Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Reformu

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin (BMGK) Reformu beş temel konuyu kapsamaktadır: üyelik kategorileri, beş daimi üyenin sahip olduğu veto sorunu, bölgesel temsil, genişletilmiş bir Konseyin büyüklüğü ve çalışma yöntemleri ve Güvenlik Konseyi-Genel Kurul ilişkisi. Üye Devletler, bölgesel gruplar ve diğer Üye Devlet çıkar grupları, bu tartışmalı konuda nasıl ilerleneceği konusunda farklı pozisyonlar ve öneriler geliştirmiştir.

Güvenlik Konseyinde yapılacak herhangi bir reform, BM üye ülkelerinin en az üçte ikisinin Genel Kurul'da oy kullanmasını gerektirir ve Üye Devletlerin üçte ikisi tarafından onaylanmalıdır. BMGK'nin veto hakkı olan daimi üyelerinin de onay vermesi gerekir.

Antlaşma'da yapılacak herhangi bir değişikliğin Birleşmiş Milletler'in bütün üyelerini etkileyecek şekilde yürürlüğe girebilmesi için Genel Kurul'un üyelerin üçte ikilik çoğunlukla oy vermesi ve Birleşmiş Milletler üye ülkelerin kendi anayasal süreçleri ile değişikliği üçte iki çoğunluk ile onaylaması gerekmektedir, buna Güvenlik Konseyi'nin tüm daimi üyeleri de dahildir.

Birleşmiş Milletler üyeliğinin genişlemesi ve yeni üyeler arasında artan özgüven ve buna paralel giden sömürgecilikten uzaklaşma süreçleri sayesinde eski yapılar ve prosedürler sorgulanmaya başlandı. Güvenlik Konseyi'ndeki sandalye sayısı ile üye devletlerin toplam sayısı arasındaki dengesizlik belirginleşti ve Güvenlik Konseyi'nin tek önemli reformu 1965'te gerçekleşti: buna daimi olmayan üyeliğin altıdan ona çıkartılması dahildir. Butros Butros-Gali'nin Genel Sekreter olarak seçilmesiyle 1992 yılında, reform tartışmalarını BM Güvenlik Konseyi'nin seçimden sonraki ilk zirvesinde yeniden başladı ve ardından "Barış İçin Bir Ajanda" yayınlandı. Butros-Gali'nin amacı yapıyı yenilemek ve bu BM'nin bu parçasının değişen dünyaya göre çağ dışı kalmış prosedürlerini düzeltmekti. Yirmi birinci yüzyılda, BM Güvenlik Konseyi'nin yapısı ile dünyanın gerçekleri arasındaki uyumsuzluk daha da belirginleşti. Öyle ki, birçok siyasetçi, diplomat ve bilim insanı en kısa sürede Konsey'in kuruluş zamanların gerçekleri yerine günümüzün gerçeklerin yansıtacak şekilde reforme edilmesine talep etti. Örneğin, diplomasi uzmanı Hint akademisyen Rejaul Karim Laskar, "BM'nin devam eden varlığı ve önemi için, yirmi birinci yüzyıl dünyasının güç denkleminin gerçekliğini olabildiğince temsil etmesinin sağlanması" gerektiğini savunuyor.

1992 yılına gelindiğinde, Japonya ve Almanya, Birleşmiş Milletler'e finansal katkı açısından ikinci ve üçüncü sıraya çıktılar ve daimi bir yer talep etmeye başladılar. Ayrıca kendi bölge gruplarında en güçlü ülkeler olarak Brezilya (yüzölçümü bakımından beşinci büyük ülke) ve Hindistan (nüfus bakımından ikinci büyük ülke) ve bölgelerindeki kilit oyuncular kendilerine bir kalıcı koltuk istediler. Dört ülkeden oluşan bu grup daha sonra G4 olarak bilinen bir çıkar grubu oluşturdu.

Öte yandan, bölgesel rakipleri G4'ün veto gücüyle kalıcı üye olmasına karşı çıktılar. Kalıcı olmayan koltuk kategorisinin bölgesel olarak seçilecek üyelerle genişletilmesini desteklediler. İtalya, Pakistan, Meksika ve Mısır, önce "Kahve Kulübü", sonra "Uzlaşma için Birlik" olarak bilinen bir grup kurdu.

Eşzamanlı olarak, Afrika Grubu, tarihsel adaletsizliklere dayanarak ve Konsey'in gündeminin büyük bir kısmı bu kıtada yoğunlaştığı için kendilerine iki daimi koltuk talep etmeye başladı. Bu iki koltuk, Afrika grubu tarafından seçilen Afrika ülkeleri arasında dönecek olan kalıcı Afrika koltukları olacaktı.

Veto hakkı bulunan mevcut Güvenlik Konseyi daimi üyeleri reformla ilgili tutumlarını isteksizce açıkladılar. ABD, Japonya ve Hindistan'ın kalıcı üyeliğini ve az sayıda daimi olmayan üyeye eklenmesini destekledi. Birleşik Krallık ve Fransa, esasen daimi ve daimi olmayan üyelerin sayısının arttırılması ve Almanya, Brezilya, Hindistan ve Japonya'nın daimi üye statüsüne alınmasıyla birlikte G4 pozisyonunu ve Konsey'e daha fazla Afrika ülkesinin katılmasını destekledi. Çin, Hindistan'a destek vererek gelişmekte olan ülkelerin daha güçlü temsil edilmesini destekledi. Rusya da Hindistan'ın Güvenlik Konseyi'nde kalıcı bir yer edinme adaylığını da destekledi.

