Alla Nazimova

Marem-Ides Leventon veya bilinen adıyla Alla Nazimova (Rusça: Алла Назимова) (3 Haziran [OS 22 Mayıs] 1879 - 13 Temmuz 1945), Rus-Amerikalı oyuncu, yönetmen ve yapımcı.

Nazimova, Broadway tiyatrosunda Ibsen, Çehov ve Turgenev'in klasik çalışmalarıyla dikkat çekti. Daha sonra sinema filmi sektörüne geçti ve burada birçok yapımda, takma adlarla hem yazıp hem de yönetmenlik yaptı. Salome (1923) adlı filmi kültürel bir dönüm noktası olarak kabul edilir.

Nazimova biseksüeldi ve bir erkekle evliyken kadınlarla açıkça ilişki kuruyordu. Dönemin birçok ünlüsünün inziva yeri haline gelen Garden of Allah Otelini kurdu. Lezbiyen veya biseksüel aktrisler için gizli bir kod olarak "dikiş çemberi" ifadesini ortaya çıkarmış olmasıyla tanınır.

Doğum adı Marem-Ides Leventon'dur. (Rusça adı: Adelaida Yakovlevna Leventon) Yalta, Kırım, Rus İmparatorluğu'nda doğdu. Kabul edilen doğum yılı 1879 olmasına rağmen, bu tam olarak kesin değildir çünkü 1878 hatta 1876'yı gösteren farklı kaynaklar vardır. Sahne adı Alla Nazimova, Alla (Adelaida'nın küçüğü) ile Rus romanı Sokak Çocuklarının kahramanı Nadezhda Nazimova'nın soyadının birleşimiydi. Yaygın olarak sadece Nazimova olarak biliniyordu. Adı bazen Alia Nasimoff olarak da yazılmıştır.

1870 yılında Kişinev'den Yalta'ya taşınan ve bir eczacı olan Yakov Abramovich Leventon ve Sarah Leivievna'nın (daha sonra Sofia veya Sophie Lvovna Gorovitz, Horovitz veya Herowitz olarak tanındı) üç çocuğunun en küçüğü olarak doğdu. Anne babası o sekiz yaşındayken boşandı. Ailesi ayrıldıktan sonra yatılı okullar, koruyucu aileler ve akrabalar arasında kalarak yaşadı. Bir genç olarak tiyatroya ilgi duymaya başladı ve Moskova'daki Oyunculuk Akademisi'nde oyunculuk dersleri aldı. Konstantin Stanislavski'nin Moskova Sanat Tiyatrosu'na ilk kez Alla Nazimova adını kullanarak katıldı.

Nazimova'nın tiyatro kariyeri erken başladı ve 1903'te Moskova ve Saint Petersburg'da önemli bir yıldız haline geldi. Gösterişli bir aktör ve yapımcı olan erkek arkadaşı Pavel Orlenev ile Londra ve Berlin dahil olmak üzere Avrupa'yı gezdi. 1905'te New York'a taşındılar ve Aşağı Doğu Yakası'nda bir Rus tiyatrosu kurdular. Girişim başarısız oldu ve Nazimova New York'ta kalırken Orlenev Rusya'ya döndü.

Amerikalı yapımcı Henry Miller ile çalışmaya başladı ve Broadway'deki ilk çıkışını 1906'da New York'ta kritik ve popüler bir başarıyla imza attı. Kasım 1906'daki İngilizce prömiyeri Hedda Gablerin baş rolündeydi. Hızla son derece popüler oldu ve yıllarca büyük bir Broadway yıldızı olarak kaldı, genellikle Henrik Ibsen ve Anton Çehov'un oyunlarında rol aldı. Dorothy Parker, onu gördüğü en iyi Hedda Gabler olarak tanımladı.

Nazimova'nın sinema kariyeri 37 yaşındayken başladı. Nazimova, 1915'te Savaş Gelinler adlı 35 dakikalık oyundaki kötü şöhretinden dolayı, ilk sessiz sinema filmine 1916'da, yapımcılığını Lewis J. Selznick'in yaptığı oyunun filme alınmış versiyonuyla yaptı. Ona günde 1.000 dolar ödendi ve film başarılı oldu. Filmde biraz rolü olan genç bir aktör, annesi Nazimova'ya İngilizce öğreten Richard Barthelmess'ti. Nazimova onu film denemeleri için cesaretlendirdi ve daha sonra Barthelmess bir yıldız oldu. 1917'de, MGM'nin öncüsü olan Metro Pictures ile haftalık 13.000 dolarlık bir maaş içeren bir sözleşme imzaladı. New York'tan Hollywood'a taşındı ve burada Metro için önemli miktarda para kazanan çok sayıda başarılı film yaptı. 1927'de Amerika Birleşik Devletleri vatandaşı oldu.

