SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Sebîlürreşâd

Sebîlürreşâd, İslamcılık fikriyatını yaymak için 1908 Ağustos'unda Mehmet Âkif Ersoy'un desteği ile Eşref Edip Fergan'ın başyazarlığında Sırat-ı Müstakim adıyla çıkarılmaya başlanan ve Millî Mücadele yıllarında öncü yol oynayan dergi.

İslamcılık hareketinin en önemli yayın organı olan derginin en büyük özelliklerinden birisi de Safahatın tamamına yakınının burada yayımlanmış olmasıdır. 1925'te Takrir-i Sükûn Kanunu ile kapatılan dergi, 1948'in Mayıs ayında tekrar, latin alfabesiyle neşredilmeye başlandı. 1966 yılında yayın hayatına son verildi.

Sırat-ı Müstakim, başyazarlığını Mehmet Âkif'in yaptığı ve İslamcılık düşüncesinin kendini kurduğu, İslamcılık hareketinin tezlerini oluşturduğu haftalık yayınlanan bir İslami dergiydi. 1908-1925 yılları arasında, 641 sayı yayımlanmış ve 183. sayıdan sonra Sebîlürreşâd adıyla yayımına devam edilmiştir.

İstanbul’da çıkarılan dergi, Anadolu’nun birçok bölgesinde de yayımlanmış, ilaveten Rusya, Hindistan ve Orta Doğu Müslümanlarının da gündemini belirleyebilmiştir. Ebül'ulâ Mardin ve Eşref Edip'in kurduğu bu haftalık derginin yazarları arasında başta Mehmet Akif olmak üzere Abdülaziz Çaviş, Bereketzade İsmail Hakkı, Babanzade Ahmet Naim, Ferit Kam, Mehmet Fahrettin, İzmirli İsmail Hakkı, Tâhirü'l-Mevlevî, Aksekili Ahmet Hamdi, Mehmet Şemsettin Günaltay, Manastırlı İsmail Hakkı, Bursalı Mehmet Tahir, Yusuf Akçura ve Ahmet Ağaoğlu vardır.

Sebîlürreşad, 50 yıl aradan sonra 14 Ağustos 2016 tarihi ile yeniden Ankara merkezli olarak yazar Fatih Bayhan'ın genel yayın yönetmenliğinde ve araştırmacı-gazeteci yazar Mehmet Poyraz'ın yayın koordinatörlüğünde yayın hayatına başlamıştır.

Ankara'da Gazeteci-Yazar Fatih Bayhan öncülüğünde tekrar yayın hayatına başlayan Sebîlürreşad, 14 Ağustos 2016 tarihli 1.008'inci sayısı ve "Allah'ın inayetiyle, devam..." manşetiyle okurlarıyla buluştu. Dergi, Şubat 2017'ye kadar her ayın on dördüncü günü yayımlandı. Mart 2017'den itibaren her ayın 1'inden itibaren çıkmaya başlarken sayfa sayısını da 56'ya yükseltti. Ayrıca yeni dönem Sebîlürreşadda her sayıda Türkçe harici dillerde yazılmış altı ila sekiz makaleye yer verilmektedir. Sebîlürreşad'ın Ocak 2017 sayısında 12. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın yazısı da ilk defa yer aldı.
Alejandro Sosa

