SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Şirvan Camii

Geçmişte tarihî Gaziantep camileri içerisinde minaresi iki şerefeli olan tek cami idi; bu nedenle halk arasında İki Şerefeli Camii de denir. Enine dikdörtgen plânlı ve iki bölümlü bir camidir. Mihrap önü kubbe ile, diğer bölümler ise çapraz tonozla örtülüdür.

Boyacı Camii ve Ömeriye Camii'deki gibi duvarda yapılan özel bir bölmeye girip çıkabilen altan kızaklı minberi bulunur. Caminin içinde geçmişte dervişlerin ibadet ettikleri iki metrekarelik çilehane, çilehanenin yanında ahşap bir müezzin mahfili bulunur.
...Dan Sonra

Şarkının sözlerini Sıla yazarken, müziğini ise Ozan Doğulu yapmıştır. Düzenleme de yine Ozan Doğulu'ya aittir. Albüme en son dahil olan bu şarkı, aynı zamanda albümde yer alan en enerjik, dinamik ve elektronik parça olmuştur.

Şarkının videosunun yönetmenliğini Türkiye'de birçok klibin de yönetmenliğini yapan Murad Küçük üstlenirken, klip cesur sözlerini destekleyen vahşi klibiyle dikkatleri üzerine çekmeyi başarmıştır. Klip, Powertürk TV'de 1 numara olmayı başarmıştır.

Kısa bir zaman içerisinde şarkı birçok radyo listesine girmeyi başarmış ve Türkiye resmî listesinde 1 numara olarak Avrupa Radyo Listeleri'nde çalma başarısını göstermiş ve bu listelerde 12 hafta boyunca yer almış, en yüksek 79. olarak oldukça başarılı bir çıkış parçası olma başarısını göstermiştir. Şarkı 2008 yazında ise ünlü Yunan şarkıcı Tamta tarafından aranje edilerek "Se Opion Aresi" ismiyle piyasaya sürülmüştür.
Eleni Artimata

Eleni Artimata (, d. 16 Mayıs 1986, Paralimni), Kıbrıs Rumu kısa mesafe koşucusu. Pekin'de düzenlenen 2008 Yaz Olimpiyatları'nda Kıbrıs Cumhuriyeti'ni temsil etti. 200 metre yarışlarında ikinci tura kadar yükselebildi. Pescara'daki 2009 Akdeniz Oyunları'nda, 100 metrede bronz ve 200 metrede altın madalya olmak üzere iki madalya kazandı. Ayrıca 2005 Küçük Avrupa Ülkeleri Oyunları'nda iki altın madalya kazanmıştı.

2009 Dünya Atletizm Şampiyonası'nda, 200 metre yarışlarında finali gördü ve 8. oldu. Bu şampiyonada yarı finallerde, 22.64 saniyeyle kişisel en iyi derecesini geliştirmişti.
Iquique

Iquique Şili’nin kuzeyinde yer alan bir liman şehri ve bölgesidir. Hem Iquique bölgesinin hem de Tarapacá bölgesinin başkentidir. Pasifik Okyanusu sahilinde yer alan Iquique şehri batıda Atacama Çölü’nün bir parçası olan Pampa del Tamarugal ile komşudur. 2011 nüfus sayımına göre şehrin nüfusu 180.601’dir. Iquique bölgesinin merkezi konumunda olan şehir 19. yüzyılda Atacama Çölü’de yapılan Potasyum nitrat madencilik çalışmaları sırasında oldukça gelişmiştir. Köken olarak bir Peru şehri olan Iquique Pasifik Savaşı’ndan sonra Şili’nin himayesine geçmiştir. Günümüzde Şili’nin iki serbest ekonomik bölgesinden birisidir.

Her ne kadar şehir 16. yüzyılda kurulmuş olsa da Camanchacos olarak bilinen yerli halkın burada M.Ö. 7.000’lerden beri yaşadığına dair kanıtlar bulumuştur. İspanyol İmparatorluğu’nun koloni döneminde Peru Kral Vekilliği’nin bir parçası olan şehir 19. yüzyılın sonlarına kadar Peru’nun himayesindeydi. Peru himayesindeyken Iquique şehrinin gelişimindeki en önemli neden Atacama Çölü’nde yapılan sodyum nitrat maden çalışmalarıydı.

