प्रतिस्पर्धात्मक बहुदलीय व्यवस्थामा दलहरूले मोर्चा वा गठबन्धन बनाएर निर्वाचन उठ्ने कुरा नौलो होइन । यसको विभिन्न देशमा अभ्यास भइसकेको छ । यसरी मोर्चा वा गठबन्धन बनाएर चुनाव उठ्ने दलहरूको बहुमत आएमा त्यस्तो गठबन्धनले बहुमत ल्याएको मानिने र त्यसको नेता प्रधानमन्त्री हुने कुरा सबैबाट स्वत: स्वीकार गरिन्छ । गत मंसिरमा सम्पन्न प्रतिनिधिसभा र प्रदेशसभा निर्वाचनमा एमाले र माओवादी केन्द्रले संयुक्त रूपमा उम्मेदवारी दिएको र यी दुई दलको गठबन्धनले बहुमत प्राप्त गरेको छर्लङ्गै छ । सरकार गठनको मार्गप्रशस्त हुनासाथ यी दुई दलले प्रधानमन्त्री पदका लागि तुरुन्त नेतालाई अगाडि सार्ने पनि स्पष्टै छ । यस्तो तथ्यमाथि पर्दा हाल्ने दुश्चेष्टा गर्दै बहुमत कसैको पनि नआएकोले आफूले पद छाड्नु नपर्ने तर्क लोकतान्त्रिक नेपालका प्रधानमन्त्रीले दिनु दु:खद र निन्दनीय छ । यस्तो अलोकतान्त्रिक चरित्रले देशलाई फेरि पनि अनिष्टतर्फ धकेल्न खोजेको प्रतीत हुन्छ । विगतका अलोकतान्त्रिक, बाह्य शक्तिको इसारामा सञ्चालित, व्यक्ति स्वार्थ र लोभबाट ग्रसित क्रियाकलापले जनताले भोग्नुपरेको क्षति एवं पीडालाई चटक्कै बिर्सेर पहिलेकै गलत कुराको पुनरावृत्ति गर्न खोज्नेहरूले जनताप्रति कुनै जिम्मेवारी बोध नगरेको ठहर्छ ।
