SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Dilara Aliyeva

Dilara Aliyeva, Aliyeva Dilara Elekber kızı (Azerice: Dilarə Əliyeva, Əliyeva Dilarə Ələkbər qızı; 14 Aralık 1929, Tiflis, Gürcistan SSC,Sovyetler Birliği - 19 Nisan 1991, Bakü, Azerbaycan SSC,Sovyetler Birliği), Azeri edebiyatçı, çevirmen, siyasetçi, feminist. 20. yüzyıl sonu Azerbaycan'ın en etkin kadın hakları savunucularından birisi olmuştur ve Azerbaycan Kadın Haklarını Koruma Derneği kurucusudur.

Dilara Aliyeva, 14 Aralık 1929 yılında Tiflis Gürcistan SSC'de demirci bir ailenin kızı olarak doğdu. Tiflis'teki 97 numaralı yerel Azeri okulunda orta öğrenimini aldı. Yüksek öğrenimine Bakü Devlet Üniversitesi'nde başladı ve orada Doğu Bilimi okudu. Oradan Gürcistan Bilimler Akademisi Şota Rustaveli Edebiyat Enstitüsüne geçti. Mezun olduktan sonra, Azerbaycan Ulusal Bilimler Akademisi Nizami Dili ve Edebiyatı Enstitüsünün lisansüstü programa kabul edildi. Nizami Enstitüsünde çeşitli pozisyonlarda çalıştı. Esasen Azeri ve Gürcü edebiyatları arasındaki tarihsel etkileşimleri ve karşılaştırmaları ve Nizami Gencevi'nin edebi mirasını araştırmakla ugraşmıştır.

1988 yılında Ermenistan'ın Karabağ topraklarına iddiası ve çatışmalara tepki olarak başlayan Azerbaycan Halk hareketinin etkin katılımcısı olmuş, ve siyasete katılarak Azerbaycan Halk Cephesi Partisi Yönetim Kurulu üyesi seçildi. 1990 yılında ise Azerbaycan SSC Ali Sovyetine (Mevcut Azerbaycan Millî Meclisinin önceli ve 1918-1920 Azerbaycan Halk Cumhuriyeti Parlamentosunun devamı) milletvekili olarak seçildi.

Dilara Aliyeva, Azerbaycan Kadın Haklarını Koruma Derneği kurucularından ve yöneticilerinden biri olmuştur. Günümüzde kadın haklarının korunması için kurduğu o dernek ve Bakü'de bir sokak onun adını taşımaktadır.

19 Nisan 1991'de, dilbilimci, Türkolog ve siyasetçi Aydın Memmedov ile birlikte, esrarengiz bir trafik kazasında trajik bir şekilde hayatını kaybetti. Bakü'de Fahri Hiyabanı'da (Şehitler Hiyabanı ile karıştırılmamalıdır) defnedilmiştir.
Salil al-Sawarim

Salil al-Sawarim (Arapça: صليل الصوارم, Latin alfabesiyle: Ṣalīl aṣ-Ṣawārim, "Kılıçların Çarpışması") 2014 yılında İslam Devleti tarafından üretilen ve İslamcı propaganda videolarında kullanılan bir neşiddır. Söz konusu eser, kan dökülmesi ve savaş hakkında konuşan, melodik bir akapella ilahi niteliği taşımaktadır.

Şarkı, Ajnad Vakfı tarafından üretilmiş olup en ünlü grup üyesi olan vokalist Abu Yasir tarafından seslendirilmiştir. Salil al-Sawarim, IŞİD'in en tanınmış neşid'lerinden biridir. Şarkı, infazların da yer aldığı Salil al-Sawarim video serisinin dördüncü bölümünde yer almıştır.
Ses teli

Sesler, nefes alıp-verme esnasında akciğerlerden gelen havanın, ses tellerini, aralarından geçerken titreştirmesi sonucu oluşur. Bu titreşimlerin frekansı, sesin perdesini belirler. Kadınlarda ve çocuklarda ses telleri kısa ve incedir. Bu nedenle kadın ve çocuk sesleri erkeklere nazaran daha yüksek perdedendir.
Demonoloji

