Birleşik İrlandalılar Örgütü

Birleşik İrlandalılar Örgütü, kısaca Birleşik İrlandalılar olarak da bilinir, İrlanda Krallığı'nda Fransız Devrimi'nin ardından ulusal hükûmette "tüm insanların eşit temsilini" sağlamak için kurulan yeminli bir topluluktu. Anayasa reformundan ümidi kesen Birleşik İrlandalılar, 1798'de İngiliz Kraliyet güçlerine ve İrlanda'nın mezhepsel bölünmesine meydan okuyarak daha sonra 1798 İrlanda Ayaklanması olarak anılacak cumhuriyetçi bir ayaklanma başlattı. Bu ayaklanmanın bastırılması, Dublin'deki Protestan Yükseliş Parlamentosu'nun kaldırılmasının ve İrlanda'nın Büyük Britanya ile bir Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı'na dahil edilmesinin başlangıcı oldu. Bu olayların ardından 1803'te hareketi canlandırma ve ayaklanmayı yenileme girişimi yine yenilgiye uğratıldı.

Dernek, Ekim 1791'de bir Belfast tavernasında toplanarak kuruldu. "Sivil, siyasî ve dini özgürlük ilkeleri" konulu İrlanda hükûmeti reform çözümünün katılımcılarından oluşturulmuştu. Çoğunluk Protestanlardan oluşmaktaydı.

Topluluğun kurucu üyelerinin ve liderliğinin çoğu, hepsi Rosemary Caddesi'nde bulunan Belfast'ın ilk üç Presbiteryen kilisesinin üyeleriydi. Derneği ilk öneren kadın doğum uzmanı William Drennan, Birinci Kilise bakanının oğluydu; Belfast'taki en büyük yün deposunun sahibi olan Samuel Neilson, İkinci Kilise'dendi; Kasabanın önde gelen nakliye ve keten imalathanelerinin mirasçısı Henry Joy McCracken ise, Üçüncü Kilise üyesiydi. Teolojik farklılıklara rağmen (Birinci ve İkinci Kiliseler Westminster İnanç İtirafına üye olmadılar), Rosemary Sokağı kiliseleri geniş ölçüde "Yeni Işık" inancına sahipti. Glasgow Üniversitesi'nde eğitim gören seçilmiş bakanlar, öğretilerinde doktrin yerine vicdana ve "doğanın ışığına" yöneldiler.

Drennan'ın kendisinin de katıldığı Glasgow Üniversitesi, İskoç Aydınlanmasının merkeziydi. Yeni nesil İskoç düşünürler, Drennan'ın "aklın huzursuz gücü" dediği şeyi savunurken, krallık ve piskoposluk dayatmalarına karşı Presbiteryen direnişinin cumhuriyetçi ahlakından yararlanmıştı. Ortak referansları Ulster doğumlu teolog Francis Hutcheson (1694-1746) ve fikirleri de Glasgow'dan Amerikan kolonilerindeki dolaşımlarıyla geri dönecekti. Thomas Jefferson'ın Amerikan Bağımsızlık Bildirisi'ndeki (Ağustos 1776'da Belfast Haber Mektubu tarafından yayınlanan) duygulara hitap etmesinin onun etkisini yansıttığı düşünülmektedir.

Hutcheson'ın iyiliksever ahlak teorisi, Doğal Hukuk ve hesap verebilir, hükûmet tavrıyla tutarlı haklar kavramlarını destekledi. Drennan ve arkadaşları, İngiltere'de, 1688'deki Muhteşem Devrim'in genel olarak bu ilkelerde bir ilerleme olduğu konusunda tatmin oldular. (Drennan'ın "siyaset üzerindeki ana otoritesi" olarak tanımladığı lider olan John Locke tarafından daha fazla laik vurgu yapıldı.) Ancak Dublin Parlamentosu'nu daha da dar bir Yükseliş temelinde kurmuş ve İngiltere'deki Kraliyete tabi olduğunu teyit etmiş olan Williamite Uzlaşması, İrlanda'da böyle bir olasılığa izin vermedi. Krallık "İngilizler ve İngilizlerin hizmetkârları tarafından" yönetilmeye devam etti; İrlanda'da "ulusal bir hükümet" yoktu.

1792'de Belfast'ta Bastille Günü kapsamında gönüllü şirketler geçit töreni yaptı. "Beş Hür Ulusun Renkleri temsil edildiler. Bunlar: İrlanda bayrağı (sloganı, birleşin ve özgür olun), Amerika Birleşik Devletleri bayrağı (sloganı, Özgürlük İlticası), Fransa bayrağı (sloganı, Ulus, Kanun ve Kral), Polonya bayrağı (sloganı, Onu destekleyeceğiz), Büyük Britanya bayrağı. (sloganı, Bilgelik, Ruh ve Özgürlük)"

Topluluğun orijinal üyeleri için, Amerikan Bağımsızlık Savaşı, daha öncül bir ilişki kaynağı sağlamıştı; yeni İrlanda Gönüllü Milisleri. Birçok alanda Gönüllü şirketler yerel toprak sahiplerinden ve onların silahlı ve eğitimli hizmetlilerinden biraz daha fazlasıyken, Dublin'de, büyük kasabalarda ve Presbiteryen Ulster'de Protestan toplumun daha geniş bir bölümünü harekete geçirdiler.

William Drennan 1790'daki sözü İrlanda'da sloganlaşmıştır: "Bir ülke, özgür bir anayasadan başka ne ile düzgün olarak kabul edilebilir?" William Drennan, Fransa'daki olaylara yönelik bu coşkunun ortasında arkadaşlarına "hayırsever bir komplo - halk için bir komplo", "İnsan Hakları ve [Hutcheson tarafından ortaya atılan deyimi kullanarak] İrlanda'ya Gerçek Bağımsızlık ve özel amacı olan Cumhuriyetçiliğin gelmesinin En Büyük Mutluluk olacağını" açıkladı. Drennan'ın arkadaşları bir araya geldiklerinde şu sonuca vardılar:... bu ülkenin hükûmetindeki İngiliz etkisinin ağırlığı, İrlanda'nın tüm halkı arasında samimi bir birlik gerektirecek kadar büyük; [ve] bu etkiye karşı çıkılabilecek tek anayasal tavır, halkın parlamentodaki temsilinde tam ve radikal reform yapmaktır.