SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดหนังราชวรวิหาร
วัดหนัง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดราชวรวิหาร สร้างขึ้นประมาณปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา ไม่ปรากฏผู้สร้าง วัดนี้เป็นวัดโบราณ เป็นวัดร้างมากว่า 200 ปีแล้ว ตั้งอยู่ ณ ฝั่งขวาหรือนัยหนึ่ง ฝั่งเหนือคลองด่าน แขวงบางค้อ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร เลขประจำวัด 200 เดิมเป็นวัดราษฎร์ มีสืบมาแต่โบราณ มีนามว่าวัดหนังมาแต่เดิม และได้รับการสถาปนาเป็นพระอารามหลวงเมื่อปี พ.ศ. 2460 เมื่อพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์สืบต่อจากพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2367 ในสมัยของพระองค์ท่าน พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ทำการฉลองวัดหนัง ณ วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2380 นั่นเอง การเริ่มสถาปนาคงอ
ล้า ฯ ให้ทำการฉลองวัดหนัง ณ วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2380 นั่นเอง การเริ่มสถาปนาคงอยู่ในระหว่าง พ.ศ. 2367 ถึง พ.ศ. 2378 และปรากฏเจ้าอาวาสมาจนถึงปัจจุบันถึง 9 พระองค์ และเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระราชวชิรรังษี (ขวัญชัย นิติสาโร) เริ่มดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 สืบต่อจากพระธรรมศีลาจารย์ (สุกรี สุตาคโม)
การสถาปนาวัด
การสถาปนาวัดหนังคงจะอยู่ในพระบรมราชูปถัมภ์ แต่ไม่ทราบว่าทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ใครบ้างเป็นผู้ดูแลการก่อสร้าง แต่มีปรากฏในพงศาวดารภาคที่ 33 บุพภาคพระธรรมเทศนาเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า กรมหมื่นพิทักษ์ทรงเป็นนายด่านทำการจนแล้วสำเร็จ
รายนามเจ้าอาวาส
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับ || รายนาม || width=13%| เริ่มวาระ || width=13%| สิ้นสุดวาระ 
|- 
| bgcolor = "#E9E9E9"| 1 || พระนิโรธรังสี || ไม่ปรากฏ|| ไม่ปรากฏ 
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 2 || พระโพธิวงศาจารย์ (ขาว) || ไม่ปรากฏ || ไม่ปรากฏ
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 3 || พระราชกวี (มุ้ย) || ไม่ปรากฏ || ไม่ปรากฏ
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 4 || พระครูสังยุตตินทรีย์ (ทอง) || ไม่ปรากฏ || ไม่ปรากฏ
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 5 || พระภาวนาโกศลเถร (เ
(ทอง) || ไม่ปรากฏ || ไม่ปรากฏ
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 5 || พระภาวนาโกศลเถร (เอี่ยม สุวณฺณสโร) || พ.ศ. 2442 || พ.ศ. 2469
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 6 || พระวิเชียรกวี (ฉัตร อินฺทสุวณฺโณ) || พ.ศ. 2469 || พ.ศ. 2502
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 7 || พระสุนทรศีลสมาจาร (ผล คุตฺตจิตฺโต) || พ.ศ. 2503 || พ.ศ. 2512
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 8 || พระธรรมศีลาจารย์ (สุกรี สุตาคโม) || พ.ศ. 2512 || พ.ศ. 2552
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 9 || พระราชวชิรรังษี (ขวัญชัย นิติสาโร) || พ.ศ. 2553 || ปัจจุบัน
|}
คลังภาพ

(2023) วัดหนังราชวรวิหาร เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร (2).jpg|พระวิหาร
วัดหนังราชวรวิหาร เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร (34).jpg|พระเจ้าห้าพระองค์ในพระวิหาร
(2022) วัดหนังราชวรวิหาร เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร (2).jpg|พระปรางค์
(2023) วัดหนังราชวรวิหาร เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร (13).jpg|รอยพระพุทธบาท
(2023) วัดหนังราชวรวิหาร เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร (11).jpg|มณฑปพระพุทธบาท
(2022) วัดหนังราชวรวิหาร เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร (8).jpg|วิหารพระภาวนาโกศลเถร
วัดหนังราชวรวิหาร เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร (46).jpg|พระบรมรูปทรงม้า
พิพิธภัณฑ์เพื่อการศึกษาวัดหนังฯ.jpg|พิพิธภัณฑ์เพื่อการศึกษาวัดหนังราชวรวิหาร

อ้างอิง
สังข์ทอง ศรีธเรศ
สังข์ทอง ศรีธเรศ (30 มิถุนายน พ.ศ. 2484 – 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลชวน หลีกภัย และรัฐบาลของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์ 7 สมัย

ประวัติ
สังข์ทอง เกิดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2484 เป็นบุตรนายเคน กับนางเทา ศรีธเรศ มีพี่น้อง 7 คน ด้านครอบครัวสมรสกับบุญรื่น ศรีธเรศ (สกุลเดิม: มัธยมนันทน์) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร มีบุตร-ธิดา 3 คน

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง

สังข์ทอง เสียชีวิตด้วยภาวะท่อน้ำดีอุดตัน เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 สิริอายุรวม 58 ปี
การทำงาน
สังข์ทอง ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์ ครั้งแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคกิจสังคม ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2535 จึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคความหวังใหม่ และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลชวน หลีกภัย ในปี พ.ศ. 2535 และในรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ พ.ศ. 2537
การศาสนา
สังข์ทอง ในฐานะรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 52 เป็นตัวแทนของกระทรวงในการเสนอร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยสงฆ์ทั้ง 2 แห่งต่อรัฐสภา เพื่อตราขึ้นเป็นพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย พ.ศ. 2540 ของคณะสงฆ์ไทย (ฝ่ายธรรมยุตินิกาย) และพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2540 ของคณะสงฆ์ไทย (ฝ่ายมหานิกาย) ส่งผลให้มหาวิทยาลัยของคณะสงฆ์ไทยทั้งสองแห่ง มีพระราชบัญญัติรับรองสถานภาพเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ และเป็นนิติบุคคลที่ไม่เป็นส่วนราชการและไม่เป็นรัฐวิสาหกิจ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

อ้างอิง
ซีบิว
ซีบิว ( , ; , ; ; แซกซันทรานซิลเวเนีย: Härmeschtat หรือ Hermestatt; , ) เป็นนครขนาดกลางภายในป้อมปราการสมัยกลางที่ได้รับการอนุรักษ์อย่างดี ตั้งอยู่ในภูมิภาคทรานซิลเวเนียทางตอนกลางของประเทศโรมาเนีย ริมฝั่งแม่น้ำชีบินซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำออลต์ ห่างจากบูคาเรสต์ไป ปัจจุบันซีบิวเป็นเมืองหลักของเทศมณฑลซีบิว ระหว่างปี 1692–1791 และระหว่างปี 1849–1865 เคยเป็นราชธานีของรัฐขุนนางทรานซิลเวเนีย ( ; )

อ้างอิง
สตาวังเงอร์
สตาวังเงอร์ ( , ) เป็นเมืองและเทศบาลในเทศมณฑลรูกาลัน ประเทศนอร์เวย์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ เป็นเมืองท่าทางทะเล บนฟยอร์ดสตาวังเงอร์ ผลิตปลากระป๋อง ต่อเรือ เป็นศูนย์ประสานงานของการขุดเจาะน้ำมันนอกชายฝั่ง
ภูมิศาสตร์
ภูมิอากาศ
ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของนอร์เวย์ สภาพภูมิอากาศของสตาวังเงอร์ ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากอุณหภูมิปานกลางของทะเลเหนือ และความกดอากาศต่ำในมหาสมุทรแอตแลนติกทำให้อากาศอบอุ่นในฤดูหนาว สิ่งนี้สร้างอุณหภูมิที่อุ่นขึ้นตลอดทั้งปีเมื่อเทียบกับเมืองอื่น ๆ ที่มีละติจูดใกล้เคียงกัน และยังให้ปริมาณหยาดน้ำฟ้ามากในรูปของฝน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว ตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน สตาวังเงร์มีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (Cfb) โดยในหนึ่งปีมีห้าเดือนมีอุณหภูมิเฉลี่ยสูงกว่า 10 °C (50 °F) ฤดูใบไม้ผลิและต้นฤดูร้อนเป็นฤดูที่แห้งแล้งที่สุด สถิติสูงสุดที่เคยบันทึกได้ที่สถานีตรวจวัดที่ท่าอากาศยานสตาวังเงร์คื
้งแล้งที่สุด สถิติสูงสุดที่เคยบันทึกได้ที่สถานีตรวจวัดที่ท่าอากาศยานสตาวังเงร์คือ 33.5 °C (92.3 °F) ถูกบันทึกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1975 ส่วนสถิติสูงสุดที่สูงที่สุดของเมืองคือ 34.4 °C (93.9 °F) ที่สถานีตรวจอากาศ สตาวังเงร์-โวลันด์ (สูง 72 ม.) ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 เดือนที่อากาศร้อนที่สุดเป็นประวัติการณ์ตรวจวัดที่ท่าอากาศยานคือเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2002 โดยมีค่าเฉลี่ย 19.3 °C (66.7 °F) และสูงสุดเฉลี่ยต่อวัน 23.2 °C (73.8 °F) อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึกได้คือ −19.8 °C (−3.6 °F) ถูกบันทึกไว้ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1987 เดือนที่หนาวที่สุดในบันทึกคือกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963 โดยมีค่าเฉลี่ย −5 °C (23 °F) และต่ำสุดเฉลี่ยต่อวัน −9.6 °C (14.7 °F)
โซ่อาหาร
กินปลาไพก์เหนือ (northern pike) ปลาไพก์เหนือกินเพิร์ช (perch) เพิร์ชกินบลีก (bleak) บลีกกินกุ้งน้ำจืดตามลำดับ]]

โซ่อาหาร ( ) เป็นลำดับเชื่อมโยงเส้นตรงและกลมในสายใยอาหารโดยเริ่มจากพืชและต่อด้วยสัตว์กินพืชจากนั้นจะเกิดการกินเป็นทอดๆ โซ่อาหารแตกต่างจากสายใยอาหาร เพราะสายใยมีเครือข่ายความสัมพันธ์การกินที่ซับซ้อน แต่โซ่อาหารมีเส้นทางการกินเป็นเส้นตรงและรูปทรงวงกลมเท่านั้น ตัววัดทั่วไปที่ใช้บอกจำนวนโครงสร้างเชิงอาหารของสายใยอาหารคือ ความยาวโซ่อาหาร ในรูปแบบง่ายที่สุด ความยาวของโซ่อาหาร คือ จำนวนเชื่อมโยงระหว่างผู้บริโภคกับฐานของสายใย และความยาวโซ่เฉลี่ยของสายใยทั้งหมด คือ ค่าเฉลี่ยเลขคณิตของความยาวโซ่ทั้งหมดในสายใยอาหาร
โซ่อาหารปรากฏครั้งแรกในหนังสือตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1927 โดย ชาร์ลส์ เอลตัน ผู้เดียวกับที่นำเสนอแนวคิดห่วงโซ่อาหารและสายใยอาหาร

