“श्रीमान् नेपाल प्रहरीमा जागिरे हुनुहुन्थ्यो । दरबन्दी टीकापुर भए पनि काजमा भजनी खटिनु भएको थियो । २०५९ कार्तिक ९ गतेका दिन चिया पसलमा बसिरहेका बेला माओवादीले ताकेरै उहाँको आँखामा गोली हाने । उहाँको निधनपछि म मानसिक रुपमा धेरै कमजोर भएँ । ड्युटीमा रहेको एउटा देशभक्तको हत्या हुँदा पनि हामीलाई राज्यले द्वन्द्वपीडितको रुपमा पहिचान नगर्दा दुःख लाग्छ । हामीले भौतिक र मानसिक रुपमा पाएका यातनाको कुनै लेखाजोखा छैन । यसको क्षतिपूर्ति हुन सकेको दिन नै न्याय पाएको महशुस हुनेछ ।” -कञ्चनपुरकी बिष्ना पन्त
