Habip Aydoğdu

İlköğreniminin ardından girdiği sınav sonucunda altı yıllık Konya İvriz İlköğretmen Okulu'nda yatılı okumaya hak kazandı. Yeteneğe yönlendirme uygulamasından yararlanarak öğretmen okulunun üçüncü sınıfından dördüncü sınıfa geçerken; ders notlarının aritmetik ortalamasının yüksek oluşuna paralel resim yeteneğinin öğretmenleri tarafından keşfi ile 1966 yılında yetenek sınavıyla İstanbul Ortaköy İlköğretmen Okulu resim seminerine girdi. Sanat eğitimcileri Selahattin Hüsnü Taran ve Hamdi Dicle'nin öğrencisi oldu. 1970 yılında öğretmen olarak bu okuldan mezun olan Aydoğdu, öğretmenlik yapmayarak aynı yıl şimdiki adıyla Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi olan dönemin İstanbul Devlet Tatbiki Güzel Sanatlar Yüksek Okulu Dekoratif Resim Bölümü'nün yetenek sınavını kazanarak dört yıl boyunca resim eğitimi gördü. Yedek subay olarak askerlik görevini Mardin'in Nusaybin ilçesinde tamamladıktan sonra, 1988 yılına kadar TRT'de grafikerlik görevinde bulundu.

1988 yılında TRT'deki grfikerlik görevinden istifa ederek, sadece sanatıyla ressam olarak yaşamaya karar verdi. O yıldan bugüne Ankara Batıkent'te bulunan atölyesinde resim yapmaya devam etmektedir.

Habip Aydoğdu’nun sanatsal yolculuğu boyunca en önemli yol arkadaşı eşi Fikriye Aydoğdu olmuştur. Çiftin; akademisyen, seramik sanatçısı Elif Aydoğdu Ağatekin ve animasyon sanatçısı Özgür Aydoğdu adlarında iki çocuğu bulunmaktadır.

1976 yılında Ankara’da “Yaşam Kavgası”ndan izdüşümlerini yansıtan ilk kişisel sergisini açtı. 1970’li yılların sonlarında Milli Eğitim Bakanlığı Film Radyo Televizyon ile Eğitim Merkezi’nde, 1980’li yıllarda ise TRT Haber Merkezi’nde grafiker olarak çalıştı. Sanatçının resimleri 1980’li yılların ortalarında; “Sokaklar Çığlık Çığlığa” adıyla İstanbul, İzmir ve Ankara Vakko Sanat Galerileri’nde sergilendi. Düşlerinin resimlerini 1988 yılında Galeri Selvin’de “Uçan Düş” adıyla sergiledi. Metnini Erhan Karaesmen’in hazırladığı Habip Aydoğdu kitabı bu serginin açılışıyla eş zamanlı olarak yayınlandı.

Tüm zamanını sanatına ayırmaya karar veren Aydoğdu;1988 yılında TRT Haber Merkezi’ndeki grafikerlik görevinden ayrıldı. Aksanat’ın 1999’da yeni binyılı karşılamak için hazırladığı “Milenyumu Karşılarken” projesine davet edilen sanatçının Milenyumu yorumlayan bir resmi; Urart Sanat Galerisi’nin organizasyonu ve Limoges-France’ın uygulaması ile porselen tabaklara aktarıldı. 20. sanat yılını “Hesaplaşma ve Yaşamı Savunma” kitabı ve aynı adı taşıyan sergisiyle Milli Reasürans Sanat Galerisi’nde; 30. sanat yılını ise Ortaköy Sanat Galerisi’nde sergilenen “İzler” adlı sergisiyle kutladı.

Eski resimlerimle yeni resimlerim arasında çok fark var. En son yaptığım resim de bir öncekinden farklı. Bu çok doğal... Çünkü her resimde elde ettiğim tadı bir sonrakinin alt malzemesi olarak kullanıyorum. Öyle daldan dala atlamıyorum, büyük sıçramalar da yapmıyorum, ama, her resimde bütün unsurları yeniden sorguluyorum. Dönüp geriye baktığımda, nereden nereye geldiğimi görüyorum. Her sergide izleyiciler de bunu farkediyorlar. Benim için değişim, kendi rotası içindeki oluşum ve gelişimdir.

Kendisiyle özdeşleştirilen "Habip Kırmızısı" ile ilgili olarak ise, şöyle diyor: İlk sergimi 1976'da açtım. Serginin işlerini de Mardin'in Nusaybin ilçesinde askerdeyken yapmıştım. Askeriyede ıstampa mürekkebi adı verilen bir mürekkep vardır. Kırmızı renklidir ve mühür basmak için kullanılır. Elimde bir tek o mürekkep olduğu için resimlerimde kullandım. Sonra o duygular sanat hayatım boyunca devam etti. Kırmızı benimle bütünleşen bir renk oldu, bu renk artık "Habip Kırmızısı" olarak biliniyor. Kırmızıyı isyanın rengi gibi kullanıyordum, bilinçaltının, sezgilerin, bastırılmış duyguların dışavurumunu ifade ediyordu.

2002 yılında Avusturya; Feldkirch Galerie Sechzig’de kişisel bir sergi açtı... Aynı yıl Bilim Sanat Galerisi tarafından Murat Ural’ın yazmış olduğu “Habip Aydoğdu” kitabı yayınlandı.

2009’da Beşiktaş Çağdaş’ta projeye katılan sanatçılarla birlikte “Vincent van Gogh’un Peşinde, Modernizmin İzinde Türkiye-Fransa-Türkiye” adlı sergiye katıldı. Resimleri ile birlikte üç boyutlu çalışmalarının da sergilendiği “Düşler ve Buluntular” adlı sergisini 2010 yılında Grup Sanat Galerisi’nde açtı.

2012 yılında Arete Sanat Galerisi’nde “Zamanın Ruhu” adlı kişisel sergisini gerçekleştirdi. Sergi ile eş zamanlı olarak Habip Aydoğdu-İbrahim Karaoğlu söyleşisini içeren “Zamanın Ruhu” adlı kitabı yayınlandı. 2013-14 yılında ise yine Arete Sanat Galerisi’nde metin yazarlığını ve küratörlüğünü Zeynep Yasa Yaman’ın yaptığı “Kenar Notları” kitabı eşliğindeki kişisel sergisini açtı. 2015 yılında İş Sanat Kibele Sanat Galerisi’nde “Kırmızı” adlı retrospektif sergisi izleyicisiyle buluştu.

2016 yılında Çağdaş Arap Edebiyatı’nın dünyaca en büyük şairi kabul edilen Adonis ile İzmir Folkart Gallery’de “Kan Kırmızı” adlı sergisiyle izleyicileriyle buluşan Aydoğdu, 2018 yılında ise Bodrum Şevket Sabancı Kültür ve Sanat Merkezi’nde “Kırmızı Yolculuk” adlı sergisini gerçekleştirdi. Her yeni sergisinde, anlatım dilini daha da zenginleştiren Aydoğdu, yurt içinde ve yurt dışında 76 kişisel sergi gerçekleştirdi. Onun bir ressam olarak kişisel öyküsü, aslında kendi kuşağının da öyküsüdür.