Dickinsonia

Dickinsonia, fosilleri şimdiki Avustralya, Çin, Hindistan, Rusya ve Ukrayna'da bulunan geç Ediyakaran döneminde yaşamış bir bazal hayvan cinsidir. Dickinsonia, tipik olarak iki taraflı simetrik yivli bir ovali andırır. Diğer canlılarla ilişkileri şu anda bilinmemektedir; büyüme şekli, bir kök grup bilaterian afinitesi ile tutarlıdır, ancak bazıları bunun mantarlara, hatta "soyu tükenmiş bir aleme" ait olduğunu öne sürmüşlerdir. Dickinsonia fosillerinde kolesterol moleküllerinin bulunması, Dickinsonia'nın bir hayvan olduğu fikrini desteklemektedir.

Dickinsonia fosilleri yalnızca kumtaşı yataklarındaki baskılar ve kalıplar biçiminde bilinmektedir. Bulunan örneklerin uzunlukları birkaç milimetre ile yaklaşık 1,4 metre (4 ft 7 inç) arasında ve bir milimetrenin küçük bir kısmından birkaç milimetre kalınlığa kadar değişmektedir.

Neredeyse bilateral simetrik, parçalı, yuvarlak veya oval, bir uca hafifçe genişlemiş bir görünüşe sahiptir (yani yumurta şeklinde dış hatlar). Kaburga benzeri bölümler geniş ve dar uçlara doğru radyal olarak eğimlidir ve bölümlerin genişliği ve uzunluğu fosilin geniş ucuna doğru artar. Segmentler, simetri ekseni boyunca sağ ve sol yarıya ince bir sırt veya oluk ile ayrılır. Segmentler, ikili simetriden ziyade süzülme yansıma simetrisine göre değişen bir düzende düzenlenir; dolayısıyla bu "segmentler" izomerlerdir. Bu kayma yansıması, Spriggina, Yorgia, Andiva, Cephalonega ve soyu tükenmiş şube Proarticulata'dan Dickinsonia'nın diğer akrabalarında da bulunur.

Dickinsonia'nın segmentleri, Adolf Seilacher tarafından kendi kendini organize eden "pneu yapıları", kapitone bir hava yatağına benzer şekilde ortam basıncından daha yüksek bir sıvı ile doldurulmuş odalar olarak tanımlanmıştır.

Dickinsonia'ya atfedilen bazı muhteşem fosiller, hem yiyecekleri sindiren hem de organizma boyunca dağıtan bir yolu temsil ettiğine inanılan iç anatomiyi koruyor gibi görünüyor.

Dickinsonia'nın bir süngerden daha çok geliştiği, ancak bir eumetazoandan daha az türetildiği konusunda bir tartışma var. Bu organizmaların hareket edebileceği fikri, Epibaion'un iz fosili mi yoksa sadece farklı bir koruma durumu mu olduğuna bağlıdır. Bir ağız, anüs veya bağırsak için herhangi bir ikna edici kanıttan yoksundur ve modern placozoanların yaptığı gibi, alt yüzeyinde emilim ile beslenmiş görünmektedir. Placozoanlar, yiyecekleri alt yüzeylerinden emen ("ayak tabanlarından beslenir") ve filogenetik olarak süngerler ile eumetazoa arasında bulunan basit hayvanlardır; bu, Dickinsonia'nın bir kök grubu placozoan olabileceğini ya da eumetazoan sapındaki süngerlerden daha fazla taç muhafazası olabileceğini düşündürmektedir. Çıkarsanan büyüme paternleri üzerine yapılan bir araştırma, Dickinsonia'nın bir eumetazoan olduğunu ancak daha doğru bir bağlantı kurulmadığını belirledi. Daha sonraki bir çalışmada Hoyal Cuthill & Han (2018), Dickinsonia'yı soyu tükenmiş hayvan grubu Petalonamae'ye atadı (Eumetazoa'ya kardeş grup olarak yerleştirildi), ayrıca Stromatoveris, Arborea ve Pambikalbae cinslerinin yanı sıra rangeomorphlar ve erniettomorphları da içeriyordu.

Retallack'in (2007) hipotezine göre, Dickinsonia, yaşamının tamamını olmasa da çoğunu, yavaş yavaş dinlenme yerinden dinlenme yerine hareket etmiş olsalar da, vücutlarının çoğu tortuya sıkıca bağlı olarak geçirdi. Ankraj biçimleri, istiridye benzeri betonlaşma, rizinlerle liken benzeri köklenme veya bir yeraltı hif ağına mantar benzeri bağlanma olabilir. Dickinsonia izometrik, belirsiz bir büyüme sergiledi - yani, tortuyla kaplanana veya başka bir şekilde öldürülene kadar büyümeye devam ettiler.

Organizmalar, dayanıklı kısımlarının kırılgan bir mineral (kalsit veya piritleşmiş bir "ölüm maskesi" gibi) yerine sağlam bir biyopolimer (keratin gibi) olması gerektiği şekilde korunur.

Halo benzeri "reaksiyon kenarları" örnekleri çevreler; bitişik örnekler, sanki komşularının halesine girmekten kaçınıyormuş gibi deforme olur, bu da birbirleriyle rekabet ettiklerini düşündürür. Üst üste binen vücut fosilleri bulunamadı.