SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Millî takımların OFC Uluslar Kupası performansları

İlki 1973'te düzenlenen OFC Uluslar Kupası'nda 5 takım mücadele ederken dönem içinde bu sayı artış gösterdi ve günümüzdeki katılımcı sayısı olan 8'e ulaştı. Turnuvada mücadele eden 10 farklı millî takımın 8'i son dörde, 6'sı ise son ikiye kalırken 3 farklı şampiyon çıktı.

44 maçla Yeni Zelanda, en çok OFC Uluslar Kupası maçına çıkan takım konumundadır. 32 galibiyetle en çok maç kazanan takım olan Yeni Zelanda, aynı zamanda galibiyete 3, beraberliğe ise 1 puan verilerek oluşturulan tüm zamanların puan durumunda 100 puanla birinci sırada yer alır. En çok şampiyonluk elde eden takım da 5 şampiyonlukla Yeni Zelanda'dır.

1973'teki ilk OFC Uluslar Kupası'na 5 takım katılırken 1980'deki ikinci turnuvayla birlikte bu sayı 8'e yükselse de 1996 Uluslar Kupası'nda 4 takım mücadele etti. 1998'deki turnuvayla birlikte takım sayısı 6'ya, 2002'deki turnuvayla birlikte ise 8'e ulaştı. 2004 Uluslar Kupası'nda takım sayısı tekrar 6'ya, 2008'deki turnuvada ise 4'e düşen katılımcı sayısı, 8 takımın katıldığı 2012 OFC Uluslar Kupası ile birlikte birlikte günümüzdeki değerine ulaştı.

OFC Uluslar Kupası turnuvalarında toplam 10 farklı takım mücadele etti. Bu takımlar arasında Yeni Zelanda, 10 turnuvanın tamamına da katılan tek takım konumundadır.

Günümüze kadar 6 farklı ülke OFC Uluslar Kupası'na ev sahipliği yaptı. Bu turnuvaların üçünde ev sahibi ülke şampiyon oldu. Ev sahipliği yapan ülkelerden ikisi ikincilik, biri üçüncülük ve biri de dördüncülük elde etti. Yalnızca bir turnuvada ev sahibi ülke ilk dört arasına giremedi. İki turnuva ise, herhangi bir ülke veya ülke grubunun ev sahipliğinde düzenlenmemişti.

OFC Uluslar Kupası tarihinde en fazla maça çıkan takım, 44 maç oynayan Yeni Zelanda'dır. Aldığı 32 galibiyetle bu maçlardan en çok galibiyet elde eden takım olan Yeni Zelanda; aynı zamanda galibiyete üç, beraberliğe bir puan verilerek yapılan hesaplamaya göre oluşturulan puan sistemine göre 100 puanla en başarılı takım konumundadır. Avustralya ise attığı 142 golle en çok gol atan takımdır. Kupa tarihinin en golcü oyuncusu 14 gollü Avustralyalı Damian Mori iken, ikinci sırada 10 gole sahip Yeni Zelandalı Shane Smeltz bulunur.

Turnuva tarihinde mücadele eden on takım arasında iki takım (Cook Adaları ve Samoa) galibiyet alamazken bu takımlar arasında iki farklı turnuvaya katılan ve 6 maç oynayan Samoa, galibiyetsiz en uzun seriye sahiptir. Galibiyete üç, beraberliğe ise 1 puan verilerek oluşturulan puan sisteminde Cook Adaları ile Samoa puan almayı başaramayan ülkelerdir.
Michele Scarponi

Michele Scarponi (d. 25 Eylül 1979; Jesi, İtalya − ö.22 Nisan 2017; Filottrano, İtalya),İtalyan bisiklet yarışçısıdır. 2011'de İtalya Bisiklet Turu'na katılmıştır. Son dönemlerinde Astana Bisiklet Takımı üyesi olup ekip lideriydi.

