मेरो हालसम्मको बुमmाईले के निष्र्कस दिन्छ भने म शरिर, मन, र बुद्धि होईन। अनि के हुत? भन्ने जिज्ञासा ऊठनु स्वभाविकै हो। अहिलेसम्म पढेका अनि सुनेका पुर्विय दर्शनका शास्त्र र गुरुहरुको भनाई वा अनुभवले दिने परिभाषामा कसैले जिवको स्वरुप शुन्य हो भन्छन कसैले चैत्यन्य हो भन्छन। जो न कहिले जन्मन्छ नत मर्दछ। जन्मने मर्ने त शरिर हो। जुन अतृप्त सस्कारको कारण वा प्रारब्धले गर्दा हुने गर्दछ। अनि यो चैतन्य वा शुन्यको अनुभव आफैले आफैमा गर्न सकिन्छ। चैत्यन्य वा शुन्यको अनुभव गर्ने गुरुहरुले आफु भित्र गरेको अनुभव वा सत्य मेरो लागि सत्य भएर पनि सत्य होईन। जबसम्म मैले त्यो आफुमा अनुभव गर्न सक्दीन। यो आफैमा घटित हुने प्रकृयाको साक्षी आफै नभैकन कसरी विश्वास गर्नु र?
