Cosi fan tutte

Così fan tutte (İtalyanca tam adı Cosi fan tutte, ossia La scuola degli amanti; Türkçesi: Kadınlar Böyle Yapar) (Köchel Dizini numarası K. 588), Wolfgang Amadeus Mozart tarafından hazırlanmış 2 perdelik bir opera buffa eseridir. Eserin librettosu Lorenzo da Ponte yazılmıştır.

Eserin adı üzerinde devamlı sorunlar olmaktadır. Cosi fan tutte kelime anlamı ile Bütün kadınlar böyle yapardır; fakat birçok dilde çeviri "Kadınlar zaten böyledir" şeklindedir. Liberetto yazarı benzer ifadeyi Figaro'nun düğünü II. Perde 7.Sahne'de "Così fan tutte le belle" olarak kullanmıştır ve Cosi fan tutte eserinde ise II. Perde 8. Sahnedeki erkekler üçlüsünde ifade edilmektedir.

Geleneksel olarak Cosi fan tutte operasının hazırlanmasının Avusturya İmparator II. Joseph'in isteği üzerine yapıldığı sanılmaktadır. Fakat yeni araştırmalar bunun gerçek olmadığına işaret etmektedir. Mozart'la aynı dönemde yaşamış ve Viyana'da saray bestecisi olan Salieri'nin aynı librettoyu kullanarak bir opera eseri hazırlamayı denemiş ama bu konudan bir eser çıkarılamayacağına karar kılıp bu projeden vazgeçmiştir. Ardından Mozart aynı hikâyeyi kullanarak başarılı bir opera bestelemiştir.

Eserin prömiyeri 26 Ocak 1790'da Viyana'da Burgtheaterda yapılmıştır. Bu eserin kapsadığı konu o zamanki Viyanalıların ahlâk duygularını hiç rencide etmemiştir. Fakat 19. yüzyılda ve 20. yüzyıl başlarında eserin kapsadığı konular ve gösterilen tutumlar Viyanalılar tarafından müstehcen bulunmaya başlamıştır. Bu nedenle bu tarihlerde bu opera çok nadiren sahnelenmiştir ve nadir sahnelenmelerinde de açık saçık sözler ve düşünceler ifade edildiği kabul edilen kısımları sansürden geçirilip makaslanıp atılmıştır. II. Dünya Savaşı'ndan sonra batı ülkelerindeki ahlakî görüş değişmiş ve bu eser Opera Evlerinin repertuvarlarına bir demirbaş eser olarak girmiştir. Kuzey Amerika opera evlerinde en çok sahnelenen 20 opera arasında 15. sırayı almıştır.

Bu eserin teması ta 13. yüzyılda bile yazılmış olan yakın arkadaşların sözlülerini birbiriyle değiştirmelerdir. Batı edebiyatında aynı temayı işleyen ünlü bir örnek Boccaccio'nun Dekameron hikâyelerinden biridir.

Napoli ordusunda subay olan Ferrando ve Guglielmo sözlüleri Dorabella ve Fiordiligi'nin kendilerine devamlı sadık kalacaklarını ve hiçbir zaman diğer bir erkekle ihanete girişmeyecekleri iddia etmektedirler. Don Alfonso da bu konuşmaya katılır ve sözlülerinin her kadın kısmı gibi vefasız olduğunu ve bir gün içinde bunu ispat edebileceğini bildirir. Bunun için Don Alfonso ve iki subay epeyce büyük bir meblağa bahse girerler. İki erkek Don Alfonso'nun verdiği her direktifi kabul edeceklerine söz verirler. İki subay önce bir yalandan harbe gitmek üzere sözlülerine veda ederek evlerinden ayrılacaklar ve sonra kıyafet değiştirerek geri dönüp biri diğerinin sözlüsünü kandırmaya çalışacaklardır.

