ब्राह्मणहरूको संसार पनि न्यारा छ भने दृष्टि-वृत्ति सबै न्यारा छ। जो हिँड्दा-डुल्दा आत्मिक दृष्टि, आत्मिक वृत्तिमा रहन्छ, उसको पासमा दु:खको नाम-निशान रहन सक्दैन किनकि दु:ख हुन्छ शरीर भानबाट। यदि शरीर भानलाई भुलेर आत्मिक स्वरूपमा रह्यो भने सदा सुखै सुख हुन्छ। उसको सुखमय जीवन सुखदायी बन्न पुग्छ। ऊ सदा सुखको शैयामा सुत्छ र सुख स्वरूप रहन्छ।
