जब म प्लेन चढें, यो ढोका बन्द नहोस् भनेर मनमनै प्रार्थना गरिरहेकी थिएँ। म प्राणभन्दा प्यारी छोरी र चलचित्र नगरी छाडेर गैरहेकी थिएँ तर र्फकन सकिनँ। किनभने त्यो करिश्माको निर्णय थियो। गल्ती भै त हाल्यो। त्यसलाई सच्याउन मैले सौन्दर्यसम्बन्धी विभिन्न तालिम लिएँ, नेल आर्ट सिकें। हेयर प्लान्ट र टाटु कला सिके। सबैभन्दा ठूलो कुरा लामो समय नायिका भएपछि मैले आफ्नो विगतका दुःख र अप्ठयारो बिर्सन थालेकी रहेछु। त्यहाँ म हिरो इन थिइनँ, मेरो कुनै परिचय थिएन। मैले आममान्छेले जस्तो काम गर्नुपर्थ्यो। त्यसले मलाई धेरै कुरा सिकायो। गार्मेन्टमा काम गरेका दिन सम्झना दिलायो। नेपाली चलचित्र क्षेत्रले मलाई दिएको सम्मान सम्झायो। म अझै समझदार भएँ। हिजो ममा केही कच्चापन बाँकी थियो, अमेरिकाले त्यसलाई पक्का बनायो। अब मलाई अफ्रिका लगेर छाडिदिने हो भने पनि गरेर खान सक्छु।
