu ortaya çıktı. Cahid, temyiz prosedürünün tamamlanmasının ardından 2010 yılında idam edildi. 2008'de, o zamanki İran yargı erki başkanı Mahmud Haşimi Şahrudi, yeni bir soruşturma emri verdi ve ilk mahkumiyetinin (baskı altında yaptığı bir itirafa dayanarak) kabul edilemez olduğuna hükmederek infazına onay vermedi.
Dragutin Lerman

Daha sonra Belçika Kralı II. Leopold'un sırdaşı ve Belçika hükûmetinin Kongo'daki temsilcisi oldu. İlk keşif gezisi 1882'den 1885'e, ikincisi 1888'den 1890'a ve üçüncüsü 1892'den 1894'e kadar sürdü. Dördüncüsü, 1896'da altı ay sürdü. 1882'de Kongo'da yaptığı yolculuk sırasında, Kouilou ırmağı (veya Kwil) üzerinde büyük çağlayanlar keşfetti ve kendi ülkesinden ulusal hükümdarlar ailesini (Nikola Zrinski ve Međimurje'den Petar Zrinski ) onurlandırmak için bunlara Zrinski çağlayanları adını verdi.

Günlüğü iki kitaba aktarıldı. 1891'de Dnevnik iz Afrike (Afrika'dan Günce) adıyla yayınlanan ilki, Lerman'ın keşfin gidişatı hakkında bilgi verdiği Požega'dan arkadaşı Julije Kempf tarafından yazılmış ve basılmıştır. İkincisi, 1894'te Novi dnevnik iz Afrike (Afrika'dan yeni günlük) başlığıyla yayınlandı. Lerman, 20. yüzyılın başında Afrika ve Güney Amerika'nın haritalayan sonraki iki kaşife (Mirko ve Stjepan Seljan) ilham verdi.

Lerman'ın Kongo'dan eve getirdiği koleksiyonun büyük bir kısmı olan 493 yapıt Zagreb'deki Etnografya Müzesi'ne bağışlandı ve o zamandan beri kalıcı serginin bir parçasıdır. Orijinal günlüğü, Hırvat Bilim ve Sanat Akademisi arşivlerinde bulunmaktadır.
Yavuz Top

Küçük yaşlarda halk türkülerine ve bağlamaya ilgi duydu. Yaklaşık 7 yaşında bağlama çalmaya başladı. İlk bağlama derslerini Aşık Daimi'den aldı. 1967 yılında TRT'nin açtığı sınavla İstanbul Radyosu'nda bağlama sanatçısı olarak göreve başladı. 1970'li yıllarda kurduğu halk müziği orkestrasıyla Türkiye'de ilk kez çoksesli halk müziği denemelerine başlayan Yavuz Top, bugünün çoksesli halk müziğine temel nitelikteki önemli önçalışmaları gerçekleştirdi.

Mahmut Gazimihal'in çizgi ve anlatımından yola çıkarak ilk bas bağlamayı, sonraki yıllarda ise batıdaki kontrbas karşılığı olan yaylı kopuzu (ıklığ) yeniden gündeme getirerek halk müziğindeki önemli boşlukların doldurulmasına katkıda bulundu. 1976 yılından sonra konservatuvarda bağlama öğretmenliği yaptı. 4 yıl sonra bu görevinden, 1985 yılında da radyodan ayrıldı. Daha sonra kendi müzik okulunu kurup birçok genç sanatçının yetişmesine katkıda bulundu.

