SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดไตรสามัคคี (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดไตรสามัคคี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเมือง อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ มีเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างที่มีผลงานดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2519
เริ่มก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2414 ได้รับอนุญาตให้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2515 โดยมีนายจวง อ้นโต นางสาวศรีประไพ นางสาวศรีประภา เพ็ชรสมุทร ร่วมกันบริจาคที่ดิน นายจวง อ้นโต เป็นผู้ดำเนินการสร้าง กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2516 ชื่อของวัดมาจากการที่มีผู้บริจาคที่ดินสามราย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521 โดยมีพระครูสมุทรบุญญาธร เจ้าอาวาสวัดสวนส้ม เป็นผู้ริเริ่มในการจัดตั้งการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม (บาลี) โดยเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2515 นอกจากนี้ยังให้ราชการสร้างโรงเรียนในที่ดินของวัดด้วย
ปูชนียวัตถุและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัด เช่น พระพิฆเณศ เนื้อสำริดองค์ใหญ่ที่สุดในสมุทรปราการ พระราหูร่างเทพเต็มองค์ทรงครุฑ พระราหูร่างยักษ์ครึ่งองค์ พระทันใจปางพระพุทธไสยาสน์หรือปางโปรดอสุรินทราหู พระพุทธโสธรจำลองประดิษฐานในศาลาวัด วัดมีศาลาการเปรียญ 1 หลังเป็นศาลา 2 ชั้น กว้าง 16 เมตร ยาว 32 เมตร

อ้างอิง
วัดปานประสิทธาราม
วัดปานประสิทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน 42 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม
วัดปานประสิทธารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 โดยมีนายเชย ขุนเจ๋ง และนายซัง มีซัง เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด เดิมวัดมีนามว่า วัดปีกกา ต่อมาเปลี่ยนเป็น "วัดปานประสิทธาราม" เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่หลวงพ่อปานซึ่งได้เดินธุดงค์มาปักกลดบริเวณนี้ ทำให้ประชาชนเกิดศรัทธาในตัวทานเป็นอย่างมาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ทางด้านการศึกษา วัดได้มีการเปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เมื่อ พ.ศ. 2478 และศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เมื่อ พ.ศ. 2546 ยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาล สอนระ
บรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เมื่อ พ.ศ. 2546 ยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาล สอนระดับประถมศึกษา พร้อมทั้งห้องสมุด บ้านพักครู โรงอาหารอีกด้วย
วัดสมรโกฏิ (จังหวัดนนทบุรี)
วัดสมรโกฏิ [สะ-หฺมอ-ระ-โกด] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีพื้นที่ทั้งหมด 22 ไร่ 2 งาน 92 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง มีเนื่อที่ 8 ไร่ 40 ตารางวา
วัดสมรโกฏิตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2384 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง แต่น่าจะเป็นวัดเก่า การสร้างวัดแต่เดิมนั้นเริ่มมาจากสมัยอยุธยา โดยพระเจ้าอู่ทองพร้อมด้วยราชบริพารและประชาชนทั่วไปอพยพหนีโรคร้ายมาพำนักอาศัยแถวบริเวณนี้ เมื่อนานเข้าแม้โรคระบาดระงับไปแล้ว ผู้ที่ยังพำนักอยู่ก็ดีหรือผู้ที่ทิ้งบ้านเรือนไว้ก็ดีได้สร้างเป็นวัดขึ้นมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 พื้นที่บางส่วนของวัดได้ใช้เป็นโรงเรียนชุมชนวัดสมรโกฏิ (อยู่พูนราษฎร์บำรุง)
ในอุโบสถมีพระพุทธรูปที่ทำจากทองคำแท้ และภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่งดงามมาก ในวิหารมีพระพุทธรูปทำจากหินอ่อนแท้ เป็นพระพุทธรูปปางแสดงปฐมเทศนาและรูปจำลองหลวงปู่เสือ เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองมีฐานสิงห์ 4 ชั้น เหนือฐานสิงห์เป็นฐานบัวองค์ระฆังย่อมุมไม้สิบสอง เหนือขึ้นไปเป็นฐานสี่เหลี่ยมย่อมุมและฐานบัวหงาย 1 องค์ ส่วนยอดเหนือปล่องไฉนหักหาย ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเจดีย์องค์นี้เป็นโบราณสถาน วัดยังมีรูปจำลองอดีตเจ้าอาวาส
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์เสือ
* พระอาจารย์เปลี่ยน
* พระอาจารย์จันทร์
* หลวงตากราล พ.ศ. 2427–2441
* พระอาจารย์แย้ม พ.ศ. 2442–2451
* พระอาจารย์สุด พ.ส. 2452–2469
* พระอาจารย์เที่ยน พ.ศ. 2470–2473
* พระอาจารย์แย้ม พ.ศ. 2474–2478
* พระอาจารย์โปร่ง พ.ศ. 2479–2482
* พระอาจารย์ลี พ.ศ. 2483–2486
* พระอาจารย์มา พ.ศ. 2487–2490
* พระอาจารย์บก พ.ศ. 2491–2499
* พระอธิการเยี่ยม พ.ศ. 2504–2507
* พระครูนนทรานุวัตร
* พระครูสุธีกิตติวัตร

อ้างอิง
วัดท่า (จังหวัดนนทบุรี)
วัดท่า หรือ วัดท่า บางสีทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านบางสีทอง ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันมีพระอธิการสมพร อคฺควํโส เป็นเจ้าอาวาส

วัดท่าตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2371 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2372 ไม่ทราบประวัติความเป็นมาของการก่อสร้างวัด
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถซึ่งเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ด้านหน้ามีมุข ค้ำยันด้วยเสากลมสี่ต้น ประตูทางเข้ามี 3 ช่อง ช่องกลางมีซุ้มหน้าบันเป็นลายจำหลักไม้ มีเทวดาอยู่ตรงกลาง แวดล้อมด้วยลายที่ออกช่อเป็นรูปสัตว์ ภายในอุโบสถมีพระประธานซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศาลาการเปรียญซึ่งเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หอสวดมนต์ซึ่งเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ซึ่งเป็นอาคารไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศลซึ่งสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัดคือ หลวงพ่อสรรพประสิทธิ์ เป็นพระพุทธรูปประจำวัด ซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของประชาชนในวัดท่า และยังมีต้นตะเคียน 2 ต้น ซึ่งผู้คนต่างถือว่าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกัน

อ้างอิง
วัดลาดปลาเค้า (จังหวัดนครปฐม)
วัดลาดปลาเค้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านลาดปลาเค้า ตำบลบางแขม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ 2 งาน

วัดลาดปลาเค้าตั้งเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2478 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 25 เมตร ยาว 47 เมตร ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2516 ในสมัยที่พระมงคลวรสิทธิ (ยิ้ม อิสฺสโร) เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาวัดและพัฒนาชุมชน ได้สร้างอาคารเรียนโรงเรียนวัดลาดปลาเค้ารวมถึงสนามกีฬา ตั้งศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก ปรับภูมิทัศน์ และซ่อมอาคารเรียนและโรงอาหาร
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6.95 เมตร ยาว 24.95 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 ศาลาการเปรียญ กว้าง 18.59 เมตร ยาว 37.59 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 และกุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ นอกจากนั้นวัดมีเนินดิน สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นซากฐานเจดีย์เก่า ซึ่งไม่น่าจะเก่าไปกว่าสมัยอยุธยา เนื่องจากชุมชนโบราณส่วนใหญ่ที่อยู่ใกล้เคียงมีช่วงอายุอยู่ในสมัยนี้ บนเนินดินพบก้อนศิลาแดงขนาดใหญ่ ด้านทิศตะวันตกของเนินดินมีฮวงซุ้ยร้างสร้างประชิดอยู่
รายนามเจ้าอาวาส
* พระแสวง
* พระหรุ่น
* พระฉุย
* พระบุญสม
* พระบุญเรือน
* พระสุวรรณ
* พระครูโกศลบุญเขต (บุญเสริม ปุญฺญกุสโล) พ.ศ. 2516–
* พระมงคลวรสิทธิ (ยิ้ม อิสฺสโร)

