SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Jack Littlepage

John D. "Jack" Littlepage (14 Eylül 1894 Gresham, Orgeon - 8 Temmuz 1948 Washington ) ABD asıllı maden mühendisidir. 1928-1937 yılları arasında Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri Birliğinde çalışmıştır. Bu dönemdeki faaliyetlerinden dolayı Kızıl Bayrak İşçi Nişanına layık görülmüştür.

Sovyet altın sanayisini revize etmek isteyen Josef Stalin, maden mühendisi ve akademisyen olan Aleksandr Pavloviç Serebrovskiy'yi görevlendirir. 1927 yılında Alaska'ya giderek ABD'deki altın sanayisini incelemek isteyen Serebrovskiy burada tanıştığı 33 yaşındaki Jack Littlepage'in başarılı deneyimlerinden etkilenir. Kendisi ve ailesini Sovyetler Birliğine çalışmak için davet eder. Teklifi önce reddeden Littlepage daha sonra ikna olur ve 1 Mayıs 1928 günü eşi ve iki kızıyla beraber Sovyetler Birliğine gelir. Kısa zamanda Rusça öğrenen Littlepage kolayklık için adını Ivan Eduardoviç olarak değiştirir.

Derhal işe başlayan Littlepage yazmış olduğu anılarında kendisini en çok şaşırtan deneyimin sanayide yapılan sabotajların boyutları olduğunu söyler. İç ve dış kaynaklı sabotaj eylemerli o derecededir ki özellikle büyük işletmelerde sayısız devlet güvenlik görevlisi sabotaja karşı faaliyet gösterir.

Littlepage'ın ülkede bulunduğu altı yılın sonunda Sovyetler Birliğinin altın üretimi ABD ve İngiltere'nin altın üretim seviyesini yakalar ve geçer. Diğer örneklerin aksine Littlepage'den Sovyet vatandaşlığına geçmesi istenmez. Littlepage yazdığı anılarında madenlerde çalıştırılan mahkûmların varlığını belirtir. Ayrıca 1934 yılında yaşanan Sergey Kirov cinayetinden sonra ülkede değişen siyasi atmosferin sanayide de olumsuz yansımaları olduğunu belirtir.

Bu dönemdeki faaliyetlerinden dolayı Kızıl Bayrak İşçi Nişanına layık görülen Littlepage o dönemde Büyük Buhran'ın hakim olduğu ABD'ye giderek çok sayıda meslekdaşını Sovyetler Birliğinde çalışmaları için ikna eder.

1936 yılında Serebrovskiy'nin Rusça Altın Cephesinde adlı eseri basılır. Ancak Büyük Temizlik tasfiyeleri kapsamında Serebrovskiy tutuklanır. Kafkasya'daki petrol işleri sırasında zimmetine para geçirdiği suçlamasıyla yargılanır. Suçlu bulunarak idam edilen Serebrovskiy'nin ardından Littlepage çalışamaz olur. Moskova'daki ABD Elçiliğiyle görüşen Littlepage 22 Eylül 1937 günü Sovyetler Birliğinden ayrılır.

Ülkesine döndükten sonra gazetelere çeşitli yazılar yazan Littlepage gördükleriyle ilgili devlet yetkililerine de brifing verir. Gazeteci Demaree Bess ile birlikte In Search of Soviet Gold adlı kitabı kaleme alır. 1948 yılında ABD'de hayatını kaybeder.

Eşi Georgia Blackstone Gilpatrick Littlepage (1898 - 1981), çocukları Georgia Blackstone Littlepage Goudie (1918 - 2004) ve Jean Katherine Littlepage Peeples'dir (1921 - 2012).
Salankamen Muharebesi

Salankamen Muharebesi (Szlankamen, Slankamen, Slankamin diye de geçer) Osmanlı ordusu ile Habsburg Ordusu arasında 9 Ağustos 1691 tarihinde meydana gelen ve Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları'nın parçası olan bir muharebedir.

