आज धेरै वर्ष पछाडि उसलाई भोकसङ्गै कुस्ती लडिरहेको देखिरहेछु रूप छ तर रङ्ग छैन उसमा शरीर छ केवल खोक्रो तर जवानीको आगो निभेको छ सुकेको ओंठ छ तर मुस्कानले फकेटाहाली आकाश उडिसकेको छ परिस्थितिको लहराले बेरिरहेको छ उसलाई कहिल्यै फुत्कने नसक्ने गरी यी दिनहरूम
माहाभूकम्प विपत्तिले गर्दा आज मेरो देशको छाती चर्केको छ मेरो देशलाई चिनाउँने ऐतिहासिक सम्रचना सबै ऐय्याआथा गर्दै मर्केको छ । जतैततै चोटैचोट् र घावै घाउ मेरो देशको छाती र मुटुमा रोकेर रोकिन्न आँसु विपत्तिले यो देशको भन म को सङ्ग पीडा साटु म रगतमा देशको गन्ध आउने &nb