อ้างอิง
วัดหนองนกไข่
วัดหนองนกไข่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองนกไข่ อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 22 ไร่ 5 งาน 7 ตารางวา
วัดหนองนกไข่ตั้งเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2505 โดยมีนายแก้ว และนางตองศรีจินดา เป็นผู้บริจาคที่ดินจำนวน 23 ไร่ และมีนายพะยอม หลานชายนายแก้ว เป็นผู้ดำเนินการขออนุญาตสร้างวัดและตั้งวัด เดิมที่ตั้งของตำบลหนองนกไข่มีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นหนองน้ำ มีนกต่าง ๆ มาหากินและอาศัยอยู่ จนออกไข่ออกลูกออกหลานเป็นจำนวนมาก จึงตั้งชื่อวัดว่า "วัดหนองนกไข่" ให้สอดคล้องกับภูมิประเทศตามธรรมชาติของท้องถิ่น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2510 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา มีศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2542
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถกว้าง 17.50 เมตร ยาว 48 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 33 เมตร ยาว 42 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น ทรงจัตุรมุข หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 16.50 เมตร ยาว 50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก นอกจากนี้ยังมี หอพระ หอระฆัง ศาลาเจ้าแม่กวนอิม และวิหารสี่ทหารเสือ ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ พระพุทธชินราชจำลอง ขนาดหน้าตักกว้าง 89 นิ้ว อนุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินขนาดเท่าองค์จริง ประดิษฐา
ขนาดหน้าตักกว้าง 89 นิ้ว อนุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินขนาดเท่าองค์จริง ประดิษฐานอยู่ที่ลานวัด พระสีวลีสูง 6 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 รูปเจ้าแม่กวนอิมสูง 6 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538
อาลีโก
อาลีโก ( ) หรือ อาลิก็อต ( ) เป็นอาหารที่ปรุงด้วยการนำเนยแข็งไปคลุกผสมกับมันฝรั่งบด (มักใส่กระเทียมด้วย) ทำกันในภูมิภาคโลบรัก (อาแวรง, ก็องตาล, ลอแซร์ และอ็อกซีตานี) ทางตอนใต้ของมวลเขาสูงตอนกลางของฝรั่งเศส อาหารที่คล้ายฟงดูว์ชนิดนี้สามารถพบได้ทั่วไปในร้านอาหารโอแวร์ญ
เชื่อกันว่ามีการทำอาลีโกขึ้นครั้งแรกเพื่อแจกผู้จาริกแสวงบุญตามเส้นทางนักบุญยากอบที่แวะค้างคืนในภูมิภาคโลบรัก ตำนานกล่าวว่าอาหารชนิดนี้เดิมใช้ขนมปังเป็นส่วนผสม ต่อมาจึงถูกแทนที่ด้วยมันฝรั่งหลังจากที่มีผู้นำเข้าไปในฝรั่งเศส ทุกวันนี้ยังมีการปรุงอาลีโกด้วยมือตามบ้านเรือนและตลาดริมทางในอาแวรง โดยกินกันเป็นอาหารจานหลักในงานพบปะสังสรรค์และงานเลี้ยงฉลองของหมู่บ้าน ตามธรรมเนียมดั้งเดิมจะเสิร์ฟอาหารชนิดนี้กับไวน์แดงโอแวร์ญ

อ้างอิง
มาร์ดิกรา
มาร์ดิกรา ( ; ) หรือ วันอังคารอ้วน ( ) เป็นคำเรียกการเฉลิมฉลองคาร์นิวัล ซึ่งมีขึ้น่อนหรือหลังเอฟิแฟนี (วันสามกษัตริย์) และฉลองใหญ่สุดในวันก่อนถึงวันพุธเถ้า อันรู้จักในชื่อวันอังคารสารภาพบาป ( ) เป็นคำในภาษาฝรั่งเศส แปลว่า "วันอังคารอ้วน" อันหมายถึงธรมเนียมการทานอาหารที่มีไขมันสูงและอาหารจำนวนมากก่อนเข้าสู่พิธีกรรมของการเสียสละเลินท์และการอดอาหารในฤดูเลินท์
การปฏิบัติในมาร์ดิกราที่มีทั่วไปนั้นเกี่ยวข้องกับการเฉลิมฉลองชรอฟไทด์ (Shrovetide) ก่อนเข้าสู่การอดอาหารและการปฏิบัติตามแนวทางศาสนา ในบางประเทศ เช่น สหราขอาณาจักร มาร์ดิกรานั้นรู้จักในขื่อ วันอังคารชรอฟ (Shrove Tuesday) อันมาจากคำว่า shrive แปลว่า "เพื่อปฏิบัติพิธีสำคัญของการสารภาพบาป" 
อ้างอิง
วัดปลูกศรัทธา
วัดปลูกศรัทธา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงลาดกระบัง เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ 2 งาน 63 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 22 ไร่ 2 งาน 62 ตารางวา

วัดปลูกศรัทธาสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2388 โดยมีนายไสวและชาวจีนชื่อว่า นายโป ได้ดำเนินการสร้างวัด เนื่องจากวัดตั้งอยู่ปากคลองสี่ ชาวบ้านจึงนิยมเรียกว่า วัดที่สี่ ต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็น "วัดปลูกศรัทธา" ซึ่งเรียกขานชื่อนี้มาจนปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2399 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2554
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่ากว้าง 11 เมตร ยาว 16 เมตร บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2509 เป็นอาคารทรงไทยมีช่อฟ้าใบระกา ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางประทานพร หน้าตักกว้าง 3 ศอก อุโบสถหลังใหม่ทรงจัตุรมุข กุฏิจำนวน 6 หลัง สร้างด้วยไม้สักและเป็นตึกแถว หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญมีช่อฟ้าใบระกา ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปปางลีลาหน้าศาลาการเปรียญ พระพุทธชินราชจำลอง พระบรมสารีริกธาตุ และพระพุทธเจ้า 5 องค์

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการพุ่ม
* พระอธิการฉ่ำ อนาทโร
* พระครูพิศาลฐาปนกิจ
* พระครูปลัดสุวัฒนวิสุทธิคุณ

อ้างอิง
วัดพรหมสุวรรณสามัคคี
วัดพรหมสุวรรณสามัคคีสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2516 โดยพระครูพรหมสรโกศล และผู้ทีจิตศรัทธาริ่เริ่มสร้างวัด คือ พ่อเติมและแม่จ่าง พรมจีน ถวายที่ดินร่วมกับ นางสุภาพ จีนสมุทร นางสมพร กับน้อย และนางสาวอรุณ จีนสมุทร ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2519 นายพรหม สุวรรณคดี ได้นิมนต์พระครูพรหมสรโกศล มาเป็นประธาน ได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2519 กระทรวงศึกษาธิการประกาศเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2517 ชื่อของวัดนั้นได้ใช้นามสกุลผู้ถวายที่ดิน คือพรหม จากพรมจีน คำว่า สุวรรณ จากซิ้วสุวรรณ ผู้เป็นบิดา มารดา ของนางสุภาพ จีนสมุทร นางสมพร กับน้อย ผู้รับมรดกเป็นที่ดินจากบิดาซึ่งได้ถวายเป็นที่ก่อสร้างวัด และคำว่า สามัคคี หมายถึงการพร้อมเ
เป็นที่ดินจากบิดาซึ่งได้ถวายเป็นที่ก่อสร้างวัด และคำว่า สามัคคี หมายถึงการพร้อมเพรียงร่วมแรงร่วมใจ ในการสร้างวัดนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า พระพุทธเทพศรีสุขติโลกนาถ หน้าตักกว้าง 59 นิ้ว และมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง มีกำแพงแก้วโดยรอบ กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง หอสวดมนต์กว้าง 12 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 พื้นปูหินอ่อน ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 วิหารพระสามสมัย อาคารเรียนพระปริยัติธรรม ศาลาพลับพลาอนุสรณ์ หอระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูพรหมสรโกศล (กุศล มหาวีโร)
* พระครูปลัดสุวัฒนปีติคุณ (ทีฆทีศน์ ธีรภทฺโท ป.ธ.7)

