Georg Jellinek

Georg Jellinek (d. 16 Haziran 1851, ö. 12 Ocak 1911), Alman kamu hukuku avukatı. Avusturya kökenli olduğu ve Avusturya'da kamu hukuku için örnek bir isim olduğu iddia edilir.

1867'den itibaren, Jellinek Viyana Üniversitesi'nde hukuk, sanat tarihi ve felsefe okudu. 1872 yılına kadar da Heidelberg ve Leipzig'de felsefe, tarih ve hukuk okudu. Viyana'nın Yahudi cemaatinden vaiz Adolf Jellinek'in oğluydu. 1872'de Leipzig'de (Adalet, Adaletsizlik ve Cezaların Sosyo-Etik Anlamı) ve 1874'te Viyana'da doktora tezlerini yazdı.

1879'da Viyana Üniversitesi'nde profesör oldu. Jellinek daha sonra Viyana'da hukuk felsefesi profesörünü ziyaret ediyordu, 1881'de devlet sınavları komisyonu üyesi seçildi ve bir yıl sonra önemli olduğu iddia edilen çalışması Devlet Birleşmeleri Teorisi'ni yayınladı. 1883'te Viyana Üniversitesi'nde seçkin Kamu Hukuku Profesörü unvanı verildi. 1889'da Basel'de profesörlük aldı ve Avusturya-Macaristan'ın akademik hizmetinden ayrıldı. 1891'de Heidelberg Üniversitesi'nde Genel Kamu Hukuku ve Uluslararası Hukuk alanlarında Ordinaryüs profesör olarak çalışmaya başladı. 1900 yılında ana eseri olan Devlet Genel Teorisi'ni derledi.

Camilla Jellinek (Wertheim) (1860–1940) ile evliydi. Wertheim ise 1900 yılında Marianne Weber tarafından Kadın Hareketine katılmaya ikna edilmiş ve özellikle kadınlara yasal yardım ve Ceza hukukunda taslak reformların üretimi ile yaptığı çalışmalarla ünlü olmuştu. Çiftin 1884 ve 1896 arasında doğan altı çocuğu vardı, ikisi çocukken hayatını kaybetti. Yaşayan dört çocukları arasında, hukuk profesörü olan ve babasının ölümünden sonra Devlet Genel Teorisi'nin son baskısını düzenleyen oğlu Walter, Theresienstadt toplama kampından sağ kurtulan kızı Dora ve 1943'te Gestapo'nun elinde işkence sonucu ölen en küçük oğlu Otto vardı.

Jellinek, İnsan ve Vatandaş Hakları Bildirgesi (1895) isimli makalesi ile bilinir. Bu makalede, sonradan modaya uygun olan kültürel ve ulusal olarak spesifik nitelikteki argümanlara zıt olarak evrensel bir hak teorisini savunmuştur. Jellinek, 19. yüzyıl siyaset teorisinin odak noktası olan Fransız Devrimi'nin tamamen Fransız geleneğinden ( Jean-Jacques Rousseau'dan gelen gelenek) kaynaklanan bir devrim olarak değil, devrimci hareketlerin ve İngiltere ve ABD'deki fikirlerin bir benzeri olarak düşünülmesi gerektiğini savundu. .

Jellinek, sanat tarihi ve felsefesi ile birlikte 1867 yılında Viyana'da Alma Mater Rudolphina'da hukuk eğitimi aldı. Ayrıca Heidelberg Üniversitesi'nde ve Alma Mater Lipsiensis'te felsefe, tarih ve hukuk alanlarında 1872 yılına kadar çalışmaya devam etti. Jellinek, Leipzig'e 1872'de ve 1874'te Leibnitz ve Schopenhauer'ın Dünya Görüşleri üzerine yazdığı tez ile doktora unvanlarını aldı.

Jellinek bunu 1879'da Viyana Üniversitesi'nde habilitasyon ile takip etti. Jellinek daha sonra Viyana'da hukuk felsefesinde öğretim görevlisi oldu ve 1881'de Devlet Sınav Komisyonu üyeliğine atandı. Ertesi yıl, Jellinek Federe Devletleri Doktrini (1882) adlı önemli görülen çalışmalarından birini yayınladı. 1883'te Viyana'da fevkalade Anayasa Hukuku profesörü olarak atandı. 1889'da Basel'de profesör oldu ve Avusturya-Macaristan'daki akademik görevinden emekliye ayrıldı. 1891'de Heidelberg Üniversitesi'nde hukuk profesörü oldu ve 1900'de başyapıtı sayılan Genel Devlet Teorisi'ni yazdı. 1907'de Heidelberg Üniversitesi'nin ilk Yahudi Rektörü oldu.

Die Weltanschauungen Leibnitz’ und Schopenhauer’s: Ihre Gründe und ihre Berechtigung. Eine Studie über Optimismus und Pessimismus. Hölder, Wien 1872 (phil. Dissertation, Universität Leipzig; Digitalisat ).