बाढीका कारण विस्थापितहरू विभिन्न विद्यालय परिसरमा बसेको पाइयो र केहीलाई स्थानीय प्रहरी चौकी, ब्यारेकमा पनि राखिएको थियो । प्रकोपका बेला यस्ता विद्यालय परिसर अस्थायी बसोबासका लागि उपयुक्त हुन्छन् । तर ज्यान बचाएर यहाँ राखिएका विस्थापितहरूसँग नत झुलको व्यवस्था थियो, न पर्याप्त बस्ने ठाउँ । साबुन इत्यादि आफूले जति ल्याए, त्यति नै थियो । बालबालिकादेखि वृद्धवृद्धा गरी ५० देखि ४०० जनासम्म राखिएको अस्थायी शिविरमा किटाणुबाट सर्ने (जस्तै– डेंगु, जापानिज इन्सेफलाइटिस, हात्तीपाइले, मलेरिया) रोग समुदायमा फैलिने डर हुन्छ । खुल्ला दिसापिसाब अझै पनि यहाँका समुदायमा देखिन्छ ।
