विद्यार्थी भयग्रस्त कण्ठले बोलिरहेको थियो । त्यो सूचना पाउँदा चन्द्रधरलाई आफ्नो मुखमा कसैले जोडसित थप्पड हाने जस्तो अनुभव भयो । उनी रन्थनिएर चुप लागे । किनकी श्वेतकेतु आजभन्दा चार वर्ष पहिलेसम्म चन्द्रधरकै छात्र थियो । ऊ जस्तो प्रतिभा सम्पन्न र गुरुभक्त विद्यार्थी उनले कुनै पाएका थिएनन् । चन्द्रधरको श्वेतकेतुप्रति सहज ममता थियो । त्यस छात्रबाट उनले केही आशा गरेका थिए । दुई वर्ष यतादेखि उसैले डाँकाको पेशा (दस्युवृत्ति) लिएको थियो । श्वेतकेतुको अत्याचारको खबर प्रतिदिन पाउन थालियो र त्यसको आतङ्क दिनानुदिन बढ्दै गयो ।
