SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Tropikal hastalıklar

Tropikal hastalıklar, tropikal ve subtropikal bölgelerde yaygın olan veya bu bölgelere özgü hastalıklardır. Kısmen kış uykusuna yatmaya zorlayarak böcek popülasyonunu sınırlayan soğuk mevsim nedeniyle ılıman iklimlerde daha az yaygındır. Bununla birlikte çoğu, modern hastalık nedenselliği anlayışından önce 17. ve 18. yüzyıllarda Kuzey Avrupa ve Kuzey Amerika'da mevcuttu. Tropikal tıbbın ilk itici gücü özellikle İngiliz Raj yönetimindeki Hindistan'da, sömürge yerleşimcilerinin sağlığını korumaktı. Sivrisinekler ve sinekler gibi böcekler açık ara en yaygın hastalık taşıyıcısı veya vektörlerdir. Bu böcekler, insanlara ve hayvanlara bulaşıcı bir parazit, bakteri veya virüs taşıyabilir. Çoğu zaman hastalık, enfeksiyöz ajanın deri altından kan değişimi yoluyla bulaşmasına neden olan bir böcek ısırığı ile bulaşır. Burada listelenen hastalıkların çoğu için aşı mevcut değildir ve çoğunun tedavisi de yoktur.

Tropikal yağmur ormanlarında insan keşfi, ormansızlaşma, artan göç ve artan uluslararası hava yolculuğu ve tropikal bölgelere yapılan diğer turizmler, bu tür hastalıkların tropikal olmayan ülkelerde görülme sıklığının artmasına neden olmuştur. Rezervuar konakçı türlerinin habitat kaybı özellikle endişe vericidir.

1975'te Tropikal Hastalıklarda Araştırma ve Eğitim Özel Programı (TDR), Afrika, Asya, Orta Amerika ve Kuzey ve Güney Amerika'nın gelişmekte olan bölgelerindeki yoksul popülasyonları orantısız bir şekilde etkileyen ihmal edilmiş bulaşıcı hastalıklara odaklanmak için kuruldu. Yürütücü kuruluş olan Dünya Sağlık Örgütü bünyesinde kurulmuştur ve Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu, Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı, Dünya Bankası ve Dünya Sağlık Örgütü tarafından ortaklaşa desteklenmektedir.

Bazı tropikal hastalıklar çok nadirdir; ancak Ebola hemorajik ateşi, Lassa ateşi ve Marburg virüsü gibi ani salgınlarda ortaya çıkabilir. Daha az bilinen veya daha nadir görülen ancak yine de halk sağlığı açısından önem taşıyan yüzlerce farklı tropikal hastalık mevcuttur.
Bahçeli, İspir

Mahallenin eski adı 1928 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Çırkini olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.

Köyde yerleşimin tarihi eski dönemlere kadar uzanmaktadır. Köyün 1,5 km güneybatısındaki tepelik alanda 9. ya da 10. yüzyılda inşa edildiği düşünülen kilisenin kalıntıları günümüze ulaşabilmiştir. 1896 sayımında 184 Müslüman erkek bulunmaktaydı.

Mahalle, Erzurum il merkezine 161 km, İspir ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in kuzeydoğusunda olup, numaralı Bayburt-Artvin (İspir-Yusufeli) devlet yoluna, 2,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
İnsanın Türeyişi

İnsanın Türeyişi ya da özgün adıyla The Descent of Man, and Selection in Relation to Sex, İngiliz doğa bilimci Charles Darwin'in ilk kez 1871 yılında basılan evrim kuramı hakkındaki kitabıdır. Kitap Darwin'in, 1859'da yayınlanan, Türlerin Kökeni'nden sonra insanın evrimi ve seksüel seçme ("eşeysel seçme", İng. "sexual selection") kuramını konu edinen ikinci kapsamlı eseridir.

Türkçeye ilk kez Yavuz Erkoçak tarafından Almancadan çevrilen kitap, 1968 yılında Sol Yayınları tarafından basılmıştır. Daha sonra kitabı Öner Ünalan, İngilizce aslından çevirmiştir ve Haziran 1973'te, Onur Yayınları tarafından basılmıştır.