Güvenlik Konseyi Reformu Genel Kurul Görev Gücü , hükûmetler arası müzakerelerle uzlaşmaya varılmasını tavsiye ettiği (Güvenlik Konseyi'nde eşit temsil ve Konsey üye sayısının arttırılması üstüne) bir rapor sundu.

reformlar arası hükûmetler arası müzakerelere girmek için uzlaşmacı bir çözüm öneren bir rapor (Güvenlik Konseyi'nin adil temsil edilmesi ve Güvenlik Konseyi üyeliğinin artırılması konusunda) sunmuştur.

Rapor, bir "zaman çizelgesi perspektifi" önermek için mevcut geçici / aracı yaklaşımlar üzerine kuruludur. "Zaman çizelgesi perspektifi", Üye Devletlerin kısa vadeli hükûmetler arası müzakerelere dahil edilecek olan pazarlık maddelerini belirlenerek başlanmasını tavsiye eder. "Zaman çizelgesi perspektifi" için çok önemli olan, zorunlu bir gözden geçirme konferansının planlanmasıdır - yakın vadede elde edilen reformlardaki değişiklikleri tartışmak ve şu anda üzerinde anlaşmaya varılamayan pazarlıkların gözden geçirilmesi için bir forum.

Asya'nın yetersiz seviyede temsil edilmesi BM'nin meşruiyetine gölge düşürüyor. Bu durum dünyanın en dinamik ve en yüksek nüfusa sahip bölgesi gittikçe daha büyük bir küresel rol üstlendikçe derinleşecek. Bu sorunu çözmenin bir yolu Asya'ya ayrılmış en azından dört yeni koltuğu eklemektir: Hindistan için daimi bir koltuk, Japonya ve Güney Kore'nin paylaşacağı bir koltuk (bir veya iki yıllık dönemlerle dönüşümlü olacak), ASEAN ülkeleri (grup tek bir yapı olarak temsil edilecek) bir koltuk, ve diğer Asya ülkelerinin dönüşümlü olarak geçeceği dördüncü bir koltuk.

21 Mart 2005 tarihinde, o zamanki BM Genel Sekreteri Kofi Annan BM'yi "Büyük Özgürlük İçinde" olarak adlandırılan bir planla konseyi 24 üyeye genişletme konusunda fikir birliğine varmaya çağırdı. Uygulama için iki alternatif sundu, ancak hangi teklifi tercih ettiğini belirtmedi.

Plan A kapsamında altı yeni daimi üye ve bunun üstüne üç yeni daimi olmayan üye alımıyla konseydeki koltuk saysının toplamda 24'e çıkartılacak.

Plan B kapsamında yeni bir üyelik sınıfına sahip sekiz yeni koltuk açılacak, bu yeni üyeler dört yıl boyunca çalışacak ve üyelik durumu değiştirilebilecek ve buna ek olarak bir yeni daimi olmayan üye eklenerek toplam üye sayısı yine 24 olacak.

Her halükarda, Annan çabuk karar verilmesini tercih ediyordu, "Bu önemli konu çok uzun süredir tartışılıyor. Üye ülkelerin bu konuda karar vermeyi kabul etmeleri gerektiğine inanıyorum - tercihen konsensüsle, ancak her durumda zirveden önce - Üst Düzey Panel raporunda sunulan seçeneklerden birini ya da diğerini seçmeliler".

Annan'ın bahsettiği zirve Eylül 2005'te düzenlenen Millennium+5 Zirvesi, Annan'ın raporunu, 2000 Milenyum Deklarasyonu'nun uygulanmasını ve BM reformuyla ilgili diğer konuların tartışıldığı üst düzey bir genel kurul toplantısıdır.

26 Temmuz 2005 günü, beş BM üyesi ülke, İtalya, Arjantin, Kanada, Kolombiya ve Pakistan, İtalya'nın liderlik ettiği, pek çok ülkenin katıldığı Uzlaşma için Birlik denilen bir grup adına Genel Kurul'a başka bir proje önerdi. Buna göre beş daimi üye değişmeyecek ve daimi olmayan üye sayısını 20'ye çıkartılacaktı.

Önerilen değişikliklerden biri daha fazla daimi üye olmasıdır. Genellikle bunun için adı geçen adaylar Brezilya, Almanya, Hindistan ve Japonya'dır. Bu ülkeler, birbirlerini daimi üyelik için karşılıklı olarak destekleyen G4 ülkeleri grubunu oluşturur. İngiltere, Fransa ve Rusya, G4 ülkelerinin BM Güvenlik Konseyi'ne üye olmalarını destekliyor. Böyle bir reforma temelde G4 ülkelerinin bölgesel ve ekonomik rakiplerince kurulmuş Uzlaşma için Birlik grubu karşı çıkıyor.Pakistan (Hindistan'a karşı), İtalya ve İspanya (Almanya'ya karşı, Meksika, Kolombiya ve Arjantin (Brezilya'ya karşı ve Güney Kore (Japonya'ya karşı) tarafından yönetilen gruba Türkiye ve Endonezya gibi başka ülkeler de gruba dahil. 1992'den bu yana, İtalya ve grubun diğer üyeleri bunun yerine yarı daimi üyelik veya geçici üyelik sayısının artırılmasını önerdi.

