Heinrich Khunrath

Heinrich Khunrath (yaklaşık 1560 - 9 Eylül 1605) veya diğer adıyla Dr. Henricus Khunrath; Alman doktor, hermetik filozof ve simyacı. Frances Yates onu John Dee felsefesi ile Gül-haçlılar arasında bir bağlantı olarak görüyordu. "Henricus Künraht" şeklinde yazılan adı, Baruch Spinoza'nın Tractatus Theologico-Politicus'un 1670 yayıncısı için bir takma ad olarak kullanıldı.

Khunrath, 1560 yılında tüccar Sebastian Kunrat ve eşi Anna'nın oğlu olarak Dresden, Saksonya'da doğdu. Leipzig doktoru olan Conrad Khunrath'ın küçük erkek kardeşiydi. 1570 kışında Henricus Conrad Lips adıyla Leipzig Üniversitesi'ne kaydolmuş olabilir. Hayatını çevreleyen belirsizlikler birden çok isim kullanmasından kaynaklanmaktadır. Mayıs 1588'de İsviçre Basel Üniversitesi'ne kaydolduğu ve yirmi sekiz doktora tezi savunduktan sonra 3 Eylül 1588'de Medicinæ Doktor derecesini aldığı kesindir.

Paracelsus'un öğrencisi olan Khunrath, Dresden, Magdeburg ve Hamburg'da doktorluk yaptı ve Leipzig'de profesörlük pozisyonunda bulunmuş olabilir. 1588'den sonra mistik eğilimli Habsburg imparatoru II. Rudolf'un evi de olan Prag'daki İmparatorluk sarayında kalması dahil çokça seyahat etti. Prag'a varmadan önce John Dee ile 27 Mayıs 1589'da Bremen'de, Dee Bohemya'dan İngiltere'ye dönerken tanışmıştı. Khunrath sonraki çalışmalarında Dee'yi övdü. Khunrath, mahkemede süresi boyunca, kendisi ve Dee şirketten ayrıldıktan sonra geride kalan simyacı Edward Kelley ile tanıştı (Kelley, 30 Nisan 1591'de sahtekar olduğu iddiasıyla tutuklandı). Eylül 1591'de Khunrath, Trebona'daki Kont Rosemberk'e mahkeme doktoru olarak atandı. Simya üzerine " Basilius Valentinus " incelemelerinin önerilen yazarlarından biri olan Johann Thölde ile tanıştı.

Khunrath'ın John Dee ve Thölde ile olan yakın temasları ve Paracelsian inançları sayesinde, insanı sonsuz bilgeliğe götürecek gizli prima materia'yı bulmaya çalışan, Hristiyanlaştırılmış bir doğal büyü geliştirmeye yöneldi. Khunrath'ın benimsediği Hristiyanlaştırılmış görüş onun Lutherci teolojiye olan bağlılığı etrafında şekillendi. Ayrıca bir doğa filozofu gibi, pratik simya araştırması için deneyim ve gözlemin gerekli olduğunu savundu.

Simya konusundaki en ünlü eseri, bu sanatın mistik yönleri üzerine bir çalışma olan Amphitheatrum Sapientiae Aeternae'dir (Ebedi Bilgelik Amfitiyatrosu). "Simyacının Laboratuvarı" olarak bilinen bu "Başyapıtın İlk Aşaması" kitabı ilk olarak 1595'te Hamburg'da, Khunrath'ın Paullus van der Doort tarafından tasarladığı ve oyduğu, altın ve gümüşle yükseltilmiş dört dairesel ayrıntılı, el boyaması, oyulmuş plaka ile yayınlandı. Kitap daha sonra, 1609'da ölümünden sonra Hanau'da yayınlanan diğer levhaların eklenmesiyle genişletilmiş bir baskıda geniş çapta erişilebilir hale getirildi. Amphitheatrum Sapientiae Aeternae, hem Hristiyanlığı hem de büyüyü birleştiren bir simya klasiğidir. İçinde Khunrath, ruhsal simyanın ustası olduğunu gösterir ve ruhsal mükemmelliğe giden çok aşamalı ve karmaşık yolu resmeder. Khunrath'ın çalışmaları Lutherci çevrelerde önemliydi. John Warwick Montgomery, Lutherci dindarlık ve bağlılık kitaplarının etkili yazarı Johann Arndt'ın (1555-1621) Amphitheatrum üzerine bir yorum yazdığına dikkat çekti. Eserlerindeki bazı fikirler, doğası gereği Kabalistiktir ve Gül Haççılığın habercisidir.

Khunrath, simya üzerine yaptığı yayınların çoğu ölümünden sonra geniş çapta yayınlandığından çalışmalarına karşı bir miktar muhalefetle karşılaşmış olabilir. 9 Eylül 1605'te Dresden veya Leipzig'de öldü. Amphitheatrum Sapientiae Aeternae'deki maneviyat ve deney arasındaki gerilim, 1625'te Sorbonne tarafından kınanmasına neden oldu.