मलाई एकजना साथीले अमेरिकामा भने, अमेरिका आएपछि त नेपालमा बिहे गर्नका लागि केटीहरु दशैँमा खसी–बोका छानेजस्तो छानी-छानी ल्याउन पाइन्छ। अब आफै बुझ्नुस्, प्रतिष्ठा आचरणमा होइन, को कुन देशमा छसँग गासिएको रहेछ। यसबारेमा सबैभन्दा शुरुको प्रतिष्ठा अमेरिका अथवा यूरोपमा बसी—रही आएकासँग छ। त्यसलाई सबैभन्दा पहिले भत्काउँ। दोश्रो, त्यसरी जोडिएको प्रतिष्ठा बोकी नेपाल आएर उनीहरुकै शब्दमा भन्दा दशैँमा खसी—बोका छानेझैँ केटी छान्ने प्रतिष्ठाको पछि लागि, आचरण, उमेरको ख्याल नै नगरी आफ्ना चेली—बेटी जिम्मा नलगाऔं। तेश्रो, मानिसलाई धन र सामाजिक पहुँचको आधारमा होइन, आचरणको आधारमा मूल्याङ्कन गरौं। यति गर्नसकेमा र माथिका तथ्यलाई अंगीकृत गरी व्यवहारमा लागू गर्न सकियो भने नेपाल, नेपाली संस्कार (पुरातनवादी ढोङ होइन, पहिचानको संस्कार जहाँ अरुलाई विभेद हुँदैन) सुरक्षित रहन्छ र नेपाल एउटा विभेदरहित विकासपथमा अघि लम्कन्छ जहाँ राम्रो आचरणको सम्मान हुन्छ। के हामी यस्तो स्वयम् आफू हुन सक्छौं?
