विद्यालयहरूमा एकता नै बल हो भनेर पढाइन थालेको धेरै भयो । एउटा छेस्को भाँच्दा प्याट्टै भाँचिने तर धेरै छेस्काको मुठो बनाए भाँच्न नसकिने कथा सुनाएको पनि पुस्तौँ भइसक्यो । तर, खोइ त हामीले ती कथालाई वास्तविकतामा परिणत गर्न सकेको ? सायद हामी राम्रा कथावाचक मात्र हौँ । कथा रमाइला हुन्छन् तर तिनका प्रयोग नहुँदासम्म ती परिवर्तनकारी हुन सक्दैनन् ।
