Object 279

Bu özel amaçlı tank, gerekirse bir nükleer patlamanın şok dalgasına bile dayanacak şekilde savaşmak için tasarlandı. Yüksek Komuta Rezervinin bir tankı olarak planlandı.

Tank, mühendis L. Troyanov başkanlığındaki bir grup tarafından Leningrad'daki Kirov Fabrikasında geliştirildi. Tank üzerindeki çalışma, 1956'da ağır tank operasyonel gereksinimleri üzerine 1957'de başladı ve 1959 sonunda bir ön üretim tankı tamamlandı.

Bu eşsiz tank, kros kabiliyetini artırdı. Yakıt tankları olarak da kullanılan iki uzunlamasına, dikdörtgen içi boş kirişe monte edilmiş dört kanallı çalışan dişliye sahipti. Tank süspansiyonu, karmaşık hidrotransformer ve üç hızlı planet dişli kutusu ile hidro-pnömatikti. İz ayarlayıcı solucan tipindeydi. Bu ağır aracın özgül zemin basıncı 0,6 kg / cm² (~ 8.5psi)'yı geçmedi. Pratik olarak tüm yol uzunluğu boyunca uzanan zincir, bataklık arazide, yumuşak topraklarda ve kesilmiş ağaçlarla dolu alanda, Çek kirpi, tank karşıtı engeller ve benzeri alanlarda kros yeteneklerinin artmasını sağladı.

Tank 1000 beygirlik 60 metrik tonluk tankı 55 km / s (34 mph) hız'a ulaştıran 2DG-8M dizel motor ile donatılmıştır. Bir yakıt ikmalinde km 300 km (186 mil) aktif mesafesi vardır. Ayrıca otomatik yangın söndürme sistemleri, duman atma ekipmanı ve savaş bölmesi ısıtma ve soğutma sistemi vardı.

Tank gövdesi, maksimum zırh kalınlığı , APDS ve Boşluklu imla hakkı mühimmatına karşı koruyan ve nükleer bir patlama durumunda şok dalgası tarafından devrilmesini önleyen ince, eliptik bir zırhla kaplandı. Değişken kalınlık ve eğime sahip büyük döküm düzensiz şekilli yapılardan oluşuyordu. Gövdenin tamamen dökülmüş ön kısmı, gövdenin önünün ve kenarlarının etrafında uzanan, HEAT mermilerine karşı etkili ince zırh panelleri ile yuvarlaklaştırılmıştır. Teknenin yanları da dökülmüş ve benzer koruyucu zırh panellerine sahipti.

319 mm maksimum zırh kalınlığına sahip tüm döküm kulesi, yuvarlanmıştıdı ve anti-HEAT koruyucu panelleri vardı. Taret de ağır bir şekilde korunuyordu. Tank kimyasal, biyolojik, radyolojik ve nükleer (CBRN) koruma ile donatılmıştır.

Tank 130 mm M-65 yivli tabanca ile silahlandırıldı. İkincil silahlandırma 800 mermili 14,5 x 114 mm KPVT koaksiyel makineli tüfekten oluşuyordu. Silahlar iki düzlemde "Groza" dengeleyici ile dengelendi. Object 279, 24 mermi ile, başlık ve fişek ayrı olarak yüklenecek şekilde taşındı.

Silah,dakikada 5-7 mermi atış hızına sahip yarı otomatik bir yükleme sistemine sahipti. Ateşleme kontrol sistemi, optik telemetre, otomatik yönlendirme sistemi ve aktif kızılötesi projektör ile L2 gece görüşünden oluşuyordu.

Bu tank projesinin iptal edilmesinin nedenlerinden biri, diğer ağır tank projelerinde olduğu gibi, Sovyet ordusunun 1960'tan itibaren bu tip tanklar ve benzeri ağır savaş araçlarıyla çalışmayı bırakmasıydı. O zamandan beri, en ağır olanlar yaklaşık 50 metrik ton ağırlığında tutuldu, yani ek reaktif zırh, mayın temizleme cihazları (maden pullukları, maden silindirleri) vb. olmadan. 22 Temmuz 1960'ta, Cyka Yar serisindeki yeni teknolojinin gösterilmesinde Nikita Khrushchev, 37 metrik tondan fazla ağırlığa sahip tankları kesinlikle yasakladı.

Bu karara ek olarak, Nikita Kruşçev'in kendisinin, en önemlisi IT-1 olan alternatif güdümlü bir füze tankının destekçisi olmasıydı. Dahası, Sovyet ordusu, II. Dünya Savaşı sırasında meydana gelenlere benzer vatan savunma durumlarında kendi köprülerini geçmek için uygun ağırlığa sahip tanklar istedi. Diğer bir neden ise, denemeler sırasında mekanik aksamında bir takım ciddi eksikliklerinin ortaya çıkmasıydı. Bu eksiklikler arasında düşük dayanıklık, bataklık alan geçişleri sırasında verimlilik kaybı, karmaşık ve pahalı üretim, bakım ve onarım ve tankın toplam yüksekliğindeki azalmanın imkansızlığı sayılabilir.