SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Avidius Cassius

Gaius Avidius Cassius (130 civarı - Temmuz 175), 175 yılında kısa bir süre için Mısır ve Suriye Eyaletlerinde iktidarı ele geçirmiş ve İmparatorluğunu ilan etmiş Roma isyancısı.

Kaynakların işaret ettiğine göre Cassius, kocasının ölüm döşeğinde olduğunu inanan ve bu durumda oğlu Commodus'un henüz 13 yaşında olması nedeniyle bir hamiye ihtiyaç duyabileceğini düşünen Marcus'un karısı Genç Faustina tarafından cesaretlendirilmişti. Marcus'un kendi kitabı Meditations dahil birçok kanıt hasta olduğuna fikrini desteklese de, Cassius'a ulaşan raporun tersine henüz ölmemişti. Cassius, Marcus'un hayatta olduğunu öğrenmesine rağmen isyanı devam ettirmeye karar verdi.

Cassius Dio'ya göre, kuzeydeki kabilelere karşı bir sefer yürüten Marcus, isyanı askerlerinden gizlemeye çalıştı ancak askerlerin isyanı haber almaları üzerine onlara bir nutuk çekti. Dio'nun ona'a atfettiği bu konuşmada Marcus, "iyi bir dostun" sadakatsizliğine ağlamış, aynı zamanda merhametini gösterebilmek için Cassius'un öldürülmemesini ya da suikaste kurban gitmemesini umduğunu ifade etmiştir. Senato, Cassius'u halk düşmanı ilan etti.

Cassius'un 3 Mayıs itibarı ile imparator olarak tanındığı bu tarihte saltanatının birinci yılında olduğunu aktaran bir belgeden dolayı bilinir. İsyanın başlangıç tarihi 175 yılının Nisan ayıdır.

İmparatorluğun doğusundaki en hayati parçalardan bazılarını kontrol altına aldığı halde— Mısır, Roma şehrine tahıl sağlayan önemli bir kaynaktı— Cassius isyanının genişletmek için destek bulma konusunda başarısız oldu. Kapadokya valisi Martius Verus, Marcus Aurelius'a sadık kalmayı tercih etti. Açıkçası Marcus daha güçlü bir durumdaydı ve Cassius'un sahip olduğu lejyon sayısı Marcus'un ulaşabildiği lejyon sayısının oldukça altındaydı. "İmparatorluğun bir rüyası üç ay ve altı gün sonra sona erdikten sonra", Cassius bir centurion (yüz kişilik bir bölük komutanı) tarafından öldürüldü; kafası kesilerek Marcus'a gönderildiyse de o görmeyi reddederek yakılmasını emretti.
Veysel Tiryaki

İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden 1988 yılında mezun oldu. Aynı üniversitede Kamu yönetimi alanında yüksek lisans derecesine sahip olan Tiryaki, doktora derecesini Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü taşınmaz geliştirme anabilim dalında almıştır. Aynı zamanda 1992 yılında Yerel Yönetimler ve Mesleki incelemelerde bulunmak üzere 6 ay İngiltere'de kaldı. 1998 - 1999 yıllarında Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü'nde "Kamu Yönetimi Yüksek Lisans" programını tamamladı. Belediye başkanlık görevinden önce Ağaçören, Tufanbeyli, Hasankeyf ve Arhavi ilçelerinde Kaymakamlık; Artvin ve Osmaniye illerinde Vali Yardımcısı olarak çalıştı. 2004 yılında Altındağ Belediye Başkanı seçildi. Üç dönem boyunca bu görevi yürüttü. Evli ve üç çocuk babası olan Veysel Tiryaki, iyi derecede İngilizce biliyor.

