SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Piyadenin Özel Notları

Piyadenin Özel Notları (İng. Personal Notes of Infantryman), Amerikalı yazar J. D. Salinger'ın bir öyküsüdür. Askerlik yaşamını konu alan Piyadenin Özel Notları, Collier's dergisinin 12 Aralık 1942'de çıkan sayısında yayınlandı.

1941 yılının Aralık ayında Amerika Birleşik Devletleri resmi olarak II. Dünya Savaşı'na girdi. Nisan 1942'de ise Salinger orduya yazıldı. Yazar ordudayken de yazmaya devam etti. İsminin edebiyat dünyası tarafından unutulmasını istemeyen Salinger, Alışmak isimli öyküsüne çok benzeyen Piyadenin Özel Notları'nı bu dönemde yazdı ve bu eseri Alışmak'''ı da yayınlayan Collier's dergisine yolladı. Collier's hikâyeye 12 Aralık 1942 tarihli sayısının 96. sayfasında yer verdi.

Salinger'ın basit bir formülle yazılmış ve tahmin edilebilir O. Henry tarzı sona sahip Piyadenin Özel Notları'nı yazma sebebinin dönemin popüler dergileri tarafından kolayca kabul edilmek olduğu düşünülür. Alışmak ve Piyade birbirine çok benzeyen iki öykü olmasına rağmen Salinger'ın meslek yaşamında farklı izler bıraktığı kabul edilir. Salinger, 1941 Temmuz'unda Alışmak Collier's'e kabul edildiğinde bunun kariyeri için önemli bir ilerleme olduğunu düşünmüştü. Oysa Piyade'yi daha ciddi çalışmalarını tamamlayamadığı günlerde yazdığı bir boşluk doldurucu olarak niteledi.

Konusu Piyadenin Özel Notları'' orta yaşı geçmiş Lawlor soyadlı bir adamın orduya girmesini ve önüne çıkan tüm engelleri aşarak savaşta çarpışmasını anlatır. Hikâyeyi Lawlor'ın orduya katılmak için başvurduğu asker anlatır. Asker adamın yaşına rağmen bu kadar hevesli olmasına şaşırmıştır ve onu mesleğin zorlukları üzerine uyarır. Ayrıca ailesinin özellikle de karısının bu kararı hakkında ne düşündüğünü sorar. Lawlor eşinin kendisini desteklediğini söyler. Çiftin iki oğlu da askerdir. Donanmadaki oğlu Pearl Harbor Saldırısı'nda bir kolunu kaybetmiştir.

Orduya kabul edilen Lawlor eğitim döneminde başarılı olmak için büyük çaba harcar ve başarılı olur. Fakat, son anda ismi savaşa gidecekler listesinden çıkarılır. Bunun üzerine anlatıcıya gelerek yardım ister. Anlatıcı adama bu konuda olumlu ya da olumsuz bir faydasının olmadığını ve bundan sonra da olmayacağını söyler.

Lawlor, birkaç ay sonra savaşa gönderilir. Savaşta hayatını kaybeder. Bu haberi karısına anlatıcı verir. Öykünün sonunda Lawlor'ın anlatıcının babası olduğu ortaya çıkar.
Abdullah Ercan

İlk ve ortaokulu Beyoğlu Okçumusa'da okumuştur. Okul futbolunda göstermiş olduğu yetenek ile İstanbul'un amatör takımlarından Beyoğlu Yeniçarşı (1994'ten sonra adı Güngören Belediyespor oldu.)'da oynarken keşfedildi.

1990 yılında Trabzonspor'a transfer oldu. Kariyerinin en uzun dönemini Trabzonspor'da geçirdi. 1999-2000 sezonunda Fenerbahçe'ye transfer oldu. Fenerbahçe'deki ilk resmî maçı, 8 Ağustos 1999'da Fenerbahçe - Vanspor Süper Lig maçıdır.

