SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
CANopen

CANopen, otomasyonda kullanılan gömülü sistemler için bir aygıt profili spesifikasyonu ve uluslararası standartlaştırılmış (CENELEC EN 50325-4, 2002'den beri) CAN tabanlı bir yüksek katman protokolüdür. OSI modeliyle ilişkilendirilirse, CANopen ağ katmanını ve üzerindeki katmanları yürütür. CANopen standardı adresleme şemasından, küçük iletişim protokollerinde ve bir aygıt profiliyle tanımlanan uygulama katmanından oluşur. İletişim protokolleri ağ yönetimi, aygıt izleme (device monitoring) ve düğümler arası iletişimden sorumludur. Bu iletişime basit bir mesaj bölümleme/birleştirme (message segmentation/desegmentation) de dahildir. Veri bağı katmanı ve fiziksel katman gibi daha düşük düzeydeki katmanlarda ise genelde CAN (Controller Area Network) kullanılır. Ayrıca Ethernet Powerlink, EtherCAT, Safetynet ve Varan gibi diğer iletişim yöntemleri de CANopen’ın aygıt profilini uygulayabilir.

CANopen protokolü, 1992 yılında kurulan CAN in Automation (CiA) adlı kâr amacı gütmeyen bir kuruluş tarafından geliştirilmiştir. Birkaç şirket tarafından kurulan kurum, bugün kullanıcı ve üreticileri dahil 540 üyeye sahiptir. Protokolün uluslararası standartlaştırması, tanıtımı ve geliştirilmesinden sorumludur ve Nuremberg (Almanya) kentinde kayıtlıdır. Kurumun kardeş şirketi sayılan CiA GmbH ise sertifikasyon verme ve talimatlarını üretme işini üstlenmiştir. Bunların dışında CiA, CAN Newsletter adlı bir teknik yayın ve CAN ile ilgili ürün ve hizmetlerin kılavuzlarını da yayımlamaktadır. CiA ayrıca CANopen güvenlik protokolünü gerçekleyen CSC02 entegre devresini ve (CiA 304) eğitim kitini de sağlamaktadır.

CANopen, laboratuvar fabrika ve bina otomasyonu, makine denetimi, tıbbi araçlar, arazi ve demiryolu araçları, denizcilik elektroniği ve enerji üretimi gibi geniş bir yelpazede kullanım alanına sahiptir.
Nashville (film)

Nashville 1975 Amerika yapımı hiciv müzikal topluluk komedi-dram filmi. Robert Altman yönetmiştir. Film, beş günlük bir süre boyunca Nashville, Tennessee'de country ve gospel müzik işleriyle uğraşan çeşitli insanları takip ediyor ve Replacement Party‘den Başkanlığa aday olan popülist bir yabancı için düzenlenen bir gala konserini içeriyor.

Nashville genellikle kapsamıyla tanınır. Film 24 ana karakter, bir saati bulan müzikal sahneler ve birden fazla hikâye içeriyor. Geniş oyuncu kadrosunda David Arkin, Barbara Baxley, Ned Beatty, Karen Black, Ronee Blakley, Timothy Brown, Keith Carradine, Geraldine Chaplin, Robert DoQui, Shelley Duvall, Allen Garfield, Henry Gibson, Scott Glenn, Jeff Goldblum, Barbara Harris yer alıyor . David Hayward, Michael Murphy, Allan F. Nicholls, Dave Peel, Cristina Raines, Bert Remsen, Lily Tomlin, Gwen Welles ve Keenan Wynn yer alıyor.

Nashville , 1975 yazında Paramount Pictures tarafından piyasaya sürüldü. Oyuncu kadrosu ve film müziği övüldü, olumlu eleştiriler aldı. Carradine'in " I'm Easy " parçasıyla En İyi Orijinal Şarkı ödülünü kazanan film beş Akademi Ödülü adaylığı da dahil olmak üzere sayısız ödül topladı. Film toplamda 11 Altın Küre Ödülü'ne aday gösterildi ve bugüne kadar bir film tarafından en fazla aday gösterilen film oldu.

