Afşar İmparatorluğu'nun askeri filosu

Afşar İmparatorluğu'nun askeri filosu 1734'ten itibaren Nadir Han (1736'dan şah) tarafından devletin askeri donanma sistemini yeniden düzenledi. Bu donanma, en iyi faaliyet dönemini Afşar İmparatorluğu'nun bölünmesinden önceki 10 yıl içinde yaşadı. Afşar İmparatorluğu'nun askeri filosu, Hazar Denizi'nde ana tehditlerden biri olarak kabul edilen Ruslara karşı da faaliyet gösteriyordu. Askeri filonun merkezi Buşehr'de bulunuyordu ve ana faaliyet alanı Basra Körfezi ve Umman Denizi idi. Burada asıl mücadele, Maskat Sultanlığı, Umman İmamlığı ve daha sonra Ateşkes Devletleri kıyılarına yerleşen haydutlar ve isyancılarla oldu. Afşar donanması sık sık Hollanda ve İngilizlerle işbirliği yaptı.

Afşarlardan önce devlette bir askeri filo oluşturmaya yönelik son girişim 1718'de yapıldı. Bu girişim, Safevi Şahının bir donanma yaratma konusundaki isteksizliği nedeniyle de başarısız oldu.

Yaratıldıktan sonra, Afşar imparatorluğunun 10 vilayetinin her filosu başarılı bir üstel siyasi yaşam sürdü. Bu filo Maskat'ı ve Basra Körfezi'ndeki birçok adayı ele geçirmeyi başardı, ancak kuzeydeki Osmanlı ve Rus filolarıyla rekabet edemedi. 1745'ten itibaren Afşar filosu giderek düşüşe geçmeye başladı ve 1747'de Nadir'in öldürülmesinden sonra tamamen çöktü. Bu başarısızlığın nedeni, gemiler için gerekli detayların eksikliği veya tamamen olmamasıydı.

Kerim Han Zend hükümdar olduktan sonra Umman İmamlığından Afşarların gemisi olan Rahmani'''yi iade etmesini istedi. Bir Arap kabilesi olan Bani Main'den ele geçiren Umman, Kerim Han'ın talebini kabul etmemiş ve bu da savaşa yol açmıştı. Kerim Han Zend, 1773'te Umman'a saldırsa da başarılı olamadı. Kaveh Farruh'a göre bu olay, merkezi hükûmetin artık İran Körfezi'nin güney kıyılarına erişiminin olmadığını gösteriyor. 1820'lerde Kaçar devleti, Keşm ve Hürmüz adalarının Umman'a teslim edilmesini engelleyemedi.

Villiam Taylor 1811'de İranlılar tarafından 1738'de inşa edilen gemilerden birinin artık Osmanlıların elinde olduğunu ve "Basra'da Türk donanmasının sancak gemisi olarak kullanıldığını" bildirdi ve sekiz yıl önce onarım için Bombay limanına getirildiğinde, kerestelerinin tamamen sağlıklı olduğu görüldü."

Muhammed Latif Han - 1734'te filonun kurucusu ve amiralı. 1735'te Osmanlı donanmasına karşı alınan bir yenilginin ardından görevinden alındı, ancak 1736'da görevine iade edildi ve 1737'de zehirlenerek öldürülmesine kadar görev yaptı.

Kuzey donanması Hazar Denizi'nde faaliyet gösteriyordu. 1745'te filoda iki fırkateyn ve 4 küçük gemi (tümü yerel üretim) hizmet ediyordu. Kaynaklara göre, bu filoya dahil olan gemilerden biri 1752'de Reşt yakınlarında yakıldı. Kuzey Filosu'nun oluşumundan önce Nadir, Ruslardan gemi satın almak için büyük miktarda para ödedi. Bu gemiler, Nadir'in Dağıstan seferi sırasında malzeme ve teknik destek göndermek için kullanıldı.

