SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Yıkım edebiyatı

Yıkım Edebiyatı ya da Yıkıntı Edebiyatı (Almancası: Trümmerliteratur ) Almanya'da İkinci Dünya Savaşı'ndan kısa bir süre sonra başlayan ve yaklaşık 1950 yılına kadar süren bir edebiyat hareketidir. Hareketin anti-faşist, anti-militarist sanatçıları, konularını savaşın toplum üzerinde yarattığı yıkıcı etkilerinden almıştır.

Bu edebiyat türünün yazarları, çoğunlukla, savaştan sonra hapishane kamplarında tutulan veya vatanlarında dönen genç erkeklerdi. Bu genç kuşaktan çoğu yazar edebi eserlerinin ilk örneklerini vermekteydi ve daha fazla Nasyonal Sosyalist edebiyat geleneğini sürdürmek istemediler.

Bu edebi hareketi Amerikalı yazarlar; Ernest Hemingway, John Steinbeck ve William Faulkner kullandıkları yalın, sade ve basit stilleriyle etkilemişlerdi. Ayrıca Fransız Jean Anouilh, Jean-Paul Sartre, Albert Camus varoluşçuluk ve İtalyan Elio Vittorini ile Ignazio Silone İtalyan Direniş Hareketi yönünden Yıkım Edebiyatını etkileyen diğer Avrupalı yazarlardı.

Hareket, Almanya'nın savaştan sonra yaşadığı yıkımı yavaş yavaş üzerinden atması ve savaşın toplum üzerinde yarattığı travmanın da silinmesiyle birlikte sona erdi. Türün nihai başarısızlığının diğer nedenleri arasında, restoratif edebi normların baskısı, türdeki tereddütlü gelişme, resmi güvensizlik ve pek çok yazarın kendilerini olduğundan daha yetenekli görmesi vardı.

Bizim kuşağın 1945’ten sonraki yazı denemelerine yıkıntı edebiyatı adını taktılar, böylece bunları yok saymak istediler. Bu adlandırmaya karşı koymadık, çünkü haklıydı: gerçekten, bizim yazdığımız insanlar yıkıntılarda oturuyorlardı, savaştan dönmüşlerdi, erkekler de kadınlar da aynı ölçüde yaralanmışlardı, çocuklar bile. Ve bunların gözleri keskindi: Görüyorlardı. Hiç de dirlik düzenlik içinde yaşamıyorlardı; bulundukları çevre, kendilerinde ve etraflarında olan her şey bir cennet mutluluğu içinde değildi ve yazan bizler de kendimizi özdeş sayabilecek kadar onlara yakın bulunuyorduk. karaborsacılarla ve karaborsacıların kurbanlarıyla, yurtlarından kaçanlarla, bütün başka yollardan yurtsuz kalanlarla ve tabi hepsinden fazla da bizim de içinde olduğumuz çoğu garip ve üzerinde düşünmeye değer bir durumda olan kendi kuşağımızdakilerle: yurda dönmüştür bu kuşak. bu, sonu geleceğine artık kimsenin inanmadığı bir savaştan yurda dönüştür.

Onun için biz de savaşı yazdık, yurda dönüşü, savaşta gördüklerimizi ve yurda döndüğümüzde bulduklarımızı; yıkıntıları yazdık. Bunun sonu genç edebiyata eklenen üç ad oldu: savaş, yurda dönüş ve yıkıntı edebiyatı.

Bu adlandırma haklıydı: tam altı yıl savaş olmuştu, biz de bu harpten dönmüştük, yıkıntılar bulmuştuk ve bunun üzerine yazmıştık. Yalnız garip, hemen hemen şüpheli olan taraf, bu deneyimler kullanılırkenki sitemkâr, âdeta gücenmiş eda idi: savaşa gidişimiz ve her şeyin yıkılmış olmasından bizi sorumlu tutar görünmüyorlardı ama bunları görmüş ve görmekte olmamız da anlaşılan pek hoşlarına gitmiyordu. Bizim gözlerimizde bağ yoktu ve görüyorduk; iyi bir göz yazarın daima elinin altında bulunacak bir araçtır.''''
Witkop sendromu

