SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Lomustin

Lomustin, (orijinal marka adı CeeNU, şimdi Gleostine olarak pazarlanmaktadır) kemoterapide kullanılan alkilleyici bir nitrozoüre bileşiğidir. Semustin ile yakından ilişkilidir ve streptozotosin ile aynı ailedendir. Yağda yüksek oranda çözünen bir ilaçtır, bu nedenle kan-beyin bariyerini geçer. Bu özellik, Hodgkin lenfoma tedavisinde ikinci basamak bir seçenek olarak kullanılmasına rağmen birincil kullanımı olan beyin tümörlerini tedavi etmek için idealdir. Veterinerlik uygulamalarında kedi ve köpeklerde kanser tedavisi olarak da kullanılmıştır.

Lomustin iki işlevli bir alkile edici ajandır, hem DNA hem de RNA'yı alkile eder, DNA'da sarmallar arası çapraz bağlar (ICL'ler) oluşturma yeteneğine sahiptir. Diğer nitrozürelerde olduğu gibi, proteinlerdeki amino asitlerin karbamoilasyonu yoluyla birkaç anahtar enzimatik süreci de inhibe edebilir. Lomustin, hücre döngüsüne özgü değildir.
Meshetililer

Meshetililer (Gürcüce: მესხები, okunuşu: "mesh'ebi"), Gürcülerin alt koludur. Meshetililer, Gürcücenin bölgesel lehçeleri arasında resmi Gürcüceye görece daha yakın olan Mesheti lehçesini konuşmaktadır. Güney Gürcistan'daki tarihi Mesheti bölgesinin yerli halkıdır. Günümüzde nüfusun büyük çoğunluğu Gürcü Ortodokstur. Küçük bir kısmı ise Katolik ve Müslümandır.

Pek çok yazar Meshetililer veya Meshileri Anadolu'nun Demir Çağı halkı olan Yunan kaynaklarındaki Muşki kabilesine veya Moshoi'ye (Μόσχοι) bağlamaktadır. Meshi kabileleri yavaş yavaş kuzeydoğuya doğru hareket ederek Kartli'nin tam kalbinde yerleşim yerlerini oluşturmalarıyla öne çıktılar. İberya'nın eski başkenti Mtsheta (kelimenin tam anlamıyla "Meshi kasabası" anlamına gelir), adını "Meshiler" etniminden alan bu tür yerleşim yerlerinden biriydi. Cyril Toumanoff'a göre, Moshiler, büyük ölçüde doğu ve güney Gürcistan'da yaşayan İber kabilelerinin birleşmesinde öncü bir rol oynayan erken proto-Gürcü kabileleriydi.

9.-11. yüzyıllar arasında Tao-Klarceti olarak da bilinen Mesheti, Bagrationi Hanedanı tarafından yönetildi ve bölge, 1008 yılında Gürcü prensliklerinin tek bir Gürcü devleti çatısı altında birleştirilmesinde önemli bir rol oynadı. Mesheti, Gürcistan'ın Altın Çağı'nın önde gelen şairi ve Gürcü edebiyatına en büyük katkıda bulunanlardan biri olarak kabul edilen Şota Rustaveli gibi pek çok önemli şahsiyeti Gürcistan'a yetiştirmiştir. Rustaveli, bir Gürcü milli epik şiiri olarak kabul edilen Kaplan Postlu Şövalye'nin yazarıdır.

Altın Çağ döneminden sonra Gürcistan krallığı, Moğollar, Timurlular, Karakoyunlular ve Akkoyunlular ile yapılan savaşlar sonunda zayıfladı ve dağıldı. Gürcistan'ın Moğol istilasından sonra, Mesheti prensleri Gürcistan Krallığı'ndan fiilen bağımsızlık kazanmış ve Moğol himayesi altında Samtshe Prensliği'ni kurmuşlardı.

Amasya Antlaşması (1555) ile Samtshe Prensliği ikiye bölündü; doğu kesimi Safeviler, batı kesimi Osmanlıların eline geçti. Osmanlılar, 1578-1590 Osmanlı-Safevi Savaşı sonucu Gürcistan'daki Safevi topraklarına başarılı bir ilerleme gerçekleştirdi ve 1582'de Mesheti'nin doğu kesimini de ele geçirdiler.

