SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
2009-10 Türkiye Bayanlar İkinci Voleybol Ligi

Türkiye Deplasmanlı Bayanlar İkinci Voleybol Ligi 2009-10 sezonu, 20 şehirden 36 takımın 3 grupta katıldığı lig deplasmanlı normal lig + Play-Off usulüne göre oynandı. Play-Off maçları sonunda Şişlispor, Es Spor, Bahçeşehir Koleji, Gazi Gençlik, Bursa Büyükşehir Belediyesi ve Sultanspor kulüpleri Türkiye Bayanlar Birinci Voleybol Ligi'ne yükselirken, Didim Belediyesi, Özateş, Kırcasalih Maden, Bolu Belediyesi, Erzurum Gençlikspor, Kastamonu Ayyıldızspor, Şimşekspor, Aydın Belediyesi, Hisar Gençlik, Çankaya Belediyesi Hoytur ve Yenimahalle Belediyesi kulüpleri ise bölgesel lige düşmüşlerdir.

Not - 1 : Bursa Büyükşehir Belediyesi ve Sultan Spor kulüpleri normal sezon sonunda bir üst lige yükselme hakkı kazanamasalar da bir üst ligden çekilen takımların yerine lige alınmışlardır.

Not - 2 : Bolu Belediyesi ve Erzurum Gençlikspor kulüpleri normal sezon sonunda ligden düşmüş olsalar da, ligden çekilen takımların yerine tekrar lige alınmışlardır.

Gruplarda yer alan takımlar iki devreli deplasmanlı lig usulüne göre karşılaşırlar. Müsabakalar sonunda gruplarda sonuncu olan takımlar mahalli liglere düşerler. Gruplarda ilk dört sırayı alan kulüpler 2. ETAP maçlarını oynamaya hak kazanırlar.

İkinci etapta A grubu A1, B2, C3 ve B4 takımlarından, B grubu B1, C2, A3 ve C4 takımlarından, C grubu ise C1, A2, B3 ve A4 takımlarından oluşur. Müsabakalar sonunda grup 1. leri olan 3 takım ile en iyi grup ikincisi 1 takım ile toplam 4 takım bir üst lige terfi eder.

Bu sistemde önceden belirlenmiş fikstüre göre, kulüp takımlarına puan esasına göre birbirleri ile seri müsabakalar yaptırılır ve müsabaka sonucu elde edilen puanlara göre sıralama yapılır.

Puanların eşitliği halinde, set averajı uygulanır. Bu uygulamada her iki takımın yaptığı tüm müsabakalar sonunda aldığı setlerin toplamı, verdiği setlerin toplamına bölünür. Büyük sayıya sahip olan takım kazanır. Eşitlik bozulmazsa, her iki takımın yaptıkları tüm müsabakalar sonunda aldıkları sayıların toplamı, verdikleri sayıların toplamına bölünür. Büyük sayıya sahip olan takım kazanır. Bu durumda dahi, eşitlik bozulmamışsa her iki takımın kendi aralarında yaptıkları müsabakalardaki puan, set ve sayı averajına sıra ile başvurularak kazanan tespit olunur.
Bilişim Çağı

Bilişim Çağı (Almanca Informationszeitalter; İngilizce Information Age) bilişim ve iletişim teknolojilerindeki gelişimin insanlık tarihinde toplumsal, ekonomik, ve bilimsel değişimin yönünü yeniden belirlediği ve giderek ağ toplumunun ortaya çıktığı döneme verilen addır. Başta imalat sanayii olmak üzere, ulaştırma, inşaat ve enerji sektörlerindeki gelişmelerin toplumsal ve ekonomik değişimin itici gücü olduğu endüstri toplumunun gelecekte neye evrileceği konusundaki tartışmalar 1950'lerin sonlarında başlamıştır. Başlangıçta bu döneme Endüstri Sonrası Çağı denmiştir. Bilgi Toplumu/Çağı, Enformasyon Toplumu/Çağı, İnternet Toplumu/Çağı, Elektronik Çağ, Siber Toplum/Çağ, Dijital Çağ, Sanayi-ötesi Çağ, Post-Modern Çağ, Yeni Çağ gibi çeşitli isimlerle de bilinmektedir. 1980'lerde İnternet'in kullanımının yaygınlaşması ve nihayet 1995'te tamamen serbest bırakılmasından sonra endüstri sonrası terimi yerini enformasyon sözcüğüyle değiştirmiş, kavram Türkçeye Bilişim Çağı ya da Bilgi Çağı olarak yerleşmiştir. Günümüzde "Bilişim Çağı" terimi, 1990'lardan bugüne kadar olan süre için kullanılmaktadır.