Darwin'in "The Descent of Man, and Selection in Relation to Sex" adlı kitabı aslında iki kitaptan oluşmaktadır ve bunlar Türkçede ayrı kitaplar olarak basılmıştır. İlk kitapta, bir tür olarak insan, yani insanın bedensel ve zihinsel bakımdan öbür hayvanlarla evrimsel ilişkileri; ikinci kitapta ise, yumuşakçalar gibi aşağı hayvanlardan insana dek eşeysel seçme incelenir. Bunlara 1872'de yayımlanmış olan İnsanda ve Hayvanlarda Coşkuların Dışavurumu'nu ("The Expression of the Emotions in Man an Animals") da eklemek gerekir; çünkü tasarlanışında ilk kitabın bir parçasıdır ve hacmi büyüyünce ayrı bir kitap olarak yayımlanmıştır.

Türkçede, birinci kitap İnsanın Türeyişi ("The Descent of Man") adıyla, ikici kitap ise Seksüel Seçme ("Selection in Relation to Sex") adıyla basılmıştır. Böylece, Darwin'in "The Descent of Man, and Selection in Relation to Sex"' adlı kitabının tamamının basılması, ikinci kitabın Nisan 1977'de gene Öner Ünalan tarafından çevrilip Onur Yayınları tarafından yayımlanmasıyla tamamlanmıştır.
Sikke (külah)

Sikke, Mevlevi dervişlerinin giydikleri yüksek ve tepesi düz keçe külahtır. Sikkenin başa giyilen yeri (ağzı) tepesinden biraz daha genişçe, bir karış üç parmak boyunda, dövme keçeden yapılan bir başlıktır. Külah da denen bu başlık deve tüyü renginde olur. İç içe geçen iki külahtan yapılır.

Önceleri sivri tepeli olan sikkeler sonradan daha düz yapılmaya başlandı. Üzeri keskin bir duruma gelen sikkelere "külah-ı seyfî" denmektedir. Özellikle Ali ve evladına bağlananlar bu külahı giyerlerdi. Bazı külahlar on iki dilimli taç biçimindeydi.
Zofia Rydet

Zofia Rydet (5 Mayıs 1911 - 24 Ağustos 1997), Polonya'daki her haneyi belgelemeyi amaçlayan "Sosyolojik Kayıt" projesiyle tanınan Polonyalı bir fotoğrafçıydı. 1978'de 67 yaşında "Sosyolojik Kayıt" üzerinde çalışmaya başladı ve 1997'deki ölümüne kadar 20.000'e yakın fotoğraf çekti. Resimlerin çoğu düzenlenmemiş olarak kaldı. Fotoğraflarında ağırlıklı olarak çocuk, erkek, kadın, çift, aile ve yaşlı portrelerini kullandı. Rydet, konularını geniş açılı bir lens ve flaş kullanarak doğrudan fotoğraflama eğilimindeydi.

Rydet, Stanisławów'da doğdu. Snopków'daki Główna Szkoła Gospodarcza Żeńska'ya katıldı. Genç bir kadın olarak Orbis Polonya Seyahat Ofisi için çalıştı ve kırtasiye dükkanı işletmek gibi çeşitli meslekler dallarında görev yaptı.

1961'de Rydet, Mały człowiek (Küçük Adam) adlı büyük bir fotoğraf sergisi açtı. Rydet'in Küçük Adam'daki amacı, tıpkı yetişkinler gibi çocukların da hayatlarında iyi ve kötü deneyimler yaşadıklarını göstermekti. Ayrıca toplumsal meselelerin ve politikaların çocukları nasıl etkileyebileceğini göstermek istedi. Rydet, çocukları kaygısız bir klişe olarak değil, insan olarak göstermek istedi.

1965 yılında gerçekleştirdiği sergisindeki eserler Wojciech Zamecznik tarafından düzenlendi ve bir kitap haline getirildi. Aynı yıl Polonya Sanat Fotoğrafçıları Birliği'ne üye oldu.

