SalihHub/Wikipedia-TR-2023-Embedded-Dump huggingface dataset:
Lejyon II Augusta

Lejyon II Augusta, MÖ 43 yılında Gaius Vibius Pansa Caetronianus tarafından toplanan Roma lejyonu. Amblem olarak Capricornus, Pegasus ve Mars kullanmıştır.

II Augusta, MÖ 43 yılında aslında tam olarak Octavian ve konsül Gaius Vibius Pansa Caetronianus tarafından Marcus Antonius'a karşı kullanılmak üzere toplanmıştı; II Augusta Filippi savaşı ve Perugia savaşında görev yaptı. Augustus'un saltanatın başlarında, MÖ 25 yılında, Lejyon Cantabria Savaşlarında görevlendirilmek üzere Hispania'ya konuşlandırıldı ve Hispanya'da Roma hakimiyetinin kesin olarak sağlanmasının ardından Hispania Tarraconensis'te kamp kurdu. Teutoburg Ormanı savaşı sırasında XVII, XVIII ve XIX no'lu lejyonların yok edilmesi üzerine II Augusta Germania'ya, muhtemelen Mainz yakınlarına gönderildi. 17 yılına gelindiğindeyse yeni üssü Argentoratum (modern Strazburg) kentiydi.

Lejyon 43 yılındaki Britanya'nın Romalılar tarafından fethedilmesinin bir parçası olarak görev yaptı. Geleceğin İmparatorlarından Vespasian lejyon komutanıydı ve Durotriges ve Dumnonii kabilelerine karşı yürütülen sefere katılmıştı. Her ne kadar 52 yılında Silures'e karşı ve yine Kraliçe Boudica'ya karşı aldığı başarısız sonuşlar nedeniyle bir ara gözden düşmüş de olsa, II Augusta her zaman en iyi lejyonlardan biri olarak kabul edildi.

Boudica'nın yenilmesinin ardından, lejyon birkaç farklı yere konuşlandırıldı; 66'dan 74'e kadar Glevum'da (modern Gloucester) kalan lejyon, taş bir kale inşa ederek 3. yüzyıla kadar kalacağı Isca Augusta'ya (modern Caerleon) gönderildi.

196 yılında, II Augusta tahtta hak iddia eden ve Septimius Severus tarafından yenilgiye uğratılan Clodius Albinus'u destekledi. Severus'un İskoçya'ya yaptığı sefere katılan Lejyon, Carpow'a geçti ancak Alexander Severus zamanında Caerleon'a geri döndü.
1813 Dresden Kuşatması

Leipzig Muharebesi'ndeki Fransız yenilgisinden sonra, Dresden garnizonu ile Grande Armée arasındaki bağlantı kesildi ve sonunda 26 Ekim'de Johann von Klenau komutasındaki Avusturya ordusunun IV. Kolordusunun da eşlik edeceği Alexander Ostermann-Tolstoy komutasındaki Rus Kolordusu tarafından kuşatıldı.

Saint-Cyr, 11 Kasım 1813'te Klenau'ya teslim oldu. Saint-Cyr'in yanında; 11 Tümen Generali, 19 Tugay Generali, 1.759 subay ve 33.744 asker ile 94 silah ele geçirildi.
Çin Cumhuriyeti Deniz Kuvvetleri

Hizmet, eskiden genellikle II. Dünya Savaşı sırasında ve ÇC'nin anakaradan çekilmesinden önce Çin Donanması olarak adlandırılıyordu. Hala bazen özellikle iç çevrelerde kullanılsa da, Tayvan'ın mevcut belirsiz siyasi durumu ve Çin Halk Kurtuluş Donanması ile karıştırılmaması nedeniyle artık uluslararası alanda o kadar sık ​​kullanılmamaktadır.

