Bill Traylor

William Traylor (1 Nisan  - 23 Ekim 1949), Lowndes County,Alabama'dan, Afro-Amerikalı kendi kendini yetiştirmiş bir sanatçıydı. Köle olarak dünyaya gelen Traylor, özgürlüğe kavuştuktan sonra hayatının çoğunu ortakçı olarak geçirdi. Traylor, Alabama, Montgomery'ye taşınmasının ardından, ancak 1939'dan sonra çizmeye başladı. 85 yaşında, anılarını ve gözlemlerini belgelemek için bir kalem ve bir karton parçası aldı. 1939'dan 1942'ye kadar Montgomery'nin kaldırımlarında çalışırken yaklaşık 1.500 eser üretti.

Traylor ilk halka açık sergisini 1940'ta yapmasına rağmen çalışmaları ölümünden 30 yıl sonra daha geniş ilgi görmeye başladı. Traylor'ın son zamanlarda Amerikan halk ve modern sanatının önemli bir figürü olarak kabul edilmesi, Charles Shannon'ın çabalarının yanı sıra sanat dünyasının gelişen zevklerine de dayanmaktadır. Traylor'ın çalışmalarıyla ilk kez 1940'ta karşılaşan Shannon, Traylor'ın daha geniş sanat dünyasının dikkatini çekmesini sağladı. Traylor artık "kendi kendine eğitim" ve modern sanat alanlarında merkezi bir konuma sahip.

Bill Traylor, Nisan 1853'te Benton, Alabama'da doğdu. Ebeveynleri Sally (1815–1880) ve Bill Calloway (1805–1860+), beyaz pamuk yetiştiricisi George Hartwell Traylor'un (1801–1881) çiftliğinde köleydi. Bill'in beş kardeşi vardı: Liza (1837), Henry (1845), Frank (1846), Jim (1847) ve Emet (1854).

Genç Traylor için 1860'ların ortaları, radikal bir kişisel ve ekonomik değişim dönemine işaret ediyordu. 1865'te Traylor, Konfederasyonun Birliğe yenilmesine tanık oldu. Bu sosyal ve politik kopuş, babasının 1860 ile 1866 yılları arasında ölümüyle birleşti. Savaşın sona ermesi, yasal olarak özgürleşmesini sağlarken, Traylor Güney'in Jim Crow yasalarının ekonomik yapılarının tuzağına düşmeye devam etti. Plantasyonda çalışmaya devam etti, ama şimdi bir ortakçı olarak.

Traylor'ın erken yaşamının ayrıntılarını belgelemek zor olsa da, bilim adamları onun yaşamı boyunca birkaç çocuğun babası olduğunu kaydettiler. 1884'te Traylor, Larisa Dunklin (1872–) ile bir aile kurdu. 1887'de üç çocukları oldu: George, Pauline ve Sally. 1898'de çiftin beş çocuğu daha oldu: Rueben, Easter, Alice, Lillian ve isimsiz bir "çocuk". 1887'de Traylor'ın başka bir ilişkiden Nettie adlı bir çocuğu oldu. Ek olarak, 1890'ların sonunda ikinci bir eş olan Laura Williams'ı (1870-) aldı. Çiftin beş çocuğu oldu: Clement, Will, Mack, John Henry ve Walter. 1902'de Traylor'ın başka bir kadından Jimmie adında bir oğlu oldu. Traylor'un hayatının ilerleyen dönemlerinde "yirmi küsur çocuk büyüttüğünden" bahsettiği aktarıldı.

1909'da Traylor, Montgomery County'de çiftçilik yapıyordu ve 1928'de başkent Montgomery'ye gitti. Hareketlerini açıklayan Traylor daha sonra şunları söyledi: "Beyazlarım öldü ve çocuklarım dağıldı." Bu 75 yaşındaki Traylor için zorlu bir yeni başlangıç olacaktı. Ancak bir oda ve daha sonra küçük bir kulübe kiraladı ve geçimini sağlamak için iş buldu. Taşınmasından birkaç yıl sonra, kendisini iki yakayı bir araya getirmek için mücadele ederken buldu. Romatizması bir ayakkabı fabrikasında çalışmaya devam etmesini engelleyince, zorla sokaklara döküldü. Küçük bir kamu yardımı maaşı alarak evsizler saflarına girdi. Geceleri Ross-Clayton Cenaze Evi'nin arka odasında uyudu. Gündüzleri Monroe Caddesi'nde kamp kurdu.

