Aldus Manutius

Aldous Pius Manutius (; İtalyan; 1449/14526 Şubat 1515) İtalyan hümanist, bilim insanı, eğitimci ve Aldine Press'in kurucusuydu. Manutius hayatının ilerleyen dönemlerini nadir metinler yayınlamaya ve yaymaya adadı. Yunan el yazmalarına olan ilgisi ve korunması, onu ürettiği baskılara adanmış çağının yenilikçi bir yayıncısı olarak işaret ediyor. Enchiridia'sı, küçük taşınabilir kitapları, kişisel okumada devrim yarattı ve modern ciltsiz kitabın öncülüdür.

Manutius, okurları için Yunanca metinler üretmek istedi çünkü Aristoteles veya Aristofanes'in eserlerinin orijinal Yunanca biçimlerinde saf ve çeviriyle katkısız olduğuna inanıyordu. Manutius'tan önce, temel olarak standartlaştırılmış bir Yunan yazı tipi sağlamanın karmaşıklığı nedeniyle yayıncılar nadiren Yunanca ciltler basarlardı. Manutius nadir bulunan el yazmalarını orijinal Yunanca ve Latince biçimlerinde yayınladı. Zamanının hümanist el yazısına benzeyen Yunanca ve Latince yazı karakterlerinin yaratılmasında öncülük etti; italik yazının bilinen ilk biçimini geliştirdi. Aldine Press'in popülerliği arttıkça, Manutius'un yenilikleri -kendisi Aldine baskılarının korsan baskılarını önlemek için çabalasa da- İtalya'da hızla kopyalandı.

Manutius, gençliğinde hümanist bir bilim insanı olmak için Roma'da eğitim gördü. Giovanni Pico ile arkadaştı ve Pico'nun yeğenleri olan Carpi, Alberto ve Leonello Pio'nun lordlarına ders verdi. Manutius bir öğretmen iken öğrencileri ve anneleri için iki eser yayınladı. Manutius, otuzlu yaşlarının sonlarında veya kırklı yaşların başında bir basım evi ve yayıncı olmak için Venedik'e yerleşti. Andrea Torresani ile Venedik'te tanıştı ve ikisi Aldine Press'i kurdu.

Aldus Manutius, 1449 ve 1452 yılları arasında Bassiano'da Roma yakınlarında doğdu. İtalyan Rönesansı sırasında zengin bir ailede büyüdü ve gençliğinde hümanist bir bilim insanı olmak için Roma'ya gönderildi. Roma'da Gaspare da Verona'da Latince okudu ve 1470'lerin başında Domizio Calderini'nin derslerine katıldı. 1475'ten 1478'e kadar Manutius, Ferrara'da Guarino da Verona'nın öğretmeni olarak Yunanca okudu.

1494'te kurulan Aldine Press, ilk yayınını Mart 1495'te yaptı: Constantine Lascaris tarafından yazılan Erotemata cum commentatione Latina. Andrea Torresani ve Pier Francesco Barbarigo, matbaanın eşit ortaklı sahipleriydiler. Torresani'nin yüzde ellisinin beşte biri Manutius'a verildi; ancak Manutius'un beşte birinin Aldine Press'in yüzde onunu mu, yoksa yalnızca Torresani'nin hissesinin beşte birini mi temsil ettiği konusunda kayıtlar net değil.

Matbaanın ilk büyük başarısı, Aristoteles'in beş ciltlik bir folyo baskısı oldu. Manutius, Aristo baskısının ilk cildini 1495'te başlattı. Dört ek cilt 1497 ve 1498 yıllarında birlikte yayınlandı Aldine Press Aristophanes'in dokuz komedisini 1498 yılında bastı. 1501'de Pietro Bembo tarafından düzenlenen Petrarca'ın şiirlerini bastı. Yunan yazmalarını düzenlemenin yanı sıra, Manutius Floransa, Roma ve Milano'da yayınlanan metinleri düzeltti, geliştirdi ve yayınladı.

