Tütünün sağlığa etkileri

Tütün kullanımının insan sağlığı üzerinde ağırlıklı olarak olumsuz etkileri vardır ve tütünün sağlığa etkileri konusundaki endişeler uzun bir geçmişe sahiptir. Araştırmalar, öncelikli olarak sigara tütünü üzerine odaklanmıştır.

Tütün dumanı kansere neden olan 70'ten fazla kimyasal içerir. Tütün ayrıca bağımlılık yapan psikoaktif bir madde olan nikotin içerir. Tütün içildiğinde nikotin fiziksel ve psikolojik bağımlılığa neden olur. Az gelişmiş ülkelerde satılan sigaralar daha yüksek katran içeriğine sahip olma eğilimindedir ve filtrelenme olasılığı daha düşüktür, bu da bu bölgelerdeki tütün içimiyle ilgili hastalıklara karşı savunmasızlığı potansiyel olarak artırmaktadır.

Tütün kullanımı, küresel olarak önlenebilir ölümlerin tek en büyük nedenidir. Tütün kullanan insanların yarısı kadar büyük bir kısmı tütün kullanımının komplikasyonları nedeniyle ölmektedir. Dünya Sağlık Örgütü (WHO), tütünün her yıl yaklaşık 6 milyon ölüme (tüm ölümlerin yaklaşık %10'u) neden olduğunu ve bunların 600.000'inin ikincil sigara dumanı nedeniyle sigara içmeyenlerde meydana geldiğini tahmin etmektedir. 20. yüzyılda tütünün 100 milyon ölüme neden olduğu tahmin edilmektedir. Benzer şekilde, Amerika Birleşik Devletleri Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri tütün kullanımını "gelişmiş ülkelerde insan sağlığına yönelik en önemli önlenebilir risk ve dünya çapında erken ölümlerin önemli bir nedeni" olarak tanımlamaktadır" 2020 itibarıyla, ABD'de her yıl tütün kullanımından kaynaklanan erken ölümlerin sayısı, tütün endüstrisinde çalışan işçi sayısını 4'e 1 oranında aşmaktadır. New England Journal of Medicine'de 2014 yılında yapılan bir incelemeye göre, mevcut sigara içme alışkanlıkları devam ederse, tütün, 21. yüzyılda yaklaşık 1 milyar insanın 70 yaşından önce ölümüne neden olacaktır.

Tütün kullanımı en çok kalp, karaciğer ve akciğerleri etkileyen hastalıklara yol açar. Sigara içmek kalp krizi, felç, kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH) (amfizem ve kronik bronşit dahil) ve birkaç kanser (özellikle akciğer kanseri, gırtlak ve ağız kanserleri, mesane kanseri ve pankreas kanseri) için önemli bir risk faktörüdür. Ayrıca periferik arter hastalığına ve yüksek tansiyona neden olur. Etkiler, bir kişinin sigara içtiği yıl sayısına ve kişinin ne kadar sigara içtiğine bağlıdır. Sigara içmeye hayatın erken döneminde başlanması ve katran oranı yüksek sigara içilmesi bu hastalıkların riskini artırır. Ayrıca, çevresel tütün dumanı veya pasif içiciliğin, her yaştan insanda olumsuz sağlık etkilerine neden olduğu ortaya koyulmuştur. Tütün kullanımı, hamile sigara içenler arasında düşüklerin önemli bir etkenidir ve erken doğum, düşük doğum ağırlığı gibi fetüsün bir dizi diğer sağlık sorunlarına yol açar ve ani bebek ölümü sendromu (SIDS) olasılığının 1,4 ila 3 kat artmasına neden olur. Erkek sigara içenlerde, sigara içmeyenlere göre erektil disfonksiyon insidansı yaklaşık yüzde 85 daha yüksektir.

Bazı ülkeler, tütün tüketimini, kullanım ve satış kısıtlamaları ve ambalaj üzerine basılı uyarı mesajları ile kontrol altına almak için önlemler almıştır. Buna ek olarak, işyerleri, tiyatrolar, barlar ve restoranlar gibi halka açık yerlerde sigara içmeyi yasaklayan dumansız kanunlar, pasif içiciliği azaltır ve restoranlar veya barlar üzerinde olumsuz ekonomik etkiler olmaksızın sigara içen bazı kişilerin sigarayı bırakmasına yardımcı olur. Oranı artan tütün vergileri de özellikle gelişmekte olan ülkelerde etkili olmaktadır.

Tütün kullanımının ağız kanserleri de dahil olmak üzere bazı hastalıklara neden olduğu fikri ilk olarak 1700'lerin sonlarında ve 1800'lerde tıp camiası tarafından yaygın olarak kabul edildi. 1880'lerde otomasyon sigara maliyetini düşürdü ve sigara kullanımı genişledi. 1890'lardan itibaren tütün kullanımının kanserler ve vasküler hastalıklarla ilişkisi düzenli olarak rapor edildi; 167 çalışmadan alıntı yapan bir meta-analiz 1930'da yayınlandı ve tütün kullanımının kansere neden olduğu sonucuna ortaya konuldu. Daha sağlam gözlemsel kanıtlar 1930'larda yayınlandı ve 1938'de Science, tütün kullanıcılarının önemli ölçüde daha kısa bir hayat yaşadığını gösteren bir makale yayınladı. Vaka kontrol çalışmaları 1939 ve 1943'te Nazi Almanyası'nda ve 1948'de Hollanda'da yayınlandı, ancak ilk olarak 1950'de ABD ve Birleşik Krallık'tan araştırmacılar tarafından yayınlanan beş vaka kontrol çalışması yaygın ilgi gördü. Bu çalışmalar, nedensellik değil korelasyon gösterdiği için geniş çapta eleştirildi. 1950'lerin başlarında yapılan ileriye dönük kohort çalışmaları, sigara içenlerin daha hızlı öldüğünü ve akciğer kanseri ve kardiyovasküler hastalıktan ölme olasılığının daha yüksek olduğunu açıkça ortaya koydu. Bu sonuçlar ilk olarak tıp camiasında geniş çapta kabul gördü ve 1960'ların ortalarında halk arasında yayıldı.

Tütünün sağlık üzerindeki etkileri konusundaki endişelerin uzun bir geçmişi vardır. Sigaranın neden olduğu öksürük, boğaz tahrişi ve nefes darlığı her zaman bilinmiştir.

Erken Modern zamanlarda Batı Afrikalı Müslüman bilim insanları tütün içmenin sağlık üzerindeki olumsuz etkilerini biliyorlardı. Tütün içmenin tehlikeleri Timbuktu el yazmalarında belgelendi.

Pipo içimi, 1700'lerde yapılan çalışmaların ardından giderek artan ağız kanserlerinin bir nedeni olarak kabul edildi. 1800'lerin sonlarından 1920'lerin başlarına kadar çeşitli kanserler ve tütün kullanımı arasında bir ilişki tekrar tekrar gözlemlendi. 1800'lerin sonlarından itibaren tütün kullanımı ile vasküler hastalık arasında bir ilişki olduğu bildirildi.

Amerikalı bir doğa bilimci ve botanik tıp uygulayıcısı olan Gideon Lincecum, 19. yüzyılın başlarında tütün hakkında şunları yazdı: "Bu zehirli bitki, eski okul öğretim üyeleri tarafından bir ilaç olarak çokça kullanıldı ve binlerce kişi öldü.. O çok tehlikeli bir madde ve onu istediğiniz gibi kullanabilirsiniz, kullandığınız miktarla tam orantılı olarak hayat enerjinizi her zaman azaltır - yavaş olabilir, ama bu kesindir."

1880'lerde Amerika'nın güneyinde otomatik sigara yapım makinesinin icadı, düşük maliyetle toplu sigara üretmeyi mümkün kıldı ve sigara yaygınlaştı. Bu, tütün kullanımını zararlı olarak gören bir tepkiye ve tütün yasağı hareketine yol açtı ve tütün satışı ve kullanımına bazı yasaklar getirildi. 1912'de Amerikalı Dr. Isaac Adler, akciğer kanserinin sigarayla ilişkili olduğunu şiddetle öne süren ilk kişi oldu. Ekonomist Irving Fisher, 1924'te Reader's Digest için sigara karşıtı bir makale yazdı, "... tütün vücudun tüm enerjisini düşürür ve hayat gücünü ve direncini azaltır... tütün, afyon gibi narkotik bir zehir gibi ve alkol gibi davranır, ancak genellikle şiddeti daha düşüktür." Reader's Digest yıllar boyunca sigara karşıtı makaleler yayınladı.

Birinci Dünya Savaşı'ndan önce, akciğer kanseri, çoğu doktorun kariyeri boyunca asla görmeyeceği nadir bir hastalık olarak kabul ediliyordu. Savaş sonrası sigara içmenin popülaritesinin artmasıyla birlikte, bir akciğer kanseri salgını ortaya çıktı.

1890'lardan itibaren tütün kullanımının kanser ve damar hastalıkları ile ilişkisi düzenli olarak rapor edildi. 1930'da Almanya, Dresden'den Fritz Lickint tütün kullanımını akciğer kanserine bağlayan 167 çalışmaya atıfta bulunan bir metaanaliz yayınladı. Lickint, akciğer kanseri hastalarının sigara içen olma ihtimalinin yüksek olduğunu gösterdi. Ayrıca tütün kullanımının, akciğer kanserinin erkeklere kadınlardan dört veya beş kat daha sık vurduğu gerçeğini açıklamanın en iyi yolu olduğunu (çünkü kadınlar çok daha az sigara içiyordu) ve sigaranın karaciğer ve mesane kanserleri üzerindeki nedensel etkisini tartıştı.1930'larda daha fazla gözlemsel kanıt yayınlandı ve 1938'de Science, tütün kullanıcılarının önemli ölçüde daha kısa bir hayat yaşadığını gösteren bir makale yayınladı. Johns Hopkins Hijyen ve Halk Sağlığı Okulu'nda gözlenen ailenin geçmiş kayıtlarından bir hayatta kalma eğrisi oluşturdu. Bu sonuç göz ardı edildi veya yanlış açıklandı.