Demonoloji veya diğer adıyla demonizm, Hıristiyan teolojisinin sistematik temsilleri, melek bilimine ek olarak bir demonlar doktrini içeriyordu, çünkü demonlar Hristiyan teolojisi tarafından düşmüş melekler olarak kavramsallaştırıldı. Malzemenin dogmatik işlenmesi genellikle soterioloji veya kristoloji gibi diğer incelemelere de başvurur. "Demon Bilimleri" anlamına gelir. Yunancada Daimon olarak yazılır ve ilahiyat, güç anlamına gelir.

Çoğu Hristiyan yazar, konu demonlar olduğunda Augustinus'un öğretilerine atıfta bulunur. Dünyanın ruhlara ve insanlara, iyiye ve kötüye ayrılabileceğini öğretti. İyi ruhlara "melekler", kötü ruhlara "demon" denirdi. Demonoloji üzerine bir diğer önemli yazar Thomas Aquinas'tır. Bedeni olmayan kötü varlıkların insanları etkileyip etkilemediğini ve nasıl etkileyebileceğini tartıştı. Bu tür varlıklar demonları etkileyebiliyorsa, bu özgür iradeyi saçma kılar mı? Aquin, demonların insan zihnini yalnızca imgelerle etkileyebileceği sonucuna varır, ancak buna katılan veya katılmayan özgür iradedir.

İngiliz tarihçi Stuart Clark, çok beğenilen bir kitabında, demonları olan inancın, erken modern dönemde doğa anlayışının önemli bir parçası olduğunu göstermiştir. Clark'a göre demonoloji, doğal fenomenler için yaygın olarak kabul edilen açıklamalar sunan bir "fizik" idi. Bu değerlendirmeyle Stuart Clark, demonlari olan inancı öncelikle doğa bilimine karşı bir şey olarak gören eski tarih bilimine karşı çıktı. Clark'ın çalışmasından bu yana, farklı temel varsayımlara sahip açıklayıcı modellerin farklılıklarından çok benzerlikleri vurgulanmıştır.

19. yüzyıl yazarları, genellikle demonları olan inancı, animizm, çoktanrıcılık, tektanrıcılık gibi ön aşamalar veya sonraki aşamalar ve kategorilerle ilişkili olarak tarih felsefesi veya din tarihi ve evrim açısından sınıflandırmaya ve yorumlamaya çalışmışlardır. Günümüzün tarihsel anlayışına göre bu yorumlama girişimleri, delil bolluğunun hakkını pek veremez.
Yoshino Nehri

Yoshino Nehri (吉野川 Yoshino-gawa) Japonya'nın Shikoku adasında bulunan nehir. Uzunluğu ve suladığı alan dir. Shikoku adasının Shimanto Nehrinden sonraki 2. büyük nehridir ve adanın dört farklı bölgesini sulamaktadır.

Tone Nehri, Chikugo Nehri ile birlikte Japonya'nın en büyük üç ırmağından biri olarak kabul edilir ve Shikoku Saburō olarak da bilinmektedir(四 国 三郎; Saburō, üçüncü oğullar için bu bölgede popüler bir isimdir).

Yoshino; Ino, Kōchi Bölgesindeki Kamegamori Dağından (瓶ケ森) doğmakta ve doğuya doğru akmaktadır. Otoyo'da kuzeye dönmekte ve Shikoku Dağlarını geçmektedir. Bu bölgede bulunan Ōboke Koboke olarak adlandırılan geçit Shikoku'nun turistik yerlerinden biridir. Yoshino Nehri, Ikeda, Tokushima Bölgesinde tekrar doğuya dönüp, Tokushima şehrinin kuzeyinde denize dökülmektedir. Başlıca kolları Ananai, Iya, Dōzan, Sadamitsu ve Anabuki'dir.

