SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
กนโร
กนโร ( ) เป็นซุปซี่โครงแบบอินโดนีเซีย มีต้นกำเนิดในมากัซซาร์ และบูกิซในจังหวัดซูลาเวซีใต้ ซุปสีน้ำตาลออกดำ กินกับบูราซาหรือเกอตูปัตที่หั่นเป็นชิ้นพอคำหรือข้าว ปรุงให้รสจัดด้วยเครื่องเทศ เช่น ผักชี, ผล Pangium edule ซึ่งทำให้น้ำออกสีดำ ในปัจจุบันมีการดัดแปลงเป็นกนโรแห้ง หรือกนโรย่างโดยนำซี่โครงมาทาด้วยเครื่องปรุงของน้ำซุปกนโรแล้วย่างให้สุก

อ้างอิง
ปัลลูบาซา
ปัลลูบาซา ( ) เป็นอาหารพื้นเมืองของมากัซซาร์ในจังหวัดซูลาเวซีใต้ ทำจากเครื่องในของวัวหรือควาย ใช้การต้มเคี่ยวแบบเดียวกับโจโตมากัซซาร์ ต้มเครื่องในเป็นเวลานาน แล้วจึงใส่เนื้อ นำมาหั่นใส่ชาม นิยมกินกับบูราซา
อ้างอิง
* Situs Portal Kota Makassar
โจโตมากัซซาร์
โจโตมากัซซาร์ ( ) เป็นอาหารอินโดนีเซียที่มีจุดกำเนิดในมากัซซาร์ในจังหวัดซูลาเวซีใต้ เป็นซุปเนื้อใส่ถั่วลิสงบด บางครั้งจะเพิ่มเครื่องใน เช่น ไส้ ตับ ปอด หัวใจ หรือสมองวัว กินกับบูราซาหรือเกอตูปัต
อายัมตาลีวัง
อายัมตาลีวัง ( ) เป็นไก่ย่างรสจัดของอินโดนีเซีย ต้นกำเนิดมาจากเกาะลมบก เป็นอาหารยอดนิยมอย่างหนึ่งของชาวซาซัก อับดุล ฮามิด กล่าวอ้างว่าเขาเป็นคนคิดสูตรขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2513 อายัมตาลีวังได้ชื่อตามชื่อหมู่บ้านการังตาลีวังในเมืองมาตารัม เมืองหลักของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันตกซึ่งตั้งอยู่บนเกาะลมบก

อายัมตาลีวังทำจากไก่ที่ทำความสะอาดแล้ว นำไปย่างให้พอสุก นำลงจากเตาแล้วนำลงตำในครก นำไปทอดในน้ำมันแล้วรีบตักขึ้น จุ่มลงในซอสรสเผ็ดที่ทำจากกระเทียม พริก และกะปิ แล้วทอดหรือย่างต่อให้สุก ลักษณะเหมือนไก่ย่างทั่วไป มีซัมบัลเคลือบอยู่ รสหวานและเผ็ด กินกับผักบุ้งและมะเขือ มีบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสอายัมตาลีวังในอินโดนีเซีย

อ้างอิง
* 
*
เบอร์เกอร์มังสวิรัติ
เบอร์เกอร์มังสวิรัติ ( ) เป็นแฮมเบอร์เกอร์ชนิดที่ไม่มีเนื้อสัตว์ แต่อาจจะมีส่วนผสมของผลิตภัณฑ์อื่นจากสัตว์ เช่น ไข่ นม ไส้เบอร์เกอร์มังสวิรัติมักทำจากพืชผัก (เช่น ข้าวโพด) โปรตีนจากพืช (เช่น ถั่วเหลือง) ถั่ว เต้าหู้ เห็ด ธัญพืชหรือเมล็ดพืช เช่น ข้าวสาลี แฟลกซ์

ประวัติ
อาหารที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับไส้เบอร์เกอร์มังสวิรัติได้ปรากฏอยู่ในตำราอาหารของชาวยูเรเชียมาเป็นพันปีแล้ว โดยปรากฏอยู่ในรูปของลูกชิ้นหรือแผ่นปั้นทอดหรือย่าง อาจผสมเนื้อสัตว์บ้างหรือทำจากวัตถุดิบที่เป็นพืชล้วน ๆ เช่น ถั่ว โปรตีนจากพืช เป็นต้น
แม้ว่าจะระบุไม่ได้ว่าใครเป็นผู้คิดค้นเบอร์เกอร์มังสวิรัติสมัยใหม่กันแน่ แต่ชื่อเรียกแฮมเบอร์เกอร์ชนิดนี้ (ในภาษาอังกฤษ) นี้ก็น่าจะมีที่มาจากนายเกรโกรี แซมส์ ชาวอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2525 โดยเขาเรียกมันว่า "เว็จจีเบอร์เกอร์" (VegeBurger) เกรโกรีและเครก พี่ชายของเขา ได้เปิดร้านอาหารธรรมชาติในย่านแพดดิงตันของกรุงลอนดอนมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 (พ.ศ. 2503-2512) แล้ว ห้างสรรพสินค้าคาร์ฟูร์ในเมืองเซาแทมป์ตันได้จำหน่ายเว็จจีเบอร์เกอร์ไปสองพันชิ้นหลังจากเปิดตัวไปได้สามสัปดาห์
ร้านอาหาร
มีเบอร์เกอร์มังสวิรัติแบบขายถาวรในร้านแมคโดนัลด์ของประเทศต่าง ๆ ดังนี้
* อินเดีย
* บาห์เรน
* อียิปต์
* เยอรมนี
* กรีซ
* เนเธอร์แลนด์
* สวีเดน
* สวิตเซอร์แลนด์
* สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ในสหรัฐอเมริกา มีเบอร์เกอร์มังสวิรัติจำหน่ายในร้านเบอร์เกอร์คิง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* สูตรเบอร์เกอร์มังสวิรัติ
* เบอร์เกอร์วอลนัต
จุ๊ยก๊วย
จุ๋ยก้วย ( ; ) เป็นขนมประเภทนึ่งแบบหนึ่งที่ได้อิทธิพลจากอาหารจีน พบในยะโฮร์และสิงคโปร์

จุ๋ยก้วยทำจากแป้งข้าวเจ้าผสมกับน้ำ แล้วใส่ลงในถ้วยขนาดเล็ก นึ่งให้สุกจะได้แป้งทรงรูปถ้วย ราดหน้าด้วยหัวไชโป๊ผัด กินกับซอสพริก เป็นอาหารเช้าที่เป็นที่นิยมแบบหนึ่งในสิงคโปร์ และยะโฮร์

อ้างอิง
แฮหมี่
แฮหมี่ (Hae mee) หรือ หมี่กุ้ง เป็นบะหมี่ที่เป็นที่นิยมในมาเลเซียและสิงคโปร์ ในภาษาจีนฮกเกี้ยน แฮหมี่แปลตรงตัวว่าบะหมี่กุ้ง จัดเป็นฮกเกี้ยนหมี่แบบหนึ่ง ลักษณะเป็นบะหมี่ไข่ในน้ำซุปข้น ใส่กุ้ง หมูหั่นชิ้น ลูกชิ้นปลา และถั่วงอก โรยหอมเจียวและหอมใหญ่หั่น น้ำซุปทำจากกุ้งแห้ง พริกไทยขาว กระเทียมและเครื่องเทศอื่น ๆ มีบะหมี่กุ้งแบบแห้ง โดยราดหน้าด้วยน้ำส้มสายชู ซีอิ๊ว น้ำมัน มะนาวและพริกถ้าหากชอบ
ข้าวหน้าเป็ด
ข้าวหน้าเป็ด ( ) ทำจากเป็ดย่าง หั่นเป็นชิ้นวางบนข้าว บางครั้งใส่กลอยและกุ้ง ราดด้วยซอสข้น กินกับไข่ต้มแข็ง ผักดองเค็ม เต้าหู้ ลักษณะคล้ายข้าวหน้าเป็ดแบบแต้จิ๋ว

เป็นที่นิยมในสิงคโปร์ และยังพบได้ในหลายประเทศ เช่น มาเลเซีย อินโดนีเซีย และประเทศไทย
ในไทยอาหารจานนี้เรียกว่า ข้าว หน้าเป็ด (ข้าวหน้าเป็ด; แปลว่า "ข้าวราดหน้าเป็ด") และขายโดยพ่อค้าแม่ค้าริมถนนหรือในร้านอาหารในห้างสรรพสินค้า ย่านหนึ่งในกรุงเทพฯ ที่ขึ้นชื่อเรื่องข้าวหน้าเป็ดคือย่านบางรักบนถนนเจริญกรุงนอกจากนี้ ข้าวหน้าเป็ดยังถูกนำมาดัดแปลงเป็นอาหารอื่นๆ โดยการผสมหมูแดงและกุนเชียงกับน้ำเกรวี่สูตรพิเศษ ซึ่งเรียกว่า ข้าว เฉโปหรือ ข้าว เสียโปซึ่งหมายถึง "ข้าวเสี่ยงโชค" ถือเป็นอาหารแต้จิ๋วแบบ ดั้งเดิม
นิตไตจิ
คากูโอซันนิตไตจิ ( ) หรือ วัดญี่ปุ่น-ไทย เป็นวัดพุทธในนครเขตชิกูซะ นาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น วัดแห่งนี้เป็นวัดพุทธที่ไม่ขึ้นกับสำนักและนิกายใด ๆ ทุกวันที่ 21 ของเดือน บริเวณหน้าวัดจะมีการจัดถนนคนเดินขนาดใหญ่
ประวัติ
นิตไตจิสร้างขึ้นใน พ.ศ. 2447 เพื่อใช้เป็นสถานที่ประดิษฐานพระพุทธรูปนามว่า "พระพุทธศากยมุนี" ซึ่งได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ชื่อนิตไตจินั้น มาจากการประสมตัวอักษรคันจิ 日 ที่หมายถึงญี่ปุ่น กับ 泰 ที่หมายถึงไทย ดังนั้นจึงมีอึกชื่อหนึ่งว่า วัดญี่ปุ่น-ไทย นอกจากนี้ ภายในวัดยังมีพระบรมราชานุสาวรีย์ของรัชกาลที่ 5 ตั้งอยู่ด้วย เพื่อเป็นเกียรติและแสดงถึงมิตรไมตรีของทั้งสองประเทศ ภายในวัดยังมีระฆังยักษ์ สลักอักษรพระปรมาภิไธยย่อของรัชกาลที่ 5 และรัชกาลที่ 9 นอกจากนี้ ในเขตกำแพงวัดยังมีสถูปเจดีย์ศิลปะแบบอินเดีย ภายในประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุจากเมืองกบิลพัสดุ์ ซึ่งรัชกาลที่ 5 ได้พระราชทานแบ่งมาตั้งอยู่อีกด้วย
ระเบียงภาพ

