Rusya'da İnternet

Rusya'da İnternet veya Rusça İnternet ve bazen Runet ("Russian" ve "İnternet" kelimelerinin bir birleşimi) İnternetin Rusya ile ilgili bir parçasıdır. 2015 itibarıyla Rusya'da İnternet erişimi, çevirmeli ağ, kablo, DSL, FTTH, mobil, kablosuz ve uydu dahil olmak üzere çeşitli şekillerde işletmeler ve ev kullanıcıları tarafından kullanılabilir.

Eylül 2020 itibarıyla Rusya, sabit genişbant internet erişim hızı ortalama 75,91 mbit/s ile dünya ülkeleri arasında 47., mobil ağ internet erişim hızı ile 22,83 mbit/s ile 88. sırada yer aldı. Freedom House'a göre Rusya'da İnternet 2019 itibarıyla "Özgür Değil"dir.

Eylül 2011'de Rusya, çevrimiçi olarak en yüksek tekil ziyaretçi sayısıyla Avrupa pazarında Almanya'yı geride bıraktı. Mart 2013'te yapılan bir anket, Rusça'nın internette en yaygın kullanılan ikinci dil haline geldiğini ortaya çıkardı.

Ruslar, Odnoklassniki.ru'nun (25-35 yaşındakilerin %75'i tarafından kullanılan) sosyal ağların güçlü kullanıcılarıdır. 2009'da Ruslar) ve VKontakte en popüler olanlardır. LiveJournal da uzun süredir popülerdir.

Geriye dönük olarak, Rus dilinde veri ağının izi Rusya'da posta ve gazeteciliğin yayılmasına kadar izlenebilir ve teknik yollarla bilgi aktarımı telgraf ve radyo ile geldi. 19. yüzyıl Rus filozofu Vladimir Odoevsky'nin 1837 tarihli bir bilim kurgu romanı The Year 4338: Petersburg Letters, "arkadaşların evleri, birbirlerinden uzakta yaşayan insanların birbirleriyle konuşmasına izin veren manyetik telgraflarla birbirine bağlanır" gibi tahminler içerir. "düzenli yazışmaların yerini" "ev sahiplerinin iyi ya da kötü sağlığı, aile haberleri, çeşitli düşünce ve yorumlar, küçük icatlar ve davetler hakkında bilgiler" aldı.

Bilgi işlem sistemleri, 1950'lerde SSCB'de bilinir hale geldi. 1952'den başlayarak, Moskova merkezli Hassas Mekanik ve Bilgisayar Mühendisliği Enstitüsü'nde (Sergei Lebedev başkanlığında), M-40 adlı merkezi makine aracılığıyla yaklaşık 100-200 kilometre uzaklıktaki daha küçük uzak terminallerle bilgi alışverişi yapıp test füzeleri üzerindeki radar verilerini hesaplayan bir bilgisayar ağı kullanan otomatik füze savunma sistemi üzerinde çalışmalar yürütüldü. Bilim adamları, çalışmaları için SSCB'deki birkaç yeri kullandılar, en büyüğü, Sary Shagan olarak bilinen Balkaş Gölü'nden Batı'ya uzanan devasa bir test alanıydı. Bu arada, SSCB'nin her yerindeki amatör radyo kullanıcıları, dünya çapındaki yoldaşlarıyla veri kodlarını kullanarak P2P bağlantıları yürütüyorlardı. Daha sonra, Rus Demiryollarının ihtiyaçlarına hizmet etmek için 1972'de Express adlı devasa bir otomatik veri ağı başlatıldı.

1980'lerin başından itibaren, Uygulamalı Bilgisayarlı Sistemler için All Union Bilimsel Araştırma Enstitüsü (VNIIPAS), SSCB çapında Academset oluşturmak için X.25 telefon protokolü üzerinden veri bağlantıları uygulamak için çalışıyordu. 1982'de Avusturya ile bir test Sovyet bağlantısı vardı, 1982 ve 1983'te VNIIPAS'ta BM tarafından başlatılan ve SSCB'nin biyokimyacı Anatoly Klyosov başkanlığındaki birçok Sovyet Cumhuriyetinden bilim adamlarından oluşan bir ekip tarafından temsil edildiği bir dizi dünya bilgisayar konferansı vardı. Diğer katılımcı ülkeler İngiltere, ABD, Kanada, İsveç, Almanya, Doğu Almanya, İtalya, Finlandiya, Filipinler, Guatemala, Japonya, Tayland, Lüksemburg, Danimarka, Brezilya ve Yeni Zelanda idi.

