Alkol hukuku

Alkol hukuku ya da alkol yasaları, alkolün veya etanol içeren alkollü içeceklerin üretimi, kullanımı, etkisi altında olma ve satışı ile ilgili yasalardır. Yaygın alkollü içecekler arasında bira, şarap, elma şarabı ve damıtılmış alkollü içecekler (örneğin, votka, rom, cin) bulunur. Amerika Birleşik Devletleri alkollü içeceği "hacimce yüzde birin yarısından az olmayan alkol içeren sıvı formdaki herhangi bir içecek" olarak tanımlar ancak bu tanım uluslararası olarak değişir. Bu yasalar, alkol üretebilenleri, satın alabilenleri, bir kişinin ne zaman satın alabileceğini, etiketleme ve reklamı, satılabilecek alkollü içecek türlerini, nerede tüketilebileceği, sarhoşken hangi faaliyetlerin yasak olduğu (örneğin, alkollü araç kullanma ) ve nereden satın alınabileceği ile yasalardır. Bazı durumlarda bu yasalar, 1920'den 1933'e kadar Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yasakta olduğu gibi, alkol kullanımını ve satışını tamamen yasaklamıştır.

Ölçülülük hareketi alkollü içki tüketimine karşı toplumsal bir harekettir . Harekete katılanlar tipik olarak sarhoşluğu eleştirir veya teşvik eder (teetotalizm), liderler ise alkolün sağlık, kişilik ve aile hayatı üzerindeki olumsuz etkilerini vurgular. Tipik olarak hareket, alkol eğitimini teşvik eder ve ayrıca alkollü içeceklerin satışına veya alkolün mevcudiyetini düzenleyenlere veya tamamen yasaklayanlara karşı yeni yasalar talep eder. 19. ve 20. yüzyılın başlarında, Temperance Hareketi birçok ülkede, özellikle İngilizce konuşulan ve İskandinavya ülkelerinde ve 1920'den 1933'e kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde yasaklanmaya yol açtı.

Bazı ülkeler alkollü içecekleri günümüzde yasaklar veya geçmişte yasaklamıştır. Çalışan insanlar için yasak, kaçak içkiyi halen lisanssız bir damıtılmış içecek olarak kabul etmektedir.

Hindistan'da Bihar, Gujarat, Manipur ve Nagaland eyaletlerinde ve ayrıca Lakshadweep birlik bölgesinde alkol üretimi, satışı veya tüketimi yasaktır. Gujarat'ta yasak, Temmuz 2009'da yasadışı olarak satılan alkolden kaynaklanan yaygın zehirlenme olayının ardından tartışmalı hale gelmiştir.

Tüm Hint eyaletleri, o bölgedeki festivalin popülaritesine bağlı olarak, büyük dini bayramları ve vesilelerle kuru günleri beklemektedir. Kuru Günler, tüketimine izin verilmesine rağmen alkol satışının yasaklandığı belirli günlerdir. Oylama günlerinde de kurak günler görülmektedir. Kuru Günler ilgili eyalet hükûmeti tarafından belirlenir. Cumhuriyet Bayramı (26 Ocak), Bağımsızlık Günü (15 Ağustos) ve Gandhi Jayanthi (2 Ekim) gibi ulusal bayramlar Hindistan'da genellikle kurak günlerdir.

İsveç'te, yasak yoğun bir şekilde tartışılmıştır, ancak hiçbir zaman uygulanmamıştır. Yerini katı karneye ve daha sonra cumartesi günleri alkol satışına izin verilmesini de içeren daha hafif olan düzenlemelere bırakmıştır.

Yasakların sona ermesinin ardından, ayrıntılı kısıtlamalar ve yüksek vergilerle devlet alkol tekelleri kurulmuştur. Bu kısıtlamalardan bazıları o zamandan beri kaldırıldı. Örneğin, Finlandiya'da süpermarketlerin % 4.7 kadar bir alkol içeriği ile sadece fermente içecek satmak için izin verilmiştir. Finlandiya'daki alkol yasası 2018'de değiştirildi ve marketlerin alkol içeriği %5,5 ABV'ye kadar olan içecekleri satmasına izin verildi.

