SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
แหล่งไดโนเสาร์โคกผาส้วม
แหล่งไดโนเสาร์โคกผาส้วม หรือ ศูนย์การเรียนรู้พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ โคกผาส้วม เป็นแหล่งขุดค้นพบไดโนเสาร์ยุคสุดท้าย ตั้งอยู่ในพื้นที่ป่าชุมชนป่าโคกผาส้วม ตำบลนาค อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี
การสำรวจ
เมื่อปี พ.ศ. 2536 คณะสำรวจไทยและฝรั่งเศสได้เดินทางมาสำรวจพื้นที่ป่าโคกผาส้วมแห่งนี้ สันนิษฐานว่าพื้นที่ดังกล่าวเคยเป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ โดยพบฟันของไดโนเสาร์คล้ายกับสยามโมซอรัส สุธีธรนี และอีกส่วนหนึ่งเป็นฟันของไดโนเสาร์ออร์นิโธพอด วงศ์อีกัวโนดอนทิดส์ และนี่คือหลักฐานแรกที่บอกได้ว่ามีไดโนเสาร์พวกออร์นิโธพอดในประเทศไทย สำหรับชิ้นส่วนของซากดึกดำบรรพ์ ชาวบ้านที่ได้รวมตัวจัดตั้งกลุ่มอนุรักษ์ป่าโคกผาส้วมได้นำไปเก็บรักษาไว้ที่กรมทรัพยากรธรณี และอีกส่วนหนึ่งได้นำมาเก็บรักษาที่ สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลนาคำ อำเภอศรีเมืองใหม่ ขณะที่ชาวบ้านต้องการให้มีการจัดสร้างพิพิธภัณฑ์ เพื่อเก็บรวบรวมและอนุรักษ์ไว้ให้ลูกหลานและผู้ที่สนใจมาศึกษาดูงาน
นอกจากนี้แล้วการค้นพบนี้ยังแสดงให้เห็นว่ามีไดโนเสาร์กินพืชขนาดใหญ่ที่มีสะโพกคล้ายนกและมีขาหลังที่ใหญ่กว่าขาหน้า อย่างพวกออร์นิโธพอด ซึ่งจะเป็นจุดดึงดูดให้ผู้ที่สนใจได้มาศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม

ลักษณะทางธรณีวิทยา
บริเวณที่ค้นพบซากดึกดำบรรพ์มีเนื้อที่ประมาณ 2 ไร่ พื้นดินมีลักษณะเป็นหินทราย สีน้ำตาลแดงอ่อน หินมีเนื้อละเอียดถึงปานกลาง อยู่ในหมวดหินโคกกรวด มีอายุราว 100–110 ล้านปี

ซากดึกดำบรรพ์ที่ค้นพบ

ซากไดโนเสาร์ที่ค้นพบที่ระบุสายพันธุ์ได้มีทั้งหมด 9 สายพันธุ์ได้แก่
* อิกัวโนดอน
* ไทแรนโนซอรัส
* ภูเวียงโกซอรัส สิรินธรเน
* สไปโนซอรัส
* สยามโมซอรัส
* เลปิโดเทส
* ไฮโบดอน
* เต่าโบราณ
* จระเข้โบราณ
และยังมีอีกสองชนิดที่ไม่ยังสามารถระบุสายพันธุ์ได้

การเดินทาง
รถยนต์ส่วนตัวใช้เส้นทาง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2135 ออกจากตัวอำเภอศรีเมืองใหม่ประมาณ 2 กิโลเมตร จะเห็นที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลนาคำอยู่ทางขวามือ เลี้ยวขวาข้างที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลนาคำมาประมาณ 50 เมตร พิพิธภัณฑ์จะอยู่ทางขวามือ

อ้างอิง

* แหล่งไดโนเสาร์ยุคสุดท้าย , จากเว็บไซต์อุทยานธรณีแห่งประเทศไทย กรมทรัพยากรธรณี, สืบค้นเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ 2562.
* อุบลฯ ฮือฮาพบซากไดโนเสาร์อายุ 110 ล้านปี, จากข่าว Sanook.com, สืบค้นเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ 2562.
กรดลิโนเลนิก
กรดลิโนเลนิก ( ) เป็นกรดไขมันอย่างหนึ่ง
มีสูตร C H O เป็น octadecatrienoic acid มีโซ่ประกอบด้วยคาร์บอน 18 อะตอม มีพันธะคู่ 3 คู่ อยู่ในรูปแบบ ซิส (cis) โดยอาจเป็นกรดไขมัน 1 ใน 2 อย่างหรือสองอย่างผสมกัน 
ลิโนเลเนต ( ) ซึ่งเป็นกรดลิโนเลนิกในรูปแบบเอสเทอร์ของไตรกลีเซอไรด์ มักจะพบในน้ำมันพืช
โดยทั่วไปแล้ว ไขมันที่เติม acyl (ผ่านกระบวนการ acylation) เช่นนี้จะระบุเป็นกรดไขมันสองอย่างคือ 
* กรดลิโนเลนิกอัลฟา (α-Linolenic acid) เป็นกรดไขมันโอเมกา-3 (n-3) ชนิดหนึ่ง 
* กรดลิโนเลนิกแกมมา (γ-Linolenic acid) เป็นกรดไขมันโอเมกา-6 (n-6) ชนิดหนึ่ง

ดูเพิ่ม
* กรดลิโนเลอิก เป็นกรดไขมันมีชื่อคล้าย ๆ กัน

อ้างอิง
สถาปัตยกรรมบาหลี
โบสถ์คาทอลิกเก่าแก่ของบาหลีที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบบาหลี]]

สถาปัตยกรรมบาหลี เป็นสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นของชาวบาหลีซึ่งพบได้ทั่วไปบนเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ที่มีความเก่าแก่หลายศตวรรษ ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมบาหลี โดยเฉพาะศาสนาฮินดูแบบบาหลี แนวคิดจากเกาะชวา และความเชื่อพื้นเมืองของชาวบาหลีดั้งเดิม ตัวอย่างที่สำคัญ เช่น รูมะฮ์อาดัต (บ้านพื้นเมือง) ที่เรียกว่า บ้านพื้นเมืองบาหลี, ปูรา (โบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี) เป็นต้น
ในปัจจุบัน สถาปัตยกรรมบาหลีแบบร่วมสมัย พบได้ทั่วไปในสถาปัตยกรรมแบบเมืองร้อนเอเชีย (Asian tropical architecture) กล่าวคือลักษณะทั่วไปที่พบในการก่อสร้างสถานพักตากอากาศและโรงแรมริมชายหาดและทะเล เนื่องมาจากธุรกิจการท่องเที่ยวบนเกาะบาหลีที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว ทำให้ความต้องการบ้าน กระท่อม วิลลา และโรงแรมแบบสถาปัตยกรรมบาหลีสูงขึ้นมาก และทำให้สถาปัตยกรรมแบบบาหลียังคงได้รับความนิยมและมีการรักษาไว้อย่างดีพอควร

โบสถ์พราหมณ์

อ้างอิง
ไส้กรอกโบโลญญา
ไส้กรอกโบโลญญา ( ) หรือบ้างแผลงเป็น โบโลน่า เป็นไส้กรอกชนิดหนึ่งที่ดัดแปลงมาจากมอร์ตาเดลลา ซึ่งเป็นไส้กรอกขนาดใหญ่ที่ทำจากเนื้อหมูบดละเอียด มีไขมันหมูชิ้นเล็ก ๆ ผสมอยู่ และมีต้นกำเนิดจากเมืองโบโลญญาในประเทศอิตาลี นอกจากเนื้อหมูแล้ว ไส้กรอกโบโลญญายังอาจทำจากเนื้อไก่ เนื้อไก่งวง เนื้อวัว เนื้อกวาง เนื้อสัตว์ผสม หรือโปรตีนถั่วเหลือง เครื่องปรุงรสโดยทั่วไปสำหรับไส้กรอกโบโลญญาได้แก่ พริก พริกไทย จันทน์เทศ ออลสไปซ์ เมล็ดขึ้นฉ่าย ผักชี และผลเมอร์เทิลซึ่งจะให้รสชาติที่เป็นเอกลักษณ์เช่นเดียวกับในมอร์ตาเดลลา ข้อบังคับของรัฐบาลสหรัฐกำหนดว่า ไส้กรอกโบโลญญาอเมริกันต้องทำจากเนื้อที่บดจนเนียนละเอียด และปราศจากชิ้นไขมันที่มองเห็นได้

อ้างอิง
สถาปัตยกรรมทราวิฑ
ลักษณะสำคัญของสถาปัตยกรรมทราวิฑ ในภาพคือโคปุรัมหนึ่งยามค่ำคืนประดับด้วยแสงไฟสีสันสดใสของศรีรังคนาถสวามีมนเทียร ประเทศอินเดีย]]

สถาปัตยกรรมทราวิฑ ( ) เป็นสถาปัตยกรรมฮินดูแบบหนึ่ง ที่เป็นที่นิยมในอนุทวีปอินเดีย โดยเฉพาะอินเดียใต้ ซึ่งตีความตามวาสตุศาสตร์ ลักษณะสำคัญของสถาปัตยกรรมทราวิฑพบในการสร้างโบสถ์พราหมณ์ โดยเฉพาะหอโคปุรัมที่สูงชะลูด และบางเทวสถานมีหลายหอ เป็นลักษณะสำคัญของสถาปัตยกรรมแบบนี้ โดยทั่วไปจะเรียกโบสถ์พราหมณ์ที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมทราวิฑว่า "โฆยิล" (Koil, Koyil)
บริเวณที่พบสถาปัตยกรรมทราวิฑได้ทั่วไปคืออินเดียใต้ เช่น รัฐอานธรประเทศ, รัฐเกรละ, รัฐทมิฬนาฑู อาณาจักรต่าง ๆ เช่น โจฬะ, จักรวรรดิเจระ, ปัลลวะ ฯลฯ นอกจากนี้ยังพบในบางส่วนของอินเดียเหนือ (ป้อมกวาลิออร์) และในศรีลังกา

อ้างอิง
โบมา (เทพปกรณัม)
ในปูราปูเซะฮ์เดซา]]

โบมา (Bhoma) ในเชิงสถาปัตยกรรมบาหลีหมายถึงหินจำหลักชนิดหนึ่งที่ใช้ประดับปูรา ลักษณะคล้าย บาราตา กาลา ของชวา โบมานั้นเชื่อว่าเป็นผู้พิทักษ์ปูราอันศักดิ์สิทธิ์จากสิ่งชั่วร้ายและความอัปมงคล โบมาจึงมีลักษณะคล้ายปิศาจ มีหน้าตาถมึงทึง ดุร้าย และน่ากลัว และในปราสาทบรรจุศพในพิธีศพของบาหลี

ในเทพปกรณัมบาหลีได้ระบุว่าโบมาเป็นบุตรของพระวิษณุ และ พระแม่ปฤถวี วันหนึ่งขณะที่พระวิษณุกำลังทรงขุดเข้าไปในโลกภายใต้ปางอวตารหมูป่า "พระวราหะ" ท่านได้พบกับเทพีแห่งธรณีนามว่าพระแม่ปฤถวีและได้ทรงมีบุตรด้วยกันคือโบมา ที่มีลักษณะดุร้ายและน่ากลัว