Mesheti'nin Gürcü nüfusu, Gürcistan'ın İmereti ve Kartli gibi iç bölgelerine göç etti. Kalan nüfus ise yavaş yavaş Müslüman oldular ve bu süreç Meshilerin Türkleştirilmesi (daha sonraları Mesheti Türkleri) olarak da bilinir.
Öfkenin Yumruğu

Fist of Fury (Türkçe: Öfkenin Yumruğu), Bruce Lee'nin başrol oynadığı bu filmde öldürülen hocasının intikamını almak için rakip dövüş okuluna (Japon karate kursu) sızar.

Filmde dublör olarak oynayan Jackie Chan, Çin sinema tarihinin en uzun atlayışı olarak bilinen atlayışı gerçekleştirerek Bruce Lee dahil birçok kişinin saygısını ve takdirini kazandı.
Gribova Muharebesi (1912)

Gribova Muharebesi, Osmanlı Yanya Kolordusu ve Yunan Epir Ordusu arasındaki muharebelerden biridir. İki ordunun karşı karşıya geldiği ilk muharebe olan Komçiadis Muharebesi tam hedeflenen gibi olmasa da Osmanlı zaferi ile 23 Ekim günü sonuçlanmış ve Komçiadis geçidindeki Yunan ordusu birlikleri Arta (Narda)'ya kadar ötelenmiştir. Ancak Yunan Epir ordusu Gribova tepelerindeki yamaçları ellerinde tutmaktadır. Komçiadis muharebesinin zaferle sonuçlandığı anda Esad Paşa Gribova yamaçlarının alınması için birliklerine emir verir. Komçiadis muharebesindeki başarı ve zaferin nimetlerinden yararlanabilmek için bu mevziilerinde alınması elzemdir.

Esad Paşa'nın emri doğrultusunda Komçiadis'teki 23. Nizami Tümen 4 taburu ile birlikte burada da önemli rol üstlenmektedir. 23 Ekim 1912'de alay ve redif birlikleri Gribova yamaçlarına saldırır. Başlangıçta Yunan ordusunun ön mevziilerini ele geçirip başarıda kazanırlar. Ancak yağan yağmur tırmanmayı engelleyecek hale varan çamur kaygan zemin ve subayların askerlerin disiplinsiz davranışları, ilgisiz kişilerin muharebeyi yönlendirmesi, emirlerin gece muharebelerinde en ince detayına kadar verilmemesi, emir ve komutada yaşanan sıkıntılar burada kendini gösterir. Bunun yanında özellikle gecede taaruzun sürdüğü 24 Ekim günü tıpkı Sebeş Muharebesi'ndeki Avusturyalıların yaşadıkları gibi Osmanlının ileri hatta çatışan birlikleri yardım için gelen destek ve ikmal birliklerini Yunan Ordusu birliği sanıp arkadan kuşatıldıklarını düşünürler ve kendi birlikleri ile çatışmaya girerler. Yunanlar yine de bu durumu fark edemezler. Ancak 10. Evzon taburu cephe hattına yetiştirirler ve gelen takviyelerle Osmanlı saldırısını püskürtürler Gribova muharebesi Osmanlı açısından büyük bir yenilgi ile biter.

Muharebe'de Osmanlı'nın kaybı Yunanlardan çok daha ağırdır ve bu kaybın en önemli nedenlerinden biri de Osmanlı birliklerinin yanlışlıkla Yunan askeri sanıp kendi askerleri ile girdiği çatışmadır.Muharebe sonrası Nizamiye Tümeni’nin gösterdiği düzensizlik ve ikmal erlerinin kaçışı, Yunanların Papas Köprüsü’nden taarruza başlaması, kolorduyu tehlike sokar. Neticede 24-25 Ekim 1912'de Esad Paşa birliklerini Beşpınar üzerinden kuzeyde Yanya yaķınındaki mevzilere çekerek eldeki yerleri savunmak, Komçiadis'teki kazanımlarını da terk etmek zorunda kalır. Oluşan durum Yanya Kolordusu'nun denizden ikmalinde önemli bir yer olan Preveze limanınıda tehdit eder durumdadır. Nitekim 3 Kasım 1912'de Preveze'nin hemen yakınındaki Nikopolis antik şehri yakınındaki çatışmaların Yunanların denizden saldırıları ardından Preveze Epir ordusunun eline geçer.
Lacta (Brezilya)

