SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Kerim Kemalov

1997'den 2011'e ve yine Ağustos 2017'den Şubat 2020'ye kadar Buhara'nın Hokim veya Belediye Başkanı olarak görev yaptı. 29 Şubat 2020'de Kamalov, 22 Ağustos 2020'deki ölümüne kadar Buhara Bölgesi'nde vekil "Khokim" olarak atandı. Khokim, Özbekistan'daki bir bölge valisinin eşdeğeridir.

Kamalov 1954'te doğdu. Buhara Mühendislik ve Teknoloji Enstitüsü'nden mezun oldu. Kamalov, ulusal Mekhnat Shukhrati (29 Ağustos 2019'da) ve Dustlik ödüllerini aldı.

Kamalov, COVID-19 hastalığına yakalanan bir dizi Özbek hükûmet yetkilisinin sonuncusuydu. Ulusal Maliye Bakan Yardımcısı Yorkin Tursunov da 28 Temmuz 2020'de COVID-19 nedeniyle öldü. Özbekistan Başbakan Yardımcısı ve Buhara Bölgesi başka eski valisi Uktam Barnoev'un COVID-19 testi pozitif çıktı.
Menekşe Deresi Köprüsü

Menekşe Deresi Köprüsü, İstanbul'un Küçükçekmece ilçesi Atakent mahallesinde Roma dönemine ait tarihi köprüdür. Kesin tarihi bilinmemekle birlikte kullanılan malzeme, yapım tekniği ve mimari özelliklerine istinaden MS 4. yüzyılda İmparator Constantinus döneminde yaptırıldığı tahmin edilmektedir.

İstanbul ili Küçükçekmece ilçesi Atakent mahallesinde 4. cadde ile Turgut Özal Bulvarının kesişiminde Menekşe Deresi ile Nakkaş Deresi'nin birleştiği yerdedir. Günümüzde toplu konut bölgeleri arasında kalmıştır. Menekşe deresi ıslah çalışması kapsamında dere yatağı değiştirildiğinden günümüzde köprü özelliğini yitirmiştir.
Macaca nigra

Kılsız yüzü ve postu ile omuzundaki beyaz tüyler dışında tamamen siyahtır. Uzun ağzı ile büyük çenesi ve başının üstünde yer alan uzun tüylü tepeliği ya da sorgucu ile tanınır.

Yağmur ormanlarında yaşayan tür gündüz faaliyet gösterir. Karada yaşayan bu tür günün % 60'nı yiyecek aramak ve muhabbet etmek için yerde geçirir, ağaçlara uyumak ve beslenmek için çıkar.
Kültürel hegemonya

Çözebilmek için karmaşık ve karışık bir çalışmadır ve bunu yapabilmek için de tüm tinsel ve so­mut eylemlerin, derin ve geniş ve de yaygın bir incelemesi gereklidir.

Gramsci, ekonomik belirlenimcilik yerine, siyasal teorisinde tarihsel ve kültürel ögelere önem veren bir yaklaşımın oluşumunu sağlar. Hegemonya gibi kavramların açılımlarıyla, indirgemeci olmayan bir Marksizmin şekillendirilmesine öncülük eder.
Vezir Mehmet Paşa Çeşmesi

Türkiye'nin İstanbul ilinin Küçükçekmece ilçesindeki Küçükçekmece Meydanı'ndaki çınar ağacı altında yer alır. Kagir olarak tamamı kesme küfeki taşından yapılan çeşmenin kavisli kemerinin altında bulunan kitabesine göre hicri 1052 yılında yapılmıştır. Esas kitabenin üstünde tamir gördüğü hicri 1157 yılına ait küçük bir kitabe daha vardır.
Kolbastı