Eylül 2020 yılında yapılan Yönetim Kurulu Toplantısı ile Hacettepe Üniversitesine bağlı Hacettepe Teknokent'in Genel Müdürü olarak atanmıştır. 8 Nisan 2022 tarihinden itibaren Tarım ve Orman Bakan Yardımcısıdır.
Estonya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti bayrağı

Estonya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti bayrağı, beyaz ve mavi su dalgaları şeridini içeren bantla birlikte yer alan kızıl bayrak üzerine sarı orak ve çekiç ve kızıl yıldız sembollerinin yer aldığı Estonya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti bayrağı. Bayrak 6 Şubat 1953 tarihinde Estonya SSC Yüksek Sovyeti tarafından resmen Estonya SSC'nin ulusal bayrağı olarak kabul edildi.

1940'tan itibaren kızıl bayrak üzerine sarı orak ve çekiç ve kızıl yıldız sembollerinin yer aldığı bayrak kullanıldı. Üzerinde Latin alfabesi karakterleri ile Sans-serif fontuyla "ENSV" (Eesti Nõukogude Sotsialistlik Vabariik) yazılıydı. Büyük Vatanseverlik Savaşı döneminde Estonya'nın Nazi Almanyası'ndan ele geçirilmesinin ardından bayrak 1944 yılında tekrar kullanıma sokuldu.

6 Şubat 1953'te Estonya SSC bayrağının son hali kabul edildi. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği bayrağına benzemekle birlikte bu bayrağın üzerinde altı tane sivri mavi dalga şeridi ve üzerinde beyaz şeritler bulunmaktadır. Buna karşın Estonya SSC Anayasası'nda ya da Estonya SSC ulusal bayrağı tüzüğünde bayrak üzerindeki mavi dalgalı çizgilerden söz edilmedi. Odessa'lı Sovyet veksillolojist V. N. Streltsov "elektrik mavisi" olarak tanımladı.

Bu dönemde, sürgün hükûmeti de dahil olmak üzere Estonya diasporasının birçoğu yıllar boyunca 1918 yılında tasarlanan mavi-siyah-beyaz renkli Estonya bayrağını kullanmaya devam etmiştir. Estonya SSC içerisinde bu bayrağın kullanımı yasaktı.

Perestroyka döneminde mavi-siyah-beyaz renkli bayrağın kullanımına geri dönülmüştür. Estonya'nın Sovyet bayrağı kademeli sırasında atıldı perestroika'nın 1990 yılından itibaren 1988 ve 1989 arasındaki dönem, bayrak geri dönülmüştür. Sovyetler Birliği'nin dağılması sürecinde bağımsızlığını ilan eden Estonya bu bayrağı kullanmaya devam etmiştir. Bu bayrak, 10 Mayıs 1990'da Estonya Cumhuriyeti Yüksek Sovyet Konseyi'nin "Estonya Cumhuriyetinin bağımsızlığının restorasyonunun ulusal bir simgesi olarak ulusal bayrağın kullanımı hakkında" bir karar kabul ettiği bir dönemde belirlenmiştir.
Ali Ekber Yusufi (güreşçi)

Ali Ekber Yusufi (d. 2000, Babol), İranlı güreşçi. Grekoromen stil 130 kiloda mücadele eden sporcu Iran Mall Kulübü bünyesinde kariyerini sürdürmektedir. 2021 Dünya Güreş Şampiyonası'nda altın madalya kazanmıştır.

2019 Dünya U23 Güreş Şampiyonası'nda grekoromen stil 130 kiloda altın madalya kazandı. Macaristan'ın başkenti Budapeşte'de düzenlenen organizasyonda, Ali Ekber Yusufi, Gürcistan'dan Zviadi Pataridze'yi yenerek altın madalya aldı.

2021 Dünya Güreş Şampiyonası'nda Ali Ekber Yusufi, Erkekler grekoromen 130 kgda altın madalyanın sahibi oldu. Norveç'in başkenti Oslo'da düzenlenen şampiyonada Yusufi, ikinci turda Ermeni David Ovasapyan'u 6-1; çeyrek finalde Norveçli rakibi Oskar Marvik'i 2-1 yendi.Yarı finalde Küba asıllı Şili adına yarışan Yasmani Acosta karşısında 2-1 galip gelerek finale çıktı. Final maçında Gürcü asıllı Rusya güreş federasyonu adına yarışan Zurabi Gedehauri'yi 5-1 yenerek altın madalyayı kazandı ve bu madalya İran'ın süper ağır siklette dünya şampiyonlarında kazandığı ilk altın madalya olmuştur.

