सरकारले समृद्धिका जति कुरा गरेपनि जनताले यो सास्ती भोग्दासम्म कागज र भाषणमा सिमित हुने ‘सुखी नेपाली, समृद्ध नेपाली’ नाराले सार्थकता पाउँदैन । राजधानीकै भिन्नि स्थानमा जनताले दैनिक भोग्नु परेको सास्ती र खानु परेको ध्लोले परिवर्तनको अनुभुति कसै गरे दिँदैन । छरछिमेकका पाहुँना आउँदा टाल्ने सडक र लिपपोत गर्ने भित्तोले क्षणिक चमक दिएपनि जनताको अनुहारमा चमक नल्याउँदासम्म समृद्धि सम्भव छैन । वर्षैदेखि जोरपाटी–सुन्दरीजल सडकखण्डका जनताले याे सास्ती कहिलेसम्म भोग्नु पर्ने हो अझै ?