दुई तीन पछि राधा आई। उसका आँखा गोलभेडा जस्ता राता थिए र उसको अनुहार सुकेकेा जाई जस्तो निन्याउरो थियो। ऊ रात भरी न सुती रोएको प्रष्ट देखिन्थ्यो। म आज मात्रै आफ्नो कोठामा सरेकीले कोठामा म बाहेक अरू कोही पनि थिएन। ऊ केही न बोली मेरो ओछ्यानको छेउमा आएर बसी। उसको त्यस्तो अनुहार देखेर मैले सोधें – “के भयो राधा?”