Sadrazam ve Serdar-ı Ekrem olan Köprülü Fazıl Mustafa Paşa 1691'de yılı için Avusturya üzerine askeri sefere 15 Haziran 1691'de Edirne’den başladı. Ordu başında Sofya’ya yaklaştığında Sultan II. Süleyman’ın ölüm haberini ve padişahlık tahtına küçük kardeşi II. Ahmed’in culûs ettiği haberini aldı. Yeni padişah mühr-ü humayununu Sofya'ya gönderip Fazıl Mustafa Paşa'yı Sadrazam ve Serdar-ı ekrem olarak görevlerinde bırakmıştı.

Fazıl Mustafa Paşa Sofya'dan seferi sürdürdü. Belgrad’a yetişince bir savaş meclisi kurup ordu ve sefere katılan devlet ileri gelenleri ile istişarelerde bulundu. Bu savaş meclisine daha Belgrad'a erişemediği için orduya katılamamış olan Kırım Hanı veya temsilcisi ve birkaç eyalet kuvvetleri komutanı olan valiler bulunmamaktaydı. Meclise katılanların çoğunluğu ordunun Belgrad'ta kalıp Kırım Hanı ordusunu ve eyalet askerlerini beklenmesini istemekteydiler. Fakat Sadrazam bu kararı dinlemeyip Belgrad'ın yakınlarında olan Sava Nehri üzerinde kurulan köprüden orduyu Zemun yakasına geçirdi.

Yaklaşık 100.000 kişilik Avusturya ordusu Baden Margravı Ludwig Wilhelm komutasında Varadin civarında bulunuyordu. Fazıl Mustafa Paşa komutasındaki Osmanlı ordusunu Belgrad’ın 60 km kuzeybatısında ve Karlofça’nın güneydoğusunda yer alan Tisza ırmağının Tuna ile karıştığı mevkide bulunan Salankamen (Szalankamen) palankası ile Varadin arasında mevzilendirdi. Fakat Kırım kuvvetleri hala yolda olup daha Osmanlı ordusuna katılmamışlardı. Kırım kuvvetlerinin gelip orduya katılması için burada beklemek istiyordu.

Avusturya ordusu ateş gücü yüksek piyade ve sahra toplarına sahipken Osmanlı ordusu sayı bakımından üstündü. Bu arada Kırım Hanı'nın ordusu da Osmanlı ordusunun yanında savaşa katılmak için ilerliyordu.

Fazıl Mustafa Paşa, bazı üst düzey komutanlarının da etkisiyle Kırım Tatar ordusunu ve yardımcı kuvvetleri beklemeden mevzilerinden saldırıya geçmek istemekteydi. Osmanlı kuvvetleri Tuna'da ele geçirdikleri 800 kayık dolusu düşman erzağını yakmıştı. Prens Ludwig, askeri erzak sıkıntısı içinde olmasına rağmen Varadin yolunun da kapanmış olduğunu dikkate alarak hemen muharebeye girişmeyi kabul etti. Çarpışmalara 19 Ağustos 1691 günü ikindi vakti başlandı. Çok yoğun çarpışmalar sonucu Avusturya ordusunda ilk dağılmalar başladı. Avusturya ordusu son büyük taarruza geçmeye kalktı ve 30 bin askerle Osmanlı ana hattına saldırdı. Bu çatışma denge halinde devam ederken merkeze hücum eden Avusturya kuvvetlerine karşı askeri cesaretlendirmek için öne çıkan Mustafa Paşa alnına bir kurşun isabetiyle hayatını kaybetti. Bu Osmanlı hatlarının çözülmesine yol açtı. Osmanlı ordusunun bocaladığını gören Habsburg kuvvetleri tam taarruza geçtiler. Serdarsız kalan Osmanlı ordusu dağıldı ve geri çekildi.

Osmanlı ordusunun ağırlıkları Avusturyalıların eline geçti. Kırım Hanı savaş yerine geldiğinde dağılmış Osmanlı ordusuyla karşılaştı. Bütün aramalara rağmen Fazıl Mustafa Paşa’nın naaşı bulunamadı.
Bolacuri

Bolacuri (Gürcüce: ბოლაჯური; okunuşu: “bolajuri”), Gürcistan’ın Samtshe-Cavaheti bölgesinde, Adigeni Belediyesi’nde bir köydür. Kvabliani Deresi’nin sağ tarafında, deniz seviyesinden 1.220 metre yükseklikte yer alır. Adigeni kasabasına 7,5 km uzaklıktadır.

