Plazma

Plazma (Grekçe πλάσμα, Fransızca plasma "biçimlendirilebilir madde"), gaz haldeki maddelerin manyetik kutuplaştırmaya bağlı doğrusal noktalarda oluşan fiziksel ve kimyasal tepkimenin kontrollü etkileşim sürecine verilen genel ad. Daha kolay bir tanımla; atomun elektronlardan arınmış halidir.

Plazma, kimya ve fizikte iyonlaşmış gaz anlamına gelmektedir. İyonlaşmış gaz için kullanılan plazma sözcüğü 1920'li yıllardan beri fizik yazınında yer etmeye başlamıştır. Kendine özgü niteliklere sahip olduğundan, plazma biçimi maddenin katı, sıvı ve gaz biçiminden ayrı olarak incelenir.

Katı bir cisimde cismi oluşturan moleküllerin hareketi çok azdır, moleküllerin ortalama hareket enerjisi herhangi bir yöntemle (örneğin ısıtarak) arttırıldığında cisim ilk önce sıvıya, sonra da gaza dönüşür. Gaz fazında elektronlar gayet hızlı hareket ederler. Eğer gaz halinden sonra da ısı verilmeye devam edilirse iyonlaşma başlayabilir, bir elektron çekirdek çekiminden kurtulur ve serbest bir elektron uzayı meydana getirerek maddeye yeni bir biçim kazandırır. Atom bir elektronu eksilmiş ve net bir pozitif yüke sahip olmuş olacaktır. Yeterince ısıtılmış gaz içinde iyonlaşma defalarca tekrarlanır ve serbest elektron ve iyon bulutları oluşmaya başlar. Ama bazı atomlar nötr kalmaya devam eder. Oluşan bu iyon, elektron ve nötr atom karışımı; plazma olarak adlandırılır.

İyonlaşma durumu, en az bir elektronun atom ya da molekülden ayrıldığı anlamına gelir. Serbest elektrik yükü sayesinde plazma yüksek bir elektrik iletkenliğine kavuşur ve elektromanyetik alanlardan kolaylıkla etkilenir. Atmosferin üstünde, manyetosferde, özellikle kutuplara yakın bölgelerde görülen auroralar, güneş rüzgârından kaynaklanan yüklü parçacıklarla çarpışan oksijen atomlarının iyonize olması ile oluşurlar.

Evren'de madde dört halde bulunur. Bunlar katı, sıvı, gaz ve plazma halidir. Mikroskobik açıdan plazma, sürekli hareket eden ve etkileşen yüklü parçacıklar topluluğu olarak söylenir. Plazma içinde nötr atom ya da moleküllerin olması plazma halini değiştirmez. Kimyasal tepkimeleri oldukça hızlıdır. Çünkü plazma maddenin en sıcak halidir ve elektronların çekirdek ile olan bağları güçsüz dür.

Bir plazma, gaz ısıtılarak veya bir lazer ya da mikrodalga jeneratörü ile uygulanan güçlü bir elektromanyetik alana tabi tutularak oluşturulabilir. Bu elektron sayısındaki düşüş ya da artışlar, iyonlar adı verilen pozitif veya negatif yüklü parçacıklar oluşturur ve eğer varsa moleküler bağların ayrışmasına eşlik eder .

Bu yük taşıyıcılarının önemli sayıda varlığı plazmayı elektriksel olarak iletken hale getirir, böylece elektromanyetik alanlara şiddetle tepki verir. Gaz gibi plazmanın da bir kap içine konulmadıkça belirli bir biçimi veya belirli bir hacmi yoktur. Gazdan ayrı olarak, bir manyetik alanın etkisi altında lifler, kirişler ve çift katmanlı yapılar oluşturabilmektedir.

Plazma sıradan maddenin evrendeki en bol şeklidir; çoğu düşük yoğunluktaki bölgelerde, özel küme içi ortamlarda ve Güneş de dahil olmak üzere yıldızlarda madde bu şekilde bulunmaktadır. Plazmaların dünyadaki yaygın şekli ışıklı reklam tabelalarında görülür.

Plazma ile ilgili çoğu özellik, kontrollü nükleer füzyon ve füzyon gücü ile ilgili araştırmalar sonucun bulunmuştur. Bunun nedeni plazma fiziğinin nükleer füzyonun anlaşılması için gerekli temeli sağlamasıdır.