Güney filosunun ana yelken alanı Basra Körfezi ve Umman Körfezi idi. Ancak bu donanmanın Arap Denizi'nde de faaliyet gösterdiği zamanlar olmuştur.

1734'te Nadir, İngilizlerden iki brigantin gemisi satın aldı. Ayrıca yerel bir Arap şeyhinden iki brigantin elde edildi. Veddell ve Cook, sırasıyla İngiliz Brigantin Patna ve Ruperallın komutanlarına atandılar. 1736'da Afşarlar, Buşehr'de tuttukları Doğu Hindistan Şirketi'ne ait bir gemi olan Northumberlandın kaptanını gemiyi kendilerine satmaya zorladı. "Büyük bir miktar karşılığında satın alınan" gemi bir savaş gemisine dönüştürüldü. Gemi o sırada kötü durumdaydı ve bu nedenle Doğu Hindistan Şirketi "kendilerini potansiyel Afşar iddialarından korumak için adımlar attı". Aynı yılın Ekim ayında, İngilizlerden 8.000 tümene satın alınan 20 silahlı 2 fırkateyn daha aldı ve bunlardan birinin Cavan adlandırıldı. Arşiv belgelerinde sadece bir geminin satıldığı belirtiliyor. Cavan daha sonra Feth-i Şah olarak yeniden adlandırıldı ve filonun amiral gemisi oldu. Ancak başka bir kaynağa göre Feth-i Şah gemisi, önceki Northumberland gemisiydi. Cavan, Bombay merkezli EIC tarafından Afşarlara satılmak üzere özel olarak satın alındı ​​ve şirket satıştan yüzde 200 kar elde etti. Filoya giren bir diğer gemi de Fransız tüccarlardan satın alınan l'Heureux idi.

1.100 tonluk Bombay merkezli bir gemi olan Shavallum, onu inşa eden konsorsiyum (John Lambton, Parsi tüccarları Bhomanji Rustamji ve Manoji Nowroji ve Bombay'ın Shivan Seth Dharam Seth) tarafından satıldı ve Rahimi adını aldı. Bu gemi Afşar filosunun amiral gemisi olarak hizmet etti.. 1742'de güney filosu, çoğu Kambay Körfezi'ndeki Surat'ta inşa edilen 15 gemiden oluşuyordu. Afşarlar, Surat'taki gemi yapımcılarına 11 gemi daha sipariş ettiler ve bu siparişlerden ilki 1741'de tamamlandı. Bu gemiler tik ağacından yapılmıştır ve dayanıklılıkları ile seçilmişlerdi. 1742'de Robert Galley gemisi İngiliz Eustace Peacock'dan 1000 tümene satın alındı. İki gemi daha, Mary ve Pembroke, EIC tarafından Surat'ta inşa edildi ve Afşarlara 186.251 rupi (9.312 tümen'e veya 23.280 pound'a eşdeğer) karşılığında satıldı. Pembroke gerekli malzemelerden yoksundu ve Mary'nin su sızıntısı nedeniyle günlük bir pompaya ihtiyacı vardı.1745'te donanmada 30 gemi vardı.1747''''de güneydonanmasında da 20-25 gemi vardı.

Nadir Şah bazı durumlarda gemi kiralamada başarılı olamadı. Yelizaveta'nın tahta geçmesinden kısa bir süre sonra - Aralık 1771'de Dağıstan kampanyasının lojistik desteği için 10 gemi kiralaması istendi. Rus büyükelçisinin tavsiyesi üzerine bu teklif reddedildi. Rus büyükelçisi, bu gemilerin asla geri verilmeyeceğinden korkuyordu.1730'larda, bir Britanyalı'nın özel mülkiyetindeki Severn ve Edward gemilerini kiralama teklifi de reddedildi.

1743'te Nadir Şah, İngiliz tüccar Con Elton'u kuzey İran'daki donanma gemi inşa departmanının başına atadı ve ona Camal Beig unvanını verdi. Elton'ın genel merkezi Lahican ve Langerud'daki nakliye tesislerinde yer aldı.