Lacta, 1912 yılında São Paulo'da Société Anonyme des Chocolats Suisses olarak kurulan bir Brezilyalı çikolata ve şekerleme üreticisidir. 1996'da Lacta, Kraft Foods tarafından satın alındı.

Bugün hem Yunan Lacta, hem de Brezilyalı Lacta alt markaları şu anda Mondelez International'a ait sırasıyla Yunanistan ve Brezilya'da ait ve dağıtılıyor.
2009 Jüpiter Çarpma Olayı

9 Temmuz 2009 Jüpiter'in atmosferinde bir siyah noktaya neden olan çarpma gözlenmiştir. Bu beklenmedik olay bir ilktir. Ayrıca ilk olarak 2010'da Anthony Wesley tarafından olay gözlenmiştir. NASA tarafından incelenmiştir. Hubble Uzay Teleskobu ve çalışmalar gözlenen olayın 500 metre çapında bir asteroid çarpması olduğunu düşündürmektedir.

2010 yılında Jüpiter'e çapı yaklaşık 8-13 metre olduğu tahmin edilen nesnenin çarpmasıdır. Çarpma asteroit, kuyruklu yıldız, sönmüş kuyruklu yıldız veya geçici uydudan oluşmuş olabilir. Çarpma 3 Haziran 2010'da oldu ve kaydedildi. İlk olarak amatör astronom Avustralya'dan Anthony Wesley olayı bildirdi. Filipinler'de Christopher tarafından teyit edildi, ve bir video yayımladı. Wesley aynı zamanda 2009 Jüpiter çarpma olayı'nıda ilk bildiren kişidir.
Charyn Millî Parkı

Charyn Ulusal Parkı (, Sharyn ulttyq tabiǵi parki) resmi olarak, Charyn Kanyonu Ulusal Doğa Parkı, Charyn Kanyonu da dahil olmak üzere Charyn Nehri boyunca uzanan bir ulusal parktır. Kanyon, ince tabakalı kırmızı tortul kayaçlarının varlığı nedeniyle ABD'deki Büyük Kanyon'a benzetilir; ancak Charyn daha küçüktür - uzunluğu 50 km civarındadır. Yaklaşık alanı ile park Almatı Eyaleti'ndeki Enbekshikazakh, Raiymbek ve Uygur ilçeleri arasında uzanmaktadır. Almatı il merkezinin yaklaşık 200 km doğusunda yer almaktadır. Park, kanyonun jeolojik cazibe merkezlerini, nehir ve çöl sisteminin ekolojik bölgelerini (relikt Soğd dişbudak koruları dahil) ve çevresindeki arkeolojik alanları korumak için 2004 yılında kurulmuş; park alanda bazı bölümler de rekreasyon için ayrılmıştır.

Ülken Buguty, küçük Ülken Buguty Sıradağları'nın kuzeydoğu eteklerinde yer alır. Tepeler arasında mineral siteleri ve bilimsel ilgi alanı olan jeoloji ile ceylan sürülerinin genişlemesini hedefleyen bir alan bulunmaktadır.

Kızıl Karasai, ceylanların beslenmesi ve ıslahı için bir habitat oluşturmanın yanı sıra dişbudak ağaçlarının ve maden suyu kaynaklarının relikt ormanını korur.

Charyn Kanyonu, Charyn Nehri'nin ana yatağını takip eder. Kanyon en derin noktada 370 metre derinliğe ulaşır ve deniz seviyesinden yaklaşık 1.100 metre yükseklikte yer alır.