Bir anlatıya göre 1930'lu yıllarda ağaların olduğu bir dönemde ortaya çıkmıştır. Rivayete göre Faroz, Değirmendere, Arafilboyu ve Boztepe'deki mağaralarda ağalar eğlenirdi. Kolluk kuvvetlerinin bu eğlencelere baskın yaptığı, ağaların da basılmamak için kapıya gözcü yerleştirdiği söylenmektedir. Rivayete göre gözcüler kolluk kuvvetlerini gördüğü an içeri haber getirir, içerdekiler haberi aldıklarında sesi kısarlardı. Basılan ağalar kısık sesle "Geldiler, bastılar, vurdular" demeye başlardı. Kol kuvvetleri böyle baskınlar yaptığı için oyuna kolbastı denildiği iddia edilmektedir. Bununla birlikte Anadolu'nun neredeyse her yerinde Kol oyunu, Kol horonu, Kol havası adlarıyla oynanan halk oyunlarının varlığı bu tezin bir yakıştırma olduğunu düşündürmektedir.

Bir diğer anlatı ise, Farozlu balıkçıların bereketli avlardan sonra düzenledikleri eğlencelerde hoptek adıyla oynanan ve sonradan Faroz kesmesi adı verilen oyunun 1970'lerde Erkan Ocaklı'nın okuduğu Kolbastı türküsünden sonra popüler olması üzerinedir. Oyunun en eski adı olan Hoptek kelimesinin kökeni bilinmemekte Slav dilleriyle ilişkili olduğu ileri sürülmektedir.

Kolbastı adlı ezgi Nejat Buhara tarafından Trabzon'da derlenmiş ve müzik repertuvarına Trabzon ezgisi olarak geçmiştir. İlk kolbastı kaydı ise taşplağa Trabzon havalarını da okuyan Picoğlu Osman tarafından 1943 yılında yapılmış olup bugün bilinen ezgilerin tümünden farklıdır ve hoptek oyununun orijinal kaydesi olması muhtemeldir.

Bununla birlikte Karadeniz’de 9/8'lik kol oyunu havaları, 7/8'lik kol horonları, Trabzon'da Kolbastı/optek, Giresun'da metelik olarak dereboyu kavaklar adlandırılan müziklerin tümüyle kolbastı oynanabilmektedir.

Günümüzde kolbastı adıyla oynanan oyun Anadolu'da kol oyunu olarak bilinen oyunlardan hem çok daha hızlı hem de figürsel ve adımlama tekniği açısından farklıdır. Kolbastıda yöreye uygun kürek çekme, yüzme, ağ atma, olta atma, ağ çekme, balık tutma gibi yerli insanların uğraşlarını simgelediği iddia edilen gelişigüzel hareketler vardır. Buna karşın son yıllarda oyunun popülerlik kazanmasıyla daha da hareketli bir hal almıştır. Özellikle Avrupa Türkleri oyuna yeni hareketler eklemiştir. Trabzonsporlu futbolcular bazı galibiyetlerini sahada veya soyunma odasında kolbastı oynayarak kutlamaktadır.
Çevretepe, Ceyhan

Mahallenin ismi, 1928 yılına ait Türkçe kaynaklarda Nacarlı olarak geçmektedir. 20. yüzyıl başında Ermeni yerleşim yeri olan mahallede, günümüzde Arnavutlar yoğun olarak yaşamaktadır. Günümüzde Çevretepe ismiyle köy statüsünü sürdürmektedir.
Gümüşkol, Ulubey

Köyün eski ismi Irkat'tır. 1890 yılı Aydın Vilâyet Salnâmesinde, "Irgat" adıyla Saruhan Sancağı Eşme Kazasının İnay Nahiyesine bağlı 342 nüfuslu bir köy olarak bahsedilmiştir. 20. yüzyıl başlarında Eşme merkez kazasına bağlı olan yerleşim, 1953 yılında Uşak ilinin kurulmasıyla Ulubey'in de ilçe statüsüne yükselmesi üzerine yeni kurulan bu ilçeye bağlanmıştır. Bu tarihte de Irgat adıyla bahsedilen yerleşim muhtemelen 1960'larda günümüzdeki adını almıştır.

