एकपटक आमासँग बजार जाँदा मैले पनि बेच्न राखेको रेकर्ड किनुदिनुहोस् भनें । उहाँले किनी त दिनुभयो । तर बजाउन सजिलो थिएन । म घुमाउँथे । त्यो बज्दैनथ्यो । मैले रेकर्ड बजाउन धेरै कोसिस गरें । एकपटक साहिँला दाजुले देख्नुभयो र भन्नुभयो, ‘त्यसरी के हुन्छ, मूर्ख ?’ उहाँले सलाईको डब्बामा पिन अडाएर चक्का घुमायो भने बज्छ भन्नुभयो । साँच्चै थोरैथोरै सुनियो । म खुसी भएँ । म फुटेको रेकर्ड पाए पनि खेलेर बस्थे । स्कुलबाहेक घरबाहिर जान नसक्ने भएकाले घर नै मेरो संसार हुन्थ्यो । यसैगरी दाजुका साथी आउँथे । सबै मिलेर बाजा बजाउँथे । गाउँथे । म हेरेर बस्थें ।
