Hero ile Leandros

Hero ile Leandros, Hero'nun hikayesini anlatan Yunan efsanesidir, Çanakkale Boğazı'nın (Hellespont) Avrupa yakasındaki Sestos'ta bir kulede yaşayan Afrodit (Roma mitolojisinde Venüs) rahibesi ve Leandros, boğazın karşı tarafında Abidoslu genç bir adam. Leandros, Hero'ya aşık oldu ve onunla vakit geçirmek için her gece Çanakkale Boğazı'nı yüzerek geçerdi. Hero, ona yol göstermek için kulesinin tepesinde bir lamba yakardı.

Leandros'un yumuşak sözlerine ve aşk ve seks tanrıçası Afrodit'in bir bakireye tapınmayı küçümseyeceği iddiasına yenik düşen Hero, onun cazibesine yenik düştü ve seviştiler. Gizli aşkları sıcak bir yaz boyunca sürdü. Suların doğası gereği kışın ayrılmayı ve ilkbaharda devam etmeyi kabul ettiler. Fırtınalı bir kış gecesi, Leandros Hero'nun kulesinin tepesinde meşaleyi gördü. Güçlü kış rüzgarı Hero'nun ışığını söndürdü ve Leanderos yolunu kaybetti ve boğuldu. Hero onun cesedini gördüğünde, onunla birlikte olabilmek için kulenin kenarından atlayarak kendisini öldürdü.

Bilim, mitin Ovidius'un Heroides'inde, Virgil'in Georgics'inde ve şair Mousaios'un epik şiirinde kanıtlandığına işaret etmektedir.M. Valerii Martialis Liber Spectaculorum . Eited with Introduction, Translation and Commentary by Kathleen M. Coleman. Oxoford: OUP, 2006. p. 202. .

The Double Heroides (Ovid'e atfedilir), 18 ve 19'daki anlatıyı, aşıklar arasındaki bir mektup alışverişini ele alır. Leanderos, kötü hava nedeniyle kulesinde Hero'nun karşısına yüzemez; çaba sarf etmesi için onu çağırması, sevgilisi için ölümcül olacaktır.

Arrigo Boito, Ero e Leandro adlı bir opera besteledi, ancak onu yok etti. Librettosu daha sonra Giovanni Bottesini (1879) ve Luigi Mancinelli (1897) tarafından kuruldu.

Oliver Wendell Holmes, Sr.'nin "The Ballad of the Oysterman" adlı kitabında mite gönderme vardır. Başlıklı istiridye, "[o] hikaye kitabında okudu, ki, sevgilisini öpmek için / Leander Hellespont'u yüzdü. . "

Cy Twombly, 1985 yılında Christopher Marlowe'un anlattığı hikayeden esinlenerek Roma'da bir tablo yaptı. Resmin adı Hero ile Leandros (Christopher Marlowe'a).Swensen, Cole. “Cy Twombly, Hero & Leandro 1981–84”. In: Noise That Stays Noise: Essays. University of Michigan Press, 2011. pp. 140–43. http://www.jstor.org/stable/10.3998/mpub.1903627.24.

6. yüzyıl Bizans şairi Musaeus da bir şiir yazmıştır; Aldus Manutius, Venedik'te ünlü matbaasını kurduktan sonra ilk yayınlarından birini yaptı (c. 1493) (hümanist amacı Antik Yunan Edebiyatını bilim adamlarının kullanımına sunmaktı). Musaeus'un şiiri, Bernardo Tasso (İtalyanca), Boscán (İspanyolca) ve Clément Marot (Fransızca) tarafından Avrupa dillerine erken çeviriler yaptı. Bu şiirin Rönesans'ta Homeros öncesi olduğuna yaygın olarak inanılıyordu: George Chapman, Marlowe'un versiyonunu tamamlamasının sonunda, ölü aşıkların 'şimdiye kadar söylenen ilk şair' olma onuruna sahip olduklarını düşünür. Chapman'ın 1616 çevirisi Musaeus'un ilahi şiiri başlığına sahiptir. Öncelikle kitaplar. Orijinaline göre tercüme edildi, Geo: Chapman . 17. yüzyılın ortalarında tercüman olan Staplyton, Scaliger'in bu yanlış inancı reddetmesini okumuştu, ancak yine de çevirisinin başlık sayfasında Virgil'in 'Musaeum ante omnes' (Aeneid VI, 666) adlı eserine atıfta bulunmaktan kendini alamadı (Virgil'in referansı). daha önceki bir Musaeus'a aitti ).

George Chapman, Marlowe'un şiirini Marlowe'un ölümünden sonra tamamladı; bu versiyon genellikle 17. yüzyılın ilk yarısında yeniden basıldı, 1598'de basıldı (Linley); 1600 ve 1606 (Şişe); 1609, 1613, 1617, 1622 (Blount); 1629 (Hawkins); ve 1637 (Sızıntı).

Sir Walter Ralegh ( -1618), Hero'nun uyuyakaldığı ve Leander'ı yüzerken yönlendiren lambayı yakmayı başaramadığı 'The Ocean's Love to Cynthia'da hikayeye atıfta bulunur (Chapman'ınki gibi daha nazik versiyonlar onu umutsuzca ele geçirir). lambanın yanmasını sağlamak için mücadele).