Amerika Birleşik Devletleri'nde 1919'dan 1933'e kadar, alkollü içeceklerin üretimi ve satışının ulusal bir yasaklanması yoluyla içilmesini ortadan kaldırmak için bir girişimde bulunulmuştur. Bu dönem Yasak dönemi olarak bilinir. Bu süre zarfında, Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nda yapılan 18. Değişiklik, Amerika Birleşik Devletleri genelinde alkollü içeceklerin üretimini, satışını ve nakliyesini yasa dışı hale getirmiştir.

Yasak, birçok kişi alkollü içecekleri yasa dışı kaynaklardan temin ettiğinden yasaya karşı yaygın bir saygısızlığa neden olmak gibi istenmeyen sonuçlara yol açmıştır. Bu şekilde, yasadışı alkol üreticileri ve satıcıları için kazançlı bir iş ortamı yaratıldı ve bu da ABD'de organize suçun gelişmesine yol açmıştır. Sonuç olarak, Yasak Dönemi son derece ilgi görmedi ve sonucunda 1933'te Anayasanın 21. Değişikliğinin kabul edilmesiyle 18. Değişikliğin yürürlükten kaldırılmıştır.

Ulusal Yasaktan önce, 19. yüzyılın sonlarında başlayarak, birçok eyalet ve bölge kendi yetki alanları dahilinde Yasağı çıkarmıştı. 18. Değişikliğin yürürlükten kaldırılmasından sonra, bazı yerler alkol satışını yasaklamaya devam etmiştir.

1832 ve 1953 yılları arasında ABD federal yasası, Yerli Amerikalılara alkol satışını yasaklamıştır. Federal yasa 1953'te yürürlükten kaldırılmıştır ve birkaç yıl içinde çoğu büyük aile kendi yasaklama yasalarını çıkarmıştır. 2007 itibarıyla 48 eyalette federal olarak tanınan kabilelerin %63'ü rezervasyonlarında alkol satışını yasallaştırdı.

Suudi Arabistan, Kuveyt, Pakistan, İran ve Libya gibi çoğunluğu Müslüman olan bazı ülkeler alkollü içeceklerin üretimini, satışını ve tüketimini İslam tarafından yasaklandığı için yasaklamaktadır. Alkol Sudan'da yasa dışıydı ancak Temmuz 2020'de Müslüman olmayanlar (gayrimüslimler) için yasal hale getirildi.

Çoğu ülkede, bir kişinin yolda araba sürmeden önce ne kadar alkol tüketebileceğini sınırlayan sarhoş sürüş yasaları vardır. İzin verilen kan alkol içeriği eşiği %0.0 ila %0.08 arasındadır.

İhlalin cezaları arasında para cezası, sürücü belgesinin geçici veya kalıcı olarak kaybedilmesi ve hapis cezası yer almaktadır. Bazı yargı bölgelerinde sarhoş yelken, sarhoş bisiklet ve hatta sarhoş paten kayma için benzer yasaklar vardır. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki birçok yerde, bir aracın yolcu bölmesinde açık bir alkollü içecek kabı bulundurmak da yasa dışıdır.

Barbados, bir kişinin yasal olarak halka açık yerlerde alkol tüketebildiği 16 yaşını korumaktadır. Sarhoşken düzensiz olmak yasa dışıdır ve Kraliyet Polis Gücünden sarhoş kişileri kamu kurumlarından tahliye etmesi istenebilir.

Brezilya'da halka açık alanlarda alkol almak yasaldır ve genellikle sosyal olarak kabul edilebilir. Halkın önünde sarhoş olmak bir kabahat olarak kabul edilir ancak yasalar nadiren uygulanmaktadır.

Şili'de halka açık herhangi bir yerde veya ruhsatsız tesislerde alkol içmek yasa dışıdır. Kanun, bulunduğu yere, günün saatine ve failin davranışına bağlı olarak uygulanabilir veya uygulanmayabilir.

Sokaklar ve parklar gibi halka açık yerlerde alkol içmek, Amerika Birleşik Devletleri'nin çoğunda yasalara aykırıdır, ancak halka açık yerlerde alkol tüketimini yasaklayan özel bir federal yasa yoktur. Ayrıca, bir eyalette (Nevada, Louisiana veya Missouri gibi) böyle bir yasak olmasa bile, şehirlerinin ve ilçelerinin büyük çoğunluğunda bu yasak vardır. Bazı şehirler, Las Vegas'taki Las Vegas Strip'te veya halka açık festivallerde olduğu gibi belirli bir alanda buna izin vermektedir. İki önemli istisna, şehrin herhangi bir yerinde alkollü içeceklerin kamu tüketimine izin veren New Orleans, Louisiana ve Butte, Montana'dır.

