हामीले आँसुसहित आफ्ना पापहरू स्वीकर गरेनौं भने हृदयबाटै आनन्दित कहिल्यै पनि हुन सक्दनौं। त्यस्तो चीन देशमा भइरहेको छ। हाम्रो चर्चमा किन भइरहेको छैन? हामी निको हुन सकौं भनी आफ्ना पापहरू एक-अर्कासँग स्वीकार गर्न डराउँछौं। अरूले के भन्लान् भन्ने डरले हामीलाई आफ्ना पापहरू स्वीकार गर्नदेखि रोक्दछ। यशैयाले भने, ‘मरणशील मानिसदेखि,...मानिसको सन्तानदेखि डराउने... आफ्ना सृष्टिकर्तालाई भुल्ने तँ को होस्’ (यशैया ५१:१२, १३)।
