Nöroantropoloji

"Nöroantropoloji", duygu, algı, biliş, motor kontrol, beceri edinimi ve bir dizi başka konu dahil olmak üzere insan sinirsel aktivitesinin tüm boyutlarını kucaklamayı amaçlayan geniş bir terimdir. İlgi alanları arasında hominid beynin evrimi, kültürel gelişme ve beyin, beynin biyokimyası ve alternatif bilinç durumları, insan evrenselleri, kültürün algıyı nasıl etkilediği, beyin yapılarının nasıl deneyimlendiği ve benzeri konular vardır. Psikolojik veya bilişsel antropoloji yapmanın önceki yollarına kıyasla, tüm beyin sistemlerinin aynı şekilde işlev görmediğini kabul ederek açık ve heterojen kalır ki böylece kültür onları aynı kabul etmez.

Kültürel sinirbilim, sosyalitenin beyin üzerindeki etkisine odaklanan bir başka alandır. Bununla birlikte, nöroantropolojiden farklı olarak, kültürel sinirbilim, antropoloji ve psikoloji gibi diğer insancıl bilimlerden, bu profesyonellerle doğrudan, uzun vadeli çalışmalar yapmadan sadece fikirler ödünç alır. Kültürel sinirbilimdeki çalışmalar, kültürler arası psikoloji yöntemlerini kullanarak kültürler arasındaki beyin gelişimindeki farklılıklara odaklanırken, nöroantropoloji beynin kültürel yetiştirmedeki farklılıklara karşılık gelen bölgeler etrafında döner.

Daha önce kültürel sinirbilim alanında, etnografik saha çalışması gibi antropolojik yöntemler hipotezlerine sonuç almak için çok önemli görülmemiştir. Nöroantropoloji ise kültürün beyin gelişimini nasıl etkilediğini daha iyi anlamak için hem antropoloji hem de nörobilimden fikir ve uygulamaları birleştirmeye odaklanmayı amaçlamaktadır. Özellikle nöroantropoloji, kültürdeki farklılıkların nöronal sinyalleri ve dil, müzik, zihinsel hesaplamalar, kendini tanıma ve kendini tanıma ile ilgili gelişmeyi nasıl etkileyebileceğini inceler. Büyük bir bulgu, deneyimin önceden var olan nöral aktivite modellerini belirlediği sonucuna varmaktadır.

Nöroantropoloji, 2008 Amerikan Antropoloji Derneği konferans oturumunda bir çalışma alanı olarak yeniden canlandırıldı. Oturum “Encultured Beyin: Nöroantropoloji ve Disiplinlerarası Katılım” başlığını taşıyordu. Geçmişte, nörobilim ve antropoloji, sadece gerektiğinde birlikte çalışan iki ayrı disiplin olarak vardı. 2008 AAA konferans oturumu sırasında, kültürün beyin gelişimini doğrudan etkilediği iddialarıyla her iki çalışma alanını kesişen bir çalışmaya ihtiyaç duyuldu.

Daniel Lende tarafından 2008 AAA konferans oturumunda verilen ders, antropoloji alanının sinirbilimi alana dahil etmeleri halinde kazanacağı faydalar etrafında dönmüştür. Lende'nin belirttiği gibi, beyni incelemek bize bireylerin neden bu şekilde davrandıklarına dair bazı cevaplar verecektir. Lende, esasen nöroantropolojinin antropologların daha önce cevaplanamayan soruları çözmelerine izin vereceğini savunuyor. Bunlar, ilk olarak Franz Boas ve Bronislaw Malinowski tarafından önerilen, bireyleri neyin motive ettiğini ve neyin arzu haline geldiğini araştırmaya çalışan sorulardı. Kısacası, Lende'ye göre, antropoloji ve sinirbilimi nöroantropolojiye birleştirmek, bireylerin bireylerin yaptıkları şeyleri neden yaptığını incelemelerini sağlayacaktır.

İki tür kültürlenme vardır: beyin tarafından yapılan kültür ve kültürlerin beyne etkisi. Birincisi, kültür inşa etmenin sinirsel ve bilişsel mekanizmalarıyla ilgilenirken, ikincisi kültürün beyin yapısını nasıl değiştirdiğini ilişkilendirir.

Prefrontal korteks nedeniyle kültür yaratmak için olaylara anlamlı bir anlam kazandırıyoruz. Prefrontal korteks bunu bilgi alarak ve daha sonra diğer bilgi parçalarıyla ilişkilendirmek için kategorize ederek yapar. Antropolojik olarak kültür, insanlar arasında paylaşılan sembolik anlamın anlaşılması olarak tanımlanabilir. Bu karşılıklı anlayış insanlar arasında bireysel olarak inşa edilir ve oldukça basit başlar. Nispeten az anlamı ve izole uygulamaları olan az sayıda kültürel unsurla başlar. Bu elemanlar daha sonra, daha fazla hiyerarşik derinliğe ve diğer nesnelere veya olaylara daha fazla bağlantıya sahip olan çok sayıda parçayı içerecek şekilde karmaşık bir şekilde büyür. Bu sürece abdüktif çıkarım denir. Bireyler nesnelerle etkileşime girdiklerinde, bireysel kaçırma bilgileri oluşturur. İnsan grupları daha sonra birbirlerini anlamak için paylaşılan bir bağlam oluşturmak için bu bilgileri alırlar. Paylaşılan bir bağlamı geliştirerek, insanlar herhangi bir belirli gözlem veya nesne için en iyi anlam konusunda daha mantıklı çıkarımlar oluştururlar.