คติโบมาจึงคล้ายคลึงกับยักษ์ในวัดไทย และ กีรติมุข (Kirtimukha) ในโบสถ์พราหมณ์ของอนุทวีปอินเดีย
จังหวัดกระบี่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกระบี่ พ.ศ. 2562 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งใหม่ออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง ลดลงจากเดิม 3 เขตเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2554 โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ภาพรวม
แบ่งตามพรรค
{| class="wikitable" style="font-size:100%; text-align:right;"
|-
! colspan=2 rowspan=2|พรรค !! rowspan=2| จำนวน ผู้สมัคร !! colspan=2|คะแนนเสียง !! colspan=3|ที่นั่ง
|-
! จน. !!% !! จน. || +/– !! %
|-
| style="background: ;"| || align=left|ประชาธิปัตย์ || 2 || 84,360 || 33.09% || 1 || 2 || 50.00%
|-
| style="background: ;"| || align=left|ภูมิใจไทย || 2 || 46,762 || 18.34% || 1 || 1 || 50.00%
|-
| style="background: ;"| || align=left|อื่น ๆ || 63 || 123,813 || 48.57% || 0 || || 0.00%
|-style="font-weight:bold"
| colspan=2 align=left|ผลรวม || 67 || 254,935 || 100.00% || 2 || 1 || 100.00%
|}

แบ่งตามเขต
{|class="wikitable plainrowheaders sortable" style="font-size:100%; text-align:right;"
| colspan=10| 
|-
! scope=col rowspan=3|เขตเลือกตั้ง
! scope=col colspan=2|ประชาธิปัตย์
! scope=col colspan=2|ภูมิใจไทย
! scope=col colspan=2|อื่น ๆ
! scope=col colspan=2|ผลรวม
! scope=col rowspan=3|ผลการเลือกตั้ง
|-
! scope=col colspan=2 style="background: "| !! scope=col colspan=2 style="background: "| !! scope=col colspan=2| !! scope=col colspan=2|
|-
! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="numb
นนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|%
|- 
| align=left|เขต 1 || 44,346 || 35.51% || 4,784 || 3.83% || 75,743 || 60.66% || 124,873 || 100.00% || align=left|ประชาธิปัตย์ รักษาที่นั่ง
|- 
| align=left|เขต 2 || 40,014 || 30.77% || 41,978 || 32.28% || 48,070 || 36.96% || 130,062 || 100.00% || align=left|ภูมิใจไทย ได้ที่นั่ง
|- class="sortbottom" style="font-weight:bold"
| align=left|ผลรวม || 84,360 || 33.09% || 46,762 || 18.34% || 123,813 || 48.57% || 254,935 || 100.0
การเปลี่ยนแปลงเขตการเลือกตั้ง

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองกระบี่ อำเภออ่าวลึก อำเภอปลายพระยาและอำเภอเขาพนม (เฉพาะตำบลหน้าเขาและตำบลเขาดิน)

เขต 2
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเหนือคลอง อำเภอคลองท่อม อำเภอเกาะลันตา อำเภอลำทับและอำเภอเขาพนม (ยกเว้นตำบลหน้าเขาและตำบลเขาดิน)

ดูเพิ่ม
* จังหวัดกระบี่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
* จังหวัดกระบี่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดกระบี่
* รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบแบ่งเขตเลือกตั้ง
* สถิติคะแนนของผู้สมัครและพรรคการเมือง และวิธีการคำนวณหาจำนวน ส.ส. การเลือกตั้ง ส.ส. 24 มีนาคม 2562
จังหวัดคืร์กลาเรลี
จังหวัดคืร์กลาเรลี ( ) เป็นจังหวัดทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของตุรกี มีชายฝั่งด้านตะวันตกติดกับทะเลดำ

อ้างอิง
จังหวัดคือร์เชฮีร์
จังหวัดคือร์เชฮีร์ ( ) เป็นจังหวัดทางภาคกลางของตุรกี อยู่ในภูมิภาคอานาโตเลียกลาง และอยู่บนรอยเลื่อนอานาโตเลียเหนือซึ่งเป็นบริเวณที่เสี่ยงต่อการเกิดแผ่นดินไหว

อ้างอิง
จังหวัดคอนยา
จังหวัดคอนยา ( ) เป็นจังหวัดและเทศบาลนครในภูมิภาคอานาโตเลียกลางตอนตะวันตกเฉียงใต้ ของประเทศตุรกี มีพื้นที่ทั้งหมด 40,838 ตารางกิโลเมตร ทำให้เป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และมีประชากร 2,296,347 คน (ค.ศ. 2022) โดยมีเมืองศูนย์กลางการบริหารประจำจังหวัดคือเมืองคอนยา และมีรหัสป้ายทะเบียนรถยนต์คือ 42

โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์กือซือเลอเรน (Kızılören) ในจังหวัดคอนยา สามารถผลิตกระแสไฟฟ้าได้ 22.5 เมกะวัตต์ บนพื้นที่กว้างขวางกว่า 430,000 ตารางเมตร

ภูมิศาสตร์
ทะเลสาบตุซ (ตุรกี: Tuz Gölü) เป็นทะเลสาบที่ใหญ่เป็นอันดับสองในตุรกี ซึ่งเป็นแหล่งผลิตเกลือที่รองรับความต้องการส่วนใหญ่ของประเทศ ส่วนทะเลสาบเบย์เชฮีร์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัดคอนยาภายในพื้นที่อุทยานแห่งชาติ ถือเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในตุรกีและมีความสำคัญต่อการท่องเที่ยวในท้องถิ่น โดยสามารถดึงดูดผู้คนหลายพันคนให้มาเยือนชายหาดทั้งสองแห่งและเกาะแก่งต่าง ๆ อีก 22 เกาะในแต่ละปี

ภายในจังหวัดคอนยามีถ้ำอยู่หลายแห่ง เช่น ถ้ำบาลาตินี (Balatini Cave) ในเบย์เชฮีร์, ถ้ำบือยืก ดือเดน (Büyü Düden Cave) ในเดเรบุจัก, ถ้ำเกอรือกินี (Körükini Cave) ในเบย์เชฮีร์ และถ้ำทือนัซเทเป (Tınaztepe Caves) ในเซย์ดีเชฮีร์
ประชากรศาสตร์
ใน ค.ศ. 2011 เทศบาลนครคอนยามีประชากรใกล้เคียง 1.1 ล้านคน จากประชากรทั้งหมด 2 ล้านคนในจังหวัดคอนยา (คิดเป็นร้อยละ 76.2 ของประชากรในจังหวัดคอนยาที่อาศัยอยู่ในตัวเมือง ขณะที่ประชากรส่วนที่เหลืออาศัยอยู่ตามหมู่บ้าน ตำบล และอำเภอรอบนอก)

สำมะโนประชากรด้านภาษา
ผลการสำรวจภาษาแรกอย่างเป็นทางการ (ค.ศ. 1927–1965 )
{| class="wikitable"
|-
!ภาษา!!1927!!1935 !! 1945 !! 1950!! 1955 !! 1960 !! 1965 
|-
|ตุรกี || || || || || || || 
|-
|เคิร์ด || || || || || || || 
|-
|เซียร์คัสเซียน || || || || || || || 
|-
|ตาตาร์ || || || || || || || 
|-
|แอลเบเนีย || || || || || || || 
|-
|อื่น ๆ || || || || || || || 
|}
การแบ่งเขตการปกครอง
จังหวัดคอนยาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 31 อำเภอ ซึ่งในจำนวนนี้มี 3 อำเภอ (เมรัม, เซลชุกดู และ คาราทาย) ที่รวมกันเป็นพื้นที่ของตัวเมืองคอนยา

อำเภอดังต่อไปนี้มีพื้นที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียน: อาฮือร์ลือ, เบย์เชฮีร์, บอซกือร์, เดเรบุจัก, ฮาดิม, ฮูยืก, เซย์ดีเชฮีร์, ทัชเคนต์ และยาลือฮูยืก

สถานที่ที่น่าสนใจ
* พิพิธภัณฑ์อักเชฮีร์
* ชาทัลเฮอยืค
* อุทยานแห่งชาติถ้ำเดเรบุจัก ชัมลึก
* มาดราซาอินเจมินาเร
* มาดราซาคาราทาย
* พิพิธภัณฑ์โบราณคดีคอนยา
* พิพิธภัณฑ์คอนยา เอเรลี
* พิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์วรรณนาคอนยา
* สวนผีเสื้อเขตร้อนคอนยา
* พิพิธภัณฑ์เมฟลานา
* กลุ่มอาคารซาฮิบ อาตา
* มาดราซาซือร์ชาลือ
* พิพิธภัณฑ์ซาฮิป อาตา
* ศูนย์นิทรรศการนานาชาติ ตูยัป คอนยา

ระเบียงภาพ

File:Meyil obruğu.JPG|หลุมยุบทะเลสาบเมยิล, ที่ราบสูงโอบรุก

ดูเพิ่ม
* จังหวัดคอนยา (จักรวรรดิออตโตมัน)
* โครงการอุโมงค์สีน้ำเงิน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
จังหวัดดอบริช
จังหวัดดอบริช ( , ) เป็นจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของบัลแกเรีย เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคดอบรูจาใต้ แบ่งเป็น 8 เขตเทศบาล ในการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2011 มีประชากร 186,016 คน 
อ้างอิง
จังหวัดกาโบรโว
จังหวัดกาโบรโว ( , Oblast Gabrovo) เป็นจังหวัดขนาดเล็กตั้งอยู่ที่ศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์ของบัลแกเรีย ตั้งชื่อตามเมืองหลักกาโบรโว ในปี 2009 ประชากรทั้งหมดของจังหวัดคือ 130,001 คน

อ้างอิง
จังหวัดแมร์ซิน
จังหวัดแมร์ซิน ( ) เป็นจังหวัดทางภาคใต้ของตุรกี ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนระหว่างจังหวัดอันทัลยากับจังหวัดอาดานา

อ้างอิง
จังหวัดมูลา
จังหวัดมูลา ( ) เป็นจังหวัดที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้สุดของตุรกี ตั้งอยู่บริเวณแนวชายฝั่งทะเลอีเจียน

อ้างอิง
จังหวัดคัสโกโว
จังหวัดคัสโกโว ( - Oblast Haskovo) เป็นจังหวัดในภาคใต้ของบัลแกเรีย มีอาณาเขตติดต่อกับกับกรีซและตุรกีทางตะวันออกเฉียงใต้ ประกอบด้วยส่วนต่าง ๆ ของหุบเขาเทรซตามแนวแม่น้ำมาริตซา ตั้งชื่อตามเมืองหลักคัสโกโว จังหวัดนี้มีพื้นที่ 5,533.3 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็น 11 เทศบาลที่มีประชากรทั้งหมด ณ เดือนธันวาคม 2009 คือ 256,408 คน 
อ้างอิง
จังหวัดเกอร์จาลี
จังหวัดเกอร์จาลี ( ) เป็นจังหวัดทางตอนใต้ของบัลแกเรียและมีอาณาเขตติดกับกรีซ มีหน่วยภูมิภาคซันซี, โรโดปี และเอฟรอสของกรีซอยู่ทางใต้และตะวันออก มีพื้นที่ 3209.1 ตารางกิโลเมตร เมืองหลักคือเกอร์จาลี