Tütün ve kalp krizi arasındaki ilişkiden ilk olarak 1930'da bahsedildi; büyük bir vaka-kontrol çalışması 1940'ta önemli bir ilişki buldu, ancak böyle bir sonucun tartışmaya yol açacağı ve doktorların henüz buna hazır olmadığı gerekçesiyle neden hakkında herhangi bir açıklama yapmaktan kaçınıldı.

Tütün kullanımına yönelik resmi düşmanlık, 1939 ve 1943'te vaka-kontrol çalışmalarının yayınlandığı Nazi Almanya'sında yaygındı. Bir diğer vaka-kontrol çalışması 1948'de Hollanda'da yayınlandı. 1939'da Franz Hermann Müller tarafından yapılan akciğer kanseri ve sigara içimi üzerine bir vaka-kontrol çalışması, metodolojisinde ciddi zayıflıklara sahip olmasına rağmen, çalışma tasarım problemleri sonraki çalışmalarda daha iyi ele alındı. Tütün karşıtı araştırmalar ve halk sağlığı önlemlerinin Nazi liderliğiyle ilişkilendirilmesi, bu çalışmalara gösterilen ilgisizliğe katkıda bulunmuş olabilir. Çalışma ayrıca Almanca ve Hollandaca olarak da yayınlandı. Bu çalışmalar büyük ölçüde göz ardı edildi. 1947'de İngiliz Tıp Konseyi, akciğer kanseri ölümlerindeki artışın nedenini tartışmak için bir konferans düzenledi; Alman çalışmalarından habersiz bir şekilde, kendi çalışmalarını planladılar ve başlattılar.

ABD ve İngiltere'den araştırmacılar tarafından 1950'de yayınlanan beş vaka-kontrol çalışması büyük ilgi gördü. En güçlü sonuçlar,Richard Doll ve Austin Hill ve 1950 Wynder ve Graham Çalışması ,"Bronşiyojenik Karsinomda Olası Bir Etiyolojik Faktör Olarak Tütün İçimi: Altı Yüz Seksen Dört Kanıtlanmış Vakanın İncelenmesi" başlıklı "Sigara ve akciğer karsinomu. Ön rapor" ile bulundu. Bu iki çalışma alanındaki çalışmaların en büyüğüdür ve eski sigara içenleri içmeyenler grubundan dikkatlice soyutlayan tek çalışmadır. Diğer üç çalışma da, birini alıntılayacak olursak, "sigara içmenin akciğer kanserinin nedenleriyle güçlü bir şekilde ilişkili olduğunu" bildird. Doll and Hill gazetesi "ağır sigara içicilerin akciğer kanserine yakalanma olasılığının sigara içmeyenlere göre elli kat daha fazla olduğunu" bildirdi.

Vaka kontrol çalışmaları, sigara ve akciğer kanseri arasında yakın bir bağlantı olduğunu açıkça gösterdi, ancak bu çalışmalar nedensellik göstermediği için eleştirildi. 1950'lerin başlarında yapılan büyük ileriye dönük kohort çalışmaları, sigara içenlerin daha hızlı öldüğünü ve akciğer kanseri, kardiyovasküler hastalıklardan ölme olasılıklarının daha yüksek olduğunu ve çalışmalar devam ettikçe uzayan diğer hastalıkların bir listesini açıkça ortaya koydu.

Yaklaşık 40.000 doktorun katıldığı uzunlamasına bir çalışma olan İngiliz Doktorlar Çalışması 1951'de başladı. 1954'e gelindiğinde, hükümetin sigara ve akciğer kanseri oranlarının ilişkili olduğuna dair tavsiyede bulunmasına dayanan üç yıllık doktor ölümlerine ait kanıtlar vardı (İngiliz Doktorlar Çalışması en son 2001'de rapor tuttu, o zamana kadar ≈40 bağlantılı hastalık vardı). İngiliz Doktorlar Çalışması, 1900-1909 doğumlu ısrarcı sigara içenlerin yaklaşık yarısının sonunda bağımlılıkları (35-70, 70-80 ve 80-90 arasında hayatta kalma olasılıklarının logaritmalarından hesaplanmıştır) yüzünden öldüğünü, 1920'lerde doğan sürekli sigara içenlerin üçte ikisinin sonunda bağımlılıkları yüzünden öleceğini göstermiştir.

1953'te New York City'deki Sloan-Kettering Enstitüsü'ndeki bilim insanları, farelerin derisine boyanmış sigara katranının ölümcül kanserlere neden olduğunu gösterdi. Bu çalışma medyanın büyük ilgisini çekti; New York Times ve Life konuya değindi. Reader's Digest, "Karton Kanser" başlıklı bir makale yayınladı.

11 Ocak 1964'te, Amerika Birleşik Devletleri Genel Cerrahının Sigara ve Sağlık Raporu yayınlandı; bu, milyonlarca Amerikalı sigara içicisinin sigarayı bırakmasına, belirli reklamların yasaklanmasına ve tütün ürünleri üzerinde uyarı etiketleri gerekliliğine yol açtı.

Bu sonuçlar ilk olarak tıp camiasında geniş çapta kabul gördü ve 1960'ların ortalarında halk arasında yayıldı. Tıp camiasının tütünün hastalığa neden olduğu fikrine direnişi, nikotin bağımlısı doktorların önyargısına, bulaşıcı olmayan hastalıklara epidemiyolojik teknikler ve buluşsal yöntemler uygulamak için gereken uyarlamaların yeniliğine ve tütün endüstrisinin baskısına atfedildi.

Sigaranın sağlık üzerindeki etkileri epidemiyoloji biliminin gelişmesinde önemli olmuştur. Karsinojenisitenin mekanizması radyomimetik veya radyolojik olduğundan etkiler stokastiktir. Kesin ifadeler, yalnızca belirli bir hastalığa yakalanma olasılığının göreceli olarak artış veya azalması üzerine yapılabilir. Belirli bir birey için, tütün dumanı gibi radyomimetik bir zehre maruz kalma ile onu takip eden kanser arasında doğrudan bir nedensel bağlantı olduğunu kesin olarak kanıtlamak imkansızdır; bu tür beyanlar yalnızca toplam nüfus düzeyinde yapılabilir. Tütün şirketleri bu felsefi şüpheden yararlandılar ve sadece bireysel vakaları değerlendiren klinisyenlerin şüphelerini, toksisitenin stokastik ifadesinde gerçek hastalık olarak nedensel bağlantı üzerinden kullandılar.

Tütünün sağlık üzerindeki etkilerini araştırdıkları, ancak daha sonra bulguları bastırdıkları veya zararları azalttığını veya tehlikesiz olduğunu ima edecek şekilde biçimlendirdikleri için tütün şirketlerine karşı çok sayıda dava açılmıştır.

Mart 2006'da İskoçya'da halka açık tüm kapalı alanlarda sigara içme yasağı getirildikten sonra, akut koroner sendrom nedeniyle hastaneye yatışlarda yüzde 17'lik bir azalma oldu. Azalmanın %67'si sigara içmeyenlerde gerçekleşti.

Sigara en çok kalbi ve akciğerleri etkileyen hastalıklara yol açar ve genellikle eller veya ayaklar gibi alanları etkiler. Sigarayla ilişkili sağlık sorunlarının ilk belirtileri genellikle ekstremitelerde uyuşukluk olarak ortaya çıkar; sigara içmek kalp krizi, kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH), amfizem ve kanser, özellikle akciğer kanseri, gırtlak ve ağız kanserleri ve pankreas kanseri için önemli bir risk faktörüdür. Uzun süreli sigara içenlerde genel yaşam beklentisi de azalmıştır, tahminler içmeyenlere göre 10 ila 17.9 yıl daha azdır. Uzun süredir sigara içen erkeklerin yaklaşık yarısı, sigara nedeniyle gerçekleşecek olan hastalıklardan dolayı ölecektir. Sigara içmenin akciğer kanseri ile ilişkisi hem toplumda hem de etiyolojik olarak en güçlüdür. Sigara içenler arasında yaşam boyu akciğer kanserine yakalanma riski %17,2'dir; sigara içenler arasında risk %11,6'dır. Bu risk sigara içmeyenlerde önemli ölçüde daha düşüktür: erkeklerde %1.3 ve kadınlarda %1.4.

Bir kişinin artmış hastalığa yakalanma riski, kişinin sigara içmeye devam ettiği süre ve içilen miktarıyla ilgilidir. Bununla birlikte, günde bir sigara içmek bile koroner kalp hastalığı riskini yaklaşık %50 veya daha fazla ve felç riskini yaklaşık %30 artırır. Günde 20 sigara içmek daha yüksek bir risk taşır, ancak orantılı olarak değil.

Birisi sigarayı bırakırsa, vücudundaki hasar onarıldıkça bu oranlar giderek azalır. Bıraktıktan bir yıl sonra, kalp hastalığına yakalanma riski, devam eden bir sigara içicisinin yarısıdır. Sigara içmenin sağlık riskleri tüm sigara içenler arasında aynı değildir. Riskler, içilen tütün miktarına göre değişir, daha çok sigara içenler daha büyük risk altındadır. Sözde "light" sigara içmek riski azaltmamaktadır.

