François Boucher

François Boucher (29 Eylül 1703, Paris – 30 Mayıs 1770, Paris), Fransız ressam, el-işi duvar halısı tasarımcısı, tiyatro kostüm ve mizansen desinatörü. Rokoko akımının önemli temsilcisi. Boucher gayet kaliteli çok sayıda hazırladığı resim eserleri ile 18. yüzyıl Batı Avrupa resim ve dekoratif sanatının en iyi tanınmış ressamı olduğu iddia edilir. Patronu Fransa Kralı XV. Louis'in resmi gözdesi olan Madam Pompadour olup Boucher bu ünlü kadının birçok portresini yapmıştır. Boucher tablolarının konuları genellikle antik klasik temalar, dekoratif alegoriler ve pastoral peyzajlardır ve cinsel hislere hitabeden gayet erotik nü Venüs tabloları ile de gayet çok tanınmıştır.

François Boucher 1703'te Paris'te usta bir ressam ve desinatör olan Nicholas Boucher ile eşi Elizabeth Lemesle'in tek oğlu olarak doğdu. Resim eğitimine babası yanında çırak olarak çalışarak başladı. 17 yaşında iken hazırlamış olduğu bir eser günün tanınmış ressamlarından olan François Lemoyne'un ilgisini çekti ve Lemoyne onu atölyesinde çırak olarak ressamlık eğitiminem devam etmesini sağladı.

Fakat Boucher bu atölyede 3 ay çalıştıktan sonra gravürcü olan "Jean-François Cars"un atölyesine çırak olarak geçti. Bu dönemde hem gravürcülük ve ressamlık prensiplerini öğrendi ve hem de basımı yapılacak kitaplar için gravür desen taslağı yapmak, gravür hazırlamak ve bunların basımlarını sağlamakla uğraştı. Örneğin 1721'de ustası Cars'ın idaresi altında Gabriel Daniel tarafından hazırlanmış olan Histoire de France depuis l’établissement de la monarchie française dans les Gaules (Galya'da Fransız Monarşisinin kurulmasından itibaren Fransa tarihi) adlı tarih kitabının resimlendirilmesi için gravürler hazırladı. 1722'de sanat koleksiyoncusu "Jean de Jullienne" tarafından ünlü Fransız ressamı Antoine Watteau (1684–1721)'nun tablolarının gravürlerinin yapılması için Cars atölyesine sipariş verildi. Bu sipariş ile Watteau'nun resim eserlerinden 351 tanesi için gravür levhası hazırlanması öngörülmekteydi. Bu atölyede bir çırak olan Boucher resimlerle basılacak Watteau kitabında bulunan gravürlerden 129 tanesini hazırladığı bilinmektedir.

Buocher 1723'te gayet prestijli olan "Resim için Grand Prix de Rome" adlı Roma'da güzel sanatlar eğitimi yapma bursu ödülü için açılan resim yarışmasına "Evilmérodach, fils et successeur de Nabuchodonosor (Nabulkadnezar'in Oğlu ve Halefi Evilmérodach)" adlı bir tablo ile katılıp bu yarışmayı kazandı. Ama bu ödülün kapsadığı İtalya'da resim çalışmaları yapma bursunu veren Fransız "Académie Royale de Peinture et de Sculpture (Resim ve Heykel İçin Kraliyet Akademisi)" yüksek eğitim kurumunun finansal sorunları dolayısıyla 1727 yılına kadar bu bursu kullanamadı. Bu kurumun finansal sorunlarının çözümlenmesi 5 yıl kadar sürdü. Ancak bu kurumun yeniden kurulmasından sonra Boucher 1725'te İtalya'ya gidebildi. İtalya'da Roma'da Fransız ressam "Carle Van Loo" ve yeğenleri "François van Loo" ile "Louis-Michel van Loo"nun atölyesinde çıraklıkla ressamlık eğitimini yaptıktan sonra 1731'de Paris'e döndü. Burs aldığı akademik kuruma asistan öğretmen olarak katıldı. Bu sırada Paris'te portreci ressam olarak isim yaptı; bir seri yeni portre resmi siparişi aldı. Bu portre siparişlerinden epeyce para kazandı. Bu portreler genellikle zengin sosyete kadınları ve finanscıların eşlerinin veya gözdelerinin resimleri idi.

1734'te Torquato Tasso'nun 1554'te yazdığı Kurtarılmış Kudüs şiir eserinden ilham alan "Rinaldo ve Armida" adlı büyük tablosunu giriş eseri olarak sunarak bu tarihte bu önemli sanat akademisi kurumuna "asil öğretmen üye" olarak kabul edildi, Böylece sanat akademik kariyerine de katılan Boucher sonra bu kariyerde de ilerleyerek 1735'te "Yardımcı Profesör" ve sonra Profesör ve Akademi Rektörü görevlerine de atandı.

"Rinaldo ve Armida" tablosunu hazırlamakta iken kendine modellik yapan 17 yaşında Marie-Jeanne Buzea ile 21 Nisan 1733'te evlilik yaptı. Bu evlilikten çiftin ikisi kız olan 3 çocuğu oldu. Marie-Jeanne Buzea, kocası ile birlikte çalıştı; onun tablolarının bazılarının deseninin hazırladı ve diğer bazı tabloların minyatür resim kopyalarını yaptı.