Letitia Elizabeth Landon'ın şiiri Hero ile Leandros ilk olarak 1823'te yayınlandı. Anlamlı bir şekilde, adların olağan sırasını tersine çevirdi ve bunu bir karşılıklı sabitlik örneği olarak kullandı.

Lord Byron, "Sestos'tan Abidos'a Yüzdükten Sonra Yazılı" kitabında Leander'a atıfta bulunur. ; Hero ile Leandros efsanesi, Mayıs 1810'da Hellespont'u (yani Çanakkale'yi) yüzerek geçmesine ilham verdi. Byron ayrıca, hem The Bride of Abydos (1813) hem de Don Juanda (1819-1824), canto II, stanza 105'te Leandrosa daha fazla atıfta bulunarak onun başarısına atıfta bulunur.

" Direkten İki Yıl Önce " (1840) kitabının XVII. Yolculuğun ilk aylarında, domuz San Diego'da karaya çıkarıldıktan sonra, aşçı "daha dikkatli olamazdı, çünkü aslında, hava karardıktan sonra birkaç gece, görülmeyeceğini düşündüğü zaman, kendini kürekle çekti. bir kova dolusu tatlıyla bir teknede karaya çıktı ve Leandros gibi Hellespont'u geçmekten döndü".

Lafcadio Hearn'ün In Ghostly Japan (1899) adlı kısa öyküler ve denemeler koleksiyonunda, yazar sevgilisine bir fener rehberliğinde yüzen bir kızın popüler öyküsünü anlatır ve batı öyküsüyle benzerlikleri hakkında yorum yapar: '—"Yani," dedim kendi kendime, "Uzak Doğu'da yüzen zavallı Hero'dur. Ve bu koşullar altında, Leander'in Batılı tahmini ne olurdu?"

Alfred Tennyson'ın "Leandros'a Hero" adlı şiirinde Hero, sevgilisine denizin sakinleştiği sabaha kadar gitmemesi için yalvarır "Bu gece buradan dolanmayacaksın, öpücüklerimle yanında kalacağım"

AE Housman'ın More Poems (1936) adlı eserinin XV. Şiiri mite ayrılmıştır. Nasıl olduğunu anlatıyor, "Sestos kasabasında, Hero'nun kulesinde | Hero'nun kalbinde Leandros yatıyor."

Diana Wynne Jones'un meta-fantezi romanı Fire and Hemlock (1984), hem olay örgüsünü önceden haber vermek hem de Hero'nun ikinci kişiliğine bir adaşı olarak Hero ile Leandros'a erken bir gönderme yapar.

Hero ile Leandros, III. Perde I'deki The Two Gentlemen of Verona'da, Valentine Milan Dükü'ne Milano'lu bir bayana nasıl kur yapılacağı konusunda ders verirken tekrar bahsedilir.

Shakespeare ayrıca Much Ado About Nothing'deki hikayeye atıfta bulunur; hem Benedick, Leander'ın "asla benim zavallı aşık olduğum kadar ters döndüğünü" söylediğinde ve aksi yöndeki suçlamalara rağmen Hero karakteri adına, evlenmeden önce iffetli kalır; ve Bir Yaz Gecesi Rüyası'nda, Hero ve Leander yerine Helen ve Limander adlarını yanlışlıkla kullanan bir malapropizm biçiminde ve ayrıca Edward III'te (Perde II, Sahne II), Othello'da (Perde III, Sahne III), ve Romeo ve Juliet (Perde II, Sahne IV).

"Leandros, sıcak bir yaz ortası gecesi olmasaydı, Hero rahibeliğe dönmüş olsa da güzel bir yıl yaşayacaktı; çünkü, iyi delikanlı, onu Hellespont'ta yıkamak için dışarı çıktı ve krampa tutuldu. boğuldu ve o çağın aptal adli tabipleri onun 'Sestoslu Hero' olduğunu buldu. Ama bunların hepsi yalan: Zaman zaman insanlar öldü ve solucanlar onları yedi, ama aşk için değil."

Ben Jonson'ın Bartholomew Fair (1614) adlı oyunu, V. Act'de Hero ve Leander'ın Londra'ya çevrilmiş bir kukla gösterisini içeriyor ve Thames aşıklar arasında Hellespont olarak hizmet ediyor.

Dion Boucicault, ' The Colleen Bawn ' (1860) adlı oyununda Leander'dan bahseder. Corrigan, Hardress Cregan'dan ve onun gizli karısına yaptığı gece tekne gezintilerinden "ıslanmayı engelleyen Leander gibi" söz eder.

Hikayenin varyantları, yerel bir efsane olarak göründükleri Japonya'da da kanıtlanmıştır. Hiroko Ikeda'nın Japon halk masalları dizininde, tür Tarai-bune no Momoyo Gayoi olarak bilinir. Uluslararası dizine göre Polonya Halk Hikayeleri Kataloğu'nun kurucusu olan filolog ve halkbilimci Julian Krzyżanowski, Polonya'da T 667, "Hero i Leander" ("Hero ve Leander") olarak sınıflandırdığı aşıklar efsanesinin varyantlarını buldu.