ไฟล์:タイ国皇太子像 - panoramio.jpg|พระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ไฟล์:Nittaiji 20210515-07.jpg|ป้ายระบุการมอบพระพุทธศากยมุนีและป้ายมอบพระไตรปิฎกจากประเทศไทย
ไฟล์:Nixtutaiji8.JPG|พระพุทธศากยมุนี
ไฟล์:Nixtutaiji9.JPG
ไฟล์:Nixtutaiji10.JPG
ไฟล์:Nixtutaiji11.JPG
ไฟล์:Nixtutaiji2.JPG|ตลาดถนนคนเดิน
ไฟล์:Nixtutaiji3.JPG
ไฟล์:Nixtutaiji4.JPG
ไฟล์:Nixtutaiji5.JPG
ไฟล์:Nixtutaiji7.JPG

แหล่งข้อมูลอื่น

* Nittai-temple official website
* Ministry of Foreign Affairs of Japan website
* Royal Thai Embassy website
วัดแสนสุข (จังหวัดเพชรบูรณ์)
วัดแสนสุข เป็นวัดราษฎร์มหานิกาย ตั้งอยู่บ้านห้วยโป่ง ตำบลวังชมภู อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์ ได้ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2482 ครอบคลุมเนื้อที่ประมาณ 5 ไร่
วัดแสนสุขมีเจ้าอาวาสปกครองตามลำดับดังนี้ (เริ่มจากที่พอสืบทราบได้ เนื่องจากไม่มีบันทึกตั้งแต่ต้นตั้งวัด)
#(ไม่ทราบปีที่แน่ชัด)หลวงพ่อสำอาง — (มรณภาพ)
# พ.ศ. ?–2521 พระอธิการศรีทัศน์ (ไม่ทราบฉายา) (มรณภาพ)
# พ.ศ. 2521–2536 พระอธิการแปลง โกวิโท (มรณภาพ)
#พ.ศ. 2537–2545 พระอธิการวิชาญ ปริชาโน (มรณภาพ)
#พ.ศ. 2546–2553 พระอธิการชาติชาย อภิปุญฺโญ (ลาสิกขา)
#พ.ศ. 2554–2555 พระอธิการทองคำ อคฺคธมฺโม (ลาออก)
#พ.ศ. 2555–2558 พระอธิการประมาณ ชินาสโภ 
#พ.ศ. 2558-2566 เจ้าอธิการประมาณ ชินาสโภ(เป็นเจ้าคณะตำบลวังชมภูเขต ๒)
#พ.ศ. 2566-ปัจจุบัน พระครูพัชรธรรมเกษม (ประมาณ ชินาสโภ) (ได้รับพระราชทานตั้งเป็นพระครูสัญญาบัตร เจ้าคณะตำบลชั้นโท)
หน่วยงานอื่นๆภายในวัด
#หน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลวังชมภู
#ทีมฟุตบอลเยาวชนเด็กวัดเอฟซี
#กลุ่มสัมมาชีพวัดแสนสุข

ดูเพิ่ม
* รายชื่อวัดในจังหวัดเพชรบูรณ์

อ้างอิง
วัดแสนสุข (แก้ความกำกวม)
วัดแสนสุข อาจหมายถึง
* วัดแสนสุข เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร
* วัดแสนสุข อำเภอท่าคันโท จังหวัดกาฬสินธุ์
* วัดแสนสุข อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร
* วัดแสนสุข 
* วัดแสนสุข อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด
* วัดแสนสุข อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา
* วัดแสนสุข อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา
* วัดแสนสุข 
* วัดแสนสุข อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ
* วัดแสนสุข อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว
* วัดแสนสุข อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง
* วัดแสนสุข อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี
* วัดแสนสุข อำเภอนาจะหลวย จังหวัดอุบลราชธานี
* วัดแสนสุข อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี
วัดราชบูรณะ
วัดราชบูรณะ อาจหมายถึง:

* วัดราชบุรณราชวรวิหาร (วัดเลียบ) เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
* วัดราชบุรณะ พระอารามหลวง อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร
* วัดราชบูรณะ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดราชบูรณะ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก

ดูเพิ่ม
* วัดราษฎร์บูรณะ
สแตน สตาซิแอก
จอร์จ อีไมล์ สติปิช (George Emile Stipich; 13 เมษายน ค.ศ. 1937 – 19 มิถุนายน ค.ศ. 1997) เป็นที่รู้จักดีในนาม สแตน "เดอะแมน" สตาซิแอก (Stan "The Man" Stasiak) อดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดาและเป็นแชมป์เฮฟวี่เวท WWWF คนที่ 5 เป็นพ่อของอดีตนักมวยปล้ำ ชอว์น สตาซิแอก ปี 2018 เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame ในฐานะ Legacy Hall of Fame
ผลงานแชมป์ความสำเร็จ
* Cauliflower Alley Club
** Other honoree (1996)
*Georgia Championship Wrestling
**NWA Macon Heavyweight Championship (1 time)
* Maple Leaf Wrestling
** NWA International Tag Team Championship (Toronto version) (1 time) - with Man Mountain Campbell
* NWA All-Star Wrestling
** NWA Canadian Tag Team Championship (Vancouver version) (2 times) - with Dutch Savage
* NWA Big Time Wrestling
** NWA Brass Knuckles Championship (Texas version) (3 times)
** NWA Texas Heavyweight Championship (1 time)
** NWA Texas Tag Team Championship (1 time) - with Killer Tim Brooks
* NWA Western States Sports
** NWA Brass Knuckles Championship (A
ler Tim Brooks
* NWA Western States Sports
** NWA Brass Knuckles Championship (Amarillo version) (1 time)
* National Wrestling Federation
** NWF North American Heavyweight Championship (1 time)
* Pacific Northwest Wrestling
** NWA Pacific Northwest Heavyweight Championship (6 times)
** NWA Pacific Northwest Tag Team Championship (8 times) - with Mad Russian (1), Mighty Ursus (1), Haru Sasaki (1), Tony Marino (1), Dutch Savage (1), Buddy Rose (1) and Billy Jack Haynes (2)
*Ring Around The Northwest Newsletter
**Wrestler of the Year (1965) 
* Stampede Wrestling
** NWA Canadian Heavyweight Championship (Calgary version) (3 times)
** Stampede Nor
WA Canadian Heavyweight Championship (Calgary version) (3 times)
** Stampede North American Heavyweight Championship (1 time)
** Stampede Wrestling Hall of Fame 
* World Championship Wrestling (Australia)
** IWA World Heavyweight Championship (1 time)
* World Wide Wrestling Federation/WWE
** WWWF Heavyweight Championship (1 time) 
**WWE Hall of Fame (2018)
ตงฟางหง
ตงฟางหง ( ; "บูรพาแดง") เป็นเพลงที่แต่งขึ้นเพื่อยกย่องสรรเสริญแด่ประธานาธิบดี เหมา เจ๋อตง และพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในยุคต่อต้านสงครามญี่ปุ่น เพลงนี้ใช้เป็นเพลงชาติโดยพฤตินัยของสาธารณรัฐประชาชนจีนในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม ในคริสต์ทศวรรษที่ 1960 หลี โหย่วหยวน และ กง มู่ ประพันธ์คำร้อง โดยนำทำนองมาจาก "ไป๋หม่าเตี้ยว" ( ; "เพลงม้าขาว") ซึ่งเป็นเพลงพื้นเมืองของมณฑลฉ่านซี

ตงฟงหง ในเวอร์ชันปัจจุบัน แบ่งเป็น 3 ท่อน เผยแพร่อย่างเป็นทางการในหนังสือพิมพ์ปลดแอกประชาชน เมื่อ พ.ศ. 2537 เพลงนี้ใช้ประกอบนาฏละครอิงประวัติศาสตร์ในชื่อเดียวกัน ที่จัดแสดงเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2507 ณ มหาศาลาประชาคม ปักกิ่ง และจัดทำเป็นภาพยนตร์ฉายเมื่อ พ.ศ. 2508
นอกจากนี้ เพลงนี้ยังใช้ในอานัติสัญญาณเปิดสถานีของสถานีวิทยุกระจายเสียงประชาชนกลางแห่งประเทศจีน และสถานีวิทยุประชาชนแห่งซินเจียง

