SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
สุข ปราสาทหินพิมาย
สุข ปราสาทหินพิมาย มีชื่อจริงว่า สุข จาดพิมาย แต่ต่อมาเมื่อเลิกมวยแล้วเปลี่ยนนามสกุลเป็น ปราสาทหินพิมาย ตามชื่อสมัยยังชกมวยอยู่ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2452 ที่อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา หัดมวยไทยเมื่อถูกเกณฑ์ทหาร และได้รับคัดเลือกให้เป็นพลตำรวจ ครูมวยคนแรกคือ ส.ต.ต.บุญ ชูรัตน์ ขึ้นชกมวยไทยครั้งแรกที่ เวทีมวยชั่วคราว แถวอำเภอพิมาย เมื่อ พ.ศ. 2474 ด้วยวัย 22 ปี ชนะคู่ต่อสู้คือ นายเบา ในยกที่ 2
ติดคุก
สุขถูกจับด้วยคดีฆ่าคนตายเมื่ออายุได้ 27 ปี ถูกศาลพิพากษาจำคุก 20 ปี ที่เรือนจำนครราชสีมาแต่ได้ออกมาซ้อมโดยมีผู้คุมคือนายเขียว สมการ และได้รับโทษเพียง 8 ปี 4 เดือน ก็ถูกปล่อยตัวเพราะความประพฤติดี ระหว่างอยู่ในเรือนจำ เคยถูกเบิกตัวออกมาชกกับ ประเสริฐ ส.ส. นักมวยที่มีชื่อเสียงในขณะนั้น ในงานไว้อาลัยเหล่าทหารที่เสียชีวิตในสงครามอินโดจีน ผลปรากฏว่า เสมอกัน

พ้นโทษมาเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียง
เมื่อพ้นโทษ พัศดีช่วยพามาฝากฝังกับนายสนามเวทีราชดำเนิน สุขจึงได้ขึ้นชกมวยไทยอีกครั้ง ด้วยวัย 34 ปี ปราบคู่ชกคนแล้วคนเล่า ไฟต์ที่สร้างชื่อคือ ชนะคะแนน สมาน ดิลกวิลาศ และ ชนะน็อค สมพงศ์ เวชสิทธิ์ ยก 3 จนหาคู่ชกไม่ได้ ต้องเลิกชกไปถึง 3 ปี
จนกระทั่ง นักมวยรุ่นน้อง สุรชัย ลูกสุรินทร์ โด่งดัง ขึ้นมา เวทีราชดำเนินจึงติดต่อสุขให้มาชกกับ สุรชัย ชกครั้งแรก สุขแพ้คะแนนเพราะเรื้อเวทีไปนาน แต่ก็ตามแก้มือได้ภายหลัง สุขชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2496 ยอมแพ้ ลิงลม ฉวีวงษ์ เพราะสังขารไม่ไหว

เมื่อเลิกชก สุขกลับไปอยู่ที่นครราชสีมา เป็นผู้ใหญ่บ้านจนเกษียณ เมื่ออายุ 60 ปี เสียชีวิตด้วยโรคชรา เมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2543 รวมอายุได้ 90 ปี เนื่องจากปีใหม่สมัยก่อน คือ 1 เมษายน ลูกหลานของสุข ที่มีชื่อเสียงทางหมัดมวยมีหลายคนได้แก่ สรศักดิ์ ส.ลูกบุคคโล แชมป์รุ่น จูเนียร์เวลเตอร์เวท ของ ลุมพีนี สกัด เพชรยินดี แชมป์ OPBF รุ่น ไลต์เวท สุริยา ปราสาทหินพิมาย เหรียญทองแดงกีฬาโอลิมปิกที่กรีซ
สถิติการชก
* ชนะน็อค นายเบา ในยกที่ 2
* ชนะน็อค นายเสถียร ในยกที่ 1
* ชนะน็อค ปะ ไชยยุระ
* ชนะคะแนน ลี เทียมกำแหง
ถูกศาลพิพากษาจำคุก
ถูกเบิกตัวออกมาชก 1 ครั้ง
* เสมอกับ ประเสริฐ ส.ส.
พ.ศ. 2489
* ชนะน็อค ศรีเมือง อินทรยศ ในยกที่ 3 /ราชดำเนิน
* ชนะน็อค ประสิทธิ์ ชมสีเมฆ ในยกที่ 2 /ราชดำเนิน
* ชนะน็อค ทวี ใจมีบุญ ในยกที่ 3 /ราชดำเนิน
พ.ศ. 2490
* เสมอ ประเสิรฐ ส.ส. /ราชดำเนิน
* ชนะคะแนน ถวัลย์ วงศ์เทเวศก์ /ราชดำเนิน
พ.ศ. 2491
* ชนะคะแนน สมาน ดิลกวิลาศ /ราชดำเนิน
* ชนะน็อค สมพงศ์ เวชสิทธิ์ ยก3 /ราชดำเนิน
* ชนะคะแนน ถวัลย์ วงศ์เทเวศก์ /ราชดำเนิน
พ.ศ. 2494
* แพ้คะแนน สุรชัย ลูกสุรินทร์ /ธรรมศาสตร์
* แพ้น็อค ชูชัย พระขรรค์ชัย ในยกที่ 5 /ราชดำเนิน
* ช
ชัย ลูกสุรินทร์ /ธรรมศาสตร์
* แพ้น็อค ชูชัย พระขรรค์ชัย ในยกที่ 5 /ราชดำเนิน
* ชนะน็อค สุรชัย ลูกสุรินทร์ ในยกที่ 3 /ราชดำเนิน
* ชนะน็อค ทวีเดช สมานฉันท์ ในยกที่ 3 /ราชดำเนิน
* ชนะคะแนน พิทยา กล้าศึก /ราชดำเนิน
พ.ศ. 2495
* ชนะน็อค สมาน ดิลกวิลาศ ในยกที่ 4 /ลำปาง
* ชนะคะแนน สมศรี เทียมกำแหง /ยะลา
พ.ศ. 2496
* ชนะน็อค สุรชัย ลูกสุรินทร์ ในยกที่ 1 /ราชดำเนิน
* แพ้คะแนน ศักดิ์ชัย นาคพยัคฆ์ /ราชดำเนิน
* ไฟต์สุดท้าย แพ้น็อค ลิงลม ฉวีวงศ์ ยกที่ 5 /ราชดำเนิน
แขวนนวม
อ้างอิง
* ชายพจน์. "ยักษ์ผีโขมด" สุข ปราสาทหินพิมาย โคตรมวยของไทยคนแรกผู้จากไป. นิตยสารมวยโลก. เล่มที่ 801. มกราคม 2543
*
วิชาญน้อย พรทวี
วิชาญน้อย พรทวี เป็นนักมวยไทยอาชีพชาวไทย หลังจากกลายเป็นนักมวยที่โดดเด่นในรุ่นน้ำหนัก 112 ถึง 130 ปอนด์ (50.80 - 58.97 กก.) เขาก็ไม่มีคู่ชกและต้องขยับน้ำหนักขึ้นไป แต่ก็ยังคงประสบความสำเร็จ วิชาญน้อยเป็นที่จดจำในฐานะนักชกที่อยู่ในวงการมวยไทยมาอย่างยาวนาน จนได้รับฉายาว่า “ยอดมวยอมตะ” เขาได้รับการยกย่องจากนักมวยไทยหลายคนว่าเป็นหนึ่งในนักมวยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ ร่วมกับนักมวยอย่างสามารถ พยัคฆ์อรุณและดีเซลน้อย ช.ธนสุกาญจน์
ประวัติ
ชูชีพ เอี่ยมเอิบ เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2491 ที่จังหวัดปทุมธานี หลังจากที่เขาและครอบครัวย้ายไปอยู่ที่จังหวัดนนทบุรี เขาเริ่มฝึกมวยไทยในปี พ.ศ. 2504 ภายใต้การดูแลของเฉลียว ทินโมรา เจ้าของค่ายศรีเมืองนนท์ เชิดศักดิ์ และดิเรก ศรีเมืองนนท์ พี่ชายของวิชาญน้อยก็เป็นนักมวยของค่ายเช่นกัน ต่อมาเขาได้ใช้ชื่อบนเวทีว่า วิชาญน้อย ลูกตลาดขวัญ และชกมวยไทย 10 ครั้ง จนกระทั่งเขาได้รับการยกย่องให้เป็นนักมวยดาวรุ่งและเป็นขวัญใจของนักพนันชาวจังหวัดนนทบุรี หลังจากเปลี่ยนชื่อบนสังเวียนเป็น วิชาญน้อย ศรีเมืองนนท์ เขาได้เดินทางไปทั่วประเทศไทยเป็นเวลาหลายปีเพื่อชิงเงินรางวัล ระหว่างเดินทาง ค่ายศรีเมืองนนท์ก็ยุบไป และวิชาญน้อยก็ได้ไปดึงดูดความสนใจของบุ
ัล ระหว่างเดินทาง ค่ายศรีเมืองนนท์ก็ยุบไป และวิชาญน้อยก็ได้ไปดึงดูดความสนใจของบุญเยี่ยม โสภณ ส.ส. ที่กำลังเปิดค่ายพรทวี ที่จังหวัดบุรีรัมย์ แม้ว่าค่ายพรทวีจะเต็มไปด้วยนักมวยชั้นนำจากจังหวัดใกล้เคียงเป็นส่วนใหญ่ แต่นักมวยคนแรกที่ทำให้ค่ายแห่งนี้มีชื่อเสียงคือวิชาญน้อยจากจังหวัดนนทบุรี ซึ่งเป็นนักมวยคนแรกของค่ายด้วย
ผลงาน
* 2521
* 24/2/2521 แพ้คะแนน จิตติ เมืองขอนแก่น ลุมพินี
* 4/5/2521 ชนะคะแนน โพธิ์ไทร สิทธิบุญเลิศ ราชดำเนิน
* 2/6/2521 แพ้คะแนน ณรงค์น้อย เกียรติบัณฑิต ราชดำเนิน
* 5/8/2521 ชนะคะแนน ณรงค์น้อย เกียรติบัณฑิต หาดใหญ่
* 12/10/2521 ชนะคะแนน ดีเชลน้อย ส.วรกุลชัย ราชดำเนิน
* 8/12/2521 แพ้คะแนน เผด็จศึก พิษณุราชันย์ ราชดำเนิน
* 2522
* 10/1/2522 ชนะคะแนน ดีเชลน้อย ส.วรกุลชัย ราชดำเนิน
* 3/3/2522 ชนะคะแนน โพธิ์ไทร สิทธิบุญเลิศ ลุมพินี
* 11/5/2522 แพ้คะแนน ขาวสด ศิษย์พระพรหม ราชดำเนิน
* ชนะคะแนน เผด็จศึก พิษณุราชันย์ ราชดำเนิน
* 31/8/2522 ไม่ได้ชก โพธิ์ไทร ส.พิชิตชัย ลุมพินี
* 9/10/2522 ชนะคะแนน แป้นน้อย สาครพิทักษ์ ลุมพินี
* 2523
* 22/1/2523 แพ้คะ
มพินี
* 9/10/2522 ชนะคะแนน แป้นน้อย สาครพิทักษ์ ลุมพินี
* 2523
* 22/1/2523 แพ้คะแนน ดีเชลน้อย ส.ศิรินันท์ ราชดำเนิน
* 5/3/2523 แพ้คะแนน เผด็จศึก พิษณุราชันย์ ราชดำเนิน
* 3/5/2523 แพ้คะแนน ขาวผ่อง สิทธิชูชัย เมืองแกลง
* 14/7/2523 แพ้คะแนน หนองคาย ส.ประภัสสร ราชดำเนิน
* 14/8/2523 แพ้คะแนน เก่งกาจ เกียรติเกรียงไกร ราชดำเนิน
รางวัลที่ได้รับ
* พ.ศ. 2557 - รางวัลฮอลล์ออฟเฟม (มวย) สยามกีฬาอวอร์ดส์ ครั้งที่ 8

