पैयुँ— ना॰ [सं॰ पद्यके विभिन्न आकारका विशेष गरेर साना मसिना दाँती परेका पात हुने, सेता वा गुलाफी रबका फूल फुल्ने र राता, सानसाना खान हुने फल फल्ने भूर्जपत्रजस्ता बोक्रा हुने आरुकै समूहको वृक्षविशेष । (आयुर्वेदमा यसको गुण सर्पको विषनाशक भनिएको छ ।)