Haziran 1939'da, genç ve beyaz bir sanatçı olan Charles Shannon, Traylor'ı ve onun gelişmekte olan yeteneğini ilk kez fark etti. İlgisini çeken Shannon, Traylor'ın çalışmasını gözlemlemek için defalarca onun bloğuna uğramaya başladı. Shannon daha sonra Traylor'un zanaatının ilerleyişine dikkat çekti. "İlerleyen günlerde istikrarlı bir şekilde çalıştı ve olağanüstü bir şeyin olduğu hızla anlaşıldı: konuları daha karmaşık hale geldi, şekilleri daha güçlü hale geldi ve çalışmasının iç ritmi kendini göstermeye başladı."

Bu karşılaşmadan kısa bir süre sonra Shannon, Traylor'a poster boyaları, fırçalar ve çizim kağıtları sağlamaya başladı. Aralarında kısa sürede bir dostluk oluştu. Şubat 1940'ta, Shannon'ın kurduğu bir kültür merkezi olan New South, Bill Traylor: Halkın Sanatçısı sergisini başlattı. Sergi Traylor'ın yüzlerce çizimini içeriyordu. Yine de, yerel gazetelerdeki sayısız incelemeye rağmen, Traylor'un eserlerinin hiçbiri satılmadı. Bununla birlikte, sergi dikkate değer olmaya devam ediyor. Traylor'ın görmek için yaşayacağı tek kişi oydu.

1942'de Traylor, New York'taki ilk çıkışını yaptı. 5 Ocak'tan 19 Ocak'a kadar New York, Riverdale'deki Ethical Culture Fieldston Okulu , Bill Traylor: American Primitive (Work of an old Negro)'ya ev sahipliği yaptı. Sergiyi The Museum of Modern Art'ın eğitim direktörü Victor E. D'Amico düzenledi. Yine de sergi, Traylor'ın çalışmalarını daha geniş New York sanat topluluğuna tanıtırken, herhangi bir müze tarafından herhangi bir Traylor parçasının satın alınmasıyla sonuçlanmadı. Özellikle, MoMA'nın yöneticisi Alfred Barr, müzenin koleksiyonu ve kendi kişisel koleksiyonu için birkaç çizim satın almayı teklif etti. Ancak, Traylor'ın her parçası için yalnızca bir veya iki dolar teklif ettikten sonra, anlaşma hızla suya düştü.

1942'den 1945'e kadar Traylor, çocukları ve diğer akrabalarıyla Detroit, Chicago, New York, Philadephia ve Washington D.C.'de yaşadı. Traylor Howard. 23 Ekim 1949'da Montgomery'deki Oak Street Hastanesinde öldü. Daha sonra Moriah Dağı Mezarlığı'na gömüldü.

Bir koleksiyon olarak, Traylor'ın çizimleri, kırsal ve kentsel yaşamdan deneyimlerini ve gözlemlerini tekrarlanan semboller, şekiller ve figürlerle tasvir ediyor. Görsel sözlüğü, insanların, bitkilerin, hayvanların ve yerel yer işaretlerinin resimlerini içerir. Bazı parçalar köpek ya da yılan gibi tek bir hayvana odaklanırken, diğer resimler bir çeşme başında toplanmış ya da bir çiftlikte çalışan bireylerin kompozisyonlu sahnelerini sunuyor.

Çalışmaları, basit tek figürlü tasvirlerden, kompozisyon açısından daha karmaşık çoklu siluet figürlerine kadar uzanıyor. Shannon, evrimin Traylor'un bir sanatçı olarak kendi olgunlaşmasını yansıttığını belirtti. Traylor'ın son çalışma yılındaki parçalar, "bu zamana kadar geliştirdiği görsel temaların çoğunu bir araya getirdi: güçlü soyut formlar, bitki-hayvan ve soyut formların birleşimi, dinginlikten histeriye, hırsızlara ve içkilere kadar çeşitli 'durumlardaki' insanlar. ve şeytani çocuklar".