อ้างอิง
* 
* เทปการชกกับผุดผาดน้อย วรวุฒิ ครั้งที่ 1 
* คอลัมน์ สุดยอดมวยไทย จาก หนังสือพิมพ์ข่าวสด 24/10/2005
สุทธิศักดิ์ สมัครสมาน
จ่าสิบเอก สุทธิศักดิ์ สมัครสมาน เป็นชาวจังหวัดสุรินทร์ แชมป์มวยรอบอีซุซุคัพครั้งที่ 7 นักมวยไทยยอดเยี่ยมสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2540 อดีตแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท มีสถิติการชกทั้งหมด 7 ครั้ง ชนะ 6 แพ้ 1
ประวัติ
สุทธิศักดิ์ ก่อนมาชกมวยสากลสมัครเล่นและมวยสากลอาชีพ เคยชกมวยไทยมาก่อนและเป็นนักมวยไทยชื่อดังใช้ชื่อว่า อนันตศักดิ์ พันธ์ยุทธภูมิ เป็นนักมวยในสังกัดของทรงชัย รัตนสุบรรณ มีฉายาว่า ไอ้ศอกขวานบิน เคยถูกไล่ลงในการชกกับเมืองฟ้าเล็ก เกียรติวิเชียร ในรายการวันสถาปนาสนามมวยเวทีราชดำเนินเมื่อปี พ.ศ. 2541 จากนั้นได้หันมาชกมวยสากลสมัครเล่น ด้วยการเข้าร่วมการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์ประเทศไทย ครั้งที่ 60 ในรุ่น 60 กก.คว้าเหรียญเงินจากการชนะสมชาย นักบาลี หลังจากนั้น ลดรุ่นมาชกในรุ่น 57 กก. ปรากฏว่าชกเพียงไม่กี่ครั้งก็ได้ติดทีมทีมชาติ และได้แชมป์ชีเกมส์ติดต่อกันถึง 2 สมัย และส่วนมากจะเป็นการชนะน็อกเสียด้วย เนื่องจากเป็นมวยหมัดหนัก แต่ไม่อาจจะส
2 สมัย และส่วนมากจะเป็นการชนะน็อกเสียด้วย เนื่องจากเป็นมวยหมัดหนัก แต่ไม่อาจจะสามารถขึ้นถึงขั้นเป็นทีมชาติชุด A ได้ เนื่องจากทีมชาติชุด A ในรุ่นเฟเธอร์เวท มีสมรักษ์ คำสิงห์ เป็นตัวยืนอยู่ ซึ่งเมื่อชกพิสูจน์ฝีมือกับสมรักษ์ทีไร สุทธิศักดิ์เป็นฝ่ายแพ้ไปถึง 2 ครั้ง 2 ครา เนื่องจากประสบการณ์การชกมวยสากลสมัครเล่นน้อยกว่าและเสียเปรียบด้านความรวดเร็ว
จึงหันมาชกมวยสากลอาชีพกับ ทรงชัยบ็อกซี่งโปรโมชั่น ขึ้นชกครั้งแรก ชนะคะแนนคาร์โล เดลิเกล ที่สงขลา หลังจากนั้นชกชนะคะแนน 4 ครั้งรวด ชึ่งในจำนวนนี้มีมวยอย่างรุดเค คาเคฟเซ่ก่อนจะได้ชิงแชมป์พาบากับจูน พาเดอร์นา ฟิลิปปินส์ ถึงแม้จะถูกนับ 3 ครั้ง แต่สุทธิศักดิ์ใช้ฝีมือที่เหนือกว่าเอาชนะคะแนนไปอย่างหวาดเสียวเล็กน้อย ก่อนที่จะให้จูนพาเดอร์น่าแก้มืออีกครั้ง แต่ด้วยความไม่พร้อมบวกกับสภาพร่างกายไม่สมบูรณ์ ทำให้พ่ายน็อกไปเพียงแค่ยกแรก และแขวนนวมไปเนื่องจากอายุที่มากแล้ว
หลังแขวนนวม สุทธิศักดิ์ได้เป็นหนึ่งในผู้ฝึกสอนของนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยทั้งชุดชายและหญิง รวมถึงเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่เรือหลวง นาวีอันดามัน รองแชมป์มวยรอบแม็กซ์-ซีซูเปอร์ไฟต์ เวทีมวยสยามอ้อมน้อย พ.ศ. 2560

เกียรติประวัติ
มวยไทย
* แชมป์มวยรอบอีซุซุคัพครั้งที่ 7 พ.ศ. 2540
* นักมวยไทยยอดเยี่ยมสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2540

มวยสากลสมัครเล่น
* เหรียญทองกีฬาซีเกมส์ครั้งที่ 20 ที่ประเทศบรูไน พ.ศ. 2542
* เหรียญทองกีฬาซีเกมส์ครังที่ 21 ที่ประเทศมาเลเซีย พ.ศ. 2544
* เหรียญทองกีฬาซีเกมส์ครั้งที่ 22 ที่ประเทศเวียดนาม พ.ศ. 2546
มวยสากลอาชีพ
* แชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
** ชิง17 พฤศจิกายน 2548 ชนะคะแนน จูน พาเดอร์นา (ฟิลิปปินส์) ที่จังหวัดชัยนาท
** เสียแชมป์ 10 กุมภาพันธ์ 2549 แพ้น็อค จูน พาเดอร์นา (ฟิลิปปินส์) ยก 1 ที่จังหวัดอุบลราชธานี

ชื่อในการชกมวยไทย
* อนันตศักดิ์ พันธ์ยุทธภูมิ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* สถิติการชก 
*
วัดถ้ำพระพุทธ
วัดถ้ำพระพุทธ เดิมชื่อ วัดถ้ำพระ ตั้งอยู่ เลขที่ 5/1 บ้านถ้ำพระ หมู่ที่ 6 ตำบลหนองบัว อำเภอรัษฎา จังหวัดตรัง สังกัดคณะสงฆ์ มหานิกาย มีที่ดินทั้งวัดเนื้อที่ 84 ไร่ 60 ตารางวา

เดิมมีพระพุทธไสยาสน์ และพระพุทธรูปจำนวนมากอยู่ภายในถ้ำ

พ.ศ. 2374 สร้างวัดถ้ำพระพุทธ เดิมชื่อ วัดถ้ำพระเป็นถ้ำในภูเขาหินปูนและหินแกรนิต

พ.ศ. 2464 จึงได้เป็นชื่อวัดถ้ำพระ เป็น วัดถ้ำพุทธ

ภายในวัดถ้ำพระพุทธได้พบภาชนะดินเผา เปลือกหอย และกระดูกบางชิ้นส่วนปะปนอยู่ในเนื้อดิน

พ.ศ. 2550 มีพระสงฆ์จำพรรษา

อ้างอิง
* 
*
มัฟฟินอังกฤษ
มัฟฟินอังกฤษ (English muffin) เป็นขนมปังหมักยีสต์ รูปร่างกลม ผสมเนยและนม มักรับประทานเป็นอาหารเช้าในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา แม้จะมีชื่อว่ามัฟฟินอังกฤษ แต่ในอังกฤษกลับไม่นิยมรับประทานเท่าในอเมริกาเหนือ และคำว่า "มัฟฟิน" ในอังกฤษก็หมายถึง ขนมปังอบที่มักใส่ช็อคโกแลตหรือบลูเบอร์รี่ ซึ่งเป็นความหมายเดียวกับที่ใช้ในสหรัฐ

วิธีทำ
การทำมัฟฟินอังกฤษจะทำด้วยกระทะก้นแบนสำหรับปิ้ง ซึ่งด้านที่สุกก่อนของมัฟฟินจะบางและแข็งกว่าอีกด้านหนึ่ง การทำให้สุกบนกระทะก้นแบนนี้จะทำให้เกิดฟองเป็นรูพรุน มัฟฟินอังกฤษมักจะมีขอบรอบวงเป็นสีขาวและมีผงแป้งอยู่รอบนอกเล็กน้อย
มัฟฟินอังกฤษสามารถใช้ส้อมหั่นได้ ซึ่งช่วยให้คงรูปอยู่ได้ดีกว่าใช้มีดหั่น ส่วนที่หั่นครึ่งทั้งสองส่วนมักจะนำไปปิ้งบนเตาอีกครั้ง แล้วรับประทานกับเนยหรือแยม
ครัมเป็ต
ครัมเป็ต ( ) เป็นเค้กที่ทำมาจากแป้งหรือมันฝรั่งหมักกับยีสต์ นิยมรับประทานกันทั่วไปในสหราชอาณาจักร มีรูปร่างกลม มีรูพรุนจากฟองอากาศเล็กน้อย กลิ่นหอมอ่อนๆ มักรับประทานขณะร้อนๆ พร้อมกับทาเนย ซึ่งด้านนอกจะยังคงกรอบ ขณะที่ด้านในจะนุ่ม ถือว่าเป็นอาหารมื้อเช้าของชาวอังกฤษทั่วไป
คริสปีครีม
คริสปีครีม ( ; ) เป็นชื่อร้านโดนัทที่มีชื่อเสียงจากสหรัฐอเมริกา โดยก่อตั้งใน ค.ศ.1937 สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมือง วินสตัน-แซเลม รัฐนอร์ทแคโรไลนา คริสปีครีมก่อตั้งโดย เวอร์นอน รูดอล์ฟ

คริสปีครีมในประเทศไทย
คริสปีครีม มีการขยายสาขามาที่ประเทศไทย ใน พ.ศ. 2553 โดยสาขาแรกตั้งอยู่ที่ห้าง สยามพารากอน หลังจากนั้นได้มีการขยายสาขาไปยังห้างอื่น ๆ อีกหลายห้างในพื้นที่กรุงเทพฯ และปริมณฑล เช่น เซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว, เอ็มโพเรียม, เอ็มควอเทียร์, เซ็นทรัลพลาซา เวสต์เกต, เซ็นทรัลเฟสติวัล อีสต์วิลล์ และอีกกว่า 20 สาขา รวมทั้งสาขาในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ, ท่าอากาศยานดอนเมือง และสาขาในต่างจังหวัด

ผู้บริหารแบรนด์คริสปีครีมในประเทศไทย คือ อุษณีย์ มหากิจศิริ
ดูเพิ่ม
* ดังกิ้นโดนัท
* มิสเตอร์ โดนัท
* แด๊ดดี้ โด

