आसपासका बासिन्दा जस्तै थवाङवासी पनि पहिले बढी भेंडापालन गर्थे। अहिले चाहिं यहाँको प्रमुख आय स्रोत कृषि र रेमिट्यान्स हुन पुगेको छ। भेंडापालन दुई–चार घरमा सीमित छ। थवाङका ९० प्रतिशत जनता परम्परागत कृषि व्यवसायबाट जीविका चलाइरहेका छन्। थवाङ रोल्पाकै सबभन्दा राम्रो आलु फल्ने गाविस मानिन्छ, तर उत्पादन वर्षेनि घट्दो छ। स्याउ खेतीका लागि पनि यो ठाउँ राम्रै मानिने भएकाले द्वन्द्वकालमा माओवादीहरूले जुम्लाबाट बिरुवा ल्याएर चालाबाङमा रोपेका थिए। रेखदेखको अभावमा ती स्याउका बोट सुकेर सखाप हुँदै गएका छन्।
