Laurentide Buz Levha

Laurentide Buz Tabakası, Kuvaterner buzul çağları sırasında 2.588 ± 0.005 milyon yıl öncesinden günümüze birçok kez Kanada'nın çoğu ve Kuzey Amerika Birleşik Devletleri'nin büyük bir kısmını da kaplamak üzere milyonlarca kilometre kareyi kaplayan devasa bir buz tabakasıydı.

Son ilerleme, kuzey Amerika'nın çoğunu c. 95.000 ve c. Günümüzden 20.000 yıl önce ve diğer jeomorfolojik etkilerin yanı sıra, beş Büyük Göl ve Kanada Kalkanı'nın daha küçük göllerinin ev sahipliğini yapmıştır. Bu göller doğu Kuzeybatı Toprakları'ndan kuzey Kanada'nın çoğu boyunca ve üst Orta Amerika Birleşik Devletleri'nden (Minnesota, Wisconsin ve Michigan) Finger Gölleri'ne, New York'un Champlain Gölü ve Lake George bölgelerinden kuzey Appalachians'a kadar uzanır ve tüm New England ve Nova Scotia boyunca uzanır.

Zaman zaman, buz tabakasının güney kenarı, Kuzeydoğu Amerika Birleşik Devletleri'nin günümüzdeki kıyı kasabalarını  Boston ve New York Şehri ve Büyük Göller gibi kıyı şehirleri ve Chicago ve St. Louis, Missouri gibi uzak güneydeki kasabaları kapsıyordu. Daha sonra Missouri Nehri'nin şimdiki seyrini, Cypress Tepeleri'nin kuzey yamaçlarına kadar takip etti ve bunun ötesinde Cordilleran Buz Levhası ile bütünleşti. Buz örtüsü, kıtanın ortasında yaklaşık 38 derece enlemi güneye kadar genişlemiştir.

Bu buz tabakası, Kuzey Amerika'daki Pleistosen döneminin birincil özelliğiydi ve genellikle buz çağı olarak anılır. Kanada, Quebec, Nunavik'te 2 mil (3,2 km) kalınlığındaydı, ancak nunatakların engebeli alanlarda yaygın olduğu kenarlarda çok daha inceydi. Güney Kanada ve kuzey Amerika Birleşik Devletleri'nin yüzey jeolojisinin çoğunu yarattı ve arkalarında buzullarla ovulmuş vadiler, morainler, eskerler ve buzul toprakları bıraktı. Ayrıca Büyük Göllerin şekli, boyutu ve drenajında birçok değişikliğe neden oldu. Pek çok örnekten biri olarak, son buzul çağının sonuna doğru, Iroquois Gölü, bugünkü Ontario Gölü sınırlarının çok ötesine uzandı ve Hudson Nehri'nden Atlantik Okyanusu'na aktı.

Geç Pleistosen sırasında, Laurentide buz tabakası Rocky Dağları'ndan doğuya, Büyük Göller yoluyla New England'a ulaştı ve Rocky Dağları'nın doğusundaki Kanada'nın neredeyse tamamını çevrelemiştir. Kuzey Amerika'da üç büyük buz merkezi kuruldu: Labrador, Keewatin ve Cordilleran. Cordilleran, Pasifik Okyanusu'ndan Rocky Dağları'nın doğu cephesine kadar olan bölgeyi kapladı ve Labrador ve Keewatin alanlarına Laurentide Buz Tabakası adı verildi. Orta Kuzey Amerika, çok sayıda lob ve alt lobun kanıtlarına sahiptir. Keewatin, Kuzey Amerika'nın batı iç düzlüklerini Mackenzie Nehri'nden Missouri Nehri'ne ve Mississippi Nehri'nin üst kısımlarını kapladı. Labrador örtüsü doğu Kanada'ya ve Amerika Birleşik Devletleri'nin kuzeydoğu kesimine yayıldı ve Batı Büyük Göller ve Mississippi vadisindeki Keewatin lobuna bitişikti.

