SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Seyit Halil Çelebi Camii

Seyit Halil Çelebi Camii (Çingene Camii, Tokal-Cami); Simferopol'un eski şehir bölgesinde bulunan bir camii. Yapı 19. yüzyılın ortalarında inşa edilmiştir. Sovyet döneminde ise cami apartmana dönüştürülmüştür.

Taş yapıda olan camii 1859-1860 yıllarında (bazı kaynaklara göre ise 1856'da) Slobodka bölgesinde inşa edilmiştir. İnşaatı başlatan Hacı Seyit Halil Çelebi olmuştur. Çelebi, 1833 yılında şehre önce kadı, sonra da kazasker olarak atanmıştır. 1849'da Kırım müftülüğü için adaylardan biri olmuştur. Diğer kaynaklara göre caminin kurucusu Karik-Assal'dir.

Orijinal bina salon yapısında tek kattan oluşuyordu. Katın çoğunu ana ibadethane bölümü teşkil ediyordu. Kuzey kesimde ise bir lobi ve ahşap merdivenli bir mahfil (balkon) bulunmaktaydı. Yapının güney kısmında ise mihrap bulunmaktaydı. Tavan ve zemin tamamen ahşaptan yapılmıştı.

19. yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başında, toprak sahibi Aji-Şeyh Alime Sultan Abduramançikova (Kaptan Abduramançikov'un dul eşi) binanın kuzeybatı köşesinde Osmanlı tarzı bir minarenin inşasını finanse etti. Minare 72 basamaklıydı ve 1.500 rubleye mal olmuştu. O dönemde caminin imamı Bekir Efendi idi. Caminin daha sonra yaklaşık 1000 metrekarelik bir avlusu ve caminin yakınında birkaç haneden oluşan bir vakfı kurulmuştu (şimdi bunlar Kladbischenskaya Caddesi'ndeki 58, 64, 66 numaralı evlerdir).

1920'lerin ortalarında, camide topluluğun başkanı Yahya Kurtamet oldu. Sekreter Süleyman Yahya Karikov, imam ve hatip İsmail Süleyman-oğlu Airchinsky, müezzin ise İsmail Bosna idi. Aynı zamanda, Sovyet makamları, cemaat tarafından ibadet binasında 28 ruble 76 kopek olan verginin ödenmesine ilişkin bir kararname yayınlamışlardır.

Kırım Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Merkez Yürütme Komitesi Başkanlığı'nın 25 Ekim 1931 tarihli kararnamesi uyarınca cami kapatılmıştır. Kapanış anındaki tarifine göre caminin kiremit çatılı, sekiz büyük ve sekiz küçük penceresi, iki odalı tek katlı bir okul binası ve bir ofis binası vardı. Daha sonra bina "14 Ekim Yıldönümü Tatar kreşleri" ve 12 Nolu Kırım Tatar yatılı ortaokulunun atölyelerine ev sahipliği yaptı. 1930'ların ortalarında caminin minaresi yıkıldı. 12 nolu yatılı okul mezunu Cengiz Dağcı'nın eserlerinde camiden defalarca bahsedilir.

1940'lardan 1957'ye kadar bina, Tavrichesky askeri bölgesinin hava savunmasının radyo mühendisliği alayının merkezi olarak hizmet vermiştir. Daha sonra koridor düzenine sahip iki katlı bir konut binasına dönüştürülmüştür. Evin yakınında iki mezar bulunmaktaydı. Seyit Halil Çelebi Camii, Simferopol'de cemaate iade edilmeyen tek İslami kült yapı olma özelliğine sahiptir.
Mübeccel Namık Behnesavi

1930 yılında Cumhuriyet Gazetesi'nin düzenlediği yarışmayla Mübeccel Namık Hanım henüz 15 yaşında iken Türkiye güzellik kraliçesi olmuştur. Servet-i Fünûnda (Uyanış) bir fotoğrafı yayımlanırken gazeteler haberi "Kraliçe, ittifaka yakın bir ekseriyetle intihap edildi" diye verirler. 48 yarışmacı arasında seçim yapan 60 kişilik jüri heyetinde Abdülhak Hamit (Tarhan), Halid Ziya (Uşaklıgil), Hüseyin Rahmi (Gürpınar), Köprülüzade Mehmet Fuat (Mehmet Fuad Köprülü) ve Şükûfe Nihal (Başar) gibi edebiyat, sanat ve bilim dünyasından önemli isimler vardı.