22 Nisan 2017'de Filottrano, İtalya'da 37 yaşında bisikletiyle yaptığı antrenman esnasında geçirdiği bir trafik kazası sonucu ölmüştür. Sporcu son olarak 21 Nisan 2017'de Alp Bisiklet Turunun ilk etabına katılmış ve birinci gelmiştir.
Fenerbahçe (futbol takımı) 1911-12 sezonu

Fenerbahçe (futbol takımı) 1911-12 sezonu Fenerbahçe'nin tarihindeki 6. sezonudur. Bu sezonda Fenerbahçe, İstanbul Ligi'nde mücadele etti ve tarihinde ilk kez şampiyon oldu.
Horaşad

Kasabanın adı Horaşad-Hurşid, Pehlevi dilinde güneş anlamına gelir. Kasaba güzel doğası ve yetiştirdiği önemli kişilerle bilinir. Nüfusu 1.000 civarındadır. İdari olarak Birjand Şehristanı'na bağlıdır.

Horaşad, eyaletin merkezi Birjand'ın 24 km güneydoğusunda bulunur. Köy, deniz seviyesinden 2.064 m yukarıda, Bagheran Dağları içinde, kendi adıyla anılan bir vadide kuruludur. Soğuk kışları ve serin yazları vardır.

Köyde İran'da ve dünya çapında tanınmış bazı şahsiyetler yetişmiştir. Bunlar arasında Dr. Mohammad Ismail Rezvani (Tarih profesörü), Dr. Mohammad Reza Hafeznia (Profesör), Morteza Hassanpour (İran'ın ilk erkek hemşiresi), Dr. Ghazanfar Forouzanfar (siyasetçi), Dr. Homayun Hadavinia (Profesör, Kingston Üniversitesi), Dr. M. Khorashadizadeh (Birjand Üniversitesi) sayılabilir. Ayrıca İran, ABD, ve Birleşik Krallık üniversitelerinde görev yapan 60'tan fazla profesör de burada doğmuştur.
İmparatordan Bir Armağan

İmparatordan Bir Armağan, II. Dünya Savaşı yıllarında Japon ordusu askerlerine bir nevi moral sağlamak amacı ile kurulan "rahatlama evlerinde" çalışmaya gönderilen bir Koreli genç kızın öyküsünün anlatıldığı anı tadında yazılmış bir roman.

İşgal altındaki Kore'de okul çağındaki genç kızlar okullardan birlikler götürülmek üzere toplanmaktadır. Soon-ah da bu öğrencilerden biridir. Babası da Japon askerlerince öldürülen ve annesi de tecavüze uğramış Soon-ah bu evlerde çalışmaya başladıktan sonra bir Japon askere aşık olur. Oralarda yaşanan travmatik olayların sonunda çift adadan bir şekilde kaçar. Boş bir adaya sığınan çift bir süre sonra yaralı bir Japon asıllı Amerikalı askerle karşılaşırlar. Adadan kurtuluşu ayrılmak olan gören üçlü tekneyle açık denize çıkarlar ve bir müddet sonra bir Amerikan gemisi tarafından kurtarılırlar. Burada Soon-ah en yakın güvenli limana bırakılırken, sevgilisi Amerika adına casusluk yapmak üzere tutulur. İlerleyen günlerde savaş biter; lakin Soon-ah sevgilisinin öldüğünü öğrenir. Memleketine annesinin yanına dönen Soon-ah ülkenin de ikiye bölündüğünü ve yeni sıkıntılara gebe olduğunu anlayınca ona güneye gitmeleri gerektiğini söyler.
Juliusz Kossak

Savaş sahneleri, askeri portreler ve at çizimleri konusunda uzmanlaşmıştı. Dört kuşaktan oluşan sanatsal bir aileden gelmektedir. Babası kendisi gibi ressam Wojciech Kossak'dır.

Juliusz Kossak, 1824'te Polonya'nın parçalanması sırasında Lviv'da büyüdü. Annesinin isteği üzerine Lviv Üniversitesi'nden hukuk diploması aldı. Aynı zamanda Jan Maszkowski ve Piotr Michałowski tarafından resim eğitimi aldı. 1844'ten itibaren Małopolska, Podolya ve Volhinya'daki yerel aristokrasi komisyonları üzerinde çalıştı.
Asansör (film)

Asansör,1999 yapımı bir Mustafa Altıoklar filmidir. Fransız yazar Henri-Frédéric Blanc'ın Yırtıcıların Alacakaranlıkta Savaşı adlı romanından uyarlanan filmin başrollerini Mustafa Uğurlu ve Arzu Yanardağ'ın paylaşmıştır.

