सेनाको यातनाले मलाई कम्युनिष्ट आदर्शप्रति अझ् मजबूत बनायो भन्ने ठानेको थिएँ, तर पार्टीले त्यो ठानेन। 'हिरासतमा के–के कमजोरी भयो लिखित रूपमा दिनू' भन्दै स्पष्टीकरण मागियो। चित्त दुखे पनि लिखित स्पष्टीकरण दिएँ। १३ भदौ २०६० मा युद्धविराम भङ्ग हुने दिन मलाई सम्पर्क गर्न बोलाइयो। भोलिपल्ट त्यस नजिकैको चौकी आक्रमण भएपछि गाउँ पसेको शाही सेना छापा मार्दै म बसेको घरमा आइपुग्यो। जबकि मलाई साथीहरू नआउञ्जेल ठाउँ नछाड्न भनिएको थियो। घरकी बूढीआमाले खाटमुनि लुकाएर जोगाइन्। मलाई साथीहरूले चौकी आक्रमण हुँदैछ भन्ने कुरा लुकाएर मर्नको लागि छोडिदिएका रहेछन्।
