Lorenzo de' Medici

Lorenzo de' Medici ya da Lorenzo il Magnifico (Muhteşem Lorenzo) (1 Ocak 1449 – 9 Nisan 1492) Rönesans Dönemi'ne damga vuran Medici ailesi mensubu, Floransa şehir devletinin gayriresmî başı Cosimo de' Medici 'nin torunu. İtalyan devlet adamı ve Floransa kentinin İtalyan Rönesansı dönemindeki fiili hükümdarıydı. Lorenzo'nun eşi Clarice Orsini'den olan ikinci çocuğu Papa X. Leo, sekiz sene papalık görevinde bulunmuştur. Floransalı halk tarafından Muhteşem Lorenzo adıyla bilinirdi. Diplomat ve siyasetçi olmakla kalmayıp sanatçı, şair ve bilim adamlarına maddi yardımda bulundu. Floransa'da bir heykel bahçesi meydana getirdi. Yaşamı süresince Floransa altın çağını yaşadı. Ölümünden sonra İtalya yarımadasındaki barış ve refah dönemi sona erdi ve yabancı ülkelerin 400 yıl sürecek işgal dönemi başladı.

Lorenzo'nun büyükbabası Cosimo de' Medici Medici ailesinin Floransa Cumhuriyeti'ni yöneten ve aynı anda Medici Bankası'nı yöneten ilk üyesiydi.Avrupa'nın en zengin adamlarından biri olan Cosimo, servetinin çok büyük bir bölümünü hükûmete ve hayırseverliğe harcadı, örneğin sanatın hamisi ve bayındırlık işlerinin finansörü olarak. Lorenzo'nun babası Piero di Cosimo de' Medici, esas olarak bir sanat patronu ve koleksiyoncu olarak Floransa sivil yaşamının merkezinde eşit derecede yer alırken, Lorenzo'nun amcası Giovanni di Cosimo de' Medici ailenin ticari çıkarlarıyla ilgileniyordu. Lorenzo'nun annesi Lucrezia Tornabuoni, bir sone yazarı ve Medici Akademisi'nden şair ve filozofların arkadaşıydı. Babası ve amcasının ölümünden sonra oğlunun danışmanı oldu.

Piero ve Lucrezia'nın beş çocuğu arasında en umut verici olanı olarak kabul edilen Lorenzo, bir diplomat ve piskopos olan Gentile de' Becchi ve hümanist filozof Marsilio Ficino tarafından eğitildi. Kardeşi Giuliano ile Siena'da bir at yarışı olan Palioiçin mızrak dövüşü, şahin avcılığı, avcılık ve at yetiştiriciliğine katıldı . 1469'da, 20 yaşında, Medici'nin sponsor olduğu bir mızrak dövüşü turnuvasında birincilik ödülünü kazandı. Mızrak dövüşü, Luigi Pulci tarafından yazılan bir şiirin konusuydu. Niccolò Machiavelli ayrıca, belki de alaycı bir şekilde, "iyilik yoluyla değil, kendi yiğitliği ve silah becerisiyle" kazandığını da yazdı. Verrocchio tarafından boyanmış  pankart taşıyordu ve atının adı Morello di Vento idi.

Piero, Lorenzo'yu henüz gençken, papa ve diğer önemli dini ve siyasi figürlerle tanışmak için Roma'ya yaptığı geziler de dahil olmak üzere birçok önemli diplomatik göreve gönderdi.

Lorenzo, geniş bir çerçeveye ve kısa bacaklara, koyu saçlara ve gözlere, ezik bir buruna, miyop gözlere ve sert bir sese sahip, oldukça sade görünümlü ve ortalama boylu biri olarak tanımlandı. Giuliano ise yakışıklı ve "altın çocuk" olarak kabul edilmiş ve Botticelli tarafından Mars ve Venüs tablosunda model olarak kullanılmıştır. Lorenzo'nun yakın arkadaşı Niccolo Valori bile onu çirkin biri olarak tanımlayarak, "Doğa, zihnin uydurduğu her şeyde sevgi dolu bir anne gibi davranmış olsa da, kişisel görünüşüyle ilgili olarak onun için bir üvey anne olmuştu. Ten rengi koyuydu ve yüzü yakışıklı olmasa da, saygı duymaya zorlayacak kadar ağırbaşlıydı."

Lorenzo, büyükbabası, babası ve oğlu gibi, Floransa'yı 1490'a kadar belediye meclislerindeki vekiller aracılığıyla, ödemeler ve stratejik evlilikler yoluyla dolaylı olarak yönetti. Floransalı aileler kaçınılmaz olarak Medicilerin egemenliğine karşı kızgınlık beslediler ve Medici'nin düşmanları, Lorenzo'nun vefatından çok sonra bile Floransalıların yaşamında bir faktör olmaya devam etti. Rakip ailelerin en dikkate değer olanı, Lorenzo'nun saltanatını neredeyse sona erdiren Pazzi'ydi.

