महासङ्घको उद्देश्य र लक्ष्य बमोजिम अघि बढ्न, त्यसका नीति, नियम, आचारसंहिता पालना गर्न, कम्युनिष्ट नैतिकता, आदर्श र जीवनशैली अपनाउन, आफ्नो वर्गप्रति प्रेम र वर्गवैरीप्रति घृणा गर्न, विचार अनुरुप आचरण र व्यवहार गर्न नसक्नु नै रुपान्तरण हुन नसक्नु हो । हामीमा अनुशासन र प्रतिवद्धताको पनि समस्या देखापरेको छ । त्याग, समर्पण, बलिदान, साहस, वीरताको हिजोको भावलाई क्रमशः विर्सदै, शिथिल हुँदै जानु आचरणमा देखिएको समस्या हो । साथै निराशा, कुण्ठा, पलायनका समस्याले संगठनात्मक काममा निस्क्रियता र अकर्मण्यता पैदा गरेको छ । व्यक्तिकेन्द्री, दम्भी प्रवृत्तिले पनि समस्या पैदा गरेको छ । आर्थिक उत्प्रेरणा र मोह, प्रलोभन र स्वार्थले साँस्कृतिक स्खलनको वातावरण बन्दै गएको छ । वुर्जुवा जीवनशैलीप्रति तीव्र आकर्षण, फजुल खर्च, सहरिया तडकभडक र उपभोक्तावादी शैलीमा आशक्ति, स्वभाव, चरित्र, आचरणमा सर्वहाराकरण गर्ने, रुपान्तरण हुने भन्दा पूजीवादी मूल्य, जीवनशैली, चरित्र र आदर्शलाई आत्मसात् गर्दै जाने हो भने हाम्रो आन्दोलनको लक्ष्य प्राप्ति सम्भव छैन । हामीमा रहेको निम्न पूजीवादी ढुलमूल आदर्श र आचरणलाई सर्वहारा आदर्श र आचरणमा रुपान्तरण गर्नु पर्ने समस्या एउटा मूल समस्या बनेको छ । जसले वर्ग विचलनतिर डो¥याउने सम्भावनालाई संकेत गर्छ ।
