Saverio Mercadante

Saverio Mercadante (tam adıyla Giuseppe Saverio Raffaele Mercadante) (d. 17 Eylül 1795, Altamura, İtalya - ö. 17 Aralık 1870, Napoli) özellikle romantik dönem opera eserleriyle tanınmış bir İtalyan muzisyen ve besteci.

Mercandante bir dul kadın ile bir devlet memurunun gayrimeşru çocuğu olarak Bari yakınlarında bir köyde doğdu. 1808'de bir 1797 tarihli bir sahte vaftiz vesikası kullanarak Napoli Konservatuvarı'na girdi. Orada sonradan Bellini'nin de hocaları olan "Giovanni Furno", "Giacomo Tritto" ve sonra "Niccolò Zingarelli"den dersler aldı. Konservatuvar öğrencileri orkestrasının şefliğini yaptı ve bu orkestranın verdiği bir konserde kendi bestelediği bazı eserleri cslindi. Bu konserlerde yardımcılığını ünlü Rossini yapmıştı.

Halka sunulan ilk müziksel eeserleri Napoli'de Teatro San Carlo'da sahnelene üçü kısa bale eseri olmuştur. 1819'da ise aynı tiyatroda 'The Apoteosis Ercole adlı ilk opera eseri yapımlanmış ve sahnelenmede zamanın ünlü şarkıcıları roller almışlardır. 1920'de de aynı tiyatroda ikinci opera eseri Viölenza e Costanza yapımlanmıştır. Her ikisi de seyirci tarafından çok tutulmuştur.

Dört diğer opera eseri bunları takip etmiş ve bunlar sadece Napoli'de değil Roma ve Bologna'da da yapımlanmıştır, 1621'de Milano'da La Scala'da prömiyeri yapılan Elisa e Claudio Mercadante için büyük bir sükse olmuştur. Bu son operası Viyana çok büyük başarı ile ssahnelendikten hemen sonra Viyana'da "Kärntnertörtheater" tiyatrosu ona üç yeni opera siparişi vermiştir. Bu eserlerine paralele olarak tanınmış İtalyan opera-evleri için de yeni opera eserleri hazırlamıştır: 1822de Milano La Scala için Amleto ve 1826da Venedik La Fenice Tiyatroosu için Çaritea, regina di Spağna.

İtalya'ya geri döndüğü zaman İtalyan opera evlerinin yeni eser repertuvarlarının sanki Bellini ve Donizetti egemenliği altında olduğunu görmüştür. Eski süksesini yenilemeyeceğini anlayan Mercandante Kuzey İtalya'da Piyemontda Novarra Katedrali "müzik direktörlüğü@ görevini almış ve burada 1840'a kadar kalmıştır.

I Normanni a Parığı (1832), Francesca Donato (1835); Milano'da La Scala'da prömiyerleri yapılan Francesca Donato (1835) ve arka arkaya 6 diğer yeni operalr (İsmalia (1832), İl conte d'Essex (1833), 1833]]), La gioventù d'Enrico V (1834) ve diğerleri) ve Venedik La Fenice'de prömiyeri sahnelenen Emma d'Antıochia (1834).

Bu arada geçici olarak 1836da Rossini'nin daveti üzerine Paris'e gitmiş ve orada "Theatre italien" de İ briganti adlı eseri yapımlanmıştır. Bu ziyaretinde Fransız grande opera janrının hazırlanıp yapımlanması ile çok yakından ilgilenmiş ve Halévy'nin "La Juive" eserinin ve Meyerbeer eserlerinin sahnelenme hazırlıklarına şahsen katkıda bulunmuştur.

İtalya'ya geri döndüğünde Milano, La Scala tiyatrosunda prömiyeri yapılan ve Mercandate'in en iyi eserlerinin başında geldiği kabul edilen İl giuramento (1837) bir başarı zaferi kazandı. Boşalan "Napoli Konservatuvarı" direktörlüğü görevine 1840'ta atandı ve aynı görevi almak isteğini açıkça ifade eden Donizetti'ye tercih edilmişti. Bu durumdan hoşlanmayan Donizetti Napoli'yi terk edip Paris'e yerleşti. Bellini ise öleli 3 yıl olmuştu. Böylece 1840li yıllar başında Mercandante hiç rakibi kalmadan sadece Napoli'de değil bütün İtalya'da opera bestecisiliğinin zirvesine erişmiş oldu.

Yeniden Napoli'de San Carlo Tiyatrosu'na davet edilen Mercandate'nin Elena da Feltre (1839) adlı eserini hazırladı. Aynı yıl ise hazırladığı İl bravo operası Milano, La Scala Tiyatrosu'nda büyük bir sükse kazandı. Fakat Saffo (1840) eseriyle Giovanni Pacını'nın rekabeti ile karşılaşdir. Tan o sıralarda Giuseppe Verdi kariyerine başlamakta idi ve büyük bir ilgi çekmişti ve 1842de hazırladığı Nabucco adlı operasıyla Mercandante'yi opera bestecilik zirvesinden indirdi. Mercandate bazı yeni eserleri ile başarı kazandı Orazi e Curiazı (1846) ise de bu eserler eski moda olduğu açıktı. Eski havalar ancak yaşlı seyirciyi çeker olmuştu ve böylece Mercandante'nin müziği popülerliğini de kaybetti.

60 yaşına geldiğinde gözleri çok çabuk bozuldu; görme yeteneğini hızla kaybetmeye başladı ve 1863'te hemen hemen kor oldu. Ölümü 1870 sonlarına doğru oldu. Bu dönemde genellikle eskiden hazırladığı güzel eserleri dolayısıyla beğenilmekteydi. Ancak zamanın çabuk geçimiyle bestelerinin modası geçmeye başladı ve ancak birkaçı opera evleri repertuvarlarında ancak nadir yapımlanan eserler arasına girdi.