नेपालका प्रधानमन्त्रीलाई छिमेकी भारतको भ्रमण बनारसको लडडु जस्तो हुने गरेको छ। बनारसको लडडु खाँदा पनि पछुताउनुपर्ने नखाँदापनि पछुताउनुपर्ने। हेर्दा आकर्षक देखिने बनारसको लड्डुमा आह्राले चिरेको काठको धूलो मिसाइन्छ भनेर पछिल्लो समय चर्चामा आउने गरेको छ। पहिला गुणस्तर राम्रो हुन्थ्यो तर अहिले देख्नका लागि मात्रै राम्रो भनिन्छ। भारत भ्रमण पनि नेपालका प्रधानमन्त्रीका लागि त्यस्तै हुने गरेको छ। नजाँदा पनि तीनतिरबाट सीमा जोडिएको मुलुक भएकोले सबै कुरा उसैसँग जेलिएका छन्। छलफल गर्नै पर्‍यो। केही न केही राम्रो कुरामा फोकस हुनै पर्‍यो। नगरौं कसरी लिएको छ भन्ने पनि थाहा नपाइने। भारतले नै निम्ता नगरेको प्रधानमन्त्री जस्तो हेयको दृष्टिमा बस्नुपर्ने।