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์คริสปีครีม
พาลี
พาลี เป็นลิงที่เป็นตัวละครตัวหนึ่งในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นลิงเจ้าเมืองขีดขิน ที่มีฤทธิ์มากที่สุดตัวหนึ่ง มีกายสีเขียว เป็นโอรสของพระอินทร์ กับ นางกาลอัจนา เดิมชื่อ กากาศ ตอนเด็กโดนฤๅษีโคดมสาปให้กลายเป็นลิงเช่นเดียวกันกับสุครีพ ซึ่งเป็นน้องชาย เพราะรู้ว่าทั้ง 2 เป็นลูกชู้ ต่อมาพระอินทร์ผู้เป็นบิดา ได้สร้างเมืองชื่อ ขีดขินให้พาลีปกครอง และตั้งชื่อให้ใหม่ว่า กากาศ ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็น พาลี เคยต่อสู้กับ ทรพี ควายที่ฆ่า ทรพา พ่อของตนเอง ที่มีเทวดาอารักขาขาทั้งสี่ข้างและสองเขา ซึ่งพาลีจะต้องเข้าไปสู้ในถ้ำสุรกานต์ ก่อนไปได้สั่งเสียสุครีพไว้ว่า ถ้าผ่านไปเจ็ดวันแล้ว ถ้าตนไม่กลับมา ให้ไปดูรอยเลือด ถ้าเลือดข้นนั้นคือ เลือดทรพี ถ้าเลือดใสนั้นคือเลือ
ตอนที่เขาพระสุเมรุทรุดเอียงจากการสู้รบกันระหว่างรามสูรกับพระอรชุน พาลีกับสุครีพได้ช่วยชลอเขาให้ตั้งตรงดังเดิม พระอิศวรจึงฝากนางดารามากับพาลีเพื่อให้กับสุครีพผู้เป็นน้อง พาลีได้ยึดนางดาราไว้เป็นภรรยาเสียเอง พาลีเคยแย่งนางมณโฑกับทศกัณฐ์เมื่อตอนที่เหาะผ่านเมืองขีดขินด้วย และมีบุตรกับนางมณโฑ คือ องคต
สุดท้ายพาลีสิ้นชีวิตจากศรของพระราม ขณะที่พระรามแผลงศรใส่พาลี พาลีจับศรไว้ได้ พาลีจึงได้เห็นร่างที่แท้จริงของพระราม ว่าเป็นพระนารายณ์อวตาร จึงได้สำนึกผิด และเรียกสุครีพมาสั่งสอน ซึ่งเรียกว่า "พาลีสอนน้อง" และฝากฝังเมืองขีดขินไว้ จากนั้นก็ปล่อยให้ศรปักอกตาย หลังจากที่พาลีตายได้ไปเกิดเป็นเทพบุตรพาลีบนสวรรค์ ได้มีบทบาทตอนไปทำลายพิธีชุบหอกกบิลพัทของทศกัณฐ์
ในศาสนาฮินดูพาลีไม่ได้ยึดนางดาราภรรยาของสุครีพ และเป็นกษัตริย์ที่ทรงคุณธรรม เขาตายเนื่องจากพระรามลอบสังหารเขาในขณะต่อกรกับสุครีพ ในชาติต่อไปเขาไปเกิดเป็นนายพรานจาราและสังหารพระกฤษณะซึ่งเป็นพระรามในชาติก่อน

ลักษณะของพาลี
พาลีเป็นลิง มีกายสีเขียวอ่อน ปากอ้า มีชฎายอดบัด
พาลีในประเทศไทย
โคลงจิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์ระเบียงวัดพระศรีรัตนศาสดาราม
ภาพจิตรกรรมฝาผนังชุดรามเกียรติ์นี้เริ่มเขียนตั้งแต่ภาพพระนารายณ์อวตารในปางต่าง ๆ ก่อนที่จะอวตารมาเป็น พระราม ในเรื่องรามเกียรติ์ ภาพเขียนนี้มีทั้งหมด 178 ห้อง มีทั้งคำบรรยายใต้ภาพและคำบรรยายเป็นโคลงสลักบนแผ่นหินอ่อนติดอยู่ที่ เสารอบพระระเบียง และมีภาพตัวละครสำคัญอีก 80 ภาพ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นฝ่ายอสูรและฝ่ายวานร เขียนอยู่ตามซุ้มประตูและมุขพระระเบียง โคลงประจำภาพว่า

อ้างอิง
* รามเกียรติ์ตอน “พาลีสอนน้อง” บอก ๑๐ วิธีทำงานให้เจ้านายรัก 
* หัวโขน-สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ www.culture.go.th 
* สีที่ใช้กับหัวโขน 
* จารีตนาฏศิลป์ไทย โดย นาย ประเมษฐ์ บุณยะชัย 
* การแสดงโขนเรื่องรามเกียรติ์ชุดพาลีสอนน้อง ของกรมศิลปากร ณ.หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทยวันอาทิตย์ที่ ๒๙ มีนาคม ๒๕๕๒
ถุงน้ำดี
ถุงน้ำดี ( ) เป็นอวัยวะในช่องท้องที่ทำหน้าที่ในการเก็บสะสมน้ำดี (bile) เพื่อช่วยในการย่อยอาหาร โดยจะมีโครงสร้างที่ติดต่อกับตับซึ่งเป็นอวัยวะที่ผลิตน้ำดี และลำไส้เล็กตอนต้น ซึ่งเป็นบริเวณที่มีการปล่อยน้ำดีออกสู่ทางเดินอาหาร
กายวิภาคศาสตร์
ถุงน้ำดีจะวางตัวอยู่ทางพื้นผิวด้านหน้าของตับ โดยทั่วไปจะมีความยาวประมาณ 7-10 เซนติเมตร และมีสีเขียวคล้ำซึ่งเป็นสีของน้ำดีที่เก็บสะสมอยู่ภายใน ถุงน้ำดีจะมีทางติดต่อกับตับและลำไส้เล็กตอนต้นโดยระบบท่อน้ำดี (biliary tract) โดยจะมีท่อถุงน้ำดี (cystic duct) เป็นท่อที่ต่อออกมาโดยตรงจากถุงน้ำดี ซึ่งจะไปเชื่อมต่อกับท่อน้ำดีใหญ่ในตับ (common hepatic duct) เพื่อรวมเป็นท่อน้ำดีใหญ่ (common bile duct) ซึ่งท่อน้ำดีใหญ่นี้จะไปเชื่อมรวมกับท่อตับอ่อน (pancreatic duct) แล้วเปิดออกสู่รูเปิดขนาดใหญ่ในลำไส้เล็กตอนต้น ซึ่งเรียกว่า เมเจอร์ ดูโอดีนัล แอมพูลา (major duodenal ampulla)
ระบบไหลเวียนเลือดของถุงน้ำดี
หลอดเลือดแดงที่นำเลือดออกซิเจนสูงมาเลี้ยงถุงน้ำดี คือหลอดเลือดแดงถุงน้ำดี (cystic artery) ซึ่งเป็นแขนงหนึ่งของหลอดเลือดแดงตับ ส่วนหลอดเลือดดำที่นำเลือดออกจากถุงน้ำดีคือ หลอดเลือดดำถุงน้ำดี (cystic vein) ซึ่งจะเทเข้าสู่หลอดเลือดดำพอร์ทัลต่อไป นอกจากนี้ ทั้งหลอดเลือดแดงและหลอดเลือดดำของถุงน้ำดีจะวางตัวขนานไปกับท่อถุงน้ำดีอีกด้วย

เส้นประสาท
ถุงน้ำดีจะถูกควบคุมโดยการทำงานของระบบประสาทอัตโนมัติ โดยมีเส้นประสาทเวกัส (vagus nerve) และปมประสาทซิลิแอค (celiac ganglion) ที่อยู่ในช่องท้อง เป็นโครงสร้างจากระบบประสาทที่มาเลี้ยง
หน้าที่การทำงาน
ถุงน้ำดีมีหน้าที่ในการเก็บสะสมน้ำดีได้ประมาณ 50 มิลลิลิตร (1.7 ออนซ์) โดยการหลั่งของน้ำดีจะถูกกระตุ้นเมื่ออาหารที่มีไขมันเป็นส่วนประกอบถูกลำเลียงเข้ามาในลำไส้เล็ก ซึ่งจะทำให้มีการหลั่งของฮอร์โมนคอลิซิสโทไคนิน (cholecystokinin) ทำให้มีการหลั่งน้ำดีออกมา นอกจากนี้ ถุงน้ำดียังมีหน้าที่ในการทำให้น้ำดีที่ผลิตจากตับมีความเข้มข้นมากขึ้น ซึ่งอาศัยการดูดซึมน้ำโดยเซลล์เยื่อบุผิวของถุงน้ำดี
โรคของถุงน้ำดี
* นิ่วในถุงน้ำดี (gallstone หรือ cholelithiasis) เป็นโรคของถุงน้ำดีที่พบได้บ่อย โดยที่นิ่วในถุงน้ำดีเกิดจากการตกผลึกของคอเลสเตอรอล เลซิทิน และกรดน้ำดี ซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักของน้ำดี เมื่อนิ่วผ่านลงมาในท่อน้ำดีก็จะทำให้เกิดการปวดท้อง โดยเฉพาะในช่วงระหว่างมื้ออาหาร ในกรณีที่ก้อนนิ่วไปอุดตันส่วนใดส่วนหนึ่งของระบบท่อน้ำดี จะทำให้เกิดอาการปวดบิดรุนแรง ที่เรียกว่า ไบเลียรี่ โคลิค (biliary colic) ซึ่งต้องนำส่งโรงพยาบาลทันที ผู้ป่วยที่มีนิ่วในถุงน้ำดียังมีอาการดีซ่าน และอาจเกิดความผิดปกติของตับอีกด้วย
* ถุงน้ำดีอักเสบ (cholecystitis) เป็นอาการอักเสบที่เกิดขึ้นในถุงน้ำดีและทำให้เกิดอาการปวดท้อง โดยส่วนใหญ่จะเกิดจากการมีนิ่วในถุงน้ำดีจนเ
ึ้นในถุงน้ำดีและทำให้เกิดอาการปวดท้อง โดยส่วนใหญ่จะเกิดจากการมีนิ่วในถุงน้ำดีจนเกิดการติดเชื้อแบคทีเรียที่บริเวณนั้น
* มะเร็งถุงน้ำดี (cancer of gallbladder) เป็นโรคที่พบได้ไม่มาก แต่อันตรายถึงชีวิต โดยมักจะมีสาเหตุมาจากนิ่วในถุงน้ำดี การบริโภคแอลกอฮอล์มากๆ หรือโรคอ้วน ผู้ป่วยจะมีอาการของดีซ่าน น้ำหนักลด มีน้ำคั่งในช่องท้อง และมีโอกาสเสียชีวิตสูงมากแม้ว่าจะทำการรักษาโดยการผ่าตัด
ขนม
ขนม หมายถึง อาหารที่กินระหว่างมื้อ ซึ่งไม่ใช่มื้อหลัก โดยอาจกินเพื่อลดความหิว ความอร่อย หรือ เพิ่มพลังงาน โดยขนมบางอย่างอาจนับว่าเป็นของหวาน หรืออาหารว่างได้

ที่มาของคำ
คำว่า ขนม (ภาษาปาก: หนม) เป็นคำกร่อนมาจากคำภาษาไทยถิ่นรวมทั้งไทยลื้อ คือคำว่า ข้าวหนม ข้าวนม หรือ เข้าหนม ข้าวหนมนั้นเข้าใจว่าเป็นข้าวผสมกับ น้ำอ้อย น้ำตาล โดยคำว่า ขนม แปลว่าหวาน อย่างข้าวหนมก็แปลว่า ข้าวหวาน เรียกสั้น ๆ เร็ว ๆ จึงเพี้ยนเป็นขนมไป ส่วนที่มาจากข้าวนม (ข้าวเคล้านม) ออกจะดูเป็นแขกเพราะว่าอาหารของแขกบางชนิดใช้ข้าวมธุปายาสของแขกโบราณ (ดังที่นางสุชาดา ทำถวายพระพุทธเจ้าเมื่อตอนตรัสรู้ก็ว่าเป็นข้าวหุงกับนม) และเช่นเดียวกันเมื่อพูดเร็ว ๆ จึงเพี้ยนกลายเป็นขนมแทน
ข้อสันนิษฐานของคำว่า ขนม มาจากคำมอญที่เรียกขนมจีนว่า ขะนอม ( ) นั้น ศ.ดร.บรรจบ พันธุเมธา กล่าวว่าเฉพาะเส้นแป้งจำพวกเส้นขนมจีนในภาษามอญเท่านั้นที่เรียกว่า ขะนอม หรือ หะหนอม แต่ขนมจีนไม่ใช่ของหวาน ส่วนขนมในภาษามอญ สมบัติ พลายน้อย กล่าวว่าได้ยินว่าเรียกว่าหวานไม่ใช่เรียกว่าขนม เวลาเขากินขนมเขาเรียกว่า เจี๊ยะหวาน