Czas prezemianija'da (Zamanın Geçidi, 1963-1977), Rydet bir dizi portresinde yaşlılığın haysiyetini ve zarafetini belgeledi. 1976'da Rydet, Excellence de la Fédération Internationale de l'Art Photographique (EFIAP) ile ödüllendirildi.

1978'de Rydet, "Zapis Socjologiczny" ("Sosyolojik Kayıt") üzerinde çalışmaya başladı. Proje, Polonya genelinde, özellikle Podhale, Yukarı Silezya ve Suwałki bölgesinden sıradan evlerde çekilen binlerce siyah beyaz fotoğraftan oluşmaktaydı.

Hayatının son yıllarında, fotoğraf makinesiyle seyahat edemeyecek kadar zayıfladığı için, Rydet bir araç olarak fotoğraf kolajına yöneldi ve fotoğraflarını kesip düğmeler, kumaşlar gibi ürünler oluşturdu.

Rydet'in Sosyolojik Kayıtlarına ilişkin ilk büyük sergisi 2015 yılında Modern Sanat Müzesi, Varşova ve Jeu de Paume, Château de Tours'da gerçekleşti. Fotoğrafları Museum of Modern Art, New York, Art Institute of Chicago, Centre Georges Pompidou, Paris ve National Museum of Modern Art, Kyoto'nun daimi koleksiyonlarında sergilendi.
MÖ 25. yüzyıl

480,000 km²'lik alanda Harappan uygarlığı, en parlak dönemini yaşadı. Merkezi, Indus Nehri vadisindeydi(Pakistan) ancak yerleşimciler Makran kıyıları,Beluçistan, Afganistan,Doğu Pencap,Kutch ve Saurashtra bölgelerine kadar yayılmışlardı. Başlıca şehirleri ; Harapa,Mohenco-daro,Kalibangan,Dholavira ve başlıca limanları ; Lothal,Sutkagen-dor ve Sotka-koh idi. Tarımda sulama yöntemini kullanmışlardı ve şehirler kurmuşlardı. İki ana şehirkanalizasyon sistemlerine, tunç ticaret jetonlarına(ilk paralar) ve hiyerogliflere sahipti. Her köyde bir banyo bulunurdu ve ayrıca her şehir için tuğladan yapılmış büyük banyolar bulunurdu.
Effie Kapsalis

Effie Kapsalis (21 Nisan 1971 - 11 Aralık 2022), Smithsonian Enstitüsü'nde dijital programlar ve girişimlerle ilgili çalışmalarıyla tanınan Amerikalı açık erişim savunucusudur.

Kapsalis, 21 Nisan 1971'de Chicago, Illinois'de doğdu. Indiana University Bloomington'dan Fransız dili ve edebiyatı bölümünden mezun oldu. University of the Arts (Philadelphia)'dan endüstriyel tasarım ve yaygın teknoloji alanında yüksek lisans derecesini aldı.

Smithsonian'da kıdemli dijital program görevlisi olarak Kapsalis, 2020'de enstitünün koleksiyonlarından 2,8 milyon yüksek çözünürlüklü iki ve üç boyutlu görüntünün çevrimiçi olarak herkese açık olarak sunulmasından sorumlu ekibe başkanlık etti. Smithsonian'ın arşiv koleksiyonlarını çevrimiçi olarak daha erişilebilir hale getirmek için çalıştı ve Wonderful Women Wednesday (Harika Kadınlar Çarşamba) adlı bir blog dizisi yazdı. Kapsalis'in çalışması, 2021'de Creative Commons'tan Open Minds'da yer aldı.

2013'te Kapsalis ve Sara Snyder, Smithsonian Enstitüsü bünyesinde insanları Wikipedia'yı düzenlemeyi öğrenmeye teşvik eden çalışmaları nedeniyle Columbia'nın Wikimedia Bölgesi tarafından düzenlenen ilk Üstün Hizmet Ödülü'nün sahibi oldular.

