Walter Schreiber

Walter Paul Emil Schreiber (21 Mart 1893 – 5 Eylül 1970) I. Dünya Savaşı’nda Alman Ordusu ve II. Dünya Savaşı’nda Wehrmacht Tıp Servisi’nin tuğgeneral (Generalarzt) rütbesinde bir sağlık görevlisiydi. Aynı zamanda SS'de bir subaydı. Daha sonra Nürnberg Davalarında Hermann Göring'e karşı kilit bir tanık olarak görev yaptı.

Walter Schreiber Berlin'de doğdu. Berlin'deki spor salonunu tamamladıktan sonra, Berlin, Tübingen ve Greifswald üniversitelerinde tıp okudu. 1914'te gönüllü olarak askerlik görevine kaydoldu ve Fransa'daki 42. Piyade Alayı ile birlikte görev yaptı. I. Marne Muharebesinde yaralandı. İyileşmesinden sonra, çalışmalarına devam etti ve 1918'deki savaşın sonuna kadar Batı Cephesinde geçici bir doktor olarak çalıştı. 1920 yılında Dr. med. Greifswald Üniversitesi’nden mezun oldu ve Afrika’daki epidemiyoloji alanındaki çalışmalarına başladı.

I. Dünya Savaşı'ndan sonra, gelecekteki askeri çatışmalar neticesinde Amerika Birleşik Devletleri'nde biyolojik savaş kullanmanın uygulanabilirliğini değerlendirmeye çalıştı. Berlin Üniversitesinde Bakteriyoloji ve Hijyen profesörü ve epidemiyolojinin önde gelen uzmanlarından biri olan Dr. Schreiber, Almanya ve Amerika Birleşik Devletleri arasındaki bilimsel bir değişimde, Walter Reed Genel Hastanesi olarak bilinen Walter Reed Ordu Tıp Merkezine davet edildi. Bu süre zarfında, ABD geçmişini öğrendi ve hem savunma hem de saldırgan biyolojik savaş araştırması ve resmi bir ABD biyolojik savaş programı olasılığı için planlar önerdi.

Heer'in tıp biriminin bir üyesi ve Ordu Tıp Müfettişliği'nin bir temsilcisi olarak, özellikle potansiyel biyolojik savaş ajanlarına karşı korunmak için bulaşıcı hastalıkların yayılmasını önlemek ve aşı geliştirmekle suçlandı. 1942'de, Nürnberg Davalarında tanık ifadesi sırasında, Üçüncü Reich'ın bu tür silahların geliştirilmesine itiraz ettiğini belirten bir bildiri yazdı. Çünkü gerçekten bir veba salgını olması gerekiyorsa, cephede durmayacağı, bize de geleceği açıktı. Çok ağır bir sorumluluk üstlenmemiz gerekti. ”

Ekim 1942'de Schreiber, Dachau'daki insan deneylerinin sonuçlarının sunulduğu konferansa katıldı. Mayıs 1943'te Silahlı Kuvvetler danışma uzmanlarının üçüncü oturumuna başkanlık etti.  Bu, Dr. Schreiber’in genel olarak insan deneylerine karşı konuştuğu, ancak özellikle veba ve tifüs gibi biyolojik ajanlarla yapılan bir yüzleşmeye yol açtı. Daha sonra "bakterilerin güvenilmez ve tehlikeli bir silah olduğuna" dikkat çektiğini "ancak" bir kesinti ile karşı karşıya geldiğini "belirtti, karar çoktan verilmişti ve diğer bütün hazırlıkları yapmak için Adolf Hitler, Reichsmarschall Hermann Göring tam yetki vermişti.

30 Nisan 1945'te Berlin'deki geçici bir hastanede yaralılara bakarken, Kızıl Ordu tarafından savaş esiri olarak alındı ve Sovyetler Birliği'ne nakledildi. 26 Ağustos 1946'da Schreiber, Nürnberg Duruşmalarında sürpriz bir tanık olarak göründü ve Sovyet Başsavcısı Roman Rudenko'nun Alman saldırganının biyolojik silahların geliştirilmesinden sorumlu Hermann Göring ve Kurt Blome'ye karşı destek verdiğine dair kanıtlar verdi. Davadaki ifadesinin bir kaydı, İmparatorluk Savaş Müzesi'nin online arşivinde bulunabilir. Konuşma metni, Nürnberg’in Alman büyük savaş suçlularına karşı yargılanmasının bir parçası oldu. Saldırgan biyolojik savaş ve insan deneylerinin kullanımına karşı uzun süredir devam eden bir geçmişi olan Dr. Schreiber, savaş suçu suçlamalarıyla ilgili olarak hiçbir zaman suçlanmadı veya hakkında kovuşturma yapılması düşünülmedi.