Tüm sendromlarda olduğu gibi, Witkop sendromu'nun da tedavisi yoktur. Tek amaç, hastaların yaşam niteliğini yükseltmektir. Witkop sendromu'nda dişlerle ilgili sorunların giderilmesi çabaları öne çıkar.
Aleksandar Đorđević

Aleksandar "Saša" Đorđević (; 26 Ağustos 1967), eski Sırp profesyonel basketbol oyuncusu ve basketbol koçu. 1.88 m (6'2") boyunda bir oyun kurucu olup Yugoslavya millî basketbol takımında 108 maç oynamıştır. Babası Bratislav Đorđević, Crvena zvezda'nın koçuydu.
Science Adventure

Science Adventure ( Kagaku Adobenchā Shirīzu), 5pb., Nitroplus ve Chiyomaru Studio tarafından geliştirilen bilimkurgu görsel roman video oyunu serisidir. Serinin ilk oyunu olan Chaos;Head, 2008 yılında piyasaya sürüldü ve ardından Steins;Gate, Robotics;Notes, Chaos;Child, Steins;Gate 0 ve yakında çıkacak olan Robotics;Notes DaSH dahil olmak üzere anime, manga, light noveller, ses dramaları ve sahne oyunları dahil olmak üzere diğer medyaya dayalı altı oyunu bulunmaktadır.

Oyunların hepsi aynı kurgusal evrende gerçekleşiyor. Chaos;Head ve Chaos;Child, gerçeklik değiştiren güçlere sahip bireylere odaklanırken, Steins;Gate oyunları zaman yolculuğuna odaklanır. Oyuncu, belirli seçimler yaparak hikâyenin akışını etkileyebilir: Chaos;Head ve Chaos;Child'da oyuncu karakterlerinin ne tür bir sanrı hissettiğini seçerek yapılır. Steins;Gate ve Robotics;Notes'taki seçimler oyuncu tarafından oyun içi bir cep telefonu veya tablet bilgisayar aracılığıyla ayarlanan mesajlar yoluyla yapılır.
David Fromkin

David Henry Fromkin (27 Ağustos 1932 - 11 Haziran 2017) Amerikalı yazar, avukat ve tarihçiydi. Orta Doğu tarihini ve 1914-1922 yılları arasında Avrupalı güçlerin modern Orta Doğu'nun yaratılmasındaki rolünü incelediği Barışa Son Veren Barış (1989) kitabıyla tanınır. Kitap hem Ulusal Kitap Eleştirmenleri Birliği Ödülü hem de Pulitzer Ödülü için finalist oldu. Fromkin toplamda yedi kitap yazdı, en son 2007'de Kral ve Kovboy: Theodore Roosevelt ve Yedinci Edward, Gizli Ortaklar kitabını yayınladı.

Chicago Üniversitesi ve Chicago Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. Boston Üniversitesi Pardee Küresel Araştırmalar Okulu'nda tarih profesörü ve uluslararası ilişkiler profesörüydü; aynı zamanda Frederick S. Pardee Uzun Menzilli Gelecek Araştırma Merkezi'nin direktörü oldu. Ayrıca Dış İlişkiler Konseyi'nin bir üyesiydi.

Bir tarihçi olarak kariyerinden önce Fromkin bir avukat ve siyasi danışmandı. 1972 Demokratik ön seçim kampanyasında, aday Hubert Humphrey'e dış politika danışmanı olarak hizmet etti. Avukat olarak, Ordu Hakimi Başkonsolosluğu Kolordusu'nda hem savcı hem de savunma danışmanı, daha sonra Simpson Thacher &amp; Bartlett hukuk bürosunda yardımcı olarak görev yaptı.
Nusret Özcan