Bugün, ÇC Donanmasının birincil görevi, geri kalan ÇC bölgelerini ve kendi yetki alanı altındaki deniz yollarını olası ablukalara, saldırılara veya istilalara karşı korumaktır. Operasyonlar, Tayvan Boğazı ve çevresindeki sulardaki deniz devriyelerinin yanı sıra savaş sırasında karşı saldırı ve işgal karşıtı operasyonlara hazır olmayı içeriyor. Çin Cumhuriyeti Deniz Piyadeleri de Donanmanın bir kolu olarak işlev görmektedir.
Beiliu

Beiliu (; Zhuangca: Bwzliuz), Çin'in Guangşi Zhuang Özerk Bölgesi'nde bulunan bir şehirdir. Şehir, Guijiang Nehri'nin kıyısında yer almakta olup Yulin il düzeyi şehrine bağlıdır. Yüzölçümü 2.457 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 1.132.200'dür.
Çin şiiri

Çin şiiri, Çince dilinde yazılan ya da okunan şiir. "Çince" kapsamına Klasik Çince, Standart Çince, Mandarin Çincesi, Yue Çincesi ve dilin sayılı diğer tarihi ve çağdaş çeşitlerine girmesine rağmen, Çin şiiri genel olarak iki kategorinin birine girer: Klasik Çin şiiri ve Çağdaş Çin şiiri.

Şiir, Çin'de sürekli son derece yüksek saygınlığa sahip olmuş bir sanat türü ve sıklıkla Çinli edebiyatçıların akıllarından süzülen ifadeli halk etkilerini içerir. Çin kültüründe şiir, derin duyguların hem halka açık hem de özel ifadesine bir biçim ve bir forum sağlayarak, iki binyıldan uzun süredir akranlar, okuyucular ve araştırmacılara Çinli yazarların özel hayatlarına bir bakış sunmuştur. Hem Batı dünyası ile Çin uygarlığı arasındaki temel zıtlıkları örneklemesinde, hem de kendi esasıyla, Batılılar da Çin şiirinin ilginç ve keyifli bir çalışma alanı olduğunu bulmuşlardır.
Sima Yi

Sima Yi, siyasi kariyerine MS 208'de Han Hanedanı şansölyesi Cao Cao'nun altında resmen başladı ve hızla daha yüksek bir makama terfi etti. Yönetişim ve tarımın teşviki gibi iç ve askeri meseleleri ele alma, danışman olarak hizmet etme, Shu ve Wu kuvvetlerinin önderliğindeki saldırıları ve istilaları püskürtme, Meng Da'nın Xincheng İsyanı'nı hızla yenme ve Gongsun liderliğindeki Liaodong komutanlığını fethetme konusundaki başarısıyla büyük prestij kazandı. Belki de en iyi Wei'yi MS 231 ve 234 yılları arasında Wei'nin rakip devleti Shu tarafından yönetilen bir dizi istilaya karşı savunmasıyla tanınmaktadır.

239'da, başka bir yardımcı naip Cao Shuang ile birlikte, Cao Rui'nin üvey babası Cao Fang'ın ölümünden sonra vekili olarak başkanlık etti. İlk başta dostane olmasına rağmen, Cao Shuang'ın yolsuzluğu, savurganlığı ve Sima Yi'nin siyasi etkisini azaltma girişimleri ışığında ilişki kısa sürede kötüleşti. MS 249'da, dikkatli bir şekilde destek planlayıp oluşturduktan sonra, Sima Yi bir darbeyle Cao Shuang'ı iktidardan indirdi ve onu ve yardımcılarını idam ettirdi.

Darbeden sonra, Sima Yi Wei'de fiili birincil otorite olarak görev yaptı, ancak 251'de Wang Ling'in isyanından bir miktar muhalefetle karşı karşıya kaldı ve bu isyanı hızla ele aldı. Sima Yi, 7 Eylül MS 251'de 71 veya 72 yaşında öldü ve yerine en büyük oğlu Sima Shi geçti.
Landmark 81

Landmark 81, Vietnam'ın Ho Chi Minh Kenti'nde bulunan, şehrin en yüksek ve ülkenin ikinci en yüksek binası olan gökdelendir. Binanın inşaatına 2014 yılında başlanmış olup 2018 yılında tamamlanmıştır. Bina, 461.2 metre yüksekliğinde olup 81 katlıdır.