Köy; Uşak il merkezine 45 km, Ulubey ilçe merkezine 14 km, Eşme ilçesine 20 km uzaklıktadır. Ulubey-Eşme karayoluna 2 km mesafededir. Köyün kuzeyinde, Kışladağı altın madeni bulunmaktadır.
Kars Almanları

Kars Almanları, 19. yüzyılda Wüttenberg, Volga ve Estonya'dan göç ederek Türkiye'nin bir ili olan Kars'ın Paşaçayırı Mahallesi (Petrovka Köyü), Kümbetli (Vladikars), Karacaören (Estonika) Boğatepe (zavot) ve Ardahan ilinin Alagöz köylerine yerleşen Alman kökenli ailelerdir.

12 ve 13. yüzyıldan itibaren Almanlar, Estonya'ya yerleşmeye başladı. Almanlar Estonya'da büyük araziler edindi tarım, hayvancılık ve ticaretle uğraştı. Birkaç yüzyıl boyunca bölgenin sosyal, ticari, politik ve kültürel elitlerini oluşturdu ve hâkimiyetini sürdürmeye başladı. Bu coğrafyada hûkümet politikalarını, eğitimini, ekonomisi; Alman tüccarlar tarafından belirleniyordu.

1828-1829 yıllarında Osmanlı imparatorluğu ve Rus Çarlığı arasında çıkan savaşta Osmanlı İmparatorluğu savaşı kaybederek 14 Eylül 1829'de imzalanan Edirne Antlaşması ile, Güney Kafkasya’nın Ahıska bölgesi savaş tazminatı olarak Ruslara bırakıldı. Bu dönemde Ruslar, Estonya'dan göç eden Almanların bir kısmı Kafkasya'ya yerleştirildi. 1877-1878 yıllarına 93 Harbi olarak bilinen savaşta Rusların Kars ve Ardahan bölgelerini işgali sonrasında, Alman politikasını devam ettirerek Kars ve Ardahan'ın bazı köylerine Estonyalı, Wüttenbergli ve Volga bölgesinden Alman kökenli aileleri yerleştirildi. Böylece bir taraftan da Kars ve Ardahan bölgesinin nüfusyapısı değiştirilmeye çalışılıyordu. Nitekim 1886 yılında Ruslar tarafından yapılan nüfus sayımında Kars'ta kurulan Alman yerleşimlerine ait Estonyalı kırsalı olarak bahsedilen bölgede (Türkçe: Karacaören, Rusça: Ново-Эстонское сельское общество) 280 Estonyalı ve Vladikars (Kümbetli), Petrovka (Paşaçayırı) olarak bahsedilen bölgede Wüttenbergli 429 Alman kayıtlara geçmiştir. Yine Kars'ta Novo-Estonskoe köyü (Rusça: село Ново-Эстонское) olarak bir köy kayıtlara geçmiştir. 1906 yılı sayımında ise 550 Alman kayıtlara geçmiştir. Ardahan'ın Alagöz ve Sulakyurt Köylerinde ise Alman ailelerin 1965 yılına kadar mandıra işletmeciliği yaptığı bilinmektedir. Kars ve Ardahan bölgesinde yaşayan Estonyalı Almanlar, 30 Ekim 1920'de Kars Muharebesi'nden sonra Türk vatandaşlığına geçtiler. Kamu hizmetinde görev alanlar oldu. Hristiyanlık dinine mensup olan Almanlar dinî inançlarını devam ettirdiler. Sosyal ve ticaret alanında Terekemeler ile yakın iş birliği içinde oldular. Türkler ile evlilik yapan Almanlar oldu. Tarım ve hayvancılık alanında oldukça önemli katkıları olmuştur. Birçok köyde zavot adıyla anılan mandıra kurulmasında yöre halkına öncülük etmişlerdir. Kars'ın Karacaören, Boğatepe, Çakmak ve Ardahan'ın Alagöz, Sulakyurt gibi birçok köylerinde kaşar peynir ve gravyer peyniri yapımında öğretici olmuşlardır. Kars bölgesinde bulunan Alman ailelerden, yöre halkı ağzıyla Alamanlar olarak bahsedilmektedir. 1965 yılından sonra Almanya'nın Türkiye'den işçi alımına başladığı dönemlerde göç etmişlerdir. Almanya'da yaşamaya alışamayan birçok Eston aile büyüklerinin tekrar Türkiye'ye dönüş yaparak Bursa'ya yerleştiği bilinir. Kars ilinin merkez ilçesine bağlı olan Novo-Estonskoe (Yeni Estonya) köyünün günümüzdeki adı Karacaören köyü olup halen Eston aileler yaşamaktadır.
Orhan Doğan

