Kızıl Erik

Kızıl Erik veya Erik Thorvaldsson (950 - 1003), Norveçli kâşif. Orta Çağ ve İzlanda destanı kaynaklarında Grönland'daki ilk yerleşimi kurduğu bilinmektedir. Saçının ve sakalının renginden dolayı büyük olasılıkla "Kızıl" lakabını kazanmıştır. İzlanda destanına göre, Thorvald Asvaldsson'un oğlu olarak Norveç'in Rogaland kentinin Jæren bölgesinde doğdu. Kuzey Amerika'ya ilk kez ayak basan Avrupalı Leif Ericson'un babasıdır.

Farklı cinayetler nedeniyle, Kızıl Erik'in babası Thorvald Asvaldsson Norveç'ten sürüldü. 10 yaşındaki Erik de dâhil olmak üzere ailesiyle birlikte Norveç'ten batıya yelken açtı ve 1000'den önce öldüğü İzlanda'nın kuzeybatısındaki Hornstrandir'e yerleşti.

Erik, Þjódhild Jorundsdottir ile evlendi ve Eiríksstaðir adında bir çiftlik kurduğu Haukadalr'a (Hawksdale) taşındı. Þjódhild, Jorundur Ulfsson ve Þorbjorg Gilsdottir'in kızıydı. Orta Çağ İzlanda geleneği, Kızıl Erik ve karısı Þjódhild'in dört çocuğu olduğunu anlatır: bir kızı, Freydís ve üç oğlu, kâşif Leif Erikson, Thorvald ve Thorstein. Erik, oğlu Leif ve Leif'in Hristiyan olan karısının aksine, İskandinav paganizminin takipçisi olarak kaldı. Erik'in karısı, Grönland'ın ilk kilisesini görevlendirirken bile, Hristiyanlığa gönülden yaklaşırken, Erik bundan çok hoşlanmadı ve İskandinav tanrılarına bağlı kaldı - sagas, Þjódhild'in kocasından cinsel ilişkiye girmesini engellemesine yol açtı.

Erik, babasının izinden giderek kendisini de bir süre sürgünde buldu. İlk çatışma, köleleri (köleler) Valthjof'a ait komşu çiftlikte heyelan başlattığında meydana geldi. Buna karşılık, Valthjof'un arkadaşı Faul Eyjiolf köleleri öldürdü. Öyleyse misilleme olarak Erik, Eyjiolf ve Holmgang-Hrafn'ı öldürdü. Eyiolf'un akrabaları onun Haukadal'dan sürülmesini talep ettikleri için İzlandalılar daha sonra Erik'i 982 yılı civarında Faul Eyiolf'u öldürdüğü için üç yıl sürgüne mahkûm ettiler.

Erik daha sonra Eyxney adasına taşındı. Thorgest'ten, babasının Norveç'ten getirdiği, önemli mistik değeri olan, miras kalan süslü kirişler olan setstokkr'sini saklamasını istedi. Yeni evini bitirdiğinde onları almak için geri döndü ama "elde edilemedi". Erik daha sonra Breidabolstad'a gitti ve onları aldı. Bu noktada destanlar belirsiz olsa da, bunlar muhtemelen Thorgest'in setstokkr'ı olabilir. Thorgest kovalamaca yaptı ve ardından gelen kavgada Erik hem Thorgest'in oğullarını hem de "birkaç adamı" öldürdü.

Bundan sonra, her biri evinde onunla birlikte hatırı sayılır sayıda adam tuttu. Styr, Vifil'in oğlu Sviney'den Eyiolf ve Alptafirth Thorbrand'ın oğulları gibi, Erik'e de desteğini verdi; Thorgest, Yeller Thord'un oğulları ve Hitardallı Thorgeir, Langadal'lı Aslak ve oğlu İllugi tarafından desteklendi.

Erik'in oğlu Leif Erikson, Vinland topraklarını keşfeden ilk Viking oldu - Kuzey Amerika'nın bir bölümü, muhtemelen günümüz Newfoundland yakınında - ve babasını yolculuğa davet etti. Ancak efsaneye göre Erik, gemiye giderken atından düştü ve bunu kötü bir işaret olarak algılayarak oğlunun onsuz devam etmesine neden oldu. Erik, oğlunun ayrılmasının ardından kışın kolonistlerin çoğunu öldüren bir salgında öldü.

Popüler tarih, Erik'i Grönland'ı ilk keşfeden kişi olarak kabul etse de, İzlanda sagaları, daha önceki İskandinavların onu keşfettiğini ve ondan önce çözmeyi denediğini öne sürüyor. Gelenek, Gunnbjörn Ulfsson'a (Gunnbjörn Ulf-Krakuson olarak da bilinir) kara kütlesinin ilk görüldüğünü bildirir. Erik'ten yaklaşık bir asır önce, kuvvetli rüzgarlar Gunnbjörn'ü Gunnbjörn'ün kayalıkları olarak adlandırdığı bir ülkeye doğru sürüklemişti. Ancak Gunnbjörn'ün keşfinin tesadüfi doğası, Grönland tarihinde onun ihmal edilmesine yol açtı. Gunnbjörn'den sonra Snæbjörn galti de Grönland'ı ziyaret etti. Kayıtlara göre O zamandan beri Galti, felaketle sonuçlanan Grönland'ı kolonileştirmeye yönelik ilk İskandinav girişimine başkanlık etti. Ancak, Kızıl Erik ilk kalıcı Avrupalı ​​yerleşimciydi.

