Aroma bileşiği

Koku, aroma, koku veya tat olarak da bilinen aroma bileşiği, koku veya kokuya sahip kimyasal bir bileşiktir. Tek bir kimyasal veya kimyasal bileşikler sınıfının bir koku vermesi için, burnun üst kısmındaki hava yoluyla koku alma sistemine geçiş için yeterince uçucu olması gerekir. Çeşitli kokulu meyveler çeşitli aroma bileşiklerine özellikle çekici aromalara sahip olacak şekilde ticari olarak yetiştirilen ve birkaç yüz aroma bileşiği içeren çilekler bunlara örnektir.

Genel olarak, bu spesifikasyonu karşılayan moleküllerin moleküler ağırlıkları 310'dan azdır. Aromalar hem tat hem de koku duyusunu etkilerken, kokular sadece kokuyu etkiler. Aromalar doğal olarak oluşma eğilimindedir ve (İngilizce:fragrances) kokular terimi, kozmetikte kullanılanlar gibi sentetik bileşikler için de geçerli olabilir.

Aroma bileşikleri, meyveler ve kabukları, şarap, baharatlar, çiçek kokuları, parfümler, koku yağları ve uçucu yağlar gibi çeşitli yiyeceklerde bulunabilir. Örneğin, çoğu meyvelerin ve diğer mahsullerin olgunlaşması sırasında biyokimyasal olarak oluşur.

Ayrıca, aroma bileşiklerinin birçoğu, gıda hizmeti endüstrisinde ürünlerinin tatlandırılması, iyileştirilmesi ve genel olarak cazibesini arttırmak için kullanılan bileşiklerin üretiminde önemli bir rol oynar.

Bir odorizer gibi, tehlikeli kokusuz maddeye tespit edilebilir bir koku ekleyebilir propan, doğal gaz ya da hidrojen, bir güvenlik önlemi olarak.

Tiyoaseton (2-propantion) Az çalışılmış bir organosülfür. Kokusu o kadar güçlüdür ki, bir konteyner açıldıktan sadece birkaç saniye sonra rüzgar yönünde birkaç yüz metrede algılanabilir.

Koku alma yeteneğine sahip hayvanlar, koku alma reseptörleri ile aroma bileşiklerini algılarlar. Koku alma reseptörleri, koku alma sistemindeki havadaki aroma bileşiklerini algılayan duyu nöronlarının yüzeyindeki hücre zarı reseptörleridir. Aroma bileşikleri daha sonra gaz kromatografisi -olfaktometri ile tanımlanabilir, bu da bir insan operatörün GC çıkışını koklamasını içerir.

'Koku' 2007 yılında Amerikan Kontakt Dermatit Derneği tarafından Yılın Alerjeni seçilmiştir. Amerika Birleşik Devletleri'nde yakın zamanda yapılan bir akademik çalışma şunu göstermiştir: "34.7 Parfümlü ürünlere maruz kaldığında nüfusun %'si migren baş ağrıları ve solunum güçlükleri gibi sağlık sorunları bildirdi".

Kokuların bileşimi genellikle ürünlerin etiketinde açıklanmaz, bu da formülün gerçek kimyasallarını gizler ve bu da bazı tüketiciler arasında endişe uyandırır. Amerika Birleşik Devletleri'nde bunun nedeni, kozmetik ürünlerini düzenleyen yasanın ticari sırları korumasıdır.

Amerika Birleşik Devletleri'nde kokular, kozmetik veya ilaçlarda mevcutsa Gıda ve İlaç İdaresi tarafından, tüketici ürünlerinde mevcutsa Tüketici Ürünleri Güvenlik Komisyonu tarafından düzenlenir.

İlaçlar dışında herhangi bir pazar öncesi onay gerekli değildir. Kokular ayrıca genel olarak 1976 tarihli Toksik Maddeler Kontrol Yasası tarafından, mevcut kimyasalları daha fazla inceleme veya test yapmadan "dede" olarak düzenleyen ve yeni bir maddenin EPA'ya güvenli olmadığını kanıtlama yükünü getiren tarafından düzenlenir. Ancak EPA, bağımsız güvenlik testi yapmaz, ancak üretici tarafından sağlanan verilere dayanır.

2010 yılında, Uluslararası Koku Derneği, üyelerinin gönüllü bir anketine dayanarak 2011 yılında kullanılan 3,059 kimyasalın listesini yayınladı ve dünyadaki koku üretim hacminin yaklaşık %90'ını belirledi.