Şırnak'ta doğmuştur. İlkokula Mardin'in Kızıltepe ilçesinde başladı, babası Yusuf Doğan memur olduğundan eğitimini değişik illerde sürdürdü. 1974 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne girerek buradan mezun oldu. Eğitimi esnasında 1975-1981 yılları arasında Ankara Altındağ İlköğretim Müdürlüğü’nde muhasebe memuru görevinde bulundu. 1983 yılından itibaren Cizre'de avukat olarak görev yapmaya başladı. 1989 yılında İnsan Hakları Derneği (İHD) kurucusuydu. 1991 yılında İHD il başkanlığı yaptı.

HEP'in kurucu üyeliğinin ardından 1991 seçimlerinde SHP listelerinden Şırnak milletvekili olarak TBMM'ye girdi (SHP o dönem HEP ile seçim ittifakı yapmıştı). Leyla Zana’nın 6 Kasım 1991'de, TBMM 19. Yasama Dönemi için yapılan yemin töreninde, Türkçe başladığı yemini Kürtçe “Bu yemini Türk ve Kürt halklarının kardeşliği adına ediyorum” cümlesiyle tamamlaması, meclis salonunda tepkiyle karşılanmıştı. Bu yeminin ardından onun da hakkında soruşturma başlatılmış, ardından Devlet Güvenlik Mahkemesi tarafından 15 yıl mahkûm edilmiştir. Bu karar üzerine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne başvurmuş ve yapılan yargılama sonucu Türkiye 25 bin dolara mahkûm edilmişti . Daha sonra yapılan duruşmalar, 2004 yılında Yargıtay'ın beraat kararı ile sonuçlandı. HEP kapatıldıktan sonra DEP'e geçti.

Doğan, DEP'in Anayasa Mahkemesi'nce kapatılmasının ardından da Demokratik Toplum Hareketi Kurucu Üyeliği ve Demokratik Toplum Partisi'nde Merkez Yürütme Kurulu üyeliği yürütüyordu. 2007 genel seçimlerinde Şırnak'tan bağımsız milletvekili adayı olmak isteyen Orhan Doğan'ın adaylık talebi YSK tarafından veto edildi. Orhan Doğan 2007 yılında Doğubeyazıt'ta düzenlenen Doğubeyazıt Festivali'ne katıldığı sırada geçirdiği kalp krizi sonucunda öldü. Orhan Doğan evli ve beş çocuk babasıydı.
Mahmut Temür

Mahmut Temür, futbola FC 08 Düren-Niederau takımında başladı. 2005'te doğduğu şehrin takımı 1. FC Köln'e transfer oldu. 2007-08'de U-19 forması giymeye başladı. Batı liginde birinci oldular. 26 maçın 23'ünde oynayan Temür, 17 de gol kaydetti. Finallere kalan Köln'ün iki maçında da oynayan Temür, bir de gol atsa da takımını şampiyon yapamadı.

2007-08 sezonunda dördüncü ligde mücadele eden 1. FC Köln II takımında forma giymeye başladı. Kariyerinin ilk maçına 21 Ekim 2007'de Bonner SC karşısında çıktı. Bir sonraki sezon 21 maçta 3 gollük performansı ile takımının lig 3.sü olmasına yardım etti. 2009-10 sezonunda 4. olurlarken, Temür 27 maçta 5 gol kaydetti.

