SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Seyyide Şirin

Seyyide Şirin (Farsça: سیده ملک خاتون) Seyyide olarak da bilinen), Rey'in Büveyhî hükümdarı Fahrüddevle'nin () eşi olan Büveyhî prenses. Oğlu Mecdüddevle () döneminde Rey'in fiili hükümdarıydı.

Orta çağ tarihçisi Hilal es-Sabi'ye ve modern tarihçi Madelung'a göre Sayyide Şirin Büveyhi hükümdarı el-Merzuban'ın kız kardeşiydi. Bununla birlikte, Ziyari hükümdarı Keykâvus (Büveyhilerin ve Büveyhi kökenli bir olan) tarafından yazılan Kabusnâme'ye göre Seyyide Şirin, Merzuban'ın yeğeniydi. Hugh N. Kennedy, Taberistan'ın Şervin adında, Merzuban'ın kardeşi olan Büveyhi hükümdarı III. Şervin olabilecek belirli bir Büveyhi hükümdarının (spahbed) kızı olarak adlandırmaktadır. Seyyide Şirin'in oğlu Muhammed bin Rüstem Düşmanziyar'ın Kakuyid hanedanının kurucusu olduğu Rüstem Düşmanziyar adında bir erkek kardeşi vardı.

Sayyide bazı kaynaklarda Kürt olarak adlandırılsa da, genellikle o zaman Deylemi kökenli olan Büveyhi hanedanından olduğu kabul edilir. İran Ansiklopedisi'nde ayrıca; “10-11. Yüzyılların kaynaklarındaki “Kürt'ün, Lurlara dahil Zagros bölgesinin tüm yaylacılarına atıfta bulunduğu unutulmamalıdır.”

Bilinmeyen bir tarihte Seyyide Şirin, Fahrüddevle ile evlendi ve 990'larda Ebu Talib Rüstem ve Ebu Tahir adında iki oğlu oldu. Fahrüddevle daha sonra 997'de öldü ve Rey'ın yerine Mecdüddevle lakabını veren Ebu Talib Rüstem geçti. Bu arada Ebu Tahir'e "Şems ed-Devle" lakabı verildi ve Hemedan'ın hükümdarı oldu. Her iki kardeş de reşit çağda olduğundan, iktidar Seyyide tarafından üstlenildi. Her iki oğul da başlangıçta kendi bağımsızlıklarını ilan ettiler ve Şah unvanını aldılar, ancak en geç 1009 veya 1010'da Fars ve Irak'ı kontrol eden akrabaları Baha ed-Devle'nin otoritesini tanıdılar.

1006 veya 1007'de vezir Ebu Ali bin Ali'nin yardımıyla Mecdüddevle, Seyyide'yı iktidardan düşürmeye teşebbüs etti. Ancak Seyyide, Kürt Ebu Necr Bedr bin Hasani'ye kaçtı ve Şems ed-Devle ile birlikte Rey'i kuşatma altına aldı. Birkaç çatışmadan sonra şehir alındı ve Mecdüddevle yakalandı. Şems ed-Devle, Rey'de iktidara gelirken, Tabarak kalesinde Seyyide tarafından hapsedildi. Bir yıl sonra Mecdüddevle serbest bırakıldı; Şems ed-Devle Hemedan'a döndü. İktidar, annesindeydi (Seyyide). Ancak Şems ed-Devle daha sonra Rey'i Mecdüddevle'den almaya çalıştı, ancak Seyyide tarafından durduruldu. Sayyide daha sonra 1028'de öldü.
Sevinç Osmankızı

Sevinç Osman kızı Mirzayeva (), başlangıçta BBC Dünya Servisi raporlama haber için çalışan Azerbaycan doğumlu gazeteci ve TV sunucusu. Şu an, Bakü merkezli TV kanalı ANS'de baş editör olarak çalışmaktadır. CNN World View programının da gazetecisidir.

