केदारेश्वर /शिवका पुत्र स्वामी कार्तिकेय लाई कुलदेवता मान्दै कार्तिकेयपुर राजधानी स्थापनागरी राज्य सञ्चालन गरेको कारण कत्यूरी भनिएकोकत्यूरी राजवंशमा सनातन हिन्दूधर्ममा आश्रित रहेकाहरुको ठूलो आशा र भरोसा थियो । किन भने यी कट्टर हिन्दु थिए । डोटीका राजवंश भगवान शिवका भक्त भएका कारणले स्वामी कार्तिकेयको पूजा गर्दछन । त्यही कार्तिकेय स्थानको नामबाट कार्तिकेयपुर र त्यहाका शासक लाई कत्युरी वंशीय भनिएको हो । शौनक गोत्रीय ,रघुवंशी कत्युरी यी राजाको राजभाषा संस्कृत थियो । बोलचालको भाषा पाली थियो । युद्दगर्दा धर्मयुद्दको नीति अनुसार युद्द गर्दथे । यिनका कुलदेवता कार्तिकेय देवतालाई बैशाखशुक्ल मोहनीएकादशीमा कार्तिकेयपुरी राज्यबाट डोटी ल्याएपछि मोहनी एकादशीको नामबाट कार्तिकेयलाई मोहन्याल भनियो । यिनको राज्य शासन भारतवर्षका चार कुनामा स्थापित हिन्दूहरुका पवित्र चारधाम/चारमठ रामेश्वर, जगन्नाथपुरी, द्वारका र बद्रीनाथसम्म फैलिएको भन्ने तत्कालीन राजाले जारी गरेका ताम्रपत्रमा उल्लेखित करद राज्यहरुबाट प्रमाणित हुन्छ । यसलाई थप प्रमाणित गर्ने आधार भनेका यिनको राज्य भूमिमा रहेका केदारेश्वर कार्तिकेय गणका देवी देवताहरुका हजारौ देव मन्दिरहरु र यिनका गुरुपुरोहित संस्कृतका विद्वान रहेको प्रमाणित गर्ने अभिलेख र ताम्रपत्रका लेख हुन् । कत्यूरी राजाको राज्य 7 औं शाताब्दीदेखि 1280 सम्मको अवधिसम्म पहिलो राजधानी जोशीमठ र दोस्रो राजधानी बैजनाथ रणचुलाकोटमा स्थापित थियो । यी दुवै स्थानमा राजधानी भएपनि समग्रमा राजधानीलाई कार्तिकेयपुरले नामाकरण गरिन्थ्यो । यिनको शासन कार्तिकेयपुरी राज्यमुकाम बाट स्वतन्त्ररुपमा चलेको पाईन्छ । कार्तिकेपुरका राजा ललितसुरदेव, भूदेव ,देशट देवका ताम्रपत्र, दानपत्र र यिनका शिलालेख बाट यो कुरा पुस्टि हुन्छ । कर्तिकेयपुरी राज्यको दोस्रो राजधानी बैजनाथ रणचुलाकोटमा जुम्ला, दुल्लुका राजा क्राचल्लले शाके 1145 वि.स. 1280 मा आफ्नो राज्य अन्तरगतका 10 वटा माण्डलिक राजाहरु 