कति कठिन छ जिउन प्रजातन्त्र भए पनि यहाँ । कानूनी राज्य छ, संसद् छ तर गरिबीले रोग, भोग व्याप्त छ जताततै । ठूलाबढा र शक्तिशालीहरु पद र प्रतिष्ठामा छन् । हिजो खाली खुट्टा हिड्ने र एकपेट खान नपाउनेहरु बंगलामा बसेर पजेरोमा गुडिरहेका छन् । जो हिजो इमान्दार थिएनन् र आज पनि छैनन् । तर बितेका तीस वर्षा दश वर्षम्म प्रजातन्त्रको प्राप्तिका लागि जेलमा बसेका सुरेन्द्र आज पनि उस्तै थिए । समयको रफ्तारमा पनि उनको लवाइखवाइमा कुनै परिवर्ततन आएको थिएन । प्रजातन्त्र आएपछिको आम निर्वाचनमा आफ्नो पार्टी संसद्को टिकट पाएका भए पनि लठैत परिचालन र रकम खर्च गर्न नसक्दा उनी संसद्मा जित्न सकेका थिएनन् । आफूभन्दा पछि राजनीतिमा लागेकाहरु र भर्खर उम्रेका कार्यकर्ताहरु साइरन बजाएर सडकमा गुडिरहेका थिए ।