İspanya'nın Pontevedra kentinde düzenlenen 2022 Dünya U23 Güreş Şampiyonası'nda erkekler grekoromen stil 130 kiloda Ali Ekber Yusufi, üçüncülük maçında Azerbaycanlı rakibi Sarkhan Mammadov’u 9-1 teknik üstünlükle yenerek bronz madalya kazandı.
Milies Magnisias

Milies (Yunanca: Μηλιές Μαγνησίας) Magnesia, Teselya, Yunanistan'da bir köy ve eski bir belediyedir. 2011 yerel yönetim reformundan bu yana, bir belediye birimi olan Güney Pilio belediyesinin bir parçasıdır. Belediye birimi 63.754 metrekarelik bir alana sahiptir. Pelion Dağı'nda 400 metre yükseklikte geleneksel bir Rum dağ köyüdür. Magnesia'nın başkenti Volos'a 28 km uzaklıktadır. Geleneksel taş evleri, Arnavut kaldırımlı yolları, iyi restoranları ve bolca konaklama yeri vardır. Köy, Pagasit Körfezi'nin çarpıcı manzaralarına sahiptir ve Pelion Dağı'nın birçok akarsu ve su kaynağından yararlanır. Zengin bitki örtüsü ve serin, ormanlık dağ yamaçları vardır.

Kasaba, Eğriboz adasında bulunan Milies'e yapılan korsan saldırılarından kaçan insanlar tarafından kuruldu. Kasaba iç kısımda inşa edilmiştir ve köyden deniz görülebilirken, denizden köy görülmez. Anthimos Gazis ve Grigorios Konstantas, 1814'te şu anda kitap ve tarihi özellikleri olan bir kütüphane olan "Psychis Akos" okulunu açtılar. Milies, 1821 Yunan Bağımsızlık Savaşı'nı gören ilk Pelion topluluğuydu. Magnesia savaşı kaybetti ve 1881 yılına kadar Yunan Krallığına katılmadı. Milies ve bölge 1881'de Yunanistan'ın bir parçası olduğunda, Osmanlılar bölgeyi terk etti.

Dünya Savaşı'ndaki Alman İşgali sırasında, neredeyse tüm köy, 4 Ekim 1943'te Alman işgal birlikleri tarafından yakıldı. Belediyenin resmi raporuna göre, Almanlar 25 erkeği infaz etti ve üç kişi evlerinde yakıldı. Bu, direnişin sekiz gün önce 26 Eylül'de yakınlarda bir Alman subayı ve bir askeri öldürmesinden sonraydı.
Alba Julia

Alba Iulia (; ya da Carlsburg, önceden Weißenburg; ; ), Romanya'nın Alba ilinde bulunan bir şehirdir. Bu şehir Mureș Nehri kıyısında yer almaktadır. 1541'den 1690'a kadar Doğu Macar Krallığı'nın başkenti olmuştur.
Naucalpan

Naucalpan veya resmî adıyla Naucalpan de Juárez, Meksika'nın Meksika eyaletinde bulunan bir şehirdir. Şehir, Meksiko Federal Bölgesi'nin kuzeybatısında yer almakta olup Meksiko metropol alanının bir parçasıdır. Yüzölçümü 156.63 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 833.779'dir.

Şehrin adı Nahuatl dilinden gelmekte olup "dört mahallenin yeri" veya "dört evin yeri" anlamına gelmektedir. 1874 yılında Benito Juárez'in anısına "de Juárez" eki getirilmiştir. Ayrıca ünlü Torres de Satélite bu şehirde yer almaktadır.
Ernst E. Hirsch

Ernst Eduard Hirsch (20 Ocak 1902; Friedberg (Hessen) – 29 Mart 1985; Königsfeld im Schwarzwald), Yahudi kökenli Alman-Türk hukuk profesörüdür. Ankara Üniversitesi ve İstanbul Üniversitesinde yirmi yıl ders vermiştir. Hirsch, Türk hükûmetine çeşitli konularda danışmanlıklar yapmış ve bazı kanunların hazırlanmasında öncülük etmiştir.

