Cadereyta de Montes

Cadereyta, Meksika'nın Querétaro Eyaletini oluşturan 18 eyaletin en büyüğü olan Cadereyta de Montes belediyesinde bir kasabasıdır. Ana meydanda, şehrin koruyucu azizleri olan San Pedro ve San Pablo tapınağı vardır. 2011'den beri Pueblos Mágicos olarak belirlenmiştir .

Ekim 1639'da Lope Diez de Armendáriz, ayaklanan Chichimeco Kızılderililerini sakinleştirmesi için Kaptan Alonso de Tobar Guzmán'ı görevlendirdi ve 29 Haziran 1640'ta himayesinde bir İspanyol nüfusu onun onuruna " Villa de Cadereyta" adını verdi Bir süre sonra, 16 Şubat 1641'de Villena Valisi Marquis, vakfı onayladı, o zamandan beri bu isme sahipti.1902 yılının ilk yarısında, Cadereyta İlçesi Valisi, Cadereyta Méndez şehrinin Belediye Meclisine, adı geçen şehrin Ezequiel Montes'in anısına "Cadereyta de Montes" olarak adlandırılmasını teklif etti. Çabalar başarılı oldu ve 11 Mayıs 1904'te H. Kongresi, "şehrin bundan böyle Cadereyta de Montes adını taşıyacağını" kararlaştırdı. Kararname aynı yılın 13 Mayıs'ında Vali Francisco González de Cosío tarafından onaylandı ve Cadereyta Valisine iletildi ve 18 Mayıs'ta Resmi Gazete "La Sombra de Arteaga"'da yayınlandığında yürürlüğe girdi.

Queretano Çölü'nde yer alan bölgede, yaklaşık 7.000 yıl boyunca kendini bölgede yiyecek toplama ve avlanmaya adanmış göçebe insan gruplarının yaşadığını gösteren birkaç kanıt var. Bu avcı-toplayıcı grupların, MÖ 1500 yıllarından itibaren Mezoamerikan gruplarla karşı karşıya geldiği bilinmektedir. Bu çatışmalar sırasında sürekli bir geri çekilme ve genişleme oldu. Klasik Sonrası Dönemde İspanyol fatihler 16. yüzyılda geldiklerinde, Azteklerin kolu olan Otomí de Xilotepec lordluğu ile sürekli savaş halindeydi.

16. yüzyılın sonunda Maconí madenlerinin keşfiyle, bölge Xilotepec ve Huichapan Eyaletine eklendi. Bu bölgelerde Chichimeca Jonaces olarak bilinen yarı göçebe yerli halk yaşıyordu. Yıllar sonra, 1599'da, Sierra Gorda'da Escanela madenleri keşfedildi ve Maconí madenlerini Huichipan'ın yetki alanı olarak bıraktı. Yeni İspanya'nın genel vali hükûmeti, 1614-1617 yılları arasında Cerro Gordo'nun eteklerinde farklı arazi hibeleri vermeye başladı. Bu topraklar, Huichapan ve Tecozautla kasabalarını San Pedro Tolimán kasabasına ve Maconí ile Escanela madenlerine bağlayan yollar arasında bulunuyordu. Chichimecs, İspanyol ordusunun ve Fransisken misyonerlerinin büyük barış kampanyalarına karşı olup bir savaş başlatarak, kendi topraklarında İspanyolların varlığına şiddetle karşı çıktılar. Lope Diez de Armendáriz, barışı kuvvetle destekledi ve 1639'da Kaptan Alonso de Tovar Guzmán'ı yerli halkı bir araya getirmesi için görevlendirdi. Alonso de Tovar Guzmán, kampanyanın ana organizatörü olduğu için 29 Haziran 1640'ta Viceroy Marqués de Cadereyta'nın anısına Cadereyta adında bir İspanyol kasabası kurdu.

11 Mayıs 1904'te Cadereyta'nın ismi "Cadereyta de Montes" oldu. Bu yerden ünlü biri olan Ezequiel Montes, böylece şehri ve Cadereyta de Montes Bölgesi'ni yeniden adlandırdı. Yaklaşık 40 yıl sonra, 1941'de, Cadereyta de Montes Belediyesi son bölgesel yapılanmasını aldığında, mevcut dokuz Belediye Delegasyonu ile devam etti: Vizarrón, El Doctor, Maconí, La Esperanza, Higuerillas, Bella Vista del Río, Boyé, El Palmar ve Pathe.

Cadereyta, eyaletin doğusunda yer almaktadır. Güneyde Ezequiel Montes, kuzeyde San Joaquín, Pinal ve Peñamiller, batıda Colon ve doğuda Hidalgo belediyesi ile sınırlanmıştır. Deniz seviyesinden Ortalama 2000 metre yüksekliktedir. Kuzey yarısı Sierra Gorda ve güney yarısı ova tarafından işgal edilmiştir. Kurak bölgeler geniştir.