ดูเพิ่ม
* อันตรกิริยาชีวภาพ

อ้างอิง
พระครูสารกิจประยุต (สิงห์ โสภโณ)
พระครูสารกิจประยุต หรือ หลวงพ่อสิงห์ โสภโณ (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 - 8 มีนาคม พ.ศ. 2526) พระเถระจารย์ผู้เป็นเนื้อนาบุญอันไพศาล ผู้ใส่ใจในการอนุรักษ์ธรรมชาติ ไม่ส่งเสริมให้ใครไปตัดไม้หรือทำลายป่า มีอุปนิสัยที่รักในความสงบวิเวก มีเมตตาต่อสรรพสัตว์ทั้งปวง ท่านคิดแต่จะหาทางช่วยสัตว์เหล่านั้นให้พ้นภัย ชอบในด้านการปรุงยาสมุนไพรแบบภูมิปัญญาชาวบ้าน เพื่อสงเคราะห์ประชาชนที่เกิดโรคภัยไข้เจ็บ
ประวัติ
พระครูสารกิจประยุต หรือ หลวงพ่อสิงห์ โสภโณ ท่านเกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่บ้านเขื่อนช้าง ตำบลท่าสองคอน อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรของนายเผิ่ง และ นางทุมมา ขานหยู มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 5 คน ตอนอายุได้ 14 ปี โยมพ่อได้นำท่านไปฝากตัวเป็นศิษย์วัดหนองเขื่อนช้าง และได้บรรพชาเป็นสามเณรที่นั่นเมื่อปี พ.ศ. 2459 และอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2464 โดยมีพระอธิการต้น เป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่ออุปสมบทแล้วอยู่จำพรรษาอยู่ที่วัดเขื่อนช้าง 1 พรรษา เมื่อออกพรรษาแล้วจึงมาพำนักอยู่ที่วัดป่าน้อย (วัดมนีวนาราม) จังหวัดอุบลราชธานี เพื่อศึกษาเล่าเรียนมูล
าพำนักอยู่ที่วัดป่าน้อย (วัดมนีวนาราม) จังหวัดอุบลราชธานี เพื่อศึกษาเล่าเรียนมูลกัจจายน์และได้เดินทางไปเรียนพระปริยัติธรรมในกรุงเทพมหานคร โดยได้พำนักอยู่ที่วัดสิตาราม (วัดคอกหมู) กรุงเทพมหานคร ต่อมาท่านก็ได้เป็นผู้นำพระเณรมาสร้างวัดใหม่ โดยให้ชื่อว่า วัดกุญชรวนาราม ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดเขื่อนช้าง เป็นพระอุปัชฌาย์ เป็นเจ้าคณะตำบลท่าสองคอน เขต 2 เป็นพระธรรมทูต ตามลำดับ พ.ศ. 2502 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็น พระครูสารกิจประยุต ท่านได้บุกเบิกเผยแพร่พระพุทธศาสนาทั้งศาสนสถาน ศาสนวัตถุ ศาสนพิธี ศาสนปฏิบัติ และสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาตลอดมา หลวงพ่อสิงห์ได้มรณภาพเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2526 ด้วยโรคชราภาพและโรคหัวใจล้มเหลว ที่โรงพยาบาลประจำ
เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2526 ด้วยโรคชราภาพและโรคหัวใจล้มเหลว ที่โรงพยาบาลประจำจังหวัดมหาสารคาม ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดเขื่อนช้างได้ 44 ปี ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะตำบลท่าสองคอนได้ 31 ปี
ซามูเอล ไพวา
ซามูเอล ไพวา ( ) เกิด ค.ศ. 1985 ที่รัฐปารา เป็นนักมวยไทยชาวบราซิล วันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 ซามูเอล ไพวา ได้เข้าร่วมการแข่งขันในรายการ นิวทาเลนส์ไฟท์ 5 ซึ่งจัดขึ้นที่โซโรคาบา โดยได้พบกับ ไจแอนคาร์โล "พูลอสโซ" ในรุ่น 67 กก. ซึ่งซามูเอล ไพวา เป็นฝ่ายชนะน็อคในยกแรก ปีถัดมา ในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 เขาได้ร่วมแข่งขันรายการ นิวทาเลนส์ไฟท์ 6 ซึ่งจัดขึ้นที่เซาเปาโล โดยได้พบกับ ริคาร์โด "คาเวียรา" และซามูเอล ไพวา เป็นฝ่ายชนะคะแนนอย่างเป็นเอกฉันท์
รายการแข่งขัน
ระดับนานาชาติ
* แชมป์มวยไทยทวีปอเมริกาใต้ ของสมาพันธ์กีฬามวยไทยแบบดั้งเดิมแห่งประเทศบราซิล ค.ศ. 2011 
* ทริปเปิลแชมป์มวยไทยนานาชาติ ค.ศ. 2008
* แชมป์เวทีมวยไทย (รุ่น 70 กก.) ประเทศไทย ค.ศ. 2006

การแข่งขันในประเทศบราซิล
* แชมป์กังฟูบราซิลเจ็ดสมัย ค.ศ. 2000, 2002, 2004, 2005, 2007, 2008, 2009
* แชมป์มวยไทยบราซิลใน ค.ศ. 2011 โดย CBMTT- รีโอกรันดีโดซูล 
* แชมป์มวยไทยบราซิลใน ค.ศ. 2007 โดย CBMT- ริโอเดอจาเนโร

การแข่งขันในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
* เตตรา-แชมป์กังฟูภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
* ทริปเปิลแชมป์มวยไทยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ระดับรัฐ
* แชมป์เก้าสมัย ปาราเอนซีเดอกังฟูเอนเตร ค.ศ. 1999 และ 2010

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* Revista Combat Sport, acessado em 15-07-2011.
* Tatame, Categoria 70 kg, acessado em 15-07-2011.
วัดโพธิ์เย็นบ้านเปือยป่าน
วัดโพธิ์เย็นบ้านเปือยป่าน ตั้งอยู่ที่ บ้านเปือยป่าน หมู่ที่ 3 ตำบลโพนโก อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์ เขตปกครองคณะสงฆ์หนตะวันออก ภาค 11 สังกัดมหาเถรสมาคม เป็นวัดในพระพุทธศาสนา รหัสวัด 3208015 สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ก่อตั้งวัดเมื่อปีพุทธศักราช 2462 และได้รับการพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปีพุทธศักราช 2489
วัดโพธิ์เย็นบ้านเปือยป่าน ตำบลสนม อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์แบ่งเขตปกครองท้องที่ให้ตำบลโพนโก อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์ปัจจุบันแบ่งเขตปกครองท้องที่ให้ตำบลโพนโก อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ตามพระบรมราชโองการพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เรื่องประกาศพระราชทานวิสุงคามสีมา ประกาศ ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 เป็นปีที่ 13 ในรัชกาลปัจจุบัน ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ นายควง อภัยวงศ์ นายกรัฐมนตรี ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 63 ตอนที่ 11 19 กุมภาพันธ์ 2489 หน้า 81 และบัญชีรายชื่อวัดที่ขอพระราชทานวิสุงคามสีมา วัดโพธิ์เย็น ตำบลสนม อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์แบ่งเขตปกครองท้องที่ให้ตำบลโพนโก
ดโพธิ์เย็น ตำบลสนม อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์แบ่งเขตปกครองท้องที่ให้ตำบลโพนโก อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์ปัจจุบันแบ่งเขตปกครองท้องที่ให้ตำบลโพนโก อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์ กำหนดเขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 63 ตอนที่ 11 19 กุมภาพันธ์ 2489 หน้า87 และเป็นที่อยู่จำพรรษาและสำนักงานเจ้าคณะตำบลน้ำเขียว-โพนโก เพื่อปฏิบัติศาสนกิจของ พระคุณท่าน พระครูสุวรรณโสภณ (หลวงพ่อมหาคำ อโสโก,ป.ธ.3) เจ้าคณะตำบลน้ำเขียว-โพนโก ในสมัยนั้น
ทำเนียบเจ้าอาวาส

* ไม่ปรากฏรายนามเจ้าอาวาสรูปแรกชื่ออะไรพึ่งมาปรากฏในยุคหลังๆ
# พระสมบูรณ์ ธมฺมจารี (พ.ศ. 2480 - พ.ศ. 2484)
# พระสำเภา กลฺลยาโณ (พ.ศ. 2485 - พ.ศ. 2486)
# พระสร้อย กวิวํโส (พ.ศ. 2494 - พ.ศ. 2496)
# พระยา เตชธมฺโม (พ.ศ. 2499 - พ.ศ. 2500)
# พระมหาชรินทร์ เทวมินฺโท (พ.ศ. 2501 - พ.ศ. 2508)
# พระพูน ปสุโต (พ.ศ. 2509 - พ.ศ. 2512)
# พระครูโพธิปัญญาโสภณ (อินทร์ อินทปญฺโญ) (พ.ศ. 2513 - พ.ศ. 2544)
# พระอธิการอ่อนศรี ธนปาโล (พ.ศ. 2544 - ปัจจุบัน)

สิ่งก่อสร้าง
* อุโบสถ์ ก่อสร้างตั้ง พ.ศ. 2478 ก่อสร้างด้วยความเรียบง่ายและประหยัดค่าใช้จ่ายของคนในยุคนั้นและฉาบด้วยเปลือกห้อยตำละเอียด (บูรณะใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2555)
* หอระฆัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
* ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ กว้าง 12 เมตร ยาว 15 เมตร 
* กุฏิใหญ่ไม้ 2 ชั้น กว้าง 24 เมตร ยาว 35 เมตร (ประสบอัคคีภัย เมื่อวันที่ 1 กันยายน 2555 เวลาประมาณ 15.00 น. ไฟไหม้เสียหายทั้งหลัง )
* กุฏิสงฆ์(วัดโพธิ์เย็นสามัคคี) เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2ชั้น สร้างใหม่
* กุฏิน้อย 1 หลัง
* เมรุ 1 หลัง

