Super Street Fighter II

Super Street Fighter II: The New Challengers (Japonca: スーパーストリートファイターII), Capcom tarafından üretilen, ilk olarak 1993 yılında bir arcade oyunu olarak piyasaya sürülen rekabetçi bir dövüş oyunudur. Street Fighter II Turbo: Hyper Fighting'in devamı niteliğindedir; Street Fighter II'nin Street Fighter oyunlarının alt serisinde Street Fighter (1987)'dan sonra dördüncü oyundur. Önceki sürümlerdeki mevcut karakter listesini iyileştirir, dengeler ve dört yeni karakter sunar. Capcom'un CP System II donanımındaki ilk oyunudur. Street Fighter II'nin önceki sürümlerinde kullanılan orijinal CP System donanımından daha gelişmiş grafikler ve ses sunar.

Super Street Fighter II: The New Challengers'ı 1994 yılında; Street Fighter II'nin karakterleri daha da dengeleyen, özellikler ekleyen beşinci versiyonu olan Super Street Fighter II Turbo izledi.

Önceki Street Fighter II oyunlarından olan 12 karakterin tümü geri dönüyor, çoğu da genel dengeyi ayarlamak için geliştirilmiş temel ve özel tekniklerle geliyor. Bazı karakterlerin aldığı özel tekniklerden bazıları şunlardır: Ryu'nun ateşli Hadouken'i, (Street Fighter Alpha serisinde "Shakunetsu Hadoken" olarak adlandırıldı.) Ken'in yanan Shoryuken'i, Zangief'in Atomic Buster'ı ve M. Bison'ın Devil Reverse'ü.

4 yeni karakter tanıtıldı: Shadaloo tarafından atalarının vatanı elinden alınan Meksikalı bir Kızılderili savaşçı olan T. Hawk, dövüş sanatlarını gerçek rakiplere karşı test etmek isteyen bir Hong Kong film yıldızı olan Fei Long, Bir sonraki şarkısı için Jamaika'dan ilham arayan kick boks müzisyeni Dee Jay, M. Bison'a bağlı gizemli bir geçmişi olan 19 yaşındaki İngiliz özel kuvvetler ajanı Cammy. Oyunda sekiz rakip rastgele seçilir, oyuncu bu sekiz rakibi yenerse, dört Shadaloo'cu oyun sonu Boss'u (Balrog, Vega, Sagat, M. Bison) gelir.

Baş üstü göstergesi (HUD), tüm oyun bölümleri ve karakter portreleri yeni grafikler kazanıyor; bir kalabalığın önünde dövüşen iki karaktere sahip açılış sekansının yerini, Ryu'nun ekrana "Hadouken" fırlattığı yeni bir açılış sekansı alıyor. Müzik ve ses efektleri yeniden yapıldı, yeni bir spiker tanıtıldı. Bu spiker aynı zamanda Ken, Guile ve Sagat için yeni ses örnekleri kaydetmiştir.

Super Street Fighter II; komboları, ilk atakları, geri dönüşleri göze alan yeni bir puanlama sistemi içerir. Buna göre bonus puanlar verir.

Oyuncular sekiz karakter renk düzeninden birini seçer: karakterin orijinal rengi, Champion Edition ve Hyper Fighting'deki renkler ve yeni beş renkten biri.

Street Fighter II Turbo: Hyper Fighting'deki yüksek oyun hızı, tekrar Street Fighter II': Champion Edition'daki hıza düşürüldü. Daha sonra Super Street Fighter II Turbo'da bu yüksek oyun hızına tekrar dönüldü.

