सन् २००३ मा आएर फेरि एकपटक सो पुस्तकालय खुलेको छ । अहिले तमिलभाषीहरूले पुस्तकालयको भरपूर उपयोग गरेका छन् । त्यसलाई आफ्नो गर्विलो पहिचान बनाएका छन् । तर, जलाइएको पुस्तकालयलाई उनीहरूले जस्ताको त्यस्तै राख्न खोजेका थिए ताकि त्यो कुकृत्यको इतिहास पुस्ता दरपुस्ताले देखुन् । आगोले खाएको बिरूप संरचना देखेर कसैले फेरि त्यस्तो दुष्कर्म नदोहोर्‍याउन् । तर, श्रीलंकाली सत्ताले आफ्नो संलग्नतामा भएको संहारको इतिहास ज्युँदो राख्न चाहेन ।