2011-12 sezonunun 4. haftasında istifa eden Tolunay Kafkas'ın yerine Gaziantepspor teknik direktörlüğüne getirildi. 26 Ocak 2012 günü ise ekibiyle birlikte istifa ettiğini açıkladı.
Aklımdasın

Sıra Bende / Aklımdasın, Türk şarkıcı İbrahim Erkal'ın 8 Mart 1995 tarihinde çıkardığı dördüncü stüdyo albümüdür. 1994 yılının sonunda albümün kayıtlarına başlamıştır. Albüm, Ulus Müzik tarafından satışa sunulmuştur. İbrahim Erkal'ın Tutku albümüne göre iyi bir satış elde etmesiyle bu albümün kayıtlarına başlamıştır. Albümde, fantezi ve arabesk gibi müzik türleri yer almaktadır. Albümdeki tüm parçaların söz ve müziği İbrahim Erkal'a aittir.

Erkal, albümün çıkışıyla birlikte, albümle aynı anda "Aklımdasın" parçasını yayınladı. Beş ay sonra albümden "Sevmesende Olur" adlı parça yayınlanmıştır. Yayınlanan ikinci parça ilkine göre daha çok ses getirmiştir. İbrahim Erkal, bu albümle de adından sıkça söz ettirmiştir. O dönemlerde albümdeki parçalar insanlar tarafından çok beğenildi ve olumlu tepkiler aldı. Albümden son olarak "İnsafsız" adlı parça yayınlanmıştır ve albümün en beğenilen parçalarından birisi olmuştur. Albüm, 270 bini aşan bir satış grafiği çizdi ve Tutku albümüne göre daha fazla sattı.

Albümün kayıları, İstanbul'da gerçekleştirildi. 1993 yılındaki albümünün başarısından sonra, aynı Ekim 1994 tarihinde ikinci albümünün kayıtlarına başladı. Albümün kayıtları dört aya yakın sürdü. İbrahim Erkal, albüm için birçok şarkı yazdı ama bu şarkılardan sadece on ikisi albümde yer aldı. Albümün süresi kırk beş dakikayı geçiyordu. Albüm, kaset ve CD olarak piyasaya sunuldu. 1995 yılının ilk aylarında albüm yayınlandı. Albümün yayınlanmasıyla birlikte albümden "Aklımdasın" adlı parça yayınlandı. O dönemde sıkça ekranlara gelen parçanın klibi insanlar tarafından olumlu tepkiler almayı başardı. Bu başarının ardından "Sevmesende Olur" adlı parçayı yayınladı. Bu parça yayınlanan ilk parçaya göre daha iyi bir çıkış yaptı. Döneminde radyolarda ve televizyonlar da sıkça parçaya yer verildi. Dönemin en çok dinlenen parçalarından birisi olmayı başardı ve albümün satışında oldukça önemli bir pay sahibi oldu. Tutku albümden daha iyi ses getirmeyi başardı. Albümden son olarak "İnsafsız" adlı parça yayınlandı ve albümün büyük ses getiren parçasından biri oldu. Albümün iyi tepkiler alması sonucunda İbrahim Erkal, 2. Kral TV Video Müzik Ödülleri'nde Arabesk-Fantazi En İyi Erkek dalında aday oldu.
Serhiy Arbuzov

Serhiy Arbuzov (Ukraynaca: Сергій Геннадійович Арбузов), Serhiy Hennadiyovych Arbuzov) (d. 24 Mart 1976), Ukrayna eski Başbakan Birinci Yardımcısı, Ukrayna Milli Bankası eski başkanı ve eski başbakan. 2000'li yıllarda Privatbank ve Ukreximbank dahil olmak üzere birçok önde gelen Ukrayna bankalarında bir yönetici olarak çalıştı.