Teknolojik gelişmeyle birlikte, bilişim ve iletişim altyapısının geniş coğrafi alanlara yayılması ve mobil iletişim teknolojileri aracılığe ile veri ve enformasyon erişiminin zaman ve mekandan bağımsız hale gelmesi, bireylerin, kurumların ve toplumların birbirleri ile ilişkilerinin bir bölümünü iletişim ve bilgisayar ağları üzerinden yürütebilmelerine olanak sağlamıştır. Bilişim Çağı'nda bireyler ve kurumlar işlerini görmek ve günlük yaşamlarını sürdürmek için büyük miktarda veri ve enformasyona gereksinme duymaktadır. Birey ve kurumlar aynı zamanda birer veri kaynağı işlevi de görmekte, büyük bir veri havuzu olan İnternet’e, ya da bireysel veya kurumsal bilişim sistemlerine veri katkısında bulunmaktadır.

Veri ve enformasyonun zaman ve mekan kısıtlarını aşması, Bilişim Çağı'nda ülke sınırlarını yok etmese de bir ölçüde yeniden tanımlanmalarına yol açmıştır. Oyunlar, kitaplar, müziksel yapıtlar, görseller ve videolar dijitalleşerek elektronik ürünlere dönüşmüştür. Ayrıca ticaretin; yayıncılığın; devlet hizmetlerinin; iş yaşamının; çıkar, ilgi, inanç, köken veya eğlence odaklı gruplaşmaların bir bölümü elektronik ortama kaymıştır. Kurumların ve işletmelerin örgüt yapıları değişmiş; hiyerarşik yapıların yerini daha esnek ve daha otonom ağ tipi örgütlenmeler almaya başlamıştır.
Olena Karpenko

Olena Oleksiyivna Karpenko (d.16 Eylül 1981 Kiev, Ukrayna) Solomia sahne adlı Ukraynalı şarkıcı, besteci ve şair. Ukraynaca, İngilizce ve Rusça besteler yapıyor. Ukrayna'da ve yurt dışında caz, blues, rock, pop, klasikler ve dünya müziği yazıyor ve icra ediyor.

Karpenko, Kiev-Mohyla Akademisi Ulusal Üniversitesi'nden sanat çalışmaları alanında lisans derecesi (2002) ve gazetecilik alanında yüksek lisans derecesi (2005) aldı. Ukrayna Ulusal Müzik Akademisi'nde (2003-2007) Galina Sukhorukova ve Ludmila Garmash altında vokal eğitimi aldı.

2011'de Ukrayna, Bağımsızlığının 20. Yıldönümünü kutladığında, Olena Karpenko, Avrupa Konseyi Başkanı tarafından Strasbourg'da Avrupa'nın en iyi diplomatlarının önünde solo bir konser vermek üzere davet edildi.
Guş Dan

Guş Dan (İbranice: גּוּשׁ דָּן), Tel Aviv ve çevresindeki kentleri barındıran bir Metropoliten alandır. Alan, İsrail'in merkez bölgesini kapsadığı gibi, nüfus ve yüzölçümü olarak da İsrail'deki en büyük kentsel alandır. Akdeniz kıyısında yer alan Guş Dan bölgesinin nüfusu yaklaşık üç milyondur.

