विपत्ति मानवीय होस् वा प्राकृतिक, खाँचोमा परेका भाइबहिनीलाई हामी “न्यानो गरी बस अनि पेटभरि खाऊ” भन्दैनौं। (याकू. २:१५, १६) बरु उनीहरूको भौतिक आवश्यकता पूरा गर्ने प्रयास गर्छौं। प्रथम शताब्दीका ख्रीष्टियनहरूले पनि त्यसै गरेका थिए। अनिकाल पर्दै छ भनेर थाह पाएपछि “एन्टिओकका चेलाहरूले आ-आफ्नो औकातअनुसार यहूदियामा बस्ने भाइहरूलाई राहत सामग्री पठाउने निधो गरे।”—प्रेषि. ११:२८-३०.