Parkın farklı alt alanları için dört koruma seviyesi bulunmaktadır: Koruma Alanı Statü Alanı (9427,5 hektar), Çevresel İstikrar Bölgesi (13,147,3 hektar), Turizm ve Rekreasyon Alanı (77,739 hektar) ve Sınırlı Ekonomik Faaliyet Alanı (26,736,2 hektar).

İklim "Soğuk Yarı Kurak İklim (Köppen iklim sınıflandırması BSk) özellikleri sergiler: soğuk kışlar ve sıcak ve kuru yazlar görülür. Yılda 312 mm yağış (yaz aylarında maksimum). Ortalama sıcaklık Ocak ayında −10.7 °C (12.7 °F) ile Temmuz ayında 19.5 °C (67.1 °F) arasında değişir.

Parkın içinde, Paleojen Dönem kadar eski tarihlere dayanan ve Tanrı Dağları'nın kuzey yamaçlarına yayılı bulunan Soğd dişbudak ağaçları (Fraxinus sogdiana) uzun orman kuşağı Charyn Dişbudak Korusu bulunmaktadır. Parkta yaklaşık 5.000 hektarlık bir alanı kapsayan (50 km²) dişbudak korusu taşkın yatağının topraklarında tuzluluk ve kuruluk nedeniyle geniş dalgalanmalar gösterebilmektedir. Taşkın yatağının üzerinde, baskın Saksaul (Haloxylon), Eurotia ve Ephedra bitkilerinin bulunduğu eşsiz bir topluluk bulunmaktadır.

Parktaki bilim insanları, 50'si nadir veya endemik olan 32 memeli, 18 sürüngen, 4 amfibi, 100 kuş ve 1.000'den fazla bitki türü gözlemlemiştir.

Kaleler Vadisi. Kaleler Vadisi, adını ana Kanyon manzarasına sahip ana Charyn Nehri yatağındaki küçük bir yan kanyondaki (3 km uzunluğunda ve 200 - 700 metre genişliğindeki) kaya oluşumları şekillerinden alır. Tortul tabakalar turuncu-gri killer, kireçli toprak ve kum taşı içerir. Yaklaşım 10 km'lik bir toprak yol ile ulaşılabilen alanda üç otopark bulunmaktadır. İki eğlence kulesi ve beş dinlenme yurdunda yemek yenilebilmektedir.
Mavi Dalga

Mavi Dalga, Zeynep Dadak ve Merve Kayan'ın yönetmenliğini ve senaryosunu yaptığı 2013 yapımı Türk filmidir. Filmde, Ayris Alptekin, Onur Saylak, Barış Hacıhan, Tolga Deniz, Tülin Özen, Hazal Kaya, Selen Uçer, Neslihan Acar ve Nazlı Bulum gibi oyuncular rol almıştır. Film, Türkiye genelinde 7 Mart 2014 tarihinde vizyona girmiştir.
Ion Agârbiceanu

Ion Agârbiceanu (12 Eylül 1882, Cenade – 28 Mayıs 1963, Kaloşvar), Rumen yazardır. 1900-1904 yıllarında Budapeşte'de teoloji ve edebiyat eğitimi aldı. 1919-1926 yılları arasında parlementerlik yaptı. Romanlarında doğduğu topraklar olan Erdel'in köylülerini anlatır.
Eliseo Salazar

İlki 15 Mart 1981'de olmak üzere 37 kez Formula 1 yarışlarına katılmış ve 3 puan toplamıştır. Halen Şili Ulusal Ralli Şampiyonası'na katılmaktadır. Formula 1 dışında Indy 500, 24 saat süren Le Mans yarışları gibi pek çok farklı yarışlara katılmıştır.
Hinsdale, Illinois

Hinsdale, Amerika Birleşik Devletleri'nin Illinois eyaletinde yer alan ve Cook ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 16.816'dır.

15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 15.857 kişiden, 6.130 evden ve 4.027 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımı ise %97,7 Beyaz, %0,3 Yerli Amerikan, ve %1,4'ünün ise diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Dolaşlar, Bayramören

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Akçakise olarak geçmektedir. Daha önceleri Çankırı ili Kurşunlu ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Çankırı ili Bayramören ilçesine bağlanmıştır.

