SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดห้วยไทรงาม
วัดห้วยไทรงาม ตั้งอยู่บ้านห้วยไทรงาม หมู่ที่ 3 ตำบลหนองพลับ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดิน จำนวน 29 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก เมื่อ พ.ศ. 2533 กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง สร้างด้วยไม้ เมื่อ พ.ศ. 2521 ศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยไม้ หอระฆัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก จำนวน 1 หลัง ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ปางสมาธิ จำนวน 1 องค์ หน้าตักกว้าง 2 เมตร สูง 2.5 เมตร
วัดห้วยไทรงาม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2522 ตั้งชื่อวัดตามชื่อหมู่บ้าน พื้นที่ตั้งวัดอยู่ใกล้ลำห้วยและต้นไทรใหญ่ขึ้นบริเวณลำห้วย ผู้ดำเนินการสร้างวัด คือ นายแป้น ยอดทอง และเป็นผู้ยกที่ดินให้สร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 28.50 เมตร ยาว 44.50 เมตร

รายนามเจ้าอาวาส
* พระสว่าง 
* พระเพิ่ม ฐานธมฺโม 
* พระพุฒิ ฐิตวงฺโส 
* พระครูวาปีวรธรรม(เล็ก ชาคโร) ตั้งแต่ พ.ศ. 2548 - 2564(ลาลิกขา)

อ้างอิง
วัดเขานกกระจิบ
วัดเขานกกระจิบ ตั้งอยู่เลขที่ 1 บ้านเขานกกระจิบ ถนน ร.พ.ช. หมู่ที่ 8 ตำบลทับใต้ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา

ประวัติ
วัดเขานกกระจิบ ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2531 ชื่อวัดตั้งตามชื่อหมู่บ้าน โดยผู้ขออนุญาตสร้างวัด คือ นายซิว เทียนอิ่ม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2541 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 4 เมตร ยาว 20 เมตร
อาคาร/เสนาสนะ
อุโบสถ สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กเมื่อ พ.ศ. 2537 กว้าง 4 เมตร ยาว 20 เมตร ศาลาการเปรียญ สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก เมื่อ พ.ศ. 2530 กว้าง 9 เมตร ยาว 15 เมตร
หอสวดมนต์ สร้างด้วยไม้เมื่อ พ.ศ. 2530 กว้าง 7.5 เมตร ยาว 16 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยไม้เมื่อ พ.ศ. 2530 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

รายนามลำดับเจ้าอาวาส
* พระเจียน จิรธมฺโม ตั้งแต่ พ.ศ. 2531 - 2541 
* พระเสถียร อตฺถปญฺโญ ตั้งแต่ พ.ศ. 2542-ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดเกาะแก้วเวฬุวัน
วัดเกาะแก้วเวฬุวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดงน้อย อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระครูเวฬุวันกิจจานุกิจ (สมเกียรติ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส และเจ้าคณะอำเภอราชสาส์น
วัดเกาะแก้วเวฬุวันตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2330 เดิมชื่อ วัดตะวันออก เนื่องจากตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของตำบลดงน้อย โดยมีสภาพพื้นที่เป็นป่าไผ่ขึ้นเหมือนกับป่าดงดิบ มีพระอธิการปราบเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2350 ครั้นในเวลาต่อมาได้มีกษัตริย์หรือราชวงค์เมืองเขมร มีพระนามว่าพระเจ้ายุคนธร ได้เสด็จประพาสมาถึงที่วัดนี้และได้พระราชทานนามวัดใหม่ว่า "วัดเกาะแก้วเวฬุวัน" ตามสภาพพื้นที่ที่มีป่าไผ่ขึ้นอยู่หนาแน่น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2532 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2540 ก่อสร้างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องเคลือบสีแผ่นเล็ก พื้นปูหินอ่อน ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังทุกด้าน เป็นเรื่องพุทธประวัติ วาดโดยคุณนิตยา ศักดิ์เจริญและคณะ ใช้เวลาวาด 3 ปี อุโบสถประดิษฐานพระประธานหล่อขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2538 หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 ลักษณะเป็นอาคารทรงไทย ลักษณะโครงสร้างทำด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องเคลือบสี มีขนาดกว้าง 14 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นฝีมือช่างในท้องถิ่น ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย มีขนาดกว้าง 18 เมตร ยาว 35 เมตร มีลักษณะโครงสร้างเสาล่างเป็นปูนต่อด้วยไม้เนื้อแข็ง เครื่
้าง 18 เมตร ยาว 35 เมตร มีลักษณะโครงสร้างเสาล่างเป็นปูนต่อด้วยไม้เนื้อแข็ง เครื่องบนทำด้วยไม้เนื้อแข็งคุณภาพดี รูปทรงไทยหลังคามุงกระเบื้อง ใต้ถุนสูง พื้นไม้กระดานขัดมัน หอกลองและหอระฆังสร้างเมื่อ พ.ศ. 2537
วัดวิเวกรัตนธัชมุนี
วัดวิเวกรัตนธัชมุนี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสิชล อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช บริเวณวัดตั้งอยู่ริมเชิงเขา มีสัตว์อาศัยอยู่มากมาย ซุ้มประตูวัดสร้างด้วยคริสตัล วิจิตรงดงาม

วัดวิเวกรัตนธัชมุนีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2480 โดยเมื่อ พ.ศ. 2496 นางส่อง ชีวาณิชย์ ได้ถวายที่ดินเชิงเขาใกล้ปากน้ำสิชล ให้พระครูประสาทธรรมวิภัช ซึ่งท่านเกิดที่บ้านบางจีนเลี่ยน หมู่ที่ 2 ตำบลเสาเภา อำเภอสิชล โดยนามของวัดมีชื่อว่า "วิเวกรัตนธัชมุนี" เพื่อเป็นอนุสรณ์พระรัตนธัชมุนี (ม่วง รตนทฺธโช) พระอุปัชฌาย์ของท่าน วัดไดรับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 ปัจจุบันมีพระวินัยโมลี (ฉลอง ปภสฺสโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดมีเกจิอาจารย์ คือ พ่อท่านฉลอง พระวินัยโมลี ฉายา ปภสฺสโร ชาวบ้านและศิษย์ที่ศรัทธาแวะเวียนมากราบขอพร เจิมรถ เขียนแผ่นยันต์เพื่อความเป็นสิริมงคล วัตถุมงคลของท่านที่ได้สร้างและร่วมทำการอธิษฐานจิตปลุกเสกนั้น ล้วนมีประสบการณ์มากมาย โชคลาภ แคล้วคลาดปลอดภัย

อ้างอิง
วัดสิริปุณณาราม
วัดสิริปุณณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำพะยา อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา ปัจจุบันพระไพศาลคุณากร (สิงห์ เตชวโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดสิริปุณณาราม หรือ วัดลำพะยา สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2415–2468 ระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2415 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2457 ชาวชุมชนลำพะยาและชุมชนอื่นต่างนับถือหลวงพ่อไกร ซึ่งเป็นพระภิกษุในสมัยกรุงศรีอยุธยา ซึ่งเป็นพระภิกษุร่วมสมัยกับหลวงปู่ทวดวัดช่างให้ จังหวัดปัตตานี ชาวลำพะยาเชื่อว้าวัวควายหายมาบนบานกับหลวงพ่อไกรก็จะได้คืน ถ้าเกิดเป็นการสบถสาบานให้ตายภายใน 3 วัน 7 วัน ก็จะเป็นไปตามคำสาบาน คนที่กระทำผิดและพูดโกหกก็จะมีอันเป็นไป ปัจจุบันมักแก้บนโดยการยิงปืน จุดประทัด แต่หากบนว่าไม่ให้ติดเกณฑ์ทหารผลการบนบานพบว่าจะติดเกณฑ์ทหารทุกรายไป ชาวบ้านเชื่อว่าหลวงพ่อไกรชอบความเป็นนักรบ
อาคารและเสนาสนะภายในวัดที่สำคัญ ได้แก่ สถูปหลวงพ่อไกร โรงเรียนนักธรรม ภายในวัดมีความร่มรื่นจากต้นพิกุลแล้วยังมีต้นไม้ที่ให้ความสำคัญทางพุทธศาสนาอีกด้วย ได้แก่ ต้นโพธิ์ และต้นสาละ

อ้างอิง
วัดศรีบุญเรือง (อำเภอเมืองเชียงใหม่)
วัดศรีบุญเรือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ทางฝั่งทิศตะวันออกของแม่น้ำปิง ในตำบลหนองหอย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ อยู่ฝั่งตะวันตกของเวียงกุมกาม

วัดศรีบุญเรือง เดิมชื่อว่า วัดโรงวัว หรือ วัดบ้านโรงวัว เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในสมัยพญามังรายเมื่อ พ.ศ. 1828 โดยสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานที่ได้สร้างสะพานข้ามแม่น้ำปิงเป็นแห่งแรก และต่อมาในปี พ.ศ. 1850 พญามังรายได้สร้างอุโบสถถวายแด่พระนางเจ้าเทพคำ พระมารดาของพระองค์ที่สิ้นพระชนม์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1850 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 5 เมตร ยาว 8 เมตร ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดศรีบุญเรือง" เมื่อปี พ.ศ. 2512
อาคารเสนาสนะที่สำคัญคือ เจดีย์รูปแบบพม่า อุโบสถขนาดเล็ก วิหาร มีจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องราวประวัติความเป็นมาของครูบาศรีวิชัย และหอไตร วัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดศรีบุญเรือง รวมถึงโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญ อีกทั้งยังเปิดเป็นศูนย์การเรียนชุมชนประจำตำบลหนองหอยอีกด้วย ภายหลังยังได้มีการก่อสร้างศาสนสถานเพิ่มเติม เช่น พระบรมธาตุเกศแก้วจุฬามณีองค์จำลอง ด้านหลังยังมีศาลาพระโพธิสัตว์กวนอิม

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการคำ ญาณวิชโย 
* พระครูสุเทพสิทธิคุณ (พ.ศ. 2512 จนถึงปัจจุบัน)

อ้างอิง
วัดอินทาราม (จังหวัดกาญจนบุรี)
วัดอินทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ใน ตำบลหนองขาว อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี

วัดอินทาราม หรือ วัดหนองขาว ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2320 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2520
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารพระป่าเลไลยก์ สันนิษฐานว่าอาจปฏิสังขรณ์ขึ้นมาจากซากวิหารเดิม ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางป่าเลไลยก์ องค์ใหญ่ ชาวบ้านเรียกว่า หลวงปู่เลไลยก์ หน้าตักกว้าง 2 เมตร สูง 7.5 เมตร สร้างด้วยปูนปั้นแบบโบราณเป็นแกนไม้รวก รอบวิหารประดิษฐานรูปปั้นอดีตเจ้าอาวาส เบื้องซ้าย-ขวาด้านหน้าวิหารมีหอระฆังก่ออิฐถือปูนอยู่ด้านละ 1 หอ ลักษณะเป็นอาคารมณฑปขนาดเล็ก ด้านล่างมีช่องประตูทั้ง 4 ทิศ ส่วนบนทำเป็นเจดีย์สี่เหลี่ยมย่อมุม มีเจดีย์จำนวน 3 องค์ อยู่ด้านทิศตะวันออกของอุโบสถ 2 องค์ ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 ภายในประดิษฐาน หมู่กุฏิก่ออิฐฉาบปูน และพระปรางค์องค์สีขาว ศิลปะอยุธยาตอนปลาย-รัตนโกสินตอนต้น ทรงฝักข้าวโพด ฐานเป็นฐาน
ละพระปรางค์องค์สีขาว ศิลปะอยุธยาตอนปลาย-รัตนโกสินตอนต้น ทรงฝักข้าวโพด ฐานเป็นฐานเขียง 3 ชั้น มีบันไดทางขึ้นสู่ฐานเขียงชั้นที่ 2 ที่ด้านทิศเหนือและใต้ เหนือขึ้นเป็นชุดฐานปัทม์ (ฐานบัว 4 ชั้น) เรือนธาตุที่มีซุ้มจระนำทั้ง 4 ทิศ กรอบซุ้มปั้นปูนเป็นลวดลายพญานาค ยอดปรางค์ซ้อน 7 ชั้น เหนือสุดเป็นรูปบัวคลุ่มที่เป็นทรงโดมสูงและนภศูลโลหะ
วันที่ 1 มกราคม 2563 พระสมุห์สมโภชน์ อินฺทวิริโย ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดอินทาราม หนองขาว ได้เข้ามาบูรณปฏิสังขรณ์ตั้งแต่ อุโบสถ, ศาลาการเปรียญ, ศาลาธรรมสังเวช, และปรับภูมิทัศน์บริเวณในวัดให้เป็นหมวดหมู่ สะสางเรื่องบัญชีวัดให้โปร่งใส สนับสนุนพระภิกษุภายในวัดได้รับการศึกษา ทั้งเรียนนักธรรมบาลีและเรียนวิทยาลัยสงฆ์ โดยมีพระสมุห์สมโภชน์ เจ้าอาวาสให้การสนับสนุนด้านการศึกษาทั้งหมด

ในปี 2564 ได้รับเลือกวัดอินทาราม เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง ประจำปี 2564 และได้รับการแต่งตั้ง เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดกาญจนบุรี แห่งที่ 39
ในปี 2565 ได้จัดพิธียกช่อฟ้าศาลาการเปรียญ ในวันที่ 15 เมษายน 2565 และได้รับการคัดเลือกจากคณะสงฆ์จังหวัดกาญจนบุรี ให้จัดงาน หมู่บ้านรักษาศีล 5 เพื่อรับการตรวจประเมินจากคณะกรรมการ ของคณะสงฆ์หนกลาง ในวันที่ 24 สิงหาคม 2565 ในวันที่ ได้รับเลือกจากคณะสงฆ์ภาค 14 ให้วัดอินทาราม สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดกาญจนบุรี แห่งที่ 39 ได้เป็นสำนักปฏิบัติธรรม ที่มีผลงานดีเด่น ประจำหนกลาง รับ ณ วัดไร่ขิง
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการกลม พ.ศ. 2320–2325
* พระอธิการเถื่อน พ.ศ. 2325–2347
* พระอธิการภู่ พ.ศ. 2347–2397
* พระอธิการชุบ พ.ศ. 2397–2422
* พระอธิการหมอน พ.ศ. 2422–2431
* พระอธิการเอี้ยง พ.ศ. 2431–2436
* พระอธิการพัด พ.ศ. 2436–2440
* พระอธิการชุ่ม พ.ศ. 2440–2444
* พระครูวัตตสารโสภณ (หลวงพ่อดอกไม้ ปทุมฺรตฺโน) พ.ศ. 2444–2447
* พระครูจริยาภิรัต (หลวงพ่อยันต์) พ.ศ. 2447–2467
* พระครูโกวิทสุตคุณ (หลวงพ่อพยอม โกวิทฺโท) พ.ศ. 2467–2526
* พระครูปลัดแน่น ปุสฺโส พ.ศ. 2526–2528 
* พระครูอินทคุณากร (หลวงพ่อฮับ เซี่ยงฉิน) พ.ศ. 2528–2533
* พระครูสมุห์ธเนศ (รักษาการ) พ.ศ. 2533–2535
* พระครูกาญจนวิธาน (หลวงพ่อจอก สุชาโต) (รักษาการ) พ.ศ. 2535–2537
* พระครูถาว
535
* พระครูกาญจนวิธาน (หลวงพ่อจอก สุชาโต) (รักษาการ) พ.ศ. 2535–2537
* พระครูถาวรกาญจนนิมิต (หลวงพ่อจีรศักดิ์ ถาวโร) พ.ศ. 2537–2553
* พระครูสังฆรักษ์วินัย อินฺทวินโย พ.ศ. 2553–2562 (ลาสิกขา)
*พระครูสมุห์สมโภชน์ อินฺทวิริโย ดร. วันที่ 30 ตุลาคม 2562(รักษาการ) วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2563-แต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสถึงปัจจุบัน
วัดสันกาวาฬ
วัดสันกาวาฬ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ก๊า อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูสังวรสีลพิพัฒน์ สีลสํวโร เป็นเจ้าอาวาส ได้มีการซื้อที่ดินเพิ่มเพื่อขยายเขตวัดอีกจำนวน 4 ไร่ 2 งาน ปัจจุบันวัดมีอาณาเขตทั้งหมด 7 ไร่ 2 งาน 3 ตารางวา
วัดสันกาวาฬตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2421 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 สำหรับชื่อของวัดสันกาวาฬ มาจากพื้นที่ ที่ตั้งวัด และบ้านสมัยก่อนนั้นเป็นที่สันดอนคือเป็นที่สูง พื้นที่รอบวัดและบ้านเป็นที่ราบที่นาทั้งนั้น สมัยก่อนที่ไม่มีวัด ไม่มีบ้าน ผู้คนได้อาศัยสันดอนเหล่านี้ปลูกกระท่อมอาศัยอยู่ชั่วคราว ในฤดูทำนาเท่านั้น นอกจากนั้นบริเวณนั้นยังเป็นที่อาศัยของนกและกาที่มาหากินตามทุ่งนาอีกด้วย
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหาร 1 หลัง กุฏิเป็นตึก 2 หลัง ศาลาบาตร 2 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปทองเหลือง 3 องค์ พระพุทธรูปทองแดง 1 องค์ และพระพุทธรูปหินอ่อน 2 องค์ มีผู้สูงอายุเล่าว่า เคยมีผู้หญิงมากราบพระในวิหาร ผู้หญิงคนนั้นเกิดอาการหลงรักพระพุทธรูปในวิหาร จนมีเจ้าอาวาสรูปเดินมาสะกดพระพุทธรูปไว้เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก เมื่อผู่ศรัทธาทั้งในหมู่บ้านและต่างบ้านมาขอพร และจะได้ตามดั่งคำขอทุกประการ

อ้างอิง
วัดคู้สลอดวุฒิโสภณ
วัดคู้สลอดวุฒิโสภณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคู้สลอด อำเภอลาดบัวหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดคู้สลอดวุฒิโสภณ เดิมชื่อ วัดใหม่ไปล่ปลื้มประชุมธรรม ที่ตั้งวัดแต่เดิมเป็นที่นา การสัญจรต้องพึ่งพาทางเรือ จนกระทั่งยายตาบ บริจาคเนื้อที่ 9 ไร่ 1 งาน 96 ตารางวา ต่อมามีผู้บริจาคอีก 2 ราย เนื้อที่ 29 ไร่เศษ ก่อตั้งวัดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2451 ตั้งชื่อวัดว่า "วัดใหม่ไปล่ปลื้มประชุมธรรม" เพื่อเป็นเกียรติแก่นายไปล่กับนายปลื้ม
ต่อมาได้มีการรื้อถอนโบสถ์หลังเก่าเพื่อสร้างอุโบสถ หลังใหม่ และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร พร้อมเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดบ่อสลอด" เนื่องจากบริเวณวัดมีต้นสลอดอยู่มาก วัดเปลี่ยนชื่ออีกครั้งว่า "วัดคู้สลอดวุฒิโสภณ" ในสมัยพระครูประทุมคุณากร (หลวงพ่อเปลื้อง) เมื่อ พ.ศ. 2487 ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระครูพิพัฒนกิจวิมล (หลวงพ่อวิจิตร) ถือเป็นยุคแห่งการพัฒนา มีการบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะต่าง ๆ

รายนามเจ้าอาวาส
ลำดับเจ้าอาวาสเท่าที่สืบทราบมาได้ในสมัยพระครูสมหวัง ญาณโสภโณ เมื่อปี พ.ศ. 2531
# หลวงพ่อฉาย
# พระอาจารย์สมพงษ์ (ลาสิกขาภายหลังหลวงพ่อปานวัดบางนมโค มรณภาพในปีพ.ศ.2481 ไม่นาน)
# พระครูปทุมคุณาธาร (เปลื้อง ติสสโร) (มรณภาพเมื่อปี พ.ศ.2514)
# พระครูสมหวัง ญาณโสภโณ

อ้างอิง
วัดพุทธวนาราม (จังหวัดมหาสารคาม)
วัดพุทธวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ บ้านวังน้ำเย็น ตำบลเกิ้ง อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม มีที่ดินตั้งวัดกว่า 30 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูปลัดอาจริยวัฒน์ (ทรงศักดิ์ นิราลโย) เป็นเจ้าอาวาส