En önemli keşif, prefrontal korteks dahil tüm beynin kültürel deneyimlere tepki vermesidir. Yani kültür beynin yapısını değiştirmek için nöronal aktivite kalıpları oluşturur.

Nöroantropoloji ile ilgili çok sayıda çalışma yapılmıştır. Bu çalışmalar etnografik alanda olduğu gibi laboratuvar ortamında da yapılmaktadır . Laboratuvar çalışmaları “bilişsel işlev, beyin yapısı ve beyin aktivitesi arasındaki neden-sonuç ilişkisini” bulmakla ilgilidir. Antropolojik çalışmalar, renklerin ve dillerin algılanması gibi bilişsel işlev farklılıklarına katkıda bulunan davranışlarla ilgilidir.

Brezilya'da yapılan nöroantropolojik çalışmalar kültürün ruh sağlığı üzerindeki etkilerini göstermektedir. Ayrıca, bu çalışma bir toplumun normal davranışlar görüşüne katkıda bulunan değişkenlerin, bireyin mutlu hissetme derecesini doğrudan nasıl etkilediğini göstermektedir. İncelenen bireylerin beynindeki serotonin seviyeleri, çevresel faktörler ile beyin sağlığı arasında bir ilişki olduğunu göstermektedir. ABD Savaş Gazileri ve TSSB konusunda da benzer çalışmalar yapılmıştır.

Özetle, prefrontal korteks beynin belirli bölgelerinden nesneleri ve olayları alır ve aralarında bağlantılar oluşturur. Bu kültürün yapı taşlarını oluşturur. Bağlantıları inşa ederek, prefrontal korteks de dahil olmak üzere beynin alanları yeni fikirler yaratabilir ve kültürel deneyimlerin bir sonucu olarak bunları değiştirebilir.

Batı ve Doğu Asya kültürleri normlarında ve uygulamalarında beynin algısını muhtemelen değiştirecek şekilde farklılık gösterir. Batı kültürü bireyciliği ve bağımsız kazanımı vurgulama eğilimindeyken, Doğu Asya kültürü kolektivizm ve ilişkilere odaklanmaktadır. Farklı toplumların sonucu, iki benzersiz düşünme yöntemidir. İki kültür, bilişi etkilemeye ek olarak, kişinin çevreye ilişkin görsel algısını da değiştirir. Daha spesifik olarak, Batı kültürünün normları ve uygulamaları, nesneleri tek tek ele almak için analitik olarak düşünmek için çevresel bağlamlarından ayırır. Bu, bir nesne ile çevresel bağlamı arasındaki ilişki veya karşılıklı bağımlılığı içeren Doğu Asya kültürünün normlarından ve uygulamalarından farklıdır. Bu kültürün bir sonucu olarak, Doğu Asyalılar büyük olasılıkla bir nesnenin ve çevresinin birbirine bağlı doğasına odaklanırken, Batılılar dikkatlerini nesneye ve onlarla olan ilişkisine odaklama eğiliminde olacaklardır. Özetlemek gerekirse, Doğu Asyalılar bir uyaran ve bağlamı arasındaki karşılıklı ilişkiye odaklanacaklardı, ancak Batılılar nesnenin bağımsızlığına ve kendisiyle olan ilişkisine odaklanacaklardı.

Birçok çalışma bu paterni doğru bulmuştur ve en basit deneylerden biri çerçeveli hat testidir. Bunun sonuçları, Amerikalıların çevreden bağımsız bir nesneye dikkat ederken, Japonlar da çevreye ve birbiriyle ilişkili nesnelere odaklandığını göstermektedir. Hedden ve diğ. kültürel farklılıkların bir sonucu olarak deneklerin beyinlerinde herhangi bir fizyolojik farklılık olup olmadığını belirlemek için fMRI ile birlikte modifiye edilmiş çerçeveli bir test kullanmıştır. Amerikalılardan daha göreceli yargılama yapmaları istendiğinde ve Doğu Asyalılardan mutlak yargılama yapmaları istendiğinde, her ikisinin de beynin benzer bölgelerini uyardığını buldular. Her iki kültürün de tercih edilmeyen kararı provoke edildiğinde sonuç her iki grup için de aynıydı. “Frontal ve paryetal loblar, özellikle sol inferior parietal lob ve sağ precentral girus, kültürel olarak tercih edilen kararların verildiğinden daha fazla uyarıldı.” Böylece, bir kişinin toplumsal kültürü, görsel algılamalar yaparken bu sinir ağının nasıl aktif hale geldiğini belirler. Ayrıca, aktivasyon derecesi kişinin kültürel geçmişinin ne kadar derin olduğuna bağlıdır. Batı ve Doğu Asya kültürleri arasındaki farklılıkların bir sonucu olarak, belirli çevresel koşullara bağlı olarak beyinde farklı nöral paternler aktive olur. Açıkça görülüyor ki kültür, belirli kültürel çevrelerinde daha iyi gezinmek için beynin işlevsel algılama mekanizmalarının etkinliğini etkiler.