Arbuzov Donetsk'de doğdu. "Finans ve kredi" konusunda uzmanlaşmış niteliklilere sahip ve bir ekonomist olarak Donetsk Devlet Üniversitesi'nden mezun oldu. Profesyonel kariyerinin başında Donetsk'teki Privatbank'ın yönetim başkanı ve Kostyantynivka'daki Privatbank'ta yönetici olarak çalıştı. 2003-10 yılında, Daha önce Donechyna olarak da bilinen Ukrayna İş Bankası'nın müdürü oldu. 2010 yılında Arbuzov, Ukreximbank ve Denetleme Kurulu Başkanı olarak atandı ve 2010 yılının Eylül ayında Ukrayna Ulusal Bankası başkan yardımcısı oldu.

Ayda 140.000 Grivnası (yaklaşık 18.000 $) - Mayıs 2012 yılında Ukraynalı Focus dergisi Arbuzov'u, Ukrayna askerleri arasında en yüksek maaşı aldığına işaret etti. Aynı yıl başka bir Ukrayna dergisi olan Korrespondent, ülkenin en etkili otuz insan arasında ona da yer verdi.
South Portland, Maine

South Portland, Amerika Birleşik Devletleri'nin Maine eyaletinde yer alan ve Cumberland ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 25,002'dir.

15 Mart 2010 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 17,353 kişiden, 7,405 evden ve 4,415 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımı ise %97,7 Beyaz, %0,3 Yerli Amerikan ve %1,4'ünün ise diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.

1 Nisan 2000 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 16,331 kişiden, 6,951 evden ve 4,233 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımı ise %97,7 Beyaz, %0,3 Yerli Amerikan ve %1,4'ünün ise diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Terliksi hayvan

Terliksi Hayvan ya da paramesyum (paramecium), en çok bilinen örneklerinden birisidir; genellikle silli protozoaların temsilcileri olarak çalışılır. Terliksi hayvan; tek hücreli ve terlik şeklindedirler ("terliksi hayvan" ismini alma sebepleri budur). Boyları, türlerine göre 30 veya 500 mikrometre arasında değişir. Basit silleri, vücutlarını kaplar; ve diğer peniculidlerde olduğu gibi göze çarpmayacak şekilde birleşik ağızsal siller de içeren derin bir ağızsal boşlukları bulunur.

Ozmoregülasyon işlemi, etraftan ozmos basınçla emilmiş olan suyu aktif olarak dışarı çıkaran bir çift kontraktif koful tarafından gerçekleştirilir. Terliksi hayvanlara genellikle temiz su ortamlarında ve kir tabakalarında rastlamak mümkündür. Terliksi hayvanlar, asidik ortamlara ilgi gösterirler. Genellikle eşeysiz olarak ürerler; ama yeterli besin maddelerinin bulunmadığı ortamlarda da konjugasyona başvurabilirler.
Çayırçimen, Posof

Çayırçimen köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Lamyan olarak geçer. Rus idaresi ise köyü 1886 yılında Lamian / Lomian (Ламиан / Ломиан) adıyla kaydetmiştir. "Lomian" Gürcüce aslan" anlamındaki "lomi" (ლომი) kelimesinden türemiş olabilir. Lomiani (ლომიანი) ise "aslanlı" anlamına gelir. Ancak köyün adının Gürcüce "ırmak kumu" anlamına gelen "lami" (ლამი) kelimesinden türemiş olması daha muhtemel görünmektedir. Lamiani (ლამიანი) de "kumlu" anlamına gelir.

Lamiani veya Lomiani, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tarihsel Samtshe'de yer alır. Nitekim Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında bu bölgeyi Gürcülerden ele geçirmiştir. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde komşu köy Şuatskali (bugün Gönülaçan) yer aldığı halde Poshov livasının Güney nahiyesi köyleri arasında Lomiani geçmemektedir.

