Agar makinalı tüfeği

Agar makinalı tüfeği (veya Ager), ABD İç Savaşı sırasında geliştirilen erken hızlı ateşli bir makineli tüfekti. Silaha Kahve Değirmeni Silahı takma adı verildi ve aynı zamanda Birlik Tekrarlayan Silahı olarak da adlandırıldı.

İç Savaş sırasında, mucitler yeni ve daha iyi silahlar yaratmaya teşvik edildi. Agar makineli tüfeği, bu dönemde savaş için geliştirilen yaklaşık elli kadar elle çalıştırılan makineli tüfekten biriydi. Adını mucidi Wilson Agar'dan (bazen Wilson Ager olarak da yazılır) almıştır. Tabancaya "Kahve Değirmeni Silahı" lakabı verildi çünkü silahın üstündeki krank ve mühimmat hunisi, sıradan bir mutfak kahve öğütücüsüne benzer bir görünüm verdi.

Agar, yüksek atış hızı nedeniyle silahın "altı fit karelik bir ordu" olarak reklamını yaptı. 1861'de Agar makineli tüfek, silahtan çok etkilenen Başkan Abraham Lincoln'a gösterildi. Lincoln, "Bu silahı kendim gördüm ve onunla bazı deneylere tanık oldum ve gerçekten Hükümetin dikkatine değer olduğunu düşünüyorum" yazdı. Silahların on tanesi hemen satın alındı. Birlik sonunda elli dört ek silah sipariş etti.

Savaş boyunca, bu silahlar yaygın olmasa da kullanıldı. Ocak 1862'de 28. Pensilvanya Gönüllü Piyade Birliği'nin Harpers Ferry tarafından bir çatışmada Agar Silahı'nı kullandığı söylendi. 29 Mart 1862'de Middleburg, Virginia'da bir başka çatışmada, Bartlett adındaki bir kaptan, Birlik askerlerinin Konfederasyon süvarilerine 800 yardlık bir mesafeden bir Agar silahı ateşlediğini, birçok zayiat verdirdiğini ve Asilerin kaçmasına neden olduğunu hatırladı. "Kahve Değirmeni" silahı, 1862'de McClellan'ın Yarımada Seferi sırasında Birlik tarafından da bir şekilde kullanıldı. Birlik Ordusu "Kahve Değirmeni" silahlarını kullanan tek kişi değildi. Eylül 1862'de, Konfederasyon Harpers Ferry'yi ele geçirdiklerinde on yedi makineli tüfek elde ettiler ve 1864'te bunları idareli olarak kullandılar.

Agar makineli tüfek .58 kalibrelik kartuşlar ateşliyordu. Standart kağıt kartuşlar yeniden kullanılabilir metal tüplere yerleştirildi. Bu tüpün arkasındaki bir nipele ayrı bir vurmalı kapak takılarak etkin bir şekilde merkezden ateşlenen bir kartuş oluşturuldu ve yüklenen tüpler, silaha "kahve değirmeni" görünümünü veren huni şeklindeki bir hazneye yerleştirildi.

Silah, tabancanın arkasında bulunan bir el kolu kullanılarak ateşlendi. Kol, hazneden silaha mermi besleyecek ve onları birer birer ateşleyecektir. Kama şeklindeki bir blok yükselir ve mermiyi yerine kilitler, kamla çalışan bir çekiç daha sonra vurmalı kapağa vurarak mermiyi ateşler. Boş metal tüpler daha sonra silahın altında bulunan bir tavada toplanacaktı. Metal borular daha sonra yeniden yüklenecek ve hazneye geri yerleştirilecektir. Bu, silah mürettebatı için biraz iş yaptı, çünkü makineli tüfeğin nispeten yüksek atış hızına ayak uydurmak için tüplerin yeterince hızlı bir şekilde yeniden doldurulması gerekiyordu.

Agar makineli tüfeğinin tek namlusu vardı. Bu tasarımın, özellikle sürekli ateş ettiğinde aşırı ısınmaya meyilli olduğu kanıtlandı. Aşırı ısınma sorunu, kullanımda olan namlu aşırı ısındığında değiştirilebilen yedek namluların kullanılmasıyla bir şekilde iyileştirildi. Her silahla birlikte tipik olarak iki yedek namlu taşınırdı. Agar ayrıca, havanın soğutma sağlamak için zorlandığı metal bir ceketten oluşan namluya bir soğutma mekanizması da ekledi. Hava, silahı ateşlemek için kullanılan el koluyla çalışan bir türbinden geliyordu. Bu soğutma havası aynı zamanda namlunun yanında bulunan kartuştaki yanmamış kağıt parçalarını da üfleme eğilimindeydi. Ateş hızı dakikada 120 mermi ile sınırlandırıldı ve bu da aşırı ısınmayı önlemeye yardımcı oldu.

Agar silahı, çok odalı, tek namlulu bir tasarım olarak sınıflandırılabilir. Bu sınıflandırma şemasında, günümüzde hala kullanılmakta olan ve çok daha iyi bilinen revolver toplarla aynı kategoridedir. Agar silahının hunisi aslında her yerde bulunan altıpatlar dışında pratikte kullanılmış olan tek çok odacıklı konfigürasyondur.

Agar makineli tüfeği ayrıca, dönemin diğer makineli tüfeklerinde görülmeyen bir tasarım özelliği olan yerleşik bir çelik kalkana sahipti. Bu, Agar'a çok daha modern bir görünüm kazandırdı, çünkü I. Dünya Savaşı'nda benzer kalkanlara sahip tek namlulu makineli tüfekler yaygınlaştı.

1861'de Agar makineli tüfeği, Washington Arsenal'da Başkan Abraham Lincoln'a gösterildi. O kadar etkilenmişti ki, mevcut on silahın tümünün, o zamanlar çok yüksek bir fiyat olan her biri 1.300 dolar karşılığında hemen satın alınmasını emretti. Aynı yılın ilerleyen saatlerinde General McClellan, her biri 735 $'lık indirimli bir maliyetle elli silah daha sipariş etti. 1861'de General Butler, her biri 1.300 dolardan iki silah satın aldı ve ertesi yıl General Fremont, her biri için 1.500 dolar ödeyerek iki silah satın aldı.

Silahlar, Mühimmat Dairesi tarafından pratik olamayacak kadar çok mühimmat kullanmakla suçlandı ve silahlar savaş alanında çok az kullanıldı. Köprüleri ve dar geçitleri korumak için genellikle uzak yerlere konuşlandırıldılar.  Silahlar genellikle sahada kötü performans gösterdi. Tek namlu tasarımı aşırı ısınmaya eğilimliydi ve silah da tutukluk yapmaya meyilliydi. Kartuşları tutmak için kullanılan özel çelik borular ağır ve pahalıydı ve kaybolma eğilimindeydi. Daha sonra kartuşlar pirinç kullandı, ancak bu, Agar makineli tüfeğinin kullanıldığı süre boyunca yaygın olarak mevcut değildi. Silahın menzili de eleştirildi. Yaklaşık 800 yard menzile sahipti ve bu, piyade tarafından kullanılan yivli tüfeklerin menziliyle kabaca aynıydı. Daha uzun menzilli bir silah tercih edilirdi.

Agar makineli tüfeği, savaşta kullanılma şekli nedeniyle, dönemin çoğu makineli tüfeği gibi, potansiyelini hiçbir zaman gösteremedi. Makineli tüfekler daha sonra savaş alanında çok daha önemli hale geldi. 1865'te, kalan birkaç Agar makineli tüfek, her biri 500 dolara satıldı.