नेपाल विकासोन्मुख मुलुक हो भन्ने कण्ठ्य आवाज ध्वनित भइरहन्छ । हामी नेपालीहरू यथार्थ बोध गर्न नसकी स्वाङ र ढर्रामा अगाडि बढ्न कम्ता छैनौं । हाम्रा सुइँखुट्टे स्वरूपले भूमण्डलीय अतिरञ्जना बोकिरहेका छौँ । मौलिक संस्कृति आफ्नै लागि अपाच्य बन्दै गएको छ । परम्परित सांस्कृतिक प्रचलनका नवीनतम् संस्करण विकसित भएका छन् । राजनीति सबै पक्षको परिवर्तनको कारक हो भन्नेमा दुईमत छैन । हाम्रा नेताहरू आफू जित्न र टिक्न राजनीति गर्दैछन् । जनता जित्ने र टिकाउने राजनीति गर्न नसक्दा अवैज्ञानिक जीवन शैलीको प्रभाव बढ्दो छ । आधारभूत आवश्यकताको परिपूर्तिविनाको उपभोगले दूरगामी प्रभाव पार्ने निश्चित छ । हाम्रो लगानी उत्पादनमुखी छैन, उपभोगमुखी छ । यो उपभोक्तावादी सांस्कृतिक प्रचलनले हाम्रो जस्तो मुलुकमा प्रभुत्ववर्ग खुसी रहला तर सर्वहारा वर्गको हित गर्दैन ।
