Kiraz anjiyomu

Kiraz anjiyomu, kiraz hemanjiyomu olarak da bilinir, derinin üzerindeki bir küçük, parlak kırmızı, kubbe şeklinde bir papüldür. Bu lezyon; boyut olarak 0.5–6 mm arasındadır, genellikle birkaç tane sayıda sıklıkla göğüste ve kollarda bulunur ve yaş ilerledikçe sayı olarak artar. Bu yaralar, hasta tarafından kaşınırsa kanayabilirler.

Bu lezyonlar, zarasız benign tümörlerdir, kan damarlarının anormal çoğalmasını içerir ve kanserle herhangi bir şekilde ilişkili değildir. Bu lezyonlar, en sık görülen anjiyom türüdür. Yaş ilerledikçe görülme sıklığı artan bu lezyon, 30 yaşından büyük yetişkinlerin neredeyse hepsinde görülür.

Kiraz anjiyomları, deri yüzeyinde bulunan kılcal kümelerinden oluşur, ve üzeri düz olabilen küçük bir yuvarlak kubbe (papül) şeklini alır. Bu lezyonların renkleri, parlak kırmızı ile mor arasında olabilir. Bu lezyonlar ilk oluştuğu zaman sadece 0.1 mm çapında ve neredeyse düz olabilir, küçük kırmızı noktalar gibi görünebilir. Ancak bu lezyonlar genellikle yaklaşık olarak 1–2 mm çapına ve bazen 1 cm veya daha büyük çapa büyür. Bu lezyonlar büyüdükçe kalınlaşma eğilimi gösterir ve bir kubbe gibi yüksek ve yuvarlak şekil alabilir. Birleşen çok sayıda anjiyom, bir polipoid anjiyom oluşturur. Bir anjiyomu oluşturan kan damarları deri yüzeyine çok yakın olduğu için kiraz anjiyomları, yaralanmaları durumunda fazla miktarda kanayabilir.

Kiraz anjiyomları, çok sayıda orta yaşta insanda kendiliğinden oluşur ancak ayrıca daha nadir olmakla birlikte genç insanlarda da oluşabilir. Ayrıca bu lezyonlar, herhangi bir yaşta agresif erüptif şekilde de oluşabilir. Kiraz anjiyomların gelişmesinin altında yatan neden anlaşılamamıştır.

Kiraz anjiyomları, iki farklı mekanizma sonucunda ortaya çıkabilir; bu mekanizmalar, anjiyogenez (önceden oluşmuş kan damarlarından yeni damarlar oluşması) ve vaskülogenezdir (tümüyle yeni damarlar oluşması, bu süreç genellikle embryonik ve fetal gelişim sırasında olur).

2010'da yayınlanan bir çalışmayla bir düzenleyici nükleik asidin damarsal büyümeye neden olan protein büyüme faktörlerini baskıladığı bulunmuştur. Hemanjiyom örneklerinde bu düzenleyici nükleik asit normalden daha azdır ve büyüme faktörleri normalden daha fazladır; bu durum büyüme faktörlerindeki yükselmenin hemanjiyom oluşmasına neden olabildiğini işaret etmektedir. Bu çalışmayla senil hemanjiyomlarda mikroRNA (mir) 424 seviyesinin normal deriye kıyasla ciddi anlamda daha az olduğu, bu nedenle MEK1 ve siklin E1 proteinlerinin üretiminin arttığı bulunmuştur. Normal endotel hücrelerinde mikro RNA 424 etkisizleştirerek senil hemanjiyom gelişiminde önemli olan ve endotel hücrelerinin hücre bölünmesi yapmasını uyaran MEK1 ve siklin E1 protein üretiminde artış olduğu gözlemlenmiştir. Ayrıca, küçük boyutta interferans RNA (siRNA) kullanarak MEK1 ve siklin E1'i hedeflemenin endotel hücresi sayısını azalttığı bulunmuştur.

2019'da yayınlanan bir çalışmayla çok sayıda kiraz anijyomunda GNAQ ve GNA11 genlerinde somatik mutasyonlar olduğu tespit edilmiştir. Hemanjiyomlarda bulunan bu yanlış anlamlı (missense) mutasyonlar, aynı zamanda nevus flammeus ve üveal melanomla da ilişkilidir. Waterhouse-Friedrichsen sendromuna, genellikle juvenil şekilde görülür, bakteriyel enfeksiyonlardan kaynaklanan adrenal kanamalar neden olduğu için adrenal veya adrenal bezlerde Waterhouse Friedrichsen'e kıyasla daha az kanama olmasına neden olan menenjial viral ve fungal patolojiler için senil kiraz anjiyomlarının araştırılması gerekebilir.

Bu lezyonlar için genellikle tedavi uygulanması gerekmez. Eğer anjiyomlar görüntü olarak rahatsız ediciyse veya kanıyorsa elektrokoterizasyonla alınabilir; bu işlem, elektrik akımı geçen küçük bir sonda kullanılarak dokunun ortadan kaldırılmasına dayanır. Bu lezyonların alınması, yara doku oluşmasına neden olabilir. Son zamanlarda, atımlı boya lazeri veya yoğunlaştırılmış ışık atımı (IPK) tedavisi de kullanılmaktadır.

Çoğu hastada yaş ilerledikçe kiraz anjiyomlarının sayısı ve boyutu artar. Bu lezyonlar zararsızdır ve kanserle herhangi bir şekilde ilişkili değildir. Erüptif kiraz hemanjiyomatoz, nadiren multisentrik Castleman hastalığı (CD), multipl myelom ve diğer lenfoproliferatif hastalıkları işaret eden bir bulgu olarak bildirilmiştir.