देश र जनताको चहना र भावानालाई शिरोधार्य गर्दै मिलेर अघि बढ्ने प्रतिवद्धता बिर्सेर उनीहरु फेरिपनि उही राजनीतिक खिचातानी अनि शक्ति र सत्ताको दरुपयोग तर्फको बाटोमै अघि बढिरहेका छन्। यदि देशमै केही सम्भावना हुन्थ्यो भने राजनीतिक दलका नेता तथा राज्यका उच्च—पदस्थ व्यक्तिहरुले आफ्ना छोराछोरीलाई देशमै केही गर्न प्रेरित गर्ने थिए होला। जनताको रगत पसिनाबाट संकलित राज्यको ढुकुटी लुटेर लाखौँ खर्चेर युरोप, अमेरिका, अष्ट्रेलिया लगायत सम्पन्न मुलुकमा भविष्य खोज्न पठाउने थिएनन् होला। हाल नेपालमा राजनीतिक नेतृत्वमा रहेका एकाध बाहेक अधिकांशका छोराछोरी सम्पन्न मुलुकहरुमा भविष्य खोजिरहेका छन्।