Nehirde, sel sonucu oluşan taşmaları önlemek için parapetleri bulunan, Shimanto'nun "Chinkabashi" köprüsünün eşdeğerleri olan bazı "dalgıç köprüler" (潜水 橋 "Sensuikyō") bulunmaktadır. Havzasına yakın bölgede inşa edilmiş Yoshino Daiju Barajı'nın (吉野川第十堰 Yoshino-gawa Daijūzeki) yeniden yapılandırılması çevreciler arasında tartışmalara yol açmıştır.
Gökhan Sinanoğlu

Futbola Yedi Eylül İdman Yurdu altyapısında başlayan Gökhan, daha sonra Bursaspor altyapısına geçti. Burada yaşı yetişkin takımda oynama seviyesine geldiğinde as takım için yeterli bulunmadığı için serbest bırakıldı.

Altınordu'da forma şansı bulamadı ve geldiği sezonun ara transfer döneminde Batman Petrolspor'a transfer oldu. Batman Petrolspor için ilk resmî karşılaşmasına 3 Nisan 2005 tarihinde Erzincanspor'a karşı oynanan 2. Lig karşılaşmasında çıktı. Daha sonra birçok alt kademe liglerdeki takımlar için forma giydi.

2010-11 sezonun başında 1. Lig ekibi Boluspor'a transfer oldu. Burada bir lig karşılaşması dışında daha çok A2 takımı için görev aldı. Oyun tecrübesi edinebilmesi içun 2010-11 sezonunun ara transfer döneminden sezon sonuna kadar Yeni Malatyaspor'a kiralık olarak verildi.2013-2014 sezonu aralık ayına kadar Yeni Malatyaspor forması giyen Sinanoğlu, süresiz kadro dışı bırakıldı. 2014-15 sezonundan itibaren Aydınspor 1923 forması giyecektir.
El Dorado, Arkansas

El Dorado, Amerika Birleşik Devletleri'nin Arkansas eyaletinde yer alan ve Union ilçesinde yer alan bir şehirdir. 26 Kasım 2009 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 18.491 olup metropol nüfusunun da 44.770 olduğu tespit edilmiştir.

15 Mart 2010 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehirde 91.873 kişi, 5.109 ev ve 3.239 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise %79,0 Beyaz, %11,3 Afrikan Amerikan, %0,3 Yerli Amerikan, %5,2 Asyalı, %0,1 Pasifik Adalı, %1,1'i ise diğer gruplardandır.

1 Nisan 2000 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehirde 29.843 kişi, 10.450 ev ve 8.600 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise %79,0 Beyaz, %11,3 Afrikan Amerikan, %0,3 Yerli Amerikan, %5,2 Asyalı, %0,1 Pasifik Adalı, %1,1'i ise diğer gruplardandır.
Ayvacık Tren İstasyonu

İstasyon, Anadolu'daki en eski ikinci demiryolu hattı olan The Smyrna Cassaba Railway (SCR) Şirketi tarafından İzmir-Basmane - Kasaba (Turgutlu) demiryolu hattı için inşa edilerek 10 Ekim 1865'te hizmete girmiştir. 1934 yılında SCR&SCP şirketi TCDD tarafından satın alınarak feshedilmiş ve işlettiği demiryolu hattı ve istasyonları da TCDD ağına katılmıştır.
Minzy

Seul’de doğmuştur. YG Entertainment tarafından 2011'de yılında kurulan 2NE1, grubunda Sandara Park, Park Bom ve CL ile birlikte çıkış yapmıştır.2016 yılında gruptan ayrılmıştır.

CL ile düeti şarkısı olan “Please Don’t Go”, 2009 yılının Kasım ayında Gaon Listeleri'nde 6. sıraya yerleşmiştir. 2NE1 ile birlikte çıkarttığı “2NE1” ve “2NE1 2nd Mini Albüm" albümlerinin yanı sıra, bir de “To Anyone” isimli albümü vardır.