1835 Temmuz’nda Beagle adlı gemiyle Güney Amerika’ya yaptığı seyahat sırasında Charles Darwin Iquique’ye de uğramış ve bu şehrin “su ve yakacak odun gibi gündelik ihtiyaçlarına” bile sahip olmadığını, bunların oldukça uzak mesafelerden getirildiğini belirtmişti. Darwin bu sehayeti sırasında sodyum nitrat madenlerini de ziyaret etti.

Deprem bölgesinde yer alan şehir başta 1868 Arica depremi, 1877 Iquique depremi ve 2005 Tarapacá depremi olmak üzere birçok kez yıkıma uğramıştır. Son büyük deprem olan ve 13 Haziran 2005'te meydana gelen Tarapaca depremi 7.9 Richter ölçeğindeydi.

Bolivya ile Şili arasında Atacama Çölü’ndeki sınır anlaşmazlıkları nedeniyle 1879 yılında başlayan Pasifik Savaşı’nın bir parçası olan ve 21 Mayıs 1879’da gerçekleşen Iquique Deniz Savaşı anısına 21 Mayıs Şili’de Donanma Günü olarak kutlanmaktadır. Bu savaş sonucunda Şili, Peru’ya ait bazı bölgeleri topraklarına kattı.

İklim sıcak ve ısı yıllık ortalama 18 °C civarındadır. Çok ender olarak yağış alır. Geçmişte 14 yıl boyunca yağış almadığı olmuştur.

Iquiquie bugün deniz tatili bölgesidir. Uzun kumsalları ziyaretçileri buraya çektiği için turizm git gide artan bir rol oynar. Ayrıca şehirde düzenli olarak kültürel organizasyonlar düzenlenir.

Iquiquie'nin, Şili'nin Antofagasta'daki limanla beraber en önemli ikinci güherçile limanı, bugün anlamını artık kaybetmiştir. Şehir bugün balık ve petrol ürünlerinin işlendiği bir endüstri merkezidir. Şehrin yaklaşık 20 km uzağında Aeropuerto International Diego Aracena havaalanı bulunur.
Güney Sudan'ın eyaletleri

Ülke bağımsızlığının ardından, Bahr el Ghazal, Ekvator ve Yukarı Nil tarihî bölgeleri içerisinde yer alan on eyalete sahip oldu. Hükûmet, 2015 yılında aldığı karar ile eyalet sayısını 28'e çıkarmıştır. Söz konusu eyaletler Ekim 2015 tarihinde devlet başkanı Salva Kiir Mayardit tarafından açıklanan yeni idari reform ile kurulmuş olup, o güne kadar var olan on eyaletin yerini almışlardır. 2017'de yeni eyaletler oluşturularak sayı 32'ye çıkartılmıştır. Şubat 2020'de hükûmet ile muhalefetin anlaşması neticesinde eyalet sayısı yeniden ona düşürülmüştür. Yeni yapılanma ile birlikte on eyaletin haricinde iki idarî bölge ile bir özel idarî bölge oluşturuldu.

Ülkenin bağımsızlığını kazandığı 2011 yılından 2015 yılına kadar on eyaletten oluşmaktaydı. Ülke genelinde süren iç savaşı sona erdirmek adına idari yapıda değişikliğe gitmeye karar veren devlet başkanı Kiir, Ekim 2015'te yeni idari yapıyı ve eyaletleri açıklayarak, o güne kadar geçerli olan on eyaletin varlığına son vermiştir.
Baldushk

Baldushk idari birimi Baldushk, Balshaban, Fusha, Isufmuçaj, Kakunj, Koçay, Mumajes, Mustafakoçay, Parret, Shënkoll, Shpata, Shpat i Sipërm, Vesqi ve Vrap köylerinden oluşmaktadır.
Rivoli

Rivoli'de bulunan "Rivoli Şatosu" 1997'den itibaren UNESCO Dünya Mirasları listesine konulan Torino ve civarında bulunan 16 "Savoya Krallık Hanedanı ikamatgâhları"ndan biridir.

