सिम सिम पानी परिरहेको छ। छाता ओडेर म छोराको स्कूल बस कुरिरहेको छु। त्यसै बेला एक पाको महिला छिटो छिटो आइपुग्छीन। छाता नभएकोले छिटो छिटो गाडी चड्न खोज्छिन। तर उनको गन्तब्यको गाडी आउँदैन। सायद नेपाली भाषा आउँदैन उनलाई त्यसैले गलत गाडी मा चढ्दै वोर्लिदै गर्छिन।
एउटा स्कूल बस आउँछ। एउटा सानी नानी ८ -१० वर्षा को गाड़ी बाट वोर्लिनछिन। पारी पट्टी उनको आमा ब्यापारमा ब्यस्त होला। एता बाट त्यो नानी ले बोलाएको सुन्दिनन। म बाटो काटन मदद गर्छु। उ कुदेर आमाको मा जान्छे।
हरेक जनै पुर्णिमा मा गाई जात्रा - लाखे, गाउं हुँदै पर देवी खोलामा सेलाउन पुग्थ्यो । हरेक ठुला बाडाको घरमा पैसा उठाउने र खाजा खाने काम हुन्थ्यो । लाखे सँगै मारुनी पनि हुन्थ्यो । लाखे थाके पछी मारुनी नाच्ने गर्थ्यो ।
तरुनी , तन्नेरी जती सबै टाढा को बजार जान्थे भने बच्चा र बुढा बुढी हरु चै गाउ कै लाखे हेरेर दाङग पर्थे ।
पल्लो गाउमा नेवारी बस्ती थियो । उनिहरु माटो को भाडा बनाउथे र कृषि पनि गर्थे । गाई जत्रा तेही बाट सुरु हुन्थ्यो । अनी सँग सँगै लाखे पनि । हामी बच्चाहरु तेही जान्थ्यौ । सुरु भए देखी न सेलाए सम्म हामी पछी पछी लाग्थ्यौ ।
अघिल्लो दिन रात परेपछी लाखे आफ्नो गाउ फर्किन्थ्यो । हामी हाम्रो घर । भोली पल्ट बिहान भुइगल बाट लाखे कहिले आउछ भनेर बाटो हेर्थ्यौ । लाखे आउथ्यो नाच्थ्यो अनी जान्थ्यो । अघिल्लो दिन हाम्रो घरमा आउन नभ्एर हाम्रो घरमा दोस्रो दिन आउथ्यो ।
मलाई फोटोगग्राफी मनपर्छ तर मेरो यो मेरो शौख मात्र हो । मलाई सरल डोकुमेन्ट्री पनि मन पर्छ । म अहिले NHK World को ठुलो फ्यान भएको छू । मलाई किताब पढ्न पनि धेरै मन पर्छ । तर छिटो छिटो भने पढ्न सक्दिन । बिस्तारै बिस्तारै पढ्नु पर्छ । म एउटै लेखकको थुप्रै किताब भन्दा धेरै लेखकको एउटा एउटा किताब पढ्न रुचाउँछु । एउटै लेखकको किताब मात्रै पढ्यो भने दिमाग भ्रस्ट बनाउँछ जस्तो लाग्छ ।