Bolacuri, erken ve geç orta çağda Gürcü devletleri sınırları içindeydi. Osmanlılar köyü 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcü atabeglerin yönetimindeki Samtshe-Saatabago’dan ele geçirdi. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre Bolacuri, Ahısha livasının Ude nahiyesine bağlıydı. Osmanlıların Bolacur (بولاجور) olarak kaydettiği köyde 24 hane yaşıyordu. Vergi vermekle yükümlü, Basili, Kiriakos, İordane, Giorgi, Gogiça, Ramaza, Batata, Otia, Tsamala gibi hane reislerinin çoğu Gürcü adları taşıyordu. Her hanenin ispenç vergisi vermesinden Bolacuri’nin bir Hristiyan köyü olduğu anlaşılmaktadır. Köyde buğday, arpa, yonca, nohut, keten tarımı yapılıyor, koyun ve domuz besleniyordu.

Bolacuri’de 13. yüzyıldan kalma bir kilise, orta çağda inşa edilmiş olan bir kilise kalıntısı ile bir kale ve geç döneme ait bir cami bulunmaktadır. Ortaçağdan kalma önemli bir kale olan Okros Tsihe, köyün kuzeyinde yer alır. Bolacuri Camisi, 19. yüzyılın ikinci yarısında ya da 20. yüzyılın başında inşa edilmiştir. Caminin inşasında kiliseye ait ve üzerinde Gürcüce yazının bulunduğu taşın da kullanılmış olması, eski bir kilisenin yıkılarak yerine caminin inşa edildiğini akla getirmektedir.
Ülker Spor ve Etkinlik Salonu

Sürekli olarak Fenerbahçe Spor Kulübü'nün erkek, kadın ve tekerlekli sandalye basketbol takımlarının ve Bahçeşehir Koleji SK'nün erkek basketbol takımının ev sahibi olduğu basketbol maçlarında kullanılmaktadır. Ataşehir'deki tesiste 15.000 kişilik çok amaçlı spor salonunda basketbolun yanı sıra diğer salon sporları da yapılabilmektedir. Bunun dışında konser etkinlikleri, sahne şovları, konferanslar ve özel etkinlikler de düzenlenmektedir.

Salonda oynanan ilk maç 25 Ocak 2012 tarihindeki Fenerbahçe Ülker - EA7 Emporio Armani maçıdır. Salonun sahibi ve işletmecisi Fenerbahçe Spor Kulübü'dür. 2015-2018 yılları arasında Fenerbahçe erkek ve Fenerbahçe kadın voleybol takımları maçlarını Metro Enerji Spor Salonu'nda oynadı.

Ülker Spor ve Etkinlik Salonu, Finlandiya, İsrail Romanya ve Türkiye'nin ev sahipliği yaptığı 2017 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nın Türkiye'de oynanan D grubu maçlarına ev sahipliği yaptı.

2021-22 sezonu başında yapılan anlaşma ile Fenerbahçe dışında Bahçeşehir Koleji'de evinde oynayacağı maçların Ülker Spor ve Etkinlik Salonu'nda oynanması konusunda anlaşmaya varıldı. Yine aynı sezon itibarıyla Fenerbahçe tekerlekli sandalye basketbol takımı ve Fenerbahçe Koleji erkek basketbol takımı da maçlarını Metro Enerji Spor Salonu'nda oynamaya başladı.