Hanoi'deki Keangnam Hanoi Landmark Tower, inşa edildiğinde kısa bir süreliğine Vietnam'ın en yüksek binası olup bu unvanı 2018 yılında tamamlanan Landmark 81 almıştır.
Paşalı, Şenkaya

Paşalı köyünün eski adı Berdik'tir. Nitekim 1886 Rus nüfus tespitinde Berdik (Бердык), 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde ise Perdik (پردیك) olarak geçer.

Berdik, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. 93 Harbi'nin ardından 1878'de imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti bölgenin büyük bölümünü Rusya'ya bırakmak zorunda kaldı.

Rus idaresinde Berdik, Oltu sancağına bağlı Oltu kazasının köylerinden biriydi. 1886 nüfus sayımında köydeki 31 hanede, 80'i erkek ve 98'i kadın olmak üzere 178 kişi yaşıyordu. Köyün nüfusu Beritan Aşiretine bağlı Kürtlerden oluşuyordu. Berdik köyünün nüfusu 1896 yılında 230 kişi, 1906 yılında ise 302 kişi olarak tespit edilmiştir.

Berdik, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Perdik" adıyla Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. Bu yerleşim 1940 genel nüfus sayımında Kömürlü nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 595 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kömürlü nahiyesi ve Berdik köyü bu ilçeye bağlandı. Berdik Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Paşalı olarak değiştirilmiştir. Paşalı köyünde 1965 yılında 994 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 237 kişi okuma yazma biliyordu.

19 Haziran 1999 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Merya dili

Meryaca ya da Meryanca, Meryanlar tarafından konuşulan ölü Fin-Ugor dilidir. Merya 10. yüzyılda Kiev Knezliği tarafından işgal edildikten sonra Doğu Slavları tarafından asimile edilmeye başladı. Buna rağmen Meryanca konuşan bazı insanlar 18. yüzyıla kadar varlıklarını sürdürmeyi başardı. Ayrıca, "Moskova" kelimesinin de kökeninin Meryanca olduğuna dair görüşler bulunmaktadır. Meryanca Moskova ve Vologda Oblastı'nın batı bölümlerine de yayılmıştı.

Geleneksel bir görüşe göre, Meryanca Mordvin ve Mari dillerini de içeren Volga-Fin grubun bir üyesidir. Ancak, Volga-Fin görüşü bugün kabul görmemektedir.

Eugene Helimski, Merya dilinin Baltık-Fin ve Laponca de dahil olmak üzere Fin-Ugor dil ailesinin "kuzeybatı" grubunun bir parçası olduğunu varsaymaktadır. Helimski, Meryancanın Marice ile paralellikleri olmasına rağmen, bunların Marice ile yakın bir ilişkiyi ispatlamadığını, bunun dillerin yakın bölgelerde konuşulmasından kaynaklanabileceğini savundu.

Bir görüşe göre, Meryalar ayrı bir kabileden ziyade Marilerin batı koludur. Etnonimleri temelde aynıdır, Merya, Marilerin kendi adını taşıyan Мäрӹ (Märӛ) kelimesinin Rusça çevirisidir.

T. Semenov ve M. Fasmer, Meryaların Marilerin yakın akrabası olduğunu öne sürmektedir. Max Vasmer, Meryanca birçok yer adının Marice denklerine sahip olduğunu ortaya koymaktadır.

Rahkonen (2013) de benzer şekilde onaylanmamış ve sınıflandırılmamış bir Ural içi Muroma dilinin Meryancanın yakın akrabası, hatta belki de Meryancanın bir lehçesi olduğunu öne sürmektedir.

