मेरो मनमा खुसीको कुनै सिमा रहेन मैले गरेको प्रयत्न यसरी सफल होला भनि म कल्पना पनि गर्न सक्थिन, शायद किस्मतलाई यो मन्जुर थियो तर म पछिल्लो उसको शब्दले एक छिन सोच्न बाध्य भए त्यो के भने मोटरसाईकल, म सँग त कुनै मोटरसाईकल थिएन अब के गरु, सोच्दा सोच्दा झसँग याद आयो ऐ संजिबको बाईक माग्नु पर्छहोला भनि म सिदै संजिबको घर तिर हाक्एिर र राति नै बिभिन्न बाहाना गरी बाईक मागेर घरमै राखे ।