Rivoli civarı Romalılar tarafından fethedilmeden önce "Ligür"'lerin bir kolu olan "Taurini" kavminin yaşadığı alan olduğu kabul edilmektedir. Bu araziye M.Ö. 4. yy'dan sonra güney Fransa'dan Kelt asıllılar göçmüşlerdir. Antik Romalılar bu mevkiyi M.Ö 221'de ele geçirmişlerdir. Bu mevkide Romalıların M.Ö. 2. yy.dan itibaren bir küçük yerleşke kurdukları arkeolojik kazılardan anlaşılmaktadır.

Bu yerleşkenin "Gaul Francigena" adı verilen antik Romalı yolu üzerinde bulunması ve bir sınır yerleşkesi olması nedeniyle, yerleşkenin Orta Çağ'da birçok kere yabancı ordular tarafından ele geçirilip, talan edilmiş ve yıkılmış olduğu belgelenmiştir. Rivoli 14. yy.da bazı imar hareketlerine sahne olmuştur. Buna en iyi bir gösterge bu dönemden kalan "Casa del Conte Verde Konağı"'dır. Bu bina günümüze kadar gelmiştir ve sergiler ve diğer kültürel etkinlikler için kullanılmaktadır.

18. yy.da Rivoli'de bazı ilgi çekici gelişmeler olmuştur. Mimar "Juvarra" Rivoli'deki eski Rivoli Şatosu'şunu tümüyle modernize etme planı hazırlamıştır. Bu yeni yapı için tahta maket Torino'da "Palazzo Madama"'da bulunmaktadır. Yapım başlayıp ve tasarlanan sarayın sağ kanadı tamamlandıktan sonra inşaat işleri durdurulmuş ve bina bitirilmemiştir. 1711-1713 döneminde Rivoli Şatosu'nun biraz ilerisindeki "Piazza Castello Meydanı" ile 13 km uzakta bulunan Torino'da bulunan "Palazzo Madama Sarayı"'nın önündeki meydanı birbirine bağlayan bir düpedüz bulvar yapılmış ve Avrupa'da en uzun düz sokağı olan bu bulvara "Corso Francia" adı verilmiştir.

Rivoli kenti "Val dı Suse" vadisinin ağzında bulunmaktadır. Kentin etrafında bulunan tepelik arazi bir buzul kalıntısı olan "moren" taşları yığıntılarında oluşmuştur. Torino'nun 14 km batısındadır ve 17. yy da bile Rivoli kenti ile Torino arasında 13 km'lik "Corso Francia" adlı düpedüz ve gayet geniş bir bulvar yapılmıştır. Günümüzde Rivoli Torino büyük şehrinin bir kısmıdır.

Rivoli Satosu: Savoya Kraliyet Hanedanı için yapılmaya başlanmış ama tümüyle bitirilmemiş bir kraliyet ikametgâhı. Günümüzde (1984'den beri) çağdaş güzel sanatlar müzesini ihtiva etmektedir.
Katarzyna Krawczyk

Macaristan'ın Budapeşte kentinde düzenlenen 2022 Avrupa Güreş Şampiyonası'nda kadınlar serbest stilde 53 kg'da üçüncülük maçında Ukraynalı Liliia Malanchuk'u 14-4 yenerek bronz madalya kazandı.

Hırvatistan'ın Zagreb kentinde düzenlenen 2023 Avrupa Güreş Şampiyonası'nda kadınlar serbest stil 55 kiloda üçüncülük maçında Azerbaycanlı Elnura Mammadova'yı 9-0 yenerek bronz madalya kazanmıştır.
Kemal Ataman (akademisyen)

Kemal Ataman, (d. 12 Temmuz 1966, Çaykara), din sosyolojisi, felsefi ve teolojik hermenötik, sosyal bilimler metodolojisi, sivil din gibi alanlarda çalışmalar yapmış Türk akademisyen.