Daimi üyelik için önde gelen adayların çoğu Güvenlik Konseyi'ne kendi kıta grupları tarafından düzenli olarak seçilir: iki yıllık dönem için Japonya on bir defa, Brezilya on defa ve Almanya üç defa seçildi. Hindistan konseye sonuncusu, 1991-92 yılından sonra 20 yıllık bir aranın ardından, 2010 yılında olmak üzere toplam yedi kez seçildi.

2017 yılında, G4 ülkelerinin daimi BMGK üyeliği karşılığında geçici olarak veto hakkından vazgeçmeye istekli oldukları bildirildi. 2013 yılı itibarıyla G4 ile birlikte Güvenlik Konseyi'nin şimdiki P5 üyeleri, dünyanın en büyük on büyük savunma bütçesinden sekizini oluşturuyor. Ayrıca, nominal GSYİH ve Satınalma Gücü Paritesi GSYİH'si ile en büyük 10 ekonomiden 9'unu oluşturmaktadırlar.

nüfus, GSYİH ve yüzölçümü açılarından Latin Amerika'nın en büyük ülkesidir. Dünyanın en kalabalık beşinci, en yüksek GSYİH'ye sahip yedinci, savunmaya en çok para ayıran on birinci ülkedir. Yüzölçümü, nüfus ve GSYİH açısından küresel olarak ilk ona giren beş ülkeden biridir (diğerleri Çin, Rusya, ABD ve G4 üyesi Hindistan). Ayrıca Güney Amerika insanların yaşadığı ama Güvenlik Konseyi'nde daimi üyelikle temsil edilmeyen üç kıtadan biridir (diğer ikisi Afrika ve Okyanusya).

Brezilya, Güvenlik Konseyi'ne on kez seçildi. Orta Doğu, eski Belçika Kongosu, Kıbrıs, Mozambik, Angola ve daha yakın zamanda Doğu Timor ve Haiti'deki BM barışı koruma görevlerine asker desteğinde bulundu. Brezilya, BM düzenli bütçesine en çok katkıda bulunan ülkelerden biridir.

1945'te BM kurulmadan önce Franklin D. Roosevelt, Brezilya'nın Güvenlik Konseyi'ne dahil edilmesi için lobi çalışmalarında bulundu, ancak İngiltere ve Sovyetler Birliği bu isteği reddetti. ABD, Brezilya'ya daimi üyeliğini desteklemeye istekli olduğuna dair güçlü işaretler yolladı; ancak, Brezilya'nın veto yetkisi olmayacaktı. Haziran 2011'de Dış İlişkiler Konseyi, ABD hükûmetinin Brezilya'nın Güvenlik Konseyi'nin daimi üyesi olarak dahil edilmesini tamamen desteklemesini önerdi.

Brezilya şu anki daimi üyelerden dördü: Fransa, Rusya, Birleşik Krallık ve Çin'den destek aldı. Brezilya'nın kalıcı üyeliğe yükselmesini Portekizce Konuşan Ülkeler Topluluğu (CPLP), ve birbirlerini karşılıklı olarak destekleyen diğer G4 ülkeleri de desteklemektedir. Brezilya'nın BMGK'ya kalıcı üyeliğini savunan diğer ülkeler arasında Avustralya, Şili, Finlandiya, Guatemala, Endonezya, Filipinler, Slovenya, Güney Afrika, ve Vietnam bulunur.

, Japonya ile birlikte BM'nin düzenli bütçesini sağlayan üçüncü ülkedir ve bu yüzden de daimi Güvenlik Konseyi üyeliği istemektedir. Almanya Güvenlik Konseyine geçici üye olarak üç defa birleştikten sonra, üç defa da ayrıyken girdi (iki defa Batı, bir defa Doğu).

Fransa, yakın AB ortağı için açıkça BM'de daimi bir sandalye çağrısında bulundu. Eski Fransa Cumhurbaşkanı Jacques Chirac 2000 yılında Berlin'de yaptığı konuşmada şu çağrıda bulundu: "Almanya'nın angajmanı, büyük bir güç olarak sıralaması, uluslararası etkisi - Fransa bunların Güvenlik Konseyi'nde daimi bir koltukla tanındığını görmek istiyor." Eski Alman Şansölyesi Gerhard Schröder, Almanya'nın teklifini destekleyen ülkeler arasında Rusya'yı da gösterdi. Eski Filipinler Cumhurbaşkanı Fidel V. Ramos da ülkesinin Almanya'nın teklifine Japonya'nın teklifi yanı sıra destek verdiğini ifade etti. Bunun aksine İtalya ve Hollanda, Almanya'nın Fransa ve İngiltere'nin yanında üçüncü Avrupalı üye olması yerine Konsey'de ortak bir Avrupa Birliği koltuğu olmasını öneriyorlar. Eski Alman Dışişleri Bakanı Joschka Fischer, Almanya'nın ortak bir Avrupa koltuğunu da kabul edeceğini söyledi, ancak Fransa ve İngiltere'nin kendi yerlerinden vazgeçeceklerine dair çok az işaret olduğu sürece, Almanya'nın da bir koltuğu olması gerektiğini belirtti.