วัดพุทธวนาราม หรือ วัดป่าวังน้ำเย็น สร้างขึ้นโดยพระอาจารย์สุริยันต์ โฆสปัญโญ ผู้เป็นลูกศิษย์ของ หลวงปู่คำพันธ์ โฆสปัญโญ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 โดยญาติโยมชาวมหาสารคามและทานธนบดีผู้มีจิตศรัทธา มีความเลื่อมใสศรัทธา ร่วมบริจาคที่ดินบริเวณที่ตั้งวัดป่าวังน้ำเย็นในปัจจุบัน จนกระทั่งได้รับการยกฐานะเป็นวัดอย่างถูกต้องเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
จุดเด่นของวัด คือ เจดีย์ศรีมหาสารคาม องค์ใหญ่สีทอง รวมถึงศาลาการเปรียญไม้ขนาดใหญ่ซึ่งใช้เสาไม้ถึง 112 ต้น หอระฆังไม้สักขนาดใหญ่ รวมไปถึงอุโบสถไม้ตะเคียนทอง ภายในวัดยังเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปทรงเครื่องที่สร้างจากทองคำบริสุทธิ์ 5 องค์ น้ำหนักกว่า 14 กิโลกรัม ซึ่งวัดจะนำออกแห่รอบเมืองในงานทอดกฐินเป็นประจำทุกปี พระพุทธมหาจักรพรรดิหน้าตัก 5 นิ้ว เนื้อทองคำบริสุทธิ์

อ้างอิง
วัดโพเด็ด
วัดโพเด็ด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำปำ อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน 19 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน

วัดโพเด็ดตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2150 โดยมีสมเด็จเจ้าวาสุเทพ ได้นำเอาต้นศรีมหาโพธิ์มาจากนครศรีธรรมราชมาปลูกไว้ เมื่อสร้างวัดขึ้นในระยะแรก จึงได้เรียกว่า วัดโพธิ์สมเด็จ ต่อมาได้เรียกว่า วัดโพธิ์เด็จ ปัจจุบันเขียนว่า "วัดโพเด็ด" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2446 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 24 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2447
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 20 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2447 ศาลาการเปรียญกว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2486 กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง หอระฆัง และหอฉัน ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ พระเพลากว้าง 6 เมตร พระโมคคัลลาน์และพระสารีบุตร อยู่ด้านข้างพระประธานและยังมีพระพุทธรูป ปางอุ้มบาตรสูง 1 เมตร โบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ สมุดข่อยเขียนเรื่องพระมาลัยอายุราวรัชกาลที่ 3 หีบหนังสือและตู้พระธรรมลายรดน้ำ 3 หลัง ปัจจุบันอยู่ที่สถาบันทักษิณคดีศึกษา ธรรมาสน์รากไม้มีขนาดหน้ากว้างประมาณ 2.50 เมตร ยาวประมาณ 3.50 เมตร อายุมากกว่า 500 ปี
รายนามเจ้าอาวาส
* สมเด็จเจ้าวาสุเทพ พ.ศ. 2150–2200
* สมเด็จเจ้ากิ้มฮัว พ.ศ. 2400–2429
* สมเด็จเจ้าย้อย พ.ศ. 2430–2449
* พระครูกาเดิม กิตติมศักดิ์ พ.ศ. 2450–2460
* พระครูประจักษ์ธรรมจริยา พ.ศ. 2461–2499
* เจ้าอธิการเกลื่อน เขมจารี พ.ศ. 2500–
* พระอธิการวิชัย ปุญฺญธโร

อ้างอิง
วัดละหารไร่
วัดละหารไร่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองละลอก อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง
วัดละหารไร่ เดิมชื่อ วัดไร่วารี เนื่องจากมีน้ำอยู่ล้อมรอบ ว่ากันว่าเป็นที่กันดารมาก ถ้าจะไปต้องบุกป่าฝ่าดงพอสมควร และอาจหลงทางได้ โดยในสมัยนั้นยังไม่มีถนน มีแต่ทางเดินแคบ ๆ เท่านั้น ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2354 โดยหลวงพ่อสังข์เฒ่าเริ่มสร้างที่พักไว้เมื่อถึงเวลาเข้าพรรษา จำพรรษาที่วัดละหารใหญ่ ต่อมามีผู้คนไปทำไร่ในแถบใกล้ ๆ นั้นมากขึ้น เห็นว่ามีพระสงฆ์อยู่จึงจัดภัตตาหารไปถวายเป็นประจำ จนภายหลังมีพระภิกษุไปอยู่เพิ่มมากขึ้น จึงได้ก่อสร้างกุฏิวิหาร มีหลวงพ่อเฒ่าเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก มีเจ้าอาวาสปกครองวัดละหารไร่ ตามลำดับ คือ หลวงพ่อเกิด หลวงพ่อสิงห์ หลวงพ่อจ๋วม เกจิอาจารย์ที่มีลูกศิษย์มาก คือ พระครูภาวนาภิรัต (ทิม อิสริโก) ต้นตำรับวัตถุมงคลผงพรายกุมาร อัน
ีลูกศิษย์มาก คือ พระครูภาวนาภิรัต (ทิม อิสริโก) ต้นตำรับวัตถุมงคลผงพรายกุมาร อันเลื่องชื่อ รวมถึงพระครู วิจิตรธรรมาภิรัต (หลวงพ่อเชย)
วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ภายในวัดประดิษฐานหลวงปู่ทิมองค์ใหญ่

อ้างอิง
วัดถ้ำเขาเต่า
วัดถ้ำเขาเต่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

วัดถ้ำเขาเต่าตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

วัดตั้งอยู่บริเวณเขาเต่าและติดทะเล ทางเข้าด้านหน้าจะจำลองเป็นถ้ำด้วยปูนปั้น ถัดไปประดิษฐานพระโพธิสัตว์กวนอิม หรือ เจ้าแม่กวนอิม มีหลวงพ่อองค์ใหญ่ พระพุทธศากยชินมหาราช ประดิษฐานอยู่บนยอดสูงสุดของวัดถ้ำเขาเต่า หันหน้าออกไปทางทะเล เป็นพระพุทธรูปศิลปะสุโขทัยมีขนาดหน้าตักกว้าง 9.99 เมตร

อุโบสถ์หลังแรกสร้างเป็นถ้ำหิน มีพระสังกัจจายน์องค์ใหญ่ ตั้งอยู่ด้านหน้าและในถ้ำยังมีพระพุทธรูปปางต่าง ๆ อุโบสถ์ที่สองตั้งอยู่บนเนินเขา สร้างด้วยสีสันสดใสและสะดุดตา

อ้างอิง
วัดดอยพระบาท
วัดดอยพระบาท เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ปัจจุบันมีพระครูสาทรวรธรรม ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดดอยพระบาทตั้งวัดเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2517 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2518
วัดมีรอยพระพุทธบาทจำลอง มีตำนานเล่าว่า พระพุทธเจ้าได้เสด็จมายังเนินเขาแห่งนี้ ได้ประทับรอยพระบาท ชาวบ้านเรียกเนินภูเขานี้ว่า ดอยพระบาท ภายหลังมีการสร้างพระธาตุไว้บริเวณใกล้กับรอยพระพุทธบาท พระธาตุองค์ปัจจุบันเป็นพระธาตุที่สร้างขึ้นใหม่คร่อมองค์เดิมที่ปรักหักพังไป ลักษณะพระธาตุ มีฐานปัทม์สูงสองชั้น คั่นด้วยฐานบัวลูกแก้วต่อหน้ากระดานรับเรือนธาตุ มีปล้องไฉน ปลียอด ชั้นฐานทักษิณของเรือนธาตุมีราวกั้นแบบราวระเบียง มีบันไดนาคทอดสี่ทิศจากชั้นฐานล่างสุดสู่ฐานทักษิณ บริเวณฐานบัวลูกแก้วมีทพนมปูนปั้น

อ้างอิง
วัดโพธาราม (จังหวัดนครสวรรค์)
วัดโพธาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำโพ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ มีเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 67 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 2181
วัดโพธารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมือ พ.ศ. 2435 และได้รับพระราชทานวิสุคามสีมาใหม่เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 ที่ตั้งเดิมของวัดอยู่ริมปากแม่น้ำปิงฝั่งขวา มีต้นมะขาม 2 ต้น ต้นตะกู 1 ต้น ศาลาท่าน้ำ 2 หลัง ทางด้านที่ทำการไปรษณีย์โทรเลขปัจจุบัน ต่อมาย้ายมายังที่ตั้งปัจจุบัน ส่วนที่ธรณีสงฆ์แปลงหลังวัด เดิมเป็นป่าไผ่เป็นบริเวณเผาอัฐิของนางเอม เรียกกันว่า ยายเอม เผาอัฐิ
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถหลังใหม่ โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมตร ยกพื้นสูง 3 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 ศาลาการเปรียญ กว้าง 19 เมตร ยาว 27 เมตร เป็นตึกทรงไทย 2 ชั้น อาคารสภาบริหารคณะสงฆ์เป็นตึกทรงไทย 3 ชั้น อาคารเรียนปริยัติธรรมเป็นตึกทรงไทย 3 ชั้น และกุฏิสงฆ์ 9 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ปางมารวิชัย สร้างด้วยทองเหลือง มีนามว่า พระโพธานุชินราช สร้างที่วัดระฆังโฆสิตาราม กรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2456 โดยสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (หม่อมราชวงศ์เจริญ ญาณฉนฺโท)

อ้างอิง
วัดท่าล้อ (อำเภอภูเพียง)
วัดท่าล้อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลฝายแก้ว อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน

วัดท่าล้อไม่มีประวัติการสร้าง โบราณสถานสำคัญคือ องค์เจดีย์ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1890 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2468 กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานวัดท่าล้อในราชกิจจานุเบกษาเล่มที่ 61 ตอนที่ 65 ลงวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2487 และประกาศกำหนดขอบเขตในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 97 ตอนที่ 159 ลงวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2523
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ทรงระฆัง ซึ่งองค์เจดีย์ถูกยึดฐานให้สูง และองค์ระฆังมีขนาดเล็กเพรียว ฐานล่างเป็นฐานเขียงสามชั้นขนาดใหญ่ รองรับฐานบัวลูกแก้วอกไก่ ซึ่งมีลวดบัว 2 ลวด และถัดขึ้นไปเป็นกลุ่มมาลัยเถา 4 ชั้นรองรับองค์ระฆัง เหนือองค์ระฆังเป็นบัลลังค์ ปล้องไฉนและปลียอด และวัดยังมีวิหาร พระธาตุ รอยพระบาทบัวขาว มีงานประเพณีนมัสการพระธาตุวัดท่าล้อ ในวันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 7 (เดือนเมษายน) เป็นประจำทุกปี

