1996 Everest Dağı felaketi

1996 Everest Dağı felaketi, 10 - 11 Mayıs 1996'da Everest Dağı'nda kar fırtınasına yakalanan 8 dağcı dağdan inerken ölünce gerçekleşti. Bütün sezon boyunca 12 insan Everest Dağı'nın zirvesine tırmanmaya çalışırken öldü. Bu felaket dünya çapında kamuoyu dikkatini çekti ve Everest'e tırmanmanın ticari hale gelmesi konusunda tartışmalara neden oldu.

Fırtına sırasında birçok tırmanıcı Everest'te yüksek rakımlardaydı, bunların arasında Rob Hall'ın yönettiği Adventure Consultants takımı ve Scott Fisher'ın yönettiği Mountain Madness takımı da vardı. Tırmanıcılar arasından hem Kuzey hem de Güney Boynu'nda ölenler olsa da Güneydeki olaylar kamuoyunda daha çok dikkat çekti. Mountain Madness takımından sadece Scott Fisher öldü, bununla birlikte Adventure Consultants takımının, Hall da dahil olmak üzere, dört üyesi ve Hint-Tibet Sınır Polisinin üç üyesi hayatını kaybetti.

Felaketi takiben kurtulan birçok dağcı olaya ilişkin anılarını yayınlamaya başladı. Gazeteci Jon Krakauer Into Thin Air (Gözden Uzakta) adlı kitabı yayımladı. Anatoli Boukreev ise bu kitaptan rahatsız olup The Climb (Tırmanış) kitabını yayımladı.

Makalu Gau Ming Ho 5 kişilik bu grubu 10 Mayıs 1996'da Everest'e çıkardı. 9 Mayıs'ta grubun üyesi Chen Yu-Nan Lhotse yüzünden düşerek öldü.

10 Mayıs 1996 gece yarısından kısa bir zaman sonra Kamp IV 'den bir tırmanış denemesi başlattı daha sonra Scott Fisher'ın başını çektiği Mountain Madness ekibi ve Tayvan devleti tarafından sponsorluğu yapılan bir grup onlara katıldı.

Tırmanışta sürekli gecikmeler oldu ; Şerpalar ve rehberler grup ''Balkon''a ulaştığında ipleri sabitlememişti, bu gruba bir saate mal oldu. Bu hatanın sebebi bilinmiyor. ''Hillary Step''e ulaşınca tırmanıcılar sabit hatların sabitlenmediğini tekrardan keşfettiler, bu da rehberler ipleri sabitlerken bir saat daha kaybettirdi. O gün zirveye 33 dağcı tırmanmaya çalıştığı için tek sabit hatta bir yığılma vardı, Hutchinson, Kasischke ve Taske destek oksijenin bitmesinden korktukları için Kamp IV'e geri döndüler.

Saat 13.07'de destek oksijen olmadan dağa tırmanan Anatoli Boukreev zirveye ulaşan ilk kişi oldu. 14.00 kampa ulaşmak için karanlık çökmeden önceki son güvenli saat olmasına rağmen birçok dağcı bu saatlerde hala zirveye ulaşmamıştı.

Boukreev 14.30'da zirveden inmeye başladı, zirvede geçirdiği bir buçuk saatte birçok tırmanıcıya yardımcı olmuştu - bu saatte Hall, Krakauer,Harris, Beidleman, Namba ve Mountain Madness ekibi zirveye ulaşmıştı. Saat 15.00'a yaklaşırken Krakauer durumun çok iyi görünmediğini ve saat 15.00'da hava kararmaya ve kar yağmaya başladı.

Hall'ın şerpalarından Sirdar ve diğerleri müşterilerin inişine yardım etmek için zirvede beklediler. Aşağı inerken Ang Dorje Sherpa, müşteri Doug Hansen'i gördü ve aşağı inmesini söyledi fakat Hansen kafasını kaldırıp yukarıyı işaret etti . Hall olay yerine vardığında şerpalar müşteriyi zirveye götürmeyi teklif etti fakat Hall onları aşağı yolladı ve diğer müşterilere yardım edip oksijen kutuları almalarını istedi.

