मैले प्रतिवाद गर्न खोजेको के थिएँ उसले फेरि भन्न थाली , “ तिमी यति कठोर नबन सुमन ! म जिन्दगीको परिभाषा बल्ल बुझ्दै छु _ पुरुष र महिला शारीरिक रुपमा मात्र फरक हुँदा रहेनछन् _ गुण र मानवीयताको आधारमा पनि फरक नै हुँदा रहेछन् _ त्यतिखेर म तिम्रा खुशीहरुलाई आफ्नै खुशी सम्झन्थें _ तिम्रा ओठका मुस्कानहरु मेरा आफ्नै जस्ता लाग्थे _ हाम्रो प्रेम प्रगाढ भएको बेला म तिम्रै लागि जन्मेको ठान्थें _ म तिमीलाई चाहन्थें , तिमी मलाई ! एकदिन तिमीले मलाई आफ्नो कोठामा लगेका थियौ ! त्यतिखेर मैले तिम्रो आग्रहलाई नकार्न सकिन _