อ้างอิง

* ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 16,กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ,พิมพ์ที่โรงพิมพ์ศาสนา ก.ท.ม.,พ.ศ. 2540
พระอินทรสมาจาร (เงิน อินทสโร)
ประวัติ
หลวงพ่อเงิน อินทสโร ท่านเกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2431 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ บ้านหนองน้ำขาว ตำบลคู จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรของนายโต๊ะ และ นางแก้ว ศรีสุวรรณ อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2452 พัทธสีมาวัดคูบัว ตำบลคูบัว อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2452 โดยมี พระครูอินทเขมา (ห้อง พุทธรกขิโต) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการขำ วัดเทพอาวาส เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอาจารย์ฟั่น วัดเทพอาวาสเป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้ฉายาว่า อินทสโร หลังจากอุปสมบทแล้ว ท่านได้มาจำพรรษาอยู่ที่ตำบลดอนไร่ อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี ได้ปฏิบัติบำเพ็ญสมาธิมาโดยตลอดและ ได้ปลุกเสกวัตถุมงคลต่
องราชบุรี จังหวัดราชบุรี ได้ปฏิบัติบำเพ็ญสมาธิมาโดยตลอดและ ได้ปลุกเสกวัตถุมงคลต่าง ๆ มากมาย เช่น พระพิมพ์สมเด็จ ปี 2485 เรียกว่า รุ่นอินโดจีน พระพิมพ์โคนสมอซุ้มเรือนแก้ว แบบพระประจำวันเกิด เหรียญรูปเหมือนหลวงปู่เงิน สร้างอนุสรณ์เมื่ออายุครบ 7 รอบ ปี 2515 6. ผ้ายันต์หัวใจจงอางศึก ทำด้วยผ้าจีวรห่มหลวงพ่อโต ทำปี 2511 และท่านได้เรียนพระปริยัติธรรมอยู่ที่วัดปรินายก ตำบลบ้านพานถม อำเภอพระนคร ในปี พ.ศ. 2457 จนถึงปี พ.ศ. 2467 ท่านได้รับการแต่งตั้งเบญจมบพิตร เจ้าคณะแขวงกลาง ให้มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดอินทรวิหาร และได้ลงมือก่อสร้างองค์หลวงพ่อโตที่คงค้างอยู่จนแล้วเสร็จสมบูรณ์ในสมัยของท่าน ในปี พ.ศ. 2470 ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสจนถึงกาลมรณภาพเมื่อวันที่ 13
ณ์ในสมัยของท่าน ในปี พ.ศ. 2470 ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสจนถึงกาลมรณภาพเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2518 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
พระปัญญาพิศาลเถร (ทูล ขิปฺปปญฺโญ)
พระปัญญาพิศาลเถร (ทูล ขิปฺปปญฺโญ) อดีตเจ้าอาวาสวัดป่าบ้านค้อ เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 ณ บ้านหนองค้อ ตำบลดอนหว่าน อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม เมื่ออายุได้ 7 ขวบ พ่อแม่ได้อพยพมาอยู่ที่บ้านหนองแวง (แก้มหอม) ตำบลไชยวาน อำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี และได้จบการศึกษาชั้นประถมปีที่ 4 ที่โรงเรียนบ้านหนองแวงนี้เอง การเข้าเรียนแต่ละชั้น เพื่อน ๆ ในชั้นเรียนเดียวกันได้ตั้งให้เป็นหัวหน้าในชั้นเรียนทุกชั้นไป เมื่อขึ้นชั้นประถมปีที่ 4 เด็กชายทูลได้รับความไว้วางใจจากครูว่ามีการศึกษาดี จึงได้รับเลือกให้เป็นผู้ช่วยสอนนักเรียนในชั้นประถม ก. กา และประถมปีที่ 1 และได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้านักเรียนทั้งหมดในโรงเรียนนั้น
ท่านได้อุปสมบทเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 ณ วัดโพธิสมภรณ์ อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี มีพระธรรมเจดีย์ (จูม พนฺธุโล) เป็นพระอุปัชฌาย์ จากนั้น ท่านได้ศึกษาจนมีความมั่นคงในพระพุทธศาสนา และมาอยู่เป็นลูกศิษย์หลวงปู่ขาว อนาลโย และในกาลต่อมา เมื่อท่านมรณภาพลง หลวงพ่อทูล ท่านได้มาสร้างวัดป่าบ้านค้อ และขึ้นดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสรูปแรก (1 มกราคม พ.ศ. 2528 - 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551)
ในตลอดระยะเวลา 23 ปี ที่ท่านเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ทุ่มเทกาย ทุ่มเทใจในการช่วยพัฒนาพระพุทธศาสนา และทำคุณประโยชน์อันมากมาย และสร้างบูรณะสิ่งต่าง ๆในวัดป่าบ้านค้อแห่งนี้ และเป็นพระนักพัฒนา ทำประโยชน์ให้กับสังคมอีกมากมาย หลวงพ่อท่านได้ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 จึงถือว่า ท่านพ้นจากตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดป่าบ้านค้อ ลูกศิษย์ของท่านที่สืบทอดพระพุทธศาสนาก็คือ พระอาจารย์ไชยา อภิชโย

อ้างอิง
* 
* 
*
เปี่ยมรัก หัตถกิจโกศล
เปี่ยมรัก หัถกิจโกศล หรือ ปิ๊ง เป็นนักร้องภายใต้สังกัดบั๊คทาวน์ เร็คคอร์ด ในเครืออาร์เอส เจ้าของเพลงฮิต "มีอาการ" และ "สิ่งที่ดีที่สุด"

ประวัติ
เปี่ยมรัก หัถกิจโกศล (มักจะเขียน: เปี่ยมรัก หัตถกิจโกศล) หรือ ปิ๊ง เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2533 พี่น้อง 2 คน ปิ๊งเป็นคนที่ 1 มีน้องสาวซึ่งเป็นนักร้องเช่นกันคือ เปี่ยมปีติ หัตถกิจโกศล (นิ้ง) ปิ๊งเป็นนักร้องหญิงชาวไทย สังกัดอาร์เอส เป็นที่รู้จักจากเพลง "มีอาการ" และเพลง "สิ่งที่ดีที่สุด"

ผลงาน

อัลบั้มเต็ม

ผลงานค่ายแกรมมี่

ผลงานอื่นๆ

ละครเวที

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ
อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ ( ) เป็นอุทยานแห่งชาติในประเทศญี่ปุ่น มีอาณาเขตครอบคลุมบริเวณจังหวัดยามานาชิ ชิซูโอกะ คานางาวะ และบริเวณตะวันตกของมหานครโตเกียว ประกอบไปด้วยสถานที่น่าสนใจ เช่น ภูเขาไฟฟูจิ ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า ฮาโกเนะ คาบสมุทรอิซุ และเกาะอิซุ

อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 ในชื่อเดิมอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนะ ถือเป็นหนึ่งในสี่อุทยานแห่งชาติที่ตั้งขึ้นครั้งแรกของญี่ปุ่น ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 ได้รวมเกาะอิซุเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอุทยาน และเปลี่ยนชื่ออุทยานเป็นแบบในปัจจุบัน
อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกพร้อมกันกับภูเขาไฟฟูจิ ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า และน้ำตกชิราอิโตะภายใต้ชื่อ "ฟูจิซัง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ" เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ที่ผ่านมา

ด้วยระยะทางที่ไม่ใกลจากเมืองหลวง ทำให้ที่นี่เป็นอุทยานแห่งชาติที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดของญี่ปุ่น ชุมชนที่ตั้งอยู่ในบริเวณใกล้เคียง ได้แก่ โอดาวาระ ฟูจิ มินามิอาชิงาระ และนูมาซุ

สถานที่น่าสนใจ
อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ แบ่งออกเป็น 4 บริเวณสำคัญ ดังนี้:

1. บริเวณภูเขาไฟฟูจิ
* ภูเขาไฟฟูจิ
* น้ำตกชิราอิโตะ
* ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า
* อาโอกิงาฮาระ
* ทะเลสาบทานูกิ
2. บริเวณฮาโกเนะ
* ถนนโทไกโดสายเก่า
* สวนพฤกษศาสตร์พื้นที่ชุ่มน้ำฮาโกเนะ
* ทะเลสาบอาชิ
* โอวากูดานิ

3. บริเวณคาบสมุทรอิซุ
* ภูเขาอามางิ
* น้ำพุร้อนอาตามิ
* สวนไม้เขตร้อนและจระเข้น้ำเค็มอาตางาวะ
* ชายฝั่งโจงาซากิ

4. บริเวณเกาะอิซุ
* เกาะอิซูโอชิมะ
* เกาะโทชิมะ
* นีจิมะ
* ชิกิเนจิมะ
* โคซูชิมะ
* เกาะมิยาเกะ
* มิกูราจิมะ
* ฮาจิโจจิมะ