Sigara, yılda yaklaşık 5 milyon ölümün sebebidir. Bu, onu önlenebilir erken ölümün en yaygın nedeni haline getirmektedir. Bir çalışma, erkek ve kadın sigara içenlerin sırasıyla ortalama 13,2 ve 14,5 yıllık yaşamlarını kaybettiğini ortaya koymuştur. Bir diğer araştırmaya göre bu oran 6.8 yıl olarak belirlenmiştir. İçilen her sigaranın ömrünü ortalama 11 dakika kısalttığı tahmin edilmektedir. Hayat boyu sigara içenlerin en az yarısı sigara içimi nedeniyle daha erken ölmektedir. Sigara içenlerin sigara içmeyenlere göre 60 veya 70 yaşından önce ölme olasılığı üç kat daha fazladır.

Amerika Birleşik Devletleri'nde, sigara içmek ve tütün dumanına maruz kalmak, yılda tüm ölümlerin yaklaşık beşte birine veya en az 443.000 erken ölüme neden olmaktadır. Bunu bağlama oturtmak gerekirse, ABC'den Peter Jennings (daha sonra hayat boyu sigara içme alışkanlığı nedeniyle akciğer kanseri komplikasyonlarından 67 yaşında ölecek) ünlü bir şekilde, tütünün yalnızca ABD'de, düşen ve içinden sağ çıkmayan, insanlarla dolu üç jumbo jeti dolusu insanın ölümüne eden olduğunu ifade etti. Dünya çapında bu, her saat tek bir jumbo jete eşittir.

2015 yılında yapılan bir araştırma, Amerika Birleşik Devletleri'nde sigara içmeye bağlı ölüm oranlarının yaklaşık %17'sinin, genellikle ilişkili olduğuna inanılanlar dışındaki hastalıklardan kaynaklandığını ortaya koydu.

İçilen bir milyon sigara başına 1 ila 1,4 ölüm olduğu tahmin edilmektedir. Bu, sigara fabrikalarını dünya tarihinin en ölümcül fabrikaları haline getirmektedir. En yüksek üretim yapan sigara fabrikalarını ve bunların sigaranın sağlığa zararları nedeniyle yıllık olarak meydana gelen tahmini ölümlerini detaylandıran tablo aşağıda gösterilmektedir.

Tütün kullanımının başlıca riskleri arasında birçok kanser türü, özellikle akciğer kanseri, böbrek kanseri, gırtlak ve baş ve boğaz kanseri, mesane kanseri, yemek borusu kanseri, yemek borusu kanseri,pankreas kanseri ve mide kanseri bulunmaktadır. Çalışmalar, pasif içicilik dahil tütün dumanı ile kadınlarda rahim ağzı kanseri arasında bir ilişki kurmuştur. Miyeloid lösemi, skuamöz hücreli sinonazal kanser, karaciğer kanseri, kolorektal kanser, safra kesesi kanserleri, adrenal bez, ince bağırsak ve çeşitli çocukluk çağı kanserleri riskinde küçük bir artış olduğunu gösteren bazı kanıtlar vardır. Meme kanseri ile tütün arasındaki olası bağlantı hala belirsizdir.

Akciğer kanseri riski, sigaradan oldukça etkilenir ve vakaların %90'a kadarı tütün içiminden kaynaklanır. Akciğer kanserine yakalanma riski, sigara içilen yıl sayısı ve günde içilen sigara sayısı ile artar. Sigara içmek akciğer kanserinin tüm alt türlerine bağlanabilir. Küçük hücreli karsinom (SCLC), sigara içenlerde meydana gelen vakaların neredeyse %100'ü ile en yakından ilişkilidir. Bu kanser türü, otokrin büyüme döngüleri, proto-onkojen aktivasyonu ve tümör baskılayıcı genlerin inhibisyonu ile tanımlanmıştır. SCLC, bronşta Feyrter hücreleri olarak adlandırılan nöroendokrin hücrelerden kaynaklanabilir.

85 yaşından önce akciğer kanserinden ölme riski, diğer ölüm nedenleri yokluğunda sigara içen bir erkek için %22,1 ve sigara içen bir kadın için %11,9'dur. Yaşam boyu sigara içmeyenler için karşılık gelen tahminler, Avrupa kökenli bir erkek için 85 yaşından önce akciğer kanserinden ölme olasılığı %1.1 ve bir kadın için %0.8 olasılıktır.

Sigara içerken, dumanda bulunan bileşiklere (örneğin karbon monoksit ve siyanür) uzun süre maruz kalmanın pulmoner hasardan ve alveollerde elastikiyet kaybından sorumlu olduğuna inanılır, bu da amfizeme ve KOAH'a yol açar. Sigaranın neden olduğu kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH), nefes darlığı, hırıltılı solunum, balgamla birlikte inatçı öksürük ve amfizem ve kronik bronşit dahil akciğerlerde hasar ile karakterize, kalıcı, tedavi edilemez (genellikle terminal) bir pulmoner kapasite azalmasıdır. Kanserojen akrolein ve türevleri ayrıca KOAH'ta bulunan kronik inflamasyona da katkıda bulunur.

Tütün dumanının solunması kalp ve kan damarlarında birkaç ani tepkiye neden olur. Bir dakika içinde kalp atış hızı artmaya başlar ve sigaranın ilk 10 dakikasında yüzde 30'a kadar artar. Tütün dumanındaki karbon monoksit, kanın oksijen taşıma kabiliyetini azaltarak olumsuz etkilere yol açar.

Sigara içmek ayrıca kalp hastalığı, felç, ateroskleroz ve periferik vasküler hastalık riskini artırır. Çeşitli tütün bileşenleri kan damarlarının daralmasına, tıkanma olasılığının artmasına ve dolayısıyla kalp krizi veya felce yol açar. Uluslararası bir araştırma ekibi tarafından yapılan bir araştırmaya göre, 40 yaşın altındaki kişilerin sigara içtiklerinde kalp krizi geçirme olasılığı beş kat daha fazladır.

Tütün dumanına maruz kalmanın, C vitamini gibi plazma antioksidanlarının tükenmesi de dahil olmak üzere çeşitli mekanizmalarla vücuttaki oksidatif stresi artırdığı bilinmektedir.

Tütün kullanımı aynı zamanda Buerger hastalığı (tromboangiitis obliterans), el ve ayakların arter ve damarlarının akut iltihaplanması ve trombozu (pıhtılaşma) ile de ilişkilendirilmiştir.

Sigara içmek kanser riskinde puro içmeye göre daha fazla artışa neden olsa da, puro içenlerin sigara içmeyenlere kıyasla kanser dahil birçok sağlık sorunu için hala daha yüksek bir riski vardır. Pasif içiciliğe gelince, NIH araştırması bir puro tarafından üretilen büyük miktarda dumana işaret ederek "purolar iç ortama önemli miktarda tütün dumanı yayabilir; ve puro içilen bir etkinlikte çok sayıda puro içicisi bir araya geldiğinde, ETS [ör. pasif içicilikte], bu ortamlarda düzenli olarak çalışması gereken kişiler için bir sağlık sorunu oluşturmaya yeterlidir."

Sigara içmek kan kolesterol seviyelerini artırma eğilimindedir. Ayrıca, yüksek yoğunluklu lipoproteinin (HDL, "iyi" kolesterol olarak da bilinir) düşük yoğunluklu lipoproteine (LDL, "kötü" kolesterol olarak da bilinir) oranı, sigara içmeyenlere kıyasla sigara içenlerde daha düşük olma eğilimindedir. Sigara içmek ayrıca fibrinojen seviyelerini yükseltir ve trombosit üretimini (her ikisi de kanın pıhtılaşmasında rol oynar) artırarak kanı kalınlaştırır ve pıhtılaşma olasılığını artırır. Karbon monoksit, hemoglobine (kırmızı kan hücrelerinde oksijen taşıyan bileşen) bağlanarak oksijen veya karbon dioksit ile bağlanan hemoglobinden çok daha stabil bir komplekse yol açar - sonuç, kan hücresi işlevselliğinde kalıcı kayıptır. Kan hücreleri, belirli bir süre sonra doğal olarak geri dönüştürülerek yeni, işlevsel kırmızı kan hücrelerinin oluşmasına izin verir. Bununla birlikte, karbon monoksite maruz kalma, geri dönüştürülmeden önce belirli bir noktaya ulaşırsa, hipoksi (ve daha sonra ölüm) meydana gelir. Tüm bu faktörler, sigara içenleri çeşitli arteriyoskleroz formları (arterlerin sertleşmesi) geliştirme riskiyle karşı karşıya getirir. Arteriyoskleroz ilerledikçe kan, sert ve daralmış kan damarlarından daha zor akar ve bu da kanın bir tromboz (pıhtı) oluşturma olasılığını artırır. Bir kan damarının aniden tıkanması, bir enfarktüse (felç veya kalp krizi) yol açabilir. Bununla birlikte, sigaranın kalp üzerindeki etkilerinin daha güç algılanabileceğini de belirtmek de faydalı olabilir. Bu durumlar, sigara içme-iyileşme döngüsü (insan vücudu sigara içildiği dönemler arasında kendini iyileştirir) içinde kademeli olarak gelişebilir ve bu nedenle sigara içen kişi, kan akışının azalması nedeniyle egzama gibi hoş olmayan dermatolojik durumların kötüleşmesi veya sürekliliği gibi daha az önemli bozukluklara maruz kalabilir. Sigara içmek ayrıca kan basıncını artırır ve kan damarlarını zayıflatır.

Sigara içmek böbrek kanseri riskini artırmanın yanı sıra ek böbrek hasarına da katkıda bulunabilir. Sigara içenler, sigara içmeyenlere göre önemli ölçüde artmış bir kronik böbrek hastalığı riski altındadır. Sigara içme öyküsü, diyabetik nefropatinin ilerlemesine neden olur.

