Mark McMenamin

Mark Allan McMenamin (d. 4 Şubat 1958, Oregon, ABD), Amerikalı bir paleontolog ve Mount Holyoke Koleji'nde jeoloji profesörüdür. Kambriyen patlaması ve Ediacaran biyotası çalışmalarına katkıda bulunmuştur.

Başta Deep Time Analysis (2018) ve Dynamic Paleontology (2016) olmak üzere birçok kitabın yazarıdır. Daha önceki çalışmaları arasında, Ediacaran biyotası üzerine yapılan tek popüler araştırma hesaplarından biri olan The Garden of Ediakara: Discovering the Early Complex Life (1998) ve Science 101: Geology (2007) bulunmaktadır. Meksika'daki birkaç jeolojik formasyona ortak ad verme, birkaç yeni fosil, cins ve türü tanımlama ve Kambriyen öncesi süper kıta Rodinya'yı adlandırmasıyla tanınır. Kambriyen Archaeocyatha türü Markocyathus clementensis, 1989 yılında onun onuruna adlandırılmıştır.

McMenamin Oregon'da doğdu. 1979'da Stanford Üniversitesi'nde lisans derecesini ve 1984'te Kaliforniya Üniversitesi, Santa Barbara'da doktora derecesini aldı. 1980'de, Santa Barbara'dayken, aynı zamanda bir paleontoloji yüksek lisans öğrencisi olan müstakbel eşi Dianna ile tanıştı ve birkaç yayının ortak yazarlığını birlikte yaptılar. 1984 yılında Mount Holyoke Koleji kadrosuna katıldı. Şubat 2022'de eşiyle birlikte, Massachusetts, Amherst'te Jura dönemine ait bir dinozor fosili keşfettiler.

1995'te McMenamin, Meksika'nın Sonora kentine bir saha keşif gezisine öncülük ederek, çeşitli erken dönem hayvanlar ve Ediyakaran biyotası topluluğuna ait olduğunu düşündüğü fosilleri (550-560 milyon yıllık) keşfetti. Makale, Ediyakaran uzmanı James G. Gehling tarafından incelendiği Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabı'nda yayımlandı. 2011'de McMenamin, bilinen en eski yetişkin hayvan fosillerinden biri olacak olan, Meksika'nın kuzeybatısındaki Sonora'daki Clemente Formasyonundan Proterozoik chitons'un keşfini bildirdi. Aynı stratigrafik dizinin daha ilerisinde McMenamin, Asya ile Amerika arasında ilk güvenilir Proterozoik biyostratigrafik korelasyona izin veren bir fosil olan erken kabuklu fosil Sinotubulites cienegensis'i keşfetti ve adlandırdı. Stratigrafik sekansta daha yüksek olan Alt Kambriyen tabakalarında McMenamin, Mickwitzia cinsine ait önemli kök grup brakiyopodları da keşfetti. Mount Holyoke Koleji'nin Death Valley, Kaliforniya'ya yaptığı saha gezisi sırasında McMenamin ve ortak yazarları, Proterozoik kabuklu fosil Qinella'nın Proterozoyik-Kambriyen sınırında hayatta kaldığını gösteren kanıtlar buldular.

2012'de McMenamin, esrarengiz Kambriyen iz fosili Paleodictyon'un bilinmeyen bir hayvanın yuvası olduğunu öne sürdü; ki bu hipotez, desteklenirse, ebeveyn davranışının en eski fosil kanıtı olabilir ve önceki bulguları 200 milyon yıl geride bırakabilir. McMenamin, 2019 tarihli 'Cambrian Chordates and Vetulicolians' adlı makalesinde, arka bölümünde miyotom konileri, bir notokord ve bağırsak divertikülü taşıdığı şeklinde yorumlanan yeni bir Vetulicolia cinsi ve türü olan Shenzianyuloma yunnanense'yi tanımladı.

