Beklenmeyen Şahit (film)

Agatha Christie'nin 1925 yılında yazdığı aynı adlı kısa hikâyesinden ve bu hikâyeden uyarlanmış 1953 tarihli tiyatro eserinden senaryosunu Billy Wilder ve Harry Kurnitz'in birlikte uyarlayıp yazdıkları filmin yönetmeni de Billy Wilder'dır. Filmin başlıca rollerinde Tyrone Power, Marlene Dietrich, Charles Laughton, Elsa Lanchester, Torin Thatcher ve Francis Compton oynamışlardır.

Londra'lı yaşlı ve deneyimli avukat (Charles Laughton) ağır hastalığına rağmen cinayetle suçlanan genç bir adamın (Tyrone Power) ilginç bulduğu davasını üstlenir, ancak mahkeme süreci ilerledikçe çok ilginç ve beklenmedik gelişmeler olur. Bazı olayların geriye dönüşlerle (flashback) anlatıldığı filmin hemen hemen tamamı bir mahkeme salonunda geçmektedir. Ancak güçlü oyuncuların olağanüstü performansları ve sürükleyici konusu filmin bir an bile sıkıcı olmasını önler.

Sürprizli bir sonu olan bu mahkeme geriliminin sonunda yazılar akarken duyulan bir dış ses seyircilerden filmin konusunu ve sonunu dostlarına ve yakınlarına anlatmamaları için ricada bulunur. Zaten filmin tanıtım sloganı şuydu: "Böylesine meraklı bir gerilim ancak 50 yılda bir görülür!"

"Beklenmeyen Şahit" en iyi film ve en iyi yönetmen de dahil tam 6 dalda Oscar'a, 5 dalda da Altın Küre'ye ve BAFTA'ya aday gösterilmişti. Ancak Oscar ödüllerini yine aynı yıl çevrilen David Lean'in Kwai Köprüsü (The Bridge on the River Kwai) filmine kaptırdı (Bu film 7 Oscar almıştı). Gerçek hayatta Charles Laughton'ın eşi olan hemşire rolündeki Elsa Lanchester'e Sinema Dalında En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Altın Küre Ödülü, Marlene Dietrich'e de "En iyi kadın oyuncu" dalında Altın Defne ödülü verildi.

"Beklenmeyen Şahit", "Amerikan Barolar Birliği Dergisi" nin Ağustos 2008 sayısında yayımladığı "En İyi 25 Mahkeme Filmi" anketinde 6. sırada yer almıştır. Ankette ilk üç sırayı Bülbülü Öldürmek (1962), 12 Kızgın Adam (1957) ve Kuzenim Vinny (1992) filmleri almaktadır.

Bu film Tyrone Power'ın son filmi olmuştur. Filmin çekimlerinden 1 yıl sonra ölen Tyrone Power (1914 - 1958) pop şarkıcısı Romina Power'ın babasıydı.

Sürprizli bir sonu olan bu mahkeme geriliminin sonunda yazılar akarken duyulan bir dış ses seyircilerden filmin konusunu ve sonunu dostlarına ve yakınlarına anlatmamaları için ricada bulunur. Stüdyo bu konuda çok hassas davranmıştır. Hatta İngiliz Kraliyet ailesi için yapılan bir özel gösteriden önce bile aile fertlerinden teker teker filmin sonunu açık etmeyeceklerine dair söz almışlardı. Zaten çekimler sırasında da setlere giriş çıkışlar çok sıkı kontrol edilmiş ve sette görevi olanlarla filmin sürpriz sonunu hiç kimseye söylemeyeceklerine dair sözleşmeler imzalatılmıştı. Hatta yazılanlara göre oyuncular bile çekimlerin son gününe kadar filmin nasıl sonlanacağını bilmiyorlarmış, ancak senaryonun son on sayfası ellerine verildiği zaman bunu öğrenebilmişler.

Film yapı olarak Alfred Hitchcock filmlerini andırmaktadır. Zaten Hitchcock da bir röportajında insanların "Beklenmeyen Şahit"i Billy Wilder'ın değil de kendisinin çektiğini sandıklarını söylemiştir.

Filmin uyarlandığı Agatha Christie'nin kısa hikâyesi ilk kez 31 Ocak 1925 tarihinde "Flynn's Weekly" dergisinde Traitor Hands (Hain Eller) adıyla yayınlanmıştı. 1933 yılında sadece İngiltere'de dağıtılmış olan "The Hound of Death" hikâye kitabında "The Witness for the Prosecution" adı ile yer aldı. ABD'de ise ancak 1948 yılında "The Witness for the Prosecution and Other Stories" adlı hikâye kitabında okuyucu ile buluştu. Kitap Türkiye'de ilk kez 1961 yılında Altın Kitaplar tarafından Özay Sunar'ın çevirisiyle yayımlandı. 1964 yılında ise bu Gutenberg Yayınları kitabı bu kez "Zehir" adıyla tekrar yayımladı.

28 Ekim 1953 yılında ise bu hikâyeden uyarlanan tiyatro eseri Londra'da "Winter Garden Theatre" da perdelerini açtı. Bu sahne eserinde İskoç hizmetçi rolündeki Una O'Connor filmde de rol almıştı, zaten hem tiyatroda hem sinemada rol alan tek oyuncu oydu.