Hirsch, bilimsel anlamda, Türk hukukunun her alanında önemli etkinliklerde bulunmuştur. Birçok yasanın kodifikatörüdür. Hirsch Ticaret yasasının oluşturulmasında çok büyük katkıda bulunmuştur. Özellikle Medeni Kanun ile Ticaret Kanunu arasındaki ikilik bu bilim adamının katkılarıyla giderilmiştir. “Atatürk Yasası” nın hazırlanmasını (1951) sağlamıştır. Bu yasa ile sadece, çağdaş Türk Devletinin kurucusu değil, fakat aynı zamanda onun fiziksel anısı olan heykeller de, ceza hukukunun yaptırımlarına bağlanarak korundu. Yine CHP'nin Altı (6) okunun Anayasa'ya girişini de sağlamıştır. Pratik Hukukta Metot isimli eseri hâlâ yeni baskıları yapılan bir hukuk kaynağıdır.

Berlin Belediye Başkanı Ernst Reuter tarafından Almanya'ya dönmesi konusunda ikna edildi ve 1953-1955 yılları arasında Berlin Serbest Üniversitesi'nde rektör yardımcılığı yaptı ve sonra rektör seçildi.

Almanya'ya döndükten sonra Alman vatandaşlığına yeniden kabul edildi ve Türk vatandaşlığından geri çekildi, ama ölümüne kadar Türk pasaportunu muhafaza ettiği rivayet edildi.

1933 mayıs ayı sonunda, Türk Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı'nın çalışmaları doğrultusunda, Zürih'te bulunan Prof. H. Malche'ye İstanbul Üniversitesi için hazırlanan bir yeniden yapılandırma ve reform planı sunulmuştur. Hazırlanan bu plana göre, bir dizi yabancı üniversite hocasına iş sunulabileceği ve tek şart olarak da hocaların kendi alanlarında "isim sahibi" yetkili kişiler olmaları belirtilmişti. Prof. H. Malche ile yazıştıktan sonra Prof. Philip Schwartz, yurt dışına göçmüş ya da göçmeye niyetli Alman profesörlerinin listesiyle 1933 yılının temmuz ayında Ankara'da dönemin Millî Eğitim Bakanı Dr. Reşit Galip ve reform planı üzerine çalışan uzmanlar ile görüşmüştür. Bu görüşme sonucunda, Rof. Schwartz'a 30 kürsü ve her bir kürsü için birden fazla Alman biliminsanının adı yazılı olan bir liste verilmiştir. Prof. Schwartz'a bakan tarafından protokolde adı geçen biliminsanlarına teklif götürmesi ve İstanbul Üniversitesi'nden resmi davet yazısının iletilmesi için tam yetki verilmiştir.

Hirsch, Almanya'daki iki işini de yitirdikten sonra, 1 Ekim 1933'te Almanya'dan göç etmek durumunda kalmıştır. O dönemde, Armsterdam Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde 1933/1934 eğitim-öğretim döneminde geçici doçentlik kadrosunda bir iş bulmuştur ve birkaç yıl içerisinde kalıcı olarak hukuk fakültesinde öğretim görevlisi olarak çalışabilecek şartlara da sahiptir. Hirsch, Armsterdam'da Zonneheuvel otelinde kalırken, Prof. Philip Schwartz tarafından telefonla kendisine İstanbul Üniversitesi Ticaret Hukuku Kürsüsü'nün başına geçmesi için teklif yapılmış ve Prof. Hirsch tarafından bu teklif kabul edilmiştir.
Semendire Kalesi

Semendire Kalesi (, Smederevska tvrđava), Sırbistan'ın Semendire şehrinde yer alan tahkimattır. 1427-1430 arasında Sırp Despotluğu'nun yöneticisi Despot Đurađ Branković tarafından yaptırıldı. 15. yüzyılın sonunda şehri ele geçiren Osmanlılar tarafından güçlendirildi.

