यो जागिरे मानसिकताले निजी उद्योगमा काम गर्ने श्रमिकलाई समेत गाँजेको छ। एकपटक काममा छिर्नु भनेको जिन्दगीभरिका लागि हो भन्ने मानसिकता हाबी छ। चाहे जस्तोसुकै काम गरून्। सम्बन्धित काममा आफू दक्ष होस् वा नहोस्, मतलब छैन। जागिर भने खानैपर्ने। जागिरलाई सधैंका लागि बनाइराख्न खोज्ने प्रवृत्तिले रोजगार क्षेत्रमा आवश्यकताभन्दा बढी कामदार थप्न प्रयास गरिरहन्छ। पहिले नै अप्रभावकारी रहेको मानव संसाधनको सङ्ख्या झन् थपिँदै जान्छ। श्रम कानुनले प्रभावकारिता र उत्पादनशीलताका आधारमा कामदार राख्न वा हटाउन पाउने (हायर एन्ड फायर) व्यवस्थालाई यसले असम्भवजस्तै बनाएको छ। जसबाट निजी र सार्वजनिक दुवै क्षेत्र प्रताडित छन्।