Guş Dan, "Dan Birliği" anlamına gelmektedir. Bu adın verilmesinin en önemli nedeni, antik İsrail Krallığı'ndaki Dan kabilesinin burada yaşıyor olmasıdır. İncil'de geçen anlatılara göre bu kabile başta Kenan adlı bölgenin merkezinde yer alan topraklara yerleşmek istemişler, ancak orada yer alan Filistinlilerle olan düşmanlıkları nedeniyle sözü geçen alanın yakınlarına yerleşmişlerdir. İlk yerleşilen bölgenin adı Mahaneh Dan (Türkçe: Dan Kampı) olarak adlandırıldı. Ancak yerleşmek istedikleri yer kuzeyde Yafa'dan güneyde Şefelah'a kadar olan bölgeydi. Sonuç olarak, Filistinlilerin baskısından dolayı, Danlar ülkenin kuzeyine doğru göç etti. Laiş'i fethettikten sonra kabile, başkentlerini yeniden kurarak buraya Tel Dan adını verdi. Bu olaydan sonra bu bölge Guş Dan olarak bilinmeye başladı.

İçteki halka Tel Aviv'i barındırır. Tel Aviv, Bat Yam, Holon, Ramat HaŞaron, Ramat Gan, Giv'atayim, Bnei Brak, Herzliya, Or Yehuda, Giv'at Şmuel ve Kiryat Ono gibi kentsel alanlar bu halkada yer alır. Bunun dışında aradaki bazı küçük yerleşimler de iç kısma dahil edilir.

Dıştaki halka ise Petah Tikva, Hod HaŞaron, Kfar Sava, Ra'anana, Yehud, Ramla, Lod, Roş HaAyin, Rişon LeZion, Ness Ziona ve Rehovot kentsel alanlarını barındırır. Yine içteki kısımdan daha fazla küçük yerleşim de dış halkaya dahil edilir.

Dan Otobüs Şirketi, Guş Dan çevresindeki en önemli ulaşım şirketidir. Her ne kadar Kavim adlı şirket son yıllarda Dan şirketine alternatif olarak kullanılsa da, yine de Dan Şirketi önemli bir konumdadır. Guş Dan, ayrıca Ayalon Otobanı gibi İsrail'deki önemli bir karayolu hattını içinde barındırır. Bunun dışında Kudüs ile Guş Dan arasında yapılmakta olan bir hafif raylı sistem inşaatı bulunmaktadır. Bu sistemin gelecekte önemli bir ulaşım hattı olması planlanmaktadır.
Hint-Aryanlar

Hint-Aryanlar, Hint-Aryan dilleri konuşan bir Hint-Avrupalı etnik ve dilsel gruptur. Hint-Aryan halklarının varsayımsal olarak kökenlerinin Orta Asya sınırlarının kuzeyinde yer almış Sintaşta ve Andronovo kültürlerine (ve Proto Hint-İranlılara) dayandığı, buradan Hint-Avrupalı olmayan Baktria-Margiyana Arkeoloji Bölgesi kültüründen dinî, dilsel ve kültürel açıdan etkilenerek Hint altkıtasının kuzeyine göç ettikleri düşünülmektedir. Göçlerin MÖ 1800 civarında, savaş at arabasının icadından sonra başlamış olduğu varsayılır. Bu dönemde Hint-Aryanlar ile İranî halkların birbirlerinden farklılaştığı tahmin edilmektedir. Göçlerin Levant bölgesine ve Hint altkıtasına doğru gerçekleştiği kabul edilmektedir. Christopher I. Beckwith'e göre Usunlar Hint-Aryan asıllı olup, bu halk Çin'e doğru başka bir göçün sonucunda ortaya çıkmıştır.

Pakistan, Hindistan, Bangladeş, Nepal, Sri Lanka ve Maldivler modern Hint-Aryan halklarının yaşadığı bölgeleri oluşturmaktadır. Hint altkıtası dışında halklar geçmişte muhtemelen Batı Çin, Levant ve Anadolu'ya (Mitanniler) da yayılmış olmakla birlikte, çağdaş bir Hint-Aryan halkı günümüzde bu bölgelerde yerli olarak bulunmamaktadır.

