Dennis Nilsen

Dennis Andrew Nilsen (23 Kasım 1945, İskoçya – 12 Mayıs 2018, İngiltere) 1978 ve 1983 arasında Londra'da en az on iki genç erkek ve çocuğu öldürmüş İskoç bir seri katil ve nekrofili. Old Bailey'de altı cinayet ve iki cinayete teşebbüs suçundan hüküm giyen Nilsen, en az yirmi beş yıl hapis yatması önerisi ile 4 Kasım 1983'te ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı. Sonraki yıllarında, tam güvenlik seviyesindeki Full Sutton adında bir hapishaneye alındı.

Nilsen tüm cinayetlerini, 1978 ve 1983 yılları arasında ikamet ettiği iki farklı Kuzey Londra adresinde işledi. Kurbanlar bu adreslere kandırılarak götürüldü ve boğularak öldürüldü. Her cinayetin ardından Nilsen, kurbanlarının cesetlerini yıkadığı, giydirdiği, süslediği, ve en sonunda ateşle yakıp, küllerini lavabodan suyla yıkayıp attığı bir ritüeli gerçekleştirirdi.

Nilson, 23 Eylül 1945'te Fraserburgh, Aberdeenshire'de bayan Elizabeth Duthie Whyte ve bay Olav Magnus Moksheim'in (Nilson soyadını seçen) üç çocuğundan ikincisi olarak dünyaya geldi. Babası, II. Dünya Savaşı'nda Bağımsız Norveç Kuvvetleri'ne bağlı bir asker olarak, Nazilerin Norveç'i işgal etmesinin ardından İskoçya'ya kaçmış bir Norveçli askerdi. Kısa bir flörtleşme döneminden sonra Mayıs 1942'de Elizabeth Whyte ile evlendi ve yeni evliler ebeveynlerinin evine taşındılar.

Nilsen’ın ebeveynleri arasındaki evlilik zorlayıcıydı. Olav Nilsen evli hayatına hiç ciddi bir gözle bakmadı, Bağımsız Norveç Kuvvetleri'ndeki görevlerine kafa yormaktan da eşiyle fazla vakit geçirmeye ya da yeni bir ev bulmaya az uğraştı. Üçüncü çocuğunun da doğumundan sonra, Nilsen’ın annesi “evliliğe düşünmeden giriştiğinin” sonucuna vardı. 1948’de çift ayrıldı. Çiftin üç çocuğu da—Olav Jr., Dennis ve Sylvia—babalarının evi kısa ziyaretleri boyunca olmuşlardı. Elizabeth’in ebeveynleri, Andrew ve Lily (nee Duthie) Whyte (kızının eş seçimini hiç onaylamamıştı), boşanma süresi boyunca kızlarına destekleyici, torunlarına da anlayışlıydılar.

Nilsen sessiz olsa da maceracı bir çocuktu. En eski küçüklük anıları annesi ve kardeşleriyle İskoç kırsallarındaki yaşlı tarzı yaşam stilindeki(sonraları Nilsen’ın bunu “soğuk ve sıkıcı” olarak tanımladığı) aile piknikleriydi, ve uzun kırsal yürüyeşleri sırasında özellikle yakın olduğu anaç büyük babası tarafından omuzlarında taşındığıydı. Olav Jr. Ve Slyvia bu yürüyüşlerde zaman zaman Dennis ve büyükbabasına eşlik ederlerdi. 5 yaşında olmasına rağmen, Nilsen bu yürüyüşleri oldukça net bir şekilde “çok uzun… Liman boyunca, gittikçe genişleyen sahilin karşılarında, sahilin arka tarafında 30 feet yüksekliğindeki kum tepelerinin oraya kadar…oradan da Inverallochy’e kadar“ olarak anımsıyor. Daha sonraları çocukluğunun bu kısımlarından hoşnut olduğunu, büyükbabasının da kendisinin “yüce kahramanı ve koruyucusu” olduğunu söyledi, büyükbabasının(balıkçıydı) denizde olduğu zamanlar “Hayatının o dönene kadar boş olduğunu” ekleyerek.

1951’de, Nilsen’ın büyükbabasının sağlığı bozulmaya başlamıştı, fakat çalışmaya devam etti. 31 Ekim 1951’de ise Günya Denizinde balık tutarken 62 yıl yaşında kalp krizi geçirerek öldü. Vücudu karaya getirilerek gömülme öncesi Nilsen ailesine getirildi. Daha sonraları Nilsen’ın çocukluk anıları arasında en canlı hatırladığı anı olduğunu söylediği anı, annesinin ağlarken ona büyükbabasını görmek isteyip istemediğini sormasıymış. Görmek istediğini söyleyince, büyükbabasının açık bir tabutta uzandığı bir odaya almışlar onu. Vücuda baktığı gibi kalbi hızlıca atmaya başlamış, annesi de ona bu sırada büyükbabasının uyuduğunu söylemiş, "daha iyi bir yere gittiğini" de ekleyerek.

