ठूलै लेखक हुँ भन्ने भ्रम ममा थियो । तर भ्रम त पानीको फोका जस्तो रहेछ, छिट्टै फुटिहाल्यो । मञ्जुश्री थापा, बेला मलिक, थोमस म्याथ्यु जस्ता राम्रा लेखक र सम्पादकहरूको संगतले । म उनीहरूलाई आफ्ना रचना देखाउँथें । उनीहरू मलाई सुझउँथे, ‘जटिल वाक्यहरू टुक्र्याऊ । ससाना वाक्य लेख । लेख जति सरल बनाउन सकिन्छ बनाऊ ।’ उनीहरू मेरा रचनालाई सम्पादन गरिदिन्थे । शिरदेखि पुछारसम्म राताम्मे भएर आफ्ना रचना आएको देख्दा म निरास त हुन्थें । तर हतोत्साही हुनुको सट्टा त्यसलाई मैले अझ् धेरै सिक्नुपर्छ भन्ने अर्थमा लिन्थें । र, सिक्नकै लागि म उत्सुक भएर उनीहरूलाई सोध्थें, ‘मेरो लेखन कसरी राम्रो बनाउने ?’