Alejandro Sosa, 26 Ekim 1933'te Bolivya'da zengin bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiş ve İngiltere'de eğitim görmüştür. Daha sonraları kokain yetiştiren bir plantasyona başladığı gibi, ihracat için kokain üreten bir fabrika kurmuştur. Filmde ilk kez Frank Lopez'in, Sosa'nın yanına iş ayarlaması için Tony Montana'yı ve Omar Suarez'i Bolivya'ya göndermesiyle görülmüştür. Görüşme sırasında Sosa'nın adamlarından Alberto ona telefon geldiğini söyler ve gidince Frank Lopez'in adamlarından Omar Suarez'in polis muhbiri olduğunu öğrenir. Geri döndüğünde Omar Suarez'i uğurlar ve Tony Montana'ya kalmasını, onunla daha görüşeceğini söyler. Sosa'nın adamları ile birlikte helikoptere binen Omar Suarez, Sosa'nın adamları tarafından boynuna ip geçirilerek helikopterden aşağı salınır. Tony, Sosa ile Frank Lopez adına bir anlaşma sağlar. Ancak Frank buna çok sinirlenir. Bu nedenle Tony ile arası açılır. Daha sonraları Tony Montana, Frank Lopez'i öldürür ve işlerini devralır. İşleri ele alınca Tony, Sosa ile dostluğunu iyice ilerletir ve birlikte iş yaparlar. Kısa zaman sonra Tony para aklamaktan polislere yakalanır ve 5 yıl hapis cezası alır fakat avukatı aracılığı ile mahkemeyi erteletir, aynı şekilde Sosa'nın da başı derttedir. Bir muhabirin bir programda konuşma yapmamasını ister çünkü programda Sosa'nın suçlarını dile getirecektir. Alejandro Sosa, Tony Montana'yı Bolivya'ya davet eder ve eğer muhabiri öldürürse onu alacağı hapis cezasından kurtaracağını söyler. Tony kabul eder ancak işler istenildiği gibi gitmez, Tony son anda anlaşmayı iptal eder ve Sosa'nın başı belaya girer. Sosa, Tony'e telefon eder ve küfredip savaş ilan eder. O gece Sosa'nın ordusu Tony Montana'nın konağını kuşatır. Sosa'nın adamları Tony'nin tüm adamlarını öldürür ve Tony tek başına kalır. Tony Montana tek başına Sosa'nın ordusuyla çatışır fakat Sosa'nın en güvendiği adamlarından The Skull onu arkadan pompalı tüfekle öldürür.

Alejandro Sosa karakteri 2006 yapımı Scarface: The World Is Yours oyununda da görülmektedir. Oyunda Tony Montana, Sosa'nın ordusunu tek başına yok edip malikanesini terk eder, Tony'nin uyuşturucu imparatorluğu yıkılmıştır. Tony'nin tüm dostları onun yanında yer almayı bırakmıştır. Ama bu olay onu daha da güçlendirmiş ve Miami'deki tüm büyük dükkânları satın almış ve ismini iyice duyurmuştur. Sosa'nın oyunda düşmanlarından birisi olan The Sandman, Tony Montana ile Sosa'ya karşı iş birliği yapmıştır. Oyunun finalinde Tony, Bolivya'ya Sosa'nın evine gider. Tüm adamlarını ve Sosa'nın dostları olan Gaspar Gomez ile Tony'nin eski avukatı George Sheffield'i öldürür. En sonunda Sosa ile yüzleşen Tony Montana, Sosa'yı da öldürür.
Ajuga reptans

Türkiye’de doğal olarak yetişir. Koyu yeşil renkte bir yer örtücüdür. Bitki dik büyümekle birlikte uzanıcı gövdeye de sahiptir. 10–30 cm boy yapar. Gövde tabanında yer alan yapraklar saplı ve ters yumurta biçiminde, üst kısımdaki yapraklar 1-2 çift karşılıklı, sapsız ya da kısa saplıdır. Yarı açık güneşten etkilenerek rengi bronzlaşır.

Açık mavi ve morumsu çiçekler dört köşe, dik gövdenin ucuna doğru yaprak biçimli brahtelerin koltuğunda 6-12'si bir arada bulunur ve Mayıs-haziran aylarında çiçek açar.
Pastırma

Günümüzde Kayseri pastırma üretim kenti olarak bilinir. Pastırma eski bir Türk yiyeceğidir. Pastırmayı ilk yapanların Orta Asya'da Hunlar olduğu bilinmektedir. Nitekim, Weber–Baldamus dünya tarihi kitabında, Antakyalı Ammianus'un 353-378 yılları arasındaki olayları anlattığı eserinde, Hunların bu husustaki adetlerinden şu şekilde bahsettiği bilinmektedir: “Hunlar yemek tanımazlar, yaban bitkilerinin kökleri ile atın sırtında, baldırları arasında ezdikleri yarı pişmiş eti yerler.” Hâlbuki Macar müzelerinde bulunan Hunlara ait iki cepli at eyerleri, kurumuş etlerin bu çantalara sokulduğunu ve atın baldırına, vücuduna değmediğini göstermektedir.

