Nürnberg Yasaları

Nürnberg Yasaları (Almanca: Nürnberger Gesetze), 15 Eylül 1935'te Nürnberg'de yıllık Nazi Partisi toplantısında kararlaştırılan Nazi Almanyası'nda antisemitik yasalardı. Yasalar, Alman ve Yahudi insanlarını sınıflandırdı. Bu kanuna göre, ari ırktan olmayanlar alt sınıf insanlardır ve ari ırkına ait insanlar ile evlenmeleri yasaklanmıştır. Kanunlar 26 Kasım 1935'te Romanları ve Siyahileri da kapsayacak şekilde genişletildi.

Yahudi karşıtı kampanyanın dikkate değer başka bir örneği olarak 1 Nisan 1933'te Yahudi işyerleri SA tarafından boykot edildi ve Alman halkının artık Yahudilerden alışveriş yapmamaları istendi. Bu boykotu Yahudi dükkânlarının yağmalanması ve işyeri sahiplerinin acımasızca dövülmesini izledi. Yahudilerin doktorluk, eczacılık, askerlik ve birçok diğer meslekleri yapması da yasaklandı. Yahudiler artık sadece Almanların evinde işçi olarak çalışabileceklerdi.

Nürnberg Yasaları, Yahudi toplumu üzerinde ekonomik ve sosyal açıdan sakatlayıcı bir etkiye sahipti. Evlilikle ilgili yasaları ihlal etmekten hüküm giyen kişiler hapsedildi ve (8 Mart 1938'den sonra) cezalarını tamamladıktan sonra Gestapo tarafından yeniden tutuklandı ve Nazi toplama kamplarına gönderildi. Yahudi olmayanlar yavaş yavaş Yahudilerle sosyalleşmeyi veya Yahudilere ait mağazalardan alışveriş yapmayı bıraktılar ve birçok yer müşteri eksikliği nedeniyle kapandı. Yahudilerin artık kamu hizmetlerinde veya tıp ve eğitim gibi hükûmet tarafından düzenlenen mesleklerde çalışmasına izin verilmediğinden, birçok orta sınıf işletme sahibi ve profesyoneli sıradan bir işte çalışmak zorunda kaldı. Yahudilerin ülkeyi terk ederken servetlerinin %90'ını vergi olarak vermeleri gerektiği için göç etmek sorunluydu. 1938'e gelindiğinde, potansiyel Yahudi göçmenlerin onları almaya istekli bir ülke bulması neredeyse imkansızdı. Madagaskar Planı gibi toplu sürgün planlarının gerçekleştirmesinin imkansız olduğu ortaya çıktı ve 1941'in ortalarından itibaren Alman hükûmeti Avrupa Yahudilerini toplu halde imha etmeye başladı.

Nazi Partisi, Birinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra Almanya'da aktif olan birkaç aşırı sağ siyasi partiden birisi idi. Parti, Weimar Cumhuriyeti'nin kaldırılmasını, Versailles Antlaşması'nın şartlarının reddini, radikal antisemitizmi ve anti-Bolşevizmi savunuyordu. Güçlü bir merkezi hükûmet, Germen halkları için artan bir Lebensraum (yaşam alanı), ırka dayalı bir Volksgemeinschaft (halk topluluğu) oluşumu ve Yahudilere karşı ırksal temizlik vadettiler.

Faşist İtalya 1938'de, Yahudileri vatandaşlıktan çıkaran ve Yahudi ve Yahudi olmayan İtalyanlar arasındaki cinsel ilişkileri ve evlilikleri yasaklayan İtalyan ırk yasalarını ve Irk Manifestosu'nu kabul etti.

Macaristan, 28 Mayıs 1938 ve 5 Mayıs 1939'da Yahudilerin çeşitli meslekleri yapmasını yasaklayan kanunlar çıkardı. Ağustos 1941'de çıkan diğer bir kanun, Yahudileri en az iki Yahudi büyükanne ve büyükbabası olan herkes olarak tanımladı ve Yahudilerle Yahudi olmayanlar arasındaki cinsel ilişkiyi veya evlilikleri yasakladı.

Japonya İmparatorluğu herhangi bir yasa taslağı hazırlamamış veya onaylamamış olsa da, Singapur'un Japon işgali sırasında Singapurlu Yahudileri ve Endonezyalı Yahudileri toplama kamplarına yerleştirmeleri konusunda Alman hükûmeti tarafında baskı gördüler.