Mark ve Dianna McMenamin, orta Paleozoik boyunca kuru kara yüzeylerinde eşi benzeri görülmemiş ve hızlı bitki örtüsü yayılmasını açıklamak için Hiperdeniz Teorisini öne sürdüler. Hiperdenizleri, karadaki ökaryotik organizmalardan ve onların ortakyaşamlarından oluşan jeofizyolojik bir varlık olarak tanımladılar. Hiperdeniz yükselmesi olarak bilinen bir süreç aracılığıyla, Hiperdeniz'in genişlemesi, küresel tür çeşitliliğinde çarpıcı bir artışa ve küresel biyokütlede yüz kat artışa yol açtı.

Mark McMenamin, geleneksel Neodarwinci teoriyi evrim sürecini açıklama görevinde yetersiz bularak defalarca eleştirdi. Lynn Margulis ve Rus simbiyogenetikçilerle bir araya gelen McMenamin, simbiyogenez teorisinin, geleneksel Neodarwinci terimlerle makroevrimsel değişim anlayışımızdaki boşluğu ele almanın bir yolu olarak önemli olduğunu iddia etti.

1996'da McMenamin, Fenikeli denizcilerin Yeni Dünya'yı M.Ö. 350 yıllarında keşfettiklerini öne sürdü. Fenike eyaleti Kartaca M.Ö. 350 yılında eski madeni paraların ters baskısında bir desen taşıyan altın staterler basmıştı. McMenamin, bu desenleri, Amerika'nın Atlantik boyunca batıda gösterildiği bir Akdeniz haritası olarak yorumladı. McMenamin daha sonra Amerika'da bulunan diğer (adi metal) madeni paraların modern sahtecilik ürünü olduğunu da göstermiştir.

Mark McMenamin ve Dianna Schulte McMenamin, Berlin-Ichthyosaur Eyalet Parkı'nda bir araya getirilen çok sayıda iktiyozor fosili (Shonisaurus cinsine ait) oluşumunun, iktiyozorları öldüren ve kemiklerini kasıtlı olarak bölgeye yerleştiren devasa bir kafadanbacaklıya işaret ettiğini, bunun da muhtemelen Triyas krakeninin varlığını ortaya koyabileceğini iddia etti.

Muhalifler, inandırıcı olamayacak kadar abartılı olduğu için teoriye karşı çıktılar. PZ Myers, çok daha basit bir açıklamanın, vertebral disk sıralarının, ichthyosaurların öldükten sonra bir tarafa veya diğer tarafa düşerek o pozisyonda çürümesinin bir sonucu olabileceğine inanıyordu. Davis, dönüşümlü olarak, kemiklerin dairesel şekillerinden dolayı, okyanus akıntıları tarafından hareket ettirilmiş olabileceğini öne sürmüştü. McMenamin, bu endişelerin her ikisini de kemiğin yerleştirilme sırasına veya bölgenin hidrodinamiğine uygun olmadığı için reddetmiştir.

Mark ve Dianna McMenamin, 31 Ekim 2013'te Amerika Jeoloji Derneği'nin Denver, Colorado'daki yıllık toplantısında, varsayılan Triyas krakeninin varlığını destekleyen yeni kanıtlar sundular. Paleontolog David Fastovsky, McMenamin'in argümanını eleştirerek, kanıt olarak kullanılan fosil parçasının bir köken belirlemek için çok küçük ve yetersiz olduğunu, ayrıca akıntılarla ilgili argümanın o sırada akıntılar hakkındaki bilgi eksikliğini ve omurları hareket etmek için neyin gerekli olacağını hesaba katmadığını söyledi. Fastovsky, en olası senaryonun, omurları bir arada tutan tendonlar ve bağlar gittiğinde, vertebral kolonun "neredeyse bir sıra domino taşı gibi düşmeye başladığı" ve bunun, bulunan asamblaj için en olası konfigürasyon olduğunu belirtmiştir. Adolf Seilacher, bu ichthyosaur kemik düzenlemesinin "başka yerlerde hiç gözlemlenmediğini" kaydetmiştir.