Super Street Fighter II'nin 25 Haziran 1994 tarihinde Japonya'da piyasaya sürülen, aynı ay içinde Kuzey Amerika ve Avrupa'da da piyasaya sürülen SNES versiyonu, orijinal Street Fighter II ve Street Fighter II Turbo: Hyper Fighting'in ardından konsol için yayınlanan üçüncü Street Fighter versiyonudur. XBAND çevrimiçi ağını destekleyen 32 megabitlik bir kartuşa sahiptir. Önceki oyunların arcade ve versus modlarına ek olarak, Group Battle ve Time Challenge gibi birkaç yeni oyun modu ve sekiz oyunculu bir turnuva modu vardır. Turbo'nun SNES versiyonunda olduğu gibi, arka plan müziği rauntlar arasında durur ve bir sonraki rauntta baştan başlar. Sega Genesis versiyonunun aksine; Nintendo'nun o zamanki katı sansür politikası sebebiyle SNES portunda, karakterlerin hırpalanmış portrelerinde, kan yerine ter vardır. Bu sürüm Japonya'da 8 Kasım 2011'de Wii Virtual Console'da, 12 Nisan 2012'de PAL bölgesinde ve 26 Nisan 2012'de Kuzey Amerika'da yeniden yayınlandı. Japonca versiyonu, Super Famicom Classic Edition'da ortaya çıktı, SNES Classic Edition'da Street Fighter II Turbo ile değiştirildi.

Oyunun Sega Genesis versiyonu, üç bölgede de SNES versiyonu ile hemen hemen aynı anda piyasaya sürüldü. SNES versiyonu gibi, Sega Genesis de (yalnızca Kuzey Amerika için olmasına rağmen) XBAND çevrimiçi ağını destekler. 40 megabitlik bir kartuşa sahiptir. Spikerin, kazanan dövüşçünün isimlerini belirten ek ses klipleri vardır. (SNES versiyonunda bunun yerine "kazandın" veya "kaybettin" ses klibi çalar.) Ancak ses kalitesi, orijinal arcade veya SNES versiyonundaki ses kalitesiyle aynı seviyede değildir. Seçenekler menüsünde, oyuncu Super Battle modunu "Normal" veya "Uzman" zorluk seviyesinde oynamayı seçebilir. Birkaç hız seviyesi de seçilebilir.

Oyunun Sharp X68000 versiyonu 30 Eylül 1994'te sadece Japonya'da piyasaya sürüldü. Grafikler arcade versiyonuna uygun bir şekilde yeniden üretildi, sadece birkaç eksiklik yapıldı. (Yeni bir oyuncunun, tek oyuncu modunda, bir maçı yarıda kestiğinde çıkan mesaj farklı renkli yazı tiplerine sahip ve Cammy'nin mekanındaki kutup ışıkları farklı bir renkte.) Sesler için, (CP System II donanımına özgü olan) tüm uzamsal işlemeler ve yankı işlemeleri kaldırıldı. Street Fighter II Dash'in X68000 versiyonu gibi, Super Street Fighter II de X68030 veya daha yüksek modellerde çoklu darbe kod modülasyonu (PCM) sürücüleri ile uyumludur. Müzik içeren ADPCM ses dosyalarından birinde oyunun ses ekibinden gelen bir mesaj gizlidir.

Oyunun FM Towns versiyonu 28 Ekim 1994'te sadece Japonya'da piyasaya sürüldü. Karakterler arcade versiyonuna uygun bir şekilde yeniden üretildi. Arcade sürümünün Q-Sound film müziği, alternatif olarak sunulan düzenlenmiş bir sürümle (Bu sürüm daha sonra Super Turbo'nun 3DO portunda ve Hyper Street Fighter II'nin konsol sürümlerinde yer aldı.) bu portta aslına uygun olarak yeniden üretildi. Oyuncuların, her karakterin renk düzenini değiştirmesine olanak tanıyan bir renk düzenlemesi eklendi.

Super Street Fighter II, 1995 yılında Eurocom tarafından Kuzey Amerika ve Avrupa'da MS-DOS CD-ROM'a ve Amiga'ya taşındı. Her ikisi de SNES sürümüne dayanıyordu.