Sakya

Sakya ("soluk toprak") adı, bu geleneğin ilk manastırı olan, Tibet'te, Shigatse yakınlarındaki Ponpori Tepeleri'nde kurulu Sakya Manastırı'nın etrafındaki gri renkli topraktan gelmektedir. Bu manastır Sakya geleneğinin merkezidir ve Khon Konchog Gyalpo (1034–1102) tarafından 1073 yılında kurulmuştur.

Sakya geleneği, 11. yüzyılın sonlarında, Budist kutsal metinlerinin Sanskritçe'den Tibetçe'ye çevrilmesinin ikinci döneminde gelişti. Sakya okulunun kurucusu olan Drogmi, 12 yıl boyunca Hindistan, Vikramashila'da doğrudan Naropa, Ratnākaraśānti ve Vagishvakirti gibi büyük panditalardan eğitim almıştır.

Beş yüce üstattan ilki olan Sachen, Hindistan'ı ziyaret etmiş olan çok sayıda Tibetli tercümandan veya diğer bir ifadeyle "lotsawadan" çok sayıda tantrik doktrin miras aldı. Bu tercümanlar arasında en önemlileri Drokmi Lotsawa, Bari Lotsawa ve Mal Lotsawa'dır. Sakya geleneğinin en yüce öğretisi olan Hevajra Tantra'ya dayanan ve mahasiddha Virūpa'nın öğretisinden türetilen Lamdre "Yol ve Meyvesi" sistemi Drokmi Lotsawa'dan gelir. Mal Lotsawa'nın Sakya'ya olan en önemli katkısı "Naro Khachoma" olarak bilinen ezoterik Vajrayogini silsilesini tanıtmış olmasıdır. Bari Lotsawa'dan ise sayısız tantrik uygulama Sakya geleneğine intikal etmiştir. Bunların en önemlisi Yüz Sadhana olarak bilinen uygulama döngüsüydü. Sakya ruhani müfredatının bir parçasını oluşturan diğer önemli aktarımlar, Vajrakilaya, Mahākāla ve Guhyasamāja tantra döngülerini de içerir.

Sıradışı irfanıyla dikkat çeken dördüncü Sakya lideri Sakya Pandita, sutralar ve tantralar üzerine "Geçerli Kavrayışın Araçları: Akıl Yürütme Hazinesi" (), "Bilgenin Niyetini Netleştirmek" () ve "Üç Yemini Ayırt Etmek" () de dahil olmak üzere birçok önemli ve etkili kaleme aldı.

Sakya okulunun ana öğreti sistemi "Sonucu olan Yol"dur (). Bu sistem, "Topluluk için Açıklama" () ve "Baş Müritler için Açıklama" () olmak üzere iki ana silsileye bölünmüştür.

Bir diğer önemli öğreti dizisi, Günga Nyingpo (1092–1158) tarafından kaleme alınan ve Drakpa Gyeltsen, Sakya Pandita, Ngorchen Günga Sangpo ve Gorampa Sönam Senggé gibi pek çok Sakya ustasının üzerine tefsirler yazdığı"dört bağlılığı bırakma" isimli dizelerine dayanmaktadır. Bu dizeler şöyledir:Bu hayata tutunursanız, o zaman bir dharma uygulayıcısı değilsiniz.Varoluşa tutunursanız, o zaman feragatiniz olmaz.Kendi çıkarlarınıza tutunursanız, o zaman aydınlanma zihnine sahip değilsiniz.Bir pozisyona tutunursanız, doğru görüşe sahip değilsiniz.

Ngor, Tsang'da Ngorchen Kunga Zangpo (1382–1457) tarafından kurulmuştur. Ngor Evam Choden manastırı bu okulun ana merkezidir ve Sakya geleneğine sahip Tibetlilerin %85'ini temsil etmektedir. Sakya Trizin'in manastırı dışında Hindistan'daki manastırların da çoğu Ngor geleneğine mensuptur.

Sakya okulunun üç "ana" manastırı vardı: 1073'te kurulan Sakya Manastırı, 1429'da kurulan Ngor Evam Choden ve 1435'te Kuntchen Rongten tarafından kurulan Lhasa'nın kuzeyindeki Phanyul'da Phanyul Nalendra.

Moğolların Tibet'i fethi, Moğol İmparatorluğu'nun kurulmasından sonra, 13. yüzyılın başlarında başladı. 1264'te Tibet üzerindeki feodal saltanat, Yuan hanedanının kurucusu Kubilay Han tarafından Drogön Chögyal Phagpa'ya verildi. Sakya lamaları, Sakya İmparatorluk Eğitmenleri ve dpon-chen'lerle birlikte, Phagpa'nın 1280'deki ölümünden sonra, 1350'lerdeki Kızıl Sarık Ayaklanması Yuan Hanedanlığı'nı güçten düşürene kadar yaklaşık 75 yıl boyunca Yuan imparatorları adına Tibet'in valileri olarak hizmet etmeye devam ettiler.

Sakya Trizin ("Sakya tahtının sahibi") olarak bilinen Sakya okulunun başı, her zaman Khön ailesinin erkek soyundan gelir. Şu anki Sakya Trizin, Gyana Vajra bu ünvanı elinde tutan kırk üçüncü kişidir. 41. Sakya Trizin'in, Kırmızı Tara döngüsüyle ünlü Apong Terton (Orgyen Thrinley Lingpa) olarak bilinen bir Nyingma laması ve onun büyükbabası olan 39. Kyabgon Sakya Trizin Dhagtshul Thrinley Rinchen (1871–1936) adlı iki büyük Tibetli ustanın reenkarnasyonu olduğu düşünülmektedir.