İslami araştırmalar

Geleneksel İslami perspektiften bakıldığında, İslami çalışmalar, ulema tarafından takip edilen "dini bilimler" (matematik, fizik, kimya, astronomi ve felsefe gibi din dışı bilimlerden farklı olan ' Ulum al-din) için bir şemsiye terimdir.

Müslüman bağlamında, İslami araştırmalar İslami bilimler (Ulum ed-din) için şemsiye terimdir, yani dini bilgi ve düşüncenin geleneksel biçimleri. Bunlar arasında kelam (İslam ilahiyatı) ve fıkıh (İslam hukuku), Fıkıh Usulü (içtihat metodolojisi / ilkeleri), hadis, hadis tenkidi, nesih, Usul ed-Din (teoloji), Rical (Hadis alimlerinin biyografileri), Siyer ve Megazi (Peygamberin Savaşları).

İslam bilimlerinin bir alt kümesi, "Kuran'ın nasıl, nerede ve ne zaman vahyedildiğini" içeren ve sözlü bir gelenekten yazılı biçime dönüşümü vb. İçeren Kuran ilimleri ve Tecvid, Tefsir Bu bağlamda "ilim", İngilizce ve diğer dillerde genel olarak tanımlandığı gibi "bilim" veya doğa bilimleri yerine " bilgi, öğrenme, irfan" vb. için Arapça terimin tercümesidir - yani gözlemin kullanılması, doğal dünya / evren hakkında bilgi ve tahminler oluşturmak ve düzenlemek için test edilebilir açıklamalar - ve İbn Sina veya Nasıriddün Tusi gibi Müslümanların bilimsel çalışmaları ile karıştırılmamalıdır.

Oxford Islamic Studies 'e göre, 9. yüzyılda Irak'ta "İslam medeniyetindeki dini bilimler / İslami çalışmalar" bugünkü şeklini almaya ve Orta Arapçada bir edebi gelenek oluşturmak için rakip okullarda gelişmeye başladı.

Geleneksel İslam bilimlerine ek olarak, modern Müslüman dünyasındaki İslam Araştırmaları, İslam bilimi ve ekonomisi gibi Batı'da genel olarak seküler kabul edilen daha yeni alanları da içermektedir.

Müslüman olmayan bir bağlamda, İslami araştırmalar genellikle akademik bir multidisipliner "çalışmalar" programına atıfta bulunur - bu tür diğer programlara benzer şekilde (çevre çalışmaları, Orta Doğu çalışmaları, ırk çalışmaları, şehir çalışmaları vb.) - - farklı disiplinlerden (tarih, kültür, edebiyat, sanat) bilim adamlarının katıldığı ve belirli çalışma alanıyla ilgili fikir alışverişinde bulunulduğu yer. (Batılı olmasına rağmen, akademik İslami çalışmalar birçok bakımdan kendi kendine yeten bir alandır.) (Bir Müslüman bilgin Hüseyin Nasr'a göre, geleneksel din bilimleri ile seküler İslami araştırmalar arasındaki fark, Müslüman bilimlerinin "Kuran'ın yapısı ve metni hakkında modern Batılı oryantalistlerin sorduğu tüm soruların yanıtlarını sağlamasıdır. Tabii ki, Kuran'ın Kökeninin reddedilmesinden kaynaklanan sorular dışında, genellikle akılcılık ve nesnel bilim altında gizlenmiş, "bir ret". Müslümanlar için bu 'sorunları' ele alma ihtiyacı hiçbir zaman olmamıştır. . . "

Bu tür seküler akademik programlar genellikle İslam'ın tarihsel çalışmasını içerir: İslam medeniyeti, İslam tarihi ve tarih yazımı, İslam hukuku, İslam teolojisi ve İslam felsefesi. Disiplindeki uzmanlar, İncil çalışmaları ve klasik filolojiden modern tarih, hukuk tarihi ve sosyolojiye kadar çeşitli yan alanlardan uyarlanmış yöntemleri uygularlar. Özellikle 11 Eylül'den bu yana yeni bir eğilim, çağdaş İslamcı grupların ve hareketlerin sosyal bilimlerden akademisyenlerin ya da birçok durumda gazeteciler tarafından incelenmesi olmuştur, ancak bu tür çalışmalar genellikle Arap olmayanlar tarafından yazılmıştır çünkü bunlar alanın dışındadır.