Ayrıca, 1983'te San Francisco Moskova Teleportu (SFMT), Henry Dakin'in ilk mali desteğiyle VNIIPAS ve Joel Schatz, Michael Kleeman ve Chet Watson'ın dahil olduğu bir Amerikan ekibi tarafından başlatıldı. SFMT, PeaceNet platformunu ve çoklu dil desteğini kullanarak e-posta hizmeti sağladı. Ayrıca, Çernobil kazasına maruz kalan hastaları tedavi eden UCLA'dan Bob Gale gibi doktorları desteklemek de dahil olmak üzere, iki ülke arasında birkaç yavaş tarama video bağlantısını üstlendi. Daha sonra, 80'lerin sonlarında kar amaçlı bir telefon ve veri sağlayıcısı SovAm (Sovyet-Amerikan) Teleport kurdu. Bu arada, 1 Nisan 1984'te İngilizce konuşan Usenet'te "Kremlin bilgisayarı" Kremvax hakkında bir Şaka Günü aldatmacası yapıldı. 1988 gibi erken bir tarihte SSCB'de X.25 aracılığıyla "evden" kendiliğinden İnternet (UUCP ve telnet ) bağlantılarına dair raporlar mevcuttur. 1990'da ABD merkezli İlerici İletişim Derneği'nin kâr amacı gütmeyen bir GlasNet girişimi, SSCB'de (Sovam aracılığıyla) çeşitli eğitim projelerinde İnternet kullanımına sponsor oldu.

1990–1991'de Relcom'un ağı hızla genişliyordu (Relcom'da, aşağıya bakın), EUnet'e katıldı ve 1991'deki Sovyet darbe girişimi hakkındaki haberleri dünya çapında yaymak için kullanılırken, KGB aracılığıyla darbeciler konuyla ilgili kitle iletişim faaliyetlerini bastırmaya çalışıyordu. SSCB'nin düşüşünden sonra, eski Sovyet devlet kontrolündeki birçok yapı, aralarında geniş telefon ağları bulunan Rusya Federasyonu tarafından miras alındı. Ekonominin dönüşümü ile pazar tabanlı telekomünikasyon endüstrileri hızla büyüdü, çeşitli ISP'ler ortaya çıktı.

Bu arada, ilk Rus FidoNet düğümünün Ekim 1990'da Novosibirsk'te başladığı ve SSCB'nin FidoNet'in 50. Bölgesine dahil olduğu bildirildi. BBS'ler üzerinden toplu ağ oluşturma, 90'ların başında İnternet üzerinden olduğundan daha popüler olduğundan, Rus FidoNet etkinliği Runet'in geliştirilmesine katkıda bulundu.

1990'ların ortalarına gelindiğinde, bilgisayar ağları (burada TCP/IP, UUCP'nin yerini alıyordu), Sovyet Sonrası devletlerde birçok normal yaşam ve ticaret dalında ortaya çıktı. İnternet, dünyada Rusça konuşan herkes için popüler bir iletişim aracı haline geldi. Eski Sovyet Cumhuriyetlerinin ulusal sözde Ağları oluşmaya başladı (örn. Uznet, Kaznet ve diğerleri). Sovam Teleport, 90'lı yılların başında bankalar için SWIFT bağlantıları sağlıyordu.