Traylor'ın çalışmaları nihayet 1970'lerin sonlarında ve 1980'lerde daha geniş sanat dünyasının dikkatini çekti. 1974'te Shannon ve karısı, Traylor'ın tüm yapıtlarını depodan çıkardılar ve ayırmaya başladılar. Traylor'ın parçalarına isim vermekten çekinen Shannon, başlangıçta koleksiyonu konularına göre kategorize etti. 1975'te, koleksiyonu 25 paylaşılan imge kategorisine ve üç ek kategoriye ayırdı: ilk eserler, ekstra büyük eserler ve özel eserler. Organize bir koleksiyon olarak Traylor'ın çalışmaları nihayet sanat meraklıları arasında ilgi uyandırmaya başladı.

1979'da Richard H. Oosterom, Bill Traylor'ın eserlerinin yer aldığı bir kişisel sergi düzenlemeyi kabul etti. 13 Aralık 1979'dan 12 Ocak 1980'e kadar, R. H. Oosterom, Inc. Bill Traylor 1854–1974, Works on Paper gösterisini düzenledi. Sergi aynı zamanda Traylor'un çizimlerinin ilk kurumsal olarak satın alınmasına da yol açtı. Schomburg Siyahi Kültürü Araştırma Merkezi, Traylor'ın "Katırdaki Adam"ını satın aldı.

İzleyiciler, Traylor'ın 1982'de Washington DC'deki Corcoran Sanat Galerisi'ndeki ilk çıkışına kadar onun çalışmasının önemini fark etmeye başlamamıştı. Küratörler Jane Livingstone ve John Beardsley, Traylor'ın 36 parçasını Amerika 1930-1980'de Black Folk Art sergisine dahil etti. Kısa bir süre sonra Shannon, Traylor'ın bazı eserlerini Montgomery Güzel Sanatlar Müzesi'ne bağışladı ve bunlardan biri daha sonra High Museum of Art tarafından satın alındı.

1982 yılı, "Traylor'ın çalışmalarının geniş çapta tanınmasını sağlayan daha geniş kamuoyu teşhirini, eleştirel analizleri ve yayınları başlattı." 1995 yılında Metropolitan Museum of Art, Traylor'un eserlerini sergiledi. 1996'da, Shannon'ın ölümünden altı hafta sonra MoMA, Traylor'ın çizimlerini Koleksiyondan A Century of American Drawing sergisine dahil etti .

Daha yakın zamanlarda Traylor, kendi kendini yetiştirmiş en önde gelen sanatçıların ulusal ve uluslararası saflarına kabul edildi. Akademisyenler ve küratörler, onu "ilkel" veya "yabancı" bir sanatçı olarak etiketlemekten uzaklaştılar ve bunun yerine, onun 20. yüzyıl Amerikan sanatı içindeki önemine odaklanmayı seçtiler. 2005 yılında Harlem'deki Stüdyo Müzesi, Bill Traylor, William Edmondson ve Modernist Impulse sergisini başlattı. Menil Koleksiyonu Direktörü Josef Helfenstein ve Milwaukee Sanat Müzesi eski Direktörü Russell Bowman'ın küratörlüğünü yaptığı gezici sergide Traylor'un 50 çizimi ve tablosu yer aldı. Traylor'ın bir "halk" veya "yabancı" sanatçı olarak konumunun ötesine bakan sergi, onun çalışmalarını "dönemin yerleşik veya 'resmi' avangardının modernist eserleri" ile ilişkili olarak inceledi.

Amerikan Halk Sanatları Müzesi bu çabasını 2013 yılında iki sergiyle sürdürdü. Müze, 11 Haziran'dan 22 Eylül'e kadar hem Bill Traylor: Drawings From the Collections of the High Museum of Art ve Montgomery Museum of Fine Arts'a ev sahipliği yaptı, gezici bir sergi ve Traylor in Motion: Wonders from New York Collections, bir iç sergi. Amerikan Halk Sanatı Müzesi'nin baş küratörü Stacy C. Hollander ve kendi kendine öğretilen sanat ve art brut sanatının küratörü Valérie Rousseau, Traylor in Motion'ı düzenledi. Sergiler birlikte, Traylor'un 104 çizimini ve resmini içeriyordu. The New York Times'tan Roberta Smith, birleştirilmiş sergileri "yaşamının son dönemlerindeki deha patlamasına tam anlamıyla dibine daldırma" olarak tanımladı.