Trabzon’un Çaykara ilçesinde dünyaya geldi. İlk ve orta öğrenimini Of ve Çaykara ilçelerinde tamamladı. 1992 yılında mezun olduğu Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’ne 1994 yılında din sosyolojisi araştırma görevlisi olarak atandı. Catholic University of America’da (Washington, DC) 1998 yılında yüksek lisansını, 2003 yılında doktorasını tamamlayıp yurda döndükten sonra Uludağ Üniversitesi’nde din sosyolojisi hocası olarak görev yaptı. 2009-2011 yılları arasında Almanya'da Bayreuth Üniversitesi Kültür Bilimleri Fakültesi’nde öğretim üyesi olarak çalıştı. Çeşitli dillerde yayımlanmış makale, kitap ve kitap bölümü yazarlığı bulunmaktadır. 2018'den beri Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nde Felsefe ve Din Bölümleri'nde profesör olarak görev yapmaktadır. Evli ve iki çocuk babasıdır.

UEFA tarafından başlatılan Türkiye Milli Futbol Takımı'na yönelik “asker selamı” ile ilgili soruşturmada TFF başkanı Nihat Özdemir ve TFF 1. Başkan Vekili Servet Yardımcı’yla birlikte milli futbolculardan Hakan Çalhanoğlu ve Cenk Tosun'dan oluşan ekiple birlikte oturumda asker selamının din sosyolojisi açısından önemini anlattı.

Koronavirüs salgını sürecinde T.C. Sağlık Bakanı Dr. Fahrettin Koca önderliğinde oluşturulan; sosyoloji, iletişim, psikoloji, din sosyolojisi, istatistik gibi sosyal bilimler alanlarında çalışan Toplum Bilimleri Kurulu'nun üyesidir.
Nükleer teknoloji

Nükleer teknoloji atom çekirdeğinin reaksiyonlarıyla ilgilenen bilimdir. Önemli nükleer teknolojiler arasında nükleer enerji, nükleer tıp ve nükleer silah vardır. Duman dedektörleri, nükleer reaktörler ve nişangaha gelen nükleer silah için uygulamalar bu teknolojiye dayanır. Nükleer Teknolojinin temeli, yerkürede bulunan ya da laboratuvarlarda yapılabilen bazı element atomların kendi kendine veya dışarıdan zorlanarak parçalanması veya birleşmesi sonucu ortaya başka elementlerin ve bu sırada da çok büyük miktarda ısı enerjisinin açığa çıkmasıdır. Ortaya çıkan bu büyük ısı enerjisi kontrolsüz kullanıldığında atom bombası veya hidrojen bombası olurken, kontrollü kullanıldığında insanlığın yararına olmaktadır. Kontrol edilebilen bu sistemlere nükleer enerji santralleri denilir.

Dünya üzerinde yaygın, doğal olayların büyük çoğunluğu bu dalın içine girer. Onlar pozitif elektrik yükü içermektedir ve bu yüzden birbirlerini iterler. Atom çekirdekleri genellikle ayrı durur. 1896 yılında Henri Becquerel uranyum tuzları fosforesans araştırıyordu radyoaktivitede yeni bir fenomen keşfetti. O, Pierre Curie ve Marie Curie fenomeni araştırmaya başladı. Bu süreç içinde, son derece radyoaktif element olan izole edilmiş radyumla çalıştı. Radyoaktif maddeleri üç ayrı biçimde sıraladı. Yunan Alfabesinden sırasıyla Alfa Beta ve Gama. Bu sıralama için penetran ışınlarını kullandılar.
I. Athanasios

