No.4 (Stone Temple Pilots albümü)

No. 4 (resmi olarak № 4 olarak stilize edilmiştir), Amerikan rock grubu Stone Temple Pilots'un dördüncü stüdyo albümüdür ve 26 Ekim 1999'da Atlantic Records tarafından yayınlanmıştır. Albüm, grubun daha önceki hard rock köklerine dönüşünü gösterirken aynı zamanda heavy metal, psikedelik rock ve alternatif rock öğelerini de bir araya getirmiştir. Albümün yayınlanmasından kısa bir süre önce şarkıcı Scott Weiland'in bir yıllık hapis cezasına çarptırılması nedeniyle tanıtımı yapılamamış olsa da, No. 4, RIAA tarafından 7 Ağustos 2000'de ve CRIA tarafından Ağustos 2001'de Platin sertifikası almıştır. "Down" şarkısı Grammy Ödülleri'nde En İyi Hard Rock Performansı dalında aday gösterilmiştir. Albüm ayrıca STP'nin en büyük hitlerinden biri olan "Sour Girl"ı da üretti ve şarkı Billboard Hot 100 listesinde #78 numaraya kadar yükseldi, bu listede yer alan tek STP şarkısıdır.

No. 4 albümü, grubun ilk iki albümüne yönelen hard rock odaklı bir sesi yeniden sergilediği şekilde görünmektedir. AllMusic'in Stephen Thomas Erlewine, albümü STP'nin "Core'dan bu yana en sert çabası" olarak nitelendirdi ve "STP'nin, rifflerden çok saldırganlığı öncelik veren yeni nesil alternatif-metal gruplarıyla doğrudan rekabet etmeye karar vermiş gibi" olduğunu belirtti. Erlewine ayrıca No. 4'ün "tüm [STP'nin] güçlü yanlarını bir araya getirdiğini" yorumladı.

AllMusic eleştirmeni Stephen Thomas Erlewine, albüme beş üzerinden dört yıldız vererek, açılış parçaları "Down" ve "Heaven & Hot Rods"u övdü. Entertainment Weekly eleştirmeni Rob Brunner, albüme "C" notu vererek, albümü "jenerik ve özensiz" olarak nitelendirdi ve çoğunlukla "heyecan verici veya açıklayıcı olmayan" bir iş olarak tanımladı. Brunner, "Down" parçasını "bunalımlı", "No Way Out"u "eskimiş" ve "Atlanta"yı "kendini beğenmiş" olarak değerlendirdi. Brunner, "Sex & Violence" ve "Pruno" parçalarını "pek özgün olmayan" ve David Bowie'ye benzerlik gösteren ancak "iyi işlenmiş" olarak tanımladı. Rolling Stone eleştirmeni Lorraine Ali, albüme beş üzerinden üç yıldız vererek, şarkıların "önceki çabaların bilinçli olmadan güçlü pop-rock parçaları" olduğunu söyledi. CMJ New Music Monthly eleştirmeni M. Tye Comer, albümü "güçlü ve uyumlu" olarak nitelendirerek, okuyuculara "Heaven & Hot Rods", "Church on Tuesday", "Sour Girl" ve "No Way Out" parçalarını dinlemelerini önerdi. Eleştirmenler, "Atlanta" parçası ile 1959 müzikali The Sound of Music'in "My Favorite Things" parçası arasında benzerlikler olduğunu belirttiler.

No. 4'ün kapağı, Washington, DC merkezli Power Lloyd grubunun ilk EP'si olan Election Day'in kapağına çok benzer olduğu için kısa süreli bir tartışma yarattı. Power Lloyd CD'si 1998'de piyasaya sürülmüştü ve kapağı, grup adının altında siyah bir alanda beyaz bir beş noktalı yıldız içeriyordu; STP'nin No. 4 albümü de grup adının altında siyah bir alanda beyaz bir beş noktalı yıldız içeriyordu. Power Lloyd'un kurucularından Gene Diotalevi, grubun bir şarkısını Celebrity Deathmatch'in soundtrack'inde kullanmak için MTV'ye verdiği sırada, No.4'ün ileri kopyasına sahip olan birinin kapakların neredeyse aynı olduğunu fark ettiğini ve grubu uyardığını açıkladı. Diotalevi, STP'nin ekibinden hiç kimsenin aramalarına veya mektuplarına cevap vermediğini, ta ki grubun bir durdurma ve men etme mektubu STP'nin plak şirketine gönderilene kadar, dedi. Power Lloyd avukatı Will Shill'e göre, STP'nin yasal ekibi daha sonra "bize kabul edilemez bir şekilde anlaşma teklif etti" açıklamasında bulundu.

Matthew McConaughey ve Woody Harrelson'ın karakterlerinin bir lokantada konuştuğu bir sahnede, HBO'nun True Detective dizisinin S1E7 bölümünde albüm ve tüm şarkı listesi görüntülenir.