O. B. Tkachenko, Arja Ahlqvist ve A. K. Matveev tarafından Rus lehçelerindeki toponimler, onomastikler ve kelimelere dayalı olarak Meryancayı yeniden yapılandırma girişimleri gerçekleştirildi. İlk rekonstrüksiyon 1985 yılında O. B. Tkachenko tarafından yapıldı. Merya rekonstrüksiyonları ile ilgili en son kitap 2019 yılında yayınlandı. Rekonstrüksiyonlara dayalı bir Meryanca-Rusça sözlük de hazırlandı.
Douglas DC-5

Douglas DC-5, çift pervaneli, 16 koltuklu ve DC-3 ve DC-4'e göre daha kısa mesafeli uçuşlar için planlanmış olan modeldir. 1940 yılında ticari üretime geçtiği zaman pek çok ticari satış iptal edilmiş, sadece beş adet DC-5 yapılmıştı. Savaş üretimine geçen Douglas şirketi bu uçağın da askerî amaçlı varyasyonlarını üretmiştir.

16/22 civarı yolcu taşıması planlanıyordu ve zamanı için tek olma özelliği taşıdığı üç tekerlekli bir iniş takımına sahipti. Savaş öncesi dönemde biri prototip olmak üzere beş adet üretilmişti.

İronik olarak prototip olarak üretilen DC-5, William E. Boeing tarafından kişisel uçak olarak kullanılmıştır. Diğer dört uçak ise Hollanda hava taşımacılığı şirketiKLM tarafından kolonilerinde ulaşım için kullanılmıştır. 1942 yılında Java adasından Avustralya'ya sivillerin nakli için bu uçaklar kullanılmıştır. Bir uçak savaş zamanı Japonya tarafından ele geçirilmiş ve nakliye amaçlı kullanılmaya devam edilmiştir. 1948 yılında sağlam kalan son DC-5 İsrail tarafından askeri amaçla alınmıştır.
Otokodlayıcı

Otokodlayıcı, denetimsiz bir şekilde öğrenmek için kullanılan bir tür yapay sinir ağıdır. Otokodlayıcının amacı veriyi temsil eden bir timsal vektörü öğrenmektir. Tipik olarak boyutsallık azaltma için kullanılır. Genel mimarisinde bir kodlayıcı bir de deşifre edici modülleri içerir. Kodlayıcı modül veriyi özümseyen bir timsal vektörü yaratırken deşifre edici modül ise bu timsal vektörünü kullanarak tekrar yeni veri oluşturmaktadır. Otokodlayıcı yapay sinir ağlarına örnek olarak Varyasyonel Otokodlayıcı ve de Derin Üretken Modeller verilebilir. Otomatik kodlayıcılar, yüz tanımadan kelimelerin anlamsal anlamlarını elde etmeye kadar birçok uygulamalı problemin çözümünde etkili bir şekilde kullanılmaktadır.

Temelde iki bölmeden oluşur: kodlayıcı ve deşifreci. Kodlayıcı bölme giderek boyutu azalan çok katmanlı perseptronlardan oluşur. Deşifreci bölme ise giderek artan çok katmanlı perseptronlardan oluşur. Kodlayıcıya verinin girdi boyutu ile deşifrecinin sonucundan oluşan çıktının nöron sayısı (boyutu) aynıdır.
Emir cümlesi

Emir cümlesi, konuşmacının/yazarın bir eylemin gerçekleştirilmesini buyurduğu cümle türü. Emir cümlelerinin tamamına yakını emir kipinde oluşturulur. Nadiren gelecek zaman kipinde emir cümlelerine de rastlanır.

Gelecek zaman kipi eki "-ecek", emir cümlesi oluşturmakta kullanılabilir. Bu tür cümlelerde gelecek zaman anlamından ziyade eylemin yapılması gerektiği (zorunluluk) anlamı vardır.
Mersa Matruh

Mersa Matruh (Arapça مرسى مطروح Marsā Maṭrūḥ), Kuzey Mısır'da Akdeniz kıyısında bir kenttir. İskenderiye kentinin 240 km kadar batısında yer alır. Aynı zamanda Mısır'ın Matruh ilinin idari merkezidir. Nüfusu yaklaşık olarak 130,000 kadardır. Mısır'ın Akdeniz kıyısındaki başlıca sayfiye kentidir. Kara ve demiryolları ile batıda Libya sınırına ve doğuda İskenderiye kentine bağlantısı vardır.
İli Türkçesi

İli Türkçesi, 1982 yılı verilerine göre İli vadisinde Gulca şehri yakınında 120 konuşanı bulunan bir Türk lehçesidir. Çin'de ve olasılıkla Kazakistan'da konuşulmaktadır. Bu lehçeyi, İli Kazak Özerk İli bölgesinde ihtiyar kişiler konuşurlar.

