ओशोको ‘प्रेमसूत्र’ ले भन्छ, जहाँ भय छ त्यहाँ घृणा, ईर्ष्या, हिंसा र क्रोध जन्मिन्छ, जसले दुनियाँलाई नर्क बनाउँछ। जहाँ प्रेम हुन्छ, त्यहाँ आनन्द, शान्ति, करुणा, दया र सौन्दर्य हुन्छ। यी चिजले दुनियाँ स्वर्ग बनाउँछ। भयको अन्तिम परिणाम विक्षिप्तता हो भने प्रेमको अन्तिम परिणाम मोक्ष। उनी भन्छन्, ‘लैलालाई जान्न मजनुको आँखा चाहिएजस्तै प्रेमको पहिचान गर्न प्रेमी हृदय चाहिन्छ, अरू उपाय छैन।’
