मानव मष्तिस्क अत्यन्त संवेदनशील छ र यो मष्तिस्कभरि नै २४ सै घण्टा अत्यन्त ठूलो परिमाणमा रक्त सञ्चार भइरहने हुन्छ, जसका लागि शरीरमा पानी र अक्सिजनको यथेष्ट मात्रा आवश्यक पर्दछ । जब कुनै एक भागमा मात्र (मष्तिस्कको) यो चाप सहन गर्ने शक्ति हुँदैन वा सो रक्तको बहावलाई सुचारु गराउन सक्दैन । त्यसपछि यो रोगको सुरुवात हुन जान्छ । र जति पछि हुँदै गयो ती नसाहरु खुम्चने क्रम बढ्दै जान्छ (कन्ट्राक्सन प्रोसेस अफ नर्भस अराउण्ड सेरेब्राल प्लक्सेस) र चाँडैचाँडै दुख्ने क्रम पनि हुँदै जान्छ (डुरेसन अफ माइग्रेसन टिगर) । त्यसैले मानसिक रुपमा शान्त रहनुपर्ने यस रोगमा बढीभन्दा बढी शतर्क त बिरामी आफैंले पनि रहनुपर्ने हुन्छ ।
