Vilma Rose Hunt

Vilma Rose Hunt (15 Kasım 1926 - 29 Aralık 2012), radyasyon ve kadınlar için işyeri güvenliği araştırmalarıyla tanınan bir bilim insanıydı. Avustralya ve Yeni Zelanda'da diş hekimliği kariyerinden sonra Hunt, Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti ve burada Radcliffe Koleji'nde Fiziksel Antropoloji alanında sanatta yeterlilik kazandı. Halk sağlığı ve Radyobiyoloji araştırmaya yapmaya başladı. 1964'te Hunt, polonyum-210'un tütünün doğal kirleticisi olduğunu keşfetti ve sigara ile bronş kanseri arasındaki bağlantıya ek kanıtlar sağladı. 1974'te hamile kadınlar için işyeri tehlikeleri hakkında 121 sayfalık bir rapor yazdı ve New York Times'ın ön sayfasına çıktı. 1979'da Work and the Health of Women adlı bir kitap yayınladı. Hunt, 1979'dan 1981'e kadar Amerika Birleşik Devletleri Çevre Koruma Ajansı'nda yönetici olarak görev yaptı. Love Canal, New York ve Pennsylvania'daki Three Mile Island Nükleer Üretim İstasyonu gibi yerlerde çevresel kirliliğe karşı halk sağlığı çözümleri uyguladı. Hunt, 1985'te Gloucester'dan emekli oldu. Ölümüne kadar çevre danışmanlığı ve misafir öğretim üyeliği görevlerini sürdürdü.

Vilma Hunt, 15 Kasım 1926'da Sidney'de doğdu. Margaret Rose (Lynch) Dalton-Webb ve bir elektrikçi olan William Dalton-Webb'in kızıdır. Vilma yedi yaşındayken, Dalton-Webb ailesi Yeni Güney Galler'deki Kempsey'e taşındı. Devlet okuluna gitti ve 1942'de liseden mezun oldu. Mezun olduktan sonra, II. Dünya Savaşı sırasında, Avustralya Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin kadın yardımcı koluna katıldı.

Hunt 1952'de, diş hekimliği okumak için Boston'a gitti. Forsyth Dental Infirmary'de Edward Eyre Hunt, Jr. ile tanıştı. 1952'de evlendiler, Gloucester, Massachusetts'e taşındılar ve Margaret, William, Louise ve Catherine adlarında dört çocukları oldu. Martine adlı bir kız çocuğunu da evlat edindiler. Margaret daha sonra Amherst College'da kadın ve cinsiyet çalışmaları bölümünün başkanı olacaktı. Vilma ve Edward 1985'te emekli oldu.

Vilma Hunt kariyerine diş hekimi olarak başladı. 1950'de Sydney Üniversitesi'nde Diş Cerrahisi Lisansını kazandı ve 1950'den 1952'ye kadar Yeni Zelanda Sağlık Bakanlığı'nda Diş Hekimliği Yetkilisi olarak görev yaptı. 1952'de Harvard Üniversitesi'nde diş hekimliği okumak için burs aldı.

Birkaç yıl diş hekimliği üzerine çalıştıktan, staj yaptıktan ve ders verdikten sonra, Hunt antropoloji okumaya başladı. 1958'de Radcliffe College'dan Fiziksel Antropoloji alanında sanatta yeterlilik derecesini aldı. 1961'den 1963'e kadar Radcliffe Bağımsız Araştırma Enstitüsü ve 1962'den 1966'ya kadar Harvard Halk Sağlığı Okulu'nda çalışmalarını sürdürdü. 1963 yazında Illinois'deki Argonne Ulusal Laboratuvarı'ndan radyasyon biyolojisi konusunda ek eğitim aldı.

Hunt, Harvard'dayken sigara izmaritini radyasyon için test etti. Radyoaktif bir element olan Polonium-201'in yüksek seviyelerini keşfetti ve meslektaşı Edward P. Radford ile birlikte bir araştırma başlattı. Çift, Science dergisinde "Polonyum-210: Sigarada Uçucu Bir Radyo Elemanı" başlıklı bulgularını yayınladı. Makale 17 Ocak 1964'te bir genel cerrahın sigaranın tehlikeleri hakkındaki raporunun yayınlanmasından altı gün sonra yayınlandı. 1964'te Hunt, Phi Beta Kappa'ya seçildi.