อ้างอิง
วัดศาลาแดง (กรุงเทพมหานคร)
วัดศาลาแดง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางไผ่ เขตบางแค กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
วัดศาลาแดงเป็นวัดโบราณ ที่เดิมเป็นป่า การคมนาคมไม่สะดวก ต้องอาศัยการเดินทางด้วยเท้าเป็นส่วนใหญ่ ในช่วงแรกก่อนตั้งวัด การเดินทางไปยังจุดต่าง ๆ มีศาลาพักร้อนหลังหนึ่งมุงด้วยกระเบื้องมอญสีแดง เมื่อมีการสร้างวัดจึงถือเอาลักษณะของศาลาพักร้อน ที่มีหลังคาเป็นสีแดง เรียกว่า "วัดศาลาแดง" เดิมวัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ 2 งาน 18 ตารางวา โดยได้รับการถวายที่ดินจาก นายยิ่ง นางเหม รอดทอง ซึ่งเป็นเจ้าของโฉนดที่ดิน ในขณะนั้นได้ทำการถวายให้เป็นที่ก่อตั้งวัดเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2419 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2454
ปัจจุบันมีการซื้อที่ดินบริเวณโดยรอบเพิ่มเติม ตั้งแต่ในสมัยพระครูวิหารกิจจารักษ์ (ผล เกสโร) พ.ศ. 2514 ซื้อทางทิศเหนือของวัดจำนวน 1 ไร่ ให้ขยายเป็นที่ตั้งอาคารเรียน ชั้นประถมปีที่ 5 ถึง 7 ของโรงเรียนวัดศาลาแดง ต่อมาปี พ.ศ. 2522 ได้ย้ายโรงเรียนมาอยู่ทางด้านทิศใต้ของวัด โดยได้ซื้อที่ดินของ นายจันทร์ นางทองรัก พลอยแก้ว จำนวนประมาณ 3 ไร่ มอบให้เป็นที่ตั้งโรงเรียนวัดศาลาแดง ในภายหลัง สมัยพระครูสุนทรพัฒนโกศล เป็นเจ้าอาวาส เมื่อปี พ.ศ. 2529 เป็นต้นมา ได้ซื้อที่ดินรอบบริเวณวัดเพิ่มขึ้นโดยลำดับ จนมีเนื้อที่รวมได้ 13 ไร่ 3 งาน 79 ตารางวา
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 21 เมตร หลังคา 2 ชั้น แบบโบราณ มีกำแพงแก้วล้อมรอบ ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อใหญ่ หล่อเมื่อ พ.ศ. 2458 กุฏิสงฆ์แบบแถวเดียวจำนวน 30 ห้อง ยังมีทรงไทยเป็นหลัง ๆ จำนวน 4 หลัง หอสวดมนต์ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญมีช่อฟ้าใบระกา สร้างติดต่อกัน 3 หลังโปร่ง ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปปางลีลาหน้าศาลาการเปรียญ พระพุทธชินราชจำลอง พระบรมสารีริกธาตุ และพระพุทธเจ้า 5 องค์ มณฑปประดิษฐานพระพุทธบาทจำลองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 และพระบรมสารีริกธาตุบรรจุเมื่อ พ.ศ. 2530 ปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ รูปเหมือนหลวงพ่อแช่ม วัดฉลอง จังหวัดภูเก็ต รูปเหมือนสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) และรูปเหมือนหลวงพ่อผล เกสโร (อดีต
กิจกรรมประเพณี
ทางวัดมีงานสักการะบูชาปิดทองหลวงพ่อใหญ่เป็นประจำทุกปี ตรงกับวันขึ้น 4 ค่ำ เดือน 3 ถึง ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 3

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
วัดน้อยสุวรรณาราม
วัดน้อยสุวรรณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแพรกษาใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 1 งาน 54 ตารางวา

วัดน้อยสุวรรณารามได้รับอนุญาตให้สร้างวัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2515 โดยมีนางน้อย สายพานทอง เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ได้ประกาศเป็นวัดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ได้ตั้งวัดตามชื่อผู้ถวายที่ดินว่า "วัดน้อยสุวรรณาราม" ได้พระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2514 และแผนกบาลี ในปี พ.ศ. 2548
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถกว้าง 6.50 เมตร ยาว 26.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 ศาลาการเปรียญกว้าง 8.50 เมตร ยาว 48.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 เป็นอาคารทรงไทยสองชั้น กุฏิสงฆ์จำนวน 13 หลัง ซึ่งเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 9 หลัง และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 4 หลัง วิหาร กว้าง 10.27 เมตร ยาว 19.11 เมตร ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 3 หลัง และหอระฆัง 1 หลัง

อ้างอิง
วัดโพธิยาราม (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดโพธิยาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท้ายบ้าน อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ วัดอยู่ไม่ไกลจากฟาร์มจระเข้และสวนสัตว์สมุทรปราการ ปัจจุบันพระครูโพธิสมุทรคุณ (เด่น) เป็นเจ้าอาวาส
วัดโพธิยาราม หรือ วัดทองคง ได้รับอนุญาตให้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 โดยมีนายสิน ทองคง เป็นผู้ดำเนินการสร้างและบริจาคที่ดินร่วมกับหลวงสุขเวชวรกิจ (จรูญ ทองคง) นางบำราศโรคาพาฬห์ (ถมยา) กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2513 ที่ได้นามอย่างนั้นเพราะวัดตั้งอยู่ใกล้โค้งโพธิ์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตรได้ผูกพัทธสีมาเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2508

อ้างอิง
วัดประชารังสรรค์ (จังหวัดนนทบุรี)
วัดประชารังสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองอ้อมนนท์ ในหมู่ที่ 10 บ้านวัดประชารังสรรค์ ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

วัดประชารังสรรค์เดิมมีชื่อว่า วัดหญ้าไทร เนื่องจากพื้นที่บริเวณรอบวัดเดิมเป็นทุ่งนา จากนั้นได้ขุดแปลงนามาเป็นสวน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2404 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง นานวันเข้าวัดมีสภาพทรุดโทรม ชาวบ้านจึงช่วยกันบูรณะแล้วเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดประชารังสรรค์" เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2499 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 และได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2520
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 แทนหลังเดิมที่ชำรุด ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ ส่วนมากเป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ส่วนปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ นามว่า หลวงพ่อหิน หน้าตักกว้าง 1 เมตร 67 เซนติเมตร

โบราณสถานสำคัญภายในวัดได้แก่ ตึกแดง เป็นอาคารตึก 3 ชั้น ทรงยุโรป มีจำนวนหลายสิบห้อง สร้างขึ้นจากอิฐมอญสีแดงที่เรียกอิฐ บ.บ.ท. (อิฐบางบัวทอง) มีบันไดขึ้นอยู่ทางด้านหน้าตึกและยังมีสภาพสมบูรณ์ดี ได้ใช้เป็นกุฏิพระภิกษุสามเณรของวัดสืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดบางพูดใน
วัดบางพูดใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 ตำบลปากเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี

วัดบางพูดใน เดิมมีชื่อว่า วัดสานทอง สร้างโดยชาวมอญเมื่อ พ.ศ. 2369 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางพูดใน" เนื่องจากตั้งอยู่ติดกับคลองบางพูดและเพื่อมิให้เกิดความสับสนกับวัดบางพูดนอกซึ่งตั้งอยู่ต้นคลองด้านนอก
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2369 มี 1 ประตู และหน้าต่างด้านซ้าย 4 บาน ด้านขวา 4 บาน ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น ภายในมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ด้านหลังมีวิหารพระใหญ่และพระพุทธรูปเรียงรายอยู่ซ้ายขวาขององค์พระประธาน ภายในวัดมีศาลาวิหารของพระเกจิอาจารย์มากมาย เช่น วิหารพระคร
ายขวาขององค์พระประธาน ภายในวัดมีศาลาวิหารของพระเกจิอาจารย์มากมาย เช่น วิหารพระครูนนทศิลวัตร (หลวงพ่อเป้า ทีปโก) พระเกจิชื่อดังและเจ้าอาวาสระหว่าง พ.ศ. 2479–2523 นอกจากนั้นยังมีเจดีย์ทรงเครื่องย่อมุมไม้สิบสอง มณฑปพระพุทธบาทจำลอง หอระฆัง และห้องพิพิธภัณฑ์ที่รวบรวมมรดกของวัดตั้งแต่สร้างวัดเป็นต้นมา
วัดเกษตรพันธาราม
วัดเกษตรพันธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแคราย อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน

วัดเกษตรพันธาราม เดิมเป็นสำนักสงฆ์ ชื่อว่า สำนักสงฆ์เกษตรชยาราม โดยมี นายดินและนางเชิญ เกิดนา สร้างที่พักสงฆ์ขึ้นมาในพื้นที่ของตนและได้ร่วมกับชาวบ้านช่วยกันสร้างกุฏิ และได้นิมนต์พระสงฆ์มาจำพรรษา ต่อมาได้ขอตั้งเป็นวัดได้นามว่า "วัดเกษตรพันธาราม" ตั้งเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2543 ชื่อวัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ตระกูลหมื่นชาติเกษตรพันธ์ นอกจากนั้นวัดยังโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมที่เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2537 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2562
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถซึ่งภาพยในมีพระประธานมีพระนามว่า หลวงพ่อโพธิ์ พร้อมพระโมคคัลลานะและพระสารีบุตร หอสวดมนต์ กว้าง 4 เมตร ยาว 8 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 16 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