Toplu Etkileşimler :Debye tarama uzunluğu plazmanın fiziksel boyutuna göre kısadır. Bu kriter, plazma hacmi içinde meydana gelebilecek sınırlı etkilerin kenarlarından daha önemli olduğu anlamına gelir. Bu kriter gerçekleştiğinde, plazma yarı nötr olur.

Plazma Frekansı: Elektron plazma frekansı (elektron plazma salınımlarının ölçülmesi) (elektronlar ve nötr partiküller arasındaki çarpışma sıklığının ölçülmesi) elektron çarpışma sıklığı ile karşılaştırıldığında büyüktür. Bu durum geçerli olduğu zaman, elektrostatik etkileşimler, sıradan gaz kinetik işlemlerden daha baskındır.

Plazma için, iyonlaşma gereklidir. Terim olarak "plazma yoğunluğu" genellikle "elektron yoğunluğu"nu kapsar, hacim başına serbest elektron sayısına karşılık gelir. Bir plazmanın iyonlaşma derecesi, atom oranının elektron kaybetmiş ya da kazanmış olduğu sıcaklıkla kontrol edilir. Hatta parçacıklar %1 daha az iyonize edildiğinde, kısmen iyonize gazı, plazma özelliğini elde edebilir. (yani manyetik alanlara tepki ve yüksek elektriksel iletkenlik.). İyonlaşma derecesi, , olarak , olarak tanımlanır. iyon sayısı yoğunluğu  nötral atomlarının sayısı yoğunluğudur.Elektron yoğunluğu, iyonların ortalama şarj durumu  aracılığıyla ilişkilendirilir .  elektron sayısı yoğunluğudur.

Plazma sıcaklığı genel olarak K veya elektrovoltla ölçülür ve partikül başına termal kinetik enerjinin ölçümü ile elde edilir. Çok yüksek sıcaklıklara genelde plazmanın bir tanımlayıcı özelliği olan iyonlaşmayı sürdürmek için ihtiyaç vardır. Plazma iyonlaşma derecesi iyonlaşma enerjisine göre (yoğunluğu ile daha zayıf) elektron sıcaklığı ile belirlenir, bu ilişki Saha denklemi olarak adlandırılır. Düşük sıcaklıklarda, iyonlar ve elektronlar bağlı duruma gelir -atom- ve sonunda plazma gaz haline gelme eğilimindedir.

Çoğu durumda elektronlar sıcaklığı nispeten iyi tanımlanmış termal dengeye yakındır, Maxwell enerji dağıtım işlevinde önemli bir sapma olduğunda bile; örneğin, UV radyasyon, enerji yüklü parçacıkları ya da kuvvetli elektrik alanları. Kütledeki büyük farktan dolayı, iyonlar veya nötr atomlar denge haline gelene kadar elektronlar daha hızlı termodinamik dengeye gelir. Bu nedenle, iyon sıcaklığı (genellikle daha düşük) ile elektron sıcaklığı çok farklı olabilir. Bu iyonlar ortam sıcaklığına yakın, genellikle zayıf iyonize teknolojik plazmalarda yaygındır.

Elektronlar, iyonlar ve nötrler, sıcaklıklarına göre, plazmalar "termal" ya da "termal olmayan" olarak sınıflandırılır. Termal plazmaların aynı sıcaklıkta elektron ve ağır parçacıkları var, yani birbirleri ile termal dengede bulunmaktadırlar. Öte yandan termal olmayan plazmalar, daha düşük sıcaklıkta (bazen oda sıcaklığı) elektronlar fazla "sıcak" iken iyonlar ve nötrlere sahiptir. ().

Bir plazma bazen neredeyse tamamen iyonlaşmışsa "sıcak" veya gaz moleküllerinin (örneğin %1) yalnızca küçük bir bölümü iyonlaşmışsa "soğuk" diye adlandırılır, ancak "sıcak plazmanın" ve "soğuk plazmanın" diğer tanımları yaygındır. Hatta bir "soğuk" plazmada elektron sıcaklığı tipik olarak birkaç santigrat derecedir. "Plazma teknolojisi" ("teknolojik plazmalar") olarak kullanılan plazmalar genellikle gaz moleküllerinin sadece küçük bir kısmının iyonlaşması anlamında soğuk plazmalardır.