1929 Türkiye Güzellik Kraliçesi Feriha Tevfik (Negüz) de yarışmaya katılmış ve 2. olmuştur. 1929'da Türkiye Güzellik Kraliçesi seçildiğinde uluslararası yarışmaya katılmak için geç kalınmış olduğundan, 1930'da yurt dışında temsil şansını bulmak için yarışmaya tekrar giren Feriha Tevfik, birinciliği kaybettiğini kabullenememiş, gazetelere verdiği demeçlerde yeni kraliçeyi tombul olmakla suçlamıştır. 1.72 boyunda ve 70kg olan 15 yaşındaki Mübeccel Namık ise tombulluğu sivrisinek olmaya tercih ettiği demeciyle karşılık vermişti. 1920'li ve 30'lu yılların güzellik anlayışına göre güzellik standardı Mübeccel Namık'tan yana idi.

1930 yılında Paris'te Türkiye'yi temsil eden Mübeccel Namık dereceye giremedi. Ama 21 Şubat 1930'da yurda dönüşünde Sirkeci Garı'nda büyük bir kalabalık tarafından karşılandı.

1931 yılında Columbia Records tarafından gerçekleştirilen plak kaydında, bir yıl önceki ilk Türkiye Güzellik yarışmasının kraliçesi olan Feriha Tevfik ile düet olarak sunulan eser, Türkiye'nin ilk pop müziği kaydı olarak kabul edilir.

45'lik plağın ön yüzünde bir koronun da eşlik ettiği söz konusu düetin bulunduğu "Türkiye Güzeli Mübeccel'im Ben" şarkısı, arka yüzünde ise "Soruldu Hep Fikirler" şarkısı yer almıştır.

1931 yılında Abdülkadir Behnesavi ile evlenir. Ahmet adlı bir erkek ve Yeter (Çam) adlı bir de manevi kız çocukları olmuştur. Oğlu Ahmet Behnesavi de bir dönem şarkıcılık yapmıştır.
Çoklu arabellekleme

Üç boyutlu animasyonlarda, bir bellek görüntü gösterimi için kullanılırken başka bir bellekte hesap yapılır. Hesap bitince, gösterilmekte olan bellek olarak hesap yapılmış bellek seçilir ve diğer bellekte hesap yapılmaya başlanılır. Bu sayede, görüntüde titreme olmaz.
İslahiye Tren İstasyonu

İslahiye Tren İstasyonu, Gaziantep'in İslahiye ilçesi Beyler Mahallesi ile Çamlıca Mahallesi arasında Barazi Caddesi ve Santral Caddesi üzerinde yer alan TCDD'ye ait hemzemin tren istasyonudur.

Adana – Halep demiryolu üzerinde yer alan istasyon, Chemins du Fer Impérial Ottomans de Bagdad / Osmanlı İmparatorluk Bağdat Demiryolu (CIOB) Şirketi tarafından Bağdat Demiryolu için inşa edilerek 1 Aralık 1912'de hizmete girmiştir.

1912–1918 yılları arasında CIOB Şirketi tarafından, 1918–1921 yılları arasında Chemin de fer Damas-Hama et Prolongements / Şam – Hama Demiryolu ve Uzantıları (DHP) Şirketi tarafından, 1921–1927 arasında Chemins de fer de Cilicie Nord-Syrie / Kilikya – Kuzey Suriye Demiryolu (CNS) Şirketi tarafından, 1927–1932 yılları arasında Chemins de fer Bozanti-Alep-Nissibine et Prolongements / Pozantı – Halep – Nusaybin Demiryolu ve Uzantıları (BANP) Şirketi tarafından ve 1932–1937 yılları arasında da Chemins de fer du Sud de la Turquie / Cenup Demiryolları (CD) Şirketi tarafından işletilen istasyon, 1937'de TCDD'nin denetimine girmiştir.