Bir İsrail askeri biriminde 336 sağlıklı genç erkekten oluşan bir (H1N1) influenza salgını üzerine, sigara içiminin klinik olarak belirgin influenza insidansı ile ilişkisini belirlemek için yapılan bir araştırma, 168 sigara içicisinin yüzde 68,5'inin, sigara içmeyenlerin yüzde 47,2'sinin grip olduğunu ortaya koydu. Sigara içenlerde grip daha da şiddetliydi; sigara içmeyenlerin yüzde 30,1'ine kıyasla, sigara içenlerin yüzde 50,6'sı işe ara vermek zorunda kaldı ya da yatak istirahatine ihtiyaç duydu ya da her ikisine birden ihtiyaç duydu.

1968 Hong Kong A2 grip salgınından sonra bir Güney Carolina askeri akademisinde 1.900 erkek öğrenci üzerinde yapılan bir araştırmaya göre, sigara içmeyenlere kıyasla, ağır sigara içenler (günde 20'den fazla sigara) %21 daha fazla hastalık ve %20 daha fazla yatak istirahati, hafif sigara içenler (günde 20 sigara veya daha az sigara) %10 daha fazla hastalığa ve %7 daha fazla yatak istirahatine sahipti.

Sigara içmenin salgın grip üzerindeki etkisi ileriye dönük olarak 1.811 erkek üniversite öğrencisi arasında araştırıldı. Günlük 21 veya daha fazla sigara içenler arasında klinik influenza insidansı, sigara içmeyenlere göre %21 daha yüksekti. Günde 1 ila 20 sigara içenler arasında grip insidansı, sigara içmeyenler ve yoğun sigara içenler arasında orta düzeydeydi.

İsrail'deki bir askeri üste kadınlar arasında 1979'da meydana gelen bir grip salgınının gözlemlenmesi, o anda sigara içenlerin %60.0'ında, sigara içmeyenlerin ise %41.6'sında grip semptomlarının geliştiğini ortaya koydu.

Sigara içmek, yaşlı popülasyonlarda genç popülasyonlara göre daha yüksek bir göreceli grip riskine neden oluyor gibi görünmektedir. 1993 yılında, 60-90 yaşları arasındaki toplulukta yaşayan kişilerle yapılan prospektif bir çalışmada, bağışıklanmamış kişilerde, sigara içenlerin %6'sına kıyasla sigara içenlerin %23'ünde klinik influenza vardı.

Sigara içmek, tüm nüfusu etkileyen grip salgınlarının büyümesine önemli ölçüde katkıda bulunabilir. Bununla birlikte, sigara içmeyen genel nüfusta sigara içenlere atfedilebilen grip vakalarının oranı henüz hesaplanmamıştır.

Belki de ortaya çıkabilecek en ciddi ağız hastalığı ağız kanseridir. Bununla birlikte, sigara içmek, bazıları neredeyse tamamen tütün kullanıcılarına özel olan diğer çeşitli ağız hastalıkları riskini de artırır. Ulusal Sağlık Enstitüleri, 1998 yılında Ulusal Kanser Enstitüsü aracılığıyla "puro içmenin ağız boşluğu (dudak, dil, ağız, boğaz), yemek borusu, gırtlak ve akciğer kanserleri dahil çeşitli kanserlere neden olduğunu" tespit etti. Pipo içimi de önemli sağlık riskleri içerir, özellikle ağız kanseri. Diş vakalarının etrafındaki periodontitis veya iltihabın yaklaşık yarısı, mevcut veya eski sigara içilmesine atfedilir. Dumansız tütün, dişeti çekilmesine ve beyaz mukozal lezyonlara neden olur. Yaygın tedavi yöntemlerine yardımcı olmayan periodontitis hastalarının %90 kadarı sigara içmektedir. Sigara içenler, sigara içmeyenlere göre önemli ölçüde daha fazla kemik yüksekliği kaybına maruz kalmaktadır ve bu eğilim, pipo içenlerin sigara içmeyenlere göre daha fazla kemik kaybına sahip olmasına doğru genişletilebilir.

Dişlerin lekelenmesinde sigaranın önemli bir faktör olduğu kanıtlanmıştır. Ağız kokusu veya kötü nefes tütün içenler arasında yaygındır. Diş kaybının sigara içenlerde sigara içmeyenlere göre 2 ila 3 kat daha fazla olduğu gösterilmiştir. Ek olarak komplikasyonlar arasında lökoplaki, dil dahil ağız boşluğunun mukoza zarları üzerindeki yapışkan beyaz plaklar veya lekeler yer alabilir.

Sigara içmek ayrıca, özellikle akciğerlerde (pnömoni) bulaşıcı hastalıklara yatkınlıkla da bağlantılıdır. Günde 20'den fazla sigara içmek, tüberküloz riskini iki ila dört kat artırır, ve ağır sigara içen biri olmak, patojenik bakteri Streptococcus pneumoniae'nin neden olduğu invaziv hastalık riskinde dört kat artışla ilişkilendirilmiştir. Sigaranın hem yapısal hasar hem de bağışıklık sistemi üzerindeki etkileri yoluyla bu ve diğer akciğer ve solunum yolu enfeksiyonlarının riskini artırdığı düşünülmektedir. Bağışıklık sistemi üzerindeki etkiler, artmış HIV duyarlılığı ile geçici olarak bağlantılı olan nikotine atfedilebilen CD4+ hücre üretiminde bir artışı içerir.

Sigara içmek, HIV enfeksiyonu olmayan kişilerde Kaposi sarkomu riskini artırır. Bir çalışmada bu sonuç yalnızca erkek popülasyonda bulundu ve çalışmadaki kadın katılımcılar için herhangi bir sonuç ortaya çıkmadı.

Erkek içicilerde iktidarsızlık (penil ereksiyonu sağlamada ve sürdürmede zorluk) sigara içmeyenlere göre yaklaşık %85 daha yüksektir. Sigara içmek erektil disfonksiyonun (ED) temel nedenidir. İktidarsızlığa neden olur çünkü arteriyel daralmayı tetikler ve arterlerin içini kaplayan hücrelere zarar verir, bu nedenle penil kan akışını azaltır.

Sigara içmek yumurtalıklar için zararlıdır, potansiyel olarak kadınlarda kısırlığa neden olur ve hasarın derecesi, bir kadının sigara içtiği süreye ve miktarına bağlıdır. Sigaradaki nikotin ve diğer zararlı kimyasallar, vücudun folikülojenezi ve yumurtlamayı düzenleyen bir hormon olan östrojen oluşturma kabiliyetine müdahale eder. Ayrıca sigara içmek folikülojenez, embriyo taşınması, endometriyal alıcılık, endometriyal anjiyogenez, uterus kan akışı ve uterin miyometriuma müdahale eder. Bazı hasarların geri dönüşü yoktur, ancak sigarayı bırakmak daha fazla hasarı önleyebilir. Sigara içenlerin sigara içmeyenlere göre kısır olma olasılığı %60 daha fazladır. Sigara içmek, in vitro fertilizasyonun (IVF) canlı doğum yapma şansını %34 azaltır ve IVF gebelik düşük yapma riskini %30 artırır.

American Psychologist, "Sigara içenler sıklıkla sigaranın stres duygularını hafifletmeye yardımcı olduğunu bildiriyor. Bununla birlikte, sigara içen yetişkinlerin stres seviyeleri sigara içmeyenlere göre biraz daha yüksektir, ergen sigara içenler düzenli sigara içme alışkanlıkları geliştirdikçe artan stres seviyelerini bildirirler ve sigarayı bırakmak stresi azaltmaktadır. Nikotin bağımlılığı, ruh hali kontrolüne yardımcı olmaktan çok, stresi artırıyor gibi görünüyor. Bu, sigara içenlerin tanımladığı günlük ruh hali modellerinde, sigara içerken normal ruh hallerinde ve sigaralar arasında kötüleşen ruh hallerinde doğrulanır. Bu nedenle, sigaranın görünürdeki gevşetici etkisi, yalnızca nikotin tükenmesi sırasında ortaya çıkan gerginliğin ve asabiyetin tersine döndüğünü yansıtır. Bağımlı sigara içenler normal hissetmek için nikotine ihtiyaç duyar."

Kullanıcılar rahatlama, keskinlik, sakinlik ve uyanıklık duygularını bildirirler. Sigara içmeye yeni başlayanlar mide bulantısı, baş dönmesi, artmış kan basıncı, daralmış arterler ve hızlı kalp atışı yaşayabilir. Genellikle, vücut sigaradaki nikotin gibi kimyasallara tolerans geliştirdiğinden, rahatsız edici semptomlar zamanla, tekrarlanan kullanımla sonunda kaybolur.

Sigara içenler daha yüksek seviyelerde günlük stres bildirmektedir. Birkaç çalışma, zaman içindeki stres duygularını izledi ve bıraktıktan sonra stresin azaldığını buldu.

Yoksunluğun zararlı ruh hali etkileri, sigara içenlerin sigara içmeyenlere göre neden daha fazla günlük strese maruz kaldıklarını ve sigarayı bıraktıklarında daha az stresli hale geldiklerini açıklamaktadır. Yoksunluğun tersine çevrilmesi ayrıca uyarılma verilerinin çoğunu açıklar; yoksun bırakılanlar, yoksun olmayan sigara içenlere veya sigara içmeyenlere göre daha az tetikte ve daha az uyanıktır.

Son zamanlarda yapılan araştırmalar, sigara içen ve içmeyen yetişkinlerde psikolojik sıkıntı ile tükürük kotinin seviyeleri arasında pozitif bir ilişki olduğunu göstermiştir, bu da hem aktif hem de pasif sigaraya maruz kalmanın daha yüksek zihinsel stres düzeylerine yol açabileceğini göstermektedir.