Ekim 2007'de dönemin Başbakan Yardımcısı Dmitry Medvedev, Rusya'daki tüm okulların (yaklaşık 59.000) internete bağlı olduğunu duyurdu, ancak daha sonra bu okullara hizmet verecek bir müteahhitle ilgili sorunlar olduğu yönündeki endişeler kamuoyuna duyuruldu. Yine Aralık 2007'de, Rus okullarında yasa dışı yazılımların kullanımını ele alan ünlü Ponosov Davası'nın devamı olarak, fizibiliteyi belirlemek ve ülkenin diğer bölgelerinde Linux tabanlı eğitimin daha fazla uygulanması için Linux'u Perm Krai, Tataristan ve Tomsk Oblast okullarında resmi olarak test etme planları açıklandı. Sonraki yıllarda test sonuçları başarılı kabul edildi, ancak devlet tarafından tahsis edilen fonların dağıtımındaki belirsizlikler de dahil olmak üzere yeni organizasyonel sorunlar ortaya çıktı. Bunu Rus okullarında kitlesel Linux kullanımı takip etmedi ancak daha sonra 2010'ların 2. yarısında devletle ilgili kurum ve şirketler, Windows'un güvenli olmadığı ve Rusya karşıtı yaptırımlarda kullanılabileceği gerekçesiyle Microsoft Windows yerine kitlesel olarak Astra Linux'u uygulamaya başladı.

2009'dan beri, Rus vatandaşlarına elektronik devlet hizmetleri sağlamak için çevrimiçi bir standart haline gelen "Gosuslugi" ("devlet hizmetleri") web sitesi gelişiyor. Kayıt için Rusya Federasyonu pasaportu gereklidir. 2019'da 100 milyondan fazla kullanıcı kayıtlıdır (Rus nüfusunun ~%70'i).

Avrupa Konseyi istatistiklerine göre, 2012'nin ikinci yarısında Rusya'da FTTx (binaya fiber) teknolojisiyle bağlanan yeni abone sayısı 2,2 milyon kişi arttı, bu da Avrupa Birliği'nin 27 ülkesinin toplamından daha fazladır. FTTx bağlantısına izin verilen toplam hane sayısı 7,5 milyon oldu. Bu, 2012'de sabit hat genişbant kullanıcılarının %40'ından fazlasının fiber optiklerle bağlandığı anlamına geliyor.

Rusya, vatandaşları için geniş bant bağlantısı sağlamada dikkate değer bir ilerleme kaydetti. Mobil geniş bant bağlantısı, gelişmiş ekonomiler için ortalamaya yakındır (her 100 kişi için 60 aktif abonelik), cep telefonu penetrasyon oranları dünyadaki en yüksek oranlardan biridir ve Rusya, abone ile sabit geniş bandın karşılanabilirliği konusunda dünya lideridir. Rusya hane halkının yüzde 90'ından fazlasını karşılayan BM Uluslararası Telekomünikasyon Birliği'nin karşılanabilirlik kriterlerini karşılayan maliyetler. Rusya'nın ortalama internet bağlantı hızı olan 7,4 Mbit/s, dünya ortalaması olan 3,8 Mbit/s'nin neredeyse iki katıdır.

Ancak Rusya, kırsal ve uzak bölgelere ulaşmada dijital uçurum konusunda hâlâ zorluklarla karşılaşıyor. Sabit genişbant penetrasyonu en yüksek Moskova'da ve en düşük Çeçen Cumhuriyeti'ndedir . Rusya'nın muazzam boyutu ve çeşitli gelişmişlik düzeyleri göz önüne alındığında, dijital uçurum devam ediyor.

Önde gelen Kamuoyu Vakfı FOM (ФОМ) Mart 2007'de Rusya'da 18 yaş ve üzeri 28 milyon kişinin (%25) son altı ay içinde İnternet kullandığını tespit eden bir rapor yayınladı (aylık kullanıcı oranı %23,9/21; günlük kullanıcı oranı %10,1). /%9). Kasım 2006'da TNS Gallup Media, bazı kaynaklar tarafından "Rusya'da birinci kaliteli İnternet izleyici araştırması" olarak adlandırılan bir raporda, aylık Rus izleyicisinin 15 milyondan fazla olduğunu ortaya koydu. Rukv.ru izleme projesi, Mart 2008'de yanıt veren .ru ve .su içinde 1.001.806 WWW adresi buldu Ulusal etki alanı kayıt hizmeti RU-Center, 17 Eylül 2007'de bir milyonuncu .ru alan adının yaratıldığını duyurdu (yaklaşık 200 bin alanın işgalciler tarafından "park edildiği" düşünülüyor).

