पुंसत्वको कर्मकाण्डसँग जोडिएको छ, वीरताको इतिहास । अर्थात्, दंगली मानसिकता । युद्ध गर्नैपर्ने, जित्नैपर्ने, नाम चम्काउनैपर्ने । सिपाही त लडाइँमा मरिहाल्थ्यो, राजाको नाम चम्किन्थ्यो । विरोधीलाई मात्र नभएर प्रकृतिलाई समेत जित्नैपर्ने । हिमाल चढेर देशको झन्डा गाड्नुपर्ने । जनावर, चिम्पान्जी या चरालाई त्यसको के मतलब ? सांस्कृतिक मूल्य नै फरक भयो भने संसारको स्वरूप कस्तो होला ? मेरो आगामी उपन्यास हाँसको कथाको केन्द्रमा पनि नन–ह्युमन नै छ ।
