मेरा दाजु नन्दकुमार प्रसाईको उत्साह, प्रोत्साहन र प्रेरणाले १० वर्षकै उमेरदेखि माओ त्सेतुङको बिल्ला लगाएर मैले स्कुल जाने गरेको थिएँ । त्यो बिल्ला मैले २०२८ सालमा मेरा छातीबाट खोलें । तर आजसम्म पनि मेरो घरको बैठकमा माओ त्सेतुङको एउटा सानो ढलोटको सालिक चाहिं मौजुद छ । मेरो बाल्य र किशोर अवस्थाका नायक माओ त्सेतुङ मेरा आदर्श हुन् । वास्तवमा यस पृथ्वीमा महेन्द्र र माओलाई मात्र मैले मेरो आदर्श पुरूष मानेको छु ।
