Reich Savunması

Reich Savunması (Almanca: Reichsverteidigung), II. Dünya Savaşı sırasında Luftwaffe'nin Müttefik hava güçlerine karşı Almanya'yı ve Alman işgali altındaki toprakları savunmak için yaptığı hava savaşlarına Almanların verdiği isimdir. Buradaki asıl amaç Müttefikler'in Alman askeri ve sivil endüstri tesislerine ve kentlerine yaptığı saldırıları engelleyerek bu yapıların yıkılmasını, tesislerde çalışan işçilerin ölmesini ve dolayısıyla Alman ordusunun ihtiyaç duyduğu askeri araç, mühimmat ve malzemelerinin üretiminin sekteye uğramasını önlemektir. Bu amaç için yerde binlerce uçak, düzinelerce asker ve çeşitli hava savunma sistemleri kullanılmış, gece ve gündüz süren hava muharebelerinde bu akınlar durdurulmaya çalışılmıştır.

İlk yıllarda Luftwaffe, Müttefik hava kuvvetlerine bir dizi yenilgi vermeyi başardı. 1939'da Bombardıman Komutanlığı, gün ışığında uçan refakatsiz ağır bombardıman uçaklarının kayıplarının ölçüsü nedeniyle geceleri bombardıman yapmaya başladı. 1943'te USAAF gün ışığında birkaç geri dönüş yaşadı ve Ekim ayında Almanya üzerindeki saldırıyı durdurdu. İngilizler, bombardıman kuvvetlerini oluşturdular ve kabul edilebilir bir kayıp oranıyla daha büyük saldırılar gerçekleştirmelerini sağlayan bombardıman akışı gibi seyrüsefer yardımcıları ve taktiklerini uygulamaya koydular. USAAF bombardıman uçaklarına gün ışığında hedeflerine gidip gelirken eşlik edebilecek bir avcı olan P-51 Mustang'ı kullanmaya başladı. Yeni savaşçı taktikleri Sekizinci Hava Kuvvetlerinin, 1944 baharında Luftwaffe'ye karşı Nazi Almanyası üzerinde hava üstünlüğü kazanmasını sağladı.

Haziran ve Temmuz 1944'teki Amerikan stratejik bombalama baskınları, 24 sentetik yağ fabrikasına ve 69 rafineriye ciddi şekilde zarar verdi, bu da Almanya'nın tüm havacılık yakıt tesislerinin yüzde 98'ini durdurdu ve aylık sentetik yağ üretimini 51.000 tona düşürdü. Bu saldırıların ardından, önümüzdeki ay yapılacak kurtarma çalışmaları, havacılık yakıtı üretiminin yalnızca yüzde 65'ini geçici olarak geri getirebildi. 1944 yılının ilk çeyreğinde, Nazi Almanyası 546.000 ton havacılık yakıtı üretti, 503.000 tonu hidrojenasyon yoluyla sentetik yakıttan geldi. O zamandan beri havacılık yakıtı stok rezervleri Nisan 1944'te yüzde 70 düşüşle, Haziran 1944'te 370.000 tona ve Kasım'da 175.000 tona düşmüştü. yakıt kıtlığı, uçuş eğitiminin ciddi şekilde kısılması ve tecrübeli pilotların ve komutanların ölmesi LuftWaffe'yi zayıflattı. Savaşın sonunda, Amerikan kuvvetleri 35.783 düşman uçağını imha ettiğini iddia etti. RAF 21.622 uçağı imha ettiğini iddia etti, toplam 57.405 Alman uçağının imha edildiği iddia edildi. USAAF, Eksen işgali altındaki Avrupa'ya 1.46 milyon ton bomba atarken, RAF toplam 1.31 milyon ton düşürdü ve bunun yüzde 51.1'i Almanya'ya atıldı. Almanya'nın sanayi ve hava kuvvetlerinin maruz kaldığı doğrudan zararlara ek olarak, Wehrmacht, Amerika'yı durdurmak için milyonlarca adam, binlerce silah ve yüz milyonlarca mermi kullanmak zorunda kaldı. İngiliz Kombine Bombacı Saldırısına rağmen Ocak 1942'den Nisan 1943'e kadar, Alman silah endüstrisi ayda ortalama yüzde 5,5 büyüdü ve 1943 yazında, Müttefik bombardıman uçaklarının Alman endüstrisine sistematik saldırısı, silah üretimindeki artışı Mayıs 1943'ten Mart 1944'e kadar durdurdu. Ocak 1945'teki bakanlar toplantısında Albert Speer, bombardımanın yoğunlaşmasından beri, yüzde 35 daha az tank, yüzde 31 daha az uçak ve yüzde 42 daha az kamyon üretildiğini kaydetti.  Alman ekonomisi, savaş cepheleri için ekipmanlardan büyük miktarda kaynağı değiştirmek ve onları bombalama tehdidiyle mücadele etmek için görevlendirmek zorunda kaldı. RAF tarafından gece bombardımanının yoğunlaşması ve USAAF'ın günışığı saldırıları, Alman sanayisinin ve şehirlerinin büyük bir kısmının tahrip olmasına ek olarak 1944-45 kışında ekonominin çökmesine neden oldu. Bu zamana kadar, Müttefik orduları Alman sınırına ulaştı ve stratejik harekât cephedeki taktik savaşlarla kaynaştı. Hava harekâtı, son stratejik bombalama görevlerinin uçtuğu Nisan 1945'e kadar devam etti ve 8 Mayıs'ta Almanya'nın teslim olmasıyla sona erdi.