Film, ünlü bir televizyon yapımcısı olan Can Şarman'ın (Mustafa Uğurlu) internet üzerinden tanıştığı gizemli kişiyle buluşmak için gittiği binanın asansöründe dört gün boyunca mahsur kalmasıyla gelişen olayları anlatır.
Kadın düşmanlığı

Kadın düşmanlığı veya mizojini, kadınlara karşı duyulan soğukluk, antipati veya abartılı düşmanlıktır. İngilizcedeki "misogyny" terimi Yunancadaki kadın (gyne) ve nefret etmek (misein) kelimelerinden türetilmiştir.

Kadın karşıtı cinsiyetçilik ile karşılaştırıldığında kadın düşmanlığı (misogyny), genelde erkeklerde görülen kadın karşıtlığı olduğu gibi bazı kadınlarda da buna ilişkin görüşler görülebilmektedir.

Ruhsal bir bozukluktan ileri gelebileceği gibi, sıklıkla bireyin çocukluktaki yaşantılarından, bunların özellikle anne ve babaya ilişkin olanlarından kaynaklanabilir. Gerek erkeklerde, gerekse kadınlarda görülebilir. Psikanalist kurama göre, anne ve babanın Oedipus kompleksi dönemini yaşayan çocuklar karşısında takındıkları yanlış tutum, sergiledikleri yanlış davranış böyle bir duruma neden olabilir.

Kimi babaların kız evlatlarına karşı aşağılayıcı, küçümser davranışı, erkek evladın kız evlada üstün tutulması da böyle bir tutumu doğuran etkenler arasındadır. Kadın düşmanlığı bazen, tüm dişisel nesnelere düşman gözüyle bakacak kadar aşırı boyuta varabilir.
Kıt'a

Sözlük anlamıyla “parça” demek olan kıt’a, nazım terimi olarak iki ya da daha çok, 9-10 beyte kadar olan, matla’ ve mahlas beyti bulunmayan, gazelde olduğu gibi, yani xa xa xa kafiyeli bir nazım şeklinin adıdır. Matla’ ve mahlas beytinin yokluğu dışında da kıt’a ile gazel arasında şekil ve konu bakımlarından ayrılıklar vardır. İki beyitli kıt’a yazıldığı halde bu kadar kısa ga­zel yoktur. Ayrıca gazelin beyit sayısı sınırlı olduğu halde 15 beyitten de uzun 30-40 beyte kadar uzayan kıt’alar yazılmıştır. Böyle uzun kıt’alara Kıt’a-i ke­bîre denir. Gazeller genellikle aşk ve sevgili konularını işledikleri halde kıt’anın konusu daha geniştir: Felsefî, tasavvufî bir fikir, bir hayat görü­şü, bir nükte, bir kişiyi övme ya da yerme, bir olayın tarihi kıt’anın konusu olabilir.

Kıt’alarda mahlas bulunmayışı genel bir kaide olmakla birlikte uzun kıt’alarda şairler çoğunlukla mahlaslarını söylemişlerdir. Kısa, hatta iki beyitli kıt’alarda az da olsa mahlas söylendiği olmuştur. Kıt’a, özellikle iki beyitli kıt’alar, edebiyatımızda çok kullanılmış, kıt’a sö­züyle de daha çok bunlar anlatılmıştır. İki beyitli kıt’aların öteki kıt’alar gibi xa xa şeklinde kafiyeli olanları yanında ab ab şeklinde kafiyeli olanları da vardır. Bu arada aslında nazm olan ve aa xa şeklinde kafiyelenen na­zım şekillerine de yanlış olarak kıt’a denmiştir.
İstanbul Teknik Üniversitesi Elektrik-Elektronik Fakültesi

