घाम अस्ताइसकेछ, बाहिर अँध्यारो देखियो, अब हेर्ने कुरा पनि केही भएन, विमानमा जानकारी गराउँदैथे, अब एक घन्टामा सिङ्गापुरको विमानस्थल पुगिनेछ । परिचारिकाहरु यताउता पानी, सर्वत अरु पनि केके जसले मागे पनि पु¥याउँँदै थिए । हँसिला, फुर्तिला, केटाकेटीहरु, यिनलाई कैले थकाइ लाग्दैन होला ? जो सँग पनि हाँसेर बोलेका छन्, छिटो छरितो गरेका छन् ! म दङ्ग पर्दै यिनको गतिविधि हेर्दै थिएँ ।
