Emil Erlenmeyer

Richard August Carl Emil Erlenmeyer (d. 28 Haziran 1825ö. 22 Ocak 1909) Kısaca Emil Erlenmeyer olarak bilinen, yapı teorisinin erken gelişimine katkıda bulunmasıyla, Erlenmeyer kuralını formüle etmesiyle ve kimya laboratuvarlarında her yerde bulunan bir tür özel şişe olan Erlenmeyer şişesini tasarlamasıyla (ki onun adı verilmiştir) tanınan bir Alman kimyagerdir.

Erlenmeyer, 1825'te Nassau Dükalığı Wehen'de (bugün Taunusstein, Hessen, Wiesbaden yakınında) Protestan bir papazın oğlu olarak dünyaya geldi. Tıp okumak için Giessen Üniversitesi'ne kaydoldu, ancak Alman kimyacı Justus von Liebig'in derslerine katıldıktan sonra kimyaya yöneldi. 1846 yazında bir yıllığına Heidelberg'e giderek fizik, botanik ve mineraloji okudu ve 1847'de Giessen'e döndü. H. Will'in ve ardından Carl Remigius Fresenius'un asistanlığını yaptıktan sonra Erlenmeyer, kendisini farmasötik kimyaya adamaya karar verdi. Bu amaçla Nassau'da eğitim gördü ve burada devlet eczacılık sınavını geçti ve kısa bir süre sonra önce Katzenelnbogen'de, sonra da Wiesbaden'de bir eczacılık işi satın aldı. Eczacılıktan memnun olmayınca kimyaya döndü ve 1850'de Giessen'de doktorasını tamamladı.

1855'te Robert Bunsen'in laboratuvarında gübre kimyası üzerinde çalışmak üzere Heidelberg'e taşındı. Öğretmenlik yapmak istiyordu ancak Bunsen'in ortaklarının özel öğrenci almasına izin yoktu. Bu nedenle eşinin yardımıyla kulübeyi özel bir laboratuvara dönüştürdü. 1857'de özel doktor oldu ve "Süperfosfat olarak bilinen yapay gübrenin üretimi üzerine" başlıklı habilitasyon tezi, Robert Bunsen'in büyük ilgisini çeken çeşitli kristalli maddelerin tanımını içeriyordu. Erlenmeyer, Heidelberg'deyken teorik görüşlerini ilk benimseyenlerden biri olan August Kekulé'nin etkisi altına girmişti. 1862'de karbon atomları arasında ikili ve üçlü bağların oluşabileceğini öne süren ilk kişi oydu ve moleküler yapı teorilerinin geliştirilmesine de önemli katkılarda bulundu.

1863'te Heidelberg Üniversitesi'nde doçent oldu. 1868'de, yeni Münih Politeknik Okulu'nun laboratuvarlarının sorumluluğunu üstlenmek üzere Münih'e gitti ve profesör olarak işe alındı. 1883'te öğretmenlikten emekli olana kadar bu görevi sürdürdü.

Çalışmaları çoğunlukla teorik kimyaya odaklandı ve burada naftalin formülünü önerdi. Erlenmeyer kuralı, hidroksil grubunun doğrudan çift bağlı bir karbon atomuna bağlandığı tüm alkollerin aldehit veya keton haline geldiğini belirtir (bkz. Keto-enol tautomerizmi).

Erlenmeyer'in pratik araştırmaları çoğunlukla alifatik bileşiklerle ilgiliydi. 1859'da aminoheksoik asidi sentezledi ve albüminoidlerin hidroliz üzerindeki genel davranışını incelemeye başladı. Bu sınıfa ait çeşitli maddelerin bozunması sırasında üretilen lösin ve tirozinin bağıl miktarlarını belirlemek için yöntemler geliştirdi ve glisitin doğasını anlayan ve bu maddenin gliserol ile ilişkili olduğunu ve metafosforik asidin ortofosforik asite dönüşmesiyle aynı şekilde olduğunu öne süren ilk kişi (1860) oldu. Ertesi yıl hidroiyodik asidin gliserol üzerindeki etkisini inceledi ve ürünün propil iyodür değil izopropil olduğunu gösterdi. Fermantasyon sırasında üretilen yüksek alkoller üzerine yaptığı araştırmalar, bu alkollerin normal seriye ait olmadığına dair önemli bir kanıt sağladı.

Diğer çalışmaları arasında olgunlaşmamış üzümlerden glikolik asit izolasyonu (1864), sodyum formatın ısıtılmasıyla sodyum oksalatın sentezi (1868), eterin alkole hidrolizi (1858), fenil-laktik asit sentezi (1880), piruvik preparatın hazırlanması yer alıyordu. Tartarik asidin damıtılmasıyla (1881) asit ve kinolin'den karbostiril oluşumu (1885).

Aromatik serideki araştırmaları arasında sinnamik asitlerin izomerizmi ve fenilalaninden tirozin sentezi yer almaktadır (1882). 1875 yılında Erlenmeyer, benzoik asidi nitrolayarak, üçten fazla nitrobenzoik asidin var olduğu yönündeki yaygın görüşü çürüttü.

Emil Erlenmeyer, Jr. olarak da bilinen oğlu Friedrich Gustav Carl Emil Erlenmeyer (14 Temmuz 1864 - 8 Şubat 1921), bir Alman kimyager ve Erlenmeyer-Plöchl azlakton ve amino asit sentezinin kaşifiydi.

Torunu, Hans Friedrich Albrecht Erlenmeyer (20 Mart 1900, Strazburg - 29 Mayıs 1967, Basel), Alman-İsviçreli kimyager ve antika koleksiyoncusuydu. Basel Üniversitesi'nde inorganik kimya profesörüydü.