त्यस्तै पौराणिक ग्रन्थले पनि मरुद्गणलाई प्राणकै प्रतिनिधिको रूपमा लिएका छन् । यहाँ प्राण भन्नाले प्राणवायुलाई लिइएको छ, जुन दश किसिमका छन् । यिनलाई प्राण, आपान, समान, उदान, व्यान तथा नाग, कूर्म, कृकल, देवदत्त र धनञ्जय भनिन्छ । यिनीहरू शरीरको विभिन्न स्थानमा रहेर प्राणी समुदायको जीवन परिचालित गर्छन् । जति बेलासम्म उनीहरूको साथ र सहयोग रहन्छ त्यति बेलासम्म प्राणी जीवन जीवित रहने गर्छ । उनीहरूले साथ छोड्नासाथ शारीरिक गतिविधि अवरुद्ध भई मृत्युको मुखमा पुग्ने गर्छन् । (गरुणपुराण सारोद्धार १५ । ३६)
