स्टैंपिंग मशीनका उपयोगमा, जस्तो माथि भनिएको छ, खतरेको भय थियो। यसका स्थानमा चक्र वा ह्वील मिल को प्रयोग शरू भयो। अचेल पनि चक्र वा ह्वील मिलको उन्नत रूप नैं प्रयुक्त हुन्छ। यसमा एउटा क्षैतिज ईषा रहन्छ, जो ऊर्ध्वाधर स्पिण्डल का घूमनाले घूमती हो। स्पिण्डलमा फलामका दुइ भारी चक्र जोडिएका रहन्छन्, जसको भार 10 देखि 12 टनसम्म र व्यास छ फुट हुन्छ। एक पल्टमा लगभग 300 पौण्ड द्रव्य पिंधिन्छ। पानी हालेर त्यसलाई गिलो राख्दछन्। पिसाई चारदेखि लिएर पाँच घण्टामा सम्पन्न हुन्छ। फेरि त्यो दबाइन्छ। प्रति वर्ग इंचमा 3,000 देखि 4,000 पौण्ड दबाव रहन्छ। यस्ता उत्पादको घनत्व 1.74 देखि 1.80सम्म हुन्छ। यसलाई फेरि तो्डेर विभिन्न विस्तारका दानाहरु प्राप्त गर्दछन्। यस विधिमा समय केही अधिक लाग्थ्यो। अत: अब यसमा केही र सुधार गरिएको हो। दुइ फलामका कक्ष, ड्रमका आकारका रहन्छन्। एकमा शोडा गन्धक र अर्कामा कोइला गन्धक काँसाको गोलीहरुका द्वारा पिंधिन्छ। चार घण्टामा विभिन्न अवयव पूर्ण रुपले चूर्ण हुन्छन्। दुइटै कक्षहरुदेखि चूर्णलाई निकालेर, तेस्रो ताँबाका ड्रममा राखेर, काष्ठको गोलीहरुदेखि दुइ घण्टासम्म पिंध्छन्, जसमा एकसम चूर्ण बन्न जान्छ। यस विधिलाई बेलननाल विधि भन्दछन्।                                                                