Altman'ın başyapıtı kabul edilen film 1992'de Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Film Arşivi'ne girdi ve tüm zamanların en iyi filmlerinden biri olarak kabul ediliyor.
Cevizyatağı, Güroymak

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Pavik olarak geçmektedir. Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı '103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Bitlis Merkez ilçesinden ayrılarak Bitlis'in yeni kurulan ilçesi Güroymak’a bağlanmıştır. Köy, terör nedeniyle 1993 yılında boşaltılıp, 2006 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.

Köy, Bitlis il merkezine 54 km, Güroymak ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. Köy, Güroymak'ın güneybatısında olup, numaralı Muş-Bitlis (Hasköy-Güroymak) devlet yoluna 19 km.'lik bir köy yoluyla ulaşılmaktadır.
Winchester 1200

W1200, 1964 yılında John Browning tarafından tasarlanmış olup, 1965 yılında faaliyete geçirilmiştir. Vietnam Savaşı'nda ve Grenada'nın işgali sırasında Amerikan ordusunca kullanılmıştır.
Karanlık Kehanet

Güneş, müzik, okçuluk, şiir ve çok daha fazlasının tanrısı Apollon, on altı yaşında tombul ve sivilceli Lester Papadopoulos’un vücudunda yepyeni bir macerayla karşımızda! Apollon eski muhteşem günlerini çok özlüyor. Hak ettiği eski mükemmelliğine ve Olimpos’taki diğer tanrıların yanına dönmesinin tek yolu ise, babası Zeus’un kendisine verdiği tüm görevleri yerine getirmekten, yani karanlığa teslim olmuş tüm Kâhinleri eski haline döndürmekten geçiyor. Peki Kâhinleri karanlığa iten şey nedir ve Apollon güçleri olmadan onları nasıl eski haline döndürebilir? Yeni görevi için, bol tehlikeli ve açıkçası utanç verici maceralar yaşadığı Melez Kampı’ndan ayrılması ve Amerika’yı boydan boya seyahat ederek bir sonraki Kâhin’i bulması gerekiyor. Neyse ki, tanrısal ihtişamı olmasa da Percy Jackson ve Olimposlular serisinin hayranlarının yakından tanıdığı birçok kahraman var yanında. Leo Valdez ve Kalypso da ona yardım ediyor.
Ay Çarpması

Ay Çarpması, John Patrick Shanley tarafından yazılan ve başrollerini Cher, Nicolas Cage, Danny Aiello, Olympia Dukakis ve Vincent Gardenia'nın paylaştığı Norman Jewison tarafından yönetilen ve ortak yapımcılığını üstlendiği 1987 Amerikan romantik komedi filmidir. Film, nişanlısının yabancılaşmış, öfkeli küçük erkek kardeşine aşık olan dul bir İtalyan-Amerikalı kadın olan Loretta Castorini'yi konu alıyor.

Moonstruck, 16 Aralık 1987'de New York'ta teatral olarak yayınlandı ve ardından 15 Ocak 1988'de Metro-Goldwyn-Mayer tarafından kritik ve ticari başarıya ulaştı. Eleştirmenler, senaryosunu, yönetmenliğini ve oyuncu kadrosunun (özellikle Cher ve Dukakis'in) performanslarını övdü, film 15 milyon dolarlık bir bütçeyle 80,6 milyon dolar hasılat yaparak 1987'nin Kuzey Amerika'da en çok hasılat yapan 5. filmi oldu . 60. Akademi Ödüllerinde En İyi Film de dahil olmak üzere 6 adaylık, üç ödül; En İyi Kadın Oyuncu (Cher için), En İyi Özgün Senaryo ve En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu (Dukakis için) aldı.
Cristina Stamate

8 Eylül 1946 tarihinde Romanya'nın başkenti Bükreş'te doğdu. Büyük kardeşlerinin tiyatroya olan ilgisini fark etmiş onlarla birlikte giderek izlediği tiyatro oyunları ve opera gösterileriyle çocuk yaşlarda oyunculuğa eğilimi artmıştır.

