Janaki Ammal

EK Janaki, EK Krishnan (Alt Yargıç) ve Devi Kuruvi'de doğmuştur. Babası Madras başkanlığında alt yargıç olarak çalışmıştır. Anne ve babası, Kannur'un Kerala bölgesindeki Tellichery'dendir.

Janaki ilk eğitimini Thalassery'deki Sacred Heart Manastırı'nda, ardından Madras Queen Mary's College'da yapmıştır. Başkanlık Koleji'nden Botanik alanında Onur derecesi almıştır ve daha sonra 1924'te Michigan Üniversitesi'ne taşınmıştır. 1926'da Barbour Bursu ile botanik alanında yüksek lisans derecesi almıştır. Birkaç yıllığına Madras'taki Kadınlar Hristiyan Koleji'nde profesör olarak çalışmak üzere Hindistan'a dönmüştür. Michigan Üniversitesi'ne Doğu Barbour Fellow olarak dönmüştür ve 1931'de doktora derecesi almıştır. Tezi "Nicandra Physaloides'te Kromozom Çalışmaları" başlığını taşımaktadır. Üniversite ayrıca 1956'da ona fahri bir LLD vermiştir.

Döndüğünde, Trivandrum'daki Maharaja's College of Science'da (şimdi, University College, Trivandrum) Botanik Profesörü olmuştur ve 1932 ile 1934 yılları arasında iki yıl boyunca burada Yardımcı Doçent olarak görev yapmıştır. Janaki daha sonra Merton, Londra'daki John Innes Enstitüsü'ne katılmıştır. Burada uzun vadeli bir işbirlikçi olacak olan CD Darlington ile çalışmıştır. Daha sonra Coimbatore'deki Şeker Kamışı Yetiştirme Enstitüsü'nde C.A. Berber ile çalışmıştır. Çalışmaları, SG 63-32 çeşidi de dahil olmak üzere çeşitli türler arası melezleri içeren melezlerin üretimini içermiştir.

1939'da Edinburg'daki 7. Uluslararası Genetik Kongresi'ne katılmak için gitmiştir ve II. Dünya Savaşı nedeniyle burada kalmak zorunda kalmıştır. Sonraki altı yılını John Innes Center'da C.D.'ye sitolog yardımcısı olarak geçirmiştir. 1945'te birlikte Ekili Bitkilerin Kromozom Atlası'nı yayınlamışlardır. 1945'ten 1951'e kadar Wisley'deki Kraliyet Bahçıvanlık Derneği'nde sitolog olarak çalışmaya davet edilmiştir. Bu süre zarfında manolyaların sitolojilerini incelemiştir ve melezleşmeleri üzerinde deneyler yapmıştır. Hindistan hükûmeti onu Hindistan Botanik Araştırması'nı yeniden düzenlemeye davet etmiştir ve Allahabad'daki Merkezi Botanik Laboratuvarı'nın ilk direktörü olarak atanmıştır. 1962'den itibaren Jammu'daki Bölgesel Araştırma Laboratuvarı'nda özel görevli olarak görev yapmıştır. Ayrıca kısa bir süre Trombay'daki Bhabha Atomik Araştırma Merkezi'nde çalışmıştır ve ardından Kasım 1970'te Madras'a yerleşmiştir. Madras Üniversitesi Botanik'teki İleri Araştırmalar Merkezi'nde (CAS) fahri bilim insanı olarak çalışmıştır. Şubat 1984'te vefatına kadar Maduravoyal'daki Merkezin Saha Laboratuvarında yaşamıştır ve çalışmıştır.

Sitogenetik konusunda uzman olan Janaki, şeker kamışı biyolojisi üzerinde çalışmak için Coimbatore'deki Şeker Kamışı Yetiştirme İstasyonuna katılmıştır. O zamanlar, dünyanın en tatlı şeker kamışı Papua Yeni Gine'den Saccharum officianarum çeşidiydi ve Hindistan onu Güneydoğu Asya'dan ithal etmiştir. Hindistan'ın yerli şeker kamışı çeşitlerini geliştirmek amacıyla, 1920'lerin başında Coimbatore'de Şeker Kamışı Yetiştirme İstasyonu kurulmuştur. Janaki, laboratuvarda melezlerin melezlenmesi yoluyla poliploid hücreleri manipüle ederek, Hindistan koşullarında gelişebilecek yüksek verimli bir şeker kamışı türü üretmeyi başarmıştır. Araştırması ayrıca şeker kamışının Hindistan'daki coğrafi dağılımını analiz etmeye ve şeker kamışının Saccharum Spontaneum çeşidinin Hindistan'dan geldiğini belirlemeye yardımcı olmuştur. Bununla birlikte, Janaki için Coimbatore'deki erkek akranları arasında uzlaştırılamaz sorunlar yaratmıştır. Çalışmalarından etkilenen Kraliyet Bahçe Bitkileri Derneği, Janaki'yi dünyanın dört bir yanından bitki koleksiyonuyla ünlü Kew Bahçeleri yakınlarındaki Wisley'deki kampüslerinde sitolog yardımcısı olarak çalışmaya davet etmiştir.

