नगरालाई युद्ध र शान्ति दुवैका लागि दुई गजाले बजाएको पाइन्छ। देवी–देवताका मन्दिरमा नगरा बजाउने चलन अझै पनि छ। रामशरण दर्नालको पुस्तक ‘नेपाली संगीत–संस्कृति’ अनुसार, पृथ्वीनारायण शाहले आफ्ना योद्धालाई विभिन्न ठाउँ र चौरस्तामा त्यस क्षेत्रका प्रशासकलाई नगरानिसान समेत प्रदान गरेका थिए। पृथ्वीनारायणकै पालादेखि नगरा बजाउने दमाईलाई नगर्ची भनिएको पाइन्छ। २००७ सालको परिवर्तनपछि नगर्चीको पर्याय नाइके हुँदै खरिदार पद बनेको दर्नालले उल्लेख गरेका छन्।