Gümüşsuyu İlkokulu'nu bitirdikten sonra Gaziosmanpaşa İmam Hatip Lisesi'ne kaydoldu. Ardından 1972'de İstanbul İmam Hatip Lisesi'ne geçiş yaptı. İstanbul İmam Hatip lisesinde bir süre okuldan uzaklaştırma cezası almış daha sonra bu liseden mezun olup Marmara Üniversitesi'nin Türk Dili ve Edebiyatı bölümünü bitirmiştir. Askerlik görevini ise Antalya'daki acemi birliği ve buna müteakip Ardahan ilinde Kasım 1980 tarihinde yerine getirdi. 1981'de Milli Gazete'de çalışma hayatına başladı. 25 Mayıs 1983'te hayatını kaybeden Necip Fazıl Kısakürek'in cenaze merasiminde gözaltına alındı ve 15 gün sonra tahliye edildi. Öğretmen olarak ilk atanma yeri olan Bingöl'e gitmeyip ikinci atanma yeri olan Nevşehir'de öğretmenlik yaşamına başlamış olsa bile 15 gün sonra bu görevinden istifa ederek İstanbul'a dönmüştür. Bir süre TGRT ve MÜSİAD'da çalıştı. Ardından Yeni Şafak gazetesinin kuruluş çalışmalarında yer aldı. Nusret Özcan gazetenin kuruluşundan kendisinin ölüm tarihine kadar bu gazetede kültür-sanat sayfasında editörlük görevini yerine getirdi. Nusret Özcan'ın edebi çalışmaları ve yazıları Semerkand Aile, İzlenim, Kayıtlar, Dergibi, Kafdağı ve Cemre gibi çeşitli dergilerde yayınlandı. Şimdiki adıyla Semerkand Radyo olan Radyo Onbeş'te Her Mevsim İstanbul adlı programı hazırlayıp sunan Nusret Özcan geçirdiği kalp krizi sonucunda 22 Haziran 2007'de hayatını kaybetti. Nusret Özcan evli ve üç çocuk sahibiydi.
Kuzey Bölgesi (Malavi)

Kuzey bölgesi hem yüzölçümü açısından hem de nüfus açısından ülkenin açık ara en küçük bölgesi konumundadır. Bölge batıda Zambiya, kuzeyde Tanzanya, doğuda Malavi Gölü, güneyde ise Merkez Bölgesi ile komşu konumundadır.

Bölge genelinde 2008 verilerine göre 1.698.502 kişi yaşamaktadır. Bu nüfus ile Malavi nüfusunun sadece %13'ünü oluşturan bölge 26.931 km² yüzölçümü ile ülkenin en küçük bölgesi konumundadır.
P. J. G. Ransom

Scottish Life and Society: A Compendium of Scottish Ethnology, vol. 8, Transport and Communications John Donald in association with European Ethnological Research Centre 2009 (Three chapters: Canals and Inland Waterways; Coaching; Railways to 1914).
Hüsamettin Güven

Hüsamettin Güven (15 Haziran 1925, Hopa, Artvin - 2 Nisan 1980, Zonguldak) Türk siyasetçi ve gazeteci. Zonguldak'taki işçi hareketinin kurucularından biri olarak kabul edilmektedir.

