Paranthropus aethiopicus

Paranthropus aethiopicus, yaklaşık 2.7 ila 2.3 milyon yıl önce Doğu Afrika'nın Geç Pliyosen devri'nden Erken Pleistosen'e kadar yaşamış soyu tükenmiş bir güçlü australopithecine türüdür. Bununla birlikte, Paranthropus'un geçersiz bir gruplandırma olup olmadığı ve Australopithecus ile eş anlamlı olup olmadığı çok tartışılmaktadır, bu nedenle tür genellikle Australopithecus aethiopicus olarak da tanımlanır. Durum ne olursa olsun, çok daha sağlam olan P. boisei'nin atası olarak kabul edilir. P. aethiopicus'un P. boisei kapsamına alınması gerekip gerekmediği tartışmalıdır ve sırasıyla P. boisei sensu lato ("geniş anlamda") ve P. boisei sensu stricto ("dar anlamıyla") terimlerinin kullanılabileceği tartışılmaktadır.

Diğer Paranthropus türleri gibi, P. aethiopicus'un da uzun bir yüzü, kalın damağı ve özellikle genişlemiş yanak dişleri vardı. Bununla birlikte, muhtemelen arkaikliği nedeniyle, bazı yönleri çok daha önceki A. afarensis'e benzeyen bazı yönleriyle diğer Paranthropus'tan da ayrılır. P. aethiopicus öncelikle Koobi Fora, Turkana Gölü, Kenya'dan KNM WT 17000 kafatası ve ayrıca Koobi Fora'dan bazı çene kemikleri tarafından bilinir; Shungura Formasyonu, Etiyopya; ve Laetoli, Kenya. Bu konumlar, edafik (su dolu) otlaklarla ormanlık arazileri açmak için çalılıklara sahipti.

1968'de Fransız paleontolog Camille Arambourg ve Bretton antropolog Yves Coppens, Etiyopya'daki Shungura Formasyonu'ndan (Omo 18) dişsiz bir çene kemiğine dayanan " Paraustralopithecus aethiopicus"u tanımladılar. Aethiopicus adı Etiyopya anlamına gelir. 1976'da Amerikalı antropolog Francis Clark Howell ve Coppens onu A. africanus olarak yeniden sınıflandırdı.

1989'da paleoartist Walter Ferguson , KNM WT 17000'in farklı bir tür olarak P. walkeri olarak sınıflandırılmasını önerdi, çünkü aethiopicus'un holotipi sadece çene kemiğinden oluşuyordu ve KNM WT 17000 hiçbir çene elemanını korumadı. Ferguson'un sınıflandırması neredeyse evrensel olarak göz ardı edilir ve P. aethiopicus ile eşanlamlı olarak kabul edilir.

Shungura Formasyonu'nda birkaç alt ve üst çene örneği daha ortaya çıkarılmıştır, bu bir genç örnek olan L338y-6 adlı fosil idi. 2002'de Tanzanya, Laetoli'den 2,7-2,5 milyon yıllık maksilla, EP 1500, P. aethiopicus'a atandı. Ayrıca kaval kemiğinin üst kısmı da bulundu, ancak EP 1500 ve dolayısıyla P. aethiopicus ile kesin olarak ilişkilendirilemez.

Paranthropus'un tipik özelliği olan KNM WT 17000, ağır bir şekilde inşa edilmiştir ve kafatasının damak ve tabanı, P. boisei holotipi OH 5 ile yaklaşık olarak aynı boyuttadır. KNM WT 17000'in beyin hacminin 410 cc olduğu tahmin edilmektedir, yani beyin hacmi diğer Paranthropus türlerinden daha küçüktür. Uzun bir yüz, kalın damak ve küçük beyin kabuğunun birleşimi, kafatasının orta hattında oldukça belirgin bir yay tepesine neden oldu. Numunenin tek tam diş kronu, boyutları P. robustus için varyasyon aralığının çok üzerinde ve P. boisei için üst uçta olan sağ üçüncü küçük azı dişidir. Diğer Paranthropus'un aksine, KNM WT 17000'in düz bir yüzü yoktu ve çenesi dışarı çıktı (prognatizm). Temporal kemik ile ilgili olarak, KNM WT 17000 diğer Paranthropus'tan şu açılardan farklıdır: temporal kemiğin skuamöz kısmı yoğun şekilde pnömatikleştirilmiştir, temporal kemiğin timpanik kısmı dikey olarak yönlendirilmemiştir, kafatasının tabanı zayıf bir şekilde bükülmüştür, postglenoid süreç timpaniğin (önünde) tamamen önündedir, timpanik biraz tübülerdir ve eklem tüberkülü zayıftır. P. boisei gibi, kafatasının omurgaya bağlandığı foramen magnum kalp şeklindedir.

Genel olarak, Paranthropus'un genel besleniciler olduğu düşünülür, ağır yapılı kafatası, kıtlık zamanlarında daha az arzu edilen, daha düşük kaliteli yiyecekleri çiğnerken önemli hale gelir. Genellikle kapalı, ıslak ortamlar bağlamında bulunan P. boisei'den farklı olarak, P. aethiopicus, edafik (su dolu) otlakların etrafındaki ormanlık habitatları açmak için çalılık alanlarda yaşamış gibi görünmektedir. 2.5 milyon yıl önce Omo-Turkana Havzası (Pliyosen / Pleistosen sınırında) ormanların, ormanlık alanların, otlakların ve çalılıkların bir karışımını içeriyordu, ancak otlakların Erken Pleistosen boyunca genişlediği görülüyor. Homo, bölgeye 2.5-2.4 milyon yıl önce girmiş görünüyor.