यो अर्थमा अरूलाई अविकसित, चेतनाहीन, सोझा वा धुर्तका रूपमा व्याख्या गर्ने प्रवृत्ति नै गलत हो । नेपाली न सोझा छन् न त धुर्त नै –यसरी व्याख्या गर्ने प्रवृत्ति नै शक्तिको अभ्यास हो । एउटा देशको जनसङ्ख्यालाई एउटा चरित्रका आधारमा व्याख्या गर्ने काम शक्तिसम्पन्नले एउटा निश्चित प्रयोजनका लागि गर्नेगर्छन् –जसरी पञ्चायती राजाहरूले नेपालीलाई सिधा, शान्तिप्रिय, उत्साही आदि विशेषण दिन्थे । आज पनि यस्ता डिस्कोर्सको अस्तित्व समाजमा यदाकदा देख्न सकिन्छ ।