3 Nisan 2008'de RIF -2008, forumun açılış konuşmasında Runet'in 40 milyon kullanıcı veya nüfusun yüzde 28'i tarafından doldurulduğunu tahmin ettiğini söyleyen Rusya'nın seçilmiş cumhurbaşkanı Dmitry Medvedev tarafından açıldı. Ayrıca Rus sitelerinin yıllık 3 milyar dolarlık işlem yaptığını ve 370 milyon dolar reklam geliri elde ettiğini belirtti.

Haziran 2009'da FOM, 18 yaş ve üstü insanlardan oluşan "altı aylık izleyici kitlesinin" %33 veya 37,5 milyon olduğunu bulan yeni anketinin sonuçlarını yayınladı.

Mart 2011 itibarıyla toplam genişbant abone sayısı 16,5 milyona ulaştı ve penetrasyon neredeyse %30'a ulaştı. Bu rakamlar, 2009'da 9 milyona kıyasla iki yıl içinde %180 arttı. %70'in üzerinde en yüksek penetrasyon oranı Moskova ve Saint-Petersburg'da olup, bu iki şehir de tüm abonelerin dörtte birini oluşturmaktadır (sırasıyla 3,2 ve 1,2 milyon).

ABD gazetesi New York Times'a göre devlet, 2013'ten bu yana Rus hükûmetinin faaliyetlerini savunan propaganda ve dezenformasyon yaymak ve muhalefeti ve Batı ülkelerini itibarsızlaştırmak için İnternet kullanıcılarını istihdam ediyor. Onları istihdam eden başlıca kuruluş, "Internet Issledovania" (Russian ), başlangıçta Olgino, Saint Petersburg'da bir ofisi vardı ve daha sonra yine Saint Petersburg'da bulunan Savushkina Caddesi'ndeki daha büyük bir ofise taşındı. Çalışanların her iki günde bir günde 12 saat ofiste bulunmaları gerekmektedir. Sosyal medyada (hem Rusça hem de İngilizce olarak) hükûmete yönelik kitlesel desteğin görünürlüğünü oluşturmak, farklı medyalar arasında metinler yaymak ve genellikle birden çok kimlik kullanarak hükûmet karşıtı görüşlere sahip kullanıcılara toplu olarak saldırmak gibi çeşitli faaliyetlerde bulunurlar. Maaş sabittir ve yalnızca bir çalışan, sabit sayıda mektuptan daha kısa olmamak üzere günde sabit sayıda yorum yazdığı takdirde ödenir. Yorumlar, her gün için sabit bir set olan anahtar kelimeleri içermelidir. Topluca "Kremlin trolleri" veya "Olgino'dan Troller" olarak bilinirler. Aynı kuruluş, Doğu Ukrayna'dan veya Donbas bölgesinden faaliyet gösteren ve yerel haberler sağlayan haber ajansları olduklarını iddia eden, ancak aslında Saint Petersburg ofis binası dışında personeli olmayan Kharkov Haber Ajansı da dahil olmak üzere bir dizi web sitesine de ev sahipliği yapıyor.

Rusya'da internet altyapısının gelişimi, başta bilimsel kurumlar olmak üzere Sovyet şehirlerinde analog modem tabanlı bilgisayar ağlarının geliştirilmesiyle başladı. Ülke çapında (Sovyet Cumhuriyetleri dahil) UNIX e-posta sunucularını birbirine bağlayan ilk kuruluş, 1 Ağustos 1990'da Moskova'daki Kurchatov nükleer fizik enstitüsünde kurulan Relcom organizasyonuydu. Adını Sovyet yapımı DEMOS Unix benzeri işletim sisteminden alan ortak programlama kooperatifi Demos ile birlikte çalışıyorlardı. Ağustos 1990'da, Helsinki Üniversitesi'nde ücretli bir ses hattı üzerinden bir İnternet düğümü ile düzenli e-posta yönlendirmesi kurdular. 1980'lerin başından beri uluslararası olarak X.25 üzerinden bağlanan merkezi düğümü VNIIPAS olan Academset'in inşaatı da o sırada devam ediyordu. FidoNet bağlantılarının 1990'da başladığı bildirildi.

