कार्लोस सिल्भा (७९ वर्षीय भाइ): “मेरो बप्तिस्मा १९५२ मा भएको हो। त्यतिखेर ब्राजिलमा ५,००० साक्षी थिए। त्यो वर्ष साओ पाऊलोको एउटा हलमा सम्मेलन भएको थियो। पार्किङ गर्ने ठाउँमा दुइटा मात्रै गाडी थिए। मलाई अझै याद छ, एक जना भाइले नजिकैको पाकाएम्बु रङ्‌गशालातिर इशारा गर्दै सोध्नुभएको थियो, ‘के तपाईंलाई कुनै दिन हाम्रो अधिवेशन त्यहाँ होला जस्तो लाग्छ?’ त्यतिबेला त्यो कुरा सम्भव छैन जस्तो लाग्थ्यो। तर १९७३ मा त्यही रङ्‌गशालामा हाम्रो अधिवेशन भयो। त्यतिखेर ९४,५८६ जना उपस्थित भए! अहिले ब्राजिलमा ७,६७,००० भन्दा धेरै साक्षी छन्‌। यस्तो उन्‍नति देख्दा असाध्यै खुसी लाग्छ!”
