मुकुलको निन्याउरो अनुहार देखेर सविताले नमज्जा मान्छिन अनि ” किन उदास भएको,के भयो तिमीलाई ,ल हुन्छ बाबा म तिम्रो साइकिल लिएर जान्छु तर पहिले तिम्रो घर जाउँ अनि त्यहा बाट म साइकिल लिएर फर्किन्छु नी हुदैन र..! उदास मुहारमा एकाएक चमक ल्याउँदै मुकुलले हत्त न पत्त ” हुन्छ भनी जवाफ दिन्छ ।
