Konstantin Korovin

Konstantin, Moskova'da "Vladimir Gubernia köylüleri" olarak resmen kayıtlı tüccar bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası Aleksey Mihayloviç Korovin, üniversite diploması aldı ve Konstantin'in büyükbabası tarafından kurulan aile işinden çok sanat ve müzikle ilgilendi. Konstantin'in ağabeyi Sergei Korovin kayda değer bir realist ressamdı. Konstantin'in akrabası Illarion Pryanishnikov da zamanın önde gelen ressamlarından biri ve Moskova Resim, Heykel ve Mimarlık Okulu 'nda öğretmendi.

1875'te Korovin Moskova Resim, Heykel ve Mimarlık Okulu'na girdi ve burada Vasily Perov ve Alexei Savrasov ile çalıştı. Kardeşi Sergei zaten okulda öğrenciydi. Korovinler öğrencilik yıllarında diğer öğrenciler Valentin Serov ve Isaac Levitan ile arkadaş oldular; Konstantin bu dostluklarını hayatı boyunca sürdürdü.

1881-1882'de Korovin 1 yılını St. Petersburg 'ndaki İmparatorluk Sanat Akademisi ‘nde harcadı ancak hayal kırıklığına uğramış olarak Moskova Resim, Heykel ve Mimarlık Okulu'na döndü. Okulda yeni öğretmeni Vasily Polenov’dan 1886'ya kadar eğitim aldı.

Grubun stilize edilmiş Rus temalarına olan sevgisi Korovin'in Bir kuzey Idyll resmine yansır. 1885'te Korovin, Mamontov'un opera binası için çalıştı ve Giuseppe Verdi 'nin Aida, Léo Delibes' Lakmé ve Georges Bizet Carmen ‘nin sahne dekorunu tasarladı.

Korovin 1888'de Mamontov ile İtalya ve İspanya'ya gitti ve burada Balkonda, İspanyol Kadın Leonora ve Ampara resmini yaptı. Konstantin Rusya, Kafkasya ve Orta Asya içinde seyahat etti ve Peredvizhniki ile birlikte sergilendi. Empresyonist ve daha sonra Art Nouveau tarzlarında resim yaptı.

Korovin'in sonraki çalışmaları kuzeye yaptığı seyahatlerden büyük ölçüde etkilendi. 1888'de Norveç Kıyısı ve Kuzey Denizinde görülen sert kuzey manzaraları onu büyüledi.

1894'te Valentin Serov ile kuzeye yaptığı ikinci yolculuğu Kuzey Demiryolu inşaatına denk geldi. Korovin çok sayıda manzara resmetti: Norveç Limanı, Pechenga'daki St.Triphon Deresi, Hammerfest: Aurora Borealis, "Murmansk 'daki Sahil]' 've diğerleri. Resimler, grinin tonlarından oluşan hassas bir ağ üzerine inşa edilmiştir. Bu eserlerin etüd tarzı Korovin'in 1890'lardaki sanatı için tipikti.

Korovin, gezisindeki malzemeleri kullanarak Nijni Novgorod 'daki 1896 Tüm Rusya Sergisi' nde Uzak Kuzey pavyonunu tasarladı. Pavyon için kuzey ve Arktik bölgelerdeki yaşamın çeşitli yönlerini tasvir eden on büyük tuval de yaptı. Serginin kapanmasından sonra tuvaller sonunda Moskova'daki Yaroslavsky Tren Terminali 'ne yerleştirildi. 1960'larda restore edildiler ve Tretyakov Galerisi 'ne taşındılar.

1900 yılında Korovin, Paris Dünya Fuarı 'nda Rus imparatorluğu pavyonunun Orta Asya bölümünü tasarladı ve Fransız hükümeti tarafından Legion of Honor ödülünü aldı.

20. yüzyılın başında Korovin dikkatini tiyatroya odakladı. Mamontov'un operasından St. Petersburg'daki Mariinsky Tiyatrosu ‘na taşındı. Korovin, yalnızca hareketin yerini gösteren geleneksel sahne dekorundan yola çıkarak, performansın genel duygularını aktaran bir ruh hali dekoru yaptı. Korovin, Konstantin Stanislavsky 'nin dramatik prodüksiyonlarının yanı sıra Mariinsky'nin operaları ve baleleri için de setler tasarladı. "Faust" (1899), "Küçük Kambur At" (1901) ve Sadko (1906) gibi ifadeleriyle ünlü Mariinsky prodüksiyonlarının sahne tasarımını yaptı.

Sanatçının en sevdiği konulardan birisi Paris'ti. Paris Kafesi (1890'lar), Cafe de la Paix (1905), La Place de la Bastille (1906), Geceleri Paris, İtalyan bulvarı (1908), Gece Karnavalı (1901), Akşamları Paris (1907) ve diğerleri.

Birinci Dünya Savaşı sırasında Korovin, Rus ordularından birinin karargahında kamuflaj danışman olarak çalıştı ve genellikle ön saflarda görüldü. Ekim Devrimi 'nden sonra Korovin tiyatroda çalışmaya devam ederek Richard Wagner' in Die Walküre ve Siegfried ve Pyotr Ilyich Tchaikovsky 'nin Fındıkkıran (1918-1920) için sahneler tasarladı.

1923 yılında Korovin kalp rahatsızlığını iyileştirmek ve engelli oğluna yardım etmek için Eğitim Komiseri Anatoly Lunacharsky 'nin tavsiyesi üzerine Paris'e taşındı. Korovin'in çalışmalarının büyük bir sergi olması gerekiyordu ancak eserler çalındı ​​ve Korovin beş parasız kaldı. Yıllarca sırf bunların sonunu getirmek için sayısız "Rus Kışı" ve "Paris Bulvarı" resimleri yaptı.

Hayatının son yıllarında Avrupa, Amerika, Asya ve Avustralya'nın birçok büyük tiyatrosu için sahne tasarımları yaptı; bunlardan en ünlüsü Turin Opera Binası 'nın Nikolai prodüksiyonu için yaptığı Rimsky-Korsakov’ un Altın Horoz sahnesidir.

Konstantin'in oğlu Alexey Korovin (1897-1950) önemli bir Rus-Fransız ressamıydı. Çocukluğunda geçirdiği bir kaza nedeniyle her iki ayağı da kesildi. Alexey 1950'de intihar etti.