त्यहीबेला राष्ट्रिय अपांग पुन:स्थापना समाजमा कम्प्युटर सिकाउन थालिन् । व्यस्तता बढ्यो, पकेट खर्च जुट्न थाल्यो । त्यसभन्दा ठूलो कुरा, नयाँ मान्छेसँगको संगतले सोचको दायरा फराकिलो भयो, हीनताबोध हरायो । भन्छिन्, “अपांगता भएका व्यक्तिलाई सहानूभूति होइन, प्रभावकारी सीप र दक्षता आवश्यक रहेछ भन्ने महसुस भयो ।” हो पनि ।
