Adolf Hitler'in askerî kariyeri

Adolf Hitlerin askeri kariyeri, Adolf Hitler'in hayatının iki ayrı bölümüne bölünebilir. Esas olarak, I. Dünya Savaşı sırasındaki dönem Hitler'in Bavyera Ordusunda Gefreiter (onbaşı) olarak görev yaptığı dönem ve Nazi Almanyası Führer'i olarak Wehrmacht'ın (Alman Silahlı Kuvvetleri) Başkomutanı olarak görev yaptığı dönemdir.

Hitler, Mayıs 1913'te babasının mülkünün son kısmını aldı ve Münih'e taşındı ve burada mimari sahneleri boyayarak para kazandı. Viyana'dan Avusturya Ordusu'na askerlik yapmaktan kaçmış olabileceği düşünülmektedir. Hitler daha sonra ordudaki “ırkların” karıştığı gerekçesiyle Habsburg İmparatorluğu'na hizmet etmek istemediğini iddia etti. Bavyera polisi onu Avusturya Ordusu'na girmesi için Salzburg'a geri gönderdi, ancak 5 Şubat 1914'te fizik sınavında başarısız oldu ve Münih'e döndü.

Avusturya-Macaristan ve Alman İmparatorluğu'nun Birinci Dünya Savaşı'na girdiği Ağustos 1914'te 25 yaşındaydı. Avusturya vatandaşlığı nedeniyle Bavyera Ordusunda görev yapmak için izin istemek zorunda kaldı. İzin verildi. 1924'te Bavyera yetkilileri tarafından Hitler'in Bavyera Ordusu'nda nasıl hizmet vermesine izin verildiğini sorgulayan bir raporun kanıtlarına göre, Hitler neredeyse kesinlikle hükûmetin bir hatasıyla askere alındı. Yetkililer, Avusturya Ordusu fizik sınavında başarısız olduktan sonra 1914'te neden Avusturya'ya geri gönderilmediğini açıklayamadı; Hitler'in vatandaşlığı konusunun basitçe dile getirilmediğine karar verdiler, bu yüzden Bavyera Ordusuna girmesine izin verildi. Ordu'da Hitler, genç yaşlardan beri geliştirdiği Alman milliyetçi fikirlerini ortaya koymaya devam etti.

Savaş sırasında Hitler, Bavyera Rezervi Piyade Alayı 16'da (List'in 1. Alayı) Fransa ve Belçika'da görev yaptı. Bu Alay'da Birinci Ypres Muharebesi (Ekim 1914) sırasında piyade idi ve Almanların Kindermord bei Ypern (Masumların Ypres Katliamı) olarak hatırladığı, yeni askere alınan dokuz piyade tümeninden yaklaşık 40.000 adam 20 gün içinde öldü. Hitler'in alayı savaşa 3.600 adamla girdi ve sonunda 611 kişi kaldı. Hitler'in 250 kişilik kendi birimi 42'ye düştü. Biyografi yazarı John Keegan, bu deneyimin Hitler'i savaşın geri kalan yılları boyunca uzak ve geri çekilmeye ittiğini iddia etmektedir. Savaştan sonra Hitler, Schütze'den (Er) Gefreiter'e (Onbaşı) terfi etti. Alay'ın mesaj koşucusu olarak atandı.

Bazıları bu görevi "göreceli olarak güvenli bir iş" olarak görmüştür, çünkü alay merkezi genellikle Cephenin birkaç mil gerisindedir. Thomas Weber'e göre, dönemin erken tarihçileri, "göreceli rahatlık içinde" cepheden uzak olan alay koşucuları ile siperlerin arasında hareket eden ve daha sık ateş altında olan bölük veya tabur koşucuları arasında ayrım yapmamışlardı.

Batı Cephesindeki Alman Ordusu savunma moduna girerken habercilerin görevleri değişti. Daha az yürüyerek veya bisikletle mesaj götürmüşlerdir. Fotoğraflarda gösterilen Hitler'in yakın ordu arkadaşları genel merkezde görev yaptı.

1915'in başlarında Onbaşı Hitler, Fuchsl (küçük tilki) adında, bir sokak köpeğini sahiplendi, birçok numara öğretti ve onun sevgili arkadaşı oldu. Hitler onu "uygun bir sirk köpeği" olarak nitelendirdi. Ağustos 1917'de List Alayı, Alsace'de cephenin sessiz bir sektörüne geçti. Hitler, köpeğin kaybından dolayı kırılmış olsa da, ilk iznini aldı. 18 günlük Berlin ziyaretinden oluşuyordu ve burada bir yoldaş ailesiyle birlikte kaldı.

