İzci metodu

Scout method veya izci metodu, izciler tarafından kullanılan resmi olmayan eğitim sistemidir. İzciliğin amacı; katılımcıların bağımsız ve yardımsever olmalarına ve böylece "sağlıklı, mutlu, faydalı vatandaşlar" olmalarına yardımcı olmak amacıyla eğitmektir.

İzci Metodu, bir izcinin kendi kendine üstesinden gelmeyi öğrendiği zorlukları oluşturmak için ilkel dış mekandaki ilgi çekici oyunları kullanır. Liderin eğitimi ve izciye örnek olması aracılığıyla izcilere bağımsızlık, girişimcilik, liderlik, kendi kendilerine öğrenme ve olumlu hedefleri olan bir ahlak ve yaşam felsefesi öğretilir. Kurucu Robert Baden-Powell'a göre, izci metodu doğal ve bilinçsiz bir şekilde işler: İzcinin doğal dürtülerini takip eder ve bu bilinçsizce olur, çünkü izci bu eğitimin farkında değildir.

Uygulamalı oryantasyon, pratik bir öğrenme yöntemi sağlar ve izcinin özgüven kazanmasına yardımcı olur. Aktiviteler ve oyunlar, becerileri geliştirmek ve dış mekânda doğa ve çevre ile temas sağlamak için eğlenceli bir yol sağlar. İzciler küçük gruplar halinde birlik ve aile ortamı oluşturmayı öğrenirler. Sorumluluk, kendine güven ve daima hazır olma özelliklerini geliştiren izciler, sonunda işbirliğini ve liderlik becerilerini öğrenirler. Çeşitli aktivitelerden oluşan çekici bir program, bir izcinin ufkunu genişletir ve izciyi gruba daha da fazla bağlar.

Dünya İzcilik Teşkilatı'nın (WOSM) İzci Metodu tanımı yıllar içinde değişti. Başlangıçta yedi unsurdan oluşan İzci Metodu, 1980'ler boyunca dört unsurdan oluşuyordu: İzci Türesi (İzci Töresi) ve İzci Sözü (İzci Andı), yaparak-yaşayarak öğrenme, oba (küçük grup) içinde yer alma ve farklı etkinliklerin ilerletici ve ilgi çekici programları. Bu, 1990'larda WOSM'un İzci Metodu'nu yeniden yedi unsurda ifade etmesiyle değişti. 2017'deki 41. Dünya İzci Konferansı'nda sekizinci unsur, "topluluk katılımı" eklendi. Bu sekiz unsur burada özetlenmiştir.

İzcilik kötü alışkanlıkları yasaklamaz, bunun yerine izcinin dikkatini çekecek ve yavaş yavaş eski alışkanlığı unutmasına yol açacak daha iyi alternatifler sunar. Gerekçe şudur: "Yasak, çocuğun doğasında var olan ruha meydan okuduğu için genellikle kaçmaya davet eder. Çocuk 'yapma' kelimesi ile yönetilemiyor, ancak 'yap' denilerek yönetilebiliyor."

Bir izci ruhani olmalıdır ancak izcilik tüm dinlere açıktır. İzcilik, dinlerle pratik bir şekilde ilgilenir: Doğası gereği çalışma (Tanrı'nın ne olduğunu görmek için) ve başkalarına yardım etme (Tanrı'nın istediği şey budur). Baden-Powell'a göre bu, tüm dinlerin bir parçasıdır. İzcilik, hayat kurtaran teknikleri öğreterek ve günlük iyiliği teşvik ederek manevi tarafı geliştirir.

İyilik yapmak, türenin ve sözün önemli bir ortak noktasıdır. Baden-Powell, Tanrı'nın istediği asıl görevin bu olduğunu hissetmiş ve "Başkalarına karşı olan görevimizi yerine getirmek bizi mutlu ediyor, bu da kendimize olan görevimizi yerine getiriyor. Asıl mesele, eylemin kendisi değil, küçük olabilir, ancak izciye her zaman dikkat etmesini ve birine yardım edip edemeyeceğini anlamasını öğretmektir" demiştir.

İzciler, eğitimin bir arama ve bulma süreci olduğuna inanırlar. Bu, farklı bağlamlarda konuları tekrar planlayarak ve tekrar gözden geçirerek, bunları kendimize sunarak ve izcinin fikri bulmasına ve "heyecanı deneyimlemesine yardımcı olan operasyonel 'faaliyetleri' sürdürmek için çalışarak gerçekleştirilmelidir.

