Wilhelm Rudolph Fittig

Wilhelm Rudolph Fittig (d. 6 Aralık 1835)ö. 19 Kasım 1910), Alman kimyagerdir. Pinakol birleştirme reaksiyonunu, mesitilen, diasetil ve bifenili keşfetti. Fittig, sodyumun ketonlar ve hidrokarbonlar üzerindeki etkisini inceledi. Alkilbenzenlerin sentezi için Fittig reaksiyonunu veya Wurtz-Fittig reaksiyonunu keşfetti, benzokinon için bir diketon yapısı önerdi ve kömür katranından fenantren izole etti. İlk laktonları keşfedip sentezledi ve piperin naftalin ve florenin yapılarını araştırdı.

Fittig, Göttingen Üniversitesi'nde kimya okudu ve doktora derecesiyle mezun oldu. 1858'de Heinrich Limpricht ve Friedrich Wöhler'in danışmanlığında aseton üzerine bir tez hazırladı. Daha sonra Göttingen'de çeşitli görevlerde bulundu ve 1858'de Wöhler'in asistanı, 1860'ta özel doktor ve 1870'te olağanüstü profesör oldu. 1870 yılında Tübingen Üniversitesi'ne ve 1876'da kendi tasarımlarına göre laboratuvarların kurulduğu Strassburg'a profesör olarak atandı.

Fittig'in araştırması organik kimyanın geniş alanlarını kapsıyordu. Aldehitler ve ketonlar daha önceki çalışmaları için malzeme sağladı. Aldehitlerin ve ketonların nötr, alkali ve bazen asit çözeltilerinde pinacones adını verdiği maddeler olan ikincil ve üçüncül glikollere indirgenebileceğini gözlemledi; ve ayrıca bazı pinacones'lerin seyreltik sülfürik asitle damıtıldığında pinacolinler adını verdiği bileşikler verdiğini buldu. Doymamış asitler de büyük ilgi gördü ve lakton adı verilen oksiasitlerin iç anhidritlerini keşfetti. Ayrıca, 1,2-diollerin asit katalizi altında aldehitlere veya ketonlara yeniden düzenlendiği pinakol yeniden düzenlemesi olarak bilinen şeyi de keşfetti. Çalışması, asetondan 2,3-dimetil-2,3-butandiol'ün (pinacol) hazırlanmasını, ardından 3,3-dimetilbütanona (pinakolon) yeniden düzenlenmesini ve bunun daha sonra dikromat ile trimetilasetik asite oksitlenmesini içeriyordu. Fittig'in sonuçlarına ilişkin yorumu yanlıştı ve oluşan ürünler, on yıldan fazla bir süre sonra Aleksandr Butlerov bağımsız olarak trimetilasetik asit hazırlayıp bunun Fittig'in hazırladığı ürünle aynı olduğunu doğrulayana kadar tanımlanamadı.

1855'te Charles-Adolphe Wurtz, sodyumun alkil iyodürlere etki etmesi durumunda alkil kalıntılarının daha karmaşık hidrokarbonlar oluşturmak üzere birleştiğini gösterdi; Fittig, bu Wurtz reaksiyonu yöntemini, bir aril halojenür ve bir alkil halojenür karışımının benzer işlem altında benzen homologları verdiğini göstererek geliştirdi. Bu süreç artık Wurtz-Fittig reaksiyonu olarak biliniyor.

Perkin'in tepkisi üzerine yaptığı araştırmalar, onu mekanizmanın gerçeklere daha uygun görünen bir açıklamasına götürdü. Ancak bu soru oldukça zorluydu ve o dönemde reaksiyonun kesin gidişatı çözüm bekliyor gibi görünüyordu. Bu araştırmalar tesadüfen woodruff'un kokulu prensibi olan kumarin oluşumunu çözdü. Fittig ve Erdmann'ın, izokrotonik asidin γ-fenil yapısal analoğunun, su kaybıyla kolayca α-naftol ürettiği yönündeki gözlemi, naftalinin oluşumuna ilişkin değerli kanıtlar sağladığı için çok önemliydi. Ayrıca kömür katranı damıtığının yüksek kaynama noktalı bölümünde oluşan bazı hidrokarbonları araştırdılar ve fenantren oluşumunu çözdüler. Alkaloit piperine ilişkin ilk bilgilerin büyük bir kısmı, Ira Remsen ile işbirliği içinde onun yapısını oluşturan Fittig'e borçluydu.

Fittig yaygın olarak kullanılan iki ders kitabı yayınladı; Wohler'in Grundriss der organischen Chemie'sinin (11. baskı, 1887) birkaç basımının editörlüğünü yaptı ve bir Unorganische Chemie (1. baskı, 1872; 3., 1882) yazdı. Araştırmaları birçok bilimsel topluluk ve kurum tarafından tanındı ve Kraliyet Cemiyeti ona 1906'da Davy madalyasını verdi.