Scott Fisher 15.45'e kadar zirveye çıkamadı, yukarıya çıktıkça daha da kötüleşiyordu - yüksek ihtimalle HAPE ve HACE'den muzdaripti - Doug Hansen ve Makalu Gau gibiler ise çok daha sonra zirveye çıktılar.

Boukreev 17.00'da Kamp IV'e ulaştığını bildirdi, Boukreev'in neden müşterilerden önce indiği bilinmiyor. Boukreev ise yorgun müşteriler için yedek oksijen ve sıcak çay getirmek istediğini söyledi , Krakauer, Boukreev'in yedek oksijen kullanmamasını sertçe eleştirdi fakat G.Weston DeWalt yedek oksijenin pek de bir işe yaramayacağını söyleyerek Boukreev'i savundu.

Kötüleşen hava iniş yapan ekibin durumunu da kötüleştirdi. Everest'in güneybatısındaki kar fırtınası görüş mesafesini azaltıyor , sabitlenmiş ipleri gömüyor ve takımın Kamp IV'ten zirveye doğru açtığı yolu yok ediyordu. Fisher fırtınada ''Balkon''un (8230 metre ) aşağısına inemedi ve şerpalar Makalu Gau'da inemez hale gelince onu Fisher ile bırakarak aşağı indiler.

Hall radyosu ile Hansen bayıldığını fakat hala yaşadığını söyleyerek yardım çağrısında bulundu. 17.30'da Andy Harris Güney Zirvesinden Hall ve Hansen'e doğru tırmanmaya başladı . Tam anlamıyla bir fırtına vardı ve rüzgar hızı 110 km/h idi. Fırtına sırasında Güney Boynunda yedi tane tırmanıcı kayboldu .Yasuko Namba, Mike Groom ve Beck Weathers artık yürüyemeyene kadar fırtınanın ortasında dolaştılar ve Kangshung Duvarı'nın 20 metre kadar uzağında hareketsiz kaldılar. Gece yarısına doğru fırtına hafiflemiş ve görüş mesafesi 200 m'ye kadar çıkmıştı. Beidleman, Groom, Schoening,Fox, Madsen, Pittman dağdaki grupla - kurtarıcıları aramak için- kaldılar, onları Boukreev buldu Pitmann, Fox ve Madsen'i güvenliğe ulaştırdı.Pitmann Fox ve Madsen'e öncelik vermesinin sebebi öbürlerinin daha ölüme yakın görünmesi idi. Anatoli Boukreev, Beck Weathers'ı göremediği için onu kurtaramadı. Bu olaylardan sonra Kamp IV'deki bütün dağcılar çok yorulmuştu bu sebeple bir daha aramaya çıkamadılar.

11 Mayıs'ın erken saatlerinde Hall radyo ile Güney Zirvesinde bulunduğunu ve Hansen'in kaybolduğunu bildirdi. Öğleden sonra Hall radyo ile Merkez Kamp'tan karısını arattı ve son görüşmesini yaptı , karısından ''çok üzülmemesini ve iyi uyumasını" söyledi bir süre sonra Hall uykusunda donarak öldü, cesedi 23 Mayıs'ta Ed Viesturs tarafından bulundu. 12 Mayıs'da Stuart Hutchinson'un yönettiği bir arama partisi Beck Weathers'ı ve Yasuko Namba'yı buldu, ikisi de soğuk ısırıklarına maruz kalmış ve halsiz bir şekildeydi. Parti onları terk edip kampa geri döndü . Beck Weathers kendi çabaları ile kampa geri dönmesine rağmen Yasuko Namba orada öldü. Şerpalar Makalu Gau ve Scott Fischer'ı buldular,Fischer'ın durumu geri götürülemeyecek kadar ağırdı fakat Gau kurtarıldı ve Beck Weathers ile birlikte bir helikopterle dağdan çıkarıldı. Fischer'ın cesedi saat 19.00'da bulundu.