Osmanlılar ve Sırplar tarafından pek çok kez kuşatıldı ancak nispeten zarar görmedi. II. Dünya Savaşı sırasında patlamalar ve bombardıman nedeniyle ağır hasar aldı. Pek çok kez restorasyon geçirdi.

Semendire Kalesi, başkent Belgrad'ın 45 kilometre güneydoğusunda yer alan Semendire şehrinde 11,3 hektar alan üzerinde kuruludur. Tuna'nın sağ kıyısında, Tuna ile Jezava'nın kesiştiği yerde meydana gelen üçgen düzlükte, deniz seviyesinden 72 metre yüksekte yer alır. Bu konum, Sırp başkentinin Hristiyan Macaristan Krallığı'nın yakınında kalmasına olanak tanırken Macarların Büyük Morava'ya kontrolsüz geçişini önleyerek Osmanlı Sultanı II. Murad'ı memnun etti.

Kale, Balkanlar ile Orta Avrupa'yı birbirine bağlayan konumu nedeniyle yüzyıllar boyunca önemli bir dinî ve ticari merkez oldu. Kalenin ayrıca Tuna aracılığıyla başta Belgrad ve çevresindeki Vinča, Novi Sad, Güvercinlik Kalesi, Lepenski Vir ve Viminacium yerleşimleri olmak üzere pek çok tarihî yerle bağlantısı vardır.

Semendire Kalesi, Bizans geleneği ile inşa edilen ve İstanbul Surları'nı örnek alan anıtsal bir komplekstir. Temellerinin su altında kalması hedeflenmemiş olsa da kale, tamamen suyla çevrili olduğu için bir su kalesi kabul edilmektedir. Kalenin tamamlanmasından sonra, askerî öneminde bir azalma meydana geldi ve kalede bazı yapısal değişikliklere gidildi. Sonuç olarak orijinal mimari tarz bugüne kadar korundu.

Kale, 1,5 kilometre uzunluğunda ve 2 metreden daha kalın mazgallı surlarla çevrilidir ve ortalama 25 metre yüksekliğindeki yirmi beş kuleye sahiptir. Kalenin iki tarafında Tuna ve Jezava nehirleri bulunmaktadır. Jezava nehri günümüzde surlardan uzağa yönlendirilmiştir. Üçüncü tarafta savunma sistemine biri iç şehir diğeri dış mahalle için olmak üzere iki hendek eklenmişti. Dış surların güneyindeki bölge açık bırakılmıştı.
Şeyhyunus, Ilgaz

Köy, Çankırı il merkezine 30 km, Ilgaz ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın güneybatısında olup, numaralı Kastamonu-Çankırı (Ilgaz-Korgan) devlet yoluna 4,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Voznesensk Katedrali

Voznesensk Katedrali (; ), Zenkov Katedrali olarak da bilinir, Kazakistan'ın Almatı şehrindeki Panfilov Parkı'nda bulunan Rus Ortodoks katedralidir. İnşası 1907'de tamamlanmış katedral tahtadan yapılmış olmakla beraber inşasında hiçbir çivi kullanılmamıştır. 56 metre yüksekliğindeki bu binanın Dünya'da tahtadan yapılmış en yüksek ikinci bina olduğu ileri sürülmektedir.

19. yüzyılın sonlarında, Türkistan , Almatı'da bir Rus Ortodoks kilisesini açma ihtiyacını tartıştılar. 26 Eylül 1903'te Türkistan ve Taşkent piskoposu Paisii (Vinogradov), kilisenin kuruluşunu kutsadı. İnşası 1904 ile 1907 yılları arasında yer aldı.

Çan kulesi 14 Eylül 1906 tarihinde dikildi. ni az hasar görerek geçirdi; bazı piskoposlar, binanın çivi kullanmaksızın inşa edilmiş olduğu hâlde depremden yine sağ kalmış olmasını "ilahi müdahale" olarak nitelendirdi.

