यो त एउटा प्रतिनिधिमूलक कथा मात्र हो। ७७ वटै जिल्लामा यो नाटक मंचन भयो। यसका कारणले देशभर अन्तर्घातको एउटा असाध्यै कालो अध्यायको प्रारम्भ भयो। त्यो अध्यायले, मंसिरको चुनावसम्म आइपुग्दा कुन रुप लियो, त्यो त छर्लङ्ग छ। यो सबै पार्टीलाई आफ्नो बिर्ता ठान्ने र त्यस बिर्ताको बदलामा बाली असुल्न खोज्ने नेताहरुको अहंकारको परिणाम हो। नेताले त दोषको भारी बोक्नै पर्छ तर जनतामाझ आफ्नो स्वीकार्यतालाई बढाउनु र सङ्गठनमा अधिकारिक योगदान पुर्‍याउनुको साटो, चाकडीद्वारा नै पद प्राप्त गर्न खोज्ने कार्यकर्ताको प्रवृत्तिलाई दोषबाट उन्मुक्ति दिन सकिन्छ र?