Luftwaffe savaşın başlarında etkili hava savunma sistemlerinden yoksundu. Müttefiklerin Alman kontrolündeki topraklar üzerindeki günışığı eylemleri 1939–1940'ta seyrekti. Alman hava sahasının savunmasının sorumluluğu, uçaksavar topçularına, Sivil uçak İkaz Servisi'ni ve hava savunma görevlerine atanan savaşçı kuvvetlerini kontrol eden Luftgaukommandos'a (hava bölgesi komutanlıkları) düştü . Savunmalar Luftverteidigungskommando (Hava Savunma Komutanlığı) tarafından yönetildi koordinasyonu ve iletişimi pratikte her zaman sorunsuz çalışmadı. Uçaksavar irtibat subayları ile uçuş şubeleri arasındaki anlayış eksikliği, savaş boyunca stratejik savunma hava harekâtını sekteye uğrattı. Adolf Hitler, silahlar ne kadar etkisiz olursa olsun sivil nüfusa "psikolojik bir koltuk değneği" verdiği için savunmanın Uçaksavara dayanmasını istedi. Hava savunmaları 1939-1942 yılları arasında etkisiz ve tartışmasız kaldı, çünkü Müttefik hava kuvvetleri avantaj elde edemeyecek kadar zayıftı ve bu tehlikenin de varsayımsal kalmasını sağladı. Yalnızca yedi Gruppen, Alman hava sahasını korumaya çalıştı ve kritik endüstriler iyi korunmadı.

21 Eylül 1939 günü Hans Jeschonnek Genelkurmay Başkanlığına Luftwaffe'nin Alman topraklarının savunmasında avcı gücünün rolünü açıkladı. Belirli savunma görevleri için ayrılmış savaş birimleri yerel hava savunma komutanlığına bağlı kalacaktır. Bununla birlikte, diğer tüm savaş birimleri, Alman hedeflerinin savunmasını "hava savaşının devam eden stratejik konseptiyle doğrudan bağlantılı" bir şekilde kovuşturacak birkaç Luftflotten'den (Hava Filosu) biri altında örgütlenecekti . Başka bir deyişle, Luftwaffe savaş kuvveti hem savunma hem de saldırı gücü olarak hareket edecek, düşman hava sahasına karşı hava üstünlüğünü sürdürmek, Almanların elindeki bölgeye düşman saldırılarını önleyecektir. Bu tür bir strateji cephede işe yaradı, ancak kısa süre sonra, stratejik savunma operasyonları ile uğraşırken Fliegerdivision (Uçan Tümenler) ile Uçaksavar kolu arasındaki eğitim, deneyim ve koordinasyon eksikliğinin birleşik silah operasyonlarının yürütülmesini zorlaştırdığı anlaşıldı.

Mayıs 1941'de Luftwaffe tarafından Batı Cephesinde yapılan hava savaşlarının çoğu, RAF'ın "Sirk" baskınlarına ve Alman hava sahasına ara sıra yapılan gün ışığı baskınlarına karşıydı. Luftwaffe'nin vurucu gücünü bir cepheye odaklama stratejisi, Sovyetler Birliği'nin işgali olan Barbarossa Operasyonu'nun başarısızlığı ile çözülmeye başladığından beri bu talihsiz bir pozisyondu. Jeschonnek tarafından savunulan Luftwaffe'nin "çevresel" stratejisi, iç derinlikleri çok az koruyarak, Mihver işgali altındaki bölgenin kenarlarında avcı savunmasını konuşlandırmaktı.

RAF stratejistleri, endüstriyel şehirlerin geniş alanlarına yönelik saldırıların, bombalama teknolojisindeki gerçekleştirilebilecek en iyi saldırı olduğunu düşünüyordu.  Bu doktrin aynı zamanda o zamanki C-in-C Bombardıman Komutanlığının bir planıydı. Hava Mareşali Charles Portal'ın Alman moraline saldırmanın teslimiyete zorlamanın anahtar bir yöntemi olacağına dair inancının bir sonucuydu.  Portal, "moral bombardımanının" stratejik bombardımanı tamamlayacağına dair inandırıcı bir argüman sundu, çünkü bu, Alman sanayi işçilerini hedef alacak, morallerini baltalayacak ya da onları öldürecek ve böylece Alman askeri sanayisini felce uğratacaktır. Bu inanç, Birinci Dünya Savaşı sırasında ortaya çıkan, ilk Hava Kuvvetleri Komutanı Hugh Trenchard'ın taarruz savaşını düşman memleketine taşıma politikasından kaynaklanıyordu. Almanya'da ve Alman işgali altındaki topraklarda halkın silahlanıp sistemi devirecek kadar fiziksel ve psikolojik zarar görmesi umuluyordu.

