टेबल वरपरका तीनैजनाले उसलार्ई एकटकले हेरे। उसले अकमकाउँदै शुरु गर्‍यो। ‘मीना र मेरो बिहे परिवारले धेरै सानोमा गरिदियो, छोरी जन्मिदाँसम्म मैले बुझिसकेको थिएँ, म त्यहाँ बसेर खुशी हुन सक्दिन। त्यसैले म गाउँ छोडेर काठमाडौँ आए। मैले केही वर्षसम्म पनि उनलार्ई खर्चबर्च पठाइरहन्थेँ, तर पछि उनलार्ई पठाएको कागजात ठेगाना नभेटेर फर्किन थाले। मीना कतै सरिसकेकी रहिछिन्।’