I. Athanasios ( 1230 – 28 Ekim 1310) 1289'dan 1293'e ve 1303'den 1309'a kadar iki dönem Konstantinopolis Patriği olarak görev yapmıştır. Edirne'de doğmuş, Konstantinopolis'te ölmüştür. İmparator II. Andronikos () tarafından patrik olarak seçildi, Konstantinopolis ve Roma Kiliselerinin yeniden birleşmesine karşı çıktı ve din adamları arasında muhalefeti uyandıran bir dini reform başlattı. 1293'te istifa etti ve 1303'te halkın desteğiyle yeniden göreve geldi. Birlik yanlısı dini hizip, onu 1310'un başlarında emekli olmaya zorladı.
Halhallı Behram Paşa

Behram Paşa, 1563 yılında Urfa sancakbeyi görülmekle birlikte ne zaman bu göreve geldiği bilinmemektedir. 1564 yılına kadar bu görevde bulunmuştur. 1564-67 yılları arasında Diyarbekir beylerbeyi olarak görev yapmıştır. 1567/68 yılında görevinden azledilmişse de 1569 yılında Koca Sinan Paşa'nın serdarlığında düzenlenen Yemen harekâtına katılmış ve birçok kalenin alınmasında rol oynamıştır. 1569/1570 yılında Yemen Eyaleti'ne beylerbeyi olmuş ve beş yıl kadar süreyle görevini sürdürmüştür (Mehmed Süreyya'nın Sicill-i Osmani'ye göre 1569-1573 yılları arasında). Sicill-i Osmani'de 1574 yılı gibi ölmüş gösterilmişse de bulunan belgelerden bunun doğru olmadığı bilinmektedir. Nihâlî’nin "Fetih-Nâme-i Yemen" isimli mesnevisinde Behram Paşa'nın Yemen Seferindeki kahramanlık ve başarıları sıklıkla anlatılmıştır. Yemen Beylerbeyi görevinden alındıktan sonra yeni beylerbeyi 1576 yılı başlarında gelene kadar Yemen Eyaletinin korunmasını sağlamıştır. Daha sonrada Mısır'a giderek burada bulunmuştur.

Bundan sonraki bilgiler incelendiğinde farklı farklı Behram Paşalar'ın birbiriyle karışmış olma durumu bulunmaktadır. Behram Paşa'nın 1578 yılında Erzurum Beylerbeyi olarak İran seferlerine katıldığı, aynı yılın sonuna doğru Halep Beylerbeyliği, Mayıs 1579’da Diyarbekir Beylerbeyi olduğu belirtilmekle birlikte 1578-1579 yıllarında kısa süre Diyarbekir beylerbeyliği yapan kişinin Sağır Behram Paşa adında başka bir yönetici olduğu bilgisi de bulunmaktadır.
Dunganistan

Dunganistan (, ), aynı zamanda Tunganistan olarak da adlandırılır (adını Dungan halkından alır), Çin'in Sincan eyaletinin güney kesiminde, 1934'ten 1937'ye kadar, Çin İç Savaşı'na uygun olarak, bağımsız olarak yönetilen bir bölgeydi. "Tunganistan" adı, Avusturyalı Moğolistan uzmanı Walther Heissig tarafından bulundu. Bölge, güney Tarım Havzası'nın vahalarını içeriyordu ve bölgenin merkezi Hotan'dı. Tunganistan'ın üç tarafı Sincan valisi Sheng Shicai'ye sadık birlikler ve güneyde Tibet Platosu tarafından kuşatılmıştı.

1934'te (Birinci Doğu Türkistan Cumhuriyeti sona erdikten sonra), Müslüman Tungan savaş ağası Ma Zhongying Sovyet topraklarında kayboldu. Halefi, Kaşgar'dan Hotan'a kaçan Ma Hushan'dı. Ma Hushan, görünüşte SSCB'deki eniştesinden düzenli olarak, Tunganistan liderine, Ma Zhongying'in yakında döneceğine dair söz veren telgraflar aldı.