Minzy Güney Kore’nin Seul şehrinde doğdu. Ardından Gwangju’da yaşamaya başladı. Burada dans yarışmalarına katıldı. İnternete koyduğu bir dans videosunun popüler olması sebebiyle, YG Entertainment tarafından keşfedildi ve Minzy YG Entertainment bünyesinde eğitime başladı.
Charles Séchan

Paris'te terzi tüccarı Jean-Fris Séchan'ın oğlu olarak doğdu, serveti olmayan ailesini çok erken kaybetti. Mütevazı bir yerel okuldan çizimin ilk unsurlarını öğrendi. Kariyerine ilk adımlarını Porte-Saint-Martin Tiyatrosu'nun dekoratörü Lefèvre'nin stüdyosuna girerek attı . Lockroy ve Auguste Anicet-Bourgeois'in Périnet Leclerc setlerini yarattı ve özellikle Vue du vieux Paris'i temsil eden set tamamen onun çizimleri üzerinde uygulandı. Lefèvre atölyesinde dört veya beş yıl geçirdikten sonra, zamanının ilk ve en ünlüsü olan Ciceri atölyesine geçti.
Köylü Hareketi Eğitim Enstitüsü

Köylü Hareketi Eğitim Enstitüsü (PMTI) veya Köylü Eğitim Okulu, Çin'in Guangzhou şehrinde (daha sonra "Kanton" olarak romanlaştırıldı) bir okuldu ve 1923'ten 1926'ya kadar Milliyetçiler ve Komünistler arasındaki Birinci Birleşik Cephe sırasında işletildi. 14. yüzyıldan kalma bir Konfüçyüs tapınağına dayanıyordu. Yer, şimdi Guangzhou'nun devrimci geçmişine hizmet eden bir müzeye ev sahipliği yapar.

PMTI, 1920'lerin ortalarında Kuomintang (KMT veya Milliyetçi Parti) ile Çin Komünist Partisi (ÇKP) arasındaki Birinci Birleşik Cephe'nin sonuçlarından biriydi. 1923'te KMT-ÇKP İttifakı kuruldu. KMT daha sonra Sun Yat-sen tarafından yönetildi ve “Sovyet Rusya ile ittifak, Komünistlerle işbirliği ve köylü ve işçi hareketlerine yardım” politikalarını yürüttü. 1924 yılında Peng Pai (), ÇKP'nin erken evresindeki liderlerinden biri, KMT'ye üye oldu ve KMT Merkez Komitesinin Köylü Dairesi Sekreteri olarak görev yaptı. Peng Pai'nin fikir ve önerisine dayanarak, KMT Merkez Komitesi, Çin'in her yerinden genç idealistleri eğitmek için enstitüyü kurmaya karar verdi ve daha sonra Çin kırsalındaki kitleleri eğitmek için dışarı çıktı. PMTI'yi kurma kararı, kırsal siyasi faaliyetler için devlet destekli ilk resmi eğitim kurumu olması bakımından tarihi bir karardı. Enstitü resmi olarak 3 Temmuz 1924'te Guangzhou'da Huizhou Derneği merkezinde ) 53 Güney Yuexiu Yolunda (), yönetmen olarak Peng Pai ile açıldı.

Temmuz 1924 ile Eylül 1926 arasında, PMTI'de düzenlenen toplam 6 sınıf veya dönem vardı. Peng Pai 1. ve 5. dönem müüdürü ve Mao Zedong 6. dönem veya en büyük sınıfın müdürüydü. Luo Yiyuan (), Yuan Xiaoxian () ve Tan Zhitang () sırasıyla 2., 3. ve 4. dönem müdür oldular. Zhou Enlai, Yun Daiying (), ve Xiao Chu'nü () dahil olmak üzere ÇKP'deki bazı ünlü şahsiyetler burada ders verdi.

Enstitü, 1926'da Milliyetçiler ve Komünistler arasındaki ilişki bozulunca kapatıldı. Başarısız 1927 ayaklanması sırasında birçok eski öğrenci öldürüldü ve Şehitler Anıt Parkı'nda anılırlar.