Katedralin iç yapısı, Moskova ve Kiev'de bulunan sanat atölyelerinde yapılmıştır. İkonostasisi N. Hludov tarafından boyandı. Rus Devrimi sonrasında katedral, Kazakistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Merkez Devlet Müzesi'ni barındırmak için kullanıldı. 1930 ile 1940 yılları arasında öne çıkan kamu kuruluşlar tarafından kullanıldı. Almatı'daki ilk radyo vericileri, katedralin çan kulesinde dikilmiştir.

Katedral üzerindeki restorasyon çalışmaları 1973'te başlayıp 1976'ya kadar sürdü. Mayıs 1995'te katedralin yönetimi Rus Ortodoks Kilisesi'ne geri verildi. Daha fazla restorasyon çalışmalarından sonra katedral, 1997'de dini hizmetler için kapılarını yeniden açtı.
Auguste Escoffier

Auguste Escoffier, 28 Ekim 1846 tarihinde Villeneuve-Loubet'de doğan ve Monte Carlo'da 12 Şubat 1935'de vefat eden, bir Fransız şef, lokantacı ve yemek muharriridi.

Auguste Escoffier'ye, kendisinden evvel, Marie-Antoine Carême'e verilen "aşçıların kralı, kralların aşçısı" unvanı verilmiştir. Lüks otellerin ince mutfağını sistemleştirdi, muasırlaştırdı ve profesyonelleştirdi. İtibarlı otellerde ve restoranlarda, artık klasik olarak sayılan, birçok tarif icat ederek dünya çapında fransız mutfağını tanıtmıştır. Yemek muharrir eserleri sonraki nesillere tesir etmiştir.

Takımdaki vazifelerin tevzisini rasyonelleştirerek ve aşçının marka imajını takviye ederek (temiz, titiz, içki içmeyen, sigara içmeyen, bağırmayan) mutfak ekibi mefhumunu geliştirdi.
Kelle Kulesi

Kelle Kulesi (, ), Niş yakınlarında bulunan 19. yüzyıldaki Sırp isyancıların kesilmiş başlarından oluşan 952 kafatasından inşa edilmiş bir kule. Kule, Osmanlıdan ayrılmak isteyen Sırplara ibret vermek için yaptırılmış daha sonra anıta çevrilmiştir.

31 Mayıs 1809 tarihinde Sırp asiler Niş'in birkaç kilometre kuzeydoğusundaki Çegar tepesinde yapılan savaşta Osmanlı ordusuna karşı 1804'teki ayaklanmalarından beri en büyük yenilgiyi aldılar.

Osmanlı Sırplarının bağımsızlık mücadelesi 1804 yılında başlar. Bu sürecin beşinci yılında yaşanan Çegar Savaşı, Sırp tarihinde büyük bir sembolik öneme sahiptir. Çegar Savaşı’nda, takriben üç bin Sırp savaşçı, kendilerinden çok daha güçlü olan Osmanlı ordusuna bir buçuk ay boyunca direnir. Ancak bu bir buçuk aylık direnişin sonrasında, Osmanlı askerleri Sırpların en öndeki siperlerini ele geçirmeye başlarlar. Savaşın kaybedileceği belli olmuştur. Bu noktada, Sırp komutan Stevan Sindzeliç, saldırıda bulunan Osmanlı askerlerini öldürme ve böylelikle cephenin gerisindekilere kaçmaları için zaman tanıma amacıyla kendi cephaneliğini havaya uçurarak bir grup askeriyle birlikte orada ölür.

Savaşın ardından, Osmanlı ordusunun kumandanı Hurşid Paşa, ölen Sırpların kellelerinin toplanmasını emreder. Toplamda 952 kelle toplanır. Bu kellelerin kafa derileri yüzülür, içleri doldurulur ve İstanbul’a, Padişah II. Mahmud’a gönderilir. Geriye kalan kafatasları ile de bir kule inşa edilir. Dört yanında 14 sıra kafatasları dizili olan üç metre yüksekliğindeki bu kulenin inşası ile amaçlanan, Osmanlı iktidarına karşı gelenlerinin sonunun ne olacağını bölge halkına göstermek suretiyle, bağımsızlık talebinde bulunan Sırplara gözdağı vermektir.

