Gagavuzya tarihi

Gagavuzya tarihi eskilere dayanmaktadır. 1906 yılında bir grup Gagavuz'un ayaklanması sonucu ortaya çıkan altı günlük de-facto bağımsız Komrat Cumhuriyeti dışında Gagavuzlar Rus İmparatorluğu (1812-1917), Romanya (1918-1940 ve 1941-1944), Sovyetler Birliği (1940-1941 ve 1944-1991) ve Moldova (1917-1918 ile 1991'den bugüne kadar) tarafından yönetilmiştir.

Gagavuzların Anadolu Selçuklu Sultanı II. İzzeddin Keykavus'u (1236-1276) takip eden Peçenekler, Uz (Oğuz) ve Kuman (Kıpçak) halkı ile birlikte Dobruca'ya yerleşen Selçuklu Türklerinin soyundan geldikleri düşünülmektedir. Daha spesifik olarak, Oğuz Türklerinin bir kabilesi, diğer Türklerle olan kabileler arası çatışmalar sırasında Balkanlara göç etti. Bu Oğuz Türk boyu, Doğu Balkanlar'a (bugünkü Bulgaristan'da) yerleştikten sonra İslam'dan Ortodoks Hristiyanlığa geçmiş ve Gagauz halkı olarak adlandırılmıştır.

1812'de, Moldavya Prensliği'nin daha önce doğu yarısı olan Besarabya , Rus İmparatorluğu'nun bir parçası oldu ve Güney Besarabya'da (veya Bucak) birkaç köyde yaşayan Nogay kabileleri göç etmek zorunda kaldı. 1812 ve 1846 yılları arasında Ruslar, Gagauzları günümüzde Doğu Bulgaristan'dan (Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı kalan) Ortodoks Besarabya'ya, çoğunlukla Nogay kabileleri tarafından boşaltılan yerleşim yerlerine yerleştirdi. Avdarma, Komrat, Congaz, Tomay, Cişmichioi ve diğer eski Nogay köylerine Besarabyalı Bulgarlarla paralel olarak yerleştiler. Bazı Gagauzlar da Boğdan Prensliği'nin 1812'de Rus kontrolüne girmeyen kısmına yerleştirildi, ancak birkaç yıl içinde köy köy, bugün Besarabya'nın güneyinde yaşadıkları kompakt alana taşındı.

Gagavuz milliyetçiliği 1980'lerde entelektüel bir hareket olarak kaldı, ancak 80'lerin sonunda Sovyetler Birliği'nin demokratik idealleri benimsemeye başlamasıyla güçlendi. 1988'de yerel entelijansiyadan aktivistler, diğer etnik azınlıklarla işbirliği yaparak "Gagavuz Halkı" olarak bilinen bir hareket yarattılar. Bir yıl sonra, "Gagavuz Halkı", Moldova'nın güneyinde, başkenti Komrat olan özerk bir bölge oluşturulmasını talep eden bir kararın alındığı ilk toplantısını yaptı. Gagavuzya ulusal hareketi, Ağustos 1989'da Rumence'nin Moldova Cumhuriyeti'nin resmi dili olarak kabul edilmesi ve SSCB'nin resmi dili olan Rusça'nın yerini almasıyla yoğunlaştı. Moldova'nın güneyindeki çok etnik gruptan oluşan nüfusun bir kısmı bu kararı endişeyle karşıladı ve Kişinev'deki merkezi hükûmete güven eksikliğini hızlandırdı. Gagavuzyalılar, Moldova'nın Romanya ile yeniden birleşmesi durumunda, o zamanlar giderek daha olası göründüğü gibi, onlar için çıkarımlardan da endişe duyuyorlardı.

Ağustos 1990'da Komrat kendisini özerk bir cumhuriyet ilan etti, ancak Moldova hükûmeti bu bildirgeyi anayasaya aykırı bularak iptal etti. O dönemde Stepan Topal, Gagauz ulusal hareketinin lideri olarak ortaya çıktı. Sovyetler Birliği'ne verilen destek yüksek kaldı ve Mart 1991'de yapılan referandumda SSCB'nin kalan kısmı lehine neredeyse oybirliğiyle geri döndü. Ancak referandum, Moldova'nın geri kalanında olduğu gibi Gagavuzya'daki Moldovalılar tarafından boykot edildi. Birçok Gagavuz, Ağustos 1991'deki Moskova darbe girişimini destekledi ve Gagavuzya 19 Ağustos 1991'de bağımsızlığını ilan etti, ardından Eylül'de Transdinyester geldi ve böylece Kişinev ile ilişkileri daha da gerdi. Ancak Moldova parlamentosu 27 Ağustos 1991'de Moldova'nın bağımsız olup olmayacağına ilişkin oy kullandığında, Moldova parlamentosundaki on iki Gagavuz milletvekilinden altısı lehte oy kullanırken diğer altısı katılmadı. Sonuç olarak, Moldova hükûmeti Romanya yanlısı tutumunu yumuşattı ve azınlık haklarına daha fazla önem verdi.

Şubat 1994'te Başkan Mircea Snegur Gagavuzlara özerklik sözü verdi, ancak tam bağımsızlığa karşıydı. Ayrıca Moldova'nın Moldova, Gagavuzya ve Transdinyester'ten oluşan üç cumhuriyetli federal bir devlet olması önerisine de karşı çıktı.1994 yılında, Moldova Parlamentosu (yeni Moldova Anayasası'nın kabulü yoluyla) "Gagavuzya halkına" ülkenin statüsünün değişmesi durumunda "ayrılma kararı" hakkı verdi. Başka bir deyişle, eğer durum Moldova'nın başka bir ülkeye katılmaya karar vermesi durumunda, Gagavuzlara referandum yoluyla bağımsız olma veya ülkenin bir parçası olarak kalmaya hakkı olması anlamına geliyor. 23 Aralık 1994'te Moldova Cumhuriyeti Parlamentosu "Gagavuzya'nın Özel Hukuki Statüsüne Dair Kanun"u (Gagauzca: Gagauz Yeri) kabul ederek anlaşmazlığı barışçıl bir şekilde çözmüştür. Bu tarih artık bir Gagavuz bayramıdır. Birçok Avrupa insan hakları örgütü, Gagavuzya'yı etnik çatışmaları çözmek için başarılı bir model olarak tanır ve teşvik eder.  Gagavuzya artık üç resmi dili olan Moldovaca, Gagauzca ve Rusça ile "ulusal-bölgesel özerk bir birimdir".