2016'da Kapsalis, South by Southwest (SXSW) panelinin bir parçası oldu. 'Give It Away to Get Rich: Open Cultural Heritage' ("Zengin Olmak İçin Verin: Açık Kültürel Miras") ve The Impact of Open Access on Galleries, Libraries, Museums, & Archives' ("Açık Erişimin Galeriler, Kütüphaneler, Müzeler ve Arşivler Üzerindeki Etkisi") adlı 2016 yılı raporunu sundu. 'The Impact of Open Access' (Açık Erişimin Etkisi), o zamandan beri 40'tan fazla hakemli yayın tarafından alıntılanmıştır.
1896 Yaz Olimpiyatları'nda yüzme - Erkekler 500 metre serbest

2 ülkeden 3 sporcunun mücadele ettiği yarışmayı Avusturyalı sporcu Paul Neumann 8:12,6'lık derecesiyle birinci, Yunan sporculardan Antonios Pepanos 9:57,6'lık derecesiyle ikinci, Efstathios Horafas ise üçüncü ve son sırada tamamladı.
NGC 5907

Galaksi, 5 Mayıs 1788 yılında William Herschel tarafından keşfedilmiştir ve NGC 5866 Grubu'nun bir üyesidir. Süpernova 1940A bu galaksi içinde gözlenmiştir.
Osilo

Osilo (Sarduca: Ósile, Sassarese: Ósili, Gaddurosu: Ósilu) Sardinya'nın Sassari ilinde bir komün ve küçük kasabadır. Yüzölçümü 98,03 km²'dir. Komünün nüfusu 3.059 kişidir ve nüfus yoğunluğu kilometrekare başına 31 kişidir.
Siverek

"Siverek" kelimesi Ermenice kökenlidir. Bizans kaynaklarında Sevaverek olarak geçmektedir, Bizans ve Ermeni kaynaklarında Siverek için kullanılan bu ismin kelime manası "Seav" siyah, "Averek" harabeler yani siyah harabeler anlamına gelmektedir.

Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde (1867 sonrası) Diyarbekir Vilayeti'ne bağlı bir kazaydı. Siverek'in bugün bağlı bulunduğu Şanlıurfa ise Halep Vilayeti'ne bağlı bir sancaktı. Urfa, Osmanlı'nın son döneminde Halep'ten ayrılarak vilayet statüsüne yükseltildi. Siverek ise Diyarbekir Vilayeti'ne bağlı bir sancak oldu. 1923 yılında Viranşehir, Hilvan ve Çermik'in bağlanmasıyla il oldu. Ancak, 26 Mayıs 1926 tarihinde tekrar ilçeye dönüştürüldü.

Şanlıurfa ilinin kuzeydoğusunda yer alan Siverek batısında Adıyaman'ın Kahta ilçesi, batıdan kuzeye doğru uzanan Atatürk Baraj Gölü, kuzeyinde ise Adıyaman'ın Gerger ilçesi ile Diyarbakır'ın Çermik ve Çüngüş ilçeleri, doğusunda Diyarbakır, güney doğusunda ise kısa bir sınır ile Mardin ili, Viranşehir ve Hilvan ilçeleri ile komşudur. Siverek ilçe merkezi 37.45 kuzey enlem ile 39.19 doğu boylamlarının kesiştiği noktalarda bulunmaktadır. Siverek ilçe merkezinin denizden yüksekliği 801 ile 840 metre arasında değişmektedir. Toplam yüzölçümü 4314 km'dir Karacadağ'ın eteklerinde kurulan Siverek'te, Akdeniz, çöl ve karasal iklimin etkileri görülmektedir. Karasal ve çöl ikliminin etkisiyle yazları oldukça sıcak geçen Siverek'te nem oranının yüksek olmaması nedeniyle, bu sıcaklar boğucu ve rahatsızlık verici derecelere ulaşmamaktadır. Bu yönüyle Akdeniz ikliminden ayrılır. Kışlar soğuk ve yağışlıdır. Şanlıurfa'nın diğer ilçelerine göre Siverek'te yağış oranı daha yüksektir. İlçe nüfusunun çoğunluğu Zazalar ve Kürtler meydana getirir. Karacadağ ile Karakeçi yörelerinde Türkmenler, ilçede çok az da Arap ve Süryani vardır.