Güven, 1925 yılında Hopa'nın Esenkıyı köyünde fakir bile ailenin çocuğu olarak doğdu. 1930'lu yıllarda ailesiyle birlikte Zonguldak'a göç etti. Sosyalizm ve işçi sınıfı ile ilgili ilk bilgilerini Ekim Devrimi sırasında Batum'da çalışan babası Hasan Şükrü'den öğrendi. Ekonomik sebeplerle ilkokulu 5. sınıfta bıraktı ve 28 yıl boyunca önce maden işçisi, sonrasında mekanik ustabaşısı olarak çalıştı. 1961'te Zonguldak'ta yayımlanan Sancak ve Millet gazetelerinde yazmaya başladı. İki yıl sonra Türkiye İşçi Partisi'nin Zonguldak il yönetimini oluşturdu. EKİ'de çalışırken Teknik Sanatkârlar Sendikası'nı kuran grupta yer aldı. 4 Ekim 1967'de Türkiye İşçi Partisi'nin Zonguldak'taki yayın organı olan ve her 15 günde bir çıkan Sömürücüye Yumruk gazetesini kurdu. 33 sayısı yayımlanan gazetenin son sayısı 23 Nisan 1971'de yayımlandı. 1969 Türkiye genel seçimlerinde Türkiye İşçi Partisi'nin radyo konuşmalarından birini yaptı ve Zonguldak milletvekili adayı oldu. Aynı zamanda İşçi Partisi'nin Zonguldak il başkanlığını yaptı. İşçi Partisi'nin 4 Nisan 1970'de gerçekleşen olağanüstü genel kurulunda İşçi Partisi'nin genel sekreterliğine aydınların temsilcisi olarak Behice Boran, emekçilerin temsilcisi olarak Hüsamettin Güven seçildi. 12 Mart Muhtırasında 15 yıl hapis cezası aldı. İstanbul, Ankara ve Niğde'de hapis yattı. Eylül 1974'te Niğde Hapishane'sinden tahliye edildi. Sonraki yıllarda Sivas'taki madenlerde ve İstanbul'daki Sungurlar Fabrikası'nda çalıştı. Sungurlar Fabrikası'nda çalışırken Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu'nu örgütledi. Sonrasında öncü işçilerle beraber işten çıkarıldıysa da, işverenle imzalan protokolle kendi dışındaki tüm işçiler işe geri alındı. Beyin tümörü nedeniyle 25 Nisan 1980'da hayatını kaybetti.

A. Bülent Karataş, ÖDP'nin yayın organı Gökkuşağı gazetesinde Bir Sosyalist Öncü: Hüsamettin Güven ve Zonguldak'da Yayınlanan İlk Sosyalist Gazete: Sömürücüye Yumruk isimli bir makale yayımladı.
Uydu telefonu

Uydu telefonu, Dünya'nın yörüngesinde bulunan iletişim amaçlı uyduları kullanarak bağlantı ve iletişim sağlayan bir çeşit mobil telefondur. Cep telefonları ile benzer şekilde hizmet verirler; konuşma, sms ve düşük bant internet hizmeti sağlarlar. Cep telefonlarından farklı olarak herhangi bir baz istasyonuna ihtiyaç duymadan doğrudan uydu ile bağlantı kurarlar.

Uydu telefonlarının kapalı alanlardaki çekim gücü çok düşüktür. Bir bina içerisinde uydu telefonuyla sağlıklı bir görüşme yapmak için pencere önüne yönelmek veya çatıya çıkmak gerekebilir. Uydu telefonu almadan önce firmanın kapsama alanını öğrenerek ihtiyaca uygun bir telefon belirlemek gerekebilir. Bazı telefonlar tüm dünyayı, bazıları ise yalnızca belli bir kesimi kapsamaktadır.
Ümit Kaftancıoğlu

Asıl adı Garip Tatar olan Ümit Kaftancıoğlu, Ardahan'ın Hanak ilçesine bağlı Koyunpınarı (eski adı Saskara) köyünde doğdu. Halk aşıklarının, söz sohbet bilenlerin dizinin dibinde destan, masal, türkü, efsane dinleyerek büyüdü. Okuma ve yazmayı çok küçük yaşta öğrendi. İlkokulu bitirdikten sonra köy enstitüsüne girmek için yollara düştü. 1957'de Cılavuz Köy Enstitüsü'nü bitirdi. Üç yıl kadar Mardin'in Derik ilçesinde ilkokul, Rize'nin Pazar ilçesinde ortaokul öğretmenliği yaptı. 1961'de Balıkesir Necatibey Eğitim Enstitüsü Edebiyat bölümünü bitirdi. Bir süre Türkçe öğretmenliği yaptı. Türlü soruşturmalardan sonra öğretmenlikten uzaklaştırıldı.

1974'te TRT'de yapımcı olarak çalışmaya başladı. Dönemeç adlı hikâyesiyle 1970 TRT Büyük Ödülü'nü aldı. Köy Odası programlarını hazırlayan ekibin sorumlusu oldu. Hakullah adlı röportajıyla 1972 Ali Naci Karacan Birincilik Armağanı'nı aldı.

