Kaodaizm

Kaodaizm veya Kaodaiizm (İng. Cao Đài), 1926'da resmen güney Vietnam'ın Tay Ninh şehrinde kurulmuş senkretik, tek tanrılı bir dindir. Kısaca Đạo Cao Đài veya tam adıyla Đại Đạo Tam Kỳ Phổ Độ (İlham ve Kurtuluş getirmiş Üçüncü Dönem'in Büyük Dini) olarak anılır.

Kao "yüksek", Đài ise "etrafın düzeyi üzerine oraya göre daha belirgin duruma getirmek için yükseltilmiş bir platform veya sunakta olan kürsü" demektir. Mecazi olarak Tanrı'nın hükmettiği en yüce manevi yer demektir. Kaodaiistler, çoğu zaman Evren'in yaratan Tanrı'nın kısa adı olan Đức Cao Đài (Saygıdeğer Cao Đài) terimini kullanır. O'nun tam unvanı Cao Đài Tiên Ông Đại Bồ Tát Ma-ha-tát (tercümesi: Kao Dai, Eski Bilge ve Büyük Bodisatva Mahasatva)'dır. Kaodaiistlere göre bu tam unvanlı ad, Tanrı tarafından içinde Üç Öğreti'yi, Aziz, Bilge ve Buda'yı simgelediğinden kasten seçilmiştir. Kaodaiistler, Tanrı'yı dinin kurucusu olarak görürler. Öğretilerin, simgelemenin ve organizasyonun detayı Tanrı'dan aracısız gelmiştir. Hattâ Tây Ninh Kutsal Denizi'nin yapımı bile tanrısal yönlendirmeyle olduğu ileri sürülür. Kaodaiizm'in ilk müritleri Ngô Văn Chiêu, Cao Quỳnh Cư, Phạm Công Tắc ve Cao Hoài Sang olup Tanrı'dan aracısız haber aldıklarını ve Dinî Affın Üçüncü Dönem'i başlatacak olan yeni bir dini kurmak için onlara doğrudan emrettiğini iddia ettiler.

Taraftarları ibâdet, ataları yüceltme, şiddetsizlik ve vejetaryenlik gibi ahlâki uygulamalarla en azından Gök'teki Baba Tanrı'ya kavuşmayı hedeflerler. Nihâi hedef, ölüm-doğum döngüsünden kurtulmaktır Kaodaiizm taraftarlarının ne kadar olduğu tahminleri farklı olmakla birlikte kaynakların çoğu, iki ilâ üç milyon arası olduklarını iddia ederken başkalarına göre tahmin edilen üst sınır altı milyondur. İlâveten 30.000 kadar taraftar (sayılar ihtilâflıdır), öncelikle Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa ve Avustralya'da gibi denizaşırı ülkelerde yaşayan etnik Vietnamlılardır.

Kaodaiizm'in yaratılış mitolojisine göre Tanrı'dan önce Tao Te Ching'de anılan adsız, değişmez, şekilsiz, ezelî ve ebedî kaynak Tao vardı. Sonra Büyük Patlama oldu ve bu patlamadan Tanrı türedi. O anda Evren daha yaratılamazdı ve bunun için Tanrı, yin ve yangı yarattı. Yangı kontrolü altına alarak kendinden bir parça döktü ve bundan yini kontrol etmek üzere Tanrıça'yı yarattı. Yin ve Yang'ın önünde Evren gerçekleşti. Tanrıça, mecâzî olarak Evren'deki sayısız şeyin annesidir.

Kaodaiistler, yalnız Tanrı Baba'ya değil, Kutsal Ana'ya da taparlar. Bu tanrıçaya Buda Ana denir. Burada Tanrı'nın öneminin Buda Ana'dan daha mühim olduğuna dikkat çekeriz. Ayrıca bütün budalar gibi Buda Ana da yangın bir parçası olduğundan erildir. Yin, dişil yön olup Buda Ana, onun parçası olmadığından yini gözetler. Tanrı, Tanrısal Göz'le, özellikle sol gözle simgelenir. Çünkü yang soldur ve Tanrı, yangın efendisidir. Gök'ün 36 tabakası olup akıllı hayat taşıyan 72 gezegen vardır. Bunların ilki Gök'e, 72.'si de Cehennem'e en yakındır. Dünya, bu sıralamada 68.'dir. Söylentiye göre meselâ 67. gezegenin en alt sâkini, 68. gezegenin kralıyla değişmeye yanaşmaz.

