संसारका विभन्न मुलुकमा रहेको नेपालीहरुको संख्या करिब पचास लाख छ। तर गैर आवासीय नेपाली संघको हालसालै सार्वजानिक तथ्यांक बमोजिम करिब पचास हजार पञ्जीकृत सदस्यहरू मात्रै परिषदमा आवद्ध छन्। एनआरएनएले स्थापनाको करिब डेढ दशकमा जम्मा एक प्रतिशत संख्यालार्इ मात्रै समेट्न सकेको छ भने एनआरएनएलार्इ साझा संस्था कसरी मान्न सकिन्छ? एनआरनमा आम जनमानसको आकर्षण छैन भन्न मिल्ने कि नमिल्ने? बनेको एक प्रतिशत सदस्यहरूमा पनि प्रत्येक देशमा गएर स्वतस्फुर्त बनेका पञ्जीकृत सदस्यको संख्या यकिन गर्न खोज्ने हो भने अवस्था झनै दयनीय छ। यी कारणहरूले गर्दा डेढ दशकसम्म संस्था ठीक तरिकाले चलेको छ कि छैन अब विष्लेशण गर्न ढिला गरिनु हुँदैन।