รูปภาพ
ไฟล์:Kodaki fuji frm shojinko.jpg|ภูเขาไฟฟูจิ และ ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า
ไฟล์:N2 Shiraito Falls 2.jpg|น้ำตกชิราอิโตะ
ไฟล์:Lake Ashi from Mt.Komagatake 03.jpg|ทะเลสาบอาชิ
ไฟล์:Mount Omuro (Izu Peninsula) 20100426 (B).jpg|ภูเขาโอมูโระ
ไฟล์:Jōgasaki Coast 01.jpg|ชายฝั่งโจงาซากิ
ไฟล์:Izu-Oshima-IMG 4759.jpg|อิซูโอชิมะ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*
หลวงปู่รอด พฺรหฺมสโร
ประวัติ
หลวงปู่รอด ท่านเกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2414 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักรี ณ บ้านสระขวัญ ต.ลำคอหงส์ อ.โนนสูง จ.นครราชสีมา เป็นบุตรของนายไข่ และนางพูน ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2436 ขณะอายุ 22 ปี ณ อุโบสถวัดบ้านสะพาน ต.ขามเฒ่า อ.โนนสูง จ.นครราชสีมา โดยมี พระอาจารย์อยู่ เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายา "พรหมสาโร" หลวงปู่รอด ท่านได้รับตำแหน่งมากมาย ในกิจของสงฆ์ เช่น ตำแหน่งเจ้าคณะตำบล และ ท่านเป็นคนที่มีความเลื่อมใสต่อพระพุทธศาสนาอย่างมาก และท่านได้อธิษฐานว่า ตลอดชีวิตของการเป็นสมณะ ท่านปรารถนาที่จะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง นั่นก็คือ การสร้างวัดทั้งหมด 5 วัด หลวงปู่รอด ได้เคยกลับมา
ี่จะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง นั่นก็คือ การสร้างวัดทั้งหมด 5 วัด หลวงปู่รอด ได้เคยกลับมาจำพรรษาอยู่ที่ วัดขามเฒ่า จนถึงปี พ.ศ. 2490 ก็กลับมาจำพรรษาอยู่ที่วีดดอนผวายอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้ ท่านได้จำพรรษาอยู่ที่วัดดอนผวายจนกระทั่งมรณภาพเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช พระมหากษัตริย์แห่งประเทศไทย รวมอายุได้ 85 ปี 63 พรรษา
วัตถุมงคล และ ปฏิปทา
หลวงปู่รอด ท่านเป็นคนที่เชี่ยวชาญ ทางด้านไสยเวท วิทยาคมอยู่สม่ำเสมอ และชอบวิปัสสนากรรมฐานเป็นอย่างมาก มีการล่ำลือว่า ท่านเป็นคนที่รู้เหตุการณ์ล่วงหน้าในอนาคต และมีหูทิพย์ ตาทิพย์ มีอภินิหารต่อลูกศิษย์มากมาย วัตถุมงคลของท่านที่เข้มขลังมากที่สุด คือ เหรียญพระปิดตา
ภินิหารต่อลูกศิษย์มากมาย วัตถุมงคลของท่านที่เข้มขลังมากที่สุด คือ เหรียญพระปิดตาเนื้อทองเหลือง ผ้ายันต์รอยมือรอยเท้า สีผึ้ง และนางกวัก เป็นต้น และเวลาพกพระเครื่องของท่านไปนั้น คนเชื่อกันว่า ใครพกไปนั้นไม่ตายโหง หลวงปู่รอด ท่านไปด้ชื่อว่า เป็นพระเกจิอาจารย์แห่งโคราช และ ถ้าพูดถึงในศิษยานุศิษย์ ได้ตั้งสมัญญานามให้ท่านว่า เทพเจ้าแห่งโคราช และ พระเครื่องของท่าน ก็เป็นเหรียญยอดนิยม และ มีความขลังมาก 
อ้างอิง
* หลวงปู่รอด พรหมสาโร 
* ประวัติหลวงพ่อรอด วัดบ้านไพ 
* พระเครื่องหลวงปู่รอด
วัดอโศการาม (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดอโศการาม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ในตำบลท้ายบ้าน อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ แต่เดิมเรียกพื้นที่นี้ว่า "นาแม่ขาว" เจ้าของที่ดินคือ นางกิมหงษ์ และนายสุเมธ ไกรกาญจน์ ได้ถวายที่ดินให้สร้างวัดเนื้อที่ประมาณ 53 ไร่ เมื่อ พ.ศ. 2497
ประวัติ
เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2497 - พ.ศ. 2498 เป็นปีที่พระสุทธิธรรมรังสี (ลี ธมฺมธโร) เริ่มก่อตั้งสำนักสงฆ์ขึ้นมา เพราะฉะนั้นภิกษุส่วนมากที่อยู่ตามป่าจะอยู่ในการดูแลของท่านพ่อลี และยึดแนววัตรปฏิบัติของท่านพ่อลี นาแม่ขาว เป็นชือตำบลเป็นที่ตั้งของวัดอโศการามปัจจุบัน ตามประวัติที่กล่าวไว้ในหนังสือชีวประวัติ พระสุทธิธรรมรังสีคัมภีรเมธาจารย์ (พระอาจารย์ลีธมฺมธโร) ความว่า" ที่ตั้งวัดอโศการามปัจจุบันนี้ เดิมเรียกว่า "นาแม่ขาว" เจ้าของที่ดินคือ นางกิมหงษ์ และนายสุเมธ ไกรกาญจน์ ได้ถวายที่ดินให้สร้างวัดเนื้อที่ประมาณ 53 ไร่ เมื่อ ปี พ.ศ. 2497 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2498 จึงได้เริ่มตั้งสำนักขึ้นเป็นครั้งแรก โดยให้พระลูกศิษย์ คือพระครูใบฎีกาทัศน์ มาเฝ้าสำนักแทน
ตั้งสำนักขึ้นเป็นครั้งแรก โดยให้พระลูกศิษย์ คือพระครูใบฎีกาทัศน์ มาเฝ้าสำนักแทน พร้อมกับลูกศิษย์อีก 5 รูป รวมมีพระที่สำนักนี้ในครั้งเริ่มตั้ง จำนวน 6 รูป" เมื่อออกพรรษาและได้จัดงานพระราชทานเพลิงศพสมเด็จฯ เรียบร้อยแล้ว เป็นปี พ.ศ. 2498 ท่านพ่อลี จึงได้ออกไปจำพรรษาที่วัดอโศการาม
ในระหว่างนี้ได้เริ่มคิดดำริจัดงานฉลองสมโภช 25 พุทธศตวรรษ ในปีพ.ศ. 2500 การดำริในเรื่องนี้ ท่านได้ดำริมานานปีแล้ว คือเริ่มดำริตั้งแต่ปีที่ได้เดินทาง ออกมาจากดงบ้านผาแด่นแสนกันดาร( เชียงใหม่) วัดอโศการาม ได้รับการพัฒนาสืบเนืองมาโดยลำดับ แม้หลังท่านพ่อลีได้มรณภาพไปแล้ว (ปี พ.ศ. 2504) ได้มีการขยายพื้นที่ออกไป ทางด้านทิศตะวันออก ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของวิหารสุทธิธรรมรังสีในปัจจุบัน พร้อมกันนั้นก็ได้ทำการสร้างพระธุตังคเจดีย์ ที่ท่านพ่อได้วางแบบเอาไว้ให้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี เป็นปูชนียสถานประดิษฐานพระบรมสารีริธาตุ ไว้เป็นที่สักการะของเหล่าเทวดา และมนุษย์ทั้งหลายชือว่า " ธุตังคเจดีย์" เป็นเจดีย์หมู่ 13 องค์วัดอโศการาม เป็นสถานที่ปฏิบ้ติธรรมกัมมัฏฐานภาวน
ังคเจดีย์" เป็นเจดีย์หมู่ 13 องค์วัดอโศการาม เป็นสถานที่ปฏิบ้ติธรรมกัมมัฏฐานภาวนา ที่ท่านพ่อลีได้วางรากฐานไว้ เหล่าศิษยานุศิษย์ได้ปฏิบัติสืบไป
ในปี พ.ศ. 2569 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ยกวัดอโศการาม ขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เพื่อเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 4 รอบ 3 มิถุนายน 2569
ชื่อ
จากหมายเหตุพระสุทธิธรรมรังสี (ลี ธมฺมธโร) คำว่า อโศการาม เป็นคำสนธิเป็นคำ 2 คำ คือ อโศก ที่แปลว่า ไร้ความเศร้า กับคำว่า อาราม ที่มีความหมายว่า แหล่งรื่นรมย์ เมื่อนำรวมกันแล้วจะได้ความหมายที่ดีคือ แหล่งรื่นรมย์ที่ไร้ความเศร้าหมอง ซึ่งเมื่อก้าวเท้าเข้าสู่ประตูแห่งธรรมะที่มีชื่ออย่าง วัดอโศกราม แห่งนี้แล้ว ก็คงต้องยอมรับว่าแหล่งนี้เป็น แหล่งรื่นรมย์ และ ร่มรื่น ไปด้วยพรรณไม้นานาชนิดไม่ว่าจะเป็นป่าโกงกาง ไม้ลำพู หรือปลงทอง แต่ถึงอย่างไรก็ดี วัดอโศการามนี้ยังแสดงให้เห็นความแตกจ่างจากคำว่า อาราม จากวัดทั่ว ๆ ไป
ลำดับเจ้าอาวาส
* รูปที่ 1 พระสุทธิธรรมรังสี (ลี ธมฺมธโร) พ.ศ. 2497-2504
* รูปที่ 2 พระญาณสิทธาจารย์ (สิม พุทฺธาจาโร) พ.ศ. 2504-2508
* รูปที่ 3 พระเทพโมลี (สำรอง คุณวุฑฺโฒ) พ.ศ. 2509-2534
* รูปที่ 4 พระญาณวิศิษฏ์ (ทอง จนฺทสิริ) พ.ศ. 2534-2559
* รูปที่ 5 พระภาวนาวัชรสุทธาจารย์ (สามเรือน ปุญฺเญสโก) พ.ศ. 2560-ปัจจุบัน

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* 
*
วิทยาลัยบริหารธุรกิจและการท่องเที่ยวอุดรธานี
วิทยาลัยบริหารธุรกิจและการท่องเที่ยวอุดรธานี ( ) เป็นสถานศึกษาเฉพาะทางที่จัดการเรียนการสอนด้านอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว การบริหารธุรกิจ และการโรงแรม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2540 และเปิดการเรียนการสอนครั้งแรกในปีการศึกษา 2541 ในช่วงแรกใช้สถานที่ของวิทยาลัยอาชีวศึกษาอุดรธานีเป็นสำนักงานและที่ทำการสอนชั่วคราว จากนั้นจึงได้ย้ายมาอยู่ในสถานที่ปัจจุบันภายหลัง

วิทยาลัยบริหารธุรกิจและการท่องเที่ยวอุดรธานี ตั้งอยู่ริมถนนมิตรภาพ ห่างจากจังหวัดอุดรธานี 25 กิโลเมตร มีขนาดเนื้อที่ 50 ไร่ 2 งาน 41 ตารางวา มีชื่อเรียกกันเล่น ๆ ว่า "Udon C-Bat"

หลักสูตรที่สอน
วิทยาลัยบริหารธุรกิจและการท่องเที่ยวอุดรธานี ได้จัดการเรียนการสอนโดยใช้หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ พ.ศ. 2545 
ปรับปรุง พ.ศ. 2546 และหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง พ.ศ. 2546 โดยดำเนินการเปิดสอน รวมทั้งสิ้น 2 หลักสูตร ได้แก่ 1.หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ประเภทวิชาพาณิชยกรรม 1. สาขางานการบัญชี 2. สาขางานการขาย 3.สาขางานคอมพิวเตอร์ธุรกิจ 4.สาขางานธุรกิจค้าปลีก ประเภทวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว 1. สาขางานการโรงแรม (ระบบปกติ และ ระบบเทียบโอนประสบการณ์) 2.สาขางานการท่องเที่ยว
 2.หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ประเภทวิชาบริหารธุรกิจ 1.สาขาวิชาการบัญชี 2.สาขาวิชาการตลาด 3.สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ 4.สาขาวิชาการจัดการธุรกิจค้าปล
ญชี 2.สาขาวิชาการตลาด 3.สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ 4.สาขาวิชาการจัดการธุรกิจค้าปลีก ประเภทวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว 1.สาขาวิชาการโรงแรมและการบริการ 2.สาขาวิชาการจัดการธุรกิจท่องเที่ยว
(ฝ้ายคำ) ดอกไม้ประจำวิทยาลัย]] ประจำวิทยาลัย]]

แหล่งข้อมูลอื่น

* วิทยาลัยบริหารธุรกิจและการท่องเที่ยวอุดรธานี 
* Facebook วบท.อุดรธานี
Fanpage วิทยาลัยฯ

ดูเพิ่ม
* วิทยาลัยบริหารธุรกิจและการท่องเที่ยวกรุงเทพ
* วิทยาลัยบริหารธุรกิจและการท่องเที่ยวนครราชสีมา
* วิทยาลัยอาชีวศึกษาอุดรธานี
* วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี
* วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีอุดรธานี
* วิทยาลัยเทคนิคกาญจนาภิเษกอุดรธานี