Projesi, Design Development Group tarafından hazırlanan Ülker Spor ve Etkinlik Salonu'nun toplam inşaat alanı 67.000 m², ana salon iç yüksekliği 28 metredir. Arena'da 44 adet loca, salona bakan restoran, VIP alanları, yiyecek-içecek alanları ve Fenerbahçe Kadın Basketbol ve Fenerbahçe Tekerlekli Sandalye Basketbol takımlarına ev sahipliği yapan 2.500 kişi kapasiteli Metro Enerji Spor Salonu bulunmaktadır. İkinci kat tribünlerinde 360 derece led kuşağı yer almaktadır. Salonda yer alan 28 ton ağırlığa sahip skorbord ise Avrupa'nın en büyük skorbordu olma özelliğine sahiptir. Arenada 6 adet soyunma odası ile 5 adet de küçük soyunma odası bulunmaktadır.

Ülker Spor ve Etkinlik Salonu'ndan 8A Batı Ataşehir - Fikirtepe - Kadıköy, 8K Tepeüstü - Ataşehir - Kozyatağı Metro, 8Y Soyak Yenişehir - Yenisahra Metro, 10EK Esatapaşa - Ataşehir - Kozyatağı Metro, 13AB Altunizade - Ataşehir - Bostancı, 16M Acarlar Sitesi - Ataşehir - Üsküdar ve 256 Yeditepe Üniversitesi - Ataşehir - Taksim İETT hatları geçmektedir.
Riitta Vainionpää

Çalışmaları İsveç'teki galerilerde, 2011'de Liljevalchs konsthall'da "Då och nu" (Türkçe: "O zaman ve şimdi") ve 2015/2016'da Röhsska Müzesi'nde "Nu får det vara nog" (Türkçe: "Yeter artık") adlarıyla sergilendi.
Kemi-Tornio Havalimanı

Kemi-Tornio Havalimanı (IATA:KEM, ICAO:EFKE) (Fince:Kemi-Tornion lentoasema) Finlandiya'nın Lautiosaari kenti yakınlarındaki Kemi belediyesinde bulunmaktadır. Havalimanının Kemi'ye uzaklığı 6 km., Tornio'ya uzaklığı 18 km'dir.

Havalimanında kafe, hediyelik eşya mağazası, ve araba kiralama için şirketler vardır. Araba kiralama hizmetlerini Avis, Budget, Europcar, Hertz ve Scandia Rent şirketleri vermektedir.
Efrosini (II. Mihail'in eşi)

Efrosini (y. 790 – 836 sonrası), İsaurya Hanedanı'nın son temsilcisi Bizans İmparatoru VI. Konstantinos ile Maria'nın kızıdır. İmparator II. Mikhail'in ikinci eşidir.

Ocak 795 tarihinde Konstantinos, Maria'dan boşanmış ve onunla kızları Efrosini ve İrini'yi Prinkipo adasına rahibe olmaları için göndermiştir. Eylül 795 tarihinde Konstantinos, metresi Theodote ile evlenmiştir.

Efrosini, yaklaşık 823 yılına kadar hayatını manastırda geçirdi. İmparator II. Mikhail tahtı üç yıl önce ele geçirmiş ama hanedan iddiaları sallantılıydı. İlk eşi Thekla hükümdarlığının başlarında öldü ve iddialarını güçlendirmek için Efrosini ile evlendi.

Böylece rahibelikten alınıp, yeni imparator eşi olarak saraya girdi fakat bu çok tartışmalı evlilik meyvesiz kaldı. II. Mikhail 2 Ekim 829 tarihinde öldü. Yerine Tekla'dan olma oğlu Theofilos geçti.

Üvey annesi Efrosini 16 yaşındaki imparatorun bazı kararların hala alıyordu. Bir buyruk göndererek, imparatorla evlenecek asil kızı seçmek üzere asil bakireleri Konstantinopolis'te yapacağı bir görücülük gösterisine davet etti. Genç imparatorun eşi olarak Theodora'yı seçti. Kısa bir süre sonra tekrar manastıra döndü. Günah Çıkartıcı Theofanis ile başlayan ve Oi meta Theofanin ile devam eden vakayinamelere göre, Theofilos onun saraydaki varlığıyla devam eden dini tartışmaları sonlandırmak için Efrosini'yi buna mecbur etti.