1947'deki bağımsızlığından sonra, Pakistan yasaları içki yasaları konusunda oldukça liberaldi. Büyük şehirlerde içki içme kültürü vardı ve alkol, Müslüman vatandaşlar için yasağın getirildiği 1970'lere kadar hazırdı. O zamandan beri, Pakistan'ın çoğunluğu Müslüman nüfusu yasal olarak alkol alamamaktadır. Bununla birlikte Pakistan'da alkol, kaçak içki kaçakçıları ve ayrıca bazı küçük ülkelerin diplomatik personeli aracılığıyla yaygın olarak mevcut olmaya devam etmektedir. Kültürel tabular çoğu zaman insanların alkol hakkında konuşmasını engellese de alkol reklamı yapmak yasa dışı değildir. Yabancıların ve gayrimüslimlerin alkol satın almalarının yasaklanması daha az olasıdır ve özel lisanslı bazı yerel üreticiler, satın alma konusunda onlara yardımcı olmaktadır.

İçki Kontrol Bölgeleri olarak ilan edilen Geylang ve Little India'ya halka açık içme konusunda ek kısıtlamalar uygulanmaktadır. Geylang ve Little India için ek kısıtlamalar, cumartesi günleri sabah 7'den pazartesi günleri sabah saat 7'ye ve resmi tatillerden önceki gün akşam 7'den resmi tatilden sonraki gün sabah saat 7'ye kadardır. İçki Kontrol Bölgelerindeki perakendecilerin 10.30'dan itibaren paket likör satmasına ve perakendecilerin ve F&B satış noktalarının 10.30'dan itibaren her gün öğleden sonra 7'ye kadar likör satmasına izin verilmez.

Çoğu ülke, reşit olmayanların alkol satın almasını yasaklayan yasal bir içme yaşı belirlemiştir . Çoğu ülke, küçüklerin alkol tüketimini yasaklar. Bazı ülkeler, daha yaşlı yetişkinlere daha güçlü alkollü içeceklerin satışını sınırlayan kademeli bir yapıya sahiptir (tipik olarak ABV yüzdesine göre). Bu kısıtlamaların sona erdiği yaş, uygulanma derecesi gibi ülkeden ülkeye önemli ölçüde değişir ve bu da bir ülke içinde değişebilir.

Kanada Anayasası'na göre, Kanada'da alkollü içeceklerin satışı ve dağıtımına ilişkin yasa ve yönetmelikleri çıkarma sorumluluğu yalnızca on ilin sorumluluğundadır. Kanada'nın üç bölgesine de federal mevzuat hükümleri uyarınca bu konularda benzer özerklik verilmiştir.

Kanada'nın çoğu eyaleti, 1910 ve 1920 yılları arasında alkol satışı, tüketimi ve dağıtımını yasaklamıştır. Yasak sona erdikten sonra, çoğu ilde asgari içme yaşı 21 iken, 70'lerin başında yaş sınırı 18 veya 19'a indirildi. Daha sonra birkaç eyalet ve bölge, 1970'lerin sonlarında ve 1980'lerin başlarında yaş sınırını 18'den 19'a yükseltti.

Alkol satın alma ve bulundurma için yasal yaş, federal otoyol fonlarını eyaletlerin asgari içme yaşını korumaya bağlayan ve 1984'te kabul Ulusal Asgari İçme Yaşı Yasası'ndan kısa bir süre sonra her eyalette 21 olarak kabul edilmiştir.

2008 yılında başlayan ulusal tartışmaya rağmen, Fairleigh Dickinson Üniversitesi tarafından yapılmış bir PublicMind anketi Eylül 2008'de New Jersey'lilerin %76'sının yasal içme yaşını 21 yaşında bırakmayı desteklediğini gösterdi. Cinsiyet, siyasi görüş veya bölge dikkate alındığında önemli bir farklılık ortaya çıkmamıştır. Bununla birlikte, daha küçük çocukların ebeveynleri, üniversite çağındaki öğrencilerin ebeveynlerine (% 67) kıyasla yaşı 21'de tutmayı (% 83) destekleme olasılıkları daha yüksekti.

