तर, हाम्रा शासकहरुले पटक-पटक के गर्छन् भने बाहिर चाहिँ चर्का चर्का कुरा गरेर जनताको ध्यान अन्यत्र मोडिदिने र आफूलाई भयंकर राष्ट्रवादी देखाउने तर भित्री रुपमा त उनीहरुलाई थाहा छ उसको चाकडी र दलाली नगरेसम्म त उसले तेल पनि पठाउँदैन र नुन पनि खान नपाइने हुन्छ । त्यसको निम्ति फेरि भित्रभित्र दलाली गर्ने र आफ्नो सत्ता टिकाइदिने शर्तमा के-के बली चढाउनुपर्छ, के-के भेटी चढाउनुपर्छ भित्रभित्रै चढाउने विगतदेखि पटक-पटक हुँदै आएको छ । उदाहरणको निम्ति, राजा महेन्द्र पछिल्लो चरणमा सबभन्दा ‘राष्ट्रवादी’ भनेर चिनिएका तर राजा महेन्द्रकै पालामा सन् १९५६ मा जुन १९५० को सन्धीको आदान-प्रदान गरिएको पत्र छ त्यो सबभन्दा खतरनाक छ ।