Türkiye – Suriye sınırındaki son istasyon olan ve geçmişte İstanbul-Haydarpaşa – Şam ve Tahran – Şam Uluslararası Trenleri'ne hizmet veren istasyonun, Suriye İç Savaşı'nın bitmesinden sonra yeniden uluslararası trenlere hizmet vermesi planlanmaktadır..
Yıldız anason

Yıldız anason ya da Çin yıldız anasonu (Illicium verum), yıldız biçiminde meyvesi olan, tadı anasona benzeyen ve ana vatanı Güney Batı Çin olan bir bitkidir.

Yıldız anason, anason bitkisi ile yakın akraba olmamasına karşın anasona tadını veren anetol içerir. Anason'dan daha ucuz olması sebebi ile anasonun yerine kullanımı yaygınlaşmıştır. Örneğin Galliano ve Sambuca içkilerinin yapımında anasonun yerine kullanılır.
Gerçeküstücülük

Gerçeküstücülük ya da sürrealizm, Avrupa'da birinci ve ikinci dünya savaşları arasında gelişmiştir. Temelini, akılcılığı yadsıyan ve karşı-sanat için çalışan ilk dadaistlerin eserlerinden alır. 1924'te "Manifeste du Surrealisme"i (Sürrealizm Manifestosu) hazırlayan şair Andre Breton'a göre gerçeküstücülük, bilinç ile bilinç dışını birleştiren bir yoldur. Gerçeküstücülük akımı, gerçek dışı anlamında değil aksine gerçeğin insandaki iz düşümü şeklinde bir yaklaşımdır.

Breton’un yanı sıra Louis Aragon, Benjamen Peret, otomatik yazı yöntemleri üzerinde deneyler yaptılar. Kendi söylemleriyle, "gerçeküstü dünyanın düşsel, cinsel, sapkın imgelerini geliştirmeye" başladılar.

Gerçeküstücülük, yöntemli bir araştırma ile deneyi ön planda tutuyor, insanın kendi kendisini irdeleyip çözümlemesinde sanatın yol gösterici bir araç olduğunu vurguluyordu.

1925'ten sonra gerçeküstücüler dağılmaya, başka akımlara yönelmeye başladı. Ancak bu akım, resimden, sinemaya, tiyatroya kadar birçok sanat dalını derinden etkiledi. Andre Breton’un yanı sıra P. J. Jouve, Pierre Reverdy, Robert Desnos, Louis Aragon, Paul Eluard, Antonin Arnaud, Raymond Queneau, Philippe Soupault, Arthur Cravan, Rene Char, Federico Garcia Lorca, Salvador Dali, Rene Magritte gerçeküstücülük akımının önemli isimleridir.

Gerçeküstücü sanat, bunun altında şiir, düz yazı ve resim, üretim aşamasında birçok özgün teknik ve oyun kullanmaktadır. Bunlardan birçoğu özgür hayalgücünü arttırmak ve bilincin etkisini azaltmak üzerine kuruludur. Bilinçdışı üretim gerçeküstücülükte merkezdedir.

Kendiliğinden çizimin amacı bilinçaltını ortaya çıkarmaktır. El çizim yapılan ortam üzerinde rastgele hareketler yapar. Şans eseri ve/veya hatalar ile bilinçaltı ortaya çıkarılmaya çalışılır.

İlk örneklerini André Masson üretmiştir. Ünlü uygulayıcıları Joan Miro, Salvador Dali, Jean Arp ve Andre Breton'dur. Daha sonraları ressamlar bunu resimlerinde de uygulamışlardır. Elektronik ortamlarda da örnekleri bulunur. Pablo Picasso'da, eskiz ve litografi çalışmalarında bu tarz denemelerde bulunmak istediğini belirtmiştir.

Diğer yandan bu tür çalışmalar ana akım gerçeküstücülük tarafından eleştirilmiştir de. Çizimin doğası ve yapılan hatalardan dolayı hiçbir zaman bilinçdışında kalınamayacağı ileri sürülmüştür; "Masson'a göre kendiliğinden görseller iki farklı aşama içerir, bilinç ve bilinçsiz."