Yavuz Top, bugüne dek 8 kadar kişisel albüm hazırladı. Ayrıca bilinen birçok sanatçının müzik çalışmalarında yönetmenlik yaptı. Halen Kültür Bakanlığı bünyesinde solist sanatçı olan Top, Arif Sağ, Musa Eroğlu ve Muhlis Akarsu'yla birlikte sürdürdüğü Muhabbet çalışmalarıyla 1980 sonrasında halk müziğinin sıçrama yapmasında önemli katkısı oldu.
Mustafa Macit Güven

Futbola Akçaabat Sebatspor altyapısında başlayan Mustafa Macit, burada Türkiye 17 yaş altı millî futbol takımı seçilmesiyle beraber as takım kadrosuna alınmaya da başlandı. Böyle Akçaabat Sebatspor için ilk resmî karşılaşmasına 16 Ekim 1996 tarihinde Artvin Hopaspor'a karşı oynanan Türkiye Kupası karşılaşmasında çıktı. 1998 yılında Trabzonspor'la profesyonelliğe geçiş mukavelesi imzalayarak buraya transfer oldu. Beş sezon bounya burada görev aldı fakat ilk onbirin devamlı futbolcusu olmayı başaramadığından 2003-04 sezonunda eski takımı Akçaabat Sebatspor geri döndü. Daha sonraki sezonlar Sarıyer, Kocaelispor, Mersin İdman Yurdu, Elazığspor ve Altay'da forma giydi.

105 kez millî takımlara çağrılan Mustafa Macit Güven, 12 kez Türkiye U-15, 41 kez Türkiye U-16, 16 kez Türkiye U-17, 18 kez Türkiye U-18, 3 kez Türkiye U-19 ve 6 kez de Türkiye U-21 forması olmak üzere toplam 100 kez millî formayı giymiştir ve müsabakalarda 1 gol kaydetmiştir.
Tek çenekliler

Tohumlarında bir çenek bulunduğu için "bir çenekliler" olarak isimlendirilen, bir çenekliler; 50.000 ve 60.000 arası (IUCN sistemine göre) 59,300 bitki türünü kapsarlar. Bu gruptaki en büyük familya, yaklaşık yirmi bin tür sayısıyla orkidegillerdir. Ekonomik önemleri olan buğdaygiller, bu grubun en önemli familyası konumundadır. Diğer ekonomik önemi olan familyaları ise; palmiyegiller, muzgiller, zencefilgiller ve zambakgillerdir.

Bir çeneklilerin iletim demetleri genellikle dağınıktır. Kambiyum olmadığından normal sekonder kalınlaşma (enine büyüme) görülmez. Bu yüzden boyları uzun, gövdeleri incedir. Yaprakları genellikle ince uzun, paralel damarlı, kökleri saçaklıdır. Ana kök gelişimi erken durduğu için saçak kök sistemi bulunur. Çiçek parçaları genellikle üçlü olup, çiçek örtüsü çanak yaprak ve taç yaprak şeklinde farklılaşma göstermez.

Tek çenekliler ekonomik ve kültürel açıdan en önemli bitkiler arasındadır, tahıl taneleri ve nişastalı kök mahsulleri, palmiyeler, orkideler ve zambaklar dünyadaki temel besinlerin çoğunu oluştururken birçokları da inşaat malzemesi ve ilaç olarak kullanılır. Tek çeneklilerden olan otlar, bir hayvan ve insan gıdası kaynağı olarak çok büyük ekonomik öneme sahiptir ve üretilen biyokütle bakımından tarım türlerinin en büyük bileşenini oluşturmaktadır.
Arap Birliği'nin İsrail boykotu

Arap Birliği'nin İsrail boykotu Arap Birliği ve üye ülkeleri tarafından Araplar ile Arap devletleri ve İsrail arasındaki ekonomik ve diğer ilişkileri boykot etmek ve özellikle İsrail'in ekonomik ve askeri gücüne katkıda bulunan, İsrail ile olan ticareti durdurmayı benimseyen bir stratejidir. Bu boykot daha sonra İsrail'le ticaret yapan şirketleri boykot etmek için de genişletildi.

