तपाईंलाई थाहै छ, प्रशासकीय काम भनेको सामान्यतया दिउँसोको काम हो, दिनचर्या भनौं । तर पढ्ने र लेख्ने भनेको एक हब्बी हो फुर्सदको समयमा साँझ बिहान गरिने समयकटनी । अतः एकले अर्कालाई बाधा पार्दैन भन्ठान्छु म । उही खाने मुखलाई जुँगाले छेक्दैन भनेझैं । अर्को दृष्टिले हेर्ने हो भने, मभन्दा कान्छा र मेरा भाइसरह उमेरका डा. तारानाथ शर्मा जस्ता साहित्यकारले मैले भन्दा धेरै बढी सङ्ख्यामा साहित्यिक कृतिहरू प्रकाशित गराइसकेका छन् भने म त उहाँहरूको दाँजोमा एक छेउ पनि पुगेको छैन । लाग्छ, काम अझ धेरै गर्न बाँकी त छ, तर अफशोष, उमेरले ८३ टेकिसकेको मलाई घरले जा–जा र वनले आइज–आइज भन्ने अवस्था छ । अब त के नै नापुँला र ?