List Alayı, Birinci Ypres Muharebesi (1914), Somme Muharebesi (1916), Arras Muharebesi (1917) ve Passchendaele Muharebesi (1917) dahil olmak üzere birçok savaşta savaştı. 19-20 Temmuz 1916'da Avustralyalılar, Fromelles Muharebesi sırasında, Fransa'ya ilk saldırılarını düzenleyerek Bavyera'daki mevkilere saldırdı. Bavyeralılar saldırganları geri püskürttüler. Batı Cephesinde yaklaşık 7.000 kişi vardı. List Alayı tarihi bu parlak savunmayı "Alman Cephesinin Batı Cephesinde kişileştirmesi" olarak nitelendirdi.

Nürnberg Mahkemeleri'nde eski amirlerinden ikisi, Hitler'in terfisinin kabul edilmediğini ifade etti. Hitler cesaretinden dolayı iki kez madalya almıştı. 1914'te nispeten yaygın Demir Haç'ın İkinci Sınıfını ve 1918'de Demir Haç Birinci Sınıf madalya aldı ve bu madalya nadiren bir Gefreiter'e verilmiştir. Hitler'e Birinci Sınıf Demir Haç madalyasının verilmesi, List Alayı'nda Yahudi bir Teğmen olan Hugo Gutmann tarafından önerildi. Weber'e göre bu nadir verilen ödül, Hitler gibi alay karargahlara gönderilen ve savaşan askerlerden daha üst düzey görevlilerle temas halinde olanlara verilirdi. Hitler'in Birinci Sınıf Demir Haçı, habercilerin vazgeçilmez olduğu ve alaydan 60 kişinin öldüğü ve 211'in yaralandığı bir açık savaş saldırısından sonra verildi.

Ekim 1916'da Somme Muharebesi sırasında Hitler, sevkıyat koşucularının sığınağının girişinde bir patlama olduğunda sol uyluktan bir yara aldı. Tahliye edilmemesi için yalvardı, ancak neredeyse iki ay boyunca Brandenburg'da, Beelitz'deki Kızıl Haç hastanesine yattı. Daha sonra Münih'e bir ikmal deposuna gönderildi. Komutanı Hauptmann (Yüzbaşı) Fritz Wiedemann'a, yoldaşlarının Cephe'de olduğunu, Münih'te kalmaya tahammül edemediği için alaya geri çağrılmasını istediğini yazdı.  Wiedemann 5 Mart 1917'de alayına geri dönmesini ayarladı.

15 Ekim 1918'de, o ve birkaç yoldaşı geçici olarak kör oldular ve Friedelind Wagner'e göre, Hitler de bir İngiliz hardal gazı saldırısı nedeniyle sesini kaybetti. İlk tedaviden sonra, Pomeranya'daki Pasewalk'ta hastaneye kaldırıldı. 10 Kasım'da Hitler, bir papazdan Almanya'nın yenildiğini öğrendi ve - kendi iddiasına göre - bu haberi aldığında ikinci bir körlük yaşadı. Hitler, Almanya'yı savaşı başlatan taraf olduğunu, Rheinland'ı askersizleştiren ve ekonomik açıdan zarar verici yaptırımlar uygulayan Versay Antlaşması'na (1919) öfkelendi. Hitler daha sonra anılarına şöyle yazdı: "Yatağa hapsedildiğimde Almanya'yı özgürleştireceğim, harika yapacağıma dair fikri geldi. Bunun gerçekleşeceğini hemen biliyordum. ” Ancak, o zamanlar siyaset alanında bir kariyere kendini adamış olmam pek mümkün değildi.

19 Kasım 1918'de Hitler, Pasewalk hastanesinden taburcu edildi ve Münih'e döndü. 21 Kasım'a geldiğinde, 2. Piyade Alayı 1. Yedek Taburu'nun 7. bölüğü'ne atandı. Aralık ayında Traunstein'daki bir Savaş Esiri kampına nöbetçi olarak atandı. Kamp Ocak 1919'da çözülene kadar orada kalacaktı.

