बाबु ! तेरो बाजेले मलाई जमानामा हातमुख जोर्न दुःख पर्यो भनेर पिपरिया (पदमपुर) मा दुई विगाहा जग्गा दिनुभएको थियो । सोचेकी थिएँ अब हाम्रो दुःखका दिनहरू गए, तर होइन रहेछ । केही वर्ष त्यहाँबाट आएको धानले एकछाक भए पनि खान पुगेको थियो, तर दैवको मार भनौँ या पुर्पुरोमा नलेखेकोले हो त्यही जमीन पनि रापतीले खाइहाल्यो ।”