อ้างอิง
วัดแม่น้ำ
วัดแม่น้ำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขันแตก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ด้านหน้าจดแม่น้ำแม่กลอง ด้านข้างมีคลองบางนางจีนกลาง
วัดแม่น้ำเป็นวัดโบราณ ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ข้อมูลของกรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2489 เดิมมีชื่อว่า วัดบางนางจีนนอก มีวัดอยู่ในกลุ่มบางนางจีน 3 วัด หรือเรียกกันว่า "วัดสามจีน" คือ วัดบางนางจีนนอก (วัดแม่น้ำ), วัดบางนางจีนกลาง (วัดกลาง) และวัดบางนางจีนใน (วัดวชิรคาม) แต่เดิมคงเป็นวัดใหญ่ที่เจริญรุ่งเรืองวัดหนึ่ง มีกุฏิสงฆ์มากหลัง แบ่งออกเป็นคณะเหนือและคณะใต้ สำหรับคณะใต้สันนิษฐานว่าคงจะเป็นวัดบางนางจีนกลาง เพราะมีที่ธรณีสงฆ์ติดต่อกันระหว่างวัดแม่น้ำกับวัดกลาง
วิหารก่ออิฐถือปูนรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าหันหน้าไปทางทิศตะวันออก หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผา ด้านหน้ามีพาไลยื่นออกมา ไม่มีช่อฟ้าใบระกา หน้าบันปูนปั้นลวดลายพันธ์พฤกษาประดับเครื่องถ้วยลายคราม ลักษณะรูปแบบศิลปกรรมสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายถึงกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น วิหารได้รับการซ่อมแซมใหม่โดยเปลี่ยนจากกระเบื้องมุงหลังคาเป็นมุงสังกะสี ด้านนอกมีกำแพงแก้วล้อมรอบ เจดีย์มุมพระวิหาร เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองก่ออิฐถือปูน ฐานเจดีย์เป็นฐานเขียงรูปสี่เหลี่ยมรองรับฐานสิงห์ 2 ชั้น องค์ระฆังขนาดเล็กทรงเครื่อง มีบัวรองรับปากระฆังส่วนยอดชำรุดมีการซ่อมแซมใหม่ วัดมีพระพุทธรูปสำคัญ 6 องค์ ในจำนวนนี้ 5 องค์เป็นโลหะขนาดใหญ่แบบศิลปะสุโขทัย

อ้างอิง
ปักปัก
ปักปัก ( ) เป็นศัพท์ภาษาตากาล็อก หมายถึง เศษอาหารที่เหลือทิ้งจากร้านอาหาร (มักจะมาจากร้านอาหารจานด่วน) ที่เก็บมาจากกองขยะและที่ทิ้งขยะต่าง ๆ ปักปักยังอาจเป็นเนื้อสัตว์ เนื้อปลา หรือผักแช่แข็งหมดอายุที่ซูเปอร์มาร์เก็ตต่าง ๆ ทิ้งไว้ แล้วมีคนมาคุ้ยหาในรถบรรทุกขยะที่มาเก็บอาหารหมดอายุเหล่านั้น คำนี้มีความหมายตามตัวอักษรในภาษาตากาล็อกว่า "สลัดฝุ่นหรือสิ่งสกปรกออก" และหมายถึงการปัดหรือเขย่าสิ่งสกปรกออกจากส่วนที่กินได้ของเศษอาหารเหลือทิ้ง ปักปักสามารถรับประทานได้ทันทีหลังจากพบในถังขยะหรือนำมาปรุงด้วยวิธีต่าง ๆ หลังจากเก็บรวบรวมมาได้
พฤติกรรมการกินปักปักเกิดขึ้นจากความท้าทายในทางปฏิบัติของความหิวโหยซึ่งเป็นผลมาจากความยากจนอย่างรุนแรงในประเทศฟิลิปปินส์ การขายปักปักเป็นธุรกิจที่ทำกำไรได้ดีในพื้นที่ที่มีคนยากจนอาศัยอยู่ ปักปักยังมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า บัตโชย ( ) ซึ่งได้ชื่อมาจากอาหารฟิลิปปินส์ที่มีชื่อเดียวกัน ในทางเทคนิคแล้ว บัตโชยเป็นอาหารประเภทบะหมี่น้ำ แต่ศัพท์ "บัตโชย" ที่นำมาใช้เรียกเศษอาหารเหลือทิ้งอาจหมายถึงอาหารที่ปรุงด้วยวิธีที่แตกต่างออกไป เช่น ผัดบัตโชยปักปัก คนที่คุ้ยหาเศษอาหารจากขยะเรียกว่า มัมบาบัตโชย

อ้างอิง
วัดพลมานีย์
วัดพลมานีย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองประเวศบุรีรมย์ฝั่งเหนือ ในแขวงทับยาว เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร มีที่ดินก่อสร้างเสนาสนะ 9 ไร่ 3 งาน 75 ตารางวา ต่อมาภายหลังเพิ่มมาอีก 2 ไร่ 2 งาน 16 ตารางวา รวมปัจจุบันนี้มีที่ดินก่อสร้างเสนาสนะทั้งหมด 12 ไร่ 1 งาน 91 ตารางวา มีที่ดินธรณีสงฆ์ 100 ไร่ 1 งาน 53 ตารางวา มีโรงเรียนระดับประถมศึกษา ชื่อ โรงเรียนวัดพลมานีย์ (วิมลชินวัตรอุปภัมน์) ตั้งอยู่ในที่ดินวัด
วัดพลมานีย์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2462 โดยที่นายพล แสงหิรัญ เป็นกำนันตำบลลาดกระบัง อำเภอลาดกระบัง จังหวัดพระนคร พร้อมนางบุญมา แสงหิรัญ ภรรยา ได้มีจิตศรัทธาอุทิศที่ดิน เมื่อแรกสร้างประชาชนเรียกวัดนี้ว่า วัดใหม่กำนันพล (สำนักสงฆ์) และได้นิมนต์พระภิกษุจากวัดปลูกศรัทธามาจำพรรษาในระยะเริ่มแรก จำนวน 5 รูป มีพระภิกษุแหยมเป็นประธาน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2466 ได้รับชื่อใหม่จากสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสว่า "วัดพลมานีย์" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ผู้สร้างวัด คือใช้นามผู้สร้างทั้งสองมาต่อกันแล้วเติมคำว่า "นีย์" ข้างท้าย ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2530 ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ.
30 ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2534 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2486 มีพระประธานคือ พระพุทธชินราชปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารแบบครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ 2 หลัง

อ้างอิง
วัดราษฎร์นิยมธรรม (กรุงเทพมหานคร)
วัดราษฎร์นิยมธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองถนน เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ 8 ไร่ 1 งาน 54 ตารางวา
วัดราษฎร์นิยมธรรม เดิมมีชื่อว่า วัดหนองผักชี สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2440 สาเหตุที่เรียกว่าวัดหนองผักชีเนื่องจากเริ่มแรกที่สร้างวัดบริเวณที่ตั้งมีบึงกว้างและลึก ชาวบ้านเรียกว่า บึงหนองผักชี จึงได้เรียกชื่อตามลักษณะภูมิประเทศดังกล่าว ต่อมาเจ้าประคุณสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร) อดีตเจ้าอาวาสวัดวัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหารขอเปลี่ยนชื่อใหม่ในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี ว่า "วัดราษฎร์นิยมธรรม" จวบจนถึงปัจจุบัน อดีตเจ้าอาวาสรูปหนึ่ง คือ พระครูเวทวิศิษฏ์ (ประสิทธิ์ ปสิทฺธิโก/กลิ่นจันทร์) หรือหลวงพ่อสูง มรณภาพด้วยอายุ 67 ปี ท่านสูง 2.32 เมตร นับเป็นบุคคลสูงที่สุดในเอเชีย เป็นนักบวชสูงที่สุดในโลก
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.36 เมตร ยาว 22.06 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง เป็นแบบทรงไทยประยุกต์ หอสวดมนต์กว้าง 4.60 เมตร ยาว 13 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 ศาลาการเปรียญกว้าง 25 เมตร ยาว 40.50 เมตร

ปูชนียวัตถที่สำคัญ คือ หลวงพ่อดำ เล่ากันว่าลอยน้ำมาเกยที่คลองหน้าวัด เมื่อ พ.ศ. 2485 ชาวบ้านช่วยกันยกเท่าไหร่ก็ไม่ขึ้น เจ้าอาวาสจึงจุดธูปอาราธนา จึงสามารถยกขึ้นจากน้ำได้ และอัญเชิญไปประดิษฐานในพระอุโบสถ องค์พระมีรูปพรรณสัณฐานเนื้อสัมฤทธิ์สีดำเป็นศิลปะเชียงแสน นั่งขัดสมาธิปางสะดุ้งมาร จะมีมหรสพเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่เจ็ดวันเจ็ดคืนในช่วงเดือน
กุมภาพันธ์ของทุก ๆ ปี