Kendisi hukuk eğitimi görmüş ve daha sora 1967'de IATC'den mezun olmuştur. Daha çok tiyatro sanatçısı olarak bilinen sanatçı, kariyerinin çoğunu Bükreş'teki Constantin Tanase Tiyatrosu ve Arad'daki tiyatro ile geçiren oyuncu çalıştığı sahenin vazgeçilmez bir sanatçısı olmuştur.

2007'de bir yemek kitabı kaleme alarak Sarea în bucate. Reţete culinare inedite (Olağandışı Yemek Tarifleri) adıyla piayasaya sürmüştür.(ISBN 973-659-110-7) Oyuncu Ocak 2015'te açık kalp ameliyatı geçirdikten sonra, son yıllarda ciddi bir depresyondan dolayı tedavi görmeye başlamıştır.

Kendisiyle yapılan son röportajında, anne babasının ve kardeşinin ölümleri gibi deneyimleri paylaşmış insanların kendi yaşına uygun saygıyla davrandığını söylemiştir. Ayrıca çocuk sahibi olmadığı için pişmanlık duyduğunuda belirtmiştir.

Rumen aktris Cristina Stamate 23 Kasım'da geçirdiği felç sonrası yapılan testler için kabul edildiği Bükreş'teki Floreasca Hastanesi'nde 27 Kasım 2017 tarihinde 71 yaşında ölmüştür. Ölümüne kadar yanında olan oyuncu kız kardeşi Stela Popescu, tarafından ölümü duyurulmuştur.
Encer

Encer (, , kelime anlamı ile "akan nehir") ayrıca Haoush Mousa olarak da bilinir, Lübnan'daki Bikâ Vadisi'nde bulunan bir kasabadır. Nüfusu, neredeyse tamamen Ermenilerden oluşmaktadır ve 2,400 civarındadır. Kasabanın yüzölçümü 20 kilometrekaredir (7,7 mil kare). Yaz aylarında, Ermeni diasporası üyelerinin kente gelişi ile birlikte kasabanın nüfusu 3,500 kişiye yükselmektedir.

Kasabanın kuruluşu, genellikle, 8. yüzyılın başlarında yaşamış olan Emevî Halife el-Velid'e atfedilir. Bununla birlikte, tarihçi Jere L. Bacharach, Bizanslı Yunan tarihçi Theofanis'i kaynak göstererek, Encer'in yaklaşık 714 yılında I. Velid'in oğlu El-Abbas tarafından kurulduğunu öne sürmektedir.

Daha sonraki yıllarda terk edilen, Encer, Musa Dağı bölgesinden gelen binlerce Ermeni mülteci tarafından 1939'da yeniden yerleşime açıldı. Encer'deki mahallelerin adları, Musa Dağ'ında yer alan altı köyden alınmıştır: Haji Habibli, Kebusiyeh, Vakif, Kheder Bek, Yoghunoluk ve Bitias.
Yüzüncü maymun etkisi

Yüzüncü maymun etkisi, bir grubun kritik sayıda üyesi yeni bir davranışı sergilediğinde veya yeni bir fikri kabul ettiğinde, bu yeni bir davranış veya fikrin açıklanamayan yollarla bu gruptan tüm ilgili gruplara hızla yayıldığını söyleyen varsayımsal bir olgudur. Davranışın fiziksel olarak birbirlerinden ayrılmış ve aralarında belirgin bir iletişim yolu bulunmayan gruplara bile yayıldığı söylenmiştir.
Teşhircilik

Cinsel teşhir hem hayvanlarda, hem de insanlarda cinsel eylemi başlatan davranışlardan biridir. Ama mahrem bir ilişki çerçevesinde yer almadığı sürece bu davranış, psikolojide cinsel sapma olarak değerlendirilir. Teşhircilerin genellikle tehlikesiz olmasına karşın 'kurban' çoğu zaman bu davranışı tehdit edici olarak algılar; teşhirden sonra çok ender olarak şiddet ya da cinsel saldırıya rastlanır.