คำว่า ขนม ยังสันนิษฐานว่ามาจากภาษามลายูปัตตานี คือ กานม ( ) หรือเรียกตามภาษามลายูมาตรฐานว่า กันดุม ( ) ซึ่งคำนี้แปลว่า ข้าวสาลี มีรากมาจากคำภาษาสันสกฤตว่า godhūma ( ) บ้างสันนิษฐานว่ามาจากภาษาเขมรว่า นุม หรือ น็วม ( ) แปลว่า อาหารที่ทำจากแป้ง
ซึ่งข้าวสาลีเป็นวัตถุดิบที่นิยมใช้สำหรับทำอาหารว่างหรืออาหารประเภทแป้ง ไม่ว่าจะเป็นแป้งสาลี ขนมปัง ขนมเค้ก ขนมอบ ซาลาเปา คุ้กกี้ แครกเกอร์ เค้ก โดนัท โรตี พาย ปาท่องโก๋ และอื่น ๆ ก่อนที่ข้าวสาลีจะนำไปประกอบอาหารต้องผ่านกระบวนการบดให้เป็นผงแป้ง โดยในพื้นที่ภาคใต้ของไทยเรียกตามภาษาใต้ว่า อันมีความหมายว่า แป้งสาลี ดังนั้น ขนม จึงน่าจะเพี้ยนตามภาษาที่รับมาจากคำว่า กานม นั่นเอง
คำว่า ขนม มีใช้มานานหลายร้อยปีแล้ว ไม่ว่าจะเป็นคำผสมของอะไรจึงเป็นการยากที่จะสันนิษฐานให้แน่นอนได้ ของที่เรียกว่าขนมในสมัยโบราณ หรือในสมัยที่จะมีคำว่าขนมนั้นจะเป็นของที่เกิดจากข้าวตำป่น (แป้ง) แล้วผสมกับน้ำตาลเท่านั้น ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นขนมรุ่นแรกในหนังสือไตรภูมิพระร่วง สมัยสุโขทัย นับเป็นหลักฐานเก่าแก่ที่สุดที่พบคำที่เกี่ยวข้องกับขนม กล่าวถึงขนมต้มไว้เหมือนกัน เดิมมีแป้งกับน้ำตาล ต่อมามีคนดัดแปลงสอดไส้เข้าไปอีก ถึงตอนนี้ยังมีมะพร้าวปนอยู่ด้วย ขนมไทยจึงมี มะพร้าว แป้ง และน้ำตาล ไม่พ้นของทั้ง 3 ซึ่งเป็นของพื้นเมืองที่หาได้โดยทั่วไป

ประเภทของขนม

* ขนมไทย
* ขนมขบเคี้ยว (สแน็ก)
* ขนมหวาน
* ขนมเค้ก
* ขนมปัง
* ขนมญี่ปุ่น (วางาชิ)

อ้างอิง
โซโจจิ
โซโจจิ เป็นวัดพุทธตั้งอยู่ในย่านชิบาอูระ เขตมินาโตะ โตเกียว เป็นวัดศูนย์กลางของสายจินไซ พระประธานคือ พระพุทธรูปอมิตาภะ ผู้ก่อตั้งวัด คือ ยูโยะ โชโซ

]]
ในสมัยเอโดะ โซโจจิถือว่าเป็นวัดประจำตระกูลโทกูงาวะ เมื่อแรกเริ่ม โทกูงาวะ อิเอยาซุ ได้ย้ายวัดไปที่ฮิบิยะ ต่อมาในปี 1590 มีการขยายอาณาเขตของปราสาทเอโดะจึงได้ย้ายวัดมา ณ ที่ตั้งปัจจุบัน

หลังจากตระกูลโทกูงาวะเริ่มเสื่อมอำนาจลง บริเวณลานวัดได้กลายเป็นสวนสาธารณะ ในสงครามโลกครั้งที่สอง บริเวณวัดถูกทำลายอย่างหนัก แต่ได้มีการบูรณะขึ้นอีกครั้ง
สุสานโชกุนโทกูงาวะ
หลังจากโทกูงาวะ อิเอยาซุเริ่มปกครองภูมิภาคคันโต ก็ได้ถือว่าโซโจจิเป็นวัดประจำตระกูลโทกูงาวะ และริเริ่มก่อสร้างอาคารใหญ่ต่าง ๆ ในวัด หลังจากนั้น โซโจจิก็เป็นที่รู้จักในฐานะศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ภายในวัดเป็นที่ตั้งของสุสานประจำตระกูลโทกูงาวะ ซึ่งศพของโชกุนโทกูงาวะ 6 รุ่น รวมทั้งภริยาและบุตรถูกฝังที่นี่ โดยหลุมฝังศพของโทกูงาวะ ฮิเดตาดะ, โทกูงาวะ อิเอโนบุ และโทกูงาวะ อิเอยาซุ ได้รับการยกย่องให้เป็นสมบัติประจำชาติ
ลำไส้เล็ก
ลำไส้เล็ก เป็นอวัยวะซึ่งมีหน้าที่ย่อยอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรต โปรตีน และไขมัน โดยวิลไล (มีหน้าที่เพิ่มพื้นที่ในการย่อยอาหารในลำไส้เล็ก) เอนไซม์ย่อยในลำไส้เล็กนั้นมาจากลำไส้เล็กหลั่งเองส่วนหนึ่งและตับอ่อนหลั่งส่วนหนึ่ง อาหารที่ย่อยแล้วบางส่วนและที่ยังไม่ถูกย่อยจะเคลื่อนที่ผ่านกล้ามเนื้อหูรูดระหว่างกระเพาะอาหารกับลำไส้เล็ก

โครงสร้าง
ความยาวโดยเฉลี่ยของลำไส้เล็กในผู้ชายอยู่ที่ และ ในผู้หญิง
ลำไส้เล็กสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน ส่วนแรกคือ ลำไส้เล็กส่วนต้น เป็นส่วนที่สั้นที่สั้นสุด ยาวประมาณ 20–25 เซนติเมตร มีรูปร่างคล้ายตัว C ต่อมาจากกระเพาะอาหาร โดยลำไส้เล็กส่วนต้นเป็นส่วนที่มีรูเปิดร่วมจากตับอ่อนและตับ, มีต่อมสร้างน้ำย่อย, ต่อมสร้างเมือก และมีการย่อยอาหารมากที่สุด ส่วนลำไส้อีกสองส่วนที่เหลือคือ ลำไส้เล็กส่วนกลางและลำไส้เล็กส่วนปลาย

อ้างอิง
สถิตย์ ไชยปัญญา
สถิตย์ ไชยปัญญา เกิดที่จังหวัดเชียงราย เป็นนักวิชาการด้านภาษาสันสกฤตและฮินดี สังกัดคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สอนเกี่ยวกับภาษาฮินดีและวรรณคดีสันสกฤต รวมถึงเป็นอาจารย์พิเศษด้านภาษาฮินดี มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

การศึกษา
* ศิลปศาสตรบัณฑิต (รัฐศาสตร์) มหาวิทยาลัยรามคำแหง (พ.ศ. 2533)
* ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ภาษาสันสกฤต) มหาวิทยาลัยศิลปากร (พ.ศ. 2539)
* Ph.D in Sanskrit มหาวิทยาลัยพาราณสี ประเทศอินเดีย 1999 (พ.ศ. 2542)
* Certificate in Hindi Language Proficiency, Central Institute of Hindi, Agra, India, 1995. (พ.ศ. 2538)
* Advanced Diploma in Hindi Language Proficiency, Central Institute of Hindi, Agra, India, 1997 (พ.ศ. 2540)
ผลงานวิชาการ
* ตำราเรียนภาษาฮินดี มหาวิทยาลัยรามคำแหง รวม 4 เล่ม

ชีวิตสมรส
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สถิตย์ ไชยปัญญา สมรสกับ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ จิตตาภา สารพัดนึก ไชยปัญญา อาจารย์ภาควิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา บุตรสาวของ จำลอง สารพัดนึก มีบุตรชาย 1 คน ชื่อ เมธาพัฒน์ ไชยปัญญา

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

อ้างอิง
วัดถ้ำขาม
วัดถ้ำขามหรือภูขาม (เทสกเจดีย์ เทสรังสีอนุสรณ์) ตั้งอยู่ที่ อ.พรรณานิคม จังหวัดสกลนคร บนสันเขาภูพาน มีบรรยกาศร่มรื่นงดงาม เป็นอนุสรณ์ว่า หลวงปู่เทสก์ ได้เคยมาจำพรรษาอยู่ ณ ที่นี้ เป็นสถาปัตยกรรม แบบเจดีย์จตุรัสมุข ตามแนวศิลปกรรมอีสานผสมกับอยุธยา ภายในประดิษฐานรูปหล่อสำริดหลวงปู่เทสก์ เทสรังสี ภายในวัดมีกุฏิเดิมหลวงปู่ฝั้น อาจาโร ซึ่งหลวงปู่เทสก์ ได้มาจำพรรษาจนกระทั่งละสังขาร ณ ที่นี้ เมื่อปี พ.ศ. 2537 ปัจจุบันได้ทำหุ่นเหมือนหลวงปู่เทสก์ หล่อด้วยไฟเบอร์กลาส ในอิริยาบถนั่งเก้าอี้ในกฎิเพื่อจำลองเหตุการณ์ประหนึ่งว่าหลวงปู่ยังมีชีวิตอยู่ ตำนานของวัดถ้ำขามมีมากมายตั้งแต่สมัยที่เรายังเด็กสมัยหลวงปุฝันยังมีชีวิตอยู่เราจำได้ตอนที่เราตามคุณย่าไปจำศิลใน
่สมัยที่เรายังเด็กสมัยหลวงปุฝันยังมีชีวิตอยู่เราจำได้ตอนที่เราตามคุณย่าไปจำศิลในวันพระและได้ช่วยขนหินขนทรายขึ้นไปทำกุฎิพระในวันหยุดเสาร์-อาทิตย์มีคนเฒ่าคนแก่เล่าให้ฟังตอนที่หลวงปู่ฝันเดินธุดงมาอยู่ใหม่ๆมีเสือแม่ลูกอ่อนอาศัยอยู่ในถ้ำอยู่แล้วแต่ด้วยบูญบารมีหรืออะไรก็ไม่รู้เสือแม่ลูกอ่อนยอมสละถ้ำให้หลวงปู่อยู่และได้สร้างเป็นที่ปฏิบัติธรรมเป็นวัดถ้ำขามมาจนทุกวันนี้
จังหวัดบัลข์
บัลข์ (ปาทาน/ดารี: , Balkh, Balx) เป็นหนึ่งใน 34 จังหวัดของอัฟกานิสถาน ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ ประกอบด้วย 15 อำเภอ มีประชากรราว 1,509,183 คน ส่วนใหญ่เป็นชาติพันธุ์ผู้ใช้ภาษาดารี และมีมะซารีชารีฟ เป็นเมืองหลักของจังหวัด

ชื่อของจังหวัดมาจากเมืองโบราณ บัลข์ และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในฐานะเป็นจุดเชื่อมต่อหนึ่งระหว่างโลกตะวันออกกับตะวันตก ในเมืองเป็นที่ตั้งของมัสยิดสีน้ำเงิน ซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกทำลายไปโดยเจงกีส ข่าน และได้รับการบูรณะใหม่โดยตีมูร์

