Philippa (Hainault)

Hainault'lu Philippa (Orta Fransızca : Philippe de Hainaut ; 24 Haziran 1310 (veya 1315) - 15 Ağustos 1369), Kral III. Edward’ın eşi ve siyasi danışmanı olarak İngiltere Kraliçesi idi. Kocası Yüz Yıl Savaşı nedeniyle ülkeden uzakta olunca naibi olarak ülkeyi yönetti.

Hainaut Kontu Willam ve Fransız Valois Prensesi Joan'ın kızı olan Philippa, 1326'da Galler Prensi Edward ile nişanlandı. Evlilikleri 24 Ocak 1328'de, Edward'ın İngiltere tahtına çıkmasından ve Fransa'dan Isabella'nın meşhur istilasından birkaç ay sonra York Minster'da kutlandı. Kocası tahtı geri aldıktan sonra, Philippa Kral Edward'ı ülkenin ticari genişlemesi ile ilgilenmesi için teşvik etti, başarılı Neville's Cross Savaşı'nın bir parçasıydı ve sık sık İskoçya ve Fransa'ya seferlere çıktı. 1347'de Kral'ı Calais'in Burgher'larının hayatlarını bağışlaması için ikna ettiğinde, merhameti ile İngiliz halkı arasında çok popülerlik kazandı. Bu popülerlik, uzun saltanatları boyunca İngiltere'de barışın korunmasına yardımcı oldu.

Philippa, 24 Haziran c.1310/15'te Valenciennes, Low Country'de doğdu. Sekiz çocuktan biriydi ve Fransa Kralı III. Philip'in torunu William I, Hainaut Kontu ve Joan of Valois'den doğan beş kızından ikincisiydi.

Kral Edward II, Flanders ile bir ittifakın İngiltere'ye fayda sağlayacağına karar verdi ve Exeter Piskoposu Stapledon'u kıtaya büyükelçi olarak gönderdi. Yolculuğunda, genç Prens Edward için nihai gelin olarak hangi kızının en uygun olacağını belirlemek için Hainaut Kontu William'ın kızlarını incelemek için Hainaut ilçesine geçti. Piskoposun Kral'a verdiği rapor, Kont'un kızlarından birini ayrıntılı olarak anlatıyor. Daha sonraki bir açıklama, Philippa'yı bir çocuk olarak tanımladığını söylüyor, ancak tarihçi Ian Mortimer, bunun aslında ablası Margaret olduğunu savunmaktadır.

Bu bölgenin büyük bir ticaret merkezi haline geldiği dönemde Low Countries’de büyüyen Philippa, finans ve diplomasi konusunda çok bilgili idi. Ablası Margaret, savaşta ölümü üzerine kardeşleri II. William, Hainaut Kontu'nun yerine geçti. Hollanda, Zeeland ve Frizyeli Beyliği kardeşler arasındaki anlaşma sonrasında Margaret’a devredilmiştir.

Dört yıl sonra, 1326 yazında, İngiltere Kraliçesi Isabella, kocası II. Edward'ı tahttan indirmek için Kont William'dan yardım istemek için Hainaut sarayına geldi. Prens Edward, annesine yardım karşılığında 13 yaşındaki Philippa ile nişan ayarladığı Hainaut'a eşlik etmişti. Çift ikinci dereceden kuzen olduğundan, Papalık izni gerekliydi; ve Papa John XXII'den izin almak için Eylül 1327'de Avignon'a gönderildi. Philippa'nın maiyeti, amcası Hainaut'lu John'un refakatinde Aralık ayında İngiltere'ye geldi. 23 Aralık'ta Londra'ya ulaştı ve burada "kendisine heyecan verici bir karşılama yapıldıi".

Ekim 1327'de Philippa, Valenciennes'deki Coventry Piskoposu aracılığıyla vekaleten Edward ile evlendi. Resmi evlilik, Edward'ın İngiliz tahtına çıkmasından on bir ay sonra, 24 Ocak 1328'de York Minster'daydı; Tahtın fiili hükümdarları Kraliçe Isabella ve onun açgözlü sevgilisi, Roger Mortimer, March Kontu’ydu. Evlendikten kısa bir süre sonra çift, Oxfordshire'daki Woodstock Sarayı'nda yaşamak için ayrıldı. Philippa, seleflerinin çoğundan farklı olarak, yabancı maiyetini koruyarak veya çok sayıda yabancıyı İngiliz sarayına getirerek İngiliz halkını saraya karşı yabancılaştırmadı. Ağustos ayında çeyizi sabitlendi. Tarihçi Jean Froissart'ın hamisi oldu ve biri şu anda Paris'teki ulusal kütüphanede bulunan birkaç tezhipli el yazmasına sahipti. Froissart onu "Zamanında Kraliçe olan en nazik Kraliçe, en liberal ve en kibar" olarak tanımlamaya başladı.

