यस्तो कुरा दिमागमा आउनु के थियो, म आत्तिएँ । भएजत्ति म्याटर सोरसार पारेँ र आफ्नो कम्प्युटरमा सारेँ । काम लगभग फाइनल भइसकेको रहेछ । ‘आफ्नो नाम जाँदै छ…… ’ भन्ठानेर हो कि कुन्नि, के–के चित्त बुझेन, बुझेन ! तलमाथि पारेँ, छोट्याएँ, टुक्र्याएँ, काटकुट गरेँ ! यताको उता, उताको यता सारेको सार्‍यै गरेँ । सम्पादक किशोरराजलाई सोधिनँ, उहाँलाई सोधिनँ, प्रकाशक संस्थालाई सोधिनँ, जे मन लाग्यो, त्यो गरिरहेँ । बाह्र सय चानचुन पेज थियो होला, नौ सयमा झरेछ !