Theodora, V. Leon ile 815 yılında başlayan Bizans ikonoklazmı ile yasaklanan ikonalara hürmeti tekrar geri getirecektir. Efrosini'nin Theodora'yı Putkırıcı karşıtı görüşleri nedeniyle seçip seçmediği belirsizdir.

Efrosini, tarih kayıtlarında iki kez daha görülür. Theofilos'un Anadolu'da Afşın'e karşı yaptığı seferde öldürüldüğü dedikoduları Konstantinopolis'e geldiğinde, imparatora muhalif senatör ve kıdemli memurlar haberlerin doğru olup olmadığı inceleme zahmetine girmeden tac için aday aramaya başladılar. Efrosini bu siyasi manevraların farkına varıp üvey oğluna mesaj gönderip, dönmesini tavsiye etti. daha sonraki Arap ve Suriyeli kaynaklara göre, masaj: "Gelen Romalılar senin öldürüldüğünü bildiriyorlar ve bir başka kral atamak istiyorlar; çabuk gel." Theofilos geri geldi.

Synkelloslu Aziz Mihail, 836 yılındaki esareti sırasında Efrosini'nin kendisine yemek, içecek ve giysi teklif ettiğini kaydeder. Efrosini'nin hapiste yatan Putkırıcı karşıtı birisine yaptığı bu teklif, onun dini eğilimleri konusunda şüphelerin doğmasına sebep olmuştur. Ölüm tarihi kaydedilmemiştir.
Osmaniye'de Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri

Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri'nde (resmî adıyla 26. dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi üyelerinin seçimi) Osmaniye ilinin 4 milletvekili seçilmiştir.Sonuçlar resmî verilerdir.Toplu sonuçlar resmî seçim sonuçlarına göre girilmiş olup,il bazlı sonuçlar YSK'nın SEÇSİS sistem sonuçlarına göre girilmiştir.

Haziran 2015 Türkiye genel seçimleri'nde 4 milletvekili çıkarabilen Osmaniye ilinin 2 milletvekili Milliyetçi Hareket Partisi'ne, diğer 2 milletvekili ise Adalet ve Kalkınma Partisi'ne aitti. Bu seçime katılım %84,72 oranında gerçekleşmiştir.
Merter

Merter'in kuruluşu 1960'lara dayanır. O zamanlar üzüm bağları ve tarla olan bir yerdir.Şu an Veysel Karani Camii'nin olduğu yer semtin merkezidir. 1958 ve 1959 yılları Kırkpınar ağalığı yapan Ahmet Merter büyük ve modern bir site kurma fikrini burada gerçekleştirir. Kurduğu bu siteye Merter Sitesi adını verir. Yıllar içinde gelişip büyüyen bu semtin adı Merter olarak anılır. Tekstil cennetidir.Ayrıca semtte spor ve kurs merkezleri bulunur. Ulaşım imkanları çok geniştir ve merkezi bir yerde olduğu için tanınan bir semttir. Buna rağmen henüz bir sinema, tiyatro ve kültürel aktiviteler için yeterli değildir. Metrobüs ve Metro gibi önemli ulaşım araçları buradan geçer. İstanbul Büyükşehir Belediyesi ek binası burada bulunur.
Bluemix

Pek çok yazılım geliştirme dili ve servislerini destekleyen Bluemix, bulut ortamındaki uygulamaların geliştirme, yönetim, çalıştırma süreçlerini sağlayan entegre bir DevOps katmanına sahiptir.

Bluemix, açık kaynak kodlu Cloud Foundry teknolojilerine ve IBM tarafından 2013 yılında satın alınan SoftLayer altyapısına dayanan bir platformdur. Java, Node.js, .Net, PHP, Go, Ruby on Rails gibi birçok programlama dili ve araçlarını uygulama geliştiricilerin hizmetine sunar.
André Marie Constant Duméril

André Marie Constant Duméril (1 Ocak 1774 - 14 Ağustos 1860), Fransız zoologdur. Herpetoloji ve ihtiyoloji profesörü olduğu 1801'den 1812'ye kadar Muséum national d'histoire naturelle'de anatomi profesörüydü. Oğlu Auguste Dumeril de bir zoologdu.