Bu iddialı stratejiye rağmen RAF, İkinci Dünya Savaşı'na büyük ölçekli stratejik bombalama amacına uygun bir bombardıman filosuna sahip olmadan girmişti. Tüm refakatsiz bombardıman uçakları, gün ışığında avcı uçaklarına karşı savunmasızdı. Eylül 1939 - Mayıs 1940 arasında her iki taraf da sivil hedeflere saldırıdan kaçındı.

İkinci Dünya Savaşı'nın en uzun savunma hava harekâtı, İngiltere'nin Almanya'ya savaş ilanından sadece bir gün sonra, 4 Eylül 1939 öğleden sonra başladı. RAF Bombardıman Komutanlığının hedefi Wilhelmshaven'daki Alman deniz üssüydü. Bu baskınlar Aralık 1939'da devam etti.  18 Aralık 1939'da Heligoland Körfezi Muharebesi olarak adlandırılan hava çatışmasında RAF, 22 bombardıman uçağından 12'sini kaybetti. Alman savaşçılar, yalnızca 3 Alman savaşçısını kaybettiği için 38 Wellington düşürdüklerini iddia ettiler. İngilizler, 12 Alman savaşçısının imha edildiğini ve bir düzinesinin ağır hasar aldığını iddia etti.  Bombardıman Komutanlığı savaşın ilk günlerinde yenilgiyi kabul etmek zorunda kalmış ve gece bombardımanına geçmiştir.

İngiliz stratejistler, özü savaş boyunca RAF stratejisinin temelini oluşturan 1939–1941 dönemindeki İngiliz stratejisinin doğası üzerinde tartıştılar. Bombalama sonuçları da tartışıldı ve sorunun anahtarını oluşturdu. Hava Bakanlığından bazıları, bombalama teknolojisinin doğru olmadığını ve bu hassas saldırıların sonucunda gerçekleştirilemeyeceğini savundu.  Bulgularını desteklemek için, RAF bombardıman uçaklarının yalnızca % 30'unun hedef alana ve yalnızca % 10'unun Ruhr bölgesine ulaştığını belirten Butt raporunu kullandılar. RAF Bombardıman Komutanlığındakiler, seçilen hedeflere hassas bombardıman yapılmasından yana olanlar raporu "seçici" olmakla eleştirdiler. Hava Mareşali Arthur Harris 1942'de RAF Bombardıman Komutanlığını devraldı, bunu kendi alan bombalama politikaları için bir araç olarak kullanacaktı.

Albay Kammhuber ve pilotlar Hermann Diehl ve Wolfgang Falck'ı komutasına aldı. Gece savaş sistemini geliştirmede önemli figürlerdi. Freya'yı kullanarak, önleyicileri düşman uçaklarının 500 m (550 yarda) yakınına getirebilirler. Diehl, Aralık 1939'da Heliogoland Körfezi Muharebesi'nde kullanılan gündüz operasyonları için radar kontrollü savunma geliştirilmesine yardım etmişti. Falck, Nisan 1940'taki gece operasyonları sırasında iki Würzburg radarı kullandı ve her ikisi de bu teknolojileri kullanan bir komuta ve kontrol sistemi önerdi. Kammhuber radar konusunda şüpheci olsa da, savaşçıların ucaksavarlar tarafından desteklenen Würzburg radarlarıyla yaptığı birincil hedeflerin etrafında Kombinierte Nachtjagdgebiete'yi (Birleşik Gece Savaş Bölgeleri) kurdu. İlk başta başarılı olmasa da, sonuçlar kısa sürede iyileşti. Uzun menzilli radar eksikliği onu uygun olmayan bir yöntem haline getirdiği için Ekim 1940 civarında durduruldu. Kammhuber, bu sırada havadan radarın potansiyelini anlamaya başladı. Luftwaffe'de teknik uzman olan Wolfgang Martini'ye danıştıktan sonra, Lichtenstein radarının geliştirilmesine başlandı.

Almanların sadece yeni bir savunmaya sahip olmasına rağmen, 1940-1941'de Bombardıman Komutanlığının Almanya'ya yönelik operasyonlarının çoğu başarısız oldu. 1940'ın ikinci yarısında 170 RAF bombardıman uçağı geri dönemedi. Bunlardan sadece 72'si gece savaşındaki artan Alman gücünden kaynaklanıyordu; 42 uçak Luftwaffe tarafından ve 30 uçak Uçaksavar bataryaları tarafından düşürüldü . Geri kalanının yakıtı bitmişti. Bu vakaların çoğu savaş öncesi dönemdeki yetersiz seyrüsefer eğitiminden kaynaklanıyordu. RAF kayıp oranları Temmuz 1940 ve Haziran 1941 döneminde Blitz sırasında Luftwaffe'nin iki katı idi. Gece saldırıları, 16 Filo ve 60'tan az uçakla yenildi. Gece avcı savunması 1941'de 421 RAF bombardıman uçağı düşürdü.