On yedi eyalet Arkansas, California, Connecticut, Florida, Kentucky, Maryland, Massachusetts, Mississippi, Missouri, Nevada, New Hampshire, New Mexico, New York, Oklahoma, Rhode Island, Güney Carolina ve Wyoming'in ve Columbia Bölgesi'nin yasaları vardır. Bu yasalar reşit olmayanların alkol bulundurmasına karşıdır, ancak reşit olmayanların alkol tüketimini yasaklamazlar.

On dört eyalet Alaska, Colorado, Delaware, Illinois, Louisiana, Maine, Minnesota, Missouri, Montana, Ohio, Oregon, Texas, Wisconsin ve Virginia, reşit olmayanların, ebeveynleri veya onların emanet ettiği biri tarafından verilen alkolleri içmelerine özellikle izin vermektedir.

Alkollü içecekler ÖTV'ye tabidir. Ek olarak, alkol içeriği, üretim yöntemleri, perakende ve restoran satışlarına ilişkin son derece özel düzenlemeler ve lisanslar ile birçok ülkedeki diğer sarf malzemelerinden farklı yargı yetkisine girerler. Alkol vergisi bir tüketim vergisidir ve bir ihtar vergisi olmakla birlikte hükûmetler için önemli bir gelir kaynağıdır. ABD hükûmeti böylece 2009'da 5,8 milyar dolar topladı. Tarihte, Viski İsyanı, yeni kurulan ABD federal hükümetini finanse etmek için bir alkol vergisinin getirilmesinden kaynaklandı.

Çoğu ülkede, alkollü içeceklerin ticari üretimi için hükûmetten bir lisans alınması gerekir, bu da daha sonra bu içeceklere vergi uygular. Birçok ülkede, alkollü içecekler ruhsat veya vergi olmaksızın kişisel kullanım için evde üretilebilir.

Danimarka'da evde şarap ve bira üretimi düzenlenmemiştir. Ev damıtma ruhları ticari olarak satılan ruhları aynı vergiye tabi olduğu için yasal değil yaygındır. Danimarka alkol vergileri İsveç ve Norveç'ten önemli ölçüde daha düşüktür, ancak diğer çoğu Avrupa ülkesinden daha yüksektir.

Singapur'da alkol üretimi Singapur Gümrükleri tarafından düzenlenmektedir. 30 liter kadar bira, şarap ve elma şarabı lisanssız üretilebilir. Alkol distilasyonuna yalnızca ticari bir lisansla izin verilir.

Damıtılmış içeceklerin üretimi düzenlenir ve vergilendirilir. Alkol, Tütün, Ateşli Silahlar ve Patlayıcı Maddeler Bürosu ve Alkol ve Tütün Vergisi ve Ticaret Bürosu alkolle ilgili federal yasaları ve düzenlemeleri uygular. Alkollü ürünlerin tüm ambalajlarında Genel Cerrah'tan bir sağlık uyarısı bulunmaktadır.

Amerika eyaletlerinin çoğunda, bireyler kişisel tüketim için şarap ve birayı [genellikle] yılda yetişkin başına 100 galon'a kadar, ancak hane başına yılda 200 galondan fazla olmayan miktarlarda üretebilir.

Amerika Birleşik Devletleri'nde yasadışı içki üretimine yaygın olarak " bootlegging " denir. Yasadışı olarak üretilen likör (popüler olarak " kaçak içki " veya "beyaz yıldırım" olarak adlandırılır) eskimez ve yüksek oranda alkol içerir.

Alkollü içecekler birçok ülkede yalnızca lisanslı mağazalardan alınabilir ve bazı ülkelerde güçlü alkollü içecekler yalnızca devlet tarafından işletilen bir alkol tekeli tarafından satılmaktadır.

