Korean Air Lines YS-11'in kaçırılması

Korean Air Lines YS-11 kaçırılması olayı 11 Aralık 1969'da meydana geldi. Güney Kore, Gangwon, Gangneung'daki Gangneung Hava Üssü'nden Seul'deki Gimpo Uluslararası Havalimanı'na iç hat uçuşu yapan bir Kore Hava Yolları NAMC YS-11 uçağı, saat 12:25'te Kuzey Koreli ajan olan Cho Ch'ang-hŭi () tarafından kaçırıldı. Uçak, dört mürettebat ve 46 yolcu taşıyordu (Cho hariç); Yolculardan 39'u iki ay sonra iade edildi, ancak mürettebat ve yedi yolcu Kuzey Kore'de kaldı. Olay, Güney'de Kuzey Kore'nin Güney Korelileri kaçırmalarına örnek olarak görülmektedir.

Yolcu ifadesine göre, yolculardan biri kalkıştan 10 dakika sonra oturduğu yerden kalktı ve kokpite girdi, ardından uçak yön değiştirdi ve üç Kore Halk Hava Kuvvetleri savaş uçağı katıldı. Uçak, saat 13:18'de Wonsan yakınlarındaki Sǒndǒk Havaalanına indi. Kuzey Kore askerleri daha sonra uçağa bindi, yolcuların gözlerini bağladı ve uçaktan inmeleri talimatını verdi. Uçak, iniş sırasında onarılamayacak şekilde hasar gördü. Güney Kore'deki Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri mensubunun talihsiz uçuşta yolcu olması planlanıyordu, ancak bunun yerine son dakikada bir askeri nakliye uçağında yakalandı.

Kuzey Kore, pilotların uçağı o zamanki Güney Kore Devlet Başkanı Park Chung-hee'nin politikalarını protesto etmek için oraya uçurduğunu iddia etti. Yolcular günde dört saate kadar beyin yıkama girişimlerine maruz kaldı. Güney Kore polisi başlangıçta yardımcı pilotun uçak kaçırma olayında iki Kuzey Koreli ajanla komplo kurduğundan şüpheleniyordu. Kaçırma olayından sonraki gece, 100.000 Güney Koreli, uçak kaçırma olayını protesto etmek için dondurucu havada kitlesel bir miting düzenledi ve Kim Il-sung'un bir heykelini yaktı.

25 Aralık'ta Kuzey Kore konuyla ilgili görüşmeleri yapmayı teklif etti. Görüşmeler nihayet Ocak 1970'in sonlarında yapıldı. Olaydan altmış altı gün sonra, Kuzey Kore, 14 Şubat'ta Panmunjom'daki Ortak Güvenlik Bölgesi aracılığıyla 39 yolcuyu serbest bıraktı, ancak uçağı, mürettebatı ve kalan yolcuları tuttu. Serbest bırakılan yolcuların yaptığı açıklamalar, Kuzey Kore'nin uçak kaçırma olayının pilotlar tarafından gerçekleştirildiği yönündeki iddialarını yalanladı; bunun yerine suçu yolculardan birine yüklediler. Bir adam, Kuzey Koreli muhafızların talimatlarına rağmen uçağın penceresinden dışarı baktığını ve hava korsanının siyah bir sedanla götürüldüğünü gördüğünü iddia etti. Başka bir yolcunun da tutsaklığı sonucu zihinsel olarak dengesinin bozulduğu ve konuşma yeteneğini kaybettiği bildirildi.

Geri dönmeyen yolcuların çoğunun akıbeti doğrulanmadı. Geri dönmeyen yolcular genellikle eğitimli, üst sınıftan insanlardı; Eski Ulusal İstihbarat Teşkilatı'ndan Song Yeong-in, 2008'deki aile komitesi açılış toplantısında, muhtemelen özellikle propaganda değerleri için Kuzey Kore tarafından tutulduklarını söyledi. 1986'da bir süre Kuzey'e sığınan Oh Kil-nam, iki uçuş görevlisiyle ve ayrıca Munhwa Broadcasting Corporation çalışanları Hwang ve Gim (aşağıdaki listeye bakınız) ile Güney'e propaganda yayınları yapmakla tanıştığını ve daha sonra kızından kaptanın ve ikinci subayın Kore Halk Hava Kuvvetleri için çalıştığını duyduğunu söyledi. Uçuş görevlisi Seong Gyeong-hui'nin annesine, 15 Haziran Kuzey-Güney Ortak Deklarasyonu'nda kararlaştırılan aile toplantılarının bir parçası olarak kızını görmek için 2001 yılında Kuzey'i ziyaret etmesine izin verildi; orada Seong, kendisinin ve diğer uçuş görevlisi Jeong Gyeong-suk'un arkadaş kaldıklarını ve aynı kasabada yaşadıklarını söyledi.

Geri gönderilmeyen yolcu Hwang Won'un oğlu, kaçırılma sırasında sadece 2 yaşında olan Hwang In-cheol, 2008'de Kore Hava Uçuşu YS-11 Aileler Komitesi'ni kurdu ve Güney Kore hükümetine konuyu daha fazla soruşturması için baskı yaptı. 2009'da, Amerikan gazetecilerinin 2009'da Kuzey Kore tarafından 141 gün süreyle hapsedilmesine gösterilen kitle medyasının ilgisinin kendisini özellikle "yabancılaşmış" hissettiğini, yine bir gazeteci olan babasının akıbetinin göreceli olarak yeterince yer almamasına kıyasla, kendisini "yabancılaşmış" hissettiğini belirtti. 40 yıldır görmediği kişi. Haziran 2010'da Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Konseyi'nin Zorla veya Gönül Dışı Kaybetmeler Çalışma Grubu'na zorla kaybetme vakası olarak iade edilmeyen yolcuların araştırılması için başvurdu; arkadaşlarının yardımıyla başvuruyu hazırlamak için altı ay harcadı. Şubat 2012'de babasını kaçıran Kuzey Koreli casusa dava açtı.