III. Ptolemaios

Ptolemy III Euergetes (Yunanca: Πτολεμαῖος Εὐεργέτης Ptolemaios Euergetes "Hayırsever Ptolemaios"; MÖ 280 - Kasım / Aralık 222) MÖ 246'dan 222'ye kadar Mısır'daki Ptolemaios hanedanının üçüncü firavunuydu. Ptolemaios Krallığındaki hükümdarlığı sırasında gücünün zirvesine ulaştı.

Ptolemy III, Ptolemy II Philadelphus'un en büyük oğlu ve ilk karısı Arsinoe I idi . Ptolemaios III gençken annesi rezil oldu ve ardıllıktan çıkarıldı. MÖ 250'lerin sonlarında tahtın varisi olarak restore edildi ve MÖ 246'da sorunsuz bir şekilde babasının yerine geçti. Ptolemy, halefiyetinde, Sirenayka kraliçesi II. Berenice ile evlendi ve böylece topraklarını Ptolemaios krallığına getirdi. Üçüncü Suriye Savaşı'nda (MÖ 246-241), III.Ptolemy, Seleukos imparatorluğunu işgal etti ve neredeyse tam bir zafer kazandı, ancak Mısır'daki bir ayaklanma sonucu kampanyayı terk etmek zorunda kaldı. Bu isyanın ardından, Ptolemy, MÖ 238 Canopus kararnamesinde kodlanan ve hanedanın geri kalanı için Mısır'da Ptolemaios iktidarı için bir eğilim oluşturan Mısırlı rahip seçkinleriyle daha yakın bir bağ kurdu. Ege'de Ptolemy, filosu MÖ 245 civarında Andros Savaşı'nda Antigonidler tarafından mağlup edildiğinde büyük bir gerileme yaşadı, ancak saltanatının geri kalanında Yunanistan anakarasındaki rakiplerine mali destek sunmaya devam etti. Ölümünde, Ptolemy'nin yerine en büyük oğlu Ptolemy IV Philopator geçti .

III. Ptolemaios, Mısırlı II. Ptolemy'nin en büyük oğlu ve ilk karısı, Trakya Kralı Lysimachus'un kızı I. Arsinoe olarak MÖ 280 civarında doğdu. Babası MÖ 284'te Mısır'ın eş naibi ve MÖ 282'de tek hükümdar oldu. MÖ 279 civarında, Lysimachus'un krallığının çöküşü, II. Ptolemy'nin Lysimachus ile evli olan kız kardeşi II.Arsinoe 'nin Mısır'a geri dönmesine yol açtı.

I. Arsinoe ve II. Arsinoe arasında hızla bir çatışma çıktı. MÖ 275'ten bir süre sonra, I. Arsinoe komplo ile suçlandı ve Coptos'a sürüldü. Ptolemy, II. Arsinoe ile evlendiğinde (muhtemelen MÖ 273/2'de), bu çatışmadaki zaferi tamamlandı. I. Arsinoe'nin çocukları olarak, III. Ptolemy ve iki kardeşi, annelerinin düşüşünden sonra ardıllıktan çıkarılmış gibi görünüyor. Bu siyasi arka plan, III. Ptolemy'nin Mısır yerine neden Thera'da büyütüldüğünü açıklayabilir. Batlamyus III yetiştirilecek olan görünmesinin nedeni bu siyasi arka plan açıklayabilir. Ptolemy'nin eğitmenleri arasında, daha sonra İskenderiye Kütüphanesi'nin başkanı olan şair ve bilge Rodos Apollonius da vardı.

MÖ 267'den itibaren, Ptolemy "Oğul" olarak bilinen bir figür, II. Ptolemy ile birlikte hüküm sürüyordu. Chremonidean savaşında (MÖ 267-261) deniz kuvvetlerine liderlik etti, ancak MÖ 259'da İkinci Suriye Savaşı'nın başında isyan etti ve eş-naiplikten çıkarıldı. Bazı bilim adamları bu kişiyi III. Ptolemy ile tanımladılar. Aslında bu pek olası görünmüyor çünkü III. Ptolemy muhtemelen 260'larda güçlere liderlik etmek için çok gençti ve MÖ 259'da babasından isyan etmiş olsaydı beklenebilecek olumsuz sonuçların hiçbirine maruz kalmamış gibi görünüyordu. Chris Bennett, Ptolemy'nin "Oğul" un Lysimachus tarafından II. Arsinoe'nin oğlu olduğunu iddia etti. İsyan sırasında II. Ptolemy, I. Arsinoe'nin çocuklarını ölümünden sonra II. Arsinoe tarafından evlat edinerek meşrulaştırdı.