Üç Öğreti, en yücesi buda olan manevi yükselişin hiyerarşik düzeyleridir. Kaodaiizm’in manevi gelişmedeki muhtelif basamakları insandan başlar. Daha sonra gelenler Thần (melek), Thánh (aziz), Tiên (bilge) ve Phật (buda)'dır. Melek, aziz ve bilgelerin bu yüzden semada fevkalâde uzun ömürleri olabilse de sadece budalar ölüm-doğum döngüsünden uzaktır.

Çeşitli Kaodaiist mezhepler, çok sayıda ruhsal varlıktan mesajlar aldığını öne sürse de Tây Ninh Kutsal Denizi, çok daha küçük bir sayıyı tasdik eder. Kutsal Deniz'in içindeki bir resimde Tanrı ve insanlık arasında yapılan bir antlaşmayı imzalarken Üç Aziz'i görüntülemektedir. Bunlar soldan sağa Sun Yat-sen, Victor Hugo ve Nguyễn Bỉnh Khiêm'dir. Başka azizler Buddha, İsa, Muhammed ve Shakespeare, Jeanne d’Arc ve Napolyon'dur. Azizlerin yanı sıra aralarında Amerika Birleşik Devletleri'nin kurucu babalarından Thomas Jefferson, Britanyalı lider Winston Churchill, Rus devrimci Lenin ve Fransız yazar Victor Hugo, Descartes, Louis Pasteur, Lev Tolstoy ve Çinli şâir Li Bo'nun da bulunduğu 70 kadar kutsal ruh mevcuttur.

Yürütme kolunun başına felsefi ya da dinî organizasyonun başı demek olan "Giáo Tông"'dir. Kaodaiizm'in dinî erkânıyla Katolik Kilisesi arasında benzerlikler olması tesâdüf değildir. Çünkü Kaodaiistler, aynı Tanrı'nın her iki dini oluşturduğunu ileri sürerler. Dolayısıyla Kaodaiizm'in hiyeraşisinde bir papa, kardinaller, piskoposlar, rahipler ve Türkçeye resmen tercüme edilmemiş birkaç ilave derece ve unvan bulunmaktadır. Kaodaiizm, toplumda kadın-erkek eşitliğini vurgulamaktadır. Ancak manevi konularda göreve atanmış kadınlar, en yüksek iki derece olan yasama kardinali ve papa pozisyonuna terfî edemezler. Kilise, bunun Tanrı tarafından emredildiğini öne sürer. Çünkü Tanrı, "yang"ın erili, "yin"in de dişili temsil ettiğini ve yinin yanga manevi olarak baskın gelmesi hâlinde kaos olacağını haber verir.

Toplamda Kaodaiist kilisenin güney Vietnam'da altısı resmen tanınmış olan birkaç kolu bulunmaktadır. Genellikle coğrafik sınırlar boyunca bu kollar yayılmıştır. En büyüğü, dinin 1926'da kurulduğu ve Kaodaiizm otoritesinin olduğu Tay Ninh eyaletindedir. Tay Ninh Eyaleti Yürütme Komitesi, 1997'de hükûmetten resmen kabul edilmiştir. Bağımsız Kaodaiist gruplar, hükümetin bu müdahalesiyle Tay Ninh grubunun bağımsızlığını baltaladığını ve artık inanarak Kaodaiizm prensiplerini artık inançla taşımadığını ileri sürdü. Dini eğitim, merkezî okullar yerine değişik tapınaklarda yapılmaktadır; yöneticileri bir papaz okuluna istemediklerini ifade ettiler. Tây Ninh Kutsal Denizi'nden Chiếu Minh, Bến Tre ve Đà Nẵng gibi bazı Kaodaiist mezhepler ayrılmıştır. &&& Chiếu Minh'i Ngô Văn Chiêu, asıl kilise onu ilk papa olarak atamayı kabul etmemesi üzerine bu yapıdan ayrıldığında kurmuştur.

Kaodaiizm, 1926'da Vietnam'ın Tây Ninh şehrinde Vietnam kuruldu. Birinci ve İkinci Çinhindi Savaşları sırasında Hòa Hảo gibi birkaç Vietnamlı mezheple beraber Kaodaiizm taraftarları, hem Fransız sömürgeciliğine, hem de Güney Vietnam başbakanı Ngô Đình Diệm'e karşı politik ve askerî mücadeleye katıldı.

Komünist güçlere karşı 1975'e kadarki muhalefetleri, Saigon'un ele geçişinden sonra komünist hükûmetin Kaodaiizm'i yasaklamasıyla baskı altına alınmasının sebeplerindendi. 1997'de Kaodaiizm resmen tanınarak legalleştirildi.