Hizmetçileri Despina gelir ve ne olduğunu sorar. Dorabella tek başına bırakılmanın bir eziyet olduğundan şikayete başlar. (Arya: Smanie implacabili—"Affedilmez eziyet"). Despina kızkardeşleri alaya alır ve eski aşıkları yerine yeni sevdalar bulmayı düşünmelerini tavsiye eder. (Arya: In uomini, in soldati, sperare fedeltà?—"Erkeklerden ve askerlerden, sadakat mi umarsınız?") Onlar sahneden ayrıldıktan sonra Alfonso girer. Despina'nin iki genç erkeği tanıyabileceğinden korkmaktadır; onun için ona yüksek bahşiş vererek girişmiş olduğu bahsi kazanmasında destek vermesini sağlar. Sonra iki genç girerler ve sahte bıyık ve özel giysiler içinde güya Arnavut olarak kılık değiştirmişlerdir. İki kızkardeş girerler ve evlerine gelmiş olan iki yabancı adamdan korkarlar. Arnavut kılıklı erkekler onları kendi taraflarına çekmeye çalışırlar. Bu uğraşı sırasında Guglielmo kendi erkeklik karakterlerini saymaya başlar. (Aria: Non siate ritrosi—"Çekingen olmayın"), fakat başarı kazanamaz (Arya: Come scoglio—"Bir kaya gibi"). Tek başına kalan Ferrando bahsi kendinin kazanacağını hissederek, sevgilisini övmeye başlar. (Aria: Un'aura amorosa—"Bir seven nefes").

Kızkardeşler hâlâ özlem çekmektedirler. Despina Don Alfonso'dan kızları kandırmak için kendi planının uygulanmasını ister. Birden Arnavutlar yine gelirler ve eğer iki kızkardeşe kur yapmaları reddedilirse zehir alıp intihar edeceklerini söyleyip onları tehdit ederler. Alfonso onları sakinleştirmeye çalışır, ama onlar güya zehir alıp kendilerinden geçerler. Hemen oraya bir doktor çağırırlar; gelen doktor kıyafet değiştirmiş alan Despina'dır. O büyük bir mıknatıs kullanarak iki gencin kendilerine gelmelerini sağlar. Fakat ayılan gençler bu sefer hayal gördüklerine inanmaktadırlar. Önlerinde bulunan iki genç kızı tanrıça sanıp bu tanrıçalardan birer öpücük isterler. Alfonso ve doktor (Despina) genç kızlara bu isteklere uymalarını nasihat etmekle beraber iki kızkardeş öpücük vermeyi kabul etmezler.

Despina kızkardeşleri Arnavutların isteklerini yerine getirip onlara teslim olmaya teşvik eder. (Arya:Una donna a quindici anni—"On beş yaşında bir kadın"). Despina ayrıldıktan sonra Dorabella kardeşine baştan çıkabileceğini itiraf eder. İki kızkardeş sadece hafif bir flörtun kimseye bir zararı dokunmayacağına ve sözlülerinin geri donmesini beklerken kendilerinin iyi vakit geçirmelerini sağlayacağı önerileri üzerinde anlaşırlar. (İkili: Prenderò quel brunettino—"Ben esmerini alacağım.").

Donne mie, la fate a tanti—"Hanımlarımız, siz çok kişiyle birlikte oluyorsunuz"). Fakat sonra kendi sözlüsü daha vefalı çıktığı için, bu durumdan Ferrando'nun gizli gizli zevk aldığı ortaya çıkar.

Kızkardeşlerin Arnavut koca adayları ile çifte nikâh töreni başlamasıyla bu sahne açılır. Despina, yapmacıktan bir noter olarak, evlenecekleri evlenme kontratını sunar ve hepsi de bunu imzalarlar. Tam bu merasim bittiğinde dışarıdan bir askeri marş sesi duyulur ve ordunun ve subayların geri gelmiş olduğu anlaşılır. Alfonso kızkardeşlere korktuklarının başlarına geldiğini bildirir: Fernando ve Guglielemo geri dönmüştür. Arnavutlar güya korkup saklanırlar. Aslında kıyafetlerini değiştirip üniformalarını tekrar giyerler. Subay olarak eve gelerek ve kızkardeşlere sevgilerini tekrar ilan ederler. Alfonso biraz önce imzalanan evlilik kontratlarını subaylara gösterir ve bunları okuyunca onlar büyük bir kızgınlık taklidi yapmaya başlarlar. Oradan kızgınlıkla ayrılırlar. Fakat hemen sonra yarı subay yarı Arnavut elbiseleri giymiş olarak tekrar görünürler. Despina noter taklidi yaptığını ve merasimin geçerli olmadığını açıklar. Kızkardeşler aldatılıp alaya alındıklarını anlamışlardır. Sonunda her şey hal yoluna girer ve herkes affedilir. Bütün grup kişi hayatın kaçınılmaz iyi zamanlarını ve kötü zamanlarını tevekkülle kabul etme gereğini anlamışlardır.