Senegal mutfağı

Senegal mutfağı, Kuzey Afrika, Fransız ve Portekiz mutfağından etkilenen ve ülkenin en büyüğü Wolof olan birçok etnik gruptan türeyen bir Batı Afrika mutfağıdır. Bölgeye ilk kez 11. yüzyılda nüfuz eden İslam, mutfakta da rol oynuyor. Senegal, 1960'a kadar Fransa'nın bir kolonisiydi. Kolonizasyonundan bu yana, göçmenler Senegal mutfağını diğer birçok bölgeye getirdiler.

Senegal Atlantik Okyanusu ile sınır komşusu olduğu için Senegal yemeklerinde balık çok önemlidir. Tavuk, kuzu eti, bezelye, yumurta ve sığır eti de kullanılıyor, ancak domuz eti ülkenin büyük ölçüde Müslüman nüfusundan kaynaklanmıyor.

Senegal'in başlıca mahsulü olan yer fıstığının yanı sıra kuskus, beyaz pirinç, tatlı patates, mercimek, börülce ve çeşitli sebzeler de birçok tarifte yer alıyor.

Etler ve sebzeler tipik olarak otlar ve baharatlarla haşlanır veya marine edilir ve ardından pirinç veya kuskus üzerine dökülür veya ekmekle yenir.

Popüler taze meyve suları bissap, zencefil, bouye ("maymun ekmeği meyvesi" olarak da bilinen baobab ağacının meyvesi olan "şamandıra" olarak telaffuz edilir), mango veya diğer meyve veya yabani ağaçlardan (en ünlüsü soursop) yapılır. Fransızcada corossol olarak adlandırılır).

Tatlılar çok zengin ve tatlıdır, yerel malzemeleri Senegal’in yemek pişirme yöntemleri üzerindeki Fransız etkisinin karakteristik savurganlığı ve stil özelliği ile birleştirir. Genellikle taze meyve ile servis edilir ve ardından geleneksel olarak kahve veya çay gelir. Attaya olarak bilinen çay, törensel bir şekilde servis edilir.

Thieboudienne veya chebu jën (diğer isimler arasında) - "Balık Pilavı". Senegal'in ulusal yemeği olarak adlandırılan bu yemek, maydanoz, limon, sarımsak, soğan (ve diğer otlar) ile marine edilmiş, daha sonra domates salçası ve marul, lahana ve havuç gibi çeşitli sebzelerle pişirilmiş lezzetli balıklardan oluşur. . Daha sonra karışıma kırmızımsı bir görünüm veren pirinç eklenir. Thiébou yapp veya chebu yap—"The Rice of Meat." Senegalliler arasında çok popülerdir ve genellikle önce kızartılmış ve soğan, sarımsak, karabiber, kırmızı biber ve tuz (ve diğer malzemeler) ile süslenmiş dana eti (veya kuzu eti) ile pişirilir. Daha sonra etin yumuşaması ve tüm lezzetleri çekmesi için karışıma hardal ve su eklenir. Chebu jën'de olduğu gibi, karışıma pirinç eklenir ve yeşil zeytin veya pişmiş bezelye ile süslenmeye eğilimlidir. Thiébou guinar veya chebu ginaar - "Tavuk Pirinci." Hazırlanması ve prosedürleri chebu yap'ınkine benzer: tavuk önce otlar ve baharatlarla kızartılır ve daha sonra su ve hardalla ıslatılır. Pirinç ekleneceği zaman genellikle havuçla süslenir. Thiébou guerte veya chebu gerte - "Fıstık Pilavı." Fıstık, Senegal'in nakit mahsulü olarak bilinir. Etin ilk önce otlar ve baharatlarla kızartıldığı chebu yap ve chebu ginaar ile aynı hazırlıkları ve prosedürleri takip eder. Bununla birlikte, yemeğe, etin tüm lezzeti emmesini sağlamak için suyla eklenen hardal yerine fıstık ezmesi eklenir. Kalın bir macun oluşturarak, karışıma pirinç eklenir. Bu yemek pek bilinmez ve Senegalliler tarafından nadiren pişirilir, ancak eğer öyleyse, sadece özel durumlarda. Yassa — Şu anda diğer Batı Afrika ülkeleri arasında popüler olan yassa, önce baharatlarla marine edilmiş, ardından soğan, sarımsak, hardal ve limon suyuyla kaynatılmış tavuk veya balıktır. Bu, sade beyaz pirinçle servis edilen bir tavuk ve soğan soslu garnitür oluşturur. Chere - Senegal, Gambiya ve Moritanya'da bulunan bir darı kuskusu. Maafe - domates ve fıstık ezmesi sosunda sebzelerle pişirilmiş terbiyeli balık, tavuk, kuzu veya sığır eti. Bassi-salté - Geleneksel bir güveç, chere adı verilen yerel kuskus üzerinde domates salçası ve sebzelerle pişirilen terbiyeli et. Sombi - tatlı sütlü pirinç çorbası. Capitaine à la Saint-Louisienne - baharatlarla doldurulmuş levrek. Footi - bir sebze sosu Ndambé veya ndambe - baharatlı domates salçasında pişirilen fasulye, tipik olarak ekmek üzerinde kahvaltı sandviçi olarak servis edilir. Fattaya - genellikle bir sokak yemeği, patates kızartmasıyla doldurulmuş kızarmış hamur, kalın bir yassa soğan sosu, sahanda yumurta ve biraz ketçap ve acı sos.

Bissap en popüler içecektir. Ebegümeci çiçeği, su ve şekerden yapılan morumsu kırmızı bir meyve suyudur. Bazen taze nane yaprakları ve portakal çiçeği eklenir.

Diğer meyve suları da içilir: dakhar (demirhindi suyu), gingembre (zencefil çayı ), bouye ("maymun ekmeği" olarak da bilinen baobab meyvesinden yapılan demleme).

Yerel biralar (Ceylan ve Bayrak ) mevcuttur, ancak nüfusun çoğunluğunun Müslüman (% 95) olduğu göz önüne alındığında alkol tüketimi çok popüler değildir.