'बाबा त्यस्सै यो बाटो सुनसान भन्नाछन्। हिँड्छन् त मान्छ्या।' मैले त्यतिखेर मनमनै भनेकी थिएँ। तर मलाई के थाहा मेरो पछिल्तिर बजेको साइकलको घण्टी 'बाटो छोड्'को घण्टी नभई खतराको घण्टी थियो। के थाहा मलाई कि मान्छेको भेषमा मलाई राक्षसहरूले पछ्याइरहेका थिए।