Manutius, Haziran 1502'de bir çapanın etrafına sarılmış bir yunus görüntüsünü yayıncısının simgesi olarak benimsedi. Yunus ve çapa sembolü festina lente ile ilişkilendirilmiştir. Sembol ve ifade, Pietro Bembo tarafından Manutius'a verilen İmparator Vespasian'ın hükümdarlığı sırasında basılan bir Roma sikkesinden alınmıştır.

Manutius'un klasiklerin baskılarına o kadar büyük saygı uyandırıyordu ki, yunus ve çapa simgesi Fransız ve İtalyan yayıncılar tarafından neredeyse anında korsanlaştırıldı. Birçok modern organizasyon, bir çapanın etrafına sarılmış bir yunus görüntüsünü kullanır. Simge, on dokuzuncu yüzyıl Londralı William Pickering firması ve dünyanın en büyük yayıncılarından biri olan Doubleday tarafından kullanılmıştır. Kütüphane ve bilgi bilimi için uluslararası onur topluluğu olan Beta Phi Mu, yunus ve çapayı nişan olarak kullanıyor.

Venedik'te gündelik el yazısı eğikti, ama o günlerde basılan eserler, resmi el yazması biçimini taklit ediyordu. Bunlarda ya Blackletter tercih ediliyordu, ya da insancıl Littera antica. Manutius, el yazması geleneğini sürdürmek için hem Latince hem de Yunanca hümanistlerin el yazısına benzemek üzere tasarlanmış yazı tipleri yarattı.

1505 yılında Manutius Maria, Andrea Torresani kızı Asola ile evlendi Torresani ve Manutius zaten iş ortaklarıydı; ancak evlilik iki ortağın yayıncılık işindeki hisselerini birleştirdi. Manutius evlilikten sonra Torresani'nin evinde yaşadı. 1506'da popülaritesi azalan Aldine Press, şu anda Venedik meydanındaki Campo Manin'deki bir banka binası olan bir eve taşındı.

Mart 1506'da Manutius, yeni ve güvenilir el yazmaları bulmak için altı ay boyunca seyahat etmeye karar verdi. Manutius, bir rehberle seyahat ederken, iki suçlu arayan Mantua Marki sınır muhafızları tarafından durduruldu. Manutius'un rehberi korkarak kaçtı ve bu esnada Manutius'un tüm kişisel eşyalarını da yanında götürdü. Bu şüpheli aktivite, gardiyanların Manutius'u tutuklamasına yol açtı. Manutius, Mantua Markisi Francesco Gonzaga'yı tanıyordu ve durumu açıklamak için ona mektuplar yazdı; ancak Manutius'un hapis cezasının Gonzaga'nın dikkatine sunulması altı gün sürdü. Manutius beklerken Casal Romano 'dabeş gün hapiste ve Canneto'da bir gece daha geçirdi. Sonunda Milano Senatosu başkanı Geoffroy Carles tarafından serbest bırakıldı.

Manutius vasiyetnamesini 16 Ocak 1515'te yazarak Giulio Campagnola'ya Aldine Press'in italik türü için büyük harfler sağlaması talimatını verdi. 6 Şubat'ta vefat etti ve "ölümüyle İtalya'nın matbaacılıkta çığır açan ve dinamik bir güç olarak önemi sona erdi." Torresani ve iki oğlu, Manutius'un çocuklarının gençliği boyunca işi sürdürdüler ve sonunda Manutius'un oğlu Paulus işi devraldı. Yayın simgesi ve sloganı, Aldine Press tarafından, üçüncü nesil Genç Aldus Manutius tarafından firma fesh edilene kadar asla tamamen terk edilmedi.

Manutius, üç dilde yazılmış bir İncil hayal etti ama bunun gerçekleşmesine hiçbir zaman tanıklık edemedi. Ne var ki, Manutius ölümünden önce Septuagint'in İbranice'den çevrilen ve Yunanca Eski Ahit olarak da bilinen ilk basımına başlamıştı; baskı 1518'de ölümünden sonra ortaya çıktı.

Aldine Press, 1495'ten 1505'e kadar 100'den fazla baskı yaptı. Çoğunluğu Yunan klasikleriydi; ancak birçok önemli Latin ve İtalyan eseri de yayınlandı.