मैले उनका हात मेरा काँधबाट झट्कारेर फालिदिएँ र अलि कठोर आवाजमा भनेँ, ‘सरकार, यो गलत हुन्छ। आवेशमा नआइबक्स्योस्। यो कदम राजदरबारको लागि महँगो पर्छ। यो १७ साल होइन, जनता धेरै बुझ्ने भइसके। राजतन्त्र संकटमा पार्ने काम नगरिबक्स्योस्।’ तर उनले मानेनन्। उनलाई उनका सल्लाहकारहरुले कान फुकिसकेका थिए। म उनीसँग रिसाएर दर्बारबाट निस्केँ। शेरबहादुरजीलाई तुरुन्तै फोन गरेर भनेँ, ‘तपाइँ तुरुन्त राजीनामा दिनुस्, राजाले तपाइँलाई असक्षम घोषणा गरेर बर्खास्ती गर्दैछन्।’ तर शेरबहादुरजीले मान्नुभएन, वहाँ आफूलाई दर्बारको विश्वसनीय पात्र ठान्नुहुन्थ्यो।