Orta Asya'dan batıya akın eden Hun süvarilerinin eyerlerinin çantalara dolduran kuru et konservesi, Anadolu'ya gelerek yerleşen Oğuzlarda pastırmacılığın bulunması ve yüzyıllardır zamanımıza kadar yaşayıp gelmesi, bir gün Orta Asya bozkırlarında yaşayan Türkleri sonbaharda kışa hazırlık olarak tuzlu, kuru ve dumanlı et konserveleri yapmaları, bu yiyeceğin Orta Asya'dan geldiğini göstermektedir. Kayseri'de pastırmacılık bir şekilde Orta Asya'dan gelen Türklerle başlamış ve zamanla gelişmiştir. Ünlü Gezgin Evliya Çelebi 17. yüzyılda Kayseri'den şu şekilde sözetmektedir: “Makulat ve imalata has beyaz ekmeği, lavaşa yufkası, katmerli böreği, lahm-ı kadit namı ile şöhret bulan kimyonlu sığır pastırması ve nilskli et sucuğu bir tarafta yoktur” (Evliya Çelebi, 1970). Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesi‘ndeki bu bilgilerden de anlaşıldığı kadarıyla, Kayseri'de 17. yüzyılda pastırma imalatı vardı. Pastırma, Türkler vasıtasıyla Rumeli'ye, Balkanlar'a ve çevresine götürülmüştür. Bu tarihsel yolculuk boyunca Oğuzlarla birlikte göç eden pastırma, Anadolu'nun ortasındaki Kayseri'yi kendine yurt edinmiş; sonra da ünü dört bir yana yayılmıştır.

Sivas merkeze bağlı Kızılca köyü pastırması meşhurdur. Erzurum’da yaşayan Ermeni kökenli pastırma ustası Şalak Usta Kızılca köylü Süleyman Usta'ya pastırma yapımını öğretmiştir. Süleyman Usta da pastırma yapımını diğer köylülerine öğretmiştir. Sivas Pastırması 30.05.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Guardia Civil

Guardia Civil ("Sivil Muhafızlar"), İspanya'da sivil nüfus üzerinde kamu güvenliğini sağlamaktan sorumlu askerî bir kolluk teşkilatıdır. Guardia Civil, 13 Mayıs 1844 tarihinde Fransız Jandarması örnek alınarak kurulmuş olup İçişleri Bakanlığı'na bağlıdır.

Guardia Civil, kendi polis teşkilatlarına sahip Bask Bölgesi, Katalonya ve Navarra toplulukları dışında tüm İspanya'nın kırsal bölgelerinin ve karayollarının güvenliğinden sorumludur. Bunun dışında liman ve cezaevlerinin güvenliği ve sahil güvenlik gibi görevleri de yerine getirmektedir. Kentlerde ise sivil bir kolluk teşkilatı olan Ulusal Polis Teşkilatı (Policía Nacional) sorumludur.