Kendiliğinden yazın, bilinçli bir süreçten geçmeyen yazma tekniğinin ürünüdür. Bu teknikte yazan kişi yazıya bilinciyle müdahale etmez, akıcı bir şekilde yazar. Daha sonra da yazısı üzerinde düzeltmeler, eklemeler yapmaz. Bazı durumlarda ise yazan kişi trans halindedir.

Max Ernst uygulayıcılarındandır. Tuvale kalın bir boya tabakası sürüldükten sonra boya hala kurumamış iken, üstü folyo türü malzemeyle kaplanır. Malzeme kaldırıldıktan sonra, tuvalde kalan kısım resmin iskeletini oluşturur.
North Hollywood, Los Angeles

North Hollywood, Los Angeles şehrinin San Fernando Valley bölgesinde yer alan bir mahalle. NoHo Arts District ve Academy of Television Arts & Sciences'ın ev sahibidir, bunun yanı sıra sınırları içinde yedi devlet okulu ve sekiz özel okul bulunmaktadır.
Cobitis splendens

Cobitis splendens, sazansılar takımından bir tatlı su balığıdır. Türkiye'ye endemik olan tür, Karadeniz'e dökülen küçük akarsularda yaşamaktadır. İyidere ve Düzce'deki Çayağzı Deresi bu akarsulardan bazılarıdır. Tür, 1998 yılında Erkakan, Atalay-Ekmekci ve Nalbant tarafından tanımlanmıştır. Erkekler 6.5 cm uzunluğa erişebilir. Şimdiye kadar tespit edilen en büyük örnek 10 cm uzunluğunda ve 6 gram ağırlığındaydı.

Maugé, L.A. 1986. A J. Daget, J.-P. Gosse y D.F.E. Thys van den Audenaerde (eds.) Check-list of the freshwater fishes of Africa (CLOFFA). ISNB Bruselas; MRAC, Tervuren, Flandes; y ORSTOM, París, Francia. Vol. 2.

Moyle, P. y J. Cech.: Fishes: An Introduction to Ichthyology, 4a. edición, Upper Saddle River, Nueva Jersey, Estados Unidos: Prentice-Hall. Año 2000.

Erkakan, F., F.G. Atalay-Ekmekçi i T.T. Nalbant 1998. Four new species and one new subspecies of the genus Cobitis (Pisces: Ostariophysi: Cobitidae) from Turkey. Turk. J. Zool. 22:9-15.

Eschmeyer, W. N. Genera of Recent Fishes (en anglès). iii + 697. Acadèmia de les Ciències de Califòrnia, 1990. ISBN 0-940228-23-8..

Fricke, R., M. Bilecenoglu i H.M. Sari 2007. Annotated checklist of fish and lamprey species (Gnathostoma and Petromyzontomorphi) of Turkey, including a Red List of threatened and declining species. Stuttgarter Beitr. Naturk. Sea A (706):1-172.
Kafadan bacaklı zekâsı

Zekâ genellikle yeni durumlarda bilgi ve kavramsal beceriler edinme, bilgileri hafızada tutma, kavramları birleştirme/karşılaştırma ve bilgileri kullanma süreci olarak tanımlanır. İnsan olmayan hayvanlarda bu kriterlerin ölçülmesi zor olsa da, kafadan bacaklıların son derece akıllı omurgasızlar olduğu görülmektedir. Kafadan bacaklılarla ilgili zekâ çalışması, hayvanların bilişsel yeteneklerinin daha iyi anlaşılmasında önemli bir yere sahiptir, çünkü kafadan bacaklıların sinir sistemi omurgalı canlılara göre farklıdır. En akıllı omurgasızların yer aldığı Coleoidea alt sınıfının (mürekkep balığı, kalamar ve ahtapotlar), hayvanlardaki bilişsel evrimin önemli bir örneği olduğu düşünülmektedir. Zoologların notilusların zekasına olan ilgisi de son zamanlarda artmaktadır.
Süleyman Seyyid

Türk resim sanatının ilk kuşak ressamları arasındadır. Askerî okullarda toplam 36 yıl resim dersi vermiş; çok sayıda natürmort ve konularını güzellik kaynağı olarak gördüğü Üsküdar’dan seçtiği manzara resimleri yapmıştır.

