हामी आफू मात्र छैनौँ, दुवै छिमेकीबाट घेरिएका छौँ। दुवैको आ-आफ्नो दाउपेच छ। अमेरिकासम्मको आफ्नै हिसाब छ। आफ्नो स्वार्थमा ठेस नलागोस् तर आफूले भनेबमोजिम होस् भन्ने उनीहरूको चाहना छ। विशेषतः दक्षिणको बुझाइ छ- यहाँ विकास भयो, स्थिरताले बास गर्यो भने भोलि यहाँ मेरो दादागिरी काम लाग्दैन। अतः ऊ आफू पनि गर्दैन, अर्कालाई पनि गर्न दिँदैन। भएजति विकास योजनाको हकदार आफूलाई ठान्छ, म छँदै छु नि, के पीर गर्छौ? भन्छ। ठेक्का लिन्छ अनि बूढो साँढेको ताल गर्छ, काम गर्दैन। जसका कारण केही गर्न सक्ने ल्याकत हामी क्रमशः गुमाइरहेका छौँ। पारिकाले गर्न चाहन्छ तर विकासको मूल्य भन्दा ठूलो स्वार्थ बोकेर आउँछ।