Sürgün sırasında, 982 civarında Erik, Snæbjörn galti Hólmsteinsson'un dört yıl önce başarısız bir şekilde yerleşmeye çalıştığı, biraz gizemli ve az bilinen bir ülkeye yelken açtı. Daha sonra Elveda Burnu olarak bilinen adanın güney ucunu yuvarladı ve batı kıyılarına doğru yelken açtı. Sonunda, sahilin, çoğunlukla buzsuz görünen ve sonuç olarak - İzlanda'dakine benzer - büyüme ve gelecekteki refah vadeden koşullara sahip olan bir bölümüne ulaştı. Kızıl Erik Efsanesine göre, sürgündeki üç yılını bu toprakları keşfetmekle geçirdi. İlk kışı Eiriksey adasında geçirdi, ikinci kışı Eiriksholmar'da (Hvarfsgnipa'ya yakın) geçti. Son yaz Snaefell'e kadar kuzeyi ve Hrafnsfjord'u keşfetti.

Erik sürgününün süresi dolduktan sonra İzlanda'ya döndüğünde, yanında "Grönland" hikâyeleri getirdiği söylenir. Erik, potansiyel yerleşimcileri cezbetmek için toprağa kasıtlı olarak "İzlanda" dan daha çekici bir isim verdi. "Uygun bir isme sahip olsaydı insanlar oraya gitmeye cazip gelirdi" diye açıkladı. Grönland'daki herhangi bir yerleşimin başarısının mümkün olduğu kadar çok insanın desteğine ihtiyaç duyacağını biliyordu. Onun satıcılığı başarılı oldu, çünkü pek çok insan, özellikle "İzlanda'daki fakir topraklarda yaşayan Vikingler" ve "yakın zamanda bir kıtlıktan" muzdarip olanlar - Grönland'ın büyük bir fırsata sahip olduğuna ikna oldu.

Erik, kışı İzlanda'da geçirdikten sonra 985'te çok sayıda sömürgeciyle Grönland'a döndü. Grönland'a giden 25 gemiden 11'i denizde kayboldu; sadece 14 kişi geldi. İzlandalılar güneybatı kıyısında iki koloni kurdular: Şu anda Qaqortoq'ta bulunan Doğu Yerleşimi veya Eystribyggð ve bugünkü Nuuk'a yakın olan Batı Yerleşimi. Sonunda, bir Orta Yerleşim büyüdü, ancak birçok kişi bunun Batı Yerleşiminin bir parçası olduğunu öne sürüyor. Her ikisi de güneybatı kıyısında kurulan Doğu ve Batı Yerleşimleri, tarıma uygun tek iki alan olduğunu kanıtladı. Yaz aylarında, havanın seyahat için daha elverişli olduğu zamanlarda, her yerleşim birimi, yiyecek ve mühürler (ip için kullanılır), mors fildişi gibi diğer değerli mallar için Kuzey Kutup Dairesi'nin yukarısındaki Disko Körfezi'nde avlanmak üzere bir adam ordusu gönderecekti. ve kıyıya vurulmuş balinalar.

Doğu Yerleşimi'nde Erik, Brattahlíð arazisini bugünkü Narsarsuaq yakınlarında inşa etti. Grönland'ın en büyük reisi unvanına sahipti ve hem büyük saygı gören hem de zengin oldu.

Yerleşim, Eriksfjord ve komşu fiyortlar boyunca önemli bir alana yayılmış 5.000 nüfusa ulaşarak gelişti. İzlanda'daki aşırı kalabalıktan kaçan göçmen grupları orijinal partiye katıldı. Bununla birlikte, 1002'de gelen bir göçmen grubu, koloniyi harap eden ve Erik'in kendisi de dahil olmak üzere birçok önde gelen vatandaşını öldüren bir salgını beraberinde getirdi. Yine de, koloni yeniden toparlandı ve Küçük Buz Devri 15. yüzyılda Avrupalı ​​yaşam tarzları açısından karayı marjinal hale getirene kadar hayatta kaldı - Kristof Kolomb'un 1492'de Amerika'ya yaptığı ilk yolculuğundan kısa bir süre önce. İskandinav bölgeleri ve koloninin Norveç tarafından terk edilmesi, düşüşünde diğer faktörler oldu.

Kızıl Erik Efsanesi ile Grönland destanı arasında, aynı keşiflerin tekrar eden karakterleri ve anlatımları da dahil olmak üzere, birkaç önemli farklılıkla birlikte çok sayıda paralellik vardır. Erik'in oğlu Thorvaldr, kızı Freydís ve Karlsefni'nin karısı Gudrid yeniden anlatımda anahtar roller oynasa da, Kızıl Erik'in destanı, Grönland destanındaki bazı keşif seferlerini Thorfinn Karlsefni liderliğindeki tek bir sefer olarak tasvir ediyor. Bir diğer önemli fark, yerleşim yerlerinin konumudur. Grœnlendinga destanına göre, Karlsefni ve diğerleri sadece Vinland olarak anılan bir yere yerleşirken, Erik the Red'in destanında iki üs yerleşimi oluşturdular: kışı ve sonraki baharı geçirdikleri Straumfjǫrðr ve daha sonra Hop yerleşti ancak Grönland destanında tasvir edildiği gibi, Skrælings olarak adlandırdıkları yerlilerle sorunlar yaşadılar. Bunun dışında iki açıklama büyük ölçüde benzerdir, ikisi de Thorfinn Karlsefni ve eşi Gudrid'in istismarlarına yoğun vurgu yapar.