Akademik İslami araştırmalar alanındaki bilim adamlarından genellikle "İslamcılar" olarak bahsedilir ve bu disiplin geleneksel olarak Doğu çalışmaları olarak adlandırılan şeylerin çoğunu oluşturur. Aslında, daha geleneksel Batı üniversitelerinden bazıları hala "Doğu çalışmaları" ana başlığı altında Arapça ve İslami çalışmalar alanında derece vermektedir. Örneğin, orijinal olarak İlahiyatın bir alt bölümü olarak 16. yüzyıldan beri Klasik Arapça ve İslami çalışmaların öğretildiği Oxford Üniversitesi'nde durum böyledir. Bu ikinci bağlam, erken dönem akademik İslami çalışmalara İncil çalışmaları karakterini kazandırdı ve aynı zamanda, erken Modern Batı Avrupa boyunca disiplinin, esas amacı İslam'ın ilkelerini çürütmek olan kiliseciler tarafından geliştirilmiş olmasının bir sonucuydu. Günümüzde genel seküler, akademik yaklaşımlarına rağmen, pek çok gayrimüslim İslami araştırma akademisyeni Müslümanlar tarafından geniş çapta okunan eserler yazarken, son yıllarda Müslüman doğumlu akademisyenlerin sayısı giderek artan sayıda Batı üniversitelerinde akademik İslamcı olarak eğitim ve öğretim görmüştür. Avrupa ve ABD'deki birçok önde gelen üniversite, öğrencilerin Arapça da çalışabilecekleri ve bu nedenle orijinal dilde İslami metinleri okumaya başlayabilecekleri İslami çalışmalarda hem lisans hem de lisansüstü düzeyde akademik dereceler sunmaktadır. Arapça ve İslami çalışmalar akademik çevrelerde genellikle birbirinden ayrılamaz olarak görüldüğünden, ikisini birleştiren adlandırılmış lisans dereceleri, örneğin Arapça ve Siyaset bilimi gibi 'ortak' veya 'birleşik' dereceler yerine genellikle tek konulu dereceler olarak kategorize edilir. . Bu mantık, Klasik Arapça'daki İslami metinlerin ayrıntılı incelenmesine yoğun vurgu yapmaları nedeniyle bazı kurumlarınLondra'daki Doğu ve Afrika Çalışmaları Okulu ( SOAS ) ve Washington DC'deki Georgetown Üniversitesi gibisadece halihazırda derece düzeyinde Arapça ve İslami çalışmalar alanında yüksek lisans programlarında İslam'ın akademik çalışmasında güçlü bir geçmişe sahip mezunları kabul edin. Bu tür kurumlar, öğrencileri genellikle alana yeni başlayan ve çok az veya hiç Arapça olmadan, Orta Doğu çalışmaları veya Orta Doğu siyasetinde Arapça'nın en baştan çalışılabileceği daha geniş yüksek lisans derecelerine yönlendirecektir.

Yakın tarihli bir HEFCE raporu, 11 Eylül'den bu yana yüksek öğrenimdeki İslami çalışmaların Batı hükûmetleri için artan, stratejik önemini vurgulamakta ve aynı zamanda alanın durumuna uluslararası bir bakış sunmaktadır.

İslam'ı modern bilimin bir konusu olarak anlamaya yönelik ilk girişim (Kristolojik bir sapkınlığın aksine) 19. yüzyıl Hristiyan Avrupa Doğu çalışmaları bağlamındaydı.

1821-1850 yılları arasında İngiltere'deki Kraliyet Asya Cemiyeti, Fransa'da Société Asiatique, Almanya'da Deutsche Morgenländische Gesellschaft ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Amerikan Doğu Derneği kuruldu.

19. yüzyılın ikinci yarısında filolojik ve tarihsel yaklaşımlar ağır bastı. Bu alanda önde gelenleri, Theodore Nöldeke'nin Kuran tarihi üzerine çalışması veya Ignaz Goldziher'in peygamberlik geleneği üzerine çalışması gibi Alman araştırmacı ve araştırmalardır.

Batılı oryantalistler ve Müslüman alimler, İslam tarihini muhafazakar bir şekilde yorumlamayı tercih ettiler. İslam'ın ilk zamanlarının, Muhammed'in geleneksel anlatımını ve Kuran'ın nasıl yazıldığını sorgulamadılar.

1970'lerde Revizyonist İslami İlimler Okulu, geleneksel İslami kaynaklara eleştirel olmayan bağlılığı sorguladı ve tarihsel-eleştirel yöntemi uygulayarak İslam'ın ilk zamanlarına dair yeni bir resim geliştirmeye başladı.

Kelam ) İslam'ın "dini bilimlerinden" biridir. Arapçada kelime "tartışma" anlamına gelir ve diyalektik yoluyla teolojik ilkeleri arayan İslami geleneğe atıfta bulunur. Kelam bir bilim insanı, bir Mütekellim olarak adlandırılır.

Tasavvuf ( tasavvuf), Sufinin (Sufizmi uygulayanın) kalbine ve aklına yavaş yavaş ifşa edildiği için manevi hakikat arayışına dayanan mistik bir İslam geleneğidir .

İslami mistisizm olarak da anılabilir. İslam'ın diğer dalları genellikle dinin ekzoterik yönlerine odaklanırken, Sufizm esas olarak ilahi sevgiye dayanan mistik uygulamalar yoluyla doğrudan doğru veya Tanrı algısına odaklanır. Tasavvuf, bir dizi kültür, felsefe, merkezi öğreti ve ezoterik bilgi bedenlerini bünyesinde barındırır.