Zhongshan Yolu üzerindeki Köylü Hareketi Eğitim Enstitüsü 1950'lerde bir anma yeri olarak açılmış ve genç devrimcilerin dershaneleri ve yatakhaneleri yeniden yapıldı.
2026 FIFA Dünya Kupası elemeleri - UEFA İkinci Tur

Elemelerin 1. turunda gruplarını ikinci sırada tamamlayan 12 takım ve 2024-25 UEFA Uluslar Ligi genel sıralamasına göre grup birincilerinden doğrudan finallere katılamayan veya play-off aşamasına katılmayan en iyi 4 takım olmak üzere toplam 16 takım, dörderli 4 yola ayrılacak ve tek ayaklı yarı finaller ve final sonucunda her yoldan 1 takım daha 2026 FIFA Dünya Kupası finallerine katılma hakkı kazanacaktır.

2024-25 UEFA Uluslar Ligi genel sıralamasına göre eleme gruplarında ilk 2 sırada yer almayan en iyi 4 grup birincisi takım katılır.
Sibirya Tatarcası

Sibirya tatarca (Sibirya tatarca: себер татар тел / seber tatar tel) ya da Sibir Tatarcası, Türk dillerinin Kıpçak Grubuna bağlı bir dil. Yaklaşık 100.000 kişi tarafından konuşulmakta olan dil, Sibir tatarlar'in millî dilini oluşturur. Sibir tatarca, Tobol-İrtış, Baraba ve Tom olmak üzere üç lehçeye sahiptir.

Dil, Rusya Federasyonu'nda Kurgan, Tümen, Omsk, Novosibirsk, Tomsk, Kemür, Svedlov bölgelerinde konuşulur. Ayrıca zamanında Sibirya'dan Türkiye'ye göç etmiş Böğrüdelik, Cihanbeyli köyü halkı da Sibirce konuşurlar.

UNESCO'ya göre Rusya'da asimile olan ve tehlike altında bulunan bir dildir. 2012 yılında Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü tarafından düzenlenen 4. Uluslararası Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu Dilleri ve Kültürleri Yok Olma Tehlikesine Maruz Türk Toplulukları Son Sesler Duyulmadan, Sibir tatar dili ve Sibir tatarlar toplumunu kritik tehlike altında kategorisinde değerlendirmiştir.
Ölümcül Deney: Ölümden Sonra

Ölümcül Deney: Ölümden Sonra (Özgün adı: Resident Evil: After Life), Paul W. S. Anderson'ın yönettiği ve başrolünde Milla Jovovich'in bulunduğu bir bilimkurgu aksiyon filmi. Ölümcül Deney: İnsanlığın Sonu'nun devam filmidir.

Dünya virüsün etkilerinden sarsılıp insanlar zombiye dönüşürken, Alice sağ kalanları bulup onları kurtarma macerasına devam eder. Umbrella Şirketi ile olan savaşı yeni boyutlar kazanır. Alice, beklenmedik eski bir arkadaşıyla karşılaşır ve beraber uçakla Los Angeles'a gitmeye karar verirler. Şehre vardıklarında binlerce zombinin orada bulunan bir hapishanenin etrafını sardığını ve yukarıda insanların olduğunu fark ederler, iniş yaparlar. Zombilerin baskınına uğrayınca, hayatta kalanlara yaşam olanakları sağladığını söyleyen Arcadia isimli bir yük gemisine giderler. Alice ve arkadaşları ölümcül bir tuzağa yakalanmışlardır.
Sadhana Shivdasani

1960 ve 1981 yılları arasında aktif olarak sinema sektöründe yer aldı. Raj Khosla'nın yönettiği filmlerde gizemli kadınları oynadığı için halk arasında "Gizemli Kız" olarak bilinen Shivdasani, 1960'ların ortasından 1970'lerin başına kadar ülkedeki en çok kazanan aktrisler arasında yer aldı.