MÖ 250'lerin sonlarında, II. Ptolemy, III. Ptolemy'in Cyrene Kralı Magas'ın tek çocuğu olan Berenice'ye nişanlanmasını düzenledi. Bu evlilik için III. Ptolemy'i bekletme kararı, bu zamana kadar, varis olduğunu gösteriyor. Babasının ölümü üzerine III. Ptolemy, tahtını MÖ 28 Ocak 246'da alarak sorunsuz bir şekilde yerine geçti.

Cyrene, Mısır dışındaki ilk Ptolemaik topraklardı, ancak Magas, II. Ptolemy'ye isyan etmiş ve MÖ 276'da kendisini Sirenayka kralı ilan etmişti. III. Ptolemy'in Berenice'ye yukarıda bahsedilen angajmanı, Magas'ın ölümünden sonra Mısır ve Cyrene'nin yeniden birleşmesine yol açmayı amaçlıyordu. Ancak, Magas MÖ 250'de öldüğünde, Berenice'nin annesi Apame anlaşmayı yerine getirmeyi reddetti ve bunun yerine Antigonid prensi Demetrius'u Cyrene'ye Berenice ile evlenmesi için davet etti. Apame'nin yardımıyla Demetrius şehrin kontrolünü ele geçirdi, ancak Berenice tarafından öldürüldü. Ecdelus ve Demophanes adlı iki Sirenalı liderliğindeki cumhuriyetçi bir hükûmet, Cyrene'yi dört yıl boyunca kontrol etti.

Ancak III. Ptolemy'in MÖ 246'da katılımıyla, III. Ptolemy ve Berenice'nin düğünü gerçekten gerçekleşmiş gibi görünüyor. Ptolemaios'un Cyrene üzerindeki otoritesi zorla yeniden onaylandı. Hanedan çiftinden sonra Ptolemais ve Berenice (modern Tolmeita ve Bingazi) adlı iki yeni liman kenti kuruldu. Sirenayka şehirleri, şehirlerin siyasi özerklik arzusunu Ptolemaios'un kontrol arzusuna karşı dengelemenin bir yolu olarak kral tarafından yönetilen bir Lig'de birleştirildi.

Temmuz 246'da Seleukos imparatorluğunun kralı Antiochus II Theos aniden öldü. İlk karısı I. Laodice'den, Antiochus'un MÖ 246'da yaklaşık 19 yaşında bir oğlu (Seleucus II) oldu. Ancak, MÖ 253'te Laodice'yi reddetmeyi ve III. Ptolemy'in en büyük kız kardeşi Berenice Phernophorus ile evlenmeyi kabul etti. MÖ 246'da hala bebek olan Antiochus adında başka bir oğlu oldu. Antiochus II'nin ölümünden hemen sonra bir ardıl anlaşmazlık çıktı. III. Ptolemy, kız kardeşi ve oğlunu desteklemek için Suriye'yi hızla işgal ederek Üçüncü Suriye Savaşı'nın (Laodikean Savaşı olarak da bilinir) başlangıcını işaret etti.

III. Ptolemy'in kendisi tarafından yazılan bu savaşın ilk aşamasının bir hesabı, Gurob papirüsünde korunmaktadır. Savaşın başlangıcında, Laodice ve Seleucus Batı Küçük Asya'da, Berenice Phernophorus ise Antakya'da bulunuyordu. İkincisi, Laodice'nin Suriye'ye girmesini önlemek için hızla Kilikya'nın kontrolünü ele geçirdi. Bu arada III. Ptolemaios, Levanten kıyıları boyunca minimum direnişle karşılaştı. Seleucia ve Antakya şehirleri sonbaharın sonlarına doğru kavga etmeden teslim oldu. Antioch'ta, III. Ptolemy, Berenice ile bir sonraki hareketlerini bizzat planlamak için kraliyet sarayına gitti, ancak kendisi ve küçük oğlunun öldürüldüğünü keşfetti.

