Dara Birnbaum

Dara Birnbaum (d. 1946), New York’ta çalışan ve yaşayan Amerikan video ve montaj sanatçısıdır. Birnbaum, 1970'li yılların ortasından sonuna Amerikan halkı televizyonun sürekli gelişmesinin varlığına ve video sanat alanında açığa çıkmasına meydan okuyarak başladı. Çalışmaları başlıca televizyon ve video sanatında kesişme noktası olarak kitle iletişim araçlarının estetik özelliklerini ve ideolojik konuları ele alıyor. Birnbaum, spor programları, pembe diziler ve bilgi yarışması olarak örnek formatlar gibi malzemeler kullanarak televizyon görüntülerini yeniden düzenleyerek videoyu kullanmıştır. Teknikleri, metin ve müzik akışının kesilmesini ve resim tekrarını içerir. Birnbaum, 1970'lerin ortalarında video sanatıyla ortaya çıkan feminist sanat akımının bir parçasını oluşturmasıyla tanınmıştır.

Dara Birnbaum 1946 yılında New York’ta doğdu. Birnbaum 1969’da Pittsburgh Carnegie Mellon Üniversitesi’nde mimarlık bölümünü BA ile tamamladı ve sonra, New York’taki Lawrence Halprin & Associates mimarlık şirketinde çalıştı. Firma ile yaptığı çalışma, kültür kitlesinde özel ve toplum alanları arasındaki bağı keşfederek ve yurttaşlık alanında düşünceyi yaşam boyu aşıladı. Sanat okumaya karar verdikten kısa süre sonra 1973’te San Fransisco Sanat Enstitüsü’nden resim sanatından BFA’yla mezun oldu.

Birnbaum 1975’te bir yıllığına Floransa’ya taşındı ve video sanat sergilerine öncülük eden galeri, Centro Diffusione Grafica tarafından video sanatı tanıştırıldı. 1976’da New York’a dönmesinden kısa bir süre sonra, Birnbaum sanatsal gelişimi büyük ölçüde etkileyen bir sanatçı olan Dan Graham ile tanıştı. Dan Graham, 1970'lerde sinemanın ona görüşünü eleştirel bir şekilde analizini sağlayan, İngiliz film teorisi dergisi olan Screen’e tanıttı. Birnbaum, sinema eleştirisinde feminist bağlam üzerine ortaya çıkan dergisinin tartışması çok ilgi duydu ama televizyonu dikkate alarak başarısızlığa uğradığı Screen’in Amerika kültür kitlesinin baskın gücü olarak filmin yerine geçtiğini inandığı bir araç bulundu. 1970'lerin ortasında, şair Alan Sondheim, Control Piece and Mirroring gibi ilk deneysel video eserlerini oluşturmak için olanak sağlayan Sony Portapak’ı Birnbaum’a ödünç verdi. Bu eserler ayna kullanımıyla ve yansıtılan görüntü aracılığıyla gösterme ve beden arasındaki ayrımı keşfetti. Aynaların varlığı, televizyon düzeneğini ve benimseyişini öncelikle odaklanan video eserleri 1970'lerin sonlarında devam etti. Televizyon düzeneğinin tekrarı ve bölümlenmesi yoluyla, bedensel hareketlerini ve aracın teknik yapılarını incelemek için ödünç kullandı. Bu incelemeler, 1978-1979’da video sanat eser parçası Transformation Wonder Woman’ın önde gelen eserinin temelini oluşturdu. Bu eserde, televizyon serisine yerleştirme amacında olduğu için ve ideolojik alt metinleri bozmak için Wonder Woman’ın görüntüsüne uygun kullandı. Siren uyarısıyla ağlama eşliğinde coşkun parlamalarla uzun süren alkış tufanı ile açıldı. 1979’da, Televizyon prodüksiyon sonrası birimde çalışırken, ayrılmış görüntülerden videoyu hızlı şekilde düzenlemiş video kolajları yapmaya başladı. 1982’de, Birnbaum, Wang Computers ticaretinin bir bölümü ve PM magazin, gece TV Show’ları ayrılmış videoları Acid Rock adlı parçayı yarattı. Dört kanallı bir video kurulumunun bir parçası olan Document 7 için yaratılan, Acid Rock,Doors tarafından ‘’ L.A. Woman’ın yeniden oluşturulmuş versiyonu ve ünlü resim kullanımı boyunca Birnbaum’un eserlerindeki feminizm ve televizyon, tüketicilik temalarının üstünde durmuştur. 1985’te Whitney Biennial’a katıldı. 1990’da yayınladığı tek kanallı video çalışması Cannon: Sokağa çıkma davranış politikası olan Taking to Street, 1968 Mayıs’ta Paris’te ayaklanmayı görüntüsel akla getirmeyle şekillendirdi, 1987 Nisan’da Princeton Üniversitesi’nde tutulan Take Black the Night marşından amatör bir şekilde görüntüyü arasına karıştırdı. 1994 altı kanallı video Hostage, 1977’de Hanns-Martin Schleyer’in kaçırılması konu olarak sağladı. Technology/ Transformation: Wonder Woman, Modern Sanat Müzesi’nde koleksiyon olarak yer almaktadır. Birnbaum, Ulusal Kanada Galerisi koleksiyonunda da eserlere sahiptir. 2010 yılında Amerika Birleşik Devletleri Sanatçılar ödülü’nü kazandı.