Köy, Çankırı il merkezine 119 km, Bayramören ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır. Köy, Bayramören'in kuzeybatısnda olup, doğrudan bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Tanrısal olasılık yelpazesi

Richard Dawkins tarafından Tanrı Yanılgısı kitabında popülerleştirilen bu tanrısal olasılık yelpazesi, bir kişinin kendi inançlarını, herhangi bir tanrının var olmasına yönelik olasılığa göre kategorize etmesini mümkün kılan bir ölçektir.

J. J. C. Smart, ateizm ile agnostisizm arasındaki farkın belirgin olmadığını ve kendini hevesli bir şekilde agnostik olarak tanımlayan birçoklarının aslında ateist olduklarını savunmaktadır. Ona göre bu hatalı isimlendirme, mantıksız bir felsefi şüphecilikten kaynaklanmaktadır. Bu tip bir şüphecilik, bizlerin dünya hakkında hiçbir iddiada bulunamamıza neden olmaktadır. Bunun yerine, şu analizi önermektedir:Kendini teist, ateist veya agnostik olarak tanımlayan birinin argümanının uygunluğunu ve uygunsuzluğunu düşünelim (bu kişiye 'Philo' adını verelim). Philo'nun, birçok olasılığı incelediğini düşünelim. Eğer ki elindeki kanıtların, tanrının var olma olasılığını bire yakın çıkarıyorsa, Philo kendini teist olarak tanımlayacaktır. Eğer ki olasılık sıfıra yakın olursa, kendisini ateist olarak tanımlayacaktır. Eğer ki olasılık ortada bir yerlerde çıkacak olursa, kendini agnostik olarak tanımlayacaktır. Sınıflandırma konusunda katı kurallar yoktur, çünkü sınırlar muğlaktır. Eğer gerekirse, tıpkı orta yaşlı birinin kendisine kel deyip dememek konusunda kararsız kalması gibi, kendini daha açık bir şekilde izah etmelidir..

Fiili teist. Tanrı'nın var olma ihtimali çok yüksek; ama %100 değil. "Kesin olarak bilmiyorum; ancak büyük olasılıkla bir Tanrı'nın var olduğunu düşünüyorum, bu yüzden hayatımı onun var olduğu varsayımıyla yaşıyorum."

Fiili ateist. Tanrı'nın var olma olasılığı çok düşük; ancak %0 değil. "Kesin olarak bilmiyorum; ancak bana göre Tanrı'nın var olma olasılığı fazlasıyla düşüktür. Bu yüzden yaşantımı onun var olmadığı varsayımıyla yaşıyorum."

Dawkins'in iddiasına göre dünyada kendisini "1" numaralı kilometre taşıyla tanımlayacak çok fazla sayıda insan vardır. Bunun nedeni, dinî doktrinin şüpheye karşı katı tavrıdır. Buna karşılık, birçok ateist kendisini "7" numaraya yerleştirmez; çünkü ateizm kanıt yetersizliğinden doğar ve kanıtlar, ateist bir insanın fikrini her an değiştirebilir. Dawkins, kendini resmî olarak "6" numaraya yerleştirmektedir. Buna karşılık, öncesinde Bill Maher ile, sonrasında ise Anthony Kenny tarafından yapılan röportajlarda kendisi için "6.9"un daha uygun olabileceğini belirtmiştir.
Doketizm

Doketizm (Yunanca: δοκεῖν dokein "gibi görünmek") İsa'nın yeryüzündeki yaşamı boyunca gerçek ya da doğal bir bedeni olmadığını, bedeninin yalnızca bir görüntüden ibaret olduğunu öne süren öğretidir.

Doketizm teriminin bulunduğu en eski yazılı kaynak Antakya Episkoposu Serapion’a (197-203) ait bir yazıdır, kendisi apokrif olan Petrus İncili doktirinini geliştirmiştir, daha sonraları ise bu yazının sahte olduğuna kanaat getirilmiştir. Terim aynı zamanda İskenderiyeli Klement tarafından da kullanılmıştır; Nag Hammaadi ya da Hakikatin İfadesi eserinin yazarı Yuhanna Cassian’un inancını açıklamak için kullanmıştır.