Hint-Aryan dillerin, Hint-Aryan halklarının bölgeye toplu göçü yerine, bu halklara ait dini veya siyasi elit bir grup altında yerel halkların kültürel ve dilsel değişime uğrayarak bu dilleri benimsemesi vasıtasıyla yayıldığı öne sürülmektedir.
Nidai Seven

Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi'e bağlı Bankacılık ve Sigortacılık Yüksekokulu'nda öğrenim gördü. Gazi Üniversitesi'nde endüstri mühendisliği alanında yüksek lisans yaptı.

Çalışma hayatına 1980'de Etibank'ta memur olarak başladı. Müfettişlik yaptı; Menkul Kıymetler ve Satış Dairesi, Menkul Kıymetler ve Fon Yönetimi Dairesi, Araştırma ve Geliştirme, Mali Tahlil ve İstihbarat Dairesi başkanlıklarında bulundu. Ağustos 1998'de Eti Holding'de Genel Müdür Müşaviri oldu; bu görevinden Ocak 1999'da ayrıldı.

1997'de Milliyetçi Hareket Partisi genel başkan adayı olan Seven, 1999 Türkiye genel seçimlerinde MHP Ağrı milletvekili seçildi. TBMM’de KİT Komisyonu'nda başkanvekili, Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu'nda üye, Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi (AKPM) Türk grubunda yedek üye olarak görev yaptı.

Seven, 2002 genel seçimlerinde yine Ağrı’dan aday oldu ancak MHP barajı aşamadığı için meclise giremedi. 2011 seçimlerinde Ağrı'dan bağımsız milletvekili adayı oldu ancak meclise giremedi.
Mehmet Başdurak

İlköğretim döneminde sesi ile, lise döneminde ise Kemal İlerici ile başlayan klasik batı müziği ve THM (Bağlama) eğitimine Recep Kırıcı,Zekeriya Bozdağ ve Bayram Aracı ile devam etti.

Daha sonra İ.T.Ü TMDK Müzik Teorisi bölümünde (Tambur)-(Keman) eğitimi ile Saadettin Heper'den usul,Haydar Sanal'dan nazariyat,Cafer Açin'den çalgı yapımı,Faruk Sümer'den Türk Tarihi, Yılmaz Öztuna'dan Türk Müziği Tarihi, Nevzat Sümer ve Bekir Sıdkı Sezgin'den ise Repertuvar eğitimi alarak tamamladı.

Sesi ile ve çeşitli ensturmanlarla sayısız konserlere imza attı ve bant kayıtları yaptı. Çağındaki T.M ses sanatçılarının hemen hemen tamamına, yakın olarak enstrumanları ile eşlik etti.

Devlet Klasik Türk müziği Korosuna Tambur Sanatçısı olarak girmeye hak kazandığı halde Kültür Bakanlığının,görevini savsaklaması nedeni ile dava AİHM'ne intikal etmiştir.
Aley İlçesi

Aley İlçesi (قضاء عاليه - Qaḍāʾ Aleyh) Lübnan'ın dokuz ilinden biri olan Cebel-i Lübnan ilinde bulunan bir ilçedir. İlçenin merkezi Aley'dir. Aley, Lübnan İç Savaşı'ndan önce Lübnanlılar ve Körfez ülkeleri tarafından cazip bir turistik yer olduğu için "yazların gelini" olarak biliniyordu. Aley ve çevresi iç savaş sırasında birçok çatışmaya sahne oldu.

Komşu Şuf İlçesi gibi Aley İlçesi de Lübnan'da dini çeşitliliğin en fazla olduğu bölgelerden biridir. Aley İlçesi'ndeki en büyük dini topluluk Dürzîlerdir. Dürzîleri Maruni ve Rum Ortodoks Hıristiyanlar takip eder. Ayrıca ilçede sınırlı sayıda Şii Müslüman toplulukları da bulunmaktadır. İlçenin yaklaşık %54,6'sının Dürzî inancına mensup olduğu, geri kalan %40,7'sinin Hıristiyan, %4,6'sının ise Müslüman olduğu tahmin edilmektedir.
Prunus mume