Ma Hushan, 1934'ten 1937'ye kadar bölgeyi yönetti, kendisine bağlı birlikler tarafından "Kral" olarak adlandırıldı. Onun yönetimi sırasında, İç Çin'in Hui Müslümanları, bölgeyi Türk Müslüman tebaası ile bir koloni gibi yönetti. Tunganistan'da, Çin Ulusal Devrim Ordusu'nun 36. Tümeninin ihtiyaçlarını desteklemek için ağır bir vergilendirme politikası vardı. Çiftçiler ve tüccarlar, askeri garnizonların yararına sömürülüyordu ve zorunlu askerlik yaygındı.

Ek olarak, 1935'te enflasyon kontrolden çıktı, memleket hasretini çeken Tungan askerleri firar ediyordu ve Uygurlar Hotan sokaklarında sık sık Tungan askerleriyle savaştı.

İngiliz yazar ve maceracı Peter Fleming ve İsviçreli maceracı Ella Maillart, Tunganistan'ı gezdiler. Fleming daha sonra yazılarında (özellikle Tartariya'dan Haberler adlı kitabında) bölgeyi anlattı.

1937'de Sovyet birlikleri Tunganistan'a saldırdı ve onu Sheng Shicai rejiminin alanına dahil etti. Çan Kay-şek ile posta temasında bulunan Ma Hushan, Nanjing'deki Milliyetçi hükümetten bir tür yardım bekledi, ancak herhangi bir yardım almadı.
Wolf Rüdiger Hess

Wolf Rüdiger Hess (Alman alfabesiyle Heß ; 18 Kasım 1937 - 24 Ekim 2001), Rudolf Hess ve Ilse Hess'in (kızlık soyadı Pröhl) tek oğlu olan bir Alman mimardı.

Hess üç kitap yazdı: Babam Rudolf Hess (1986), Babam Rudolf Hess'i Kim Öldürdü? (1989) ve Rudolf Heß: Ich bereue nichts (Rudolf Hess: Hiçbir şeyden pişman değilim ) (1994/1998). Hess, "Rudolf-Heß-Gesellschaft e. V." ölümünden önce.

63 yaşında Wolf Rüdiger Hess felç geçirdi ve Münih'teki bir hastaneye kaldırıldı ve burada öldü Bir dul ve üç çocuk bıraktı.
Portekiz'in belediyeleri

Portekiz'in belediyeleri ( veya concelho), Portekiz'in ikinci düzey idari bölümleridir. Belediyeler, ilçeler ve özerk bölgelerin alt bölümleri olup 1976 Anayasası'nda tanımlanmışlardır.

Genel bir kural olarak, her belediye ayrıca mahallelere (freguesias) ayrılmaktadır. Ülkenin kuzeyindeki belediyeler genellikle daha fazla mahalle sayısına sahiptir. Altı belediye sadece tek bir mahalleden oluşur ve 61 mahalle ile Barcelos en fazla mahalleye sahip belediyedir. Corvo, kanunen, mahallesi olmayan tek belediyedir.

Demokratik bir yerel yönetimin oluşturulmasından bu yana belediyeler, bir yürütme organı (belediye yönetimi) ve bir müzakere organı (belediye meclisi) oluşan bir sistem tarafından yönetilmektedir. Belediye yönetimi (câmara municipal) yürütme organıdır ve belediye başkanı ile belediyenin nüfusu ile orantılı bir dizi meclis üyesinden oluşur. Belediye meclisi (assembleia municipal), belediyeyi oluşturan tüm mahalle muhtarlarının yanı sıra, en az mahalle muhtarı sayısı artı bir olmak üzere, doğrudan seçilmiş birkaç meclis üyesinden oluşur. Her iki organ da dört yılda bir seçilir.

Portekiz tamamen ayrı bir şehir ve kasaba sistemine sahiptir. Şehirler ve kasabalar belediyelerde yer almaktadır, ancak sürekli olarak inşa edilseler bile çoğu zaman aynı sınırlara sahip değildir. Şehir ve kasaba sayısı belediyelerin yaklaşık iki katıdır.
Otlutepe, Narman

Otlutepe köyünün eski adı Verantab veya Virintap'tır. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde Verantab ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Virintab (ویرینتاب) olarak geçer.

