संरचनात्मक दृष्टिकोणले एनजिओहरूले ‘पुराना’ पसलेहरू (व्यापारीहरू), स्वतन्त्र बुद्धिजीवीहरू र ‘नयाँ’ सरकारी कर्मचारीहरूको समूहभन्दा भिन्न एउटा नयाँ निम्न पुँजीपतिवर्गको उदयलाई प्रतिबिम्बित गर्छन् । यो सहायक ठेक्काको क्षेत्र पुराना ‘दलाल’ पुँजीपतिहरूसँग यस अर्थमा निकट छ कि यसले कुनै वास्तविक वस्तुहरू (माल) को उत्पादन गर्दैन तर साम्राज्यवादी उद्यमहरूलाई लघु उद्यमहरूमा संलग्न स्थानीय साना माल उत्पादकहरूसँग जोड्न सहयोग गर्दछ । यो नयाँ निम्न पुँजीपतिवर्ग – कम्तीमा यसको ‘मध्य अवस्थाको रूपान्तर’ – लाई यो तथ्यबाट सजिलै चिन्न सकिन्छ कि तिनीहरू पूर्व–माक्र्सवादीहरू हुन्, जसले ‘लोकप्रिय नाराहरू’ र केही सन्दर्भमा त तिनले आफ्ना सङ्गठनहरूमा अभिजातवर्गीय (विशिष्टतावादी) र ‘अग्रदस्तावादी’ अवधारणाहरू समेत ल्याउँछन् ।