Münih'e döndü ve birkaç ay kışlada yeniden görevlendirilmeyi bekledi. Daha sonra Bavyera Halk Devleti'nin bir parçası olan Münih, 21 Şubat 1919'da bir Alman milliyetçisi tarafından vurulan sosyalist Kurt Eisner'de dahil olmak üzere bir dizi suikastın yaşandığı bir kaos halindeydi. Rakip Erhard Auer'de bir saldırı sonucu yaralandı. Diğer şiddet eylemlerinde, Binbaşı Paul Ritter von Jahreiß ve muhafazakâr milletvekili Heinrich Osel'in öldürüldüler. 3 Nisan 1919'da Hitler askeri taburunun irtibat görevlisi olarak seçildi ve 15 Nisan'da yeni görevine başladı.

İstihbarat bölümünün başkanı olarak Karl Mayr, Hitler'i Haziran 1919'un başlarında gizli bir ajan olarak işe aldı. Bu süre zarfında Hitler, Mayr'ı o kadar etkiledi ki, onu 1919 yazında 26 eğitmenden biri olarak bir Bolşevik karşıtı “eğitim komandosu” na atadı. Hitler'e Münih kışlasındaki askerlere "Bolşevik karşıtı eğitim konuşmacısı" olma emrini verdi. Ayrıca Hitler, Münih'te yeni kurulan çeşitli siyasi partilerin sayısız toplantısına gözlemci olarak gönderildi. Hitler toplantılara çok zaman harcadı ve grupların siyasi fikirleri, hedefleri ve yöntemleri hakkında raporlar yazdı.

Reichswehr'in Aufklärungskommando'nun (keşif komandosu) atanmış bir Verbindungsmann (istihbarat ajanı) olan Hitler, Alman İşçi Partisi'nin (DAP) faaliyetlerini izlerken kurucusu Anton Drexler'in antisemitik, milliyetçi, anti-kapitalist ve anti-Marksist fikirlerine ilgi duymaya başladı. Hitler'in hitabet becerilerinden etkilenen Drexler, Hitler'i, 12 Eylül 1919'da DAP'a katılmaya davet etti.

Tartışmalı olmasına rağmen, Hitler ve İngiliz askeri Henry Tandey'nin Fransız köyü Marcoing'de birbirleriyle karşılaştığı iddia ediliyor. Hikâye 28 Eylül 1918'de geçiyor. Tandey Wellington 5. Alay Dükü ile birlikte hizmet ederken, yorgun bir Alman askerinin Tandey'nin ateş hattında dolaştığını anlatır. Düşman askeri yaralandı ve kendi tüfeğini yükseltmeye bile çalışmadı. Bunun üzerine Tandey ateş etmemeyi tercih etti. Alman askeri, tüfeğini indirdiğini ve teşekkür ettiğini gördü. Bu askerin Adolf Hitler olduğu iddia ediliyor. Henry Tandey hakkında bir kitap yazan yazar David Johnson, bu hikâyenin bir şehir efsanesi olduğuna inanıyor.

Tarihsel araştırmalar, olayın gerçekten meydana gelip gelmediğine dair ciddi şüpheler barındırıyor. Hitler ikinci iznini 10 Eylül 1918'de aldı 18 gün boyunca askerlik hizmeti dışındaydı. Bu, gerçeklerin varsayılan tarihlerde Hitler'in Almanya'da olduğu anlamına gelir.

Hitler, Nazi Partisinin lideri olduktan sonra, paramiliter benzeri unvanlar almaya ve pozisyonunu belirtmek için Nazi Partisi paramiliter üniformalarını kullanmaya başladı. Hitler'in Nazi Partisi içindeki ana unvanı sadece Führer (lider) idi ve Hitler'in pozisyonu için hiçbir zaman özel bir üniforma tasarlanmamıştı. Hitler'in en sık ilişkili olduğu kahverengi Nazi Partisi üniforması SA'nın paramiliter üniformasıydı ve bu üniforma Hitler'in konumunu Oberster SA-Führer olarak gösterdi. Her Nazi paramiliter örgütünün en büyük komutanı Führer'di, ancak bu örgütlerde Hitler hiçbir zaman fazladan rütbe almamıştı ve pozisyonunu belirtmek için özel üniformaları yoktu. Hitler ayrıca her Nazi gibi teknik olarak nitelikli, ancak pratikte sadece I. Dünya Savaşı Demir Haçı, Altın Nazi Parti Rozeti ve Siyah Yara Rozetini takıyordu. 1930'ların başında Nürnberg'deki Nazi mitingleri sırasında Hitler geçici olarak 1929 Nürnberg Parti Günü Rozeti taktı, ancak 1935'ten sonra bunu bıraktı.

