Göçmen Anne

Göçmen Anne, 1936'da Nipomo, California'da Amerikalı fotoğrafçı Dorothea Lange tarafından, Yeni Düzen (New Deal) döneminde Amerika'da bulundukları bölgede geçim sıkıntısı çeken kırsal veya kentsel alandaki ailelerin federal hükûmet tarafından yeni bölgelere yerleştirilmesinden sorumlu birim, Yeniden Yerleşim İdaresi'nde (daha sonradan Çiftlik Güvenlik İdaresi olmuştur) çekilmiş bir fotoğraftır. O zamandan beri fotoğraf Büyük Buhran'ın bir simgesi haline gelmiş ve kamuya açık olduğu için reklam ve daha farklı amaçlara hizmet etmek üzere yeniden üretilmiştir. Bugün, Lange'nin çalışmaları, Amerikan sanatının ve uluslararası fotoğrafçılığın klasik kanonunun bir parçası olarak kabul ediliyor. 28.3'e 21.8 cm (11 1/8 x 8 9/16 inç) jelatin gümüş baskı fotoğraf, endişeyle uzaklara bakan annelerine yüzlerini gömmüş iki çocuğu tasvir ediyor. New York'taki Modern Sanat Müzesi'nde bir baskısı sergileniyor.

Göçmen Anne, iki yanında iki çocuğu ve kucağında bebeği ile uzaklara bakan bir anneyi tasvir ediyor. Çocukların ikisi de annelerinin omuzlarına gömüldüğü için yüzleri görünmüyor. Modern Sanat Müzesi'nde tutulan siyah beyaz fotoğraf baskısı, ABD mektup kağıdı ile yaklaşık olarak aynı boyuttadır (11 1/8 x 8 9/16 inç), bu nedenle kadın ve çocukları gerçek boyutlarından daha küçüktür. Fotoğraf şu anda müzede sergilenmemektedir.

Anne, fotoğrafta yüzü görünen tek kişi olduğu için fotoğrafın odak noktasıdır. Lange iki çocuğa arkalarını kameraya dönmelerini ve ellerini annelerinin omzuna koymalarını söylediği için bilinçli bir karardı. Bunu yaparak Lange, istenmeyen etkileşimlerin ve anneninkine rakip yüzlerin etkilerinin olasılığını ortadan kaldırmayı başardı. Böylece izleyicinin dikkati çocuklardan önce annenin endişeli yüzüne çekilir. Lange'nin o gün çektiği diğer beş fotoğraftan farklı olarak, Göçmen Anne'nin çerçevesi, arka plana yer vermediği için daha çok anne ve çocuklara odaklanıyor. Hatta, fotoğrafın arka planına dair sadece annenin ve çocukların başının üstünde görünen kısımları var.

Göçmen Anne, Lange tarafından bilinçli ve dikkatli bir müdahale süreciyle elde edildi. Lange, kendini bir belgesel fotoğrafçısı olarak görmesine ve fotoğrafının öznelerine müdahale etmemesi gerektiğine inanmasına rağmen, fotoğrafın çekim çerçevesini ve öznelerini manipüle etti ve sonunda nihai çekimine ulaştı.

Lange anne ve çocuklarını tesadüfi bir şekilde buldu. Mart 1936'da California, Nipomo'da soğuk ve yağmurlu bir öğleden sonra eve giderken, "Pea-Pickers Camp" yazan bir tabelanın yanından geçti. Arabayı sürmeye devam etti ama işaretin görüntüsünü aklından çıkaramadı ve kampa doğru geri döndü. Lange'nin bu fotoğraf çekimi hakkında yazdığı bir anı kitabında şöyle yazıyor: "Kendi yolumda gidiyordum ve yolun kenarında bir işaret oku ile üzerinde Pea-Pickers Kampı yazan kaba tabelayı zar zor gördüm. Ama gözümün ucuyla gördüm... Yirmi mil boyunca kendimi yola devam edebileceğime iyice inandırdıktan sonra, tam tersini yaptım. Neredeyse ne yaptığımı bile anlamadan boş otoyolda U dönüşü yaptım”. Lange göçmen bezelye toplayıcılarının kampına ilk geldiğinde, annenin çadırının ve çocuklarının iki fotoğrafını çekti. Çadırda anne, genç kızı ve üç küçük çocuğu vardı. Bu fotoğrafların merkezi bir odak noktası olmadığını fark eden Lange, anne ve çocuklarına odaklandı.