Almanya'nın kalıcı bir koltuk kampanyası 2004 yılında yoğunlaştırıldı. Schröder Ağustos 2004'te kendini çok iyi açıkladı: "Koltuk Almanya'nın hakkıdır." Teklifi destekleyen ülkeler arasında Japonya, Hindistan, Brezilya, Fransa, İngiltere ve Rusya var. Bu konuda başlangıçta sessiz kalan şu anki Alman Şansölyesi Angela Merkel, Eylül 2007'de Almanya'nın BM Genel Kuruluna hitaben yaptığı konuşmada konuyu tekrar gündeme getirdi. Temmuz 2011'de Merkel'in Kenya, Angola ve Nijerya'ya yaptığı gezinin kısmen Afrika ülkelerinden Almanya'nın Güvenlik Konseyi'nde daimi üyelik teklifi için destek istemek amacıyla oluduğu düşünülüyordu.

BM'ye 1945 yılında (İngiliz işgalindeyken), 1947'de bağımsızlığını kazanmadan iki yıl önce, katıldı. Hindistan, Birleşmiş Milletler Barış Gücü kuvvetlerine düzenli olarak ve en çok asker sağlayan ikinci ülkedir. Foreign Policy dergisi "Hindistan'ın uluslararası kimliği uzun zamandır BM Barış Gücü'ndeki rolü ekseninde şekillenmiştir. 100.000'den fazla Hint askeri geçtiğimiz 50 yıl boyunca BM misyonlarında görev aldı. Günümüzde Hindistan'ın sahada 8.500'den fazla barış gücü askeri var, bu sayısı BM'nin en büyük beş gücünün sağladığının toplamının iki katından fazla." diye yazıyor. ABD Başkanı Barack Obama Hindistan'ın genişletilmiş Güvenlik Konseyi'ne daimi üyeliğini Kasım 2010'da şöyle desteklemek için "Hindistan'ın BM Barış Gücü'ne destek vermede uzun bir geçmişi" olduğunu vurguladı. Hindistan BM Güvenlik Konseyi'ne yedi defa seçildi, günümüze en yakın seçimi 190 oyun 188'ini aldığı 2011-2012 yılları arasıdır.

Ülke şu anda dünyanın en büyük ikinci nüfusuna sahiptir ve dünyanın en büyük liberal demokrasisidir. Aynı zamanda nominal GSYİH ile dünyanın dördüncü büyük ekonomisi ve satın alma gücü paritesiyle üçüncü büyük ekonomidir. Şu anda Hindistan dünyanın (Çin'den sonra) ikinci büyük aktif silahlı kuvvetine sahip ve bir nükleer silahları olan bir devlet. International Herald Tribune: "Açıkçası, Hindistan için bir yer konseydeki daha temsili arttıracak ve konseyi dah demokratik hale getirecektir. Hindistan'ın üye olmasıyla Konsey daha meşru ve dolayısıyla daha etkili bir organ olacaktır. " New York Times'tan Thomas Friedman şöyle dedi: "Bazen BM Güvenlik Konseyi'nin beş daimi üyesinin hayranların oylarıyla seçilmesini isterdim. ... O zaman daimi beş Rusya, Çin, Hindistan, İngiltere ve ABD olacaktır... Hindistan dünyanın en büyük demokrasisidir.”

Hindistan'ın BMGK daimi üyelik teklifi Fransa, Rusya, İngiltere ve ABD olmak üzere beş daimi üyeden dördü tarafından destekleniyor. 15 Nisan 2011'de Çin, Hindistan'ın Güvenlik Konseyi hakkındaki hedeflerini açıkça desteklemeden Birleşmiş Milletler'de Hindistan'ın daha etkin bir rol almasına verdiği desteği resmen açıkladı. Birkaç ay sonra Çin, eğer Japonaya'nın daimi üyelik adaylığına verdiği desteği iptal ederse, Hindistan'a BMGK daimi üyelik isteğinde destek vereceğini açıkladı.

BM'ye 1956'da katıldı ve BM'nin normal bütçesindeki katkı payı açısından ikinci sıradadır. Yaptığı katkıların toplamı 2010'dan neredeyse 20 yıl önce İngiltere, Fransa, Çin ve Rusya'nın katkılarının toplamının iki katını geçti. Japonya, resmi kalkınma yardımının en büyük bağışçılarından biridir. Bundan dolayı Japonya, Hindistan'la birlikte iki yeni daimi üyelik kontenjanından faydalanması en muhtemel ülke olarak görülür. Çin, eğer Hindistan adaylığını Japonya'nın adaylığına bağlamazsa, Hindistan'a BMGK daimi üyeliği için destek vereceğini açıklamıştır. Bu Hindistan'ın ilkelerine aykırı olabilir. Çünkü Hindistan ve Japonya üyelerinin birbirlerinin adaylıklarını desteklediği G4 grubuna üyedir. Japonya, Güvenlik Konseyi'ne on bir defa geçici üye olarak seçilmiştir.