Guardia Civil, Avrupa Jandarma Gücü'nün bir parçası olup düzenli bir ulusal role sahiptir ve diğer bölgelerdeki uluslararası operasyonlara katılım için barış gücü göndermiştir.
AvtoVAZ

AvtoVAZ (), Rusya merkezli bir otomotiv şirketidir. Şirket, 1966 yılında VAZ (Во́лжский автомоби́льный заво́д (ВАЗ) Voljski avtomobilni zavod; "Volga Otomobil Fabrikası") adıyla kurulmuş olup Rusya ve Doğu Avrupa'nın en büyük otomobil üreticisidir. Şirketin merkezi ve ana fabrikası Tolyatti'de yer almaktadır. En çok, amiral gemisi serisi Lada araçlarıyla bilinir. Sovyetler Birliği'nde ürünleri Jiguli, Oka ve Sputnik gibi çeşitli isimler kullandı. İjAvto, ChechenAvto, VIS-AVTO, PSA Bronto, Lada Sport yan kuruluşları vardır. AvtoVAZ, Aralık 2019'dan itibaren Chevrolet markasıyla Niva otomobillerini (Lada Niva ve Chevrolet Niva) satıyor. Bu, Ağustos 2020'de sona erdi.

AvtoVAZ, %64,6'lük hisse ile Renault-Nissan-Mitsubishi ile Rostec ortaklığındaki Alliance Rostec Auto B.V'nin parçasıdır. Yılda bir milyona yakın araç üretmekte olup kendi araçlarını genellikle Lada markası altında satmaktadır. Bunun yanı sıra Chevrolet (GM-AvtoVAZ), Renault, Nissan ve Datsun (Renault-Nissan) marka otomobillerde üretmektedir. AvtoVAZ fabrikası, Rusya ve Doğu Avrupa'daki en büyük otomobil üreticisidir.
Sakrament

Sakrament, Hristiyanlıkta Tanrı'nın aktif olarak yer aldığına inanılan kutsal ayinlere verilen addır. Hristiyanlık inancına göre sakrament Tanrı'nın kutsamasını, merhametini, lütfunu iştirak eden inananlara ulaştıran veya görünmeyen gerçekliği temsil eden görünen semboldür. Buna örnek olarak vaftiz etme verilebilir. Vaftizde su Kutsal Ruh'un hediyesinin lütfunu, günahların affını ve Kilise'nin bir üyesi olmayı temsil eder. Sakramente bir başka bakış ise Kutsayıcı Lütuf'un onayının fiziki bir işareti olmasıdır.
Mozarapça

Mozarapça İber dillerin gelişimin süresinde Müslümanların İber Yarımadasında hakim oldukları bölgelerde konuşulan Romen lehçelerden oluşmuş lehçe devamıdır. Bu lehçelerin toplamı Mozarap dili olarak bilinir, ama genel bir standardı yoktur. Romen dillerinden farklı olarak, Mozarapça Arap alfabesi kullandı.

Bu Romen çeşidi Portekizce, İspanyolca ve özellikle Valensiyacayı çok etkiledi ve bunun yüzünden bu diller çok Endülüs Arapça kökenli kelimelere sahiptir (Mozarapça, anlaşılır şekilde, Arapça'dan ve tersine çok etkilendi). Portekiz'de yerel Mozarapça lehçeler bügünlerde Lusitanyaca-Mozarapça (Lusitano-moçárabe) olarak biliniyor.
Erdal Erzincan

Küçük yaşlardan itibaren yaşadığı bölgenin folklorunu gözlemlemeye başladı ve bağlamayla o yaşlarda tanıştı. 1981 yılında İstanbul'a yerleşti ve 1985 yılında Arif Sağ Müzik Kursu'nda dersler almaya başladı.

1989 yılında İTÜ Türk Müziği Devlet Konservatuvarı Temel Bilimler Bölümü'ne girdi ve aynı süreçte; Tezenesiz Bağlama Çalma Tekniği (Şelpe) ile ilgili araştırmalar yaptı. Üniversitedeki tezini ise; Parmak Vurma Tekniğinin Bağlamadaki Uygulanışı ve Notasyonu konu başlığıyla sundu.

