खासमा यो लेखको आशय यही लेखको प्रेरक तत्त्व एमालेको घोषणापत्रको विरोध गर्नु होइन। हाम्रो समाजको, हाम्रा साथीहरूको सोचको विश्लेषण गर्नु हो। अनि यो लेख लेख्न बाध्य गराउने खास सन्दर्भचाहिँ ५१ र ७५ नम्बर बुँदा हुन्, जहाँ नगरका सबै सामुदायिक विद्यालयलाई अंग्रेजी माध्यममा रूपान्तर गर्ने कुरा गरिएको छ। तर, एकातिर सबै भाषाभाषी, संस्कृतिको संरक्षण–संवर्द्धनको कुरा गर्ने र अर्कोतिर नेपाली भाषाको विद्यालयलाई बन्द गर्ने? यो कस्तो योजना हो? बरु त्यसको साटो नगरमा मगर, झाँगड, मिथिला, थारू, उर्दूलगायत भाषाको विद्यालय खोल्छु भन्नुपर्ने हो।