Nazimova kısa süre sonra sinema filmlerine geçti ve burada 1917'den 1921'e kadar Nazimova Productions altında filmler yarattı ve çalıştı. Oyunculuk dışında birçok film yapımında rol aldı. Yönetmen, yapımcı, editör, ışık tasarımcısı olarak görev yaptı ve Revelation filminin kostüm tasarımı için kredi aldı. Peter M. Winters takma adı altında senaryolar yazdı ve ortağı Charles Bryant adına kredilendirilen filmlerin yönetmenliğini yaptı. Oscar Wilde ve Ibsen gibi önemli yazarların eserlerinin film uyarlamalarında film yapım teknikleri geliştirdi. Ibsen'ın A Doll's House (1922) ve Wilde'ın Salomé (1923) gibi film projeleri kritik ve ticari başarısızlıklardı. Ancak Salome, filmde feminist bir dönüm noktası olarak kabul edilen bir kült klasik haline geldi. 2000 yılında, film Ulusal Film Arşivi'ne eklendi. 1925'te artık daha fazla filme yatırım yapacak gücü kalmamıştı ve mali destekçiler bu sebeple desteklerini geri çekti.

Nazimova bir süre sonra film endüstrisinden vazgeçti ve Broadway'de sahne almak için geri döndü. Rouben Mamoulian'ın 1930'da New York'taki Turgenev'in Ülkede Bir Ayının adlı yapımında Natalya Petrovna ve eleştirmen Pauline Kael'i Amerikan sahnesinde gördüğü en büyük performans olarak nitelendirdi. 1940'ların başında, Escape (1940) filminde Robert Taylor'ın annesini ve Blood and Sand'de (1941) Tyrone Power'ın annesini oynayarak filmlere geri döndü. Sinemaya bu dönüşü, Nazımova'yı ve sesli film sanatını korumaktadır.

1899'da bir aktör olan Sergei Golovin ile evlendi. 1912'den 1925'e kadar Nazimova, İngiltere doğumlu bir aktör olan Charles Bryant (1879–1948) ile bir " lavanta evliliği " sürdürdü. Bryant ile olan bu anlaşmayı desteklemek için Nazimova, Golovin ile evliliğini basından, hayranlarından ve hatta arkadaşlarından gizli tuttu. 1923'te Golovin'den Sovyetler Birliği'ne gitmeden boşanmayı ayarladı. O yaz Amerika Birleşik Devletleri'ne gelen boşanma belgeleri, 11 Mayıs 1923'te "vatandaş Leventon Alla Alexandrovna" ve Sergius Arkadyeviç Golovin'in evliliğinin "20 Haziran 1899'da Boruysk Şehir Kilisesi'nde aralarında tamamlandığını" belirtti. İki yıldan biraz daha uzun bir süre sonra, 16 Kasım 1925'te, o zamanlar 43 yaşında olan Charles Bryant, Connecticut'ta 23 yaşındaki Marjorie Gilhooley ile evlenerek basını, Nazimova'nın hayranlarını ve Nazimova'nın kendisini şaşırttı. Basın, Charles'ın şu anki medeni durumunu evlilik cüzdanında "bekar" olarak listelediğini ortaya çıkardığında, Alla ve Charles arasındaki evliliğin baştan beri sahte olduğunun ortaya çıkması, Nazimova'yı kariyerine zarar veren bir skandala bulaştırdı.

1917'den 1922'ye kadar Nazimova, Hollywood'da hatırı sayılır bir nüfuz ve güce sahipti. Rudolph Valentino'nun iki eşi Jean Acker ve Natacha Rambova'nın kariyerlerine başlamalarına yardımcı oldu. Acker ile bir ilişkisi olmasına rağmen, Rambova ile ilişkisinin cinsel bir ilişkiye dönüşüp dönüşmediği tartışma konusudur.

Yine de, Nazimova ve Rambova'nın lezbiyen bir ilişkiye karıştıklarına dair söylentiler vardı (Bu durum, Emily Leider'in Rudolph Valentino biyografisi Dark Lover'da tartışılmıştır.) ama bu söylentiler hiçbir zaman doğrulanmadı. Rambova'nın sanat yönetmeni becerilerinden çok etkilendi ve Rambova, Nazimova'nın Camille ve Salomé film yapımları için yenilikçi setler tasarladı. Nazimova'nın romantik bir ilişki içinde olduğu teyit edilenler arasında aktris Eva Le Gallienne, film yönetmeni Dorothy Arzner, yazar Mercedes de Acosta ve Oscar Wilde'ın yeğeni Dolly Wilde yer almaktadır.