อ้างอิง
จังหวัดเนฟเชฮีร์
จังหวัดเนฟเชฮีร์ ( ) เป็นจังหวัดทางภาคกลางของตุรกี มีเมืองหลักคือเนฟเชฮีร์ มีพรมแดนทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดต่อกับจังหวัดกึร์เชฮีร์ ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดต่อกับจังหวัดอักซาไร ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดนีเด ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดต่อกับจังหวัดไกเซรี และทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดต่อกับจังหวัดยอซกัต

จังหวัดนี้ยังเป็นที่ตั้งของแคปพาโดเชีย ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญในประเทศตุรกี และเมืองเกอเรเมซึ่งเป็นมรดกโลกยูเนสโกอีกด้วย

อ้างอิง
อุทยานแห่งชาติมัฟรอวอ
อุทยานแห่งชาติมัฟรอวอ ( ) เป็นอุทยานแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดในสามที่ของนอร์ทมาซิโดเนีย ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1949 และตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศในภูเขาบริสตราที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของภูเขากอรัป

อุทยานแห่งชาติทะเลสาบและภูมิภาคนี้ได้รับการตั้งชื่อตามหมู่บ้านมัฟรอวอ

ดูเพิ่ม

*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
*National Park Mavrovo 
*Environment in Macedonia
จังหวัดออร์ดู
จังหวัดออร์ดู ( ) เป็นจังหวัดของประเทศตุรกี ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลดำ มีพรมแดนทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดต่อกับจังหวัดซัมซุน ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดต่อกับจังหวัดโตกัต ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดซีวัส และทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดกิเรซุน

อ้างอิง
จังหวัดออสมานีแย
จังหวัดออสมานีแย ( ) เป็นจังหวัดทางตอนใต้ของตุรกี

ในอดีตพื้นที่จังหวัดออสมานีแยเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอาดานา ซึ่งแยกออกมาเป็นจังหวัดเมื่อปี ค.ศ. 1996

อ้างอิง
จังหวัดรีแซ
จังหวัดรีแซ ( ) เป็นจังหวัดทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของตุรกี ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งด้านตะวันออกของทะเลดำระหว่างจังหวัดทรับซอนจนถึงจังหวัดอาร์ตวิน

อ้างอิง
จังหวัดชันลืออูร์ฟา
จังหวัดชันลืออูร์ฟา ( ) หรือเรียกอย่างง่ายว่า จังหวัดอูร์ฟา เป็นจังหวัดทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี

อ้างอิง
จังหวัดซีอีร์ท
จังหวัดซีอีร์ท ( , , ) เป็นจังหวัดทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี มีพรมแดนทางทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดบิตลิส ทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดบัตมัน ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดต่อกับจังหวัดมาร์ดิน ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดชืร์นัก และทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดวาน มีพื้นที่รวม 5,406 ตารางกิโลเมตร

อ้างอิง
จังหวัดซีวัส
จังหวัดซีวัส ( ) เป็นจังหวัดที่มีดินแดนมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของตุรกี มีพรมแดนทางทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดยอซกัต ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดต่อกับจังหวัดไกเซรี ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดกาห์รามันมารัช ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดต่อกับจังหวัดมาลาตยา ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดเอร์ซินจัน ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดต่อกับจังหวัดกิเรซุน และทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดออร์ดู มีเมืองหลักคือซีวัส มีพื้นที่รวม 28,488 ตารางกิโลเมตร

พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดซีวัสมีภูมิอากาศเหมือนกับในภูมิภาคอานาโตเลียกลาง โดยในฤดูร้อนจะร้อนและแห้งแล้ง และในฤดูหนาวจะหนาวและมีหิมะตกมาก

อ้างอิง
จังหวัดชือร์นัค
จังหวัดชือร์นัค ( ) เป็นจังหวัดในภูมิภาคอานาโตเลียตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี มีพรมแดนติดต่อกับประเทศอิรักและซีเรีย

อ้างอิง
จังหวัดซองกุลดัค
จังหวัดซองกุลดัค ( ) เป็นจังหวัดของประเทศตุรกี ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลดำ มีเมืองหลักคือซองกุลดัค

อ้างอิง
จังหวัดซิตตเว
ซิตตเว ( ) เป็นจังหวัดหนึ่งของรัฐยะไข่ทางภาคตะวันตกของประเทศพม่า เมืองศูนย์กลางของจังหวัดคือ ซิตตเว

เขตการปกครอง
จังหวัดซิตตเวประกอบด้วยอำเภอดังต่อไปนี้
* อำเภอซิตตเว
* อำเภอโปนน่าจู้น
* อำเภอเปาะตอ
* อำเภอระเต่ดอง

จังหวัดซิตตเวเคยมีอำเภอซึ่งปัจจุบันแยกไปเป็นจังหวัดมเยาะอู้ ดังต่อไปนี้
* อำเภอมเยาะอู้
* อำเภอมเยโบน
* อำเภอเจาะตอ
* อำเภอมี่น-บย่า
จังหวัดคูย์สเตนดิล
จังหวัดคูย์สเตนดิล ( , Oblast Kyustendil) เป็นจังหวัดทางตะวันตกเฉียงใต้ของบัลแกเรียครอบคลุมพื้นที่ 3084.3 กม.² (คิดเป็น 2.7% ของอาณาเขตทั้งหมดของสาธารณรัฐบัลแกเรีย) และมีประชากร 163,889 คน มีอาณาเขตติดกับจังหวัดโซเฟีย เพร์นิก และบลากอเยฟกราด ศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดคือคูย์สเตนดิล
จังหวัดลอแวช
จังหวัดลอแวช ( , Oblast Lovech) เป็นหนึ่งใน 28 จังหวัดของประเทศบัลแกเรีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือกลางของประเทศ ตั้งชื่อตามเมืองเอก ลอแวช เมื่อเดือนธันวาคม 2009 มีจำนวนประชากร 151,153 คน

อ้างอิง
ล็อกซ์
และล็อกซ์ เป็นอาหารสำคัญของอาหารยิวแบบอเมริกา]]

ล็อกซ์ (Lox) คือเนื้อปลาแซลมอนรมควันที่แล่และหมักในน้ำเกลือจนมีรสเค็ม นิยมเสิร์ฟคู่กับเบเกิลกับครีมชีส โดยความหมายจริง ๆ แล้ว ล็อกซ์จะเฉพาะเจาะตงไปยังส่วนท้องของแซลม่อนซึ่งมีไขมันเยอะ แต่ในปัจจุบันล็อกซ์ที่มีวางขายทั่วไปทำมาจากส่วนใด ๆ ของปลาแซลมอน

อ้างอิง
เซ็น คอร์ปอเรชั่น กรุ๊ป
บริษัท เซ็น คอร์ปอเรชั่น กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) (ย่อ: ZEN) คือบริษัทประกอบธุรกิจร้านอาหารญี่ปุ่นและอาหารไทยและธุรกิจเกี่ยวเนื่องอื่น โดยการถือหุ้นในบริษัทอื่น (Holding Company) โดยมีบริษัทแกน คือ บริษัท เซ็นเรสเตอร์รองโฮลดิ้ง จำกัด

ธุรกิจแบ่งได้เป็น 3 กลุ่มคือ ธุรกิจอาหารภายใต้แบรนด์ของกลุ่มบริษัทฯ จากข้อมูลปี พ.ศ. 2562 มีสาขาทั้งหมด 110 สาขา, ธุรกิจแฟรนไชส์ภายใต้แบรนด์ของกลุ่มบริษัทฯ ปัจจุบันมีสาขาทั้งหมด 145 สาขา และธุรกิจเกี่ยวเนื่อง ได้แก่ บริการจัดส่งอาหาร บริการจัดเลี้ยง บริหารร้านอาหาร ให้บริการที่ปรึกษาเกี่ยวกับร้านอาหาร ธุรกิจอาหารค้าปลีก ทั้งอาหารพร้อมปรุงและอาหารพร้อมทาน
แบรนด์ร้านอาหารของบริษัทมี 13 แบรนด์ ได้แก่ ZEN, Sushi Cyu Carnival Yakiniku, AKA, Tetsu, On the Table Tokyo cafe', ตำมั่ว , ลาวญวน, แจ่วฮ้อน, เฝอ, De Tummour และ เขียง เป็นร้านอาหารญี่ปุ่น 6 แบรนด์ และร้านอาหารไทย 7 แบรนด์ มีสาขารวม 242 สาขาทั้งในไทยและประเทศเพื่อนบ้าน (พม่า ลาว และกัมพูชา) แบ่งสัดส่วนรายได้เป็นร้านอาหารญี่ปุ่น 80% และร้านอาหารไทย 20%
บริษัทก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2534 โดยมีแบรนด์แรกคือ ZEN เป็นร้านอาหารญี่ปุ่น จนปี พ.ศ. 2550 แตกแบรนด์ AKA ร้านอาหารญี่ปุ่นปิ้งย่าง ปี 2553 แตกแบรนด์ On the table เป็นร้านอาหารญี่ปุ่น จนปี 2559 ซื้อแบรนด์ ตำมั่ว เป็นร้านอาหารไทย อีสาน เวียดนาม พอปี 2561 ซื้อกิจการร้าน Sushi Cyu ร้านอาหารญี่ปุ่นระดับหรู
บริษัทจดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัดในประเทศไทยเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2557 บริษัทดำเนินธุรกิจหลักในการให้บริการการจัดการแก่บริษัทย่อย โดยใช้ชื่อว่า บริษัท เซ็น คอร์ปอเรชั่น กรุ๊ป จำกัด ต่อมาแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนและการเปลี่ยนชื่อบริษัทกับกระทรวงพาณิชย์แล้วเมื่อวันที่ 21 กันยายน 2561 เซ็น คอร์ปอเรชั่น กรุ๊ปจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ในกลุ่มอุตสาหกรรมเกษตรและอุตสาหกรรมอาหาร หมวดธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม

อ้างอิง
ศึกดีซีพีเวิลด์มวยไทยซุปเปอร์ไฟท์
ศึก ดีซีพี เวิลด์ มวยไทยซุปเปอร์ไฟท์ เป็นรายการโทรทัศน์ถ่ายทอดสดกีฬามวยไทย ที่ได้รับความนิยม รายการนี้ทำการถ่ายทอดทางช่อง 5 และ TGN ทุกวันอังคาร เวลา 20.20 น. - 22.00 น. โดยเริ่มในวันอังคารที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 จนถึงปัจจุบัน

พิธีกร
* นภกุล พงษ์จินดา (กีต้าร์) 
* ศุภชัย สกุลหงส์โสภณ (เป๊กกี้ ไม่มีหมด)
* รอระบุ (จ่าเทียน ถอดรหัสมวยไทย) 
* ชาญชัย โชติภูมิเจริญกาล (ปะ หินกอง)
* พินิจ พลขัน (Mr.ป๋อง) 
* ชัยชนะ ทัศมี (กุมารดำ)
* ธนกร ไชยศรี () 
* ดำรงค์ ต่ายทอง (สมิงขาว เดลินิวส์) 
* อุฬารกุล ร่วมบุญ (แกะ ถอดรหัส) 
* เชื้อชาย นิลกาญจน์ (นก ตานี)
* เดชา คูรัตนเวช (แบน ท่าพระ) 
* ชุติพงศ์ ผลบำรุง ()

