छोरा विचित्रवीर्यको मृत्युपछि सत्यवतीले भीष्मलाई बुहारी अम्बिका र अम्बालिकाबाट वंश चलाउन आग्रह गरेकी थिइन्। युगानुकूल मान्यताअनुसार त्यो एक कर्तव्य थियो। भीष्मले त्यो पनि मानेका थिएनन्। अहिले परशुरामको दबाबका बाबजुद अम्बासँग विवाह गर्न मानेनन्। उनले अम्बाको प्रणय–याचना पहिले नै ठुक्राइसकेका थिए। भीष्मको जीवनमा यौन–संसर्गको अवसर अरू पनि आयो होला। तर, सधैं इनकारी रहे। या त उनलाई दाम्पत्य जीवनसँग नै वितृष्णा थियो, किनभने उनले आमाबाबुको दाम्पत्य जीवनको अनर्थ भोगेका थिए, नभए वृहस्पति र वशिष्ठका प्रशिक्षणमा हुर्किएका भीष्म बाल्यकालदेखि वैरागी थिए त? तर, फेरि हस्तिनापुरप्रति यस्तो प्रतिबद्धता किन? अथवा उनको अवचेतनमा एउटै तस्बिर थियो– आमा हुन पुगेकी सत्यवतीको तस्बिर।