อ้างอิง
โพวีนตอง
โพวีนตอง ( , ; ถอดเป็นอักษรโรมันว่า Phowintaung, Hpowindaung, Powintaung และ Po Win Taung) เป็นหมู่ถ้ำศาสนาพุทธเถรวาทริมแม่น้ำชี่น-ดวี่น ราว ทางตะวันตกของโมนยวา ในอำเภอยี่นมาบีน จังหวัดโมนยวา ภาคซะไกง์ ทางตอนเหนือของประเทศพม่า

ในหมู่ถ้ำหินทรายเหล่านี้ประกอบด้วยถ้ำเดี่ยว ๆ ขนาดทั้งเล็กและใหญ่จำนวน 947 ถ้ำที่มีการตกแต่งอย่างวิจิตรตระการตา ภายในถ้ำมีทั้งพระพุทธรูปแกะสลักและภาพเขียนฝาผนังแสดงพุทธชาดก ปรากฏการประมาณอายุอยู่ที่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 14–18

คลังภาพ
ไฟล์:Monywa-hpo-win-d18.jpg|ทางเข้าถ้ำแห่งหนึ่ง
ไฟล์:Monywa-hpo-win-d33.jpg| จิตรกรรมบนเพดาน
ไฟล์:Monywa-hpo-win-d13.jpg| จิตรกรรมฝาผนัง
ไฟล์:Monywa-Hpo Win Daung-18-Malerei-gje.jpg| จิตรกรรมฝาผนัง
ไฟล์:Monywa-hpo-win-d24.jpg| ทางเดินที่มีพระพุทธรูปเรียงราย

อ้างอิง
* Monywa - Santa Maria Travel and Tours 
* Monywa and Powin Daung 
* Luminous Journeys Travel

แหล่งข้อมูลอื่น
* Photos of Phowintaung
* Panoramio pictures for Phowintaung
อนุสาวรีย์บรรจุศพโฆฌา อาฮ์เมียต ยาซาวีย์
อนุสาวรีย์บรรจุศพโฆฌา อาฮ์เมียต ยาซาวีย์ ( ; , ) เป็นอนุสาวรีย์บรรจุศพในเมืองเตอร์กิสถาน ทางใต้ของประเทศคาซัคสถาน สร้างขึ้นในปี 1389 โดยเตมือร์ จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเตมือร์ เพื่อทดแทนอนุสาวรีย์บรรจุศพหลังเล็กของเดิมซึ่งสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 12 ของโฆฌา อาฮ์เมียต ยาซาวีย์ (1093–1166) ผู้วิเศษซูฟีและกวีชาวเตอร์กิก อย่างไรก็ตาม อาคารไม่เคยสร้างเสร็จสมบูรณ์นับตั้งแต่เตมือร์เสียชีวิตในปี 1405
ถึงแม้จะสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่อาคารก็ยังคงอยู่รอดมาถึงปัจจุบันและเป็นตัวอย่างชิ้นสำคัญของวิทยาการการก่อสร้างในสมัยจักรวรรดิเตมือร์ อาคารนี้ถือเป็นอาคารแรก ๆ และเป็นอาคารต้นแบบของสถาปัตยกรรมแบบจักรวรรดิเตมือร์ในสมัยต่อ ๆ มา นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางการแสวงบุญของผู้คนจากทั่วเอเชียกลาง รวมถึงเป็นหนึ่งในอัตลักษณ์แห่งชาติของชาวคาซัค ยูเนสโกขึ้นทะเบียนที่นี่เป็นแหล่งมรดกโลกแห่งแรกของคาซัคสถานในปี 2003

อ้างอิง
วัดราษฏร์บำรุงวนาราม
วัดราษฏร์บำรุงวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเตย อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 43 ไร่ 3 งาน ปัจจุบัน พระครูถาวรพัฒนาคุณ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดราษฏร์บำรุงวนารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2447 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
ในอดีตบริเวณที่ตั้งวัดมีวิหารร้าง ซึ่งได้เป็นที่พักของเด็กเลี้ยงควายและมีเสาต้นหนึ่งตั้งอยู่ ชาวบ้านเรียกว่าที่ตั้งนั้นว่า เสาเดี่ยว ในบริเวณนั้นมีการขุดพบโบราณวัตถุ กองอิฐเก่า ถ้วยชาวแตกหัก เสาที่ขาดอยู่ใต้ดินจำนวนมาก และพบเศียรพระ 3 เศียร ซึ่งภายหลังมีตำนานจระเข้กินพระ ปัจจุบันเศียรเหล่านี้เหลือเพียงเศียรเดียว อีกสองเศียรถูกขโมยไป เมื่อตรวจสอบเศียรพระพบว่าเป็นเศียรพระหินทรายสมัยอยุธยาตอนปลาย จึงสันนิษฐานว่า บริเวณวิหารร้างเสาเดี่ยวนี้เป็นชุมชนเก่าสมัยอยุธยาตอนปลาย ต่อมาในสมัยรัตนโกสินทร์มีผู้มีจิตศรัทธาสร้างวัดขึ้นบริเวณนี้ สร้างใกล้กับวิหารร้างนี้ โดยมีนายโหมด นายหรั่ง และนายพยอม เขยมา จากหอมสิน ช่วยกันจัดสร้างโดยซื้อที่ดินนางหงส์ซึ่งอยู่บ
นายหรั่ง และนายพยอม เขยมา จากหอมสิน ช่วยกันจัดสร้างโดยซื้อที่ดินนางหงส์ซึ่งอยู่บริเวณวิหารร้างเสาเดี่ยว ชาวบ้านเรียกว่า วัดเกาะ เนื่องจากมีคลองล้อมรอบ เป็นสำนักสงฆ์อยู่หลายปี จนมีพระธุดงค์ นามว่า หลวงปู่นาค ผ่านมา ชาวบ้านจึงนิมนต์จำพรรษา จากนั้นเมื่อ พ.ศ. 2453 เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดราษฏร์บำรุงวนาราม"
วัดเกษมประทีป
วัดเกษมประทีป เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะสะท้อน อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส มีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 76 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 2 แปลง เนื้อที่ 37 ไร่ 3 งาน

วัดเกษมประทีป หรือ วัดเกาะสะท้อน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2310 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2310 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 177 เมตร ยาว 202 เมตร และผูกพัทธสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2320 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน มีพื้นที่
โบราณสถาน 1 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2564
จากโบราณคดีที่หลงเหลืออยู่ล้วนเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 25 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ กุฏิมีลักษณะสถาปัตยกรรมภาคใต้ เป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง ผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคามุงกระเบื้องดินเผา มีมุขยื่นออกมาทางด้านหน้า มีบันไดขึ้นลงขนาบทั้ง 2 ข้าง ตัวอาคารทั้งด้านนอกและด้านในประดับตกแต่งด้วยไม้แกะฉลุลงสีเป็นรูปต่าง ๆ เช่น ลายดอกไม้และพรรณพฤกษา มีหน้าต่างและช่องลูกกรงไม้สำหรับระบายอากาศ

อ้างอิง
วัดมะนาวหวาน (จังหวัดนครศรีธรรมราช)
วัดมะนาวหวาน เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างกลาง อำเภอช้างกลาง จังหวัดนครศรีธรรมราช มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 38 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ราว 270 ไร่

วัดมะนาวหวานตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2227 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2230 ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ได้ยกฐานะเป็นอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2539 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 113 ตอนที่ 44 ง วันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2539
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระเจดีย์สองพี่น้องตั้งอยู่หน้าพระอุโบสถ มีลักษณะสถาปัตยกรรมแบบอยุธยา ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เสร็จเมื่อ พ.ศ. 2535 ตามพระราชปรารภของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อคราวเสด็จพระราชดำเนินมาททรงยกช่อฟ้าอุโบสถ เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2519 พระประธานในอุโบสถ นามว่า พระพุทธพิชิตมาร ประทานสันติสุขสวัสดี นรสีห์ธรรมานุศาสก์ ไตรโลกนาถธรรมบพิตร เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะสุโขทัยหน้าตักกว้าง 49 นิ้ว สร้างโดยจ่าเผ่นผยอง (ชุ่ม สุวรรณจินดา) และนางทองสุข สุวรรณจินดา เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 และพระพุทธสิหิงค์ แบบนครศรีธรรมราชจำลอง หล่อด้วยโลหะผสม หน้าตักกว้าง 60 นิ้ว มีพระนามาภิไธยย่อ สธ. พระ
ครศรีธรรมราชจำลอง หล่อด้วยโลหะผสม หน้าตักกว้าง 60 นิ้ว มีพระนามาภิไธยย่อ สธ. พระตราประจำพระองค์ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ประดิษฐ์บนผ้าทิพย์ ประดิษฐ์เป็นพระปฏิมาประธาน ในศาลาเฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา
วัดเกาะถ้ำ
วัดเกาะถ้ำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขารูปช้าง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา อยู่ห่างจากสามแยกสำโรง ตามเส้นทางสายสงขลา-นาทวี ประมาณ 2 กิโลเมตร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 49 ไร่ 3 งาน 10
วัดเกาะถ้ำสร้างเมื่อ พ.ศ. 2357 เดิมตั้งอยู่บนที่ราบ มีชื่อว่า วัดสพานยาว ครั้งเมื่อเมืองสงขลาถูกข้าศึกยกทัพมาโจมตี บริเวณเกาะถ้ำนี้ได้เป็นสถานที่ยกทัพมาต่อสู้และใช้กลอุบายทำให้ข้าศึกถอยทัพไป ทำให้ทัพไทยชนะข้าศึกได้ ต่อมาพระยาวิเชียรคีรี (บุญสังข์ ณ สงขลา) ได้สร้างรอยพระพุทธบาทจำลองบนหิน ประดิษฐานไว้บนภูเขาแล้วให้ย้ายวัดสะพานยาวที่ตั้งอยู่บนที่ราบไปสร้างบนภูเขา และให้มีนามว่า "วัดเกาะถ้ำ"เมื่อครั้งสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จตรวจการณ์คณะสงฆ์มณฑลปักษ์ใต้ พ.ศ. 2455 ทรงรถยนต์เสด็จสวนตูล และได้แวะทอดพระเนตรวัดเกาะถ้ำ ปรากฏความว่า "ระยะทางราว 200 เส้นเศษ แวะทอดพระเนตรวัดเกาะถ้ำตามทางวัดนี้พระอธิการคงเป็นเจ้าอาวาสพระสงฆ์เป็นธรรมยุต
ศษ แวะทอดพระเนตรวัดเกาะถ้ำตามทางวัดนี้พระอธิการคงเป็นเจ้าอาวาสพระสงฆ์เป็นธรรมยุตมี 5 รูป หรือ 6 รูป ตั้งอยู่บนเขา แลเห็นที่ทางในจังหวัดนั้นเป็นรมณียสถานปัจจุบันภายในวัดมีโบราณสถานที่สำคัญ ๆ ได้แก่ อาคารก่ออิฐถือปูนและเจดีย์บนยอดเขา และรอยพระพุทธบาท"
วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ วันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2451 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 12.50 เมตร ยาว 14.50 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดให้ราชการตั้งโรงเรียนชื่อ่ว่า โรงเรียนวัดเกาะถ้ำ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 1 เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2465 ตามพระราชบัญญัติการประถมศึกษา พ.ศ. 2464 โดย รองอำมาตย์โทหลวงภักดีรณฤทธิ์ นายอำเภอเมืองสงขลา รองอำมาตย์พันธ์ สุขวัลลี ขุนเกิด ถิรวุธ กำนันตำบลเขารูปช้าง และเจ้าอธิการพรหมทอง เจ้าอาวาสวัดเกาะถ้ำ โดยใช้ชื่อว่า “โรงเรียนประชาบาล ตำบลเขารูปช้าง 1 (วัดเกาะถ้ำ)” ให้พระภิกษุนุ่ม สุวรรณไชโย เป็นครูผู้สอน และได้เกณฑ์เด็กในหมู่ที่ 1 – 7 เข้าเรียน ได้จำนวนทั้งสิ้น 15 คน วิชาที่เปิดสอนมี อ่าน คัด เขียน ความรู้เมืองไทย วิทย
รียน ได้จำนวนทั้งสิ้น 15 คน วิชาที่เปิดสอนมี อ่าน คัด เขียน ความรู้เมืองไทย วิทยาการ สุขศึกษา พลศึกษา การฝีมือ และลูกเสือ
ไก่ขอทาน
ไก่ขอทาน หรือ เจี้ยวฮว่าจี ( ) เป็นอาหารจีนชนิดหนึ่งประเภทไก่ยัดไส้ ถูกห่อหุ้มด้วยดินเหนียวและใบบัว(หรือจะใช้ใบตองหรือใบไผ่แทนก็ได้) และอบอย่างช้าโดยใช้ไฟอ่อน ๆ การตระเตรียมส่วนเดียวอาจใช้เวลานานถึงหกชั่วโมง แม้ว่าอาหารจานนี้จะถูกปรุงด้วยดินเหนียวแบบดั้งเดิม แต่สูตรอาหารก็ถูกวิวัฒนาการขึ้น เพื่อความสะดวกและความปลอดภัย ซึ่งมักจะอบด้วยแป้งโด ถุงอบความร้อน หม้ออบเซรามิก หรือเตาอบลมร้อน

ต้นกำเนิด
ไก่ขอทานเป็นอาหารยอดนิยมมากในประเทศจีน โดยมีหลายภูมิภาคที่อ้างว่ามาจากของตนเอง ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่ยอมรับว่าอาหารนี้มีต้นกำเนิดจากหางโจว

อ้างอิง
หุยกัวโร่ว
หุยกัวโร่ว หรือ เนื้อหมูผัดซ้ำ ( ) เป็นอาหารจีนจากเสฉวน ส่วนผสมของอาหารจานนี้ประกอบไปด้วยเนื้อหมูที่ถูกนำไปเคี่ยวต้ม หั่นเป็นชื้น ๆ และนำไปผัด โดยปกติจะผัดด้วยผักต่าง ๆ เช่น ผักกาด พริกหยวน หัวหอมหรือต้นหอม และซอสซึ่งอาจจะรวมไปถึงเหล้าจีนซึ่งมาจากเช่าซิง ซอสฮอยซิน ซีอิ๊ว น้ำตาล ขิง พริกขี้หนู และซอสเถียนเมี่ยน

อาหารจานนี้มักมีความเกี่ยวข้องกับหยานเจียนโร่ว ( ) ซึ่งมีรสชาติค่อนข้างจะดูคล้ายกันกับฮุ่ยกั๋วโร่ว แต่ด้วยขั้นตอนการปรุงอาหารที่ต่างกันออกไป

อ้างอิง
* . Internet Archive ONLINE.
* . Internet Archive ONLINE

หมายเหตุ
วัดตะเฆ่
วัดตะเฆ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2246 ตรงกับต้นแผ่นดินพระเจ้าเสือ มีเรื่องเล่ากันว่าเป็นวัดที่เชื้อพระวงศ์สร้างขึ้น มีหลักฐานบางอย่างที่ปรากฎมีอยู่ในเจดีย์ นามว่า ธรรมจินดามเหสี วัดนี้จึงได้มีนามว่า วัดธรรมจินดา เดิมมีรูปจระเข้ปูนปั้นอยู่คู่หนึ่งอยู่สองข้างทางเดินจากแม่น้ำป่าสัก หน้าอุโบสถชาวบ้านจึงเรียกว่า "วัดตะเฆ่" ซึ่งเพี้ยนมาจากจระเข้ บ้างก็กล่าวว่าเดิมวัดนี้เคยมีตะเข้อยู่คู่หนึ่ง ซึ่งตะเข้หรือตะเฆ่ในที่นี้หมายถึงแม่แรงหรือเครื่องทุ่นแรงชนิดหนึ่งที่ใช้สำหรับลากของหนัก นอกจากนี้ชาวบ้านยังเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า วัดนอก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2514
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบอยู่ริมแม่น้ำแควป่าสัก อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีอุโบสถกว้าง 6.50 เมตร ยาว 10.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 หอสวดมนต์กว้าง 9.20 เมตร ยาว 13.20 เมตร สร้าง พ.ศ. 2525 เมตร และฌาปนสถาน สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถและมีรอยพระพุทธบาทจำลอง เจดีย์เก่า จำนวน 2 องค์ ตั้งบนฐานไพทีวางตัวตามแนวแกนทิศตะวันออก ตะวันตก องค์หนึ่งเป็นเจดีย์เป็นเจดีย์ทรงระฆังที่มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้ยี่สิบ ส่วนอีกองค์มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง ยังปรากฏเจดีย์บริวารขนาดเล็กตั้งอยู่บนฐานไพทีเดียวกันอีกจำนวน 5 องค์ และมีกำแพงล้อมลอบฐานไพที

อ้างอิง
วัดป่าสักคำ
วัดป่าสักคำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา ที่ดินของวัดมีจำนวน 7 ไร่ 11.6/10 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 52945

วัดป่าสักคำมีพระธาตุ ชาวบ้านสมัยโบราณเรียกว่า ม่อนเวียงปู่ล่าม, พระธาตุดอยม่อน หรือ พระธาตุจอมก๊อ ตามแต่จะเรียก พระธาตุอาจสร้างในสมัยพ่อขุนจอมธรรม พ่อขุนเจืองธรรมิกราช หรือพ่อขุนงำเมือง จนกระทั่งวัดแห่งนี้ได้ล่มสลายเป็นวัดร้างมานาน แล้วหลายร้อยปีที่ผ่านมา มีพระสงฆ์มาธุดงค์จำพรรษา จึงได้ปรับปรุงพัฒนาวัด เพิ่งตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2554
อาคารเสนาสนะที่สร้างแล้ว คือ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ 14 หลัง วิหาร พระธาตุเจดีย์ โดยกุฏิรับรองห้องที่ 2 ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกใกล้กับองค์พระธาตุ เห็นภาพเงาขององค์พระธาตุส่องลอดฝาประตูห้องหน้ากุฏิเข้ามาภายในกุฏิ เห็นเงาองค์พระธาตุกลับหัวและเป็นภาพเหมือนจริงทุกอย่าง ซึ่งปรากฏการณ์นี้เกิดจากการหักเหของแสง นับว่าองค์พระธาตุวัดป่าสักคำ เป็น 1 ใน 3 ของภาคเหนือ และเป็น 1 ใน 6 ของประเทศไทย ที่มีการเกิดเงาเช่นนี้

อ้างอิง
โบ้โบ้จี้
ในย่างกุ้ง]]

โบ้โบ้จี้ ( , Bo Bo Gyi, ; , ในไทยนิยมเรียก โบโบยี ) โดยธรรมเนียมเป็นคำเรียกเทพเจ้า (นะ) ที่เป็นเทพารักษ์ประจำวัดหรือพระเจดีย์ในศาสนาพุทธแบบพม่า โดยทั่วไปนิยมสร้างรูปเคารพโบ้โบ้จี้เป็นรูปเคารพชายสูงวัยขนาดเท่าบุคคล สวมเครื่องประดับศีรษะ บางครั้งถือไม้เท้าเพื่อย้ำถึงความอาวุโส เครื่องสักการะที่นิยมคือผ้าและโลนจี ศาลบูชาโบ้โบ้จี้นั้นสามารถพบได้ทั่วไปในประเทศพม่า และบางศาลเป็นที่นิยมสักการะมากกว่าที่อื่น เช่น ศาลโบ้โบ้จี้ที่ชเวยองบิน เป็นที่นิยมในหมู่ผู้ซื้อรถใหม่ซึ่งมักนำรถยนต์ใหม่ที่พึ่งซื้อไปขอพรให้ดวงวิญญาณของโบ้โบ้จี้คุ้มครอง
ในคนไทย โบ้โบ้จี้มักเป็นที่รู้จักในชื่อ เทพทันใจ และนับถือสักการะในฐานะเทพเจ้าที่ช่วยดลบันดาลคำขอต่าง ๆ ได้

ระเบียงภาพ

File:Bo Bo Gyi, Kyauktan Yay-Le Pagoda.JPG|โบ้โบ้จี้ในเจดีย์เยเล
File:Bo Bo Gyi, Sule Pagoda, Yangon.JPG|ศาลโบ้โบ้จี้ในเจดีย์ซู่เล
File:Bo Bo Gyi, Bago.JPG|ศาลโบ้โบ้จี้แห่งหนึ่งในพะโค

