तिनै कर्पाेरेट हाउसका साथीहरूले सबैभन्दा बढी बधाई दिए । यसरी कसैले सहयोग नगरिँदिँदा समस्या त होइन उल्टो प्रेरणा पो मिल्यो। केही गरेर देखाउँछु भन्ने झन् जोश चल्यो। सहयोग गर्न हिँड्ने फाउन्डेसनका विवेक उपाध्याय, समाजसेवी श्वेता जैनका ती सहयोगी हातहरूलाई सलाम भन्न चाहन्छु। सरकार पक्षबाट सहयोगको नाममा राष्ट्रिय खेलकुद परिषद्ले त्रिवि मैदानको व्यवस्था ग¥यो। त्यहाँ पुगेपछि केशव विष्टले खेलाडीलाई ५०–५० र २५ हजार दिने घोषणा गरे। तर, यो रकम लिने प्रक्रिया निकै झन्झटिलो रहेछ । हामीले पनि सग्ला खेलाडीझैं अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा देशलाई थप चिनाउने मौका पाएका छौँ। खुसी यसैमा छु। खेल जसोतसो सकाइयो तर थाप्लोमाथि साढे पाँच लाख ऋण छ । पैसा भन्ने कुरा आउने र जाने चलिरहन्छ । उखानै पनि छ नि ! ऋण लागोस् तर दिन नलागोस्।’ मन मार्नु हुँदैन । यस्ता समस्या समाधान हुँदै जान्छन्। महाकवि लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाले भन्नुभएको छ, 'उद्देश्य के लिनु उडी छुनु चन्द्र एक ।’ पैसा होइन, उद्देश्य नै महान् रहेछ । अपांगले के गर्न सक्छन्? भन्नेहरूको मुखमा बुझो लाग्यो।