Karaçi'de doğan Shivdasani ve ailesi, 7 yaşındayken Hindistan'ın bölünmesi sonrası çıkan isyanlar sırasında Bombay'a göç etti. Çocukluğundan beri oyuncu olmayı arzulamış ve eğitimini Jai Hind Koleji'nde tamamlamıştı. Shivdasani, Shree 420'de (1955) fark edilmeden göründükten sonra, onu oyunculuk okuluna yazdıran ve ardından romantik komedi Love In Simla'da (1960) ona ilk başrolünü veren yönetmen Sashadhar Mukherjee tarafından keşfedildi. Love In Simla'nın başarısının ardından Shivdasini, Parakh (1960) ve Aslı-Naqli (1962), savaş filmi Hum Dono (1961) ve macera filmi Ek Musafir Ek Haseena (1962) dahil olmak üzere birçok filmle kendini kanıtladı.
Roma, Açık Şehir

Roma, Açık Şehir, 1945 İtalya yapımı dramatik savaş filmidir. Özgün adı Roma, Città Aperta olan film İngilizce konuşulan ülkelerde Rome, Open City ve Open City adları ile gösterilmişti. Film Mart 1993'te 13. Uluslararası İstanbul Film Festivali kapsamında da gösterilmişti.

Senaryosunu Sergio Amidei'nin Federico Fellini ile birlikte yazdıkları filmin yapımcısı ve yönetmeni Roberto Rossellini'dir. Rossellini filmin senaryosuna da katkıda bulunmuştu. Filmde iki profesyonel oyuncu, Aldo Fabrizi ve Anna Magnani dışında tamamen amatör oyuncular rol almışlardı. Film 1946 yılında Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülü aldı. 1947'de ABD'de En iyi Senaryo Akademi Ödülü'ne aday gösterilmişti. İtalyan Yeni Gerçekçiliği film akımının ilk örneği olan film, 1944 yılında Nazi işgali altındaki başkent Roma'daki direnişin öyküsünü anlatır.

II. Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru 1944 yılında Nazi işgali altındaki Roma şehrinde yaşayan bir grup insanın hikâyesi anlatılır. Gestapo, Nazilere karşı yapılan direniş hareketinin lideri olan Giorgio Manfredi'nin (Marcello Pagliero) peşine düşmüştür. Yakın arkadaşı Francesco (Francesco Grandjacquet), Francesco'nun evlenmek üzere olduğu dul Pina (Anna Magnani) ve Rahip Don Pietro Pellegrini (Aldo Fabrizi) birlikte Giorgio'nun bir an önce Roma'dan ayrılabilmesi için yeni bir kimlik edinmesine yardımcı olurlar.

Savaş zamanının yokluklarının da zorlaması ile film sağdan soldan derlenmiş farklı farklı markadan negatiflere çekilmişti. Bunlar dış çekimler için Ferrania C6 iç sahneler için ise ışığa daha hassas olan Agfa Super Pan ve Agfa Ultra Rapid idi. Bu durum aslında bir dezavantaj değil aksine filmin belgesel filmleri andıran yapısına katkıda bulunan olumlu bir faktör olmuştu.

Filmin senaryosu yazılırken Roma'daki işgal hâlâ sürüyordu (1943-1944) hatta filmin çekimleri başladığında da işgal tam sona ermemişti. Bu nedenle bazı çekimler kameralar gizlenerek ve sessiz olarak yapılmıştı. Film ekibinde rol alan bazı elemanlar da bu işgale karşı yapılan direnişe bizzat katılmışlardı. Oyunculardan ikisi hariç diğerlerinin sıradan görünümlü amatörlerden seçilmiş olmaları, belgesel tarzına yakın kaba ve çok katmanlı anlatım şekli, kamera hareketlerinin özgürlüğü, belgeseli andıran siyah beyaz görüntüler ve savaşın şehirde bıraktığı izlerinin henüz çok taze oluşu gibi etmenler filmi olağanüstü derecede gerçekçi yapıyordu. Ayrıca dış çekimlerde günlük hayatın sıradan hikâyeleri ile yoksulların sosyal problemlerine de eğiliniyordu. Rossellini'nin aralara serpiştirdiği melodramatik duygusallık anlarının da gelişimine katkıda bulunduğu bu yeni tür sonraki yıllarda John Cassavetes, Martin Scorsese, Robert Altman ve Spike Lee gibi yönetmenleri de etkileyecekti.
Glass sendromu

Glass sendromu, otosomal dominant yolla aktarılan kalıtsal bir sendromdur. Cücelik boyutuna varabilen bir gelişme geriliği vardır. Kranyum küçüktür (mikrosefali), alın geniş ve bombelidir. Saç kılları incedir. Yüz kasları gevşektir (hipotoni). Kulak kepçeleri aşağıda yerleşmiştir. Gözler -aşağı doğru- çekiktir.