Osmanlı Devleti, Doksanüç Harbi'nin ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Ardahan bölgesini Rusya'ya bırakınca, Lomiani köyü de Osmanlı egemenlik alanının dışında kaldı. Rus idaresinin 1886 yılında yaptığı nüfus tespitinde Lomian köyü Ardahan sancağının Poshov kazasına (uçastok) bağlıydı. Köyün nüfusu "Türk" olarak kaydedilmiş olan 81 kişiden oluşuyordu.

Lomiani, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sürerken Ankara Hükümeti ile Sovyet Rusya arasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Lomiani Türkiye'ye bırakıldı.

Lamiani, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Lamyan (لامیان) olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Lamyan, Kars vilayetinin Poshof kazasının Cilvana nahiyesine bağlıydı. Köy 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 164 kişiden oluşuyordu. Lomiani veya Lamyan Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Çayırçimen olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Çayırçimen köyünün nüfusu 272 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 42 kişi okuma yazma biliyordu.
Türkiye Gazeteciler Cemiyeti

Türkiye Gazeteciler Cemiyeti, 10 Haziran 1946'da Sedat Simavi, Sadun Galip Savcı, Cihat Baban, Hayri Alpar ve Sait Kesler tarafından kurulmuş olan bir cemiyettir.

Türkiye Gazeteciler Cemiyeti'nin amacı gazete, dergi, radyo ve televizyon gibi yazılı, işitsel, görsel ve elektronik iletişim alanlarını kapsayan gazetecilik mesleğini; mesleğin geleneklerini, ahlak ilkelerini korumak; herkesin bilgi edinme, gerçekleri öğrenme hakkının bir aracı olan iletişim ve düşünce özgürlüğünü sağlamak, gazetecileri meslekleri içinde maddi ve manevi yönleriyle ilerletmek ve yüceltmek şeklinde özetlenebilir.

Yazılı veya görsel basında 212 sayılı yasayla değişen 5953 sayılı yasa hükümlerine göre sözleşmeli çalışmak ve en az iki yıl meslek kıdemi bulunmak veya Sarı Basın Kartı taşımak asıl üye olabilmenin ön koşuludur.

İstanbul, Cağaloğlu'ndaki ana bina Türkiye Gazeteciler Cemiyeti’nin kendi mülküdür. İstanbul, Divanyolu'ndaki tarihi bina müze yapılmak üzere İstanbul Belediyesi'nden kiralanmıştır. 1988 yılında bu binada hizmete giren Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Basın Müzesi, dünyadaki sayılı basın müzesinden biridir.

Türkiye Gazeteciler Cemiyeti’nin etkinlikleri arasında kitap yayınları önemli bir yer tutmaktadır. Bugüne dek 57 adet kitap basımı yapılmıştır. Ayrıca cemiyet yürüttüğü bir kampanya ile İstanbul, Sefaköy’de 18 derslikli ve 308 öğrencili bir okul açtırtmıştır.
Propiyonik asit

Karboksilik asitlerden 3C'a sahip olan propiyonik asit içerdiği hidrojen bağları ile güçlü olup kaynama noktası diğer fonksiyonel gruplardan (sırasıyla) Alkol-Keton-Aldehit-Eter büyüktür. Propionik asit (/proʊpiˈɒnɪk/ Yunanca "ilk" anlamına gelen protos ve "yağ" anlamına gelen pion; propanoik asit olarak da bilinir ) CH3CH2CO2H kimyasal formülüne sahip doğal olarak oluşan bir karboksilik asittir. Vücut kokusuna benzeyen keskin ve hoş olmayan bir kokuya sahip bir sıvıdır. CH3CH2CO2− anyonu ile propiyonik asidin tuzları ve esterleri, propiyonatlar veya propanoatlar olarak bilinir.
Kerr (film)

Kerr, Varşova Film Festivali’nde Dünya prömiyerini, Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde ise Türkiye prömiyerini yapan, Tayfun Pirselimoğlu’nun aynı adlı romanından sinemaya uyarladığı film, 41. Uluslararası İstanbul Film Festivali’nden hemen sonra 22 Nisan'da vizyona girmiştir.