การจัดรายการ
รายการมีจุดประสงค์คือ
ข้อมูลในการออกอากาศ
* วันอังคารที่ 19 เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ทางสนามมวยจึงงดการแข่งขันเนื่องในวันมาฆบูชา โดยสถานีนำรายการอื่นมาออกอากาศแทนคือละครอินเดีย The Adventures of Hatim อภินิหาร ฮาติม
* วันอังคารที่ 12 เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 งดการถ่ายทอดสด โดยนำรายการอื่นมาออกอากาศดังนี้ เวลา 20.22 น. เทปการแข่งขันฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์เอเชีย 2019 (AFC Beach Soccer Championship Thailand 2019) ณ สนามทราย แหลมบาลีฮาย เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี รอบคัดเลือกสาย A ระหว่าง ไทย กับ ปาเลสไตน์ ผลไทยพ่ายปาเลสไตน์ไป 2 ประตูต่อ 5 และเวลา 21.18 ระหว่าง มาเลเซีย กับ ไทย ผลมาเลเซียชนะไทยไป 5 ประตูต่อ 4

อ้างอิง
* ลุมพินีจับมือช่อง 5 ยิงสดทุกอังคาร ประเดิมคู่เอก”กุหลาบดำ”ชน”เสกสรร” : khaosod.co.th
* วิกลุมพินีจับมือช่อง5ยิงสดวันอังคาร : dailynews.co.th
แหล่งข้อมูลอื่น
* Live สด การแถลงข่าว ถ่ายทอดสด การแข่งขันชกมวยไทย " ศึก ดีซีพี เวิลด์ มวยไทยซุปเปอร์ไฟต์" ที่ อาคารสำนักงานสนามมวยลุมพินี: facebook.com
* #ลุมพินี จับมือ #ช่อง5 ยิงสดทุกอังคาร : facebook.com
* “ลุมพินี”จับมือ“ช่อง5”ถ่ายทอดสดทุกวันอังคารประเดิม“กุหลาบดำ”ปะทะ“เสกสรร” : kaojorleuk-media.com
* สนามมวยลุมพินี จับมือช่อง 5 ถ่ายสดทุกวันอังคาร เริ่ม 12 ก.พ.นี้ : thairath.co.th
* reader/news/232289 ลพน.ระเบิดศึก 'DCP WORLD มวยไทย ซุปเปอร์ไฟท์' ยิงสด 12 ก.พ.นี้ : smmsport.com 
* ช่อง5ยิงสด”ดีซีพี.เวิลด์มวยไทย”คัมแบ๊ก : khaosod.co.th 
* ช่อง5คัมแบ๊กยิงสดศึกดีพีซี.เวิลด์มวยไทย : dailynews.co.th 
* ช่อง 5 ถ่ายสด ศึกดีซีพี.เวิลด์มวยไทยซุปเ
ีพีซี.เวิลด์มวยไทย : dailynews.co.th 
* ช่อง 5 ถ่ายสด ศึกดีซีพี.เวิลด์มวยไทยซุปเปอร์ไฟท์ ทุกวันอังคาร : thairath.co.th 
* ช่อง5ยิงสด"ดีซีพี.เวิลด์มวยไทย"คัมแบ็ก : komchadluek.net
องคุลิมาล (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2503)
องคุลิมาล (" ") เป็นภาพยนตร์แนวชีวประวัติสัญชาติอินเดีย ภาษาฮินดี ออกฉายในปี พ.ศ. 2503 กำกับภาพยนตร์โดย วิชัย ภัตต์ ภายใต้การสร้างของบริษัท Thai Information Service จำกัด

นักแสดง
* นิมมี รับบท เจ้าหญิงมายาเทวี
* พรต ภูศาน รับบท อหิงสกะ/ องคุลีมาล
* อนิตา กูฮา รับบท คุรุมาตา
* จันทรเสกขา รับบท มารุติ
* อัจชลา ซัสเทพ รับบท นางพราหมณี
* มัมโมฮาน กฤษณะ รับบท ราชปุโรหิต
* เปรม เดอิบ รับบท พระเจ้าปเสนทิโกศล
* ราม โมหาน รับบท ธันปาล
* เกศรี รับบท กฤษณา
* เฮเลน 
* อัลหาส รับบท อาจารย์
* ภีมลา
* ไชลา กัสมิรี
* วิโนต กุมาร (วิโนต เมห์รา)
ดูเพิ่ม
* Angulimala (1988) ภาพยนตร์สิงหล
* Angulimala (2003) ภาพยนตร์ไทย
* Angulimala (2014) ภาพยนตร์อินเดีย ภาษากันนาดา

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
เมื่อชีวิตให้มะนาวกับคุณ ทำน้ำมะนาวสิ
เมื่อชีวิตให้มะนาวกับคุณ ทำน้ำมะนาวสิ ( ) เป็นข้อความที่ใช้กล่าวส่งเสริมการมองโลกในแง่ดี มะนาวเป็นสัญลักษณ์ของความเปรี้ยว หรือความยากลำบากในชีวิต การเปลี่ยนเป็นน้ำมะนาวคือการเปลี่ยนสิ่งเหล่านั้นให้เป็นสิ่งที่ดีขึ้น

สิ"]]

ที่มา
เอลเบิร์ต ฮับบาร์ด นักอนาธิปไตยคริสเตียน เขียนข้อความและเพยแพร่ในข่าวการเสียชีวิตของมาร์แชล พิงค์นีย์ ไวล์เดอร์

ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
ส่วนของอัตชีวประวัติปี พ.ศ. 2517 ของ วาเรน ฮิงเคิล ที่เล่าช่วงเวลาที่ตัวเองทำงานอยู่เป็นบรรณาธิการของนิตยสาร Ramparts ใช้ชื่อว่า ถ้าคุณมีมะนาว ทำน้ำมะนาวสิ

อ้างอิง
จังหวัดเตหะราน
จังหวัดเตหะราน ( ; Ostān-e Tehrān) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ทิศเหนือของประเทศ มีเนื้อที่ 18,814 ตารางกิโลเมตร มีพรมแดนติดกับจังหวัดมอแซนแดรอนทางทิศเหนือ จังหวัดโกมทางทิศใต้ จังหวัดเซมนอนทางทิศตะวันออก และจังหวัดแอลโบร์ซทางทิศตะวันตก โดยมีเมืองหลักคือเตหะรานและเป็นเมืองหลวงของประเทศอีกด้วย ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2005 จังหวัดแบ่งออกเป็น 13 เมือง 43 เทศบาล และ 1358 หมู่บ้าน

เตหะรานเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองในอิหร่านตั้งแต่สมัยราชวงศ์กอญัร ในปี ค.ศ. 1778 และปัจจุบันเตหะรานได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน 40 เมืองใหญ่ที่มีประชากรมากที่สุดในโลก

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
*Official website of Tehran Governorship 
*Tehran Province's Cultural Heritage Organization
*
จังหวัดแอร์แดบีล
แอร์แดบีล ( ; ) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ มีพรมแดนติดกับประเทศอาเซอร์ไบจานทางทิศเหนือ จังหวัดแซนจอนทางทิศใต้ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออกทางทิศตะวันตก และจังหวัดกีลอนทางทิศตะวันออก โดยมีศูนย์กลางการปกครองคือเมืองแอร์แดบีล จังหวัดก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1993 ซึ่งได้รับพื้นที่บางส่วนมาจากจังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก และจังหวัดกีลอน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*Encyclopedia of Orient About Ardabil 
* 
*Ardabil entries in the Encyclopædia Iranica 
*
จังหวัดฆูเซสถาน
จังหวัดฆูเซสถาน ( ; Ostān-e Khūzestān) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ มีเนื้อที่ 64,055 ตารางกิโลเมตร มีพรมแดนติดกับประเทศอิรักและอ่าวเปอร์เซีย โดยมีเมืองหลักคืออะห์วาซ และจังหวัดเป็นที่ตั้งของเมืองโบราณซูซาในสมัยจักรวรรดิเปอร์เชีย

ในช่วงปี ค.ศ. 1980–1989 จังหวัดฆูเซสถานได้รับผลกระทบเป็นอย่างมากจากสงครามอิรัก–อิหร่าน

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website of Khuzestan Governorship
* Khuzestan Business Directory 
* Khuzestan Travel Guide 
* Images of Khuzestan 
* Khuzestan: The First Front in the War on Iran? by Zoltan Grossman
* Hamid-Reza Hosseini, Shush at the foot of Louvre (Shush dar dāman-e Louvre), in Persian, Jadid Online, 10 March 2009
* Audio slideshow: (6 min 31 sec)
* Khuzestan Province` news 
* (Bibliography)
น้ำมันข้าวโพด
]]
น้ำมันข้าวโพด ( ) เป็นน้ำมันที่สกัดมาจากเมล็ดข้าวโพดโดยหลักใช้ทำอาหารเพราะมีจุดเกิดควัน (smoke point) สูง ทำให้ใช้ผัดหรือทอดได้ดี เป็นองค์ประกอบสำคัญในเนยเทียม มีราคาถูกกว่าน้ำมันพืชอื่น ๆ โดยมาก ข้าวโพดมีน้ำมันประมาณ 2.8% โดยน้ำหนัก นักวิทยาศาสตร์การเกษตรได้พัฒนาข้าวโพดที่มีน้ำมันมากแต่พันธุ์เหล่านี้กลับให้ผลผลิตต่อพื้นที่น้อยกว่า ดังนั้นจึงไม่ได้ปลูกโดยทั่วไป

น้ำมันข้าวโพดยังใช้เป็นไบโอดีเซล มีการประยุกต์ใช้ทางอุตสาหกรรมอื่น ๆ รวมทั้งใช้ทำสบู่ ยาทาแก้เจ็บ สี น้ำมันกันสนิมสำหรับโลหะ หมึก สิ่งทอ ไนโตรกลีเซอรีน (ใช้ทำระเบิด สารขยายหลอดเลือด) และยาฆ่าแมลง บางครั้งใช้เป็นตัวนำยา (drug carrier)
การผลิต
น้ำมันข้าวโพดเกือบทั้งหมดจะสกัด/บีบอัดโดยใช้เครื่องกล (Expeller pressing) แล้วตามด้วยตัวทำละลาย คือเฮกเซน หรือ 2-methylpentane (ไอโซเฮกเซน) 
แล้วก็ให้ตัวทำละลายระเหยออกจากน้ำมันเพื่อนำไปใช้อีก หลังจากสกัดแล้ว น้ำมันก็จะทำให้บริสุทธิ์ด้วยการกำจัดกัม (degumming) และ/หรือการบำบัดด้วยด่าง (alkali treatment) ซึ่งทั้งสองก็ล้วนกำจัด phosphatide

