Sicilya Krallığı

Sicilya Krallığı (Sicilyaca: Regnu di Sicilia), genel kabul gören kısaltması Regno 1130 tarihinden 1816 tarihine kadar hüküm süren ve II. Rugerro tarafından İtalya'nın güneyinde kurulmuş olan bir devletti. Sicilya Krallığı sadece Sicilya'yı değil aynı zamanda İtalya'nın Mezzogiorno diye adlandırılan tüm güney bölgesini ve 1530 yılına kadar Malta ve Gozo adalarını kapsıyordu. Ada yöre idaresi bakımdan "Valle di Mazzara", "Valle di Demona" ve "Valle di Noto" olarak üç bölgeye bölünmüştü.

1282 yılına kadar bazen regnum Apuliae et Siciliae olarak adlandırıldı. 1282'de Sicilya Anjou Hanedanı'na karşı "Sicilya Vesperleri" adı verilen bir isyan ile geçti ve I. Carlo'nun Sicilya adası üzerindeki hükümdarlığı sona erdi. Fakat Anjou Hanedanı Krallığın parçası olan İtalya anakarasında iktidara tutunmayı başardı. Böylece Sicilya adası ve İtalya anakarası üzerindeki krallık ikiye ayrıldı. İtalya anakarasinda Napoli merkezli Anjou Hanedanının elinde olan devlet yine "Sicilya Krallığı" adını taşımaya devam etti. Fakat bu karışıklığa neden olduğu için resmen adi "Sicilya Krallığı" olan ve Sicilya'yı politik hükmü altında tutmayan bu Napoli merkezli devlet Napoli Krallığı olarak anılmaktadır.

Krallıkta sık sık diğer monrşilerden Aragon kralı, İspanya kralı veya Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu yetkilendi. 1816 yılında Sicilya Krallığı Napoli Krallığı ile birleşerek yeni bir İki Sicilya Krallığı'nı oluşturdu.

Puglia Dükü II. Guglielmo'nın 1127 tarihinde ölümü üzerine, Puglia Düklüğü ve Sicilya Kontluğu Orta Çağ'ın büyük hükümdarların biri olan II. Rugerro idaresi altında birleştirildi. Rugerro 1130 tarihinde bir yılbaşı günü kendisine Sicilya Krallığı tacını giydirmiş olan Antipapa II. Anacletus'yi destekliyordu.

Rugerro taç giyme töreni ile başlayan ve biten on yılının çoğunu istila hareketlerini savuşturmak ve ilk vasalları olan Bari'li Grimoald, Capualı II. Robert, Alife'li Ranulf, Napoli'li VII. Sergius ve diğerlerinin isyan hareketlerini bastırmakla geçirdi. 1139 tarihinde Mignano Antlaşması Rugerro'nun krallığının meşru olduğunun Papa tarafından tanınıp onaylanmasını garanti ediyordu. Rugerro, kendine amiral olarak hizmet veren Giorgio d'Antiochia'nın gayretleriyle Afrika sahilinde Müslüman Ziriler elinde bulunan Mehdiye'yi eline geçirdi ve resmi olarak kabul edilmemekle beraber, kendine Afrika Kralı unvanını taktı. Sonra Giorgio d'Antiochia idaresi altında bulunan Sicilya Krallığı filosu Bizans İmparatorluğu'nun başkenti Konstantinopolis'e de saldırdı. Böylece II. Rugerro idaresinde Sicilya Krallığı Akdeniz'de hemen hemen bir yüzyıl lider deniz gücü oldu.

Rugerro'dan sonra onun oğlu ve ardılı olan I. Guglielmo hükümdarlığa geçti. I. Guglielmo döneminde kronikçi tarihçiler onu Kötü Guglielmo olarak anmışlardır, ama bu tarihçiler ona isyan etmiş olan yerel asilleri tuttukları bilinmektedir. Bu krallın 1154-1166'ya kadar krallık döneminin çoğunluğu Sicilya'da isyan eden yerel asillerle mücadele etmekle ile geçmiştir. Ama 1166 tarihinde öldüğünde bu yerel isyanların hemen hepsini bastırmıştı.

I. Guglielmo 1166'da ölünce Sicilya Kralı olarak oğlu II. Guglielmo 11 yaşında tahta geçti. Annesi "Navarre'li Margherita" resmen yetişkinliğine kadar kral naibi oldu ama devletin gerçekte idaresi annesinin kuzeni "Stephen du Perche"; Palermo Kardinali "Gualtiero Offamiglio " ve sonra onun yardımcısı ve halefi "Matteo d'Ajello" tarafından yapıldı. II. Guglielmo yetişkin olunca 1171'de idareyi eline aldı. Dışişlerine önem vermeye başladı. Ceneviz ve Venedik cumhuriyetleri ile barış anlamaları yaptı. İngiltere Kralı II. Henry'nin kızı ile evlilik yaptı. II. Rugerro'nun kızı ve halası olan Hautville'li Konstanza'yı Kutsal Roma-Germen İmparatoru VI. Heinrich ile evlendirdi. Ama bu evlilik anlaşmasında eğer varisi kendisi yoksa Sicilya tahtının bu evlikten doğacak erkek çocuğa geçeceği hakkında bir madde bulunması sonradan Sicilya Krallığı hanedanı için kötü sonuçlar doğmasına yol açtı. Mısır'a İskenderiye üzerine bir Haçlı Seferi yaptı ise de sonunda Selahaddin Eyyubi tarafından yenilip bu şehirden kovuldu. Bir filo ve ağır süvarilerden oluşan bir ordu ile Bizans'ın Balkanlardaki arazilerine girdi ve Selanik şehrini 1185'te eline geçirdi. Ama imparator II. İsaakios'a "Strymon Savaşı"'nda yenilerek Selanik'ten ve tüm Bizans Balkanlardan çekilmek zorunda kaldı. Üçüncü Haçlı Seferi'ne katılmak için hazırlıklar yaptığı Palermo'da Kasım 1189'da öldü. II. Guglielmo iyi olarak adlandırılmıştır. Buna neden ne hayatında gösterdiği iyilikler; ne de devamlı kavgacı şahsiyeti olmuştur. Ama Sicilya içinde halkın onun 12 yıllık hükümdarlığı sırasında biraz refah görüp iç isyanların çıkmaması onun isminin "iyi" olmasına sebep olmuştur.

1189 yılında II. Guglielmo bir mirasçı bırakmadan ölmesiyle krallık bir kaos içine atılmıştır. Önce Lecce'li Tancred Sicilya Krallık tahtına geçti. Önce uzaktan kuzen olan "Andrıa'lı Rugerro" tahta hakkını ilan etmiş isyan etti. Fakat daha ciddi olarak II. Rugerro'nun kızı ve VI. Heinrich'in karısı olan Hautville'li Konstanza'nın Sicilya Krallığı tahtına hakkı olduğunu iddia eden VI. Heindrich'in hücumuna uğradı. Sonunda VI. Heindrich başarılı oldu ve Sicilya Krallığı'nı eline geçirdi. Hautville'li Konstanza ise 1194-1198'de kendi başına, 1194-1197'de kocası VI. Heindirch ile birlikte ve 1197'den sonra ölümüne kadar daha bebek olan oğlu II. Friedrich ile Sicilya Krallığı hükümdarlığı yapmıştır. Konstanza'nın ölümünden sonra Sicilya Krallığı oğlu II. Friedrich'e, Hohenstaufen Hanedanı'na, geçmiştir.