पैसाको अभाव भएकाले उनी त्यस समय चलेका पत्रिका दुई रुपैयाँमा बेच्थे । त्यसबापत उनलाई एक रुपैयाँ नाफा हुन्थ्यो । ‘त्यसका लागि कहिलेकाहीँ त क्लास नै छाडेर पनि हिँड्नुपथ्र्यो,’ उनले आफ्नो दुःख सुनाए । ४० ओटा पत्रिका बेचेबापत कमाएको ४० रुपैयाँले उनी रिमिझिमी भोजनालयमा दुई प्लेट भात र एक कचौरा तरकारी खान्थे । यति खानाको सात रुपैयाँ पथ्र्यो । पत्रिका बेच्न सुन्धारा वरपर डुल्दा उनी सानो घरजस्तै चिटिक्क परेको शौचालय ( अहिले त्यो शौचालय भत्काइएको छ ) देख्थे । त्यो देख्दा कुनै समय यस्तो राम्रो घरलाई किन शौचालय बनाइएको होला त कहिले मेरो पनि यस्तै सानो घर भइदिएको भए अर्काको घरमा बस्दा जस्तो पीडा हुँदैनथ्यो होला भन्ने ख्याल आउने उनी बताउँछन् ।