คำว่า บูรพาแดง (The East is red) มีความหมายถึงการที่ซีกโลกตะวันออกในยุคสงครามเย็นนั้นปกครองด้วยระบอบสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ คำลำลองที่ใช้เรียกขานค่ายคอมมิวนิสต์ในยุคนั้นคือ "แดง" (เช่น คำว่า จีนแดง, โสมแดง, ภัยแดง) อันเป็นการสื่อตรงกันข้ามกับซีกโลกตะวันตกที่ลัทธิทุนนิยมประชาธิปไตยปกครองนั่นเอง

เนื้อร้อง
{| class="wikitable"
!จีนตัวย่อ !! จีนตัวเต็ม !! พินอิน !! คำแปล
|- valign="top"
| 
东方红，太阳升， 
中国出了个毛泽东。 
他为人民谋幸福， 
呼尔嗨哟，他是人民大救星！

毛主席，爱人民， 
他是我们的带路人， 
为了建设新中国， 
呼尔嗨哟，领导我们向前进！
共产党，像太阳， 
照到哪里哪里亮。 
哪里有了共产党， 
呼尔嗨哟，哪里人民得解放！
||
東方紅，太陽升。 
中國出了個毛澤東。 
他為人民謀幸福， 
呼爾嗨喲，他是人民大救星！

毛主席，愛人民， 
他是我們的帶路人， 
為了建設新中國， 
呼爾嗨喲，領導我們向前進！

共產黨，像太陽， 
照到哪裡哪裡亮， 
哪裡有了共產黨， 
呼爾嗨喲，哪裡人民得解放！

||
Dōngfāng hóng, tàiyáng shēng, 
Zhōngguó chū liǎo ge Máo Zédōng, 
Tā wèi rénmín móu xìngfú, 
Hū'ěr-hai-yo, tā shì rénmín dà jiùxīng! 
(Repeat last two lines)

Máo zhǔxí, ài rénmín, 
Tā shì wǒmén de dàilùrén 
Wèi liǎo jiànshè xīn Zhōngguó, 
Hū’ěr-hāi-yo, lǐngdǎo wǒmén xiàng qiánjìn! 
(Repeat last two lines)
Gòngchǎndǎng, xiàng tàiyáng, 
Zhàodào nǎlǐ nǎlǐ liàng, 
Nǎlǐ yǒu liǎo Gòngchǎndǎng, 
Hū‘ěr-hāi-yo, nǎlǐ rénmín dé jiěfàng! 
(Repeat last two lines) 
(Repeat first verse)
||
บูรพาแดง ตะวันขึ้น 
เหมา เจ๋อตง นี้อุบัติแล้วในเมืองจีน 
เขาแสวงหาความสุขเพื่อผู้คน 
ไชโย เขาคือพระมหาไถ่ของผู้คน 
(ซ้ำสองวรรคสุดท้าย)

ประธานเหมารักผู้คน 
เขาเป็นผู้ชี้ทางของพวกเรา 
เพื่อจะสร้างสรรค์เมืองจีนใหม่ 
ไชโย นำพาพวกเราก้าวหน้าไป 
(ซ้ำสองวรรคสุดท้าย)

พรรคสังคมนิยม ดุจตะวัน 
ส่องแสงที่ไหน ที่นั่นสว่าง 
ที่ใดมีพรรคสังคมนิยมแล้ว 
ที่นั่นผู้คนเป็นไท ไชโย 
(ซ้ำสองท่อนสุดท้าย) 
(ซ้ำท่อนแรก)
|}

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Morning Sun
ซิงตรา
ซิงตรา ( ) เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งในภูมิภาคย่อยมหานครลิสบอน ( ) ของประเทศโปรตุเกส เขตเทศบาลซิงตราครอบคลุมไปถึงเมืองใหญ่อีกสองเมือง ได้แก่ แกลุช (Queluz) และอากวัลวา-กาไซ (Agualva-Cacém) ในปี ค.ศ. 2011 เมืองซิงตรามีประชากร 377,835 คน บนพื้นที่ 319.23 ตารางกิโลเมตร (123.26 ตารางไมล์)
ซิงตราเป็นที่รู้จักจากอาคารสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ที่สร้างตามศิลปะจินตนิยมในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งทำให้เมืองนี้ได้รับการประกาศเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี ค.ศ. 1995 ซิงตราได้กลายเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศ โดยได้ต้อนรับนักทัศนาจรจำนวนมากที่เดินทางมาจากภาคกลางและย่านชานกรุงลิสบอน นอกจากทิวเขาซิงตราและอุทยานธรรมชาติซิงตรา-กัชไกช์แล้ว ย่านต่าง ๆ ของเมืองยังเป็นที่ตั้งของปราสาท วัง สถานปฏิบัติธรรม และอาคารต่าง ๆ ของกษัตริย์และชนชั้นปกครองในสมัยก่อน ซึ่งรวมถึงปราสาทมัวร์, พระราชวังแห่งชาติเปนา และพระราชวังแห่งชาติซิงตราด้วย

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์เทศบาลเมืองซิงตรา 
* หน้ามรดกโลกเมืองซิงตรา 
* 3D models 
* Sistema de Informação para o Património Arquitetónico - Registo da Unidade de Paisagem da Serra de Sintra
* ข้อมูลท่องเที่ยวเทศบาลเมืองซิงตรา
แอวูรา
แอวูรา ( ) เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งทางตอนกลางของประเทศโปรตุเกส รวมทั้งเป็นเมืองหลักของเขตแอวูราและภูมิภาคอาเลงแตฌู (Alentejo) ในปี ค.ศ. 2011 เมืองนี้มีประชากร 56,596 คน บนพื้นที่ 1,307.08 ตารางกิโลเมตร วันหยุดประจำเทศบาลคือวันที่ 29 มิถุนายนของทุกปี

แอวูราเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกแห่งหนึ่ง เนื่องจากตัวเมืองเก่าได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี มีกำแพงเมืองยุคกลางโอบล้อมไว้บางส่วน และมีสิ่งก่อสร้างจำนวนมากซึ่งมีอายุย้อนไปได้ถึงยุคทางประวัติศาสตร์หลายยุค เช่น เทวสถานโรมัน นอกจากนี้ แอวูรายังเป็นเมืองเดียวของโปรตุเกสที่เป็นสมาชิกเครือข่ายเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของยุโรป

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* เว็บไซต์เทศบาลเมืองแอวูรา
* แผนที่เมืองแอวูรา 
* Évora Bilíngue PT/BG 
*สำนักงานท่องเที่ยวเมืองแอวูรา - คู่มือท่องเที่ยวแอวูรา
มุฮัมมะเราะฮ์
มุฮัมมะเราะฮ์ ( แปลว่า "เป็นสีแดง"; ) เป็นน้ำจิ้มพริกที่พบในอาหารตุรกีและอาหารเลแวนต์ มีต้นกำเนิดที่เมืองอะเลปโป ประเทศซีเรีย มุฮัมมะเราะฮ์มีส่วนผสมหลักคือพริก (มักจะใช้พริกอะเลปโป), วอลนัต, เกล็ดขนมปังและน้ำมันมะกอก รวมถึงกระเทียม, เกลือ, น้ำเลมอน, กากน้ำตาลทับทิมและเครื่องเทศ เช่น ยี่หร่า ตกแต่งด้วยใบสะระแหน่ด้านบน

มุฮัมมะเราะฮ์ใช้จิ้มหรือทาบนขนมปัง และใช้เป็นซอสทานกับกะบาบหรือเนื้อย่าง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Muhammara (Red Pepper and Walnut Spread) | THE NEW YORK TIMES
ป้อมนีช
ป้อมนีช ( ) ตั้งอยู่ที่เมืองนีช ประเทศเซอร์เบีย เป็นสถานที่ใช้จัดงานเทศกาลภาพยนตร์นีชตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966

อ้างอิง

* The Fortress of Niš Niš Fortress web page
* Niš Fortress at the City of Niš' official web page
* The Fortress, Nis at virtualtourist.com

แหล่งข้อมูลอื่น
เทวา ต.สุรัตน์
เทวา ต.สุรัตน์ มีชื่อจริงคือ อภินันท์ เรืองรอน เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2533 ที่จังหวัดระยอง เป็นทั้งนักมวยไทยและนักมวยสากลอาชีพชาวไทยสไตล์จังหวะฝีมือ เขาเคยครองแชมป์มวยไทยรุ่นมินิฟลายเวทสนามมวยราชดำเนิน และแชมป์เอส-วัน รุ่นเฟเธอร์เวท

ในภายหลัง เขาได้เป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยให้แก่ปืนกล ต.สุรัตน์

ประวัติ
เทวาหันมาชกมวยสากลอาชีพเมื่อปี พ.ศ. 2556 โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2556 โดยชนะคะแนน อนันตชัย สพล.กรุงเทพฯ ในการชกกำหนด 6 ยก ร่วมรายการ ขวัญพิชิต 13 เหรียญเอ็กซ์เพรส ป้องกันแชมป์ องค์กรมวยโลก ภาคตะวันออกไกล กับเบน มานาคิว นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ที่อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์
เทวาทำสถิติชกชนะรวดต่อเนื่อง 4 ครั้ง ก็ได้โอกาสชิงแชมป์สภามวยแห่งเอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่าง เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2557 แต่เทวาทำไม่สำเร็จ เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเหว่ย เฉียน เซียน นักมวยชาวจีน ที่มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น วิทยาเขตวัชรพล ตำบลลาดสวาย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี และเมื่อไปชิงคืนเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ปีเดียวกัน ที่เมืองไห่โข่ว มณฑลไหหลำ ประเทศจีน ปรากฏว่า เทวาถูกเหว่ย นักมวยชาวจีนเอาชนะน็อคไปในยกที่ 10
หลังจากนั้น เทวาก็ทำสถิติชนะรวดต่อเนื่องอีก และได้โอกาสชิงแชมป์อีกครั้ง เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2558 เป็นการชิงแชมป์องค์กรมวยโลก เอเชียแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวท แต่ไม่สำเร็จอีก เป็นฝ่ายแพ้น็อคคอสมาส ชีกา นักมวยชาวแทนซาเนียในยกที่ 7 ที่ศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซา เวสต์เกต ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี

เกียรติประวัติ
มวยไทย
*แชมป์รุ่นมินิฟลายเวทสนามมวยราชดำเนิน 
*แชมป์เอส-วัน รุ่นเฟเธอร์เวท
มวยสากล
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ (ที่ว่าง) WBC Asia รุ่นเฟเธอร์เวท 15 สิงหาคม 2557 แพ้คะแนน เหว่ย เฉียน เซียน ( จีน) ที่มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น วิทยาเขตวัชรพล ตำบลลาดสวาย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี 
* ชิงแชมป์ WBC Asia รุ่นเฟเธอร์เวท 27 ธันวาคม 2557 แพ้น็อคยก 10 เหว่ย เฉียน เซียน (จีน) ที่เมืองไห่โข่ว มณฑลไหหลำ
* ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBO Asia Pacific รุ่นเฟเธอร์เวท 2 ตุลาคม 2558 แพ้น็อคยก 7 คอสมาส ชีกา ( แทนซาเนีย) ที่ศูนย์การค้า เซ็นทรัลพลาซา เวสต์เกต ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี

ชื่อชกมวยอื่นๆ
* เทวา ศิษย์คุณมะ (ชื่อมวยไทย)

อ้างอิง

* สถิติการชกมวยสากลอาชีพ
วันหยุดในประเทศบรูไน
วันหยุดนักขัตฤกษ์ในบูรไน
{| class="wikitable" style="margin-bottom: 10px;"
! วันที่
!ภาษาไทย
! ภาษามลายู 
! หมายเหตุ
|-
| 1 มกราคม 
|วันปีใหม่สากล
| Hari Tahun Baru 
|
|-
| 23 กุมภาพันธ์
| วันชาติ 
| Hari Kebangsaan 
|เป็นวันประกาศเอกราช ประเทศบูรไน ในปี 2527
|-
| 1 เมษายน
|วันแรงงาน 
| Hari Buruh 
|วันฉลองความสำเร็จทางเศรษฐกิจและสังคมของคนงาน
|-
| 31 เมษายน
|วันกองทัพ 
| Hari Angkatan Tentera 
| เป็นวันสถาปนากองทัพบรูไน
|-
| 15 กรกฎาคม
| วันเกิดสุลต่าน
| Hari Keputeraan KDYMM Sultan Brunei 
| เป็นวันเกิดสุลต่านสมเด็จพระราชาธิบดีฮัจญี ฮัสซานัล โบลเกียห์ มูอิซซัดดิน วัดเดาละห์ ที่เกิดในปี 2489
|-
| 1-30 เดือนรอมฎอน
|วันเริ่มรอมฎอน(Cในช่วงต้นเด
น วัดเดาละห์ ที่เกิดในปี 2489
|-
| 1-30 เดือนรอมฎอน
|วันเริ่มรอมฎอน(Cในช่วงต้นเดือนรอมฎอนของชาวมุสลิมในวันหยุด) (30 วัน) 
| Hari Pertama Berpuasa (30 hari) 
|
|-
| 17 ดือนรอมฎอน 
| นูซู อัลกุรอาน
| Nuzul Al-Quran 
|
|-
| 1-3 เชาวาล 
| วันอีด (3 วัน) 
| Hari Raya Aidil Fitri (3-hari) 
|-
| 10 ซุลหิจญะฮฺ 
| ฮารี รายา อิดิล อัดฮา
| Hari Raya Aidil Adha 
|
|-
| 1 มุฮัรรอม
| วันปีใหม่อิสลาม
| Awal Tahun Hijrah 
| เป็นวันเฉลิมฉลองปีใหม่ตามปฏิทินฮิจเราะห์
|-
| 12 รอบีอุลเอาวัล 
|วันเกิดพระศาสดา
| Maulidur Rasul 
|
|-
| 27 เราะญับ 
| อิศรา มิรัจ
| Israk dan Mikraj 
|
|-
| 24 ธันวาคม
|คริสต์มาสอีฟ 
| Hari Natal Terakhir 
|
|-
| 25 ธันวาคม 
| คริสต์มาส
24 ธันวาคม
|คริสต์มาสอีฟ 
| Hari Natal Terakhir 
|
|-
| 25 ธันวาคม 
| คริสต์มาส 
| Hari Natal 
|
|-
| 31 ธันวาคม 
| วันสิ้นปี 
| Hari Tahun Baru Terakhir 
|-
| วันสุดท้ายของจันทรคติ 
|วันขึ้นปีใหม่จีน 
| Tahun Baru Cina Terakhir 
|
|-
|วันที่ 1 ของเดือนจันทรคติที่ 1
|ตรุษจีน
|Tahun Baru Cina 
|-
|วันที่ 2 ของเดือนจันทรคติที่ 1
|ตรุษจีน 
| Tahun Baru Cina 
|
|-
| วันขึ้น 15 ค่ำเดือน 1 
| เทศกาลโคมไฟ 
| Pesta Tanglung 
|
|}
วันหยุดในประเทศพม่า
วันหยุดราชการ
{|class="wikitable"
! วันหยุด
! วันที่
! จำนวนวัน !! หมายเหตุ
|-
|วันขึ้นปีใหม่
|1 มกราคม
|1 วัน
| - 
|-
| วันเอกราช 
|4 มกราคม 
|1 วัน
|วันที่พม่าได้รับเอกราชจากจักรวรรดิบริติชในปี ค.ศ. 1948
|-
|วันสหภาพ 
|12 กุมภาพันธ์
|1 วัน
| วันครบรอบของข้อตกลงปางหลวงในปี ค.ศ. 1947
|-
| วันชาวนา
|2 มีนาคม
|1 วัน
| ระลึกถึงคุณูปการด้านการเกษตรและเกษตรกรรม
|-
| วันเพ็ญเดือนดะบ้อง
|แตกต่างกัน
|1 วัน
|รู้จักกันในชื่อ วันมาฆบูชา
หมายเหตุ: วันที่อ้างอิงตาม ปฏิทินพม่า
|-
|วันกองทัพพม่า 
|27 มีนาคม
|1 วัน
| เดิมคือวันต่อต้านการยึดครองของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1945
|-
| วันตะจาน
|แตกต่างกัน
|8 วัน
| เฉลิมฉลองวันปีใหม่พม่า
หมายเหตุ: วันที่อ้างอิงตาม ปฏิทิน
าน
|แตกต่างกัน
|8 วัน
| เฉลิมฉลองวันปีใหม่พม่า
หมายเหตุ: วันที่อ้างอิงตาม ปฏิทินพม่า
|-
| วันแรงงาน
|1 พฤษภาคม
|1 วัน
|
|-
| วันเพ็ญเดือนกะโซน
|แตกต่างกัน
|1 วัน
|รู้จักกันในชื่อ วันวิสาขบูชา
หมายเหตุ: วันที่อ้างอิงตาม ปฏิทินพม่า
|-
| วันผู้เสียสละแห่งพม่า
|19 กรกฎาคม
|1 วัน
| รำลึกถึงการลอบสังหารอองซานและสมาชิกคณะรัฐมนตรีอีกหลายคนในปี ค.ศ. 1947
|-
| วันเพ็ญเดือนวาโซ
|แตกต่างกัน
|1 วัน
|เริ่มต้นวันเข้าพรรษา
หมายเหตุ: วันที่อ้างอิงตาม ปฏิทินพม่า
|-
| วันเทศกาลตะดี้นจุ
|แตกต่างกัน
|3 วัน
|วันออกพรรษา
หมายเหตุ: วันที่อ้างอิงตาม ปฏิทินพม่า
|-
|วันเทศกาลดะซองโม่น
|แตกต่างกัน
|2 วัน
| ก่อนวันเพ็ญและวันเพ็ญเดือนดะซองโม่น
หมายเหตุ: วันที่อ้างอิงตาม ป
่างกัน
|2 วัน
| ก่อนวันเพ็ญและวันเพ็ญเดือนดะซองโม่น
หมายเหตุ: วันที่อ้างอิงตาม ปฏิทินพม่า
|-
|วันชาติ
|แตกต่างกัน
|1 วัน
| รำลึกถึงวันครบรอบการนัดหยุดเรียนครั้งแรกของนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยย่างกุ้งในปี ค.ศ. 1920
หมายเหตุ: วันที่อ้างอิงตาม ปฏิทินพม่า (วันที่ 10 ถัดจากวันเพ็ญเดือนดะซองโม่น) 
|-
|วันคริสต์มาส
|25 ธันวาคม
|1 วัน
| วันประสูติของพระเยซู
|-
|วันอีดิลอัฎฮา
|แตกต่างกัน
|1 วัน
|เป็นจุดสิ้นสุดฮัจญ์ที่เมกกะ
|-
|วันทีปาวลี
|แตกต่างกัน
|1 วัน
|หมายเหตุ: วันที่อ้างอิงตาม ปฏิทินพม่า (ขึ้น 1 ค่ำ เดือนดะซองโม่น) 
|}
วันหยุดในประเทศฝรั่งเศส
, กล่าวระลึกถึงวันบัสตีย์]]
วันหยุดราชการอย่างเป็นทางการในประเทศฝรั่งเศส มี 11 วัน