2010-11 sezonunda 3. lig takımlarından SSV Jahn Regensburg'a ücretsiz olarak 2 yıllığına transfer oldu. Köln kulübünün kalmasını istediği Temür, takımda gelecek görmeyince transferi onayladı ve hedefinin daha sonra Türkiye'de oynamak olduğunu söyledi İlk maçında Werder Bremen II'yi 1-0 yenerlerken, galibiyet golünü Temür kaydetti. İlk sezonunda 35 maçta oynayarak kaleci Michael Hofmann'dan sonra en çok forma giyen isim oldu. Sonraki sezon 25 maçta 3 gol 4 asist ile oynadı. Takım üçüncü olup 2. Bundesliga'ya çıkmak için Karlsruher SC ile play-off oynadı. 1-1 ve 2-2'lik sonuçlarla Regensburg ekibi 2. Lige yükselirken, Temür bu maçların ilkinde son 10 dakika oyuna girmişti.

Temür, 2. Ligdeki Regensburg ekibinde forma şansı bulamadı ve eylül ayının sonlarında 3. lig ekiplerinden RW Erfurt'a transfer oldu. Burada da fazla forma şansı bulamayan futbolcu, devre arasında dördüncü lig ekibi FC 08 Homburg'a transfer oldu ve sezonu burada tamamladı.
Tirej

Tirêj, 1979-1980 yılları arasında yayımlanan Kurmancca ve Zazaca edebiyat dergisidir. 1923'ten sonra Türkiye'de tamamı Kürtçe olarak yayınlanan ilk dergidir. Kırmanççada ilk modern edebi metinler, dilbilimci ve araştırmacı yazar Mehemed Malmîsanij tarafından Tîrêj dergisinde yayımlanmıştır. Devrimci Doğu Kültür Derneği (DDKD) çevresi tarafından hazırlanan dergide yazan isimler arasında F. Totani, Rojen Barnas gibi isimler vardır.

1979 sonbaharında İzmir'de yayın hayatına başlayan ve dönemlik olarak tasarlanan derginin 3 sayısı İzmir'de basıldı. 4. sayının hazırlıkları sırasında 12 Eylül Darbesi olunca bu sayı İsveç'te, Stockholm'de basıldı. İlk sayısı 63 sayfa olan derginin 19 sayfası Zazaca'ya ayrılırken, 81 sayfa olan üçüncü sayının 42 sayfası Zazaca yazılmıştı. Zazaca bölümünün direktörlüğünü Mehemed Malmîsanij yapıyordu. Dergide hikâye ve şiirler, gramer yazıları ve tercümeler de yer aldı.

Nâzım Hikmet'in Onlar şiiri, Sabahattin Ali’nin Koyun Masal öyküsünün çevirisi, sözlü Kırmançça edebiyatından Riretê Kal (Dedenin Öğütleri) adlı bir masal, Kırmancca Atasözleri’nden bir derleme ve daha sonra ilk Türkçe-Zazaca sözlük olarak yayımlanacak olan sözlüğün ön çalışmaları.

Etnik ve Kitabê Ramıtey adlı iki modern şiir, Engiştê Kejê (Kejê’nin Parmakları) adlı ilk Kırmançça öykü , konuşma dili ile yazı dili arasındaki farkı ve sorunları konu alan ilk Kırmançça makale, Ê Ma W (Bizimkidir) ve Bımusne (Öğret) adlı iki kısa şiir, Xal û Warıza (Dayı ile Yeğen) adlı bir halk öyküsü, Çıbenokê Zazaki (Zazaca Bilmeceler) ve sözlük çalışmasının devamı.

Ma Çı Waşt? (Ne İstedik?), Erik (Vay be) ve Deza (Amcaoğlu) adlı üç şiir, Dersim yöresinden Seyîd Qazî’ye ait bir halk ezgisinin yanı sıra Türkçeden Kırmanççaya çevrilmiş ikinci şiir olarak Hüseyin Ferhad’ın Vılê Kurdan adlı bir şiiri, Zazaki Dır Pronav (Zamir)” (Zazacada Adıllar) adlı bir dilbilim makalesi ve sözlük çalışmasının devamı.
Avanzâde Mehmed Süleyman

Avanzâde Mehmed Süleyman, (1871, İstanbul - 12 Ekim 1922, İstanbul), eczacı, yazar ve çevirmendir. Tanzimat’ın eğlendirerek eğitme anlayışı ile eserler yazmıştır. Bu yönü ile Ahmet Midhat Efendi'yi örnek almıştır. Telif ve tercüme olarak yayımladığı eser sayısı yüz otuz beştir. Bunların çoğu tercümedir. Siyasî, kültürel, ekonomik, sağlık, spor gibi birçok konuda eserleri vardır.