ABD Dışişleri Bakanı Condoleezza Rice Tokyo'daki Sophia Üniversitesi'nde yaptığı bir konuşmada şunları söyledi: “Japonya, dünya ulusları arasındaki onurlu yerini kendi çabası ve kendi karakteriyle kazanmıştır. Bu yüzden Birleşik Devletler, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nde Japonya için daimi bir yeri kesin olarak destekliyor." Selefi Colin Powell Japon daimi üyeliğine itiraz etmişti, çünkü Japon Anayasası'nın 9. Maddesi, kendini savunmadığı sürece ülkenin savaşa girmesini yasaklıyor.

Moğolistan, Tayland, Kamboçya, Endonezya, Malezya, Singapur, Bangladeş, Filipinler, ve Vietnam dahil olmak üzere diğer bazı Asya ülkeleri, üzere Japonya'nın başvurusuna destek verdiklerini ifade ettiler—hepsi Japonya'dan önemli kredi ve/veya yabancı yatırım alıyorlar. Fransa ve İngiltere ile birlikte Güvenlik Konseyi üyeliği için de teklif veren diğer G4 ülkeleri -Almanya, Brezilya ve Hindistan- Japonya'nın teklifini de destekliyor. Avustralya, Cook Adaları, Fiji, Kiribati, Marshall Adaları, Mikronezya Federal Devletleri, Nauru, Niue, Palau, Papua Yeni Gine, Samoa, Solomon Adaları, Tonga, Tuvalu, Vanuatu ve Yeni Zelanda, Japonya'nın bölgeye finansal destek vermeyi kabul etmesinden bu yana Japonya'yı destekliyor.

Örneğin, o zamanki dışişleri bakanı, Japon parlamentosu üyesi ve Nepal özel elçisi Katsuyuki Kawai, Nepal hükümetini Japonya'ya BMGK üyeliği için destek vermeye ikna etmek amacıyla Katmandu'ya gönderildi. Kawai, Kral Gyanendra ile bir araya gelerek basına, "Japonya'nın teklifini bu sefer başarısız olursa, Japon halkı Japonya'nın son 60 yıldır dünyaya sağladığı desteğin boşuna olduğunu düşünecek" dedi. Japonya Nepal'e önemli ölçüde bağışta bulunuyor.

Ayrıca bir Afrika ulusuna Güvenlik Konseyi'nde yer verilmesi önerildi. Cezayir, Güney Afrika, Mısır ve Nijerya bu üyelik için en olası adaylardı.

Şu anda, Afrika'daki hiçbir ülkenin Güvenlik Konseyi'nde daimi bir yeri yoktur. Her ne kadar Afrika'dan hiçbir ülke Güvenlik Konseyi'ne resmi olarak aday gösterilmemiş olasa da, Cezayir, Etiyopya, Güney Afrika, Kenya, Mısır ve Nijerya en güçlü adaylar olarak görülüyor. Cezayir'e yıllar boyunca tarafsızlığı ve Afrika'nın kalkınmasına olan desteği için büyük saygı duymuştur; Mısır, Afrika'nın en büyük ikinci ekonomisine ve kıtanın en büyük ordusuna sahip, Birleşmiş Milletler'in kurucu üyelerinden biridir, Afrika ve Arap dünyasında büyük etkiye sahip ve Arap Birliği'nin merkezine ev sahipliği yapıyor; Etiyopya da Birleşmiş Milletler'in kurucu üyelerinden biridir ve Afrika Birliği Komisyonu'nun başkanlığını yürütüyor; Güney Afrika, kıtadaki en büyük üçüncü ekonomiye sahiptir; ve Nijerya Afrika'nın en kalabalık ülkesidir, kıtanın en büyük ekonomisine sahiptir ve BM barış gücüne en fazla asker ve sivil personel katkısında bulunan ülkelerden birisidir.

BMGK "veto yetkisi" sıklıkla BM içinde büyük bir sorun olarak gösteriliyor. (Birleşmiş Milletler Anlaşması, Bölüm V ile sağlanan) Veto yetkisini kullanarak BMGK'nın beş daimi üyesi herhangi bir ("prosedür" ile ilgili olmayan) BMGK karar taslağının kabul edilmesini kendi çıkarları doğrultusunda engelleyebilir. Sadece veto tehdidi bile bir çözüm metninde değişikliklere veya önerinin sunulmamasına ("cep vetosu" olarak adlandırılır). Sonuç olarak, veto yetkisi, sık sık Konseyin uluslararası sorunlara yönelik karar almasını engeller ve "P5"in BM üstünde büyük etki sahibi olmasını sağlar.

