यसकारण अर्को प्रश्न उठेको छ– चर्चिल र रुजेवेल्टको केमेष्ट्रीको उपज हो एटलान्टिक चार्टर । ओली र प्रचण्डको केमेष्ट्रीको उपज वामपन्थी सर्वसत्तावाद र निरंकुशता कि विधिको शासन ? देशमा १२६ जाति छन्, यिनको समानुपातिक सूचीमा न सतार छन्, न कुशवाह, कुर्मी, चमार, मुसहर, दमाई, कामी, राउटे कोही पनि छैनन् । दश पन्ध्र जातिले चलाउने सत्ताले सवासय जातिको भलो, एकता, हक र हित संरक्षण गर्ने कार्यसूची समेत यिनमा छैन । मुख्य सवाल अन्याय र गरीबीको उन्मूलन हो । वामपन्थीको आधारशक्ति भनेकै गरीबी र अन्यायपूर्ण समाज भएकाले वाममोर्चाले भनेको समृद्धि र सुशासनका लागि यिनले विशेष काम गर्लान् र ? विश्वास कम र शंका बढी गर्न ठाउँ दिन्छ ।
