ब्राद्मणहरू बौद्धहरूलाई घृणा गर्थे, यसका अनेक प्रमाण छन् । नीलकण्ठको पुस्तक प्रायश्चित मयूखमा मनुको एउटा श्लोक छ, ‘यदि कुनै मान्छेले कुनै बौद्ध, पाशुपत, पुष्प, लोकायत, नास्तिक वा कुनै महापातकको स्पर्श गर्छ त्यो मान्छे स्नान गरेर मात्र शुद्ध हुन्छ ।’ वृद्ध हारीतले नीलकण्ठभन्दा एक पाइला अगाडि गएर भन्छन्, बौद्ध विहारमा जानु भनेको पापी हुनु हो जसबाट मुक्तिको लागि स्नान गर्नुपर्छ । योभन्दा पनि अकाट्य प्रमाण मृच्छकटिकम् नाटकमा छ । नाटकको नायक चारुदत्त बौद्धको दर्शनलाई अपशगुन मान्छ । बौद्ध भिक्षुहरूको हत्या र मारपिट सामान्य घटना मानिन्छ ।