หมวดหมู่
ฮานามิ
]]

ฮานามิ ( ) เป็นประเพณีดั้งเดิมของประเทศญี่ปุ่น กล่าวถึงการชมและเพลิดเพลินไปกับความงามของดอกไม้ โดยเฉพาะดอกซากูระ ธรรมเนียมของประเพณีฮานามิเกิดขึ้นมานานกว่าพันปี และยังคงเป็นที่นิยมในญี่ปุ่นจนถึงทุกวันนี้ ฮานามิจะถูกจัดขึ้นในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ซึ่งกลับกันกับเทศกาลโมมิจิการิ (紅葉狩り) ที่จัดขึ้นในฤดูใบไม้ร่วง ดอกซากูระจะบานเพียงหนึ่งหรือสองสัปดาห์เท่านั้น และมักจะบานในเดือนมีนาคมถึงเมษายน ในช่วงนี้ชาวญี่ปุ่นรวมทั้งสื่อเองจะรอและติดตามกันอย่างใจจดใจจ่อ ช่อดอกจะบานสะพรั่งทั้งต้น (満開 - มังไก) หลังจากที่ดอกช่อแรก (開花 - คังอิกะ) บานแล้วประมาณหนึ่งอาทิตย์ และเพียงไม่กี่อาทิตย์หลังจากที่ดอกบานสะพรั่งเต็มที่แล้ว ดอกไม้เหล่านี้ก็จะร่วงลงมาจากต้นทั้งหมด
นอกจากนี้ยังมีธรรมเนียมหนึ่งของฮานามิที่เก่าแก่กว่าการชมซากูระ นั่นคือการฉลองการบานของดอกพลัม (梅 - อูเมะ) ซึ่งยังคงปฏิบัติกันในญี่ปุ่น โดยเฉพาะในหมู่ผู้สูงอายุ ผู้ต้องการความสงบเงียบมากกว่าการฉลองการบานของซากูระ ซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่น และบางครั้งก็มีคนคับคั่งมากและมีเสียงดัง

สถานที่ชมซากูระที่มีชื่อเสียง
 ในโตเกียว]]
 ]]
สถานที่ดังกล่าวเป็นแหล่งชมดอกซากูระที่มีชื่อเสียงและเป็นที่นิยมของคนญี่ปุ่น แบ่งตามเมืองได้ดังนี้
* โตเกียว
** สวนอิโนกาชิระ - ตั้งอยู่ในเมืองมูซาชิโนะและมิตากะทางตะวันตกของโตเกียว
** สวนอูเอโนะ - ในเขตไทโต มีต้นซากูระกว่า 1,500 ต้น ทำให้เป็นจุดชมซากูระที่มีคนคับคั่งมากที่สุดแห่งหนึ่ง
** วนอุทยานแห่งชาติชินจูกุ - เขตชินจูกุและเขตชิบูยะ
** สุสานอาโอยามะ - เขตมินาโตะ
* เกียวโต
** เท็ตสึงากูโนมิจิ - อยู่ระหว่างวัดกิงกากุและวัดนันเซ็น เป็นทางเดินเรียบคลอง ซึ่งมีต้นซากูระปลูกตลอดแนวไปตามทางเดิน
** คลองโอกาซากิ - นักท่องเที่ยวสามารถล่องเรือชมดอกซากูระบานได้
* โอซากะ
** สวนสาธารณะปราสาทโอซากะ - ภายในเป็นที่ตั้งของปราสาทโอซากะ ในสวนมีต้นซากูระกว่า 60
สวนสาธารณะปราสาทโอซากะ - ภายในเป็นที่ตั้งของปราสาทโอซากะ ในสวนมีต้นซากูระกว่า 600 ต้น และยังมีต้นพลัมด้วย
* นาโงยะ
** สวนสาธารณะปราสาทนาโงยะ - เป็นจุดชมดอกซากูระที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของเมือง ภายในเป็นที่ตั้งของปราสาทนาโงยะ เป็นสวนขนาดใหญ่ มีต้นซากูระกว่า 1,600 ต้น
นอกจากนี้ยังมีแหล่งชมดอกซากูระกระจายอยู่ทั่วไปในเมืองต่างๆ ทั่วญี่ปุ่น เช่น สวนซังเกเอ็ง เมืองโยโกฮามะ ปราสาทฮิเมจิ เมืองฮิเมจิ ปราสาทฮิโรซากิ เมืองฮิโรซากิ เป็นต้น

ไฟล์:"TORINUKE" in 201604 003.JPG
ไฟล์:Bunkyo-tokyo-japan-hanami-april2015.ogv
ไฟล์:Maruyama Koen hanami.jpg
ไฟล์:Kamogawa hanami.jpg
ไฟล์:Hanami bento by Blue Lotus.jpg

อ้างอิง
พระครูประยุตนวการ (แย้ม ฐานยฺตโต)
พระครูประยุตนวการ (แย้ม ฐานยุตโต) (5 มกราคม พ.ศ. 2458 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2560) เป็นพระเกจิอาจารย์ชื่อดังแห่งจังหวัดนครปฐม และเป็นเจ้าอาวาสวัดอรัญญิการาม (วัดสามง่าม)

ประวัติ
พระครูประยุตนวการ (แย้ม ฐานยุตโต) เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2458 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ ตำบลดอนตูม อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐมเป็นบุตรของนายแหยม และนางวงษ์ เดชมาก
นายแย้มอุปสมบทเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2481 โดยมีหลวงปู่สุข ปทุมสุวณโณ วัดห้วยจระเข้ เป็นพระอุปัชฌาย์, พระอธิการเต๋ คงทอง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ หลังจากอุปสมบท ได้ศึกษาเล่าเรียนด้าน การปฏิบัติวิปัสสนากัมมัฏฐานการเจริญสมาธิ-จิต เล่าเรียนวิชาอาคม การจารอักขระเลขยันต์ต่าง ๆ จากพระอธิการเต๋
ในวัยหนุ่ม พระแย้มมักออกธุดงค์ตามป่า ชอบวิเวก และไปศึกษาวิชาเพิ่มเติม จากพระอาจารย์หลายท่าน เช่น หลวงพ่อเหลือ วัดสาวชะโงก จังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อเพิ่มความรู้ และท่านยังมีความรู้ทางด้านโหราศาสตร์ การสะเดาะเคราะห์ และการรักษาโรค ด้วยยาสมุนไพรต่าง ๆ การเสริมดวงชะตา และการสร้างวัตถุมงคลต่าง ๆ หลังจากพระอธิการเต๋มรณภาพแล้ว พระแย้มจึงได้รับแต่งตั้งให้ขึ้นดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสามง่าม เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2525
วัตถุมงคล
วัตถุมงคลของหลวงปู่แย้ม มีอยู่หลายรุ่นเช่น รุ่น พ.ศ. 2516 เป็นรุ่นที่หลวงพ่อท่านสร้างขึ้นมา เพื่อฉลองอายุครบ 5 รอบ 60 ปี เป็นเหรียญที่ดีหายากค่านิยมอยู่ในระดับสูง เพราะมีประสบการณ์เรื่องคงกระพันชาตรีหลายครั้งโดยเฉพาะประสบการณ์ที่เกิด ขึ้นที่เขตบางรัก กรุงเทพฯ มีผู้ร้ายกลุ่มหนึ่ง ถูกตำรวจลอบยิง แต่ว่ายิงไม่ออก ต้องใช้วิธีจับเป็น ปรากฏว่า แขวนเหรียญรุ่นแรกของหลวงปู่แย้ม พ.ศ. 2516 ขนาดนายตำรวจคนนั้นยังฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของท่าน และวัตถุมงคลของท่านก็มีมากมาย อาทิ กุมารทอง พระกริ่งชินบัญชร พระผงรูปเหมือนเหรียญหล่อ พระขุนแผน เนื้อว่าน พระผงนางพญาเนื้อว่าน ตะกรุดโทน ตะกรุดชุด ตะกรุดสามห่วง ผ้ายันต์ มีอิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ เป็นที่เลื่องลือระ
ดโทน ตะกรุดชุด ตะกรุดสามห่วง ผ้ายันต์ มีอิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ เป็นที่เลื่องลือระบือไกลทั้งในเมืองไทยและต่างประเทศ แต่ที่โด่งดังกล่าวขวัญไปทั่วประเทศก็มี อิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ ความเข้มขลังก็คือ กุมารทองเนื้อดินและเนื้อโลหะทุกรุ่นที่ กุมารทอง หลวงปู่แย้ม ปลุกเสก ลูกศิษย์ของท่านก็ได้นำวัตถุมงคลของท่านไปบูชาเพื่อให้เป็นสิริมงคลกับตัวเอง
โครงการอาหารโลก
โครงการอาหารโลก ( ) เป็นฝ่ายให้ความช่วยเหลือด้านอาหารขององค์การสหประชาชาติ และเป็นองค์การด้านมนุษยธรรมใหญ่ที่สุดของโลกซึ่งจัดการปัญหาความหิวโหยทั่วโลก ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ค.ศ. 2020 โครงการอาหารโลกจัดหาอาหารให้แก่ประชากรโลกเฉลี่ย 90 ล้านคนต่อปี ซึ่งในจำนวนนี้ 58 ล้านคนเป็นเด็ก โครงการดังกล่าวมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในกรุงโรม ประเทศอิตาลี และมีสำนักงานสาขาในอีกมากกว่า 80 ประเทศทั่วโลก มีหน้าที่ทำงานช่วยเหลือผู้ไม่สามารถผลิตหรือได้อาหารเพียงพอแก่ตนเองและครอบครัว โครงการดังกล่าวเป็นสมาชิกของกลุ่มพัฒนาแห่งสหประชาชาติและเป็นส่วนหนึ่งของคณะผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มฯ ใน ค.ศ. 2007 โครงการฯ มีพนักงาน 9,139 คน โดยราว 90% ปฏิบัติการภาคสนาม
== ประวัติการจัดตั้ง == 
โครงการอาหารโลกจัดตั้งขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1961 หลังการประชุมองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติใน ค.ศ. 1960 เมื่อจอร์จ แม็กกัฟเวิร์น ผู้อำนวยการโครงการอาหารเพื่อสันติภาพของสหรัฐอเมริกา (Food for Peace) เสนอให้จัดตั้งโครงการความช่วยเหลือด้านอาหารพหุภาคี ต่อมา โครงการฯ มีการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1963 โดยองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติและสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ โดยมีระยะขั้นทดลองสามปี ใน ค.ศ. 1965 โครงการดังกล่าวได้ขยายเป็นขั้นต่อเนื่อง
กิจกรรม
ใน ค.ศ. 2006 โครงการอาหารโลกแจกจ่ายอาหาร 4 ล้านเมตริกตัน แก่ประชากร 87.8 ล้านคนใน 78 ประเทศ ผู้ได้รับประโยชน์ 63.4 ล้านคนได้รับความช่วยเหลือในปฏิบัติการฉุกเฉิน รวมถึงเหยื่อความขัดแย้ง ภัยธรรมชาติและความล้มเหลวทางเศรษฐกิจในประเทศอย่างโซมาเลีย เลบานอน และซูดาน ค่าใช้จ่ายโดยตรงอยู่ที่ 2.9 พันล้านดอลล่าร์สหรัฐ ประเทศที่โครงการอาหารโลกปฏิบัติการขนาดใหญ่ที่สุดใน ค.ศ. 2006 คือ ซูดาน ซึ่งโครงการฯ ได้ช่วยเหลือประชากรกว่า 6.4 ล้านคน ส่วนประเทศที่มีปฏิบัติการของโครงการฯ ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองและสาม คือ เอธิโอเปียและเคนยา ตามลำดับ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
*
วัดช้างล้อม
วัดช้างล้อม อาจหมายถึง:

