त्यसो त, केन्द्रीय कथामा दर्शकलाई तर्साउँदै पर्दामा बाँधिराख्ने ल्याकत नभएको होइन । पहिलो दृश्य दमदार छ, खिचाइ, प्रकाश संयोजन, पृष्ठभूमि संगीत, पात्रको भावभंगिमा अनि दर्शकमा रहस्य पैदा हुन्छ । खत्रै केही त हुँदैछ जस्तो लाग्छ । तर, जब ‘रियल टाइम स्टोरी’सुरु हुन्छ, तब ल्याङल्याङ–ल्याङल्याङ । कथा मरिगए अगाडि बढ्दैन । त्यही बेला रोमान्टिक गीत आउँछ । उफ † हरर फिल्म हेरिरहेको भन्ने नै भुलिन्छ ।