Prunus mume (Çin eriği veya Japon kayısısı), Prunus cinsinden bir ağaç türüdür. Ağacın meyvesi Çin, Japon ve Kore mutfaklarında meyve sularında, alkol tatlandırıcısı, turşu ve soslarda kullanılır. Aynı zamanda geleneksel bir ilaç olarak da kullanılır.
Kiremit

Antik çağlardan beri, mimari yapılarda çatı kaplama elemanı olarak kullanılan pişmiş toprak levha. Kiremitlerin hammaddesi kildir. Kil verimsiz bir topraktan alınan bir malzemedir. Böylece verimsiz topraklardan kanunlar çerçevesinde alınan kil, tuğla ve kiremit yapımıyla ekonomiye kazandırılır. Dışa bağımlı bir sektör değildir. İmalatında yoğun olarak insan emeğinden yararlanılır. Çok yaygın kullanıldığı için kil ocaklarından binaların yapılışına kadar binlerce insana iş imkânı yaratır.

Tuğla ve kiremitlerin üretim ve kullanım sırasındaki artıkları doğal ve pişmiş malzeme olması nedeniyle hiçbir yan etki yaratmaz. Üretimdeki artıklar mikronize edilerek tekrar üretimde kullanılır.

Tuğla ve kiremitler en önemli özelliklerinden biri yüksek ısı depolamasıyla bina içi regülasyonu sağlamasıdır. Kilin yapısı sayesinde üzerine aldığı ısıyı uzun süre muhafaza ederek sağlığa uygun olarak ısı geçişi sağmaktadır.
Shōjo

Shoujo (少女) veya Shōjo (tr: Şooco) genç kız veya küçük kız anlamına gelen Japonca bir kelimedir. Anime/manganın hitap ettiği izleyici/okuyucu kitlesi belirtilirken kullanılır.

"Shōjo olma"nın tam tanımı, shōjo olarak tanımlanan bir dergide seri halinde veya tek seferde yayınlanmaktır. Aşağıda eski ve devam eden Japon shoujo manga dergilerinin yayımcılarına göre ayrılmış listesi gösterilmektedir. Bunlar farklı takvimlerde yayınlanabilir, en yaygın olanlar 15 günlük (Margaret, Hana to Yume, Sho-Comi) ve aylık periodlardır (Ribon, Betsuma, Betsu Fure, Lala).
Evs b. Hacer

Evs b. Hacer et-Temîmî (Arapça: أوس بن حجر, ö. 620), Câhiliye döneminin en meşhur Arap şairlerinden biridir. Döneminin önemli hiciv şairleri arasında sayılmaktadır.

Evs b. Hacer, Câhiliye döneminin, bilhassa da Temîm kabilesinin en mühim şairlerindendir. Nesebi hakkında hakkında ihtilaf söz konusudur. Evs, Mudar sülalesinin en güzide şairlerinden addedilmektedir. en-Nâbiğa ez-Zubyânî ve Zuheyr b. Ebî Sulmâ ön plana çıkmaya başladığında, şöhret açısından Evs'in konumunu geride bırakmışlardır. Pek çok yergi şairi gibi, Evs b. Hacer de erk sahibi kişilerle temas kurmaya gayret göstermiş, siyasi meselelerle alakadar olmuştur. Mesela; Lahmi Kralı 'Amr b. Hind'i babası III. Munzir'in öcünü alması noktasında teşvik etmiştir. Kasidelerinde kabilesinin iştirak ettiği savaşlardan bahsetmektedir. Evs b. Hacer'in öncülüğünde, İslam öncesi Arap hicvi bağlamında da önemi bulunan Evs Ekolü gelişmiştir.
Kanas Gölü

Kanas Gölü, (Çince: 喀納斯湖; pinyin: Kānàsī Hú; Rusca: Канас) Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesinin kuzeyinde, Altay İline bağlı Burçin İlçesi kuzeyinde bir tatlısu gölüdür.

Kanas Gölü Altay Dağlarının yakınında Çin'in en derin tatlı su gölüdür. Yaklaşık 117 farklı kuş türleri gölün etrafında yaşarlar. Ayrıca bütün göl bölgesinde doğada yabani yaşayan göçmen 20 çeşit hayvanlar, Çin ulusal koruması altına alınmıştır.