Dikkate değer bir taktik Kammhuber'ın hücum eylemiydi. Buna göre Alman uçaklar bombardımandan dönen düşman uçaklarını gizlice üslerine kadar takip edecek ve üslerine indiklerinde onları yok edecektir. Hitler, Alman halkını onları İngiliz bombardıman uçaklarına karşı savunduklarına ikna olmaları için Almanya üzerinde vurulduklarını görmesi gerektiği gerekçesiyle planı reddetti. Ekim 1941'den sonra Luftwaffe mini taarruzunu durdurdu. Hitler'in kararı Harris ve Bombardiman komutanlığın'ı rahatlattı. 1940–1941'de bu davetsiz misafirler, RAF kayıplarının üçte ikisinden sorumluydu. Bombardıman uçaklarına zarar verme şansı kaybedildi.

Hava savunmasına yönelik Alman tavrı, 'karşı hava' eylemi üzerine inşa edildi. Hava üstünlüğü düşman hava sahasında kazanılacak ve vatanı saldırılardan koruyacaktı. Buna rağmen, 1939'da doğaçlama bir savunma için bileşenlerin çoğu hazırdı veya geliştirme aşamasındaydı. Almanlar, çok sayıda uçaksavar bataryasına iprojektörler, ses dedektörleri ve Işıldaklara sahipti. Ayrıca gözlemci ağları tarafından desteklenen sahil şeridinde Freya radarını kullanıyorlardı. Kısa bir süre sonra, Würzburg kullanılmaya başlandı.

Bombardıman Komutanlığı Mayıs 1940'ta gece saldırılara başladığında, Almanlar gelen RAF bombardıman uçaklarının oluşumlarını engellemek için yeterli araçlara sahip değildi. Bir gece savaşçısı savunması oluşturmayı amaçlayan savaş öncesi denemelerde, ses dedektörlerine ve projektörlere dayalı bir uyarı servisi kullanıldı. Gece savaşçıları, ışıklı alanın dışındaki yükseklikte fenerlerin yörüngesinde döndüler ve ışığa bir bombardıman uçağı yakalandığında, avcı uçağı devreye giriyordu. Projektörlerin rakımda odaklanması, gece savaşçısının aydınlatılmış bölgeye girip saldırmasını işaret etti. HSS birimlerine, savaşçıların savaş bölgesinde olduğu zamanlar dışında her fırsatta ateş etme emri verildi. Bu denemeler Ağustos 1939'da sona erdi ve 1940'ta hala, ikincil bir role sahip savaşçılar projektör destekli HSS'ye bağlıydı.

Bombardiman Komutanlığı'nın 1940'taki saldırısına yanıt olarak, Josef Kammhuber'den daha etkili bir gece savunması geliştirmesi istendi. Sonraki üç yıl içinde, İngilizler tarafından Kammhuber Hattı olarak bilinen sofistike bir savunma geliştirdi . Kammhuber, aydınlatılmış bölgeyi işgal altındaki Danimarka'dan kuzey Fransa'ya genişletmekle başladı. Bu hat Erken uyarı Freya radarına, ses algılama cihazlarına ve Işıldaklara dayanıyordu. Gece savaşçılarının ve Uçaksavar pillerinin kontrolü, kısa menzilli Würzburg radarıyla sağlandı. Bir sonraki gereksinim, Almanların sahip olmadığı yetenekli bir gece savaşçısıydı; ancak, doğaçlama yaptılar ve Messerschmitt Bf 110 ağır avcı uçağını ve Junkers Ju 88 orta bombardıman uçağını kullandılar. Bu iki tür de savunmada olağanüstü olduğunu kanıtladı.

Artık aktif bir operasyonel sistemle, taktiksel hususlar geliştirildi. Birincisi, savaşçılara kurulan havadan radarlı uçaklardı Alman pilotlar, sürüklenmeye neden olduğu ve uçaklarının performansını düşürdüğü için bundan şikayet ettiler. Yer kontrolü onları bombardıman akışına yönlendirdikten sonra hedefi görsel olarak ele seçmeyi tercih ettiler. İkinci bir değişiklik, HSS kurulumlarının ve projektörlerin hattan kaldırılmasını ve savunmaları için şehirlerin etrafında gruplandırılmasını içeriyordu.içeriyordu.

Müttefiklerin bombalamaları sonucu 350.000 ile 600.000 arası Alman sivil öldü bunların çoğu kadın ve çocuktu. İngiliz Askeri tarihçi Basil Liddel Hart'a göre Müttefiklerin bombalamaları sonucu 72. Bin'i çocuk 500.00 Alman sivil öldü. Alman Der Spiegel Dergisine göre Bombalamada 600.000 sivil öldü bunların 80.000 çocuktu.

Almanya savaşa girdiği günden itibaren şehirlerine yönelik saldırılar yapılmaya başlanmıştır. Savaşın ilk günü bir Polonya uçağı Alman hava sahasına girmiştir 4 gün sonra İngilizler Almanya'ya yönelik ilk hava saldırısını yapmıştır. Bu yılda yapılan hava saldırıları küçük çaplı ve etkisizdi. Taraflar saldırılarda sivilleri hedef alan saldırılar yapmadılar.

4 Eylül 1939 da 15 Blenheim ve 14 Wellington İngiliz bombardıman uçağı Wilhelmshaven ve Brunsbüttel'deki Alman savaş gemilerine saldırdı Alman kruvazörü Emden hasar gördü. 7 düşman uçağı düşürüldü. Bu Luftwaffe'nin ilk zaferidir.