Plazmalar çok iyi elektrik iletkenleri olduğundan, elektrik potansiyelleri önemli bir rol oynamaktadır. Potansiyel yüklü parçacıklar arasındaki boşlukta ortalama var olan bağımsız potansiyele "plazma potansiyeli" veya "uzay potansiyeli" denir. Eğer bir elektrot plazma içine takılırsa, potansiyeli nedeniyle genellikle Debye kılıf denir ve plazma potansiyelin altında önemli ölçüde yalan olur. Plazmaların iyi elektrik iletkenliği onların elektrik alanlarını çok küçük hale getirir. Bu negatif yük yoğunluğu plazmanın (), büyük miktarlarda üzerindeki pozitif yüklerin eşit olduğunu söyleyen "sözde tarafsızlık" kavramı ile sonuçlanır, fakat ölçekte Debye uzunluğu dengesizliği şarj edilebilir. Bu özel durumda çift tabaka oluşturulmaktadır, yük ayırmada Debye uzunlukları onlarca uzayabilir.

Yarı nötr olmayan bir plazma üretmek mümkündür. Örneğin, bu elektron ışınında sadece negatif yük vardır. Bir nötr olmayan plazmanın yoğunluğu genellikle çok düşük olmalıdır, ya da çok küçük olmalıdır, aksi takdirde itici elektrostatik kuvvet tarafından harcanmış olur.

Astrofizik plazmalardaki Debye taraması doğrudan üzerindeki plazmayı etkileyen alanları etkiler, yani Debye uzunluğundan daha büyük mesafeleri. Ancak, yüklü parçacıkların varlığı plazma oluşturmaya neden olur ve manyetik alandan etkilenebilir. Bu ve bu tür plazma çift tabakaların nesli olarak son derece karmaşık davranışlara neden olabilir, amacı Debye uzunlukları üzerindeki yükü ayırmak olan. Dış ve kendinden oluşturulan manyetik alanlar ile etkileşen plazmaların dinamikleri manyeto hidro dinamiklerinin akademik disipliniyle incelenir.

Plazmalar kütlece ve hacimce evrende sıradan maddeden uzak en yaygın fazdır. Esasen, yıldızlardan gelen uzaydan görünür ışıkta görünür dalga boyu aralığında, kuvvetli bir sıcaklığa sahip plazmalar bulunmaktadır. Evrendeki sıradan (veya baryonik) maddenin çoğu, X-ışınları gibi ışık saçar galaksiler arası ortamda bulunan plazmalar gibi, ama daha sıcak.

Güneş sistemimizde, gezegenler arası uzay Güneş Sistemi dışında Güneş'ten uzanan Güneş Rüzgâr plazma ile doludur. Ancak, sıradan maddenin yoğunluğunun ortalaması karanlık madde veya karanlık enerjiye göre çok daha yüksektir. Plazma olmayan Jüpiter gezegeni hesapları, Plüton’un yörüngesi içinde hacmi ve kütlesi yaklaşık %0.1'dir.

Sırayla onlar plazma çok ağır negatif iyon bileşeni gibi hareket edebilir, böylece bir plazma içindeki toz ve küçük taneler de net bir negatif yükü bulur (bknz. tozlu plazmalar).

Aynı zamanda Birkeland akımlar olarak da bilinen çizgiler veya dize benzeri yapılar, birçok plazmada görülen plazma topu, aurora, yıldırım, elektrik arkları, güneş patlamaları ve süpernova kalıntıları gibi,,,,.  Bazen büyük akım yoğunlukları ile ilişkilidir ve manyetik alan ile etkileşim manyetik halat yapısını oluşturabilir. Atmosfer basıncında yüksek güçlü mikrodalga analizi, aynı zamanda lif yapıların oluşmasına yol açar.

