पश्चिमतिर पनि चिजबिज उति फरक थिएनन्। सडकदेखि करिब ४० फुट पर एउटा पोखरी थियो, तर त्यसमा पानी उति धेरै थिएन। केही काँडेदार झाडीलाई छाडेर त्यहाँबाट देखिने केही रुख एकदमै टाढा थिए। त्यहाँ दुईवटा छाप्रा थिए तर मानिसको चाहिँ कतै नामनिशान थिएन। जमिनको बीचमा एउटा बुख्याचा थियो। उत्तरतिरको आकाशमा बादलहरू थिए, तर मृगान्कोबाबु उभिएको ठाउँ भने एकदमै घमाइलो थियो।