การบำบัดด้วยด่างจะกำจัดกรดไขมันอิ่มตัวอิสระและกำจัดสี ขั้นตอนสุดท้ายก็คือการกำจัดไขมันที่คล้ายขี้ผึ้ง โดยกระบวนการ winterization (คือแช่เย็นให้ไขมันที่มีจุดหลอมเหลวสูงแข็งแยกออกจากไขมันที่มีจุดหลอมเหลวต่ำ ) และกำจัดกลิ่นโดยกระบวนการ steam distillation ที่ ในสุญญากาศ
ผู้ผลิตรายย่อยซึ่งขายน้ำมันที่สกัดด้วยเครื่องกลเท่านั้น โดยไม่ทำให้บริสุทธิ์ด้วย
และเป็นผลิตภัณฑ์ราคาสูงกว่า เพราะได้ผลผลิตน้อยกว่าที่ใช้เครื่องบีบอัดบวกกับตัวทำละลาย และได้ส่วนแบ่งตลาดน้อยกว่า

องค์ประกอบและการเปรียบเทียบ

สำหรับน้ำมันข้าวโพด
* ในส่วนกรดไขมันอิ่มตัว 80% เป็นกรดปาลมิติก (C16:0), 14% เป็น stearic acid (C18:0), 3% เป็นกรดอะราคิดิก (C20:0)
* 99% ของกรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยวเป็นกรดโอเลอิก (C18:1 cis-9)
* 98% ของกรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่เป็นกรดลิโนเลอิก (C18:2 n-6)

เชิงอรรถและอ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*

แหล่งข้อมูลอื่น
* Institute of Shortening and Edible Oils
* The Maize Page
การถล่มรีวิว
การถล่มรีวิว เป็นปรากฏการณ์ทางสังคมในอินเตอร์เน็ตที่มีผู้คนจำนวนมากทิ้งคำวิจารณ์ในแง่ลบแก่งานหรือผลิตภัณฑ์ใด ๆ โดยมีจุดประสงค์ในการทำลายชื่อเสียงหรือยอดขาย หรือเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเจ้าของผลิตภัณฑ์นั้น ๆ การถล่มรีวิวส่วนใหญ่มีสาเหตุมาจากปัญหาของสินค้า และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเจ้าของผลิตภัณฑ์ไม่ตอบสนองต่อคำติชมของลูกค้า หรือไม่เปิดโอกาสให้ลูกค้าได้เสนอข้อติชม แต่ถึงกระนั้น ในบางกรณีการถล่มรีวิวก็ถือเป็นการข่มขู่หรือแม้กระทั่งการเกรียน
เจ้าของผลิตภัณฑ์อาจเข้ายับยั้งการถล่มรีวิวด้วยตนเองโดยการลบคำวิจารณ์เหล่านั้นออกจากแพลตฟอร์ม แต่อย่างไรก็ตาม มีการวิจัยรายงานว่าการถล่มรีวิวบางครั้งกลับสามารถส่งผลให้ยอดขายของผลิตภัณฑ์เพิ่มมากขึ้นได้เนื่องจากกระแสสังคมที่เพิ่มตามมา แต่ในระยะยาวแล้วการถล่มรีวิวส่วนใหญ่จะส่งผลเสียต่อความน่าเชื่อถือของผลิตภัณฑ์

อ้างอิง
สถาปัตยกรรมอิสลาม
สถาปัตยกรรมอิสลาม เป็นรูปแบบทางสถาปัตยกรรมช่วงหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับสิ่งก่อสร้างในศาสนาอิสลาม อันเกิดจากการหลอมรวมทั้งศิลปะพื้นถิ่นและความเขื่อเข้าด้วยกัน ได้รับอิทธิพลมาจากสถาปัตยกรรมโรมัน, สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์, สถาปัตยกรรมเปอร์เซีย ซึ่งได้รับมาจากการเข้ายึดครองดินแดนต่าง ๆ ของมุสลิมระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 7–8 ในโลกตะวันออกยังมีการผสมผสานกับสถาปัตยกรรมจีน สถาปัตยกรรมอินเดีย และสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นในเอเชียอาคเนย์ ทั้งหมดล้วนหลอมรวมให้เกิดสถาปัตยกรรมรูปแบบที่มีความพิเศษและโดดเด่นนี้ขึ้นมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการตกแต่งพื้นผิวด้วยอักษรวิจิตรอิสลาม รูปร่างทางเรขาคณิตและลวดลายที่วิจิตร โดยทั่วไปสถาปัตยกรรมอิสลามใช้บรรยายสถาปัตยกรรมที่พบในมัสยิด สุสาน พร
ายที่วิจิตร โดยทั่วไปสถาปัตยกรรมอิสลามใช้บรรยายสถาปัตยกรรมที่พบในมัสยิด สุสาน พระราชวัง และป้อมปราการ
องค์ประกอบ
สวนสวรรค์

ในสถาปัตยกรรมอิสลาม สวนและน้ำเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ และด้วยความวิจิตรตระการตานี้มักถูกเปรยบเทียบเป็นสวนของสวรรค์ (paradise garden) แนวคิดนี้เริ่มต้นครั้งแรกในอาณาจักรอะคีเมนิด
ลานอเนกประสงค์ (เศาะหน์)
 ตูนิเซีย]]
 ของมัสยิดจักรพงษ์ กรุงเทพมหานคร]]
ลานแบบอิสลามดั้งเดิมเรียกว่า เศาะหน์ ( )
* ในที่พักอาศัย ลานมักต้องล้อมด้วยผนังหรือสวนเพื่อความเป็นส่วนตัว โดยทั่วไปใช้ปลูกพืชตกแต่งด้วยน้ำพุเพื่อให้อากาศเย็นลง หรือให้แสงธรรมชาติลอดเข้ามา และที่สำคัญมักปิดมิดชิด เพราะสตรีจะไม่ต้องสวมฮิญาบในเคหสถาน การปิดเพื่อสร้างความส่วนตัวนี้จึงจำเป็นมาก ในขณะเดียวกันก็ต้องผสมผสานให้มีแสงธรรมชาติและความโปร่งประกอบด้วย
* ในศาสนสถาน (มัสยิด) เศาะหน์เป็นองค์ประกอบหลักหนึ่ง เศาะหน์มักเป็นที่ตั้งของบ่อน้ำใต้โดมที่ใช้ชำระร่างกายให้สะอาด "ที่อาบน้ำละหมาด" (howz) ในประเทศที่มีอากาศร้อนมาก ๆ อาจพบการสร้างเป็นอาคารโถงแทนที่ลานได้เช่นกัน
การตกแต่ง
 อุซเบกิสถาน]]
การตกแต่งแบบอิสลามประกอบด้วยลวดลายเรขาคณิตอิสลาม ลวดลายไขว้อิสลาม ลวดลายดอกไม้อย่างอะราเบสก์ (arabesque) และอักษรวิจิตรอิสลามที่ซับซ้อน ส่วนมากมักแสดงข้อความที่เกี่ยวเนื่องหรือคัดลอกมาจากอัลกุรอาน ด้วยแนวคิดแบบอิสลามที่ไม่ให้บูชารูปปั้น (ขัดหลักศาสนาหรือฮะรอม) การใช้ลวดลายต่าง ๆ รวมถึงการนำคำพูดหรือข้อความมาเขียนอย่างวิจิตรนี้จึงเข้ามาแทนที่และสร้างความสวยงามให้แทน

โครงสร้างอื่น ๆ
* มินาเรตหรือหออะซาน คือหอคอยที่ดั้งเดิมใช้จุดตะเกียงหรือสังเกตการณ์ โดยทั่วไปในปัจจุบันใช้เป็นหอคอยประกาศเรียกละหมาด 
* เมียะห์รอบ ( ) คือซุ้มละหมาด เป็นผนังที่ตกแต่งโดยมีไว้สำหรับบอกว่าทิศทางใดที่หันหน้าไปทางนครเมกกะ
กิบละฮ์
กิบละฮ์ ( ) คือทิศที่หันหน้าไปยังนครเมกกะ จากจุดใดก็ตามบนโลก ทิศกิบละฮ์จึงสำคัญมากในการกำหนดการวางทิศทางของการสร้างมัสยิดทั้งหลัง เมืองอิสลามโบราณและเมียะห์รอบ จะสร้างหันหน้าไปยังทิศนี้ แต่จากการคำนวณในความเป็นจริง ล้วนไม่ได้หันไปในทิศเดียวกันเท่าไร ด้วยว่าการตีความและคำนวณจากเอกสารต่าง ๆ ไม่สามารถระบุที่ตั้งของเมกกะได้อย่างชัดเจน แต่ในปัจจุบันมัสยิดส่วนมากนิยมสร้างโดยอาศัยการคำนวณและเทคโนโลยีที่แม่นยำมากขึ้น ในมัสยิดแห่งแรก ๆ บางแห่งพบการตีความทิศกิบละฮ์เป็นทิศใต้ไปโดยสิ้นเชิง โดยถือเอาว่าเป็นทิศที่มุฮัมมัดหันหน้าขณะละหมาดจากเมืองเมดินาซึ่งอยู่ทางเหนือของเมกกะ

อ้างอิง
เอ็ด-มาร์ท
เอ็ด-มาร์ท (อังกฤษ: Edd Mart) เป็นศิลปินดูโอ้พี่-น้องสัญชาติไทย เปิดตัวอย่างเป็นทางการครั้งในในปีพ.ศ. 2541 ภายใต้สังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น ออกอัลบั้มจำนวนสองชุด โดยมีเพลงที่เป็นที่รู้จัก ได้แก่เพลง เทวดา, ที่สุดของหัวใจ และเพลง กว่าจะถึงบางรัก เป็นต้น
ประวัติ
เอ็ด ดำรงค์เดช เจริญบุตร และ มาร์ท ปกรณ์ ปานเจริญ สองพี่น้องทั้งเอ็ดและมาร์ท เคยฝากผลงานเบื้องหลังโดยการร้องคอรัสและร้องเพลงประกอบละครมาก่อน มาร์ท ร้องเพลงดั่งดวงหฤทัย จากละครดั่งดวงหฤทัย ช่องเจ็ด เอ็ด ร้องเพลงขอใจ จากละครเพชรในเรือน ช่องสาม ซึ่งผลิตโดย บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ก่อนจะมีผลงานเพลงร่วมกันครั้งแรกในชื่อ "เอ็ด-มาร์ท (Edd Mart)" ในปีพ.ศ. 2541 โดยแนวเพลงของเอ็ด-มาร์ท ก็จะเป็นสไตล์ป๊อบ, ร็อก ซึ่งเปิดตัวด้วยเพลง "เทวดา" ต่อด้วยเพลง "ที่สุดของหัวใจ" และเพลง "ไม่มีทาง" ซึ่งถือว่าประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง
ต่อมาได้ออกอัลบั้มชุดที่สอง ซึ่งเป็นชุดสุดท้าย ในปีพ.ศ. 2543 ชื่ออัลบั้มว่า "กว่าจะถึงบางรัก" โดยมีเพลงเปิดตัวคือเพลง "กว่าจะถึงบางรัก" โดยเนื้อเพลงจะพูดถึงความคิดถึงเดินทางไปตามเขตต่างๆ ในกรุงเทพหลายเขตกว่าจะไปถึงเขต "บางรัก" นั่นเอง ต่อด้วยเพลง "นางฟ้า" และเพลง "ไม่มีข้อแม้ (ฉันเสียใจ)"