Boucher İtalya'dan geldikten sonra sanatkar hamisi olarak Fransa Kralı XV. Louis'in baş gözdesi olan Madam Markiz Pompadour tarafından tutuldu. Boucher bu çok iktidar güçlü olan Markiz'in birçok sayıda portrelerini yaptı. Aynı zamanda Markiz'i şu büyük tablolarında model olarak kullandı: "La Nativitén (İsa'nın Doğumu)" , "Toilette de Vénus (Venüs'ün Tuvaleti )", "Vénus consolée par l'Amour (Venüs'ün Eros'u Teselli Etmesi)" , "Lever du soleil et Le Coucher du soleil (Güneş Doğması ve Güneş Batımı)", ve "Les Quatre Saisons (Dört Mevsim)".

Boucher 18. yüzyılda önemli olan Fransız Rokoko sanat akıminda başta gelen ressamı ve hatta 18. yüzyılın en önemli ressamı olarak kabul edilmektedir.. En popüler son moda ressam olarak Fransa Sarayı'nda çok önemli olan kişileri ve hatta Fransız olmayan yabancı devlet başkanlarını tablolarında gösterdi. Örneğin, önemli Fransız saraylı Dük De Penthièvre 1755-1758'de hazırladığı "Histoire de Sylvie (Sylvie'nin Hikayesi)" adlı tablosunda ve İsveç Kralı ise 1740'ta hazırladığı "Le Triumphe de Venus (Venüs'ün Zaferi)" tablosundan bulunmaktadır.

1734'te "Beauvais Fabrikası"nda el-işleme duvar halısı yapılmak üzere Fabrika direktörünün isteği ile birkaç desen eskizi hazırlayıp fabrikada el-işleme duvar halısı yapılmak üzere sundu. Direktörünün ölümü üzerine "Kraliyet Goblen Fabrikası" için müfettiş tayin edildi. Bu görev için "Beauvais Fabrikası"ndaki görevinden ayrıldı. Kraliyet "Goblain" halı fabrikası için çok sayıda el-işleme duvar halıları tasarımları yapmış bulunmaktaydı. Bu fabrikada el-işleme duvar halısı yapılmak üzere hazırladığı desen eskizlerinden işlenen halılar asiller ve zenginler arasında çok popüler oldu.

1765'te, Roma'da iken usta hocası olan ressam "Carl Van Loo"un ölmesi üzerine onun yerine Kral XV. Louis için "Premier Peintre du Roi (Kralın Birinci Ressamı)" olarak göreve atandı. Bu görevde iken gayet kolaylıkla hazırladığı resim eserleri gayet yüksek fiyatlarla satıldığı için yıllık geliri, o zaman büyük bir servet olan, 50.000 Frank'ı geçti.

Boucher eserlerinde gerçeği yansıtmak için bir arayış yapmamaktaydı. Doğa için "trop verte et mal éclairée (gayet çok yeşil ve kötü işıklandırılmış)" diye tenkit yapması ile isim yapmıştı. Hislere ve kıymet duygularına hitap eden parlak renklerle, yılan gibi kavisli çizgilerle ve gayet piktoresk aksesuarlarla dolu tablolar yapmayı tercih etmekte idi. Özellikle gayet seksapelli ve hatta erotik çıplak kadınlar (nü) resimlerini çok tercih etmekte ve bunlara "Zarafetler Tablosu" ismi vermekteydi.

1741'de "Versay Sarayı"nın ve 1746'da "Fontainebleau Şatosu"nun renovasyonu ve yeniden dekore edilmesine katkıda bulundu. Fransız Milli Kütüphanesi için "Antik Sikkeler ve Madalyonlar" bölümünün yeniden yapılmasına katıldı. Kendine sanat hamisi olan Madam Markiz Pompadour'un ikametgâhı olan Meudon'daki "Belvue Şatosu" ve buradaki "Crecy Salonu"nun yeniden dekorasyonuna büyük katkılar yaptı.

Rwsim eserleri arasında gayet zarif muhtelif minyatür portre örnekleri bulunmaktadır. Çok sayıda gravürler serileri hazırlamış ve bunlar Ovid, Boccaccio, Diderot ve Molière eserlerinin basımlarında bu eserlerinin resimlendirilmesi için kullanılmıştır.

1757 ile 1767 arasında "Sevr Fabrikası" porselen seramik ve çini ürünleri için gayet süslü desen ekizleri hazırlamıştır. Bazen "putti" olarak anılan küçük nü çocuklar figürleri desenleri "Bucher Çocukları" olarak adlandırılarak birçok porselen eşyayı süslemekte kullanılmıştır.

1750'li yıllarda Boucher'in takip ettiği Fransız Rokoko akımının modası geçmiş ve onun yerine neoklasizm akımı popülerlik kazanmıştı. Ama Boucher ölümüne kadar sanat stilini değiştirmemiş ve bu modası geçmiş stilde hazırladığı eserlerini (1762 yılı hariç) Paris'teki yıllık sanat sergisinde göstermeye devam etmiştir.