८ इस्वी संवत्‌ ३३ पेन्तिकोसको दिन हजारौं यहूदीहरूका साथै धर्म परिवर्तन गरेर यहूदी बनेकाहरू पवित्र शक्तिद्वारा अभिषिक्त भएका थिए। ती भर्खरै ख्रीष्टियन बनेकाहरू “चुनिएको जाति, शाही पुजारीको दल, पवित्र राष्ट्र अनि परमेश्वरको विशेष सम्पत्ति” भए। (१ पत्रुस २:९, १० पढ्‌नुहोस्) प्रेषितहरूले आफू जीवित छउन्जेल परमेश्वरको मण्डलीको राम्ररी हेरविचार गरेका थिए। तर तिनीहरूको मृत्युपछि भने “टेढोमेढो कुरा गरेर चेलाहरूलाई आफूतिर तान्ने मानिसहरू” देखा पर्न थाले। (प्रेषि. २०:३०; २ थिस्स. २:६-८) तीमध्ये धेरैजसो मण्डलीका जिम्मेवार पुरुषहरू अर्थात्‌ निरीक्षकको रूपमा सेवा गर्थे। पछि तिनीहरू “विशपको” रूपमा देखा परे। येशूले आफ्ना चेलाहरूलाई “तिमीहरूचाहिं सबै दाजुभाइ हौ” भन्नुभए तापनि बिस्तारै पादरीवर्ग देखा पर्न थाल्यो। (मत्ती २३:८) त्यतिबेला अरस्तु र प्लेटोको दर्शनबाट प्रभावित भएका मण्डलीका प्रमुख व्यक्तिहरूले परमेश्वरको वचनको साँचो शिक्षाको साटो बिस्तारै झूटो शिक्षा सिकाउन थाले।