Tütün kullanımı aynı zamanda bilişsel işlev bozukluğu ortaya çıkarabilir. "Vaka-kontrol ve kohort çalışmaları sigara ve AH arasındaki ilişkinin yönü konusunda çelişkili sonuçlar üretmesine" rağmen, Alzheimer hastalığı riskini artırmış gibi görünmektedir. Sigara içmenin demans ve bilişsel gerilemeye ergenlerde bellek ve bilişsel yeteneklerde azalmaya ve beyin küçülmesine (serebral atrofi) katkıda bulunduğu bulunmuştur.

En önemlisi, bazı çalışmalar, Alzheimer hastalığı olan hastaların sigara içmemiş olma ihtimalinin genel popülasyona göre daha yüksek olduğunu bulmuştur ve bu, sigaranın Alzheimer'a karşı bir miktar koruma sağladığı şeklinde yorumlanmıştır. Ancak, bu alandaki araştırma sınırlıdır ve sonuçlar çelişkilidir; bazı araştırmalar, sigara içmenin Alzheimer hastalığı riskini artırdığını göstermektedir. Mevcut bilimsel literatürün yakın zamanda gözden geçirilmesi, Alzheimer riskindeki belirgin azalmanın, sigara içenlerin Alzheimer'ın normal olarak meydana geldiği yaşa ulaşmadan ölme eğiliminde olmasından kaynaklanabileceği sonucuna varmıştır. "Farklı mortalite, 75 yaşından önce çok düşük insidans oranlarına sahip bir bozuklukta, yani Alzheimer hastalığı durumunda, sigaranın etkilerini araştırmaya ihtiyaç duyulduğunda her zaman bir sorun olabilir." 80 yaşına kadar hayatta kalma olasılığı sigara içmeyenlerin sadece yarısı kadardır.

Bazı eski analizler, sigara içmeyenlerin Alzheimer hastalığına yakalanma olasılığının sigara içenlere göre iki kat daha fazla olduğunu iddia etti. Bununla birlikte, daha güncel bir analiz, önleyici bir etki gösteren çalışmaların çoğunun tütün endüstrisi ile yakın bir ilişkisi olduğunu buldu. Tütün lobisi etkisi olmayan araştırmacılar tam tersi sonuca varmışlardır: Sigara içenlerin Alzheimer hastalığına yakalanma olasılığı, içmeyenlere göre neredeyse iki kat daha fazladır.

Eski ve yeni sigara içenler, hiç sigara içmemiş olanlara kıyasla daha düşük Parkinson hastalığı insidansına sahiptir ancak yazarlar, Parkinson hastalığının bir parçası olan hareket bozukluklarının, sigaranın kendisinin koruyucu olduğundan daha fazla sigara içmeyi engellediğini de belirtmiştir. Başka bir çalışma, nikotinin Parkinson riskini azaltmada olası bir rolünü değerlendirmiştir: nikotin, Parkinson hastalığında hasar gören beynin dopaminerjik sistemini uyarırken, tütün dumanındaki diğer bileşikler, dopamini parçalayarak oksidatif radikaller üreten bir enzim olan MAO-B'yi inhibe eder.

Nikotin, pek çok açıdan kafeine benzer şekilde sinir sistemine etki eder. Bazı yazılar sigara içmenin zihinsel konsantrasyonu da artırabileceğini belirtmiştir; bir çalışma, sigara içildikten sonra standart Advanced Raven Progressive Matrices testinde önemli ölçüde daha iyi bir performans olduğunu belgelemiştir.

Sigara içenlerin çoğu, nikotine erişimi reddedildiğinde, sinirlilik, gerginlik, ağız kuruluğu ve hızlı kalp atışı gibi yoksunluk semptomları sergiler. Bu semptomların başlangıcı çok hızlıdır, nikotinin yarılanma ömrü sadece 2 saattir. Psikolojik bağımlılık aylarca hatta yıllarca sürebilir. Bazı eğlence amaçlı uyuşturuculardan farklı olarak nikotin, uyuşturucu etkisi altındayken sigara içen kişinin motor becerilerini, muhakemesini veya dil becerilerini ölçülebilir şekilde değiştirmez. Tütün bırakmanın klinik olarak önemli sıkıntılara neden olduğu gösterilmiştir.

Şizofreni hastalarının çok büyük bir yüzdesi kendi kendine ilaç tedavisi olarak tütün kullanmaktadır. Akıl hastalarının yüksek tütün kullanımı, genel nüfustan yaklaşık 25 yıl daha kısa olan yaşam beklentilerinin azalmasında önemli bir faktördür. Sigara içmenin şizofreni hastalarının durumunu, özellikle de çalışma belleği eksikliğini iyileştirdiği gözlemini takiben, şizofreniyi tedavi etmenin bir yolu olarak nikotin bantları kullanımı önerildi. Bazı çalışmalar, şizofreni hastaları arasında yüksek sigara içme insidansını gerekçe göstererek, sigara ve akıl hastalığı arasında bir bağlantı olduğunu ve sigara içmenin akıl hastalığının bazı semptomlarını hafifletme olasılığı olduğunu göstermiştir ancak bu kesin değildir. 2015'te bir meta-analiz, sigara içenlerin psikotik hastalık geliştirme riskinin daha yüksek olduğunu buldu.

Son araştırmalar sigara içmeyi anksiyete bozuklukları ile ilişkilendirmiş, bu korelasyonun (ve muhtemelen mekanizmanın) geniş anksiyete bozuklukları sınıfıyla ilişkili olabileceğini ve sadece depresyonla sınırlı olmadığını düşündürmüştür. Güncel ve devam eden araştırmalar, bağımlılık-kaygı ilişkisini keşfetmeye çalışmaktadır. Çok sayıda araştırmadan elde edilen veriler, anksiyete bozuklukları ve depresyonun sigara içmede rol oynadığını göstermektedir. Düzenli sigara içme öyküsü, hayatının bir döneminde majör depresif bozukluk yaşayan bireylerde, majör depresyon yaşamamış veya psikiyatrik tanısı olmayan bireylere göre daha sık görülmüştür. Majör depresyonu olan kişilerin, majör depresif dönem de dahil olmak üzere hafiften şiddetliye kadar depresyon durumlarını yaşama riskinin artması nedeniyle sigarayı bırakma olasılığı çok daha düşüktür. Sigara içenler, sigarayı bırakırken daha fazla yoksunluk semptomu yaşıyor gibi görünmektedir, bırakmada daha az başarılıdır ve tekrarlama olasılıkları daha yüksektir.

Gebelikte sigara kullanımının anne ve bebek sağlığı üzerinde ciddi olumsuz etkileri bulunmaktadır. Bir dizi çalışma, tütün kullanımının hamile sigara içenler arasında düşüklerde önemli bir faktör olduğunu ve fetüsün sağlığına yönelik bir dizi başka tehdide katkıda bulunduğunu göstermiştir. Tütün kullanımı Nöral tüp kusurları riskini biraz artırır.

Çalışmalar, çevresel tütün dumanına doğum öncesi maruz kalma ile çocuklarda davranış bozukluğu arasında bir ilişki olduğunu göstermiştir. Ayrıca doğum sonrası tütün dumanına maruz kalma çocuklarda benzer davranış sorunlarına neden olabilir.

Sigara içmenin ilaçları ve toksinleri parçalayan karaciğer enzimlerinin düzeylerini artırdığı bilinmektedir. Bu, bu enzimlerle temizlenen ilaçların sigara içenlerde daha çabuk temizlendiği ve ilaçların çalışmamasına neden olabileceği anlamına gelir. Spesifik olarak, CYP1A2 ve CYP2A6 seviyeleri indüklenir: 1A2 için substratlar arasında kafein ve amitriptilin gibi trisiklik antidepresanlar bulunur; 2A6 için substratlar arasında antikonvülsan, valproik asit yer alır.

Araştırmalar sigaranın iştahı azalttığını öne sürmektedir, ancak fazla kilolu kişilerin sigara içmesi gerektiği veya sigara içerek sağlıklarının iyileşeceği sonucuna ulaşmamıştır. Bu aynı zamanda kalp hastalıklarının bir nedenidir. Sigara içmek ayrıca lipolizi uyaran AZGP1 genini aşırı eksprese ederek insanı zayıflatır.

Sigara içmek, küresel yangın ölümlerinin yaklaşık %10'una neden olur ve sigara içenlerde, kısmen de motorlu araç kazasında ölme riskinin artması nedeniyle, genel olarak yaralanmaya bağlı ölüm riskinin artmasına neden olur.

Sigara içmek, Crohn hastalığı ile ilişkili semptom riskini artırır (günde 15'ten fazla sigara kullanımıyla doza bağlı bir etki). İnfertil sigara içen kadınlarda endometriozis insidansında bir azalma olduğuna dair bazı kanıtlar vardır, ancak diğer çalışmalar sigara içmenin infertil kadınlarda riski artırdığını göstermektedir. Doğurgan kadınlarda koruyucu bir etkiye dair çok az kanıt vardır veya hiç yoktur. 1996'dan bazı ön veriler, azalmış uterin fibroid insidansını göstermektedir ancak genel olarak kanıtlar ikna edici değildir.

Güncel araştırmalar, konut radonuna maruz kalan tütün içenlerin sigara içmeyenlere göre akciğer kanserine yakalanma olasılığının iki kat daha fazla olduğunu göstermektedir. Ayrıca, asbest maruziyetinden akciğer kanseri gelişme riski sigara içenler için sigara içmeyenlere göre iki kat daha fazladır.

Yeni araştırmalar, sigara içen kadınların, abdominal aortun zayıf bir alanının genişlediği veya şiştiği bir durum olan ve aort anevrizmasının en yaygın şekli olan abdominal aort anevrizması geliştirme riskinin önemli ölçüde arttığını bulmuştur.

