624 Hektor

624 Hektor, en büyük Jüpiter truvalısı ve Hektor ailesi'nin isim babasıdır, hacim olarak yaklaşık 225 ila 250 kilometre çapında, küreye eşdeğer, oldukça uzun bir şekle sahiptir. Gök bilimci August Kopff tarafından 10 Şubat 1907'de Almanya'nın güneybatısındaki Heidelberg Gözlemevi'nde keşfedilmiş ve Yunan mitolojisindeki Truva prensi Hektor'un adıyla anılmıştır. 2006 yılında keşfedilen 12 kilometre büyüklüğünde küçük bir uyduya, sahiptir. Bu uyduya ise Skamandrios adı verilmiştir.

Hektor koyu ve kırmızımsı renkli bir D-tipi asteroit'tir. Jüpiter'in ön bölgesindeki Lagrange noktası L4 bölgesinde bulunur, ki bu bölge efsanevi Truva Savaşı'ndaki iki taraftan birine atfen Yunan kampı olarak adlandırılır. Hektor adını Truva kahramanı Hektor'dan alır ve bu nedenle yanlış kampa "yanlış yerleştirilmiş" iki Truva asteroidinden biridir. Diğeri ise Truva kampında bulunan 617 Patroclus'tur.

Hektor, en uzun boyutu yaklaşık 403 km olan, ancak diğer boyutlarının ortalaması sadece 201 km civarında olan, yaklaşık 250 km çaplı bir küreye eşdeğer, toplam hacmi ve tahmini 7,9×1018 kg kütlesi (dolayısıyla 1,0 g/cm3 yoğunluk) ile Güneş Sistemi'nde kendi boyutundaki en uzun cisimlerden biridir. Hektor'un 216 Kleopatra gibi 220 ve 183 km ortalama çaplı daha yuvarlak iki lobdan oluşan bir kontak ikilisi (yerçekimsel çekimle birleşen iki asteroit) olabileceği düşünülmektedir. Hubble Uzay Teleskobu'nun 1993'teki gözlemleri, sınırlı açısal çözünürlük nedeniyle belirgin bir bilobat (iki lob) şekli göstermemiştir. 17 Temmuz 2006'da Keck 10-metre-II-teleskobu ve onun lazer kılavuz yıldız uyarlamalı optik (AO) sistemi Hektor için bir bilobat şekli göstermiş, bu da çok sayıda tarihsel ışık eğrisi ile birlikte 6,9205 saatlik bir dönme periyodu öneren daha sonraki çalışmalarla pekiştirilmiştir.

Hektor, şimdiye kadar L4 noktasında bilinen dört ikili truva asteroidinden biridir (diğerleri 16974 Iphthime, 3548 Eurybates ve 15094 Polymele'dir) ve bir uydu eşlikçisi olan bilinen ilk truva asteroididir. L5 noktasında bulunan bir başka büyük truva asteroidi olan 617 Patroclus, neredeyse eşit büyüklükte iki bileşenden oluşmaktadır. Şu anda L5 noktasında bilinen iki ikili asteroit daha vardır, (17365) 1978 VF11 ve 29314 Eurydamas.

Skamandrios adı verilen 10–15 km çapında bir uydu, 2006 yılında 624 Hektor'un yörüngesinde 623,5 km yarı büyük eksen ve 2,9651 gün (71,162 saat) yörünge periyodu ile tespit edildi. Kasım 2011'de Keck gözlemleri ile doğrulandı ve daha sonra 12 Mart 2017'de adlandırıldı. Kütle tahmini yapılmadı, ancak eşdeğer hacim, iki cisim aynı yoğunlukta ise yaklaşık 8,74×1014 kg'lık bir kütleye işaret etmektedir. Yörüngesi oldukça eğimli ve eksantriktir ve dönüşünün kaotik olması muhtemeldir. Marchis ve arkadaşları (2014), düşük hızlı bir çarpışmanın iki loblu birincil cismi üretmesinden sonra fırlatıldığını tahmin etmektedir. Yeni birleşmiş birincil, kararsız olacak kadar hızlı dönmüş ve bir miktar kütle atmış olabilir. Skamandrios'un dinamikleri kısıtlı dört cisim problemi ile modellenebilir.

624 Hektor, 2003 yılında Hubble FGS kullanılarak yapılan bir asteroit çalışmasında yer almıştır. Çalışılan asteroitler arasında 63 Ausonia, 15 Eunomia, 43 Ariadne, 44 Nysa ve 624 Hektor bulunmaktadır. O zamandan beri, özellikle Keck Gözlemevi'nin LGS Adaptif Optik sisteminin yükseltilmiş çözünürlüğünün bir testi olarak birkaç kez tekrar gözlemlenmiş ve bu da ilk kez ikili asteroitlerin Dünya tabanlı gözlemidir. Asteroit aynı zamanda NEOWISE ve AKARI tüm-gökyüzü çalışmaları tarafından da görüntülenmiş ve sırasıyla 147,4 ve 231,0 kilometrelik oldukça farklı boyut tahminleri rapor edilmiştir, ancak bu çoğunlukla, 1173 Anchises'in büyüklüğü üzerindeki belirsizliği açıkladığı düşünüldüğü gibi, mutlak parlaklığının geniş ölçüde değişen bir döngünün karşıt uçlarında yalnızca kısa bir süre ölçülmesinden ziyade, tahmini albedodaki büyük farklılıklardan (NEOWISE için yaklaşık 0,107 ve AKARI için çok daha düşük 0,034) kaynaklanmaktadır. (624 Hektor'un kendi mutlak parlaklık değeri iki çalışma tarafından nispeten benzer 7,20 ve 7,49 olarak kaydedilmiştir). Alışılmadık bir şekilde, yayınlanan IRAS sonuçlarına dahil edilmemiştir ve bu nedenle bu çalışmadan çıkarılan en büyük Jüpiter truvasıdır.