Hiçbir ülkede resmî dil olarak konuşulmayan İli Türkçesi, ilk defa 1980 yılında Profesör Franz Hahn Reinhard adındaki dilbilimci tarafından saptanmış ve son otuz haneli yaklaşık olarak 120 Türk kökenli insanın İli Kazak Özerk İlinde İli Nehri ve yan kolları boyunca ve Gulca kenti yakınlarında yaşadıkları bildirilmiştir. Başka bir kaynakta 1991 yılında sayılarının iki yüz olduğu sanılmaktadır. Büyük bir olasılıkla bu dil Kazakistan'da konuşulmaktadır. Söylentilere göre bundan 200 yıl önce Fergana vadisinden (günümüz Özbekistan ve Kırgızistan) İli vadisine göç etmişlerdir.
Taşlıca, Artvin

Taşlıca köyünün eski adı Hatila'dır. Hatila adının Gürcücede ikon anlamına gelen “hati” (ხატი) kelimesiyle ilişkili olabileceği ileri sürülmüştür. Gürcistan’ın Aşağı Kartli ve Mtiuleti bölgelerinde “Hatiköyü” (ხატისსოფელი / Hatissopeli) adını taşıyan köyler vardır. Hatila köyündeki kale ve kilise kalıntıları köyün eski bir yerleşme olduğunun bir göstergesidir.

Tarhsel Klarceti bölgesinde yer alan Hatila, 1080’de Tao-Klarceti’nin diğer yerleşmeleri gibi Büyük Selçuklular tarafından fethedildi. Hatila’nın da içinde yer aldığı bölge 16. yüzyılda Osmanlıların eline geçti ve yöre Çıldır Eyaleti içinde yer aldı. Köy, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Rusya İmparatorluğu'nun sınırları içinde kaldı. 1886 tarihli Rus kayıtlarına göre Tavhatila, Depanidze, İmedidze, Milasi, Muhnara ve Nakrevai mahallelerinden oluşan Hatila’da 110 hanede 917 kişi yaşıyordu. 1907 tarihli kayıtlara göre ise köyün nüfusu 184 kişiye düşmüştü. Bu düşüş 93 Harbi’ni izleyen yıllarda köyde yaşayan Müslüman Gürcülerin büyük çoğunluğunun Türkiye’nin batısına göç ettiğini göstermektedir. Nitekim Hatila’dan göç eden Gürcüler Sakarya iline bağlı Hendek ilçesinde yerleştikleri Gündoğan köyüne eskiden Yukarı Hatila, İkramiye köyüne Aşağı Hatila adını vermişlerdir. Öte yanda Sakarya ilinde Akyazı ilçesine bağlı Reşadiye köyünde, Bursa’da Kestel ilçesine bağlı Orhaniye köyünde yaşayan Gürcüler Hatila’dan göç etmişlerdir. 1910 yılında Artvin Okrugu'nun Arvtin kazasına (uçastok) bağlı olan Hatila, Rus askeri karargâhının merkezlerinden biriydi.

Hatila 1918-1921 arasında bağımsız Gürcistan sınırları içinde kaldı. 1921'de, Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında köy yeniden Türkiye'ye katıldı. 1925’te Hatila’nın adı Taşlıca olarak değiştirildi. 1926 tarihli nüfus tahririne göre Hatila’da 27 hanede 148 kişi yaşıyordu Hatila’da 27 hanede 148 kişi yaşıyordu.