Örneğin Güvenlik Konseyi, Varşova Paktı'nın Çekoslovakya'yı işgali, Vietnam Savaşı ve Sovyet-Afgan Savaşı da dahil olmak üzere çoğu Soğuk Savaş çatışması hakkında hiçbir karar almadı. İsrail ve Filistin arasındaki çatışma veya İran'ın nükleer silah geliştirdiğinden şüphelenilmesi gibi daha güncel sorunlara değinen kararlar, fiili kullanımından veya kullanım tehdidinden bağımsız olarak veto tehdidinden büyük ölçüde etkilenmektedir. Ayrıca veto hakkı, BM Genel Sekreteri'nin seçimi ve BM Anlaşması'nda yapılacak değişikliklere de geçerli olduğu için P5'in bu süreçler üzerinde de büyük etkisi vardır. Çin, Hindistan'ın Masood Azhar'ı küresel teröristlerin listesine koyma teklifini birkaç defa veto etti. Azhar, Birleşmiş Milletler tarafından terörist bir grup olarak atanan Jaish-e-Mohammed'in başıdır.

BM'nin uluslararası güvenlik tehditlerine karşı etkinliğini ve yanıt verebilirliğini arttırmaya yönelik tartışmalar genellikle BMGK veto reformunu da içermektedir. Öneriler şunları içerir: veto kullanımını hayati ulusal güvenlik sorunlarıyla sınırlamak; vetonun uygulanabilmesi için birden fazla koşulun sağlanması; vetoyu tamamen ortadan kaldırmak; ve Anlaşmanın 106. Maddesi'nde öngörülen ve uzlaşma ilkesinin yürürlükte kalmasını gerektiren geçişin başlatılması. Vetoda yapılacak herhangi bir reform çok zor olacaktır. Birleşmiş Milletler Anlaşması'nın 108. ve 109. Maddeleri, Anlaşma'da yapılacak herhangi bir değişiklik için P5'e veto yetkisi vermekte ve kendilerinin sahip oldukları BMGK veto gücünde yapılan değişiklikleri onaylamalarını istemektedir.

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Kararı 377 (Barış için Birleşme) uyarınca, Güvenlik Konseyi "daimi üyelerin oybirliği olmaması nedeniyle, uluslararası barış ve güvenliğin sürdürülmesine ilişkin birincil sorumluluğu olan barışa karşı tehditler, barışın ihlali veya saldırganlık tehdidi gibi konulara karşı güvenlik önlemi alınması hakkında çalışamıyorsa, Genel Kurul meseleyi toplu önlemlerin alınması ve Üyelere uygun öneriler vermek üzere incelemek için hemen toplanabilir. Alınacak önlemlerde barışın bozulması ve şiddete karşı uluslararası barış ve güvenliği korumak amacıyla silahlı güçlerin kullanılması olabilir."

Brezilya Cumhurbaşkanı Luiz Inácio Lula da Silva 63. Birleşmiş Milletler Genel Kurul Toplantısı Genel Oturumu'nda şöyle konuştu:Birleşmiş Milletler 15 yıl boyunca Güvenlik Konseyi reformunu tartıştı. Günümüzdeki yapı son altmış yıl boyunca dondurulmuştu ve günümüz ihtiyaçlarına cevap vermemektedir. Konsey'deki dengesiz temsil yapısı ulaşmak istediğimiz çok uluslu dünyayla aramıza girmektedir. Bu yüzden Genel Kurul'un Güvenlik Konsey'i hakkında yakın gelecekte yapılacak reformlar üstüne tartışmayı başlatma kararını sevinçle karşılıyorum.

Luiz Inácio Lula da Silva, 23 Eylül 2008Brezilya Devlet Başkanı Jair Bolsonaro'nun Hindistan'a yaptığı bir devlet ziyaretinden:Brezilya ve Hindistan iki büyük ülke, dünyanın en büyük on ekonomisi arasındalar, toplamda 1,5 milyarlık nüfusa sahipler ve demokratik ülkeler. İnanıyoruz ki Brezilya ve Hindistan'ın bu gruba katılması dünya açısından iyi olacaktır, ve Güvenlik Konseyi daimi üyelik isteğini sürdüreceğiz. Bu bizim hükûmetlerimiz için bir öncelik olacak.

Hindistan'ın BM Daimi Temsilciliği'nin resmi internet sitesine göre:Güvenlik Konseyi'nin çalışmaları geçtiğimiz yıllarda oldukça genişledi. Güvenlik Konseyi'nin çalışmalarının başarısı uluslararası topluluğun desteğine bağlıdır. Güvenlik Konsey'inin yapısını değiştirecek herhangi bir teklif, bundan dolayı, çok kapsayıcı olmalıdır. Özellikle, gelişmekte olan ülkelerin Güvenlik Konseyi'nde yeterince temsil edilmesi gerekmektedir. Dünya ülkeleri küresel barış ve refah alanlarındaki çıkarlarının BM karar verme süreçlerinde göz önünde bulundurulduğunu hissetmeli. Daimi üyelik kategorisindeki herhangi bir genişleme önceden yapılmış seçimler yerine üstünde anlaşılmış şartlara dayanmalıdır. Şeffaf danışma süreçlerine dayanan kapsayıcı bir yaklaşım benimsenmelidir. Hindistan daimi ve geçici üyelik kategorilerinin genişletilmesini desteklemektedir. Geçici üyelik Üye Ülkeler'in büyük çoğunluğunun Güvenlik Konseyi'nde görev almasını sağlayacak tek büyük yoldur. Reform ve genişleme ortak teklifin tamamlayıcı parçaları olmalıdır.