Filamentasyon aynı zamanda kendi kendine odaklanan bir yüksek güçlü lazer darbesine değinmektedir. Yüksek güçlerde, kırılma indisinin doğrusal olmayan bir kısmı önemli hale gelir ve lazere odaklanan ters tepki lazer kenarlarında daha parlak olan lazer ışının merkezinde yüksek bir kırılma indeksine neden olur. Sıkı odaklı lazer plazma yüksek tepe parlaklığına (ışıma) sahiptir. Plazma daha düşük bir kırılma indisine sahiptir ve lazer ışınının odak dışı kalmasına sebep olur. Kırılma endeksi, odaklama ve odaktan uzaklaşma plazma etkileşimi uzunluğu kilometre, mikrometre olabilir ve plazma içinde uzun bir lif oluşumunu sağlar. İpliklenmenin ilginç bir yönü, plazma iyonize elektron etkisini odaktan uzaklaştırmasından dolayı göreceli olarak düşük iyon yoğunluğu oluşturmasıdır.

Plazma özellikleri bir şok (hareketli) veya (sabit) çift katmanlı varlığında iki boyutlu bir tabaka boyunca (birkaç Debye uzunluğu içinde) hızla değişir. Çift katmanlar tabaka boyunca büyük bir potansiyel farkına neden olur, ancak katmanın dışında bir elektrik alanı oluşturmaz, lokalize şarj ayırma içerir. Çift tabakalar farklı fiziksel özelliklere sahiptir, bitişik plazma bölgelerini ayırırlar ve genellikle akım taşıyan plazmalarda bulunurlar. İyonları ve elektronları hızlandırırlar.

Bir plazmanın yarı tarafsızlığı, o plazma akımının elektrik devrelerini kendilerine kapatır. Bu tür devreler Kirchhoff'un devre yasalarını takip eder ve indüktans direncine sahiptirler. Bu devreler, genel olarak, tüm devreye bağımlı bir plazma bölgesinde güçlü bir şekilde eşlenmiş bir sistem ile düzeltilirler. Bu durum sistem elemanları ile aralarında doğrusal olmayan güçlü bir karmaşıklığa neden olur. Elektrik plazma mağazaları indüktif (manyetik) enerji devreleri ve devrelerin kesilmesi gerektiğinde, örneğin bir plazma istikrarsızlığında, endüktif enerji plazma ısıtma ve ivme olarak piyasaya sürülür. Bu güneş tacında gerçekleşen ısıtma için ortak bir açıklamadır. Elektrik akımları, ve özellikle de (genel olarak "Birkeland akımları" olarak ifade edilmektedir) manyetik alan hizalı elektrik akımları ile, yeryüzünde gözlenen plazma filamentleri elde edilir.

Keskin eğilimleri olan dar yaprak hücre benzeri bölgelerde sonuçlanan, mıknatıslanma yoğunluğu ve sıcaklık gibi farklı özelliklere sahip bölgeler ayrı olabilir. Örnekler; manyetosfer, helyosfer ve heliosferik akım levhası. Hannes Alfvén yazdı: "Kozmolojik açıdan bakıldığında, yeni uzay araştırmalarında en önemli keşif büyük bir ihtimalle hücre yapısıdır. Yerinde ölçümler için erişilebilir uzayın her bölgesinde görüldüğü gibi, 'hücre duvarları, farklı mıknatıslanma, sıcaklık, yoğunluk vb' elektrik akımlarını bölecek bir dizi levha vardır."

Kritik iyonlaşma hızı bir iyonize plazma ve kaçar bir iyonlaşma işlemi gerçekleştiğinde bir nötr haz ile arasındaki göreceli hızdır. Kritik iyonlaşma işlemi iyonlaşmayı ve plazma termal enerjili bir hızlı akış hazın kinetik enerjisinin dönüştürülmesi için gereken genel bir mekanizmadır. Genel olarak kritik olaylar sistemlerde tipik ve keskin bir mekansal ya da zamansal özelliklere neden olabilir.

Aşırı soğuk plazma kaçmak için yeterli dış elektronlarını vererek atomuna iyoniza için başka bir lazer kullanarak daha sonra yakalama ve nötr atomuna soğutma için 1mK ya da daha düşük sıcaklıklara, ve bir manyeto-optik uzak (motor) oluşturulan üst iyonunun elektriksel çekimidir.

