मन भक्कानिएर आयो । आफैंलाई सम्हाल्ने प्रयास गर्दागर्दै पनि कतिबेलादेखि मेरो आँखाबाट आँसुका बलिन्द्र धारा बगिरहेका रहेछन् पत्तै पाइनँ । छेउमा बसेकी बहिनीले पो झस्काइ, ‘के भयो दिदी ? किन रुनुभएको ?’ म लाजले रातोपिरो हुँदै हतारहतार आँसु पुछ्दै भने, ‘केही होइन, यो बच्चालाई देखेर माया लागेर आयो ।’
