स्कुलमा पढ्थेँ । त्यतिवेला आमाको एकजना साथी थिइन् । उनका श्रीमान् रक्सीका अम्मली । रक्सी खाएरै होला आन्द्राको क्यान्सर भएछ । उनी मेरी आमासँग भन्थिन्, ‘श्रीमान् राति निदाउन सक्दैनन् । म निदाइरहेकी छु भने पनि राति एक–दुई बजे लठ्ठीले मेरो पेटमा दुख्ने गरी घोचेर उठाउँछन् ।’ आफ्नो पीडामा श्रीमती नछट्पटिएको भनेर त्यसो गर्दा रहेछन् । आफू त सुत्न नसक्ने नै श्रीमतीलाई पनि सुत्नै नदिने । श्रीमती पनि सती गइदिए हुन्थ्यो जस्तो कुरा गर्थे रे । आमासँग आएर उनी रुने गर्थिन् । ‘श्रीमान् त रोगी छन् नै, आफैँ बिरामी भएर बच्चाको बेहाल हुने भयो । बरु छिट्टै गइदिए हुन्थ्यो,’ उनी भन्थिन् ।