ผลงาน
งานเพลง
อัลบั้ม "Edd Mart" (พ.ศ. 2541)
# เทวดา
# ไม่มีทาง
# ที่สุดของหัวใจ
# อยากเป็นเจ้าชาย
# ไฟกลางฝน
# มารักฉันต่อ
# เทวดา 3 ช่า
# ทำไมไม่เอาไป
# หยุดตรงนี้
# คนดี
# คนแก้เหงา
# ที่สุดของหัวใจ (Acoustic)
อัลบั้ม "กว่าจะถึงบางรัก" (พ.ศ. 2543)
# กว่าจะถึงบางรัก
# ไม่มีข้อแม่ (ฉันเสียใจ)
# เย็นไว้น้อง
# เอาชีวิตเธอคืนไป
# สบายใจ
# นางฟ้า
# ไม่ติดใจ
# อพาร์ทเมนท์
# ปล่อย
# แต่ช้าแต่

Single
* เพลง เธอนอกใจ (พ.ศ. 2562)
เพลงประกอบละคร
* เพลง ดั่งดวงหฤทัย จากละคร ดั่งดวงหฤทัย (มาร์ท)
* เพลง ขอใจ จากละคร เพชรในเรือน (เอ็ด)
* เพลง อย่าหลอกตัวเอง จากละคร คนึงหา (เอ็ด)
* เพลง กว่าจะรักกัน จากละคร คนึงหา (เอ็ด) ร่วมก้บ กรพินธุ์ พ่วงโพธิ์
* เพลง รักกันเลยดีกว่า จากละคร ชื่นชีวานาวี (มาร์ท) ร่วมก้บ ชุติมา แก้วเนียม
* เพลง ครั้งเดียวในชีวิต จากละคร เมียแต่ง (มาร์ท) ร่วมกับ แหม่ม พัชริดา วัฒนา
* เพลง เลือดทรนง จากละคร เลือดทรนง (มาร์ท)
* เพลง อยากให้รู้ว่ารัก จากละคร เลือดทรนง (เอ็ด)
ผลงานอื่นๆ
* แต่งเพลง อย่ารังแก ของ เจมส์ เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ (เอ็ด แต่งเนื้อร้อง / มาร์ท แต่งทำนอง)
* แต่งเพลง สั่น ของ ไฮร็อค (เอ็ด แต่งเนื้อร้อง / มาร์ท แต่งทำนอง)
* ร้องเพลงประกอบโฆษณา เอสโซ่ ไทเกอร์มาร์ท
* ร้องเพลงประกอบโฆษณา ธนาคารกรุงไทย(ซีเกมส์)
* ร้องเพลงประกอบโฆษณา ฟรีซ (เครื่องดื่มกาแฟกระป๋อง)
* ร้องเพลงประกอบโฆษณา AMWAY
* ร้องเพลงประกอบโฆษณา ซันโตรี่ วิสกี้
* แสดงภาพยนตร์เรื่อง "ผีตุ๋มติ๋ม" ปีพ.ศ. 2551 (เฉพาะ มาร์ท)
* แต่งเพลง "อึคึ อิไต" ของ หมออ้อย จุฑารัตน์ เทียมสุวรรณ (มาร์ท มีหน้าที่แต่งเนื้อร้อง และทำนอง เอ็ดมีหน้าที่เรียบเรียงเนื้อร้อง และทำนอง)

อ้างอิง
การอยู่ไฟ
การอยู่ไฟ คือประเพณีไทยหลังคลอดลูกของผู้หญิง ที่เชื่อว่าช่วยให้บาดแผลของแม่สมานตัวได้เร็ว และช่วยขับ "น้ำคาวปลา" ออกให้หมดจนมดลูกแห้งเข้าอู่เร็วขึ้น ด้วยวิธีให้ผู้หญิงหลังคลอดนอนบนกระดาน เอากองถ่านร้อน ๆ มาวางไว้ข้างเตียง แล้วปิดห้องให้มิดชิดทำให้ห้องนั้นร้อนอย่างมาก จนอาจเกิดแผลพุพอง ถึงกับต้องกลับตัวพลิกตะแคง ส่วนระยะเวลานั้นยาวนานหลายวันแต่ไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับคำวินิจฉัยของหมอตำแย
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีนโยบายชักชวนให้เลิกการอยู่ไฟ ด้วยทรงเห็นว่าเป็นวิธีทรมาน แต่เหล่าผู้หญิงในราชสำนักก็ยังคงปฏิเสธไม่ยอมรับและยังคงอยู่ไฟกันต่อไป และจากบันทึกของหมอบรัดเลย์ พิมพ์หนังสือ ครรภ์รักษา ไม่เห็นด้วยกับการอยู่ไฟดังระบุว่า "ต้องให้เขา (แม่หลังคลอด) นอนในห้องที่สงัดมีลมพัดเย็น ๆ อย่าให้อยู่ไฟเลย ความร้อนของไฟนั้น มักให้จับไข้ ให้ผิวหนังแห้งเหี่ยวไป ไม่เป็นปกติ ให้เกิดโรคต่าง ๆ" และในบันทึกของหมอมัลคอล์ม สมิท เล่าว่าสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เป็นผู้ทรงปฏิบัติพระองค์เป็นต้นแบบให้สมาชิกราชวงศ์เลิกอยู่ไฟเมื่อพระองค์ทรงคลอดพระราชโอรสธิดาหลายพระองค์ จนเมื่อโรงพยาบาลศิริราชตั้งขึ้นในปี 2431 ยังค
ค์ทรงคลอดพระราชโอรสธิดาหลายพระองค์ จนเมื่อโรงพยาบาลศิริราชตั้งขึ้นในปี 2431 ยังคงวิธีการคลอดแบบดั้งเดิม คือ ให้วงสายสิญจ์และแขวนยันต์รอบห้อง พร้อมขอให้มีการอยู่ไฟหลังคลอด แม้หมอและพยาบาลจะชักชวนให้ใช้วิธีแผนใหม่ แต่ก็ไม่มีใครยอม จนเมื่อความทราบถึงสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พระองค์จึงมีกระแสรับสั่งแก่ผู้มาคลอดว่า หากเปลี่ยนมาใช้วิธีใหม่ตามคำแนะนำ จะพระราชทานเงินทำขวัญลูกที่คลอดคนละ 4 บาท ส่งผลให้ผู้คนเริ่มสมัครใจทำตามขึ้นเรื่อย ๆ
ในปัจจุบันในประเทศไทยยังคงมีการอยู่ไฟ โดยประยุกต์ให้ปลอดภัยมากขึ้น ใช้ไฟเบาลง ใช้ระยะเวลาไม่นาน ระยะเวลาเป็นชั่วโมง ไม่เหมือนแต่เดิมที่ทำเป็นวัน ๆ

อ้างอิง
มณฑล
รูป มัญชุวัชรมณฑล]]
มณฑล ( ) แปลว่า วง ในทางประติมานวิทยาของศาสนาแบบอินเดีย โดยเฉพาะศาสนาฮินดูและศาสนาพุทธ ใช้เป็นสัญลักษณ์ทางธรรมหรือทางพิธีกรรมเพื่อหมายถึงเอกภพ โดยทั่วไปมักแสดงในเชิงอภิปรัชญาและเชิงสัญลักษณ์เป็นแผนภาพหรือแผนภูมิแบบเรขาคณิตรูปจักรวาลแบบย่อส่วน

มณฑลส่วนใหญ่เป็นสี่เหลี่ยม มีสี่ประตู มีวงกลมที่จุดศูนย์กลาง แต่ละประตูเป็นรูปตัว T และมีรัศมีสมดุลกัน

คำนี้ปรากฏครั้งแรกในคัมภีร์ฤคเวทซึ่งใช้หมายถึงกองงานต่าง ๆ ส่วนฝ่ายพิธีกรรมใช้มณฑลเช่นนพเคราะห์จนถึงปัจจุบัน

หลายศาสนายังใช้มณฑลเป็นเครื่องเพ่งในการเข้าสมาธิหรือเข้าภวังค์

อ้างอิง
มัสยิดหฺวายเชิ่ง
มัสยิดหฺวายเชิ่ง ( ) ซึ่งยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ มัสยิดประภาคาร และ มัสยิดใหญ่แห่งกวางตุ้ง เป็นมัสยิดหลักในกว่างโจว สร้างขึ้นใหม่หลายครั้งตลอดช่วงประวัติศาสตร์ โดยเชื่อกันว่ามัสยิดนี้สร้างขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อ 1,300 ปีมาแล้ว ทำให้มัสยิดนี้เป็นหนึ่งในมัสยิดที่เก่าแก่ที่สุดในโลก

ประวัติ
เอกสารเก่าของชาวมุสลิมในจีนบันทึกว่า มัสยิดนี้สร้างใน ค.ศ. 627 โดยซะอด์ อิบน์ อะบี วักกอศ ซึ่งคาดกันว่าเดินทางไปปฏิบัติศาสนกิจเป็นครั้งแรกในจีนในคริสต์ทศวรรษ 620 แม้ว่านักวิชาการสมัยใหม่ยังไม่พบหลักฐานที่ยืนยันว่าซะอด์ อิบน์ อะบี วักกอศ ได้มาเยือนจีนจริง แต่พวกเขาก็เห็นด้วยว่าชาวมุสลิมกลุ่มแรกได้มาถึงจีนแล้วในคริสต์ศตวรรษที่ 7 และเห็นด้วยว่าเมืองการค้าสำคัญเช่น กว่างโจว, เฉวียนโจว และหยางโจว น่าจะ มีมัสยิดที่สร้างตั้งแต่ราชวงศ์ถัง ถึงแม้ว่าจะไม่พบหลักฐานที่น่าเชื่อถือก็ตาม
มีความเป็นไปได้ว่ามัสยิดนี้มีมาตั้งแต่ช่วงต้นของราชวงศ์ซ่ง มัสยิดได้รับการสร้างขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1350 และอีกครั้งใน ค.ศ.1695 หลังจากถูกเพลิงไหม้ ส่วนหออะซานสร้างมาก่อนหน้านี้แล้ว ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 หอนี้เป็นจุดหมายตาที่สำคัญจุดหนึ่งของกว่างโจว

การเดินทาง
มัสยิดตั้งอยู่ในระยะทางที่สามารถเดินได้จากสถานีซีเมินโข่วของรถไฟใต้ดินกว่างโจวไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้

ดูเพิ่ม
* ศาสนาอิสลามในประเทศจีน
* รายชื่อมัสยิดในประเทศจีน
* สถาปัตยกรรมอิสลาม และศิลปะอิสลาม
* ประวัติศาสตร์อิสลาม