Kanas Gölü etrafındaki bitki örtüsü, başlıca çayırlardan ve karakteristik tayga'ya özgü bitkilerden olan kozalaklı Karaçam (melez çamı) (Larix sibirica), Ladin (alaçam) (Picea obovata), Çam (Pinus sibirica), ve Köknar (Abies sibirica) gibi ağaç ormanlarından oluşturur. Ayrıca Ballıbabagiller (Lamiaceae) familyasından (Ziziphora clinopodioides) nane türüde bu bölgede bolca yetişir.

Doğal korumaya alınmış bölge, Kar parsı (Panthera unica), Avrasya vaşağı (Lynx lynx), Kızıl geyik (Cervus elaphus), Samur (Martes zibellina), Dağ keçisi (Capra ibex), Yabani koyun (Ovis ammon), Arktik yaban tavşanı (Lepus timidus), ve kuşlardan Orman tavuğu (Tetrao tetrix), elâ orman tavuğu (Bonasa bonasia), fındık tavuğu (Tetrao bonasia) gibi dikkati çeken yabani hayvanları barındırır.

1987 yılında Sincan Üniversitesi yetkilileri bir araştırma yapmışlar ve latince ismi Hucho hucho olan uzunluğu üç ile dört metreye ulaşan Taimen balığının yaşadığını tespit etmişlerdir. Soğuk su gölünde en önemli tatlısu balıklarından, ilk önce Alabalıkgiller'den Hucho hucho, Somon balığı, Nehir Morinaları gibi balık türleri yaşar.

1956 yılında Çinli Türk dilbilimcisi Geng Shimin Burçin ve Kaba İlçeleri ile ilgili bir metin yazar. O zamandan sonra ve 1980'li yılların sonlarında, dilbilimsel kapsamlı alan çalışması bu bölgede uygulanır. Bir alan araştırmacısı olan, Talant Mawkanuli, Larry V. Clark ve György Kara, Bloomington'nun gözetimi altında bir doctoral sesbilim ve şekilbilim "Jungar Tuva" ismindeki savında, Kanas Gölü etrafında sayıları 2,000'den daha az olan kişiler tarafından Tuvaca konuşulduğunu yazmıştır (1998).

Kazakistan sınırı yakınında kuzey Sincan Uygur Özerk Bölgesinde, eski Sovyetler birliğinde ve Moğolistan'da Tuvaca veya Tuva Türkçesi konuşanlar bulunur. Kazaklara komşu olan bu dile ve konuşanların diline Diwa, Soyan, vb. denilir, ve kök mončaq diye söylerler, "mavi boncuk" (karşıtı Gök Monjaq) olarak tanımlanır. Onlar Junggar Altay Özerk bölgesinde yaşarlar, etkin olarak Burçin İlçesi'nde Kom (Khom, K'u-mu, Hom Hanas Mongolzu Xiang) ve Kanas (Khanas) köylerinde ve Kaba İlçesindeki Aq Khawa 'da, onlar bu bölgeye kendi deyimleriyle dört ken, yani "dört nehir" derler.

Ressamlara kaynak olacak güzellikte olan Kanas Gölü, ormanla kuşatılmış, daha çok Tuvaların yaşadığı, Çin Ulusal Turizm 5A alanı olarak sınıflandırılır. (Çince: 布尔津喀纳斯湖国家地质公园) Burçin Kanas Gölü Ulusal jeo koruma altına alınmış bölgedir.
Émile Henriot (yazar)

Karikatürist Henri Maigrot'un oğludur. Birinci Dünya Savaşı'nda savaştı. İlk olarak savaşlar arası dönemde Temps için gazeteci olarak çalıştı. Monde için edebiyat eleştirmeni oldu ve 1957'de 'nouveau roman' terimini icat etti. 1946'da Édouard Le Roy ile aynı zamanda Académie française üyeliğine seçildi.
Donetsk metrosu

Donetsk metrosu (Ukraynaca: Донецьке метро; Latin harfleriyle: Donetske metro), Ukrayna'nın Donetsk kentindeki bir metro projesidir. Projenin temeli 1993 yılında atılmış ancak 2011'de akamete uğramıştır. Donetsk metrosu tamamlanabilseydi, Ukrayna'daki beşinci metro hattı olacaktı.

