Maynila Krallığı

Erken Filipin tarihinde, Manila (Tagalog)ca Maynila olarak bilinen bir Bayan yani "ülke" veya "şehir devleti" idi. Bu devlet Intramuros bölgesinin bulunduğu Pasig Nehri deltasının güney kesimine büyük bir Tagalog şehir devleti olarak yayılmıştı.Abinales, Patricio N. and Donna J. Amoroso, State and Society in the Philippines. Maryland: Rowman and Littlefield, 2005.

Tarihsel kayıtlar, şehir devletinin raja ("kral") unvanıyla anılan egemen yöneticiler tarafından yönetildiğini göstermektedir. Bazı tarihçiler bunun bir bütün olarak Manila Körfezi bölgesine atıfta bulunabileceğini öne sürse de, diğer kayıtlar buradan " Luzon Krallığı" veya "Manila Krallığı " olarak da söz etmektedir..

En eski sözlü anlatımlar, Maynila'nın 1250'li yılların başlarında Müslüman bir prenslik olarak kurulduğunu ve İslam öncesi daha eski bir yerleşimin yerini aldığını öne sürmektedir. Ancak, bölgedeki organize insan yerleşimlerine dair en erken arkeolojik buluntular 1500'lü yıllara kadar uzanmaktadır. 16. yüzyılda, Brunei Sultanlığı ile kapsamlı siyasi bağları ve Ming hanedanından tüccarlarla kapsamlı ticari ilişkileri olan önemli bir ticaret merkeziydi. Pasig Nehri deltasının kuzey kesimindeki yönetim olan Tondo ile takımadalar arası Çin mallarının deniz aşırı ticaretinde ikili bir tekel kurulmuştu.

Maynila ve Luzon bazen " Seludong''' " adlı bir yerleşimi tanımlayan Brune efsaneleriyle ilişkilendirilir, ancak Güneydoğu Asyalı bilim adamları bunun Endonezya'daki Selurong Dağı yerleşimine atıfta bulunduğuna inanırlar. Siyasi nedenlerden ötürü, Maynila'nın tarihi yöneticileri Brunei Sultanlığı'nın yönetici aileleriyle evlilik yoluyla yakın soy bağlarını sürdürmüşlerdir, ancak Brunei'nin Maynila üzerindeki siyasi etkisinin askeri veya siyasi yönetime kadar uzandığı düşünülmemektedir. Evlilikler, Brunei gibi büyük tassalokratik devletlerin nüfuzlarını genişletmek ve Maynila gibi yerel yöneticilerin ailelerinin soyluluk iddialarını güçlendirmek için kullandıkları yaygın bir stratejiydi. Deniz Güneydoğu Asya'sının karakteristik özelliği olan geniş mesafeler üzerinde fiili siyasi ve askeri yönetim nispeten modern zamanlara kadar mümkün değildi.

1570'e gelindiğinde, Maynila iki üstün yöneticinin (daha kıdemli Rajah Matanda ve daha genç Rajah Sulayman) yönetimi altındaydı ve bu hükümdarların altında (" Datu " denen) birkaç alt düzey yönetici vardı. İspanyol komutan ve kaşif Martin de Goiti'nin o yılın Mayıs ayında Maynila'ya saldırdığında karşılaştığı siyasi durum buydu. Bu "Maynila Muharebesi", Maynila'nın müstahkem yerleşim yerini yok eden bir yangınla sona erdi , ancak yangının Goiti tarafından mı yoksa o dönemde takımadalarda tipik olarak kullanılan yakıp yıkma taktiklerinin bir parçası olarak bölge sakinlerinin kendileri tarafından mı çıkarıldığı net değildir.

Maynila, ertesi yıl, 1571'de de Goiti'nin amiri Miguel López de Legazpi'nin tüm kuvvetlerinin Yeni İspanya'nın bir bölgesi olduğunu iddia etmek için şehre geldiğinde kısmen yeniden inşa edilmişti. Maynila ve Tondo'daki komşu yerleşimin liderleriyle yapılan kapsamlı müzakerelerden sonra, Maynila, 24 Haziran 1571'de 24 Haziran 1571'de yeni İspanyol şehri Manila olarak ilan edildi ve İspanyollarca Maynila'nın bağımsız bir yönetim olarak tarihine etkili bir şekilde son verildi.