०६३ मंशिर ५ गते तत्कालिन विद्रोही माओवादी र सरकारबीच विस्तृत शान्ती सम्झौता हुनु भन्दा अघिसम्मको करिव १० वर्षे अवधिमा १७ हजार निर्दोष नागरिकको ज्यान गयो । हजारौं घाइते र अपाङ्ग बन्न पुगे भने हजारौं अहिलेसम्म बेपत्ता छन् । बिहान घरबाट निस्किएको मान्छे बेलुका घर फर्कन्छ कि फर्कदैन भन्ने त्रास सम्मको अवस्थाको सामना गर्न नागरिक बाध्य भए । यस्तो जर्जर परिस्थितीमा देश विकासको त कुरै छोडौं, कुनै पनि क्षेत्रले अगाडि बढ्ने मौका पाएन । नागरिक पनि निराश बनिरहे भने यहाँको युद्धग्रस्त अवस्था देख्दा र सुन्दा विश्व जगत नै आश्चर्य चकित बनेका थिए । कतिपय देशले त नेपाल आउने आफ्ना नागरिकहरुलाई नजान अनुरोध पनि गरे ।