Burun sırtının ince-uzun ve belirgindir. Üstçenede ve altçenede hipoplazi saptanır (mikrognati). Damak çukurdur ve çoğu kez yarık da içerir (damak yarığı ve mikrognatinin birlikte olması nedeniyle Pierre-Robin sequence’ı çağrıştırır). Süt dişlerinde sürme gecikmesi ve her iki diş grubunda sayısal azlık saptanır (hipodonti). Dişler kürek biçimindedir. İnguinal herniler olabilir. Parmaklar uzun (araknodaktili) ve kıvrıktır.  Deri incedir, tırnakların yapısı bozuktur.
Uranüs

Uranüs, Güneş Sisteminin Güneş'ten uzaklık sıralamasına göre 7. gezegenidir. Çap açısından Jüpiter ve Satürn'den sonra üçüncü, kütle açısındansa bu iki gezegen ve Neptün'ün ardından dördüncü sırada gelir. Adını Yunan mitolojisindeki gökyüzü tanrısı Uranos'tan (Yunanca'da Οὐρανός, Latinceleştirilmiş şekli ile Uranus) alır. 1781 yılında William Herschel tarafından keşfedilmiştir ve Buz devi sınıfına girer.

Uranüs, Güneş çevresinde bir devrini 84 yılda tamamlar. Hafifçe eliptik olan yörüngesi boyunca, Güneş'e uzaklığı yaklaşık 18-20 astronomik birim arasında değişir.

Uranüs’ün kütlesi Dünya’nınkinin 15 katı, hacmi ise 63 katıdır. Uranüs’ün çevresinde ince, keskin hatlı ve koyu renkli 10 halkanın olduğu tespit edilmiştir. Halkaların tümü, yaklaşık 1 m çapında koyu renkli kaya benzeri parçalardan oluşmaktadır. Bunların yapısı henüz belirlenememiştir. Uranüs, kutbu güneşe bakacak şekilde tekerlek gibi döner. Böylece etrafındaki halkalar da dik olarak onunla birlikte döner.

Uranüs’te, Dünya’nın ve Satürn’ün çevresindekilerle karşılaştırılabilecek ölçüde manyetik alan vardır. Manyetik alanın ekseni, gezegenin dönme eksenine göre 55o eğiktir ve bu diğer gezegenlere oranla oldukça yüksek bir değerdir. Bu eğiklik manyetik alanın, güneş rüzgarı karşında tirbuşon benzeri uzun bir kuyruk yapmasına neden olur. Gezegenin dönme periyodu yaklaşık olarak 17.5 saattir ve dönme ekseni olağan dışıdır. Uranüs’ün eriyik halde bulunan ağır bir çekirdeği vardır. Çekirdeğin çevresinde ise su, metan ve amonyaktan oluşan birkaç bin oC sıcaklığında ve binlerce km kalınlığında bir manto yer alır. Bu aşırı sıcak mantonun, üzerindeki atmosferin ağırlığından kaynaklanan devasa basıncın etkisiyle kaynayamadığı ve buranın elektriksel olarak iletken olduğu, gezegenin manyetik alanını sınırladığı düşünülmektedir.

Kütlesi Dünya'nınkinin yaklaşık 14.5 katıdır ve bu onu büyük gezegenler arasında en az kütleli gezegen haline getirir. Bununla birlikte, çapı, Neptün'ünkinden biraz daha büyüktür, Dünya çapının yaklaşık dört katıdır. Toplam 1.27 g / cm yoğunluk Uranüs'ü Satürn'den sonra ikinci en az yoğun gezegen yapar. Uranüs yapısının standart modeli üç katmandan oluşmasıdır: merkezdeki kayalık çekirdek, ortada donmuş bir manto ve bir dış hidrojen veya helyum gazı tabakası. Buz örtüsü terimiyse insanlar tarafından geleneksel olarak bilinen buz değil, su, amonyak ve diğer uçucu maddelerden oluşan sıcak ve yoğun bir sıvıdır.

