Alchemical Studies

The Collected Works of CG Jung'un 13. cildi olan Alchemical Studies, Carl Jung'un 1929 yılından itibaren simyaya olan yoğun ilgisinin izini süren beş uzun makalesinden oluşur.

Simyanın psikoloji ve dini etkileri, Jung'un hayatının son otuz yılı boyunca baş meşguliyetiydi. Bu ciltteki denemeler, diğer üç cildin tamamen ayrıldığı simya araştırmalarının yayınını tamamlıyor: Mysterium Coniunctionis, Psychology and Alchemy ve Aion . Bu cilt, Jung'un simya üzerine çalışmasına bir giriş işlevi görebilir. Çin simyası üzerine olan ilk deneme, konuya olan ilgisinin başlangıcı oldu ve orijinal olarak Richard Wilhelm ile ortaklaşa yazılan bir ciltte yayınlandı. Diğer dördü şimdi ilk kez tamamen İngilizce olarak yayınlanıyor.

Genel olarak, bu kitap simyanın felsefi ve dini yönlerini ele alıyor, çünkü simya bir bilimden çok bir din olarak lanse edildi. Sonuç olarak, simya neredeyse tamamen ortadan kalktığında, insan ruhunun araştırılması birkaç yüz yıl boyunca keşfedilemedi.

12. yüzyıldan kalma olduğuna inanılan Taocu bir simya metni olan Altın Çiçeğin Sırrı üzerine bu yorum, ilk olarak 1929'da Jung ve Richard Wilhelm tarafından yayınlandı.

Bu metin aslen 1937'de İsviçre'nin Ascona kentindeki Eranos Konferansında Jung tarafından verilen bir konferansa dayanmaktadır. 1954'te revize edildi ve Bu bölümün çoğu, Panopolis'in Zosimos'un MS 3. yüzyıldan kalma önemli bir simya metni olan Sanatla İlgili İlahi Zosimos İncelemesi'nin çevirisine ayrılmıştır. Jung bunu rüya üzerine yaptığı psikolojik yorumla takip eder. Bunu yaparken su, homunculi, kurban, Felsefe Taşı ve onun İsa ile olan benzerliği etrafındaki sembolizmi inceler. Jung, "kimyanın Zosimos'un vizyonundan öğrenecek hiçbir şeyi olmamasına rağmen", bunun modern psikoloji için paha biçilmez olduğu sonucuna varır.

Burada Jung, "rakiplerinin direnişiyle ölçüsüzce çileden çıkan ve her yerde düşman edinen" Paracelsus'un metinlerine odaklanıyor. Yazılarının çoğu "şiddetle retorik" idi ve konuşma tarzı, sanki okuyucu isteksizce dinliyormuş gibi güçlüydü. Jung, metni deşifre etmekte büyük zorluk yaşadı çünkü Paracelsus, gerçekte ne anlama geldiğine dair herhangi bir mantıklı açıklama yapmadan "sihirli bir cadı dili" kullanma eğilimindeydi. Örneğin, zwirnfaden (sicim) yerine swindafnerz diyor, nadel (iğne) yerine dallen, leiche (ceset) Chely yerine kullanıyor.

Jung ayrıca, "büyülü ayinlerde harflerin ters çevrilmesinin, ilahi düzeni cehennemi bir düzensizliğe dönüştürmek gibi şeytani bir amaca hizmet ettiğini" belirtiyor. Jung, Paracelsus'un psikoloji hakkında hiçbir fikri olmadığını, ancak "en güncel psikolojinin ancak şimdi yeniden araştırmak için mücadele ettiği psişik olaylara ilişkin derin içgörüler" sağladığını belirtiyor.

Ayrıca Paracelsus'un Iliaster'ını ve onun üç biçimini de araştırır: sanctitus (sancire'den, 'değiştirilemez veya dokunulmaz kılmak'), paratetus (muhtemelen, 'dua ile elde etmek') ve magnus . Paracelsus'a göre Iliaster, uzun ömürlülüğün anahtarıydı, ancak Jung bunu daha çok bir bireyselleşme ilkesi olarak görmüştür.

Bu bölüm, Jung tarafından 1942'de İsviçre'nin Ascona kentindeki Eranos Konferansı'nda verdiği iki konferanstan alınmıştır. Dersler o yıl yayınlandı, 1948'de genişletildi ve ardından Metin, masaldaki Merkür (veya Hermes ) kavramını, simyadaki su, ateş, ruh ve ruhla karşılaştırmalı olarak, ikili ve üçlü doğaları, astroloji ve Hermetizmdeki görünümü ve son olarak prima materia ile ilişkisini ele alır.