18 Aralık 22 Vickers Wellington İngiliz bombardıman uçağı Heligoland körfezinde ki Alman gemilerine saldırdı 44 Alman savaşçısı düşman ile çarpıştı ve onları geri püskürttü saldırı sonucu Herhangi bir Alman gemisi hasar almadı. RAF 12 uçak 49 mürettebat kaybetti. Luftwaffe 3 uçak ve 2 pilot kaybetti.

Sahte savaş döneminde her iki taraf da ciddi bir saldırı yapmadı. Almanya 10 Mayıs da Fransa, Belçika, Hollanda ve Lüksemburg'a saldırınca hava savaşları tekrar başladı. Özellikle 15 Mayıs'dan itibaren savaş müttefiklerin aleyhine dönünce İngilizler Alman savaş makinesini zayıflatmak için başta Ruhr bölgesi olmak üzere sanayi ve askeri bölgelere hava saldırıları yaptı bu saldırılar etksiz ve küçük çaplıydı. Bu saldırılar neticede Fransa'nın teslim olmasını ve Benelüks ülkelerinin işgal edilmesini engelleyemedi.

13 Ağustos 78 bombardıman uçağı ve 485 avcı uçağı Rheinland'daki ana güç istasyonlarından ikisine saldırdı. Saldırı sonucu iki istasyon ağır hasar aldı. 12 Bombardıman Uçağı ve 10 avcı uçağı düştü. Luftwaffe 5 uçak kaybetti.

Amerikanın savaşa dahil olması ile Müttefiklerin Alman şehirlerine yönelik bombardımanları yıkıcı seviyelere ulaştı. Artık Almanya gündüz USAAF gece ise RAF uçakları tarafından bombalanıyordu.

15/16 Ocak 52 bombardıman uçağının Hamburg'u başarıyla bombaladığı iddia edildi. 3'ü büyük 36 yangın çıktı, 3 kişi öldü, 25 kişi yaralandı. 11 bombardıman uçağı kaybedildi.

Almanya'ya yönelik ağır bombardımanlar bu yıl hız kazandı sadece Almanya değil Almanya'nın müttefikleri de bombalanacaktı. Bu bombardımanlar genel olarak Almanya'nın ne sanayisine ne de üretimine ciddi hasar veremedi.

653 uçak, Ren nehrinin doğu yakasındaki Köln sanayi bölgesine saldırdı . Yeni bir Alman birimi olan Jagdgeschwader 300, Wilde Sau taktiğini ilk kez tek motorlu avcılarda kullandı. Projektörlerden aydınlatmadan, hedef gösterge işaret fişeklerinden ve yangınlardan yararlanan Alman savaşçılar, 12 uçağı düşürdüklerini iddia ettiler.

18/19 Kasım 1943 gecesi: Ana hedef Berlin'e 440 Avro Lancaster ve dört de Havilland Mosquitos tarafından saldırıya uğradı, bunlardan 402'si bulutların altındaki şehri bombaladı. Eş zamanlı olarak Mannheim ve Ludwigshafen 395 uçak tarafından bombalandı. Spifire birkaç başka kasabaya saldırdı. 884 sortinin tamamında 32 uçak (yüzde 3.6) kaybedildi, bunlardan dokuzu Berlin baskınında kayboldu. Hava saldırısı uyarısı 20: 11'de ve 22: 23'te çaldı. Baskında 143 kişi öldü, 4 kişi daha kayıp, 409 kişi yaralandı ve 7,326 kişi evsiz kaldı; 533 ev yıkıldı, 8.493 ev hasar gördü.

22/23 Kasım 1943 gecesi: Ana hedef Berlin. 469 Lancasters, 234 Handley Page Halifaxes, 50 Short Stirlings, 11 Mosquitos. Toplam 764 uçak. Berlin'i bombalaldı. Bu, savaşın Berlin'ine yapılan en etkili baskındı.  Hasarın çoğu şehir merkezinin batısındaki yerleşim alanları olan Tiergarten ve Charlottenburg, Schöneberg ve Spandau'da meydana geldi. Kuru hava koşulları nedeniyle, birkaç 'yangın fırtınası' meydana geldi. 175.000 kişi evsiz kaldı ve Kaiser Wilhelm Anıt Kilisesi (Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche) yok edildi. İngiliz, Fransız, İtalyan ve Japon büyükelçilikleri, Charlottenburg Kalesi ve Berlin Hayvanat Bahçesi de dahil olmak üzere birkaç önemli bina hasar gördü veya yıkıldı. Ayrıca Silah ve Mühimmat Bakanlığı, Waffen-SS İdare Koleji, Spandau'daki İmparatorluk Muhafızları kışlası ve silahlı kuvvetler için malzeme üretiminde kullanılan birkaç fabrika da hasar aldı. 26 uçak kaybedildi toplam gücün yüzde 3,4'ü.

25/26 Kasım 1943 gecesi: Frankfurt, 236 Halifaxes ve 26 Lancaster'ın (262 uçak) ana hedefiydi. Berlin'e üç Sivrisinek gönderildi ve diğer hedefler bombalandı.