อ้างอิง
วัดพระธาตุดอยน้อย (จังหวัดเชียงใหม่)
วัดพระธาตุดอยน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอยหล่อ อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่

ประวัติ
วัดพระธาตุดอยน้อยสร้างโดยพระนางจามเทวี เมื่อครั้งเสด็จมาครองเมืองลำพูน พ.ศ. 1201 ตามคำเชิญของสุเทวฤๅษี ทรงสร้างเจดีย์เพื่อประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 1997 ได้ค้นพบตำนานพระเจดีย์ของพระนางจามเทวีซึ่งองค์พระเจดีย์ในขณะนั้นปรักหักพังเหลือแต่ฐานจึงได้ปฏิสังขรณ์ใหม่ และให้ช่างทำจารึกเรื่องการปฏิสังขรณ์ไว้เป็นหลักฐาน หลักจารึกที่อยู่บนพระธาตุดอยน้อย จารึกไว้ว่า เมื่อ จ.ศ. 926 (สมัยพระเมกุฏิสุทธิวงศ์) ได้ทำการบูรณะองค์พระธาตุ แต่เดิมตามจารึกปรากฏเพียงองค์พระธาตุและพัทธสีมาเท่านั้น
ผ่านไปอีกหลายร้อยปี องค์เจดีย์มีความชำรุดทรุดโทรม ถึงปี พ.ศ. 2430 ครูบามหาวัน เจ้าอาวาสวัดพระธาตุศรีจอมทองวรวิหารทำการบูรณะแต่มีเหตุขัดข้องมิอาจทำได้สำเร็จ จนเมื่อ พ.ศ. 2440 ครูบาศรีวิชัยจึงได้ดำเนินการต่อกระทั่งสำเร็จ อย่างไรก็ดี ข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าวัดพระธาตุดอยน้อยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300

อาคารและเสนาสนะ
บริเวณวัดตั้งอยู่บนภูเขาติดลำน้ำปิงมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบทุกทิศทาง มีบันไดนาคขึ้นไป 241 ขั้น
พระธาตุดอยน้อยเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุที่มีขนาดเท่าเมล็ดถั่วเขียว สีดอกพิกุลแห้ง ปัฏฐานกลมเกลี้ยง ซึ่งได้อัญเชิญมาจากวัดพระธาตุศรีจอมทองวรวิหารเมื่อ พ.ศ. 2457 ปัจจุบันทางวัดได้ถือเอาวันเพ็ญ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 เหนือ เป็นงานประเพณีสรงน้ำพระธาตุที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี
เจดีย์เป็นเจดีย์ทรงล้านนาตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมถัดขึ้นไปเป็นชั้นลูกแก้วย่อเก็จจากนั้นเป็นชั้นมาลัยเถาสามชั้นรองรับองค์ระฆังบัลลังก์และปล้องไฉน เจดีย์ทรงพม่าตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยม มีบัวคว่ำและบัวหงาย มีลวดบัวรัดหนึ่งเส้นเรือนธาตุสี่เหลี่ยม มีซุ้มพระประจำทิศด้านละสององค์ และมีเจดีย์รายประจำทิศทั้งสี่มุม ถัดขึ้นไปเป็นเรือนธาตุขนาดเล็กมีซุ้มพระประจำทิศด้านละองค์ ถัดขึ้นไปเป็นมาลัยเถาสามชั้นรองรับองค์ระฆัง และปล้องไฉนไม่มีบัลลังก์ ลักษณะลวดลายเป็นศิลปะพม่า วิหารก่ออิฐถือปูนมีมุขยื่นออกด้านข้างหลังคา 2 ชั้นภายในมีภาพจิตกรรมเป็นภาพเทวดาและนางกินรีด้านหลังพระประธาน

อ้างอิง
วัดบางพระ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดบางพระ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางพระในตำบลบางพระ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดบางพระตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง จากการสืบประวัติเท่าที่ทราบ มีสมภารรูปแรกชื่อว่า อาจารย์บู่ ประวัติของวัดมีความเกี่ยวข้องกับพระพุทธโสธร พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ของจังหวัดฉะเชิงเทรา พระพุทธรูปองค์นี้ได้ลอยตามกระแสน้ำมาติดที่ก้นเฝือกในคลองบางพระ ประชาชนจึงได้ช่วยกันดึงองค์พระขึ้นมาไว้ที่วัดบางพระแต่ก็ไม่สามารถนำขึ้นมาได้ องค์พระได้จมหายไป ชาวบ้านเห็นว่าเป็นนิมิตดี จึงได้ตั้งชื่อวัดนี้ว่า วัดบังพระ และเรียกคลองที่ผ่านหน้าวัดว่า คลองบังพระ กาลเวลาผ่านไป เสียง "บัง" ได้เพี้ยนไปเป็น "บาง" จึงกลายเป็นชื่อ "วัดบางพระ" รวมทั้งชื่อคลองก็เรียกว่า คลองบางพระ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2473 อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2474
ลามัสซู
ลามา, ลัมมา หรือ ลามัสซู (คูนิฟอร์ม: , ; ซูเมอร์: lammař; ต่อมาในอัคคาเดีย: lamassu; หรือบางครั้งเรียก ลามัสซูส ) เป็นเทพารักษ์ในคติชาวอัสซีเรีย แรกเริ่มเป็นเทวีในคติซูเมเรียในชื่อ "ลัมมา" (Lamma) หรือ "ลามา" (Lama) และต่อมาในคติอัสซีเรียกลายเป็นสัตว์ครึ่งคนครึ่งนกครึ่งกระทิงหรือสิงโต โดยมีหัวเป็นมนุษย์ ตัวเป็นสิงโตหรือกระทิง และปีกนก รู้จักในชื่อ "ลามัสซู" (Lamassu) ในบางบทความถูกระบุเป็นตัวแทนของเทพี อีกชื่อหนึ่งแต่ไม่ปรากฏมากนักคือ เชดู (คูนิฟอร์ม: , ; ซูเมอร์: alad; อัคคาเดีย, šēdu) ซึ่งเป็นคำเรียกคู่ตัวผู้ของลามัสซู ลามัสซูเป็นสัญลักษณ์ตัวแทนของจักรราศี, ดวงดาว หรือกลุ่มดาว
เทพี ลามา
เทพี ลามา (Lama) หรือ ลัมมา (Lamma) ปรากฏแรกเริ่มเป็นเทพีสื่อกลาง โดยนำคำภาวนาของมนุษย์ส่งต่อให้เทพเจ้าองค์อื่น ๆ ส่วนเทพเจ้าที่เป็นผู้พิทักษ์ (เทพารักษ์) นั้นปรากฏเรียกชัดเจนในชื่อ "ลัมมา" หรือ "ลามา" (Lam(m)a) ในจารึกคัสไซต์ที่ขุดพบในอูรุก ในวิหารของเทพีอีชตาร์ เทพีลัมมามีลักษณะเป็นเทพีสวมชุดที่มีรอยพับจีบ และเครื่องประดับศีรษะเป็นมงกุฏหนาม สองมือยกขึ้นในลักษณะขอพร เอ. สปิชเกต (A. Spycket) เสนอว่าภาพสตรีที่พบในยุคอัคคาเดียในลักษณะเดียวกันนี้ควรจะถือว่าเป็นลัมมาทั้งหมด ความเห็นที่เป็นที่ยอมรับในวงกว้าง จนต่อมานิยมเรียกลักษณะสตรีแบบดังกล่าวในงานศิลปะยุคนี้ว่าลัมมา และนับตั้งแต่สมัยอัสซีเรียมา ลามัสซูกลายเป็นครึ่งคน ครึ่งนก และครึ่งส
File:Statuette en cuivre déesse Lama - Isin-Larsa.jpg|ลัมมา, น่าจะมาจากมาริ, สมัยอีซิน-ลาร์ซา (2000-1800 ก่อน ค.ศ.), พิพิธภัณฑ์หลวงศิลปะและประวัติศาสตร์ บรัสเซลส์
File:Cylinder seal MET DP-12499-010.jpg|ผู้ภาวนา (กลาง), เทพีบัมมา (ซ้าย), อิชตาร์ (ขวา). บาบีโลน, ราว 1800-1700 ปีก่อน ค.ศ., พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโปลิตัน
File:Stele of the protective goddess Lama MET DP-1556-001.jpg|จารึกแสดงภาพเทพารักษ์ลัมมาถูกถวายโดยกษัตริย์นาจีมารุตตัชให้กับอิชตาร์, อูรุค (1307-1282 ปี ก่อน ค.ศ.), พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโปลิตัน

อ้างอิง
บรรณานุกรม
* Frankfort, Henri, The Art and Architecture of the Ancient Orient, Pelican History of Art, 4th ed 1970, Penguin (now Yale History of Art),

แหล่งข้อมูลอื่น

* Webpage about the Šêdu in the Louvre Museum
วัดหม้อคำตวง
วัดหม้อคำตวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดมี 2 ไร่ 2 งาน 53 ตารางวา

วัดหม้อคำตวงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2019 ในสมัยพระเจ้าติโลกราช แห่งราชวงศ์มังราย เดิมชื่อ วัดหมื่นตวงคำ หรือ วัดหมื่นคำตวง ตั้งชื่อตามฐานันดรศักดิ์ของผู้สร้างซึ่งมีฐานันดรศักดิ์เป็นยศหมื่น มีหน้าที่ตีทอง หลอมทอง ถวายแด่กษัตริย์ล้านนา ภายหลังเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดหม้อคำตวง" หมายถึง หม้อทองคำสำหรับตวงเงินตวงทอง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2250
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีบันไดนาคปูนปั้นด้านหน้า ปูด้วยกระจกสีฟ้า วิหารศิลปะล้านนา หลังคาซดซ้อนชั้นลาดต่ำ หน้าบันประดับด้วยลายพรรณพฤกษาสีทอง เจดีย์ฐานทรงแปดเหลี่ยม ย่อเก็จ รองรับบัวถลาสามชั้น ถัดขึ้นไปเป็นองค์ระฆังขนาดเล็ก ถัดจากองค์ระฆังเป็นบัลลังก์สี่เหลี่ยม ปล้องไฉน ยกยอดฉัตรตามแบบล้านนา กุฏิสงฆ์ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญ 2 หลัง ศาลาสรงน้ำพระเจ้าทันใจ ศาลาราย ศาลาเป็นที่ตั้งสมาคมโหราศาสตร์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปนามว่า กิตติลาภมงคล สร้างด้วยอิฐถือปูน หน้าตักกว้างประมาณ 5 ศอก สูงประมาณ 8 ศอก ปางมารวิชัย ประดิษฐานอยู่ในวิหาร และพระพุทธรูปทันใจ