Genç yaşta doktor oldu ve 19 yaşında Rouen tıp fakültesinde anatomi ön eğitimini aldı. 1800'de Paris'e gitti ve Georges Cuvier'in karşılaştırmalı anatomi derslerinin hazırlanmasında işbirliği yaptı.

Panthéon Merkez Okulu'nda Cuvier'in yerini aldı ve meslektaşı Alexandre Brongniart'ı aldı. 1801'de Paris tıp okulunda dersler verdi. Restauration altında, Académie des Sciences'a (Fransız Bilimler Akademisi) üye seçildi ve 1803'ten sonra, Muséum national d'histoire naturelle'de herpetoloji ve ihtiyoloji profesörü olarak siyasi makamları tarafından işgal edilen Lacépède'nin yerini aldı. Duméril, bu sandalyeyi ancak 1825'te, Lacépède'nin ölümünden sonra resmen aldı.

Zoologie analytique'ini 1806'da yayımladı. Bu, hayvanlar aleminin tamamını kapsıyordu ve cinsler arasındaki ilişkileri o zamanlar ayırt edilen şekilde gösteriyor, ancak türler arasında değil. Philadelphia'daki American Philosophical Society üyeliğine seçildi. 1832'de asistanı olan Gabriel Bibron'a (1806-1848), Zoologie analytique'in genişletilmiş bir versiyonu için türleri tanımlama görevi verilirken, Nicolaus Micheal Oppel (1782-1820) revize edilmiş bir üst düzey sistematiği konusunda ona yardım etti. Bibron'un ölümünden sonra yerine André'nin oğlu Auguste Dumeril geçti. Ancak Bibron'un ölümü yeni eserin yayınlanmasını 10 yıl erteledi. 1851'de, baba ve oğul iki Duméril, Catalog méthodique de la collection des sürüngenler'i yayımladı (görünüşe göre Auguste gerçek yazardı) ve 1853'te André Duméril tek başına Prodrome de la sınıflandırma des reptiles ophidiensi yayımladı. Bu son kitap, yedi ciltte tüm yılanların bir sınıflandırmasını sunmaktadır.

Duméril, Georges-Louis Leclerc, Comte de Buffon'un evinin tavan arasında bir korunmuş balık vakası keşfettikten sonra, nihayet yaklaşık 70 yıl önce Philibert Commerson tarafından toplanan türleri tanımladı.

Daha sonra l'Erpétologie générale ou Histoire naturelle complète des sürüngenler (dokuz cilt, 1834–1854) yayımladı. Burada 1.393 tür ayrıntılı olarak anlatılmakta ve bunların anatomisi, fizyolojisi ve bibliyografyası belirtilmektedir. Ancak Duméril, Alexandre Brongniart veya Pierre André Latreille'in çalışmalarına veya Karl Ernst von Baer (1792-1876) ve Johannes Peter Müller'in (1801-1858) anatomik keşiflerine rağmen amfibileri sürüngenler arasında sürdürdü.

Hayatı boyunca böceklerle ilgilendi ve entomoloji üzerine birkaç anı yayımladı. Başlıca böcekbilimsel çalışması Entomologie analytiquedir (1860, iki cilt). Aynı zamanda bir zoolog olan oğlu Auguste ile birlikte Jardin des Plantes'in sürüngenleri için ilk vivaryumu yarattı. Duméril her zaman taksonomik önemi olan hayvan davranışlarına ilişkin gözlemleri dikkate almıştır.
Trabzonspor (kadın futbol takımı)

