उनीहरू त्यहीँ बस्दै गर्दा सेनाले तलतिर अलि सुरक्षित मानिने ठाउँ घोडातबेला जान सल्लाह दिए। ‘त्यहाँ पुगेपछि हामीलाई उद्दार गर्ने भनेका थिए, तर दुई दिनसम्म केही भएन,’ उनले भने, ‘घोडातबेलामा बस्ने र खाने राम्रो व्यवस्था नभएकाले हामी फेरि थाङस्यापमा आयौं। दिनको एक छाक पकाएर समूहमा खान थाल्यौं।’
