पहिलो कुरा, पछिल्लो समय नेपाली साहित्यमा कथा निधै कम सङ्ख्यामा प्रकाशित भैरहेका छन्, पुस्तक आकारमा । दास्रो, क्रान्ति र परिवर्तनका कुरा गरिहँदा क्रान्तिकारीले पनि, सत्ताधारीले पनि बिर्सिएका र छोडेका पात्र पनि छन् समाजमा, जसको विकासबिना परिवर्तनको नाराको अर्थ रहँदैन । मैले ती छोडिएका पात्रहरूको कथा लेखेको हुँ । तेस्रो, यथार्थवादी कथालेखनको आजको समयमा मान्छेको मनोवैज्ञानिक पाटो छुट्दै आएको छ । मैले त्यस छुटेको पाटोलाई समाउन खोजेको छु । र अर्को कुरा, मेरो कथामा बालबालिका, वृद्धवृद्धा र विक्षिप्त पात्रहरू बढी आउँछन्, जो समकालीन कथासाहित्यबाट छुुटिरहेका पात्र हुन् । यी कुराहरूले पाठकमा एउटा बेग्लै रुची जगाउनेछ भन्ने मेरो विश्वास हो ।
