भारत र नेपालका उच्च सरकारी अधिकारीलाई अनुनय–विनय गरे । तर, न उनीहरूको घाउमा खत बस्यो न त न्याय पाए । बर्खास्तगीमा पर्नेमा तीनवटा युद्ध लडेका, विभिन्नखाले बहादुरीमा पदक पाएका, २७ वर्ष सेवा गरेर पेन्सन पाकिसकेकासमेत छन् । तीमध्ये १४ जनाको मृत्यु भइसकेको छ । दुई जना अपांगता भएका छन् । तीन जना प्यारालाइज्ड । ‘हामी अभिभावकविहीन भएका छौं, कसैले हाम्रो कुरा सुनेनन्,’ पर्वतका गंगाबहादुर पुनले भने, ‘हाम्रो मुटुमा यो खिलजस्तै गढेको छ, नगरेको दोषको अपराधी भएका छौं । त्यसैले सकिनसकी हिँडेका छौं ।’
