त्यतिखेर मलाई पनि गाह्रो हुन्थ्यो स्वीकार्न, जब प्रजातन्त्र र सामाजिक न्यायका निम्ति लडिरहेका अगुवाहरू दीर्घकालीन संघर्षको कुरा गर्थे। दिक्क लाग्थ्यो, कहिलेकाहीं झोंक चल्थ्यो। परिवर्तनको आशा देखाउने, अनि त्यसलाई कता हो कता टाढा लिएर जाने 'माछा माछा भ्यागुतो' जस्तो खेल पो गर्दैछन् यी अगुवाहरू जस्तो लाग्थ्यो। अहिले यो उमेरमा आएर बल्ल बुझदैछु― हतारो पनि कुनै बेला आलस्यकै रूप हुँदोरहेछ।