İlk ve orta öğrenimini Maltepe ve Maçka Askerî okullarında tamamladıktan sonra Harbiye Mektebi'ne girdi. İdadi ve Harbiye’de iken yaptığı karakalem ve suluboya etütleri ile hocaları Schranz ve ve Kes’in dikkatini çekmiştir.

1862'de Paris'te açılan Mekteb-i Osmani'ye gönderilen ilk talebeler arasında yer aldı ve bu okulda eğitim gördü. Bu okulun 1875’te kapanmasından sonra dönemin ünlü hocalarından ressam Cabanel’in (1880 – 1889) atölyesine girdi. Paris'te sekiz yıl kaldıktan sonra bir yıl da İtalya'da çalışmalarını sürdürdü. 1870 yılında İstanbul'a döndü.

Süleyman Seyyid yurda döndükten sonra Harbiye Mektebi resim öğretmenliğine tayin edildi, ancak okulun diğer resim öğretmeni olan Şeker Ahmet Paşa ile Paris’teki öğrencilikleri döneminde başlayıp giderek büyüyen sanat yaklaşımları konusundaki fikir ayrılıkları nedeni ile buradaki görevinden istifa ederek 1880’de Kuleli Askeri İdadisi'ne geçti. 1884 yılında ise Askeri Tıbbıye İdadisi resim öğretmenliğine geçerek, sanat hayatı ve öğretmenliği 1910 senesine kadar 26 sene boyunca bu sürdürdü.

Süleyman Seyyit Bey, askeri mekteplerde toplam olarak 36 yıl hocalık yapmış; miralaylık rütbesine kadar yükselmiştir. Bu nedenle subaylar ve doktorlar arasında tanınır. Leylaklar adlı ünlü natürmortu ile Paris Dünya Sergisi’nden madalya kazanan Süleyman Seyyid, Mekteb-i Mülkiye-i Şahane’nin ilk kuruluşunda ders programlarını düzenleyerek Tanzimat döneminde Batılılaşma hareketine katkılar sağlamış ayrıca İstikbal ve Osmanlı gazetelerinde sanat yazarlığı ve çevirmenlik görevlerini de üstlenmiştir.

Sanatçı, çalışma hayatı boyunca Üsküdar Nuhkuyusu’nda büyük ahşap bir evde yaşadı; Çamlıca, Kısıklı, Bulgurlu, Hekimbaşı, Dudullu, Kayışdağı, Alemdağı, Fenerbahçe gibi yerler onun için esin kaynağı oldu. Ancak Üsküdar’la ilgili resimlerinin çok azı günümüze ulaştı. 1910 yılında albay rütbesi ile emekli oldu ve Sarıyer'e taşındı.

Pertev Boyar’a göre, hak ettiği maaşları tahsil edebilmek için uzun süre emek verdiği değerli eserlerini zamanın ileri gelenlerine hediye etmek zorunda kalarak mağdur da olmuş ve hayatta iken yapıtlarından dolayı hiçbir maddi yarar elde edememişti. Sanatçı, 23 Eylül 1913’te Sarıyer'de öldü.
Sergey Zubatov

Sergey Vasilyeviç Zubatov (Rusçası: Серге́й Васи́льевич Зуба́тов) (, Moskova - , Moskova), ünlü Rus polis yöneticisi. İddiaların aksine Jandarma Özel kuvvetlerinde Albay (Polkovnik) görevini hiç yapmamıştır. 1896-1902 yılları arasında Moskova'daki Ohranka Bürosunu yönetmiş, 1902-1903 yılları arasında ise İçişleri Bakanlığı Polis Bölümü Özel Kuvvetler başkanlığı yapmıştır. Özellikle Çarlık döneminde, devrimci örgütlerin çalışmalarını bastırmak amacıyla kendi denetiminde yasal işçi kuruluşları oluşturmasıyla tanınır.

