म कहाँ छु? केही थाहा पाइनँ। जब मैले सुसाउँदै गरेको भोटेकोशीको सामीप्यता महसुस गरें, यसले मलाइ नै बोलाइरहेको भान भयो। अनि झसंग भएँ। आमालाई सम्झिएँ। ‘थ्याङ्क्यु फर माइ लाइफ। वाउ! दिस इज ह्यावन।’ मनमनै भने।
