प्राचीन सभ्यताको धनी देश चीनले साम्राज्यवादविरोधी अन्तर्राष्ट्रिय सम्मेलनहरूमा विशेष भूमिका खोजेको थियो र कतिपय त्यस्ता सम्मेलनमा भारतीय प्रभावको अगाडि ओझेलमा पर्न चाहँदैनथ्यो । अर्थात् तेस्रो मुलुकहरूले आयोजना गरेका सम्मेलनमा उनीहरू भारतीय प्रधानमन्त्री नेहरूको व्यक्तित्वबाट चीन ओझेलमा नपरोस् भन्नेमा चनाखो थिए । यही पृष्ठभूमिमा तत्कालीन ब्रिटिस-इन्डियाका शासकहरूले चीनको तिब्बत प्रान्त र भारतका पूर्वोत्तर राज्यहरूबीचको सीमा निर्धारण गरेको विषयमा विवाद बढ्दै गयो र पछि सन् १९५९ मा नेहरूको सरकारले तिब्बतबाट भागेर आएका दलाई लामालाई शरण दिएपछि दुई देशको बीचमा थप शंका र असमझदारी बढ्दै गयो । नेहरूले दलाई लामाप्रति देखाएको सद्भावलाई चीनले कहिल्यै राम्रो मानेन । यही कारणले सन् १९६२ मा दुई देशको बीचमा सीमायुद्ध भयो र चीन त्यो युद्धमा विजेता हुन पुग्यो ।
