Erhard Kietz

Erhard Karl Kietz (22 Ağustos 1909 Leipzig, Almanya - 6 Nisan 1982 Wustrow, Aşağı Saksonya, Almanya) video sinyallerinin frekans düzenini inceleyen Alman bilim insanıdır.

22 Ağustos 1909'da Almanya Leipzig'de matematik öğretmeni Georg ve Anna Kietz'in en büyük çocuğu olarak dünyaya geldi. Leipzig'deki Nikolai Okulu'na katıldı ve ardından Leipzig Üniversitesi'nde fizik, matematik ve kimya dersleri aldı. 1938 şubatında bilim doktorası derecesiyle ödüllendirildi. Çeşitli bilim dallarından dersler alması onun olaylara karşı farklı bir bakış açısı kazanmasına olanak sağladı. Bununla birlikte politik ilerlemeler hakkında da bağımsız ve eleştirel bir bakış açısı edindi. Politikayla oldukça ilgiliydi fakat uluslararasında yükseldiğini gördüğü aşırı ırkçılığa karşı çıktı.

Mayıs 1929'dan Şubat 1938'e kadar üniversitede yaptığı çalışmalar boyunca televizyonun öncüsü olan Dr. August Karlous'un asistanlığını yaptı. Mart 1938'den Mayıs 1945'e kadar aynı laboratuvarda bir fizikçi olarak birbirinden bağımsız televizyon, yüksek frekans ve sinyal güçlendirme teknolojisi deneylerini yürüttü. Televizyonun yanı sıra bir diğer ana çalışma alanı diyapazonlar ve titreşim kristalleri üzerindeki aşırı düzgün titreşimlerin kaynağıydı. II. Dünya Savaşı sırasında Leipzig Üniversitesi'nin Fizik Enstitüsünde iki kez bomba saldırılarının enkazı altında kaldı.

9 Ağustos 1941'de, 1 Haziran 1917 doğumlu Gisela Rasching ile evlendi. 15 Haziran 1945 günü iki küçük çocuğu, laboratuvar ortağı Dr.Herbert Mangold, karısı, yeni yürümeye başlamış kızı ve kendisi Amerikan ordusu tarafından Münih'in dış mahallelerine sürüldüler. 1947'de en büyük oğulları 5 yaşında kan zehirlenmesinden hayatını kaybetti. Savaşın son aylarında kaptığı orta kulak iltihabı bakterinin vücuduna yayılmasında sebep oldu ve savaş sonrasındaki karmaşada penisilinin bulunamaması tedaviyi ulaşılmaz kıldı.

15 Mayıs 1956'da karısı ve 11 yaşından 9 aylığa kadar 6 çocuğuyla birlikte Hamburg Almanya'dan Alman yük gemisi Witmarsum'a binerek Bağımsız Gulf Deniz Yolları üzerinden Amerika'ya göç için yola çıktı.

10 Haziran 1956'da aile Houston Teksas'a ulaştı, buradan 441 millik yolu otobüsle kat edip güneydeki Elsa Teksas'a ulaştılar. Ancak kendi alanında yapılan hiçbir çalışma yoktu, bu nedenle Eylül 1956'da birkaç yıl önce buraya göç etmiş olan alman bir arkadaşının tavsiyesi üzerine aile Altadena Kaliforniya'ya taşındı. Dr. Erhard Kietz, Pasadena'da Birleştirilmiş Elektrodinamik Şirketi'nin araştırma bölümünde işe alındı ve burada Adrian B. Cook'un altında kayıt cihazının tasarımına katkıda bulundu. Ocak 1959'da aile San Francisco Liman bölgesindeki Menlo Park'a taşındı ve bölge Silikon Vadisi'nw dönüşene kadar burada kaldı. Dr. Kietz Redwood City Kaliforniya'daki Ampex Şirketi'ne Charles P. Ginsburg tarafından yönetilen araştırma ve mühendislik bölümüne elektrik mühendisi kadrosundan katıldı. Buradan 1971'de üst düzey mühendis olarak emekli oldu.