26 Nisan 1478 Pazar günü, Pazzi komplosu olarak bilinen bir olayda, Girolamo Riario, Francesco de' Pazzi ve (Pisa başpiskoposu) Francesco Salviati liderliğindeki bir grup, Lorenzo ve kardeşi Giuliano'ya Santa Maria del Fiore Katedrali’nde Floransa hükûmetinin kontrolünü ele geçirmek amacıyla saldırdı.Şaşırtıcı bir şekilde Salviati, patronu Papa IV Sixtus'ün onayıyla hareket etti. Giuliano vahşice bıçaklanarak öldürüldü, ancak şair Poliziano tarafından savunulan Lorenzo boynundan aldığı küçük bir yarayla kurtuldu. Komplo haberi Floransa'nın her yerine yayıldı ve komploya karışan Pisa başpiskoposunun ve Pazzi ailesinin üyelerinin linç edilmesi gibi önlemlerle halk tarafından acımasızca bastırıldı.

IV. Sixtus, oğlu Calabria Dükü Alfonso'nun hala Lorenzo tarafından yönetilen Floransa Cumhuriyeti'nin işgaline önderlik ettiği Napoli Kralı I. Ferdinand ile askeri bir ittifak kurdu.

Lorenzo vatandaşları topladı. Bununla birlikte, Bologna ve Milano'daki geleneksel Medici müttefiklerinin çok az desteğiyle, savaş uzadı ve yalnızca bizzat Napoli'ye seyahat eden ve birkaç ay boyunca kralın tutsağı olan Lorenzo'nun diplomasisi sonunda kriz çözüldü.Bu başarı, Lorenzo'nun Floransa Cumhuriyeti hükûmeti içinde kendi gücünü daha da artıran anayasal değişiklikleri güvence altına almasını sağladı.

Bundan sonra Lorenzo, büyükbabası Cosimo de' Medici gibi barışı koruma, kuzey İtalya devletleri arasında gücü dengeleme ve Fransa ve Kutsal Roma İmparatorluğu gibi büyük Avrupa devletlerini İtalya'nın dışında tutma politikası izledi.Lorenzo, Osmanlılar ile Floransa deniz ticareti Medici için önemli bir zenginlik kaynağı olduğundan, Osmanlı İmparatorluğu'nun Sultanı II. Mehmed ile iyi ilişkiler sürdürdü.

Toskana'daki şap madenciliğinden gelir elde etme çabaları maalesef Lorenzo'nun itibarını zedeledi. Şap, bu önemli doğal kaynağı kullanmak için destek almak üzere Floransa'ya dönen Volterra'nın yerel vatandaşları tarafından keşfedilmişti . Cam yapımı, tabaklama ve tekstil endüstrilerinde önemli bir meta olan şap, Osmanlıların kontrolü altında sadece birkaç kaynaktan temin edilebiliyordu. Şap madeninin değerini anladıklarında Volterra halkı, madenin gelirlerinin Floransalı destekçilerinin cebine girmesindense belediye fonları için harcanmasını istedi. Böylece, birkaç muhalif vatandaşın öldürülmesini içeren bir ayaklanma ve Floransa'dan ayrılma başladı. Lorenzo, isyanı zorla bastırmak için paralı askerler gönderdi ve paralı askerler sonunda şehri yağmaladı. Lorenzo, durumu düzeltmek için aceleyle Volterra'ya gitti, ancak olay onun sicilinde kara bir leke olarak kalacaktı.

Lucrezia Maria Romola de ' Medici - 10 Eylül 1486'da Jacopo Salviati ile evlendi ve Kardinal Giovanni Salviati, Kardinal Bernardo Salviati, Maria Salviati (Cosimo I de' Medici'nin annesi) dahil olmak üzere 10 çocuğu oldu.

Contessina Antonia Romola de' Medici(1478–1515),  Pistoia'da doğdu, 1494'te Piero Ridolfi (1467–1525) ile evlendi ve Kardinal Niccolò Ridolfi dahil beş çocuğu oldu.

Lorenzo, öldürülen kardeşi Giuliano'nun gayri meşru oğlu olan yeğeni Giulio di Giuliano de' Medici'yi (1478–1534) evlat edindi . Giulio, Floransa hükümdarı olarak dört yıl hizmet ettikten sonra 1523'te Papa VII.Clement olarak papalığa yükseldi.