मैले प्रतिप्रश्न गर्दै भनेको थिए तपाई त जमानामा स्नातक गरेको पढेको मान्छे, धेरै अगाडी देखि कांग्रेस राजनितिमा होमिएको मन्त्री, प्रधानमन्त्री हुने सपना देख्नु भएन ?, उनको हसोमा उत्तर थियो बावु नदेखेको कहाँ हो र खै काम गरि नै रहेको छु । अझैबेला भएको छैन होला आउलानी पालो । एक न एक दिन कसो नपुगिएला भन्दै लामो हासो हाँसे लाग्थ्यो अझै पचास नाघिसकेका गजेन्द्रको उर्जा जस्ताको तस्तै थियो । निष्ठा मरेको थिएन र उत्कट जनताको सेवा गर्ने चाहाना गलेको थिएन ।
