Auguste Alfred Rubé

Paris'in 9. bölgesinde doğan Rubé, tiyatro seti tasarımı alanında bir yenilikçiydi.  Bu "nadir maharetli dekoratör",  Romantik harekete karşılık gelen yerel bir renk aramasına odaklandı. Kızıyla yeni evlendiği Opéra-Comique'in tasarımcısı, ustası Pierre-Luc-Charles Ciceri ile iyi bir okuldaydı. Ciceri, kendisine ve öğrencilerine, Rubé, Charles Séchan, Jules Diéterle, Édouard Desplechin'e rapor veren Alexandre Dumas'ın güvenine sahipti. Ama Rubé daha da iyisini yapmak istedi: sadece manzaraları doğru bir şekilde yeniden üretmeye çalışmakla kalmadı, onları pitoresk hale getirdi.

Friedrich von Flotow'un Jules-Henri Vernoy de Saint-Georges'in Paris Operası için yaptığı bir librettoya çevirdiği Âme en peine'nin 2. perdesinin ayarlanması, bir bakıma ona bir prömiyer gibi hizmet etti. Daha sonra süslemelerini yaptığı operaların tamamı 1846'da başyapıttır: 1846'da Donizetti'nin Betly'sinin 2. perdesi için seti yarattı . Ünü o ana kadar uzanır: Auber'in Zerline'sinin 1. perdesi; Halévy'nin Juif errant'ının 1. perdesi; Louis Niedermeyer'in yazdığı la Fronde'nin 4. perdesi; Józef Michał Poniatowski'nin Pierre de Médicis'inin 1. perdesi; Gounod'un The Queen of Sheba'sının 3. perdesi; Meyerbeer'in L'Africaine'inin 1. ve 2. perdeleri; Auguste Mermet'in Roland à Roncesvaux'unun 1. perdesi; Verdi'nin Don Carlos'unun 4. perdesi; Ambroise Thomas'ın Hamlet'inin 1. ve 5. perdeleri; Gounod'un Faust'unun 4. perdesi; Eugène Diaz'ın Coupe du roi de Thulé'nin 1. perdesi; Mermet'in yazdığı Joan of Arc'ın 3. perdesi; Delibes'in Sylvia'sının (bale) 3. perdesi; Massenet'in Le roi de Lahore'unun 1. ve 5. perdeleri; Gounod'un Polyeucte'sinin 3. perdesi; Verdi'nin Aida'sının 2. sahnesi ve 4. perdesi; Charles-Marie Widor'un La Korrigane'sinin 2. perdesi; Gounod'un Le tribut de Zamora'sının 1. ve 4. perdeleri, Delibes'in Namouna'sının 1. perdesi; Gounod'un Sapho'sunun 1. perdesi; Reyer'in Sigurd'unun 1. ve 4. perdeleri; Messager'ın Les Deux pigeons'unun 1. perdesi, Émile Paladilhe'nin yazdığı Patrie'nin 3. perdesi; Gounod'un Roméo et Juliette'inin 2. ve 5. perdeleri; Saint-Saens'in Ascanio'sunun 3. sahnesi.

Ayrıca Porte-Saint-Martin Tiyatrosu'nda Louis Bouilhet'in Faustine'sindeki Roma Forumu'nu temsil eden seti, Odeon Tiyatrosu'nda Edmond de Goncourt'un Germinie Lacerteux'undaki Montmartre Mezarlığı'nı, Théâtre-Français'de Joséphin Péladan'ın Sphynx'inde gizemli parkın ortamını, aynı tiyatroda Émile Augier ve Jules Sandeau'nun Jean de Thommeray'ında Institut de France yakınlarındaki Sen kıyılarında gece efektini yarattı.

1858'de Théâtre-Français için muhteşem bir tavan boyamıştı, gazla tüketilen trajik ve komik Fransız aktörlerin başyapıtlarına ilham veren karakterler arasında Apollo'yu Pegasus'a binerken tasvir etti ve 1879'da Alexis-Joseph Mazerolle tarafından yeniden boyandı. Üzerinde çalıştığı son kompozisyon, yeni Opéra-Comique'in perdesiydi. Operadan biri de onundu.

Rubé, seksen yaşında öldüğünde, ressamların ve dekoratörlerin dekanı olmuştu. 14 Ağustos 1869'da Légion d'honneur şövalyesi ilan edilmişti. Resim yeteneğinin süslemeyle sınırlı kalmasına üzülenlere ise güzel bir gülümsemeyle şöyle bir cevap vermiştir: "Ne istiyorsunuz, benim kanımda tiyatro var"!