कुनै पनि राजनैतिक परिवर्तनका लागि हिंसा, अपराध र क्षतिको प्रयोग सोह्रै आना गलत हो । यस्तो विधिबाट प्राप्त हुने उपलब्धि दीगो हुॅदैन र मानशिक अनि भौतिक क्षति यति धेरै भईसकेको हुन्छ कि जसको प्राप्ति, पुर्निमाण र संस्थागत गराउने कार्य आफैमा चुनौति बनिसकेको हुन्छ । यस अर्थमा बिगतको ‘फगत’ माओवादी आन्दोलन र वर्तमानमा ‘आदेश’को मधेश आन्दोलनले प्रयोग गरेको विधि अपराध हो, यद्यपि लक्ष ठिक पनि हुन सक्छ । किनभने यी आन्दोलनमा जनताको आवाजलाई त्रासको माध्यमबाट आफ्नो पक्षमा पार्न आनदोलनका नेतृत्वकर्ताहरुले असल भनिने लक्ष प्राप्तिका लागि पूर्णत गलत विधिको सहारा लिएका छन । जव आन्दोलनलाई उर्जा दिने नाउॅमा हिंसा, नाकावन्दी, अवरोध र धम्कि जस्ता माध्यम प्राथमिकता पर्छन, तव कुर्चि र सत्ता त छिटो प्राप्त होला तर प्राप्त उपलब्धी दीर्घायु हुॅदैन ।