Can, babasının cenazesi için geldiği kasabada bir cinayete tanık olur. Polis, ifadesinin alınmasının ardından kasabadan ayrılmasına izin vermez. Babasının bakıcısı, gizemli bir kadınla birlikte onun tuhaf arkadaşları ile tanışan Can'ın kapana kısılıp kaldığı, kuduz köpekler nedeniyle karantina altına alınan kasabada acayip şeyler yaşanmaya başlamıştır. Daha da garibi Can babasının terzi dükkânında katille yeniden karşılaşır ve büyük bir korkuya kapılır. Bilinmeyen bir suçla itham edildiğini öğrendiğinde Can iyice dehşete düşer ve başka çaresi kalmadığından kasabadan kaçmaya karar verir. Ancak bütün yollar kesilmiş ve artık tüm ülkede sokağa çıkma yasağı ilan edilmiştir. Çıkışı olmayan bir arafa dönüşen kasaba neredeyse bir deliliğin eşiğine gelmiştir.
Kolan balığı

Kolan balığı (Acipenser sturio), Atlantik mersin balığı, Baltık mersin balığı, bayağı mersin balığı olarak da bilinmektedir. Avrupa'nın en kıyılarında bulunan mersin balığı olan bir türdür. Şu anda nesli kritik tehlikedeki türler arasında yer almaktadır.

Kolan balığının kama biçimindeki baş kısmı, uzun bir noktada son bulur. Yüz bölgesinde birçok hassas bıyık bulunmaktadır. Sırt yüzgeçleri geriye doğru uzanır. Karın bölgesi sarı, arka bölümler ise kahverengimsi-gri bir renkte bulunmaktadır.
Anais Nin

Anaïs Nin (21 Şubat 1903 - 14 Ocak 1977) İspanyol, Küba ve Danimarka kökenli Fransız yazar. Günlükleri ve erotik yazılarıyla tanınır. Günlükleri 11 yaşından başlayarak ölümüne kadar 60 yıldan uzun bir dönemi kapsar.

Uzun yıllar Anaïs Nin aynı anda iki kişiyle evli kalmıştır. Bir sanatçı ve bankacı olan ilk kocası Hugh Guiler ile 1923'te evlenmiştir. 1955 yılında Guiler ile evliliği sürerken evlendiği Rupert Pole ise bir orman memuruydu. Her iki adam da Nin'in ikili yaşantısından bihaberdi ve 1977'de Nin'in ölümüne kadar tanışmamışlardı. 1985 yılında Hugh Guiler'in ölümünden sonra Nin'in günlükleri Rupert Pole'un izniyle eksiksiz halleriyle yayımlanmıştır.

Anaïs Nin, Fransa'da doğdu. Anne ve babasının ayrılmasından sonra annesi Anaïs ve iki erkek kardeşini alarak New York'a taşındı. Yeni yetmelik döneminde okulu bıraktı ve manken olarak çalışmaya başladı.

1924 yılında kocası Hugh Parker Guiler ile Paris'e taşındı. Bu dönemde kendini yazıya verdi. D.H. Lawrence üzerine olan ilk kitabı da bu dönemde yayımlandı. 1939'da çift New York'a döndü.

Nin Kenneth Anger'in Inauguration of the Pleasure Dome (1954) adlı filminde Astarte olarak rol aldı. Ayrıca Maya Deren'in Ritual in Transfigured Time (1946) ve Guiler'in Ian Hugo ismiyle yönettiği Bells of Atlantis (1952) adlı filmlerde oynadı.

Anaïs Nin en fazla günlükleri ile tanınır. On yıllara yayılan günlükleri birçok açıdan çarpıcıdır. Nin'in birçok önemli yazar, sanatçı ve psikanalist ile yakın ilişkisi vardı. Günlüklerinde bu kişileri alışılmadık bir derinlikle analiz eder.