อ้างอิง
วัดราษฎร์บำรุง (เขตหนองจอก)
วัดราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงลำต้อยติ่ง เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด 10 ไร่ 3 งาน 70 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือติดต่อกับคลองสองหลวงแพ่ง ปัจจุบันพระครูสถิตปัญญาภรณ์ (ลำใย ฐิตปญฺโญ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดราษฎร์บำรุงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2420 โดยกำนันยกที่ถวาย หลวงปู่เต๊ะท่านเดินทางมาจากวัดลำต้อยติ่งได้มาเป็นประธานสร้างวัด แต่เดิมหมู่บ้านประชาชนมีไม่ถึง 30 หลังคาเรือน ชาวบ้านนิยมเรียกวัดนี้ว่า วัดคลองสอง ตามชื่อคลองสองซึ่งเป็นสถานที่ตั้งวัด ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2462 พระครูวิรุฬห์ธรรมาภรณ์ได้มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสรูปแรก ได้บูรณะพัฒนาเสนาสนะต่าง ๆ มากมาย หมู่บ้านประชาชนก็ได้บำรุงวัดหนาแน่นขึ้นประมาณ 100 หลังคาเรือน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2445 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาใหม่เมื่อ พ.ศ. 2506 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนโรงเรียนพ
ีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2511 นอกจากนั้นยังได้ให้โรงเรียนประถมศึกษาสร้างในที่ดินวัด ต่อมาพลเอกม้วนและคุณนายชวนชื่น คชวงศ์ ได้มอบที่ดิน 2 ไร่ เป็นที่สร้างโรงเรียนซึ่งอยู่ติดต่อกับที่ดินวัด
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 5 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง หลังคามุงกระเบื้องเคลือบ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ ฌาปนสถาน ศาลาบำเพ็ญกุศล

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูวิรุฬห์ธรรมาภรณ์
* พระครูสถิตปัญญาภรณ์ (ลำใย ฐิตปญฺโญ)

อ้างอิง
วัดราษฎร์นิยมธรรม (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดราษฎร์นิยมธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลา อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ปัจจุบันพระครูสถิตปุญญานุวัฒน์ (บุญเอิบ) เป็นเจ้าอาวาส
วัดราษฎร์นิยมธรรมได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2515 โดยมีนายสังเวียน ขาวสบาย เป็นผู้สร้างวัดขึ้นในที่ดินของนายขมังและนางสวาท แก่นเพชร บริจาค 41 ไร่ นางสมัย ทั่งนาค บริจาค 4 ไร่ ได้รวบรวมปัจจัยเพิ่มเติมอีก 6 ไร่ 3 งาน 15 ตารางวา ดำเนินการสร้างวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2506 ผู้ร่วมดำเนินการริเริ่มสร้างวัด ได้แก่ นายฉุย โชติช่วง และนายสวงค์ ทั่งนาค รวมถึงราษฎรชาวหมู่บ้านนี้ กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2516 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 60 เมตร ยาว 80 เมตร ปัจจุบันมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม
ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 5 ตารางวา อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ ศาลาบำเพ็ญกุศล ฯลฯ

อ้างอิง
วัดราษฎร์นิมิตศรัทธาธรรม
วัดราษฎร์นิมิตศรัทธาธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองปรือ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ
วัดราษฎร์นิมิตศรัทธาธรรมสร้างขึ้นเมื่อวันศุกร์ที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2520 ขึ้น 11 ค่ำ เดือน 4 ปีฉลู โดยมีปู่ปัน ย่าพลี ย่าลัด และย่าเล็ก โตประเสริฐ ได้พร้อมกันบริจาคที่ดินและดำเนินการสร้างวัดนี้ ชื่อของวัดนั้น เนื่องจากผู้สร้างคนหนึ่งได้นิมิตแล้วเกิดศรัทธาพร้อมใจกันสร้างวัด โดยที่บริเวณรอบวัดเป็นบึงใหญ่มีต้นปรือมากมาย วัดตั้งอยู่ริมคลองหนองปรือนั้น ชาวบ้านจึงนิยมเรียกว่า วัดหนองปรือ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2435 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 30 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2443 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2545
อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ กุฏิสงฆ์เป็นอาคารไม้สักแบบทรงไทยทั้งหมด มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง แสดงนรก สวรรค์ และพุทธประวัติ ได้รื้อเมื่อ พ.ศ. 2542 เนื่องจากเป็นเขตเวนคืนของการสร้างสนามบิน และได้ใช้งบประมาณการสร้างของบริษัทท่าอากาศยานสากลกรุงเทพแห่งใหม่ สร้างศาลา โบสถ์ เมรุ หอระฆัง กุฏิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 สภาพทั่วไปของวัดมีบรรยากาศร่มรื่น

อ้างอิง
วัดผาสุกมณีจักร
วัดผาสุกมณีจักร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ใน 7/9 หมู่ที่ 9 ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี

วัดผาสุกมณีจักรสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2520 โดยนายผาสุกและนางเง็ก มณีจักร ได้บริจาคที่ดินและริเริ่มก่อสร้างอาคารเสนาสนะ ใช้ชื่อวัดว่า "วัดผาสุกมณีจักร" เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้บริจาคที่ดินและริเริ่มสร้างวัด และใช้เรียกกันมาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระประธานประจำอุโบสถปางพระพุทธชินราช สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางตรัสรู้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 ศาลาอเนกประสงค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ หลวงพ่อหยกขาว เป็นพระพุทธรูปจากพม่า แกะสลักด้วยหยกขาว
เมื่อ พ.ศ. 2547 ศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอปากเกร็ดขอใช้พื้นที่วัดเพื่อจัดกิจกรรมการเรียนการสอนและจัดกิจกรรมงานการศึกษานอกโรงเรียน เจ้าอาวาสจึงให้ใช้อาคารโรงเรียนปริยัติธรรมเป็นที่พบกลุ่มจนกระทั่ง พ.ศ. 2548 ได้มีการสร้างอาคารหลังใหม่ขึ้นและให้ย้ายจากอาคารโรงเรียนปริยัติธรรมไปอยู่อาคารหลังใหม่จนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
วัดไทรม้าใต้
วัดไทรม้าใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 4 บ้านไทรม้าเหนือ ตำบลไทรม้า อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี เป็นที่ธรณีสงฆ์ พื้นที่จำนวน 3 ไร่ 90 ตารางวา ปัจจุบันพระครูภัทรกิจวิสาล (ประวัติ ปริชาโน) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดไทรม้าใต้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2332 โดยพระยาเสนาและพระยาทรงศรีมหาธรรมราชาสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา ต่อมาได้มีการพัฒนาจนเจริญมั่นคงและได้บูรณะอุโบสถหลังเก่าในปี พ.ศ. 2540 วัดได้รับวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 ในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปสำคัญ คือ หลวงพ่อใหญ่ มีอายุกว่า 700 ปี ตามตำนานเล่าว่าเป็นพระพุทธรูปที่ลอยทวนน้ำมาและพุทธศาสนิกชนได้อัญเชิญขึ้นประดิษฐานที่วัดแห่งนี้มาจนถึงปัจจุบัน ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงจัตุรมุขชั้นครึ่ง หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคารไม้คอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2456 ภายในมีพระพุทธรูปเรียกว่า พระศรีเดโชชัย (หลวงพ่อใหญ่) เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ และมีพระโมคคัลลานะและพระสารีบุตร ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 ชั้น กุฏิสงฆ์ และศาลาบำเพ็ญกุศล

อ้างอิง
วัดประชานาถ
วัดประชานาถ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลขุนแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

วัดประชานาถ เดิมชื่อ วัดท้ายเมือง ต่อมาเปลี่ยนเป็น วัดโคกแขก สันนิษฐานว่า เดิมเป็นชุมชนแขกครัว คือเป็นชาวมุสลิมที่คนไทยเรียกว่า "แขก" เหตุที่เรียกว่าโคกเพราะบริเวณนั้นเป็นที่สูง เป็นฝั่งคุ้งที่มีน้ำกัดเซาะตลิ่งพังลงแม่น้ำอยู่เสมอมา สันนิษฐานว่าวัดนี้สร้างในสมัยอยุธยา ได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นวัดที่ปกปักรักษาองค์พระปฐมเจดีย์ 4 ทิศ ซึ่งทางทิศใต้ชื่อวัดโคกแขก ได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2370 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2465
ภายในวัดประกอบด้วยโบราณสถานที่สำคัญ เช่น โบสถ์ วิหาร หอระฆัง ศาลาหอฉัน ศาลาการเปรียญ (ศาลาริมน้ำ) และเจดีย์ยอดปรางค์ ซึ่งองค์เจดีย์เป็นฐานกลมใหญ่ ลักษณะรูปแบบศิลปกรรมสมัยอยุธยา มีบันไดทอดขึ้นไปยังฐานทักษิณซึ่งเดินได้รอบองค์ปรางค์ซึ่งก่อสร้างต่อจากลานทักษิณขึ้นไป คล้ายกับพระประโทณเจดีย์ เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันเล่าว่าเจดีย์ตั้งอยู่หลังพระอุโบสถเดิมตามแบบการก่อสร้างแบบโบราณ แต่ปัจจุบันตัวพระอุโบสถเดิมไม่ปรากฏแต่กลายเป็นถนนลาดยางตัดผ่าน พระอุโบสถปัจจุบันตั้งอยู่ข้างเจดีย์องค์นี้โดยหันหน้าเข้าหาถนนลาดยาง เช่นเดียวกัน กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2531
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการขุน 
* พระสุเวทย์ 
* พระอธิการวงษ์ 
* พระครูถาวรสันติคุณ (สมาน) 
* พระครูจิรวรธรรม (สมพร จิรธมฺโม)

