Longstop Tepesi Savaşı (1943)

2. Longstop Tepesi Muharebesi veya Longstop Tepesinin Ele Geçirilmesi, 21-23 Nisan 1943 tarihleri arasında II. Dünya Savaşı'nın Tunus Cephesi sırasında Tunus'ta gerçekleşti. Muharebe, birlikte Longstop Tepesi ve civarı olarak bilinen Cebel el Ahmera ve Cebel Rhar tepelerinin kontrolü için İngiliz kuvvetlerinden Birinci Ordu ile Almanların 5. Panzer Ordusu birlikleri arasında yapıldı. 78. Battleaxe Tümeni'nin piyadeleri ve Kuzey İrlanda Süvarilerinin Churchill tankları, tankların tepeyi sürerek bir miktar taktik sürpriz yarattı, yalnızca Churchill tanklarının başarabileceği bir manevra gerçeleştirip Longstop Tepesi'ni şiddetli çarpışmalardan sonra ele geçirdi. İngilizler, Tunus şehri yolundaki son büyük doğal bariyer olan Alman savunmasını aştı.

Müttefiklerin, Meşale Harekâtı'nı takiben 1942 sonlarında Tunus şehrini ele geçirme çabası olan Tunus Koşusu başarısız oldu ve yıl sonundan bu yana, her iki taraf da güçlerini yeniden inşa etmek için durakladıkça cephede bir açmaz belirdi. Tunus'u savunan 5. Panzer Ordusu (Hans-Jürgen von Arnim) ve Müttefik Birinci Ordusu (Kenneth Anderson) güçlendiriliyordu.

Ocak 1943'te, Sekizinci Ordu'nun (Bernard Montgomery) karşısındaki Alman-İtalyan Panzer Ordusu (Erwin Rommel) batıya doğru çekildi ve 5. Panzer Ordusu'na katıldı. Rommel komutasındaki iki Mihver ordusuyla Afrika Ordular Grubu kuruldu. Mart ayında Ordu Grubu, Rommel'in Almanya'ya dönüşünden sonra düşen Medenin Muharebesi ve Mareth Hattı Muharebesi'nde Sekizinci Ordu tarafından yenildi. Orta batıda, Medjez el Bab'ın kuzeyinde ve Tunus'tan yaklaşık mesafede, Birinci Ordu, Medjerda Vadisi'ndeki Almanların elindeki zirvelerin hakimiyeti için savaşmaya devam etti. Burada, Cebel Ahmera ve Dejebel Rhar olarak bilinen tepelere sahip bir masif bulunuyordu.

22/23 Aralık 1942 gecesi, 2. Tabur, Coldstream Muhafızları şiddetli yağmurda bir saldırı düzenledi ve ABD 18. Alay Muharebe Timi tarafından kurtarılmadan önce tüm masifi ele geçirdi. Almanlar karşı saldırıya geçerek Amerikalıları Cebel el Ahmera'dan sürdü, ancak ertesi gece Muhafızlar tepeyi yeniden ele geçirdiler ve gün ışıdığında başka bir zirvenin, Cebel Rhar'ın saldırıya uğramaya devam ettiğini gördüler. Gece boyunca Muhafızlar bir kez daha saldırdı ve ikinci tepeyi ele geçirdi, ancak daha sonra Noel Günü'nde bir Alman karşı saldırısıyla püskürtüldüler. Tunus'a doğru ilerlemeleri engellendi, bu nedenle kıdemli Müttefik komutanları, Kuzey Afrika'daki Müttefik Yüksek Komutanı General Dwight D. Eisenhower ve General Sir Harold Alexander, daha fazla ilerlemenin ertelenmesi konusunda anlaştılar. Bundan sonra masif, Müttefikler tarafından "Longstop Tepesi", Almanlar tarafından da olarak bilinmeye başladı. Longstop adı, kriket sahasının sınırına yakın, küçük kale görevlisinin arkasındaki dinlenme pozisyonundan alınmıştır. Nisan 1943'ün ortalarına kadar, artan Alman baskısı nedeniyle İngilizler geri çekildi ve "Longstop" ve kuzeybatıdaki (doruk noktası Cebel et Tanngoucha olan) tüm yüksek arazileri kaybetti.