Lange çadıra yaklaştı ve üçüncü fotoğrafı için sadece anne ve bebeğini çekti ve yanındaki iki küçük çocuktan çekim çerçevesinden çıkmalarını istedi. Bu fotoğrafta anne bebeğini emzirirken aşağı bakıyor. Anne, derme çatma çadırdan evinde yorgun ve bitkin görünüyor. Bir annenin çocuğunu emzirdiği samimi bir anı yakalamasına rağmen, Lange fotoğrafta bir kusur sezdi - annenin bakışı. Anne aşağıya bakıyordu, “... kameranın bakışlarından kendini korumak istiyormuş gibi”. Lange için bu ifade görüntüyü bozdu. O ve meslektaşları, alay etmek yerine sempati uyandırmak için öznelerini onurlu insanlar olarak sunmaya çalışırlardı. Lange, öznesinin mahremiyetini ihlal ettiğini ve rahatsızlığa neden olduğunu hissetti, bu yüzden sakinleşmek için dördüncü fotoğrafına geçti.

Lange'in dördüncü fotoğrafında, çocuklardan birinden çerçeveye girmesini ve çenesini annesinin omzuna dayayarak ayakta durmasını istedi. Bu fotoğrafta anne, kızının başı omzuna dayanmış ve bebeği kucağında uzaklara bakıyor. Annenin bu fotoğraftaki ifadesi artık Lange için kabul edilebilirdi. Bir tane daha fotoğraf çekmeye karar verdi, ancak diğer çektiklerine bakarak fotoğrafın arka planında bazı kritik değişiklikler yaptı.

Lange kendini sola kaydırdı ve çerçevenin önceki yatay yöneliminden dikey yönelimine geçti. Bu onun anneyi, çocuğu ve bebeği merkeze almasını sağladı ve kafalarının üstünde yeterli boşluk bıraktı. Ek olarak, sola hareket etmek, fotoğrafı görenlerin öznelerine dair düşüncelerini kötü etkilemesi olasılığı nedeniyle göstermemeyi tercih ettiği arka plan detaylarını kesmiş oldu. Lange, annenin ve çocuklarının son bir fotoğrafını çekti, ancak bu sefer ikinci bir çocuktan çerçeveye girmesini istedi. Şimdi çerçevede toplam üç çocuk vardı. Anne bebeğini kucağına aldı ve iki çocuğu onun yanında durdu. Lange, istenmeyen etkileşimlerin ve anneninkine rakip yüzlerin etkilerinin olasılığını ortadan kaldırmak için her iki çocuktan da arkalarını kameraya çevirmelerini ve ellerini annelerinin omzuna koymalarını istedi. Lange daha sonra anneye yaklaştı, onu çerçevenin merkezine odakladı ve çerçevede görünen özneler anne ve çocukları olacak şekilde diğer arka planı dışarıda bıraktı. Bu son fotoğraf artık Göçmen Anne olarak biliniyor. Lange'ye göre, kampta sadece on dakika kalmış. Son fotoğrafından sonra nihayet kamerasını kapattı ve eve gitti.

Lange'nin fotoğraflarının özneleri her zaman isimsizdi. Çiftlik Güvenlik İdaresinin (FSA) fotoğraf projesinin yöneticilerinden biri olan Roy Stryker, fotoğrafçılarına, fotoğraflarına açıklama yazarken çağdaş sosyal bilim teknikleri uygulattı. Bu, öznelerin Roosevelt yönetiminin iyileştirmeye çalıştığı olumsuz koşullarda var olan sıradan insanlar olarak görünmelerini sağladı. Fotoğrafın yayınlanmasından on yıllar sonra, bir gazeteci ikonik fotoğrafın annesi Florence Thompson'ı ve 1903'te Oklahoma'daki bir Cherokee rezervasyonunda doğduğunu keşfetti. On yedi yaşında evlenmiş ve kocası 1931'de ölene kadar altı çocuk sahip olmuş. 1933'te tekrar hamile kaldığında sosyal yardım yetkililerinin çocuğunu elinden alacağından korkarak Oklahoma'ya geri dönmüş. 1934'te tüm ailesi ile beraber Shatter, California'ya taşınmış ve burada tarlalarda çalışırken James Hill ile de ilişkiye başlamış . James Hill ile dört çocuğu daha olmuş. Lange Thompson ile tanıştığında, Hill ve Thompson'ın oğulları arabalarını tamir ettirmeye gitmişler. 1958'de, fotoğraf yayınlandıktan on yıl sonra, Thompson bir dergide Göçmen Anne'yi görmüş ve dergiye, kendisinin ve ailesinin haklarını korumak için satılmayan tüm dergileri geri çağırmalarını isteyen bir mektup yazmış. Bu noktada fotoğraf artık kamu kullanımına açık hale gelmişti ve yayınlanması Lange'nin kontrolünün çok ötesindeydi. Thompson ve ailesi bunu öğrenince şikayetlerini geri çekmişler ve şimdi Lange hakkında olumlu konuşuyorlar.

