मेरो नमस्कारमा कुनै ध्यान नदिएर हाकिमसाबले टेबुलमाथिको फाइलको चाङबाट आँखा हटाएर मलाई अनौठो पाराले हेरे । मैले झटपट नमस्कार दोहोर्याएँ । तैपनि उनको अनुहारमा मलाई चिनेको कुनै भाव आएन । उनले उही आफ्नो नमिठो स्वरमा भने, ‘भन्नोस्, के काम छ ?’
