Beklenmeyen Misafir (film)

Beklenmeyen Misafir 1967 ABD yapımı dramatik güldürü filmdir. Özgün adı Guess Who's Coming to Dinner (İngilizce: Akşam yemeğe kim geliyor tahmin et) olan film 21 Ocak 1969 tarihinde Türkiye'de sinemalarda gösterime girmişti. Film sonraki yıllarda TRT Televizyonunda bu kez Bir Akşam Yemeği adıyla gösterilmişti.

Senaryosunu William Rose'un yazdığı, ırk sorununa cesurca değinen bu filmin yönetmeni ve yapımcısı Stanley Kramer'dır. Başrollerini Spencer Tracy, Sidney Poitier, Katharine Hepburn ve Katharine Houghton paylaşmışlardır. Spencer Tracy film tamamlandıktan kısa bir süre sonra hayata veda etmişti. Stanley Kramer 1975 yılında kendi filmini televizyon için aynı adla yeniden çekmişti.

Liberal görüşlü hali vakti yerinde San Francisco'lu orta yaşlı Drayton çifti (Katharine Hepburn ve Spencer Tracy) tek kızlarını da kendileri gibi açık fikirli, hoşgörülü ve ön yargısız yetiştirmişlerdir. Ancak bir gün kızları eve yanında evlenmeyi düşündüğü zenci (filmde de bu terim kullanılıyor) bir tıp doktoru ile çıkagelince işin rengi değişir. Bu "beklenmeyen misafir" (Sidney Poitier) gerçektir ve bu liberal çift o güne kadarki söylemleri ile önlerindeki somut gerçeğin arasında sıkışır kalırlar. Şimdi geçmişteki inançları ve düşünceleri sorgulanacak, liberal duruşları ciddi bir sınavdan geçecektir.

Hemen hemen tek bir mekanda geçen filmin tiyatroya yakın bir anlatım dili vardır. Kramer bu filmden 9 yıl önce de, 1958'de yine ırk sorununu ele aldığı Kader Bağlayınca (The Defiant Ones) adlı bir film çevirmişti, o filmde de yine Sidney Poitier oynamıştı ve başrolü Tony Curtis'le paylaşıyorlardı.

"Beklenmeyen Misafir" tam 10 dalda Oscar'a aday gösterildi. Dört oyunculuk kategorisinde de Akademi Ödülü'ne aday gösterilen filmlerden biridir. Film 'en iyi kadın oyuncu' (Katharine Hepburn) ve 'en iyi özgün senaryo' dallarında Akademi ödülü aldı. Ayrıca Katharine Hepburn ve Spencer Tracy BAFTA ödüllerini de aldılar. Film 8 dalda da Altın Küre'ye aday gösterilmişti.

Filmde nişanlısı Joey (Katharine Houghton) dahil insanlar Dr. John Wade Prentice (Sidney Poitier) için sürekli olarak zenci (negro) sözcüğü kullanmaktadırlar. Günümüzde siyahları tarif ederken bu küçümseyici-aşağılayıcı niteleme pek kullanılmamaktadır. Onun yerine 'siyahi Amerikalı', 'Afrika kökenli Amerikalı' vb kullanılmaktadır. Filmin çekildiği yıllarda ABD'de ırk sorunu hala çözülememişti, siyahlar filmde kullanılan nitelemenin yanında çok hafif kalacağı başka niteleme ve davranışlara maruz kalıyorlardı.

Önceleri herkes tarafından rahatlıkla kullanılan 'negro' (veya 'nigger') sözcüğü zamanla pejoratif bir tanımlamaya dönüşmüştü ve sokak ağzı ve kaba kullanım dışında kullanılmamaya gayret ediliyordu. Örneğin Agatha Christie'nin ünlü romanı "Then There Were None" yani diğer adıyla "Ten Little Indians" (On Küçük Kızılderili)'nin orijinal ilk adı "Ten Little Niggers" (On Küçük Zenci) idi.

William Rose'un aynı senaryosundan 2005 yılında yine benzer konulu bir film çekilmişti. Guess Who adındaki bu filmin yönetmeni Kevin Rodney Sullivan'dı.

Siyah hakları savunucusu Martin Luther King bir süikast sonucu öldüğünde bu film hala sinemalarda gösterilmekteydi. Filmde siyahi hizmetçinin Sidney Poitier'ye "Sen kim olduğunu sanıyorsun, Martin Luther King mi?" şeklinde hitap ettiği bir replik yer almaktaydı. King'in öldürülmesi üzerine film stüdyosu derhal sinema salonlarına bir talimat göndererek bu repliğin yer aldığı bölümü filmden çıkarttırmıştı.

Sonradan yemeğe katılan Dr. John Wade (Sidney Poitier)'in babası (Roy Glenn) oğlunu uyararak yapacakları evliliğin 17 eyalette yasa dışı olduğunu, evlendikleri takdirde bu eyaletlerde suçlu duruma düşeceklerini söyler. Film çekildiği sırada bu doğruydu. Irklar arası evlilik hatta evlilik dışı ilişkiler ABD kurulduğunda bütün ülkede kanunlarla yasaklanmıştı (İng.Anti-miscegenation laws). 1960'lara gelindiğinde bu yasaklar 17 eyalette hala geçerliliğini koruyordu (Özellikle güney eyaletleri). Anayasa Mahkemesi 12 Haziran 1967'de bu yasaların anayasaya aykırı olduğu kararını vererek hepsini iptal etti. Yani film gösterime girdiğinde Poitier'nin babasının sarfettiği sözlerin artık geçerliliği kalmamıştı.