Donetsk, 80'li yıllarda bir milyon nüfusa ulaşınca Sovyetler Birliği'ndeki diğer kentler gibi metro ihtiyacı hasıl oldu. 1984'te metronun ilk planları halka sunuldu ancak sahada herhangi bir çalışma yoktu. Ukrayna'nın bağımsızlığını kazanmasının ardından, 30 Aralık 1991 tarihinde Ukrayna hükûmeti, Donetsk'e bir metro hattı inşa edeceklerini duyurdu. İlk çalışmalar 1993'te başladı. Hattın temelleri de aynı yıl atıldı. Hattın 2002'de hizmete açılması planlanıyordu.

1995'te Donetsk Belediyesi'nin finansal durumu nedeniyle projenin tamamlanması 2005'e ertlendi. 5 Eylül 1997'de Ukrayna Başbakanı Valeriy Pustovoytenko, projedeki ilk hattın sekiz yıl içinde (2005) açılması için talimat verdi. 2000'de hattın dört istasyonu işletmeye alındı. Ancak Donetsk'in finansal durumunda bir değişim yoktu. Haziran 2003'te belediye, metro işçilerinin maaşlarını ödeyememeye başladı. Sonrasında projeye yaklaşık 300 milyon hrivna (aşağı yukarı 48 milyon euro) harcandı.

2004'te Ukrayna hükûmeti, metro hattının 2010'da tamamlanacağını duyurdu. Ancak çalışmalar çok yavaş ilerliyordu. Bu oldukça iyimser bir tahmindi. Donetsk, 2012 Avrupa Futbol Şampiyonası'nın ev sahiplerinden biri oldu. Bu gelişme metronun kaderi hakkında da umutların yükselmesine neden oldu.

2009'da hatta ayrılan bütçede kesintiye gidildi. Bu süreçte çalışmalar grev nedeniyle birkaç kez durdu. Belediye Başkanı Oleksandr Lukyançenko, 22 Mayıs'ta proje için 500 milyon hrivnanın (~65 milyon USD) aktarılacağını duyurdu. Ancak metro için böyle bir para harcanmadı.

Hattaki çalışma Donbas Savaşı nedeniyle bir kez daha durdu. Aralık 2014'te Donetsk Halk Cumhuriyeti, metronun geleceğini görüşmek için bir komisyon kurdu. Fakat savaş nedeniyle projenin tamamlanması pek mümkün görünmüyordu.
Saray Hamamı (Ünye)

Süleyman Paşa Sarayı’nın batısında, Saray Caddesi üzerinde konumlanan hamamın kesin inşa tarihi bilinmemektedir. Zira yapının kitabesi yoktur. Süleyman Paşa Sarayı'nın bir parçası olarak 1808 yılından önceki bir tarihte, saray halkı ve konuklarının kullanımı için inşa edildiği düşünülür. Uzun yıllar hamam olarak hizmet veren yapı, 1982 yılında kullanım dışı kalmıştır. Yapının 2016 yılında başlayan restorasyon çalışmalarına dek uzun bir süre metruk vaziyette kaldığı bilinmektedir.

Restorasyon projesi öncesinde mülkiyeti Hazinedarzade Süleyman Paşa'nın varislerine ait olan yapı 2012 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından kamulaştırılmıştır. 2017 yılında restorasyonu tamamlanan hamam, 2020 yılında orijinal işleviyle tekrar açılmıştır.

Yapı, güney-kuzey doğrultusunda dikdörtgen planlıdır. Plan itibarıyla haçvari dört eyvanlı ve köşe hücreli hamamlar sınıfına girmektedir. Dış cephesi yığma taştan olan yapının köşeleri ve pencere aksamı düzgün kesme taştandır. Giriş ise güneyden sonradan eklenen yapı ile caddeden sağlanmaktadır.
Jeanerette, Louisiana

Jeanerette, Amerika Birleşik Devletleri'nin Louisiana eyaletinde yer alan ve Iberia ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 5,530'dur.