Bu gerileme karşısında yenilgiyi kabul yerine, III. Ptolemy yenilgiyi kabul etmek yerine, Suriye üzerinden MÖ 246'nın sonunda veya 245'in başında Babil'i fethetti ve Mezopotamya'ya devam etti. Bu başarının ışığında, III.Ptolemy, Asya'nın 'Büyük Kralı' olarak taçlandırılmış olabilir. MÖ 245'in başlarında, Ptolemy, Fırat'ın 'diğer tarafında' bir bölge valisi kurdu ve bölgeyi kalıcı olarak Ptolemaios krallığına dahil etme niyetini gösterdi.

Ancak bu noktada Ptolemy, Mısır'da bir isyanın patlak verdiğini ve onu bastırmak için eve dönmek zorunda kaldığını fark etti. MÖ 245 yılının Temmuz ayına gelindiğinde Selevkoslar Mezopotamya'yı yeniden ele geçirdiler. Mısır isyanı, gelecek yüzyılda Mısır'ı rahatsız edecek bir dizi yerli Mısır ayaklanmasının ilki olarak önemlidir. Bu isyanın bir nedeni, III. Ptolemy'in Suriye'deki savaşının Mısır halkına yüklediği ağır vergi yükleriydi. Dahası, papirüs kayıtları, Nil Nehri'nin sular altında kalmasının MÖ 245'te başarısızlıkla sonuçlandığını ve kıtlığa neden olduğunu gösteriyor. İklim temsili çalışmaları, bunun MÖ 247'de meydana gelen volkanik bir patlamadan kaynaklanan o zamanki muson modelindeki değişikliklerden kaynaklandığını öne sürüyor.

Mısır'a döndükten ve isyanın bastırılmasından sonra, III. Ptolemy kendisini hem Mısır hem de Yunan kültürel bağlamlarında muzaffer bir kral olarak sunmaya çalıştı. Adulis'te yazılan 'OGIS 54' gibi resmi propaganda, Ptolemy'nin fetihlerini büyük ölçüde abarttı ve fetihleri arasında Baktriya'nın bile olduğunu iddia etti. MÖ 243'teki yeni yılda, Ptolemaios, Seleukos topraklarında bulunan heykellerin Mısır'a restorasyonu onuruna , Theoi Euergetai (Hayırsever Tanrıları) olarak tapılmak üzere kendisini ve karısını Ptolemaios devlet kültüne dahil etti. Persler tarafından ele geçirildi.

Ege'de bu savaşın ikinci tiyatrosu da olabilir. Andromachus'un genel bir Ptolemy oğlu (muhtemelen Ptolemy II'nin gayri meşru bir oğlu), Efes'i MÖ 246'da Seleukoslardan ele geçirdi. MÖ 245 civarında belirsiz bir tarihte, Andros'ta Makedon Kralı Antigonus II Gonatas'a karşı Ptolemaios kuvvetlerinin yenildiği bir deniz savaşı yaptı. Daha sonra, Maroneia ve Aenus'un MÖ 243'ten itibaren Ptolemaios kontrolü altında olduğu Trakya istilasına öncülük ettiği anlaşılıyor. Daha sonra Efes'te kontrolü altındaki Trakyalı askerler tarafından öldürüldü.

Savaştan bilinen diğer tek eylem, MÖ 242'de Şam yakınlarındaki bazı çatışmalardır. Bundan kısa bir süre sonra, MÖ 241'de Ptolemy, Küçük Asya ve Kuzey Suriye'de fethedilen tüm toprakları koruyarak Seleukoslar ile barış yaptı. Trakya'daki Maroneia'dan Libya'daki Syrtis'e kadar neredeyse tüm Akdeniz kıyıları artık Ptolemaios'un kontrolü altındaydı. En önemli satın almalardan biri, kaybı Selevkoslar için önemli bir ekonomik ve lojistik gerileme olan Antakya limanı Seleucia Pieria idi.

Üçüncü Suriye Savaşı'nın sona ermesi, Seleukos topraklarındaki askeri müdahalenin sonunu işaret etti, ancak III. Ptolemy, II. Seleucus'un muhaliflerine gizli mali yardım sunmaya devam etti.

Bu, MÖ 241'den itibaren, erkek kardeşine karşı isyan eden ve Küçük Asya'da kendi ayrı krallığını kuran II. Seleucus'un küçük kardeşi Antiochus Hierax'ı içeriyordu.

