नेतृत्वको ‘अवसरवादी आचरण’का कारण देखाउँदै विद्रोह गरी उनीहरूले ‘झापाली क्रान्तिकारीहरू’ले गठन गरेको ‘को–अर्डिनेसन केन्द्रमा सामेल हुने घोषणा गरेका थिए । उनीहरूको संगठनको नाम ‘मुक्ति–मोर्चा’ थियो । ‘जीवन शर्मा’ त्यही समूहका एकजना अगुवा हुनुहुन्थ्यो । म वहाँलाई सम्पर्क गरी २०३५ साउन ४–९ गते हुन लागेको ‘कोके’को ‘तेस्रो सम्मेलन’मा सहभागी गराउन गएको थिएँ ।
