Dijital tekstil baskısı

Dijital tekstil baskısı, kumaşa mürekkep püskürtme temelli herhangi bir renk maddesinin baskı yapılma yöntemi olarak tanımlanır. Özellikle, dijital tekstil baskısı, daha küçük desenlerin (T-shirtler, elbiseler, tanıtım giysileri; DTG olarak kısaltılır, yani doğrudan giysiye baskı) giysilere ve daha büyük desenlerin tekstilin büyük formatlı rulolarına baskı yapılması durumunda kullanılır. Bu, reklam ve kurumsal markalamanın polyester ortamlara baskı yapılması şeklinde görülen görsel iletişimde büyüyen bir trenddir. Örnekler: bayraklar, pankartlar, tabelalar, perakende grafikler.

Dijital tekstil baskısı, analog ekran baskısının potansiyel bir yerine geçme olasılığı olarak 1980'lerin sonlarında başladı. Erken 1990'ların başında bir boya-sublimasyon yazıcının geliştirilmesiyle, düşük enerjili sublimasyon mürekkepleri ve yüksek enerjili dağıtılmış doğrudan mürekkepleri doğrudan tekstil ortamlarına baskı yapmak mümkün hale geldi. Bu, transfer kağıdına boya-sublimasyon mürekkeplerini basıp, ayrı bir işlemde ısı presi kullanarak kumaşa transfer etmek yerine, doğrudan kumaşa baskı yapılmasını sağladı.

'Tekstil pazarı', birçok farklı uygulama ve gereksinimi içermektedir. Kumaşın amaçlanan kullanımı, belirli bir son ürünü üretmek için tam olarak neyin gerektiğini belirlemek için en önemli başlangıç noktasıdır. 'Tekstil' ürünü, giysiler için doğal ipliklerden, bayraklar ve pankartlar için sentetik liflere kadar değişebilir. Bir tekstil ürünü duvara monte edilen bir pankart, tek başına duran bir pop-up pankart, plaj bayrağı, ülke bayrağı veya şirket bayrağı olabilir. Halı, aydınlatmalı çerçeve, perde, oda bölücü, bina kaplaması, yatak örtüsü, giysi ve daha fazlası olabilir.

Görsel iletişimde kullanılan baskı ortamı olarak yaygın olarak poliester tabanlı kumaş kullanılır. ABD'de bayraklar için genellikle naylon kullanılır. Kuzey Avrupa'da ise geleneksel bayrak baskısı için polispun malzeme tercih edilir. Günümüz pazarında, dokuma veya örme poliester, fiili bir standart olarak kabul edilir. Bu, tabela ve gösteri endüstrisinde yaygın olarak kullanılan kaplanmış vinil veya pvc medyadan farklıdır. Üretim süreci, mürekkep türüne uygun olmalıdır: yüksek enerjili sublimasyon (ayrıca dispers direkt olarak da bilinir), düşük enerjili sublimasyon (boya-sub), asit, reaktif ve pigment. Sırasıyla, mürekkep kimyasının medya gereksinimlerine (örneğin poliester, naylon, pamuk, ipek gibi) uygun olması gerekir. Medya ve mürekkep kombinasyonuna bağlı olarak, infra-red sabitleme, ısı presli sublimasyon veya buharlama seçimi yapılır. Kumaşın yapısı da dikkat edilmesi gereken bir unsurdur, örneğin dokuma, non-dokuma veya örme olup olmadığı.

Polyester kumaş genellikle boyutsuzlaştırma (dye-sub) veya dispers direkt mürekkep ile baskı yapılır, ancak UV ve solvent mürekkepler (HP'nin lateks formülasyonunu içerenler de dahil olmak üzere) de kullanılabilir. Boyutsuzlaştırma mürekkebinin büyük avantajı, renk maddelerinin boyutsuzlaştırma veya sabitleme sırasında elyafla bağlanmasıdır. Renkler, medyanın 'içinde' ve kaplamada ve medyanın üstünde kalmaz, bu durum UV ile kürleşen formülasyonlarda olduğu gibi. Hatta gözenekli tekstillerde bile lateks mürekkepleri sürmeme sorunları veya 'sürünme' yaşayabilir. Düşük enerjili boyutsuzlaştırma mürekkebi daha kolay baskı yapılmasını sağlar, ancak renklerin daha hızlı solması dezavantajına sahiptir; UV direnci veya ışık haslığı, yüksek enerjili dispers direkt mürekkep kullananlara göre daha az dayanıklıdır. Boyutsuzlaştırma ayrıca 'hale' etkisi yaşayabilir ve bu da daha az keskin görüntülere neden olur. Dispers direkt mürekkep, boyutsuzlaştırma türüne göre 'daha güçlü' bir mürekkeptir ve bu, çit kumaşı, bayraklar ve pankartlar gibi dış mekan kullanımı için çok önemlidir: sanat eseri daha uzun süre dayanır.