อ้างอิง
วัดสวนส้ม (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดสวนส้ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนส้ม อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 51 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 27 ไร่ 2 งาน 56 ตารางวา

ประวัติ
วัดสวนส้มตั้งเมื่อ พ.ศ. 2409 ไม่มีหลักฐานแน่นอน แต่จากการสำรวจซากอิฐโบราณสันนิษฐานว่ามีการสร้างมาก่อนหน้านั้นนานแล้ว จากสภาพของวัดนั้น พบว่ามีความเจริญรุ่งเรืองเป็นอันมาก จากการสำรวจซากอิฐโบราณ พบว่าขุดลึกลงไปประมาณ 1 เมตร ใต้พื้นดิน ยังมีอิฐแดงและโครงสร้างเสนาสนะโบราณจำนวนมาก
ปรากฏหลักฐานที่แน่นอนสมัยมีการขุดคลองดำเนินสะดวก ในปี พ.ศ. 2409 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการให้ขุดคลองเชื่อมแม่น้ำท่าจีนกับแม่น้ำแม่กลอง โดยตั้งที่พักทำการอยู่ตรงข้ามกับวัดสวนส้ม ท่านผู้หญิงพันซึ่งเป็นแม่บ้านทำอาหารสำหรับสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ได้เห็นวัดชำรุดทรุดโทรมมาก จึงได้เรียนให้ท่านทราบว่าอยากทำนุบำรุงวัดให้ดีขึ้นท่านตกลงให้บูรณะวัด แต่ไม่ทราบว่าวัดนี้เดิมชื่ออะไรจึงปรึกษากันว่า ชาวบ้านในละแวกนั้นนิยมปลูกส้มกัน จึงตั้งชื่อว่า "วัดสวนส้ม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2482 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 28 เมตร
อาคารเสนาสนะและโบราณวัตถุ
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 32 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 24 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 18 เมตร ยาว 39 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหารกว้าง 18 เมตร ยาว 16 เมตร เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 หลัง สร้างด้วยไม้ 1 หลัง
ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถชื่อว่า หลวงพ่ออู่ทอง เป็นพระพุทธรูปสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ประดิษฐานบนธรรมาสน์ลงรักปิดทอง จารึก พ.ศ. 2411 และพระพุทธรูปหินแดงสมัยอยุธยา วัดยังมีธรรมาสน์แสดงพระปาฏิโมกข์ พ.ศ. 2411 พระพุทธรูปและของใช้ทางศาสนาที่ได้มาสมัยสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) คัมภีร์และใบลานเก่าจำนวนหนึ่ง

รายนามเจ้าอาวาส
* พระนาค พ.ศ. 2409–2432
* พระชัง พ.ศ. 2432–2460
* พระเหลียง พ.ศ. 2460–2484
* พระขาว พ.ศ. 2484–2495
* พระปลัดภาสก์ พ.ศ. 2496–2502
* พระครูปลัดสุวัฒนวรคุณ พ.ศ. 2503

อ้างอิง
วัดไทรน้อย (จังหวัดนนทบุรี)
วัดไทรน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย (เดิมสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายรามัญนิกาย) ตั้งอยู่ในชุมชนชาวไทยเชื้อสายมอญในท้องที่หมู่ที่ 1 บ้านไทรน้อย ตำบลไทรน้อย อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์มีจำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 56 ไร่ 3 งาน 72 ตารางวา บริเวณวัดยังมีตลาดน้ำวัดไทรน้อยซึ่งเปิดทุกวันเสาร์ วันอาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์
ประวัติ
วัดไทรน้อยเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2437 โดยกลุ่มชาวมอญจากมหาชัย บ้านบางกระเจ้า บ้านไร่ และบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งเข้ามาจับจองที่ดินด้วยการหักร้างถางพงเพื่อทำนา นานวันเข้าก็กลายเป็นชุมชนชาวมอญ ต่อมาจึงได้สร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นศูนย์รวมจิตใจของชุมชน ชาวบ้านได้ช่วยตัดต้นไม้ใหญ่ในพื้นที่มาเลื่อยทำเสา กระดาน และไม้สำหรับใช้สร้างที่พักสงฆ์ หลวงตาโจ๊กซึ่งเป็นพระมอญมาดำเนินการก่อสร้างจนเป็นวัดมีพระสงฆ์มาจำพรรษา หลวงตาโจ๊กจำพรรษาที่วัดนี้และช่วยเหลือในการก่อสร้างเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างภายในวัดอยู่นานประมาณ 30 ปี เดิมมีชื่อวัดว่า วัดสาลีมุนีภิรมย์ หมายถึงบริเวณที่ตั้งวัดอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหาร
ในเวลาต่อมา ชาวบ้านได้นิมนต์พระอาจารย์เกร็บ จนฺทสิริ พระมอญจากวัดปรมัยยิกาวาส มาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัด ในสมัยพระอธิการเผื่อน สิกขโร เจ้าอาวาสรูปที่ 2 ท่านร่วมกับนายพร ประสิทธิชัย กำนันตำบลไทรน้อยคนแรก และชาวบ้าน สร้างอุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนเพื่อให้พระสงฆ์ได้ทำสังฆกรรม จนกระทั่ง พ.ศ. 2495 ได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดไทรน้อย" ตามชื่อหมู่บ้าน เนื่องจากชื่อเดิมออกเสียงยากสำหรับชาวมอญสมัยนั้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2526
อาคารเสนาสนะ
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมคลองพระพิมล ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ เขตพุทธาวาสประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 ลักษณะคอนกรีตเสริมเหล็ก มีสภาพชำรุด วัดจึงดำเนินก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่กว้าง 12 เมตร ยาว 33 เมตร บริเวณด้านหน้าอุโบสถมีเสาหงส์คู่สำหรับแขวนธงโน่(ธงตะขาบ)เพื่อถวายเป็นพุทธบูชา การมีเสาหงส์ตั้งอยู่บริเวณหน้าอุโบสถเป็นการแสดงออกถึงอัตลักษณ์ และคติการสร้างวัดของชาวไทยเชื้อสายมอญ ด้านหลังอุโบสถมีมหาเจดีย์มุนีภิรมย์ ซึ่งมีป้ายชื่อทำจากหินแกรนิต สลักชื่อมหาเจดีย์ทั้งภาษาไทยและภาษามอญ โดยรอบแผ่นหินแกรนิตที่สลักชื่อมหาเจดีย์ดังกล่าวประดับด้วยลวดลายปูนปั้นติดตั้งอยู่บนซุ้มประตูทางเข้าชั
่สลักชื่อมหาเจดีย์ดังกล่าวประดับด้วยลวดลายปูนปั้นติดตั้งอยู่บนซุ้มประตูทางเข้าชั้น 2 ของมหาเจดีย์ เขตสังฆาวาสมีกุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ถาวรวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาท่าน้ำ ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน อาคารเรียนพระปริยัติธรรม และศาลแปจุโจ๊กหรือศาลหลวงปู่โจ๊กซึ่งเป็นศาลตะละทานประจำวัด เป็นต้น
ย็องมย็องซา
วัดย็องมย็อง (ฮันกึล: 영명사; ) เป็นอดีตวัดพุทธแบบเกาหลี ตั้งอยู่ที่เชิงเขาโมรังบงในเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ก่อนที่วัดนี้จะถูกทำลายลงระหว่างสงครามเกาหลี วัดนี้เป็นศูนย์กลางที่ใหญ่และสำคัญที่สุดของศาสนาพุทธในเปียงยาง เชื่อกันว่าก่อสร้างขึ้นในปลายยุคอาณาจักรโคกูรยอ และถูกสร้างขึ้นใหม่ทั้งหมดในจักรวรรดิโชซ็อน ในสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น วัดนี้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของเปียงยาง และเป็นที่รู้จักจากที่ตั้งริมน้ำอันสวยงามและดอกซากุระที่บานสะพรั่ง ในคริสต์ทศวรรษ 1920s ได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ภายใต้การสนับสนุนของรัฐบาลญี่ปุ่น และเปลี่ยนชื่อวัดเป็นการออกเสียงแบบญี่ปุ่นว่าวัด "เอเมจิ" ( , &thinsp;) ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น วัดนี้
การออกเสียงแบบญี่ปุ่นว่าวัด "เอเมจิ" ( , &thinsp;) ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น วัดนี้ถูกยึดมาเป็นของรัฐบาลญี่ปุ่น และแทนที่ธรรมเนียมในวัดด้วยสงฆ์จากลัทธิรินไซของศาสนาพุทธนิกายเซ็น สงฆ์ของสำนักรินไซมีหน้าที่ในการทำให้ชาวเกาหลีเข้ารีตจากเดิมเป็นศาสนาพุทธแบบเกาหลี เป็นส่วนหนึ่งของการแทนที่วัฒนธรรมเกาหลีเดิมด้วยญี่ปุ่นแบบใหม่
วัดหลังเดิมถูกทำลายลงระหว่างการระเบิดปูพรมของสหรัฐในเปียงยางระหว่างสงครามเกาหลี สิ่งปลูกสร้างหลังเดียวที่ยังคงอยู่ในปัจจุบันคือศาลาพูบย็อก จุดชมวิวที่สร้างขึ้นใหม่หลังสงคราม และเป็นสถานที่ชมทิวทัศน์ของแม่น้ำแทดงที่สวยงาม นอกจากนี้ยังมีเจดีย์หินและศาลรูปแปดเหลี่ยมที่รอดจากการถูกระเบิด สิ่งก่อสร้างทั้งสามในปัจจุบันมีรายชื่อขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติแห่งชาติของเกาหลีเหนือ