1994 yılında yayımlanan Töre adlı ilk solo albümünden sonra sırasıyla; Garip, Gurbet Yollarında, Anadolu (Enstrümantal), Al Mendil, Kervan, Giriftar, Girdab-ı Mihnet, Karasu, Döngü, İki Telin İzinden adlı solo albümleri ve bunların yanında Tolga Sağ ve İsmail Özden ile birlikte Türküler Sevdamız; Tolga Sağ ve Yılmaz Çelik ile birlikte Türküler Sevdamız 2; Tolga Sağ, Yılmaz Çelik ve Muharrem Temiz ile birlikte Türküler Sevdamız 3 adlı albümleri yayımlandı.

1996 yılında Köln'de Cumhurbaşkanı Roman Herzog'un desteğiyle Arif Sağ ve Erol Parlak ile birlikte; Betin Güneş yönetimindeki Köln Filarmoni Orkestrasıyla bir konser verdi. Bu konserin repertuvarı da; "Concerto for Baglama" adı altında albüm olarak piyasaya çıktı. 2000 yılında kendisi gibi sanatçı ve eğitimci olan Mercan Erzincan ile evlendi.

2004 yılının ilk yarısında Viyana'da; Avusturya Cumhurbaşkanı Heinz Fischer'in desteğiyle Wiener Konzerthaus'ta, Russell McGregor yönetimindeki Ambassade Senfoni Orkestrası'yla birlikte bir konser verdi. Bu konserde birçok Anadolu ve klasik batı müziği eserini Ambassade Senfoni Orkestrası'yla birlikte çaldı.

Yirmi yılı aşkın bir süredir, kendi adını taşıyan müzik kursunda bilgi ve birikimlerini öğrencileriyle paylaşmaya devam etmektedir. Öğrencilerinden oluşan 25 kişilik "Erdal Erzincan Bağlama Orkestrası" ile yurtiçi ve yurtışında çeşitli konserler verdi, 2013 yılında ise Erdal Erzincan Bağlama Orkestrası adlı bir albüm yayımladı.

2009 yılında Arif Sağ ile birlikte hazırladığı 2 ciltlik "Bağlama Metodu", 2019 yılında ise kendi bestelerinden oluşan "Bağlama İçin Besteler" adlı kitabı yayımlandı.
D. W. Griffith

David Llewelyn Wark Griffith (22 Ocak 1875 - 23 Temmuz 1948), Akademi Ödülü sahibi Amerikalı film yönetmenidir. 1915 yılında yaptığı sinematografik gücüyle alkışlanan, tüm zamanların en tartışmalı filmlerinden birisi olan The Birth of a Nation ile tanınmıştır.

Gazetecilik, tiyatro eleştirmenliği, tiyatro oyunculuğu gibi çeşitli işlerde çalıştıktan, seyirciden ilgi görmeyen The Fool and The Girl (Çılgın ve Kız) adlı bir güldürü yazdıktan sonra Biograph Yapımevi'ne girip film yönetmeye başladı. Güneyli bir subayın oğlu David Wark Griffith (1875-1948), yalnızca tüketim malı üreten bir sinemayı, kısa bir süre içinde bağımsız bir anlatım aracına, kişisel bir görüşü açıklamaya elverişli yeni bir sanat diline dönüştürmeyi başardı.

İlk kez bir arkadaşıyla sinemaya gittiğinde sinemayı çok sıkıcı bulup "böyle bir gösteriden keyif alan birini, şafakta kurşuna dizmek gerektiğini" söylese de, New York'ta işsiz kalınca, Edison ile Biograph'a film konuları önermeye başladı.

15 yıl boyunca gösterimde kalan ve Griffith'in başyapıtı sayılan Bir Ulusun Doğuşu, Thomas Dixon'ın hem roman, hem de tiyatro oyunu olarak kaleme aldığı The Clansmen adlı çalışmasından uyarlanmıştır.

Başkan Wilson filmi Beyaz Saray'da özel olarak görmüş, "görüntüyle yazılmış bir tarih" olarak nitelendirmişti. Ünlü Variety dergisi de "Griffith'in iki dolarlık filmi, sinema sanayiine heyecan getirdi" başlığını atmıştı. Bir Ulusun Doğuşu, yapımcılarına yirmi milyon dolar gibi inanılmaz bir kar sağladı.