Anaïs Nin çoğu eleştirmen tarafından kadın erotik edebiyatının en iyi örneği olarak gösterilir. Erotizmi deşen ilk kadın yazarlardandı. Nin, 1940'larda parasızlıktan sayfası bir dolardan olmak üzere Venüs Aşıkları'nı kaleme almıştı.
Zafer Anıtı (Gazimağusa)

Zafer Anıtı veya bazı kaynaklardaki adıyla Büyük Özgürlük Anıtı, 1979'da heykeltıraş Tankut Öktem tarafından yapılan; Gazimağusa'da bulunan bir Atatürk anıt heykelidir.

Kompozisyon, iç içe geçmiş figürlerden yapılmıştır. Birinci kısımda, Gazimağusa halkının kahramanlıkları, özgürlük için verilen şehitler ve zorluklar anlatılıyor. Birinci kısımla iç içe geçmiş olan ikinci kısımda ise Türk Silahlı Kuvvetleri'nin toplumdan kazandığı saygı anlatılır. Üçüncü kısım ise Kıbrıs Türklerin özgürlüğü nasıl kazanmış olmaları ve çağdaş, laik sınıf-arası seviyedeki gelecek için dostluğu simgeler. En üstte ise Atatürk'ün yüzü ciddi bir ifadeyle ileriye bakar. Heykelde toplam 32 figür bulunmaktadır.
Savaşan Devletler Çağı

Muharip Devletler Dönemi veya Savaşan Devletler Dönemi () İlk çağ Çin târihinde MÖ 5. yüzyıla Çin İmparatorluğu'nun kuruluşuna kadar (MÖ 221) geçen zamâna verilen addır. Sözde İlkbahar ve Sonbahar Dönemi sonrasında başlayan ve MÖ 256'da ortadan kalkan Doğu Zhou Hânedanlığı döneminin ikinci bölümü oluşturan dönem olarak görülür. İlkbahar ve Sonbahar Dönemi'nde olduğu gibi bu dönemde de kral, göstermelik yönetici olmaktan ileri gidememiş, gücü kalmamıştı.

Döneme verilen ad, Han Hânedanlığı zamânında yazılmış Muharip Devletlerin Kayıtları adlı eserden alıntıdır. Dönemin tam ne zaman başladığı konusu tartışmalıdır. Sık sık MÖ 475 olarak (İlkbahar ve Sonbahar Dönemi'nden sonra) gösterilirken MÖ 403 (Jin Hânedanlığı'in üçe bölündüğü târih) de bâzı kaynaklarda bu dönemin başıdır.

Politik güçteki değişimin bir başka simgesi, unvandaki değişikliklerdir. Kumandanlar, hâlâ kendilerini Zhou hânedanlığı'nın dükleri (公 gōng) olarak görürken şimdi kendilerine kral (王 wáng) unvânını lâyık görmeye başladılar; böylece kendilerini Zhou kralı düzeyinde görüyorlardı.

Muharip Devletler Dönemi, demir işlemenin Çin'de başladığı zamânı da içine alır. Artık bu dönemden sonra bronz yerine demirle silâhlar üretilir. Şû (şimdiki Siçuan) ve Yue (şimdiki Zhejiang) da bu dönemde Çin kültürü bölgesi içine alındı. Aralarında Mensiyüs tarafından ayrıntılandırılan Konfüçyüsçülük, Lao Zi ve biraz da Zhuang Zi tarafından ayrıntılandırılan Taoizm, Legalizm ve Mohizm'in bulunduğu Yüz Düşünce Okulu bu dönemde gelişti. Ticâret de bu dönemde gelişerek bâzı tüccarlara politikaya etki imkânı verdi. Askerî taktikler de değiştirildi. İlk- ve Sonbahar Dönemi'e göre değişikliklerle yaya ve atlı askerler, bütün ordularda kullanılmaya başlanıp iki tekerlekli savaş arabası tutulmamaya başlandı. Bu dönemden sonra Çin'in asilzâdeleri savaşçı sınıfa âit olmak yerine okur-yazar sınıfından olmaya başladılar. Krallıklar, büyük orduları birbirinin üstüne salarak birbirlerini egemenlikleri altına almaya çalışıyorlardı. Askerlerin silâhları, yavaş yavaş bronz yerine sırf demirden üretilmeye başlandı. Hançer baltası, bu dönemde değişik krallıklarda, bilhassa 5½ m uzunluğunda mızraklar çıkaran Qin'de son derece yaygın bir silâhtı.