หมายเหตุ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

*Article and pictures on archnet.org
ฮาร์เลมฮีต
ฮาร์เลมฮีต (Harlem Heat) เป็นทีมมวยปล้ำอาชีพประกอบด้วยสองพี่น้อง Booker และ Lash Huffman (ที่รู้จักดีในนาม Booker T และ Stevie Ray) ทีมนี้ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใน World Championship Wrestling (WCW) พวกเขาได้แชมป์ WCW World Tag Team Championship 10 สมัยร่วมกัน Kevin Powers ของ WWE กล่าวว่า: "เมื่อโต้วาทีทีมแท็กที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ WCW, Harlem Heat และ The Steiner Brothers นั้นใช้แทนกันได้ไม่มากก็น้อย" ในปี 2019 พวกเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame
ผลงานแชมป์และความสำเร็จ
*Cauliflower Alley Club
**Tag Team Award (2018) 
* Global Wrestling Federation
** GWF Tag Team Championship (3 times) 
* Pro Wrestling Illustrated
** Tag Team of the Year (1995, 1996)
** Ranked No. 62 of the 100 best tag teams of the PWI Years in 2003
* Reality of Wrestling
** ROW Tag Team Championship (1 time) 
*World Championship Wrestling
** WCW World Tag Team Championship (10 times) 
** WCW World Television Championship (7 times) – Booker T (6), Stevie Ray (1)
* WWE
** WWE Hall of Fame (Class of 2019)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Harlem Heat on Online World of Wrestling
พิพิธภัณฑ์อียิปต์
พิพิธภัณฑ์อียิปต์ หรือ พิพิธภัณฑ์ไคโร ( ) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ที่กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ เป็นที่รวบรวมโบราณวัตถุ อียิปต์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นที่เก็บรวบรวมสิ่งสะสมและโบราณวัตถุอียิปต์โบราณ กว่า 120,000 ชิ้น ซึ่งจัดแสดงเพียงบางส่วนเท่านั้น ตัวอาคารสร้างขึ้นปี 1901 โดยบริษัทสัญชาติอิตาลี "Garozzo-Zaffarani" ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาค และเป็นอันดับต้น ๆ ของโลก
ประวัติ
ในปี ค.ศ. 1850 โอกุสต์ มาเรียได้รับคำสั่งจากพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ให้มาดำรงตำแหน่งที่อียิปต์ตั้งแต่ยุคราชวงศ์มุฮัมมัดอาลี หลังจากที่เขาศึกษาแล้วเขารู้สึกเป็นห่วงว่าโบราณวัตถุของอียิปต์จะได้รับความเสียหาย พิพิธภัณฑ์อียิปต์สร้างขื้นในปี ค.ศ. 1908 โดยบริษัทสัญชาติอิตาลี "Garozzo-Zaffarani" และมาร์เซล ดัวร์นอง เปิดบริการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1902

สิ่งจัดแสดง

ดูเพิ่ม
* พิพิธภัณฑ์แกรนด์อียิปต์ (Grand Egyptian Museum)

อ้างอิง

== แหล่งข้อมูลอื่น == 
* เว็บไซต์ทางการ 
* ระเบียงภาพโบราณวัตถุที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป ( ) หรือ หอศิลป์เจ้าฟ้า เป็นหอศิลป์และเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติของประเทศไทย ตั้งอยู่ข้างสะพานพระปิ่นเกล้า ถนนเจ้าฟ้า เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ในอาคารที่เดิมเคยเป็นโรงกษาปณ์ ออกแบบโดยนายคาร์โล อัลเลกรี (Carlo Allegri) สถาปนิกชาวอิตาลี วัตถุประสงค์หลักเพื่อเป็นสถานที่เก็บรวบรวม และจัดแสดงผลงานศิลปะประเภททัศนศิลป์ ตลอดจนเป็นศูนย์ศึกษาวิจัยและเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับเกี่ยวกับศิลปะไทยประเพณีและร่วมสมัย
ภายในจัดแสดงภาพศิลปะไทยจนถึงการถ่ายภาพบุคคลที่ได้รับอิทธิพลจากตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 รวมถึงผลงานร่วมสมัย ศิลปะจัดแสดงที่สำคัญ ได้แก่ พระบฏวัดดอกเงิน รูปแบบศิลปะสามารถกำหนดอายุอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 21 พบในกรุเจดีย์วัดดอกเงิน อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่ จากการขุดสำรวจแหล่งโบราณคดีพื้นที่น้ำท่วมจากการสร้างเขื่อนภูมิพลเมื่อ พ.ศ. 2502 พบครั้งแรกในสภาพถูกม้วนกลมใส่ในหม้อดินร่วมกัยพระพุทธรูปและของมีค่าต่าง ๆ ภายในพิพิธภัณฑ์ยังมีแบบร่างปฐมบรมราชานุสรณ์ ผลงานของศาสตราจารย์ศิลป พีระศรี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป กรมศิลปากร
พิพิธภัณฑ์สมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า
พิพิธภัณฑ์สมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า เป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงพระราชกรณียกิจของสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2551 ที่พระตำหนักเดิมของสมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าภายในวังสระปทุม

ประวัติ
พิพิธภัณฑ์สมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าตั้งอยู่ที่ พระตำหนักใหญ่ ซึ่งเป็นพระตำหนักที่เคยเป็นที่ประทับของสมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า พระตำหนักแห่งนี้เป็นที่ประทับของพระองค์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2459 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2498 พระตำหนักใหญ่สร้างเสร็จเมื่อราวปี พ.ศ. 2457–2458 การตกแต่งภายในทรงออกแบบด้วยพระองค์เอง โดยให้ความสำคัญกับทิศทางการไหลของลมในแต่ละฤดูกาล หลังจากที่พระองค์สวรรคตแล้ว พระตำหนักดังกล่าวได้ถูกส่งต่อไปยังสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี พระสุณิสา (ลูกสะใภ้) ของพระองค์ ก่อนที่จะส่งต่อไปยังสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเมื่อสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเสด็จสวรรคต
เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2548 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีทรงก่อตั้งมูลนิธิสมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าเพื่อรวบรวมและทำหน้าที่เป็นศูนย์ข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับพระประวัติและพระราชกรณียกิจของสมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ซึ่งทรงเป็นที่รู้จักจากการจัดนิทรรศการศิลปะและวัฒนธรรมสยามในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมายุ 80 พรรษาของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 พระองค์ทรงมีพระราชดำรัสขอให้ใช้พระตำหนักแห่งนี้เพื่อจัดแสดงพระราชกรณียกิจของสมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า การประกาศดังกล่าวได้ตามมาด้วยการเปิดพิพิธภัณฑ์เมื่
งสมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า การประกาศดังกล่าวได้ตามมาด้วยการเปิดพิพิธภัณฑ์เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันสวรรคตปีที่ 53 โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ณ พระตำหนักใหญ่
พระตำหนักและพิพิธภัณฑ์ถูกจำกัดการเข้าถึง เนื่องจากตั้งอยู่ในบริเวณวังสระปทุม ซึ่งปัจจุบันใช้เป็นที่ประทับของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมโดยต้องมีการนัดหมายเป็นพิเศษเท่านั้น

นิทรรศการ
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ประกอบด้วยส่วนนิทรรศการหลักและส่วนนิทรรศการพระตำหนักใหญ่ นิทรรศการส่วนหน้าจะนำเสนอรายละเอียดเกี่ยวกับประวัติของอาคารรวมถึงพระประวัติของสมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า นิทรรศการส่วนหลังรวบรวมของสะสมที่แยกออกเป็น 3 ช่วงเวลา ซึ่งสอดคล้องกับช่วงพระชนมายุของพระราชโอรสคือสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก
ชั้นสองของพระตำหนักมีห้องพระบรรทมที่เปิดออกไปสู่พระระเบียงซึ่งสมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าทรงเป็นประธานในพระราชพิธีราชาภิเษกสมรส

อ้างอิง
จังหวัดเซนตรัล
จังหวัดเซนตรัล ( ) เป็นหนึ่งในสิบเจ็ดจังหวัดของประเทศปารากวัย มีเมืองหลักคืออาเรกัว และเมืองที่มีประชากรมากที่สุดคือลูเก ตั้งอยู่ทางตะวันตกของภาคตะวันออกของประเทศ มีอาณาเขตติดกับจังหวัดเปรซิเดนเตอาเยสทางเหนือ จังหวัดกอร์ดิเยราทางตะวันออก จังหวัดเญเอมบูกูทางใต้ แม่น้ำปารากวัยที่แบ่งเขตแดนกับอาร์เจนตินาทางตะวันตกเฉียงใต้ และกรุงอาซุนซีออนทางตะวันตก เป็นจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุดโดยมีประชากรกว่า 2,072,041 คนใน ค.ศ. 2017 (ร้อยละ 35 ของประเทศ) มีพื้นที่ทั้งหมด 2,465 ตารางกิโลเมตรทำให้เป็นจังหวัดที่มีพื้นที่น้อยที่สุดแต่มีความหนาแน่นมากที่สุดถึง 841 คนต่อตารางกิโลเมตร

อ้างอิง
ซิวิไลเซชัน VI
ซิวิไลเซชัน VI ( ) เป็นเกมเทิร์นเบสแบบ 4X ที่พัฒนาโดย Firaxis Games เผยแพร่โดย 2K Games และจัดจำหน่ายโดย Take-Two Interactive เป็นส่วนหนึ่งของชุดซิวิไลเซชัน เปิดตัวบนไมโครซอฟท์ วินโดวส์และแมคโอเอสในเดือนตุลาคม 2016 และพอร์ตสำหรับลินุกซ์ในเดือนกุมภาพันธ์ 2017 , ไอโอเอสในเดือนธันวาคม 2017 และนินเท็นโดสวิตช์ซึ่งเป็นเกมคอนโซลรุ่นเดียวที่ถูกเผยแพร่ ในเดือนพฤศจิกายน 2018
เช่นเดียวกับเกมอื่น ๆ ในซีรีส์ เป้าหมายสำหรับผู้เล่นคือนำอารยธรรมของตัวเองจากการตั้งถิ่นฐานในยุคแรก ๆ ผ่านหลายพันปีเพื่อกลายเป็นมหาอำนาจของโลกและบรรลุเงื่อนไขแห่งชัยชนะหนึ่งในหลายประการเช่นทางอำนาจทางทหาร มีอิทธิพลเหนือฝ่ายตรงข้ามอื่น ๆ ที่มนุษย์และคอมพิวเตอร์ควบคุม ผู้เล่นทำสิ่งนี้โดยการสำรวจโลกการสร้างเมืองใหม่ สร้างการปรับปรุงเมือง ใช้กองกำลังทหารเพื่อโจมตีและป้องกันจากผู้อื่น ค้นคว้าเทคโนโลยีใหม่และวัฒนธรรมพลเมือง และมีส่วนร่วมในการค้าและการเจรจากับผู้นำโลกคนอื่น ๆ

อ้างอิง
เตาทุเรียง
เตาทุเรียง หรือ เตาสังคโลก เป็นชื่อเรียกเตาเผาถ้วยชามสังคโลก ในช่วงราวพุทธศตวรรษที่ 18–22 มักพบอยู่ในบริเวณใกล้แหล่งน้ำเพราะน้ำเป็นส่วนสำคัญในกระบวนการผลิต ตั้งแต่ขั้นตอนการเตรียมดิน หมักดิน และปั้นเป็นภาชนะต่าง ๆ แล้วจึงไปสู่ขั้นตอนของการเผาภาชนะ อีกทั้งแหล่งน้ำยังใช้เป็นเส้นทางการส่งออกที่สำคัญอีกด้วย