26/27 Kasım 1943 gecesi: Ana hedef olan Berlin 443 Mızraklı Süvari ve yedi Sivrisinek tarafından saldırıya uğradı. Spifirelar Alüminyum folyo şeritler (Widow) ile Alman radarlarını şaşırtmaya çalıştı 21 uçak Berlin üzerinde Uçaksavar bataryaları tarafından vuruldu. Hasarın çoğu yarı endüstriyel Reinickendorf banliyösünde gerçekleşti, ancak şehir merkezi ve Siemensstadt (birçok elektrikli ekipman fabrikasıyla birlikte) de vuruldu. Stuttgart, 157 Halifaxes ve 21 Lancaster tarafından bir oyalama olarak basıldı. Her iki kuvvet de Luftwaffe' ile neredeyse Frankfurt'a kadar aynı rotada uçtu. Maden eritme operasyonları da dahil olmak üzere gece için toplam sorti 666 idi ve 34 uçak (yüzde 5,1) kaybedildi. Berlin üzerindeki kayıplar bonbon yüksek oldu ve İngiltere'deki siste iniş kazaları ile birleştiğinde yüzde 9,3'e ulaştı. Büyük bir zırhlı savaş aracı üreticisi olan Alkett fabrikası kötü bir şekilde vuruldu ve Goebbels bunu "neredeyse tamamen yok edilmiş" olarak nitelendirdi ve günlüğünde "neredeyse yeri doldurulamaz alet ve makinelerin" kullanım dışı olduğundan söz etti.

2/3 Aralık 1943 gecesi: Ana hedef Berlin 425 Mızraklı Süvari, 18 Sivrisinek ve 15 Halifax tarafından saldırıya uğradı. Almanlar Berlin'i hedef olarak belirledi. Beklenmedik çapraz rüzgarlar bombardıman oluşumunu dağıttı ve Alman savaşçılar kırk bombardıman uçağı, 37 Lancasters, iki Halifax ve bir Sivrisinek (gücün yüzde 8,7'si) vurdu. Bombalama etkili değildi. Şehrin güneyinde, ancak iki Siemens fabrikası, bir bilyalı rulman fabrikası ve birkaç demiryolu tesisi hasar gördü.

3/4 Aralık 1943 gecesi: Ana hedef Leipzig, 307 Lancasters, 220 Halifaxes (527 uçak) tarafından saldırıya uğradı. Ana kuvvet doğrudan Berlin'e yöneldi, sonra Leipzig için güneye döndü ve birçok Alman gece savaşçısını aldatarak devam etmek için 9 Sivrisinek bıraktı.

16/17 Aralık 1943 gecesi: Berlin ana hedefti. Şehir 483 Lancaster ve 15 Mosquitos tarafından saldırıya uğradı. Alman gece savaşçıları bombardıman uçaklarını durdurmaya yönlendirildi; Lancaster kuvvetinin yüzde 5,2'si olan 25 Lancaster, kaybedildi ve çok düşük bulut nedeniyle İngiltere'ye inerken 29 uçak daha kaybedildi. Baskın, İngiltere üzerindeki kötü hava koşullarından kaynaklanan kayıpların, uçaksavar veya düşman gece savaşçılarından kaynaklanan kayıplardan daha büyük olması açısından alışılmadıktı.  Berlin demiryolu sistemine verilen hasar çok büyüktü ve Doğu Cephesi'ne gönderilen 1.000 vagon dolusu savaş malzemesi altı gün bekletildi. Ulusal Tiyatro ve Almanya'nın askeri ve siyasi arşivlerinin bulunduğu bina yıkıldı. Bombalama Berlin'deki konutların dörtte birinden fazlasını kullanılamaz hale getirmişti. Serrate radar dedektörlerini kullanan 141. Filo RAF'dan iki Beaufighter ve iki Mosquitos ilk başarılı 'Serrate' devriyesi olan Messerschmitt Bf 110'a zarar vermeyi başardı. Aynı gece, Abbeville yakınlarındaki iki uçan bomba bölgesi olan Tilley-le-Haut ve Flixecourt'a başka baskınlar da yapıldı . Baskın, bölgeleri yok edemedi, ancak hiçbir uçak kaybolmadı.

20/21 Aralık 1943 gecesi: Frankfurt 390 Lancasters, 257 Halifaxes ve üç Mosquitos (650 uçak) tarafından saldırıya uğradı. Alman gece savaşçıları bombardıman akışına girdi; Kuvvetin yüzde 6,3'ü olan 27 Halifaxes ve 14 Lancaster düşürdü. Hasar, o zamanlar RAF'ın düşündüğünden daha fazlaydı çünkü Almanların tuzak ateşlerini yaktıklarını biliyorlardı ve bu da bazı başarılar elde etti. Mannheim'a 54 uçakla bir tuzak baskını yapıldı ve Liege yakınlarındaki bir silah fabrikasında hedefi vurmayı başaramayan 617. Filo ve 8 Pathfinder Mosquitos'tan sekiz Lancaster tarafından hassas saldırı düzenlendi.

22/23 Aralık 1943 gecesi: 51 uçak, Abbeville ve Amiens arasındaki iki uçan bomba bölgesine saldırdı. Bir site tahrip edildi, ancak diğeri bulunamadı. Frankfurt ve Bonn'da iki küçük Sivrisinek baskını düzenlendi .

