यहाँका विद्यालयमा अक्षर चिनेपछि अभिभावकले आफ्ना छोराछोरीलाई सदरमुकाम फुङलिङ, काठमाडौं र भारतको दार्जि्लिङतिर पढ्न पठाउँछन् । छोरालाई दार्जि्लिङ र छोरीलाइ सदरमुकामको मेची सेन्टमेरिज बोर्डिङमा पढाउँदै गरेकी डोङगा वालुङ शेर्पाले भनिन्, ‘यहाँ (गाउँ) को स्कुल ६ महिनामात्रै लाग्छ ।’ हिउँ, वर्षा र झरीले गर्दा नानीहरूले बाह्रै महिना पढ्न पाउँदैनन् । ‘अबको समयमा पनि नपढाएर के गर्नु, त्यसैले बाहिर पठाएकी छु,’ उनले भनिन् । उनका श्रीमान्ले गोठ स्याहार्छन् । उनी गलैंचा बुन्छिन् । त्यसको आम्दानीले छोराछोरीको शिक्षामा लगानी गरेका छन् ।