Teşhirci kurbanının iğrenme ya da korku gibi tepkilerinden de haz ve doyum sağlayabilir, ama heyecanlanması için böyle bir tepki gerekli değildir. Zihinsel bir travma ya da çok yakın birinin kaybedilmesinden sonra teşhirciliğe yönelen kişiler görülmüştür. Ama kronik teşhircilerde genellikle ciddi bir kişilik bozukluğu vardır.

Teşhircilik olarak nitelenen davranışa hemen hemen yalnızca erkekler arasında rastlanır. Bunda kültürel koşullanmaların da rolü vardır. Kadınların çok çeşitli biçimlerde zaten kendilerini teşhir ettiği ya da kadın bedeninin çeşitli vesilelerle sürekli teşhir edildiği, bu yüzden kadınlar söz konusu olduğunda teşhircilik gibi bir terimin akla gelmediği de ileri sürülebilir. Fakat böylesi bir açıklamanın cinsiyetçi bir yaklaşımın neticesi olduğu aşikardır.
Yıkık Minare Camisi

Yıkık Minare Camisi, Türkiye'de İzmir ili, Bornova ilçesi Erzene mahallesinde bulunan camidir. Yıkık Minare Camisi 33 -35 sokak kesişme köşesinde yer alır.

Yıkık Minare Camisinin kitabesi bulunmamaktadır. Selçuklular döneminde yapılmıştır. Cami yıkılmış, yıkık minaresi kalmıştır. Aydınoğulları dönemine ve Osmanlı Döneminde yıkık minareden bahsedilir. 1934 yılında minare onarılmıştır. Yanına yeni bir cami yapılmıştır. Minarenin özgün hali kalmamıştır.
Erivan Guberniyası

Erivan Guberniyası ( Erivanskaya guberniya; ), Rus İmparatorluğu'nun guberniyalarından biriydi. Guberniya, günümüz Ermenistan ile Azerbaycan'ın Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti ve Türkiye'nin Iğdır ilini kapsamaktaydı. Guberniya merkezi Erivan idi.
My Holo Love

Yüz körlüğü bozukluğu nedeniyle, Han So-yeon münzevi bir hayat yaşamaya karar verdi. Bu, görünüşü geliştirici Go Nan-do ile aynı olan AI programı Holo'yu kullanmaya başladığında değişir. Nan-do, yavaş yavaş So-yeon'a aşık olur, ancak Holo'nunkiyle çelişen soğuk kişiliği onun lehine değildir.

Go Nan-do, yapay zeka Holo'sunu yaratmaktan sorumlu olan dahi bir programcıdır ve Holo'yu korumak için dünyada var olmayan bir insan haline geldi ve karanlıkta yaşamaya zorlandı.

Holo: Go Nan-do ilk modeli devraldı ve daha da geliştirdi ve Holo'nun görünümü geliştiricisi Go Nan-do'dan sonra modellendi. Hologözlük adı verilen gözlükler aracılığıyla, hologramların ve kemik iletimli kulaklıkların yerleşik olduğunu görebilirsiniz, böylece kullanıcı dışında hiç kimse sesi duyamaz.

Yüz tanıma bozukluğu var. Holo'nun gösterisinden sonra, Holo'yu kendisini hedefleyenlerden korumak için geçici olarak Han So-yeon'a emanet edilir. Bir beta test kullanıcısı olduğunda, Holo'dan çeşitli yardımlar alır ve Holo'ya başkanlık eder.

Eğer Go Nan-do karanlıksa, o ışık gibidir. GeoLab'ın başına Nan-do'nun yerini aldı. Annesi öldükten sonra Nan-do'yu evlat edinen ailenin kızıdır ve Nan-do'nun koruyucusu gibidir.

GeoLab'ın rakip bir şirketi olan Magic Mirror'ın varisidir. Varis olduğu söylenir, ancak babası tarafından tanınmaz. İstediğini elde etmek için her şeyi yapacak olan babasının aksine, annesinin kişiliğini miras aldı ve daha uysaldır.

