तर, हामी धेरै नेपाली युवा जमात दलाललाई लाखौ रुपैयाँ बुझाएर त्यो भन्दा पनि गए गुज्रेको कामका लागि खाडी र मलेसिया पुगेका हुन्छौं । जहाँ ज्यानै गुमाउने जोखिम समेत मोल्न तयार हुन्छौं । अनि देशमा रोजगारको अभाव र रोजगारी पाएपनि पैसा नबच्ने भन्छौं । अब भन्नुस त, खाडी र मलेसियामा बसेर मजदुरी गरेर कमाएको पैसा उत्पादनको ठाउँमा कहाँ लगानी भएको छ ? अहिले सम्मको कमाइ (रेमिट्यान्स) केवल पारिवारीक खर्चमै सिमिति छ । देशमै स–साना काममा हात हालेर सन्तुष्ट हुन सक्ने हो भने परिवारसँगै बसेर सुख दुःखले दिनभर जोहो गरेको कमाइले साझ विहाँनको मिठो छाक खानु पाउनुमा नै जीवन र जिन्दगी छ जस्तो लाग्छ मलाई ।