Siverek'te her yıl yapılmakta olan Uluslararası Takoran Festivali, Şire Üzüm Festivali, Geleneksel Karakeçili Bahar Şenlikleri ve Siverek Kültür Sanat Festivali ilçenin başlıca kültürel etkinliklerindendir.
Kadızadeliler

17. yüzyılda politik ve ideolojik farklılıklar oluşturarak ayaklanmalar çıkardılar. Tasavvuf ve tarikat mensuplarına düşman oldular. Devletin türlü alanlarında geri kalışın sorumlusu olarak görüldüler. Onlara göre "Allah resûlü" Muhammed zamanından sonra çıkan yenilikler hoş görülmemelidir.

Halkın dinî duygularını okşayan konuşmalar yaparak Sofistler gibi kitleleri peşlerinden sürükleme kabiliyetleri vardı. Aydınlara ve mutasavvıflara karşı düşmanca bir tavır takınmış, 17. yüzyılın ortalarında İstanbul'da devlet işlerine karışmaya varacak yorumlarda bulunmuşlardır. Mevlevî ve Halvetî tarikatlarını ilgilendiren bazı yasakları Padişahı etkileyerek getirebildiler. 1666 yılında Mevlevîler'in yaptığı sema ve Halveti dervişlerinin Kadızadelilerce "tahta tepmek" olarak adlandırılan ayinleri IV. Mehmed tarafından yasaklandı. Yeterince dindar görmedikleri kişileri tecdid-i imana, yani imanlarını yenilemeye zorlamışlar, bazı tarikat ileri gelenlerini ölümle tehdit etmişlerdir. Kadızade Mehmet, bu oluşumun öncüsü ve ünlü temsilcisidir.

Vehhâbîler gibi Peygamber döneminden sonraki bütün yenilikleri kaldırmak isteyen Kadızadelilerin görüşleri siyasi otoriteye hâkim olmadıkları zaman yok olmuştur. Kadızadeliler don giymek ve kaşık kullanmak gibi İslam dünyasında sonradan yaygınlaşan şeyleri yasaklamaktan yanaydı. Don yerine peştamal, kaşık yerine de ellerin kullanılmasını önerdiler. Devrin önemli âlimlerinden Kâtip Çelebi'nin "ahmaklar" diye andığı insanlar, Naima'nın bir anekdotunda anılmaktadır: Kadızadelilerle ilgisi olan bir kişi, bu vâizlerden birine "Kaşık kullanmak bir yeniliktir. Bu konuda ne dersiniz?" diye sorar. Vaizin bu soruya cevabı şöyledir: "Yemeği elleriyle yesinler." Aynı kişi, bu kez "Peki, kaşıkçı esnafı ne yapsın?" deyince vaiz, "Başka iş tutsun" der. Aynı kişinin, "Peygamber zamanında çakşır ve don yoktu. Şu hâlde sizlere göre bunları giymek bir bid'attir, yeniliktir. Onları da kaldırır mısınız?" sorusuna vâiz: "Evet, menederiz, peştamal kuşansınlar" diye cevap verince soru sahibi "Efendiler, halk-ı âlemi soyup, baldırı çıplak çöl Arabı kıyafetine sokmak istersiniz" diye karşılık vermiştir.
Bulgarlaştırma

Bulgarlaştırma (Bulgaristanlılaştırma olarak da bilinir), Bulgaristan Halk Cumhuriyeti'nde çoğunlukla Türklere, Kırım Tatarlarına ve Pomaklara uygulanan asimilasyon politikasıdır. Politika çerçevesinde Türklerin ve Pomakların adlarının Bulgar adlarıyla ile değiştirilmesi ve din olarak da Hristiyanlığı kabul etmeleri amaçlanmıştır. Bu sürece karşı çıkan Türk aydınlarını ise Belene Kampı gibi sürgün kamplarına göndermiş ve türlü işkencelere maruz bırakmıştır. Todor Jivkov döneminde yaklaşık 300.000 Türkün bir kısmı sınır dışı edilmiş, bir kısmı da dış baskılara dayanamayıp Bulgaristan'ı terk etmiştir. Ülkeyi terk edenlerin büyük çoğunluğu Türkiye'ye göç etmişlerdir.

