मलाई सधै‌ आफुमा खट्किने धेरै कुरामध्ये यो पनि एक हो कि लेखनलाई मैले आफ्नो जीवनशैलीको हिस्साका रुपमा अघि बढाउन सकेको छैन । खोतल्ने हो भने यसका थुप्रै कारणहरु हुन सक्छन् । केहि साथीहरु लेख्नको लागि मलाई प्रेरित गरिरहेका हुन्छन् तर अधिकतर ‘व्यस्तता’लाई म रेडिमेड बहानाका रुपमा उभ्याउने गर्छु, व्यस्त हुँदा पनि र नहुँदा पनि । कहिलेकाहीँ सोच्छु, के म साँच्चै लेखनमा रुचि राख्छु त? र यहि प्रश्नले मलाई थिलथिलो बनाइदिन्छ । फाट्टफुट्ट कविता, त्यो पनि छोटा, केहि मनोवादहरु र केहि हितैषीहरुको आग्रहमा केहि लेख लेख्दैमा सिमित छ, मेरो लेखनयात्रा । यसले मलाई पटक पटक हीनताबोध गराउँछ र म किन मेरा समकक्षी साथीहरुजस्तो राम्रो लेख्न सक्दिन भनी आफुलाई सोध्ने गर्छु ।