Sigara içmek, özellikle kalça kırıkları olmak üzere kemik kırığı riskinin artmasına neden olur. Aynı zamanda ameliyattan sonra daha yavaş yara iyileşmesine ve ameliyat sonrası iyileşme komplikasyonlarının artmasına neden olur.

Sigara içenlerin, sigara içmeyenlere göre %30-40 daha fazla tip 2 diyabet geliştirme olasılığı vardır ve içilen sigara sayısı arttıkça risk artar. Ayrıca, sigara içenler, sigara içmeyen diyabetiklere göre daha kötü sonuçlara sahiptir.

Sigaranın çok sayıda belgelenmiş olumsuz sağlık etkilerine ek olarak, çeşitli "sigara içenlerin paradoksları" (sigaranın belirli yararlı etkilere sahip gibi göründüğü durumlar) gözlemlenmiştir. Sigara içmek Parkinson hastalığını önleyebilir. Ancak bunların çalışmalardaki yöntemsel hatalardan kaynaklanmış olabileceği düşünülmektedir ve sigara içmenin bilimsel verilerle ispatlanmış herhangi bir faydası bulunmamaktadır.

Duman veya kısmen yanmış organik maddeler kanserojen (kansere neden olan maddeler) içerir. Akciğer kanseri gibi sigaranın potansiyel etkilerinin kendini göstermesi 20 yıla kadar sürebilir. Tarihsel olarak, kadınlar toplu halde erkeklerden daha geç sigara içmeye başladılar, bu nedenle kadınlar arasında sigaranın neden olduğu artan ölüm oranı daha sonra ortaya çıkmadı. Erkek akciğer kanseri ölüm oranı 1975'te azaldı - erkeklerde sigara tüketimindeki ilk düşüşten yaklaşık 20 yıl sonra. Kadınlarda tüketimde bir düşüş de 1975'te başladı ancak 1991'de kadınlar arasında akciğer kanserine bağlı ölüm oranlarında bir azalma göstermedi.

Sigara, DNA'ya bağlanan ve genetik mutasyonlara neden olan birkaç kanserojen pirolitik ürün içerir. Özellikle güçlü kanserojenler, mutajenik epoksitlere toksik olan polisiklik aromatik hidrokarbonlardır (PAH). Tütün dumanında kanserojen olarak tanımlanan ilk PAH, hücreyi öldürebilen veya genetik bir mutasyona neden olabilecek, bir hücrenin nükleer DNA'sına geri dönüşü olmayan bir şekilde bağlanan bir epokside toksik olduğu gösterilen benzopirendir. Mutasyon programlanmış hücre ölümünü inhibe ederse, hücre hayatta kalabilir ve kanser hücresi haline gelebilir. Benzer şekilde tütün dumanında bol miktarda bulunan akrolein de geri dönüşümsüz olarak DNA'ya bağlanarak mutasyonlara ve dolayısıyla kansere neden olur. Ancak kanserojen olması için aktivasyona ihtiyacı yoktur.

Polisiklik aromatik hidrokarbonlar yanan organik maddede piroliz ile üretilen ve sigaradan salınan katran bileşenleridir. Bu PAH'ların birçoğu zaten normal hallerinde toksiktir, ancak bu durumda çoğu karaciğer için daha toksik hale gelebilir. PAH'ların hidrofobik yapıları nedeniyle suda çözünmezler ve vücuttan atılmaları zordur. Karaciğer, PAH'ı suda daha çözünür hale getirmek için Sitokrom P450 adlı bir enzim oluşturur ve bu enzim PAH'a ilave oksijen ekleyerek onu daha çözünür ama aynı zamanda daha reaktif olan mutajenik epoksitlere dönüştürür. Tütün dumanında kanserojen olarak tanımlanan ilk PAH, bir diol epokside toksik olduğu ve daha sonra hücreyi öldürebilen veya genetik bir mutasyona neden olabilecek nükleer DNA'ya kalıcı olarak bağlandığı gösterilen benzopirendir. DNA, hücrenin nasıl işlediğine dair bilgiyi içerir; pratikte protein sentezi için tarifler içerir. Mutasyon programlanmış hücre ölümünü inhibe ederse, hücre hayatta kalabilir ve normal bir hücre gibi işlev görmeyen bir hücre olan kansere dönüşebilir. Kanserojenlik radyomimetiktir, yani iyonlaştırıcı nükleer radyasyonla üretilene benzer. Tütün üreticileri, sigaraların kanserojen benzopirenler oluşmadan tüketilmesine izin vermek için yanmadan daha az buharlaştırıcı teknolojisini denemişlerdir. Bu tür ürünler giderek daha popüler hale gelmelerine rağmen, yine de pazarın çok küçük bir bölümünü temsil etmektedir ve sağlıkla ilgili olumsuz iddiaları kanıtlayacak veya çürütecek hiçbir kesin kanıt gösterilmemiştir.

Akrolein, sigara dumanında bol miktarda bulunan bir piroliz ürünüdür. Dumana buruk bir koku verir ve tahriş edici, yırtılmaya neden olan bir etkiye neden olur ve kanserojenliğine önemli bir etkide bulunur. PAH metabolitleri gibi, akrolein de bir elektrofilik alkilleme maddesidir ve bir konjugat ilavesi ve ardından bir hemiaminal içine siklizasyon yoluyla DNA baz guanine kalıcı olarak bağlanır. Akrolein-guanin eklentisi, DNA kopyalanması sırasında mutasyonlara neden olur ve böylece PAH'lara benzer bir şekilde kanserlere neden olur. Bununla birlikte, akrolein, sigara dumanındaki PAH'lardan 1000 kat daha fazladır ve metabolik aktivasyon olmaksızın olduğu gibi reaksiyona girebilir. Akroleinin insan hücrelerinde bir mutajen ve kanserojen olduğu gösterilmiştir. Akroleinin karsinojenisitesini hayvan deneyleriyle incelemek zor olmuştur, çünkü o kadar toksisiteye sahiptir ki, kansere yakalanmadan önce hayvanları öldürme eğilimindedir. Genel olarak, elektrofiller olarak eşlenik ilavesi ile reaksiyona girebilen bileşikler ( Michael reaksiyonundan adını alan Michael alıcıları) toksik ve kanserojendir, çünkü hardal gazı veya aflatoksine benzer şekilde DNA'yı kalıcı olarak alkilleştirebilirler. Akrolein, sigara dumanında bulunan bunlardan yalnızca biridir; örneğin, krotonaldehit sigara dumanında bulunmuştur. Michael alıcıları ayrıca tütün hastalığında var olan kronik iltihaplanmaya da katkıda bulunur.

Nitrosaminler, sigara dumanında bulunan ancak kürlenmemiş tütün yapraklarında bulunmayan bir grup kanserojen bileşiktir. Nitrosaminler, kürleme işlemi sırasında, nikotin ile kürlenmemiş yaprakta bulunan diğer bileşikler ve tüm yanma gazlarında bulunan çeşitli nitrojen oksitleri arasındaki kimyasal reaksiyon yoluyla, baca ile kürlenmiş tütün yapraklarında oluşur. Dolaylı ateşle kürlemeye geçmenin nitrozamin düzeylerini milyonda 0,1 parçadan daha aza düşürdüğü gösterilmiştir.

Yan akım tütün dumanı veya solunan ana akım dumanı özellikle zararlıdır. Solunan duman, çekilen dumandan daha düşük sıcaklıklarda bulunduğundan, kimyasal bileşikler daha tehlikeli hale gelmelerine neden olabilecek değişikliklere uğrar. Ayrıca, duman çekildikçe değişikliklere uğrar ve bu da bileşik NO'nun daha toksik NO2'ye dönüşmesine neden olur. Dahası, buharlaşma duman partiküllerinin küçülmesine ve böylece daha sonra havayı soluyan herhangi birinin akciğerinin derinliklerine daha kolay gömülmesine neden olur.

Kimyasal, radyoaktif olmayan kanserojenlere ek olarak, tütün ve tütün dumanı, her ikisi de radyoaktif kanserojen olan az miktarda kurşun-210 (210Pb) ve polonyum-210 (210Po) içerir. Ana sigara dumanında polonyum-210'un varlığı deneysel olarak 0,0263-0,036 pCi (0,97-1,33 mBq) seviyelerinde ölçülmüştür, miligram duman başına yaklaşık 0,1 pCi'ye (4 mBq/mg eşdeğerdir); veya yaklaşık 0.81 pCı kurşun-gram kuru yoğunlaştırılmış duman başına 210 (30 Bq/kg).

NCAR radyokimyacısı Ed Martell'in araştırması, sigara dumanındaki radyoaktif bileşiklerin bronşiyal tüplerin dallandığı "sıcak noktalarda" biriktiğini, sigara dumanından gelen katranın akciğer sıvısında çözünmeye dirençli olduğunu ve radyoaktif bileşiklerin radyoaktif hale gelmek için çok fazla zamana sahip olduğunu ve radyoaktif bileşiklerin doğal süreçlerle temizlenmeden önce radyoaktif bozunmaya maruz kalmak için çok fazla zamana sahip olduğunu ileri sürdü. İç mekanlarda, bu radyoaktif bileşikler ikincil duman içinde kalabilir ve normal solunum sırasında bu radyoaktif bileşikler solunduğunda daha fazla maruz kalma meydana gelir; bu, sigara solumaktan daha derin ve daha uzundur. Sigaradan koruyucu epitel dokusunun zarar görmesi, yanan tütünden üretilen çözünmez polonyum-210 bileşiklerinin uzun süre tutulmasını artırır. Martell, akciğer kanserinden ölen çoğu sigara içicisinin akciğer dokusunda 80-100 radlık kanserojen radyasyon dozunun bulunduğunu tahmin etti.

