श्रृतिस्मृति परम्परामा र लेखन परम्पराको प्रारम्भदेखि नै नेपाली बालसाहित्यको स्वरूप विभेदकारी शिक्षा दिने खालको देखिन्छ । ‘एकादेशमा एउटा राजा थिए । उनी महान्, वीर र दानी थिए । एउटी रानी थिइन् । उनी धेरै राम्री तथा दयालु र मायालु थिइन् ।’