Cordilleran Buz Levhası, Son Buzul Maksimumunda 2.500.000 kilometrekareyi (970.000 mil kare) kapsadı. Doğu kısmı Laurentide buz tabakasına yapışıktı. Levha, Britanya Kolumbiyası ve Alberta'daki Sahil Dağlarında, güneyde, Cascade Range of Washington'da demirlendi. Bu Antarktika'da tutulan suyun bir buçuk katıdır. Batı kıyısının dağ omurgasına demirlenmiş buz tabakası, havanın buzullar oluşturmak için fazla kuru olduğu Alaska Sıradağları'nın kuzeyinde dağıldı. Cordilleran buzunun 4000 yıldan az bir sürede hızla eridiğine inanılıyor. Su, Missoula Gölü gibi kenarlarda çok sayıda Buzul gölleri oluşturdu ve genellikle Missoula Sellerinde olduğu gibi feci sellere yol açtı. Doğu Washington ve kuzey Montana ve Kuzey Dakota'nın topoğrafyasının çoğu etkilendi.

Keewatin buz tabakasının, batı-merkez Keewatin üzerindeki bir kubbeden uzanan buz parçalarını tanımlayan dört veya beş birincil lobu vardır. Loblardan ikisi, bitişik Labrador ve Baffin buz tabakalarına dayanmaktadır. Birincil loblar (1) Manitoba ve Saskatchewan'a doğru akar; (2) Hudson Körfezi'ne doğru; (3) Boothia Körfezi'ne doğru ve (4) Beaufort Denizi'ne doğru.

Labrador buz tabakası tüm Maine boyunca ve Denizcilik Eyaletleri'ni tamamen kaplayan St. Lawrence Körfezi'ne aktı. Appalachian Buz Kompleksi, Gaspé Yarımadası'ndan New Brunswick, Magdalen Shelf ve Nova Scotia üzerinden aktı. Labrador akışı, St. Lawrence Nehri ağzından geçerek Gaspé Yarımadası'na ve Chaleur Körfezi'ne ulaştı. Magdalen Shelf'teki Escuminac merkezinden New Brunswick'in Acadian Yarımadası'na ve güneydoğuya, Gaspe'ye sıvı bir şekilde akış sağladı, Prens Edward Adası'nın batı ucunu gömdü ve Fundy Körfezi'nin başına ulaştı. Gaspereau merkezinden New Brunswick kesişme noktasında Fundy Körfezi ve Chaleur Körfezi'ne aktı.

New York'ta Manhattan'ı kaplayan buz, M.Ö. 16.000'de erimeye başlamadan önce yaklaşık 2000 fit yüksekliğindeydi. Bölgedeki buzlar MÖ 10.000 civarında kayboldu. New York bölgesindeki zemin, erimiş buzun muazzam ağırlığının kaldırılması nedeniyle o zamandan beri 150 ft'den fazla yükseldi.

Baffin buz tabakası daireseldi ve Foxe Havzası üzerinde ortalanmıştı. Havza boyunca büyük bir bölünme, Melville Yarımadası boyunca Baffin Adası ve Southampton Adası üzerinden doğuya doğru bir akıştan batıya doğru bir akış yarattı. Güney Baffin Adası boyunca, iki bölme dört ek lob oluşturdu. Penny Buz Bölmesi, Pangnirtung'un kuzeyde Home Bay'e ve güneyde Cumberland Sound'a doğru akış yarattığı Cumberland Yarımadası'nı ikiye böldü. Iqaluit'in oturduğu Hall Yarımadası'ndaki Amadjuak Buz Bölmesi, Cumberland Sound'a kuzey akışı ve Hudson Boğazı'na güney akışı yarattı. İkincil bir Salon Buz Bölmesi, Salon Yarımadası'ndaki yerel bir buz tabakasına bağlantı oluşturdu. Baffin Adası'ndaki mevcut buzulların bu dönemden kalan bir kalıntı olduğu düşünülüyor, ancak bu Baffin buz akışının bir parçası değil, özerk bir akıştı.