Günde ortalama 1.5 paket sigara içmek, 60-160 mSv/yıl radyasyon dozuna maruz bırakır, bu, Amerikalılar için bir nükleer santral yakınında yaşamakla (0.0001 mSv/yıl) eşdeğerdir ve 3.0 mSv ortalama doz/yıl anlamına gelmektedir. Florida'da ABD tütün bitkileri için fosfat üretmek için kullanılan mineral apatitin bir kısmı uranyum, radyum, kurşun-210 ve polonyum-210 ve radon içerir. Bu şekilde tohumlanan tütünden çıkan radyoaktif duman akciğerlerde birikir ve sigara içen kişi alışkanlığı bıraksa bile radyasyon yayar. Kanserojen katran ve radyasyonun akciğerler gibi hassas bir organda birleşimi kanser riskini artırır.

Buna karşılık, Journal of the National Cancer Institute'da yayınlanan tütün dumanı karsinojenlerinin 1999 tarihli bir incelemesi, "tütün dumanındaki polonyum-210 düzeylerinin, sigara içenlerde akciğer kanserini önemli ölçüde etkileyecek kadar büyük olduğuna inanılmadığını" belirtmektedir. 2011 yılında Hecht, "sigara dumanındaki 210Po seviyelerinin muhtemelen akciğer kanseri indüksiyonuna dahil olmak için çok düşük olduğunu..." belirtti.

Sigaradaki serbest radikaller ve prooksidanlar kan damarlarına zarar verir ve LDL kolesterolü okside eder. Yalnızca oksitlenmiş LDL kolesterol, köpük hücreler haline gelen ve aterosklerotik plaklara yol açan makrofajlar tarafından alınır. Sigara dumanı, kan dolaşımındaki proinflamatuar sitokinleri artırarak ateroskleroza neden olur. Pro-oksidatif durum ayrıca, aterosklerozun bir başka önemli nedeni olan endotel disfonksiyonuna da yol açar.

Sigara ve diğer tütsülenmiş tütün ürünlerinde bulunan nikotin uyarıcıdır ve sürekli tütün içilmesine yol açan ana faktörlerden biridir. Nikotin, oldukça bağımlılık yapan psikoaktif bir kimyasaldır. Tütün içildiği zaman, nikotinin çoğu pirolize olur; bu, hafif somatik bağımlılığa ve hafiften güçlü psikolojik bağımlılığa neden olmaya yeterli bir doz bırakır. Vücudun sigaradan emdiği nikotin miktarı, tütünün türü, dumanın teneffüs edilip edilmediği ve bir filtre kullanılıp kullanılmadığı gibi birçok faktöre bağlıdır. Ayrıca sigara dumanındaki asetaldehitten bir harman oluşumu (bir MAO inhibitörü) vardır; bu, nikotin bağımlılığında önemli bir rol oynar, muhtemelen nikotin uyaranlarına yanıt olarak akümbens çekirdeğinde dopamin salınımını kolaylaştırarak. Henningfield ve Benowitz'in araştırmalarına göre nikotin, hem somatik hem de psikolojik bağımlılık göz önüne alındığında esrar, kafein, etanol, kokain ve eroinden daha fazla bağımlılık yapmaktadır. Bununla birlikte, etanol, kokain ve eroinin daha güçlü geri çekilme etkileri nedeniyle, nikotin bu maddelere göre somatik bağımlılık için daha düşük bir potansiyele sahip olabilir. Günümüzde sigara içen Kanadalıların yaklaşık yarısı sigarayı bırakmaya çalıştı. McGill Üniversitesi sağlık profesörü Jennifer O'Loughlin, nikotin bağımlılığının sigara içmeye başladıktan beş ay sonra ortaya çıkabileceğini belirtti.

Bir bileşiği sigara içerek yutmak, onu kan dolaşımına sokmanın en hızlı ve etkili yöntemlerinden biridir, sadece enjeksiyondan sonra, sigara içenlerin dozajlarını titre etme kabiliyetini destekleyen hızlı geri bildirime izin verir. Maddenin beyne ulaşması ortalama olarak on saniye sürer. Bu dağıtım sisteminin verimliliğinin bir sonucu olarak, birçok sigara içen kişi, bırakamayacakmış gibi hisseder. Sigarayı bırakma girişiminde bulunan ve son üç ay nikotine yenik düşmeyenlerin çoğu, hayatlarının geri kalanında dumansız kalabilir.  Diğer psikoaktif maddelerde olduğu gibi, bırakma girişiminde bulunan bazılarında depresyon olasılığı vardır. Depresyon, sigara içen ergenlerde de yaygındır; sigara içen gençlerin depresif belirtiler geliştirme olasılığı sigara içmeyen akranlarına göre dört kat daha fazladır.

Nikotin, kan basıncını, kalp ve solunum hızını ve en ciddi olan serbest yağ asitlerini yükselten adrenalin salınımını uyararak bazı hastalıkların (felç, iktidarsızlık ve kalp hastalığı dahil) akut ataklarında rol oynamasına rağmen uzun vadeli etkiler daha çok için için yanan yanma ürünlerinin işleminden kaynaklanmaktadır. Bu, nikotin bandı veya nikotin sakızı gibi zararlı yanma yan ürünleri olmadan nikotin sağlayarak bağımlılık yaratan özlemi tatmin edebilen çeşitli nikotin dağıtım sistemlerinin geliştirilmesine yol açtı. Bu, aşırı derecede bağımlı olan kişinin, sağlığa daha fazla zarar vermeyi bırakırken kademeli olarak bırakmasına yardımcı olabilir.

Son kanıtlar, tütün içmenin beyinde, özellikle mezolimbik yolda, aynı nöro-ödül devresinde, eroin ve kokain gibi kötüye kullanım ilaçlarıyla aktive olan dopamin salınımını arttırdığını göstermiştir. Bu, nikotin kullanımının olumlu pekiştirmeyi tetikleyen zevkli bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Bir çalışma, sigara içenlerin sigara içmeyenlere kıyasla daha iyi tepki süresi ve hafıza performansı sergilediğini bulmuştur; bu, dopamin reseptörlerinin artan aktivasyonu ile tutarlıdır. Nörolojik olarak, kemirgen çalışmaları, kendi kendine nikotin uygulamasının ödül eşiklerini düşürdüğünü bulmuştur - bu, diğer çoğu uyuşturucu madde kullanımının (örneğin kokain ve eroin) tersi bir bulgudur.

Tütün dumanının kanserojenliği, kanserojen veya mutajenik olmayan nikotin ile açıklanmamaktadır, ancak bu, birkaç bileşik için metabolik bir öncüdür. Ek olarak, apoptozu inhibe ederek mevcut kanserleri hızlandırır. Ayrıca nikotinden dönüştürülen bir nikotin türevi olan NNK kanserojen olabilir.

Nikotinin, tütün bağımlılığının üretilmesinde sıklıkla rol almasına rağmen, tek başına uygulandığında önemli ölçüde bağımlılık yapmadığını belirtmek gerekir. Bağımlılık potansiyeli, bir MAOI'nin birlikte uygulanmasından sonra kendini gösterir; bu, özellikle, bağımlılık potansiyeli ölçüsü olan sıçanlarda lokomotor tepkinin duyarlılaşmasına neden olur.

Pasif içicilik, sigara, pipo veya puronun yanan ucundan çıkan duman ile sigara içenlerin ciğerlerinden çıkan dumanın bir karışımıdır. İstemsiz bir şekilde solunur, sigaralar söndürüldükten sonraki saatlerde havada kalır ve kanser, solunum yolu enfeksiyonları ve astım dahil çok çeşitli olumsuz sağlık etkilerine neden olabilir. Evde veya işyerinde ikinci el sigara dumanına maruz kalan sigara içmeyenlerin, çok çeşitli istatistiksel çalışmalar nedeniyle, kalp hastalığı riskini %25-30 ve akciğer kanseri riskini %20-30 artırdığı düşünülmektedir. Pasif içiciliğin yılda 38.000 ölüme neden olduğu tahmin edilmektedir, bunların 3.400'ü sigara içmeyenlerde gerçekleşen akciğer kanseri kaynaklı ölümlerdir.

Mevcut ABD Genel Cerrah Raporu, ikincil dumana risksiz bir maruziyet düzeyi olmadığı sonucuna varmaktadır. Pasif içiciliğe kısa süre maruz kalmanın kan trombositlerinin daha yapışkan olmasına, kan damarlarının iç yüzeyine zarar vermesine, koroner akış hızı rezervlerini azaltmasına ve kalp hızı değişkenliğini azaltarak kalp krizi riskini potansiyel olarak artırdığına inanılmaktadır. Yeni araştırmalar, 1980'lerde sigara şirketi Philip Morris tarafından yürütülen özel araştırmanın, pasif sigara içiminin zehirli olduğunu gösterdiğini, ancak şirketin sonraki yirmi yılda bulguyu bastırdığını göstermektedir.

Tütün çiğnemenin özellikle ağız ve boğazda kansere neden olduğu bilinmektedir. Uluslararası Kanser Araştırma Ajansı'na göre, "Bazı sağlık bilimcileri dumansız tütünün sigara bırakma programlarında kullanılması gerektiğini öne sürdüler ve kullanımının sigara içenlerin kanserojenlere maruziyetini ve kanser riskini kısmen azaltacağına dair örtük veya açık iddialarda bulundular... Ancak bu iddialar mevcut kanıtlarla desteklenmemektedir." Oral ve tükürük tütünü, ağız kanserinin öncüsü olan lökoplaki riskini artırır.

