त्यतिबेला नै वाम गठबन्धन र पार्टी एकता दुवैलाई एकथरी व्यक्ति, पार्टी र समूहले उत्पात नै भएको ठानी प्रतिक्रिया व्यक्त गरेका थिए भने अर्काेथरी यति धेरै अत्तालिए कि त्यसको सीमा नै रहेन । जबकि समर्थकहरू पनि त्यति धेरै खुशी र हर्षले उत्पात हुनुपर्ने थिएन भने आत्तिनेहरूमा पनि मुलुकै डुबेसरह रोदन र चित्कारको आवश्यकता थिएन । किनकि दुई पार्टीहरू मिले पनि उही व्यक्ति, उही चरित्र, उही प्रवृत्ति, उही कार्यशैली र उही पुरानै सोच, दृष्टिकोणसहित जस्ताको तस्तै एकतामा प्रवेश गर्ने हुनाले मात्तिने र आत्तिने कुनै कारण थिएन ।