Hatila köyünde önemli tarihsel kalıntılar vardır. Köydeki dört kiliseden üçü köy kilisesi, biri de kale kilisesidir. Köyün merkezinin 2 km güneyinde bulunan köy kilisesi tamamen yıkılmıştır. Tamamen yıkılmış olan bir başka kilise ise, köyün merkezinin 4 km güneyinde, Thevnarti mahallesinde yer alır. Bir başka köy kilisesi Köyün merkezinin 5 km güneyinde yer alır ve bu kiliseden geriye yıkıntılar kalmıştır. Köyün merkezinin 2,4 km güneybatısında bulunan ve Hatila Kalesi olarak da adlandırılan İtlieti Kalesi'nin önemli kalıntıları günümüze ulaşmıştır. Kalenin içinde bir de kilise vardır ve bu kilise de büyük ölçüde yıkılmıştır.

Köy, Artvin il merkezine 20 km uzaklıktadır. Köyde 2002 yılında tabiat anıtı olarak tescillenen 150 küsur yaşındaki Melodere Doğu Ladini bulunmaktadır. 30 metre uzunluğundaki ağacın çapı 0,76 metre, çevre genişliği ise 2,4 metredir. Ağaç 1.000 metrekarelik alanı kaplamaktadır.
Tokat Kalesi

Tokat Kalesi, yapım tarihi ve hangi medeniyet tarafından yapıldığı bilinmeyen kermen. Kaleye ait en eski izler 5 ya da 6. yüzyıla ait olup kalenin bu yıllarda var olduğu bilinmektedir. Yapının inşa edildiği kayalıklar doğal bir kale özelliğine sahip olmakla beraber surlar ve kale içerisindeki odalar insanlarca yapılmıştır.

İlk yerleşimcileri kim olduğu bilinmeyen yapının bilinen geçmişine bakıldığında en eski yerleşimcilerinin Komana Pontika'dan göçen Hristiyan gruplar olduğu bilinmektedir. İnşasının ardından uzun yıllar Doğu Roma İmparatorluğu'nun elinde kalan kale 1074 yılında Danişmend Gazi tarafından ele geçirilmiş ve Büyük Selçuklu Devleti kaleye hakim olmuştur. Selçuklular'dan sonra Osmanlı İmparatorluğu hakimiyetine giren kale Selçuklu ve Osmanlı döneminde onarım görmüş, özellikle savunma amaçlı kullanılmıştır. Kimi zaman isyancılar ve devlet yöneticilerine hapishane olarak kullanılan yapı bu nedenle Çardak-ı Bedevi adıyla da anılmıştır. Drakula olarak da bilinen III. Vlad bu kalede hapis hayatı yaşayanlardan biridir. Kale, Türkiye Cumhuriyeti döneminde ise savunma amaçlı kullanılmaktan ziyade kültürel olarak önem kazanmıştır.

Kızıliniş Geçidi ve Gıjgıj adı verilen tepeyi yukarından gören ve kontrol eden bu nokta kale savunması açısından oldukça güvenli ve saldırı açısından da oldukça avantajlıdır. Günümüzde ise Tokat'ın merkezinde kalmaktadır ve merkez ilçe kale etrafında kurulmuştur. Kale, şehrin en yüksek noktasıdır.

Kalenin günümüze dek ulaşan kısımları Orta Çağ mimarisini andırmaktadır. Sur duvarları iç ve dış surlar olmak üzere kesme taş ve molozlar kullanılarak kademeli olarak kaya kütlelerine oturtulmuştur. Beşgen plânla oluşturulan yapı sekiz burç ile güçlendirilmiş, kuzeydeki doğal kayalıkların kapı olarak kullanılmasına izin verilecek şekilde dizayn edilmiştir. Kalenin en çok hasar gören kuzey ve güney yönlerindeki duvarlar depremler ve bakımsızlıktan yıkılmış, bugüne yalnızca ana kaya üzerindeki yapılar kalmıştır. Ayrıca yapının doğal yollarla meydana gelen kayalık surları yine doğal tahribatlara karşı oldukça dayanıklıdır.

Kaleye giriş kuzey yönündeki bir oyuktan yapılmaktadır. Mazgalları, kuleleri, burçları, sarnıcı, cephaneliği ve kulelerinin bir bölümünün günümüze ulaştığı kalenin içerisinde birçok oda bulunmaktadır. Bu yapılardan geriye kalan ise temel kalıntıları ile tonozlardır.

