युनानी औषधीहरूले ती व्यवस्थाहरूलाई अपनाएर समृद्ध बनाए। जस्तै- मिस्र, सिरिया, इराक, फारस (इरान),भारत, चीन र अरू मध्यपूर्वका देशहरूमा पारम्परिक औषधीहरूको प्रयोग समकालीन प्रणालीहरूमा सबैभन्दा राम्रो थियो। भारतमा युनानी चिकित्सा पद्धतिको प्रयोग अरब मूलका मानिसले गरेका थिए र यसले छिटै मजबुतसँग जरा गाड्यो। दिल्लीका सुल्तानहरूले (शासकहरू)ले युनानी प्रणालीका विद्वानहरूलाई संरक्षण दिएर कतिपय राज्यका कर्मचारीहरू र दरबारीलाई चिकित्सकका रूपमा नामाङ्कित पनि गरेका थिए।
