प्रगतिशील उत्पादक शक्तिहरूको विकास, राष्ट्रिय पुँजीको निर्माण, व्यापक सामाजिक–आर्थिक–सांस्कृतिक रूपान्तरण एवम् सामाजिक न्याय र समावेशी विकासबिना आर्थिक समृद्धि सम्भव छैन । यी यस्ता विषय हुन, जुन वामपन्थी पार्टीहरूको परिकल्पना र पहलबाटै मात्रै स्थापित भएका छन् । यिनको कार्यान्वयनका लागि वामपन्थी नेतृत्व अपरिहार्य छ । नवउदारवाद, अनियन्त्रित विदेशी लगानी र स्वेच्छाचारी बजार अर्थतन्त्रलाई विकासको एक मात्र आधार ठान्ने नेपाली काँग्रेस लगायतका शक्तिबाट विकासको यो सही दिशा अवलम्बन गर्नु असम्भव छ । त्यसका लागि पनि कम्युनिष्ट एकता समयको माग बन्न पुगेको छ ।
