मुग्लिङ नारायणगढ सडकखण्ड वर्षामा बन्द हुनु नियमितजस्तै बन्न थालेको छ । पानी पर्नासाथ पहिरो खस्ने र घण्टौं जाम हुने अवस्था सडक निर्माण करिब सकिन लाग्दा पनि परिवर्तन हुन सकेको छैन । यसले दैनिक हजारौं यात्रुलाई समस्या हुन थालेको छ । सबैले थाहा पाए पनि सडक अवरुद्ध नहुने अवस्था आएको छैन । विगतमा दोहोरिने यही अवस्था अन्त्यका लागि सडकको विस्तार तथा कालोपत्रेको वृहत योजना थालिएको थियो, जुन अहिले सकिने क्रममा छ । तर काम सकिनै लाग्दा झनै सडक अवरुद्ध हुन थालेको छ । सरकारले विशेष विज्ञको परामर्शमा अहिले देखिएको समस्याको समाधान खोज्नुपर्ने देखिन्छ । सडक तयार भएर हस्तान्तरणपछि पनि यही समस्या दोहोरिइरहने हो भने सडकका लागि लगानी भएको अर्बौंको रकमको औचित्य रहँदैन । अर्कोतर्फ सडकको विकल्पका लागि पनि सरकारले पहल गर्नुपर्ने भएको छ । नौबिसे हेटौंडा सडकको मर्मत र स्तरोन्नति नहुँदा विकल्पका रुपमा सो सडक प्रयोग गर्न सकिएको छैन । बुटवल पोखरा सडकलाई पनि विस्तार गर्ने र केही साँघुरा ठाउँ फराक पारेर भए पनि मुग्लिङ नारायणगढ सडकलाई कम भार दिन सकिन्छ । तनहुँको बुद्धसिं मार्गमा बन्ने भनिएको पुललाई चाँडो बनाउने मात्र हो भने पनि धेरै समसया हल हुन सक्छ ।
पर्यटकहरुको चहलपहलका कारण प्रसिद्ध बन्दीपुरमा जे जति प्राकृतिक सम्पदा छन्, त्यस आधारमा अहिले देखिएको पर्यटकीय चहलपहललाई पर्याप्त मान्न सकिने अवस्था
छैन । खासगरी बन्दीपुर नजिकका पर्यटकीय गाउँ रामकोट, छिम्केश्वरी, हिलेखर्क आदिमा धेरै पर्यटक भित्र्याउन सकिने सम्भावना छ । त्यसका लागि बन्दीपुरको प्रबद्र्धन, खानेपानीको व्यवस्था, भरपर्दो सुरक्षा अनि बाटोघाटोको उचित व्यवस्था आधारभुत आवश्यकता हुन् । बन्दीपुरमा पानीको समस्या पुरानै हो । अनि वरपरका गाउँमा पुग्ने सहज बाटोघाटो अर्को समस्या हो । अनि अर्को आवश्यकता भनेको वरपर अलि टाढासम्म जाने गन्तव्य । बन्दीपुरबाट पैदल वा साईकल वा सडकयात्रा गर्दै छाब्दी अनि दमौली आउने गरी पर्यटकलाई ल्याउन सकिने हो भने एकातिर त्यसले बन्दीपुरको बसाई लम्ब्याउँछ भने अर्कोतिर दमौलीमा पनि पर्यटकीय चहलपहल बढाउन सक्छ । यसका लागि स्थानीय, पर्यटन व्यवसायी अनि सम्बद्ध सरोकारवाला तात्नु जरुरी छ ।