1878 yılına kadar yani Sırbistan'ın Osmanlı egemenliğinden kurtuluşuna kadar açık havada ve korunaksız bir şekilde bırakılmış olan kulenin içerisinde gerek hava koşullarından ve gerekse de defin için asilerin akrabaları tarafından götürülmesinden dolayı bugün sadece 58 kafatası kalmıştır. 1892 yılında Sırbistan'ın her tarafından toplanan yardımlarla Belgradlı mimar Dimitrije T. Leko tarafından kulenin her tarafını kaplayacak ve örtecek şekilde bir kilise yapılmıştır.
Serhat Deniz

Serhat Deniz (14 Aralık 1975, Lefkoşa), Kıbrıs Türkü spor yöneticisi ve teknik direktör. Akdeniz Spor Birliğinin kurucu ve mevcut başkanı olmakla birlikte Fenerbahçe kadın futbol takımı ile Kuzey Kıbrıs kadın millî futbol takımının teknik direktörlüğünü de yürütmektedir.

2004 yılında kurduğu Akdeniz Spor Birliği ile spor yöneticiliğine soyunan Serhat Deniz, aynı yıl kadın futbol takımını da faaliyete geçirerek Kuzey Kıbrıs'ta kadın futbolunun öncülerinden olmuştur. 2007-08 sezonunda kurulan Kadınlar Ligi'ne katılan Akdeniz Spor Birliğinin teknik direktörlüğünü de üstlenen Deniz, dört yıl boyunca takımını lig şampiyonu yapmıştır.

Deniz, 2012 yılında Gazi Üniversitesinde beden eğitimi ve spor öğretmenliği dalında doktorasını tamamlamış, Kıbrıs Türk Futbol Federasyonunda çeşitli idari görevlerde bulunmuştur. Kuzey Kıbrıs 17 yaş altı kadın millî futbol takımını da çalıştıran Deniz, günümüzde KTFF kadın futbolu koordinatörlüğü, kadın millî futbol takımı teknik direktörlüğünün yanı sıra, 2019 yılına kadar Akdeniz Spor Birliğinin de teknik direktörlüğünü yürütmekteydi. 2022 yılında Fenerbahçe kadın futbol takımının başına geçti.
Saurischia

Saurischia (Yunanca: kertenkele kalçalı), kuşları (Aves) ve kuşlarla kuş kalçalı dinozorlara göre daha yakın akraba olan tüm dinozorları barındıran iki ana dinozor grubundan biridir.

Kertenkele kalçalı dinozorlar ya da Saurischia, dinozorların temel gruplarından biridir. Sauros (σαυρος) Yunanca'da kertenkele anlamınına, ischion (ισχιον) ise kalça eklemi anlamına gelir. Bugünkü paleontologlar, diğer gruplandırmalar yerine 1888 yılında Harry Seeley'in yaptığı gibi dinozorları, kertenkele kalçalı ve kuş kalçalı (Ornithischia) olmak üzere iki gruba ayırır.

Dinozor grupları 19. asrın başından bu yana belli ölçütlerle tasnif ediliyorlardı. Boyutları, diş yapıları veya kafataslarına göre muhtelif sınıflandırma teşebbüsleri yapıldı; ancak genel kabul görmeyen ve oturmayan bu tasniflerden sonra 1888'de Richard Owen'ın da öğrencisi olan Harry G. Seeley tarafından pelvisin (kalça kemiği) karakteristiğine dayanan bir sınıflandırma yapmıştır. Bu pelvisin şekli klasik sürüngen kalça kemiğine benzemekte ve pubis aşağı ve öne doğru uzamaktadır. Buna mukabil, diğer grup olan ornithischiada pelvis net şekilde farklılaşmıştır. İkinci kalça yapısının kuşlarınkine büyük oranda benzemesi sonucu kuş kalçalılar olarak adlandırılan ornithischia grubunda pubisin bir kısmı arkaya ve aşağıya inmektedir. İsminin aksine kuş kalçalı dinozorların kuşlarla yakın bir akrabalığı yoktur, tersine kertenkele kalçalı dinozorlar kuşlarla yakın akrabadır.