อ้างอิง
จังหวัดบาดัคชาน
บาดัคชาน (เปอร์เซีย , Badaxšān) เป็นจังหวัดของอัฟกานิสถาน ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ มีพรมแดนติดกับเคอฮิสทอนีบาดัฆชอนของทาจิกิสถานทางตอนเหนือ จิตราล และ กิลกิต-บัลติสถาน ของปากีสถานทางตอนล่างและทางตะวันออกเฉียงใต้ นอกจากนี้ยังมีพรมแดน 91 กิโลเมตร (57 ไมล์) ติดกับจีนทางตะวันออก
เคยเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคประวัติศาสตร์อย่างบาดัคชานที่มีขนาดกว้างมาก ซึ่งในปัจจุบันมีบางส่วนอยู่ในทาจิกิสถานและจีน จังหวัดบาดัคชานประกอบไปด้วย 28 อำเภอ มากกว่า 1,200 หมู่บ้านและมีประชากรประมาณ 1,055,000 คน จังหวัดบาดัคชาน มีเมืองหลักของจังหวัดคือ ฟายซาบัด โดยเมืองนี้เคยมีรายงานว่าภายในเมืองมีการจัดกิจกรรมการต่อต้านการยึดครองอัฟกานิสถานของตอลิบานในปี ค.ศ. 2021 อีกด้วย
ภูมิศาสตร์
จังหวัดบาดัคชาน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ทางเหนือติกับประเทศทาจิกิสถาน ทางตะวันออกติดประเทศจีน (ทางเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์) ทิศใต้ติดกับประเทศปากีสถาน จังหวัดบาดัคชาน ตั้งอยู่ระหว่างเทือกเขาฮินดูกูซและเทือกเขาปามีร์
และที่สำคัญคือจังหวัดนี้ตั้งอยู่ในเส้นทางสายไหม
การปกครอง
การปกครองของจังหวัดบาดัคชานมี 28 เขต ได้แก่
* อาร์กฮันจ์
* อาร์โก
* บาฮารัค
* ดารายิม
* ดาร์วาซ
* ดาร์วาซี บาลา
* ฟายซาบัด (เมืองเอก)
* อิสฮฺคาซิม
* เจิร์ม
* ขาส
* ขวาฮัน
* คิสฮิม
* โคฮิสถาน
* คูฟอัป
* กูราน วา มุนจาน
* ราจฮฺ
* ชาฮฺรี บูเซิร์ก
* ชิจฮฺนัน
* ชิคิ
* ชูฮาดา
* ทาแกบ
* ทิสคาน
* วาขาน
* วาร์ดุจ
* ยาฟทาลิ ซูฟลา
* ยัมกัน
* ยาวาน
* เซบัค
อ้างอิง
จังหวัดนครจัมปาศักดิ์
จังหวัดนครจัมปาศักดิ์ เป็น 1 ใน 4 จังหวัดที่ประเทศไทยได้ดินแดนคืนจากฝรั่งเศสในช่วง พ.ศ. 2484 โดยยกท้องที่การปกครองเมืองจำปาศักดิ์ ซึ่งเดิมขึ้นอยู่กับมณฑลอุบลราชธานีในสมัยรัชกาลที่ 5 และตกอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2447 ขึ้นเป็นจังหวัด ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ไทยต้องส่งดินแดนดังกล่าวให้แก่ฝรั่งเศส ซึ่งปกครองประเทศลาวในขณะนั้น ภายหลังเมื่อประเทศลาวได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสแล้ว พื้นที่ดังกล่าวจึงได้ยกขึ้นเป็นแขวงจำปาศักดิ์ของลาวในปัจจุบัน

อนึ่ง พื้นที่ของจังหวัดนี้ยังกินอาณาบริเวณพื้นที่ส่วนหนึ่งของจังหวัดสตึงแตรง และพื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดพระวิหาร ในประเทศกัมพูชาในปัจจุบันนี้ด้วย
กรมศิลปากรได้กำหนดให้จังหวัดจัมปาศักดิ์ใช้ตราประจำจังหวัดเป็นรูปปราสาทวัดภู อันเป็นโบราณสถานสำคัญของเมืองจำปาศักดิ์ อย่างไรก็ตาม ในหนังสือตราประจำจังหวัดของกรมศิลปากร พิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2542 ไม่ได้ลงพิมพ์รูปตราดังกล่าวไว้ด้วย
การจัดการปกครอง
เมื่อแรกตั้งจังหวัดนั้น ได้แบ่งการปกครองออกเป็น 6 อำเภอ ตามประกาศเรื่องตั้งอำเภอ ลงวันที่ 23 กรกฎาคม พุทธศักราช 2484 ดังนี้
# อำเภอเมืองนครจัมปาศักดิ์ (ตามเขตอำเภอนครจัมปาศักดิ์เดิม)
# อำเภอวรรณไวทยากร (ตามเขตอำเภอมูลปาโมกเดิม) ตั้งชื่อตามพระนาม พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
# อำเภอธาราบริวัตร (ตามเขตอำเภอธาราบริวัตรเดิม)
# อำเภอมะโนไพร (ตามเขตอำเภอมะโนไพรเดิม)
# กิ่งอำเภอโพนทอง (ตามเขตกิ่งอำเภอโพนทองเดิม)
หลังจากนั้นวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2484 สภาผู้แทนราษฎรได้พิจารณาจัดตั้งศาลจังหวัด โดยคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา วันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2484 ต่อมาทางการได้ปรับปรุงเขตการปกครองจังหวัดนครจัมปาศักดิ์ใหม่ โดยโอนท้องที่อำเภอจอมกระสานต์ จังหวัดพิบูลสงคราม มาขึ้นจังหวัดนครจัมปาศักดิ์ ทำให้จังหวัดนครจัมปาศักดิ์มีเขตการปกครองจนถึง พ.ศ. 2489 รวมทั้งสิ้น 6 อำเภอ คือ อำเภอเมืองนครจัมปาศักดิ์ อำเภอวรรณไวทยากร อำเภอธาราบริวัตร อำเภอมะโนไพร อำเภอจอมกระสานติ์ และกิ่งอำเภอโพนทอง
อนึ่ง ทางราชการได้คืนฐานะให้เจ้ายุติธรรมธร (หยุย ณ จำปาศักดิ์) อดีตเจ้าผู้ครองนครจำปาศักดิ์ก่อนที่จะตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส ให้มีฐานะเป็นเจ้าผู้ครองนครอีกครั้งหนึ่ง (แทนการแต่งตั้งผู้ว่าราชการจังหวัด) พระองค์ได้อยู่ในตำแหน่งดังกล่าวจนถึงแก่พิราลัยเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2489
เกร็ดความรู้
ชื่ออำเภอต่างๆ ที่ตั้งขึ้นในทั้ง 4 จังหวัด ที่ได้คืนมาจากฝรั่งเศสนั้น ส่วนหนึ่งตั้งชื่อตามบุคคลที่มีบทบาทอย่างสูงในสงครามอินโดจีน เฉพาะจังหวัดนครจัมปาศักดิ์ มีชื่ออำเภอลักษณะดังกล่าว 1 อำเภอ คือ อำเภอวรรณไวทยากร ซึ่งตั้งตามพระนามของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ที่ปรึกษาสำนักนายกรัฐมนตรีและกระทรวงการต่างประเทศ และหัวหน้าคณะผู้แทนเจรจาสันติภาพฝ่ายไทยในกรณีพิพาทอินโดจีน

ดูเพิ่ม
* สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครจัมปาศักดิ์

อ้างอิง
วัดชัยมงคล (จังหวัดพิจิตร)
วัดชัยมงคล เลขที่ 332 ถนนประเวศน์ ตำบลบางมูลนาก อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2479 เป็นที่ธรณีสงฆ์ 14 ไร่ 3 งาน 5 ตารางวา สังกัดมหานิกาย เขตปกครองคณะสงฆ์ ตำบลเนินมะกอก อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร ภาค 4

ประวัติ
วัดชัยมงคล เดิมเขียนว่า วัดไชยมงคล ท่านเจ้าคุณพระมงคลเทพมุนี ( นวม พุทธสร ) วัดอนงคาราม กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นเจ้าคณะมณฑลพิษณุโลก นามวัดใหม่นี้ว่า วัดชัยมงคล

ปูชนียวัตถุและโบราณวัตถุ
ไม่มีปูชนียวัตถุ และโบราณวัตถุอันสำคัญทางประวัติศาสตร์
วัดชัยมงคลเป็นวัดที่สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2467พุทธศาสนิกชนมีความศรัทธาต่อพระพุทธศาสนา ได้ร่วมแรงร่วมใจสละทรัพย์สร้างวัดและอุโบสถให้พระสงฆ์และประชาชนได้ใช้ประกอบศาสนพิธีของชาวพุทธ