İzci oyunları pratik aksiyonlarla doludur. Bu, katılımcının dikkatini çeker ve izciye metodun nasıl çalıştığı konusunda uygulamalı deneyim sağlar. Baden-Powell pratik çalışma ve bağımsız öğrenmeye vurgu yapmasına rağmen, liderler tarafından veya kitaplarda talimat verme ihtiyacını göz ardı etmedi. "Yaparak öğrenme" ifadesi günümüzde izcilikte çok kullanılmaktadır.

Bazen 'oba metodu' olarak adlandırılır. İzciler küçük gruplar halinde (yaklaşık beş ila yedi İzci) organize edilir çünkü bu, erkeklerin birlikte çalışmasının doğal yoludur. Bu obalar, bu nedenle izci topluluklarından daha önemlidir. Obalar, çalışma, çadır kurma, öğrenme, yemek pişirme ve birlikte hayatta kalma dahil olmak üzere her koşulda sağlam tutulmalıdır. Obada izciler başkalarıyla birlikte çalışmayı öğrenirken, Obabaşı başkalarının sorumluluğunu almayı öğrenir. Her ikisi de bunun için kişisel çıkarlarının bir kısmından vazgeçmelidir. Ancak, İzcilik Kulüp ile değil, bireyle ilgilenir. Bir izcinin grup içinde kendi kimliği vardır ve bir birey olarak öğrenir. Oba, birey için karakter okulu gibi hizmet eder.

Bazı yerlerde "Obabaşılar Kurulu" ya da "Oymak Yönetim Kurulu" olarak da adlandırılır. Obalar, Ünite İzci Liderinin danışman olduğu Obabaşılar tarafından oluşturulan bir kurulda alınacak kararlara tâbidir. Bu, İzcilerin birbirlerinin davranışlarını tartıştığı ve İzciliğin kendi kendini yöneten yönünün bir parçası olarak çalışır. Oymak Ünite Plan ve Programları bu kurul tarafından hazırlanır, ayrıca oymak sandığı envanteri ve oymak mâli defteri de yine bu kurulun sorumluluğundadır ve kurulda alınacak kararlarla yönetilir.

İzcilik, "hayal kurmayı" seven; köylüler, öncüler, denizciler ve havacılar gibi maceracıların yaratıcı dünyasında yaşamayı seven izcinin hayal gücü üzerinedir. İzci, kahramanlarının kişisel nitelikleriyle özdeşleşir. İzcilik, sonu olmayan tiyatral bir oyundur ve izcilerin birbirini tanımasını sağlayan ortak üniforma da bu evrensel oyunun bir parçasıdır.

Yeterlilik (Liyakat) rozetleri, İzciyi işi veya hobisi olabilecek bir konuyu öğrenmeye teşvik etmeyi amaçlar ve her zaman sadece İzcilikle ilgili olmayan birçok farklı faaliyet türünü kapsar.

Sınıf rozetleri, İzci'nin İzcilik için gerekli teknikleri öğrendiği birbirini takip eden aşamalardır. İzci bölümü için önemli bir final (birinci Sınıf) testi, bağımsızlıklarını kanıtlayan kendi başlarına bir yolculuk yapmaktır.

Kişisel ilerleme sistemi, Dünya İzci Hareketi Örgütü tarafından Sınıf rozetlerine alternatif olarak tanıtıldı. Program, her yaş grubu için eğitim hedeflerine ulaşmak için gençlerin geçtiği ardışık aşamaları kullanır. Sistem fiziksel, entelektüel, duygusal, sosyal, ruhsal ve karakter gelişimi gibi kişisel hedeflere daha fazla vurgu yapmaktadır.

Rozetler nihai hedef değil, bir İzciyi cesaretlendirmek için ilk adımdır. [ a ] İzci daha sonra daha gelişmiş koşullara ihtiyaç duymadan, etkinliği beğenirse kendi başına ilerletmelidir.

İzcilik çoğunlukla Doğa'da geçer çünkü İzcilerin fethetmek istediği zorluklarla dolu maceralı bir ortamdır. Bu şekilde İzci ve oba, zorlukların üstesinden gelmeyi ve kendi kararlarını vermeyi öğrenir.

Topluluktaki oyunlar, yararlı beceriler ve hizmetler dahil olmak üzere katılımcıların ilgi alanlarına dayalı ve tümü büyük ölçüde doğa ile temas halinde olan bir açık hava ortamında gerçekleşen ilerletici ve teşvik edici bir program.