20 Nisan'da, 48. Kraliyet Tank Alayı tarafından desteklenen Doğu Surrey Alayı 1. Taburundaki İngiliz birlikleri, Almanlardan Cebel Djaffa olarak bilinen yakındaki bir tepeyi aldı ve bu süreçte birkaç panzer ele geçirmeyi başardı. 22 Nisan'da, 78. Tümen'in 38. (İrlanda) Piyade Tugayı, müstahkem Heidous kasabasını ve Tanngoucha'nın sarp yamaçlarını ele geçirdi. Bu pozisyonların ele geçirilmesi, Medjez'in arkasındaki yüksek zeminin alınmasını ve bir sonraki hedefin Longstop olmasını sağladı.

Royal West Kents ve Buffs, başlangıçta yedekte tutulacak olan Argylls, Kents'i geçecek ve Longstop'un sağ üst ucundaki Cebel el Rhar'ı ele geçirecekken saldırıya liderlik edecekti. Başarılı olursa, Kuzey İrlanda Atlı Surreyler, Tebourba yolu boyunca kuzeydoğuya doğru saldırıya hazırlanacaklardı. Pozisyonu savunmak, 962. Afrika-Schützen-Alayı ve III/754. Grenadier Alayı'ndan oluşan 999. Hafif Afrika Tümeni (General Ernst-Günther Baade) idi. Alanı yeterince savunmaya hazırlamışlar ve tanksavar topları, havan topları ile desteklenmişler ve makineli tüfek yuvaları kazmışlardı.

22 Nisan'da Surreys, Buffs, West Kents ve Argylls, saldırıya hazırlanmak için açık alanda bulabildikleri her yerde sığ oyuklar ve çöküntüler kullanarak içeri girdiler. Akşam saat 20.00'de, bütün gece sürecek olan 400 topluk topçu ateşi, Longstop Tepesi savaşının başladığının sinyalini verdi. Ertesi sabah saat 11:30'da Surreys ve Argylls ilerledi, ancak Alman makineli tüfekleri ve havanları başlangıç çizgisinde zayiat vermeye başladı. 962. Alay, Batı Kentlers ve Cebel Rhar'ı yakalamaya çalışan Buffs saldırılarını püskürttü. Bu gecikme, Argylls'in karanlık saatlerde ana tepeleri ele geçirmesini imkansız hale getirmişti. Şafaktan kısa bir süre sonra Howlett, orijinal planının çok iddialı olduğunu görünce ilerledi ve Kuzey İrlanda Atı tarafından desteklenen Argylls ve Surreys için Cebel Ahmera'yı (Longstop'un batı yarısı) ele geçirmek için başka bir plan yaptı.

Akşama doğru, Surreys tarafından takviye edilen Argylls, 200 mahkûmla birlikte Cebel Ahmera'yı ele geçirmeyi tamamladı ve tepeyi tuttu. West Kents yedekte daha da yaklaşmışlardı, ancak gece boyunca Cebel Rhar'ın bir sonraki yüksek zirvesini yakalama girişimi, oluşum yerlerine yoğun havan ateşi nedeniyle başarısız oldu.

Buffs dokuz ölü ve 83 yaralı vermişti, ancak kendileriyle Kuzey İrlanda Süvarileri, III/754. Alman subaylardan birinin dahil olduğu 300'den fazla esir ele geçirdi. Diğer mahkumlar, gösterilene kadar tankların mevzii ele geçirmede rol oynadığına inanamadılar; bir diğeri Churchill tanklarını "metal katır" olarak adlandırdı. Zirvenin 78. Tümen'in elinde olmasıyla İngilizler, Longstop Tepesi'ni karşı taarruza ve yakındaki tepelerden gelen ateşe karşı konsolide etmeye başladı. 27 Nisan'a kadar, Longstop Tepesi ve Djebel Rhar'ın tamamı güvenli hale getirildi ve Wilberforce ve Surreys'in rahatlamasını sağladı. Longstop, Tunus'a doğru hareketi engelleyen son büyük doğal bariyerdi.

7 Mayıs'ta İngiliz zırhlıları Tunus'a girdi ve Mihver kuvvetlerine sürpriz yaptı, bazıları dükkânlardan ve barlardan çıkarken yakalandı. 15 Mayıs'a kadar, tüm Mihver kuvvetleri mağlup edildi ve kısa süre sonra 250.000'den fazla esirle teslim oldu. Joseph Goebbels, bunun Üçüncü Reich'ın Stalingrad Muharebesi'ndeki felaketiyle aynı ölçekte olduğunu ve yenilgi için Tunisgrad adının kullanıldığını itiraf etti.