* จังหวัดสุโขทัย
** วัดช้างล้อม อำเภอเมืองสุโขทัย
** วัดช้างล้อม อำเภอศรีสัชนาลัย
วัดพระยืน
วัดพระยืน อาจหมายถึง:

* วัดพระยืนพุทธบาทยุคล อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์
* วัดพระยืน อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน
* วัดพระยืน อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย
เข้ม ศิษย์สองพี่น้อง
เข้ม ศิษย์สองพี่น้อง เกิดวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2527 เดิมเป็นที่รู้จักในชื่อ เข้ม แฟร์เท็กซ์ เป็นนักมวยไทยชาวไทย และครองตำแหน่งแชมป์โลก WMC มวยไทย รุ่นซูเปอร์เวลเธอร์เวท และใน พ.ศ. 2554 เขาได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการไทยไฟท์ ที่ประเทศไทย ในรุ่น 67 กก. โดยเป็นแชมป์ของการแข่งขันครั้งนี้

ในภายหลัง เขาได้ทำหน้าที่เป็นทั้งผู้จัดการ และเทรนเนอร์ให้แก่นักมวยไทยชื่อ อภิสิทธิ์ เค.ที.ยิม
ประวัติ
เข้ม ศิษย์สองพี่น้อง มีชื่อจริงคือ สุรศักดิ์ ปักโคทะกัง เกิดวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2527 ที่ตำบลตลาด อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม ซึ่งตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (ภาคอีสาน) ของประเทศไทย เขาเข้าแข่งขันครั้งแรกเมื่ออายุได้ 13 ปี ใน พ.ศ. 2540 นอกจากนี้ เขายังได้เข้าร่วมการแข่งขันรายการไทยไฟท์ โดยเขาสามารถเป็นฝ่ายชนะน็อค อเลสซิโอ แองเจลโล ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวอิตาลีในยกแรก ของรอบ 8 คน ณ วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2554 ที่หอประชุมมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต และในรอบรองชนะเลิศ เขาได้พบกับ ดอง ซูคิม ซึ่งเป็นนักมวยไทยจากประเทศเกาหลีใต้ โดยเข้มเป็นฝ่ายชนะคะแนน ซึ่งเขาได้พบกับ ฟาบิโอ ปินก้า ในรอบชิงชนะเลิศที่ลานพระบรมรูปทรงม้า ในวั
ชนะคะแนน ซึ่งเขาได้พบกับ ฟาบิโอ ปินก้า ในรอบชิงชนะเลิศที่ลานพระบรมรูปทรงม้า ในวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2554 และเข้มเป็นฝ่ายชนะคะแนน คว้าแชมป์รายการดังกล่าวในที่สุด
รายการแข่งขันและความสำเร็จ
* พ.ศ. 2554 แชมป์ไทยไฟท์ 2011 (67 กก.) 
* พ.ศ. 2554 แชมป์อีซูซุคัพทัวร์นาเมนท์ ครั้งที่ 21
* พ.ศ. 2553 เข็มขัดมวยไทย "นูเดอแชมเปี้ยนส์" (-70 กก.)
* พ.ศ. 2553 แชมป์การแข่งขัน เอ็กซ์โพลชันไฟท์ไนท์ วอลูม 01 (71 กก.)
* พ.ศ. 2552 แชมป์ MTA มวยไทยโลก (69 กก.)
* พ.ศ. 2552 เข็มขัดมวยไทย "นูเดอแชมเปี้ยนส์" (-67 กก.)
* พ.ศ. 2552 แชมป์โลก WMC มวยไทย รุ่นซูเปอร์เวลเธอร์เวท (154 ปอนด์)
* พ.ศ. 2552 แชมป์ประเทศไทย รุ่นซูเปอร์เวลเธอร์เวท (154 ปอนด์)
* พ.ศ. 2551 แชมป์ WMC/S-1 คิงส์คัพทัวร์นาเมนท์
* พ.ศ. 2550 แชมป์เวทีมวยราชดำเนิน รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (130 ปอนด์)
* แชมป์ประเทศไทยรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท

ดูเพิ่ม
* นักมวยไทย

อ้างอิง
ดีซ่าน
ดีซ่าน ( ) เป็นภาวะซึ่งผิวหนัง เยื่อบุตาขาว และเยื่อบุต่าง ๆ มีสีเหลืองผิดปกติ จากภาวะมีบิลิรูบินเกินในเลือด ซึ่งทำให้มีเกิดภาวะมีบิลิรูบินในสารน้ำนอกเซลล์เกินด้วยเช่นกัน ส่วนใหญ่แล้วต้องมีระดับของบิลิรูบินในน้ำเลือดเกินว่า 1.5 mg/dL (26 µmol/L) หรือมากกว่าสามเท่าของค่าปกติคือ 0.5 mg/dL จึงจะสามารถเห็นความเหลืองของสีผิวได้ด้วยตาเปล่า

ดีซ่านมักพบได้ในโรคตับต่าง ๆ เช่นตับอักเสบ ตับแข็ง มะเร็งตับ นอกจากนั้นยังอาจบ่งชี้ว่ามีการอุดกั้นทางเดินน้ำดี เช่น จากนิ่วทางเดินน้ำดี หรือมะเร็งตับอ่อน หรืออาจเป็นความผิดปกติแต่กำเนิด ซึ่งพบได้ไม่บ่อย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
วัดวังขวัญ
วัดวังขวัญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวังขวัญ ตำบลวังโพรง เภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก ปัจจุบันมีพระอธิการบุญธรรม สุภเตโช ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

ประวัติ
วัดวังขวัญ ตามประวัติและหลักฐานที่พบ เป็นวัดที่สร้างตั้งแต่ราว พ.ศ. 2462 เนื้อที่วัด มีประมาณเนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 58 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 10609 โดยมีหลวงปู่โลม ได้ตั้งสำนักสงฆ์เดิมบริเวณคลองใหญ่ ใกล้ศาลเจ้าพ่อเพชร ต่อมาได้ย้ายมา ณ สถานที่ปัจจุบัน วัดแห่งนี้เป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้านในพื้นที่ และมีความเกี่ยวข้องกับกิจกรรมทางพุทธศาสนา มีการทำบุญตักบาตรและจัดกิจกรรมส่งเสริมการเจริญวิปัสสนากรรมฐาน ปฎิบัติธรรม ในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาอยู่เป็นประจำ
ภายในวัดมีศาลาการเปรียญหลังใหญ่ ประดิษฐานพระพุทธชินราชจำลองเป็นองค์พระประธาน สร้างจากแรงศรัทธาของชาวบ้าน ทดแทนหลังเดิม ศาลาหลังไม้ที่ชำรุด ในปี 2558 และมีโบราณวัตถุ พระพุทธรูปไม้แกะสลัก อายุประมาณ ๕๐ ปี สร้างโดยหลวงปู่โลม เมื่อประมาณปี 2517

ลำดับเจ้าอาวาส
รูปที่ 1 พระจันทร์ จนุทสีโล พ.ศ. 2462-2468

รูปที่ 2 พระสินมา ปญญาวโร พ.ศ.2475-2480

รูปที่ 3 พระเสาร์ สริวญโณ พ.ศ. 2500-2510

รูปที่ 4 พระอธิการสังเวียน ธมฺมวโร พ.ศ.2523-2562

รูปที่ 5 พระอธิการบุญทัน ธมฺมิโก ตั้งแต่ พ.ศ. 2562-2568

รูปที่ 6 พระอธิการบุญธรรม สุภเตโช ตั้งแต่ พ.ศ. 2569-ปัจจุบัน

ศาสนสถาน
1.ศาลาการเปรียญ 2.เมรุ/ศาลาพักญาติ 3.หอระฆัง
คลองนครเนื่องเขต
หรือกัปตันฉุน แม่กองขุดคลองนครเนื่องเขต]]
คลองนครเนื่องเขต ขุดขึ้นตามพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เพื่อช่วยย่นระยะทางระหว่างเมืองบางกอกและฉะเชิงเทรา
คลองเริ่มขุดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2419 แล้วเสร็จปีถัดมา โดยทรงพระราชดำริว่าทางคลองแสนแสบจากกรุงเทพฯ ถึงเมืองฉะเชิงเทรานั้นยังมีที่อ้อมไกลอยู่ จึงมีพระบรมราชโองการดำรัสให้สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ แต่งตั้งเจ้าพนักงานขุดคลอง ตั้งแต่ศาลากลางคลองแสนแสบตรงไปถึงปลายคลองท่าไข่ แขวงเมืองฉะเชิงเทรา ซึ่งสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ ตั้งให้พระชลธารวินิจฉัย (ฉุน ชลานุเคราะห์) เป็นแม่กองได้ลงมือขุดตั้งแต่วันพุธเดือน 7 แรม 1 ค่ำ ปีชวด อัฐศกศักราช 1238 ตรงกับปี พ.ศ. 2419 ถึงวันพุธ เดือน 3 แรม 10 ค่ำ ปีฉลู นพศกศักราช 1239 ตรงกับปี พ.ศ. 2420 แล้วทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระยาวิเศษฤๅไชย ผู้ว่าราชการเมืองฉะเชิงเทรา จัดการเป็นพระราชพิธีเปิดคลอง ณ วันพุธ เด
าวิเศษฤๅไชย ผู้ว่าราชการเมืองฉะเชิงเทรา จัดการเป็นพระราชพิธีเปิดคลอง ณ วันพุธ เดือน 4 แรม 2 ค่ำ ปีฉลู นพศกศักราช 1239 วันรุ่งขึ้นอ่านประกาศพระบรมราชโองการเปิดคลองนี้เป็นพระฤกษ์ให้มหาชนไปมาต่อไป พระราชทานนามว่า "คลองนครเนื่องเขตร์" ซึ่งมีความหมายว่าสุดเขตพระนคร เป็นคลองยาว 530 เส้น 10 วา หรือ 21.2 กิโลเมตร กว้าง 6 วา ลึก 4 ศอก เนื้อที่นาสองฝั่งคลอง 32,400 ไร่ สิ้นพระราชทรัพย์ 924 ชั่ง 5 ตำลึง หรือ 73,940 บาท
คลองนครเนื่องเขตแยกจากคลองแสนแสบในเขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร ไปสิ้นสุดที่คลองท่าไข่ ตำบลคลองนครเนื่องเขต อ.เมืองฉะเชิงเทรา จ.ฉะเชิงเทรา ตลอดสองฝั่งคลองเรียงรายไปด้วยสุเหร่าและวัดเป็นจำนวนมาก ปัจจุบันได้ใช้เป็นคลองระบายน้ำในช่วงหน้าฝน เป็นเส้นทางคมนาคม และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของฉะเชิงเทรา มีตลาดโบราณคลองนครเนื่องเขตซึ่งมีอายุกว่าร้อยปีอยู่บริเวณที่คลองมาบรรจบกับแม่น้ำบางปะกง

