अहिले देशमा विद्यमान अर्ध�सामन्ती र अर्ध�औपनिवेशिक अवस्थामा आमूल परिवर्तन नगरिकन पूँजीवादी�प्रजातान्त्रिक क्रान्ति पनि सफल हुन सक्दैन । त्यसका लागि लामो क्रान्तिकारी आन्दोलनको प्रक्रियाबाट जानुपर्ने आवश्यकता भएको कुरा प्रष्ट छ । तैपनि वर्तमान अवस्थामा ०६२�६३ को आन्दोलनका उपलब्धिहरुको रक्षा, गणतन्त्रको सुदृढीकरण र त्यसका लागि संविधानको निर्माण नै ऐतिहासिक र राष्ट्रिय आवश्यकताहरु हुन् । यस प्रकारको अवस्थामा जन विद्रोहमा जोड दिने नीति सिद्धान्ततः सही भएपनि वर्तमान राजनीतिक परिस्थितिमा असान्दर्भिक र गलत हुन जान्छ । त्यसबाट गणतन्त्रलाई संस्थागत गर्ने र संविधानको निर्माणमा बाधा पुग्ने सम्भावना तथा प्रतिगमनलाई नै मद्दत पुग्ने सम्भावना रहने छ ।