Azerbaycan'ın başkenti Bakü'de doğan Osmankızı'nın babası, cumhurbaşkanı sözcüsü Osman Mirzayev'in Dağlık Karabağ'da 20 Kasım 1991 tarihinde düşen helikopter sonucu ölümünden sonra Osmankızı soyadını aldı.
Lavandula stoechas

Yapraklar, uzun, grimsi ipeksi tüylü 1–4 cm.dir. Çiçekler, pembe-mordur, 10–30 cm uzunlukta sivri uçlu ince yapraksız saplar üzerindeki 2–3 cm uzunluğunda çiçekler görülür. Her bir çiçekte 4–8 mm uzunluğunda bir taç yaprak bulunur. Sivri ucun üstündeki çiçekler daha büyük, uzun ve parlak lavanta mavisi renklerdedir (nadiren beyaz).
Flammarion gravürü

Flammarion gravürü sahibi bilinmeyen, anonim bir ahşap gravürdür. İlk kez Camille Flammarion'un 1888 tarihli L'atmosphère: météorologie populaire ("Atmosfer: Popüler Meteoroloji") isimli eserinde yer bulması isminin kaynağıdır. Flammarion'un eserinin 163. sayfasındaki gravürün altındaki yazı (resimde görüldüğü gibi), şunu belirtmektedir: "Orta Çağdan bir misyoner gök ve Dünya'nın birbirine değdiği noktayı bulduğunu söylemektedir..."

1957'de astronom Ernst Zinner görüntünün 16. yüzyıl kaynaklı Cermenik bir sanat eseri olduğunu iddia etmiş fakat 1906'dan önce yayımlanmış herhangi bir sürümüne rastlayamamıştır. Birçok farklı isim resim hakkında araştırmalarda bulunmuştur. Bunlardan küratör Bruno Weber ve astronom Joseph Ashbrook resimde Dünya'yı dış bir boyuttan ayıran küresel, ilahî (göksel) bir kubbenin betimlenmiş olmasının Sebastian Münster'in 1544 tarihli Cosmographia isimli eserindeki bir ilüstrasyona benzerlik taşıdığını, tanınmış bir kitap sever ve kitap koleksiyoncusu olan Flammarion'un bu esere sahip olmuş olabileceğini iddia etmişlerdir.
Grégoire Colin

Colin, 25 Temmuz 1975'te Châtenay-Malabry, Fransa'da doğdu. Oyunculuğa henüz 12 yaşlarındayken 1987'de tiyatro ile başladı. En çok 1992'de 17 yaşında Agnieszka Holland'ın psikolojik aile draması türündeki tiyatro oyunu Olivier, Olivier 'deki performansıyla tanındı. Yer aldığı diğer bazı yapımlar arasında; Adela (2000), Beau travail (1999) ve Makedonya yapımı film Before the Rain (1994) sayılabilir. Aynı zamanda Fransa yapımı gerilim türündeki Proie adlı filmde başrolde yer aldı.

1998'de acımasız bir kulüp sahibini canlandırdığı ses getiren La Vie Rêvée Des Anges ("Meleklerin Rüya Hayatı) adlı filmde görüldü. 2009'da yönetmenliğini üstlendiği La Baie Du Renard adlı kısa filmi Cannes Film Festivali'nde gösterildi. 2009'da Tsilaosa Filmcilik adıyla kendi yapım firmasını kurdu.
Sahra hastanesi

Sahra hastanesi, hastaların daha donanımlı bir hastaneye taşınmadan önce yerinde müdahale gördükleri geçici askerî hastane ya da mobil sağlık birimidir. Bu terim ilk olarak askeri tıpta kullanılmış, daha sonra felaket ve benzeri ciddi sivil durumlarda da kullanılmaya başlanmıştır.

Bir sahra hastanesi, olaylara yerinde müdahale edebilmek amacıyla, genellikle taşınabilir ekipmana sahip tıp personeli ve çadırımsı (ya da şişirilebilir) binalardan oluşur. Şehirlerde kurulan sahra hastaneleri genellikle kolay erişilebilir ve görünür binalara kurulur. Havadan indirilen sahra hastanelerinde tıp ekipmanı genellikle sığınak görevi gören bir konteynerin içine yerleştirilir. Askeri anlamda sahra hastanesi bir geçici yardım istasyonundan büyük, bir askeri hastaneden küçüktür.
Assia Djebar

Fatima-Zohra Imalayen (1936 30 Haziran - 6 Şubat 2015), Assia Djebar mahlası ile bilinen Cezayirli romancı, çevirmen ve film yapımcısıdır. Eserlerinin çoğu kadınların karşılaştığı engelleri ele almaktaydı ve kendisi de feminist duruşuyla dikkat çekiyordu. "Sık sık kadınların yazı hareketleriyle ilişkilendirilir, romanları açıkça Cezayirli kadınların soy ağacının oluşturulmasına odaklanır ve politik duruşu sömürge karşıtı olduğu kadar ataerkillik karşıtıdır." Djebar, Kuzey Afrika'nın önde gelen ve en etkili yazarlarından biri olarak kabul edilir. 16 Haziran 2005'te Académie française'de, Mağrip'ten böyle bir tanınma elde eden ilk yazar seçildi. Çalışmalarının tamamı için 1996 Neustadt Uluslararası Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü. Sık sık Nobel Edebiyat Ödülü'ne aday gösterildi.

Djebar, 30 Haziran 1936'da Şerşel, Cezayir'de, Berberi kökenli bir aile olan Taha Imalhayène ve Bahia Sahraoui'nin ailesinde Fatima-Zehra Imalayen olarak doğdu. Aïn Defla Vilayeti, Cezayir yakınlarındaki küçük bir liman köyü olan Şerşel'de büyüdü. Djebar'ın babası gittiği bir ilkokul olan Mouzaïaville'de ona Fransızca öğretti. Daha sonra Djebar, Blida'daki Kur'an özel yatılı okuluna katıldı, bu okuldaki iki kızdan birisi idi. Cezayir'de bir lise olan Collège de Blida'da okudu ve sınıfındaki tek Müslüman oydu. 1955'te Ecole normale de jeunes filles'e katıldı ve Fransa'nın en seçkin okullarında eğitim gören ilk Cezayirli ve Müslüman kadın oldu. Cezayir Savaşı nedeniyle çalışmaları kesintiye uğradı, ancak daha sonra eğitimine Tunus'ta devam etti.

1957'de ilk romanı La Soif'in ("Susuzluk") yayınlanması için Assia Djebar takma adını seçti. Bir sonraki yıl Les Impatients adlı bir kitap daha yayımladı. Ayrıca 1958'de, o ve Ahmed Ould-Rouïs, sonunda boşanmayla sonuçlanacak bir evliliğe imza attı. Djebar, Rabat Üniversitesi'nde (1959-1962) ve ardından Cezayir Üniversitesi'nde ders verdi.

1962'de Djebar Cezayir'e döndü ve Les Enfants du Nouveau Monde'u yayınladı ve bunu 1967'de Les Alouettes Naïves takip etti. Yeniden Cezayir'e dönmeden önce 1965-1974 yılları arasında Paris'te yaşadı. 1980'de Cezayirli şair Malek Alloula ile yeniden evlendi. Çift, Cezayir Kültür Merkezi'nde araştırmacı görevinde bulundukları Paris'te yaşadı.

1985'te Djebar, L'Amour, la fantasia'yı (Fantasia: Bir Cezayirli Süvari Alayı olarak çevrilir, Heinemann, 1993) yayınladı ve burada "dil konusundaki kararsızlığını, Batı eğitimli, Cezayirli, feminist, Müslüman bir entelektüel olarak tanımlanmasını, Cezayirli kadınların ve genel olarak kadınların sözcüsü olarak rolünü defalarca dile getirdi."

2005 yılında Djebar, Fransız dilinin mirasını korumakla görevli ve "ölümsüzler" olarak bilinen üyeleri ömür boyu seçilen bir kurum olan Fransa'nın önde gelen edebiyat kurumu Académie française'ye seçildi. Kuzey Afrika'dan kuruma seçilen ilk yazar ve Akademi'ye katılan beşinci kadındı. Djebar, New York Üniversitesi'nde Frankofon edebiyatının Gümüş Kürsüsü profesörüydü.
Tek kullanımlık şerit

Tek kullanımlık şerit, Gilbert Vernam tarafından keşfedilmiş bir kripto sistemi. Kullanılacak anahtar şifrelenecek metnin boyutu kadar olmalıdır ve yalnız bir kereye mahsus üretilip kullanılmalıdır. Böylece şifrelenmiş metni ele geçiren saldırgana hiçbir bilgi verilmemiş olunur.

Düz metin için her bit veya karakter düz metin olarak aynı uzunlukta bir gizli rastgele anahtar ile her bit veya karakter modüler olarak eklenerek şifreleniyor. Anahtar gerçekten rastgele ise düz metinden oldukça ve daha büyükse, kısmen veya tamamen tekrar kullanılamıyorsa ve gizli tutuluyorsa şifreli metni anahtarı bilerek kırmak veya şifrelemek imkânsızdır. Ayrıca herhangi bir şifre otp (tek kullanımlık şerit) anahtarları ile aynı şartlarda olsa da mükemmel gizlilik özelliklerindeki şifre yerine kullanılamayacağı kanıtlanmıştır. Ancak pratiklik problemi tek kullanımlık şeritlerin yaygın olarak kullanılmasını engellemiştir.

İlk 1882 yılında Frank Miller tarafından tanımlanan tek kullanımlık şerit 1917 yılında yeniden icat edildi ve birkaç yıl içinde patenti alındı. Vernam şifre adı mucitlerinden biri olan Gilbert Vernam adından türetilmiştir. Vernam sisteminde şifre delikli şeritlerden okunan bir anahtar ile mesajın birleştirilmesiyle olur. Orijinal haliyle Vernam sistemi anahtar şerit döngülerinde her zaman tam bir döngü yapıldığında tekrar kullanılabilir olduğundan zayıftır. Joseph Mauborgne kabul ettiği tek kullanımlık geç gelseydi anahtar bandı tamamıyla rastgele olsaydı, şifreleme imkânsız olurdu.

Adının "pad" bölümü ilk uygulamalarda anahtar malzemesinin bir kâğıt pedi olarak dağıtılmasından gelmektedir. Bu nedenle üst sayfası kolayca yırtılabilir ve kullanımdan sonra yok edilebilir. Şeritlerin kolay gizlenmesi için o kadar küçültülmüştür ki görebilmek için büyüteç kullanmak gerekir. Fotoğraflar yakalanan kgb şeritlerinin kişinin avucunun içine veya ceviz kabuğunun içine sığabilecek olduğunu gösterir. Güvenliği arttırmak için şeritler son derece yanıcı nitroselüloz yapraklar üzerine basıldı.

Bazı yazarlar aynı anlamda olan "Vernam şifre" ve "tek kullanımlık şerit " terimlerini kullandıkları için terimde bazı belirsizlikler vardır. Diğerleri kriptografik olarak güvenli sözde rastgele sayı üretmeye dayalı olanlarda dahil olmak üzere "Vernam şifre " olarak ifade etmektedirler.
Sırât

Erken dönem İslam dil bilimcileri kelimenin sırat, sirat veya zirat şekillerinden hangisi ile okunması gerektiğinde tereddüt ettiler ve onu yabancı bir kelime olarak tanımladılar. Suyuti ve bazı alimler kelimenin Yunanca olduğunu söylerler. Latince strata kelimesinin helenistik formu olarak tanımlanır ve buradan Arami ve Arap diline geçtiği ifade edilir.

İran mitolojisi Zerdüştlük'te sinvat (Çinvat Köprüsü) cehennem üzerinde kurulu bir köprüdür ve buradan Zerdüşt'e inananlar güzel bakire bir kız ve iki adet köpek eşliğinde eğlenceli ve şarkılı bir yer olan cennete gideceklerdir.

İslâm inanışına göre tüm insanlar Sırât'tan geçecektir. Müminler, yani İslam dinine inananlar, Dünya'daki eylemlerinin mahiyetine göre hızlı veya yavaş, rahat veya zor, bu yoldan başarıyla geçecekler, kâfirlerin, yani İslâm dininin esaslarından bir veya daha fazlasını inkâr edenlerin ayakları sürtecek ve Cehennem'e düşeceklerdir.

İslâm dininin kutsal kitabı Kur'an'da da Sırât'ın mahiyetinden söz edilmemiş. Ancak bu konuda bazı hadisler mevcuttur. Bunlara göre Sırât Köprüsü kaygan olup üzerinde emrolunduklarını yakalamaya yarayan çengeller ve bir diken çeşidi vardır. Üzerinden geçen Müslümanların bir kısmı şimşek gibi, bir kısmı rüzgâr gibi, bir kısmı hızlı giden at ve develer gibi geçecekler.
Miriam Eşkol

Miriam Eşkol (İbranice : מרים אשכול) (Miriam Zelikowitz ; d. 1929 - ö 26 Kasım 2016; Kudüs, İsrail), Rumen asıllı İsrailli eski başbayan ve kütüphaneci. 1964-69 yılları arasında İsrail başbakanı olan, Levi Eşkol'un eşidir.

Miriam Eshkol (evlilik öncesi soyadı : Zelikoxitz) 1929'da Bacău, Romanya'da Yahudi bir ailenin kızı olarak doğdu. 1930'larda o zaman İsrail topraklarında olan Filistin'e ailesiyle gelerek yerleştiler. Kendisi kütüphanecilikte yapan eski first lady Eshkol 26 Kasım 2016'da 87 yaşında ölmüştür.
Sen de Gitme

Film 1930'ların Fransız işgalindeki Antakya'sında geçmektedir. Rum kızı Triyandifilis'in, bakıcısı ve en yakın dostu Sultan'la olan sevgi ilişkisi üzerinde gelişir. Akıl yaşı 7 olan Triyandifilis güzel bir genç kızdır. Zaten trajik olan hayatı Antakya'daki Fransız birliğinde görevli er Pierre'e âşık olmasıyla altüst olur. Ancak bir süre sonra Pierre ülkesine döner. Triyandifilis aşkının peşinden bir bilinmeze sürüklenir.
MPLA Gençliği

MPLA Gençliği (Portekizce Juventude do MPLA), Angolalı Kadınlar Örgütü ile beraber MPLA’nın ana kitle örgütlerinden biridir. MPLA Gençliği’nin çocuk organizasyonu Agostinho Neto Öncü Örgütü’dür.
Benjamin Britten

Edward Benjamin Britten, (22 Kasım 1913, Lowestoft, Suffolk, İngiltere – ö. 4 Aralık 1976, Aldeburgh, Suffolk, İngiltere) Piyanist, orkestra şefi ve Grammy Ödülü sahibi İngiliz modern dönem bestecilerden birisidir. Vokal eserleri ile ün kazanmıştır.

Diş doktoru bir babanın ve amatör müzisyen annenin oğlu olan Edward Benjamin Britten, ailenin 4 çocuğunun en küçüğü ono ve keman dersleri aldı. 6 yaşından itibaren beste yapmaya başladı ve 9 yaşından ölümüne kadar düzenli olarak beste yapmayı hiç bırakmadı. 1927’de izlediği bir konserde orkestra şefi olan besteci Frank Bridge ile tanıştı ve onun özel öğrencisi oldu. Bir süre sonra Londra’daki Kraliyet Müzik Okulu’na girerek eğitim gördü ve besteleriyle çeşitli ödüller kazandı. 1933'te şaşırtıcı bir başarı kazanan A Boy was Born eserini yazdı; eserin BBC Şarkıcıları tarafından seslendirildiği bir yayın programının provasında tenor Peter Pears ile tanıştı ve böylece ömür boyu sürecek bir dostluk ve iş ilişkisi başladı. Britten’in solo şarkılarının, koral ve opera yapıtlarının çoğu tenor sesi için yazılmıştır ve Pears çoğunun ilk gösterimlerinde solist olmuştur.

1935'ten II. Dünya Savaşı’nın başlangıcına kadar BBC Radyosu, GPO Film Şirketi’nin çektiği belgeseller ve Londra’daki sol kanattan pek çok küçük tiyatro topluluğu için çok sayıda eser besteledi. Bu dönemde çoğunlukla eserlerine W.H. Auden söz yazdı.

1939’da Britten, Auden ve Pears birlikte ABD’ye gitti ve Long Island, New York’a yerleşti. 1940’ta Auden ile liselerde sahnelenmek üzere geleneksel Amerikan Halk tiplerine dayanan Paul Bunyan adlı operet üzerinde çalıştı. 1942’de Boston Senfoni Orkestrası Sinfonia de Requiem adlı eserinin prömiyerini yaptı. Bu eserin başarısı üzerine gelen Boston Senfoni Orkestrası efsanevi müzik direktörü Serge Koussevitzky’nin desteğini alarak İngiliz şair George Crabbe’in bir şiirinden esinlendiği yeni operasını yazmaya başladı. Birlikte İngiltere’ye dönmeye karar veren Britten ve Pears, dönüş yolunda bu eserin senaryosu üzerinde çalıştılar; liberettoyu Montagu Slater yazdı. İngiltere’de Aldeburgh’a yerleşen sanatçı, İngiliz müziği için çok önemli bir eser olan Peter Grimes operasını 1945'te tamamladı. Bu eserden sonra opera ve diğer formatlarda çok sayıda opera besteledi. Özellikle çocuk ve gençlik orkestraları için eserler yazdı. 1976’da kraliçenin doğum gününde kendisine soyluluk unvanı verildi. Bir kalp rahatsızlığı sonucu 4 Aralık 1976’da öldü ve Aldeburgh Mezarlığı’na gömüldü. Bu mezarlıkta, Aldeburg Festivali’nin yaratılmasında kendisi ile birlikte emek veren arkadaşları Peter Pears ve Imogene Holst ile yan yana yatmaktadır.
Tatra 613

Tatra 613, Tatra tarafından 1974-1996 yılları arasında üretilen bir üst sınıf lüks otomobil modelidir. Araç, 1968 yılında İtalya merkezli Vignale tarafından tasarlanmış olup Tatra 603'ün yerini almıştır. Tasarımı 1996'da yerini yeniden biçimlendirilmiş bir 613-5 olan Tatra 700'e bırakana kadar beş kez güncellendi.

Tatra 613, çoğunlukla devlet yetkilileri, sektör yöneticileri tarafından kullanıldı ve sınırlı sayıda ekip otosu, ambulans ve motor sporları etkinlikleri sırasında hızlı müdahale itfaiye ve kurtarma aracı olarak da kullanıldı.
Kadir Manga

Kadir Manga (d. 1947, Konya – ö. 31 Mayıs 1971, Nurhak), Türkiye Halk Kurtuluş Ordusunun (THKO) kurucularından olan Türk politik aktivist. 4 Ocak 1969'de yapılan FKF Olağan Kongresi'ne Erzurum Delegesi olarak katıldı ve Yusuf Küpeli'nin Genel Başkanlığı kazandığı bu Genel Kurul'da FKF Genel Yönetim Kurulu üyeliğine seçildi.

Hüseyin İnan'ın çağrısı üzerine gittiği Filistin'de El Fetih örgütü kamplarında eğitim gördü. 16 arkadaşıyla Türkiye'ye döndükten sonra 1 Şubat 1970 tarihinde dönenlerden 11 arkadaşıyla Diyarbakır'da yakalanarak 8 ay Diyarbakır Cezaevinde yattı. Tahliye olduktan sonra THKO'nun dağ kadrosunda yer aldı. Şubat 1971 yılından itibaren kırsal kesimde görev alarak fiilen kırlarda çalışmalar yaptı.

31 Mayıs 1971'de de Gölbaşı'nın İnekli köyü yakınlarında jandarma ile giriştiği çatışmada Sinan Cemgil ve Alpaslan Özdoğan ile birlikte hayatını kaybetti.
Refakat gemisi

Refakat gemisi ya da refakat uçak gemisi, II. Dünya Savaşı'nda Kraliyet Donanması, Amerika Birleşik Devletleri Donanması, Japon İmparatorluk Deniz Kuvvetleri ve Japon İmparatorluk Hava Kuvvetleri tarafından kullanılan küçük ve yavaş tipte bir uçak gemisiydi. Genellikle daha büyük filo gemilerinin yarısı uzunluğunda ve üçte biri deplasmanına sahip, daha yavaş, daha az uçak taşıma kapasitesi ile daha hafif silah ve zırha sahiptiler. Refakat gemileri çoğunlukla ticari bir gemi gövdesi üzerine inşa edilmeleri sebebiyle daha ucuzdu ve istenildiğinde hızlı bir şekilde inşa edilmeleri mümkündü. Bu, filo gemilerinin sayıca az olması durumunda, geçici olarak fazla sayıda görevlendirilebildikleri için bir avantajdı. Bununla birlikte, koruma eksikliği yaşanması refakat gemilerini savunmasız hale getirirdi ve bazıları bu nedenle battı. Hafif uçak gemisi, çoğu bakımdan refakat gemilerine benzer bir konseptti, ancak filo gemilerinin yanında görev yapmak için gerekli olan daha yüksek hızlara sahipti.

Refakat gemileri, filo gemileri, savaş gemileri ve kruvazörlerden oluşan ana güçlere yetişemeyecek kadar yavaştı. Bunun yerine, konvoylara eşlik ederek onları denizaltı ve uçak gibi düşman tehditlerinden korumak için kullanıldılar. Avrupa ana karası ve Pasifik adalarının istilalarında, refakat gemileri Amfibik harekâtlar sırasında kara kuvvetlerine yakın hava desteği sağladı. Refakat gemileri ayrıca filo gemilerine takviye uçak nakliyesi ve tüm askerî hizmetlerin teslimat noktalarına ulaşması amacıyla uçak feribotu gibi farklı görevlerde kullanıldılar.

Atlantik Savaşı'nda, konvoyları u-botlara karşı korumak için refakat gemileri kullanıldı. Başlangıçta refakat gemileri ticari gemilere eşlik ederek, uçak ve denizaltılardan gelen saldırıları savuşturmaya yardımcı oldu. Savaşın ilerleyen saatlerinde sayıları arttıkça, refakat gemileri de belirli bir konvoya bağlı olmak yerine, denizaltıları arayan avcı-katil gruplarının bir kısmını oluşturdular.

II. Dünya Savaşı sırasında Amerika Birleşik Devletleri'nde inşa edilen 151 uçak gemisinden 122'si refakat gemisiydi. Bugüne kadar hiçbir örnek günümüze ulaşmasa da, Casablanca sınıfı 50 uçakla en çok sayıdaki uçak gemisi sınıfıydı. İkincisi ise 45 adet piyasaya sürülen Bogue sınıfıdır.
Woo Hye-mi

2012'de yayınlanan ilk sezonunda çeyrek finale kalan dört yarışmacı arasında yer aldığı Güney Kore televizyonlarında yayınlanan müzik yetenek programı The Voice of Korea ile tanındı. Yarışmada seslendirdiği single çalışması "Stand Up For You" ile ilk çıkışını yapan sanatçı ardından "Leessang Company" müzik firmasıyla ilk profesyonel sözleşmesini yaparak 2015'te "Broken Doll" adlı albüme imza attı. Bu çalışmasını 2017'de "Egg" ve 2019'da "Rotten Flower" adlı single (tekli) çalışmaları takip etti.
Kudret Mavitan

İstanbul Teknik Üniversitesi ve Paris Uçak Yüksek Mühendislik Okulu mezunudur. Makine Uçak Profesörüdür. Kayseri Uçak Fabrikası Teknik Direktörlüğü, Demirağ Uçak Fabrikası Müdürlüğü, Teknik Üniversite Profesörlüğü, TBMM 1.(XII) Dönem Gaziantep Milletvekilliği, Sanayi Komisyonu Başkanlığı yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Yalova Atatürk Köşkü

Bir yerleşim merkezi olarak tarihi, Roma ve Bizans dönemlerine dayanan Yalova Termal, şifalı sularıyla Osmanlı İmparatorluğu’nun son dönemlerinde de dikkatleri üzerinde toplayarak küçük oranda yapılaşmalara ve onarımlara sahne oldu. Tedavi edici doğal kaynakları ve yeşil çevresiyle Yalova ve Termal, Atatürk’ün de beğenisini kazanmıştı.

