राज्य सञ्चालकले एक्लै राज्य सञ्चालन गर्न सक्दैन । उसलाई सहयोग गर्न, सुझाव दिन र गलत निर्णयबाट बचाउन अमात्यको आवश्यकता बताइएको छ । अमात्य भनेको मन्त्री परिषद हो जसको प्रमुखलाई प्रमुख अमात्य भनिन्छ । अमात्यमा निश्चित गुणहरु हुनु पर्छ भनिएको छ । उनीहरु लामो समयदेखि राज्य सञ्चालनका सहयोगी हुनुपर्छ । शास्त्रविद्, निर्भीक, युद्धविद्यामा कुशल, र कुलीन हुनुपर्छ । सन्धि र विग्रह दुवै अवसरमा सहयोगी हुनुपर्छ । राजकीय निर्णयका बारेमा स्मृति र शास्त्रहरुमा निश्चित नियमहरु बनाइएका छन् । एकान्त स्थानमा र गोपनीय राखेर मन्त्रणा गर्नुपर्छ भनिएको छ । जबसम्म सन्धि विग्रहको परिणाम प्राप्त हु“दैन त्यस बेलासम्म राजकीय निर्णयहरु गोपनीय राख्नु पर्छ भनिएको छ । अध्याय 2 मा मन्त्रिपरिषदसंगको छलफलको विधि बताइएको छ । यस अनुसार सबभन्दा पहिले अमात्यसंग, त्यसपछि विद्वान् ब्राह्मणसंग, र अन्तमा सबै कुरा विचार गरेर आफैं निर्णय गर्नुपर्छ भन्ने निर्देश दिइएको छ ।