पत्रकार अमीत ढकालको ‘रेल त हैन, बिजुली हजुर’ शीर्षक केही साताअघिको चर्चित लेखको मुख्य सन्देश जलविद्युत् सम्पदाको धनी देश नेपालले विद्युत् उत्पादनमै मुख्य जोड गर्नुपर्छ भन्ने थियो । सर्वप्रथम जलविद्युत्, त्यसपछि पर्यटन र केही हदसम्म कृषि (जडीबुटी/वन पैदावारसमेत) नै हाम्रो तुलनात्मक लाभका क्षेत्र हुन् भन्नेमा कसैको विवाद छँदा पनि छैन। सम्भाव्यताका अनुपातमा अत्यन्त कम उत्पादन भइरहेको जलविद्युत्को विकासबाट हाम्रो देशमा औद्योगिक उत्पादन र सर्वसाधारणको उपभोग दुवै बढाउन सकिने ढकालको दलील छ। कुनै बखत १० प्रतिशत पुगिसकेको कुल गार्हस्थ्य उत्पादनमा उद्योग क्षेत्रको योगदान अहिले ६ को हाराहारीमा झर्नुको एउटा प्रमुख कारण लोडसेडिङ हो भन्नेलगायतका ढकालको विश्लेषणमा असहमत हुनुपर्ने खण्ड छैन तर कतिपय कुरामा भने बहस हुनुपर्ने देखिन्छ।