เตาทุเรียงที่สำรวจพบมีอยู่ 3 บริเวณ คือ เตาทุเรียงบริเวณเมืองเก่าสุโขทัย, เตาทุเรียงป่ายาง, และเตาทุเรียงเกาะน้อย

ชื่อเรียก
คำว่า "ทุเรียง" เป็นคำในภาษามอญโบราณ ( ) แปลว่า จาน ส่วน "สังคโลก" มาจากคำว่า "สังคลก" หรือ "สังโกก" ในภาษามอญโบราณที่แปลว่า เตาเผา
ในสมัยยุคอาซูจิ–โมโมยามะ ช่วงราวพุทธศตวรรษที่ 21 มีการค้นพบคำในบันทึกของชาวญี่ปุ่น คือ ซันโกโรกุ ( ) หมายถึงเครื่องถ้วยดินเผาที่ทำมาจากสวรรคโลก (แหล่งหรือเตาเผาที่เมืองศรีสัชนาลัย เดิมเรียก สวรรคโลก ) โดยเครื่องถ้วยเหล่านี้ทำมาจาก เตาทุเรียง ( บางแหล่งกล่าวว่า เตาทุเรียง มีลักษณะคล้ายกับทุเรียน จึงเป็นที่มาของชื่อ
แหล่งที่พบ
กลุ่มเตาทุเรียงบริเวณเมืองเก่า
สำรวจพบในบริเวณอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย อยู่ทางทิศเหนือของตัวเมืองสุโขทัย ใกล้กับวัดพระพายหลวงตามแนวฝั่งลำน้ำโจน เป็นเนินดินที่ชาวบ้านเรียกว่า เนินร่อนทอง นักโบราณคดีได้สำรวจพบเตาสังคโลกจำนวนไม่น้อยกว่า 49 เตา และในบริเวณที่พบเตาสังคโลก ยังปรากฏพบเศษถ้วยชามสังคโลกอยู่เป็นจำนวนมาก
เตาสังคโลกที่พบในบริเวณนี้ มีลักษณะเป็นเตาเผาแบบอิฐ กว้างขนาด 1.50–2 เมตร และยาวขนาด 4–5 เมตร มีรูปแบบคล้ายกับประทุนเกวียน แบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ ที่จุดเชื้อเพลิง ที่วางถ้วยชามและปล่องไฟระบายความร้อน คาดว่าสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 18 อีกทั้งยังพบภาชนะถ้วยชามที่เป็นของใช้สอยเป็นส่วนใหญ่ เป็นเครื่องปั้นที่เคลือบสีน้ำตาลหรือสีดำแล้วเคลือบใสสีเขียวอ่อน และในการเผามักจะใช้ ซึ่งเป็นจานที่มีขา มีปุ่ม 5 ปุ่ม วางคั่นระหว่างชามแต่ละใบ และยังมีการค้นพบเตาทุเรียงอีก 49 แห่งใน 3 พื้นที่ด้วยกัน คือ พบเตาทุเรียง 37 แห่งทางทิศเหนือของคูเมือง ทิศใต้ 9 แห่งใกล้กับกำแพงเมือง และทิศตะวันออกอีก 3 แห่ง
ไฟล์:201412131445a (Hartmann Linge) Tao Thu Riang.jpg|กลุ่มเตาทุเรียงบริเวณทางทิศเหนือของเมืองเก่า
ไฟล์:201412131453c (Hartmann Linge) Tao Thu Riang.jpg|เศษกระเบื้องดินเผาที่พบภายในบริเวณเตาทุเรียง
ไฟล์:201412131451c (Hartmann Linge) Tao Thu Riang.jpg|ซากปล่องไฟระบายความร้อนของเตาทุเรียง

กลุ่มเตาทุเรียงป่ายาง

สำรวจพบในบริเวณบนเนินดินและคันดินสูง อยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำยม ห่างจากตัวเมืองศรีสัชนาลัยไปทางทิศเหนือประมาณ 600–700 เมตร ในเขตตำบลป่ายาง อำเภอศรีสัชนาลัย จากการสำรวจของกรมศิลปากรพบว่ามีเตาสังคโลกอยู่ประมาณ 21 เตา ส่วนใหญ่ตั้งอยู่บนเนินดินดินที่ทับถมสูง 2–4 เมตร ลักษณะพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบริมฝั่งแม่น้ำยม
เตาในกลุ่มบ้านป่ายางมีลักษณะและรูปร่างเป็นเตาประทุน หรือเป็นเตาเผาชนิดที่มีความร้อนไหลผ่านในแนวนอน ทำให้เตาเผาชนิดนี้เป็นเตาที่ให้ความร้อนสูง และสามารถควบคุมอุณหภูมิได้ดี ใช้เป็นภาชนะประเภทเนื้อแกร่งและเครื่องเคลือบทั่วไป
กลุ่มเตาทุเรียงเกาะน้อย
สำรวจพบในบริเวณที่ราบริมฝั่งแม่น้ำ โดยมีแม่น้ำยมไหลผ่านทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำยมขนาดใหญ่ มีภูเขาอยู่ห่างออกไปในบริเวณบ้านดงยางและบ้านป่าคา บ้านเกาะน้อยอยู่ห่างจากตัวเมืองศรีสัชนาลัยออกไปทางทิศเหนือประมาณ 4–5 กิโลเมตร ลักษณะทั่วไปเป็นกลุ่มเตาเผาที่อยู่ทั้งบนดินและใต้ดิน จากสำรวจพบว่า มีเตาเผาอยู่ในบริเวณบ้านเกาะน้อยไม่ต่ำกว่า 200 เตา ลักษณะเตาเผาที่บ้านเกาะน้อยมีหลายรูปแบบแตกต่างกันออกไปขึ้นอยู่กับหน้าที่การใช้งาน

อ้างอิง
วิทยาตับ
วิทยาตับ ( ) เป็นสาขาย่อยของ วิทยาทางเดินอาหาร ( ) สาขาหนึ่งของแพทยศาสตร์ ที่มุ่งเน้นการศึกษาเกี่ยวกับถุงน้ำดี หลอดน้ำดี ตับ และตับอ่อน และการบริหารจัดการกับพยาธิสภาพและภาวะของโรคที่เกี่ยวข้องอวัยวะดังกล่าว แพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางนี้จะเรียกว่า อายุรแพทย์วิทยาตับ (Hepatologist)
โรคและพยาธิสภาพที่เกี่ยวข้องกับอาการตับอักเสบจากไวรัส (viral hepatitis) และการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮลเป็นกลุ่มอาการสำคัญของการศึกษาในแขนงนี้ ปัจจุบันมีประชากรกว่า 2 พันล้านคนบนโลกที่ติดเชื้อตับอักเสบ บี อย่างน้อยชั่วขณะหนึ่งในชีวิต ในขณะที่มีผู้ป่วยถาวรราว 350 ล้านคน มะเร็งตับราว 80% เกิดจากไวรัสตับอักเสบบี หรือ ไวรัสตับอักเสบซี ซึ่งนับเป็นตัวการสำคัญที่ทำให้เกิดการเสียชีวิตขากโรคมะเร็ง รองจากบุหรี่ ปัจจุบันจึงมีการสร้างความตื่นตัวในเรื่องของการให้วัคซีนและการตรวจร่างกายอย่างจริงจังก่อนมีการถ่ายเลือด เพื่อลดความเป็นไปได้ในการติดเชื้อดังกล่าว

อ้างอิง
บ้านโซวเฮงไถ่
บ้านโซวเฮงไถ่ ( ) ตั้งอยู่ในบริเวณตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เป็นบ้านสถาปัตยกรรมจีนแบบ "สี่เรือน ล้อม ลาน" ของพระอภัยวานิช (เจ้าสัวจาด) นายอากรรังนกชาวจีนฮกเกี้ยน สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2340 ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ หรืออาจจะสร้างตั้งเเต่สมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี

ปัจจุบัน บ้านมีอายุมากกว่า 220 ปี และอยู่ในการดูแลโดยทายาทรุ่นที่ 8 ของพระอภัยวานิช ตระกูลโปษยะจินดา ที่ยังอนุรักษ์บ้านหลังนี้ไว้เพื่อเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญของชุมชน ขณะเดียวกันก็ได้ปรับปรุงพื้นที่ลานกลางบ้านให้เป็นโรงเรียนสอนดำน้ำ

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* บ้านหวั่งหลี บ้านสถาปัตยกรรมจีนในเขตคลองสาน
พระราชวังกรุงเบอร์ลิน
พระราชวังกรุงเบอร์ลิน ( ) หรือเดิมเรียกว่า พระราชวังเบอร์ลิน ( ) เป็นอาคารตั้งอยู่กลางกรุงเบอร์ลิน เคยเป็นอดีตพระราชวังของบรรดาเจ้าผู้ครองบรันเดินบวร์ค กษัตริย์ปรัสเซีย และจักรพรรดิเยอรมัน วังแห่งนี้ได้รับความเสียหายอย่างหนักในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และถูกรื้อถอนลงโดยรัฐบาลเยอรมนีตะวันออกในช่วงทศวรรษที่ 1950 อย่างไรก็ตาม วังแห่งนี้ถูกบูรณะใหม่จนแล้วเสร็จในปี 2020 โดยเป็นที่ตั้งของหอประชาคมฮุมบ็อลท์ (Humboldt Forum) ซึ่งรวมงานศิลปะวัฒนธรรมจากทั่วทุกมุมโลก ซึ่งอาจเปรียบได้กับพิพิธภัณฑ์บริติชของเยอรมัน
อาคารพระราชวังเดิมถูกก่อสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้มีการต่อเติมปรับปรุงเพียงเล็กน้อยตลอดหลายศตวรรษต่อมา ตัววังมีสถาปัตยกรรมบารอก พระราชวังแล้วเสร็จอย่างสมบูรณ์ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 และถูกใช้เป็นที่ประทับของเจ้าผู้ครองบรันเดินบวร์ค และเป็นที่ประทับหลักของกษัตริย์ปรัสเซียแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นระหว่างปี 1701 ถึง 1918 และต่อมาถูกใช้เป็นที่ประทับของจักรพรรดิเยอรมัน เมื่อระบอบจักรพรรดิล่มสลายในปี 1918 วังแห่งนี้จึงถูกใช้เป็นพิพิธภัณฑ์นับแต่นั้น วังแห่งนี้ได้รับความเสียหายหนักจากการทิ้งระเบิดโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมารัฐบาลเยอรมนีตะวันออกได้ตัดสินใจรื้อซากวังแห่งนี้ลงท่ามกลางข้อคัดค้านมากมาย รัฐบาลเยอรมนีตะวัน
ะวันออกได้ตัดสินใจรื้อซากวังแห่งนี้ลงท่ามกลางข้อคัดค้านมากมาย รัฐบาลเยอรมนีตะวันออกได้สร้างอาคารทำเนียบสาธารณรัฐขึ้นทับพื้นที่วังแห่งนี้ อย่างไรก็ตาม รัฐบาลเยอรมนีตัดสินใจรื้อทำเนียบสาธารณรัฐในปี 2008 เพื่อเปิดทางให้มีการสร้างพระราชวังกรุงเบอร์ลินขึ้นดังเดิม
อ้างอิง