Johann Kremer

20 Mayıs 1941'de Wehrmacht'a katılan Münster Üniversitesi'nde anatomi ve insan genetiği profesörüydü. 30 Ağustos 1942'den 18 Kasım 1942'ye kadar Auschwitz toplama kampında SS'de doktor olarak görev yaptı. NSDAP'nin bir üyesi olarak, Auschwitz-Birkenau'daki mahkumlar üzerinde Nazi insan deneylerinde yer aldı. Auschwitz Davasında ölüm cezasına çarptırıldı, ancak bu ceza daha sonra ömür boyu hapis cezasına çevrildi. 1958'de serbest bırakıldı.

Kremer, Stellberg'de doğdu . Heidelberg, Strassburg ve Berlin'de okudu ; felsefe diplomasını 1914'te ve tıp diplomasını 1919'da aldı. Ayrıca doğa bilimleri ve matematik okudu. Charité Üniversitesi'nin cerrahi kliniğinde, Berlin-Neukölln Belediye Hastanesi'nin iç hastalıkları bölümünde, Köln Üniversitesi'nin cerrahi kliniğinde ve Bonn ve Münster'deki Anatomi Enstitülerinde prosektör olarak "cerrah yardımcısı" olarak görev yaptı. 1929'da Anatomi Düzinesi oldu ve 1936'da orada komisyonda profesör olarak terfi etti. Aynı zamanda, insan kalıtımı bilimi üzerine ders vermek üzere görevlendirildi. "

Nazi işgali altındaki Avrupa'daki toplama kamplarındaki SS doktorlarının ana önceliği, mahkumlara temel tıbbi hizmetler sağlamak değil, yetkin tıbbi bakım görüntüsü vermekti. Nihai Çözüm'ün tam ölçekli olarak uygulanmasının ardından, zamanlarının çoğu toplama kampı imhaları, yeni gelen (esas olarak Yahudi) mahkumların sınıflandırılması/seçilmesi (örneğin iş, deney veya acil imha için), infazlar ve gazla öldürmeler, deneyler ve mahkum ölüm belgelerinde ölüm nedenlerinin uydurulmasıdır. SS doktorları tarafından yapılan deneyler üç ana nedenden dolayı yapıldı: 1) askerlerin sağlığını ve hayatta kalmalarını iyileştirmek için yöntemler araştırmak; 2) savaş sonrası bilimsel araştırmaların temelini atmak; ve 3) Nazi Partisi'nin ırksal politikalarının emirlerini yerine getirmek. İlaç şirketlerinin ve tıp enstitülerinin emriyle, doktorların kendi araştırma ilgi alanları ve doktorların kişisel kariyerlerine fayda sağlamak için bazı deneyler de yapıldı.

Kremer, açlığın insan vücudu, özellikle karaciğer üzerindeki etkileriyle özellikle ilgileniyordu ve Kremer, kamp revire kabul edilmek isteyen mahkumları incelemekten sorumlu olduğu için, iyi olacağına inandığı mahkumları deneyleri için özel olarak seçebiliyordu. Karaciğer, dalak ve pankreastan örnekler almak için sık sık otopsiler yaptı. Günlüğünde birkaç kez, 15 Ekim 1942'de "Canlı-taze karaciğer malzemesi" yazdığı gibi, canlı kurbanlardan organ ve dokuların ("canlı-taze malzeme" olarak adlandırdığı) çıkarılmasından bahseder. Kremer'in günlüğü, en az beş benzer örneğin daha açıklamalarını içerir. 30 Temmuz 1947'deki duruşmasında, "Bu gruptaki mahkumları [tasfiye edilmek üzere] dikkatle gözlemledim ve içlerinden biri, ileri derecede açlık nedeniyle özellikle ilgimi çektiğinde, tıbbi hademe onu rezerve etmesini emrettim" dedi.

Kremer'in günlüğü boyunca, çeşitli infazlara ve dayaklara katıldığından bahsettiği birçok durum vardır. Silahla, fenol enjeksiyonuyla veya belirtilmemiş bir yöntemle infazlardan bahsettiği en az dört örnek bulunabilir. Mahkumların cezalandırılmasına nezaret ettiği en az üç örnekten kısaca bahsediyor. Hekimlerin cezadan önce mağduru muayene etmesi ve cezanın infazı sırasında orada kalması istenmiştir; ancak uygulamada, doktorlar kurbanları nadiren muayene ettiler ve cezalara açıkça itiraz etmediler.

Kremer, Auschwitz'de geçirdiği zamanın bir günlüğünü tuttu. Sıradan günlük olayların arasına serpiştirilmiş birden fazla cinayet, ahlaksızlık, gazla öldürme ve özel eylemler anlatılıyor.

Kremer idam cezasına çarptırıldı. Kremer af dilekçesinde kendisi için değil, kamuoyuna açıklandığını iddia ettiği araştırma sonuçları için af dilediğini iddia etti. Kremer'e göre bu sonuçlar, "böceklerde safra taşı oluşumu, iltihaplanmalar, kanser sorunu ve son olarak, kazanılmış özelliklerin kalıtımı sorusuna tatmin edici bir yanıt" içeriyordu. Kremer'in dilekçesi başarılı oldu ve ölüm cezası, Başkan Bolesław Bierut tarafından ömür boyu hapis cezasına çevrildi. Kremer, 11 Ocak 1958'de hapisten çıktı. Almanya'ya döndükten sonra, Batı Alman yetkililer tarafından cinayetle suçlandı. 29 Kasım 1960'da iki kez cinayete yardım etmekten suçlu bulundu ve 10 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Ancak mahkeme, Polonya'da görev yaptığı süre için Kremer'e itibar etti ve serbest kalmasına izin verdi. Ancak, beş yıl boyunca medeni haklarından mahrum bırakıldı ve daha sonra tüm tıbbi unvanları elinden alındı. Kremer, Frankfurt Auschwitz davalarında ifade vermeye devam etti. 1965 yılında öldü.