Amerika ıhlamuru

Sonunda yaklaşık 30 m maksimum yüksekliğe ulaşan gevşek bir taç ile oldukça hızlı yetişen bir ıhlamur türüdür. Genç ağaçların pürüzsüz, gri kabuğu vardır, ancak yaşlı ağaçların düzenli, sığ olukları vardır. Genç dallar pürüzsüz ve zeytin yeşili olup, genellikle güneşe bakan üst ve yan kısımları kırmızımsı kahverengidir. Yapraklar dikkat çekici derecede büyüktür ve tepede ani bir noktaya kadar incelir. Yaprağın tabanı eğimli bir kalp şeklindedir ve kenarı keskin ve kabaca tırtıklıdır. Yaprağın üst tarafı koyu yeşil, alt tarafı ise açık yeşildir. Temmuz ayından itibaren, aromatik, soluk sarı çiçeklerin şemsiyeleri belirir. Bireysel çiçekler yaklaşık. 1,2 cm çapında, brakte açık sarı ve yaklaşık 11 cm uzunluğundadır. Amerika ıhlamurunun çok sayıda derin yan kökleri vardır ve geniş tacı nedeniyle nadiren cadde veya sokak ağacı olarak kullanılır.

Amerika ıhlamuru, doğu Kanada, doğu ve güney Amerika Birleşik Devletleri ve Meksika'ya özgü büyük bir ağaç türüdür. Tür, tehdit altındaki bir kategori sınırlarını aşan geniş bir doğal dağılıma sahiptir ve dağılımın bazı bölümlerinde baskın veya eş baskın olduğu bilinmektedir. Bu nedenle, türün büyük ve istikrarlı bir popülasyona sahip olduğu varsayılmaktadır. Türün şu anda tehdit altında olduğu düşünülmemektedir, ancak gelecekte iklim değişikliğinden olumsuz etkilenebilir ancak bunun için daha fazla araştırma yapılması gerekmektedir. Bu tür küresel olarak En Az Endişe olarak değerlendirilmektedir.

Tür, Minnesota ve Wisconsin'de en üretken olan şeker akçaağacı-Ihlamur ormanlarında baskın veya eş baskın olabilir (Crow 1990). Aynı zamanda Kuzey Amerika Yaprak Döken Orman Bölgesi'nin önemli bir bileşeni olarak kabul edilir (Crow 1990). Türler de oldukça yaygındır. Bu nedenle, türlerin büyük bir yerli popülasyona sahip olması muhtemeldir. Potter ve Hargrove (2013) tarafından yapılan bir araştırma, modelleme ve emisyon verilerine dayalı olarak önümüzdeki 50 yıl içinde Amerika Birleşik Devletleri'ndeki uygun habitat alanında %56,24'lük bir düşüş olduğunu öne sürdü. Bu, gelecekte Amerika ıhlamurunun iklim değişikliğinin bir sonucu olarak nüfus azalması yaşayabileceğini gösteriyor. Potter ve diğerleri tarafından üretilen başka bir modelde (2017), türleri iklim değişikliğine maruz kalan türlere, değişime duyarlılık ve iklim değişikliğine uyum kapasitesine ilişkin risk faktörlerine göre kategorize etmiştir. Bunu takiben Amerika ıhlamuru, Kırılganlık Sınıfı 'C'de yer aldı, bu da türün iklim değişikliğine karşı yüksek hassasiyet gösterdiği, ancak iyi bir potansiyel kalıcılık gösterdiği anlamına gelir; İklim değişikliğinin bir sonucu olarak potansiyel nüfus düşüşünün altını çizmektedir. Buna rağmen, türün azalmakta olduğu alanından herhangi bir kanıt bulunmadığından ve iklim değişikliğinin şu anda hangi modeli izleyeceğini bilmediğimizden, türün yaşayacağı düşüşün tam boyutunu tahmin etmek mümkün değildir. Tür ayrıca çok büyük üç ülkede bulunur, bu nedenle düşüşün çok şiddetli olmayacağı muhtemeldir.

Amerika ıhlamuru karışık yaprak döken ormanlarda yetişir ve nadiren saf meşcereler oluşturur. Ayrıca Michigan Gölü'nün kum tepeleri gibi kumlu kuru alanlarda ve ayrıca Kanada dağılımındaki kayalık çıkıntılarda da bulunabilir. ABD içinde Fraxinus americana, Quercus rubra, Ostrya virginiana, Acer rubrum ve Ulmus americana ile birlikte büyür. Çiçeklenme Mayıs ve Temmuz ayları arasında gerçekleşir. Türlerin hızlı büyüdüğü kabul edilir ve 15 yaşında tohum üretmeye başlar. Bu 100 yaşına kadar devam eder. Tohum, rüzgarda, yerçekimi veya hayvanlar tarafından kısa menzilli bir dağılıma sahiptir. Fideler en iyi gölgede büyür, ancak ilk büyümeden sonra daha yüksek ışık yoğunluğu gerekir. Genel tohum çimlenmesi zayıf olarak kabul edilir. Tür, üretken bir filizleyicidir (Crow 1990). Ağaç, kuşlar ve geyikler tarafından gezilebilir ve tohumları daha küçük otoburlar tarafından tüketilir (Nesom 2003). Çiçekler arılar için önemli bir nektar kaynağıdır.

Gelecekte bu tür iklim değişikliği nedeniyle tehdit altında olabilir (Potter ve Hargrove 2013). Türler ayrıca birkaç küçük zararlı ve hastalıktan etkilenir. Bunlar genellikle sadece yerel ölçekte hareket eder, örneğin Quebec'teki çingene güvesi bazı yerel popülasyonların yaprak dökmesine neden olmuştur (Crow 1990). Bu, türün geri kalanında görülmedi. Türler için önemli bir tehdit bilinmemektedir.

Bu türün çok çeşitli kullanım alanları vardır. Yumuşak ahşabı oymacılıkta kullanılan önemli bir kereste türüdür (Crow 1990). Kereste, Meksika'da yoğun olarak kullanılmaktadır (E. Martinez-Salas pers. comm. 2017). Ayrıca süs olarak ve koşullar restorasyon için uygun olduğunda dikilebilir. Ağaçtan da lif üretilebilir ve ip, sepet hasırı yapmak ve dokuma için kullanılabilir (Crow 1990). Yerli Amerikalılar kambiyum ve yaprakları yerler ve bir içecek üretmek için özsuyu seyreltirler. Yaprakları da tıbbi bir çare olarak kullanırlar (Nesom 2003).

Bu tür 160 ex situ koleksiyondan rapor edilmiştir (BGCI PlantSearch 2017). Bu türün 1984 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde NatureServe tarafından tehdit edilmediği kabul edilmektedir (BGCI ThreatSearch 2017). Nüfusun gelecekte istikrarlı kalmasını sağlamak için iklim değişikliğinin türler üzerindeki etkisinin daha fazla araştırılması ve izlenmesi yapılmalıdır. Özellikle Meksika'da kereste türlerinin sürdürülebilir yönetiminin daha iyi anlaşılması sağlanmalıdır.