Bir Ulusun Doğuşu, özellikle Atlanta yangını, Petersburg savaşı, beyaz kadının tecavüze uğraması, Lincoln'un öldürülmesi gibi sahneleriyle, sinema tarihinin temel filmlerinden biridir.

Bir Ulusun Doğuşu'nun ardından, biraz da kendisine yöneltilen eleştirileri yanıtlamak amacıyla, Griffith tarih boyunca hoşgörüsüzlük kavramını ele alan dört bölümlük Intolerance (Hoşgörüsüzlük, 1916) çevirdi. Hoşgörüsüzlük, Babil'in Düşüşü, İsa'nın Çilesi, Saint Barthelemy Gecesi'nde Huguenot'ların Soykırıma Uğratılması bölümleri dahil dört bölümden oluşur.

Çekimine 1914 Temmuz'unda başlanan film için masraftan kaçınılmadı: Hollywood'da kocaman bir Babil inşa edildi; dev boyutlu tanrı yontuları yapıldı ve binlerce figüran kullanıldı. Babil sahnelerinin bir bölümü balondan çekildi. Bir önceki filmden elde ettiği kârın tümünü bu filme yatıran Griffith, iki yıllık bir çalışmanın ardından filmin çekimini 1916'da bitirdi.
San Marino RTV (televizyon kanalı)

Kanal çoğunlukla kendi ürettiği eğlence programlarını gösterir. aynı zamanda Eurovision Network'a üyedir (Eurovision Şarkı Yarışması'nı yayımlamaktadır.) ve İtalyan Televizyon sendikası K2'ye üyedir.

San Marino RTV kanalının Eurovision Şarkı Yarışması'nda San Marino'nun katılımının sorumluluğunu barındırmaktadır. San Marino ilk defa 2008 yılında Miodio grubu ile katılmış, birinci yarıfinal'de beş puanla sonuncu olmuştur. o zamana dek sadece o yıl katılabilmişlerdir. 2010 yılında, Belarus'da yapılan 2010 Eurovision Çocuk Şarkı Yarışması'na katılacağı söylenmişti, ama 2011 yılına katılmamıştır. RAI'den sonra, SMRTV 2011 Eurovision Şarkı Yarışması'na geri döneceğini açıklamıştır.
Juozas Preikšas

1991-1992 yılları arasında Panevėžys'in Roma Katolik Piskoposluğunun piskoposu olarak görev yapan Litvanyalı din adamı Juozas Preikšas 11 Şubat 2018'de 91 yaşında ölmüştür.
Ugo Tognazzi

Ugo Tognazzi (; 23 Mart 1922 – 27 Ekim 1990) İtalyan bir film, televizyon ve tiyatro oyuncusu, yönetmen ve senaryo yazarıydı.

1936'da doğduğu yere döndükten sonra bir salam üretim tesisinde çalıştı. II. Dünya Savaşı sırasında Ordu'ya yazıldı ve Eylül 1943 Mütarekesi'nden sonra evine döndü. Tiyatro ve oyunculuk konusundaki tutkusu, ilk yıllarından kalmış ve çatışma sırasında diğer askerler için gösteriler düzenledi. 1945'te Milano'ya taşındı ve burada Wanda Osiris önderliğindeki tiyatro şirketinde çalışmaya başladı. Birkaç yıl sonra kendi başarılı müzik revue şirketini kurdu.