İTÜ Elektrik-Elektronik Fakültesi, Elektrik mühendisliği, Elektronik ve Haberleşme mühendisliği ve Kontrol mühendisliği bölümlerini barındırmaktadır. Ayazağa yerleşkesinde bulunur. Fakülte programları ABET sürecinden geçmiştir ve 2005 yılında akreditasyon almıştır. Eğitim dili İngilizce ve Türkçe'dir. Elektrik-Elektronik Fakültesi öğrencilerinin katılımıyla Arıba, Arıba2, ARIBA3(ITURA), ARIBA4, HydroBee gibi projeler gerçekleştirilmiştir. Ayrıca İTÜRO robot olimpiyatları etkinliği de fakülte öğrencilerinin kurduğu İTÜ Kontrol ve Otomasyon Kulübü tarafından yapılmaktadır.

Fakülte tarafından Türkiye'de ilk yüksek gerilim laboratuvarı, ilk Televizyon yayını, ilk stereo radyo yayını, ilk mikroelektronik laboratuvarı ve mikro­chip üretimi gerçekleştirilmiştir.

1926 yılında İstanbul Üniversitesi (eski adıyla İstanbul Dar-ül Fünun’u) Fen Fakültesi'nde oluşturulan Makine-Elektrik Enstitüsü, 1934 yılında Yüksek Mühendis Mektebi'ne (İstanbul Teknik Üniversitesi), Elektro-Mekanik Şubesi olarak bağlanmıştır. Bu olay İTÜ Elektrik Mühendisliği Bölümü'nün başlangıcı olmuştur.

1944 yılında Yüksek Mühendis Mektebi’nin İstanbul Teknik Üniversitesi’ne dönüştürülmesi sırasında Elektrik Şubesi de Elektrik Fakültesi’ne dönüştürülmüştür. Biri Kuvvetli Akım (Elektrik Mühendisliği) diğeri de Zayıf Akım (Elektronik ve Haberleşme Mühendisliği) olmak üzere iki öğretim verecek şekilde yapılanmıştır.

1954 yılında kurulmuş olan Maçka Teknik Okulu Elektrik Şubesi de Elektrik Fakültesiyle iç içe sürdürülen dört yıllık bir öğretimle Elektrik Mühendisi yetiştirmiş, 1969 yılında Okul Maçka Mühendislik-Mimarlık Fakültesi’ne dönüştürülmüş, bu yeni fakültenin Elektrik Mühendisliği Bölümü daha sonra Maçka Elektrik Fakültesi biçiminde örgütlenmiştir. Maçka Elektrik Fakültesi 1982 yılında İTÜ Elektrik Fakültesi’ne katılmıştır.

Yine 1982 yılında, İTÜ Elektrik Fakültesi’nin Zayıf Akım Kolu yerine Elektronik ve Haberleşme Mühendisliği bölümü, Kuvvetli Akım Kolu yerine Elektrik Mühendisliği bölümü kurulmuş, bunların yanı sıra çağın gelişmeleri doğrultusunda bir de Kontrol ve Bilgisayar Mühendisliği bölümü oluşturulmuştur. 1983 yılında fakültenin adı Elektrik-Elektronik Fakültesi olarak değiştirilmiştir.

1998 yılında Bilgisayar Mühendisliği kurulmuştür. 2001 yılında Kontrol Mühendisliği ayrı bir bölüm olarak kurulmuştur. Elektronik ve Haberleşme Mühendisliği de Elektronik mühendisliği ve Telekomünikasyon mühendisliği şeklinde iki ayrı bölüme ayrılmıştır.

2005 yılında bütün programlar ABET akreditasyonu kazanmıştır. 2010 yılında Bilgisayar Mühendisliği bölümü Bilgisayar ve Bilişim Fakültesi'ne dahil olmuştur. Elektronik ve Telekomünikasyon mühendislikleri birleşmiş ve Elektronik ve Haberleşme Mühendisliği tekrar oluşturulmuştur.
Mujdin Aliu

Mujdin Aliu (15 Ocak 1974 - 14 Nisan 1999), Kosova Savaşı'nda ün kazanmış bir Arnavut askerdi. Koşare Muharebesi'nde savaştığı Kosova Kurtuluş Ordusu'nda (UÇK) görev yaptı.

