Marcellin Berthelot

Pierre Eugène Marcellin Berthelot ( ; 25 Ekim 1827 - 18 Mart 1907), termokimyanın Berthelot prensibiyle tanınan Fransız kimyager ve Cumhuriyetçi politikacıydı. İnorganik maddelerden birçok organik bileşik sentezledi Jöns Jakob Berzelius'un organik bileşiklerin sentezlerinde organizmalara ihtiyaç duyduğu yönündeki teorisine büyük miktarda karşı kanıt sağladı. Berthelot, kimyasal sentezin 2000 yılına kadar gıda endüstrisinde devrim yaratacağına ve sentezlenmiş gıdaların çiftliklerin ve meraların yerini alacağına inanıyordu. "Aynı malzemeleri üretmenin onları yetiştirmekten daha ucuz ve daha iyi olduğu ortaya çıkarsa neden olmasın?" diye sordu.

"Dünyanın en ünlü kimyagerlerinden biri" olarak kabul edildi. 1895 yılında Fransız hükümetinin Dışişleri Bakanı görevine atandığında, Fransa'da "yaşayan en seçkin kimyager" olarak kabul edildi. 1901'de Académie française'nin "Kırk Ölümsüzler"inden biri seçildi. Tüm keşiflerini sadece Fransız hükümetine değil insanlığa armağan etti.

Berthelot Ekim 1827'de Fransa'nın Paris kentindeki Rue du Mouton'da bir doktorun oğlu olarak dünyaya geldi. Arkadaşı büyük tarihçi Ernest Renan ile birlikte gitmemeye karar verdi. aydınların büyük çoğunluğunun eğitim gördüğü yer. Okulda tarih ve felsefe alanında başarılı olduktan sonra bilim adamı oldu.

Berthelot'un tüm kimyasal çalışmalarının altında yatan temel anlayış, tüm kimyasal olayların belirlenebilen ve ölçülebilen fiziksel kuvvetlerin etkisine bağlı olduğuydu. Aktif kariyerine başladığında, organik maddelerin sentetik üretiminin bazı örnekleri gözlemlenmiş olmasına rağmen, genel olarak organik kimyanın analitik bir bilim olarak kaldığına ve yapıcı bir bilim olamayacağına inanılıyordu; çünkü maddelerin oluşumu ele aldığı şey, bir şekilde yaşamsal aktiviteye müdahaleyi gerektiriyordu. Louis Pasteur'le vitalizm konusunda uzun bir tartışmaya girişti; bu tartışmada Pasteur alkol fermantasyonu üzerine yaptığı çalışmaya dayanarak vitalist bir pozisyon aldı.

Bu tutumuna tavizsiz bir şekilde karşı çıktı ve çok sayıda hidrokarbonun, doğal yağın, şekerin ve diğer maddelerin sentetik üretimiyle, organik bileşiklerin sıradan kimyasal manipülasyon yöntemleriyle oluşturulabileceğini ve inorganik maddelerle aynı prensiplere tabi olabileceğini kanıtladı. "Kimyanın, teorilerinin ve sınıflandırmalarının soyut kavramlarını fiilen gerçekleştirebilmesini sağlayan yaratıcı karakter; bu, şimdiye kadar ne doğa bilimlerinin ne de tarihsel bilimlerin sahip olduğu bir ayrıcalıktır."

1863'te Académie Nationale de Médecine'in üyesi oldu; aynı zamanda Legion of Honor'un Büyük Haçı ile ödüllendirildi. 1880'de Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'nin Yabancı Onursal Üyesi seçildi 1881'de Hollanda Kraliyet Sanat ve Bilim Akademisi'nin yabancı üyesi oldu.

Organik bileşiklerin sentezi üzerine yaptığı araştırmalar , Chimie organique fondée sur la synthèse (1860) ve Les Carbures d'hidrogène (1901) dahil olmak üzere çok sayıda makale ve kitapta yayınlandı. Kimyasal olayların kendilerine özel herhangi bir yasa tarafından yönetilmediğini, evrenin her yerinde geçerli olan genel mekanik yasalarıyla açıklanabileceğini belirtti; ve bu görüşü binlerce deneyin yardımıyla Mécanique chimique (1878) ve Thermochimie'de (1897) geliştirdi. Bu çalışma dalı doğal olarak onu patlayıcıların araştırılmasına yöneltmiş ve teorik açıdan Sur la kuvvet de la poudre et des matières patlayıcılar (1872) adlı çalışmasında yayınlanan sonuçlara yol açmış, pratik açıdan ise ona önemli bilgiler vermesine olanak sağlamıştır. Paris kuşatması sırasında (1870-1871) bilimsel savunma komitesinin başkanı ve ardından Fransız patlayıcılar komitesinin başkanı olarak ülkesine hizmet etti. Bir pistonla donatılmış özel bir oda kullanarak hidrojen patlamaları sırasında gaz basıncını belirlemek için deneyler yaptı ve hidrojen ve oksijen karışımlarının yanmasını gerçek patlamalardan ayırt edebildi.

Eşiyle birlikte Panthéon'a gömüldü. Altı çocuğu vardı: Marcel André (1862–1939), Marie-Hélène (1863–1895), Camille (1864–1928), Daniel (1865–1927), Philippe (1866–1934) ve René (1872). –1960).