11 Nisan 1980 gününün sabahı evinden işe gitmek üzere dışarı çıktığında silahlı saldırıya uğradı. Sırtına ve göğsüne isabet eden 5 kurşun nedeniyle ağır yaralanan Kaftancıoğlu, kaldırıldığı hastanede yaşamını yitirdi. Olaydan sonra tutuklanan Ahmet Mustafa Kıvılcım, polise verdiği ifadede Kaftancıoğlu'nu "solcu olduğu için" öldürdüğünü söyledi. Cinayet emrini İstanbul Ülkücü Gençlik Derneği Başkanı Hasan Küçük'ün verdiğini, eylemde kendisinin yanı sıra, İrfan Çakıca ve Yusuf Teke'nin de bulunduğunu anlattı. Kıvılcım, Askeri Mahkeme tarafından ömür boyu hapse mahkûm edildi; fakat cezası Askeri Yargıtay tarafından bozuldu ve 4 yıl tutuklu kaldıktan sonra serbest bırakıldı.

Eşi Nurcan Kaftancıoğlu Türkçe ve edebiyat öğretmenliğinden emeklidir. Bir oğlu bir kızı vardır. Doktor olan gelini Canan Kaftancıoğlu, CHP içinde siyaset yapmıştır.
Ah Güzel İstanbul (film, 1966)

Kolay para kazanmanın peşinde İzmir'deki evinden kaçıp İstanbul'la "artist" olma hevesiyle gelen gelen Ayşe adlı genç kız ile babasından kalan aile servetini tükettikten sonra kendine özgü bir meslek olan sokak fotoğrafçılığına karar kılmış eski İstanbullu Haşmet İbriktaroğlu'nun öyküsü anlatan film bu öykü zemininde Türkiye'de yaşanan alaturka-alafranga çatışmasını ele alır. Senaryosunu Safa Önal ve Ayşe Şasa 'nın birlikte yazdıkları filmi Atıf Yılmaz yönetmiş, baş rollerinde Sadri Alışık ve Ayla Algan oynamışlardır. Görüntülerini Gani Turanlı'nın çektiği filmin müzikleri Metin Bükey'e aittir.

Haşmet İbriktaroğlu (Sadri Alışık), kuşaklar boyu İstanbul'da yaşamış gün görmüş bir ailenin çocuğudur. Yıllar geçtikçe değişen çağa ve çevresine uyum sağlayamayan Haşmet, çalışmayı da pek sevmediği için ailesinden kalan servetini peyderpey kaybetmiş, eskiden oturdukları yalının harap bahçesindeki müştemilata sığınmıştır. Bildiği tek iş olan sokak fotoğrafçılığı yapan Haşmet, bir gün artist olmak için köyünden kaçan Ayşe (Ayla Algan) ile tanışır. Katılacağı yarışma için fotoğraf çektiren bu yalnız ve saf kıza acıyan Haşmet, daha sonra meyhane arkadaşı Aktör Şefik’ten Ayşe’nin kaldığı yerde kadın ticareti yapıldığını öğrenince ona yardım etmeye karar verir. Onu gecekondusuna getirir ve sokakta kalmaktan kurtarır.

Haşmet'in evine gelen arkadaşlarına şarkı söylediğinde sesinin beğenildiğini görünce artist olmaktan vazgeçip şarkıcı olmaya karar veren Ayşe, bir süre olmadık kötü yola düşme maceralarına sürüklendikten sonra sonunda şöhret sevdasını erteleyip, tezgâhtarlık yapmaya razı olur; hatta Haşmet'e evlenme bile teklif eder. Haşmet, aralarındaki yaş ve kültür farkına rağmen Ayşe’nin kişiliğindeki saflığa âşık olur. Onu mutlu etmenin ve kendine düzenli bir iş kurmanın arayışında iken Mekteb-i Sultani'den arkadaşı "Hıyar Şakir" ile bir meyhanede karşılaşır. Şakir, bir plak şirketi ve gece kulübü sahibidir. Dostları "halkın zevkini Batılılaştırmaya, bayağılıktan kurtarmaya" çalışmaktadır. Haşmet, bu batılılaşma anlayışına karşı tepkilidir. Ancak Ayşe'yi şöhret yapmak için Şakir ile işbirliğine gider, Ayşe için kanto formatında bir şarkı yazar ve şarkı beğenilir. Şarkısı ile şöhrete kavuşan Ayşe, özentileri doğrultusunda yaşamaya başlayıp Haşmet’in kulübesinden ayrılır. Onu küçümser ve otele yerleşir, ölçüsüzce harcamalar yapar. Ancak halkın ilgisi hızla söner ve Ayşe yeni şarkılar bestelemesi için Haşmet'e döner.

