James W. Fowler

Fowler, 12 Ekim 1940 günü Metodist bir papazın oğlu olarak Reidsville, Kuzey Karolina'da dünyaya geldi. Babasının görevi nedeniyle çocukluğunda sık sık şehir değiştirmiştir. Çocukluk yaşantısı ileride edineceği mesleği şekillendirmiştir.

1958 yılında Duke Üniversitesinden mezun oldu. Buradan mezun olduktan sonra Drew Üniversitesindeki İlahiyat okuluna kaydoldu. Burada Carl Michalson, Howard Clark Kee gibi profesörlerden ders aldı. Drew'da ki son yılında Harvard Üniversitesinde Etik ve Toplum doktora programına kabul edildi ve 1971'de doktorasını tamamlayınca Cambridge'a taşındı. Mezun olduğu doktora programı disiplinlerarası bir eğitime sahipti ve başta teoloji olmak üzere tarih, etik ve sosyoloji gibi çeşitli alanlarda profesörlerden ders alması araştırmacılığı üzerinde etki yapmıştır.

1977'de Emory Üniversitesi Candler İlahiyat Okuluna İlahiyat ve İnsan Gelişimi Doçenti olarak atandı. 1987 yılında aynı okulda Profesör oldu. 2005 yılında emekli olana dek burada çalıştı.

Fowler 1981'de yayımladığı "İnanç Aşamaları" (Stages of Faith) adlı kitabında inanç gelişimini altı basamağa ayırmıştır. Bu gelişimin aşamaları; Piaget'in Bilişsel Gelişim Teorisi ve Kohlberg'in Ahlak Gelişim Kuramı ile paralel bir çizgide oluşturulmuştur.

Aşama Öncesi Dönem: "Farklılaşmamış veya İlkel inanç" diye de adlandırılan bu dönem 0-2 yaş arasını kapsar. Fowler, dil ve kavramsal düşüncenin henüz bu yaşlarda oluşmaması nedeniyle bu dönemi sonraki basamaklara geçiş dönemi olarak görmüştür. Bu dönemde güven duygusu sağlanırsa kişi evren ve ilahi olana karşı güven ve emniyet duygusu gerçekleştirecektir.

Sezgisel-Projektif İnanç: Bu dönem 2-7 yaş arasını kapsar. Henüz bilincin gelişmediği, hayal gücü ve yaratıcılığın ön plana çıktığı bir dönemdir. İnanç bu dönemde değişken düşünce kalıplarına göre şekillenir. Bu dönemdeki bir çocuk dini; deneyim, hikâye, görüntü ve çevresindeki kişiler aracılığıyla öğrenir. Bu deneyim ve hayaller kişinin ileri yaşamındaki inancını etkileyecek bir özelliğe sahiptir.

Mistik-Gerçekçi İnanç: Bu dönem Piaget'te Somut İşlemler Dönemine denk gelir. Bu aşamada düşünceler mantıklı bir hal alır. Semboller ile gerçek olanı birlikte kavramaya ve ayrıt etmeye başlar. Bu dönemdeki çocukların tanrı anlayışı antropomorfik bir yapıya sahiptir. Evrene dair güçlü bir adalet anlayışı oluşur.

Sentetik-Geleneksel İnanç: Ergenlik döneminde ortaya çıkar. Birey bu dönemde düşüncelerini sorgulamaya başlar. Bu evrede tanrı bir arkadaş gibi tasavvur edilir. İnanç ve değerler bu dönemde eleştiriye kapalı şekilde içselleştirilir.

Bireysel-Yansıtıcı inanç: 20 yaş ila 30 yaşları arası belirgin olur. Birey inanç ve değerleri için şahsi sorumluluk alır. Birey kendi inancı üzerine düşündüğü için yeni bir inanç karmaşası yaşama ihtimali vardır. Fakat inancı üzerindeki çelişkileri de giderebilir. Ego bu aşamada görev yüklenir.

Birleştirici İnanç: 30 yaş sonrası ortaya çıkar. Gerçeklik ile ilgili paradoksları kabul eder. Birey özel biçimde açıklanamayan çok boyutlu ve birbirine bağlı olan bir "hakikat" kavrayışıyla önceki aşamalardan gelen çatışmalarını çözer.

Evrensel İnanç: Bu aşama için belirli bir yaş yoktur. Birey evrensel adalet ve sevgi ilkelerini içselleştirir ve çevresine şefkatle davranır. Olgunlaşmanın zirvesidir.

Fowler'in modeli deneysel (ampirik) araştırmalara da ilham olmuştur. Ancak bu araştırmaların pek azı Fowler tarafından gerçekleştirilmiştir. Gary Leak tarafından hazırlanan İnanç Gelişimi Ölçeği bu konuda yapılmış çalışmalar arasındadır.