BM Hindistan Daimi Temsilciliği13. Hindistan Başbakan'ı Manmohan Singh'in 59. Birleşmiş Milletler Genel Kurul Toplantısı'ndaki Genel Oturum'da verdiği resmi demeç:Birleşmiş Milletler'in kritik öneme sahip küresel ekonomik ve siyasi sorunlar üstünde etkisini genellikle yeterli bir şekilde gösteremediği herkesin bildiği bir durum. Bazılarının "demokrasi eksikliği" olarak tanımladığı bu durum etkili çok yanlılığı önlüyor, demokratik olarak evrilen küresel uzlaşıdan doğan çok yanlılık. Bundan dolayı, sadece Birleşmiş Milletler sisteminin reformu ve yeniden yapılandırılması uluslararası yapıların yeniden düzenlenmesi yönündeki zincirleme çabalar için çok önemli bir bağlantı olabilir. Bu çabalara daha üst sevide katılımın olduğu bir karar verme mekanizması sağlayabileceği gibi bunların çağımızın gerçeklerini daha iyi yansıtmasını sağlayabilir. Güvenlik Konseyi'nin genişletilmesi, hem daimi hem de geçici üyelik açısından, ve Hindistan gibi ülkelerin daimi üye olarak eklenmesi, Birleşmiş Milletler'in temsil gücünü arttırmaya yönelik ilk adım olacaktır.

Manmohan Singh, 23 Eylül 200414. Hindistan Başbakanı Narendra Modi'nin 69. Birleşmiş Milletler Genel Kurul Toplantısı'nın Genel Oturumu'nda yaptığı resmi açıklamaya göre:Birleşmiş Milletler'i, Güvenlik Konseyi de dahil olmak üzere reformdan geçirmeli ve onu daha demokratik ve katılımın daha çok olduğu bir yapıya sokmalıyız. 20. yüzyılın koşullarını yansıtan kurumlar 21. yüzyılda etkili olamayacaktır. Anlamsız olma riski karşılaşacaklar; ve biz de kimsenin çözemeyeceği girdaplarda kalma riskiyle karşılacağız. Önümüzdeki yıl yetmiş yaşına gireceğiz, kendimize 80 veya 100 yaşına kadar beklememiz gerekip gerekmediğini sormalıyız. 2015'e kadar Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi reformu sözümüzü tutalım. 2015 sonrası Gelişme Ajandası'nda verdiğimiz sözü tutalım ve böylece dünyanın her yerinde bize olan yeni inanç ve güven yeşersin. 2015'i sürdürülebilir bir dünyanın başladığı yıl yapalım. Birlikte çıkacağımız yeni bir yolculuğun başlangıcı olsun.

Eski Litvanya Dışişleri Bakanı Antanas Valionis'in 58. Birleşmiş Milletler'in Genel Kurul Toplantısı'nın Genel Oturumu'nda yaptığı resmi açıklama:Güvenlik Konseyi uluslararası barış ve güvenliğin tesisinde liderliği üstlenmelidir. Bu yüzden Litvanya Almanya ve Japonya dahil kendi bölgelerinin lideri diğer ülkelerin katılmasıyla her iki üyelik kategorisinde, daimi veya geçici, yapılacak geniş çaplı reformlarla daha iyi, adil temsil çalışmalarını destkelmektedir.

Malezya Başbakan'ı Mahathir Mohamad'ın 73. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Toplantısı'nın Genel Oturumu'nda yaptığı resmi açıklama:Beş ülke, 70 yıl önce kazandıkları zafere dayanarak sonsuza dek dünyayı rehin alma hakkı iddia edemez . Ahlaki olarak kendilerini savunamazlar, hem dünyanın çeşitli ülkelerinde demokrasi ve rejim değişikliğini savunup hem de bu örgütte demokrasiyi reddedemezler. Veto hakkının tek bir daimi üye yerine Güvenlik Konseyi'nin üç geçici üyesinin desteğini alan iki daimi üye tarafından kullanılabilmesi için değişiklik yapılmasını teklif ettim. Bu teklifi Genel Kurul çoğunluğu bu teklifi desteklemeli.

Eski Portekiz Başbakanı José Sócrates:15 üyeli Güvenlik Konseyi büyütülmelidir ki daha çok ülke temsil edilsin, daha şeffaf ve etkili olsun. Bizim görüşümüze göre Brezilya ve Hindistan gibi günümüzde önemli ekonomik ve siyasi roller üstlenen ülkelerin Güvenlik Konseyi'nin daimi üyesi olmaması mantığa aykırıdır. Afrika'da son yıllarda tanık olduğumuz kayda değer ekonomik ve siyasi gelişmelerinden dolayı değerlendirilmeyi hak etmektedir.

Zamanın Rusya Devlet Başkanı Dmitry Medvedev'in 64. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Toplantısı'nın Genel Oturumu'nda yaptığı açıklama:BM kendini mantıklı bir şekilde yeni dünya gerçeklerine adapte etmelidir. Etkisini güçlendirmeli, çok uluslu yapısını korumalı ve BM Anlaşması'nın bütünlüğünü korumalı. BM Güvenlik Konseyi reformu yeniden canlandırmanın önemli bir parçasıdır. Genişlemesi ve çalışmalarının verimlileşmesi için uzlaşmacı bir formul arayışını hızlandırmanın vakti gelmiştir.

