खेर डाक्टर साबले मुसुक्क हासो सगै पत्रकारको आसय बताउछन। पत्रकार पनि के कम उसले पनि धेरै पहिले उस्को लेख पढेको र त्यही जिबनी जान्ने इच्छा बताउछन डाक्टर साबलाई देखेर पत्रकारको धेरै सोचाइ आइसकेको थियो । सरल स्वभाबका मनोबैज्ञानिक पत्रकारका लागि कुनै कठिनाई थिएन। सानो बाकस बाट धमिराले छेउमा छेउमा खाइसकेको डायरी थमाउछन पत्रकारलाई। र भन्छन यो मेरो जिबनी हो । मैले कसैलाई दिएको छैन। यही हो मेरो जिबन गाथा।