วันหยุดในประเทศฝรั่งเศส :
{| class="wikitable cx-highlight" style="margin-bottom: 10px;"
! วันที่
! ชื่อภาษาไทย
! ชื่อท้องถิ่น
! หมายเหตุ
|-
| 1 มกราคม
| วันขึ้นปีใหม่ 
| Nouvel an / Jour de l'an / Premier de l'an 
| 
|-
|เปลี่ยนแปลงได้
|วันศุกร์ประเสริฐ
|Vendredi saint 
|วันศุกร์ ก่อน อีสเตอร์วันอาทิตย์  (สังเกตเพียง แคว้นอาลซัส และ จังหวัดมอแซล)
|-
| เปลี่ยนแปลงได้ 
|วันจันทร์อีสเตอร์
| Lundi de Pâques 
|วันจันทร์ หลัง อีสเตอร์วันอาทิตย์ (หนึ่งวัน หลัง อีสเตอร์วันอาทิตย์)
|-
| 1 พฤษภาคม
|เมย์เดย์/วันแรงงาน
| Fête du Travail / Fête des Travailleurs 
| 
|-
| 8 พฤษภาคม
|วันชัยในทวีปยุโรป 
| Fête de la Victoire 
| การสิ้นสุดของสงคราม ทวีปยุโรป ในสงครามโลกครั้งที่ 2i
|-
| เปลี่ยนแปลงได้ 
| วันเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ 
| Ascension 
|วันพฤห
ลกครั้งที่ 2i
|-
| เปลี่ยนแปลงได้ 
| วันเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ 
| Ascension 
|วันพฤหัสบดี 39 วัน หลังเทศกาลอีสเตอร์วันอาทิตย์ 
|-
| เปลี่ยนแปลงได้ 
|วันจันทร์เล็กน้อย
| Lundi de Pentecôte 
|วันจันทร์ หลังMonday afterเทศกาลเฉลิมฉลองของศาสนาคริสต์ตรงกับวันอาทิตย์ที่7หลังวันอีสเตอร์ (50 วัน)
|-
| 14 กรกฎาคม
|วันบัสตีย์ 
| Fête nationale 
|เป็นวันชาติของประเทศฝรั่งเศส
|-
| 15 สิงหาคม
|วันแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ 
| L'Assomption de Marie 
| 
|-
| 1 พฤศจิกายน
| วันสมโภชนักบุญทั้งหลาย 
| La Toussaint 
| 
|-
| 11 พฤศจิกายน
| วันสงบศึก 
| Armistice de 1918 
| หลังสงครามโลกครั้งที่ 1
|-
| 25 ธันวาคม 
|วันคริสต์มาส
| Noël 
|
|-
| 26 ธันวาคม
|วันนักบุญสเ
ครั้งที่ 1
|-
| 25 ธันวาคม 
|วันคริสต์มาส
| Noël 
|
|-
| 26 ธันวาคม
|วันนักบุญสเทเฟน
|Saint-Étienne 
|
|}
จังก์ยาร์ด ด็อก
ซิลเวสเตอร์ ริตเตอร์ (Sylvester Ritter) (13 ธันวาคม ค.ศ. 1952 – 2 มิถุนายน ค.ศ. 1998) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักเล่นฟุตบอลวิทยาลัยชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักกันในสมาคม Mid-South Wrestling และเวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชัน ภายใต้ชื่อว่า จังก์ยาร์ด ด็อก (Junkyard Dog) (หรือ JYD ชื่อสั้นๆ) และได้เข้าสู่ หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2004

เข้าสู่สังเวียนที่มีห่วงโซ่เครื่องหมายการค้าของเขาที่แนบมากับปลอกคอสุนัข เพลงของสมเด็จพระราชินีฯ "อีกหนึ่งกัดฝุ่น" JYD ประจำบัตรพาดหัวที่ดึงฝูงชนขนาดใหญ่และขายเป็นประจำออกลุยเซียนาซูเปอร์และอื่น ๆ ที่สำคัญ สถานที่กลายเป็น "นักมวยปล้ำผิวดำคนแรกที่จะทำบนดาวไม่มีปัญหาของการส่งเสริมการขายของเขา"
JYD เป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำติดมากที่สุดและมีเสน่ห์ในประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงจุดสูงสุดของเขาในช่วงต้นทศวรรษ 1980 JYD เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดสำหรับความแข็งแรงของเขาชนศีรษะและร่างกายส่วนบนหลังจากที่เห็นเขาร่างกายสแลมเป็นประจำนักมวยปล้ำขนาดใหญ่เช่นที่ วันแมนแก๊ง กามาลา และ คิงคองบันดี คำว่า "กระหน่ำ" ซึ่งเรียกว่าอำนาจ JYD สแลมของได้ปรากฏเด่นชัดบนลำมวยปล้ำ
ผลงานแชมป์รางวัล
*Mid-South Wrestling Association
**Mid-South Louisiana Championship (3 times)
**Mid-South North American Heavyweight Championship (4 times)
**Mid-South Tag Team Championship (8 times) – with Buck Robley (1), Terry Orndorff (1), Killer Karl Kox (1), Dick Murdoch (3), Mike George (1), and Jerry Stubbs (1)

*NWA Mid-America
**NWA Mid-America Tag Team Championship (1 time) – with Gypsy Joe

*Pro Wrestling Illustrated
**PWI Most Inspirational Wrestler of the Year (1980) 
**PWI ranked him #51 of the 500 best singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003.

*Professional Wrestling Hall of Fame
:*Class of 2012
*Stampede Wrestling
**Stampede North American Heavyweight Championship (2 times)

*United States Wrestling Association
**USWA Unified World Heavyweight Championship (1 time)

*World Championship Wrestling 
**WCW World Six-Man Tag Team Championship (1 time) – with Ricky Morton and Tommy Rich

*World Wrestling Federation / Entertainment
**WWE Hall of Fame (Class of 2004)
**Wrestling Classic tournament winner (1985)
**Slammy Award (1 time)
***Best Single Performer (1986)

*Wrestling Observer Newsletter awards
**Feud of the Year (1982) 
**Worst Feud of the Year (1990) 
**Worst Tag Team (1986)

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*TRIBUTE PAGES for Junkyard Dog
*Junkyard Dog Professional Wrestling Hall of Fame page 
*Groove-phi-groove.org 
* - unmarked
โรงพยาบาลควนโดน
โรงพยาบาลควนโดน เปิดดำเนินการเป็น extened OPD มีเจ้าหน้าที่เพียง 6 คน เมื่อ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2533 มีนายแพทย์วีระพันธ์ ลีธนะกุล เป็นผู้อำนวยการพฤษภาคม พ.ศ. 2535 นายแพทย์ชัยรัตน์ ลำโป เป็นผู้อำนวยการ พฤษภาคม พ.ศ. 2537 นายแพทย์หมัด หีมเหม เป็นผู้อำนวยการ
กรกฎาคม พ.ศ. 2536 ได้รับงบประมาณก่อสร้างโรงพยาบาล 10 เตียง กันยายน พ.ศ. 2537 เปิดบริการเป็นโรงพยาบาล 10 เตียง พฤษภาคม พ.ศ. 2540 นายแพทย์สุพล เจริญวิกกัย เป็นผู้อำนวยการ ถึง กันยายน พ.ศ.2566 กันยายน พ.ศ. 2543 ได้รับงบประมาณก่อสร้างเป็นโรงพยาบาล 30 เตียง มีนาคม พ.ศ. 2544 เปิดบริการเป็นโรงพยาบาล 30 เตียงจนปัจจุบัน ตุลาคม พ.ศ.2566 นายแพทย์ถนัด อาวารุลหัก รักษาการในตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาล ถึง กันยายน พ.ศ.2567 ตุลาคม พ.ศ.2567 แพทย์หญิงอมรรัตน์  พันธ์คีรี เป็นผู้อำนวยการ ถึง ปัจจุบัน
เทศกาลภาพยนตร์ซิดจัส
เทศกาลภาพยนตร์ซิดจัส ( ) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า เทศกาลภาพยนตร์จินตนิมิตนานาชาติแห่งกาตาลุญญา ( ; ) เป็นเทศกาลภาพยนตร์เทศกาลหนึ่งในประเทศสเปนและเป็นหนึ่งในเทศกาลภาพยนตร์ที่เป็นที่ยอมรับมากที่สุดของยุโรป โดยเป็นเทศกาลนานาชาติชั้นแนวหน้าของโลกที่เน้นภาพยนตร์จินตนิมิตและภาพยนตร์สยองขวัญ งานจัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2510 โดยปกติจะจัดขึ้นทุกปีในช่วงต้นเดือนตุลาคมที่เมืองซิดจัส (Sitges) ซึ่งเป็นเมืองตากอากาศชายฝั่งในแคว้นกาตาลุญญา ห่างจากเมืองบาร์เซโลนาไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 34 กิโลเมตร

แหล่งข้อมูลอื่น

*
มีเกอริง
มีเกอริง ( ) หรือ หมี่แห้งมากัซซาร์ เป็นอาหารอินโดนีเซียชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายอาหารจีน ทำจากบะหมี่เสิร์ฟกับน้ำข้น ๆ อย่างน้ำก๋วยเตี๋ยวราดหน้า ใส่ไก่หั่นบาง กุ้ง เห็ด ตับ และหมึก อาหารนี้เป็นที่นิยมในหมู่ชาวอินโดนีเซียเชื้อสายจีน เป็นอาหารจำพวกเส้นหมี่ที่มีชื่อเสียงในมากัซซาร์เช่นเดียวกับโจโตมากัซซาร์และกนโร
โรตีปราตา
โรตีปราตา (Roti prata) เป็นโรตีที่เป็นแผ่นแบน กินกับแกงเนื้อหรือแกงผัก เป็นที่นิยมในมาเลเซียและสิงคโปร์ บางครั้งใส่เนยแข็ง หัวหอม กล้วย ถั่วแดง ช็อกโกแลต เห็ด หรือไข่ อาหารลักษณะคล้ายกันนี้ในมาเลเซียเรียกโรตีจาไน

