Amerikan İzlenimciliği

Amerikan İzlenimciliği, 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında Amerika Birleşik Devletleri'nde Amerikalı sanatçılar tarafından Avrupa izlenimciliği ile ilgili bir resim tarzıydı. Amerikan İzlenimciliği, gevşek fırça çalışmaları ve canlı renkler ile karakterize edilen bir resim tarzıdır. Tarz, genellikle üst sınıf ev yaşamının sahneleriyle karıştırılmış manzaraları tasvir etti.

İzlenimcilik 1860'larda Fransa'da sanatsal bir tarz olarak ortaya çıktı. 1880'lerde Boston ve New York'ta Fransız izlenimci eserlerin büyük sergileri bu tarzı Amerikan halkına tanıttı. Theodore Robinson ve Mary Cassatt gibi empresyonist tarzda resim yapan ilk Amerikalı sanatçılardan bazıları bunu 1880'lerin sonlarında Fransa'yı ziyaret ettikten ve Claude Monet gibi sanatçılarla tanıştıktan sonra yaptılar. Childe Hassam gibi diğerleri ise Amerikan resim sergilerinde artan sayıda Fransız izlenimci eserle dikkat çekti.

Demiryolları, otomobiller ve diğer yeni teknolojiler ortaya çıktıkça Amerikalı izlenimciler doğaya geri dönmek için genellikle geniş manzaralar ve küçük kasabalar çizdiler. Katlanır boya tüpünün icadından önce sanatçılar genellikle stüdyolarındaki nesneleri kullanır ya da hafızalarından resim yaparlardı. 1841 yılında boya tüpünün icadıyla sanatçılar artık boyalarını yanlarında taşıyıp doğada kolaylıkla resim yapmaya başladılar.

1890'lardan 1910'lara kadar Amerikan izlenimciliği, birlikte yaşayıp çalışan ve ortak bir estetik vizyonu paylaşan sanatçıların birbirine gevşek şekilde bağlı grupları olan sanat kolonilerinde gelişti.

Sanat kolonileri, uygun fiyatlı yaşam, resim için bol manzara ve sanatçıların eserlerini satabilecekleri büyük şehirlere nispeten kolay erişim sağlayan küçük kasabalarda oluşma eğilimindeydi. En önemli Amerikalı empresyonist sanatçılardan bazıları Cos Cob Art Colony ve Old Lyme, Connecticut'ta bir araya geldi ikisi de Long Island Sound'da; New Hope, Pensilvanya, Delaware Nehri üzerinde ve Brown, Indiana'daydı.

Amerikalı empresyonist sanatçılar da Kaliforniya'daki Carmel ve Laguna Beach'te geliştiler; New York'taki doğu Long Island Shinnecock'da, büyük ölçüde William Merritt Chase'in etkisiyle; ve Edmund Charles Tarbell ve Frank Weston Benson'ın empresyonist üslubun önemli uygulayıcıları olduğu Boston'daydı.

Bazı Amerikan sanat kolonileri 1920'lere kadar izlenimci sanatın canlı merkezleriydiler. Ancak 1913'te New York’un 69. Alay Cephanelik binasında tarihi modern sanat sergisi yapıldığında, Amerika'da empresyonizm en son durumunu kaybetti. Özellikle Birinci Dünya Savaşı, Büyük Buhran ve İkinci Dünya Savaşı'nın patlamasıyla, “Cephanelik Gösterisi” olarak adlandırılması hızlanan ve karmaşık dünyayla daha çok etkileştiği düşünülen yeni bir resim tarzının habercisiydi.

Erken Rönesans ressamlarının aksine Amerikan İzlenimcileri, konunun daha "izlenimci" bir versiyonunu yapmak için çalışmalarında asimetrik kompozisyonu, kırpılmış figürleri ve daldırılmış perspektifleri tercih ettiler. Buna ek olarak Amerikalı empresyonistler, işleri daha canlı hale getirmek için tüplerden saf renkleri, kırık fırça darbelerini kullandılar ve kalın kabartma darbelerle nitelenen bir resim stili olan "impasto" uyguladılar.