Verantab köyü, Orta Çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Köyün adı Gürcüce kaynaklarda Verantabi (ვერანთაბი) olarak geçer. Köyün 2 kilometre doğusunda tespit edilmiş olan harçsız yapı kalıntısı, buranın çok eski yerleşim alanı olduğunu göstermektedir.

Verantab, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Çıldır Eyaleti'nin Mamirvan sancağında yer alıyordu. Bu tarihte köyde 16 hanede 58 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 116 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.

Verantab, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Virintab" adıyla Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı Narman nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Verintap" biçiminde yazılmış olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 587 kişiden oluşuyordu. Verantab veya Verintap Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Otlutepe olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımına göre Otlutepe köyünde 767 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 200 kişi okuma yazma biliyordu.

Mahalle, 2009 ile 2016 yılları arasında Şekerli Belediyesi'nin bir mahallesidir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Narman Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.

Mahalle, Erzurum il merkezine 115 km, Narman ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır. Mahalle, Narman'ın güneydoğusunda olup, numaralı Ardahan-Muş (Narman-Köprüköy) devlet yoluna Şekerli Mahallesi üzerinden 10,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Ogni

bu sefer de kendi iç sorunları nedeniyle 6. sayıdan sonra yayın hayatına iradî olarak son verdi. Derginin altıncı sayısıysa yayın kurulundan habersiz yayınlanmış olmasından dolayı Ogni'nin alışılmış diline göre farklılıklar ihtiva eder. Laz Kültür Hareketi için bir okul işlevi gören Ogni yurtta ve dünyada yoğun ilgiyle karşılanmış, Lazlar'daki 'kültürel rönesans'ın başlangıcı olmuştur.

"Mçaraloba: Nani, Uça Biç'i, Ç'uta Nusa, Biç'iş Obiru, Lazuri Oxaçkuşi Birapa, Çut'a Karmat'e, Bundun K'vai K'ak'ali, Çilik Gyabgart'u Komocis" s. 43-44.
Fenerbahçe (kadın voleybol takımı) 1955-56 sezonu

Fenerbahçe (kadın voleybol takımı) 1955-56 sezonunda İstanbul Ligi'nde ikinci kez ve yenilmeden şampiyonluğa ulaştı. Takım, ilk kez organize edilen Türkiye Şampiyonası'nda da şampiyon oldu.

Fenerbahçe ve İÜSBK puan ve averaj eşitliğine sahip olduklarından 18 Şubat 1956 tarihinde bir kez daha karşı karşıya gelmişler ve rakibini 2-0 yenen Fenerbahçe Türkiye şampiyonu olmuştur.

İstanbul Teknik Üniversitesi 19-26 Mayıs 1956 tarihlerinde Rektör Ord. Prof. İlhami Civaoğlu adına özel bir turnuva düzenlemiştir. Tüm rakiplerini yenen Fenerbahçe şampiyon olmuştur.
Bitlis Adilcevaz Süphan Dağı Yaban Hayatı Geliştirme Sahası

Bitlis Adilcevaz Süphan Dağı Yaban Hayatı Geliş, Türkiye’de bulunan yaban hayatı geliştirme sahalarından biridir. Yaban koruma alanı, Bitlis’in Adilcevaz ilçesinde yer alır.

Adilcevaz Süphan Dağı yaban koruma alanı yaklaşık olarak 30 bin hektar büyüklüğünde bir bölgeyi kapsamaktadır. Bölge, 16 Ekim 2005 tarihinde yaban hayatı geliştirme sahası olarak ilan edilmiştir. Adilcevaz Süphan Dağı bölgesinin bitki örtüsünün büyük bir kısmını dağ bozkırları oluşturur. Dağın yüksek kesimlerinde ise kar bulunur. Sahada yer alan başlıca hayvan türlerini ise yırtıcılar, yaban keçileri, akbabalar ve çengel boynuzlu dağ keçileri oluşturur.
Anne Bancroft