1948 sonbaharında, Dr. Schreiber, karısı, oğlu ve yetişkin kızlarından biriyle Batı'da yeniden ortaya çıktı. 2 Kasım'daki bir basın toplantısında, ilk başta SSCB'deki Lubyanka Hapishanesinde tutulduğunu ve neredeyse ölmek üzere olduğunu açıkladı. Schreiber daha sonra tıbbi yardım aldığını ve Almanya Sovyet Bölgesi'ndeki bir dizi güvenli eve taşındığını bildirdi. Eski Nazi generallerine tıbbi bakım sağlamak için orada kaldı. Hala Sovyet gözetiminde, kendisine daha sonra starshina rütbesi verildi ve nihayetinde yeni kurulan Doğu Alman Polis Gücü Volkspolizei'de Başhekim Yardımcılığı pozisyonu verildi. Bu durumu reddeden Schreiber, daha sonra Leipzig Üniversitesi'nde profesörlük teklif edildiğini söyledi. Ancak ailesini bulma ümidiyle, bunun yerine Berlin Üniversitesi'ni istedi. Sovyet makamları yanıt olarak, Schreiber ailesini SSCB'de tuttuklarını bildirdi ve böylece Dr. Schreiber'i daha önce oraya götürülmüş olan diğer Alman bilim adamlarının yerini almaya ve katılmaya ikna ettiler.

Bu arada, kendisini Amerikan işgal bölgesindeki Müttefik askeri makamlara sunmuş olan kızı, Sovyetler'in muhtemelen aralarında babası da olmak üzere Sovyetler Birliği'ne daha fazla Alman bilim adamı taşındığını öğrendi. Birden fazla trene binerken, babasının dikkatini çekinceye kadar arabalara yürüdü. Fırsatı gören Dr. Schreiber yanında bulunan gözetmeninden kaçtı ve 17 Ekim’de Dresden’den Berlin’e giden bir trene bindi. Schreiber daha sonra Counter Intelligence Corps ile çalışmak üzere işe alındı ve 1949'da Almanya'nın Oberursel kentinde bulunan en büyük gizli esir sorgulama merkezi olan Camp King'de doktor olarak görev aldı.

1951'de Schreiber, Paperclip Harekâtının bir parçası olarak Amerika Birleşik Devletleri'ne götürüldü. USNS General Maurice Rose gemisiyle, 17 Eylül 1951'de New York'a, eşi Olga Conrad Schreiber, oğlu Paul-Gerhard Schreiber ve kayınvalidesi Marie Schulz Conrad ile birlikte geldiler.

7 Ekim 1951'de New York Times, Teksas'taki Randolph Hava Kuvvetleri Üssü'nde bulunan Hava Kuvvetleri Tıp Fakültesinde çalıştığını bildirdi. Ayrıca bir tıbbi dergide bir not yayınlandı ve Nürnberg'teki Doktorlar davası'nda uzman danışman olan Leopold Alexander tarafından yazılmıştır. Boston Globe ile temasa geçti ve Drew Pearson'un Schreiber'in Nürnberg kanıtlarıyla ilgili makaleleri ve onunla Blome ve diğerleri tarafından toplama kampındaki mahkumlar üzerinde yapılan kötü niyetli deneyler arasındaki bağları, Janina Iwańska ve diğer "Ravensbrück tavşanları" gibi halkın isyanına yol açtı. Schreiber, sonuç olarak sözleşmenin yenilenmesini istemedi. Teksas'ı terk etti ve kızlarından birinin günümüzde yaşadığı Kaliforniya Körfezi Bölgesine gitmek için ayrıldı. Bundan sonra Ortak İstihbarat Hedefleri Ajansı Arjantinli bir general aracılığıyla onun için vize düzenledi. Kendisine ve ailesine mali yardım sağladı.

Arjantin'de hekim ve epidemiyolojik araştırma laboratuvarında çalıştı. Aile tarihini araştırdı ve dergilerini derledi. 5 Eylül 1970'te, Arjantin'de, San Carlos de Bariloche, Rio Negro'da aniden kalp krizinden öldü.

McCoy, Alfred. "Science in Dachau's Shadow: Hebb, Beecher, and the Development of CIA Psychological Torture and Modern Medical Ethics". Journal of the History of the Behavioral Sciences, Volume 43 (4), 2007.