Kulüp, 2003'te feshedilen Kadınlar 1. Ligi'nin 2007'de yeniden kurulmasıyla Birinci Lige davet edildi. Aynı yıl (2007) kadın futbol braşını kuran Trabzonspor, Zeliha Şimşek önderliğinde Kadınlar 1. Ligi'nde mücadele etmeye başladı. Trabzonspor Kadın Futbol Takımı, 2007'de kurulan Kadınlar 1. Ligi'nin ikinci şampiyonu oldu. Ayrıca takım, 2009-10 UEFA Kadınlar Şampiyonlar Ligi'ne katılarak Türkiye'yi UEFA Kadınlar Şampiyonlar Ligi'nde temsil eden ilk Türk kadın futbol kulüp takımı olarak tarihe geçti. Ancak yönetim başarılı ve istikrarlı giden takımı ekonomik sıkıntılardan ötürü 2011'in yazında kapatma kararı aldı ve böylelikle Trabzonspor Kadın Futbol Takımı'nın Kadınlar 1. Ligi serüveni sona erdi, kadın futbol şubesi işlevini sonlandırdı. Takımın kapatılmasıyla, Trabzonspor Kadın Futbol Takımı'nın birçok oyuncusu şehrin diğer ekibi İdmanocağı Kadın Futbol Takımı'na aktarıldı.

TFF'nin 20 Eylül 2021 tarihli yönetim kurulu toplantısında aldığı karar sonrası 2021-2022 sezonu Süper Lig ve TFF 1. Lig takımlarının yaptığı başvuru sonrası içlerinde Trabzonspor'un da bulunduğu toplam 6 Süper Lig kulübünün doğrudan en üst lig olan Kadınlar Süper Ligi'ne katılımı onaylanmıştır. Sonrasında 2 Süper Lig kulübünün daha katılımı ile sayı 8 olmuştur. Takım alınan bu karar sonrası 2021-2022 sezonunda 24 takımın yer alacağı Kadınlar Süper Ligi'nde mücadele etmeye hak kazanmıştır. 2021-22 Sezonu Kadınlar Süper Ligi B Grubunda mücadele eden Trabzonspor Kadın Futbol Takımı, grubunu 8. sırada tamamlayarak grupta ilk 4 takımın yer aldığı play off'lara katılamamış ve sezonu noktalamıştır. 2022-23 Sezonu Kadınlar Süper Ligi B Grubunda mücadele eden takım, grubunu 8. sırada tamamlayarak ligde kalabilmek adına play out müsabakalarına çıkmış ve rakibi Dudulluspor'u eleyerek ligde kalmayı garantilemiştir.
Amerika Birleşik Devletleri kadın millî yedili ragbi takımı

Amerika Birleşik Devletleri kadın millî yedili ragbi takımı, yedili ragbide Amerika Birleşik Devletleri'ni temsil eden millî takımdır. IRB Kadınlar Yedili Dünya Serisi'nin tüm turlarında yarışan "çekirdek takımlardan" biridir. Ekip, 2012-13'te yapılan ilk kadın serisinden bu yana çekirdek bir üyedir. Takım, Rusya'yı yarı finalde yendikten sonra 2015 ABD Kadınlar Yedili'de ikinci oldu. Haziran 2019'da Kartallar, Yeni Zelanda, Avustralya, Kanada ve İngiltere'ye katılarak Dünya Serisi turnuvasını kazanan beşinci takım oldu. Aynı sezonda genel sıralamada ikinci oldu ve hem bugüne kadarki en yüksek sonucunu alarak 2020 Olimpiyat Oyunlarına otomatik olarak katılım hakkı kazandı.

Baş antrenör Ric Suggit yönetiminde Kartallar, Rusya'daki 2013 Kadınlar Yedili Dünya Kupası'nda üçüncü oldu. Takım, son maçında Emilie Bydwell ve Vanesha McGee'den gelen denemelerle İspanya'yı 10-5 yendi.

Aşağıdaki tablo, en son turnuva (2019 Fransa Yedili) için toplanan ABD kadrosunu göstermektedir. Etkinlikler ve denemeler için listelenen istatistikler, Dünya Yedili Ragbi Serisi turnuvalarında üretilen istatistikleri ifade eder.
İlhan Berk

Balıkesir Necatibey Öğretmen Okulundan mezun oldu, Espiye'de iki yıl ilkokul öğretmenliğinden sonra Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü'ne girdi. Enstitünün Fransızca bölümünden 1944'te mezun olan Berk, 1945-1955 yılları arasında Zonguldak, Samsun ve Kırşehir'de ortaokul ve liselerde Fransızca öğretmenliği yaptı. 1956 yılından itibaren 13 yıl boyunca Ankara'da Ziraat Bankası'nın Yayın Bürosu'nda çevirmenlik yaptı.