Büyükbabasının ölümünden sonraki yıllarda Nilsen daha da sessiz ve içine kapanıklaşmış, sık sık tek başına limana balıkçı teknelerini izlemeye gidiyormuş. Evde de aile aktivitelerine nadiren katılıyor ve onunla ilgi göstermeye çalışan yaşlıca aile üyelerinin de girişimlerinden kaçınıyormuş. Annesinin, büyükannesinin ve sonraları üvey babasının, abisi ve ablasına olan adil olmayacak derecedeki ilgisine imreniyormuş ve Nilsen Olav'ın popüleritesini kıskanıyormuş. Sık sık ablası Sylvia ailedeki herkesten daha da yakın olduğu kişi ile oyun oynayarak konuşuyormuş.

Inverallochy’deki sahilde gezintilerinden birinde, 1954 ya da 1955'te, Nilsen suyun altında kalmış ve az kalsın denizin derinliklerine çekiliyormuş. Nilsen başlarda paniklemiş ve bağırarak çırpınmış. Olmayan havayı içine çekmeye çabalarken, rahatlayamadan önce büyükbabasının oraya gelmiş gelecek olduğuna ve onu oradan çıkaracağına inandığını anımsıyormuş. Hayatı da onu karaya çeken başka bir genç sayesinde kurtulmuş.

Bu kazadan kısa bir süre sonra, Nilsen’ın annesi büyüklerinin evinden çıkıp üç çocuğuyla bir daireye taşındı. Daha sonraları Andrew Scott adında bir inşaatçıyla evlenmiş, o süreç içerisinde de onunla dört çocuk daha yapmıştı. Başlarda Nilsen babasına içerlenmiş olsa da(onu adil olmayan bir disiplinci olarak görüyordu), istemeye istemeye ona saygı duymak zorunda kalmış. Aile 1955’te Strichen’a taşınmış.

Ergenliğinin başlarında Nilsen homoseksüel olduğunu fark ettiğinde başta bu onun aklını karıştırarak onu utandırmış. Ailesinden ve yeni arkadaşlarından cinsel yönelimini saklamış. Beğendiği oğlanların çoğunun genç ablası, Sylvia ile benzer yüz şekilleri olduğundan erkeklere duyduğu ilginin ablasına duyduğu sevginin ortaya çıkma şekli olduğunu düşünerek bir ara ablasına cinsel anlamda dokunmuş. İlgi duyduğu kişilerle cinsel ilişkiye girmeye hiç uğraşmamış olsa da sonraları yaşlı bir kimse tarafından dokunulduğunu ve bu deneyimi rahatsız edici bulmadığını söyledi. Bir keresinde abisi uyurken onun da vücudunu okşayarak sevmiş. Bunun sonucunda da Olav Jr. Abisinin homoseksüel olduğundan şüphelenmeye başlayarak Dennis’i insan arasında “hen”(İskoçça ‘kız’ın argo hali) diye adlandırarak onu aşağılamış. Nilsen başlarda ablasına dokunmanın kendisinin biseksüel olduğuna kanıt olduğunu düşünmüş.

Ergenliğinin devam eden sürecinde Nilsen, Strichen’daki yaşamı yetersiz eğlence tesisleri ve kariyer olanaklarıyla giderek daha da boğuklaştığını düşünmüş. Ebeveynlerinin çocuklarına olan ilgilerinin ve ihtiyaçlarını karşılamaya olan çabalarına saygı duyuyormuş, yine de ailesinin diğerlerine oranla daha fakir olmasına rağmen anne ve babasının yaşam stillerini daha da iyileştirmek için uğraşmamalarına içerleniyormuş, bundan dolayı da Nilsen arkadaşlarını nadiren evine davet ediyormuş.  14 yaşında İngiliz ordusunu taşra aslından kaçabileceği bir potansiyel yol olarak görerek Cadet Kuvvetleri ordusuna katılmış.

Nilsen'ın okul puanı ortalamanın üzerindeydi. Tarih ve sanatta doğuştan gelen bir yetenek gösterdiyse de spordan kaçındı. 1961’de öğrenimini bitirerek kısa süreliğine bir konserveleme fabrikasında çalıştı, çalışırken de hangi kariyer yolunu seçmesi gerektiğine kafa yordu. Fabrikadaki üç haftasından sonra Nilsen, annesine orduya şef olmaya eğitim almak için katılmak istediğini söyledi. Giriş sınavlarını geçerek Eylül 1961'de 9 yıllık servis için kaydolduğuyla ilgili resmi bir belge alıp Aldershot'taki St. Omer Barracks sokağında bulunan Army Catering Corps (Ordu Yemek Sağlama Birliği) içinde eğitimine başladı. Haftalar içinde, Nilsen ordu görevlerinde sivrilmeye başladı, sonraları da Aldershot’taki üç yıllık eğitimini "hayatımdaki en mutlu olduğum yıllar" olarak tanımladı. Eğitiminin kendisine sağladığı seyahat imkanlarından zevk aldı ve hem Kraliçe hem de Field Marshal Lord Montgomery of Alamein tarafından hazırlanmış bir geçit töreninde bir alayla yer aldığını da önemli bir kısım olarak anlattı.

Aldershot'tan atandığı sıralar, Nilsen'ın gizli homoseksüel hisleri uyanmaya başladıysa da cinsel yönelimini arkadaşlarından iyi bir şekilde saklı tuttu. Nilsen asker arkadaşlarıyla beraber olduğu aralar onlar oradayken bir ereksiyon göstermekten korktuğu için asla duş almadı: Bunun yerine banyoda kendi başına duş almayı tercih etti, ki bu da ona fark edilmeden mastürbasyon yapma olanağı sağladı.