Hema Upadhyay

Hema Upadhyay (doğum adı Hema Hirani ; 1972 - 11 Aralık 2015), Mumbai merkezli Hint sanatçı. Fotoğraf ve heykel yerleştirme sanatçısı olarak tanınıyordu. 1998'den 2015'teki ölümüne kadar aktifti.

Baroda'da doğan Hema Hirani, müstakbel eşi ve sanatçı arkadaşı Chintan Upadhyay ile 1992'de tanıştı. Çift 1998'de evlendi ve Mumbai'ye yerleşti. 2010 yılında boşanma davası açmadan önce birçok sergide birlikte çalıştılar. 2014 yılında resmen boşandılar. Chintan daha sonra Delhi'ye taşındı; Juhu -Tara yolundaki dairelerinde yaşıyordu.

Hema, Sweet Sweat Memories başlıklı ilk kişisel sergisini 2001 yılında Chemould Prescott yolu (Mumbai) olan Gallery Chemould'da açtı. Sergi, kağıt işleri üzerine karışık tekniklerden oluşuyordu. Bu çalışmalarda, 1998'de Bombay'a taşınan göç hakkındaki fikirlerini iletmek için kendi fotoğraflarını birleştirdi. Hema'nın resimleri genellikle küçük kolajlı fotoğrafik otoportrelerin dahil edilmesiyle karakterize edildi.2001'de Hema, ilk uluslararası solosunu Artspace, Sydney ve Institute of Modern Art, Brisbane, Avustralya'da yaptı ve burada The Nymph and the Adult (Yeni Delhi'de düzenlenen 10. International Triennial – India'da sergilendi) başlıklı bir yerleştirme sergiledi. Galeriyi onlarla birlikte istila eden, elle oyulmuş 2000 gerçekçi hamamböceği . Çalışma, izleyicileri askeri eylemlerin sonuçları hakkında düşündürmeyi amaçlıyordu.

Chintan Upadhyay ile birlikte kitlesel tüketimcilik, küreselleşme ve bunun üzerinden kimlik kaybı hakkında konuşan Made in China adlı bir çalışma yaptı. Bir sonraki ortak çalışması, 2006 yılında annesi Bina Hirani ile yaptığı işbirliğiydi, çalışma Mum-my başlıklı ve Chicago Kültür Merkezi'nde gösterildi.

2004'ten itibaren Hema Upadhyay, Çin'deki Ullens Çağdaş Sanat Merkezi'nde çeşitli grup sergilerinin parçası olan yerleştirmeler yaptı; Ulusal Portre Galerisi Canberra, Avustralya; Centre Pompidou, Paris, Fransa; Dikiş Müzesi, Kudüs, İsrail; MAKRO müzesi, Roma, İtalya; IVAM, Valensiya, İspanya; Mart Müzesi, İtalya; Mori Sanat Müzesi, Tokyo, Japonya; Askı Bicocca, Milano, İtalya; Chicago Kültür Merkezi, Chicago, ABD; Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts, Paris, Fransa; Fukuoka Asya Sanat Müzesi, Fukuoka, Japonya; Japonya Vakfı, Tokyo ve <i id="mwUQ">Henie Onstad Kunssenter</i>, Oslo, Norveç. Hema öldükten birkaç ay sonra, 2016'da çalışmaları Boston Güzel Sanatlar Müzesi'nde "Megacities Asia" teması altında sergilendi.Roma'daki MACRO Müzesi'nin Yeniden Açılması için düzenlenen açılış sergisinin bir parçası olan tek Hintli sanatçıydı. Küratörlüğünü Luca Massimi Barbero'nun üstlendiği sergide Hema , Arılar nerede emer, orada ben emer başlıklı yerleştirmesini sergiledi.

2010 yılında Hema, Fransa'nın Sache kentindeki Atelier Calder'da bir misafirliğe davet edildi. Oradayken, Sadece Hafızanın Koruyucuları Var çalışmasını tamamladı, bu çalışma Sache'deki doğal çevreden ilham aldı, ancak aynı zamanda uygulamasının bir parçası olan fikirleri de yansıttı. Hema, gerçek anlamda olmasa da, stüdyosunda ormanı kopyalamaya çalıştı. Bölgede bulunan bazı ağaçların telif hakkı olmayan görüntülerini kullanarak doğadan malzeme kullanmadan bir peyzaj çalışması oluşturdu.

2003 yılında Karaçi'de Vasl'ın ikametgâhının bir parçasıydı ve burada Loco foco sloganı (daha sonra 2007'de Milano, İtalya'daki Hanger Bicocca'da bir grup gösterisinde sergilendi) başlıklı bir çalışma yaptı ve Hindistan-Pakistan bölünmesi hakkında konuştu. Hindistan'ın bölünmesiyle ilgili kendi aile geçmişine dikkat edin. Eserler aynı zamanda ticari marka sembolizminden bir kopuştu, avize yapmak için kibrit çöpü ve yapıştırıcı kullandığından daha zanaat odaklıydı. Gösterişli avizelere monte edilmiş binlerce tutuşmamış kibrit çöpünden yapılan bu parçalar, Hindu ritüelinin önemli bir unsurunu temsil ediyor, yaratılışı ve yıkımı simgeliyor.