५० को दशकमा ‘मुकुण्डो’ र ‘नुमाफुङ’ जस्ता मौलिक र गम्भीर सिनेमा बनाउने प्रयासहरू भए । तर सूत्रबद्ध सिनेमा संस्कृतिले छोपेको बजारमा यिनीहरूले न्याय पाएनन् र मौलिक सिनेमा संस्कृतिले निरन्तरता पाउन सकेन । केही सर्जकहरूले चलिआएको सूत्रको फराकिलो मैदानमा आफूलाई सेफ ल्यान्डिङ गराउने कोसिस गरे । आफ्नो अडानमा बसिरहने नवीन सुब्बाजस्ता सर्जकलाई दोस्रो सिनेमा बनाउन दुई दशक लागिरहेछ । सम्झी ल्याउँदा यो नेपाली सिनेमाको मन दुख्ने दृष्टान्त हो ।
