Eyvind Johnson

Eyvind Olov Verner Johnson (29 Temmuz 1900, Svartbjörnsbyn, İsveç - 25 Ağustos 1976, Stokholm) İsveçli yazardır. Grupp Krilon (1941), Krilons resa (1942) ve Krilon själv (1943) başlıklarıyla yayımlanan roman üçlemesi, önde gelen yapıtı olarak kabul edilir. 1974 yılında edebiyat dalında Nobel Ödülü'ne layık görüldü.

Johnson, Norrbotten'deki Boden kasabası yakınlarındaki Överluleå bölgesindeki Svartbjörnsbyn köyünde Olof Edvin Verner Jonsson'da doğdu. Doğduğu küçük ev korunmuş ve bir hatıra plaketi ile işaretlenmiştir.

Johnson, on üç yaşında okulu bıraktı ve daha sonra kerestecilik ve kereste fabrikasında çalışmak ve bir sinemada bilet satıcısı ve makinist olarak çalışmak gibi çeşitli işler yaptı. 1919'da memleketinden ayrıldı ve Brand gibi anarşist dergilerde makaleler yayınlamaya başladığı Stockholm'e taşındı. Stockholm'de diğer genç proleter yazarlarla arkadaş oldu ve Vår nutid dergisini çıkardı. 1920'lerde Almanya'ya gitti ve 1927-1930 yılları arasında Fransa'nın Paris yakınlarındaki Saint-Leu-la-Foret'te eşi Aase Christoffersen (1900-1938) ile yaşadı. Bu noktada ilk kitaplarını yayınlamıştı. Kısa öykülerden oluşan ilk De fyra främlingarna, 1924'te yayınlandı. Marcel Proust, André Gide ve James Joyce gibi yazarlardan etkilenen Johnson, giderek geleneksel romandan uzaklaştı ve İsveç'te modernist edebiyatın en önemli temsilcisi oldu. . Johnson'ın ilk romanları geniş çapta okunmadı, ancak kapitalist topluma bir saldırı olan 1929 tarihli Kommentar till ett stjärnfall ("Yıldız Kayan Yorumu") kritik bir başarıydı.

Johnson'ın bir yazar olarak ilk büyük başarısı, İsveç'in kuzey kesimlerinde büyüyen genç bir adam hakkında, 1934 ile 1937 arasında yayınlanan ve Romanen om Olof ("The Novel about Olof") adıyla yayınlanan dört otobiyografik romandı. Johnson romanlarında gerçekçiliği peri masallarıyla ve iç monolog ve değişen bakış açısı gibi tipik modernist özelliklerle harmanlamıştır. Romanen om Olof İsveç edebiyatında bir klasik haline geldi ve daha sonra Here Is Your Life adıyla çekildi.

1930'larda yükselen totalitarizmden giderek daha fazla rahatsız olan Johnson, faşizme ve nazizme şiddetle karşıydı. Dünya Savaşı sırasında Håndslag dergisinin editörlüğünü yaptı ve savaş sırasındaki olayları bir alegori biçiminde ele alan bir roman üçlemesi olan Krilon'u yayınladı. Johnson romanlarında nazi baskısını kınar ve savaş sırasında İsveç'in tartışmalı tarafsızlık politikasını eleştirir. Krilon, Johnson'ın en iyi eserlerinden biri olarak kabul edilir. Aynı dönemde milliyetçi dernek Samfundet Nordens Frihet'in üyesi ve dergisi Nordens Frihet'in yazarları arasında yer aldı.

1946'da Odysseus'un Truva savaşından sonra Ithaca'ya dönüşü hikâyesine dayanan en ünlü romanlarından biri olan Ithaca'ya Dönüş'ü yayınladı. Johnson, 1940 yılında çevirmen Cilla Johnson ile evlendi. 1947-1949 yılları arasında ailesiyle birlikte İsviçre'de ve ardından bir yıl İngiltere'de yaşadı. İtalya ve Fransa'ya yaptığı seyahatler, ona birçok iyi bilinen tarihi roman yazması için ilham verdi. En iyi bilinenleri arasında Kardinal Richelieus 17. yüzyıl Fransa'sında geçen Güller ve Ateş Düşleri (Drömmar om rosor och eld, 1949) ve Molnen över Metapontion ("Metapontion'un Üstündeki Bulutlar", 1957) tipik olarak daha sonraki romanları için geri döner ve farklı zaman seviyeleri arasında ileri. 1957'de İsveç Akademisi üyeliğine seçildi.

Johnson'ın uluslararası alanda en çok tanınan eserleri arasında, birçok dile çevrilmiş olan Ithaca'ya Dönüş ve Lütuf Günleri (Hans nådes tid, 1960) sayılabilir. Son romanı için Johnson, 1962'de Nordic Council Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü.