Parma

Parma, İtalya'da Emilia-Romagna bölgesinde bulunan ve aynı ismi taşıyan Parma ilinin merkezi olan bir şehirdir. Parma'nın Etrüsk asıllı ismi antik Romalılar tarafından da kullanılmış ve Roma ordularının kullandığı yuvarlak kalkanlar da Parma olarak anılmışlardır. Parma şehrinin ortasında Parma Çayı adlı bir akarsu geçmektedir. Günümüzde Parma şehri jambonu (Prosciutto di Parma), özel "Parmesan" peyniri (Parmıgiano-Reggiano), şehrin çok güzel ve değişik mimarisi ve şehrin etrafındaki kırsal alanın güzelliği ile tanınmıştır. Parma'da bulunan Parma Üniversitesi Avrupa'nın en eski üniversitelerinden biridir.

2007 sayımına göre Emilia-Romagna bölgesinin Parma İlinde ikamet eden nüfus 177.069 kişi ölüp bunların %47,4'ü erkek ve %52,6'sı kadındı. Çalışmayan nüfus olarak, 18 yaşında ve küçük çocukların oranı %14,87 ve 65 yaş ve üstündekilerin oranı %22,90'dı. Bu oranlar İtalya'nın tümü için çocuklar için %18,06 ve emekliler için %19,94 ile karşılaştırılmalıdır. 2002-2007 döneminde Parma'daki nüfus artış %6,97 olurken tüm İtalya için bu %3,56 olmuştu. Doğum oranlarına gelince her 1000 kişi için doğan bebek sayısı Parma'da 8,53 iken tüm İtalya'da 9,45 olmuştur..

Düklük Sarayı (1561-..): Eskiden Sfroza sülalesi ait bir şatonun mevkiine mimar Jacopo Barozzi da Vignola tarafından Dük "Ottavio Farnese" için yapılmıştır. 17. ve 18. yüzyıllarda bu bina genişletilmiştir. Bu sarayın bir eki Palazzo Eucherio Sanvitale olup bu binada 16. yüzyıldan gelmiş Gianfrancesco d'Agrate yapıldığı tahmin edilen süsler ve ressam Parmigianino yapılmış bir fresko duvar tablosu bulunur. Bu sarayın etrafında Vignola tarafından planlanmış Düklük Parkı bulunmaktadır. Bu Park 1749'da Fransız Stili Bahçe şekline dönüştürülmüştür.

Katedral: 12. yüzyılda Romenesk mimarı tarzında yapılmıştır. Benedetto Antelami 12. yüzyılda yaptığı bir heykeli ve Antonio da Correggio tarafından 16. yüzyılda yapılan bir şaheser fresko tabloyu içinde bulundurmaktadır.

San Giovanni Evangelista Manastır Kilisesi: Başta 10. yüzyılda Katedralin apsisi arkasında yapılmıştır ama 1498 ve 1510'da yangınlardan sonra yeniden yapılmıştır. Cephesi ve çan kulesi Simone Moschino tarafından geç Mannerist mimarı usulüne göre yapılmıştır ve içerisi Latin salıpı planın iki geçitli olarak planlanmıştır. 1520-1522 arasında kubbesine Correggio "Aziz Yohanna'nın Hayali" adlı bir fresko hazırlamıştır. Bu eserdeki figürler için kubbe altından bakılınca yaratılan perspektif illüzyonu ile bu eserin emsalsiz bir şaheser olduğu kabul edilmektedir. Bernardo Falconi sunak için bir kanatlı erkek bebek resmi hazırlamıştır. Ayrıca açık avlu etrafında üstü kemerli yürüyüş yerleri dikkate değmektedir. Kitaplığında 15. ve 16. yüzyıldan kalma yazma ve basılı kitaplar bulunmaktadır.

San Paolo Benediktin Manastırı: Yapım 11. yüzyıl. "Camera di San Paolo" adı verilen (1519-1520)de hazırlanan Correggio freskolarını bulundurmaktadır. Alessandro Araldi eserleri de buradadır.

San Francesco del Prato Kilisesi: Gotik Mimarı tarzında. Yapımı 13. yüzyıl. 19. yüzyılda Napolyon idaresinden 1990'lı yıllara kadar şehir hapishanesi olarak kullanılmıştır. Bundan sonra binanın cephesinde bulunan 16 pencere güne açılmıştır. 1461'de yapılan orijinal büyük vitray gül şeklindeki pencere Orta Çağ geleneklerine göre 16 kısımdan oluşmuştu. Conçezione Hitabet şapeli ressam Michelangelo Anselmi ve Francesco Rondan tarafından yapılan freskoları ihtiva etmektedir. Eskiden sunakta bulunan Girolamo Mazzola Bedoli eseri resim günümüzde Parma Millî Galerisi'nde bulunmaktadır.

Santa Croce Kilisesi: Yapımı 12. yüzyıl başları. İlk yapıldığında Romanesk mimarı şekillerine uygundu. Fakat 1415'te ve 1635-1666'da yapılan yenileştirmelerle şekli değiştirilmiş ve yeni St Jozef şapeli, yeni kubbe, yeni rahipler dairesi ve yeni geniş ekleri ile Romanesk mimarî stili hemen hemen kaybolmuştur. Giovanni Maria Conti della Camera, Francesco Reti ve Antonio Lombardı tarafından yapılmış olan fresko duvar resimleri bu ekler yapıldıkları zaman hazırlanmıştır.

San Sepolcro Kilisesi: Yapımı 1275 ama 1506, 1603 ve 1701 yıllarında yenileştirilmiştir. 1710 yenileştirmesi ile Via Emelia'ya bakan tarafı tümüyle neoklasik mimarî stiline sokulmuştur. Barok stilindeki can kulesi 161'de yapılmıştır ve en son ek 1753'te bitmiştir. Bu binaya 1493-1495'te yapılmış olan eski manastır da eklenmiştir.

Teatro Fernese (1618-1619): Mimarı Giovanni Battista Aleotti'dir. Tamamıyla ahşap bir yapıdır. Bu tiyatro binası Parma Dükü I. Renuccio Farnese tarafından I. Cosimo de Medici'nin Parma'yı ziyareti nedeniyle ısmarlanmıştır.

Museo Lombardı'' Viyana Kongresi ile Parma Dükü yapılan Habsburg'lu Marie Louise'in ilk kocası Fransa İmparatoru Napolyon Bonapart'tan kalan hatıralarının saklandığı müze. Ayrıca 18. ve 19. yüzyılda Parma Düklüğü ile ilgili sanat eşyalarının ve tarihsel evrakın saklandığı müze.

Parma şehri mutfak zevki ve gelenekleri ve bazı özel yemekleri ile Avrupa'da çok tanınmıştır. Bunlar arasında kuru-tuzlama yöntemiyle yapılmış jambon (Parma jambonu), Emilio-Romangna bölgesinde yapılan, uzun dönem saklanabilen, sert yuvarlak lenger halinde Parmesan (Parmegiana-Reggiano) peyniri ve içleri dolgulu değişik pasta şekilleri (Tortelli ve Anolini) en iyi bilinenleridir. Parma İtalya'da besin sanayinin devleri olan "Barilla" grubu ve "Parmalat" şirketlerinin idare merkezlerinin ve en önemli üretim merkezlerinin bulunduğu şehirdir. 2004'te Avrupa Birliği tarafından "European Food Safety Authority (Avrupa Besin Güvenliği Otoritesi)" Parma'da kurulmuştur.