चौथो दिन हामी एयरपोर्टका लागि निस्कनै लागेका बेला एउटा भिखारीले उसै गरी हात पसार्‍यो । अघिल्लो दिन दुबईका लागि हाम्रो उडान रद्द भएको थियो । त्यो दिन पनि हुने/नहुने टुंगो थिएन । भिसाको म्याद त्यही दिनसम्म मात्र भएकाले ढुकढुकी बढिरहेको थियो । त्यसैले खासै केही नसोची हत्तपत्त माग्ने मान्छेलाई २० रूपियाँ दिएँ । मुसुक्क हाँस्दै सलिमले भने, “आज पक्का फ्लाइट हुन्छ । त्यो पैसा अल्लाहले कुनै न कुनै रुपमा पुर्ताल गर्नुहुन्छ पनि ।”