Aşırı soğuk plazmanın bir avantajı, boyutu ve elektron sıcaklığı dahil olmak üzere karakterize edilmiş ve ayarlanabilir başlangıç koşullarının olmasıdır. İyonlaştırıcı lazerin dalga boyunu ayarlayarak, kurtarılmış elektronların kinetik enerjisi 0.1 K, lazer darbesinin frekans bant genişliği ile belirlenen limit gibi düşük ayarlanmış olabilir. İyonları nötr atomların milikelvin sıcaklıkları miras olarak, ama hızla bozukluğu ısıtma (DISH) kaynaklı olarak bilinen bir süreç yoluyla ısıtılır. Bu tip denge dışı aşırı soğuk plazmalar bu şekilde hızla gelişir ve birçok ilginç olay sergiler.

Güç ve elektrik kuvvet aralığı ve plazmaların iletkenliği genellikle herhangi bir bölgede pozitif ve negatif yüklerin yoğunlukları (yarı tarafsızlık)nın eşitliğiyle sağlanır. Yük yoğunluğunun önemli bir fazlası ile bir plazma ya da uç bir durumda, nötr olmayan plazma olarak adlandırılan bir tür oluşur. Bu gibi bir plazma içinde, elektrik alan baskın bir rol oynamaktadır. Örnekler parçacık ışınları, Penning tuzağındaki bir elektron bulutu ve pozitron plazmalardır.

Tozlu plazma (genellikle uzayda bulunan) minik toz yüklü parçacıkları içerir. Toz parçacıkları yüksek yükler kazanır ve birbirleri ile etkileşirler. Daha büyük parçacıklar içeren bir plazmaya tane plazma denir. Laboratuvar koşullarında, tozlu plazmalara karmaşık plazmalar denir.

Geçirimsiz plazma gazı veya soğuk plazma, geçirgen olmayan bir katı gibi davranır ve fiziksel olarak itilebilir, termal bir plazma türüdür. Soğuk gaz ve termal plazma etkileşimi kısaca reaktör duvarlarından füzyon plazma yalıtımında olası uygulamalar 1960'lar ve 1970'lerde Hannes Alfven liderliğindeki bir grup tarafından incelenmiştir. Ancak daha sonra bu yapılandırmada dış manyetik alanların plazmada kink istikrarsızlıklara ve duvarlarda beklenmedik yüksek ısı kaybına yol açabileceği tespit edildi. 2013 yılında, madde bilim adamlarından oluşan bir grup, soğuk gazın sadece yüksek basınçlı battaniye kullanılarak hiçbir manyetik hapis olmadan istikrarlı geçirimsiz plazma oluşturulabileceğini bildirdi. Plazma özelliklerine spektroskopik veriler, yüksek basınç elde etmenin zor olduğunu iddia ederken, farklı nano sentezi üzerindeki plazma pasif etkisi hapsini önerdi. Ayrıca saniyenin onda biri için sızdırmazlığı muhafaza üzerine, plazma gazı arayüzünde iyonlarının tarama reaksiyonları ve kompleks nano oluşumu farklı kinetik giden (viskoz ısıtma olarak da bilinir) ısıtılması güçlü bir ikincil moda yol açabilir.

Sıvı modeller her bir pozisyon etrafında ortalama hız ve düzeltilen yoğunluk miktarları açısından plazmaları tanımlar. Basit bir sıvı modeli, plazmaya manyeto hidrodinamikler, Maxwell denklemleri ve Navier-Stoke denklemlerinin bir kombinasyonu ile yönetilen tek bir sıvı gibi davranır. Daha genel bir açıklama iyonlar ve elektronların ayrı ayrı açıklandığı iki sıvı plazma görüntüsü vardır. Collisionality bir Maxwell-Boltzmann dağılımına yakın plazma hız dağılımını tutmak için yeterince yüksek olduğunda sıvı modeller genellikle doğrudur. Çünkü sıvı modeller genellikle her uzamsak yerde belirli bir sıcaklıkta tek bir akış açısından plazma tarifi olduğundan, kiriş veya çift katmanları gibi ne yakalama hızı uzay yapıları, ne de dalga-parçacık efektleri ile çözebilirsiniz.

