“मैले बालककालदेखि किशोर हुँदा र युवाकालमा पनि धेरथोर गीत गाँए । उल्लासका ती क्षण बिर्सेर पनि बिर्सिन सकिन्न । अहिले उमेर र स्वास्थ्यका कारणले गाउने क्रम घट्दैगएको छ, तर मेरो मन भने जहिले पनि अफ्नै किसिमले गाइरहेको हुन्छ । म भित्रभित्रै नगुनगुनाई लेख्न पनि सक्तिनँ,बस्न पनि सक्तिनँ । मेरो गीतिसृजना त्यसै गुनगुनको परिणाम हो । म भन्दै आएको छु–गीत कुलकुलाउँदो भावको गेय अभिब्यक्ति हो । गीतमा ह्ृदय गाँसिने भएकोले यसको स्वरुप कोमल हुन्छ । सरल,संवेध र ह्ृदयस्पर्शी हुनु गीतको विशेषता नै हो । गीतका यिनै तत्वले मेरो मनलाई मुहुनी लगाउँछ अनि म गीतमा लय हुन्छु र बग्दै जान्छु । मेरो बाँच्नुको एउटा दहि«लो आधार गीत पनि भएको छ ।”