Kalede kanıtlanamayan iddialara göre civardaki diğer kalelere bağlanan bazı gizli geçitler mevcuttur. Bu geçitlerin ise kalenin, Turhal Kalesi ve Niksar Kalesi ile bağlantı yolları olduğu iddia edilmektedir. 2010 yılında kalede yapılan son restorasyon çalışmaları sırasında bu geçitler araştırılmış fakat hiçbir bulguya rastlanamamıştır.
Eğirdir yağbalığı

Eğirdir yağbalığı (Pseudophoxinus handlirschi), sazangiller familyasına bağlı bir tatlı su balığıdır. Eğirdir Gölü'ne endemik bir balıktı fakat günümüzde soyu tükenmiştir. Eğirdir Gölü'ne Sudak balıklarının salınması soyunun tükenmesine sebep olmuştur. 1980'lerden beri görülmeyen balık 2013 yılında Dünya Doğa ve Doğal Kaynakları Koruma Birliği (IUCN) tarafından soyu tükenmiş olarak ilan edilmiştir.
2018 Kış Olimpiyatları'nda artistik buz pateni - Erkekler

2018 Kış Olimpiyatları'nda erkekler artistik buz pateni yarışması 16 ve 17 Şubat 2018'de Güney Kore, Gangneung'daki Gangneung Buz Arena'da yapıldı. Kısa program 16 Şubat'ta, serbest program 17 Şubat'ta gerçekleştirildi.

2018 Kış Olimpiyatları'ndaki zaferiyle Yuzuru Hanyu, 1952'de Dick Button'dan sonra üst üste iki altın madalya kazanan ilk erkek buz patenci oldu. Vatandaşı Shoma Uno gümüş madalya, İspanya'dan Javier Fernández ise bronz madalya kazandı. Fernández, İspanya'nın artistik buz pateninde ilk madalyasını, Kış Olimpiyatları'nda da dördüncü madalyasını kazandı.

Kısa programdan sonra Hanyu, Fernández, Uno ve Jin Boyang sırasıyla birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü sıradaydı. Başlangıçta podyum için favori gösterilen Nathan Chen, alışılmadık kötü bir kısa programla kaydı ve 17. sıraya yerleşti, ancak serbest programda ikinci sırada yer alan Hanyu'nun 8.91 puan üzerinde 215.08 puanla birinci tamamlayarak genel sıralamada beşinci oldu. Serbest programda Jin Boyang, Chen'i genel sıralamada bir puanla geçti ve dördüncü sırayı aldı.

Etkinlik için yarışmaya hak kazanan toplam 30 patenci vardı. Her bir ülkenin en fazla üç sporcuyla katılmasına izin verildi. 2017 Dünya Artistik Patinaj Şampiyonası'nda 24 kota dağıtıldı ve geriye kalan altı kota da 2017 CS Nebelhorn Trophy'de verildi. Her ülke kendi takımlarının katılımcılarını kararlaştırdı ve kotayı kazanan sporculara mutlaka yarışma hakkı tanınmadı. Yarışan tüm sporcular, bileşen puanlarını içermeyen minimum toplam eleman puanını karşılamış olmalıdır. Kısa program için bu 25.00 ve serbest program için 45.00 idi.
Kizlyar Kuşatması (Ağustos 1785)

1784'de Çeçenistan'da karizmatik bir köy imamı olan İmam Mansur, vaaz ve hutbelerinde tüm Kuzey Kafkasyalıların birleşerek Rusya'ya karşı çıkmaları gerektiğini söylemeye başladı. İmam Mansur kısa sürede bir ordu topladı, bu dönemde diğer Kafkas halklarına mektuplar yazdı. Çerkesler zaten 1763'den beri Rusya'ya karşı savaşıyorlardı ve Mansur'un ordusuna katıldılar.

Temmuz 1785'de gerçekleşen Kizlyar Kuşatması (Temmuz 1785)'de İmam Mansur Kizlyar'ı ele geçirmeye çalıştı ancak başarısız oldu. Daha sonra gerçekleşen Grigoriopolis Kuşatması ise başarılı oldu.

