Honda City

City, başlangıçta Japon, Avrupa ve Avustralya pazarları için 3 kapılı bir hatchback/2 kapılı üstü açılır bir arabaydı. 3 kapılı City 1994'ten sonra emekli olup yerini Logo'ya bıraktı. İsim levhası, 1996 yılında, öncelikle Asya'da ve daha sonra Latin Amerika ve Avustralya'da satılan, gelişmekte olan pazarları hedefleyen bir dizi yarı kompakt dört kapılı sedanda kullanılmak üzere yeniden canlandırıldı. O zamandan beri, Fit/Jazz(5 kapılı hatchback), Airwave/Partner ve birinci nesil Mobilio ile paylaşılan Honda'nın Küresel Küçük Araba platformu üzerine inşa edilmiş bir yarı kompakt sedan oldu. Bu yeni sedanda yakıt deposunun konumu arka koltuklar yerine ön koltukların altında bulunuyordu. 2019'da piyasaya sürülen 7. nesil model, 9. nesil Honda Civic sedan ile eşit bir dış boyut sunan önemli bir boyut artışına sahip. Bu nesil aynı zamanda 2020'den itibaren 5 kapılı hatchback modelinin tanıtımına da işaret ediyor.

2002'den 2008'e kadar geçen sürede City, Japonya'da Fit Aria (Japonca: ホンダ・フィット アリア, Hepburn: Honda Fitto Aria) ismiyle de satıldı. Ayrıca City, Güney Afrika bölgesinde 2011'den beri Ballade ismiyle satılmaktadır. City, Japonya'da 2014 yılından 2020 yılına yani kullanımdan kaldırıldığı yıla kadar Grace (Japanese: ホンダ・グレイス, Hepburn: Honda Gureisu) ismiyle anıldı. 2015 ile 2019 arasında Dongfeng Honda, City'nin yeniden modellenmiş versiyonu olan Greiz'i sattı.

İlk Honda City (sedanlar için AA, minibüsler için VF ve daha geniş Turbo II ve Cabriolet'ler için FA) yenilikçi "Tallboy" tasarımıyla Kasım 1981'de tanıtıldı; olağandışı yüksekliğe sahip olması, dört yetişkinin en kısa olan City modeline (3,4 m veya 11,2 ft'in altında) rahatça sığmasını sağladı. Çeşitli donanım seviyelerinde 3 kapılı bir hatchback olarak üretilen City, City'nin küçük bagaj alanına (" gövde"); gövde bisikleti, Honda bu tip scooter'a trabai adını verdi. Piyasaya sürüldüğü sırada, Japon hükûmeti kei düzenlemelerine uymamakla birlikte Honda'nın en küçük arabasıydı. Honda N360'tan 383 mm (15,1 inç) daha uzundu, ancak birinci nesil Honda Civic'ten 171 milimetre (6,7 inç) daha kısaydı.

Honda City Turbo, Eylül 1982'de tanıtıldı. Gücünü 1231 cc Honda ER motorunun turbo şarjlı bir versiyonundan alıyordu. Pininfarina tasarımı üstü açılır bir Cabriolet, Turbo II "Bulldog"un daha geniş çamurluklarını ve daha büyük tamponlarını kullandı, ancak yalnızca doğal emişli 67 PS (49 kW) motorla mevcuttu. Ayrıca iki veya dört koltuklu bir Pro serisi minibüs versiyonu da vardı. 10 santimetre (3,9 inç) daha uzun çatıya sahip yüksek tavanlı bir "R Manhattan Çatısı" versiyonu da ortaya çıktı.

Şehrin ihracatı esas olarak Avrupa'ya (Opel'in City adının ticari haklarını alması nedeniyle adı Honda Jazz olarak değiştirildi), Avustralya'ya (O sırada Avustralya'nın binek araçlara yönelik ithalat kısıtlamalarını aşmak için iki koltuklu 'kamyonet' biçiminde) ve Yeni Zelanda'ya (yerel olarak toplandığı yer) yönelikti. Üretim, 1986 sonlarında GA tipi City'nin piyasaya sürülmesiyle sona erdi.

