Bilgi Transferi

İş dünyasında, bilgi transferi artık birleşme ve satın almalarda ortak bir konu haline geldi. Şirketlerin yetkinliğini artırabilecek teknolojik platform, pazar deneyimi, yönetim uzmanlığı, kurumsal kültür ve diğer entelektüel sermayenin aktarılmasına odaklanılır. Teknik beceri ve bilgi, firmaların küresel rekabette yetkinliği için çok önemli varlıklar olduğundan, başarısız bilgi aktarımı, şirketler üzerinde olumsuz bir etki yaratacak ve firmalar için değer yaratmayan pahalı ve zaman alıcı birleşme ile birlikte satın almalara yol açacaktır.

Argote&Ingram (2000), bilgi transferini "bir birimin (örneğin, grup, bölüm veya kısımın) bir diğerinin deneyiminden etkilendiği süreç" olarak tanımlar (s. 151). Ayrıca, organizasyonel bilgi transferinin (yani rutin veya en iyi uygulamalar) alıcı birimlerin bilgi veya performansındaki değişikliklerle gözlemlenebileceğine işaret ederler. En iyi uygulamalar gibi organizasyonel bilgi transferini başarmak oldukça zor olabilir.

Uygulamada iki tür bilgi aktarım mekanizması fark edilmiştir: Kişiselleştirme ve Kodlama. Kişiselleştirme, iki varlık arasında şahsen bire bir [bilgi] aktarımı anlamına gelir. Buna çok güzel bir örnek, bir kişiye nasıl bisiklete binileceğini öğretme eylemidir. Öte yandan kodlama, bilgiyi bilgi alıcıları tarafından eşzamansız olarak tüketilen belgeler, resimler ve videolar gibi bilgi yapılarına dönüştürme eylemini ifade eder.

Gelişmiş ekonomilerin kaynak temelli bir üretime geçmesiyle, birçok ulusal hükûmet "bilgi" ve "yeniliği" ekonomik büyümenin, sosyal kalkınmanın ve istihdam yaratmanın önemli itici güçleri olarak giderek daha fazla kabul ettiler. Bu bağlamda, 'bilgi aktarımının' teşvik edilmesi, giderek artan bir şekilde kamu ve ekonomi politikasının bir konusu haline geldi. Bununla birlikte, değişen küresel, ulusal ve bölgesel hükûmet programlarının uzun listesi - ilgi ve özel sektörün 'kısa vadeli' hedefleri tarafından motive edilen 'ücretsiz' araştırma yapma ihtiyacı ile kamu çıkarları ve genel ortak araştırmalar arasındaki gerilimi göstermektedir.

Endüstri ve üniversiteler arasında artan bir işbirliği potansiyeli olduğu şeklindeki temel varsayım, mevcut yenilik literatürünün çoğunda da vurgulanmaktadır. Özellikle, iş değerini geliştirmeye yönelik Açık İnovasyon yaklaşımı, açıkça Üniversitelerin "dış fikirlere erişim için hayati bir kaynak" olduğu varsayımına dayanmaktadır. Dahası, Üniversiteler "zenginlik ve ekonomik rekabet gücünün yaratılmasına katkıda bulunan büyük, büyük ölçüde bilinmeyen ve kesinlikle yeterince kullanılmayan kaynak" olarak kabul edildi.

Bilgi aktarımı, hem kasıtlı olarak hem de kasıtsız olarak, yönetim ve organizasyon uygulamaları dahil olmak üzere beceriler, teknoloji ve 'örtük bilgi' şeklinde yatırım programı aracılığıyla gerçekleştirilebilir. Örneğin, Afrika ülkelerindeki yabancı yatırımın bir miktar bilgi transferi sağladığı görülmüştür.

Gömülü bilgi, kavramsal becerilere ve bilişsel yeteneklere bağlı olan bilgi türüdür. Bunu, hedeflerin sürekli tanıma ve yenilenme yoluyla karşılandığı pratik, üst düzey bilgi olarak düşünebiliriz. Sözsüz bilgi, esas olarak bilinçaltında olsa bile, içine gömülebilmektedir.

Somutlaştırılmış bilgi eylem odaklıdır ve bağlamsal uygulamalardan oluşur. Bireylerin çevreleriyle nasıl etkileşime girip yorumladıkları bu açık olmayan bilgi türünü yarattığından, daha çok sosyal bir kazanımdır.

Kültürlenmiş bilgi, sosyalleşme ve kültürleşme yoluyla paylaşılan anlayışlara ulaşma sürecidir. Dil ve müzakere, bir işletmede bu tür bilginin söylemi haline gelir.

Yerleşik bilgi sözsüzdür ve sistematik rutinler içinde bulunur. Karmaşık bir sistem içindeki roller, teknolojiler, resmi prosedürler ve ortaya çıkan rutinler arasındaki ilişkilerle ilgilidir. Belirli bir iş kolunu başlatmak için bilgi geçişi çok yardımcı olur.

Şifrelenmiş bilgi, işaretler ve sembollerle (kitaplar, kılavuzlar, veri tabanları, vb.) Aktarılan ve uygulama kodlarına dönüştürülen bilgidir. Belirli bir bilgi türü olmaktan ziyade, bilginin aktarılması, depolanması ve sorgulanmasıyla daha çok ilgilenir.