Gyula Andrássy

Kont Gyula Andrássy de Csíkszentkirály et Krasznahorka (8 Mart 1823 - 18 Şubat 1890), Macaristan Başbakanı (1867-1871) ve ardından Avusturya-Macaristan Dışişleri Bakanı (1871-1879) olarak görev yapan bir Macar devlet adamıydı. Andrássy muhafazakardı; dış politikası, imparatorluğu, tercihen İngiliz ve Alman desteğiyle ve Türkiye'yi yabancılaştırmadan Güneydoğu Avrupa'ya doğru genişletmeye yönelikti. Slav ve Ortodoks bölgelerine yönelik kendi yayılmacı politikaları nedeniyle Rusya'yı ana düşman olarak gördü Çok etnikli imparatorluğuna bir tehdit olarak Slav milliyetçi hareketlerine güvenmedi.

Kont Károly Andrássy ve Etelka Szapáry'nin oğlu, Macaristan Krallığı Oláhpatak'ta (bugünkü Vlachovo, Rožňava Bölgesi, Slovakya) doğdu. Ancak doğum tarihi ve yeri biraz tartışmalıdır. Košice siciline göre Andrássy, 3 Mart 1823'te o zamanlar Kassa olarak bilinen şehirde vaftiz edildi. Hükümete karşı çıkmanın çok tehlikeli olduğu bir zamanda, siyasi muhalefete mensup liberal bir babanın oğlu olan Andrássy, çok erken yaşta kendini günün siyasi mücadelelerinin içine attı ve başlangıçta vatansever tarafı benimsedi.

Kont István Széchenyi, kapasitesini yeterince takdir eden ilk kişi oldu. 1845'te Andrássy, Yukarı Tisza Nehri'nin sularının düzenlenmesi için derneğin başkanı olarak atandı. 1846'da Lajos Kossuth'un gazetesi Pesti Hírlap'ta hükümet hakkında son derece eleştirel makaleler yayınlayarak dikkatleri üzerine çekti. 1848 Diyetinin Radikal adaylarından biri olarak seçildi.

Macarların yenildiği Világos felaketinden sonra Andrássy Londra'ya ve ardından Paris'e göç etti. 21 Eylül 1851'de gıyabında ölüme mahkum edildi ve Macar isyanındaki payından dolayı Avusturya hükümeti tarafından heykeliyle asıldı On yıl boyunca sürgünde, o zamanlar Avrupa diplomasisinin merkezi olan yerde siyaset okudu Görkemli dış görünümünün altında ikinci Fransız imparatorluğunun zayıflığını fark etti.

1870 Fransa-Prusya Savaşı'nın patlak vermesi üzerine Andrássy, Avusturya monarşisinin tarafsızlığını kararlı bir şekilde savundu ve 28 Temmuz 1870'teki konuşmasında, Avusturya'nın elindeki konumu geri kazanmaya çalışmasının çıkarına olduğu varsayımını sıcak bir şekilde protesto etti. 1863'ten önce Almanya'da tutulmuştu. Beust'un düşüşünde (6 Kasım 1871), Andrássy onun yerine geçti Şansölyelik görev süresi çığır açıyordu Beust'un Almanya'ya düşman ve Rusya'ya dost olduğu yerde, Andrássy tam tersi bir yaklaşım benimsedi Bir sorun vardı ve o da Almanya'nın İtalya'ya yakın olmasıydı, ancak İtalya ve Avusturya, sınır bölgelerini kimin kontrol edeceği konusunda anlaşmazlığa düşmüştü.

1878'deki Berlin Kongresinde, Avusturya'nın başlıca tam yetkili temsilcisiydi ve çabalarını Rusya'nın kazanımlarını azaltmaya ve İkili Monarşiyi büyütmeye yöneltti Kongre 13 Haziran'da açılmadan önce, Andrássy ile İngiltere Dışişleri Bakanı Salisbury Marquess arasındaki müzakereler, "6 Haziran'da İngiltere'nin, Avusturya'nın İngilizleri desteklerken, Avusturya'nın Bosna-Hersek ile ilgili tüm önerilerini kongreye getirmek üzere kabul etmesiyle sona ermişti".

Andrássy emekli olduktan sonra hem Delegasyonlarda hem de Üst Mecliste kamu işlerinde aktif rol almaya devam etti. 1885'te, Magnates Evi'nin reform projesini sıcak bir şekilde destekledi, ancak öte yandan, 1867 Kompozisyonunun dokunulmazlığını kıskançlıkla savundu ve 5 Mart 1889'da Yukarı Meclis'teki yerinde, herhangi bir özel kurcalamaya karşı konuştu. Hayatının son yıllarında popülaritesini yeniden kazandı ve 18 Şubat 1890'da 66 yaşındaki ölümü ulusal bir felaket olarak yas tutuldu Öldüğü Volosko kasabasında (bugünkü Hırvatistan'da Rijeka ile Opatija arasında) kendisine adanmış bir plaket var Amfora restoranının hemen üzerinde yer almaktadır.

O, yüzyıllar boyunca Avrupa konumunda olan ilk Macar devlet adamıydı. Magyar kodamanını modern beyefendiyle kendi içinde birleştirdiği söylendi. Sloganı şuydu: "Söz vermek zor ama yerine getirmek kolaydır."