2012 Alkol Yasası, alkol sorunlarına karşı programda bir unsur olarak başlangıçta birim başına 50 p olmak üzere yasal bir minimum alkol fiyatı getiren bir İskoç Parlamentosu Yasasıdır . Hükûmet, aşırı içki içmeyi caydırmak için Yasayı çıkarmıştır. Taban fiyat olarak, Kanunun en düşük maliyetli alkollü içeceklerin maliyetini artırması beklenmektedir. Yasa, İskoç Ulusal Partisi, Muhafazakarlar, Liberal Demokratlar ve Yeşiller'in desteğiyle kabul edildi. Muhalefet olan İskoç İşçi Partisi, yasanın alkol perakendecilerinden tahmini 125 milyon sterlinlik beklenmedik kârı geri almaması nedeniyle yasayı desteklemeyi reddetti. Nisan 2019'da İskoçya'da mevzuata rağmen alkol tüketiminin arttığı bildirildi.

Devlet tarafından işletilen satıcıya systembolaget İsveç'te, Vinmonopolet Norveç'te, Alko Finlandiya, Vínbúð İzlanda ve Rúsdrekkasøla Landsins içinde Faroe Adaları . Bu tür ilk tekel 19. yüzyılda Falun'daydı.

Bu ülkelerin hükûmetleri, tekellerin amacının alkol tüketimini azaltmak olduğunu iddia etmektedir. Bu tekeller geçmişte başarılı olmuştur ancak Avrupa Birliği'ne katıldığından beri diğer Avrupa Birliği ülkelerinden yasal veya yasadışı içki ithalatını engellemek zor olmuştur. Bu, tekelleri aşırı içmeyi azaltmada daha az etkili hale getirdi.

Norveç'te, alkol içeriği hacimce %4,74 veya daha az olan biralar yasal olarak marketlerde satılabilir. Daha güçlü biralar, şaraplar ve alkollü içkiler yalnızca devlet tekeli satıcılarından satın alınabilir. Tüm alkollü içecekler lisanslı bar ve restoranlardan satın alınabilir, ancak bunların tesiste tüketilmesi gerekir.

Yerel bakkaldan alkol yalnızca akşam 8'den önce satın alınabilir (Cumartesi günleri 18:00, belediyeler daha katı düzenlemeler getirebilir). Pazar günleri barlar dışında alkol satın alınamaz.

Norveç alkollü içeceklerden, özellikle alkollü içkilerden, dünyanın en ağır vergilerinden bazılarını almaktadır. Bu vergiler, tüm mal ve hizmetlerde %25 KDV'ye ek olarak alınır. Örneğin, 700 mL Absolut Vodka şu anda 300 Norveç kronuna satılmaktadır.

İsveç'te, düşük alkol içeriğine sahip bira normal mağazalarda 18 yaş ve üzerindeki herkese satılabilir ancak yüksek alkol içeriğine sahip içecekler yalnızca devlet tarafından işletilen rastoran veya barlar tarafından satılabilir. Bu lisanslı tesislerde satın alınan alkollü içecekler mutlaka tesiste tüketilmelidir.

Kanada eyaletlerinin çoğunda, alkol satışı konusunda çok sıkı bir hükûmet tekeli vardır. Bunun iki örneği, Ontario'daki Likör Kontrol Kurulu ve Britanya Kolumbiyası'ndaki Likör Dağıtım Şubesidir . Alkol satışının hükûmet kontrolü ve denetimi, 1920'lerde Kanada'daki Yasağı sona erdirmek amacıyla "kuru " ve "ıslak" arasında tasarlanmış bir uzlaşmaydı. Bazı iller bu devlet tekelinden uzaklaştı. Alberta'da özel likör mağazaları mevcuttur ve Quebec'te mahalle bakkalları ve marketlerden sınırlı sayıda şarap ve likör satın alınabilir.

Kanada, dünyadaki alkol üzerindeki en yüksek tüketim vergilerinden bazılarına sahiptir. Bu vergiler hükûmetler için bir gelir kaynağıdır ve aynı zamanda içki içmeyi caydırmak içindir. Quebec eyaleti, Kanada'daki en düşük toplam alkol fiyatlarına sahiptir.

Alkol satışına ilişkin kısıtlamalar eyaletten eyalete değişmektedir. Alberta'da 2008'de getirilen değişiklikler arasında " mutlu saatler " yasağı, minimum fiyatlar ve bir kişinin bir barda veya barda bir seferde saat 1'den sonra satın alabileceği içki sayısı üzerinde bir sınırlama varmıştır.