Dmitry Medvedev, 23 Eylül 2009Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov'un Yeni Delhi'deki Raisina Diyaloğunda belirttiği gibi:Güvenlik Konseyi'nin en büyük eksiğinin gelişmekte olan ülkelerin yeterince temsil edilmemesi olduğunu söyleyebilirim. Konu ile ilgili konumuzu yeniden değerlendiriyor ve Hindistan ve Brezilya'nın bir Afrika ülkesi ile birlikte kesinlikle konseyde yer alması gerektiğini kabul ediyoruz. Bizim konumumuz gelişmekte olan ülkelerin Birleşmiş Milletler'in merkezi organında daha iyi bir muamele görmesini sağlamak.

İngiltere ve Fransa, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nde reform konusunda benzer görüşlere sahipler. 10 Downing Street tarafından yapılan resmi bir açıklamaya göre:BMGK reformu, hem genişletilmesi hem çalışma yöntemlerinin iyileştirilmesi, başarıya ulaşmalıdır. Ülkelerimizin Almanya, Brezilya, Hindistan ve Japonya'nın daimi üyelik adaylıkları ile Afrika'nın Konsey'de kalıcı bir şekilde temsil edilmesine verdiğimiz desteği tekrarlıyoruz. Bu konudaki görüşmelerin bir açmaza girmesinden üzüntü duyuyoruz ve bu yüzden bir orta yolu değerlendirmeye hazır olduğumuzu bildiriyoruz. Böyle bir çözüm kapsamında ilk aşamada şu anda seçilmiş üyelerin görev sürelerinden daha uzun ve yenilebilir görev süreleri olan yeni üyelik türlerinin açılması; daha sonra da bu üyeliklerin daimi üyeliğe dönüştürülmesi uygulanabilir. Ortaklarımızla böyle bir reformun parametreleri üstüne çalışacağız.

BMGK reformu üye ülkelerin en üst düzeyden siyasi taahhütler vermesini gerektirir. Önümüzdeki aylarda etkili bir reform sağlamak için bu yönde çalışacağız.

ABD Dışişleri Bakanlığı'nın resmi açıklamasına göre:Amerika Birleşik Devletleri, BM Güvenlik Konseyi reformu ve genişletilmesine, BM reformu kapsamındaki bir madde olarak, açıktır. Madde madde işlenecek bir yaklaşımdan yanayız. Bu yaklaşıma göre potansiyel adayların mümkün olduğunca çok yetkin olması gerekmektedir ve şu yetkinlikleri şu şartlara bağlıdır: ekonomik büyüklük, askeri kapasite, demokrasi ve insan haklarına bağlılık, BM'ye finansal katkılar, BM barış gücüne katkılar, ve terörle mücadeleye ve silahsızlanmaya katkı. Elbette, doğal olarak, Konsey'in coğrafi dağılımına dikkat etmeliyiz ama etki seviyesi herhangi bir reform için belirleyici seviyededir.

Kamu İlişkileri Bürosu, 20 Haziran 2005ABD Başkanı Barack Obama'nın Hindistan Parlamentosu Ortak Oturumu'nda yaptığı resmi açıklama:Hindistan'ın Birleşmiş Milletler Barış Gücü'ne yıllar boyunca yapılan desteklerdeki lider rolüne önem veriyoruz. Ve Hindistan'ın Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'ndeki koltuğuna oturmaya hazırlanmasını sevinçle karşılıyoruz. İki küresel lider olarak, Amerika ve Hindistan küresel güvenlik için ortaklık yapabilir -özellikle Hindistan Güvenlik Konseyi'nde önümüzdeki iki yıl boyunca çalışırken. Doğrusu, Amerika'nın hedeflediği adil ve sürdürülebilir uluslararası düzen verimli, etkili, güvenilir ve meşru bir Birleşmiş Milletler'i de kapsıyor. Bu yüzden bugün söyleyebilirim ki, önümüzdeki yıllarda, Hindistan'ın da daimi üyesi olduğu, reforme edilmiş Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'ni sabırsızlıkla bekliyorum. Birleşmiş Milletler kuruluşundaki idealleri gerçekleştirmek için var. Bu idealler barışın ve güvenliğin korunması, uluslararası işbirliğinin teşvik edilmesi, ve insan haklarının geliştirilmesidir. Bunlar bütün devletlerin sorumluluklarıdır, ama özellikle 21. yüzyılda liderlik rolü üstlenmek isteyenlerin sorumluluğudur. Ve Hindistan'la çalışmak için sabırsızlanıyoruz -ve Güvenlik Konseyi üyesi olmayı hedefleyen diğer devletlerle. Onlarla Güvenlik Konseyi'nin verimliliğini garantilemeyi, kararların uygulanmasını, yaptırımların uygulanmasını istiyoruz; bütün devletlerin ve bireylerin haklarını ve sorumluluklarını tanıyan uluslararası normları güçlendirmek istiyoruz.