2 cm FlaK 30

FlaK 30 (Fliegerabwehrkanone 30) ve bunun gelişmiş modeli FlaK 38 Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan hafif kalibre uçaksavar silahıydı. Bu silah, birçok çeşidi geliştirilen Almanların ana uçaksavar silahı idi. En dikkat çekici modeli dört adet Flakvierling 38 topunun bir arada olan FlaK 38 modeliydi. 1940 yılların başlarında 3.7 cm FlaK 43 modeliyle baş edemedi ve yerini bu silaha bıraktı.

İlk FlaK 30 Alman deniz kuvvetleri Kriegsmarine için Solothurn ST-5 projesi ve 20 mm C/30 adıyla üretildi. . C/30 65 kalibreli, 134 gramlık mermiden dakikada 120 adet atabiliyordu. Ancak C/30 besleme mekanizmasında sorunlar bulunuyordu. Ayrıca bazı şarjörler sadece 20 adet mermi kapasitesine sahipti. Bu olumsuzluklara rağmen C/30 Alman deniz kuvvetlerinin ana uçaksavar silahı oldu. C/30 ayrıca İspanya iç savaşı sırasında zırhlı araçlara karşı kullanılmak üzere denenen Heinkel He 112 uçağında kullanıldı.

Rheinmetall C/30 silahını kara kuvvetlerinin kullanımı için değiştirdi ve 2 cm FlaK 30 adını verdi. C/30 ne çok benzeyen bu silah elle yükseltilebilen iki tekerlekli bir kundak üzerine monte edilmişti. Böylece her yöne rahatlıkla ateş edebiliyordu.

Ana sorun silahın sadece dakikada 120 mermi atmasıydı. Bu aynı kalibredeki silahlar içerisinde hiç de hızlı olmadığı gösteriyordu. Buna Rheinmetall firması 2 cm FlaK 38 adında dakikada 220 mermi atan ve toplamda 420 kg ağırlığa ulaşan silahını üreterek cevap verdi. Sonuçta FlaK 38 Alman kara kuvvetleri tarafından ve C/38 adıyla da deniz kuvvetleri tarafından standart uçaksavar silahı olarak servise alındı.

Hava ve dağcı birlikleri ise Mauser firması tarafından üretilen ve FlaK 38 in daha hafif bir modeli olan 2 cm Gebirgsflak 38 (2 cm GebF 38) topunu kullanmaya başladı. Tekerlekli kundağı olmayan ve toplamda 276 kg gelen bu silah üç ayak üzerine kurularak yere monte edilmeden rahatlıkla kullanılabiliyordu. 1941 yılında üretimine başlanan silah 1942 yılında servise girdi.

FlaK 38 servise girdiği tarihlerde Luftwaffe ve Heer, Müttefik hava kuvvetlerine ait hızlı ve alçaktan uçan avcı ve bombardıman uçakları ile başa çıkmakta zorlanıyordu. Kara kuvvetleri 1920 li yıllardan itibaren 37 mm kalibreli silahların üretimine başladı. Bu silahlar FlaK 38 ile aynı menzile sahip olmasına rağmen 8 kat fazla atış yapabiliyordu.

4 namlulu 2 sm Flak 38 uçaksavar silahı düşük koltuklu ve mühimmat kutu rafları bulunuyordu. Silahın üç ayaklı sehpasının her ayağı el ile yükseltilebiliyordu. Hedefi takip eden kişi silahı iki eli ile hem sağa sola hem aşağı yukarı hareket ettiriyordu. Silah iki adet ayak pedalı ile ateşleniyordu. Her pedal ters taraftaki namluları ateşliyordu. Sialhın namluları tam hava kaldırıldığında 3.07 metre boya ulaşıyordu.

Her silahın 20 mermilik şarjörü bulunuyordu. Toplam ateş gücü dakikada 1,400 mermiydi. Ancak çatışmalarda bu oran 800 mermiye kadar düşüyordu. Silah yarı otomatik veya tam otomatik olarak çaprazlama iki namlu veya eş zamanlı ateşlenebiliyordu. Silah dikey olarak 2,200 metre menzile sahipti. Bu sebepten silah alçak uçuş yapan uçaklara ve hafif zırhlı araçlara karşı kullanıldı.

Silah normalde Sd. Ah. 52 adındaki araç ile taşınıyordu. Ayrıca Opel Blitz, SdKfz 251 ve SdKfz 11 yarı paletli araçları tarafından da çekilebiliyordu. Silah zırhlı araç şaselerine monte edilerek SdKfz 7/1 (SdKfz 7 yarı paletli araç),Möbelwagen ve Wirbelwind (Panzer IV tank şaseli) mobil uçaksavar araçları elde edildi. Kriegsmarine ait bot ve savaş gemilerinde, havaalanı, liman ve stratejik hava üslerinde kısa menzilli uçaksavar silahı olarak monte edilip kullanıldı. Flakvierling tren katarlarına monte edilerekte kullanıldı.