Oğulları Ricky Tognazzi (1955) ve Gianmarco Tognazzi (1967) sinema oyuncusudur. Ayrıca Norveçli yönetmen ve film yapımcısı Thomas Robsahm'ın (1964) babasıydı. Kızı Maria Sole Tognazzi (1971), Ricky gibi bir film yönetmenidir.
Artur Phleps

Artur Gustav Martin Phleps (29 Kasım 1881 – 21 Eylül 1944), Avusturya-Macaristan, Rumen ve Alman ordularında subaydı. II. Dünya Savaşı sırasında Waffen-SS korgenerali, SS-Obergruppenführer rütbesine sahipti. I. Dünya Savaşı öncesi ve sırasında Avusturya-Macaristan ordusu subayı, dağ, savaş ve lojistik konusunda uzmanlaşmış ve savaşın sonuna Oberstleutnant (yarbay) rütbesine terfi olmuştu. Savaş arası dönemde, Rumen ordusuna katılarak Generalleutnant (tümgeneral) rütbesine ulaştı ve ayrıca Kral II. Carol'un danışmanı oldu. Phleps, hükûmet aleyhinde konuştuktan sonra kenara çekilerek zorla ordudan emekli oldu.

1941 yılında Romanya'yı terk etti ve annesinin evlilik öncesi soyadı Stolz ismi altında bir SS-Standartenführer (albay) olarak Waffen-SS'e katıldı. 7. SS Gönüllü Dağ Tümeni "Prinz Eugen"nin alay komutanı olarak Doğu Cephesi'nde görev yaptı. Daha sonra 13 Şubat 1943'te 7. SS Gönüllü Dağ Tümeni "Prinz Eugen" komutasındaki, 13. SS Waffen Dağ Tümeni "Handschar" komutanlığına getirildi. Emrindeki Birimler Bağımsız Hırvatistan Devleti'nin sivil nüfusuna karşı birçok suç işledi.

Artur Phleps, aldığı Şövalye Haçı madalyasına ek olarak, 20 Haziran 1944 tarihinde Phleps'e Altın Alman Haçı madalyası ile ödüllendirilmiştir. Eylül ayında, güney Siebenbürgen ve Banat'daki Alman işgal birliklerinin tam yetkili generali olarak atandı. Eylül 1944 yılında öldürüldükten sonra, Meşe Yaprağı ilaveli Şövalye Demir Haçı madalyası verilmiştir. Sadece emir subayı ve şoförü eşliğinde ve civardaki Kızıl Ordu birliklerinin varlığından habersiz, 21 Eylül 1944 öğleden sonra Arad'ın yaklaşık 20 kilometre (12 mil) kuzeyinde bir köy olan Șimand'a girdi. Sovyet güçleri zaten köydeydi ve Phleps ve adamları yakalanıp sorgu için getirildi. Öğleden sonra, tutuldukları bina Alman uçakları tarafından saldırıya uğrayınca mahkumlar kaçmaya çalıştı ve gardiyanları tarafından vuruldu. Kızıl Ordu birimi tarafından esir edildikten sonra 21 Eylül 1944 tarihinde Romanya'da, Arad yakınlarında vurularak öldürüldü. Phelps, tutuklanması için emir çıkaran Hitler ile görüşmesine gelmediği 22 Eylül 1944'ten beri kayıp olarak listelendi.
Yüksek Alpler

Yüksek Alpler, Alplerin yerleşime veya mevsimlik yaylacılık için uygun olmayan kesimleridir. Bu, deniz seviyesinden 3.000 m'den daha yüksek olan tüm bölgelerin yanı sıra 2.500 m ile 3.000 m arasındaki çoğu bölgeyi içerir (2.126 m'deki Juf, Alpler'de kalıcı olarak oturulan en yüksek köydür). Alp meraları tipik olarak 2.400 m'nin altındadır, ancak istisnai olarak 2.800 m'ye kadar yükselebilir.

Yüksek Alpler, 1.800-2.500 m'de, ağaç hattının üzerinde, ancak yine de yaylacılık ekonomisine uygun olan Alp bölgesinin Alp iklimi yerine tundra veya buz örtüsü iklimine sahiptir.

Yüksek Alpler'in keşfi 18. yüzyılda Horace-Bénédict de Saussure ile başladı. Alplerin en yüksek doruğu olan Mont Blanc'ın ilk tırmanışı 1786 yılına dayanmaktadır.

