वीरेन्द्रको ‘शान्ति क्षेत्र’ प्रस्ताव नेपालको कूटनीतिक वजनभन्दा धेरै गह्रौँ भएकाले नराम्रोसँग असफल भयो। उनले ‘विकासको लागि राजनीति’ भन्दै देशलाई वर्षौंसम्म अल्मल्याउन खोजे, तर सकेनन्। नेपाल अफगानिस्तानपछि एसियाको दोस्रो सबभन्दा गरिब मुलुक रहिरनुमा केही न केही ‘योगदान’ राजा वीरेन्द्रको पनि छ। आफ्ना पूर्ववर्तीभन्दा सरल एवं उत्तराधिकारीभन्दा राम्रो भएकाले उनको सम्झना प्रिय लाग्ने रहेछ। उनको दारूण अन्त्यले पनि उनीप्रति दयाभाव उत्पन्न गराउँछ। तर, भावी पुस्ताले पुस १४ सम्झिराख्नुपर्ने पर्याप्त कारण जति खोजे पनि फेला पार्न गाह्रो छ। वीरेन्द्रको आत्माले शान्ति पाओस् भन्नुभन्दा बढी उनको प्रशंसामा भन्न सकिने कुरा केही पनि छैन।