Kinetik modeller plazmada her noktada parçacık hızı dağılım fonksiyonunu tanımlar ve bu nedenle Maxwell-Boltzmann dağılımını varsaymak gerekmez. Bir kinetik açıklama çarpışmasız plazmalar için genellikle gereklidir. Bir plazmada kinetik bilgi için iki genel yaklaşım vardır. Bir hız ve konumda, bir ızgara üzerinde süzülmüş dağılma fonksiyonunu temsile dayanır. Parçacık-hücre (PIC) tekniği olarak bilinen ve tek tek parçacıkların çok sayıdaki yörüngeleri kinetik bilgi içerir. Kinetik modeller sıvı modellere göre daha yoğun hesaplanırlar. Vlasov denklemi bir elektromanyetik alan ile etkileşimde yüklü parçacıkların sistem dinamiklerini tanımlamak için kullanılabilir. Manyetize plazmalardaki, gyro kinetik yaklaşım tamamen kinetik simülasyon hesaplamayla azaltılabilir.

Plazmanın birçok kullanımı gibi, üretimi için de çeşitli malzemeler vardır; ancak, bunların hepsi için ortak bir prensip vardır: üretmek ve bunu sürdürebilmek için enerji girişi olmalı. Bir elektrik akımı, bir dielektrik gaz ya da basit bir örnek olarak, bir deşarj tüpünü gösteren ❗️sağ resimde görüldüğü gibi sıvı (elektriksel olarak iletken olmayan bir malzeme) üzerinde uygulandığında plazma oluşturulur (DC kullanılan sadelik).

Katot (negatif elektrot) çekirdeğini çekerken potansiyel fark ve sonraki elektrik alan anot (pozitif elektrot) doğru bağlı elektronlar (negatif). Gerilim arttıkça, mevcut dielektrik sınırının ötesine (elektrik kutuplaşma) tarafından malzemeyi vurgular (vadeli gücü), malzemenin bir iletkenin içine yalıtkan olmaktan dönüştüren bir elektrik kıvılcımı ile işaretlenmiş bir elektrik arıza sahne içine (giderek iyonize olur gibi). Altta yatan süreç (❗️sağdaki şekilde görüldüğü gibi) elektron ve nötr gaz atomları arasındaki çarpışmalar daha fazla iyonlar ve elektronlar oluşturmak için Townsend çığı vardır. Atom sonuçlarında ilk elektronun tek iyon ve iki elektron etkilidir. u nedenle, yüklü parçacıkların sayısı "çarpışmaların yaklaşık 20 ardışık setinden sonra" (milyon) hızla artar, ortalama olarak serbest yolu nedeniyle (ortalama mesafe çarpışmalar arasına) gider."

Yeterli akım yoğunluğu ve iyonlaşma ile, bu, elektrotlar arasında bir ışık elektrik arkı (yıldırım, sürekli bir elektrik deşarjına benzer) oluşturur.[Note 1] daha fazla gaz moleküllerini ayıran ve (iyonlaşma derecesi sıcaklığı ile belirlenen) ortaya çıkan atomlar iyonize olur ve birim sekansta, sürekli elektrik arkı boyunca elektriksel direnç ısı oluşturur: solid-liquid-gas-plasma, the gas is gradually turned into a thermal plasma.[Note 2]Sıcaklık ağır parçacıklar ve elektronlar boyunca nispeten homojen olduğunu söyleyen bir ısıl plazma ısısal denge halindedir. (örn: atomlar moleküller ve iyonlar). Çünkü termal plazmalar oluştuğunda bu böyledir, elektrik enerjisi, yüksek hareketliliklerinden ve büyük numaralarından dolayı, elektronlarla verilir, bu ağır parçacıkların elastik çarpışmasıyla ve onu hızla dağıtması mümkündür.

Onların büyükçe sıcaklık ve yoğunluk aralıklarından dolayı, plazmaların, araştırma, teknoloji ve sanayinin birçok alanında uygulamalarını bulabilirsiniz. Örneğin, Endüstriyel ve çıkarma metalurjisi, plazma püskürtme olarak yüzey işlemler(kaplama), mikroelektronik dağlama, metal kesme,  ve kaynak; bunlarla birlikte, günlük araç egzoz temizleme ve floresan/ışıldayan lamba gibi, hatta uzay mühendisliği için süpersonik yanmalı motorlarda bir rol oynarken.

