Luigi Luca Cavalli-Sforza

Luigi Luca Cavalli-Sforza (; 25 Ocak 1922 - 31 Ağustos 2018), İtalyan genetikçi. Parma Üniversitesi, Pavia Üniversitesi ve daha sonra Stanford Üniversitesinde eğitim veren popülasyon genetikçisi.

Cavalli-Sforza 1939'da Pavia'ya Ghislieri Koleji 'ne girdi, 1944 yılında Pavia Üniversitesinde M.D. unvanını aldı. 1949'da genetik alanında istatistikçi ve evrimsel biyolog Ronald A. Fisher tarafından Genetik Bölümü'nde araştırma görevine atandı. 1950'de Cambridge Üniversitesi'nden ayrılarak Kuzey İtalya'da (Parma ve Pavia dersi vermek üzere Stanford Üniversitesinde profesörlüğe başladı. 1992 yılında emekli olana kadar Stanford'da kaldı.

1999'da insan kökenli bilim dalında Balzan Ödülü'nü kazandı. 1994 yılından beri Papalık Bilimler Akademisi'ın bir üyesidir. 2011 yılında Biyoloji dalında Telesio-Galilei Akademi Ödülü'ne layık görülmüştür.

Cavalli-Sforza demografinin somut bulgularını gerçek bir insan popülasyonundaki kan grupları analiziyle birleştirerek yeni bir araştırma alanı başlattı. Ayrıca göç nedenleri ve kan grupları arasındaki bağlantıları inceledi.

1960'ların ortalarında başka bir genetikçi olan öğrencisi Ronald A. Fisher, Anthony W. F. Edwards, FRS, Cavalli-Sforza ile evrimsel ağaçları (filojeni) için yapılan bazı araştırmalara önderlik etti. Edwards ve Cavalli-Sforza, genetik farklılıkların hem popülasyonların tarihsel ayrışmasına hem de genlerin göç ve jenerasyon yoluyla popülasyonlar arasında yayılmasına etkisi olduğu hakkında yazılar yazdılar. Bu yazıların birçoğu makaleler ve ciltler halinde 2018 yılında tekrar yazıldı. Daha sonraki yazılarında Cavalli-Sforza, hem farklılığın hem de göçün gen farklılıkları üzerindeki etkileri hakkında yazılar yazmıştır.

Cavalli-Sforza daha çok genetik alanındaki çalışmaları ile tanınırken, Marcus Feldman ve diğerleriyle işbirliği yaparak, alternatif olarak evrim olarak da bilinen kültürel antropoloji alt disiplinini öncülüğünü yaptı, gen-kültür evrimi, kültürel aktarım teorisi ​​ve ikili kalıtım teorisi hakkında araştırmalarda bulundu. Kültürel Aktarım ve Evrim: Kantitatif Bir Yaklaşım (1981) adlı bir kitap yayınladı.

Cavalli-Sforza ayrıca dil farklılıklarının insan toplulukları arasındaki gen aktarımını, etkileşimine nasıl engel teşkil edebileceği konusunda çeşitli çalışmalar yaptı. İnsan göçü üzerine yaptığı araştırmaları ile dilbilimciler Merritt Ruhlen ve Joseph Greenberg'in dil hakkındaki hipotezlerini test etti. Yaptığı çalışmalar dil bilimciler tarafından hala daha tartışılmaktadır.

Cavalli-Sforza, "Genler, Halklar ve Diller" adlı kitabında yer alan beş konuda meslekten olmayanlar için yaptığı çalışmaları özetlemiştir. "The Economist"'de yayınlanan bir makaleye göre, Cavalli-Sforza'nın çalışması "insan ırkları arasında önemli genetik farklılıklar olduğu ve bu farklılıkların aslında biyolojik açıdan olumlu olduğunu varsaymakta" olarak söz edildi. Kitap, hem tüm insan ırkı için genel bir "kalıtsal yapı" oluşturmanın sorunlarını hem de bu sorunları büyük ölçüde azaltmak için yapılabilecek bazı çalışmaları ve veri analizi yöntemlerini anlatıyor. Cavalli-Sforza kitapta Avrupalıların, atalarının üçte ikisinin Asyalı ve üçte birinin Afrikalı olduğunu iddia eder.

Cavalli-Sforza'nın "İnsan Genlerinin Tarihi ve Coğrafyası" (1994 Paolo Menozzi ve Alberto Piazza ile birlikte) kitabında insan genetik varyasyonu üzerinde durdu. Cavalli-Sforza ayrıca "Büyük İnsan Diasporaları: Çeşitlilik ve Evrim Tarihi"' (oğlu Francesco ile birlikte) adlı bir kitap yazdı.

1970'lerde, o ve Walter Bodmer modern insan genetiği hakkında bir ders kitabı yazdılar. İkili, Bodmer'ın ilk kez yazarlık yaptığı Genetik, Evrim ve İnsan adlı bir kitap daha yayınladılar.