तर, कैद पनि यति शक्तिशाली ढंगले गरेका छन्, बयान गरी साध्य छैन । उनका शब्द पानीझैँ सलल बगिरहन्छन्, पृष्ठभरि मिलेर बस्छन्, वाक्य–वाक्यले आनन्दित तुल्याउँछन् । यो सबै उनको वर्णनात्मक शैलीले सम्भव भएको हो । कथाकारले हरेक पात्र, घटना र स्थितिलाई यस्तो चिर–परिचित परिवेशमा राखिदिन्छन्, हामीलाई लाग्छ– यिनलाई त हामीले पहिल्यै चिनिसक्यौँ, देखिसक्यौँ । र, सायद हामी नै यी पात्र हौँ र यो जीवन भोगिरहन्छौँ । वर्णन गरेर नै पात्रलाई हाम्रै नगीच उभ्याइदिने खुबी उनले बारम्बार प्रदर्शन गरेका छन्, संग्रहमा । कहीँ खसी छिनालेको दृश्यले रौँ ठाडो हुन्छ भने कतै श्रीमान्ले पिटेको महिलाको नीलडाम देखेर । फरक यत्ति हो, धेरै ठाउँमा उनी अत्यन्त परिपक्व रूपले वर्णन गर्छन् भने कहीँ अलि अपरिपक्व र कृत्रिम लाग्छन् ।
