Rongorongo

Rongorongo, 19. yüzyılda Paskalya Adası'nda keşfedilen ve Rapa Nui dilinde kullanılan henüz çözümlenmemiş bir yazı sistemidir. Rongorongo'nun çözümlenmesi amacıyla yapılan birçok girişime rağmen bu girişimlerin hiçbiri başarılı olamamıştır. Bazı takvimsel ve soybilimsel bilgiler olduğu kanıtlanabilecek bilgiler tanımlanmış olsa da, bu gliflerin hiçbiri aslında okunamamıştır. Rongorongo'nun bir yazı olduğu olduğu ve bağımsız bir şekilde icat edildiği kanıtlanırsa, insanlık tarihindeki çok az sayıdaki bağımsız yazı icatlarından biridir.

Bazıları aşırı derecede yıpranmış, yanmış veya başka bir şekilde hasar görmüş, rongorongo yazılarını taşıyan iki düzine ahşap nesne 19. yüzyılın sonlarında toplanmıştır ve şimdi müzelere ve özel koleksiyonlara dağılmış durumdadır. Hiçbiri Paskalya Adasında değildir. Nesneler çoğunlukla düzensiz tahta parçalarından, bazen dalgaların karaya attığı odundan şekillendirilmiş tabletlerdir, ancak bir reisin asası, bir kuş-adam heykelciği ve iki reimiro süsü içerir. Ayrıca kısa rongorongo yazısını içerebilen birkaç petroglif de vardır. Sözlü tarih, yalnızca küçük bir elit kesimin okuryazar olduğunu ve tabletlerin kutsal olduğunu ileri sürer.

Otantik rongorongo metinleri, ters boustrofedon adı verilen bir sistemle değişen yönlerde yazılır. Tabletlerin üçte birinde, metin satırları tahtaya oyulmuş sığ yivlerle yazılmıştır. Gliflerin kendileri insan, hayvan, bitki, yapay ve geometrik formların ana hatlarıdır. Birçok insan ve hayvan figürü, 200 ve 280 numaralı glifte olduğu gibi başın her iki yanında muhtemelen gözleri temsil eden karakteristik çıkıntılara sahiptir..

Rongorongo glifleri, soldan sağa ve aşağıdan yukarıya ters bustrofedon ile yazılmıştır. Yani, okuyucu bir tabletin sol alt köşesinden başlar, soldan sağa doğru bir satır okur ve sonraki satırda devam etmek için tableti 180 derece döndürür. Bir satırı okurken, soldaki resimde de görülebileceği gibi, üstündeki ve altındaki satırlar baş aşağı görünüyor. Bununla birlikte, yazı, bir tabletin birinci yüzünde bittiği noktada ikinci yüzüne devam eder; bu nedenle, K, N, P ve Q tabletlerinde olduğu gibi, birinci yüzünde tek sayıda satır varsa, ikincisi sol üst köşeden başlayacak ve yazma yönü yukarıdan aşağıya doğru kayar. Okuyucu baş aşağı okuyabilseydi, daha büyük tabletler ve çıtalar dönmeden okunmuş olabilir. Yazının yönü, çizgi yön değiştirdikçe kıvrılan glifler, bir metnin sonuna sığdırmak için sıkıştırılmış glifler ve belirli bir tablette böyle ipuçları yoksa, tabletler arasında paralellik gibi ipuçlarıyla belirlendi.

Sözlü gelenek, Rapa Nui'nin efsanevi kurucuları olan Hotu Matuꞌa veya Tuꞌu ko Iho'nun anavatanlarından 67 tablet getirdiğini savunur.Aynı kurucu, toromiro gibi yerli bitkileri getirmekle de tanınır. Lakin, Polinezya'da ve hatta Güney Amerika'da bir yazı geleneğine sahip olabilecek bir anavatan yoktur. Bu Bu yüzden Rongorongo içsel bir icat gibi görünmektedir 1870'lerde adada kalan Rapanui halkının çok azının glifleri okuyabildiği göz önüne alındığında, muhtemelen yalnızca küçük bir azınlık okur yazardı. Gerçekten de, ilk ziyaretçilere okuma yazmanın, Peru'daki köle baskınlarında kaçırılan veya kısa süre sonra ortaya çıkan salgın hastalıklarda ölen yönetici ailelerin ve rahiplerin bir ayrıcalığı olduğu söylenmiştir.

Glifler stilize edilmiş insan, hayvan, bitki ve geometrik şekillerdir ve genellikle biraraya gelip bileşimler oluşturur. Bir glifi baş aşağı veya sola çevirmenin ne anlama geldiği bilinmemektedir. Başların yanlarında genellikle göz olabilecek (aşağıdaki deniz kaplumbağası glifinde olduğu gibi ve daha açık bir şekilde deniz kaplumbağası petrogliflerinde olduğu gibi) ancak genellikle kulaklara benzeyen (sonraki bölümdeki antropomorfik petroglifte olduğu gibi) karakteristik çıkıntılar vardır. Kuşlar yaygındır; çoğu, yüce tanrı Makemake ile ilişkilendirilen Fregat kuşuna benzemektedir (doğrudan aşağıdaki resme bakın). Diğer glifler balık veya eklembacaklılara benzemektedir. Birkaçı, adanın her yerinde bulunan petrogliflerle benzerdir.