Gemini Projesi

Gemini Projesi, NASA'nın ikinci mürettebatlı uzay uçuşu programıydı. Merkür ve Apollo projeleri arasında yürütülen proje, 1961 yılında başladı ve 1966'da tamamlandı. Gemini uzay aracı iki astronottan oluşan bir mürettebat taşıyordu. On Gemini mürettebatı ve 16 ferdi astronot, 1965 ve 1966 yılları arasında alçak Dünya yörüngesi (LEO) görevlerinde uçtu.

Gemini'nin amacı, Apollo göreviyle Ay'a astronotları indirmeyi desteklemek için uzay yolculuğu tekniklerinin geliştirilmesiydi. Bunun sonucunda Amerika Birleşik Devletleri, Sovyetler Birliği'nin uzay yarışının ilk yıllarında elde ettiği insanlı uzay uçuşu kabiliyetindeki liderliğini yakaladı ve aştı. Gemini projesiyle; Ay'a gidiş-dönüş yolculuğu için gereken sekiz günden daha uzun, 14 günün biraz altında görev mukavemeti, yorulmadan araç dışı etkinlik (EVA) gerçekleştirme yöntemleri ve başka bir uzay aracıyla buluşma ve kenetlenme için gerekli yörünge manevraları test edildi.

ABD'nin Apollo Projesi'ne hazırlık olarak uyguladığı kendisinden önceki tüm rekorları kıran projesidir. Uzaya fırlatılmak üzere sipariş edilen 12 adet araç, kesik koni biçiminde olmak üzere 2 kişiliktir.

İlk araç Gemini 1, 8 Nisan 1964'te fırlatılmıştır. Fırlatılan ilk iki araç mürettebatsız iken Gemini 3 aracı ile programın ilk mürettebatlı uzay uçuşu gerçekleştirilmiştir (23 Mart 1965). Gemini 4 astronotlarından E.H. White aracın Dünya çevresinde yaptığı 3. tur sırasında kapsülden çıkarak uzayda serbestçe yürüyen 2. insan oldu. Gemini 5, Dünya çevresinde 190 saat 56 dakikada yere en yakın noktası 160 km, en uzak noktası 347 km olan bir yörüngede 120 tur atarak bu alanda daha önceki bütün rekorları aştı. Gemini 6 ise, 11 gün önce fırlatılmış olan Gemini 7 aracıyla buluşarak uzayda ilk buluşmayı gerçekleştirmiş oldu (15 Aralık 1965). Gemini 11 aracı Dünya çevresinde dolaşırken, kapısı 172 dakika açık bırakılarak yapay bir yerçekimi denemesi yapılmıştır. Son araç Gemini 12, 11 Kasım 1966'da fırlatılarak Gemini programı bitirilmiş oldu.

1964 ve 1965'te iki Gemini görevi, sistemleri ve ısı kalkanını test etmek için mürettebatsız olarak uçuruldu. Bunları 1965 ve 1966'da mürettebatlı 10 uçuş izledi. Hepsi Titan II fırlatma araçları tarafından fırlatıldı.

Gemini 5 (21-29 Ağustos 1965), elektrik gücünü üretmek için yakıt hücrelerinin ilk defa kullanımıyla Apollo ay görevi için gerekli olan 8 günlük dayanıklılığı gösterdi.

Gemini 6A, Aralık 1965'te kız kardeşi Gemini 7 ile ilk uzay buluşmasını gerçekleştirdi ve Gemini 7 uçuşu için 14 günlük dayanıklılık rekoru kırdı.

Gemini 10, yüksek irtifada radyasyonun bir sorun olmadığını kanıtladı, ayrıca pasif bir nesneyle buluşma yeteneğini gösterdi ve Agena'nın kendi roketini ateşleyen ilk Gemini görevi oldu. Michael Collins, ikinci başarılı EVA'sı sırasında yörüngede başka bir uzay aracıyla karşılaşan ilk kişi olacaktı.

Gemini 11, fırlatıldıktan 1 saat 34 dakika sonra kenetlendiği Agena Hedef Aracı ile ilk doğrudan tırmanış (ilk yörünge) buluşmasını gerçekleştirdi. Eylül 1966'da Agena hedef aracının tahrik sistemini kullanarak 1.369 km ile (739,2 deniz mili) mürettebatlı bir Dünya yörünge irtifa rekoru kırdı. Bu rekor 2022 yılı itibarıyla hala kırılamamıştır.

Gemini 12 görevinde Edwin "Buzz" Aldrin yeni uygulanan dayanaklar, tutamaçlar ve planlı dinlenme süreleri nedeniyle yararlı işlerin (EVA) hayatı tehdit eden bir yorgunluk olmadan uzay aracının dışında yapılabileceğini kanıtlayan ilk uzay yolcusu oldu.