Anna Maria Louisa Italiano (17 Eylül 1931 - 6 Haziran 2005), profesyonel olarak Anne Bancroft ismini kullanan Amerikalı oyuncudur. metot oyunculuğu okulu ile ilişkili olan Bancroft, Lee Strasberg'den eğitim aldı. Oyunculuk cesareti ve çok yönlülüğünden ötürü saygın bir konuma sahip oldu ve sinema, tiyatro ve televizyonda yaptığı çalışmalardan dolayı takdir edildi. Bir Akademi Ödülü, üç BAFTA Ödülü, iki Altın Küre Ödülü, iki Tony Ödülü, iki Emmy Ödülü ve diğer birçok ödül ve adaylık kazandı.
Mircea Albulescu

Mircea Albulescu (; doğum adı: Iorgu Constantin Albulescu; d. 4 Ekim 1934, Budapeşte – ö. 8 Nisan 2016), Rumen aktör, profesör, gazeteci, şair ve yazardır. Romanya Yazarlar Birliği üyesidir. Oyuncu olarak Michael the Brave, Capcana mercenarilor ve Semne în pustiu gibi başarılı yapımlarda rol almıştır.

Mircea Albulescu 4 Ekim 1934'te Bükreş'te doğdu. Kendisi Mimarlık okulu'ndan 1952'de daha sonra girdiği girdiği Bükreş Tiyatro ve Sanat Enstitüsü'nden 1956'da mezun olarak eğitimini tamamlamıştır.
Demokratik İlerleme Partisi

Demokratik İlerleme Partisi (Sırpça: Партија демократског прогреса, Partija demokratskog progresa) 26 Eylül 1999 tarihinde Bosna-Hersek'te kurulan merkez sağ Sırp siyasi partidir. Sırp Cumhuriyeti entitesindeki en büyük üçüncü partidir.

Parti, 26 Eylül 1999 tarihinde Banja Luka'da kuruldu. Kurucu meclis sırasında partinin başkanlığına Mladen Ivanić, başkan yardımcılığına ise Branko Dokić ve Zoran Đerić seçildi. 28 Kasım 2015'te Ivanić 16 yıl sonra genel başkanlık görevinden ayrıldı ve ardından Branislav Borenović Parti'nin yeni başkanı oldu.
Faik Aybay

Aybay, 1865 yılında Trabzon'da doğdu. Sibyan mektebi ve Trabzon Rüştiyesi'nden mezun oldu. 1877'de Temyiz Kalemi Katibi olarak çalışmaya başladı. 1 yıl sonra Trabzon Bidayet Ceza Mahkemesi Zabit Katibi olarak atandı. 1883'te başkatipliğe terfi ettirildi. 1890'da İstinaf Mahkemesi Başkatipi olarak seçildi. 1893-1895 yılları arasında Lazistan Bidayet Mahkemesi Savcı Yardımcısı, 1895-1900 yılları arasında Muş Bidayet Mahkemesi Başkanı, 1900-1903 yılları arasında Tokat Bidayet Mahkemesi Ceza Dairesi Başkanı, 1903-1908 yılları arasında Erzurum Bidayet Mahkemesi Savcı Yardımcısı, 1908-1909 yılları arasında Konya Bidayet Mahkemesi Savcı Yardımcısı ve 1909'da Kastamonu ve Hüdavendigar Bidayet Mahkemesi Ceza Dairesi başkanı olarak çalıştı. 11 Mart 1913'te Adana İstinaf Mahkemesi Savcısı olarak atandı. 1 Aralık 1915'te Sivas İstinaf Mahkemesi Ceza Dairesi Reisi oldu. 1916'da bir süreliğine Samsun Tasfiye Komisyonu'nda çalıştı. 1920'de I. Dönem Trabzon milletvekili olarak seçildi. Memurlukla milletvekilliğinin bir arada yürütülemeyeceğine dair karar yürürlüğe girince Temyiz Azası olmayı tercih ederek 1921'de milletvekilliğinden istifa etti. Sonraki birkaç yıl Reji İdaresi'nde avukatlık yaptı. Evli ve üç çocuk babasıydı.