ชาวบ้านบางคนเรียกคลองสายนี้ว่า คลองแสนแสบขุดใหม่

อ้างอิง
วัดพระธาตุดอยคำ
วัดพระธาตุดอยคำ เป็นวัดสำคัญในจังหวัดเชียงใหม่ อายุเก่าแก่กว่า 1,300 ปี ตั้งอยู่บริเวณดอยคำ ด้านหลังอุทยานหลวงราชพฤกษ์ ห่างจากตัวเมืองประมาณ 10 กิโลเมตร วัดพระธาตุดอยคำมีความสูงจากระดับที่ราบเชียงใหม่ราว 140 เมตร และมีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 465 เมตร วัดพระธาตุดอยคำมีลานชมวิวที่สามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์รอบเมืองเชียงใหม่ และยังเป็นที่ประดิษฐานพระเจ้าทันใจซึ่งมีอายุเก่าแก่กว่าห้าร้อยปี
ประวัติ
วัดพระธาตุดอยคำสร้างในปี พ.ศ. 1230 รัชสมัยพระนางจามเทวีกษัตริย์แห่งหริภุญชัย โดยพระโอรสทั้ง 2 เป็นผู้สร้าง ประกอบด้วยเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ศาลาการเปรียญกุฏิสงฆ์ และพระพุทธรูปปูนปั้น เดิมชื่อวัดสุวรรณบรรพต แต่ชาวบ้านเรียกว่า "วัดดอยคำ"

พ.ศ. 2509 ขณะนั้นวัดดอยคำเป็นวัดร้าง ต่อมากรุแตกชาวบ้านพบโบราณวัตถุหลายชิ้น เช่น พระรอดหลวง พระหินทรายปิดทององค์ใหญ่ พระสามหมอ (เนื้อดิน) ซึ่งนำมาประดิษฐานไว้ ณ วัดพระธาตุดอยคำ พระธาตุดอยคำนอกจากจะเป็นที่สักการบูชาของคนท้องถิ่นแล้ว ยังเป็นสัญลักษณ์อีกแห่งหนึ่งของการบินไทยที่ใช้กำหนดพื้นที่ทางสายตา ก่อนที่จะนำเครื่องบินลงจอดที่สนามบินเชียงใหม่
ประจำทุกปี โดยยึดถือเอาวันแรม 7 ค่ำ 8 ค่ำ หลังวันวิสาขบูชาทุกปี เป็นวันสรงน้ำพระธาตุ ซึ่งถือว่าเป็นวันถวายพระเพลิงพระพุทธศรีระของ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า (หลังเสด็จดับขันธปรินิพพานได้ 8 วัน) ถือเป็นวันสำคัญในพระพุทธศาสนาวันหนึ่ง ตรงกับวันแรม 8 ค่ำ เดือนวิสาขะ (เดือน 6 ของไทย) ทางวัดพระธาตุดอยคำ จึงยึดถือเอาวันนี้จัดงาน และพิธีสรงน้ำเพื่อรำลึกนึกถึง พุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ ที่ท่านได้สร้างเผยแพร่พระพุทธศาสนาเอาไว้ครับ
ตำนาน
เทือกเขาถนนธงชัย ด้านทิศตะวันตกบนเทือกเขาเหล่านั้นจะเป็นที่ประดิษฐานขององค์พระเจดีย์สำคัญและเก่าแก่ คู่บ้านคู่เมืองเชียงใหม่ถึง 2 องค์พระเจดีย์ แต่ละแห่งถูกสถาปนาขึ้นโดยพระมหากษัตริย์ในสมัยหริภุญชัยและล้านนาตามลำดับ หนึ่งในนั้นคือพระธาตุดอยคำ อยู่บนยอดเขาเล็กๆ ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของตัวเมืองเชียงใหม่ เรียกว่า “พระธาตุดอยคำ” เคยเป็นที่อยู่อาศัยของยักษ์สองผัวเมีย ชื่อ จิคำและตาเขียวมาก่อน ซึ่งต่อมาชาวบ้านได้เรียกยักษ์ทั้งสองนี้ว่า “ปู่แสะย่าแสะ” ปู่แสะย่าแสะมีลูก 1 คน ชื่อว่า “สุเทวฤๅษี” เหตุที่ได้ชื่อว่าดอยคำ เนื่องจากศุภนิมิตที่ยักษ์ทั้งสองได้รับพระเกศาธาตุจากพระพุทธเจ้า เกิดฝนตกหนักหลายวัน ทำให้น้ำฝนเซาะและพัดพาแร่ทองคำบนไหล่เขา และลำ
จากพระพุทธเจ้า เกิดฝนตกหนักหลายวัน ทำให้น้ำฝนเซาะและพัดพาแร่ทองคำบนไหล่เขา และลำห้วยไหลลงสู่ปากถ้ำเป็นจำนวนมาก จึงเรียกภูเขาลูกนี้ว่า “ดอยคำ”
จากตำนานหลายฉบับได้กล่าวว่า เทวดาได้นำพระเกศาธาตุที่พระพุทธเจ้าได้ประทานแก่ปู่แสะและย่าแสะ นำขึ้นมาฝังและก่อสถูปไว้บนดอยแห่งนี้ และต่อมาในปี พ.ศ. 1230 เจ้ามหันตยศและเจ้าอนันตยศ สองพระโอรสแฝดของพระนางจามเทวีแห่งหริภุญชัยได้ขึ้นมาก่อเจดีย์ครอบพระสถูปเกศานั้นไว้

อ้างอิง

1. 
ข้อมูลจากตำนานวัดพระธาตุดอยคำ ฉบับวัดพระธาตุดอยคำ
ลำน้ำว้า
ลำน้ำว้า หรือ แม่น้ำว้า มีต้นกำเนิดมาจากเทือกเขาบริเวณพื้นที่หมู่บ้านน้ำว้า ตำบลบ่อเกลือเหนือ อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน ไหลลัดเลาะผ่านพื้นที่ อำเภอสันติสุข อำเภอแม่จริม จนไปบรรจบกับแม่น้ำน่านที่ อำเภอเวียงสา ณ บริเวณพึ้นที่รอยต่อสามตำบลของอำเภอเวียงสา อันได้แก่ ตำบลไหล่น่าน ตำบลขึ่ง และ ตำบลกลางเวียง ชึ่งคนท้องถิ่นเรียกกันว่า "สบว้า" รวมระยะทางกว่า 300 กิโลเมตร โดยได้ไหลผ่านอุทยานแห่งชาติในจังหวัดน่าน รวม 3 แห่ง ได้แก่ อุทยานแห่งชาติขุนน่าน อุทยานแห่งชาติดอยภูคา และอุทยานแห่งชาติแม่จริม

ลำน้ำว้าแบ่งออกเป็น 3 ตอน คือ น้ำว้าตอนบน น้ำว้าตอนกลาง และน้ำว้าตอนล่าง ซึ่งนักท่องเที่ยวนิยมมาผจญภัยในรูปแบบการล่องแก่ง

อ้างอิง
วนอุทยานพุม่วง
วนอุทยานพุม่วง ตั้งอยู่ในท้องที่ตำบลจระเข้สามพัน อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี อยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าเขาตะโกปิดทองและป่าเขาเพชรน้อย มีเนื้อที่ประมาณ 1,725 ไร่ โดยกรมป่าไม้ได้ประกาศจัดตั้งเป็นวนอุทยานเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2527 เป็นภูเขาหลายลูกติดต่อกันส่วนใหญ่เป็นหินปูน บริเวณตอนกลางเป็นที่ราบ สูงประมาณ 100-130 เมตร บริเวณสูงที่สุดคือเขาโกปิดทองสูง 233 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และมีสถานที่ประวัติศาสตร์เกี่ยวกับวรรณคดีอยู่บริเวณเชิงเขา ป่าที่พบเป็นป่าเบญจพรรณ พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ ตะโก พุด โมกมัน มะกอกป่า จั่น ปรง จันทน์ขาว จันผา เป็นต้น
สถานที่ท่องเที่ยว
* น้ำตกพุม่วง
* ป่าพุหางนาค
* น้ำตกพุหางนาค
* น้ำตกเขาทำเทียม
* คอกช้างดิน
* วัดเขาถ้ำเสือ

ไฟล์:จุดชมวิวบนป่าพุนางนาค.jpg|จุดชมวิวป่าพุหางนาค
ไฟล์:เส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติวนอุทยานแห่งชาติพุม่วง.jpg|เส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติ
ไฟล์:น้ำตกพุม่วง2554.jpg|น้ำตกพุม่วงปัจจุบันค่อนข้างแห้ง มีน้ำน้อย เพราะป่าต้นน้ำถูกทำลาย
ไฟล์:ทางเข้าวนอุทยานแห่งชาติพุม่วง.jpg|ทางเข้าที่ทำการวนอุทยานแห่งชาติพุม่วง
ไฟล์:น้ำตกเขาทำเทียม.jpg|น้ำตกเขาทำเทียม
ไฟล์:ลำห้วยพุหางนาค, Oct2012.JPG|ถนนตัดผ่านลำห้วยพุหางนาค

อ้างอิง
กำลังภายใน
พลังภายใน หรือ กำลังภายใน คือ วิธีการกำหนดลมหายใจ การทำสมาธิ และการฝึกฝนทางจิตวิญญาณ ของจีน ที่เกี่ยวข้องกับ ลัทธิเต๋า และ ศิลปะการป้องกันตัวของจีน พลังภายใน โดยปกติแล้ว มักจะเกี่ยวกับศิลปะการป้องกันตัวแบบอ่อน หรือ แบบภายใน (Soft Style, Internal Style, หรือ 內家) ซึ่งตรงข้ามกับแบบแข็ง (Hard Style, Externall Skill, หรือ 外功)
ศิลปะการป้องกันตัวแบบเส้าหลินจัดเป็นแบบแข็ง