İsviçre'deki tüm önemli dağ geçitleri 2.500 m'nin altındadır (Nufenen Geçidi 2.478 m yüksekliğindedir), ancak 3.000 m'nin üzerinde birkaç küçük yaya geçidi vardır: 3.343 m'de Schöllijoch, 3.301 m'de Theodul Geçidi, 3.268 m'de Zwischbergen Geçidi ve diğerleri. Tarihöncesi çağlardan beri geçit olarak hizmet ettiği anlaşılan 2.756 m'deki Schnidejoch tarihsel olarak ilgi çekicidir. Diğer Alp ülkelerinde, Fransa'daki Col de l'Iseran (Avrupa'nın en yüksek asfalt yolu) ve İtalya'daki Stelvio Geçidi gibi daha yüksek yol geçitleri vardır.

Alpin kalıcı kar çizgisi sabit değildir. Birbirini takip eden birkaç mevsimde elverişli meteorolojik koşulların oluşumu, kar alanlarının kapsamını artırabilir ve görünürde kalıcı kar sınırını azaltabilirken, tersi, dağların yamaçlarında sınırın daha da yükselmesine neden olabilir. Alplerin bazı bölgelerinde sınır yaklaşık 2.400 m'dir, diğerlerinde ise 2.900 m'nin çok altına yerleştirilemez. 60°'den fazla açılı kayalarda çok az kar kaldığından, bu kar kısa süre sonra rüzgarla kalkar, bazı sarp kaya kütleleri en yüksek dorukların tepe başlarının yakınında bile çıplak kalır, ancak bitki örtüsü için en az tutuş sunan hemen hemen her nokta karla örtülüdür, 3.350 m'nin üzerinde birkaç çiçekli bitki görülür.

Buzul bölgesinin iklimi genellikle kutup bölgelerininkiyle karşılaştırılır, ancak bunlar çok farklıdır. Burada, gündüz yoğun güneş radyasyonu kuruyken yüzeyi 27 °C'ye yaklaşan bir sıcaklığa yükseltirken, geceleri şiddetli don ile dönüşümlü olarak değişir. Orada, hiç batmayan Güneş, yalnızca donma noktasının birkaç dereceden fazla üzerine nadiren yükselen, düşük bir sıcaklığı koruyan zayıf ışınlar gönderebilir. Bu nedenle, Alplerin üst bölgesi çok daha çeşitli ve parlak bir bitki örtüsünü sürdürür.
2020 Coppa Italia Finali

13 Mayıs 2020'de Roma Stadio Olimpico'da oynanması planlanan final; İtalya'da COVID-19 pandemisi nedeniyle, önce 20 Mayıs, sonra 17 Haziran'a ertelendi. 12 ve 13 Haziran 2020'de oynanan yarı final rövanşlarıyla beraber finalistler Napoli ve Juventus oldu.

Normal süresi 0-0 biten maçta direkt olarak penaltı atışlarına geçildi. Penaltılarda rakibine 4-2 üstünlük sağlayan Napoli 6.kez kupayı müzesine götürmüş oldu.

Finali kazanan Napoli direkt olarak 2020-21 UEFA Avrupa Ligi gruplarına gidecek ayrıca 2019-20 Serie A şampiyonuyla da 2020 Supercoppa'da mücadele edecek.
Emir Buhari Tekkesi (Ayvansaray)

Emir Buhari Tekkesi, İstanbul'un Fatih ilçesi Ayvansaray mahallesinde Osmanlı dönemi tarihi yapı. Korunması gerekli kültür varlığı olarak tescillidir. 15. yüzyılda Nakşibendiliği İstanbul'a getiren Emir Buhari tarafından yaptırılmış, 19. yüzyılda yeniden inşa edilmiştir. Yıllarca metruk halde kalan yapı, 2008'de Fatih Belediyesi tarafından restore edilmiştir.