५० वर्षअघि नुन किन्न नारायणगढ पुग्ने गरेको विष्णुप्रसाद देवकोटालाई अझै सम्झना आउँछ । दैनिक उपभोग्य सामग्री खरिद गर्न पालुङटारमा पसल थिएनन् । ‘बाटोमा खान तीन पाथी फापर बोकेर नारायणगढ जान्थ्यौं,’ उनी भन्छन्, ‘भनेको दिन फर्किएर नआए जहान चिन्ता मानेर बस्थिन् ।’ क्रमश: विकासले फड्को मार्दै गएपछि तनहुँको डुम्रे हुँदै भन्सार व्यापारिक केन्द्र बन्यो । डुम्रे–भन्सार हुँदै तुरतुरेसम्म ०३० सालतिर मोटरबाटो आएपछि पालुङटारका बासिन्दालाई अझै सहज भयो ।