อ้างอิง
เมษสังกรานติ
]]
เมษสังกรานติ หรือ ปีใหม่สุริยคติฮินดู หมายถึงวันแรกในวัฏจักรปีแบบสุริยคติ หรือคือวันขึ้นปีใหม่ในปฏิทินสุริย-จันทรคติแบบฮินดู ในปฏิทินฮินดู มีปีใหม่จันทรคติเช่นกัน ซึ่งมีความสำคัญกว่าในเชิงศาสนา และมีวันที่แตกต่างกันไประหว่างระบบอมนฺต กับ ปุรีนามนฺต รอบปีแบบสุริยคติยังมีความสำคัญมากกว่าในปฏิทินของอัสสัม, โอริยา, ปัญจาบ, มลยาฬัม, ทมิฬ และ เบงกอล

ตำราสันสกฤตโบราณถือว่าวันนี้เป็นวันที่แทนที่การเคลื่อนตัวแบบเฉพาะของดวงอาทิตย์ เมษสังกรานติเป็นหนึ่งในสิบสองสังกรานติของปฏิทินแบบอินเดีย โดยในคัมภีร์ดาราศาสตร์โบราณของอินเดียเชื่อมโยงวันเมษสังกรานติเข้ากับวันที่เปลี่ยนผ่านเข้าสู่ราศีเมษ
เมษสังกรานติมักตรงกับ 13 เมษายน มีบางปีที่ตรงกับ 14 เมษายน วันนี้ยังเป็นวันที่เป็นรากฐานของเทศกาลสำคัญในศาสนาฮินดู, ศาสนาซิกข์ และศาสนาพุทธ เช่น ไวสาขี และวิสาขะ

ศัพทมูล
สังกรานติ (สํกฺรานฺติ) แปลว่า "การเปลี่ยนผ่าน" โดยเฉพาะในแง่ของการเคลื่อนที่ย้ายตัวของดวงดาว ส่วน เมษ แปลว่าแกะ หรือคือราศีเมษ "เมษสังกรานติ" หมายถึงวันที่ชัดเจนตามระบบดาราศาสตร์ในปฏิทินสันสกฤตโบราณ ในการศึกษาระบบเวทางคะ ในศาสตร์ของชโยติศ และในเอกสารยุคถัดมา เช่น สุรยสิทธันตะ

อ้างอิง
มูดิก
มูดิก ( ) หรือ ปูลังกัมปุง ( ) เป็นคำภาษาอินโดนีเซีย หมายถึงกิจกรรมซึ่งแรงงานที่อพยพเข้ามาทำงานในเมืองเดินทางกลับบ้านเกิด ในช่วงระหว่างหรือก่อนวันหยุดสำคัญอย่างเลอบารัน (อีดิลฟิฏร์) ถึงแม้จะมีการมูดิกเกิดขึ้นตามเมืองใหญ่ ๆ ทั่วทั้งอินโดนีเซีย แต่มูดิกใหญ่สุดและสำคัญสุดอยู่ที่เขตจาการ์ตาและปริมณฑล ซึ่งผู้คนเดินทางออกจากนครราวหลายล้านคน ส่งผลให้ท่าเรือ สถานีรถไฟ สนามบิน อัดแน่นไปด้วยผู้คน รวมไปถึงทางด่วนสายต่าง ๆ ที่อัดแน่นด้วยรถรา โดยเฉพาะสายทรานส์ชวา และสายชายฝั่งเหนือของชวา
มูดิกในระหว่างเทศกาลอีดิลฟิฏร์และเทศกาลสำคัญอื่นของศาสนาอิสลามสามารถพบได้ทั่วไปในประเทศมุสลิม เช่นประเทศอินโดนีเซีย, มาเลเซีย (ซึ่งเรียกว่า บาลิกกัมปุง), ปากีสถาน และ บังกลาเทศ

ศัพทมูล
 ]]
คำว่า mudik ในภาษาอินโดนีเซีย แปลว่า "การล่องเรือหรือเดินทางไปยัง udik (ต้นน้ำ, แผ่นดิน) โดยทางแม่น้ำ". ส่วน Pulang kampung แปลตรงตัวง่าย ๆ ว่า "กลับบ้าน" โดยคำว่ากัมปุง แปลว่า "หมู่บ้าน"

อ้างอิง
วัดโคกสยาวนาราม
วัดโคกสยาวนาราม เป็นวัดไทยสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในบ้านโคกสยา ตำบลจาบังเอิมปัต อำเภอตุมปัต รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ปัจจุบันมีพระครูสุทธศีลาภรณ์ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดโคกสยาวนารามเป็นวัดเก่าแก่ที่สร้างมานานกว่า 350 ปี (ข้อมูล พ.ศ. 2556)
อาคารเสนาสนะภาพในวัดได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2471 ดังปรากฏจารึกที่หน้าบันซุ้มประตูประธาน เป็นอุโบสถก่ออิฐถือปูน โครงสร้างอาคารเป็นผนังและเสารองรับน้ำหนักเครื่องบน หลังคาพาไลรอบ ซุ้มประตูประธานซ้อน 2 ชั้น ทำประตู 3 ประตู ประดับกรอบประตูเป็นซุ้มทรงบันแถลง น่าจะทำโดยช่างพื้นบ้านที่พยายามแก้ไขพื้นที่ตกแต่ง จึงไม่เป็นไปตามแบบแผนการประดับตกแต่งซุ้มบันแถลงแบบศิลปะไทยประเพณี หน้าบันอุโบสถมีภาพวาดจิตรกรรมรูปครุฑพ่าห์ยุดนาค กุฏิเจ้าอาวาส หรือที่เรียกว่า แม่วัด อยู่ในสภาพทรุดโทรมและไม่ได้ใช้งานแล้ว นอกจากนั้นวัดยังมีรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529

อ้างอิง
หุบเขาอามิก
หุบเขาอามิก, ( ; ) ตั้งอยู่ในจังหวัดฮาทัย ใกล้กับเมืองอันตาเกีย (แอนติออกริมแม่น้ำออรอนตีส) ทางใต้ของประเทศตุรกี บริเวณนี้กับดาบิกในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศซีเรีย เป็นหนึ่งในสองสถานที่ที่เชื่อว่าจะมีสงครามอารมาเกดโดนตามอวสานวิทยาแบบอิสลาม

ความสำคัญทางโบราณคดี
พื้นที่นี้มีความสำคัญในชุดพื้นที่ทางโบราณคดีใน "ที่ราบแห่งแอนติออก" พื้นที่หลักในชุดนี้มีทั้งเทลล์อัลญุดัยดะฮ์, ชาทัลเฮอยึค (อามุก) (อย่าสับสนกับชาทัลเฮอยึคในอานาโตเลีย), เทลล์เฏาะอ์ยินาต, เทลล์กุรดู, อาลาลัค และ เทลล์เฎาะฮับ Robert Braidwood เป็นผู้สำรวจเทลล์ญุดัยดะฮ์ และ C. MacEwan จากสถาบันบูรพาแห่งมหาวิทยาลัยชิคาโกเป็นผู้ขุดค้นในบริเวณนี้ในคริสต์ทศวรรษ 1930
บริเวณหุบเขานี้ยังมีหลักฐานของเสือโคร่งแคสเปียนด้วย (Ellerman และ Morrison-Scott, 1951; Vallino และ Guazzo Albergoni, 1978)

อวสานวิทยาแบบอิสลาม
มีฮะดีษที่รายงานจากอะบูฮุร็อยเราะฮ์ว่า ศาสดามุฮัมมัดกล่าวว่า:

นักวิชาการอิสลามและผู้อธิบายฮะดีษกล่าวแนะว่าคำว่า "โรมัน" ในที่นี้สื่อถึงชาวคริสต์ ฮะดีษนี้ยังอิงถึงชัยชนะของมุสลิมในภายหลัง ตามมาด้วยการยึดครองคอนสแตนติโนเปิลอย่างสงบด้วยการตักบีรและตัสบีฮ์ และความพ่ายแพ้ของผู้ต่อต้านพระคริสต์กับการกลับมาและลงมาของพระเยซูคริสต์ อีกฮะดีษหนึ่งบันทึกว่าอิหม่ามมะฮ์ดีปรากฏตัวก่อนการมาครั้งที่สอง

ดุเพิ่ม
* ตะวันออกกลาง
** ลิแวนต์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Oriental Institute, Chicago: Amuq survey and related projects
* Palestine Exploration Fund: The Amuq valley
* Les Amuqiens
วัดมะขามโพลง
วัดมะขามโพลง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก ในตำบลท่าเจ้าสนุก อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินเนื้อที่ 29 ไร่ 2 งาน 13 ตารางวา โฉนดเลขที่ 7745 และยังมีที่ดินธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 48 ตารางวา โฉนดเลขที่ 2400 มีพระครูสังฆรักษ์สวงษ์ ปริปุณโณ เป็นเจ้าอาวาส ซึ่งท่านได้มรณภาพไปแล้ว และตั้งแต่ปี พ.ศ.2559 ถึงปัจจุบันมี พระอธิการจตุรงค์ สนฺตจิตฺโต เป็นเจ้าอาวาส

วัดมะขามโพลงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2425 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ได้ผูกพัทธสีมาครั้งแรก วันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2430
วัดมีเกจิอาจารย์ คือ พระครูพิบูลวิหารธรรม (พิณ พวงจำปา) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสเมื่อ พ.ศ. 2455 วัตถุมงคลของท่าน คือ รูปหล่อโบราณของหลวงพ่อพิณ โดดเด่นด้านมหาอุตม์และเหนียวเน้น

อ้างอิง
วัดโบสถ์ (อำเภอบ้านแพรก)
วัดโบสถ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำลพบุรี ในตำบลบ้านแพรก อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่ 30 ตารางวา

