मानसिक रूपमा यति बलिया थिए मेरा बाबा, जसले कहिल्यै आफ्नो प्रेम र चाहनालाई अधुरोमा छाडेनन्। सायद उनीसँग दुःख ग्रहण गर्नसक्ने क्षमता (विल पावर) अद्वितीय थियो। तर जब कान्छो, प्यारो छोरा अर्थात् म मुटु रोगको शिकार भएँ, चिकित्सकले बाँच्ने–नबाँच्ने दोहोरो तर्क गर्न थाले अनि अलिक खङ्ग्रिन थाले उनी। त्यसबेला उनको ‘विल पावर’ले काम गरेन। संसार छाडे। त्यही विल पावर ममा हस्तान्तरण भएको छ कि जस्तो पनि लाग्छ, कहिलेकाहीँ।