Bu süre içinde modern dünya şiirinin iki büyük şairi sayılan Arthur Rimbaud ve Ezra Pound'un şiirlerini çevirerek kitaplaştırdı. Bu tarihten sonra kendini tümüyle yazmaya verdi ve bir anlatı kitabı dışında, sadece şiir ve şiire ilişkin eserler üretti. Kül adlı kitabıyla 1979 yılında Türk Dil Kurumu Şiir Ödülü ve İstanbul Kitabı ile de 1980 yılında ilk Behçet Necatigil Şiir Ödülünü kazandı. 1983'te Deniz Eskisi adlı kitabıyla, Yeditepe Şiir Armağanı'nın 1988'de de Güzel Irmak adlı kitabıyla Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'nü aldı.

İlhan Berk, ilk şiirlerini Manisa Halkevi'nin dergisi Uyanış'ta yayımlamıştır. (1935) Berk, 17 yaşındayken Güneşi Yakanların Selâmı adıyla kitaplaştırdığı bu şiirlerinde "hece vezni" kullanmakta ve o dönemin şiir anlayışına özgü bir karamsarlık taşımaktaydı. "Sonsuzluk", "kızıl", "hulya", "ateş" en sevdiği sözcükler olarak görülmektedir. Sembolist şiirden esinlenilmiş izlenimi veren imgeler kullanmayı sevmektedir: "Bir karanlık gecenin masmavi seherinde / Kızıl başörtünle gül yüzlü bahçede görün".

Dil anlayışının henüz döneminden kopamamasını genç bir şair için doğal karşılamak gerekir: "Kıpkızıl hulyalı bir renge yükselmeden gün / Bir devrin neşesini taşımakta yüzün". Berk'in ilk kitabına adını veren şiirinin son kıtası da şöyledir: "Neler, neler beklenmez nihayetsiz bir yerden / Güneşi içelim mor şafaklar gecesinden / Selâm! Sonsuzluklara, hasret gönüllerden / Selâm, güneşe, göğü yakanlar bahçesinden!".

1940'lara doğru Yeni Edebiyat anlayışı içinde yer almış, Servet-i Fünûn (Uyanış), Varlık, Ses, Yığın, Yeryüzü, Kaynak gibi dergilerde yazmıştır. 1954’ten itibaren İkinci Yeni tarzında şiirler yazmaya başladı, “Salt Şiir” dediği bu tarzı savunan yazılar yazdı. “Galile Denizi” (1958) kitabından sonra, İkinci Yeni’nin en çok anılan şairlerinden biri oldu. 1960’ların başından itibaren peş peşe yayımladığı kitaplarıyla, “şiirin kırk türlü yazılabileceği”ni gösterdi. Dilin tüm olanaklarını deneyerek modernist şiirin ufkunu genişletti. Kadim uygarlıklardan cinselliğe, nesnelerden şehirlere, şifalı otlardan şairlere kadar “her şeyi” şiirin alanına dahil etti. .

1982’de yayımlanan otobiyografisi “Uzun Bir Adam”dan sonra günlüklerini, kendine özgü bir “tür”e dönüştürdüğü “defterler”ini kitaplaştırmaya başladı. Türünün tek örneği “Şifalı Otlar Kitabı”nda doğaya bakışını saydamlaştırdı. 1985’te yayımlanan “Galata” ve 1990’da yayımlanan “Pera” kitaplarıyla İstanbul’un “kent belleği”ni kayda geçirdi. Şiir anlayışını anlattığı yazılarını ve aforizmalarını “Poetika” ve “Logos”ta bir araya getirdi.

Türk şiirinin en deneyci şairlerinden biri olan İlhan Berk, durmadan yatak değiştirerek, ama bazı sorunsallara hep bağlı kalarak şiirini günümüze kadar eskitmeden getirmeyi başarmıştır.