Ne yazık ki Amerikan toplumu içinde kendini yurdundan edilmiş hissetti. Ana vatanına duyduğu büyüyen özlemle, o ve karısı Almanya'ya dönme seçeneğini gözden geçirmeye başladı. Temmuz 1971'de hala birer genç olan iki kızıyla birlikte (karısı 1967'de bir trafik kazasında hayatını kaybetti) Bremen yolcu gemisiyle Bremerhaven'e gitmek üzere New York'tan ayrıldı ve Dankoltsweiler (Baden-Württemberg) Almanya'ya yerleşti. 6 Nisan 1982'de Blütlingen (Aşağı Saksonya) Almanya'da hayatını kaybetti.

Başarılı bir çellocuydu ve ayrıca piyanoyu da iyi çalardı. Klasik müziğe olan tutkusu şevkle konserlere katılan ve müzik yapan geniş bir müzisyen ailede yetişmesinden kaynaklanıyor olabilir. II. Dünya Savaşı'ndan önce Leipzig orkestralarında Savaş sonrasında da Münih orkestralarında çalmaktan büyük keyif aldı. Gençliğinde yaşadığı bir orta kulak iltihabı duyma yetisinin çoğunu yitirmesine ve bir orkestraya katılma hayallerinin son bulmasına neden oldu. Bu durum içinin kararmasına sebep oldu. Buna rağmen hala doğru perdeyi duymak için mükemmel kulaklara sahipti (Evin başka bir odasında kızı piyano çalışırken: Fa diyez, Fa değil, bunu duyamıyor musun?).

Bir dürüstlük ve alçakgönüllülük adamıydı. Ailesine büyük bir sevgi ve bağlılık duyardı. Çocuklarına iyi bir rehber olması gerektiğinin farkında olan ama küçüklük zamanlarında genellikle çocuklarına onları anlamadan karşı koyan otoriter bir ses tonuyla karşılayan biri gibi görünürdü. Büyüdüklerinde onlara verilen paha biçilemez hediyeleri fark ettiler; düşünsel merak, klasik müzik aşkı, doğayı gözlem yeteneği, astronomiye ilgi ya da bazen Münih'in güneyindeki köy ormanlarına ya da dağ yamaçlarına yapılan günlük bisiklet yolculuklarıyla-ya da otobüsle Kaliforniya'ya -yakınlarındaki ve uzaklarındaki dünyayı keşfetme ruhu gibi. Bunu yapmak sınırlı imkânlarıyla altı çocuğa sahip bir adam için hiç kolay değildi ki konserlere katılmak ve yolculuklara çıkmak maddi refahtan daha önemliydi çünkü bu tecrübeler çocukları daha derinden etkiler ve zihinlerinin yoğrulmasında etkili olurdu. Çocukları, onun doğadaki en karmaşık bilimsel olayları bile onların yaşına uygun açıklayabilme yeteneğinden faydalandılar ve bu sayede durumları kavrayabildiler.

İncil'in doğruluğuna sağlam bir inancı vardı ama aktarım ve açıklamaların hatalı olduklarının da farkındaydı. Bu nedenle farklı açıklamaların karşılaştırması hayatının en önemli çalışması oldu. Affedici tanrıya sarsılmaz bir inancı ve kurtuluş ve cennet için sürekli artan umutları vardı.

Küçük bir çocuk olarak I. Dünya Savaşı'na dayandı ve savaşların arasında çok kötü bir zamanda rüştünü ispatladı. Yeni bir aile babası olarak II. Dünya Savaşı'nı atlattı. Bu tecrübeler onu savaşa herhangi bir yolla destek vermeye karşı biri haline getirdi. Bilimin askeri gelişime hizmet etmesine muhalifti yine de yetenekleri yüzünden önce askeri menfaate ve daha sonrasında bu üretimlerin sivil kullanıma açıldığı bir kariyerden kaçması imkânsız hale geldi. Diğer bir yandan, geliştirdiği ve katkıda bulunduğu teknoloji, Sovyetler Birliği ve Küba üzerinde radar ve video uçuşları yoluyla daha gerçekçi ve alçak yapmak için balistik füzelerin gereksinimi, ayrıca sürpriz ataklardan korunma da değerlendirildi. Sovyetler Birliği’nin füze sayısı aslında iken tahmini değeri sadece idi.

