(प्रस्तुत मुल कथा र कथामा प्रस्तुत गरिएको ईतिहास र प्राकृतिक स्थान तथा कला प्रस्तरका बयानहरु र नियतिहरु काल्पनिक नभै सत्य नै हुन् । केवल पात्र मात्र काल्पनिक हुन्)
मेरो कक्षा कोठा कै झ्यालबाट गढि देखिन्छ, म गढी देखाउँदै विद्यार्थीलाई इतिहास बुझाउँछु, साहसका र समर्पणका कथा सुनाउँछु र महसुस गर्न लगाउछु, पुर्खाको वीरता सम्झेर शरिरमा जोश उमार्छन, उनिहरु पनि साहसी बन्छन् र गर्व गर्दै भन्छन हामी वीरका सन्तान। अनि नजिकैको गोरक्ष तालको कुरा गर्छु, विद्यार्थीहरु रोमान्चित हुन्छन् र भविस्ष्यमा धेरै पर्यटकहरु आउने अनुमान लाउँदै संरक्षण र विकासका कुरा गर्छन् ।
बस्तुले चेतना बान्ने हो कि चेतनाले बस्तुलाइ ब्यख्या गर्ने हो भन्ने अवधारना बजीएपनि, येहि कुरा बुज्ने क्षामता चेतना भएसम्म मात्रै हुन्छ। सधै चेतना युक्त हुन अन्तर-मनलाइ बुज्न अत्यन्ता जरुरि हुन्छ। चेतन युक्त अन्तर-मनको लागि ध्यान जरुरि छ जसले भौतिक जीवानलाइ आध्यात्मिक शक्त्ति सङ्ग जोडेर भौतिक जीवनलाइ सरल अनि सहस बनाउछ।