Sulu bazlı süblimasyon mürekkebinin bir başka faydası da UV ile kürlenebilen, çözücü ve hatta lateks mürekkeplerde bulunan tehlikeli bileşenlerin olmamasıdır. Düzgün yapıldığında, kaplanmamış kumaşlar üzerinde dispers mürekkeple doğrudan medyaya baskı yapılabilir ve maksimum baskı sağlar; bayrak baskısı gibi her iki taraftan da bakılan uygulamalarda bu çok önemlidir. Böylelikle ürünler daha yüksek marjla, 'yeşil' etiketle ve daha kaliteli satılabilir. Diğer medya ve mürekkep kombinasyonları buna izin veremez.

Doğrudan medyaya en büyük avantajı, büyük ölçüde azaltılmış atıktır. Bu yöntem, ortamın üzerine perdahlamadan (veya ısıyla preslemeden) önce transfer kağıdına yazdırmayı gerektirmez. Atık, baskı üretiminde hem ekonomik hem de ekolojik bir faktördür. Medya, mürekkep, işlem uyumsuzluğu veya bilgi eksikliği nedeniyle büyük bir kısmı atık olarak atılıyorsa, baskı hızı fazla bir şey ifade etmez.

Basılı nihai ürünün nitelikleri, uygulamanın ihtiyaçlarına uygun olmalıdır. Uzun ömürlülük, haslıklar ve tuşe özellikleri önemlidir. Son işleme, üzerinde düşünülmesi gereken bir şeydir: Basılı malzeme kolayca şekerlendiriliyor mu, uygulanıyor mu veya işleniyor mu? Yıkanmalı mı yoksa cilaya mı ihtiyacı var (örn. alev geciktirici, su itici). Yıkanmış bir tekstil artık kaplama veya mürekkep kalıntılarına sahip değildir ve bu nedenle daha iyi bir his verir. Üstelik lekelere daha az eğilimli olacak ve daha uzun süre dayanacaktır. Bununla birlikte, dijital tekstil baskı kumaşı tekrarlanan yıkamalarda solacaktır, bu nedenle sadece kuru temizleme olarak etiketlenmelidir ve en iyi yol, elde soğuk suyla veya hafif programlı çamaşır makinesinde yıkamak ve hafif deterjan kullanmaktır.

Pahalı ekipman ve boya gerektirmeyen bir alternatif, standart bir mürekkep püskürtmeli yazıcı (örn. HP, Epson, Canon, Lexmark) ve özel olarak işlenmiş, arkası kağıt kumaş tabakalar. Mürekkep püskürtmeli kumaş çarşaflar şu anda Amazon'da ve diğer web sitelerinde pamuk, bambu ve ipek olarak mevcuttur. Çıkarılabilir kağıt destek, kumaşı mürekkep püskürtmeli yazıcınızdan geçecek kadar sert yapar. Mürekkep kuruduktan sonra (yoğun mürekkep kaplaması için 1 saatten geceye kadar), sadece kağıt desteğini çıkarın, mürekkebi ayarlamak için su daldırma talimatlarını izleyin, kumaşın kurumasını bekleyin ve dikişe hazırsınız.

Maddi kaygılar ve uygulama konularının yanı sıra ekonomi de devreye giriyor. Geleneksel tekstil baskı endüstrisinin uzun tirajlı seri üretime alıştığı yerlerde, dijital inkjet işi çoğunlukla kısa tirajlı tekstil dışı ürünler üretiyor. Dijital tekstil baskısına yönelik bu yaklaşım çok farklı ve beklenti de öyle. Tabela üreticilerinin tek bir işlem sistemine aşina olduğu yerlerde, geleneksel tekstil baskısı birkaç üretim adımına alışıktır. Üretim ihtiyaçlarının ardındaki ekonomi dengesinde, tüm üretim akışını anlamak önemlidir. Bunun bir örneği, sabitleme ekipmanının seçimi ve bunun sonucunda ortaya çıkan enerji ve kaynak maliyetidir; örneğin, bir buharlı pişiricinin suya ve enerjiye ihtiyacı vardır ve bir kalenderin ısınması gerekir ve çok fazla enerji ve önemli miktarda kağıt kullanır.