23/24 Aralık 1943 gecesi: Berlin, 364 Lancaster, sekiz Sivrisinek ve yedi Halifaxes tarafından saldırıya uğradı. Alman gece dövüşçüleri hava şartlarından dolayı engellendi ve gücün yüzde 4,2'si olan yalnızca 16 Lancaster vuruldu. Berlin'e çok az hasar verildi; Diğer bazı Alman kasabaları da Sivrisineklerin saldırısına uğradı.

29/30 Aralık 1943 gecesi: Berlin 457 Lancasters, 252 Halifaxes ve üç Mosquitos (712 uçağı) için hedefti, RAF kayıpları kuvvetin yüzde 2.8'inde hafifti. Kalın bulut örtüsü, RAF'ı zor durumda bıraktı ve çok az hasara neden oldu.

Müttefikler yavaş yavaş hava üstünlüğünü ele geçirmeye başladılar artık Müttefik bombardıman uçakları eskortsuz Almanya'yı bombalamıyordu bu da kayıpları önemli ölçüde azalttı.

1/2 Ocak 1944 gecesi: 421 Lancaster, ana hedef olan Berlin'e gönderildi. Alman gece savaşçıları kuvvetin yüzde 6,7'sini düşürdü. 15 Sivrisinek tarafından Hamburg'a yapılan küçük bir baskın ve diğer kasabalara yapılan daha küçük baskınlar, gece savaşçılarını aldatamadı.

2/3 Ocak 1944 gecesi: Berlin ana hedefti. 362 Lancasters, 12 Mosquitos, dokuz Halifaxes (383 uçak) şehri bombaladı gece savaşçıları şehrin üzerine gelene kadar bombardıman uçaklarına ulaşamadı, ardından kuvvetin yüzde 10'u olan 27 Lancaster'ı vurdu. Diğer şehirlere de küçük baskınlar yapıldı.

4/5 Ocak 1944 gecesi: İki uçan bomba sahası 80 uçağın saldırısına uğradı. Berlin 13 Sivrisinek tarafından basıldı; diğer hedeflere küçük baskınlar. Özel Harekât İdaresi (SOE) için uçuşlar, direniş güçlerine malzeme ve ajanlar gönderildi.

5/6 Ocak 1944 Gecesi: Stettin, Eylül 1941'den bu yana ilk kez 348 Lancasters ve 10 Halifax için ana hedef oldu. Berlin'e 13 Sivrisinek tarafından yapılan şaşırtma baskını gece savaşçılarını aldattı ve RAF kayıpları, gücün yüzde 4,5'i olan sadece 16 uçak oldu.

7/8 Ocak 1944 Gecesi: 11 Sivrisinek tarafından Krefeld ve Duisburg'a yapılan küçük baskınlar. Kalkıştan kısa bir süre sonra bir SOE destek uçağı düştüğünde on kişi öldü.

14/15 Ocak 1944 Gecesi: Savaşın ilki olan Brunswick'e 496 Lancaster ve iki Halifax'ın baskını. 38 Lancaster, gece savaşçıları tarafından kaybedildi. Kaybolan uçaklardan 11'i Yol Buluculardı ve şehrin işaretlemesi zayıftı. Alman yetkililer, Brunswick'te sadece 10 evin yıkıldığını ve 14 kişinin öldürüldüğünü, güneydeki köylerde bir miktar hasar ve can kaybı olduğunu bildirdi. 82 uçak, Ailly, Bonneton ve Bristillerie'deki uçan bomba sahalarına kayıpsız saldırdı ; 17 Sivrisinek, Magdeburg ve Berlin'e baskın düzenledi .

20/21 Ocak 1944 gecesi: Hedef Berlin'di; 495 Lancaster, 264 Halifaxes, 10 Mosquitos (769 uçak) gönderildi; Kuvvetin yüzde 4,6'sı olan 22 Halifaxes ve 13 Lancaster kaybedildi. Ertesi gün bulutların azalmaması nedeniyle hasar değerlendirilemedi.

21/22 Ocak 1944 gecesi: Magdeburg, 421 Lansaster, 224 Halifax, 3 Sivrisinek (648 uçak) için ana hedefti; 57 uçak kaybedildi. Saldırı hedefi belirleyemedi ve çok az hasar verildi.

27/28 Ocak 1944 gecesi: Berlin, 515 Lancaster ve 15 Mosquitos'un (530 uçak) hedefiydi. RAF kayıtları, bombalamanın rüzgar yönünde ve rüzgar altında iyi bir şekilde yayıldığını belirtiyor. Saşırtmalar Alman gece savaşçılarını yönlendirmede kısmen başarılı oldu, ancak ağır bombardıman uçaklarının yüzde 6,4'ü olan 33 Lancaster kaybedildi; 167 sorti diğer hedeflere karşı uçtu, bir uçak kayboldu.

