हिजो नाङ्गो खुट्टा हिँड्ने मान्छेमा आज ‘मेहनत गरेर भएपनि नयाँ चप्पल लगाउनु पर्छ’ भन्ने चेतना आएको छ। उसले मेहनत गर्छ, कमाउँछ। नयाँ जोर चप्पल फेर्छ। तर यस्तो विकासले उसको जीवनस्तर चाहिँ खासै उक्लिँदैन। हो, चप्पल लगाउने भएपछि उसको पाइतालाबाट जुका पस्दैन, टिटानस हुँदैन र स्वास्थ्यस्थिति सुध्रँदै जान्छ। यस हिसाबले हेर्दा गरिबी घटेको छ, सर्सती हेर्दा मान्छे सम्वृद्ध नै देखिन्छ।