Ryu Yong-jae, bilgisayar programı AlphaGo'nun 2016 tarihi maçı sırasında eski profesyonel Go oyuncusu Lee Sedol'u yendiğini gördükten sonra hikâyeyi yazmak için ilham aldı.
Cannes Film Festivali jürilerinin listesi (Uzun metrajlı filmler)

Her yıl, her etkinliğin başlangıcından önce, Cannes Film Festivali yönetim kurulu hangi filmlerin ödül alacağını seçmekle yükümlü olan jürileri atar. Jüri, mesleklerinde saygıdeğer konuma gelmiş uluslararası sanatçılar arasından seçilir. Jüri başkanı ise, uluslararası alanda tanınmış sinemacılardan seçilir.

1960'tan bu yana, 1975 ve 1995'te Jeanne Moreau iki kez jüri başkan olmanın tek sinemacı olmuştur. 1983'te ise Amerikalı yazar William Styron sinemacı olmayan ama jüri başkanlığı yapan son jüri başkanı olmuştur.

Belirli Bir Bakış (Un Certain Regard), Cannes Film Festivali'nin resmi seçimlerinden oluşan bir bölümdür. Bu bölüm, uluslararası alanda tanınmak isteyen 20 "özgün ve farklı" eseri sunmaktadır.

Altın Kamera (Camare d'Or), Cannes Film Festivali'ndeki resmi seçkiden, Yönetmenlerin 15 Günü veya Uluslararası Eleştirmenler Haftası'nda gösterilen en iyi ilk uzun metrajlı filme verilen bir ödüldür.
Ikata

Ikata (), Japonya'nın Ehime prefektörlüğünde bulunan bir kasabadır. Kasaba, Sadamisaki Yarımadası'nda yer almaktadır. Yüzölçümü 94.37 km² olan kasabanın nüfusu 5 Haziran 2010 tarihi itibarı ile 10.637'dir.
Menua

Menua (), Doğu Anadolu'daki Urartuların bilinen beşinci kralı. Yaklaşık olarak MÖ 810 ve MÖ 786 yılları arasında hükümdarlık yapmıştır. Yaptığı fetihlerden çok inşa ettirdiği yapılar ve kentlerle ülkenin gelişmesini sağlamış, ülkenin refah seviyesini yükseltmiştir.

Menua, babası İşpuini'nin son yıllarında yine babası tarafından tahta ortak edilmiştir. Komşu ülkelere karşı birçok sefer yapan Menua krallığı büyütmüş ve birçok yazıt yazdırmıştır.

Diauehi Krallığı'nın başkenti Şaşilu'yi ele geçirerek ülkeyi haraca bağlayan ve merkezî idareyi güçlendiren kral ayrıca Iğdır Ovası içine inşa ettirdiği Menuahinili de aralarında olmak üzere birçok kale-kent de inşa ettirmiştir.

Babasının ölümü sonrasında ülkeyi tek başına yönetmeye başlayan Menua ülkede yasal reformlar gerçekleştirmiş ve teokratik bir devlet yapısı oluşturmuştur. Kendisini tanrı Haldi'nin yeryüzündeki temsilcisi olarak tanımlamış ve ülke genelinde tapılan tanrıların isimlerini ve görevlerini değiştirmiştir. Kendi oluşturduğu yapıda seksen tanrı belirleyen Menua Haldi'yi savaş ve devlet tanrısı, Şivini'yi güneş tanrısı, Teişepa'yı fırtına ve gök tanrısı olarak tanımlamıştır. Urartucayı resmî dil ilan etmiş, yazı sistemi olarak çivi yazısı ve hiyeroglif yazısının kullanımına ise karışmamıştır.