Avanzâde Mehmed Süleyman, İstanbul'un Beşiktaş ilçesinde Abbasağa mahallesinde 1871 yılında doğmuştur. Beşiktaş Askerî Rüşdiyesi’nden ve Darülfünûn Tıp Fakültesi'nin eczacılık bölümünden mezun oldu. Haydarpaşa Askerî Tatbikat Mektebi’nde Fransızca ve fizik öğretmenliği yaptı. Bir müddet Yıldız Hastanesi’nde çalıştı. İkdam, Sabah, Tercüman-ı Hakikat, Tanin gibi İstanbul gazetelerinde yazıları yayımlandı.

II. Abdülhamid döneminde, eczacı yüzbaşı rütbesindeyken, bazı yayın faaliyetleri nedeniyle Kudüs’e sürgüne gönderildi. Oradan Mısır’a geçti. İkinci Meşrutiyet’in ilanından sonra İstanbul’a döndü. Harbiye Nezareti’nde, Daire-i Sıhhiye-i Askeriye’de, Tercüme ve İstatistik kısmında çalıştı, 1912’de binbaşı rütbesiyle ecza müfettişi oldu.

Dergi ve gazete yazılarının yanı sıra Fransızca'dan birçok kitap çevirdi. Sağlık, kadın, beslenme, cinsellik, fal, sihir, Alman tarihi ve kültürü, Japonya, eczacılık, edebiyat gibi çok geniş bir konu yelpazesinde çok sayıda eser kaleme aldı. Avanzâde Mehmed Süleyman, 1922 yılında İstanbul’da ölmüştür.
Gemi inşaatı ve gemi makineleri mühendisliği

Gemi inşaatı ve gemi makineleri mühendisliği, her türlü sivil ya da askeri deniz aracının (gemi, yat, denizaltı, açık deniz yapıları, platformlar), bu araçların makinelerinin ve diğer donanımlarının tasarım, üretim ve planlamasından sorumlu mühendislik dalı. İngilizcede Naval Architecture and Marine Engineering olarak karşılık bulur.

Temeli makine mühendisliğine dayanmakta olup zamanla ayrı bir disiplin haline gelmiştir. Deniz teknolojisi mühendisliği birçok ortak yönü olmakla beraber, Gemi makineleri işletme mühendisliği ile karıştırılmaması gerekir.

Gemi inşaatı ve gemi makineleri mühendislerinin temel çalışma sahaları tersaneler, dizayn büroları, denizcilik şirketleri, denetim kuruluşları, üniversiteler, ürün ve servis sağlayıcı firmalar olmakla beraber farklı sektörlerde de çalışmak mümkündür.

Ayrıca bazı ek eğitimlerin ardından gemilerde de uzakyol vardiya mühendisi yeterliliği ile çalışmak mümkündür. Daha sonra alınan eğitimler ve sınavlar sonucunda üst yeterliliklere terfi imkânı da vardır.

Eğitim süresince birçok mühendislik alanında olduğu gibi temel bilim ve temel mühendislik derslerinin ardından, alan dersleri ile tamamlayıcı dersler verilmektedir. Eğitim kurumuna göre derslerin adı, içeriği ve kapsamı değişebilmekte, bölünmüş ya da bir diğeri ile iç içe olabilmektedir.

Alan Dersleri: Gemi geometrisi, gemi yapıları, hidrostatik, stabilite, hidrodinamik, gemi direnci ve sevki, gemi makineleri, gemi yardımcı makineleri, yüksek hızlı tekneler, gemi ve makine tasarımı, tersane işletme ve organizasyonu, otomasyon, ısıtma-soğutma, elektrik, ekonomi, hukuk gibi meslek alanını ve sektörü ilgilendiren konularda dersler okutulur.
Beyaz Avustralya politikası

Beyaz Avustralya politikası, Avrupalı olmayan diğer etnik kökene sahip insanların, özellikle Asyalı (öncelikle Çinliler) ve Pasifik Adalı insanların 1901'den başlayan Avustralya göçünü yasaklamayı amaçlayan bir dizi politikayı kapsayan terimdir. Avustralya hükûmetleri, 1949 ve 1973 yılları arasında bu tür politikaları aşamalı olarak ortadan kaldırdı.