Atıf Yılmaz'ın yönettiği «Ah Güzel İstanbul» filmi 1967 yılında İtalya'da San Remo yakınlarındaki Bordighera kasabasında her yıl yapılmakta olan «Uluslararası Mizah Şenliği» kapsamında düzenlenen 10. «Komik ve Mizahi Filmler» yarışmasında, jüri özel armağanı olan «Gümüş Ağaç Ödülü» nü kazandı. Daha çok eğlenceli güldürülerin katıldığı bu yarışmada ödül alan «Ah Güzel İstanbul»un bir kara komedi olması dikkatleri çekmişti.
Tomris Uyar

İngiliz Kız Ortaokulu'nda, şimdiki adı Robert Kolej olan Arnavutköy Amerikan Kız Koleji'nde eğitim gördü (1961). İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'ne bağlı Gazetecilik Enstitüsü'nü bitirdi (1963). Hukukçu Celile Girgin ile hukukçu ve yazar Ali Fuat Gedik'in kızıdır. CHP Trabzon milletvekillerinden Süleyman Sırrı Gedik'in torunudur.

Cemal Süreya ve Ülkü Tamer ile beraber Papirüs dergisi kurucularından olan Uyar’ın deneme, eleştiri ve kitap tanıtma yazıları Yeni Dergi, Soyut, Varlık gibi dergilerde yayımlandı. On öykü derlemesinden Yürekte Bukağı ile 1979, Yaza Yolculuk ile 1986 Sait Faik Hikâye Armağanı’nı kazandı. 60’ı aşkın çevirisi kitaplaşan Uyar’ın günlükleri, “Gündökümü” genel başlığı altında, yayımlandı.

Tomris Uyar, şair Turgut Uyar ile 1968'de evlendi ve Hayri Turgut Uyar isimli bir oğlu oldu. Hayri Turgut Uyar şimdi İTÜ'de öğretim görevlisidir. 2003 yılında yemek borusu kanseri nedeniyle vefat eden yazarın kabri Zincirlikuyu Mezarlığı'ndadır.

Evli olduğu sırada Cemal Süreya ile aşk yaşayan Tomris Uyar'a aynı zamanda Edip Cansever de aşıktır. Hatta Tomris ile baş başa oturdukları bir rakı masasında Cansever onun için peçeteye “Tomris rakıyı çok severdi, bense onu…” yazmıştır.
Özdil Nami

1993 yılında özel bir şirkette direktör olarak çalışmaya başladı. 1993-1997 yılları arasında Doğu Akdeniz Üniversitesi'nde, Yakın Doğu Üniversitesi'nde ve Lefke Avrupa Üniversitesi'nde ekonomi, finans ve diğer bazı bölümlerde dersler verdi. 1997-2000 yılları arasında KKTC Cumhurbaşkanlığı'nda Siyasi Analiz Görevlisi olarak görev yaptı. Sonrasında Kıbrıs Türk Ticaret Odası Meclis Üyeliği ve KKTC İşadamları Derneği Başkanlığı gibi görevlerde bulundu. 14 Aralık 2003 genel seçimlerinde Cumhuriyetçi Türk Partisi'nden Lefkoşa Milletvekili seçildi. Bu 2005 ve 2009 Erken Genel Seçimleri'nde de aynen devam etti. Ocak 2005'te Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi üyeliğine Kıbrıs Türk Toplumu Temsilcisi olarak seçildi.