พลังภายในมีการใช้ทั้งในศิลปะการป้องกันตัว และ อย่างอื่นนอกเหนือไปจากนั้น ตัวอย่างของศิลปะการป้องกันตัวที่ใช้พลังภายใน ได้แก่ ไท่เก๊ก, ฝ่ามือแปดรูป (Baguazhang), ชิงอี้ฉวน (Xingyiquan) ตัวอย่างของการใช้พลังภายในที่ไม่ใช่ศิลปะการป้องกันตัว คือ การฝึกสมาธิตามแบบลัทธิเต๋า
พลังภายใน กับ ศิลปะการป้องกันตัวแบบภายใน
ศิลปะการป้องกันตัวแบบภายใน จะเน้นการฝึกการประสานความสัมพันธ์ระหว่างการเคลื่อนไหวของร่างกาย และ การหายใจ ซึ่งเรียกว่า เป็นการประสานพลังภายนอก และ ภายใน (內外合一)

การฝึกพลังภายในนั้นจะเกี่ยวกับความนิ่งทางกายภาพ และการเคลื่อนไหวอย่างมีสติ เพื่อให้กล้ามเนื้อผ่อนคลายจากความตึงเครียด
พลังภายใน กับ การทำสมาธิ
การฝึกพลังภายใน เชื่อว่า จะช่วยทำให้เกิด ความรู้ตัว ที่ดีขึ้น
และเชื่อกันว่า การฝึกพลังภายใน นั้นจะช่วยขัดเกลา สามสมบัติ (三寳) ซึ่งได้แก่ กายสำคัญ (Jing 精), กระแสชีวิต หรือ ลมปราณ (Qi 氣) และ จิตวิญญาณ (Shen 神)
ลัทธิเต๋าเชื่อว่า ทั้งสามสมบัตินี้ คือ พลังงานที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์ ดังที่ ตำราเต๋าเตชิง (Tao Te Ching) กล่าวไว้ว่า "เต๋า (道) ให้กำเนิด หนึ่ง, หนึ่งให้กำเนิด สอง (太極) หรือ หยิน กับ หยาง (陰陽) , สองให้กำเนิด สาม (ซึ่งอาจตีความได้เป็น กายสำคัญ 精, ลมปราณ 氣 และ จิตวิญญาณ 神, หรือ บางครั้ง อาจหมายถึง สวรรค์ (Tian 天), โลก (Di 地) และ คน (Ren 人), และ จาก สามให้กำเนิดหมื่นสรรพสิ่ง (Wanwu 萬物) ซึ่งคือทุก ๆ อย่างในสวรรค์และโล
อ้างอิง
* Blofeld, J. Taoism, The Quest for Immortality, Mandala-Unwin Paperbacks London, 1989. ISBN 0-04-299008-4
* Cheng, Tinhung. Tai Chi Transcendent Art, The Hong Kong Tai Chi Association Press Hong Kong, 1976. (only available in Chinese)
* Wile, Douglas Lost T'ai-chi Classics from the late Ch'ing Dynasty State University of New York Press, Albany, 1996. ISBN 0-7914-2653-X
* Wu Gongzao. Wu Family T'ai Chi Ch'uan (吳家太極拳), Hong Kong, 1980, Toronto 2006, ISBN 0-9780499-0-X
* Keen, Thomas. Iron Vest Qigong. ISBN 978-1-6024-3000-6
* Danaos, Kosta, Nei Kung, The Secret Teachings of the Warrior Sage, Inner traditions, 2002, ISBN 0-89281-907-3
*
cret Teachings of the Warrior Sage, Inner traditions, 2002, ISBN 0-89281-907-3
* Chen Kaiguo and Zheng Shunchao, Opening the Dragon Gate. The Making of a Modern Taoist Wizard.. ISBN 0804831858
แหล่งข้อมูลอื่น
* Neigong.net is a site devoted to original texts of Neigong, neijia and qigong
* Interview with Nei Kung practitioner, Master C.K. Chu 
* Video of Nei Kung practitioner, John Chang
* Founder of Kunlun Nei Kung
* European website for Kunlun Nei Kung 
* website for Xing Shen Zhuang practice as a foundation training
สันตศักย์ จรูญ งามพิเชษฐ์
สันตศักย์ จรูญ งามพิเชษฐ์ อดีตที่ปรึกษาบริษัท เจ.เอ.เอ็น. อินเตอร์ ลอว์ จำกัด ​อดีตสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ ​อดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคพลังชล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี 6 สมัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข อดีตสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 9 จังหวัดชลบุรี อดีตแกนนำพรรคพลังชล และสมาชิกพรรคพลังประชารัฐ
ประวัติ
สันตศักย์ จรูญ งามพิเชษฐ์ เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2484 ที่ตำบลสุรศักดิ์ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรของนายเลี่ยงชั้น แซ่โง้ว กับนางเต้าหู้ แซ่เบ๊ จบการศึกษาชั้นมัธยมปลาย จากโรงเรียนชลราษฎรอำรุง จังหวัดชลบุรี และปริญญาด้านบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยบูรพา ระดับปริญญาโท ด้านรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และจบปริญญาเอก รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี​

นอกจากนั้นยังได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล และมหาวิทยาลัยเวสเทิร์นแปซิฟิค แคลิฟอร์เนีย
สันตศักย์ จรูญ งามพิเชษฐ์ สมรสกับนางพัชรา งามพิเชษฐ์ (เสียชีวิตแล้ว) มีบุตร 5 คน ได้แก่
* ปรเมศวร์ งามพิเชษฐ์ นายกเมืองพัทยา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี อดีตผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงวัฒนธรรม
* เอกสิทธิ์ งามพิเชษฐ์ นายกสมาคมนักธุรกิจและการท่องเที่ยวเมืองพัทยา ประธานสภาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออก 1
* เสกสรรค์ งามพิเชษฐ์
* ไอลดา งามพิเชษฐ์
* คมกฤษ งามพิเชษฐ์
การทำงาน
สันตศักย์ งามพิเชษฐ์ เป็นนักการเมืองท้องถิ่น เคยดำรงตำแหน่งเทศมนตรีเมืองชลบุรี ในระหว่างปี พ.ศ. 2525 จนถึง 2526 จากนั้นได้เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติ โดยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 เป็นสมัยแรก และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. อีกหลายสมัย ต่อมาในรัฐบาลของพลเอกสุจินดา คราประยูร จึงได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ใน พ.ศ. 2549 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดชลบุรี กระทั่งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้เข้าร่วมงานการเมืองกับ ส.ส.กลุ่มชลบุรี ในนามพรรคพลังชล โดยนายจรูญ ได้ลงสมัคร ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 1 ของพรรค และได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการศาสนา ศิลปะและวัฒนธรรม สภาผู้แทนราษฎร

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 60​แต่งตั้งให้เป็นรองประธานกรรมการในคณะกรรมการประสานงานผู้แทนราษฎรคนที่ 8

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อของพรรคพลังชล แต่การเลือกตั้งครั้งดังกล่าว เป็นโมฆะตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ
ใน พ.ศ. 2561 สันตศักย์ พร้อมกับสมาชิกของพรรคพลังชลจำนวนหนึ่ง ย้ายไปสังกัดพรรคพลังประชารัฐ ในปี 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคพลังประชารัฐ ลำดับที่ 51 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

เสียชีวิต
สันตศักย์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ที่โรงพยาบาลวิมุต​ กรุงเทพมหานคร สิริอายุรวม 80 ปี 2 เดือน 9 วัน ในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมฯ​ พระราชทานโกศแปดเหลี่ยม พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ ต่อมาในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ​ให้พระราชทานเพลิงศพ ณ ศาลา 3 วัดชัยมงคล อำเภอบางละมุง​ จังหวัดชลบุรี​

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
โทกูงาวะ สึนาโยชิ
โทกูงาวะ สึนาโยชิ ( ; 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1646 – 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1709) เป็นโชกุนคนที่ 5 ของรัฐบาลเอโดะ เขาเป็นน้องชายต่างมารดาของโทกูงาวะ อิเอ็ตสึนะ โชกุนคนที่ 4 และเป็นบุตรชายของโทกูงาวะ อิเอมิตสึ โชกุนคนที่ 3 หลานชายของโทกูงาวะ ฮิเดตาดะ โชกุนคนที่ 2 และเหลนชายของโทกูงาวะ อิเอยาซุ โชกุนคนแรก

โชกุนสึนาโยชิเป็นที่รู้จักในการบัญญัติกฎหมายสวัสดิภาพสัตว์ โดยเฉพาะสุนัข ทำให้ได้รับฉายาว่า โชกุนสุนัข (犬公方)
ชีวิตช่วงต้น (1646–1680)
โทกูงาวะ สึนาโยชิ เกิดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1646 ในเมืองเอโดะ เขาเป็นบุตรชายของโทกูงาวะ อิเอมิตสึ โชกุนคนที่ 3 ที่เกิดจากนางสนมของเขาคนหนึ่งชื่อโอตามะ ซึ่งต่อมารู้จักกันในชื่อเคโชอิง (桂昌院; ค.ศ. 1627–1705) สึนาโยชิมีพี่ชายต่างมารดาอายุห้าขวบ ซึ่งจะกลายมาเป็นโชกุนคนต่อไปหลังจากอิเอมิตสึถึงแก่อสัญกรรม นั่นก็คือโทกูงาวะ อิเอ็ตสึนะ สึนาโยชิเกิดที่เอโดะและหลังจากที่เกิดก็ได้ย้ายไปอยู่กับแม่ของเขาในคฤหาสน์ส่วนตัวในปราสาทเอโดะ

อ้างอิง
เปี่ยมปีติ หัตถกิจโกศล
เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล หรือ นิ้ง เป็นนักร้องภายใต้สังกัดบั๊คทาวน์ เร็คคอร์ด ในเครืออาร์เอส เจ้าของเพลงฮิต "มีอาการ" และ "สิ่งที่ดีที่สุด"

ประวัติ
เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล (มักเขียนเป็น: เปี่ยมปิติ หัตถกิจโกศล) หรือ นิ้ง เกิดเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2534 มีพี่น้อง 2 คน นิ้งเป็นคนที่ 2 มีพื่สาวซึ่งเป็นนักร้องเช่นกันคือ เปี่ยมรัก หัตถกิจโกศล (ปิ๊ง) นิ้งเป็นนักร้องหญิงชาวไทย สังกัดอาร์เอส เป็นที่รู้จักจากเพลง "มีอาการ" และเพลง "สิ่งที่ดีที่สุด"

ผลงาน
อัลบั้มเต็ม

ผลงานค่ายแกรมมี่
ผลงานอื่นๆ
* การแบ่งปันคือความยิ่งใหญ่ ขับร้องร่วมกับมนต์ณัฐ เฮงภู่เจริญ ณัชชา โจชูศรี และเปี่ยมรัก หัตถกิจโกศลเนื่องในงานบำเพ็ญกุศลแก่ผู้ล่วงลับจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547

ละครเวที

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น