III. Ptolemy, yalnızca bir grup Galat paralı askerinin ona isyan etmesi ancak Seleucus ile olan çatışması boyunca onu daha zımnen desteklemiş olması durumunda onu desteklemek için askeri kuvvetler gönderdi. Bu iç çatışmadan kuzeybatı Küçük Asya'daki topraklarını genişletmek için yararlanan Bergama hanedanı I. Attalus'a da benzer bir destek sundu. Selevkos generali Achaeus, Attalus'a kaybedilen Küçük Asya topraklarını yeniden ele geçirmek için MÖ 223 yılında gönderildiğinde, III.Ptolemy oğlu Magas'ı Attalus'a yardım etmek için askeri bir güçle gönderdi, ancak Attalus'un yenilgisini engelleyemedi.

III. Ptolemy, babasının Makedonya'ya karşı düşmanca politikasını sürdürdü. Bu muhtemelen Üçüncü Suriye Savaşı sırasında II. Antigonus ile doğrudan çatışmayı içeriyordu, ancak MÖ 245'te Andros'taki yenilgiden sonra, III. Ptolemy dolaylı muhalefet politikasına geri dönmüş ve Yunanistan anakarasındaki Antigonidlerin düşmanlarını finanse etmiş gibi görünüyor. Bunların en önemlisi , Peloponnese'deki Yunan şehir devletlerinin Makedon'a muhalefetiyle birleşen bir federasyonu olan Achaean Ligi idi. MÖ 243'ten itibaren, III. Ptolemy, nominal lideri (hegemon) ve askeri komutanıydı. Aynı zamanda onlara yıllık bir ödeme sağladı. MÖ 240'dan sonra Ptolemy, Yunanistan'ın kuzeybatısındaki Etolia Ligi ile de bir ittifak kurdu. MÖ 238'den 234'e kadar iki lig, Ptolemaios'un mali desteğiyle Makedon'a karşı Demetria Savaşı'nı başlattı.

Bununla birlikte, MÖ 229'da, Achaian Ligi ile Spartalı Cleomenes III arasında Cleomenean Savaşı (MÖ 229-222) patlak verdi. Sonuç olarak, MÖ 226'da Achaian Birliği lideri Sicyon Aratos, Makedon Kralı Antigonus III Doson ile bir ittifak kurdu. III. Ptolemy, Achaian Ligi ile ilişkileri derhal keserek ve finansal desteğini Sparta'ya yönlendirerek yanıt verdi. Geri kalan Yunan devletlerinin çoğu, MÖ 224'te Antigonus'un "Yunan Birliği" ni kurmasıyla Makedon şemsiyesi altına alındı. Ancak Aetolia ve Atina, Makedon'a düşman kaldılar ve III. Ptolemy'e olan bağlılıklarını ikiye katladılar. Atina'da, MÖ 224'te, Ptolemais adında yeni bir kabilenin şerefine kurulması ve kraliçenin onuruna Berenicidae adlı yeni bir tavır da dahil olmak üzere, onunla ittifaklarını sağlamlaştırmak için III. Ptolemaios'a büyük onurlar verildi. Atinalılar, Ptolemaia festivali de dahil olmak üzere, III. Ptolemaios ve Berenice'nin tanrı olarak ibadet edildiği bir devlet dini kültü kurdular. Kültün merkezi, aynı zamanda Atinalı gençlerin eğitim gördüğü spor salonu olarak da hizmet veren Ptolemaion'du.

Cleomenes, MÖ 223'te ciddi yenilgiler yaşadı ve III. Ptolemy, muhtemelen Antigonus ile yapılan bir anlaşma sonucunda, ertesi yıl ona desteğini bıraktı. III. Ptolemaios, özellikle Selevkoslarla yenilenen savaş tehdidi yaklaşırken, Yunanistan'a gerçek asker gönderme konusunda isteksiz görünüyor. Cleomenes yenilgiye uğradı ve İskenderiye'ye kaçmaya zorlandı, burada III. Ptolemy ona misafirperverlik teklif etti ve iktidara gelmesine yardım etmeye söz verdi. Ancak, bu sözler yerine getirilmedi ve Kleomenius Savaşı aslında Ptolemaiosların Yunanistan anakarasına son müdahalesi olacaktı.

MÖ Kasım veya Aralık 222'de, Cleomenes'in Mısır'a gelişinden ve Magas'ın Küçük Asya'daki başarısızlığından kısa bir süre sonra, III. Ptolemy doğal nedenlerden öldü. Oğlu Ptolemy IV Philopator tarafından yerine getirildi.