28/29 Ocak 1944 gecesi: Berlin 432 Lancaster, 241 Halifaxes ve dört Mosquitos (677 uçak) tarafından saldırıya uğradı. Kısmen örtülü bulut olan Batı ve güney bölgeleri, RAF kayıtlarının bu dönemin en yoğun saldırısı olarak adlandırdığı olayda vuruldu. Alman kayıtları, şehrin dışındaki 77 yerin vurulduğunu belirtiyor. Kuzey Danimarka üzerinden yapılan bir aldatma baskını ve yönlendirme, Alman hava savunmasının gücün yüzde 6,8'i olan 46 uçağı düşürmesini engellemedi. 100'den biraz fazla uçak diğer hedeflere saldırdı.

30/31 Ocak 1944 gecesi: Berlin 440 Lancasters, 82 Halifaxes ve 12 Mosquitos (534 uçak) tarafından saldırıya uğradı 33 bombardıman uçağı (yüzde 6,2) kaybedildi. Diğer hedeflere karşı 76 sorti daha uçuruldu; kayıp yok.

14/15 Şubat 1944 gecesi: Berlin, savaşın en büyük Berlin saldırısı olan 891 uçakla (561 Lancasters, 314 Halifaxes ve 16 Mosquitos) bombalandı.  Bulut örtüsüne rağmen, en çok etkilenen merkez ve güneybatı bölgeler olan Siemensstadt dahil olmak üzere en önemli savaş endüstrileri vuruldu. Frankfurt-on-the- Oder'daki 8 Grup'tan 24 Lancaster tarafından yapılan bir aldatmaca başarısız oldu ve RAF 43 uçak kaybetti: 26 Lancaster ve 17 Halifaxes. Diğer hedeflere karşı 155 sorti daha uçuruldu.

30/31 Mart 1944 Gecesi: Nürnberg 572 Lancaster, 214 Halifaxes ve dokuz Sivrisinek (795 uçak) tarafından saldırıya uğradı. Alışılmadık açık hava ve parlak ay ışığı uçakların kolayca fark edilmesine neden oldu. Alman savaşçılar hedefin Nürnberg olduğunu biliyordu Gece savaşçıları, Belçika sınırında iken bombardıman formasyonuna ulaştı; Nürnberg'e ulaşmadan önce 82'den fazla bombardıman uçağı düşürüldü ve dönüşte 13 bombardıman uçağı vurularak yüzde 11,9'luk bir kayıp yaşandı. Savaşın en pahalı RAF Bombardıman Komutanlığı göreviydi ve Berlin Muharebesi sona erdi.

27 Eylül Amerikan 2.Bombardıman kanadına bağlı 283 B-24 Liberator bombardıman uçağı ve refakatçi olarak 198 P-51 Mustang uçağı Kasseli bombalama görevine çıktı. Navigasyon hatası sonucu 35 uçak Kasseli geçerek Göttingen'i bombaladı bombardıman uçakları dönüş uçuşunda avcı eskortlarını kaybetti. Saat 11:00 civarında Bad Hersfeld ve Eisenach arasındaki Seulingswald ormanı üzerinden batıya döndüler ve Alman Jagdgeschwader 3 (Udet), 4 ve 300'ün 150 savaşçısı  tarafından neredeyse anında saldırıya uğradılar. Hava savaşı yalnızca birkaç dakika sürdü "ama korkunç bir saldırıydı" ve 25 bombardıman uçağı 24 km'lik bir alanda Seulingswald üzerinden düşürüldü. Amerikan avcı uçakları geç de olsa uçaklara yetişti ve hepsinin düşürülmesini engelledi. Ayrıca, Norfolk, Tibenham'daki ana üslerine dönüş uçuşunda altı diğer bombardıman uçağı düştü ve sadece dört bombardıman uçağı kurtuldu. Amerikan kayıpları 31 B-24 Liberator bombardıman uçağı ve bir P-51 Mustang idi. 118 Amerikalı öldürüldü, bunlardan 11'i güvenli bir yere paraşütle atlandıktan sonra öldürüldü. 121 Amerikalı, Alman savaş esirleri kamplarında hayatta kaldı. Alman kayıpları 29 savaşçı düştü ve 18 pilot öldü. Ayrıca, bir Alman tıbbi üssünde bilinmeyen yedi kişi, üzerine bir Alman uçağı düştüğünde öldü.

14 Ekim 1944'te, şafak söktükten hemen sonra, RAF Bombardıman Komutanlığı, Duisburg'u bombalamak için RAF savaşçıları eşliğinde 1.013 uçak gönderdi. 957 bombardıman uçağı, 3.574 ton yüksek patlayıcı bomba ve 820 ton yangın bombası attı. 14 düştü.

2 Ocak RAF bombardıman uçakları Nürnberg ve Ludwigshafen'e ağır baskınlar düzenledi ; her iki şehire de 2.300 tonun üzerinde bomba atıldı. Nürnberg'in eski Orta Çağ kent merkezinin yüzde doksanı yıkıldı.

13/15 Şubat USAFF ve RAF peşpeşe Tarihi Dresden şehrini fosfor bombaları ile acımasızca bombaladı. Şehre 3900 ton bomba atıldı ve 7 gün süren ateş fırtınası çıktı 25.000 sivil saldırıda can verdi. 24.000 Üzeri bina yıkıldı özellikle şehir merkezi ağır hasar aldı. İngilizler baskında 6 uçak kaybetti üçü kaza ile biribirini vurdu USAAF 1 uçak kaybetti.