Aralık 1945'te Arap Birliği tarafından kabul edilen Yishuv (Filistin'de devlet öncesi Yahudi cemaati) tarafından resmi olarak düzenlenen bir boykot, İsrail Devleti'nin kurulmasının ardından 1948'de İsrail'e karşı devam etti. Bu boykot Filistin'deki Yahudi endüstrisini zayıflatmak ve Yahudi göçü bölgeye çekmek için tasarlandı. Her ne kadar boykot şüphesiz İsrail'i bir dereceye kadar incitse de, ülkeyi ekonomik olarak sakat bırakamadı. İsrail bölgedeki en güçlü ekonomilerden birini inşa etmeyi başardı ve boykottan kaçmayı ve Araplar ve Müslüman dünyasıyla gizlice ticaret yapmayı bir takım önlemler yoluyla başarmıştı. Boykot uygulaması, üye devletler arasında zamanla farklılaştı ve o zamandan beri azalan bazı ülkeler artık boykot uygulamadı.

Mısır (1979), Filistin Otoritesi (1993) ve Ürdün (1994), İsrail'in boykotuna katılımlarını sona erdiren barış antlaşmaları veya anlaşmaları imzaladılar. Boykot uygulamayan Moritanya, 1999'da İsrail'le diplomatik ilişkiler kurdu. Cezayir, Fas ve Tunus boykot uygulamadı. 1994 yılında, Oslo Barış Anlaşmalarını takiben, Körfez Arap Ülkeleri İşbirliği Konseyi (GCC), İsrail'e yönelik Arap boykotuna katılımlarını sona erdirdi. Hareket, İsrail'e yapılan yatırımlarda artışa neden olmuş ve İsrail ile Arap ülkeleri arasında ortak işbirliği projeleri başlatılmıştır. 1996'da KİK ülkeleri, boykotun tamamen ortadan kaldırılmasının bölgedeki barış ve ekonomik kalkınma için gerekli bir adım olduğunu kabul etti.

Arap boykotu, İsrail'in ekonomisi ve gelişimi üzerinde ılımlı bir olumsuz etkiye sahipken, Arap dünyasında doğrudan yabancı yatırım ortamının bozulması sonucunda katılımcı Arap ülkelerinde ekonomik refah üzerinde olumsuz etkisi oldu ve ticaret hacminde azalma meydana geldi. Günümüzde, boykot, ara sıra uygulanmakta ve muğlak bir şekilde uygulanmakta ve bu nedenle artık İsrail ya da Arap ekonomileri üzerinde önemli bir etkisi yoktur. Bu boykot aynı zamanda 1970'lerde Arap Petrol Ambargosu sırasında diğer ülkeleri -özellikle de Amerika Birleşik Devletleri'ni de olumsuz etkiledi.
GitMind

Zihin haritası, Akış şeması, Balık kılçığı diyagramı, Karar ağacı, Birleşik Modelleme Dili vb. destekler. Normalde bilgi yönetimi, toplantı tutanakları, proje yönetimi ve diğer yaratıcı görevler için kullanılır. Ek olarak GitMind, XMind dosyalarını okuyabilir ve içe aktarabilir.
Aygaz

Aygaz, 1961 yılında Vehbi Koç tarafından kurulan, sıvılaştırılmış petrol gazının temini, stoklanması ve dolumu üzerine faaliyet gösteren İstanbul merkezli yakıt şirketi.

Koç Topluluğu’nun enerji sektöründe faaliyet gösteren ilk şirketi olan Aygaz, 1976’dan bu yana tüm yönetim birimleriyle İstanbul Zincirlikuyu’daki genel merkezinde hizmet vermektedir.

Koç Topluluğu ve Sümerbank Topluluğu'nun, LPG sektöründe faaliyet gösteren ilk ve en büyük şirketi Aygaz, 1961 yılında kurulmuştur. Türkiye'de LPG (Likit Petrol Gazı) temini, stoklanması, dolumu, dağıtılması, satış ve satış sonrası hizmetlerin yanı sıra iç ve dış pazarlara yönelik gaz aletleri ve aksesuarları ile konfor cihazlarını üretmektedir.
Lake and Peninsula Borough

Lake and Peninsula Borough, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı Alaska eyaletinin Eskimo halklarından Yupik ve Supiklerce meskun olan bir ilçesi. Borough terimi diğer eyaletlerden farklı olarak Alaska'da yaklaşık county-equivalent terimi ile benzerdir. İlçenin yönetim merkezi King Salmon'dur ve Alaska'da ayrıksı bir özellik olarak bu ilçeye değil komşu Bristol Bay Borough ilçesine aittir.

