म्हेनिङ र दशैँमा केही समानता छन् । यी दुवै एउटै समयमा पर्छन् । दुवैले पितृलाई सम्झन्छन् । यत्तिकैमा यी दुवै एउटै भन्ने भ्रम परेको छ । वास्तवमा नितान्त फरक पर्व हुन् । हिन्दूले शक्तिको पूजा गर्छन् । अन्त्यमा शत्रुपक्षको हत्या गरी तिनैको रगतको टीका लगाएर विजयोत्सव मनाउँछन् । नवदूर्गाको महिमा गाउँछन् । तर, तामाङमा त्यस्तो छैन । हिन्दूले जस्तो दिवङ्गत पितालाई श्राद्ध दिने होइन । तामाङले दिवङ्गत सम्पूर्ण म्हेमेहरूका नामावली (म्हेमेदङ/तङ) वाचन गर्छन् । यो वर्षको फसल सफल भएको तपार्इँ पुर्खा, झयोहो, झयोमो, नेदा र सिप्दाका कारण हो भन्दै; उहाँहरूप्रति कृतज्ञता ज्ञापन गर्दछन् । यहाँ कसैको हत्या गरेको हुँदैन । त्यसैले विजयोत्सव हुँदैन । रातो टीका लगाउँदैनन् । यो प्रकृतिपुजकको पहिचान हो । भूमि र पर्यावरणसँग गाँसिएको नातासम्बन्ध हो ।