Cadereyta belediyesinin hidrolojik ağı tamamen Meksika Körfezi'nin yamacına aittir ve bu üç alt havza tarafından dağıtılır, bunlardan biri Kuzeydoğu bölgesinden Extoraz'a ulaşır, daha sonra orta ve güney bölge San Juan'a doğru ulaşır . Ve son olarak, Kuzey bölgesi doğrudan Moctezuma Nehri'ne ulaşır. San Juan Nehri'nin alt havzasının, vadinin küçük yüzeysel kanallara ayrıldığı Cadereyta belediyesinin yüksek platosunu kapsadığını, ancak bunların yılın çoğu zaman kuru kaldığını belirtmek önemlidir.

Cadereyta belediyesinde esas olarak cıva, gümüş ve altın gibi maden kaynaklarını çıkarmak için kullanılan madenler bulunmaktadır. Belediye ayrıca, figürlerin yapıldığı mermer veya ormanlık alanlardan çıkarılan daha küçük ölçekli ahşap işleri gibi yerde bulunan kaynaklarla zanaatkarlığıyla da tanınır.

Bitki örtüsü içerisinde çam, meşe, kaktüs, çalı, eğrelti otu, palo dulce, huizaches, okaliptüs, jakarandas, begonviller, gibi çok çeşitli türlerin yanı sıra incir, şeftali, limon ağaçları., nar, yeşil sapote, bazı biber çeşitleri ve oyamel, beyaz sedir ve çilek gibi diğer çam türleri vardır.

Cadereyta belediyesini oluşturan fauna arasında kemirgenler, sincaplar, tarla fareleri, kokarcalar, tavşanlar, sincaplar, yabani tavşanlar, keseli sıçanlar, gelincikler, yarasalar, porsuklar, çöl kaplumbağaları, tilkiler, bukalemunlar, kertenkeleler, akrepler, aksolotlar, alaycı kuş, huitlacoche, kırlangıç, quinfo kuşu, kahverengi kartal, akbaba, sinek kuşu, gri kartal, koşar guguklar, şahin, toygar, kuzgun, güvercin, yer almaktadır.

Belediyede meydana gelen iklimler kuru ve bozkırdır; nem ve sıcaklık derecesine göre olanlar iki tiptir: kuru bir kış, yıllık ortalama sıcaklık 16.7 santigrat derece iken yarı ılık ve yarı kuru kışlarda maksimum 38 santigrat derecedir. Yağışlı mevsim sıcak ve bulutlu, kurak mevsim ise ılık ve parçalı bulutludur. Yıl boyunca, sıcaklık genellikle 4 °C ila 27 °C arasında değişir, nadiren 1 °C'nin altına düşer veya 31 °C'nin üzerine çıkar. Turizm puanına göre, Cadereyta'yı ziyaret etmek için yılın en iyi zamanı Nisan ortasından Haziran başına kadardır. Sıcak mevsim, 1 Nisan'dan 11 Haziran'a kadar 3 ay sürer ve günlük ortalama yüksek sıcaklık 80 °F'nin üzerindedir. Yılın en sıcak günü, ortalama maksimum sıcaklık 27 °C ve ortalama minimum sıcaklık 12 °C ile 9 Mayıs'tır. Serin mevsim, 19 Kasım'dan 6 Şubat'a kadar 6 ay sürer ve günlük ortalama yüksek sıcaklık 70 °F'nin altındadır. Yılın en soğuk günü, ortalama minimum 4 °C ve ortalama maksimum 20 °C ile 7 Ocak'tır. Cadereyta şehrinin deniz seviyesinden yüksekliği 2.070 metredir. Şubat ve Mart aylarında erozyona uğrayan rüzgarlar vardır.

Belediye, tarımsal gelişmeyi zorlaştıran yarı kurak koşullara sahiptir. Ancak yaklaşık 10.064 hektarlık alanda özellikle fasulye, mısır, bezelye, sorgum ve bakla olmak üzere mevsimlik ekimler yapılmaktadır. Aynı şekilde 230 hektar alanda domates, fasulye, kabak, mısır, pul biber ve salatalık tarlaları ile sulu tarım yapılmaktadır.

Kurulan sanayinin %70'ine tekstil şirketleri hakim; %25'i mermere, kalan %5'i ise kalkere ayrılmıştır. Mermer faaliyetine gelince, ulusal ve uluslararası farklı noktalarda yer alan, günlük 3.000 ton malzeme ve türevleri üretimi yapan yaklaşık 30 atölye bulunmaktadır.

Biznaga şekeri bölgeye özgüdür; ancak elma, ayva ve balkabağı şekerleri de evde yapılır. Ayrıca odun üzerinde pişmiş meyvelerin hazırlanması da vardır ve fırıncılıkta olduğu gibi, kampekanlar tekrarlanan tüketimdir. İçmek için pulk ve meyve suyu öne çıkıyor.