Her ne kadar bir doktrin mi yoksa bir hizip mi olduğundan emin olunamasa da, bu inanç genellikle dualist Gnostiklere atfedilmiştir, gnostikler maddeyi kötülükle ilişkilendirmekteydiler ve bu sebeple Tanrı’nın materyal bir beden alamayacağını düşünmekteydiler. Bu inanışa göre İsa'nın tanrısallığı hakkında bir şüphe kalmazken, beşeri tabiatı ile tanrısal tabiat arasında doğrudan bir ilişki söz konusu değildir. Doketizm'in savunduğu en önemli inanış, çarmıhta ölenin yalnızca bir görüntü olduğu düşüncesidir.

Doktirinin ilk kınanmasını Yeni Antlaşma’nın kendisinde bulunur. I. Yuhanna 4:2, 5:6, ve II. Yuhanna 7. bölümleri İsa’nın vücut alarak geldiğini itiraf etmeyenleri yargılamaktadır.

Doketizm'e karşı savaşan Kilise Babaları olmuştur, örneğin, Antakyalı İgnatius, İrinaios ve De Carne Christi (Mesih’in Bedeni) kitabında Tertullianus. Bu inanç 381 yılında ikinci ekümenik konsilde (I. Konstantinopolis Konsili olarak da bilinir) kınanmıştır. Dördüncü konsil (Kalkedon veya Kadıköy Konsili) İsa’nın ‘ikili doğası’nı dogma haline getirmiş ve Doketizmin kınanmasını 451 yılında yenilemiştir.

Doketizm uzunca bir süre hayatta kalmıştır; özellikle orta Katharizm ve hatta İslam’da yaşamaya devam etmiştir. İslam’a göre haçlanma gerçektir ancak, haça gerilen İsa değildir (Kur’an 4: 157-158).
Eşkinkaya, Aziziye

1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.

Mahalle, Erzurum il merkezine 60 km, Aziziye ilçe merkezine 46 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin kuzeyinde olup, numaralı Rize-Erzurum (İspir-Aziziye) devlet yoluna Ağcakent Mahallesi üzerinden, 5,2 km.lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kızaklı telefon

Kızaklı telefon, (İngilizce: slider form) (veya kaydıraklı telefon) bir cep telefonu form faktör özellikli telefondur. İki, bazen daha fazla raylar üzerinde birbirinin üzerinden kayan bölümlerden oluşur. Kaydırıcının iki parçası vardır, ancak aynı eksende sabitlenmez, fakat paralel düzlemlerde bulunurlar. Bu düzlemlerde birbirlerine göre genellikle yalnızca bir yönde hareket etmelerini sağlayan "kayar" özel mekanizması ile bağlanırlar. Çoğu zaman telefonun ön üst kısmında bir ekran, bir hoparlör ve az sayıda kontrol düğmesi vardır. Kullanıcı bu düğme sayesinde çağrıya hızlı bir şekilde cevap verebilir ve ayrıca telefonunun gerekli işlevlerine hızlı bir şekilde erişebilir. Alt kısımda genellikle bir pil, temel elektronik bileşenler ve ön paneldeki kontrol düğmeleri yetersiz olduğunda (bir numarayı veya kısa mesajları çevirirken) kullanılan sayısal tuş takımı bulunur.

Kaydırıcı form faktörünün avantajları, bir kapaklı telefonla karşılaştırıldığında daha basit bir kullanıma sahiptir. Bir elle açmak kolaydır, kapalı durumda birçok işleve erişim olur.

Kızaklı telefonun bir türü olan yan kızaklı telefon sıradan bir kaydırıcı ilkesine benzer, ancak gövde yukarıya çıkmaz, yan kısımda bazen hafifçe eğilir. Kural olarak, genelde dokunmatik ekranla donatılmış iletişim aygıtları ve akıllı telefonlarda kullanılır. Çok az modeli bulunuyordu.

Kızaklı telefonların dezavantajları, hareketli parçaların varlığı nedeniyle karşılaştırıldığında daha az güvenilirlik, dış etkilere karşı korunmasız ekrandır. Birçok kaydırıcıda, sayısal tuş takımı daha küçük boyuttadır ve diğer durumlarda telefonlara kıyasla daha az kullanışlıdır.

Kaydırıcı form faktöründeki ilk cep telefonları 1997 yılında piyasaya sürüldü. Sony CMD-X1000 ve Nokia 8110 modelleri "Matrix" filminde kullanımı ile yaygın şekilde biliniyordu. İlk kaydırıcı telefonlardan biri, 1999'da piyasaya sürülen Siemens SL10'du. 2004 yılında Samsung SGH-D500 en çok satan telefonlardan biri oldu. 2009 yılına kadar kızaklı telefonlar en çok satan telefonlar arasındaydı. Kaydırıcı mekanizmanın farklı uygulamaları vardı. Kayar QWERTY klavyeli telefonlar özellikle popülerdi. BlackBerry Torch 9800 ve Motorola Photon Q bunun örnekleri idi. Nokia 7280 daha çok ruj gövdesine benzer idi.

2000'lerin sonlarına doğru, "kızak" tasarımları popülerliklerinin zirvesine ulaştı, özellikle Nokia'nın kızaklı cep telefonları (örneğin, Nokia N serisi) tüm dünyada en çok satılan modeller oldu. Ama 2008 yıllardan sonra akıllı ve dokunmatik telefonların gelişimi kızaklı telefonları sıkıştırdı. Ama 2015 yılında BlackBerry (daha önce RIM) ilk ana kızaklı telefon olan BlackBerry Priv'i piyasaya sürdü. Son yıllarda Xiaomi Mi MIX 3, Lenovo Z5 Pro, Honor Magic 2 kızaklı akıllı telefonlar piyasaya sürüldü.
Tuncelispor

1984-1985 sezonunda 3. Lig'in yeniden kurulmasıyla bu lige katılan kulüp, tarihinde ilk kez profesyonel liglerde mücadele etmeye başladı. İlk iki sezonunda da lig sonuncusu olmasına rağmen küme düşme uygulamasının olmaması sebebiyle ertesi sezonlar ligdeki mücadelesine devam etti. 1987-1988 sezonu sonunda 3. Lig 2. Grup'ta 15. sırada yer alıp küme düşen Pazarcık Aksuspor'un bir puan yukarısında kalarak küme düşmekten son anda kurtuldu. 1992-1993 sezonunda, 3. Lig 1. Grup'ta, 15. sırada yer alarak amatör kümeye düştü. Kulüp, küme düştükten sonra 2002 yılında dağılarak kapandı.

2006 yılında Yeni Tuncelispor kuruldu. Bu takım, 26 Mart 2007 tarihinde Elazığ'da oynanan 3. Lig'e yükselme 1. kademe maçında rakibi Belediye Bingölspor'a 4-0 yenilerek elendi ve Ankara'da yapılacak olan 3. Lig'e terfi tenzil müsabakalarına katılmaya hak kazanamadı. Ardından bu kulübün de 2008 yılında kapanması sonrasında ise 2009 yılında Dersimspor kuruldu.
Ünye Müzesi

Ünye Müzesi, tam adı Ünye Yaşayan Kültürel Miras Müzesi, Ünye kentinde, Hamidiye mahallesinde, Kaptan Server Bey'in konağının dönüştürülmesiyle 2013 yılında açılmış bir müzedir.

Çerkes asıllı Server Bey'in yaşadığı konaktaki bir taşta Hicri 1176 tarihin bulunması sebebiyle bu yapının 1759 yılında inşa edildiği tahmin edilmektedir. Ancak bu taş, başka bir yapıdan alınmış ve bu yapıda kullanılmış olabilir. Söz konusu konağın tarihi hakkında daha ayrıntılı bilgi mevcut değildir.

Taban alanı 210 metrekare olan bina, taş zemin üzerine ahşaptan inşa edilmiş tarihi bir Ünye evidir. Tavan, duvarlar, dolaplar ve mutfak kısımlarında ahşap işçiliği görülmektedir. Cephelerde çatıya yakın bir yükseklikte vitray pencereler sıralanmaktadır. Evin dışında ise geniş bir bahçe, kuyu ve çamaşır yıkama teknesi bulunmaktadır.

Ünye'de bir müze kurulması fikri, uzun yıllara dayanmakla birlikte müzeye dair ilk girişim 2003 yılında ortaya çıkmıştır. Konağın son sakini Meliha Vural'ın evi bağışlama isteğiyle başlayan süreç, mirasçıların fazla olması sebebiyle 2009 yılında kamulaştırma ile sonuçlanmıştır. Bina, müze yapılmak üzere 14 Nisan 2009’da, 92 bin TL karşılığında Ünye Belediyesi tarafından satın alınmıştır. Mülkiyete dair hukuki süreçlerin tamamlanmasından sonra restorasyona başlanmak üzere evin rölövesi, mimar Melike Ünlü tarafından çıkarılarak Anıtlar Yüksek Kurulu'na gönderilmiştir.

2013 yılında, Ünyeli mimar Zeynep Ahunbay’ın teknik destekleriyle restorasyonu tamamlanan yapı, ilk olarak Müze Ev adıyla faaliyete geçmiştir. Müzenin bahçe peyzajı ise mimar Sibel Cerrahoğlu tarafından gerçekleştirilmiştir.

Ünye Müzesi'nde Server Bey'den kalan eşyalar değil, halkın ve evin son sakininin bağışladığı objeler sergilenmektedir. 2014 yılında 380 eserin bulunduğu müzede 2016 yılı itibariyle 783 eser kayıtlıydı. Odalara "Kaptan Server Bey Odası", "Meliha-Ali Rıza Erüş Odası" gibi adlar verilmiş ve konakta yaşamış kişilerin hatırasını yaşatma amacı güdülmüştür. Müzede "Baş Oda", "Mutfak" adını taşıyan mekânlar vardır. Ünye Müzesi'nde kılıç, kama, fotoğraf makinesi, el değirmeni, daktilo, dikiş makinesi, ütü, çıkrık, lamba, mutfak eşyası, eski kıyafetler gibi pek çok sayıda ve pek çok çeşit obje bulunmaktadır. Mevcut eşyalarla bir adet yatak odası, sedirle oda ve mutfak düzenlenmiştir.

Ünye Müzesi'nin bahçesinde de ilginç objeler sergilenmektedir. Bunların başında Kilise Tepe Rum Mezarlığı'ndan günümüze ulaşan bilinen tek kalıntı olan 80x120 cm ebatlarındaki Rumca yazılı mermer mezar taşı gelmektedir. Bu mezar taşı dışında Bayramca'da bulunmuş olan iki üzüm sıkma teknesi, hela taşları, Osmanlıca yazılı mezar taşları ve dibek bulunmaktadır. Müzenin avlusunda ayrıca Ünye'nin ilk deniz feneri sergilenmektedir.
Estonya'da din

Tarihsel olarak Lüterci Protestan bir ulus olan Estonya, dünyadaki "en az dindar" ülkelerden biridir ve nüfusun yalnızca %14'ü, dini günlük yaşamın önemli bir parçası olarak görmektedir.

Dindar nüfus çoğunlukla Hristiyan olup, en çok Ortodoks Hristiyanlar ve Lüterci Hristiyanlardır. Ringo Ringvee'ye göre "din siyasi veya ideolojik savaş alanında hiçbir zaman önemli bir rol oynamadı" ve "1930'ların sonlarında devlet ile Lüteran kilisesi arasındaki yakın ilişkiler için hüküm süren eğilimler 1940'ta Sovyet işgali ile sona erdi". Ayrıca, Sovyet politikası devlet ateizminden ötürü "dini gelenek zincirinin çoğu ailede koptuğu" belirtilmiştir. II. Dünya Savaşı'ndan önce, Estonya halkının yaklaşık %80'i Protestan'dı.