साँझ दैनिकीबाट एकैछिन विश्राम लिएको मेरो मगजबाट तीनै पात्रहरू गायब भए जब छेवैको फोनमा मेरी प्रियतमाले घण्टी दिइन् । मैले सपनाबाट ब्यूँझिएझैँ आफ्ना हिजो, आज र भोलिलाई सम्झँदै भावहीन भएर फोनको जवाफमा भनेँ, ‘हेलो !’ र, ‘के भयो ? बोली त अलि गडबड छ नि !’ को उत्तर दिएँ, ‘निदाएँछु । तिम्रो फोनले पो ब्यूँझायो । सपना पो देखिरहेको थिएँ ।’त्यसपछि आफ्नी प्रियसीलाई मैले आफ्नो तान्द्रिक–सपना सुनाएँ ।
