पेमला भेटिइन्　। गोपाल योञ्जनले उनलाई 'मेरो मितज्यू तपाइर्ंलाई भेट्न आउनुभएको छ,' भने　।' पेमलाले मलाई पो नारायणगोपाल ठानिछन्　। उनी लजाइन्　। मुन्टो निहुराइन्　। उनको अनुहारको हाउभाउ देखेपछि उनको भ्रम हटाउन मैले भनेँ, 'पेमला, म नारायणगोपाल होइन　। पर उभेर यता हेरिरहेको छ नि... हो...त्यो नारायणगोपाल हो　।'