Bu olayların ardından Türkiye - Bulgaristan ile ilişkileri kesmiş ve nota vermiştir. Türkiye Bulgaristan'a ambargo uygulamıştır. Bu olay Bulgaristan'ın ekonomisinin çökmesine sebep olmuş, Bulgaristan yaptığı tüm yanlışlıkları kabul etmiştir.

Bu dönemde Türklerin isimleri zorla Bulgar isimlerine çevrilmiştir. Evlerde bile Türkçe konuşmak yasaklanmıştır. Bölgede bulunan Türklere yapılan baskılar sonucunda Türkiye sınırlarını açarak Türkleri göçe zorlamışlardı. NATO ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nde bu olaya el konulmasıyla birlikte Bulgarlaştırma siyaseti azalmıştır ve en sonunda sona ermiştir. Türkler mahkeme kararıyla adlarını tek tek geri almışlardır.
Aykut O. Antmen

İstanbul'da doğdu. 1991 yılında Sevecen dergisini yayımlamaya başladı. Çeşitli organizasyonlarda ve Dostluğa Çağrı Derneği'nde Metafizik, Spiritüalizm, Parapsikoloji, Mistisizm, Gizemini Koruyan Dünya Tarihi gibi konularda konferanslar verdi. Bilinmeyen Dergisi'nde köşe yazarlığı yaptı. Şiir ve yazıları; Sevecen, Gölge ve Dostology başta olmak üzere pek çok dergide yayımlandı. Celal Kodamanoğlu ve İrfan Murat Ağacabay ile birlikte, İrembağı Derneğinin kurucularındandır. 24 yaşında Heybeliada'da hayata veda etmiştir. 2006'da yayımlanan Kozmik Çekirdek adlı şiir kitabının yanı sıra, felsefe üzerine "Bilgelik" adlı yayımlanmamış bir çalışması daha bulunmaktadır.
Batman: Year One

Batman: Year One, Frank Miller tarafından yazılan ve David Mazzucchelli tarafından çizilen bir Amerikan çizgi roman hikâyesidir. Birinci Yıl, ilk olarak 1987'de DC Comics tarafından Batman #404-407'de yayınlandı. Hikayenin birkaç kez yeniden basımı yapıldı. Birinci Yıl, 2011'de animasyona da uyarlandı. Hikâye, Batman'in bir suç savaşçısı olarak ilk yılını ve yakın zamanda transfer edilen Gotham polis dedektifi James Gordon'un hayatını keşfetmeyi anlatıyor ve sonunda ilk karşılaşmalarına ve Gotham'ın yeraltı suç dünyasına karşı nihai ittifaklarına doğru ilerliyor.
Gürcistan ekonomisi

Sovyetler Birliği'nin dağılması Gürcistan ekonomisi üzerinde olumsuz bir etki yaratmış ve oldukça istikrarsız bir yapı ortaya çıkmıştır. Hammadde, enerji ve diğer endüstri ürünlerinin pazarlandığı diğer Cumhuriyetlerle arasındaki bağların ortadan kalkması Gürcistan ekonomisini olumsuz etkilemiş, bireysel gelirlerde, tarımsal ve sanayi üretiminde, turizm gelirlerinde önemli düşüşler yaşanmış, enflasyon ve işsizlik önemli ölçüde artmıştır.

1991'de bağımsızlığını kazandıktan sonra Gürcistan'daki ekonomik durumunun oldukça istikrarsız olduğu gözlenmiştir. Bağımsızlığın ilk yıllarında, yüksek enflasyon, sanayi ve tarım ürünleri üretiminde azalma, ülkeye gelen turist sayısında düşüş ve işsizlik oranında artış görülmüştür. Bağımsızlığın ilan edilmesinden 1995 yılına kadar geçen sürede Gürcistan'ın GYSH'sı her yıl azalan bir seyir izlemiştir.

1995 yılında Türkiye tarafından başlatılan Ekonomik istikrar programlarının başarıyla uygulanması sonucunda, Gürcistan ekonomisinde gözle görülür bir düzelme kaydedilmiştir. 2003 yılında Gürcistan’daki GSYİH 8,465 milyar Lari’ dir.