15 Mart 2010 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 65,496 kişi, 26,845 ev ve 17,835 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de 64.0% Beyaz, 33.0% Afrikan Amerikan, 0.1% Yerli Amerikan, 1.2% Asyalı, 0.6%'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.

1 Nisan 2000 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 57,537 kişi, 23,685 ev ve 17,708 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de 64.0% Beyaz, 33.0% Afrikan Amerikan, 0.1% Yerli Amerikan, 1.2% Asyalı, 0.6%'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Hotin Ayaklanması

Rumen kuvvetlerini yerel isyancılar engellemeye çalıştı. Ancak başarılı olamadılar. Rumen kuvvetleri bu bölgeye girdikten sonra burada bulunan Ukraynalıları çıkarmaya başladı. Rumenlerin bu faaliyeti halkta büyük tepki uyandırdı. Ulusal Besarabya Birliği ve Besarabya Savunması bu bölgede isyanı tertipledi.

İsyancılar, üç piyade alayından oluşan 30 bin kişi ile ilerlemeye başladı. Onlara birer süvari ve topçu bölüğü eşlik ediyordu. Arionesti, Kalarashovka, Rud, Savka, Samoylovka, Pokrovka, Codrean, Naslavcea, Teleshovka ve Sokiryany istasyonuna kadar bölge isyancıların eline geçti.

Daha da ilerlenerek Romankovtsy istasyonuna kadar ulaştı. Ancak daha fazla ileri gidemedi. Çünkü mühimmat yetersizdi. Ukrayna'dan yeterince destek de alamıyorlardı. Zira Batı Ukrayna'da milliyetçiler egemendi. Rumen ordusu ağır silahlarla karşı taarruza geçerek ayaklanmayı bastırdı.

Rumen ordusu ayaklanmayı bastırdıktan sonra köylülere karşı intikam dalgası başlattı. 22 köy Rumen topçuları tarafından yok edildi. 4000 isyancı ve 50.000 sivil Sovyetler Birliği'ne kaçarak mülteci oldu. Bunların bir kısmı iç savaşta Kızıl Ordu'nun safında savaştı.
Giovanni Bragolin

Halk arasında Bragolin olarak bilinen ve Angelo Bragolin ve Giovanni Bragolin olarak da bilinen Bruno Amadio (d. 9 Kasım 1911 - ö. 22 Eylül 1981), "Ağlayan Çocuklar" olarak bilinen resim grubunun yaratıcısıydı. Resimlerde, asık suratla dümdüz ileriye bakan, ağlayan çeşitli çocuklar yer alır. Onları Roman halkıyla özel olarak ilişkilendiren hiçbir şey olmamasına rağmen bazen onlara "Çingene oğlanlar" denmektedir.

Akademik eğitim almış bir ressamdı, savaş sonrası Venedik'te ressam ve restoratör olarak çalışıyordu ve turistler için Ağlayan Çocuk resimleri yapıyordu. Bragolin adı altında bu tür en az 65 tablo yapıldı ve bunların reprodüksiyonları dünya çapında satıldı. Reprodüksiyonlar için kendisine her zaman telif ücreti ödenmiyordu. 1970'lerde hayatta olduğu ve hali vakti yerinde olduğu ve Padua'da hâlâ resim yaptığı ortaya çıktı. Savaştan sonra İspanya'ya kaçtığı ve daha sonra yanan yerel bir yetimhanedeki çocukları resmettiği iddiaları, doğrulanmamış bir şehir efsanesi gibi görünüyor.
Gina Albert

1950'lerin sonlarında dört filmde rol aldı: Man in the River (1958) Lena Hinrichs rolüyle, Mädchen in Uniform (1958) Marga rolüyle, Tumulto de Paixões (1958) Anna Martin rolüyle ve Tunisi Top Secret (1959) Kontes Barbara rolüyle.