Göçmen Anne'nin çatık kaşları ve ellerinin yerleşimi, bir anne olarak çocuklarını beslemek ve korumakla ilgili görevleri konusunda endişelendiğini hissettiriyor. İfadesi, çocukları ve giyimiyle ailenin kontrol edemeyecekleri durumlara yenik düştüğünü ve anneye yorulabilecek tüm suçlamaları ortadan kaldırıyor. Annelerine yaslanan çocuklar, anneyi çocukların güç direği olarak tasvir ediyor. Anne ve çocuklar arasında herhangi bir boşluk olmaması, ailenin acılarında tek beden olduğunu ima ediyor. Fotoğraf üzerine uzmanlaşmış akademisyen Sally Stein, fotoğrafın anneyi çocukları olmadan tasvir etmesi durumunda, fotoğrafın çok daha az güce sahip olacağını yazıyor. Çocukların annelerine çok yakın oldukları için bu görsel sıkıştırma yoluyla çocuklarıyla birleşmiş annenin bir tür esareti temsil ettiğini savunuyor. Kendisi bir anne ve işçi sınıfının fotoğrafçısı olarak Lange, bu hapsedilmenin farkındaydı ve annenin hissettiği karmaşık kaygıyı paylaştı. Çocukların varlığına ek olarak, Stein, bu çıkarımlar ve çözümsüzlük nedeniyle Göçmen Anne'nin gücünü artıran bir tür iç gerilime sahip olduğunu savundu.

Lange'nin Göçmen Anne'yi edindiği süreç, o sırada hüküm süren sosyal normlara ilişkin temel görüşleri ortaya çıkardı ve Lange'nin hayatındaki kilit yönleri yansıtıyor. 1936'da Lange yeni bir adamla evlendi ve bu evlilikte öncekinden çok daha mutluydu. Hayatında yeni bir bölüme başladığını ve daha fazla kontrolü olduğunu hissetti. Lange'nin süreci, hayatındaki bu yeni bölümü yansıtıyor. Bir FSA fotoğrafçılığı uzmanı olan James Curtis şöyle yazıyor: “Göçmen Anne serisi, Lange'nin yeni ruh halini yansıtıyor… Lange, kompozisyonlarını düzenlerken kendinden emin bir şekilde hareket etti. İstediği görüntüyü biliyordu, neyi öne çıkaracağını ve neyi dışarıda bırakacağını biliyordu”. Lange ve meslektaşları, öznelerini onurlu bir şekilde yansıtmak için çok çalıştılar, durumlarıyla alay edilmesi yerine sempati duyacaklardı. Göçmen Anne serisinde fotoğraftan fotoğrafa geçişi, belirli bir estetiğe ulaşmak için çerçevenin temel unsurlarını kaldırmayı ve değiştirmeyi seçerken bunu ortaya koyuyor. Örneğin, “İlk çocuğunu doğurduğunda kendisi de bir genç miydi?” gibi soruları ortadan kaldırmak için son fotoğraflardan genç olan çocuğunu tamamen çıkarmayı seçiyor. Curtis, "Orta sınıf izleyiciler yoksul çocukların ihtiyaçlarına sempatiyle yaklaşırken, gençler kişisel sorumluluk konusunda zorlu sorular sordular" diye yazıyor.

Göçmen Anne, yayınlanmasından bu yana Büyük Buhran'ın bir simgesi haline geldi. Fotoğraf kamu kullanımına açık hale geldi ve o zamandan beri posta pulları, reklamlar, yardım toplama amaçlı ve dergi kapakları dahil olmak üzere birçok kez yeniden üretildi. Kara Panterler anneye bir afro bile koydu. Bununla birlikte, Göçmen Anne'nin mirası sadece medya sınırlarını aşarak, daha da genişledi. 1983 yazında fotoğraf ulusal basında yayınlandı. Florence Thompson kanser hastasıydı, ancak masrafları ödemeye yardımcı olacak bir sigortası yoktu. Çocukları masraflara yardımcı olmak için para istediler ve haftalar içinde ölmekte olan anneleri için 30.000 dolar toplayabildiler. Thompson sonunda hastalığına yenik düştü ve Eylül ortasında öldü. Çoğu insan muhtemelen Dorothea Lange'nin kim olduğunu ve Göçmen Annenin kimliğini bilmeyecek olsa da, çoğu kişi annenin yüzünü Büyük Buhran'ın bir amblemi olarak tanır.