2008 ve 2010 yılları arasında KKTC Cumhurbaşkanı Mehmet Ali Talat'ın Kıbrıs'lı Rumlarla görüşmelerden sorumlu özel temsilcisi olarak görev yaptı. 28 Temmuz 2013 tarihinde gerçekleştirilen erken genel seçimde bir kez daha CTP-BG milletvekili olarak seçildi. 1 Eylül 2013 tarihinde KKTC Dışişleri Bakanı görevine atandı.

Mustafa Akıncı'nın 2015 cumhurbaşkanlığı seçimini kazanmasının ardından Kıbrıs müzakereleri Başmüzakerecisi olarak atandı. Başmüzakereci olarak atandığı için 12 Mayıs 2015 tarihinde Dışişleri Bakanlığındaki görevinden istifa etti.
Chesterfield, Michigan

Chesterfield, Amerika Birleşik Devletleri'nin Michigan eyaletinde yer alan ve Macomb ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 43.381'dir.

15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 9.222 kişi, 3.452 ev ve 2.442 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Johann Mattheson

Zengin bir vergi tahsildarının oğlu olan Mattheson, 6 yaşından itibaren klavyeli çalgılar, keman ve kompozisyon dersleri aldı; 9 yaşında beste yapmaya başladı. 15 yaşında kadın rollerinde oynamak üzere soprano olarak Hamburg Operası'na girdi. Sesi kalınlaştıktan sonra tenor olarak operada kaldı.

1703'te Hamburg'da besteci Handel ile tanıştı. Aynı yıl ikisi de Lübeck kentine giderek emekli olan Dietrich Buxtehude'in yerine orgcu olmak için talip oldu. Ancak her ikisi de, görevi alabilmek için Buxtehude'nin kızı ile evlenme şartını öğrenince bu işten vazgeçti, derhal Hamburg'a geri döndü.

Mattheson ve Handel, 1704'teki bir tartışma yüzünden ilişkilerine ara verene kadar çok yakın arkadaştı. Mattheson'un bestelediği Kleopetra Operası'nın provası sırasında eserin nasıl icra edilmesi gerektiğine dair tartışmaları sonucunda Mattheson neredeyse Handel'i kılıcıyla öldürüyordu. Sonradan barıştılar.

1704'te Hamburg'daki İngiliz büyükelçisinin oğlu Cyrill Wich'in özel öğretmeni oldu ve daha sonra babası büyükelçi John Wich'in özel sekreteri oldu. Bach ile olan tartışmalarının temelinde bu kıymetli özel öğrenciyi Mattheson'un Handel'den çaldığı iddiası olduğu söylenir.

kadar sürdürdü. 1709'da bir İngiliz rahibin kızı olan Catherine Jennings ile evlendi. 1715 yılında Hamburg Katedrali'nin müzik direktörü oldu. 1719'da işitme duyusunu yitirdi ve 1728'de sağırlığı nedeniyle görevini bıraktı.

Mattheson, artık müzik icra edemediği için kitap yazmaya yöneldi ve çok sayıda kitap yazdı. Bunlardan bir tanesi, Bach'tan bahseden ilk yazılı eserdir. En önemli kitabı Der vollkommene Capellmeister'dir. Grundlage einer Ehren-Pforte adlı eserinde 149 bestecinin hayatını incelemiştir. Yazdıkları, döneminin müzik dünyasını anlamak için en önemli kaynak olmuştur.

Mattheson, 1730'lara kadar verimli bir besteci idi. Özellikle dinsel müzikler ve operalar besteledi ancak eserlerinin çoğu II. Dünya Savaşı sırasında ortadan kayboldu. Yıllar sonra el yazmalarının Hamburg bombalanmadan önce Devlet Kütüphanesi'nden Dresden'deki güvenli bir yere taşındığı, Rus askerler tarafından oradan alınıp St. Petersburg'a götürüldüğü ve savaş sonrasında Mattheson ve J.S. Bach'ın eserlerine meraklı bir Ermeni akademisyen tarafından Erivan'a getirildiği ortaya çıktı. 1998'de 4 operası ve orotoryolarının çoğu Almanya'ya iade edildi. El yazmaları günümüzde Hamburg'da korunmaktadır.
Arnavut Abdurrahman Abdi Paşa