Erhard Karl Kietz'in bilimsel kariyeri Şubat 1938 de çıkan, Drsesden'de 1939'da yayınlanan Versuche über die Frequenzkonstanz elektrisch angetriebener Stimmgabeln (Diyapazonların Frekans Düzenleriyle İlgili Deneyler) adlı doktora teziyle başladı. Bu çalışma büyük ilgi çekti çünkü radar ve video gibi uygulamaları geliştirmede bu tarz sürekli zaman ölçümlerine ihtiyaç duyuldu.

Çözülmesi gereken ve korkulan iki sorun tekrar oynatmadaki zaman dengesine duyulan büyük ihtiyaç ve o zamana kadarki manyetik kayıt teknolojisindeki bant genişliği kısıtlamasıydı. Kayıt almada ihtiyaç duyulan yüksek bant genişliğine dört adet banda çapraz çok hızlı dönen başların montesiyle ulaşıldı. Bu yüksek hızdaki bir bandı normal hızlarda yürütmeyi mümkün kıldı. Bununla birlikte bant genişliği 3 farklı boyuta getirildi: alışılagelmiş durağan 18 kHz'lik başlıklardan 20mHz'ye kadar dönen başlıklara. Bununla bağlantılı olarak bir başlıktan diğer başlığa hızlı bir değişim yapılmış oldu. Bu dönen başlıklar prensibi geçmişte ve günümüzde tüm profesyoneller tarafından kullanılmış ve sonralarda tüm ev video kaset kaydedicilerinde de kullanılmıştır.

Zaman bazlı doğrulamaya ilk başta karmaşık bir teknolojiyle ulaşıldı (bağımsız video çizgileri katot ışın demetleri olarak dönen bir diske kaydedildi ve başka bir yerdeki ikinci bir katot ışın demeti tarafından hassas zaman örgüsüyle tarandılar), daha sonra bu işlem yarı iletken devrelerle sağlandı.

Dr. Erhard Kietz, Elektronik Zaman Düzeltmeleri'nin sorun ve davranışları hakkında bir özet yazmıştır ve Ampex Şirketi için 15 Haziran 1960'ta yayınlamıştır. Burada yeniden, istenen bir mikrosaniyenin onda biri bir gecikmeyle tam zaman bazını oturtmaktır ki bu düzensizlik video kaydedicilerin düzgün çalışmasına engel olmasın.

Dr. Erhard Kietz'in Süreksiz Olmayan ve Düzenli Aralıklı Döner Başlık Kaydedicileriyle Sinyal Geri Üretimi adlı kitabı 1963'te Ulusal Uzay Elektronik Sempozyum Kaydı'nda yayınlanmıştır. Başka bir düzenlemesi de Şubat 1968'de yayınlanmıştır.

Mart 1967'de iş arkadaşı Sid Damron ile birlikte Aşırı Yüksek Bit Hızlarında Dijital Kayıt ve Emniyet ve Sıklık isimli teknik raporlar yazmışlardır.

Nisan 1967'de Dr. Erhard Kietz Multimegahertz Band Genişliğinde Manyetik Kayıtlamanın Gelişimi başlıklı bir sunum hazırladı. Sunumu 25 Nisan günü iş arkadaşı Sid S. Damron tarafından Griffiss Hava Kuvvetler Üssü Roma Hava Geliştirme Merkezi'nde bir geniş band kaydı sempozyumunda gösterilmiştir.

1968'de Sid Damron ve Erhard Kietz, Redwood City Kaliforniya'daki Ampex Firması'nda beraber çalışırlarken Olağanüstü Yüksek Sıklıkta Veri Kaydını Modern Data dergisinde aralık ayında yayınladılar.

Ampex Şirketinden emekli olmadan kısa süre önce, Dr. Erhard Kietz Track Alignment of Digital Signals Recorded at High Density on a Multitrack Recorder başlığında bilimsel bir metin yazdı. Bu tez 1971 yılının başlarında analogdan dijital kayda geçmek gibi sorunlar yaşadı.

İlk uygulamaları kutuplu radar istasyonlarının radar sinyalleriydi. Sonraki radar sinyalleri ve resimleri yüksek uçan uçaklardı ve daha da sonra sinyallerin dünyanın yörüngesi etrafında gönen uydulardan yüksek kalite resim kayıtları elde edildi.