‘नेता ज्यु हजुरलाई कस्तो छ अहिले ? छिटो निको हुनुहोला है हजुर । स्वास्थ लाभको कामना ।’ उच्च नेता विरामी भएर थलिएपछि अस्पतालमा भेट्न आउनेहरुको भिड बाक्लिरहेको थियो ।
आफन्त र केही शुभचिन्तक कार्यकता बाहेक एकपटक आएकाहरु दोस्रो पटक कमै आउथे । तर उनी निकट दलको दोस्रो दर्जाका फेन्चस्टाइल दारीजुंगाधारी कालो चश्मा लगाउने नेता भने पटकपटक आइरहन्थे र उपचारमा संलग्न मुख्य डाक्टरसंग खासखुस गरिरहन्थे । र आफन्तहरुलाई सहानुभुति दिन्थे–‘मैले डाक्टरसंड्ग आग्रह गरिरहेको छु । नेता ज्युको अवस्था सामान्य बन्दै गइरहेको छ रे । अब केही दिनमा उहाँ पूर्ण निको हुनुहुनेछ । तपाईहरु नआत्तिबस्नुहोला ।
त्यसको केही दिनमा तिनै खासखुस गरिरहने डाक्टरले नेताको निधन भएको घोषणा गरे । पार्टीका नेता तथा कार्यकताहरु आए । र लासलाई पार्टी कार्यालयमा लगी अन्तिम श्रद्धाञ्जलीका लागि मञ्चमा राखे ।
विभिन्न दलका नेता, कार्यकता, आफन्त, शुभचिन्तक, राजनीतिक विश्लेषक, विभिन्न संघसंगठनका प्रतिनिधि, विदेशी कुटनीतिज्ञलगायतका महानुभावहरु जम्मा भए र नेतालाई अन्तिम श्रद्धाञ्जली दिए । उहाँ अमर रहने घोषणा गरे । अनि लासको अन्त्येटिका लागि आर्यघाटमा लगे ।
चितामाथि जलाउन राखिएको लासलाई अन्तिम् श्रद्धाञ्जली दिंदै दोस्रो दर्जाका तीनै फेन्चस्टाइल दारीजुंगाधारी नेताले दुखीभावमा भने– ‘नेताज्युको आत्माको चिरशान्तिको कामना गर्दछौ । उहाँको निधनले हाम्रो पार्टीलाई ठुलो क्षति पुगेको छ । पार्टीको लागि उहाँको आवश्यकता थियो । तर कालले समातिहाल्यो ।’
ती नेताले आफ्नो पार्टीे उहाँको परिवारका लागि सक्दो सहयोग गर्न तयार रहेको आफन्तजनलाई आश्वासन पनि दिए । र घाट किनाराको चितामाथि जल्दै गरेको लासतर्फ लागे । अन्तिमप्रहरमा पुत्ताइरहेको लासलाई हेर्दै मौन टोलाईरहेका उनको उपचारमा संलग्न मुख्य डाक्टरनजिकै गएर खुस्स भने–‘डा.साप, बधाई छ । र ढुक्क हुनुस् । तपाईको प्रमोशन पक्का भो ।’