यो भ्रमणमा एजेण्डाकै रूपमा कुनै पनि विवादास्पद र चर्को विरोध नै गर्नुपर्ने कुराहरु बाहिर आएका छैनन् । नेपालले आफ्ना प्राथमिकता र जोडका बारेमा राम्ररी कुरा राखेको छ। १३ बुँदे संयुक्त वक्तव्य बोझिला औपचारिक शब्दहरुले भरिएको छैन, बरु त्यसले समय सीमासहितका केही प्रतिबद्धता बोकेको छ। सम्झौता हुने, कार्यान्वयन नहुने रोगबाट आक्रान्त नेपाल–भारत सम्बन्धलाई अलिकति भए पनि यसले गति दिने विश्वास गर्न सकिन्छ। तर कांग्रेस निकटस्थहरुबाट यस्ता अपाच्य शब्दहरुसमेत बाहिर आए कि, राष्ट्रवाद र ओली सरकारको चरित्रमाथि भद्दा मजाक उठाईयो । ‘ओलीको राष्ट्रवाद पनि देखियो, लम्पसारवादको नयाँ नमुना, राष्ट्रवादको धोती खुस्कियो’ भन्ने जस्ता अभिव्यक्तिहरु खासगरी कांग्रेस निकट बृत्तबाट यसपटक सहनै नसक्ने गरी प्रकट भए। आफ्नो निम्तो मानेर आएका पाहुनालाई स्वागत सत्कार गर्नु सरकारको कर्तव्य थियो, र कांग्रेस सरकारमा भए पनि उसले त्यही गर्थ्यो,गर्नु पर्थ्यो र एमाले माओवादीले पनि त्यसको विरोध गर्न मिल्दैनथ्यो। त्यही विषयलाई लिएर अहिले ओलीको राष्ट्रवादमाथि प्रश्न उठाउनेहरुलाई सत्तामा नहुनुको पीडा र कुण्ठाग्रस्तबाहेक केही भन्न सकिन्न।