Honda, Kasım 1986'da orijinal City serisi AA'yı bu nesille (GA1 olarak belirlenmiş) ve yine 1989'da bir güncellemeyle (GA2) değiştirdi. Bu model 1994 yılına kadar üretildi. Fit adı ayrıca ilk olarak ikinci nesil City'nin donanım varyantı olarak ortaya çıktı. Üstü açılabilir model yoktu, önceki neslin hem üstü açılabilir hem de Turbo modelleri kısa bir süre daha satışa devam etti. Japonya dışındaki çoğu pazarda City'nin pazar konumu, 1999'da Honda Logosu tarafından doldurulana kadar açık bırakıldı.

31 Ekim 1986'da ikinci nesil City, "Yeteneklerin City'si" (İngilizce'de City of Talent) sloganıyla tanıtıldı. Japonya'da ve Honda Clio bayilerinde mevcuttu. "Honda Clio" bayilik zinciri, Honda'nın Honda Legend, Honda Concerto ve Honda Accord gibi lüks donanımlı araçların tedarikçisi olarak konumlandırılıyordu ve bu yeni nesil City, Normalde Honda Primoda bulunan ekonomik fiyatlı araçların satıldığı arabaların Clio bayilerinde satılmasını sağladı.

Bu yeniden tasarlanan modelde, Honda'nın "Yere Yakın Model" olarak adlandırılan görünümünde, daha hafif araç ağırlığına (temel sınıf 680 kg) katkıda bulunan alçak ve geniş bir tasarımla birlikte sürüş performansındaki iyileştirmelerden oluşan büyük değişiklikler var. Tasarım, birinci nesil Honda Today kei car, uluslararası alanda güçlü satan, üçüncü nesil alt kompakt Honda Civic ile ortak bir görünümü canlandırmaya yönelik kurumsal bir kararı yansıtıyor. Honda Civic'in tasarımına üçüncü nesil kompakt Honda Accord AeroDeck'te benzemektedir. Bu nesil, dış boyutlarını ve motor boyutunu birinci nesil Civic ile neredeyse aynı şekilde paylaşıyordu. Honda CR-X, 1980'lerin ortasındaki "Honda Verno" ürünlerine benzer şekilde, fastback, eğimli arka kapağı benimseyen tek üç kapılı hatchback'ti.

Motor konfigürasyonu, D12A tipi biçiminde Honda D serisini tanıttı, 1.2 L SOHC sıralı dört 16 valfli ünite (1986, ilk olarak yerli araçlar için bir mekanizma olarak) yalnızca tek bir karbüratör ve temel seviye ekipman ile mevcuttu. "GG" / "EE" / "BB" arasındaki fark sadece donanım özelliklerindeydi. Güç, 6.500 rpm'de 76 PS'dir (56 kW). Beş ileri manuel veya dört ileri otomatik şanzıman isteğe bağlıydı.

Ekim 1988'de ana motor 1.3 L I4 SOHC tip D13C olarak değiştirildi. Honda ayrıca geleneksel tek karbüratöre ek olarak PGM-FI yakıt enjeksiyonunu tanıttı. Tek karbüratör özelliği, 1.2 L "BE" diğer 1.3 L "CE" / "CG" set, PGM-FI, spec, "CR-i" / "CZ-i" ve iki trim paketinden oluşuyor.

Gelişmiş tasarruflu "CE" dereceli ekipman "CE Fit", PGM-FI spesifikasyonu "CR-i" olup, yalnızca yüksek dereceli "CR-i Limited" tanıtıldu ve "CZ-i" minör olarak tanımlandı trim paketi. "Fit" kelimesi, "CE" taban derecesinde bir donanım paketi olarak görünüyor.