2002 sayımına göre nüfusu 588 hane, 418 aile ve 1.823 kişidir. Amerika yerlisi %73,51, Beyaz %18,76, Siyah %0,05, Asyalı %0,22, Pasifik adalı %0,16, diğerleri %0,33, iki ya da çok ırklı %6,97, Latin kökenli %1,15'tir.

Yerli halklar büyük ölçüde asimile olduğu için anadillerin konuşum oranı nüfuslarının oldukça altında kalır. Nüfus içerisinde Yupikçe konuşanlar %5,41, Supikçe konuşanlar %3,87, Denağinaca konuşanlar ise %1,23'tür.

Avcılık ve toplayıcılık Yupiklerin ana geçim kaynağıdır. İlçenin ana gelir kaynakları arasında ticari balıkçılık ilk sırayı alır. İlçe yaz aylarında balıkçı gemileri ve deniz ürünleri işleyenlerce akına uğrar. Yüzer ve kıyı tabanlı işlemeciler çeşitli yerlerde çalışırlar. Bunları, sportif balıkçılık ve avcılık, ayı safari fotoğrafçılığı ve turizm izler.

ABD'nin Alaska'yı 1867 yılında Ruslardan satın almasından bu yana 100 yıldır çözülemeyen yerlilerinin (Eskimo ve Kızılderililerin) toprak taleplerini çözmek üzere ABD Kongresinde 18 Aralık 1971 tarihinde başkan Richard Nixon tarafından imzalanarak yürülüğe giren ve ABD tarihinin en büyük toprak talebini karşılayan yasa olan Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası (ANCSA) gereği ayrılan 12 coğrafi bölgeden (geographic region) biri de Bristol Koyu Bölgesi (Bristol Bay Region) coğrafi bölgesidir. Bu bölgede Bristol Bay Native Corporation (BBNC) adlı bölge şirketi (regional corporation) kurulmuş ve buna bağlı olarak da 18 tane köy şirketi (village corporation) oluşturulmuştur. Bölge şirketi arazinin yeraltı hakkına, köy şirketleri de yerüstü hakkına sahiptir.

Lake and Peninsula Okul Bölgesi (kısaltması LPSD, İngilizce Lake and Peninsula School District) : Merkezi King Salmon'dadır. Kabaca Batı Virjinya eyaletinin alanı kadar bir alan kaplar. Okul sitelerinin hiçbirine karayoluyla ulaşım sağlanamaz. Ulaşım, botlarla ya da küçük uçaklarla olur.

İlçe flora ve fauna açısından Alaska'nın zengin yörelerindendir. Bristol Bay bölgesi som balığının en verimli yeri olup bu konuda dünyanın lideridir. Pasifik som balıklarının tatlısulara yumurtlamak için gelmeleri boz ayıları da kendilerine çeker. Bölgedeki boz ayıların (Ursus arctos) nüfusu 10.000 kadardır. Ren geyiği (Rangifer tarandus) ve sığın (Alces alces) büyük memelilerdendir. Küçük kara memelerileri içinde kurt (Canis lupus), kutup porsuğu (Gulo gulo), Kanada su samuru (Lontra canadensis), kızıl tilki (Vulpes vulpes), Kuzey Amerika kunduzu (Castor canadensis) yer alır. Deniz memelileri arasında deniz samuru (Enhydra lutris), Kuzey deniz aslanı (Callorhinus ursinus), fok (Phoca vitulina) ve göçmen balinalar kıyılarda ve açıklarında görülür. Kuşlar arasında ak başlı deniz kartalı (Haliaeetus leucocephalus), bayağı doğan (Falco peregrinus) ve deniz kuşlarının binlercesi kayalıklarda yaşamaktadır.
Video BIOS

Video BIOS, (genellikle IBM PC türevi) bir bilgisayardaki grafik kartının BIOS'udur. Ayrıca, belirli video sürücüsü yüklenmeden önce temel metin ve video modu çıkışı için INT10 (Interrupt 10) uygular. Video BIOS, Bilgisayarın açılış anında grafik kartını başlatır. Ayrıca, INT 10h kapatma özelliği ve VESA BIOS Uzantıları(VBE)'nı uygular. UEFI 2.x sistemlerinde INT 10h ve VBE, UEFI GOP ile değiştirilir.

