”म रुपेश ” भनेर मौकाको फाइदा उठाएर एफएममा काम गर्ने कुरा पनि भनें । मुस्काएर सुनिरहिन् । त्यतिन्जेल मैले सधैं उनलाई टेलीभिजनमा हेर्ने गरेको र मलाई उनको प्रस्तुती पनि राम्रो लाग्ने कुरा पनि बताउन भ्याएं । खुशी भएको जस्तो भाव देखाईन् । राम्री हुनुहुन्छ भनेर चाहिँ भन्न अप्ठ्यारो लाग्यो दिदीको उमेरको मान्छेलाई म फुच्चेले कसरी भन्नु “लौ त म हिडेँ पछि भेटूंला । तपाईंसंग भेट्दा निकै खुशी लाग्यो ।” मैले निस्किने तरखर गरें । ”कहांसम्म जाने नि ?” लौ संगै हिँड्न पाइने भो भन्दै सिँहदरबार जाने बताएं । ”म पनि त्यतै हॊ त्यहां एकजना संग भेट्नुछ संगै जौं न !” के खोज्छस् .. भने जस्तै भयो ।