2008 ağustos ayında baş gösteren savaş sonucunda ülke ekonomisine adeta bomba düşmüş,ülkede ticari faaliyet merkezleri bir bir kapanmıştır.Tam bu noktada halkın % 95'inin kredi başvurusu yaptığı bankalarda verdikleri krediyi vadesinden önce geri çekip,bütün kredi olanaklarını ortadan kaldırmıştır.

2009 yılının ocak ayında başlayan ekonomik kriz,Gürcistan'da sosyal hayatı adeta durma noktasına getirmiştir.Zaten,halkın büyük bir kısmının ekonomik sıkıntı içinde olduğu Gürcistan'da,son gelen krizinde etkisiyle halkın alım gücü çok aşağılara düştü.

Saakaşivili hükûmetinin ülkede bulunan yabancı yatırımcı ve de sermaye sahibi kimselere karşı maliye aracılığıyla yıldırma ve sindirme amaçlı yazdıkları astronomik vergi cezaları,zaten kıt olan iş imkanlarını daha da azaltmış ve birçok yatırımcının ülkeyi terk etmesine sebep olmuştur.
Fırtınalı Dönemlerde Yönetim

Fırtınalı Dönemlerde Yönetim ya da özgün adıyla Managing in Turbulent Times, ilk olarak seksenli yıllarda yayımlanmasına karşın, doksanlı yılların yöneticilerinin popüler konusu hızla değişen bir çevrede yönetim 'i ele alıyor.

Yazar Peter F. Drucker'a göre gelecek dönemler fırtınalı olacaktır. Fırtınalı dönemlerde yöneticilerin yerine getirmek zorunda oldukları ilk görev, başında bulundukları kurumların devamını sağlamak, yapısal gücünü ve sağlamlığını korumak, ani, sert darbelerden kaçınmak ve yeni fırsatlardan yararlanmaktır.
Yedi Karanfil

İlk iki albümünün yapımını Bayşu Müzik Yapım üstlenmiştir. Üçüncü albümden yedinci albüme kadar yapımını Bay Müzik Üretim üstlenmiştir. Sekizinci albümü Esen Müzik yapmıştır.
Dean Barrow

Dean Oliver Barrow (d. 2 Mart 1951, Belize City), Belizeli siyasetçi. Barrow, Amerika kıtasının coğrafi açıdan Orta Amerika'ya dahil edilen bölümünde yer alan Belize'de 2008-2020 yılları arası eski başbakanı.

Birleşik Demokratik Parti lideri. Ticaret avukatı, Başbakan Yardımcısı ve 1993 - 1998 arasında Dışişleri Bakanı olarak görev yapmış ve sonra UDP Şubat 2008 seçimlerinde iktidara gelene kadar muhalefet Lideri olmuştur.

UDP, 7 Şubat 2008 tarihinde yapılan genel seçimlerde, mecliste kazandığı 31 koltuk ile büyük bir zafer kazandı ve Barrow 8 Şubat'ta Başbakan olarak yemin etti. Barrow ülkenin ilk siyahi başbakanıdır. 11 Şubat tarihinde, Maliye Bakanı olarak kendisi de dahil olmak üzere kabinesini açıklamıştır.
Batı Asya'daki Dünya Mirasları listesi

UNESCO (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü), Batı Asya'nın 18 ülkesinde ("taraf devletler" olarak da anılıyor) 82 Dünya Mirası bölgesi belirledi: Ermenistan, Azerbaycan, Bahreyn, Kıbrıs, Gürcistan, İran, Irak, İsrail, Ürdün, Lübnan, Umman, Filistin, Suudi Arabistan, Suriye, Türkiye, Birleşik Arap Emirlikleri, Katar ve Yemen. Mısır kısmen Batı Asya'da iken Mısır'daki Dünya Mirası alanları Afrika altında listelenmiştir. Kudüs'te bir site bulunmaktadır. Kuveyt, Dünya Mirası alanı olmayan tek ülkedir. Arap Oriks Barınağı 1994 yılında Dünya Mirası olarak listelenmişse de 2007 yılında listeden çıkarılmıştır. Koruma alanının %90'lık kısmı Umman tarafından kaldırıldı için, UNESCO alanı listeden çıkardı.