การปรุงโรตีปราตาจะทำแป้งเป็นแผ่นแบน ปรุงสุกบนกระทะเหล็กแบน เครื่องปรุงอื่น เช่นเนื้อสัตว์ หัวหอม และไข่ เนยแข็ง กล้วย บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป จะเติมลงบนแป้งโดระหว่างการปรุง กินกับแกงปลาหรือแกงไก่ บางคนกินกับน้ำตาล
แหล่งข้อมูลอื่น
* Roti Prata Video Recipe
* Roti Prata , Singapore Infopedia, National Library Board, Singapore
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสิงคโปร์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสิงคโปร์ทั้งสิ้น 1 แหล่ง

ที่ตั้ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:11%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:9%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:9%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:31%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:4%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | สวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์
| 
| ภาคกลาง 
| วัฒนธรรม: (ii), (iv)
| 49; พื้นที่กันชน 1
สวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์
| 
| ภาคกลาง 
| วัฒนธรรม: (ii), (iv)
| 49; พื้นที่กันชน 137
| align="center" | 2558/2015
| แหล่งศึกษาค้นคว้าทางด้านพฤกษศาสตร์และสวนพืชเขตร้อนซึ่งก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เพื่อพัฒนาต้นยางพาราให้กลายเป็นพืชเศรษฐกิจของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
|1483 
|-
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศสิงคโปร์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง ดังนี้ 
: ปี พ.ศ./ค.ศ. ในวงเล็บ หมายถึงปีที่สถานที่นั้น ๆ ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
* The Padang Civic Ensemble (2565/2022)

อ้างอิง
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง ตั้งอยู่ในบริเวณทิศใต้ของที่ว่าการอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ประกอบด้วยธรรมจักรศิลา พระพุทธรูปสัมฤทธิ์ พระพุทธรูปดินเผา ประติมากรรมดินเผา ลูกปัด เครื่องประดับ เครื่องมือเครื่องใช้ ชิ้นส่วนสถาปัตยกรรม ลวดลายปูนปั้น ฯลฯ
ประวัติ
 (Victorinus) ราว ค.ศ.270 แม้ไม่ได้พบจากการขุดค้นทางโบราณคดี แต่มีผู้มอบให้กับพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง แจ้งว่าพบจากเมืองโบราณอู่ทอง|150px|left]]
* พ.ศ. 2446 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยได้ตรวจราชการเมืองสุพรรณบุรี และเสด็จสำรวจเมืองโบราณอู่ทอง ทรงนิพนธ์เล่าเรื่องเมืองอู่ทองในรายงานเสด็จตรวจราชการเมืองสุพรรณบุรีและทรงนิพนธ์หนังสือเรื่องนิทานโบราณคดี
* พ.ศ. 2476 ราชบัณฑิตยสภาได้เริ่มทำการสำรวจทำแผนผังเมืองโบราณอู่ทองโดยสังเขป ซึ่งปรากฏว่าเป็นเมืองโบราณสำคัญที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีแห่งหนึ่ง
* พ.ศ. 2502 กรมศิลปากรได้จัดสร้าเพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง ขึ้นเป็นอ
ห่งหนึ่ง
* พ.ศ. 2502 กรมศิลปากรได้จัดสร้าเพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง ขึ้นเป็นอาคารชั่วคราวเพื่อเก็บรักษาโบราณวัตถุที่ได้จากการสำรวจและขุดค้นทางโบราณคดีที่เมืองโบราณอู่ทอง
* พ.ศ. 2504 กรมศิลปากรทำการสำรวจขุดแต่งโบราณสถานที่มีกระจายอยู่ทั่วไปในเมืองโบราณ
* พ.ศ. 2507-2509 ศาตราจารย์ฌ็อง บัวสลีเยร์ (M.Jean Boisselier) ผู้เชี่ยวชาญด้านโบราณคดีและประวัติศาสตร์ศิลปะภูมิภาคเอเซียอาคเนย์ชาวฝรั่งเศส และหัวหน้าหน่วยศิลปากรในขณะนั้น ได้ทำการสำรวจขุดแต่งโบราณสถานในเมืองอู่ทอง และศึกษาค้นคว้าทางโบราณคดีกับเมืองโบราณอู่ทอง
* พ.ศ. 2508-2509 กรมศิลปากรได้จัดสร้างอาคารพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทองขึ้นเป็นการถาวร เพื่อเก็บรักษาและจัดแสดงโบราณวัตถุที่ได้จากขุดค
านแห่งชาติ อู่ทองขึ้นเป็นการถาวร เพื่อเก็บรักษาและจัดแสดงโบราณวัตถุที่ได้จากขุดค้นทางโบราณคดี เมื่อดำเนินการแล้วเสร็จได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงเสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2509
วัดศรีชุม (จังหวัดแพร่)
วัดศรีชุม เป็นวัดในจังหวัดแพร่ อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของคุ้มเจ้าหลวง บนถนนเจริญเมืองใกล้ประตูศรีชุม เป็นวัดเก่า ภายในวัดมีพระพุทธรูปยืนแบบสุโขทัย มีพระเจดีย์ทรงปราสาทยอดทรงระฆังแบบล้านนา วัดนี้เคยมีชื่อเสียงทางวิปัสสนา เจ้ากาวิละจากลำปางเคยบวชเรียนที่วัดนี้เมื่อ พ.ศ. 2302 ก่อนจะกลับไปครองเมืองลำปาง ครูบาอุตมา เคยเป็นเจ้าอาวาสวัดนี้ ครูบากัญจนอรัญญวาสีมหาเถรเคยอุปสมบทและบวชเรียนที่วัดนี้ 
อ้างอิง
* ศรีศักร วัลลิโภดม และ วลัยลักษณ์ ทรงศิริ. นครแพร่ จากอดีตมาปัจจุบัน ภูมินิเวศวัฒนธรรม ระบบความเชื่อ และประวัติศาสตร์ท้องถิ่น. กรุงเทพฯ. สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย. 2551. หน้า 116 - 118
วิชิต ไพรอนันต์
วิชิต ไพรอนันต์ (Vichit Praianan) หรือชื่อในวงการมวยไทยคือ วิชิต ลูกบางปลาสร้อย เจ้าของฉายา ฉลามขาว เป็นอดีตยอดนักมวยไทยและนักมวยสมัครเล่น เขาเป็นแชมป์สนามมวยลุมพินีในประเภทมวยไทยและเป็นเจ้าของเหรียญเงินในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์และมวยชิงแชมป์เอเชีย เขาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ในรุ่นไลต์เวท โดยเขาแพ้เจมส์ บุสเซม

ประวัติ
วิชิตเกิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2494 ที่จังหวัดชลบุรี โดยเริ่มฝึกมวยไทยเมื่ออายุ 13 ปี กับค่ายลูกบางปลาสร้อย โดยได้รับอิทธิพลจากพี่ชายคือวิสันต์ ไกรเกรียงยุค เจ้าของฉายาสุริยาบ้าเลือด

อ้างอิง
วัดพระนอน (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)
วัดพระนอน ตั้งอยู่ในเขต ตำบลจองคำ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองแม่ฮ่องสอน ติดบริเวณเชิงเขาทางขึ้นวัดพระธาตุดอยกองมู ชื่อวัดพระนอน ได้ตั้งชื่อให้เหมาะสมกับการที่มีองค์พระนอนที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดแม่ฮ่องสอน ได้ประดิษฐานอยู่ในศาลาการเปรียญ (วิหาร) ของวัดพระนอน
วัดนี้มีมาอยู่ก่อนแล้ว เดิมทีสถานที่ตั้งของวัดนี้เป็นป่าเขา และเป็นที่อาศัยของสัตว์ป่านานาชนิด ต่อมาเมื่อเมืองขยายขึ้นก็กลายเป็นวัดในเมือง วัดพระนอนเป็นวัดที่สำคัญเป็นที่ประดิษฐานองค์พระนอนองค์ใหญ่ ศิลปะแบบไทใหญ่ ขนาดยาว 11 เมตร 99 เซนติเมตร สร้างโดยศรัทธา "พญาสิงหนาทราชา" เจ้าเมืององค์แรกของเมืองแม่ฮ่องสอน เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2418 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พุทธศักราช 2469 วัดพระนอนแห่งนี้ได้รับการยกย่องและยอมรับนับถือให้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และเป็นปูชนียสถานคู่บ้านคู่เมืองแม่ฮ่องสอน และเป็นวัดที่มีเจ้าอาวาสอยู่ประจำมาตั้งแต่ พุทธศักราช 2430 จนถึงปัจจุบัน
ปูชนียวัตถุของวัด ได้แก่ พระพุทธรูปปางนั่งสมาธิและพระทรงเครื่องต่าง ๆ รวมถึงพระบัวเข็ม พระสีวลี รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม นอกจากนี้ภายในห้องเก็บของโบราณ ยังมีหนังสือพระไตรปิฎกและวัตถุโบราณ ถ้วยโถโอชามและของใช้สอยของชาวญี่ปุ่นสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนทางด้านหลังวัดมีสิงห์คู่สองตัวยืนคู่กัน เชื่อกันว่าชานกะเลและเจ้านางเมี๊ยะเป็นผู้สร้างและบริเวณฝั่งตรงกันข้ามจะมีเจดีย์ 2 หลังเป็นศิลปะแบบพม่าข้างในเจดีย์หลังแรกมีพระพุทธรูป 1 องค์ และเจดีย์หลังที่ 2 มีพระพุทธรูปแบบพม่า 4 องค์ ซึ่งด้านหน้าเจดีย์หลังที่ 2 นี้มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่นั่งสมาธิอยู่กลางแจ้ง

อ้างอิง
วัดจอมสวรรค์
วัดจอมสวรรค์ หรือวัดจองเหนือ เป็นวัดโบราณในจังหวัดแพร่ สร้างโดยชาวพม่าและไทใหญ่ อยู่ในป่ารกครึ้ม ต่อมาพ่อเฒ่ากันตีและนายฮ้อยคำ พ่อค้าชาวไทใหญ่ได้เดินทางมาพบและเกิดความเลื่อมใสจึงได้บูรณะ โดยได้รับการสนับสนุนจากชาวไทใหญ่ในจังหวัดแพร่ และได้อพยพมาอยู่เป็นหมู่บ้านเรียกว่าหมู่บ้านใหม่ ในสมัยเจ้าหลวงพิมพิสารเมื่อ พ.ศ. 2415 นายจองนั่นตาเป็นผู้เข้ามาสร้างเพิ่มเติมจนสำเร็จ และสร้างเจดีย์แบบพม่าไว้
วัดจอมสวรรค์ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งกวาว อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ ห่างจากศาลากลางจังหวัดประมาณ 1 กิโลเมตร สร้างขึ้นในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2443 ถึง พ.ศ. 2455 โดยช่างฝีมือชาวพม่าที่อพยพเข้ามาในช่วงที่มีการค้าขายไม้สักเฟื่องฟู ตัวอาคารหลักของวัดสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง มีลักษณะสถาปัตยกรรมแบบไทใหญ่ หลังคาซ้อนชั้นประดับด้วยลวดลายฉลุไม้และสีทองแดงแดงอันเป็นเอกลักษณ์ ภายในมีพระพุทธรูปและภาพจิตรกรรมฝาผนังที่สะท้อนถึงศิลปะพม่าผสมผสานกับวัฒนธรรมท้องถิ่น วัดแห่งนี้เคยเป็นศูนย์กลางของชุมชนชาวไทใหญ่ในพื้นที่ และแม้ปัจจุบันจะมีผู้มาเยือนน้อย แต่ยังคงเปิดให้เข้าชมทุกวันตั้งแต่เวลา 08.00 น. ถึง 16.30 น.
วัดจอมสวรรค์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติเมื่อปี พ.ศ. 2533 และถือเป็นหนึ่งในวัดไม้สักที่มีความโดดเด่นด้านศิลปกรรมแบบพม่าในภาคเหนือของประเทศไทย

อ้างอิง
* ศรีศักร วัลลิโภดม และ วลัยลักษณ์ ทรงศิริ. นครแพร่ จากอดีตมาปัจจุบัน ภูมินิเวศวัฒนธรรม ระบบความเชื่อ และประวัติศาสตร์ท้องถิ่น. กรุงเทพฯ. สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย. 2551 หน้า 132 - 133
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศพม่า
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศพม่าทั้งสิ้น 2 แหล่ง

ที่ตั้ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:11%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:9%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:9%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:31%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:4%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | กลุ่มเมืองโบราณ อาณาจักรปยู
| 
| ภาคซะไกง์, ภาคมะกเว และภาคพะโค 
| วัฒนธรรม: (i
กลุ่มเมืองโบราณ อาณาจักรปยู
| 
| ภาคซะไกง์, ภาคมะกเว และภาคพะโค 
| วัฒนธรรม: (ii), (iii), (iv)
| 5,809; พื้นที่กันชน 6,790 
| align="center" | 2557/2014
| กลุ่มโบราณสถานบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำอิรวดีซึ่งในอดีตเคยเป็นเมืองสำคัญของอาณาจักรปยูในช่วง 200 ปีก่อนคริสต์ศักราชจนถึง ค.ศ. 900 ประกอบไปด้วยกำแพงเมือง ป้อมปราการ คูน้ำ พระราชวัง และศาสนสถาน
|1444 
|-
! scope="row" | พุกาม
| 
| ภาคมัณฑะเลย์ 
| วัฒนธรรม: (iii), (iv), (vi)
| 5,005.49; พื้นที่กันชน 18,146.83
| align="center" | 2562/2019
| อดีตเมืองหลวงอาณาจักรพุกามในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึง 13 ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 เมืองพุกามมีความเจริญรุ่งเรืองทางด้านสถาปัตยกรรมจากการสร้างวัดและเจดีย์เป็นจำนวนนับห
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศพม่ามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 15 แห่ง ดังนี้ 
: ปี พ.ศ./ค.ศ. ในวงเล็บ หมายถึงปีที่สถานที่นั้น ๆ ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
* อารามไม้สมัยโก้นบอง: Ohn Don, Sala, ปะค่านจี้, ปะค่านแง, Legaing, Sagu, ชเวจ้อง (มัณฑะเลย์) (2539/1996)
* ถ้ำบะดะลี่นและถ้ำที่เกี่ยวข้อง (2539/1996)
* นครโบราณแห่งพม่าตอนบน : อังวะ, อมรปุระ, ซะไกง์, มี่นกู้น, มัณฑะเลย์ (2539/1996)
* พื้นที่โบราณคดีและโบราณสถานมเยาะอู้ (2539/1996)
* ทะเลสาบอี้นเล่ (2539/1996)
* นครมอญ : พะโค, หงสาวดี (2539/1996)
* ฉนวนแม่น้ำอิรวดี (2557/2014)
* ภูมิทัศน์คากาโบราซี (2
ะโค, หงสาวดี (2539/1996)
* ฉนวนแม่น้ำอิรวดี (2557/2014)
* ภูมิทัศน์คากาโบราซี (2557/2014)
* เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทะเลสาบอี้นดอจี้ (2557/2014)
* อุทยานแห่งชาตินะมะดอง (2557/2014)
* กลุ่มเกาะมะริด (2557/2014)
* เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าหุบเขาฮูก้อง (2557/2014)
* ฉนวนป่าตะนาวศรี (2557/2014)
* แหล่งบรรพชีวินวิทยาไพรเมตแอนโทรพอยด์แห่งโปนดอง (2561/2018)
* เจดีย์ชเวดากองบนเนินเขาสิงคุตตระ (2561/2018)
ผลการดำเนินงานของประเทศพม่าในยูเนสโก
{| class="wikitable sortable"
!โครงการยูเนสโก
!จำนวนรายการที่ขึ้นทะเบียน
!จำนวนรายการที่ขึ้นทะเบียนร่วมกับรัฐอื่น
|-
||เครือข่ายพื้นที่สงวนชีวมณฑลโลก (World Network of Biosphere Reserves)
| rowspan="2" |2
| rowspan="2" | 
|-
|แหล่งมรดกโลก (World Heritage Sites)
|-
|ความทรงจำแห่งโลก (Memory of the World)
|4
|1
|-
|เครือข่ายอุทยานธรณีโลก (Global Geoparks Network)
| rowspan="2" |0
| rowspan="3" | 
|-
|เครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ (Creative Cities Network)
|-
|มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม (Intangible Cultural Heritage Lists)
|1
|}

อ้างอิง
นอวากอรีตซา
นอวากอรีตซา ( ; ) เป็นเมืองและเทศบาลทางตะวันตกของประเทศสโลวีเนียใกล้กับชายแดนประเทศอิตาลี เมืองนี้มีเนื้อที่ 309.0 ตร.กม. และมีประชากรทั้งหมด 32,763 คน

สมุดภาพ

ไฟล์:SolkanskiMost1.jpg
NovaGorica-izSvGore.jpg

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Official Website
* Tourist Information Center 
* University of Nova Gorica
คัตสึโอบูชิ
คัตสึโอบูชิ ( ), โอกากะ ( ), หรือ ปลาโอแห้ง เป็นหนึ่งในวัตถุดิบอาหารญี่ปุ่น หมายถึงเนื้อปลาโอแถบที่ผ่านการรมควันและหมักและนำไปตากแห้งจนแข็งตัวแล้ว คัตสึโอบูชิที่ถูกขูดจนเป็นฝอยนั้นถือเป็นวัตถุดิบที่สำคัญที่การทำดาชิ ซึ่งเป็นซุปตั้งต้นที่สามารถนำไปประกอบอาหารประเภทน้ำหลายอย่าง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศคีร์กีซสถาน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศคีร์กีซสถานทั้งสิ้น 3 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 2 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ซูลัยมัน-โต
| 
| ออช 
| วัฒนธรรม: (
อ้างอิง
|-
! scope="row" | ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ซูลัยมัน-โต
| 
| ออช 
| วัฒนธรรม: (iii), (vi)
| 112; พื้นที่กันชน 4,788
| align="center" | 2552/2009
| 
| 1230 
|-
! scope="row" | เส้นทางสายไหม : โครงข่ายเส้นทางฉนวนฉางอาน-เทียนชาน (ร่วมกับคาซัคสถานและจีน) 
| 
| จังหวัดชึย 
| วัฒนธรรม: (ii), (iii), (iv), (vi)
| 42,668.16; พื้นที่กันชน 189,963.1
| align="center" | 2557/2014
| 
| 1442 
|}
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | เทียนชานตะวันตก (ร่วมกับคาซัคสถานและอุซเบกิสถาน) 
| 
| จังหวัดจาลาลาบัต 
| ธรรมชาติ: (x)
| 52
ตก (ร่วมกับคาซัคสถานและอุซเบกิสถาน) 
| 
| จังหวัดจาลาลาบัต 
| ธรรมชาติ: (x)
| 528,177.6; พื้นที่กันชน 102,915.8
| align="center" | 2559/2016
| 
| 1490 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศคีร์กีซสถานมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง ดังนี้ 
: ปี พ.ศ./ค.ศ. ในวงเล็บ หมายถึงปีที่สถานที่นั้น ๆ ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
* Saimaly-Tash Petroglyphs (2001)
* Silk Roads Sites in Kyrgyzstan (2010)