Diğer sigara içme biçimleri gibi, puro içimi de doza bağlı olarak önemli bir sağlık riski oluşturur: Sigara içtiklerinde, daha fazla puro içtiklerinde veya daha uzun süre içtiklerinde daha fazla soluyan kişiler için riskler daha fazladır. Herhangi bir nedenden ötürü ölme riski, puro içenler için önemli ölçüde daha yüksektir; risk özellikle 65 yaşın altındaki sigara içenler için daha yüksektir ve orta ve derin inhalerlerin sigara içenlere benzer seviyelere ulaşma riski vardır. Günde 1-2 puro içenler için artmış risk istatistiksel olarak anlamlı olamayacak kadar küçüktür ve günde daha az sigara içen puro içenlerin 3/4'ünün sağlık riskleri bilinmemektedir ve ölçümü zordur. Az sayıda puro içen kişilerin risklerinin artmadığı iddia edilse de, daha doğru bir ifade, risklerinin maruziyetleriyle orantılı olduğudur. Sağlık riskleri, nikotin bağımlılığı, periodontal sağlık, diş kaybı ve ağız, boğaz ve yemek borusu kanserleri dahil birçok kanser türünde sigara içmeye benzer. Puro içmek ayrıca, artan riskin sigaradan daha az olduğu akciğer ve gırtlak kanserlerine de neden olabilir. Bu kanserlerin çoğu son derece düşük tedavi oranlarına sahiptir. Puro içmek ayrıca kronik obstrüktif akciğer hastalığı gibi akciğer ve kalp hastalıkları riskini artırır.

Kullanıcılar arasında yaygın bir inanış, nargile dumanının sigaradan çok daha az tehlikeli olduğudur. Nargile kaynaklı su buharı ve dumanı daha az rahatsız eder ve yanlış bir güvenlik hissi verebilir ve gerçek sağlık etkileri hakkındaki endişeleri azaltabilir. Mayo Clinic dahil birçok kurumdaki doktorlar, nargile kullanımının sigara içmek kadar kişinin sağlığı için zararlı olabileceğini ortaya koydu ve Dünya Sağlık Örgütü'nün yaptığı bir araştırma da bu bulguları doğruladı.

Her nargile seansı tipik olarak 40 dakikadan fazla sürer ve her biri 0,15 ila 0,50 litre duman arasında değişen 50 ila 200 inhalasyondan oluşur. Bir saat süren nargile içme seansında, kullanıcılar tek bir sigaranın dumanının yaklaşık 100 ila 200 katı kadar duman tüketmektedir; Journal of Periodontology dergisinde yapılan bir araştırma, nargile içenlerin, normal sigara içenlere göre diş eti hastalığı belirtileri gösterme olasılığı marjinal olarak daha fazlaydı, bu da normal sigara içenlerin gösterdiği 3.8 kat risk yerine sigara içmeyenlere göre 5 kat daha yüksek oranlar olarak göstermektedir. USA Today'e göre nargile içenlerin akciğer kanseri riski sigara içmeyenlere göre beş kat daha fazladır.

Pakistan'da nargile içimi ve kanser üzerine bir araştırma 2008 yılında yayınlandı. Amacı, " ever/exclusive nargile sigara içenlerde, yani sadece nargile içenlerde (sigara, bidis vb.) serum CEA seviyelerini bulmaktı, günde 1 ila 4 kez, her biri 120 g'a kadar tütün-pekmez karışımı (yani, her biri 1 g'lık 60 sigaraya eşdeğer tütün ağırlığı) ile hazırlanır ve 1 ila 8 seansta tüketilir". Karsinoembriyonik antijen (CEA), çeşitli kanser formlarında bulunan bir belirteçtir. Sadece nargile içenlerdeki düzeyler sigara içenlere göre daha düşüktü, ancak fark, nargile içenlerle içmeyenler arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Ayrıca çalışma, yoğun nargile içiminin (günde 2–4 hazırlık; günde 3–8 seans;> 2 saat ila 6 saat) CEA düzeylerini önemli ölçüde yükselttiği sonucuna varmıştır. Nargile içenlerin, Keşmir'deki (Hindistan) sağlıklı sigara içmeyenlere kıyasla akciğer kanserine yakalanma olasılığı yaklaşık 6 kat daha yüksekti.

Genellikle enfiye olarak adlandırılan daldırma tütünü de ağza konur, ancak aromalı bir tozdur. yanak ile diş eti arasına yerleştirilir. Daldırma tütünün nikotinin emilmesi için çiğnenmesine gerek yoktur. Bu ürünleri ilk kez kullananlar mide bulantısı yaşar ve baş dönmesi yaşar. Uzun vadeli etkiler arasında ağız kokusu, sararmış dişler ve artan ağız kanseri riski bulunur.

Tütün daldırma kullanıcılarının sigara içenlere göre kanser riskiyle daha az karşı karşıya olduğuna inanılmaktadır, ancak yine de tütün ürünü kullanmayanlara göre daha büyük risk altındalar. Ayrıca, ateroskleroz oranının artması gibi, nikotinle doğrudan bağlantılı diğer sağlık sorunları açısından eşit riske sahiptirler.

Tütün, sigara içilerek veya çiğneme gibi diğer dumansız yöntemlerle tüketilse de, Dünya Sağlık Örgütü (WHO) yalnızca tütsülenmiş tütün hakkında veri toplamaktadır. Bu nedenle sigara, diğer tütün tüketim şekillerine göre daha kapsamlı bir şekilde incelenmiştir.

2000 yılında, sigara içmeyi 1.22 milyar kişi uyguladı ve bu sayının 2010'da 1.45 milyar kişiye ve 2025'te 1.5 ile 1.9 milyara çıkacağı tahmin edildi. Prevalans 2000'den bu yana yılda %2 azalmış olsaydı, bu rakam 2010 ve 2025'te 1,3 milyar olurdu. 2009'dan 2010'a yüzde 0,4 oranında düşmesine rağmen, Amerika Birleşik Devletleri hala ortalama yüzde 17,9 kullanım bildirmektedir.

2002 yılı itibarıyla, dünya çapında genç gençlerin (13-15) yaklaşık yüzde yirmisi sigara içiyordu ve her gün 80.000 ila 100.000 çocuk bağımlılık kazandı, bunların yaklaşık yarısı Asya'da yaşıyordu. Ergenlik döneminde sigara içmeye başlayanların yarısının 15 ila 20 yıl arasında sigara içmeye devam edeceği tahmin edilmektedir.

Gençlerin e-sigara kullanma olasılığı sigaradan daha fazladır. E-sigara kullanan gençlerin yaklaşık %31'i sigara içmeyenlerin %8'ine kıyasla 6 ay içinde sigara içmeye başladı. Üreticilerin e-sigaralarda ne olduğunu bildirmek zorunda değiller ve çoğu genç ya sadece aromalı olduğunu söylüyor ya da bilmiyor.

WHO, "tütün kullanımına atfedilebilen hastalık yükünün ve erken ölümlerin çoğunun orantısız bir şekilde yoksulları etkilediğini" belirtmektedir. 1.22 milyar sigara içiciden 1 milyarı gelişmekte olan veya geçiş ülkelerinde yaşıyor. Gelişmiş dünyada sigara içme oranları sabitlenmiş veya azalmıştır. Gelişmekte olan dünyada ise tütün tüketimi 2002 yılı itibarıyla her yıl %3,4 artmıştır.

DSÖ, 2004 yılında dünya çapında 58.8 milyon ölüm öngördü, bunun 5,4 milyon tütüne etfedildi ve bu sayının 2007 itibarıyla 4.9 milyon olacağı. 2002 yılı itibarıyla ölümlerin %70'i gelişmekte olan ülkelerde gerçekleşti.

Tütün içme yaygınlığındaki, özellikle gelişmekte olan dünyada daha genç bir demografiye kayma, birkaç faktöre bağlanabilir. Tütün endüstrisi, pazarlama kampanyaları için çok savunmasız bir izleyici kitlesi oldukları için, gelişmekte olan dünyadaki ergenlere giderek daha fazla odaklanan reklama yılda 12,5 milyar dolara kadar harcıyor. Ergenler, sigarayla ilişkili uzun vadeli sağlık risklerini anlamakta daha fazla güçlük çekiyorlar ve aynı zamanda "romantizm, başarı, karmaşıklık, popülerlik ve reklamların sigara tüketimiyle elde edebileceklerini önerdiği macera görüntülerinden" daha kolay etkileniyorlar. Tütün endüstrisindeki ergenlere ve hatta çocuklara yönelik pazarlamadaki bu değişim, kuruluşların ve ülkelerin gelişmekte olan dünyada çocuk sağlığını ve ölümlerini iyileştirme çabalarını zayıflatıyor. Bu, ülkelerdeki sağlık hizmetlerini iyileştirmek için yapılan çalışmaların etkilerini tersine çevirir veya durdurur ve sigara içmek "gönüllü" bir sağlık riski olarak görülse de, tütünün gelişmekte olan dünyada çok etkilenebilir ergenlere pazarlanması onu daha az gönüllü bir eylem ve daha çok kaçınılmaz bir değişim haline getirir.

Vatandaşları kamusal çevre tütün dumanının neden olduğu zararlardan korumak için birçok hükümet düzenlemesi kabul edildi. "2001 Çocuk Yanlısı Yasası", ABD'deki çocuklara sağlık bakımı, günlük bakım, kütüphane hizmetleri veya ilk ve orta öğretim sağlayan herhangi bir tesiste sigara içilmesini yasaklamaktadır. 23 Mayıs 2011'de New York City, çevresel tütün dumanının siviller için oluşturduğu tehditleri ortadan kaldırmak amacıyla tüm parklar, plajlar ve yaya alışveriş merkezlerinde sigara içme yasağını yürürlüğe koydu.