Kâmil Özay

1965'ten 1990 yılına kadar yayımladığı kitaplarında ağırlıklı olarak aşk temasını işledi, aşk şiirleriyle tanındı. Şiirlerinin yanı sıra basılmış iki öykü kitabı da bulunur.

1941 yılında Lefkoşa'da doğan Özay, ilkokul, ortaokul ve lise eğitimini burada gördü, 1959'da Celal Bayar Lisesinden mezun oldu. 1961'de Gazi Eğitim Enstitüsünü bitirerek öğretmen oldu. Otuz yıl süren öğretmenlik hayatında Lefkoşa, Baf, Akıncılar ve Gönendere'de görev yaptı. Birlik gazetesinin sanat köşesini de yönetti.

1965'te Halkın Sesi Matbaası'ndan çıkan Aşk Damlacıkları kitabındaki manzum şiirler Erden Esenyel, düzyazı şiirler ise Kâmil Özay tarafından neşredildi. Bu şiirlerde işlenen temalar arasında aşk, tabiat, arayış, özlem yer aldı; Özay şiirlerinde sevgi duygusunu tabiata bağladı ("Rüzgâr eser; seni anlatır çobana, dereye, geceye. Dalgalar enginlerden enginlere seni götürür."). Kitabın girişinde yazarlar ithaflarında "İşte biz de bu savaş yılları içinde sizlere mısralarımızla, satırlarımızla aşkı anlatmaya çalıştık elimizden geldiğince." ifadesini kullandı. Şiirlerde Cahit Sıtkı Tarancı'dan alıntı ve esinlenme mevcuttur.

Aynı yıl aynı matbaadan basılan Bir Çift Ağlıyor Gecede kitabı, tamamen Özay'ın düzyazı şiirlerinden oluşur. Aşkla tabiatın iliştirilmesi, özlem gibi temalar bu kitaptaki şiirlerde de işlenir. Kitapta Ahmet Kutsi Tecer, Ahmet Hamdi Tanpınar, Ahmet Haşim ve Bekir Sıtkı'dan esinlenme mevcuttur.

1982'de İleri Basımevi'nden çıkan Rüya Kızı (Fetiş) kitabındaysa hayalindeki "rüya kızı"nı arayışını, aşkını konu alır. Yahya Kemal'in "Mehlika Sultan" şiirinden esinlenme içerir. Bunun yanı sıra "Severim Seni Lefkoşa" şiiriyle doğup büyüdüğü kent olan Lefkoşa'ya da sevgisini ilan eder. 1983'te İleri Basımevi'nde basılan Beş Sesli Saz isimli ortak şiir kitabında Özay'ın şiirleri aşk, kadın, mutluluk temalarını işler. Bu kitapta Özay şiire ilgisi olan öğrencilerini desteklemiş, kendi şiirlerini onlarınkilerle beraber basıma vererek yayımlanmalarını sağlamıştır.

1984'te Halkın Sesi Basımevi'nden çıkan Çiğ Damlaları kitabında Yıltan Taşçı ve öğrencilerinin şiirleri de yer alır. Kitabın girişinde Özay'ın şiirini değerlendiren şair Fikret Demirağ, "Kâmil Özay 'aşk ve sevgi şiirleri' diye tanımlanabilecek bir tür duygusal şiirin peşpeşe kitap yayımlayan verimli bir adı olarak belirdi son yıllarda. On beş yıl kadar önce de 'mensur şiir' diye adlandrılabilecek birtakım duygusal metinlerden oluşan bir dizi kitap yayımlamış ve sonraki on beş yıl boyunca susmuştu. O, bu susuş dönemini 'birikim dönemi' olarak adlandırıyor." değerlendirmesinde bulundu. Bu kitapta Özay'ın siyasi içerikli şiirleri de bulunur. "Solarsa Yaprağın Yeşili" şiirinde Atatürkçü bir hassasiyetle "Canavar kesilirim eğer, / Dil uzatılırsa 'ATA'ya" ifadesini kullanır. "Büyükler Ölmez" şiirindeyse Fazıl Küçük'ü yücelterek anar, adının yeni ilan edilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'yle sonsuza dek anılacağını ifade eder, Küçük'ün Kıbrıs'ta "bayrak ve Atatürk sevgisi"ne sembol olduğunu ifade eder, "yıllarca sandıklarda sakanan, / gizli gizli koklanan" Türk bayrağını duvarlara astırdığını belirtir.

1990'da Sultan Matbaası'ndan çıkan Yaralı Bahar kitabındaki şiirleri, yine aşk temasını en fazla işlese de, dostluk-arkadaşlık ve Lefkoşa temaları da ön plana çıkar. Özellikle "Lefkoşa'ya Destan" şiirinde Özay kendi büyüdüğü Lefkoşa'ya olan özlemini nostaljik bir şekilde ifade eder, Lefkoşa'nın tarihî yapıları (örneğin Girne Kapısı), aile yaşamı, savaş gibi konular işlenir: "Lefkoşa doğmamış saçlarına sevdalı. / Gençliğimiz bir savaşın dişli çarkında...".