Sihirli gerçekçi bir sanatçı ve sürrealist ressam olan Bridget Bate Tichenor'un 1940–1942 yılları arasında Nazimova'nın Hollywood'daki favori sevgililerinden biri olduğu söylendi. İkisi şair ve sanat koleksiyoncusu Edward James tarafından tanıtıldı ve Tichenor'a göre, yakın ilişkileri Nazimova'nın uzun zamandır arkadaşı Glesca Marshall'ı kızdırdı.

Bir tiyatro oyuncusu ve gelecekteki ABD First Lady'si Nancy Reagan'ın annesi olan Edith Luckett, sahnede onunla birlikte oynayan Nazimova'nın bir arkadaşıydı. Edith, Kenneth Seymour Robbins ile evlendi ve 1921'de kızları Nancy'nin doğumunun ardından Nazimova onun vaftiz annesi oldu. Nazimova, Edith ve ikinci kocası beyin cerrahı Loyal Davis ile ölümüne kadar arkadaş olmaya devam etti. Aynı zamanda Amerikalı film yapımcısı Val Lewton'ın halasıydı.

Nazimova'nın özel yaşam tarzı, 1918'de kiraladığı ve ertesi yıl satın aldığı Alla'nın Bahçesi olarak bilinen Hollywood, California'daki Sunset Bulvarı'ndaki malikanesinde tuhaf ve sözde sefahat partileri yaygın söylentilerine yol açtı. 1926'da neredeyse iflasla karşı karşıya kalan 2,5 dönümlük araziyi, araziye 25 villa inşa ederek otele dönüştürdü. Garden of Alla Oteli, Ocak 1927'de açıldı. Ancak Nazimova bir otel işletmek için yeterli bilgiye sahip değildi ve daha sonra onu sattı ve Broadway ve tiyatro turlarına geri döndü. 1930 yılına gelindiğinde otel Central Holding Corporation tarafından satın alınmış ve adı Garden of Allah Hotel olarak değiştirilmiştir. Nazimova 1938'de Hollywood'a geri döndüğünde, otelde Villa 24'ü kiraladı ve ölene kadar orada yaşadı.

13 Temmuz 1945'te Nazimova, Los Angeles'taki Good Samaritan Hastanesinde 66 yaşında bir koroner trombozdan öldü. Külleri California, Glendale'deki Forest Lawn Memorial Park Mezarlığı'na defnedildi. Film endüstrisine yaptığı katkılar, Hollywood Bulvarı'nda bir yıldızla tanındı.

Nazimova filmde ve sahnede birçok kez tasvir edilmiştir. İlk ikisi Rudolph Valentino hakkında biyografik filmlerdi: Bunlar, Alicia Bond tarafından canlandırılan, The Legend of Valentino (1975); ve Leslie Caron tarafından canlandırılan, Valentino (1977) filmleridir.. Hollywood'un sessiz film dönemi hakkında 2013'te iki sessiz filmde rol aldı: Laura Harring tarafından canlandırılan, Babylon'a Dönüş ve Rudolph Valentino'nun hayatına dayanan Sessiz Yaşam filmleridir. Sessiz Yaşam filminde Sherilyn Fenn tarafından canlandırıldı.

Nazimova karakteri ayrıca Dominick Argento'nun keman çaldığı Dream of Valentino operasında da yer almaktadır. Nazimova ayrıca makyaj sanatçısı Kevyn Aucoin'in 2004 tarihli Face Forward adlı kitabında da yer aldı ve burada Isabella Rossellini'yi özellikle belirli bir fotoğrafta poz verirken ona benzemek için uydurdu.

Aktris Romy Nordlinger ilk olarak Aralık 2013'te New York'taki Snapple Tiyatro Merkezi'nde sahnelenen Stage Struck: From Kemble to Kate'in The Society for the Preservation of Theatrical History prodüksiyonunda Alla Nazimova'yı canlandırdı. 2016 sonbaharında, League of Professional Tiyatrosu Kadın Mirası Programı tarafından desteklenen, Alla Nazimova hakkında Romy Nordlinger tarafından yazılan ve oynanan bir multimedya solo gösterisi olan PLACES, sınırlı bir gösterim için Playhouse Theatre'da gösterime girdi.