प्रयोजनविहीन भएर बाँच्नु नै जीवनलाई खेल बनाउनु हो। काम गर्नु तर फलको आश नगर्नु नै खेल हो। जिउने कला हो। जब यो मन्त्रको बोध हुन्छ, तब खेल्नुको बोध हुन्छ। जब खेल्नुको कला आउँछ, तब जिन्दगी जिउनु पनि खेल हो। हामीले अब कसरी जिन्दगीलाई खेल्ने? हाम्रो हातमा छ।
