Bey Dağları

Toros Dağları'nın batı uzantılarından Bey Dağları, Antalya sınırları içindedir. Bey Dağları grubu, Antalya Körfezi'nin batısında, kuzey-güney doğrultusunda körfeze paralel olarak uzanır. 600–3086 m rakımlar arasında yer alan dağlar jeolog ve coğrafya bilimciler için çok değişik olanaklar sunar.

Tekedoruğu, Bakirli Dağı, Tahtalı Dağı ve Kızlar Sivrisi önemli doruklarıdır. En yüksek doruğu 3086 m. ile Kızlar Sivrisi'dir. Dağcılar bu doruğa sedir ormanlarıyla kaplı Çamçukuru Vadisi’nden ulaşır. Vadiye en kolay ulaşım Antalya- Elmalı yolu iledir. Dağa tırmanış bir gün içerisinde tamamlanabilir.

Kemer'in batısındaki Tahtalı Dağı ilginç yamaçlarla süslüdür. Yükseltileri 2360 m'ye uzanır. Çam ve karışık ağaçlı ormanlar 2000 m'ye kadar uzanır. Tahtalı Dağı'na tırmanış Soğukpınar'dan başlar ve Akdeniz'i gören sırtlar üzerinden yapıldığında eşsiz manzaralar sunar. Soğukpınar’dan kısa bir yürüyüş ve tırmanış ile kamp alanına ulaşılır. Yıl boyu Bey Dağları'na gezi düzenlemek olanaklıdır. Ancak nisan, mayıs, haziran ayları iklimin uygunluğu ve yörenin flora zenginliğinin belirdiği dönem olması nedeniyle daha uygundur.

Alanya'dan son zamanlarda, dağ turizmi, trekking ve amatör dağcılığa elverişli gelişme başta Akdağ (2451m kuzey-doğu) ve Cebelireis Dağı (1649m Dim yöresi) olmak üzere göstermeye başlamıştır. Akdağ bakanlığımızca "Kış Sporları Turizm Merkezi" ilan edilmiştir.

Kızlar Sivrisi 3086 m. ile en yüksek doruğudur. Bu doruğa tırmanmak isteyen dağcılar Antalya- Elmalı yolu üzerinden Sedir ormanlarıyla kaplı Çamçukuru Vadisine ve oradanda doruğa doğru yol alırlar. Dağa tırmanış bir günde başarılabilir.

Yüksekliği 2360m varan Tahtalı Dağı Kemerin batısında bulunur ve ilginç yamaçlarla süslüdür. 2000m yüksekliğine kadar Çam ve karışık ağaçlı ormanlar ile kaplıdır. Tahtalı Dağı'na tırmanmak isteyen dağcılar Soğukpınar'dan başlarlar ve Akdeniz'i gören sırtlar üzerinden tırmanarak eşsiz manzaralara tanık olurlar. Ayrıca, zirveye teleferik ile çıkılabilir.

Bölgenin stratigrafisi, Uluslararası Stratigrafi Kılavuzu’ndaki Hedbers ve diğerleri (1976) tarafından belirtilmiş ilkelere uygun olarak yeniden düzenlenmiştir. Her formasyon tanımlanmış bir tip kesiti ile haritalanabilir bir birimdir (1:50.000 ölçekte). Daha önce kullanılmış adlamalara (Pisoni, 1967; Poisson, 1977; Önalan, 1980; Şenel, 1980; Tolun, 1965 ve Zaralıoğlu, 1967) olabildiğince sadık kalınmıştır. Yeni adlamalar uluslararası kurallara uyulması gereken yerlerde ve ayrıntılı çalışmaların ortaya çıkardığı yeni birimler için kullanılmıştır. Bazı durumlarda formasyonlar, grup ya da üye mertebesine çevrilmiştir. Poisson (1977)'un araştırmasından önce birçok resmi olmayan stratigrafik adlamalar, Bey Dağları ve Susuz Dağı gibi değişik bölgelerde yer alan Miyosen istifi ile ilişkili olarak, ileri sürülmüştür (Pisoni, 1967; Tolun, 1965; Zaralıoğlu, 1967). Daha yakın dönemlerde Önalan (1980) ve Şenel (1980) Miyosen istifinin değişik kısımları için çoğunlukla tip kesitleri tanımlanmayan stratigrafik adlamalar önermişlerdir. Bu çalışma sırasında yersel ve resmi olmayan stratigrafilerin deneştirilmesinin güç olacağı ortaya çıktığından, tüm Miyosen istifini kapsayan yeni bir stratigrafinin önerilmesi zorunlu olmuştur. Bu çalışmada Karakustepe Grubu adı altında toplanan tüm Miyosen istifleri içerisinde 3 formasyon ve 5 üye ayırt edilmiştir. Bu tür bir ayırım stratigrafi birimlerin sayısını azalttığı gibi, birimlerin yanal geçişlerini de göz önüne almaktadır.

Bey Dağları'nda bulunan arkeolojik kalıntıların keşfi 1997'den 2006 yılına dek Akdeniz Üniversitesi'nden Prof. Dr. Nevzat Çevik, Yrd. Doç. Dr. İsa Kızgut ve Öğrt. Gör. Süleyman Bulut'un organize ettiği uluslararası bir ekiple araştırılmıştır. 2007 yılından itibaren Yrd. Doç. Dr. İsa Kızgut başkanlığında çalışmalara devam edilmiş ve Trebenna, Neapolis, Kelbessos, Onobara, Typallia, Kithanaura, Mnara gibi pek çok antik kent ve yüzlerce antik çiftlik ve garnizon tespit edilmiş ve sırasıyla yayınlanmaktadır. Bey Dağları kalıntıları doğu Likya ve GB Pisidia kültür bölgelerini kapsar.