Daha önce inşa ettirdiği kale-kentlere yenilerini eklemiş, var olan savunma sistemlerini güçlendirmiş, yeni saray ve tapınaklar inşa ettirmiş, Thospitis kıyısına iskeleler yaptırmış, yollar döşetmiş ve tüneller açtırmıştır. Fakat en önemli icraatı ülke boyunca uzanan bir su sistemi yaptırmasıdır. Başkent Tuşpa ve birçok kente su taşıyan su kanalları inşa ettiren Menua ayrıca barajlar, bentler, göletler ve sarnıçlar da inşa ettirmiştir.
Cermen neopaganizmi

Cermenik neopaganizm veya Etenizm, tarihsel politeistik Cermen paganizmine dayalı Asatru, Forn Siðr, Odinizm, Votanizm, Teodizm ve diğer isimlerle anılan çağdaş hareketleri ifade eden bir kavramdır. Öncü hareketleri 20. yüzyılın başında Almanya ve Avusturya'da ortaya çıkmıştır; Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere, İzlanda, Avustralya ve diğer yerlerde 1960'ların sonunda ikinci bir canlanma dalgası başlamıştır.

Odinizm, İskandinavya toplumunun Hristiyanlık öncesi Odin, Thor, Frey, Freyja ve diğer Nors tanrılarını onurlandırma odaklı Cermenik neopaganizmin bir türüdür. Bazı takipçileri Odinizmi Asatru ile eşanlamlı kullanırken diğerleri iki terim arasındaki denkliği reddeder. Birçok Odinist sert politeisttir ve onlar tanrı ile tanrıçaların farklı kişilikleri ile gerçek olduğuna inanır.

Cermenik neopaganizm Kuzey Amerika'da bağımsız olarak aynı zamanda (1970 gibi) Else Christensen ve Stephen McNallen tarafından kuruldu. Onların hareketleri sırasıyla Odinizim ve Asatru adını aldı.
Büyük Londra Oteli

Büyük Londra Oteli veya Grand Hotel de Londres, İstanbul'un Rumeli yakasındaki Tepebaşı semtinde 1891 yılında konut olarak inşa edilmiş binada hizmet veren tarihi otel.

19. yüzyılda batılı turistler için yeni turizm destinasyonu olan İstanbul’da açılan ilk otellerden biridir. Dönemin İstanbul’unu Avrupa’ya anlatan önemli sanat, bilim ve diplomasi insanlarını ağırlayan otel, günümüzde otel işlevini sürdürmektedir.

Kallavi Sokak ile Meşrutiyet Caddesi’nin (eski adı ile Tepebaşı Caddesi) kesiştiği ada yapısı üzerinde bulunan otel, Kallavi Sokağa adını veren Glavany’lerin ahşap konağı yerine L. Adamopoulos ve N. Aperghis adlı iki ortak tarafından inşa ettirilmiş bir kagir yapının otele çevrilmesi ile hizmete girmiştir. Binanın ön yüzünde mimar olarak 1870 sonrasında Beyoğlu bölgesinde pek çok yapı inşa etmiş Guglielmo Semprini’'nin adı yazar Ön cephesi çok süslemeli ve gösterişli, yan cepheleri biraz daha sade olacak şekilde eklektik tarz ile inşa edilmiştir. Beş katlı yapının ön cephesindeki iki karyatid binanın simgesi olmuştur.

Otelin "Londra" adını alması; Avrupa'da turizm modasının 18. yüzyılda İngiliz turistlerin İsviçre sahillerini görmek isteğiyle başlaması ve bu turistler için açılan ilk otellere İngiliz isimlerinin verilmesinin adet olmasının etkisiyledir. Panoramik Haliç manzarasını seyreden otel, güzel manzarasını hatırlatmak için “Belle Vue” (güzel manzara) adını tabelasında ve tanıtıcı broşürlerinde kullanmış, belli bir süre “Hotel Belle Vue” adı Londra Oteli adının yerini almıştır.

Mülkiyeti 1926’da Moulatich ve 1930’lardan itibaren de Ceneviz kökenli D’Andria ailelerine geçen Londra Oteli, Tepebaşı’ndaki Pera Palas ve Tokatlıyan gibi daha büyük rakipleri ile bir süre rekabet edebilmiş, 1930’larda eski parlaklığını kaybetmiş, 1950’lerde unutulmaya yüz tutmuştur.