Avrupalı ve Çinli madenciler arasındaki altın tarlalarında rekabet ve Pasifik Adalılarının (öncelikle Güney Denizi Adalılarının) Queensland'daki şeker plantasyonlarının ithalatına karşı işçi sendikası muhalefeti, Asya ve Pasifik Adaları'ndan düşük ücretli göçü ortadan kaldırmaya veya en aza indirmeye yönelik taleplerini güçlendirdi. 1850'lerden itibaren sömürge hükûmetleri, halihazırda Avustralya'da bulunan Çinli madencilere katılan aile üyelerine kısıtlamalar getirdi. Sömürge makamları, Çinli göçmenlere ve diğer göçmenlerin muaf tutulduğu özel bir vergi koydu. 19. yüzyılın sonlarına doğru işçi sendikaları, mobilya ve pazar bahçe endüstrilerinde çalışan Çinli göçmenleri durdurmak için baskı yaptı.

Avustralya Ocak 1901'de federasyon olduktan kısa bir süre sonra, Edmund Barton'ın federal hükûmeti, 1901 Göçmenlik Kısıtlama Yasasını kabul etti; yasa, sonunda Avustralya'nın ikinci Başbakanı olacak olan Alfred Deakin tarafından hazırlandı. Bu yasa tasarısının kabulü, Beyaz Avustralya Politikasının, Avustralya federal hükûmet politikası olarak başladığını gösteriyordu. Müteakip eylemler, II. Dünya Savaşı'nın başlangıcına kadar politikayı daha da güçlendirdi. Bu politikalar etkili bir şekilde 20. yüzyılın ilk kırk yılı boyunca İngiliz göçmenlere diğerlerine tercih hakkı verdi. İkinci Dünya Savaşı sırasında, Başbakan John Curtin, "Bu ülke, Güney Denizlerinde İngiliz ırkının bir ileri karakolunu kurmak için buraya barış içinde gelen insanların torunlarının sonsuza dek evi olarak kalacaktır" diyerek politikayı pekiştirdi.
San Anselmo, Kaliforniya

San Anselmo, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya eyaletinde yer alan ve Marin ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 12.336'dır.

15 Mart 2010 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehirde 72.125 kişi, 26.970 ev ve 18.128 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise %79,0 Beyaz, %11,3 Afrikan Amerikan, %0,3 Yerli Amerikan, %5,2 Asyalı, %0,1 Pasifik Adalı, %1,1'i ise diğer gruplardandır.

1 Nisan 2000 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehirde 69,368 kişi, 26,536 ev ve 17,540 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise %79,0 Beyaz, %11,3 Afrikan Amerikan, %0,3 Yerli Amerikan, %5,2 Asyalı, %0,1 Pasifik Adalı, %1,1'i ise diğer gruplardandır.
2017 Türkiye anayasa değişikliği referandumu için yapılan anketler

Anket sonuçları aşağıdaki tablolarda ters kronolojik sırayla, en yakın tarihli olanı en üstte gösterecek şekilde ve anketin saha çalışmasının yapıldığı tarih kullanılarak listelenmiştir. Her anketteki en yüksek yüzde, kalın yazıyla gösterilir ve hücrenin arka planı birinci olan seçeneğin renginde gösterilir. Beraberlik durumunda hiçbir kutucuk renklendirilmez.
Alfred Naujocks

Alfred Helmut Naujocks, alias Hans Müller, Alfred Bonsen, veya Rudolf Möbert (20 Eylül 1911 – 4 Nisan 1966), SS-Sturmbannführer (binbaşı) idi. Nazi Almanyası tarafından Polonya'ya yapılan saldırı gerekçesini ortaya koymak amacıyla düzenlenen aşamalı bir davaya katıldı ve Avrupa'da II. Dünya Savaşı'nı provoke etti.

