उपेन्द्र त्यही केटो हुन्, जसले पाँचथरको आङसाराङमा स्कुलको जीवन बिताउँदा कहिल्यै कविताका बारेमा थाहा पाएनन् । इलाम क्याम्पसमा पढ्दा पनि उनका साथीहरू कविता लेखेर सुनाउँथे । तर, उनले त्यसको खिल्ली मात्र उडाउने गरेका थिए । उनी भन्छन्, ‘पाठ्यक्रममा कविका पढ्दा उनीहरूको दुःख पढाइन्थ्यो । त्यसैले, सधैं कविप्रति वितृष्णा थियो ।’