Otelin mülkiyeti ve işletmesi 1960 yıllarda Antakyalı Hüzmeli ailesine geçmiştir. 1983’te geçirdiği yenilemeden sonra 54 oda ile yeniden hizmete giren otel, günümüzde hizmet vermeyi sürdürür.
Pusuda

1962 yılında Ankara Halkevi yayınlarından kitap olarak çıkan oyun ilk kez 1961-1962 tiyatro sezonunda Ankara Devlet Tiyatrosu'nun Oda Tiyatrosu sahnesinde oynanmıştır. Sadece üç oyuncunun rol aldığı çok kısa bir oyun olduğu için Samuel Beckett'in Son Band adlı oyunuyla birlikte aynı sahneyi paylaşmıştır.

Asuman Korad'ın sahneye koyduğu bu ilk temsilde rolleri Coşkun Kara, Ahmet Demirel ve Mustafa Yalçın paylaşmışlardır. Konusunu Anadolu kırsalından alan bu komedinin yazarının ilk eseri Pervaneler'in konusu Fransa'da geçmekteydi. Atay kitabın ön sözünde, bu ikinci eserinin konusunu çevresinden gelen "Bizden olsun" baskısı üzerine tereddüt ederek de olsa Anadolu'dan seçtiğini ama buna pişman olmadığını yazmıştır. Ona göre tiyatro evrenseldi ve tek sorunu insandı, sizdeni-bizdeni yoktu. Oyunun çok tutması üzerine 1966 tarihinde Ankara'da Bilgi Yayınevi kitabın ikinci baskısını da yapmıştı. Bu kitabın arka kapağında belirtildiğine göre "Pusuda" en çok oynanan Türk oyunu niteliğini kazanmış ve diğer yazarların da köy sorunlarına eğilmelerine yol açmıştı.

Kasabanın okumuş yazmış delikanlısı Yaşar, şehirden doğduğu kasabaya dönmektedir. Ancak onun dönüşü kasabanın ağası Yılanoğlu'nun işine gelmemektedir, çünkü o da Yaşar'ın sevdiği kıza göz koymuştur. Bu nedenle Yaşar'ın ortadan kalkmasını istemektedir. Göz koyduğu kızı sevdiği gence kaptırmamak için kasabanın safı bostancı Dursun'u kandırır ve Yaşar'ı öldürmesi için ikna eder. Dursun hiçbir zaman adam yerine konmamış saf bir “maraba”dır. Dursun, Yılanoğlu'nun dolduruşuyla kırsal bir alanda "pusu"ya yatar ve elinde tüfeğiyle Yaşar'ı beklemeye başlar. Ancak işler Yılanoğlu'nun düşündüğü gibi yürümez ve Yaşar'a doğrululmuş silah bir anda kendisine döner. Cehaletin kurbanı olmuştur.

Cahit Atay oyunlarının konularını genellikle köy ve kasaba insanlarının hayatından alırken toplumun aksayan yanlarını, yanlış ve bağnaz gelenek görenekleri yeren bir tarzı izler. Ağa-köylü ilişkisinde ağaların yanlış tutumları eleştirir. Bu oyunlardaki ağalar, köylünün elindekini avucundakini alan, kötü niyetli, köylüye eziyet eden, bunu yaparken de devletin gücünü kendi yanına almış kişiler olarak resmedilirler. Henüz bilinçlenmemiş olan köylü ise yapılan baskıya ve sömürüye karşı koymayı pek akıl edemez. Ağa-köylü-aydın üçlüsünün sorunlarının işlendiği "Pusuda" oyununda da suç kavramının yöresel koşullar çerçevesinde nasıl bir kahramanlık hevesi doğurabileceğinin ipuçları verilirken insanların bilinçsizce yaşamak zorunda bırakılmaları, ezilmeleri ve sömürmeleri konu alınıyor. Mizah ve hüznün bir arada işlendiği, hem düşündüren hem de güldüren bu oyununda da diğerlerinde olduğu gibi pürüssüz ve sağlam bir anlatım ve çarpıcı bir kurgu kullanmıştır.
Frances Tustin