Grigoripolis zaferinin ardından Kumuk halkı Şeyh Mansur'u ülkelerine davet etti. Mansur, Kumuk soylularının desteğiyle 19 Ağustos 1785'te Kızlyar'a bir saldırı daha başlattı. Ancak kuşatma sırasında Ruslar, bazı Kumuk prenslerine rüşvet verdi. Rüşveti kabul eden Kumuk prensleri geri çekilmeye başladığında, Ruslar sözünü tutmayarak saldırdı. İmam Mansur ise çok fazla kayıp vermeden kuvvetlerini geri çekmeyi başardı.
Yannick Gerhardt

Profesyonel kariyerine 2013 yılında 1. FC Köln II kulübünde başladı. Gerhardt ilk profesyonel karşılaşmasına 20 Temmuz 2013 tarihinde 2. Bundesliga'da Dynamo Dresden karşısında çıktı.
Sara Britcliffe

Sara Alice Britcliffe (d. 21 Şubat 1995), 2019 seçimlerinden bu yana Hyndburn Milletvekili olarak görev yapan bir İngiliz Muhafazakâr Parti siyasetçisidir. 24 yaşında, seçimlerde seçilen en genç Muhafazakâr milletvekili ve 1992'den beri seçim bölgesini temsil eden ilk kişi oldu. Eylül 2022'den bu yana Muhafazakâr Parti'nin Gençlikten Sorumlu Başkan Yardımcılığı görevini yürütmektedir. Ayrıca 2018-2021 yılları arasında Hyndburn'da meclis üyeliği yapmıştır.

Babası Peter, Lancashire İlçe Meclisi'nde Oswaldtwistle bölümünün meclis üyesidir. İki ağabeyi vardır. Annesi Gabrielle Kroger, Britcliffe dokuz yaşındayken 2004 yılında öldü. Manchester Üniversitesi'nde modern diller okudu.

Britcliffe 2017-2018 yılları arasında Hyndburn belediye başkanı olan babasının yanında belediye başkanlığı görevini yürütmüştür. Babası 2018 yılında meclisten ayrılmıştır. 2018 Hyndburn İlçe Meclisi seçimlerinde, daha önce babası tarafından temsil edilen St. Andrews bölgesine meclis üyesi olarak seçildi. Britcliffe 2021'deki bir sonraki seçimde aday olmadı ve koltuğu babası tarafından kazanıldı. Siyasi kariyerinden önce Oswaldtwistle'da bir sandviç dükkanı işletmiştir.

Britcliffe, 6 Kasım 2019 tarihinde Hyndburn seçim bölgesi için Muhafazakâr aday olarak seçildi. Babası daha önce 1997 ve 2001 genel seçimlerinde bu koltuk için yarışmıştı. 2019 genel seçimlerinde 2.951 (%7. 0). Koltuk İşçi Partisi tarafından temsil edilmişti. 1992 Birleşik Krallık genel seçimlerinden bu yana milletvekili çıkarmıştır. Son Muhafazakar milletvekili, 1983'ten 1992'ye kadar koltuğu elinde tutan Ken Hargreaves idi. 24 yaşında, seçimlerde seçilen en genç Muhafazakâr milletvekili oldu.

28 Nisan 2020'de Britcliffe, COVID-19 salgını sırasında parlamentonun üyelerin tartışmalara sanal olarak katkıda bulunabileceği bir sistemi benimsemesinin ardından, ilk konuşmasını Avam Kamarası dışından yapan ilk milletvekili oldu. 6 Temmuz 2022'de Başbakan Boris Johnson'ın Chris Pincher skandalı'nı ele alışını protesto ederek görevinden istifa etti. Britcliffe 2022 Muhafazakâr Parti liderlik seçimi'nde Nadhim Zahawi'yi destekledi.
Ryan Gravenberch

Ryan Jiro Gravenberch (d. 16 Mayıs 2002), orta saha pozisyonunda görev yapan Hollandalı millî futbolcudur. Premier League takımlarından Liverpool'da forma giymektedir.