जीवनका कटु यथार्थहरूबारे कुन उमेरदेखि सोच्न थाल्नु मनोविज्ञानका हिसाबले उचित हुन्छ, मलाई थाहा छैन। तर, हाम्रो जस्तो समाजमा चाहेर–नचाहेर, उचित–अनुचित जे भए पनि केटाकेटीहरू निकै कलिलो उमेरदेखि नै वरिपरिको यथार्थबारे सोच्न बाध्य हुन्छन्। तिमी त ठूली भइसक्यौ, जीवन र समाजको अँध्यारो–उज्यालोबारे नसोची सुखै छैन। जीवनले दिएका एक–एक सुन्दर कुराहरूप्रति कृतज्ञ हँुदै त्यसमा रमाउन सक्नुपर्छ। जीवनमै आइपर्ने दुष्टताका अनेक स्वरुपलाई चिन्न र जुध्न पनि सक्नुपर्छ।