Traylor'ın çalışmalarının bugüne kadarki en büyük sergisi, Dünyalar Arasında: Bill Traylor Sanatı, 28 Eylül 2018 - 7 Nisan 2019 tarihleri arasında Smithsonian Amerikan Sanatı Müzesi'nde sergilendi Köle olarak doğmuş bir sanatçı için sunulan ilk retrospektifti. Sergi, aynı zamanda sergi kataloğunu da yazan halk ve kendi kendine eğitim sanatı küratörü Leslie Umberger tarafından düzenlendi. Müze, önemli satın almalar ve bağışlar yoluyla, özellikle de Judy Saslow Koleksiyonu'ndan ufuk açıcı eserlerin satın alınmasıyla, sanatçının varlıklarını genişletti.

1942'de, yerel gazeteciler, Traylor'ın ilk sergisini detaylandırırken, sanat eserinin "ilkel" ve "Afrikalı" kalitesini müjdelediler. Sonraki incelemeler sırayla takip edildi. Montgomery Reklamvereni, "Bill Traylor Amca'nın Muamması: Köle Doğdu, Sanat Eğitimi Almadı, Resimleri Mağara Resimlerini Anımsıyor - Ve Picasso" başlıklı bir makale yayınladı. Traylor'ın çalışmalarının bu ırksallaştırılmış çerçevesi, 20. yüzyılın büyük bir bölümünde devam etti.

2013'te Amerikan Halk Sanatı Müzesi, onun karmaşık mirasını tartışmak için Bill Traylor: Beyond the Figure adlı tam günlük bir sempozyuma ev sahipliği yaptı.

The Brooklyn Rail'den Alana Shilling, Traylor'ın kişisel geçmişine bakıldığında, Traylor'ın parçalarını yalnızca estetik değerleri açısından incelemeye karşı uyardı. Kişisel mücadelelerini "önemsememek", Traylor'ı yalnızca dikkate değer bir sanatçı değil, aynı zamanda bir ulusun tarihinin belagatlı bir tarihçisi yapan şeyi, yani vahşetini görmezden gelmektir.

Traylor'ın hayatı ve sanatı, Don Tate tarafından yazılan ve R. Gregory Christie tarafından çizilen, 2012 tarihli bir çocuk kitabı olan It Jes' Happened: Bill Traylor Çizmeye Başladığında'ya konu oldu.

Smithsonian Amerikan Sanatı Müzesi'nin retrospektifi, Between Worlds: The Art of Bill Traylor, Eylül 2018 - Nisan 2019, The New Yorker, The Washington Post, ve The New York Times makaleleri de dahil olmak üzere büyük ilgi gördü. Ayrıca CBS News Sunday Morning'de de yer aldı.

2019'da Smithsonian Amerikan Sanatı Müzesi'ndeki Traylor retrospektifiyle bağlantılı olarak düzenlenen sempozyumda, Afro-Amerikan yaşamına dair görsel kaydı hakkındaki yeni bilgilerin ABD'nin hikâyesine nasıl ışık tutabileceği tartışıldı.

Kasım 1992'de Traylor'ın varisleri, Traylor'ın çizimlerine sahip olduğu için Shannon'a dava açtı. Dava 1993'te sonuçlandı ve Shannon, Traylor, o zamanlar her biri 10.000 ila 25.000 ABD Doları değerindeki bir düzine eseri Trayor'ın varislerine devretmeyi kabul etti. Her iki taraf da Shannon'ın Traylor'ın ününe olan katkısını takdir eden ortak bir bildiri yayınladı.

Mechal Sobel'in Painting a Hidden Life: The Art of Bill Traylor adlı kitabının 2009'da yayınlanması önemli tartışmalara yol açtı. Kitapta Sobel bir dizi iddiayı araştırdı: Traylor'ın karısının sevgilisini sözde öldürmesi, Birmingham polisinin 1929'da Traylor'ın oğlunu linç etmesi ve Traylor'ın Jim Crow ve Lynch Yasasına karşı Siyah muhalefet çağrısını gizlemek için geniş sembol kullanımı gibi.