Philippsburg Kuşatması (1734)

Philippsburg Kuşatması , Polonya Veraset Savaşı sırasında Ren Nehri vadisindeki Philippsburg kalesindeki güçlere karşı Fransız kuvvetleri tarafından gerçekleştirildi. Berwick Dükü, 1 Haziran 1734'ten itibaren Philippsburg'daki kaleye askeri abluka için 60.000'i görevlendirilmiş olan 100.000 asker ile Ren Vadisi'de Avusturya kuvvetlerine karşı sefere çıktı. Yaşlanan Savoy Prensi Eugene (Prusy) Veliaht Prensi Frederick eşliğinde) altında 35.000 kişilik bir yardım kuvveti ile kuşatmayı kaldırmaya çalıştı ancak başarısız oldu. 12 Haziran'da Fransız ordusunun komutanı Berwick Dükü siperleri teftiş ederken bir top mermisi tarafından öldürüldü ve Fransız kuşatmacıların komutası Marshals d'Asfeld ve Noailles'e geçti. Kale bir ay sonra teslim olmak zorunda kaldı ve kaledeki garnizonun savaş onuru kurallarına göre Mainz kalesine çekilmesine Fransızlar izin verdi.

Augustus II'nin 1 Şubat 1733'te ölümü üzerine, Polonya tahtı hem oğlu III. Augustus hem de Fransa Kralı XV. Louis'in kayınpederi Stanislas I tarafından talep edildi. III. Augustus Brest'ten deniz yoluyla ayrılırken, Stanislas Almanya'yı kılık değiştirerek geçti ve 8 Eylül'de Varşova'ya ulaştı. 12 Eylül'de Stanislas, diyet meclisi tarafından Polonya kralı seçildi.

Seçimi üzerine, her ikisi de III. Augustus'u destekleyen Rusya ve Avusturya, Polonya'yı işgal etti. 22 Eylül'e kadar düzgün bir ordusu olmayan Stanislas, kendisine vadedilen Fransız yardımını beklemek için Danzig'e (şimdi Gdańsk olarak bilinir) sığınmak zorunda kaldı. 5 Ekim'de, Varşova'da Rus kuvvetleri tarafından korunan III. Augustus kral ilan edildi. Büyük Britanya, Hollanda Cumhuriyeti, İsveç, Danimarka ve Venedik Cumhuriyeti Polonya veraset savaşının Avusturya-Rus savaş nedeni nin bu ülkelerin yayılması ve saldırgan politikaları olduğunı belirterek ve tarafsız kalmaya karar verdiklerini bildirdiler. Milano Dükü'nün istediği İspanya'nın gözünü diktiği Sardunya Napoli Krallığı ise Fransa'nın yanında yer aldı.

Louis XV'in saray erkanı Kralı'nda onayıyla ( Conti ve Eu prensleri, Clermont, Charolais ve Belle-Isle kontları, Richelieu dükü, ayrıca Augustus III'ün üvey kardeşi ve Anna Ivanovna'nın eski sevgilisi, şimdi tsarina olan Maurice de Saxe dahil) Lorraine Dükalığı'nı kazanmak ve Avusturya'yı Polonya'daki olaylardan uzaklaştırmak amacıyla Rheinland'ı işgal etmek için bir ordu oluşturmak üzere Berwick Dükü Mareşal James FitzJames'in komutası altında birleşti.

1733 sonbaharında Fransız ordusu Ren'i geçti ve Strasbourg yakınlarındaki Kehl'i kuşattı . Kaleyi ele geçirip işgal etmelerine rağmen, Aralık ayında kışın başlaması nedeniyle ordunun çoğu Ren'in batı yakasına çekildi. Kış aylarında, Avusturyalı Mareşal Savoy Prensi Eugene, Fransızlara karşı koymak için Heilbronn yakınlarındaki bir kampta imparatorluğun güçlerini toplamaya başladı. 1734 baharına gelindiğinde, bu kuvvetler, savaş alanında yaklaşık 70.000 askeri olan Fransa'nınkinden hâlâ önemli ölçüde daha küçüktü.

Freiherr Gottfried Ernst von Wuttgenau, Aralık 1733'te Philippsburg'daki kalenin komutasına verildi. Kale içler acısı durumdaydı ve hendeği yer yer surlara kolayca ulaşılabilecek kadar doldurulmuştu. Savunma hazırlıklarını, kalenin altındaki bataklık arazide çalışması gereken kuşatmacılara karşı önemli bir savunma olan kalenin taşkın kontrollerine odaklarken, mühendisi Gerhard Cornelius von Walrave, kalenin doğu bölgesinde onarım ve iyileştirmeler yöneldi. Geçmişte saldırılar buralara yoğunlaşmıştı. 1734 baharında, garnizonda mühimmat ve deneyimli topçu personeli ve mühendisleri olmamasına rağmen, bu hazırlıklar büyük ölçüde tamamlandı. Savunucular bir Walseggers taburundan, Kaiser'in Württemberg, Max Hessen, Kettler, Müfflingen, Sachsen-Gotha, Wolfenbüttel, Walsegg ve Bevern alaylarından, Frank Höltzl alayından ve Frank Bassewitz ve Heller alaylarının bölüklerinden oluşuyordu.

Mayıs 1734'ün sonlarında Fransızlar, Philippsburg'daki kaleyi kuşatmaya başladı. 14'ü Ren Nehri'nin sol yakasında ve kalanı sağ kıyıda olmak üzere toplam 46 tabur konuşlandırıldı ve kaleye karadan ulaşım yolları kesildi. Sağ yakadaki birliklerin yarısı kuşatma için ayrılmıştı, geri kalanı ise düşmanın kuşatmayı kaldırma girişimlerine karşı kuşatma kampını savunmak için konuşlandırıldı. 26 Mayıs'ta 12.000 kişilik bir ekipte kaleyi çevreleyen dış hendeği kazmaya başladılar.

Kuşatma çalışmaları,12 Haziran'da kadar Lord Berwick'in kaleden gelen tesadüfi bir atışla öldürüldüğü vakte kadar ilerledi. O ölünce kuşatma ordusunun komutanlığına d'Asfeld'e geldi. 19 Haziran'da, Kaiser'in emriyle Avusturyalıların ünlü generali Prens Eugene, o zamandan beri 70.000'den fazla adama ulaşan ordusuyla kuşatmayı kaldırtmak ve kaleye yardım amacıyla Philippsburg'a doğru hareket ettirmeye başladı. 27 Haziran'da ordu Bruchsal'a ulaştı. D'Asfeld, Avusturyalıların bu hareketine süvarilerin nehir boyunca hareketini hızlandırmak için Ren Nehri üzerinde ek tekne köprüleri inşa ederek karşılık verdi ve kuşatma personelinin bir kısmını Eugene'nin tehdidiyle yüzleşmeye yönlendirdi. 5 Temmuz'daki şiddetli yağmurlar pozisyonlarının bazı kısımlarını su basmasına neden olduğunda, Fransızların durumu daha da kötüleşti. Ancak bu zorluklara rağmen, Eugene durumdan yararlanmak için kararlı bir şekilde hareket edemedi ve ordusunu geri çekti.

17 Temmuz'a kadar Fransızlar, kalenin savunmasını iç hendeğine kadar ilerlemişler ve kalenin iç kısmını tehdit ediyorlardı. Eugene ile temas kurmayı başaramayan Wuttgenau ve d'Asfeld, 18 Temmuz'da sabah saatlerinde kaledekilerin teslim şartlarını kabul ettiler.