Parıltılı deşarj plazması: iki metal elektrotlar arasındaki boşluğa DC veya düşük frekanslı RF (<100 kHz) elektrik alanının uygulanmasıyla üretilen termal olmayan plazma.Muhtemelen en yaygın plazma; Bu floresan ışık tüpleri içinde üretilen plazma türüdür..

Kapasitif eşleşmiş plazma (CCP): parıltılı deşarj plazmalarına benzer, ancak yüksek frekanslı RF elektrik alanları ile oluşturulur, tipik 13.56 MHz. Bunlar, çok daha az yoğun kılıflarda parıltılı deşarj plazmalarından farklıdır. Bunlar yaygın olarak mikrofabrikasyon kullanılır ve plazma aşındırma için devre üretim endüstrileri oluşturur ve plazmayla kimyasal buhar depozisyon geliştirilir.

Dalga ısıtmalı plazma: CCP'ye benzer ve ICP deki genellikle Rf (veya mikrodalga). Örnekler helicon akıntı ve elektron siklotron rezonanslarını içerir (ECR).

Ark boşalma: Bu çok yüksek sıcaklığın yüksek güç termal deşarjıdır (~ 10.000 K).Çeşitli güç kaynakları kullanılarak oluşturulabilir. Genellikle metalürjik işlemlerde kullanılır. Örneğin, alüminyum üretmek için Al2O3 ihtiva eden kokusu mineraller için kullanılır.

Korona deşarjı: Bu, keskin elektrot uçlarına yüksek gerilim uygulama ile oluşturulan bir ısısal olmayan akıntıdır. Yaygın olarak ozon jeneratörleri ve parçacık çökelticilerinde kullanılır.

Dielektrik bariyer deşarjı (DBD): Bu küçük boşluklar boyunca yüksek gerilimlerin uygulaması ile oluşturulan bir termal olmayan deşarjdır, burada iletken olmayan bir kaplama, bir yay şeklinde plazma deşarj geçişini engeller. Genellikle 'Korona' deşarjı endüstride yanlış etiketlendirilir ve korona deşarjlarına benzer uygulamalar vardır. Ayrıca, yaygın olarak kumaşların ağ sürecinde kullanılır. Sentetik kumaşlara ve plastiğe deşarj uygulaması yüzeyi fonksiyonelleştiren boyalar, yapıştırıcılar ve yapıştırmaya yarayan benzer malzemeler için izin verilir.

Kapasitif deşarj: Bu bir güç verilmiş elektrota RF güç uygulanması ile üretilen bir termal olmayan plazma (örn., 13.56 MHz), 1 cm için küçük bir ayırma mesafesi düzenlenen topraklanmış elektrot ile. Bu tür boşaltımlar yaygın olarak helyum veya argon gibi bir soy gaz kullanılarak stabilize edilmektedir.

"Piezoelektrik doğrudan deşarj plazma:" bir piezoelektrik transformatörün yüksek tarafında oluşturulan termal olmayan bir plazmadır (PT). Bu kuşak varyantı özellikle yüksek verim ve ayrı bir yüksek gerilim güç kaynağı arzu etmeyen kompakt cihazlar için uygundur.

Plazma ilk Crookes tüpü içinde belirlendi,ve böylece 1879 yılında Sir William Crookes tarafından açıklandı (O "radyant madde" olarak adlandırdı). Crookes tüpü doğası "katot ışını" meselesi sonradan 1897 yılında İngiliz fizikçi Sir JJ Thomson tarafından teşhis edildi. "Plazma" terimi 1928 yılında Irving Langmuir tarafından dahil edildi, belki de Crookes tüpü şekli kendisine parlayan deşarj şekillendirdi. (Gr. πλάσμα – kalıplaşan ve oluşturulan şey). Langmuir gözlemlerini şu şekilde tarif etti:Yakın elektrotlar hariç, burada çok az elektronları içeren kılıfları vardır, iyonize gaz yaklaşık eşit sayıda iyonlar ve elektronları içerir böylece elde edilen alan yükü çok azdır. Biz iyonların ve elektronların dengeli yüklerini içeren bu bölgeyi tanımlamak için plazma ismini kullanmalıyız.

Bu konuların sadece kısmi bir listesidir.Plazma (fizik) makalelerin listesine bakın. Daha tam ve organize liste plazma bilim ve teknoloji web sitelerinde bulunabilir.