İçkerin Savaşı

İçkerin Savaşı - Mayıs-Haziran 1842'de İçkerin ormanında, Kozhalg-Duk tepesinde - Çeçenistan'daki Shuani köyü, General Grabbe komutasındaki Rus birlikleri arasında İçkerin Savaşı, Pavel Grabbe ve İçkerya generallerinin komutasındaki Çeçen birlikleri Shuaib Centoroevsky ve Ullubiy-Mulla Aukhovsky. Rus birliklerinin harekâtının amacı aul Dargo'yu yok etmekti. Ancak, müfreze kaleye ulaşamadı, ağır kayıplar nedeniyle Grabbe geri çekilmek zorunda kaldı.

1842 baharında, Rus Ayrı Kafkasya Kolordusu Komutanlığı İmam Şamil'in ana kalesi olan Dargo kalesine ezici bir darbe indirmeye karar verdi. Emir Subayı General Pavel Grabbe keşif müfrezesini yönetiyordu.

İmam Şamil liderliğindeki Kafkasyalı dağlıların ana kuvvetlerinin Kazi-Kumukh da (Dağıstan, Kazikumukh - modern Laks'ın ataları) olmasından yararlanan Tümgeneral P. H. Grabbe İmamlığın başkenti olan aul Dargo. Grabbe'nin müfrezesi 12 piyade taburu, bir istihkâm bölüğü, üç yüz Kazak (yaklaşık 10.000 kişi) ve 24 toptan (diğer kaynaklara göre 16 top) oluşuyordu. 10.000 kişilik Rus müfrezesine, İçkerya naibi Şuayb-Mulla Tsentoroevski'nin genel komutası altındaki İçkerin ve Aukh Çeçen müfrezeleri (Aukha naibi Ullubiy-Mulla liderliğinde) karşı çıktı; Kafkas Savaşı katılımcısı ve tarihçisine göre A. L. Zisserman, en cömert hesaplamalara göre 1.500'e kadar. Sefer güzergâhı boyunca uzanan dağ geçitlerindeki çatışmalar 30 Mayıs'tan 2 Haziran 1842'ye kadar sürdü. Savaş sırasında Çeçenler dağınık düzen ve "göçebe" topçusu (çoğunlukla ganimet toplarından oluşan) taktiklerini kullandılar.

30 Mayıs'ta tüm sefer kuvveti (12 tabur piyade, bir bölük lağımcı, 350 Kazak, 24 top, 3.000.000 ata kadar yiyecek ve savaş malzemesi taşıyan büyük bir nakliye aracıyla) Gerzel-aul'dan Aksai nehrine doğru yola çıktı ve yedi verst ötedeki Gazein nehrinde gece için durdu. O gün hareket halindeyken küçük bir çatışma yaşandı.

Kolun ilerlediği yol, Aksai'ye akan vadiler ve derin çukurlarla kesişen dar bir sırt boyunca dolambaçlı bir şekilde devam ediyordu; uzaklaştıkça orman sıklaşıyor, geçitlere daha az rastlanıyordu. 30 Mayıs akşamından itibaren yağmur yağmaya başladı ve yolu daha da bozdu.

Ayın 31'inde müfreze sadece 4 verst ilerleyebildi. Yağmur durdu ve aynı zamanda Çeçenler ortaya çıktı: esas olarak kolun sağ kapağına ve artçı'ya saldırdılar; ağaçlardan, kirişlerden, devrilmiş ağaçların arkasından çınar ateş ederek zincirlerdeki ve koldaki insanları vurdular. Akşam olduğunda müfreze Bashil-Irzau yoluna yaklaşık 4 verst daha yaklaşmıştı, zaten 72 adamını savaş dışı kaybetmişti.

1 Haziran'da müfreze ilerledi. Tümgeneral Labintsev komutasındaki Kabardin alayının birinci ve ikinci taburlarından oluşan Avanguard, düşmanı yol boyunca dizilmiş ve en az otuzu fırtınayla ele geçirilmiş olan moloz yığınlarından sürekli olarak çıkarmak zorundaydı. Geriye, Şuayb Molla'nın partisi tarafından savunulan Kozhalg-Duk yolundaki ana enkaz kalmıştı, ancak burası bile büyük kayıplarla ele geçirildi Kabardin alayının birinci taburunun komutanı Ostrovski düştü ve öncünün neredeyse tüm subayları öldü ya da yaralandı. İkinci taburun komutanı Binbaşı Şulyakovski ağır yaralanmıştı. Yan zincirlerdeki ve artçı birliklerdeki çarpışmalar aynı şiddetle devam etti. Kurinyanlar ilerleyen düşmanla sürekli göğüs göğüse çarpışıyorlardı. Bu gün müfreze 500 ölü ve yaralı verdi.

Yolun sürekli olarak molozlardan temizlenmesi gerekiyordu ve istihkâmcılar açılan ateş sonucu öldürülüyordu; iki topla vadiyi geçmek bir tabur ve iki saat zaman aldı. Bir gece dinlendikten sonra General Grabbe, müfrezenin yaralılarla ve susuzlukla dolu zor durumunu, ayrıca dağcıların farklı aullardan yeni takviyeler alabileceğini ve yolun arkasındaki zor yerleri işgal ederek Gerzel-aul'a dönüş yolunu kapatabileceğini fark etti ve seferin hedefi olan müstahkem aul Dargo'nun 12 verst mesafede olmasına rağmen geri çekilme emri verdi.

