बेल— ना॰ [सं॰ बिल्वे १. एक भेट्नामा तीनवटा पात हुने, सेता फूल फुल्ने, पात प्रायः शिवजीलाई चढाइने प्रसिद्ध एक काँडावाल वृक्ष वा त्यसैको गोलो साह्रो फल । [सं॰ बल्ली] २. वनस्पतिको लहरो; लता । ~ घारी— ना॰ बेलका रूखहरूको समूह; थुप्रै बेल भएको ठाउँ । — दार— वि॰ फूलपात, लहरा आदि आकारका बुट्टा भएको; बेलबुट्टा परेको ।