III. Ptolemy, öncüllerinin Mısır Firavununun geleneksel modeline uyma çabaları üzerine inşa edildi. Eski Yunanca, Mısır hiyeroglifleri ve demotiklerde büyük taş bloklar üzerine üç dilli yazıtlar olarak yayınlanan bir dizi kararnamenin bilinen ilk örneğinden sorumluydu. Satrap steli ve Mendes steli gibi daha önceki kararnameler yalnızca hiyerogliflerde bulunmuş ve tek tek kutsal alanlara yönlendirilmişti. Buna karşılık, III. Ptolemy 'nin Canopus kararnamesi, MÖ 238'de düzenlenen Mısır'ın tüm rahiplerinin özel bir konsülün ürünüydü. Kararname bir dizi reform başlattı ve Firavun olarak III. Ptolemy ile Mısırlı rahip seçkinleri arasında tam bir ortaklığın kurulmasını temsil ediyor. Bu ortaklık, Ptolemaios hanedanlığının sonuna kadar devam edecekti. Kararnamede, Mısır rahipliği Ptolemaios'u mükemmel bir Firavun olarak övüyor. Ptolemy'nin rahipliğe verdiği desteği, Mısır'ı savunmadaki askeri başarısını ve Selevkoslar tarafından sözde tutulan dini eserleri restore etmedeki askeri başarısını ve özellikle de Ptolemy'nin masrafları kendisine ait olmak üzere telafi etmek için çok miktarda tahıl ithal ettiği bir olay olan iyi yönetimini vurguluyorlar. Kararnamenin geri kalanı rahiplik emirlerine (phylai) yapılan reformlardan oluşur. Kararname ayrıca 365 günlük Mısır takvimine bir sıçrama günü ekledi ve festivallerde ilgili değişiklikleri başlattı. Ptolemy'nin bebek kızı Berenice, sinod sırasında öldü ve stel onun tanrılaştırılması ve devam eden ibadetini düzenledi. Daha fazla kararname, Ptolemy'nin halefleri altındaki papaz sinodları(meclisleri) tarafından çıkarılacaktı. En iyi bilinen örnekler, MÖ 218 yıllarında oğlu IV. Ptolemy'den geçen Memphis Kararnamesi ile torunu Ptolemy Epiphanes tarafından MÖ 196'da dikilen ünlü Rosetta Taşıdır.

Daha önceki Ptolemaioslar, Mısır tanrıları arasında Thebes'deki Karnak'ta ibadet edilen Amun ibadetine öncelik verme konusunda Büyük İskender'in liderliğini izlemişti. III Ptolemaios ile odak, Memphis'te tapılan Ptah'a kaydırıldı. Ptah'ın dünyevi avatarı Apis boğası, kraliyet yeni yıl festivallerinde ve taç giyme törenlerinde çok önemli bir rol oynadı.

III. Ptolemy selefinin burs ve edebiyat sponsorluğuna devam etti. Musaeum'daki Büyük Kütüphane, Serapeum'da inşa edilen ikinci bir kütüphane ile tamamlandı. İskenderiye rıhtımlarında boşaltılan her kitabın el konulup kopyalandığı, kopyaları sahiplerine iade ettiği ve orijinallerini Kütüphane için sakladığı söyleniyordu. Aeschylus, Sophocles ve Euripides'in resmi el yazmalarını Atina'dan ödünç aldığı ve geri vermek yerine kütüphanede saklamak için ödediği önemli miktarda depozitoyu kaybettiği söylenir. III. Ptolemy'nin sarayındaki en seçkin bilim adamı, en çok dünyanın çevresini dikkate değer ölçüde doğru hesaplamasıyla tanınan , bilge ve coğrafyacı Eratosthenes'ti . Diğer önde gelen bilim adamları arasında matematikçiler Samos'lu Conon ve Perge'li Apollonius sayılabilir.

III. Ptolemy'nin saltanatı, diğer çağdaş politikalarla yapılan ticaretlerle de dikkate alındı. 1930'larda, Mattingly tarafından, günümüz güney Somali'de, Port Dunford'a (muhtemelen antik çağın Nikon'u) yakın bir kalede yapılan kazılarda bir dizi Ptolemaik sikkeler ortaya çıktı.

Bu parçalar arasında III. Ptolemy döneminden V. Ptolemy'ye kadar 17 bakır sikkenin yanı sıra geç İmparatorluk Roma ve Memluk Sultanlığı Imperial Roma ve Memluk Devleti sikkeleri vardı.