Janaki, İngiltere'de geçirdiği yıllar boyunca çok çeşitli bahçe bitkileri üzerinde kromozom çalışmaları yapmıştır. Birçok durumda kromozom sayıları ve ploidi üzerine yaptığı çalışmalar, türlerin ve çeşitlerin evrimine ışık tutmuştur. 1945'te C. D. Darlington ile birlikte yazdığı Kültürlü Bitkilerin Kromozom Atlası, birçok tür üzerine kendi çalışmalarının çoğunu içeren bir derlemedir. Dernekte üzerinde çalıştığı bitkilerden biri de manolyaydı. Bugüne kadar, topluluğun Wisley'deki kampüsünde ektiği manolya çalıları var ve bunların arasında adını taşıyan küçük beyaz çiçekleri olan bir çeşit vardır: Magnolia Kobus Janaki Ammal. Japon ve Çin efsanelerinde kutlanan bir çiçek olan bu çeşidin çiçekleri, 'tepals' adı verilen kaynaşmış sepals ve taç yapraklarından oluşmaktadır. Bugün, Avrupa'da sadece birkaç fidanlık çeşitliliği yetiştirmektedir.

Janaki ayrıca tıbbi ve diğer bitkilerin yanı sıra Solanum, Datura, Mentha, Cymbopogon ve Dioscorea cinsleri üzerinde çalışmıştır. Soğuk ve nemli kuzeydoğu Himalayalar'da, soğuk ve kuru kuzeybatı Himalayalar'a kıyasla daha yüksek bitki türleşme oranını poliploidiye bağlamıştır. Ayrıca, ona göre, kuzeydoğu Hindistan florasında Çin ve Malaya unsurlarının birleşmesi, bunlar ve bu bölgedeki doğal flora arasında doğal melezleşmeye yol açarak bitki çeşitliliğine daha fazla katkıda bulunmuştur.

Emekli olduktan sonra Janaki, tıbbi bitkiler ve etnobotaniğe özel bir önem vererek araştırmasının orijinal bulgularını yayınlamaya devam etmiştir. Yaşadığı ve çalıştığı Madras Üniversitesi Saha Laboratuvarında bir şifalı bitki bahçesi geliştirmiştir.

1950'lerin başlarında Kraliyet Bahçıvanlık Derneği'nin Garden Wisley'sinde çalışan bir genetikçi olan Dr. Janaki, kolşisin'in suda bir stok solüsyonun oluşturulduğu ve büyüyen uca uygulandığı Manolya da dahil olmak üzere bir dizi odunsu bitki üzerindeki etkilerini araştırmıştır. Kromozomların iki katına çıkması, hücrelere normal sayının iki katını vermektedir. Ortaya çıkan bitkiler daha ağır dokulu yapraklara sahiptir; çiçekleri değişkendir, genellikle daha kalın tepelere sahiptir ve daha uzun süre dayanmalarına yardımcı olmaktadır. Manolya kobus tohumları miktar olarak mevcut olduğundan, birkaç fide Dr Janaki Ammal tarafından tedavi edilmiştir ve nihayetinde Wisley'deki Battleston Tepesi'ne dikilmiştir.

Janaki, 1 Ocak 2000'de S.Gopikrishna & Vandana Kumar tarafından yayınlanan bir India Currents dergisi makalesinde Yüzyılın Hint Amerikalıları arasında bahsedilmiştir: "Çoğu kadının liseyi geçemediği bir çağda, Hint bir kadının Amerika'nın en iyi devlet üniversitelerinden birinde doktora yapması ve aynı zamanda kendi alanına önemli katkılarda bulunması mı?!" Kerala doğumlu Janaki, tartışmasız ABD'de (1931) botanik alanında doktora alan ilk kadındır ve mezun olduğu Michigan Üniversitesi tarafından doktora derecesi (honoris causa) verilen birkaç Asyalı kadından biri olmaya devam etmektedir. Ann Arbor'da geçirdiği süre boyunca, tamamı kadınlardan oluşan bir yurt olan Martha Cook Binası'nda yaşamıştır ve Botanik Bölümü'nde Profesör olan Harley Harris Bartlett ile çalışmıştır.

1935'te Hindistan Bilimler Akademisi Üyesi ve 1957'de Hindistan Ulusal Bilim Akademisi Üyesi seçilmiştir. Michigan Üniversitesi, onursal bir LLD. 1956'da botanik ve sitogenetiğe katkılarından dolayı ona şöyle dedi: "Önemli ve doğru gözlemler yapma yeteneğiyle kutsanmış, o ve sabırlı çabaları ciddi ve özverili bilim çalışanları için bir model olarak duruyor." Hindistan Hükûmeti 1977'de Padma Shri'yi ona vermiştir. Hindistan Hükûmeti Çevre ve Orman Bakanlığı, 2000 yılında onun adına Ulusal Taksonomi Ödülü'nü vermiştir.

1999'da adına iki ödül verilmiştir: EK Janaki Ammal Ulusal Bitki Taksonomisi Ödülü ve EK Janaki Ammal Ulusal Hayvan Taksonomisi Ödülü. Jammutawi'de Janaki Ammal'ın adını taşıyan 25000'den fazla bitki türüne sahip herbaryum bulunmaktadır. John Innes Center, gelişmekte olan ülkelerden gelen doktora öğrencilerine kendi adına burs sunmaktadır.