Sistem BIOS'u, yazılım programları tarafından sistem donanımına erişmek için kullanılan bir dizi işlev sunma şeklindeki video BIOS, video donanımına erişmek için programlar tarafından kullanılan bir dizi video ile ilgili işlev sağlar. Video BIOS, yazılımı video yonga setine, sistem BIOS'unun sistem yonga seti için yaptığı gibi arayüzler. ROM, ekran kartı bunun yerine bu yazı tipiyle ayarlanmış bir yazı tipi ROM içermiyorsa, video bağdaştırıcısı yazı tipine RAM'e yüklemek için temel bir yazı tipi kümesi içeriyordu.

Diğer donanım bileşenlerinden farklı olarak, ekran kartının önyükleme işlemi sırasında çok erken aktif olması gerekir, böylece kullanıcı neler olduğunu görebilir. Bu, herhangi bir işletim sistemi yüklenmeden önce kartın etkinleştirilmesini gerektirir; bu nedenle, bu erken aşamada mevcut olan tek yazılım olan BIOS tarafından aktive edilmesi gerekmektedir. Sistem BIOS'u, video BIOS'unu kartın ROM'undan sistem RAM'ına yükler ve önyükleme sırasında kontrolü kendisine aktarır.

İlk PC'ler MDA ve CGA kartlarını sistem BIOS'unda kullanmak için işlevler içeriyordu ve bu kartlarda yerleşik bir Video BIOS'u yoktu. EGA kartı 1984'te piyasaya çıktığında, bu kartları mevcut bilgisayarlarla uyumlu hale getirmek için Video BIOS tanıtıldı. BIOS bir EGA kartını nasıl kullanacağını bilmiyordu. O zamandan beri, EGA / VGA ve tüm gelişmiş VGA uyumlu kartlar bir Video BIOS içermektedir.
Ortaca Olayları

Ortaca Olayları, Muğla'nın Köyceğiz ilçesine bağlı Ortaca beldesinde 5-16 Haziran 1966 tarihleri arasında gerçekleşen Türkmen Alevilere yönelik tecavüz ve silahlı saldırı olayları. Sanılanın aksine mezhep çatışması değil, arazi kavgası olduğuna dair yayınlar da vardır.

II. Dünya Savaşı yıllarında vergisini ödemeyen azınlıkları çalıştırmak amacıyla çıkarılan Varlık Vergisi kapsamında Muğla'nın günümüz Dalaman ilçesi sınırları içerisindeki bir "azınlık kampı" kurulması planlanır ve inşasına başlandı. Bu bölge, yerleşik durumda olan 11. yüzyılda Anadolu'ya göç eden "Ağaçeri" soyundan gelen ve Osmanlı kayıtlarında “Cemat Tahtacıyan” olarak geçen bir topluluk olan Tahtacıların (Türkmen Aleviler) elinde bulunmaktaydı. Göç zamanında bataklık olan bu bölge, Tahtacı Alevileri tarafından kurutulur ve yaşanabilir hale getirilir. Ardından 1960 yılında iktidar partisi, Alevi olan Fevziye köyüne yakın olan bir bölgeyi, yani günümüzdeki adı Güzelyurt olan Kızılyurt köyünü, Nur Cemaati'ne bağlı Sünnilere ve onların ağasına verir.

1962 yılında Fevziye köyünden bir adam ve eşi odun toplamak amacıyla Kızılyurt yakınlarındaki ormanlık araziye girer. İddiaya göre, bunu gören Kızılyurt köyünden 5 Sünni, "Alevilerin namusu olmaz" diyerek bu iki kişinin arkalarından gitmiş, ardından adamı bir ağaca bağlayıp onun gözlerinin önünde eşine tecavüz etmişlerdir. Adam ve eşi köye dönünce durumu anlatır. Bunun üzerine Fevziye halkı, Kızılyurt ağasının mekanını basar.