Bu dönemde askerî strateji uzmanı Sun Tzu (Sun Zi), Savaş Sanatı adlı eseriyle en etkin ve bilinen en eski askerî strateji eserini yazdı. Bu eserin yanı sıra Yedi Askerî Klâsikler de bu dönemde yazıldı. Çin birleştiğinde bu yedi klâsik eser, ayaklanmaya teşvîk ettiğinden idâreciler tarafından saklandı.
José Feliciano

José Montserrate Feliciano García (d. 10 Eylül 1945, Lares), Porto Rikolu şarkıcı ve gitaristtir. Kendisi doğuştan kördür ve 17 yaşında, ailesini geçindirebilmek için okuldan ayrılmıştır ve çeşitli yerlerde sahneye çıkmaya başlamıştır. Gençliğinde 50'li yılların rock müziğini dinlemiştir. "Rain", "The Gypsy", "California Dreaming" gibi şarkılarıyla ünlüdür.

Feliciano, 1970 yılında, yine büyük bir yeşil ve kırmızı fiyonklu altın sargılı bir Noel hediyesi festivaline benzeyen aslen "José Feliciano" adlı Rick Jarrard ile birlikte bir Noel müziği albümü çıkardı. Daha sonra albüm, en olası seçiminin, küçük şarkının, José'nin kompozisyonu Feliz Navidad'ın adını alacak. Kayıt sürecinde Rick, José'nin "albüm için yeni bir Noel şarkısı!" Yazmasını önermişti. José pratik olmadığını düşündü ancak Porto Riko'daki çocukluğunu hatırlatmaya başladı ve birkaç dakika sonra Feliz Navidad doğdu. Feliz Navidad, sayısız sanatçı tarafından uluslararası olarak ele alındı ​​ve Noel zamanında dünyadaki müzikal manzaraların geleneksel bir parçası haline geldi. Noel sezonu boyunca her yıl "Feliz Navidad", sezonun en çok çalınan ve en çok indirilen şarkılarından biri olarak hava dalgalarına geri döner. "Feliz Navidad", ASCAP tarafından dünyanın en çok çalınan 25 Noel şarkısından biri olarak tanınır ve Grammy Hall of Fame'de bulunur.

Feliciano 10 Eylül 1945'te Porto Riko'da Lares'te doğdu. On bir oğlunun dördüncü çocuğu olan Jose, doğuştan glokomun bir sonucu olarak kör doğdu.
Pasifik beyaz yanlı yunusu

Pasifik beyaz yanlı yunusu (Lagenorhynchus obliquidens), yunusgiller (Delphinidae) familyasından Lagenorhynchus cinsindeki altı yunus türünden biridir. Çok hareketli olan bu yunus türü Kuzey Pasifik Okyanusu'nun serin ve ılık sularında bulunur.

Pasifik beyaz yanlı yunusu 1865 yılında Theodore Gill tarafından adlandırılmıştır. Bu yunus türü morfolojik açıdan güney Pasifik'te bulunan gölgeli yunusa benzer. Franck Cipriano tarafından yapılan genetik analizler bu iki yunus türünün yaklaşık iki milyon yıl önce ayrıldığını göstermektedir.

