शनिबार छतमा बसेर नोट बनाउँदै थिएँ । एक्कासी कसैले पछाडीबाट मेरा दुवै आँखा छोपिदियो । बिस्तारै हात छामे । नरम थिए । नाडीमा छामे घडी रैछ । पक्का पनि दिव्या नै हो । यस्तो काम अरु कसैको हुन्थेन । र, मलाई दिव्याको हातको सुगन्ध थाहा हुन्थ्यो । म अभ्यस्त भैसकेको थिएँ उसको स्पर्शबाट ।