1990'larda Rostelecom, Sovyet sonrası telekom temelinde kuruldu ve daha sonra uluslararası fiber optik kablo sistemleri inşa etti - "Zapadny" (Danimarka-Rusya), "Yuzhny" (İtalya-Türkiye-Ukrayna-Rusya) ve "Vostochny" (Rusya-Japonya-Kore) — yanı sıra "Moskova-Khabarovsk" Trans-Rusya Fiber Optik Hattı. Durum, Rusya'nın uluslararası telekomünikasyon transit pazarına girmesini destekledi. Bununla birlikte, esas olarak sesli iletişim için tasarlanmış üç sistemin de düşük iletim kapasitesi (saniyede 560 megabit), uluslararası genişlemenin önündeki başlıca engel haline geldi.

Büyük şehirlerde çok sayıda yerel ticari ISP faaliyet göstermektedir, ancak ülke çapındaki mevcut kablo hatlarının çoğu, eski "tekelci", devlet kontrolündeki Rostelecom ve ülkeyi yöneten demiryollarına bağlı Transtelecom gibi az sayıda büyük operatör tarafından en büyük DWDM fiber altyapısı kontrol altında tutulmaktadır. GPRS gibi dijital hizmetlerle cep telefonu kapsama alanı neredeyse her yerde bulunur. 2007 yılında Golden Telecom şirketi, Moskova'da ticari kullanım için dünyanın en büyük kentsel kablosuz ağı olarak kabul edilen devasa bir Wi-Fi ağı kurdu. Rusya'nın Karadeniz kıyısı , 2014 Kış Olimpiyat Oyunları sırasında iletişimin omurgasını oluşturduğu için fiber optik ağlar için önemli bir alan haline geldi.

Huawei, Ekim 2010'da mobil operatör MegaFon'un Moskova ve St. Petersburg da dahil olmak üzere Rusya'nın en büyük şehirlerinde 40 Gbit/sn IP/MPLS ağı için omurga düğümleri oluşturmak üzere Huawei NE5000E yönlendiricilerini seçtiğini söylüyor. Bu arada Megafon, Rusya'nın en büyük veri merkezi olarak lanse ettiği Samara'da açılacağını da duyurdu.

2011 yılında Rostelecom, Dağıstan Cumhuriyeti'nde veri iletimi için omurga ağında WDM tabanlı ekipmanın uygulanmasına başladı. WDM'nin tanıtılması nedeniyle, fiber optik iletişim hatları bant genişliği 2,5 Gbit/s'ye yükseldi. Rostelecom projeye yaklaşık 48 milyon ruble yatırım yaptı.

2011 yılına kadar Rusya'daki omurga ağı, 10 ve 40 Gbit/s kapasiteli DWDM teknolojisine dayanıyordu. İşletmeci, iki bağımsız şubede Transit Avrupa – Asya transit hattının kapasitesini artırmaya yönelik projelere başlamıştır. TEA omurgası "Yüksek Hızlı Omurga Transit Avrupa-Asya"nın ikinci aşaması kapsamında iletişim hatları yapım aşamasındadır. İlk şubenin inşaatı 2011 yılında tamamlandı ( Habarovsk – Stokholm). İkinci şube (Habarovsk – Frankfurt) 2013 yılında tamamlandı. Ek olarak, genişletilmiş omurgalar, 100G WDM ekipmanının da uygulandığı Habarovsk – Nakhodka – Tokyo ve Khabarovsk – Hong Kong güzergahında bulunuyor.

Şu anda, merkezi Moskova ve Saint Petersburg'da bulunan MasterTel, tüketicilere ve işletmelere saniyede 10Gbit/s'ye kadar yüksek hızlı fiber optik hatlar sağlayan bir ISP'dir.