พ.ศ. 2470 - พ.ศ. 2500 สร้างศาลาการเปรียญ สร้างโรงเรียนโพธิรักษ์พิทยาคาร สร้างกุฏิ รับพระราชทานวิสุงคามสีมา และผูกพัทธสีมา สร้างกุฏิ “ โพธิสมบัติ “ ต่อเติมอุโบสถ สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรม จันทรมณี สร้างเสริมโรงเรียนพระปริยัติธรรม โดยสร้างใหม่ทั้งหมด
สร้างกุฏิ ทางวัดได้ทำการบูรณะซ่อมแซมใหม่ สร้างสะพานใหม่โดยใช้เสาคอนกรีต รอด ตง พื้นเป็นไม้ สร้างกุฏิรับรองสงฆ์ 
พ.ศ. 2501 - พ.ศ. 2510 สร้างกุฏิไม้ “ สว่างผล “ และกุฏิ “ บุญเครือชู “ สร้างศาลากรรมฐาน สร้างเมรุเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างหอสวดมนต์ต์ต์ ทรงไทยมีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เสาท่อนล่างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างศาลา เพชรสว่างภู่สวรรค์
พ.ศ. 2510 - พ.ศ. 2533 สร้างกุฏิ พฤกษะวันหัตถมารถ สร้างกุฏิตึก ร่วมใจญาติติอุทิศสร้าง ปฏิสังขรณ์กุฏิทรงไทย สร้างกุฏิทรงไทย “วิทยาประสาธน์โพธิรักษ์ สร้างกุฏิทรงไทย สร้างศาลาการเปรียญหลังใหม่ ลักษณะทรงไทยประยุกต์ ใช้ชื่อว่า “ ศาลาชัยมงคล “สร้างกุฏิทรงไทย สุขสันติโพธิสมบัติ สร้างกุฏิทรงไทย “บุพพการิยานุสรณ์” ครึ่งตึกครึ่งไม้ ลักษณะทรงไทยประยุกต์ สะพานคอนกรีตเสริมเหล็กผ่านหน้ากุฏิ “สุขสันติโพธิสมบัติ“ และกุฏิ“สุขสวัสดิ์-พิเศษธรรมนิวิษฐ์ สร้างชานรอบเมรุ
สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก ผ่านหน้ากุฏิโพธิสมบัติปัจจุบันเป็นศาลาอเนกประสงค์ กุฏิธรรมโชติ และโรงเรียนโพธิรักษ์พิทยาคาร“ สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก ผ่านหน้ากุฏิ“บุพการิยานุสรณ์“ สร้างกุฏิหลวงพ่อเขียน ธมฺมรกฺขิโต ลักษณะทรงไทยประยุกต์ชั้นเดียวสร้างห้องเก็บเครื่องกำเนิดไฟฟ้า สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กสร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กผ่านหน้ากุฏิหลวงพ่อเขียน ธมฺมรกฺขิโต และโรงเรียนปริยัติธรรม“จันทรมณี“ สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก เชื่อมระหว่างสะพานหน้าวัดกับห้องเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ต่อระเบียง[[กุฏิอาวาส]ทำการบูรณะซ่อมแซมอุโบสถ โดยทำการรื้อเครื่องบนทั้งหมด สร้างหอระฆัง บูรณะซ่อมแซมกุฏิ “สุขสถิตย์อเนกประโยชน์สร้างกุฏิ “โพธิ-บุญ-สว่าง ร้างศาลาเอนกประสงค์ทำ
่อมแซมกุฏิ “สุขสถิตย์อเนกประโยชน์สร้างกุฏิ “โพธิ-บุญ-สว่าง ร้างศาลาเอนกประสงค์ทำการเปลี่ยนสายไฟฟ้าภายในบริเวณวัด สร้างกุฏิ สุขรุ่งโรจน์สถาพร ทำการขยายสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก
บ้านวิชาเยนทร์
บ้านวิชาเยนทร์ หรือ บ้านหลวงรับราชทูต ตั้งอยู่ทางเหนือของวังนารายณ์ราชนิเวศน์ และวัดเสาธงทอง ทางตะวันตกใกล้กับวัดปืน และทางตะวันออกใกล้กับเทวสถานปรางค์แขก สร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2228 เพื่อใช้รับรองราชทูตชาวตะวันตกที่มาเฝ้าฯ สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ต่อมาสมเด็จพระนารายณ์ได้พระราชทานที่พักอาศัยนี้ให้แก่เจ้าพระยาวิชาเยนทร์ สมุหนายกชาวตะวันตกในราชสำนักสยาม ณ เวลานั้น ใน พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ระบุไว้ว่า "ส่วนเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ผู้ว่าราชการที่สมุหนายก, ให้ก่อตึกสี่เหลี่ยมอันใหญ่, แลตึกเวียนมีกำแพงแก้วล้อมรอบเป็นที่อยู่, แลให้ก่อตึกปิจุตึกคชสาร, แลตึกฝรั่งอื่นทั้งหลายเป็นอันมากตำบลที่ใกล้วัดปืน..."
บ้านหลวงรับราชทูตแบ่งได้ 3 ส่วน ด้านตะวันออกเป็นบ้านพักของคณะทูตชาวฝรั่งเศส ส่วนด้านตะวันตกเป็นบ้านพักของเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ขุนนางชาวกรีก และท้าวทองกีบม้า ภรรยา ส่วนกลางเป็นที่ตั้งของโบสถ์ของคริสต์ศาสนา ที่สถาปัตยกรรมเป็นแบบเรอเนสซองส์ ผสมสถาปัตยกรรมไทย แห่งแรกของไทย และของโลก

อ้างอิง
; เชิงอรรถ

; บรรณานุกรม

*
วัดเสาธงทอง
วัดเสาธงทอง อาจหมายถึง
* วัดเสาธงทอง จังหวัดชัยภูมิ
* วัดเสาธงทอง อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช
* วัดเสาธงทอง อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
* วัดเสาธงทอง จังหวัดนนทบุรี
* วัดเสาธงทอง จังหวัดเพชรบูรณ์
* วัดเสาธงทอง จังหวัดร้อยเอ็ด
* วัดเสาธงทอง จังหวัดลพบุรี
* วัดเสาธงทอง อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดเสาธงทอง อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดเสาธงทอง อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี
* วัดเสาธงทอง อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี
* วัดเสาธงทอง จังหวัดอ่างทอง
มวยทะเล
มวยทะเล เป็นการละเล่นพื้นบ้านของไทยสามารถเล่นได้ทั้งผู้ใหญ่และเด็ก ซึ่งมีวิธีการเล่นที่แตกต่างจากมวยทั่ว ๆ ไปคือ จะชกต่อยกันอยู่บนไม้กระดานแผ่นเดียว และถ้าใครตกลงมาจากไม้กระดานก็จะถือว่าคนนั้นเป็นฝ่ายแพ้ ส่วนสถานที่เล่นนั้นก็จะเป็นในน้ำหรือริมทะเล มวยทะเลนี้ยังได้รับการจัดเป็นหนึ่งในกีฬาของทหารเรือไทยด้วยและจะมีการจัดการแข่งขันทุกปีในสัปดาห์กีฬานาวีซึ่งมีกีฬาทหารเรืออีกหลายชนิด

พ.ศ. 2556 มวยทะเล ได้รับการขึ้นทะเบียนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ สาขากีฬาภูมิปัญญาไทย จากกรมส่งเสริมวัฒนธรรม
วิธีการเล่นหรือการแข่งมวยทะเล
* จะต้องมีการแบ่งผู้เล่นออกเป็น 2 ฝ่ายฝ่ายละ 1 คนและทำการจับฉลากเลือกว่าจะอยู่แดนไหน
* การชกโดยทั่วไปจะกำหนดชก 3 ยก ยกละ 3 นาทีโดยให้พักยกได้ 1 นาที
* เมื่อการแข่งขันพร้อมให้ผู้เล่นขึ้นไปนั่งคร่อมบนไม้กระดาน
* เมื่อมีสัญญาณจากกรรมการบอกว่า "ชก" ให้เลื่อนตัวเข้าไปหากันโดยใช้นวมชกอย่างเดียว
* เมื่อหมดยกก็จะทำการเปลี่ยนแดน
* หากใครตกจากไม้กระดานก็จะถือว่าแพ้ในยกนั้น และผู้ชนะต้องชนะ 2 ใน 3 ยก

ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
มวยทะเลมักถูกใช้ในการลงโทษผู้ร่วมรายการในรายการโทรทัศน์ต่าง ๆ

อ้างอิง
วังวรดิศ
วังวรดิศ เป็นวังที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ตั้งอยู่บนถนนหลานหลวง และถนนดำรงรักษ์ ใกล้ตลาดสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ ปัจจุบันใช้จัดแสดงเป็นพิพิธภัณฑ์และหอสมุด สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ

วังวรดิศ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2454 บนที่ดินของเจ้าจอมมารดาชุ่ม พระมารดาของ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ โดยสร้างจากพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ของสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นค่าก่อสร้างทั้งหมดรวม 50,000 บาท ออกแบบโดย Karl Doehring นายช่างชาวเยอรมัน สร้างขึ้นสมัยปลายรัชกาลที่ 5 และมาแล้วเสร็จในสมัยของรัชกาลที่ 6
ลักษณะสถาปัตยกรรมแบบตะวันตก เป็นอาคารสูง 2 ชั้น รูปตัวแอล หลังคาทรงจั่วหักมุมตอนปลาย มีความชันมากจนใต้หลังคาสามารถใช้เป็นห้องเก็บของได้ มุงด้วยกระเบื้องดินเผาไม่เคลือบสี หลังคาด้านหน้าและด้านข้างมีหน้าต่างเล็กบนลาดหลังคาเพื่อระบายอากาศแบบยุโรป ภายในเป็นพื้นไม้