Naujocks Kiel'de doğdu ve Kiel Üniversitesi'nde mühendislik eğitimi gördü ve hassas mekanik olarak eksik bir çıraklık eğitimi aldıktan sonra SS'e 1931'de katıldı. Ünlü amatör bir boksör olarak bilinen komünistler, sıklıkla komünistlerle kavga ediyorlardı. Daha sonra 1934 yılında Doğu Akdeniz Bölge Komutanlığı şoförü olarak şahsen imzaladı. 23 Ocak 1935'te Slapy, Prag ve Çekoslovakya yakınlarındaki Záhoř köyündeki bir Anti-Nazi radyo istasyonuna gizlice saldırı düzenledi. Olayda aktivist Rudolf Formis öldürüldü; Naujocks, Amerikan gözetiminde 1944'te cinayeti itiraf etti. 1937 sonbaharında Naujocks Hauptsturmführer'e (yüzbaşı) terfi etti ve 1938'de tekrar SS-Sturmbannführer'e (binbaşı) terfi etti.

10 Ağustos 1939'da Reinhard Heydrich, Naujocks'u Gleiwitz radyo istasyonunu ele geçirmek için küçük bir Alman grubu görevlendirdi. Radyo istasyonuna girildiğinde, Polonya'daki bir anti-Alman mesajının kısa bir yayını yapıldı.

Daha sonra, 9 Kasım 1939'da Naujocks (ve Walter Schellenberg'le birlikte) Venlo olayına katıldı ve iki İngiliz SIS aracının, yüzbaşı Sigismund Payne Best'in ve Hollanda'daki Binbaşı Richard Henry Stevens'in yakalanmasını sağladılar.

1940 başlarında Naujocks, Bernhard Operasyonu altındaki sahte İngiliz banknotlarını basmakla suçlanan SD'nin taklit birliğinden sorumlu tutuldu. 1941'de Reinhard Heydrich'in emirlerine itiraz ettiği için SD'den uzaklaştırıldı, gözden düştü ve Doğu Cephesindeki Waffen-SS'de hizmet etmek zorunda kaldı.

1943 yılında bozulan sağlığı nedeniyle Batı'ya gönderildi; burada ertesi yıl Belçika'daki Alman birlikleri için bir ekonomik yönetici olarak görev yaptı ve Belçika'daki ve Danimarkalı direniş üyelerinin ölümüne karıştı.

Obersturmführer'e terfi ettikten sonra 1943 Aralık'ından 1944 sonbaharına dek Danimarka nüfusuna karşı sabotaj ve terör eylemlerine katıldı ve Lutheran papazı Kaj Munk'un öldürülmesi de dahil olmak üzere "Peter Group" un lideri oldu.

Daha sonra liderliği, SS-Hauptsturmführer Otto Alexander Friedrich Schwerdt'e (SS-Jagdverbände) geçti. Kasım 1944 civarında, Naujocks Amerikan kuvvetlerine teslim oldu ve ardından Amerikan kuvvetleri kendisini savaş sonuna kadar muhtemel bir savaş suçlusu olarak gözaltına aldı.

Naujocks, Nuremberg mahkemelerinde, Gleiwitz'deki Alman Radyo Kulesi'ne düzenlenen saldırının Gestapo başkanı Heinrich Müller ve üstü Reinhard Heydrich tarafından verilen emirlere göre yapıldığını bildirdi. Savaştan sonra, savaş suçlarıyla yargılanmadan önce gözaltından kaçtı. Hamburg'da bir iş adamı olarak çalıştı ve burada hikâyesini, Savaşa başlayan Adam ismiyle medyaya sattı. ODESSA'nın Otto Skorzeny ile birlikte çalışmasını ve İspanyol hükûmeti ile anlaşmalar yürüterek, pasaport sağlayan ve fonlar düzenleme konusunda yer aldığı iddia edildi.