Mujdin ve UÇK, Koşare'nin zirvesini ele geçirdi ve hemen kendilerini sağlamlaştırmaya başladılar. UÇK, Maja Glava'yı büyük topçu desteğiyle aldı ve Yugoslav Koşare Karakolunu bombalamaya devam etti, bu da Yugoslav askerlerinin mevzilerini terk etmek zorunda kalmasına neden oldu. 14 Nisan'da Yugoslav birlikleri Maja Glava'ya sürpriz bir saldırı başlattı. Mujdin Aliu karakolu savunurken hayatını kaybetti ve bunun sonucunda Yugoslav Ordusu Maja Glava'yı aldı.

Aliu, UÇK ve Ulusal Kurtuluş Ordusu tarafından büyük saygı görmektedir. Kosovalı Arnavutların özgürlüğü için can veren kahraman bir şehit olarak kabul edilen Mujdin'in memleketi Kalkandelen'de savaşan NLA'nın 112. Tugayına Mujdin Aliu Tugayı adı verildi.
Dokuzuncu Beş Yıllık Plan (Sovyetler Birliği)

Dokuzuncu Beş Yıllık Planı Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin, 1971-1975 yılları arasında ülke ekonomisini güçlendirmek için planladığı ekonomik plan. Plan, 1971’de Sovyetler Birliği Komünist Partisi’nin 24. Kongresinde Bakanlar Kurulu Başkanı Aleksey Kosigin tarafından sunuldu.

Dokuzuncu Beş Yıllık Plan, 1971'de Bakanlar Kurulu Başkanı Aleksey Kosigin tarafından 24. Sovyetler Birliği Komünist Partisi Kongresi'ne sunuldu. Planın ana odağı, endüstriyel tüketim mallarının büyümesini arttırmaktı. Sanayi tüketim malları için sermaye mallarından daha yüksek bir artış yapılması ilk beş yıllık plandı. Leonid Brejnev kongreye yaşam kalitesini arttırmanın ekonomik kalkınmadan daha önemli olduğunu söyledi. Planda gayri safi milli gelirde (GSMH) yüzde 37 ila 40 oranında bir artış hedeflendi.

24. Parti Kongresi'nin belirlediği hedefler yerine getirilmedi ve ilk kez Sovyet ekonomisi durgun bir büyümeyle karşı karşıya kaldı. Tüketici ürünlerinde planlanan hedef önceki planlardan daha yüksek olmasına rağmen, fiili büyüme planlanandan çok uzaktı. Tarihçi Robert Service, ekonomi bakanlıklarının parti ve askeri-sanayi kompleksiyle işbirliği içinde hedeflerin yerine getirilmesini engellediğini iddia etti. Plan sırasında, kamyon endüstrisine yapılan yatırım artmış, ancak Kosigin'in belirttiği gibi, planların ve teknolojik gelişmelerin yetersizliği çözülemedi. Planın kapsadığı dönemde Sovyet tarım, kronik kuraklık ve kötü hava koşullarından etkilenerek planlanan hedefin altında kaldı. Plan, Sovyet Kömür İşleme ve Hazırlama Tesisleri'nin (CHPP) kapasitesini 1975 yılına kadar 47.000 Megawatt'tan (MW) 65.000'e çıkarmayı planlanmasına rağmen CHPP'nin kapasitesi 59.800 MW'a ulaştı. Dokuzuncu Beş Yıllık Planın sonunda, Sovyet ekonomisinin neredeyse tüm sektörlerinde belirgin bir yavaşlama meydana geldi.

Planda pek çok olumlu gelişme de görüldü, bilgisayar teknolojisine yapılan yatırım önceki plana göre yüzde 420 arttı. Sovyet hükümeti tarafından yaklaşık 200.000 işçinin ülkedeki modern bilgisayar teknolojisini geliştirmek ve için çalıştı. Bu bilgisayar teknisyenleri, fabrika ve işgücü verimliliğini artırmak amacıyla Otomatik Yönetim Sistemi'ni (ASU) geliştirdiler. Ortalama gelir yıllık bazda yüzde 4,5 oranında arttı.
Beşiktaş (futbol takımı) 1961-62 sezonu