ลักษณะการตกแต่ง มีลายปูนปั้นที่ผนังตอนบนใกล้หลังคา ขอบอาคารชั้นบนมุขหน้าทางทิศตะวันออก มีเสาอิงรูปครึ่งวงกลม 2 เสา คู่กันเป็นปูนปั้นคล้ายกลีบบัวเรียงกันเป็นชั้น ๆ ชั้นล่างเน้นขอบของอาคารโดยรอบด้วยลายปูนปั้นพระทวารและพระแกล มีรูปร่างต่าง ๆ กัน
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ สิ้นพระชนม์ที่วังนี้ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2486 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง วังนี้ได้รับการอนุรักษ์โดย หม่อมราชวงศ์สังขดิศ ดิศกุล ได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่น จากสมาคมสถาปนิกสยาม เมื่อ พ.ศ. 2527 และได้รับการเสนอโดยองค์การยูเนสโก ประจำภาคพื้นเอเซียแปซิฟิก ให้ร่วมอนุรักษ์เป็น อาคารประวัติศาสตร์โลก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
*
วังนางเลิ้ง
วังนางเลิ้ง เป็นวังที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ตั้งอยู่ริมถนนลูกหลวง ใกล้ปากคลองเปรมประชากรด้านทิศใต้ สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประทับอยู่ที่นี่จนถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประวัติ
เดิมวังนี้เป็นวังที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสร้างพระราชทานแก่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ต้นราชสกุล อาภากร ซึ่งเป็นพระราชโอรสลำดับที่ 28 ในเจ้าจอมมารดาโหมด วังนี้สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ภายหลังจากเสด็จกลับจากการศึกษาวิชาทหารเรือจาก สหราชอาณาจักรนาน 7 ปี และหลังจากเสด็จนิวัติสยามประเทศแล้ว พระองค์ก็ทรงเข้ารับราชการที่กระทรวงทหารเรือ
วังที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ นั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้สร้างในที่ดินที่แต่เดิมเป็นพื้นที่ของชาวมอญ ซึ่งตั้งเป็นชุมชนใหญ่อยู่ริมคลองผดุงกรุงเกษมฝั่งทิศใต้ ชาวมอญหรือชาวรามัญกลุ่มนี้ส่วนใหญ่ มีอาชีพขายตุ่ม ที่เรียกกันตามศัพท์พื้นเมืองว่า ตุ่มอีเลิ้ง ต่อมามีการเรียกตุ่มนี้ให้ฟังไพเราะขึ้นว่า ตุ่มนางเลิ้ง และด้วยเหตุที่วังนี้ตั้งอยู่ในหมู่บ้านค้าตุ่มนางเลิ้ง วังสำหรับเจ้าฟ้านายทหารเรือพระองค์นี้ จึงได้ชื่อว่า วังนางเลิ้ง ไปโดยปริยาย
วังนางเลิ้งได้ใช้เป็นวังที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ถึงปี พ.ศ. 2466 พระองค์ได้สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระชันษาเพียง 43 ปี หลังการสิ้นพระชนม์ ทายาทจึงขายวังนางเลิ้งให้กับกรมยุวชนทหารบก ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2491 วังนี้ใช้เป็นที่ตั้งของ โรงเรียนพณิชยการพระนคร ปัจจุบันคือ คณะบริหารธุรกิจและคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร โดยที่พระตำหนักใหญ่ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานไว้นั้น ถูกรื้อมาทำเป็นอาคารไปแล้ว คงเหลือแต่เพียงเรือนหมอพร และประตูวัง ที่อยู่ด้านหลังศาลกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ซึ่งสร้างไว้เป็นที่ระลึกทางด้านหลังโรงเรียนเพื่อให้ผู้มีจิตศรัทธาได้มากราบไหว้แ
บังกะโล
บังกะโล ( ; ) มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าสถานที่ตากอากาศ ซึ่งก็คือห้องพักที่มีราคาถูกสำหรับให้นักท่องเที่ยวหรือ นักเดินทางได้เข้าไปพัก ซึ่งบังกะโลนั้นเมื่อเที่ยบกับ โรงแรมแล้วจะไม่มีเครื่องอำนวยความสะดวกหรือความหรูหราทันสมัยเหมือนกับโรงแรม บังกะโลจะเน้นความเป็นธรรมชาติมากที่สุด บังกะโลส่วนมากจะตั้งอยู่ใกล้กับแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติ เช่น สถานที่ท่องเที่ยวที่ติดชายทะเล ตามแนวชายเขา นอกจากนั้น ยังใช้เรียกแทนที่พักขนาดเล็ก
กู่กาสิงห์
กู่กาสิงห์ ตั้งอยู่ในวัดบูรพากู่กาสิงห์ ตำบลกู่กาสิงห์ อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นโบราณสถานสถาปัตยกรรมแบบเขมรอีกแห่งหนึ่ง มีขนาดค่อนข้างใหญ่และยังอยู่ในสภาพดีพอควร
ลักษณะ
ประกอบด้วย ปรางค์ 3 องค์ ตั้งอยู่บนฐานศิลาแลงเดียวกัน มีวิหารหรืออาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่เรียกว่าบรรณาลัย อยู่ทางด้านหน้าทั้งสองข้าง ทั้งหมดล้อมรอบด้วยกำแพงซึ่งมีซุ้มประตูทั้ง 4 ทิศ ถัดออกไปเป็นคูน้ำรูปเกือกม้าล้อมรอบอีกชั้นหนึ่ง ปรางค์ประธานหรืออาคารหลักที่มี 3 องค์นั้น ตั้งเรียงอยู่บนฐานเดียวกันในแนวเหนือ-ใต้ แผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ปรางค์องค์กลางมีขนาดใหญ่กว่าอีก 2 องค์ที่ขนาบข้าง และมีมุขยื่นทางด้านหน้าเป็นห้องยาว มีประตูทางเข้า 3 ทาง คือด้านหน้าและด้านข้างของห้องยาวทั้งสอง ส่วนฐานขององค์ปรางค์ก่อด้วยศิลาทรายยังคงปรากฏลวดลายสลักเป็นชั้นเป็นแนว เช่น ลายกลีบบัวและลายกนก ผนังก่ออิฐ ที่ห้องในสุดหรือส่ว
วดลายสลักเป็นชั้นเป็นแนว เช่น ลายกลีบบัวและลายกนก ผนังก่ออิฐ ที่ห้องในสุดหรือส่วนครรภคฤหะได้ค้นพบศิวลึงค์ ซึ่งเป็นตัวแทนของเทพสูงสุด (พระอิศวร) และความอุดมสมบูรณ์ตามลัทธิความเชื่อในศาสนาพราหมณ์ลัทธิไศวนิกาย นอกจากนี้ยังพบทับหลังอีกหลายชิ้น ชิ้นหนึ่งสลักเป็นภาพพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณในซุ้มเรือนแก้ว โดยยืนอยู่เหนือหน้ากาล ซึ่งมีมือยึดจับท่อนพวงมาลัยอีกทีหนึ่ง และยังได้พบซุ้มหน้าบันสลักเป็นภาพพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณท่ามกลางลายก้านขดอีกด้วย ส่วนปรางค์อีก 2 องค์ที่ขนาบนั้น มีขนาดและลักษณะเดียวกัน ฐานก่อด้วยศิลาทราย ผนังก่ออิฐมีประตูเพียงด้านหน้า ภายในมีแท่นรูปเคารพวางอยู่จากลวดลายของศิลปกรรม แบบแผนผังและโบราณวัตถุที่พบแสดงให้ทราบว่า กู่กาสิงห์สร้า
ยู่จากลวดลายของศิลปกรรม แบบแผนผังและโบราณวัตถุที่พบแสดงให้ทราบว่า กู่กาสิงห์สร้างขึ้นในแบบศิลปะเขมรที่เรียกว่า "แบบบาปวน" อายุราว พ.ศ. 1560-1630 เพื่อเป็นเทวสถานอุทิศถวายแด่พระอิศวร เทพเจ้าสูงสุดองค์หนึ่งในศาสนาพราหมณ์
จังหวัดลานช้าง
จังหวัดลานช้าง (บางทีก็เรียกว่า จังหวัดล้านช้าง) เป็น 1 ใน 4 จังหวัดที่ประเทศไทยได้ดินแดนคืนจากฝรั่งเศสในช่วง พ.ศ. 2484 โดยยกท้องที่ดินแดนลาวฝั่งขวาแม่น้ำโขงตรงข้ามกับเมืองหลวงพระบาง ขึ้นเป็นจังหวัด เดิมพื้นที่นี้ขึ้นอยู่กับมณฑลพายัพในสมัยรัชกาลที่ 5 และตกอยู่ภายใต้ความปกครองของฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2447 พร้อมกันกับเมืองจำปาศักดิ์ ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ไทยต้องส่งดินแดนนี้คืนให้แก่ฝรั่งเศส ซึ่งผู้ปกครองประเทศลาวในขณะนั้น ปัจจุบันพื้นที่ดังกล่าวนี้คือ แขวงไชยบุรี และแขวงหลวงพระบาง ของประเทศลาว
กรมศิลปากรได้กำหนดให้จังหวัดลานช้างใช้ตราประจำจังหวัดเป็นรูปช้างหลายเชือกยืนอยู่กลางลานกว้าง โดยคิดรูปตราจากความหมายของชื่อจังหวัดที่แปลว่า “ดินแดนที่มีช้างจำนวนมาก”
การจัดการปกครอง
จังหวัดลานช้าง ได้แบ่งการปกครองออกเป็น 6 อำเภอ ตามประกาศเรื่องตั้งอำเภอ ลงวันที่ 23 กรกฎาคม พุทธศักราช 2484 ดังนี้
# อำเภอสมาบุรี ตามเขตอำเภอสมาบุรีเดิม (ปัจจุบันคือ เมืองไชยบุรี แขวงไชยบุรี ประเทศลาว)
# อำเภออดุลเดชจรัส ตามเขตอำเภอปากลายเดิม ตั้งตามนามของ พลตำรวจเอกหลวงอดุลเดชจรัส (บัตร พึ่งพระคุณ หรือ อดุล อดุลเดชจรัส) อธิบดีกรมตำรวจและผู้บังคับการตำรวจสนามในกรณีพิพาทอินโดจีน (ปัจจุบันคือเมืองปากลาย แขวงไชยบุรี ประเทศลาว)
# อำเภอแก่นท้าว ตามเขตอำเภอแก่นท้าวเดิม (ปัจจุบันคือ เมืองแก่นท้าว แขวงไชยบุรี ประเทศลาว)
# อำเภอเชียงฮ่อน ตามเขตอำเภอเชียงฮ่อนเดิม (ปัจจุบันคือ เมืองเซียงฮ่อน แขวงไชยบุรี ประเทศลาว)
# อำเภอหาญสงคราม ตามเขต
นเดิม (ปัจจุบันคือ เมืองเซียงฮ่อน แขวงไชยบุรี ประเทศลาว)
# อำเภอหาญสงคราม ตามเขตอำเภอหงษาเดิม ตั้งตามนามของ พันเอก หลวงหาญสงคราม (พิชัย หาญสงคราม) ผู้บัญชาการกองพลพายัพในกรณีพิพาทอินโดจีน (ปัจจุบันคือ เมืองหงษา แขวงไชยบุรี ประเทศลาว)
# อำเภอเชียงแมน แยกจากอำเภอสมาบุรี เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2486 (ปัจจุบันคือ เมืองจอมเพชร แขวงหลวงพระบาง ประเทศลาว)
เขตการปกครองที่ได้จัดไว้นี้ได้ใช้เรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2489 โดยไม่มีการปรับปรุงเพิ่มเติมแต่อย่างใด ในระหว่างที่จังหวัดนี้อยู่ในการปกครองของประเทศไทย ได้มีการจัดการเลือกตั้งขึ้น เมื่อ 6 มกราคม พ.ศ. 2489 นายสังคม ริมทองได้เป็นส.ส. ของจังหวัดลานช้าง ก่อนจะคืนดินแดนดังกล่าวให้ฝรั่งเศส

ระเบียงภาพ

ไฟล์:Phap Mueang Thai (1943, p 106).jpg|อาคารแห่งหนึ่งในอำเภออดุลเดชจรัส พ.ศ. 2486
ไฟล์:Phap Mueang Thai (1943, p 104).jpg|ถนนเส้นหนึ่งในอำเภออดุลเดชจรัส พ.ศ. 2486

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลานช้าง
เขาคิลิมันจาโร
เขาคิลิมันจาโร ( ) ชื่อภูเขามาจากภาษาสวาฮีลี หมายความว่า "ภูเขาที่ทอแสงแวววาว" เขาคิลิมันจาโรตั้งอยู่ในเขตประเทศแทนซาเนียใกล้พรมแดนประเทศเคนยา ลักษณะเป็นภูเขาไฟยอดเดี่ยวที่สูงที่สุดในโลก และเป็นเขาที่สูงที่สุดในทวีปแอฟริกาอีกด้วย มีความสูงกว่า 5,895 เมตร ตรงบริเวณยอดเขามียอดเขาด้วยกัน 5 ยอด เรียงตามลำดับความสูง คือ
* ยอดคีโบ เป็นยอดที่สูงที่สุดในแอฟริกา มีความสูง 5,895 เมตร มีโพรงลึกเป็นรูปกรวยลึกถึง 113 เมตร (370 ฟุต) แนวลึกด้านตรง 122 เมตร (400 ฟุต) มีร่องรอยของการคุกกรุ่น ไม่หมดเชื้อยังคงมีควันปรากฏอยู่และมีกลิ่นกำมะถัน
* ยอดมาเวนซี มีความสูง 5,353 เมตร อยู่ติดกับยอดคีโบ รูปกรวยของยอดมาเวนซี ได้ถูกตบแต่งให้เป็นขั้นเป็นหลืบชั้น สำหรับให้นัก
กับยอดคีโบ รูปกรวยของยอดมาเวนซี ได้ถูกตบแต่งให้เป็นขั้นเป็นหลืบชั้น สำหรับให้นักไต่เขาได้ฝึกความชำนาญ
* ยอดชีรา มีความสูง 3,778 เมตร
* ยอดกากา มีความสูง 458 เมตร
* ยอดชี มีความสูง 78 เมตร
บริเวณฐานเขามีความยาวกว่า 100 กิโลเมตร และกว้างถึง 75 กิโลเมตร เป็นภูเขาไฟที่ดับแล้ว บริเวณยอดเขามีธารน้ำแข็งขนาดใหญ่ยาวกว่า 4,500 เมตร เป็นธารน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดในทวีปแอฟริกา และเป็นเพียงภูเขาไม่กี่ลูกในแอฟริกาที่มีธารน้ำแข็ง โดยเฉพาะภูเขาที่ใกล้กับเส้นศูนย์สูตรจะหาได้น้อยมากที่จะมีธารน้ำแข็งแบบเดียวกันนี้

เขาคิลิมันจาโรได้กำเนิดขึ้นเมื่อหลายล้านปีที่แล้ว โดยมีการคาดการณ์ว่าเคยเกิดระเบิดใหญ่ถึง 3 ครั้ง จึงทำให้มียอดเขา 3 ลูกดังที่กล่าวข้างต้น ถูกค้นพบครั้งแรกโดยโยฮันเนิส เรพมัน และโยฮัน ลูทวิช ครัพฟ์ หมอสอนศาสนาชาวเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1848
คนไทยที่สามารถพิชิตเขาคิลิมันจาโรสำเร็จเป็นคนแรกคือ วิทิตนันท์ โรจนพานิช ส่วนหญิงไทยที่สามารถพิชิตเขาคิลิมันจาโรสำเร็จเป็นคนแรกคือ นภัสพร ชำนาญสิทธิ์ ซึ่งสามารถพิชิตได้เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2560