Amerika Birleşik Devletleri'nde alkollü içeceklerin satışı tek tek eyaletler, her eyaletteki ilçeler veya mahalleler ve yerel yargı bölgeleri tarafından kontrol edilmektedir. Birçok eyalette, alkol yalnızca alkol sunucusu eğitimi yoluyla sorumlu hizmet vermeye yetkili personel tarafından satılabilir. Alkol satışını yasaklayan bir ilçe, kuru bir ilçe olarak bilinir. Bazı eyaletlerde, bir yasa ile pazar günleri içki satışı yasaklanmıştır.

Alkolün satılabileceği veya bulunabileceği yerler, diğer tüm alkol kısıtlamaları gibi eyaletten eyalete değişmektedir. Louisiana, Missouri ve Connecticut gibi bazı eyaletlerde çok serbest alkol yasaları bulunurken, Kansas ve Oklahoma gibi diğer eyaletlerde çok katı alkol yasaları vardır.

18 alkollü içki kontrol eyaletinde, devlet içki satışında tekele sahiptir. Örneğin, Kuzey Karolina'nın çoğunda, bira ve şarap perakende mağazalarından satın alınabilir, ancak damıtılmış alkollü içkiler yalnızca eyaletteki ABC (Alkollü İçecek Kontrolü) mağazalarında bulunur. Maryland'de, damıtılmış alkollü içkiler, yalnızca ilçe tarafından satıldıkları, Montgomery County hariç, likör mağazalarında bulunur.

Çoğu eyalet, üreticilerin doğrudan perakendecilere satış yapamayacakları, bunun yerine perakendecilere satış yapan distribütörlere satış yapmaları gereken üç katmanlı bir sistem izlemektedir.

Çoğu eyalet, hareketli araçların içinde açık alkol kaplarına da izin vermez. 21. Yüzyıl 1999 Federal Ulaştırma Eşitliği Yasası, eğer bir eyalet hareketli araçların içinde açık alkol kutularını yasaklamıyorsa, federal otoyol fonlarının bir yüzdesinin her yıl bunun yerine alkol eğitim programlarına aktarılacağını zorunlu kılmaktadır. Aralık 2011 itibarıyla, yalnızca bir eyalet (Mississippi ) sürücülerin araç kullanırken alkol tüketmesine (%0,08 sınırının altında) ve yalnızca beş eyalet (Arkansas, Delaware, Mississippi, Missouri ve Batı Virginia) yolcuların araç hareket halindeyken alkol tüketmesine izin vermektedir.

Dört ABD eyaleti olan Kansas, Minnesota, Oklahomave Utah, marketlerde ve benzin istasyonlarında alkol satışını %3,2 veya altında birayla sınırlandırmaktadır. Bu eyaletlerde, daha güçlü içecek satışları içki dükkanlarıyla sınırlıdır. Oklahoma'da içki dükkanları, %3,2'den fazla alkol içeren içecekleri soğutamaz. Missouri'de ayrıca %3,2 bira için hükümler vardır, ancak izin verilen alkol yasaları (diğer eyaletlerle karşılaştırıldığında) bu tür birayı nadir kılar.

Pennsylvania'da, marketlerin ve benzin istasyonlarının alkol satmasına izin vermeye başlanmaktadır. Şaraplar ve alkollü içkiler "devlet mağazaları" olarak adlandırılan yerlerde satılmaktadır ancak bakkallarda şarap büfeleri kurulmaya başlanmıştır. Harrisburg'daki bir veri tabanına bağlı ve alıcıların şarap satın almak için geçerli bir kimlik, imza ve yüz tanıma için bir kameraya bakmaları gerekiyor. Ancak tüm bu önlemler geçtikten sonra kişinin "otomat"tan bir şişe şarap almasına izin verilir. Büfeler, sadece devlete ait içki dükkanları ile aynı saatlerde açıktır ve pazar günleri açık değildir.

Alkollü içecekler, 1953 yılında kabul edilen federal yasalar Yerli Amerikalıların alkol satışlarını ve tüketimini yasamalarına izin verene kadar, 19. ve yirminci yüzyılın çoğu için ABD Kızılderili rezervasyonlarında yasaklanmış veya kısıtlanmıştır.