विस्थापित हुनु र शरण खोज्नु नै कसैको नियति हो । मलाई अब बल्ल ती दाइले पागलले झैं गर्ने, रंगमञ्चमा लर्खराउँदै गर्ने भावभंगिमा अर्थपूर्ण लाग्न थाले । अहिले उनी पागलजस्तै छन्, पियक्कड छन् । पहिला थिएनन् होला । मान्छे आफ्नै अस्तित्वबाट विस्थापित हुन रत्तिभर लाग्दैन । नयाँ जीवनको शुरुवात कठोर पो हुन्छ त !