Her iki yunus türü de geleneksel olarak Lagenorhynchus cinsinde sınıflandırılmış olsalar da moleküler analizler bu yunus türlerinin Cephalorhynchus cinsinde yer alan yunuslara daha yakın olduğunu göstermektedir. Bu iki tür için yeni bir cins adı olarak Sagmatias önerilmiştir.

Pasifik beyaz yanlı yunusu üç renklidir. Çenesi, boğazı ve karnı krem beyazıdır. Ağzı, yan yüzgeçleri, sırtı ve sırt yüzgeci koyu gridir. Yanlarda açık gri bölgeler bulunur ayrıca gözün üstünden sırt yüzgecine doğru giden ve kuyruğa yaklaştıkça da kalınlaşan açık gri bir çizgi de bulunur. Gözlerin çevresinde koyu gri bir halka vardır.

Bu yunus türü orta büyüklükte bir okyanus yunusudur. Dişiler 150 kg, erkekler de 200 kg. ağırlığa çıkabilir. Erkeklerin boyu 2,5 metreye dişilerin boyu da 2,3 m.'ye çıkar. Pasifik beyaz yanlı yunusu gölgeli yunustan biraz daha iridir. Dişiler olgunluğa 7 yaşında ulaşır. Gebelik süresi bir yıldır. Bireyler 40 yaşından fazla yaşayabilirler.

Pasifik beyaz yanlı yunusu oldukça hareketlidir ve kuzey Pasifik'te bulunan diğer balina ve yunus türleriyle bir arada bulunabilirler. Teknelere hemen yanaşırlar ve yanlarında yüzerler. Ortalama 90 bireyin bulunduğu geniş gruplara sıklıkla rastlanır,300 bireyin oluşturduğu çok büyük gruplar da görülebilir. Barlam balığı, hamsi, kalamar, ringa, somon ve morina ile beslenirler.

Pasifik beyaz yanlı yunusu kuzey Pasifik Okyanusu'nun soğuk sularından ılık sularına kadar olan bölgede yaşarlar. Batıda Güney Çin Denizi ve doğuda da Baja California Yarımadası'ndan daha güneyde görülmemişlerdir.

Japon Denizi ve Ohotsk Denizi'nde de bazı populasyonların yaşadığı görülmüştür. En kuzeyde Bering Denizi'nde bazı bireylere rastlanmıştır. Bu yunusların göç ettikleri düşünülmektedir. Doğu Pasifik'te kışları Kaliforniya kıyılarında daha çok görünürlerken kışları daha kuzeyde olan Oregon ve Washington'da görülürler. Tüm yıl boyunca açık denizde derin sularda yaşarlar.

Toplam nüfusun 1 milyon civarında olduğu düşünülmektedir. Ancak Pasifik beyaz yanlı yunuslarının teknelere yaklaşma huyları nedeniyle örnekleme yoluyla olan tahmin çalışmalarını güçleştirmektedir.
Defne Ormanı

Defne ormanı, aynı zamanda laurisilva veya laurissilva olarak adlandırılır; yüksek nem ve nispeten kararlı, yumuşak sıcaklıklar bulunan bölgelerde bulunan bir tür subtropikal ormandır. Orman, "laurophyll" veya "lauroid" olarak da bilinen, daima yeşil, parlak ve uzun yaprakları olan geniş yapraklı ağaç türleri ile karakterize edilir. Defne familyasından olan bitkiler (Lauraceae), konumuna bağlı olarak mevcut olabilir veya olmayabilir.

Defne ormanları, doğu Atlantik, özellikle Azorlar, Madeira Adaları ve Kanarya Adaları'nda 400 ila 1200 metre yükseklikte bulunur. Apollonias (Lauraceae), Ocotea (Lauraceae), Persea (Lauraceae), Clethra (Clethraceae), Dracaena (Rusaceae) ve Picconia (Oleaceae) ağaçlarının karakteristik özellikleri vardır. Madeira Adaları defne ormanı, 1999 yılında UNESCO tarafından bir Dünya Mirası Sitesi olarak ilan edildi.