पार्टीभित्र जेलिँदै गएको विवाद साम्य पार्ने अचूक अस्त्र ठानिएको छैटौँ विस्तारति बैठक अन्ततः 'हात्ती आयो हात्ती आयो फुस्सा'जस्तो भयो भन्दा अतिशयोक्ति हँुदैन। बैठकले थाती रहेकामध्ये एउटै पनि समस्याको समाधान खोज्न सकेन नै, उल्टो केन्द्रमा झाँगिएको गुटबन्दीलाई तलतलसम्म पुर्‍याउने काम गर्‍यो। यति मात्रै होइन, यसले द्विविधामा फसेका कार्यकर्ता र रनभुल्लमा परेका जनतालाई पनि झन् अन्योलग्रस्त बनाइदिएको छ। शान्ति पनि, विद्रोह पनि यस बैठकको एक मात्र निष्कर्ष हो। एकसाथ यी दुई परस्पर विरोधी उद्देश्य बोकेर माओवादीले के गर्न खोजेको होला ? पालुङटारको धङधङीमा यो प्रश्नको उत्तर खोज्नै गाह्रो छ।
