आफ्नो पार्टी मरिरहेको भनी स्वयं माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल 'प्रचण्ड' ले केन्द्रीय समितिमा प्रतिवेदन पेस गरेको पृष्ठभूमिलाई समातेर भूसालले बहस थालेका छन्। भूसालका दृष्टिमा दाहाल यति धेरै सैद्धान्तिक प्रश्नले घेरिएका छन्, जहाँबाट अब भाग्ने छिद्र कतै छैन। यसअघि दाहालले एकका विरुद्ध अर्कोलाई उपयोग गर्दै आफ्नो राजनीतिक अभीष्ट पूरा गर्ने गर्थे। 'राजाको प्रश्नको उत्तर 'र' ले दिन्थ्यो, 'र' को प्रश्नको उत्तर राजाले दिन्थे। पुलिसको उत्तर शाही सेनालाई दिन लगाइन्थ्यो, माधव नेपालको प्रश्नको उत्तर गिरिजाले दिँदा हुन्थ्यो। वैद्यका कति प्रश्नको उत्तर बाबुरामको मुखबाट बोल्न लगाइयो, बाबुरामलाई पनि कत्तिपटक वैद्यले उत्तर दिए। अतिरिक्त 'चलाखी' भएको व्यक्तिले समाजका सामान्य मानिस र संस्थालाई समेत सजिलै गोलमालमा पार्न सक्छन्। तर जब इतिहासले ती सबै प्रश्नलाई एउटै खाङ्ग्रोमा हालेर त्यो 'युगीन' चलाखका अगाडि ठिंग उभिन्छ, त्यसबेला भाग्ने ठाउँ नै रहन्न। अनि अन्तरविरोधमा खेलेर हुर्केको पार्टी मर्न थाल्छ।' (भूसाल, उही)