Bir müddet sonra olaylar büyür ve Kızılyurt'takiler Dalaman Çayı kenarında pamuk toplayan kadın ve çocukları öldürüp hasırlara sararak çaya atarlar ve etraftaki 16 Sünni köyü ile birleşerek sayıları 700-1000 arası olduğu ifade edilen silahlı erkek "yeşil bayrak" altında toplanır.(Kaynak yok.) "Bu topraklar bizimdir, Tahtacılar dağınıza gidin", "Bir Tahtacı öldüren cennetliktir" sloganları ile Ortaca merkezine yürümeye başlarlar. Ardından bu topluluk içinde Alevilerin bulunduğu bir sinemayı basar ve burada 2 kadına tecavüz ederler. Kaçmayı başaran Aleviler kurtulur. Sinema, sahibi ile birlikte yakılır. Daha sonra bu kalabalık grup belediye binasını basarak Ortaca'nın ilk belediye başkanı ve bir Alevi olan Ziya Çavuş'u makamında yakalar ve uzun olan saç ve sakalını keserler. Çavuş, bir kağıda imza attırılarak makamından indirilir ve yerine kendi aralarından bir kişiyi yerleştirirler.

Ardından 12 Haziran günü odun toplamaya çıkan Alevi aileye dört kişi saldırır, erkeği ağaca bağlayıp eşine tecavüz ederler. Ertesi gün olayı öğrenen Aleviler Ağanın köyünü basarlar, çatışmada bir Sünni ölür. 16 Haziran'a kadar devam eden çatışma ve baskılar sonucu birçok Alevi Türkmen bölgeyi terk etmek zorunda kalır. Kalanlar ise silahla nöbet tutarak çatışmaların bitmesini bekler.
Yenikale (Kırım)

Yenikale, 1699-1706 yılları arasında Osmanlı Türkleri tarafından Kırım Hanlığı'na ait Kerç Yarımadası'nda inşa edildi. Kale, aslen İtalyan olan Goloppo'nun rehberliğinde inşa edildi. İnşaatta çeşitli Fransız mühendisler de yer aldı.

Yenikale güçlü savaş toplarıyla donatılarak, Kerç Boğazı kıyısında önemli bir stratejik yer tuttu. Kale 25.000 m²'lik bir alana yayılmış olup, içerisinde cephanelik, su deposu, yaşam evi, hamam ve cami yer alıyordu. Yenikale'de yaklaşık 800 Türk ve 300 Kırım Tatar askeri mevcuttu. Kalenin zayıf noktası bölgedeki içme suyu eksikliğiydi, bu nedenle kaleye birkaç kilometre uzakta bulunan bir kaynaktan su getirmek için yeraltından su borusu yapıldı. Ayrıca kale paşa ikametgâhı olarak da hizmet verdi.

1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Rus Ordusu 1771 yazında Kırım'ı ele geçirdi. Osmanlı Ordusu kaleyi terk etti ve Nikolay Borzov'un komutasındaki Rus birimleri 21 Haziran 1771'de kaleye girdiler. Yenikale'nin komutanı olan Abaza Muhammed Paşa Sinop'a kaçtı ve sultan askeri başarısızlıkları nedeniyle onu ölüm cezasına çarptırdı.

1774 yılında Küçük Kaynarca Antlaşması'ndan sonra Kerç ve Yenikale kale Rusya'ya bırakıldı. Kale, Taurida Valiliği'nin Kerç-Yenikale şehir belediyesinin bir parçası oldu.

19. yüzyılda kale Ruslar tarafından askeri hastane olarak kullanıldı. 1880'lerden itibaren de Yenikale tamamen terk edildi. Bugün Yenikale'nin kalıntıları turistler tarafından sıklıkla ziyaret edilmektedir. Komşu Kerç ilçesine de Yenikale adı verilmiştir.