İslam felsefesi, İslami çalışmaların bir parçasıdır. İnanç, akıl veya felsefe ile İslam'ın dini öğretileri arasında uyum yaratmaya yönelik uzun süredir devam eden bir girişimdir. Bu alanda çalışan bir Müslümana Müslüman filozof denir.

İslam ve bilim, İslam'ın emir ve yasakları da dahil olmak üzere geleneksel dini fikirler bağlamında bilimdir. Bu alanda ilgilenen ve çalışan Müslüman'a Müslüman bilim insanı denir.

Bu, herhangi bir Müslüman tarafından seküler bağlamda yürütülen bilimle aynı şey değildir. İslam'daki bazı liberal hareketler, bilimin Batı'da bugün olduğu gibi dinden ayrı değerlendirilmesi gerektiğini savunarak İslam biliminin uygulamasından kaçınıyor. Bununla birlikte, Katoliklikte olduğu gibi, inananlar, bilim etiğini oluşturmada dinin rehberlik rolünün göz ardı edilemeyeceğini ve araştırmaya mutlak sınırlamalar getirmesi gerektiğini savunuyorlar.

Ortaçağ İslam'ında bilim, ister dini ister seküler bağlam içinde gerçekleştirilsin, Müslüman dünyasındaki tüm bilimsel araştırmaları incelemiştir. Orta Çağ'da, özellikle bilim tarihinde önemli bir dönem olarak kabul edilen İslam'ın Altın Çağı'nda, İslam dünyasında bilimde önemli ilerleme kaydedilmiştir.

Bu alan, modern ve klasik Arapça çalışmalarını ve bu dillerde yazılmış edebiyatı içerir. Ayrıca, genellikle Ortadoğu'nun diğer modern, klasik veya eski dillerini ve İbranice, Türkçe, Farsça, Urduca, Azeri Türkçesi ve Özbekçe gibi İslam kültürünün parçası olan veya etkilenen diğer alanlarını da içerir.

İslam mimarisi, İslam tarihi boyunca İslam kültürü içinde gelişen tüm mimarlık yelpazesidir. Dolayısıyla bu terim, dini yapıların yanı sıra seküler yapıları, tarihi ve modern ifadeleri ve farklı İslami etkiye maruz kalan tüm yerleri kapsar.

İslam görsel sanatı, tarih boyunca geometrik, çiçekli, Arabesk ve kaligrafik tasarımları betimleyen soyut ve dekoratif olmuştur. Hristiyan sanatında insan figürünün güçlü bir şekilde tasvir edilmesi geleneğinden farklı olarak, İslam sanatı tipik olarak insan tasvirlerini içermediği için ayırt edilir. Müslümanların Peygamber'in takipçilerini putperestliğe teşvik ettiğine inandıkları için portrenin olmaması, erken dönem İslam'ın insan resimlerini, özellikle de Peygamber'i yasaklamasından kaynaklanmaktadır. İnsanlara veya ikonlara yönelik bu yasağa anikonizm denir. Böyle bir yasağa rağmen, modern öncesi dönemde popüler yorumlamada güçlü bir çeşitlilik gösteren insan tasvirleri Babürlüler gibi devletlerin sanatında görülmüştür. Batı medeniyetiyle artan temas, modern zamanlarda İslam sanatındaki insan tasvirlerine de katkıda bulunmuştur.

İslami karşılaştırmalı dinler, İslam'ın bakış açısına göre dinlerin incelenmesidir. Bu çalışma, Yahudiliği ve Hristiyanlığı başlangıçta İslam'a benzeyen ve daha sonra kök tektanrıcı dinden uzaklaşan muhafazakar bir Müslüman bakış açısıyla ele alınabilir. Bununla birlikte, İslam içindeki bazı liberal hareketler muhafazakar görüşün tarih dışı olduğu konusunda tartışıyor; İslam'ın tektanrıcı düşüncenin çıkış noktasından çok nihai sonucu olduğunu iddia ediyorlar.

İslam ekonomisi, İslam hukukuna göre ekonomidir. Kuran, erken dönem Müslüman toplumu bağlamında tefeciliğe karşı olduğu için, genellikle faiz oranlarını finansal kurumlardan kaldırmaya veya yeniden tanımlamaya çalışmayı gerektirir. İslami ekonomistler bunu yaparken daha "İslami bir toplum" üretmeyi umuyorlar. Bununla birlikte, İslam içindeki liberal hareketler, genel olarak İslam'ı modern laik kurumlar ve hukukla uyumlu gördükleri için bu alana olan ihtiyacı reddedebilir.

İslam'ın Batı modernitesiyle temasında nasıl tepki verdiği ve İslam'ın moderniteyi nasıl yakalayabileceğidir. Bu çalışmalar, İslam tarihi, İslam teolojisi, İslami Tasavvuf ve İslam felsefesinin yanı sıra Batı felsefesi, sosyolojisi ve politolojisini içermektedir.