‘घरपरिवार र समाजले तिम्रो छोरी लाटी होइन र ? तिम्रो छोरी लाटी भनेर भन्दा मेरो मुटु छियाछिया हुने गर्दथ्यो। कैयौं पटक एकान्तमा बसेर धेरै रोएँ पनि। तैपनि छोरीको अगाडि दयाभावभन्दा पनि पढाइ र मनोबल बढाउन लागिपरें। यस्ता वचन सुनेर एकछिन त मनमानिकै पीडा हुन्थ्यो। त्यससँगै छोरीलाई पढाइमा अब्बल बनाउने इच्छा पनि झन्–झन् दृढ हुँदै गयो’ –उनले भनिन्। यही मनस्थितिले उच्च शिक्षाको अध्ययन शुरू गराएको उनको ठम्याइ छ।