2 Haziran'da, müfreze, iki Kabardey taburundan oluşan arka korumada tüm hızıyla devam eden şiddetli bir savaşın ortasında hareketi tersine çevirmeye başladı. Labyntsov'a, ancak tüm müfrezenin, gece bir kampanyada yakalandığı ve şafağa kadar ayakta kaldığı derin bir depresyondan yukarı doğru gerildiğinde, iki Kurintsev taburunun arifesinde bu yerleri işgal etmesi emredildi. Kabardeyler hareket konvoylarını sağlamak için ana ablukaya aldılar ve ana sütunda yaralandılar .Arka korumanın geri çekilmesi, gerekirse kötü arazi yoluyla, önce bir tarafta dik bir uçurum ve diğerinde dik bir ormanlık yamaç bulunan Kazhelykovsky vadisine giden yol boyunca iner. Her birkaç adımda bir durmam gerekiyordu, bazen beş adım geri ve neredeyse aynı ileri gitme .Kabardey alayının üçüncü taburunun komutanı (eski yan sütunda), yarbay Traskin oraya koştu, düşmanı ana sütundan kovdu ve silahları geri püskürttü. Bununla birlikte, dağcılar birkaç kez yola girmeye ve vagon treninin saflarına girmeye çalıştılar ve Traskin saldırıyı her geri püskürttüğünde, ölene kadar birkaç kurşunla yere düşene kadar korucuların önüne koştu.

Yol insan cesetleri, atlar, kırık vagonlar, terk edilmiş şarj ve fişek kutuları ile doluydu, düşman öfkeyle saldırdı, tüm birimler subay kaybından az çok üzüldü. Ve arka korumada, Kabardeyler canlarını çok pahalıya satmalarına rağmen ölümcül ateşten öldüler. Zor anlarda, ısı ve susuzluktan zayıfladıklarında, insanların yarısını kaybettiklerinde, sütunun kuyruğunda kalmaktan ve yaylaların ana sütunun arkasına giden serbest yolunu engellemekten çoktan umutsuzluğa kapıldılar, ancak o zaman Albay Kozlovsky, diğerlerinden daha az etkilenen 4. taburun iki bölüğüyle zamanında geldi. Bu takviye, birinci ve ikinci taburların yorgun insanlarını cesaretlendirdi, zinciri değiştirmeyi ve geri çekilmeye devam etmeyi mümkün kıldı. Topçu görevlileri neredeyse tamamen yok edildi, subaylar silahları kendileri doldurdu ve durmadan ormanı yağmaladı .

Her nasılsa, sonunda vadiden çıktıktan sonra, birlikler biraz toparlandı ve bir günlük savaştan sonra genellikle dinlenmek için en yakın köylere ve çiftliklere dağılan düşmanı aldatmak için geceye yerleşiyormuş gibi yaptılar. şafakta işe devam etmek için .

Tamamen karanlık olur olmaz, tüm gereksiz ağırlıkları uçuruma atan ve yaralıları bir şekilde yerleştiren müfreze, derin bir sessizlik içinde ilerledi ve şafak vakti Bashil-Irzau yoluna ulaştı.

3 Haziran'da güneş doğarken, takip devam etti, ancak o kadar inatla değil ve birlikler akşam Gazein yoluna ulaştı. Bir yerde, sadece düşman Kurintsev taburunun artçılarına o kadar güçlü bir şekilde saldırdı ki, Binbaşı Evdokimov komutasındaki Kabardey taburundan takviye gönderilmesi gerekiyordu.

4 Haziran'da, zaten zayıf bir şekilde takip edilen birlikler, düşmanın elinde bir sahra silahı ve yüklerinin çoğunu bırakarak Gerzel-aul'a gitti .

66 subayı kaybeden ve tüm topçu görevlileri de dahil olmak üzere 1.700'den fazla asker öldü, yaralandı ve kayboldu, Grabbe geri çekilmek zorunda kaldı. Kafkas hattı genelkurmay başkanı G. I. Philipson'ın diğer verilerine göre, Grabbe müfrezesinin kayıpları 4.000'den fazla ölü ve yaralı olarak gerçekleşti . Çeçen kayıpları 300 kişiyi buldu . Çeçenler bir silah ele geçirdi (diğer kaynaklara göre - 2).

Savaşa katılanlar, Şamil'den ödül olarak pankartlar ve madalyalar aldı. Böylece, Shuaib-Mulla Tsentoroyevsky ve Ullubiy-Mulla Aukhovsky, altınla işlemeli üç pankart ve "Allah'tan başka güç yok, kale yok" yazılı bir yıldız şeklinde emir aldı. Baysangur Benoevsky cesaret madalyası aldı. İçkerin savaşı sırasında kullanılan taktikler daha sonra savaş boyunca yaylalılar tarafından kullanıldı. Pavel Grabbe, önceki değerlerine rağmen (1865'te II.Alexander'ın altında kont unvanını almasına rağmen) komutadan alındı ve Kafkasya'dan ayrıldı.

Kafkas Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Dargo köyünde Kurinsky ve Kabardey alaylarının düşmüş askerleri için bir anıt dikildi. 1917 Ekim Devrimi sırasında anıt yıkıldı .

5 Temmuz 1994'te Kozhalgin-duk sırtında (Çeç . Kozhalgin-duk) sırtı, Shuani köyü yakınlarındaki İçkerin savaşının onuruna bir anıt dikildi. Çeçenya'daki düşmanlıklar döneminde, anıt askerler tarafından tahrip edildi .