सेविकातर्फ हेर्न मन लाग्यो । सायद मन हलुका पार्न उसको मुहार हेर्नैपर्छ । केही त भन्नैपर्छ सेविकालाई । मैले उनका आँखामा बाहेक कसैमा भरोसा लाग्दैनथ्यो । मैले भनिहालेँ, ‘नानी चिसोले ढाड दुखेर उठ्नै सकिएन । एकछिन आराम गरेर मात्रै खाना खान आउँछु नी है ।’