Gençliğinde devrimci hareketin sempatizanı olmuş ama bulunduğu siyasi hattan memnun olmadığından dolayı kendisine yapılan Ohranka teklifini kabul ederek ajanlığa başlamıştır. 1888 yılında ajanlık yaptığı ortaya çıkınca ertesi yıl, Ohranka Moskova şubesinde resmi göreve başlar.1896 yılında Moskova şubesinin başı olacaktır. Rusya’daki polis sistemini revize ederek, Avrupa’daki çağdaşlarının seviyesine getirecek, sivil kıyafetlerle görev yapan polisler ilk olarak onun zamanında görev yapacaktır. Zubatov, devrimcilerin sorgulanmasında uzmanlaşacak ve onları kendi tarafına çekmeye çalışacaktır.

Derin bir muhafazakarlık ve çarlık rejimine bağlılığına rağmen devrimci hareketin sadece baskı ve polisiye önlemlerle engelleyemeyeceğini kavrayacak bir düşünsel yapıya sahipti. Bunun için özellikle işçiler arasındaki muhalefeti ve tepkiselliği düzen dışı kanallara akmadan dizginlemek için devlet güdümlü işçi sendikalarının kurulmasını önerecek ve kabul ettirecektir. Bu uygulama polis sosyalizmi veya zubatovculuk anlamına gelen zubatovşina (Rusça: зуба́товщина) olarak anılacaktır. Bu uygulama Moskova valisi Dük Sergey Aleksandroviç tarafından benimsenecek ve uygulanacaktır. Bu şekildeki ilk uygulama 1901 yılında Sanayi İşçilerinin Yardımlaşma Derneği (Общество взаимного вспомоществования рабочих в механическом производстве) adıyla kurulur. Odessa, Kiev ve Minsk’de de benzer kurumlar oluşturulur. Ancak yaptığı açılımla beraber hükûmeti iş hayatında işçilerin lehine kimi iyileştirmeler yapmak için ikna edemeyecek, bunun yanı sıra sendikal yapıdan rahatsız olan patronlardan da yoğun eleştiri alacaktır. Devlet güdümünde de olsa sendikalara sızan devrimcilerin öncülüğünde Ağustos 1903'te bir dizi grev olayı yaşanınca Zubatov, İçişleri Bakanı Vyaçeslav von Plehve tarafından görevden alınacaktır. Plehve, devlet güdümlü sendika politikasına da son vererek halihazırdaki sendikları kapatacaktır. Zubatov, Plehve’nin Temmuz 1904'te suikast sonucu öldürülmesinden sonra tekrar göreve dönmesine yönelik teklifleri geri çevirir. Emekli olacak ve siyasi hayattan uzak duracaktır.

Bolşevikler ve özellikle önderleri Lenin zubatovculuk ile ilgili önemli değerlendirmeler yapmıştır. Buna göre zubatovculuk işçileri gericliğin çıkarları için örgütlemeyi amaçlasa da sonunda işçi sınıfı hareketi bu sınırları aşmış ve baskıya karşı örgütlenmeye başlamıştır.
Bukellarion

Bukellarion Thema (), daha layıkıyla Bukellarion'ların Theması (, thema Boukellariōn) olarak bilinir, Kuzey Küçük Asya'da (modern Türkiye) Bizans İmparatorluğu theması (askeri-sivil vilayet). 8. yüzyıl ortasında antik Paflagonya bölgesinin büyük kısmı ile Galatia ve Frigya'nın bazı bölgelerinden oluşturulmuştur.