Yalova’yı çok sevdiği bilinen Mustafa Kemal Atatürk'e bu kentte önce Baltacı Çiftliği’ndeki köşkte, daha sonra Millet Çiftliği’ndeki köşkte kaldı. Mustafa Kemal ve arkadaşları 1929 yılında İran Şahı Rıza Pehlevi'nin ağırlanması için Termal’de bugün köşkün bulunduğu yeri seçtiler. 38 günde tamamlanan inşaatla 1929 yılı yazında köşk tamamlandı ve cumhurbaşkanlığının hizmetine verildi.

Türkiye Cumhuriyeti'nin siyasi ve sosyal yapısını etkileyen çok partili sisteme geçiş, Yerli Malı Haftası, Türk Tarih Kurumu ve Türk Dil Kurumu'nun kurulması, Kur'an'ın Türkçeleştirilmesi çalışmaları gibi zamanın birçok önemli kararları kararlar Yalova Atatürk Köşkü'nde alındı.

Köşk 1981 yılına kadar Cumhurbaşkanlığı konutu olarak kullanıldı. O sene cumhurbaşkanı Kenan Evren, köşkü bakıma aldırdı ve onarttı. Aynı yıl tamamlanan onarımdan sonra köşk, resmi konut döneminde kullanılan eşyasıyla birlikte müze olarak açıldı.

Cumhuriyet Dönemi Türk mimarlığının erken örneklerinden biri olan iki katlı ahşap yapı 245 metrekarelik alana kuruludur. Köşkte 3 kabul salonu ve banyolar ile yatak odaları, çalışma odalarını da içeren toplan 11 oda bulunur. Köşkün ahşap olması nedeniyle içinde mutfak yoktur. Köşkün resmi konut olarak kullanıldığı dönemde yemekler de köşkün dışında geçici mutfaklar oluşturularak pişirilir ve hazırlanan yemekler köşke getirilirdi. Servisler daha sonra yapının bodrum katındaki bulaşıkhanede yıkanırdı.

Köşk sadece yaz mevsiminde kullanıldığı için ısıtma sistemi bulunmaz. Zemin katın giriş kısmındaki kabul salonunda Nurettin Niyazi'nin Kurşunlu banyo ve kadınlar tablosu, Alman yapımı piyano, Japon yapımı vazolar ve Mısır yapımı hiyeroglif yazılarla süslü pirinç ve abanoz ağacından yapılmış tütsülük bulunur. Girişin solundaki salon aynı zamanda toplantı salonudur. Toplantı salonunun içinde toplantı masası ve ceylan derisinden sandalyelerle beraber bilardo masası, Atatürk'e hediye edilen Fransız yapımı bir piyano, Atatürk'e ait Amerikan yapımı RMC marka bir radyo da yer alır.

Köşkün dışında biraz ilerisinde bulunan antik tünel ve sunağın önünde yer alan eski ahşap sinema binası onarılarak sinema-kafeterya olarak işlev kazandırıldı. Gündüzleri kafeterya hizmeti verilen iki katlı yapıda akşam saatlerinde film gösterimleri yapılır. Atatürk Evi’nin hemen yakınındaki ahşap bina, Sultan II. Abdülhamid döneminde bir dinlenme köşkü olarak yapıldı ve Cumhuriyet Dönemi'nde de Yaverân Köşkü olarak kullanıldı. Geçirdiği onarımdan sonra Yaverân Köşkü protokole hizmet veren bir konuk evi olarak işlev görmeye başladı.