Teknik direktör Sandro Puppo'nun Türkiye millî futbol takımı ile anlaşması sonucu Beşiktaş'tan ayrılması ile Beşiktaş, kendisini iki sezon önce şampiyon yapan Andrea Kutik ile yine anlaştı. Kadroda büyük değişiklikler yapmayan Beşiktaş, yine lige kötü bir başlangıç yaptı. İlk 9 maçta 3 galibiyet 3 beraberlik 3 mağlubiyet aldı. Lig sonunda ikinci Fenerbahçe'den az mağlubiyeti olmasına rağmen 16 beraberlik ile ligin en çok berabere kalan ekiplerinden oldu.

Ligin 25. haftası sonrası Kutik'in yerine Yugoslav Ljubiša Spajić takımın başına geldi. Kutik ise takımda kalmasına karşın başka teknik görevler verildi. 3 aylık sözleşme yapılan Spajiç, bu döneminde çok başarılı olamadı. 21 Nisan 1962'de Vefa ile oynanan maçta Birol Peker'in sayılmayan golünden sonra saha karıştı ve Beşiktaş sahadan çekildi. Bu maç sonucu Beşiktaş, lig tarihinde ilk kez hükmen yenildi.
Stalag 350

Stalag 350, Nazi-Sovyet savaşı sırasında Wehrmacht'ın Riga'da kurduğu esir kampı. Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar kapsamında pek çok kişi burada öldürüldü.

Sovyet savaş esirlerini toplamak için inşa edilen 350 numaralı Stalag, 1941 yazından Ağustos 1944'e kadar faaliyet yürüttü. Toplam 6 bölümden oluşan kampın komutanı binbaşı Sulzberger'di. Kampın diğer bölümleri Jelgava ve Salaspils'te idi. Mahkûmların kötü muamele görmesi nedeniyle ölüm oranı çok yüksekti. Ordu Grubu Kuzey tarafından yapılan hesaplamalara göre, gerekli yiyeceğin kasıtlı olarak kesilmesi nedeniyle, Reichskommissariat Ostland topraklarındaki yaklaşık 200.000 mahkûmun her ay %17.4'ü öldürüldü. Sadece mahkûmlarının işgücünden istifade edilmesine karar verilen Ocak 1942'den bu yana gıda durumu düzelmişti. Tüm Stalag 350 kompleksi'nde 1941 kışında 35.000 asker esir tutuldu. Ölüm ve Nazi işgal topraklarına sürgün ile bu sayı daha sonra azaldı.

Demiryolunun yanında açık alanda kalmak zorunda kalan Sovyet savaş esirleri tarafından Salaspils'de toprağa açılan hendeklerle Eylül 1941'de 'de iki kamp inşa edildi. Letonya ordusunun eski bir kampında, Salaspils'in kenarında daha büyük olanına Stalag 350 / Z1 adı verildi. Demiryolu hattının güneyinde daha küçük olanı ise Stalag 350 / Z2 idi. Her iki kampın kapasitesi yaklaşık 3500 kişiydi. 1942'de, Salaspils toplama kampını inşa etmek için Sovyet esirler kullanıldı. Kızıl Ordu, 1944 yazında Salaspil'e yaklaştığında, bir başka savaş suçu daha ortaya çıktı: savaş esirleri arasında yaklaşık 500 kişi ölümcül kampların dağıtılması sırasında diğer kamplara transfer edildi ve daha sonra burada infaz edildi.

Savaştan sonra kamp Nazi savaş esirlerinin kampı olarak Sovyet Ordusu tarafından kullanılmaya devam etti. 1969'da Letonya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti hükûmeti kararıyla eski kampın bulunduğu yere bir anıt yapıldı. 2004 yılında, Salaspilser otoritesi kampın güney kesiminde anıtın hemen yakınında konutlar inşa etmeye izin verdi. Kazı çalışmalarında ortaya çıkan esir kalıntıları ve kemikler daha sonra inşaat faaliyetlerinin kuzeye kaymasına neden oldu.
Felix Pappalardi

Felix A. Pappalardi Jr. (30 Aralık 1939 - 17 Nisan 1983) Amerikalı bir müzik yapımcısı, söz yazarı, vokalist ve basçıydı. "Mississippi Queen" şarkısı Billboard Hot 100'de 21 numaraya kadar yükselen ve klasik bir rock radyosu haline gelen Mountain grubunun basçısı ve yardımcı vokalisti olarak tanınır. New York'un Greenwich Village'daki eklektik müzik sahnesinden yola çıkarak, ikinci albümleri Disraeli Gears için yazan, düzenleyen ve yapımcılığını üstlenen İngiliz güç üçlüsü Cream'e yakından bağlandı ve yapımcı olarak Atlantic Records'ta gitarist Leslie West ile birkaç projede çalıştı; 1969'da ortaklıkları Mountain grubuna dönüştü. Grup beş yıldan az sürdü, ancak çalışmaları ilk nesil heavy metal ve hard rock müziğini etkiledi. Pappalardi, 1983'te eşi Gail Collins tarafından vurulup öldürülene kadar yapımcı, müzisyen ve söz yazarı olarak çalışmaya devam etti.

Pappalardi, New York City, Bronx'ta doğdu. Klasik eğitim almış bir müzisyen, New York City'deki The High School of Music & Art'tan mezun oldu ve Michigan Üniversitesi'ne girdi.

Bir müzisyen olarak Pappalardi, geniş çapta bir basçı, vokalist ve Amerikan hard rock grubu (ve heavy metalin öncüsü) Mountain'ın kurucu üyesi, gelecekteki grup arkadaşı Leslie West'in ruhuyla çalışmasından doğan bir grup olarak tanınmaktadır. Rock and roll grubu The Vagrants'a ilham verdi ve West'in 1969 Mountain solo albümünün yapımcılığını üstlendi. Grubun orijinal enkarnasyonu, 1969 ile 1971 arasında aktif olarak kaydedildi ve turneye çıktı. Pappalardi, grubun albümlerinin yapımcılığını üstlendi ve grubun bazı şarkılarını Collins ve West ile birlikte yazdı ve düzenledi.

1973: Eddie Mottau – No Turning Around – Mellotron, organ, ocarina and trumpet on "Circus Tent" and "Waitin' Out The Winter"

1977: Jesse Colin Young – Love on the Wing – arka vokaller ve yaylı aranjmanlar "Drift Away" and "Fool", korna düzenlemeleri "Louisiana Highway"
Lleyton Hewitt

1998 yılında, 16 yaşında iken, Adelaide turnuvasında elde ettiği zaferle, tenis tarihinin en kötü klasmanına sahip olan (o zamanki ATP sıralaması 560.) ve aynı zamanda turnuva kazanan tenisçi unvanına sahip olmuştur.

Ayrıca 2001 yılında elde ettiği birincilik ile, ATP dünya sıralamasında en genç bir numara tenisçi unvanına sahiptir. Bu birinciliğini 80 hafta boyunca korumuştur.
Infiniti G

Infiniti G, Infiniti tarafından 1990-2016 yılları arasında üretilen kompakt lüks otomobil modelidir. İlk iki nesli (P10 ve P11) önden çekişli Nissan Primera temelli sedan, üçüncü ve dördüncü nesilleri (V35 ve V36) ise arkadan itişli Nissan Skyline temelli sedan, coupe ve yalnızca dördüncü nesilde üretilen cabriolet olarak satışa sunulmuşlardır.

2014 yılı itibarı ile Infiniti'nin yeni model adlandırma sistemine geçmesi kapsamında tüm binek otomobillerin "Q" olarak adlandırıldığı için üretimi 2015 yılında sona erene kadar Q40 olarak adlandırılmış ve yeni nesli Infiniti Q50 ve coupe modeli Q60 olarak satışa sunulmuştur.
Palaestina Prima

Palæstina Prima ya da Palaestina I, 390'dan 7 yüzyıla kadar bir Bizans eyaleti idi. 614 yılında Sasani İmparatorluğu tarafından ele geçirildi ancak 636 yılında Müslümanların Suriye'yi fethi ile nihai kaybından önce 628 yılında tekrar geri alındı.

Bölge, İsauria, Kilikya, Kıbrıs (536'ya kadar), Euphratensis, Mezopotamya, Osroene, Phoenice ve Arabia Petraea vilayetleriyle birlikte Dioecesis Orientis'in (Doğu Piskoposluğu) bir parçası olarak geç Roma İmparatorluğu döneminde örgütlendi. Bizans döneminde, yeni bir alt bölüm, Kilikya bölgesini Cilicia Prima'ya, Kilikya Secunda'ya, 6. yüzyılda Suriye Palaiestina Suriye Prima, Suriye Salutaris, Phoenice Lebanensis, Palaestina Prima, Palaestina Secunda ve nihayetinde Palaestina Salutaris olarak ayrıldı.

Hristiyan egemenliğine rağmen, 4. ve 5. yüzyıllar boyunca Samiriler, yavaş yavaş bir dizi açık isyan halinde Samaria'nın yüksek yerlerinde bir yarı-özerklik geliştirdiler. Bu dönemde dört büyük Samiri isyanı, Samiri cemaatinin yakın bir yok oluşuna ve önemli Hristiyan kayıplara neden oldu. 6. yüzyılın sonlarında, Bizanslılar ve Hristiyan Gassani müttefikleri mücadelede belirgin bir üstünlük sağladı.

614 yılında, Palaestina Prima ve Palaestina Secunda, ortak bir Sasani ve Yahudi ordusu tarafından fethedildi. Olay, Hristiyan toplumunu şok etti, çünkü kiliselerinin çoğu yok edildi ve Gerçek Haç Persler tarafından Tizpon'a götürüldü. Pers askerlerinin çekilmesi ve müteakiben yerel Yahudi asilerin teslimini takiben, bölge Bizans tarafından 628'de yeniden ilhak edildi.

Palaestina Prima eyaleti, Yunan ve Roma Hristiyanları en büyük demografik gruplardan birini oluşturan, Karışık bir Yunanca ve Aramice konuşan nüfusa sahiptir. Samiriler, Samaria'nın yüksek yerlerinin çoğunu dolduran ve 4. ve 5. yüzyılda bir milyona yaklaşan nüfuslarıyla ikinci hakim gruptu. Yahudileri, Hristiyan Gassaniler ve Nebatiler azınlık olarak vardılar. Yahudiler komşu Palaestina Secunda (Celile) çoğunluğunu oluştururken, Gassaniler ve Nebatiler Arap çölünün güney ve doğusunda yaşıyorlardı. Bununla birlikte, Romalılar ile savaşlardan sonra Babil'e sürülen, Antik Çağ öncesi Yahudilerin çoğu, Farisi Babil Talmudu'nun kurulmasına yol açtılar.

Bizans döneminde Palestina Prima yavaş yavaş Hristiyanlığın merkezi haline geldi ve Yakın Doğu ve Güney Avrupa'dan çok sayıda keşiş ve din bilginleri kendisine çekti ve önceki Roma ve Helen kültürlerini terk etti. Aryanizm ve diğer Hristiyanlık biçimleri de kendilerini düşmanca bir ortamda buldular.

Musa dininin varyantları, 4. yüzyıldan 6. yüzyıla kadar Samiri ve Yahudi etnik kökenli toplulukları tarafından uygulanmaya devam edildi. Bununla birlikte, Samiri ve Yahudi nüfusların savaş yoluyla ve dönüşümle 6. ve 7. yüzyıllarda gerilemesi ile dinin etkisi de azalmıştır. Geç Bizans döneminde daha az sinagoga rastlandı ve şiddet olayları ile birçoğu yok edildi. El Halil şehri son kalan Yahudi şehirlerinden biri olmakta dikkat çekmektedir (Patriklerin Mağarası kilise haline getirilmiş olsa da).
Edward Okuń

Edward Okuń (1872-1945), Polonyalı Art Nouveau ressamı ve mason. Manzaralar, portreler, kapaklar tasarladı ve Alman dergisi Jugend de dahil olmak üzere resimli dergiler için çizimler yaptı. Gençlik yıllarında Polonya Krallığı'nda bir yarış bisikletçisi olarak da yarıştı.