Thema, Opsikion Kontu Artabasdos isyanının bastırılmasının ardından İmparator V. Konstantinos () tarafından 743'ten bir süre sonra ve 767'den önce kuruldu. İmparatorun Opsikion themasının gücünü azaltma politikasının bir parçası olarak Optimatoi ile birlikte yeni thema olarak oluşturuldular. Themanın adı, genellikle özel olarak askere alınmış koruma birlikleri olarak bulunan Got veya Roma kökenli seçkin süvari birlikleri olan geç Roma Ordusunun Bucellarii birliklerinin isminden türetilmiştir. 7. yüzyılın başlarında, Opsikion kara kuvvetinde seçkin bir tümen oluşturdular ve tam bir thema olmadan önce bir domestikos yönetimine girdiler. Stratigos ilk defa 767 yılında kaydedilmiştir, bu da themanın oluşturulması için bir terminus post quem sağlar. Karargahı, Opsikion önceki başkenti Ankara idi ve yıllık maaşı 30 pound altınla ikinci kademe Stratigos seviyesindeydi. Arap coğrafyacılara göre, yaklaşık 8.000 askere komuta ediyordu. Bukellarion Stratigos saray protokol sırası, orta seviyedeki spatharios ile yüksek protospatharios arasında uzanıyordu ve 10. yüzyılda daha yüksek patrikios tek bir oluşumu vardı. Claudiopolis, themanın tourma birliğinin onaylanmış tek üssüdür. Başlangıçta bir süvari theması (thema kaballarikon) olmasına rağmen, Bukellarion ve sonraki Paflagonya theması, Karadeniz'de aktif olan küçük bir filoyu da içeriyordu. Bu donanma birliğinin komutanı olan "Bukellarion ve Paflagonya'nın katepanosu", 10. yüzyıla ait bir mühürde mevcuttur. Ancak kanıtlar, 10. yüzyıl filosunun savaş gemilerinden değil ticari ve nakliye gemilerinden oluştuğuna işaret etmektedir.

Başlangıçta thema Karadeniz kıyılarından Orta Anadolu platosuna kadar uzanıyordu, batıda Opsikion kalanı ile oluşturulan Optimatoi, güneyde Anatolikon ve doğuda Armeniakon ile sınırdaştı. 9. yüzyılda, ancak, muhtemelen c. 820'de, themanın kuzeydoğu yarısı ayrıldı ve belki de Armeniakon themasından bir miktar toprakla yeni Paflagonya theması oluşturuldu. Yeni Kappadokia'nın (Tuz Gölü çevresin) ve Harsianon'un (Kızılırmak'ın doğusu) themalarının bir bölümünü oluşturmak için sekiz güney ve güneydoğu banda kaydırılarak, İmparator VI. Leon () döneminde kapsamı daha da azaltıldı. 9. yüzyılda iki kasaba ve on üç kaleden oluşurken, 10. yüzyılda beş kasaba kaydedilmiştir. Thema, 1071 Malazgirt Meydan Muharebesi sonrası Selçuklu Hanedanının eline geçti. Bukellarion ismi ise 1263 yılına kadar Bizans kaynaklarında coğrafi bir isim olarak kalmıştır.
Şehir Mektupları

Şehir Mektupları, Ahmet Rasim tarafından çoğunluğu 1897 ile 1899 yılları arasında yazılmış fıkra-sohbet-deneme karışımı mektupların derlendiği eserdir. Konu olarak İstanbul'daki günlük yaşam ile şehir ile ilişkili temalara yer verilmiştir. Dilsel açıdan eserde standart Osmanlıcanın yanı sıra İstanbul halk ağzına da yer verilmiştir.

Harf Devrimi'ne kadar eser yaklaşık 2 defa basılmıştır. İlk basımın gerçekleştiği 1900'de eserde 276 adet mektup olmasına karşın 59 mektup iki defa yer almıştır. 1913'de 4 ciltlik bir baskısı çıkan eserdeki çift mektuplar biri dışında çıkartılmış, ilk baskıda yer almış 9. mektup alınmamış ve orijinal eserle kıyaslandığında bazı numaralandırma yanlışları yapılmıştır.
Köroğlu (film)

Köroğlu, 1968 yapımı bir tarih ve macera tarzı Türk filmdir Senaryosunu Ayşe Şasa'nın yazdıkları bu filmi Atıf Yılmaz yönetmiş, baş rollerinde Cüneyt Arkın ve Fatma Girik oynamışlardır. Görüntülerini Gani Turanlı'nın çektiği filmin müzikleri Yücel Paşmakçı'e aittir. Yapım şirketi Uğur Film'dir ve yapımcısı Memduh Ün'dur.