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเติร์กเมนิสถาน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเติร์กเมนิสถานทั้งสิ้น 5 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 4 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | อุทยานประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งรัฐ "เมร์วโบราณ"
|
อ้างอิง
|-
! scope="row" | อุทยานประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งรัฐ "เมร์วโบราณ"
| 
| จังหวัดมารือ 
| rowspan="3" | วัฒนธรรม: (ii), (iii)
| rowspan="2" | 353.24; พื้นที่กันชน 883.3
| align="center" | 2542/1999
| 
| 886 
|-
! scope="row" | เกอเนอือร์เก็นช์ 
| 
| จังหวัดดาโชกุซ 
| align="center" | 2548/2005
| 
| 1199 
|-
! scope="row" | ป้อมพาร์เทียแห่งนีซา 
| 
| จังหวัดอาฮัล 
| 77.905; พื้นที่กันชน 400.3
| align="center" | 2550/2007
| 
| 1242 
|-
! scope="row" | เส้นทางสายไหม : ฉนวนซารัฟชอน-การากุม (ร่วมกับทาจิกิสถานและอุซเบกิสถาน) 
| 
| จังหวัดเลบัป และจังหวัดมารือ 
| วัฒนธรรม: (ii), (iii), (v)
| 669.679; พื้นที่กันชน 1,750.042
| align="center"
| วัฒนธรรม: (ii), (iii), (v)
| 669.679; พื้นที่กันชน 1,750.042
| align="center" | 2566/2023
| 
| 1675 
|}
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | บริเวณแห้งแล้งหนาวเย็นแห่งทูรอน (ร่วมกับคาซัคสถานและอุซเบกิสถาน) 
| 
| จังหวัดดาโชกุซ, จังหวั
งหนาวเย็นแห่งทูรอน (ร่วมกับคาซัคสถานและอุซเบกิสถาน) 
| 
| จังหวัดดาโชกุซ, จังหวัดอาฮัล และจังหวัดเลบัป 
| ธรรมชาติ: (ix), (x)
| 3,368,741; พื้นที่กันชน 628,663
| align="center" | 2566/2023
| 
| 1693 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศเติร์กเมนิสถานมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 8 แห่ง ดังนี้ 
: ปี พ.ศ./ค.ศ. ในวงเล็บ หมายถึงปีที่สถานที่นั้น ๆ ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
* Dehistan / Mishrian (2541/1998)
* Badhyz State Nature Reserve (2552/2009)
* Syunt Hasardag State Nature Reserve (2552/2009)
* Dinosaurs and Caves of Koytendag (2552/2009)
* Repetek Biosphere State Reserve (2552/2009)
* Amudarya State Nature Reserve (2552/2009)
* Hazar State Nature Reserve (2552/2009)
* Silk Roads Sites in Turkmenistan (2553/2010)

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศบังกลาเทศ
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศบังกลาเทศทั้งสิ้น 3 แหล่ง

สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! scope="col" | ที่ตั้ง
! scope="col" | ประเภท
! scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! scope="col" class="unsortable" | รายละเอียด
! scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | นครมัสยิดประวัติศาสตร์แห่งพาเครหาฏ 
| 
| Bagerhat District, Khulna Division 
| วัฒนธรรม: (iv) 
| rowspan="2" |
| rowspan="2" align="center" | 2528/1985
| กลุ่มมัสยิดที่ถูกสร้างขึ้นช่วงสมัยของรัฐสุลต่านเบงกอลในคริสต์ศตวรรษที่ 15 จำนวนกว่า 50 แห่งในรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบรัฐสุลต่านเบงกอลอันเป็นรูปแบบพื้นถิ่นของสถาปั
นกว่า 50 แห่งในรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบรัฐสุลต่านเบงกอลอันเป็นรูปแบบพื้นถิ่นของสถาปัตยกรรมอินโด-อิสลาม ซึ่งบางครั้งเรียกว่าสถาปัตยกรรมแบบ 'ข่าน ชหัน'
|321 
|-
! scope="row" | ซากวิหารพุทธที่ปาหาฑปุระ 
| 
| Naogaon District, Rajshahi Division 
| วัฒนธรรม: (i), (ii), (vi)
| ซากวิหารพุทธซึ่งเป็นหนึ่งในงานสถาปัตยกรรมชิ้นสำคัญที่สุดของบังกลาเทศสมัยก่อนที่อิสลามจะเผยแผ่เข้ามา ก่อสร้างราวช่วงราวคริสต์ศตวรรษที่ 8 โดยมีกษัตริย์ราชวงศ์ปาละเป็นผู้อุปถัมภ์
|322 
|-
! scope="row" | สุนทรพน 
| 
| Khulna Division 
| ธรรมชาติ: (ix), (x)
| 139,500 (345,000)
| align="center" | 2540/1997
| พื้นที่ป่าชายเลนในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำที่เกิดจากการบรรจบกันระหว่างแม่น้
7
| พื้นที่ป่าชายเลนในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำที่เกิดจากการบรรจบกันระหว่างแม่น้ำคงคา แม่น้ำพรหมบุตร และแม่น้ำเมฆนาในบังคลาเทศก่อนจะไหลลงอ่าวเบงกอล เป็นที่อยู่อาศัยของพรรณสัตว์ป่ามากกว่า 450 ชนิดโดยเฉพาะนกที่มีมากถึง 290 ชนิด และปลาอีก 120 ชนิด
|798 
|-
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศบังกลาเทศมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง

{| class="wikitable sortable" style="font-size:90%; width:100%; border:0; text-align:left; line-height:150%;"
|-
! ชื่อ
! class="unsortable"| ภาพ
! ที่ตั้ง
! หมวดหมู่
! ปีขึ้นทะเบียน
! class="unsortable"| รายละเอียด
! class="unsortable"| อ้างอิง

|-
|ฮาลุดวิหาร
|align=center| 
|Rajshahi Division
|วัฒนธรรม
|1999
|
|
|-
|จากัดดัลวิหาร
|align=center| 
|Rajshahi Division
|วัฒนธรรม
|1999
|
| 
|-
|ป้อมลาลบาฆ
|align=center| 
|Dhaka Division
|วัฒนธรรม
|1999
|
| 
|-
|Mahansthangarh and its Environs
|align=center| 
|Rajshahi Division
|วัฒนธรรม
|1999
|
| 
|-
|The Lalmai-Mainamati Group of monuments
|align=center| 
|Comilla Region
|วัฒนธรรม
|1999
|
| 
|}

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* UNESCO World Heritage Centre - Bangladesh
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอุซเบกิสถาน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอุซเบกิสถานทั้งสิ้น 7 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 5 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | อีชังกัลอา
| 
| แคว้นฆอราซึม 
| วัฒนธรรม: (iii), (iv)
อ้างอิง
|-
! scope="row" | อีชังกัลอา
| 
| แคว้นฆอราซึม 
| วัฒนธรรม: (iii), (iv), (v)
| 37.5
| align="center" | 2533/1990
| 
| 543 
|-
! scope="row" | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์บูฆอรอ
| 
| แคว้นบูฆอรอ 
| วัฒนธรรม: (ii), (iv), (vi)
| 216; พื้นที่กันชน 339
| align="center" | 2536/1993; เพิ่มเติม 2559/2016
| 
| 602 
|-style="background-color: #FFE6BD"
! scope="row" style="background-color: #FFE6BD" | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ชาฮ์รือซัปส์ 
| 
| แคว้นกัชกาดารียอ 
| วัฒนธรรม: (iii), (iv)
| 240; พื้นที่กันชน 82
| align="center" | 2543/2000
| เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย
| 885 
|-
! scope="row" | ซามาร์กันต์ ชุมทางวัฒนธรรม 
| 
| แคว้นซามาร์กั
อันตราย
| 885 
|-
! scope="row" | ซามาร์กันต์ ชุมทางวัฒนธรรม 
| 
| แคว้นซามาร์กันต์ 
| วัฒนธรรม: (i), (ii), (iv)
| 1,123; พื้นที่กันชน 1,369
| align="center" | 2544/2001
| 
| 603 
|-
! scope="row" | เส้นทางสายไหม : ฉนวนซารัฟชอน-การากุม (ร่วมกับเติร์กเมนิสถานและทาจิกิสถาน) 
| 
| แคว้นซามาร์กันต์, แคว้นนาวออีย์ และแคว้นบูฆอรอ 
| วัฒนธรรม: (ii), (iii), (v)
| 669.679; พื้นที่กันชน 1,750.042
| align="center" | 2566/2023
| 
| 1675 
|}
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | เทียนชานตะวันตก (ร่วมกับคาซัคสถานและคีร์กีซสถาน) 
| 
| แคว้นทาชเคนต์ 
| ธรรมชาติ: (x)
| 528,17
ก (ร่วมกับคาซัคสถานและคีร์กีซสถาน) 
| 
| แคว้นทาชเคนต์ 
| ธรรมชาติ: (x)
| 528,177.6; พื้นที่กันชน 102,915.8
| align="center" | 2559/2016
| 
| 1490 
|-
! scope="row" | บริเวณแห้งแล้งหนาวเย็นแห่งทูรอน (ร่วมกับคาซัคสถานและเติร์กเมนิสถาน) 
| 
| สาธารณรัฐการากัลปักสถาน 
| ธรรมชาติ: (ix), (x)
| 3,368,741; พื้นที่กันชน 628,663
| align="center" | 2566/2023
| 
| 1693 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศอุซเบกิสถานมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 31 แห่ง

อ้างอิง