Yukarıdaki model makul standart olmasına rağmen benzersiz değildir, diğer modeller de gözlemleri karşılar. Örneğin, donmuş mantoda önemli miktarda hidrojen ve kaya materyali karıştırılırsa, içindeki toplam buz kütlesi daha küçük olacak ve sonuç olarak, toplam kaya ve hidrojen kütlesi daha büyük olacaktır. Şu anda mevcut veriler bilimin hangi modelin doğru olduğunu belirlemesine izin vermemektedir.

Uranüs’ün 27 uydusu bilinmektedir. Jüpiter ve Satürn’den sonra en fazla uyduya sahip olan gezegendir. Beş büyük uydusunun (Miranda, Umbriel, Ariel, Oberon ve Titania) çapları 470–1580 km arasında değişir.
Münire Sultan

Abdülmecid’in isteği üzerine Batı musikisi öğretilerek yetişti; piyano ve lavta çalmayı öğrendi. Sarayda, ileride şair ve besteci olacak Leyla Saz Hanım onun nedimesi idi, birlikte özel dersler aldılar. Babası, Cemile Sultan için Fındıklı semtinde bir saray inşa ettirdi.

İki defa evlilik yaptı. İlk evliliğini Mısır Hıdivi Abbas Hilmi Paşa’nın oğul İbrahim İlhami Paşa ile yaptı. Üç kızı Emine Valide Paşa, Zeyneb Hanımsultan (d.1859-ö.1918) ile Tevhide Hanımsultan (d.1860-ö.1882) ve bir ğlu Nail Bey oluyor. Eşinin ertesi yıl ölmesi üzerine ikinci kez Hasan Rıza Paşa’nın oğlu İbrahim Paşa ile evlendirildi; bu evlilikten oğlu Sultanzade Alaeddin (d. 1861-ö. 1915) dünyaya geldi.
Christian Le Gunehec

1951 yılında Rennes İstinaf Mahkemesi'nde stajyer avukatlık yapmış, 1952 yılında Staj Konferansı Birinci Sekreterliği görevini üstlenmiş ve aynı yıl Rennes başsavcılığında stajyer ataşe olarak göreve atanmış. 1955-1956 yıllarında Fort-de-France hakim yardımcısı, 1956-1957 yıllarında Cayenne savcı vekili, 1957-1958 yıllarında Adalet Bakanlığı görevlisi, 1958-1963 yılları arasında Adalet Bakanlığı tetkik hakimi, 1963-1970 yıllarında Kamusal Hareket Daire Başkanı, 1970-1971 yılları arasında Ceza Yasaması Müdür Yardımcısı, 1971-1974 yılları arasında Ceza Yargısı Müdür Yardımcısı, 1974-1979 yıllarında Af ve Ceza İşleri Müdürü olmuştur. 1979-1982 yılları arasında Paris Başsavcısı olmuştur, 1982 yılında Yargıtay üyeliğine atanmış, 1986-1988 yılları arasında Meclis başkanı Jacques Chaban-Delmas'ın kabine direktörü olarak görev ifa etmiştir. 1988-1997 yıllarında Yargıtay ceza dairesi başkanlığı görevini üstlenmiştir. 1997-2000 yıllarında Cumhuriyet Adalet Mahkemesi (Türkiye'deki Yüce Divan'ın muadili) başkanı olarak görev yürütmüştür. 2002 yılından itibaren Yargıtay Mensupları Derneği başkan yardımcılığı görevini üstlenmiştir.

Cumhuriyet Adalet Mahkemesi başkanı iken 1999 yılında eski başbakan Laurent Fabius ile eski sağlık bakanı Edmond Hervé ile eski sosyal işler bakanı Georgina Dufoix'nın yargılandığı Kirli Kan Davasına başkanlık etmiştir.