सन्देश दोहोर्याएर पढेँ। उनको वैधव्य अकल्पनिय थियो। तर मेरो लागि चाँही त्यो समस्या थिएन। समस्या त म आँफै हुन्छु जस्तो लाग्यो। कुनै कुराको गहिराइमा नपुगी धारणा बनाउने आफ्नो बानी नै भविश्यमा समस्या बन्न सक्ने डर भयो। अपरिपक्व बैँशले अर्थ्याएको प्रेम र साँच्चैको प्रेम बीच ठूलो भेद हुने अड्कल गरेँ मैले। कतिपय प्रेम सम्बन्धहरु बिचैमा अलपत्र हुने कारण शायद यही भेदको अनभिज्ञता होला। आफ्नो केटौलेपन छर्लङ्गिएपछि आँफैसँग लाज लाग्यो। भित्ताले पनि गिज्याएझै ठानेँ। थप केही सोच्नै मन लागेन। र, च्यादरले मुख छोपेर सुतेँ।