เขตพืชพรรณ

บริเวณที่ลาดเขาช่วงล่างเป็นที่อยู่ของสัตว์ป่าหลากหลายชนิดเช่น ช้าง แรด ควาย และแอนทิโลป ที่ระดับความสูงประมาณ 2,000 เมตรขึ้นไป เป็นป่าเขตอบอุ่น ที่ระดับความสูง 3,500 เมตรขึ้นไปจะพบพรรณพืชแบบทุ่งมัวร์มีมอสส์ขึ้นอยู่เป็นส่วนใหญ่ ถัดขึ้นไปเป็นพรรณพืชแบบป่าสน บนยอดเขาเป็นที่ว่างเปล่าเต็มไปด้วยหิมะ
ส่วนบริเวณที่ราบรอบตีนเขาเป็นที่อยู่อาศัยของเผ่ามาซายที่ทำอาชีพเลี้ยงวัว ควาย แพะ แกะ เพราะบริเวณรอบตีนเขามีทุ่งหญ้าที่อุดมสมบูรณ์ และมีการทำกสิกรรมเขตร้อน ปลูกกล้วย กาแฟ

อ้างอิง
* สำเนียง มณีกาญจน์ และสมบัติ จำปาเงิน. ท่องไปในโลกกว้างนำชมสิ่งมหัศจรรย์ของโลก. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์, 2530.
น้ำตกอีกวาซู
น้ำตกอีกวาซู ( ; ; , แปลว่า "สายน้ำอันยิ่งใหญ่") เป็นคำมาจากภาษากวารานี (Guarani) ชาวอินเดียนแดงเผ่าดั้งเดิม น้ำตกอีกวาซูตั้งอยู่บริเวณรอยต่อพรมแดนระหว่างประเทศบราซิลกับประเทศอาร์เจนตินา เป็นน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาใต้ และเป็นหนึ่งในน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยใหญ่กว่าน้ำตกไนแอการาประมาณ 30 เท่า และขนาดของน้ำตกใกล้เคียงกับน้ำตกวิกตอเรียในทวีปแอฟริกา
น้ำตกอีกวาซูเกิดจากแม่น้ำอีกวาซูซึ่งไหลมาจากที่ราบสูงปารานา ตกจากขอบที่ราบสูงขนาดใหญ่ลงสู่พื้นที่ราบต่ำกว่า จึงกลายเป็นน้ำตกขนาดใหญ่เป็นแนวยาวกว่า 4 กิโลเมตร สูงกว่า 269 ฟุต ประกอบด้วยน้ำตกน้อยใหญ่อีก 275 แห่ง ในช่วงฤดูฝนระหว่างเดือนพฤศจิกายนจนถึงเดือนมีนาคมปริมาณน้ำมีมากถึงกว่า 13.6 ล้านลิตรต่อวินาที แต่ในช่วงฤดูร้อน คือระหว่างเมษายนถึงเดือนตุลาคม ปริมาณน้ำจะลดลงเหลือ 2.3 ล้านลิตรต่อวินาที บริเวณรอบ ๆ น้ำตกจะเกิดละอองน้ำอยู่ตลอดเวลาและมีเสียงดังไปไกลกว่า 24 กิโลเมตร บนฝั่งประเทศบราซิลจะมองเห็นน้ำตกได้ทั่วถึงและงดงาม แต่ทางฝั่งประเทศอาร์เจนตินาสามารถเข้าชมน้ำตกได้ใกล้กว่า
เขตอุทยานแห่งชาติ
ประเทศบราซิลและประเทศอาร์เจนตินาต่างประกาศให้บริเวณพื้นที่ป่าริมน้ำตกเป็นเขตอุทยานแห่งชาติของทั้งสองประเทศ เพื่อคุ้มครองรักษาสัตว์ป่าเขตร้อนที่มีอยู่อย่างชุกชุม เช่น นกไทนามัส แมวป่าโอเซล เสือจากัวร์ สมเสร็จ เพ็คคารี และสัตว์นานาชนิดอีกมากมาย

อ้างอิง
ทะเลทรายนามิบ
ทะเลทรายนามิบ ( ) ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งประเทศนามิเบีย ทอดตัวยาวตั้งแต่ประเทศแองโกลาทางทิศเหนือทาบชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกในประเทศนามิเบีย ไปสุดที่แม่น้ำออเรนจ์ตรงพรมแดนระหว่างประเทศนามิเบียกับประเทศแอฟริกาใต้ มีความยาวประมาณ 2,000 กิโลเมตร มีช่วงความกว้างตั้งแต่ 10-160 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 50,000 ตารางกิโลเมตร หรือ 31,250,000 ไร่ เป็นหนึ่งในทะเลทรายที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดของโลก โดยคาดว่ามีอายุอย่างน้อย 55 ล้านปี สภาพโดยทั่วไปเวิ้งว้างและเต็มไปด้วยหมอก ทะเลทรายนามิบถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนโดยแม่น้ำควีเซบซึ่งไหลลงสู่มหาสมุทรแอตแลนติกที่อ่าววอลวิส 
* ทะเลทรายนามิบทางส่วนเหนือเป็นที่ราบกรวดหินชายฝั่งทางทิศตะวันตกได้ชื่อว่า "ชายฝั่งโครงกระดู
มิบทางส่วนเหนือเป็นที่ราบกรวดหินชายฝั่งทางทิศตะวันตกได้ชื่อว่า "ชายฝั่งโครงกระดูก" (Skeleton Coast) เพราะในอดีตมีทั้งเรือและคนขึ้นฝั่งมาเพื่อล้มตาย 
* ทะเลทรายนามิบทางส่วนใต้เป็นทะเลทรายอันกว้างใหญ่ มีเนินทรายสลับร่องกว้างเป็นแนวยาวสม่ำเสมอ ภายใต้เนินทรายเป็นแหล่งขุมเพชรที่ใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งเกิดจากกระแสน้ำที่เชี่ยวกรากของแม่น้ำออเรนจ์ได้พันพาเพชรมาปนกับกรวดเลนในเมืองคิมเบอร์ลีย์ของแอฟริกาใต้ก่อนจะไหลลงสูมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งขณะที่กรวดทรายจมน้ำจะถูกกระแสน้ำเย็นพัดขึ้นฝั่งไปทางเหนือ และมาสะสมบริเวณชายฝั่งทะเลประเทศนามิบก่อนจะโดนปิดทับด้วยโคลนเลนและทรายละเอียด
สิ่งมีชีวิต
 ฟอสซิลมีชีวิตในทะเลทรายนามิบ|thumb|250px|left]]
ตามชายฝั่งมีฝนตกปีละไม่เกิน 25 มิลลิเมตร และอาจไม่มีฝนตกนานถึง 10 ปี โดยพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นหมอกและน้ำค้าง อากาศอบอุ่นชื้นจากมหาสมุทรแอตแลนติก พัดมาเจอกับกระแสน้ำเย็นเบงเกวลา ทำให้เกิดหมอกหนาก่อตัวในเวลากลางคืน ทำให้บรรดาสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ เช่น แมลงปีกแข็งบางชนิดได้รับความชุ่มชื้น บริเวณชายฝั่งทะเลก็เป็นที่พักพิงของฝูงแมวน้ำชนิดมีขนอีกด้วย ส่วนพืชที่สำคัญ คือ ต้นเวลวิชเซีย ที่ขึ้นเฉพาะที่ทะเลทรายนามิบแห่งเดียวเท่านั้น และแตงนารา ที่เป็นอาหารที่ชื่นชอบของสัตว์ต่าง ๆ

ทะเลทรายนามิบจัดว่าเป็นทะเลทรายที่มีสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นอาศัยอยู่มากที่สุดในโลก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
ตลาดสามชุก
ห้องแถวไม้]]
ตลาดสามชุก เป็นตลาดเก่าแก่และชุมชนเก่าแก่ได้รับการประกาศให้เป็นตลาด 100 ปี ในเชิงอนุรักษ์ อยู่ริมฝั่งแม่น้ำท่าจีน ในพื้นที่ตำบลสามชุก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี ตลาดสามชุกเป็นชุมชนของคนไทยเชื้อสายจีน ซึ่งส่วนใหญ่มีอาชีพค้าขายและอยู่อาศัยกันในร้านค้าห้องแถวไม้ ซึ่งปัจจุบันมีความเก่าแก่อายุร่วมร้อยปี ในอดีตมีโรงสีและเป็นแหล่งค้าข้าวที่สำคัญ ซึ่งมีการเก็บภาษีได้มาก และนายอากรคนแรกคือ ขุนจำนงจีนารักษ์ ซึ่งถือได้ว่าเป็นเจ้าของตลาดคนแรก บ้านของขุนจำนงฯ ปัจจุบันกลายมาเป็นพิพิธภัณฑ์มีชีวิตของชุมชน
ตลาดสามชุก ปัจจุบันได้รับการส่งเสริมให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่งของจังหวัด นับได้ว่าอยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพมหานคร ด้วยระยะทางประมาณ 107 กิโลเมตร ทางถนนบางบัวทอง-สุพรรณบุรี จึงสามารถเดินทางได้สะดวกโดยรถยนต์ ภายในตลาดมีหลายสิ่งที่น่าสนใจ ห้องแถวไม้ที่โดดเด่นได้เแก่ บ้านขุนจำนงจีนารักษ์, โรงแรมอุดมโชค และร้านศิลปธรรมชาติ ซึ่งเป็นร้านถ่ายรูปเก่าแก่อายุนับ 100 ปี ปัจจุบันยังคงเก็บรักษากล้องและอุปกรณ์ถ่ายรูปเก่าแก่ร่วมสมัยไว้อยู่ ในส่วนของอาหาร ได้แก่ ขนมไทยที่หารับประทานได้ยากหลายชนิด เช่น ขนมไข่ปลา รวมถึงขนมสาลี่ ของฝากขึ้นชื่อของจังหวัดสุพรรณบุรี เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2552 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ประกาศให้ตลาดสามชุกได้รับรางวัลอนุรักษ์ระดับดี ในโครงการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก 
ประวัติ
ตลาดสามชุก เป็นห้องแถวไม้ริมแม่น้ำท่าจีน ตั้งอยู่ในอำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี ในอดีตเคยเป็นชุมชนและค่อยๆได้พัฒนาเป็นเป็นย่านการค้าสำคัญ ตลาดสามชุกก่อตั้งขึ้นในช่วงปลายรัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ในปี พ.ศ. 2510 การคมนาคมทางบกได้พัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งส่งผลให้การค้าขายผ่านทางแม่น้ำลดลง ตลาดสามชุกจึงเริ่มเงียบลง การเดินทางทางน้ำไม่ได้รับความนิยมเท่าเดิม การค้าขายที่ตลาดสามชุกก็ไม่คึกคักเหมือนเดิม
ในปี พ.ศ. 2543 คณะกรรมการพัฒนาตลาดสามชุกเชิงอนุรักษ์ได้จัดตั้งขึ้น เพื่อฟื้นฟูตลาดสามชุกให้กลับมีชีวิตชีวาอีกครั้ง และมีการพัฒนาต่อเนื่องจนตลาดสามชุกได้กลับมาคึกคักเหมือนเช่นในอดีต นอกจากนี้ยังมีการอนุรักษ์สิ่งมากมายที่มีความสำคัญต่อวิถีชีวิตของชุมชนในตลาดสามชุก ซึ่งถูกนำไปสร้างเป็นพิพิธภัณฑ์ ซึ่งเป็นแหล่งเรียนรู้ที่สร้างขึ้นจากความพัฒนาของชุมชนท้องถิ่นในตลาดสามชุก
อ้างอิง
* ตลาดร้อยปีสามชุก 
* “ตลาดสามชุก” ตลาดเก่า เล่าความหลัง (ผู้จัดการ) 
* ตลาดสามชุก (สกุลไทย) 
* สามชุกตลาดร้อยปี

แหล่งข้อมูลอื่น
* สามชุก ตลาด 100 ปี