APS Su Altı Tüfeği

APS Su Altı Saldırı Tüfeği (APS , Avtomat Podvodny Spetsialnyy (Автомат Подводный Специальный) veya "Özel Su Altı Saldırı Tüfeği" anlamına gelir) 1970'lerin başında Sovyetler Birliği tarafından tasarlanmış bir su altı ateşli silahıdır. 1975 yılında hizmete kabul edilmiştir. Rusya'daki Tula Silah Fabrikası (Тульский Оружейный Завод, Tul'skiy Oruzheynyy Zavod ) tarafından üretilmiş olup, Rosoboronexport tarafından ihraç edilmektedir.

Su altında sıradan mermiler isabetsizdir ve çok kısa bir menzile sahiptir. APS, bu silah için özel olarak tasarlanmış 120 mm (4,75 inç) uzunluğunda 5,66 mm kalibreli bir çelik cıvatayı ateşler. Şarjörü 26 mermi kapasitelidir. APS'nin namlusu yivli değildir; ateşlenen mermi hidrodinamik etkilerle aynı hizada tutulur. Sonuç olarak, APS sudan ateşlendiğinde biraz hatalı çalışır, merminin isabet oranı oldukça değişir.

APS, zıpkın tüfeklerine göre daha uzun menzile ve daha fazla delici güce sahiptir. Bu; güçlendirilmiş bir su geçirmez elbise, koruyucu bir kask (hava tutan veya tutmayan), tüplü dalış setlerinin kalın sert kısımları ve içerisinde bulunan çanta tertibatı ile bazı dalgıç itki araçlarının plastik kasalarının yanı sıra; şeffaf kapakları ile rakip bir dalgıcı vurmak gibi durumlarda kullanışlıdır.

APS bir tabancadan daha güçlüdür; ancak daha hantaldır, daha ağırdır ve nişan alması daha uzun sürer. Özellikle uzun namlusunu ve büyük düz şarjörünü suda yanlamasına sallar.

Deniz üslerinde kurbağa adam saldırılarının artan tehdidi, çeşitli anti-kurbağa adam tekniklerinin geliştirilmesine neden oldu. SSCB'de bu tekniklerden biri, saldırganları durdurmak için gönderilen muhafız kurbağa adamlarıydı. İlk başta, bu muhafız kurbağa adamları yalnızca bıçaklar ve AK tipi tüfeklerle silahlanmıştı. Tüfek su geçirmez bir kasada taşınıyordu ve yalnızca yüzeyde kullanılabiliyordu, bu nedenle düşman kurbağa adamlarına karşı tek etkili su altı silahı bıçaktı.

SPP-1 su altı tabancası, 1971'de hizmete alındı, ancak kısa süre sonra daha uzaktaki hedeflere saldırmak yerine yakın plan meşru müdafaa için yararlı olduğu kanıtlandı. Vladimir Simonov, bir su altı saldırı tüfeği geliştirme işini üstlendi. Tüfeğin mekanizmasının su altında çalışmasını mümkün kılmak için, hareketli parçalar tarafından kenara itilen suyun ve kartuştaki itici-patlayıcı tarafından üretilen gazın akışına yer ayrılması gerekiyordu. APS tüfeği, 1970'lerin ortalarında kullanım için kabul edildi. Özel bir iyileştirme olarak delikli bir gaz tüpü ve görüş eklentisi yapıldı. Tasarım mühendisi 1983'te devlet ödülü aldı.

SPP-1'de olduğu gibi, çalışmanın ilk aşaması bir mermi kovanı geliştirmekti. 5,45 milimetre (2,15 inç) ile 39 milimetre (1,5 inç) boyutlarında bir kovan, keskin uçlu çelik cıvataya uyacak şekilde yaklaşık 115 milimetre (4,5 inç) uzatıldı. Ateşlendiğinde suda görünür bir çizgi oluşturan minyatür bir roket içeren başka bir mermi versiyonu tasarlandı. Sonra, Vladimir Simonov tüfeği tasarladı. Hedefleri iddialıydı, daha önce hiç kimse çalışan bir otomatik su altı ateşli silahı yapmaya çalışmamıştı. En önemli sorun, su altında çalışabilecek bir tetik sistemi tasarlamaktı. Su sıkıştırılamaz; bu nedenle sistemin, suyun kolayca hareket etmesine izin vermesi gerekiyordu. Sonuç olarak, tetiği arkada açıktır. Gaz tahliye prensibi ile çalıştığı için hem su altında hem de karada çalışmasını sağlayan gaz kontrol ünitesine sahiptir.

APS, 1970'lerin ortalarında envantere kabul edildi. Daha sonra APS üzerinde uzun bir iyileştirme çalışması yapıldı. Yapılan iyileştirmelerden birisi; yayılan gaz kabarcıklarını parçalamak için özel bir kalkan ile delikli bir gaz borusu takmak, bu sayede hedeflemeyi kolaylaştırmak ve kabarcıkların görünürlüğünü azaltarak silahın daha sinsice ateşlenmesini sağlamaktı.

Ancak, bu yeni silahın tasarımından bu zamana kadar itirazlar oldu. APS, Sovyet kurbağa adamlarının su altı operasyonları için mükemmel bir silahtı, ancak hem karada hem de su altında savaşan Spetsnaz askerleri için daha az kullanışlıydı. APS karada çalışabilir, ancak etkili menzili 50 metreyi geçemez ve tüfeğin kullanım ömrü su altında 2.000 atış iken havada kullanım ömrü 180 atışa düşer. Bu nedenle, Sovyet kurbağa adamları çoğunlukla su altında kendilerini savunmak için bir SPP-1 tabancası ve karada savaşmak için bir AK-74 taşıdılar. 1980'lerin sonunda ASM-DT amfibi tüfeği geliştirildi.