อ้างอิง
วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม (เขตพระโขนง)
วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางจาก เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด 9 ไร่

วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ประชาชนนิยมเรียกว่า วัดโคก สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2440 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร โดยมีนายปั้นและนายผ่องเป็นผู้กราบทูลขอพระราชทานวิสุงคามสีมา สันนิษฐานว่าทั้งสองท่านน่าจะมีส่วนสำคัญในการสร้างวัดมาแต่เดิม ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม และมีโรงเรียนวัดราษฎร์ศรัทธาธรรมตั้งอยู่ในเขตที่ดินวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2550
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.06 เมตร ยาว 19.44 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง ส่วนมากสร้างด้วยไม้ วิหารจัตุรมุขกว้าง 13.50 เมตร ยาว 13.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 ศาลาการเปรียญกว้าง 20 เมตร ยาว 22.60 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 หอระฆัง ศาลาผิวพึ่งมี หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 ศาลาธรรมสังเวช ศาลาแย้มสวรล ศาลาโรงประกอบอาหาร สุสาน และฌาปนสถาน

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการคร้าม สุวรรณสรณ์
* พระครูบวรธรรมกิจ (เพียร พันธุทุ้ย ปวโร)
* พระครูพิจิตรพัฒนวิธาน (ชัยวัฒน์ วฑฺฒโน)
* พระครูวิบูลวรานุกิจ (ประทีป พันธ์กุ้ย ฐิตปทีโป)

อ้างอิง
วัดลาดกระบัง
วัดลาดกระบัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงลาดกระบัง เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 50 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 142 ไร่ ทางทิศใต้ติดต่อกับคลองประเวศน์
วัดลาดกระบัง เดิมเรียกว่า วัดสาม สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2419 เดิมที่ตั้งวัดเป็นทุ่งนากว้าง โดยมีนายน้อย หมื่นราษฎร์ และนางอ่วม หมื่นราษฎร์ เป็นผู้ยกที่ดินให้สร้างวัด พร้อมกับบุตรหลานได้ร่วมกันถวายที่ดินข้างเคียงและช่วยกันสร้างวัดนี้ โดยมีพระครูเมตตาวิหารี (หลวงพ่อสาย)เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ต่อมานายจ่าง พูนพิพัฒน์และบุตรหลานได้ช่วยกันปฏิสังขรณ์วัดสืบต่อกันมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2432 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 7 เมตร ยาว 18 เมตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2537 ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2463 และได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประถมในที่ดินวัดเนื้อที่ 20 ไร่
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 18 เมตร มีกำแพงวิหารคดรอบอุโบสถ กุฏิสงฆ์จำนวน 18 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารเรือนไทยโบราณ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ โรงครัว ศาลาบำเพ็ญบุญ 2 หลัง ศาลาปริยัติธรรม ศาลาท่าน้ำ 4 หลัง ฌาปนสถาน มณฑปพระพุทธบาทจำลอง พระปรางค์ 4 องค์ และวิหารซึ่งภายในประดิษฐาน หลวงพ่อขาว หรือ พระพุทธปุสโยภาส สร้างเมื่อ พ.ศ. 2451 หน้าตักกว้าง 6 เมตร เป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่ ทรงปางมารวิชัย ก่อด้วยอิฐพอกปูนทาสีขาวทั้งองค์

อ้างอิง
วัดอยู่ดีบำรุงธรรม
วัดอยู่ดีบำรุงธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงออเงิน เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ 3 งาน 44 ตารางวา

วัดอยู่ดีบำรุงธรรม ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง สันนิษฐานว่าสร้างประมาณ พ.ศ. 2441 เดิมวัดนี้มีชื่อว่า วัดออเงิน ซึ่งคงขนานนามตามภูมิประเทศที่ตั้งวัด ต่อมาได้มีผู้มีจิตศรัทธาได้ถวายที่ดินเพิ่มเติม คือ คุณพ่ออยู่ คุณแม่ดี เพื่อขยายบริเวณวัดให้กว้างขวางกว่าเดิม คณะกรรมการวัดในสมัยนั้น ได้เปลี่ยนชื่อ วัดออเงิน เป็น "วัดอยู่ดีบำรุงธรรม" ตามชื่อของท่านทั้ง 2 ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2512
อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8.50 เมตร ยาว 16 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง หอสวดมนต์กว้าง 13.75 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 ศาลาการเปรียญกว้าง 13.50 เมตร ยาว 29 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 วัดพระพุทธรูปศักดิสิทธิ์ประจำวัดชื่อว่า หลวงพ่อสัมฤทธิ์ มีขนาดหน้าตัก 29 นิ้ว ประดิษฐานอยู่บนหอสวดมนต์ ซึ่งมีหลักฐานเชื่อกันต่อ ๆ กันมาว่า เป็นพระพุทธรูปที่ได้สร้างในสมัยอยุธยาตอนต้น

อ้างอิง
วัดศรีรัตนธรรมาราม
วัดศรีรัตนธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกายสายพระครูวินัยธรมั่น ภูริทตฺโต ตั้งอยู่ในตำบลบางโฉลง อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 95 ไร่ โดย สมเด็จพระญาณวชิโรดม (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ปัจจุบันมีพระวชิรวรคุณ (เสริมพร ธมฺมวโร) เป็นเจ้าอาวาส
เดิมที่ดินบริเวณนี้เป็นบ่อปลา เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2555 นายชูชาติและนางนภาพร พูลเจริญ มีศรัทธาจึงถวายที่ดินให้ สมเด็จพระญาณวชิโรดม (วิริยังค์ สิรินฺธโร) เจ้าอาวาสวัดธรรมมงคลเถาบุญนนทวิหาร ได้วางศิลาฤกษ์อาคารพรชาติวิหาร เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2556 และเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2557 วางศิลาฤกษ์ ธรรมสถานสุขภิญญา เขตสังฆาวาส สำหรับใช้เป็นที่พำนักของภิกษุและสามเณร วัดศรีรัตนธรรมารามได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ผู้ขออนุญาตสร้างวัดคือ นายสุชาติ พูลเจริญ ต่อมามีพิธีวางศิลาฤกษ์อุโบสถกลางน้ำ เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2560 โดยนายแพทย์ปราเสริฐ ปราสาททองโอสถ เป็นประธานฝ่ายฆราวาส ผู้ออกแบบอุโบสถหลังนี้คือ ประดิษฐ์ บัวน้ำ
วัดป่าสุขใจ
วัดป่าสุขใจ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกายและเป็นวัดสาขาของวัดเมตตากิตติคุณ จังหวัดอุดรธานี ตั้งอยู่ในตำบลบางบ่อ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ

วัดป่าสุขใจเป็นวัดที่มูลนิธิธรรมดีได้ร่วมกับภาคีสมาชิกและสาธุชนร่วมกันสร้างขึ้นมา ได้บริจาคที่ดินจำนวน 50 ไร่ เพื่อถวายแด่หลวงพ่อสงบ กุสลจิตฺโต ปัจจุบันท่านมีตำแหน่งรักษาการเจ้าอาวาสวัดป่าสุขใจ ท่านได้ดำริพร้อมสร้างวัดแห่งนี้ขึ้นมาตามรูปแบบของวัดป่า เพื่อถวายแด่องค์หลวงตามหาบัว วัดได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2558 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2559
วัดเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมเน้นการเจริญภาวนา มีความแตกต่างจากวัดป่าหลายแห่ง คือ มีการสวดมนต์ทำวัตรเช้าเย็นตามปกติ หากการปฏิบัติในแบบอื่น ๆ จะมุ่งเน้นการภาวนา เจริญสติ รวมทั้งเดินจงกรมเสียมากกว่า ที่พักออกมาโดยแยกออกเป็นสัดส่วน วัดไม่มีตู้รับบริจาคใด ๆ พระฉันเช้าเพียงรอบเดียว

อ้างอิง
วัดเกาะแก้ว (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดเกาะแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพลีน้อย อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ มีพื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อยู่ริมคลองชวดพร้าว มีที่ดินตั้งวัด จำนวน 9 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือจดที่นาเอกชน ทิศใต้จดคลองชวดพร้าว ทิศตะวันออกจดคลองพญานาคราช และทิศตะวันตกจดคลองชวดพร้าว ปัจจุบันพระครูสังวรวิสุทธิคุณ (อาทร ป.ธ.3) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดเกาะแก้วเริ่มสร้างวัดขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2480 โดยมีนายเกและนางแสง เรืองไทย เป็นผู้ยกที่ดินถวายวัด และวัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2545 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 80 เมตร ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถ เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ หอระฆัง หอไตร

อ้างอิง
วัดตะเคียน (จังหวัดนนทบุรี)
วัดตะเคียน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านบางคูเวียง ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี บริเวณวัดมีตลาดน้ำวัดตะเคียนซึ่งมีทั้งตลาดบกและตลาดน้ำ เปิดทำการทุกวัน
ประวัติ
วัดตะเคียนสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2335 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 วัดแห่งนี้ในอดีตมีภิกษุมาจำพรรษาบ้างร้างบ้างสลับกันไป จนมาถึงสมัยที่หลวงปู่แย้ม ปิยวณฺโณ มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาวัดให้เจริญเรื่อยมาจนทุกวันนี้ หลวงปู่แย้มศึกษาวิชาแพทย์แผนโบราณจนแตกฉาน รักษาชาวบ้านจนมีชื่อเสียงโด่งดัง และได้สร้างวัตถุมงคล เช่น พระขุนแผนยอดขุนพล พระนางพญา พระขุนแผนใบบัว เสือปืนแตก ตะกรุดคลองตะเคียน เป็นต้น โดยท่านได้จารยันต์คาถาพระเจ้า 5 พระองค์ หรือเรียกว่า แม่ธาตุใหญ่ ซึ่งมีพุทธคุณเหนือยันต์ทั้งปวงลงในตะกรุด ยังมียันต์อีกตัวหนึ่งซึ่งอาจเรียกว่าเป็นยันต์เฉพาะตัวของหลวงปู่แย้ม คือ ยันต์มหาเบา
ในสมัยที่พระครูสมุห์สงบเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาวัดโดยยกอุโบสถให้พ้นน้ำและบูรณะใหม่ทั้งหลัง ขยายศาลาการเปรียญใหม่โดยใช้ไม้สักทองและยกสองชั้น สร้างเมรุเผาศพใหม่ทันสมัย และสร้างเตาเผาสัตว์เลี้ยง
อาคารเสนาสนะและสิ่งศักดิ์สิทธิ์
คาดว่าพระอุโบสถหลังเก่าคงสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยา มีพระพุทธรูปเก่าแก่ประดิษฐานอยู่ภายใน ภายในพระอุโบสถหลังใหม่เป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อพุทธโคดม ประชาชนมักมานอนโลงศพเพื่อต่อชะตาและลอดโบสถ์เพื่อสะเดาะเคราะห์ ถือเป็นวัดแห่งแห่งเดียวในประเทศไทยที่มีการลอดโบสถ์ โดยสร้างหัวเสือและหัวมังกรให้เป็นประตูเข้าออก วัดมีมณฑปหลวงปู่แย้ม หลวงพ่อธรรมจักร เป็นพระยืนประดิษฐานอยู่ในวิหารหลวงพ่อธรรมจักร ศาลเจ้าแม่ประกายทองประกายมาศที่ชาวบ้านนิยมมาขอหวยแล้วบนด้วยเครื่องแต่งกายชุดไทย นอกจากนั้นยังมีหลวงพ่อโตซึ่งเป็นพระเก่าแก่ ประดิษฐานอยู่หน้าวัด บริเวณนั้นยังมีต้นตะเคียนซึ่งมีความเก่าแก่อายุนับร้อยปีและเหลืออยู่เพียงต้นเดียว

อ้างอิง
วัดโพธิ์บ้านอ้อย
วัดโพธิ์บ้านอ้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 4 บ้านลาว (โพธิ์บ้านอ้อย) ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
ประวัติ
วัดโพธิ์บ้านอ้อยสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2137 เดิมชื่อ วัดลาว ไม่ปรากฏว่าใครเป็นผู้สร้าง แต่สันนิษฐานว่าชาวลาวเป็นผู้สร้างและร้างไปเมื่อครั้งพม่าเข้ามาตีกรุงศรีอยุธยา เมื่อสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงขับไล่พม่าและสถาปนากรุงธนบุรีเป็นราชธานีแล้ว วัดนี้จึงมีราษฎรมาบำรุงและมีพระสงฆ์ปกครองเรื่อยมา ต่อมาในสมัยที่สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระชินวรวิสุทธิเทวารยวงศ์ ทรงดำรงตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก พระองค์ประทานนามวัดให้ใหม่ว่า "วัดโพธิ์บ้านอ้อย" เนื่องจากบริเวณวัดมีความร่มรื่นด้วยร่มเงาของต้นโพธิ์ที่ขึ้นอยู่ในวัด และโดยที่บริเวณใกล้เคียงมีวัดชื่อวัดโพธิ์หลายวัด จึงต้องเพิ่มสร้อยนามให้ชัดเจนว่าเป็นวัดใด สันนิษฐานกันว่าบริเวณบ้านลาวในส
ลายวัด จึงต้องเพิ่มสร้อยนามให้ชัดเจนว่าเป็นวัดใด สันนิษฐานกันว่าบริเวณบ้านลาวในสมัยนั้นคงมีการปลูกอ้อยกันมาก จึงใช้สร้อยนามวัดว่า "บ้านอ้อย" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2484
อาคารเสนาสนะ
วัดโพธิ์บ้านอ้อยเดิมตั้งอยู่ที่บริเวณที่เป็นโรงเรียนโพธินิมิตวิทยาคมในปัจจุบัน อุโบสถหลังเดิมยังคงอยู่ในบริเวณโรงเรียน อาคารเสนาสนะในปัจจุบันได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 เป็นอาคารครึ่งไม้ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 มีนามว่า หลวงพ่อขาว หรือ หลวงพ่อโพธิ์นิมิตร ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทยประยุกต์ 2 ชั้น ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้

อ้างอิง
วัดแจ้งศิริสัมพันธ์
วัดแจ้งศิริสัมพันธ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระโสภิตกิตติธาดา (ศรชัย ธมฺมทินฺโน ป.ธ.7) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดแจ้งศิริสัมพันธ์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2360 โดยพระนนทบุรี (ม่วง) เจ้าเมืองนนทบุรี เป็นผู้สร้าง เดิมมีนามว่า วัดแจ้ง ต่อมาพลโท พระยาสโมสรสรรพการ (ทัด ศิริสัมพันธ์) ซึ่งเป็นหลานผู้สร้างวัด ได้มาเป็นผู้บูรณะถาวรวัตถุต่าง ๆ เช่น อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิ และขนานนามใหม่เป็น "วัดแจ้งศิริสัมพันธ์" โดยเติมนามสกุลผู้บูรณะเข้าไปท้ายนามเดิมเพื่อเป็นเกียรติและอนุสรณ์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงเรื่องราวพุทธประวัติและชาดก ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารหลวงพ่อทันใจ และบรรพตหลวงพ่อพระพุทธฉาย ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญมีพระประธานประจำอุโบสถและพระพุทธฉายจำลอง 1 องค์

อ้างอิง