Bolu Beyi Koca Yusuf' tan bir tay ister. Lakin Bolu Beyi getirilen tayı beğenmez ve ceza olarak Koca Yusuf' un gözlerine mil çektirir. Ruşen Ali' nin ismi Köroğlu olur. Atı yetiştirir ve intikam almaya yemin eder.
Alışveriş

Fiziksel alışverişin yanı sıra günümüzde sık kullanılmaya başlayan E-ticaret(İnternetten Ticaret) yöntemidir. Giyimden,elektroniğe elektronikten oyun,hediyelik sektörüne kadar yüzlerce sektörde binlerce hatta milyonlarca ürünle karşılaşmanız ve satın almanız mümkündür.
Güney Kaliforniya Üniversitesi

University of Southern California ya da kısaca USC olarak bilinen Güney Kaliforniya Üniversitesi, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya eyaletinde yer alan bir üniversitedir. ABD'nin kabul yüzdesi olarak en seçkin eğitim kurumlarından biri olan üniversite, 1880'de kurulmuştur. 2021 yılı itibari ile kabul yuzdesi %12'dir. Onlarca ünlü devlet başkanı ve başbakanı adamı yetiştirmiş olan USC, bunun yanında birçok farklı dalda sayısız ünlü isim yetiştirmiştir. Okulda görev yapmış 10 profesör Nobel Ödülü'ne layık görülmüştür, okul profesörlerinin en çok Nobel Ödülü almış olduğu dal ise ekonomidir.

Güney Kaliforniya Üniversitesi Sinema Sanatları Okulu, dünyada en fazla Oscar Ödülüne sahip olan mezunlara sahiptir. USC, Forbes'e göre dünyada en fazla milyarder mezuna sahip 7. okuldur, okulun toplam bilinen mezun ve yaşayan milyarder sayısı 29'dur.

USC, çeşitli üniversiteler arası sporlara sponsorluk yapmıştır ve Pac-12 Konferansı'nın bir üyesi olarak Ulusal Kolej Atletizm Birliğinde (NCAA) halihazırda yarışmaktadır. USC'nin spor takımlarının ismi olan Trojans, 107 NCAA takım şampiyonası kazanarak onları Amerika Birleşik Devletleri'nde 412 NCAA bireysel şampiyonası kazanarak Amerika Birleşik Devletleri'nde üçüncü ve NCAA Bölüm I okulları arasında ikinci sırada yer almıştır. "Trojans", Olimpiyat Oyunlarında 309 madalya kazanmıştır (144 altın, 93 gümüş ve 72 bronz), bu ABD'deki diğer tüm üniversitelerden daha fazladır. USC, ABD'deki en yüksek ikinci draft edilmiş oyuncu sayısına sahiptir ve National Football League'de (NFL) toplam 537 Amerikan futbolcusu mezunu bulunmaktadır.

Üniversite sıralamalarında ABD içinde en iyi 20 üniversite arasında bulunan USC, İngiliz Times Higher Education (THE) ve ABD'li Wall Street Journalın ortak çalışmaları sonucunda 2021 yılında Carnegie Mellon Üniversitesinden bir sıra önde olarak 19. sıraya yerleşmiştir. Bir diğer saygın sıralama olan QS World University Rankings ise USC'yi Northwestern Üniversitesinden bir sıra önde olarak 14. sıraya yerleştirmiştir. USC aynı zamanda 2021 yılında, ABD merkezli Niche Rankings tarafından ABD'deki en iyi öğrenci yaşamına sahip olan üniversite olarak seçilmiştir.

Güney Kaliforniya Üniversitesi'nin önemli mezunları arasında önde gelen bilim adamları, müzisyenler, iş liderleri, mühendisler, mimarlar, sporcular, oyuncular, politikacılar bulunmaktadır. Mezunların bağlantıda kalmasını sağlamak için, Trojan ağı beş kıtada 100'den fazla mezun grubundan oluşmaktadır.