Hunt, otuz yılı aşkın bir süredir ders verdi. 1967-1969 yılları arasında Yale Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde Çevre Sağlığı Yardımcı Doçenti olarak görev yaptı. 1969'dan 1972'ye kadar, Pennsylvania Eyalet Üniversitesi'nde Çevre Sağlığı Asistanı ve Doçent olarak görev yaptı ve burada 1972'de kadrolu bir akademisyen oldu. 1984'te Massachusetts Institute of Technology'de Mellon Araştırma Görevlisi olmak üzere ayrılmadan önce 1982'den 1985'e kadar Çevre Sağlığı Profesörü olmak için geri dönecekti. 1985'te Beşeri Bilimler Ulusal Bağış ödülünü aldı.

Hunt, sınıfın dışında, özellikle üreme sağlığı ile ilgili olmak üzere, işyerindeki kimyasal tehlikeler üzerine araştırma yaptı. 30 Nisan 1974'te Sağlık, Eğitim ve Refah Dairesi için "Hamile Kadınların Mesleki Sorunları" başlıklı 121 sayfalık bir rapor yayınladı. Raporda, "Hepimiz gelecek nesillerin sağlığından sorumluyuz ve artık hayatın bir gerçeğini görmezden gelemeyiz - üreme ve iş kadının payıdır." yazdı.

Başka yerlerde, fabrikalarda bulunan kötü çalışma koşullarını ve tehlikeli maruziyetleri ayrıntılarıyla anlatıyor ve bunların yüksek bebek ölüm oranları, doğum kusurları ve düşüklerle ilişkisini gösteriyor. Konuyla ilgili önceki araştırmalardan farklı olarak, araştırmalarına erkek doğurganlığını da dahil ederek, yüksek radyasyon düzeylerinin erkek sperm sayısını olumsuz etkilediğini gösteriyor. Raporu ülke çapında okundu ve 14 Mart 1976'da New York Times'ın kapağına çıktı.

Birkaç yıl sonra, 1979'da Hunt , İşyerinde Kadın İşçilerin ve Tehlikelerin Kısa Tarihi'ni yayınladı. İçinde, kadınların sağlık sorunlarına ve fabrikalarda kadınlara yönelik değişen tutumları tartıştı. Kadınları zehirli bir kimyasal olan benzenden korumak için çalışma düzenlemeleri yapılması çağrısında bulundu. Kurşunun çocuklar ve üreme sistemi üzerinde feci etkileri olduğu ortaya çıktıktan sonra, lider fabrikalardaki kadınların varlığının ne kadar çok hızlı bir biçimde azaldığı şeklinde yorum yaptı. Hunt, benzen fabrikalarının etrafındaki yasaların yavaş değişme nedenini, benzenin fetüsü etkileyip etkilemediğine dair kesin araştırma yapılmamasına bağladı. Hunt hükümetin yavaş hareketini eleştirdi ve kadınların sektörden çıkarılması yerine fabrika koşullarının iyileştirilmesi çağrısında bulundu.

Hunt ayrıca koruma alanında da çalıştı. 1978'den 1979'a kadar Amerika Birleşik Devletleri Çevre Koruma Ajansı Bilim Danışma Kurulu'nda görev yaptı. Love Canal, New York, pennsylvania ve Three Mile dahil olmak üzere çevresel kirlenme alanlarında kimyasal zehirlenme ve radyasyonu araştırmak ve açıklamakla görevlendirildi.

1985'te emekli olduktan sonra Hunt, Gloucester yerel yönetiminde aktif hale geldi ve Magnolia Tarih Derneği'nde genel müdür olarak görev yaptı. Uranyumun tarihini araştırdı ve Harvard öğrencisi Melissa Inouye'nin yardımıyla konuyla ilgili bir kitaba başladı. Hunt'ın 2012'deki ölümü sırasında metin tamamlanmamıştı.