महिलाको राष्ट्रिय टोलीकी कप्तान रुविना क्षत्री सानो छँदा घरछेउको चौरमा गाउँका दाइहरूले क्रिकेट खेलेको हेर्थिन् । उनलाई खेलमा निकै चाख लाग्थ्यो । बिहानदेखि साँझसम्म खेल हेरिरहँदा एक दिन उनलाई क्रिकेट खेल्ने प्रस्ताव आयो ।‘दाइले खेल्ने भनेर सोध्नुभयो, मैले बल समातेँ,’ उनी भन्छिन्, ‘ब्याटिङ गर्दा चोट लाग्छ भनेर मलाई प्रायः बलिङ गराउनुहुन्थ्यो ।’ दाइहरूसँग खेल्दै सिक्न थालेको केही समयपछि ०६५/६६ मा आएर उनी जिल्लामा सञ्चालित क्रिकेट एकेडेमीमा आबद्ध भइन् । जिल्ला, क्षेत्र हुँदै राष्ट्रियस्तरको प्रतिस्पर्धामा सहभागी बनिन् ।
