Kuressaare Kalesi

Kuressaare Kalesi (Estonca; Kuressaare linnus, Almanca; Schloss Arensburg), veya Kuressaare Piskoposluk Kalesi (Estonca; Kuressaare piiskopilinnus), Batı Estonya'daki Saaremaa adasındaki Kuressaare'de kale yapısında bir şatodur.

Kuressaare kalesinden bahseden en eski yazılı kayıt, Töton Tarikatı'nın Ösel-Wieck piskoposları için bir inşaata başladığı 1380'lere aittir. Bazı kaynaklar ilk kalenin ahşaptan yapıldığını iddia etmektedir. Saaremaa sakinleri, Livonya Haçlı Seferi'ne karşı sert bir direniş sergilemişlerdi. Bu nedenle kale kuşkusuz haçlıların ada üzerinde kontrol elde etmek için çabalarının bir parçası olarak inşa edildi. En başından beri, Saare-Lääne piskoposuna (Almanca; Ösel-Wiek) ait bir kaleydi. Livonya Savaşı sırasında dağılmasına kadar Piskoposluğun en önemli kalelerinden biri olarak kaldı.

1559'da Danimarka-Norveç birliği, Saaremaa ve Kuressaare kalesinin kontrolünü ele geçirdi. Bu süreçte tahkimatlar modernize edildi. İsveç ile Danimarka-Norveç arasındaki 1643-1645 savaşını sona erdiren Brömsebro Barışı'nın ardından Saaremaa İsveç'in eline geçti. İsveçliler kalenin modernizasyonunu 1706'ya kadar sürdürdüler. Büyük Kuzey Savaşı'nın ardından Saaremaa ve Kuressaare kalesi Rus İmparatorluğu'nun bir parçası oldu.

Rus İmparatorluğu'nun sınırları yavaş yavaş batıya doğru ilerledikçe, Kuressaare stratejik değerini kaybetti. Özellikle Finlandiya Savaşı ve Polonya'nın Üçüncü Bölünmesi'nden sonra, askeri açıdan odak noktası Estonya'dan uzaklaştı. 1836'da Åland'daki Bomarsund kalesinin inşasının ardından Kuressaare'deki Rus garnizonu geri çekildi. Kuressaare kalesinin Kırım Savaşı'nda savaşan ordular tarafından kullanılmamış olması da stratejik önemini yitirdiğinin bir göstergesidir. 19. yüzyılda kale bir yoksullar evi olarak kullanılmıştır.

1941 yılında bahçesinde 90 sivili infaz eden işgalci Sovyet güçleri tarafından kale olarak kullanılmıştır. Sonraki Nazi işgali sırasında da 300'den fazla kişi burada ölmüştür.

Kale geç Gotik tarzdadır ve form sadeliği ile karakterizedir. Merkezi manastır binası görünümüdedir ve avlu etrafında kare bir yapıdır. Kuzey köşesindeki sözde savunma kulesi uzunluğundadır. Binanın tepesi boyunca uzanan siperli bir savunma yapısı 1980'lerde restore edildi. Portcullis ve kapı savunmaları da rekonstrüksiyonlardır. İçeride, kale, depolama için kullanılan ve sofistike bir hipokaust ısıtma sistemi ile donatılmış bir mahzene ve kalenin en önemli odalarını barındıran ana kata bölünmüştür. Burada bir revak avluyu çevreler ve tüm ana odaları birbirine bağlar. Bunlar arasında yemekhane, yatakhane, şapel ve piskoposun yaşam alanları dikkat çekicidir. İkincisinde, Saaremaa'dan gelen asilzadelerin on bir barok oyma kitabesi sergileniyor.

14. yüzyılın sonunda ve 15. yüzyılın başında uzunluğunda bir duvar kalenin etrafına inşa edilmiştir. Ateşli silahlarda yapılan iyileştirmeler nedeniyle, 16. ve 17. yüzyıllar arasında ek savunma unsurları eklendi. Erik Dahlbergh, Vauban tipi kaleyi, hala büyük ölçüde bozulmamış burçlar ve ravelinlerle tasarladı. Rus garnizonu, Büyük Kuzey Savaşı'nın ardından 1711'de kaleyi terk ettiğinde, tahkimatların ve kalenin çoğunu kasıtlı olarak havaya uçurdu. Ancak daha sonra bir kısmını restore edildi. 1861'de mekanın parka dönüştürülmesi Riga mimarı H. Göggingen'in gözetiminde başladı.