Bilimsel araştırmaların ışığında saurischia ve ornithischia gruplarının aile ağaçlarının orta Triyas'ta (242-227 milyon yıl önce) ayrıldığı tahmin edilmektedir. İlk dinozorlar küçük ve bipedaldi, kısa bir süre içinde pek çok yönden inanılmaz çeşitlilikte evrildiler. Her iki grup da yaklaşık aynı dönemde evrilmeye başladıysa da saurischian dinozorların fosil kayıtlarının daha net olduğunu görülmektedir. Saurischian takımının iki ana grubu theropoda ve sauropodomorpha'dır. Mezozoyik dönemin theropodları tamamen bipedaldiler (iki ayak üstünde) ve bu gruptan yaklaşık 150-144 milyon yıl önce ilk kuşlar evrilmiştir (orta Jura devri). Diğer grup olan sauropodomorpha'nın tüm üyeleri de devasa, quadrupedal (dört ayak üstünde) ve otçuldu. Bu grubun ilk üyeleri (prosauropoda) esasında küçük ve bipedal iken; erken Jura devriyle evrimsel olarak boyutlarını büyütme eğiliminde olup devasa bedenlerini taşıma amacıyla sütunu andıran bir bacak yapısına kavuşmuş quadrupedal beden yapısına sahip olmuşlardır.

2017 tarihli Matthew Baron ve arkadaşlarının imza attığı bir çalışmadaysa 130 yıllık kalıplaşmış bu dinozor sınıflandırmasına bir eleştiri getirilmiştir. Bu yeni hipoteze göre theropoda ve sauropodomorpha arası ilişkiden ziyade ornithischia ile theropoda kardeş grup olarak düzenlenip ornithoscelida takımı oluşturulmuştur. Sauropodomorpha ile herrerasauridae ise saurischia olarak yeniden tanımlanmıştır. Bu makale ayrıca herrerasauridae ile theropodların farklı evrimsel iz üzerinde etçil özellik geliştirmelerine ve yine theropodlar ile erken kuş kalçalılar arasındaki anatomik benzer özelliklere bir açıklama önermektedir.
Yuliya Solntseva

Yuliya Ippolitovna Solntseva (d. 7 Ağustos 1901; Moskova, Rus İmparatorluğu; ö. 28 Ekim 1989, Moskova, SSCB), Rus Sovyet film yönetmeni, aktris. Sovyet sessiz film klasiği Aelita'da rol almıştır.

Solntseva 1939 - 1979 yılları arasında 14 film yönetti. Yönetmen Aleksandr Dovjenko ile evlendi ve kendisine 1949 yılında Stalin Ödülü kazandıran Michurin filmi de dahil olmak üzere birçok filmde Dovjenko ile birlikte çalıştı. 1961 Cannes Film Festivali'nde En İyi Yönetmen Cannes Film Festivali Ödülü kazandı. 1965 yılında San Sebastián Uluslararası Film Festivali'nde ödül kazandı. 1981 yılında 80 yaşında SSCB Halk Sanatçısı unvanı verildi.
Shingū

Shingū ( Shingū-shi), Japonya'nın Wakayama prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir 1 Ekim 1933 tarihinde kurulmuştur. Yüzölçümü 255.43 km² olan şehrin nüfusu 1 Mayıs 2011 tarihi itibarı ile 32,288'dir.
Karaciğer tümörleri

En sık benign lezyon kavernöz hemanjiom’dur. Genelde 2 cm.den küçüktürler. Endotelle döşeli vasküler kanallar ve aradaki stromadan oluşur. İğne biopsisi yapılırsa ciddi intra-abdominal kanamaya yol açabilir. 10 cm’den büyükse dev hemanjiom olarak kabül edilir. Hemanjiomlar gebelik süresince hızla büyürler.