Bu bölgede, İran, 21 miras alanı ile en çok miras alanını barındıran ülkedir.. UNESCO tarafından listelenen ilk alanlar, Persepolis,Nakş-ı Cihan Meydanı, Çoğa Zenbil (İran) ve Tarihi Şam Şehridir (Suriye). UNESCO'nun Dünya Miras Komitesi, her sene listedeki yeni Dünya Mirasları ekleyenilir veya kriterleri karşılamayan alanları listeden çıkarabilir. Seçim on kritere dayanmaktadır: altısı kültürel miras (i-vi) ve dört tane doğal miras (vii-x). Bazı alanlar, hem kültürel hem de doğal kriterleri aynı anda karşılayabilir ve "karma miras" alanı olarak listelenebilir. Batı Asya'da 67 kültürel, 1 doğal ve 3 karma miras alanı bulunmaktadır.

Dünya Miras Komitesi, "bir alanın Dünya Mirası Listesi'nde yazılı olduğu özellikleri tehdit eden koşulları" gerekçe göstererek bir alanın tehlike altında olduğunu belirtebilir. Bu bölgede yer alan miras alanlarından yedi tanesi tehlike altındadır, bir miras alanı Bahla Kalesi daha önce de tehlike altında olarak listelenmiş olmasına rağmen daha sonra bu listeden kaldırılmıştır.
Tevessül

Tevessül () ya da Vesile, Allah'a yakarmakta başkaları hesabına araya Allah'a yakın aracı ve şefaatçilerin konulması anlamına gelir. Kişi burada kendi şeyh ya da mürşidinin kendi günahlarının affı için şefaatçi olmasını dilemektedir. Allah'a her yakaracağı anda aşırı saygı beslediği mürşid, pir ya da şeyh'inin adını zikreder. Bu hadiseye Sünnilik, Şiilik ve Sufiliğin her birinde farklı şekillerde rastlanılabilmektedir.

Tevessülü uygulayan Müslümanlar bunu Kur'ân'a dayandırdıklarını söylerler. Çoğu bunun onları Allah'a yaklaştırdığına inanırlar. Sünnî İslâm mezheplerince de, Onikiciler İslâm mezhebi'nde olduğu gibi Hakk'a bir peygamber, imam ya da ölü veya sağ Sufi bir Velî aracılığıyla yalvarma ve ricacı olma durumu mevcuttur. Allah'ın Kur’ân'daki ifadesine göre İslam'da şehitler ölmezler. Zakir Naik gibi diğerlerine göre ise ölüler aracılığıyla ricacı olunamaz. Hamza Yusuf ise aynı görüşte olmamakla birlikte bunun fitneye sebep olabilecek kadar büyük bir mesele olmadığını, tarihte bu meselenin kaynağının ilk defa Takiy’ûd-Dîn İbn-i Teymiyye tarafından ortaya çıkarıldığını ve büyütüldüğünü ifade etmektedir.

Kimlerin aracı ve şefaatçi olabilecekleri hususu tartışmalı bir konu olup, tarikattan tarikata değişmektedir. Genellikle, Ali, Abdülkâdir Geylânî gibi hayatta olmayan bir pir ya da tarikat şeyhinden medet umulmakta ve onların şefaatlerine nail olmak için dua edilmektedir.

Dualar esnasında İslâm Dîni'nin Peygamberi Muhammed'den başka şefaatçi ya da aracılardan medet umulması İbn-i Teymiyye'nin görüşüne göre, Ehl-i Sünnet vel Cemaat akidesine göre Allâh’û-Celle-Celâle’hû'ya ortak koşulması manasına gelir ki, bu şirk olarak nitelendirilmektedir. Onun görüşü, medet ve şefaatin sadece ve sadece Allâh’ûr-Râhman’ûr-Râhîym'den olduğu istikâmetindedir.