निक्कै पर पुगेपछि उसले दस रुपियाँको नोट नै अगाडि देख्यो । उसलाई धेरै भोक पनि लागिसकेको थियो र खल्तीमा एक प्लेट चना र एक कप चिया खानसम्म पनि पैसा ऊ जहाँ आइपुगेर रोकियो, त्यहाँभन्दा अगाडि जाने बाटै थिएन मान्छेले गरेको जीवनयात्रा बिसाउने ठाउँ थियो त्यो । अर्थात् मसानघाट आइपुगेर बाटो टुङ्गएिको थियो । ऊ थचक्क भूइँमा बस्यो । उसलाई भनन्न रिगँटा लाग्यो । रुख बिरुवा, नदी-घाट-चिता-मलामी सबै घुमेको अनुभव गर्‍यो उसले ।