Arnavut kökenli olan Abdurrahman Abdi Paşa yeniçerilikten yetişmiş bir askerdir. Girit Savaşı'na kul kethüdalığı akabinde 1669 yılı Mayıs itibarıyla de yeniçeri ağalığı göreviyle katıldı. Kandiye Kuşatması'nda gösterdiği başarıların akabinde 1672 yılında başlanan Lehistan Seferinde de Kamaniçe ve Bucaş'ın alınmasında gösterdiği yararlılık üzerine vezirlik rütbesine terfi ettirilerek Haziran 1674'te Bağdat valisi oldu. Sonrasında Mart/Nisan 1676'da Mısır valisi olan Abdurrahman Paşa, 1680 yılında görevinden alındı. Mayıs 1681'de Bosna valisi oldu. 1682'de Kamaniçe muhafızı görevine getirildikten sonra 1684 yılı Kasım ayında Budin valisi oldu. 1685 yılında Halep valiliği unvanıyla birlikte Macaristan serdarı olsa da yerine Sarhoş Ahmed Paşa'nın getirilmesiyle sadece Budin valiliği göreviyle uğraştı.

Budin valisiyken az bir kuvvetle 1686 yılında doksan bin kişilik Haçlı ordusunun kuşatmasına karşı durdu. Üç buçuk aylık kuşatma süresince Haçlı ordularının art arda on sekiz taarruzunu püskürttü ve düşmanın teslim tekliflerini de geri çevirdi. Gittikçe azalan kuvvetlerine şehre hakim tepeleri ele geçiren Kutsal İttifak ordusu yüzünden yardımcı kuvvet de alınamıyordu. Savaş sırasındaki talihsizliklere, 1500 Osmanlı askerini aynı anda öldüren cephanelik patlaması da eklenince savunma zorlaştı. Abdi Paşa askerleriyle birlikte ön saflarda çarpışmaya katıldı. 2 Eylül 1686 günü Kutsal ittifak birlikleri altı koldan genel taarruza geçti. Abdurrahman Abdi Paşa Beç Kapısı'nda öldü. Öldüğünde 70 yaşındaydı.

Şehre daha sonra yerleşen Macarlar ise Abdi Paşa’nın kahramanlıklarını asırlar boyunca unutmadılar ve hayatını kaybettiği yere çok daha sonraları üzerinde şu ifadelerin yazılı olduğu bir mezartaşı diktiler.

Bu taşta "145 yıllık Türk egemenliğinin son Buda Valisi Abdurrahman Abdi Arnavut Paşa, bu yerin yakınında 1686 Eylül ayının 2. günü öğleden sonra yaşamının 70. yılında maktul düştü. Kahraman düşmandı, rahat uyusun!" yazılıdır.

Mezar taşındaki Osmanlı Türkçesi ibare şu şekildedir: "Bûdîn vilâyeti son vâlîsi Vezîr Arnavud 'Abdurrahman 'Abdî Paşa 1686 senesi eylülünün ikisinde ba'de zuhr işbu mahall civârında şehîd olmuştur. Rahmetullâhi 'aleyh"

Kandiye'nin Osmanlı güçlerince ele geçirilmesinden sonra, savaşlardan hasar gören yerleşimin yeniden ihyasına girişilmiştir. Savaşın son zamanlarında Girit'e gelen Evliya Çelebi seyahatnamesinde Kandiye'de o sırada Yeniçeri Ağası görevinde bulunan Abdurrahman Abdi Paşa adına bir cami, çeşme, Bektaşi tekkesi ve çarşının varlığından bahsetmiştir. 17 Şubat 1810 tarihinde yaşanan depremde cami hasar görmüş ve minaresi de yıkılmıştır. 1856 yılında yaşanan deprem kayıtlarına göre Kandiye'de, Abdurrahman Paşa Cami Mahallesi bulunmaktaydı. Abdurrahman Paşa, 1666/67 yılında Arnavutluk'un Peklin şehrinde Peklin Camiisini inşa ettirmiştir.