Isabella kendi statüsünden vazgeçmek istemediği için, Philippa'nın taç giyme töreni iki yıl ertelendi. 18 Şubat 1330'da Westminster Abbey'de neredeyse beş aylık hamileyken kraliçe olarak taç giydi. Ertesi Haziran'da ilk oğlu Edward'ı doğurdu. Ekim 1330'da Kral Edward, kişisel yönetimine bir darbe düzenleyerek ve vekillerin tutuklanmasını emrederek başladı. Kısa bir süre sonra, Mortimer vatana ihanetten idam edildi ve ardından Ana Kraliçe Norfolk'taki Castle Rising'e gönderildi, burada birkaç yıl ev hapsinde tutuldu, ancak ayrıcalıkları ve hareket özgürlüğü sonunda geri verildi.

Philippa örnek bir kraliçenin modeli olduğunu kanıtladı ve çalkantılı zamanlarda hayranlık uyandıran bir şekilde kraliyet ve aile görevleri arasındaki dengeyi koruyarak taç için yorulmadan çalıştı. Edward ile başarılı bir evlilik yapmayı başaran kraliçe olarak geniş çapta sevildi ve saygı duyuldu.

Son Yüz Yıl Savaşının maliyeti çok büyük olduğundan, Philippa akıllıca Kral'a , masrafları karşılamanın farklı bir yöntemi olarak ülkenin ticari genişlemesine ilgi duymasını tavsiye etti. Flaman dokumacıları oraya yerleşmeye teşvik ederek Norwich'te tekstil endüstrisi kurdu ve Tynedale'de kömür endüstrisini destekledi.

1364-65'te III. Edward, Philippa adına Bavyera-Straubing düklerine verilen Hainaut ve diğer mirasların iadesini talep etti, ancak bu bölgelerdeki gelenek erkek varisleri desteklediği için başarısız oldu.

Philippa, 1346'da eşinin yokluğunda İngiltere'nin naibi olarak görev yaptı. Bir İskoç istilasıyla karşı karşıya kaldığında, İngiliz ordusunu topladı, Durham yakınlarındaki Neville's Cross Savaşı'nda İskoçlarla savaştı ve savaştan önce İngiliz askerlerini at üzerinde topladı. Bu olay bir İngiliz zaferi ve İskoç Kralı II. David'in esir alınmasıyla sonuçlandı ve on bir yıl boyunca esir tutuldu.

Philippa, nazik doğası ve şefkatiyle beğeni topladığı Yüz Yıl Savaşı'nın ilk seferlerinde, İskoçya'ya ve Avrupa'nın geri kalanına yaptığı seferlerde kocasına eşlik etti. 1347'de, o limanı başarılı bir şekilde kuşattıktan sonra kasaba halkına örnek olarak idam etmeyi planladığı Calais Burghers'ın hayatını bağışlamaya kocasını ikna eden nazik kadın olarak hatırlanır.

15 Ağustos 1369'da Kraliçe Philippa, Windsor Kalesi'nde ödem benzeri bir hastalıktan öldü. Altı ay sonra 9 Ocak 1370'te bir devlet cenazesi yapıldı ve Westminster Abbey'e defnedildi . Kaymaktaşı heykeli, heykeltıraş Jean de Liège tarafından yapıldı. Mezarı, İtirafçı Edward Şapeli'nin kuzeydoğu tarafına ve kocasının büyükanne ve büyükbabası Edward I ve Kastilyalı Eleanor'un karşı tarafına yerleştirildi. Sekiz yıl sonra, Edward III öldü ve Philippa'nın yanına gömüldü. Tarihi kayıtlara göre, kırk yıllık evlilikleri mutlu olmuştu.

Philippa ve Edward'ın, yetişkinliğe kadar yaşayan beş oğlu da dahil olmak üzere on üç çocuğu olmuştur. Çocuklarından üçü 1348'de Kara Ölüm salgının öldü. Onların sayısız torunlarının rekabeti, 15. yüzyılda Güllerin Savaşları olarak bilinen uzun soluklu ve kanlı hanedan savaşlarını getirecekti.