1933'te Şansölye olarak yemin ettikten altı gün sonra Hitler, Alman askeri liderleriyle bir araya gelerek ilk önceliğinin yeniden silahlandırma olduğunu ilan etti. Yeni Savunma Bakanı General Werner von Blomberg, Almanların sınıfsız bir toplumda birleştiği Volksgemeinschaft (ulusal topluluk) kavramını vurgulayarak Nazi ilkelerini silahlı kuvvetlere tanıttı.

1 Ağustos 1934'te çıkan yeni bir yasa, Paul von Hindenburg'un ölümü üzerine başkanlığın kaldırılacağını ve yetkilerinin Şansölye'ninkilerle birleştiğini belirtti. O günden itibaren Hitler, Führer ve Reich Şansölyesi olarak biliniyordu. Devlet başkanı olan Hitler, tüm silahlı kuvvetlerin baş komutanı oldu. Hindenburg ertesi gün öldü. Yeni makam 19 Ağustos 1934'te bir plebisit tarafından onaylandı. Blomberg, kendi inisiyatifiyle 2 Ağustos 1934'te yeni yemin metnini tanıttı: "Tanrı'ya Alman Führer'ine koşulsuz itaat edeceğime dair yemin ederim. Reich ve insanlar, silahlı kuvvetlerin baş komutanı Adolf Hitler ve cesur bir asker olarak, her zaman bu yemin için hayatımı adamaya hazır olacaklardır." (1939'da Tanrı kelimesi yeminden çıkarıldı.) Reichswehr, 21 Mayıs 1935'te Wehrmacht olarak yeniden düzenlendi ve ordu, donanma ve hava kuvvetlerini birleşik komuta altına aldı.

Hitler, kalıcı hafızası ve teknik sorulara ilgisi sayesinde yeniden silahlanma adımlarına rehberlik etti. General Alfred Jodl, Hitler'in "şaşırtıcı teknik ve taktik vizyonunun onu ordu için modern silahların yaratıcısı haline getirmesine" yol açtığını yazdı.

1 Eylül 1939'da Kroll Opera Binası'nda savaş ilanını takiben Hitler, Şu andan itibaren ben sadece Alman Reich'in ilk askeriyim. Zafer sağlanana kadar üzerimdeki bu üniformayı çıkarmayacağım ya da savaşın sonucundan kurtulamayacağım dedi. Savaş boyunca Hitler'in üzerinde görülen tek askeri süslemeler, I. Dünya Savaşı'ndan Yaralı Rozeti ve Demir Haç ve Nazi Altın Parti Rozeti idi. Hitler'in II. Dünya Savaşı'ndaki konumu aslında Alman Silahlı Kuvvetleri'nin (Oberbefehlshaber der Deutschen Wehrmacht) yüksek komutanıydı.

Polonya'ya yönelik saldırı hazırlıkları emrettikten sonra, askerlerin ilk üç günlük operasyonlarda hazırladığı tüm emirleri alay düzeyine kadar inceledi. Kritik bir köprünün ele geçirilmesi planlarını yeniden yazarak onları daha cesur hale getirdi. Orduyla olan statüsü Norveç'i ele geçirip Batı Avrupa'yı fethedince daha da arttı.

19 Aralık 1941'de Hitler kendisini Alman Ordusu (Heer) Başkomutanı olarak atadı. 1940'tan önceki elde edilen zaferlerden sonra kendi askeri uzmanlığına aşırı güvenen Hitler, Ordu Yüksek Komutanlığına güvenmemeye başladı ve askeri ve taktik planlamaya zarar verici sonuçlarla müdahale etmeye başladı. 1942 sonlarında felaket hataları yapmaya başladı. Wehrmacht savaş günlüğünü yazan tarihçi, “... onun içinde rasyonel içgörü ile duygusal yanılsama arasındaki gerilimin asla çözülmediği” sonucuna vardı. 22 Nisan 1945'e kadar savaşın sonlarında Hitler'in, Generaller Wilhelm Keitel ve Jodl'a daha fazla emir vermediğini söyledi.