วัดโบสถ์สร้างขึ้นเป็นวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2313 ต่อมาวัดทรุดโทรมลงและได้รับการบูรณะใหม่เมื่อ พ.ศ. 2426 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 เดิมชื่อ วัดบ้านแพรกตะวันตก เพราะตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำลพบุรี เป็นวัดที่ตั้งอยู่คู่กับวัดบ้านแพรกตะวันออกหรือวัดเขียนลาย ในสมัยหลวงพ่อใช้ ธรรมโชติ เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้เริ่มปฏิสังขรณ์โบสถ์ กุฏิ และสร้างศาลาการเปรียญคอนกรีตหลังแรกของอำเภอบ้านแพรก
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 20 เมตร ยาว 32 เมตร หอสวดมนต์กว้าง 6 เมตร ยาว 14 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น และวิหารซึ่งประดิษฐาน หลวงพ่อกัน

อ้างอิง
วัดหงษ์ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดหงษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหันสัง อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตั้งอยู่ริมฝั่งซ้ายของคลองหันสัง บนพื้นที่ดิน 35 ไร่ ปัจจุบันมีพระมหาไท อิสฺสรธมฺโม ดร. ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดหงษ์เป็นวัดเก่าแก่มาตั้งแต่สมัยอยุธยา ต่อมาเป็นวัดร้างอยู่นานพอสมควร แล้วก่อสร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2468 โดยพระอธิการแว่ว เป็นผู้นำ และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในครั้งหลังเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 มีพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2520 วัดหงษ์มีเสาหงส์อยู่หน้าวัด จึงเชื่อว่า ชาวบ้านคงมีเชื้อสายมอญได้ช่วยกันบำรุงวัด
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ขนาดหน้าตักกว้าง 3 ศอก 9 นิ้ว พร้อมพระอัครสาวกซ้ายขวา และพระพุทธรูปเก่าแก่ที่นำมาจากวัดร้างจำนวนหนึ่ง และมี หลวงพ่อขาว พระพุทธรูปเก่าแก่ที่มีการซ่อมแซมใหม่

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการแว่ว
* พระอธิการหว่าง
* พระอธิการหวัง
* พระอธิการผิว ปสนฺโน
* พระอธิการสำเนียง ปโยโค พ.ศ. 2516–2542
* พระครูเกษมวัฒนาภรณ์ 
* พระมหาไท อิสฺสรธมฺโม ดร. 
* พระครูใบฎีกาณัฐพล ปญฺญาทีโป

อ้างอิง
เดอะแดนซิงบอยส์ออฟอัฟกานิสถาน
เดอะแดนซิงบอยส์ออฟอัฟกานิสถาน ( ) เป็นภาพยนตร์สารคดีใน ค.ศ. 2010 ที่ผลิดโดย Clover Films และกำกับโดยนักข่าวชาวอัฟกัน นาจิบุลลาฮ์ กูไรชี เกี่ยวกับแบแชบอซีในประเทศอัฟกานิสถาน สารคดีความยาว 52 นาทีฉายรอบปฐมทัศน์ที่รอยัลโซไซตีออฟอาตส์ สหราชอาณาจักรในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2010 และออกอากาศผ่านช่องPBS Frontline ในสหรัฐเมื่อวันที่ 20 เมษายน
แบแชบอซี หรือ แบชแช (จาก แบเช, ทั้งในภาษาเปอร์เซีย ปาทาน และฮินดูสตานี) เป็นรูปแบบหนึ่งของทาสทางเพศและการค้าประเวณีเด็ก โดยจะขายเด็กชายตั้งแต่ก่อนวัยอันควรถึงวัยรุ่นให้กับชายที่มีอำนาจหรือทรัพย์สินไว้สำหรับความบันเทิงและกิจกรรมทางเพศ ธุรกิจนี้เจริญรุ่งเรืองในอัฟกานิสถาน โดยผู้ชายหลายคนจะเก็บเด็กชายเต้นระบำไว้ในฐานะสัญลักษณ์ทางอำนาจ กิจกรรมนี้เป็นเรื่องผิดกฎหมายตามกฎหมายอัฟกานิสถาน

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
*PBS Frontline Page
*Clover Films Page 
*Ghaith Abdul-Ahad: The dancing boys of Afghanistan (The Guardian) 
*Cynthia Fuchs: Frontline: The Dancing Boys of Afghanistan (PopMatters.com)
*Jeremy Anderson: The Dancing Boys of Afghanistan (Illume.com)
วัดทรายมูลเมือง
วัดทรายมูลเมือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดทรายมูลเมืองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2030 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2450 เดิมวัดนี้สร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าติโลกราช เริ่มแรกเป็นอารามมีนามว่า อารามบ้านปะ อาจเป็นเพราะสายน้ำ ที่ไหลมาจากดอยสุเทพแล้วมาประจบกันที่นี่ทำให้เกิดเป็นหนองน้ำ ณ จุด นี้จึงได้ชื่อว่า หนองทรายมูล อีกเหตุผลคือ เป็นจุดที่มีการขุดเอาดินขึ้นมาเพื่อเอาดินมาปั้นอิฐเพื่อนำไปก่อสร้างกำแพงเมืองชั้นในของนครเชียงใหม่จนทำให้ตรงนี้กลายเป็นหนองน้ำ
อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ หอไตรสร้างโดยช่างฝีมือชาวล้านนา ตั้งอยู่บริเวณสระน้ำ ต่อมาได้ย้ายหอไตรมาไว้ในเขตวัดในที่ตั้งปัจจุบัน ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เมื่อปีฉลู วันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 ซึ่งใช้งบประมาณ 98,157 บาท วิหารศิลปะล้านนา เจดีย์ศิลปะล้านนา และกุฏิเจ้าอาวาส แบบล้านนาประยุกต์ครึ่งตึกครึ่งไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธาน เป็นพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ พระพุทธรูปหลูบเงิน เป็นพระที่หล่อด้วยเงินแท้ หล่อเมื่อ พ.ศ. 2430 และพระสิงห์ 1 เป็นพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์
รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูอุบาลี 
* พระอธิการปัญญา 
* พระอธิการอารินท์ 
* พระอธิการคำหล้า 
* พระอธิการชื่น 
* พระอธิการสม 
* พระมหาพรหม 
* พระอธิการอูบ อินทรจักโก พ.ศ. 2501 – 2542
* พระอธิการปรีดา จันทรสาโร พ.ศ. 2545–ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดปราสาท (อำเภอเมืองเชียงใหม่)
วัดปราสาท เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ
ตามข้อความศิลาจารึกของวัดตโปทาราม ได้กล่าวถึงเจ้าอาวาสวัดปราสาท ชื่อ พระมหาเถรสัทธรรมฐิรปราสาทเจ้า ได้รับอาราธนาจากเจ้าเมืองเชียงใหม่ ไปร่วมสังฆกรรมสวด แสดงในฐานะพระเถรชั้นผู้ใหญ่ แผ่นศิลาจารึกด้านที่ 1 บรรทัดที่ 13–16 ว่า "มหาสามาญาณสมโพธิป่าแดง มหาสุรสี มหาโพธิ์ มหาเถรธรรมเสนาปติเจ้า มหาเถรสัทธรรมฐิรปราสาทเจ้า" คำว่าปราสาทเจ้า น่าจะหมายถึงว่าวัดแห่งนี้ตั้งอยู่ในเขตที่ประทับของเจ้านาย สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2035 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2040 พระยาหลวงแสนคำได้หล่อพระเจ้าหมื่นทอง พระพุทธรูปสัมฤทธิ์ปางมารวิชัยถวายไว้ที่วัดปราสาทเมื่อ พ.ศ. 2133 ซึ่งปรากฏจารึกข้อความไว้ที่ฐานพระองค์นี้ด้วย
พ.ศ. 2366 ในสมัยเจ้าหลวงธรรมลังกาได้มีการบูรณะวัดปราสาท โดยโปรดฯ ให้พระยาหลวงสามล้านสร้างวิหารขึ้น ต่อมากรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนด ขอบเขตวิหารวัดปราสาทในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 96 ตอนที่ 167 ลงวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2522
อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนา มีฐานรากเป็นก่ออิฐถือปูน ตัววิหารสร้างด้วยไม้สัก มีเสาพระวิหารเรียงรายภายในเป็นเสากลมลงรักปิดทองเพื่อทำหน้าที่รับขื่อประธานและขื่อคัดเสาทุกด้าน ในวิหารมีซุ้มโขงขนาดใหญ่ประดิษฐานพระประธาน ซุ้มโขงมีลวดลายปูนปั้นเป็นรูปหงส์คู่ตั้งอยู่ด้านข้าง มีพญานาคขมวดเป็นหางวน ขดเป็นลวดลายกระหนกขึ้นด้านบนและมีรูปลายกนกเป็นแบบลวดลายพระจันทร์แผ่กระจายรัศมีอยู่ตรงกลาง อุโบสถไม่ทราบว่ามีทรงเดิมเป็นอย่างไร บูรณะในสมัยพระยาสามล้าน ต่อมา พ.ศ. 2520 ท่านพระครูชินวงศานุวัตร์อดีตเจ้าอาวาสได้เป็นประธานในการซ่อมแซม ภายในพระอุโบสถมีพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ปางมารวิชัย สูง 114 เซนติเมตร พระพุทธรูปมีอายุตามจารึกที่ฐานของ
ุทธรูปทองสัมฤทธิ์ปางมารวิชัย สูง 114 เซนติเมตร พระพุทธรูปมีอายุตามจารึกที่ฐานของพระพุทธรูป เมื่อปี พ.ศ. 2133
เจดีย์ศิลปะผสมระหว่างเจดีย์ทรงสี่เหลี่ยมศรีสัชนาลัย ผสมผสานกับเจดีย์ทรงกลมของเมืองเชียงใหม่ จากหลักฐานบันทึกของพระยาหลวงสามล้านปรากฏว่า ท่านเป็นประธานในการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2366 ต่อมาได้รับการปฏิสังขรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2526

อ้างอิง
วัดปราสาท
วัดปราสาท อาจหมายถึง
* วัดปราสาท จังหวัดกำแพงเพชร
* วัดปราสาท อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
* วัดปราสาท อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่
* วัดปราสาท อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา
* วัดปราสาท ตำบลธารปราสาท อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา
* วัดปราสาท ตำบลเมืองปราสาท อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา
* วัดปราสาท จังหวัดนนทบุรี
* วัดปราสาท จังหวัดบุรีรัมย์
* วัดปราสาท จังหวัดศรีสะเกษ
* วัดปราสาท จังหวัดสระแก้ว
* วัดปราสาท จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดปราสาท อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์
* วัดปราสาท อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์
* วัดปราสาท อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง
* วัดปราสาท อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง
* วัดปราสาท อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระ