C. Doris Hellman

Clarisse Doris Hellman Pepper (28 Ağustos 1910 - 28 Mart 1973), "Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk profesyonel bilim tarihçilerinden biri" olarak gösterilen Amerikalı bir bilim tarihçisiydi. 16. ve 17. yüzyıl astronomisinde uzmanlaştı, 1577 Büyük Kuyruklu Yıldızı hakkında bir kitap yazdı ve Johannes Kepler'in biyografisi olan başka bir kitabın çevirisini yaptı. Pratt Enstitüsü'nde ve daha sonra New York Şehir Üniversitesi, Queens Koleji'nde profesör oldu ve çeşitli seçkin akademik toplulukların üyeliği ile tanındı.

Hellman 28 Ağustos 1910'da New York'ta doğdu. Babası Alfred Myer Hellman bir kadın doğum uzmanı ve nadir kitap koleksiyoncusu idi; annesi Clarisse (evlilik öncesi soyadı Bloom) daha sonra Sydenham Hastanesi yönetim kurulunun tek kadın üyesi olarak görev yaptı. Hellman 1926'da Horace Mann Okulu'ndan mezun oldu ve 1930'da Vassar Koleji'nden matematik ve astronomi alanında lisans derecesi (Phi Beta Kappa'ya seçilerek) kazandı. Daha sonra Radcliffe Koleji'nde Vassar Koleji Üyesi oldu ve yüksek lisans yaptı. 1931'de Radcliffe'te bilim tarihi diploması aldı. Biyografi yazarı Joseph Dauben'e göre bu, "ülkenin bilim tarihindeki en erken ileri derecelerinden biriydi". Radcliffe'te Harvard bilim tarihçisi George Sarton onun akıl hocalarından biri oldu.

Columbia Üniversitesi'nde doktora öğrencisi oldu; evlenmek ve iki kızını büyütmek için çalışmalarını kesintiye uğrattı, doktorasını 1943'te tamamladı. 1577'deki Büyük Kuyrukluyıldız ile ilgilendi ve 1577 Kuyruklu Yıldızı: Astronomi Tarihindeki Yeri başlıklı tezini kaleme aldı. Tezinin giriş bölümünde, doktora araştırmasını denetlediği için Columbia Üniversitesi'nden profesörü Frederick Barry'ye ve teşvikleri, önerileri ve eleştirileri için Sarton ve Lynn Thorndike'ye teşekkür etti. Tezi aynı zamanda Columbia Üniversitesi Yayınevi tarafından 1944'te bir kitap olarak yayınlandı ve 1971'de New York AMS Yayınevi tarafından yeniden basıldı.

1949'da Hellman, Bilim Tarihi Topluluğu konseyinde on yıllık bir dönem başlattı. 1951'de Pratt Enstitüsü'nün Sosyal Bilimler Bölümü'ne atandı ve 1950'lerin başında Bilim Tarihi Topluluğu'nun New York Bölümü'nü kurma çabasına öncülük etti.

1959'da, Johannes Kepler'in orijinal olarak tarafından Almanca yazılmış bir biyografisinin çevirisi olan ikinci kitabını yayınladı. Bu kitap Dover Yayınları tarafından 1993 yılında yeniden basıldı. Ayrıca 1959'da İspanya'daki Bilim Tarihi Uluslararası Bilim Tarihi ve Felsefesi Birliği Kongresinde Amerika Birleşik Devletleri'ni temsil etti ve 1962'de Cornell Üniversitesi'nde sonraki kongrenin sekreterliğini yaptı. 1959-1960 yıllarındaki araştırmaları, Ulusal Bilim Vakfı kıdemli doktora sonrası bursu tarafından desteklendi. Pratt Enstitüsü'nde çalışmaya devam ederken, 1964'te New York Üniversitesi'nde yardımcı profesör olarak çalışmaya başladı. 1966'da New York City Üniversitesi Queens College'a taşındı ve aynı zamanda CUNY Graduate Center'da öğretmenlik yaptı.

Uzun süre mücadele ettiği bir hastalıktan sonra 28 Mart 1973'te New York'ta öldü. Kocası Morton Pepper (bir avukat ve Yahudi Körler Birliği'nin başkanı) karısının ölümünden sonra yeniden evlendi ve 1988'e kadar yaşadı. Kızları Alice ve Carol Pepper, ikisi de akademisyen olan iki erkek kardeşle evlendi, Robert L. ve Paul R. Cooper.

Hellman'ın kitabı The Comet of 1577: Its Place in the History of Astronomy, zamanın yazarları tarafından 1577 Büyük Kuyruklu Yıldızı'nda dair yapılan hesaplamaları topladı ve katalogladı. Ayrıca Lynn Thorndike ve George Sarton'un 1577'den önce kuyrukluyıldızlar hakkında bilinenleri özetleyen çalışmalarına dayanan iki giriş bölümü içermekteydi. Astronomi tarihinin önceki çalışmaları büyük ölçüde sadece astronomik gözlemlerin hikâyesini anlattı ve Hellman, "hatipler, şairler, genel kültür kişilikleri ve astrologlar" da dahil olmak üzere birçok kişinin yazılarını da içerecek şekilde bu gelenekten ayrıldı. Kitabın kuyrukluyıldızın astronomik gözlemleri hakkındaki bölümü, paralaks ölçümüne ve kuyrukluyıldızın Ay'a göre konumunu belirlemedeki kullanımına göre, Ay'dan daha yakın olduğuna inanan gök bilimciler hakkında bir bölüm, gözlemlenebilir bir paralaks bulamayanlarla ilgili başka bir bölüm, daha uzak olduğunu (aralarında Tycho Brahe de bulunuyordu) ve soruyu düşünmeyenler hakkında üçüncü bir bölümü bulunmaktaydı.

Brahe'nin kendisi, zamanın daha ortodoks dünya merkezli modeli lehine, Nicolaus Copernicus tarafından ortaya atılan güneş merkezli güneş sistemi modelini reddetse de, Brahe'nin gözlemleri dünya merkezli model hakkında ciddi şüphe uyandırdı ve gezegenleri destekleyen katı ama şeffaf kürelere güvenerek, kuyrukluyıldızın uzaydan engelsiz geçtiğini gösterdi. Kitabın sonuç kısmında kısaca özetlediği ve bilim tarihçilerinin büyük ölçüde Hellman'ın çalışmasına dayalı olarak fark etmeye başladıkları gibi, kuyruklu yıldızın bu gözlemleri 17. yüzyılın başlarındaki Kopernik Devrimi'nin başarısında kilit bir rol oynadı. Dünya merkezli modelin yerini güneş merkezli model aldı.

Brahe'nin ve kuyruklu yıldızın bilim tarihindeki yeri hakkındaki bu değişen görüş, kitabın incelemelerine yansıdı. İlk basımı sırasında görüşlerini yazan tarihçi Pearl Kibre, Orta Çağ düşüncesinin sürekliliğinin bir yansıması olarak gördüğünü, yakında gelecek olan bir kopuş olarak görmediğini belirtti. Bir başka çağdaş yorumcu, astronom Nicholas T. Bobrovnikoff, kitabın ayrıntılarında tartışacak çok şey bulurken, hem gök bilimci olmayanları dahil etmesi hem de paralaksa odaklanmasıyla şaşkınlığını ifade etti ve kuyrukluyıldızın kuyruğunun yönüne ve kuyrukluyıldızların bileşimi hakkında ne anlama geldiğine daha fazla dikkat etmenin daha iyi olacağını yazdı. Buna karşılık, kitabın 1970'lerde yeniden yayınlanmasında, bilim tarihçisi William H. Donahue, hellman'a kuyrukluyıldızın kozmolojideki değişimdeki rolünün tanınmasından bahseder, astronomik olmayan kaynakları "takdire şayan ve güçlü" olarak adlandırır ve teorik tartışmalara daha az odaklanarak ve zamanın eserlerini iyice kataloglamaya odaklanarak, "Hellman'ın kitabı zamanötesi bir hale geldi. Astronomi tarihi üzerine ilk sırada yer aldı" diyerek görüşlerini ifade eder. 1995'te, Rice Üniversitesi'nden Lynette S. Autrey Tarih Profesörü Albert van Helden kitabını "1577 kuyruklu yıldızının standart davranışı" olarak adlandırdı.

Alman tarihçi Max Caspar 50 yılını Johannes Kepler'in eserlerini toplayıp düzenleyerek geçirdi. Kepler'in biyografisi olan Kepler, ilk olarak 1948'de Almanca olarak yayınlandı ve 1950 ve 1958'de yeniden basıldı ancak Hellman'ın çevirisine kadar İngilizce'de buna benzer bir şey yoktu. Science'ta yayımlanan bir makaleye göre, eleştirmen William D. Stahlman, Caspar'ın kesin biyografi kitabını ve Hellman'ın çevirisini mükemmel, pürüzsüz ve uzun zamandır beklenen olarak adlandırdı. Hellman, Caspar'ın orijinal metnini çevirmenin yanı sıra, orijinalinden büyük ölçüde eksik olan tarihi ve biyografik bilgileri içeren dipnotları da ekledi ve bazı hataları düzeltti. Kepler tarafından Latince yazılmış ve Caspar tarafından alıntılanan bazı metinler tercüme edilmemiş olarak kaldı. 1993 Dover baskısında kitaba Owen Gingerich ve Alain Segonds'un katkılarıyla yeni bir giriş ve kaynakça eklendi. Yorumcu Albert Van Helden, kitabı Kepler'in biyografisi olarak standart ve tartışmasız olarak ve Hellman'ın çevirisini "güzel" olarak nitelendirdi".

Pek çok akademik birlik, Hellman'ı daha yüksek bir onursal üyeliğe üye olarak (veya açık üyeliğe sahip birliklere) seçerek onurlandırdı: 1960 yılında Kraliyet Astronomi Topluluğu Üyesi oldu. Uluslararası Akademi'ye seçildi. 1963'te Bilim Tarihi'nden mezun oldu ve 1969'da tam üye oldu. Aynı zamanda Amerikan Bilim İlerleme Derneği Üyesidir.