Frances Tustin (1913-1994), çocukluk otizminin psikanalitik tedavisi konusundaki öncü çalışmalarıyla ünlüydü. Ayrılık deneyiminin fiziksel bir sakatlık gibi hissedilebildiği bu çocuklar için bedenin merkezi önemini ilk vurgulayan oydu. Kendini koruma stratejilerinin birçoğunun benzer şekilde bedensel olduğunu ve sembolik görünebilecek eylemlerin aslında çocuklara var olmaya devam ettiklerini hissettiren hisler yaratmayı amaçladığını fark etti. Bu, Wilfred Bion'un ß-elemanları teorileştirmesine uygun olarak temsil edilmeyen durumlara yaklaşmanın bir yolunu açtı, ancak kökleri çocuğun deneyiminin fenomenolojik ayrıntılarına dayanıyordu.

Tustin, 1913'te Darlington'da Frances Vickers olarak doğdu. Psikanalize ilgi duymadan önce ilkokul öğretmeni olarak eğitim aldı.İki kez evlendi ve ikinci eşi olan mühendislik profesörü Arnold Tustin birlikte yaşlandılar.

1952'de Martha Harris ve Dina Rosenbluth ile birlikte Tustin, Esther Bick'in Tavistock Kliniğinde kurduğu yeni çocuk psikoterapisi eğitimine katıldı. Analisti Wilfred Bion'du ve ardından danışmanları Bick, Herbert Rosenfeld, Donald Meltzer ve daha sonra Sydney Klein'dı. Meltzer ile yaptığı denetime çok değer verdi ve otizmli çocuklarda duygusallığın önemi ve onların yapışkan tanımlamaya güvenmeleri konusundaki görüşlerini paylaştı. Buna "otistik denklem" veya "otistik kimlik" demeyi tercih etti, çünkü bunun tam kimliği ve çocuk ile diğeri arasındaki boşluk eksikliğini daha iyi ifade ettiğini hissetti.

Deneyimli olduktan sonra Tustin, Boston'da bir yıl geçirdi ve burada Margaret Mahler, Anni Bergman ve sık sık atıfta bulunduğu grup tarafından otizm üzerine yapılan çalışmalarla tanıştırıldı.

Frances Tustin'in Psikanalizin gelişimine katkısı, 1984 yılında İngiliz Psikanaliz Derneği tarafından kabul edildi ve ona ender verilen Fahri Üye statüsü verildi.

Frances Tustin Anma Vakfı,Frances Tustin'in anısına çocuklarda, ergenlerde veya yetişkinlerde otistik durumların tedavisini ele alan makaleler için her yıl ödül vermektedir.

21. yüzyılın başında, Otizm araştırmalarında bir gestalt kayması başlarken, Tustin'in otizm ve tıbbi tedavi hakkındaki görüşleri, kendi kendini savunan Otistik gruplardan ve bazı hakemli makalelerden ciddi saldırılara maruz kaldı.
Lucca Dükalığı

Lucca Dükalığı, 1815'ten 1847'ye kadar var olan Lucca merkezli küçük bir İtalyan devletiydi. Viyana Kongresi'nin (1815) kararına göre, Lucca Dükalığı daha sonra 1860 yılında Sardinya Krallığı tarafından ilhak edilen Toskana Büyük Dükalığı'nın mülkiyetine geçti.
Madison Bailey

Madison Lilly Bailey (d. 29 Ocak 1999), Amerikalı oyuncu ve model. Netflix yapımı gençlik dizisi Outer Banks'te canlandırdığı Kiara Carrera karakteriyle tanındı.

Bailey, 29 Ocak 1999'da Kernersville, Kuzey Karolina'da doğdu ve evlatlık olarak büyüdü. Üç erkek ve üç kız kardeşi vardır. 2018'de ölen annesinin anısına iki kız kardeşiyle birlikte kollarına dövme yaptırdılar.

Bailey'e 18 yaşında borderline kişilik bozukluğu tanısı kondu. 2017'de panseksüel olduğunu ve 2020'de Kuzey Karolina Üniversitesi basketbol takımından Mariah Linney ile birlikteliğini açıkladı.