พิพิธภัณฑ์เมืองซูโจว
พิพิธภัณฑ์เมืองซูโจว ( ; ) เป็นพิพิธภัณฑสถานซึ่งจัดแสดงศิลปะจีนโบราณ (Chinese art) ภาพวาดจีนโบราณ (Chinese paintings) อักษรจีนวิจิตร (Chinese calligraphy) และงานฝีมือประดิษฐ์ต่าง ๆ ตั้งอยู่ที่เลขที่ 204 ถนนตงเป่ย เมืองซูโจว มณฑลเจียงซู ประเทศจีน เปิดให้เข้าชมฟรีโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม ปี ค.ศ. 2008 เป็นต้นมา
ประวัติศาสตร์
ปี ค.ศ. 1960 พิพิธภัณฑ์เมืองซูโจวเริ่มก่อตั้งและเปิดให้แก่สาธารณชนเข้าชมเป็นครั้งแรกภายในพื้นที่อันเป็นที่พำนักอาศัยเดิมของเจ้าชายจงแห่งไท่ผิง หรือ หลี่ซิ่วเฉิง ( ; ) (ค.ศ. 1823 – 1864) ผู้นำทางทหารที่สำคัญของอาณาจักรไท่ผิง ( ; ) เป็นญาติของหงซิ่วฉวน ( ; ) (1 มกราคม ค.ศ. 1814 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 1864) ผู้เป็นหัวหน้าของกลุ่มกบฏไท่ผิง หรือไต้เผ็ง ( ) (ค.ศ. 1850–1864) และตั้งตนเป็นกษัตริย์ในพื้นที่หลายมณฑลทางตะวันออกเฉียงใต้ที่สามารถยึดครองไว้ได้
กบฏไท่ผิงเกิดขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิงระหว่าง ค.ศ. 1850 – 1864 เป็นกบฏชาวนาครั้งสำคัญในประวัติศาสตร์จีน เริ่มก่อการในอำเภอกุ้ยผิง ภูมิภาคปกครองตนเองก่วงซี หรือกวางสี หลังจากนั้นไดเข้ายึดครองพื้นที่หลายมณฑล จนสามารถตั้งเมืองหลวงขึ้นที่เมืองนานกิง หรือหนานจิง ( ;  ) เมืองหลวงของมณฑลเจียงซูในปัจจุบัน มีอุดมการณ์ในการก่อตั้ง "ประเทศสวรรค์เปี่ยมสันติ (ไท่ผิงเทียนกั๋ว; 太平天国)" สถานที่ตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์เมืองซูโจวในปัจจุบันจึงมีความเกี่ยวพันกับประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 19
ปี ค.ศ. 2006 เปิดตัวอาคารหลังใหม่ซึ่งออกแบบโดย ไอ. เอ็ม. เพ (I. M. Pei - Ieoh Ming Pei) หรือ เป้ย์ ยวี่หมิง ( ) สถาปนิกชาวจีน-อเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ซึ่งเป็นรางวัลระดับโลกสูงสุดของสถาปัตยกรรมในปี ค.ศ. 1983 (พ.ศ. 2526) งานออกแบบของ ไอ.เอ็ม. เพ จะมีลักษณะสถาปัตยกรรมแบบโมเดิร์น โดยมีการใช้ หิน คอนกรีต แก้ว และเหล็กเป็นส่วนใหญ่
อาคารพิพิธภัณฑ์ในปัจจุบัน
อาคารพิพิธภัณฑ์ในปัจจุบันของพิพิธภัณฑ์เมืองซูโจวได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชาวจีน-อเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ชื่อ ไอ. เอ็ม. เพ ร่วมกับบริษัทสถาปนิก เป่ย พาร์ทเนอร์ ( ; ) สำหรับบริษัทผู้ดำเนินการก่อสร้าง คือ บริษัท เลสลี่ อี โรเบิร์ตสัน แอสโซซิเอทด์ ( ) เริ่มก่อสร้างอาคารขึ้นเมือปี ค.ศ. 2002 ดำเนินการก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดใช้เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2006 มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 10,700 ตารางเมตร
หลังจากการออกแบบและก่อสร้างนาน 4 ปี รายการอเมริกันมาสเตอร์ (American Masters) ของสถานีโทรทัศน์พีบีเอส (PBS) ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้ถ่ายทำรายการสารคดีตอนที่ 2010 ชุด "ไอ. เอ็ม. เพ: สร้างความทันสมัยแก่จีน (I.M. Pei: Building China Modern)" ออกอากาศ
ของสะสม
พิพิธภัณฑ์มีพื้นที่จัดแสดงประมาณ 2,200 ตารางเมตร มีของสะสมที่จัดแสดงมากกว่า 30,000 ชิ้น เช่น ภาพวาด งานเขียนอักษรวิจิตร งานเซรามิก ของที่ระลึก งานประดิษฐ์ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีเอกสารและบันทึกต่าง ๆ อีก 70,000 เล่ม รวมทั้งหินจารึกอีก 20,000 ชิ้น โดยเฉพาะภาพวาดและงานเขียนอักษรวิจิตรที่สะสมเป็นงานศิลปะชิ้นเอกจากสมัยราชวงศ์ซ่ง (Song Dynasty) จนถึงสมัยราชวงศ์หมิง (Ming Dynasty) และราชวงศ์ชิง (Qing dynasty)

ของสะสมที่มีชื่อเสียงที่จัดแสดงภายในพิพิธภัณฑ์เมืองซูโจว อาทิ
เครื่องถ้วยลายดอกบัว (Celadon lotus-flower-shaped bowl, Yue ware) สมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร ( ; {{zh|s=五代十国|t=五代十國|p=Wǔdài Shíguó) (ค.ศ. 907-960) พบที่เนินเสือ (Huqiu Pagoda) เมื่อปี ค.ศ. 1956 มีสองชิ้น คือถ้วยและจานรอง “สีเขียวไข่กา (Olivegreen)” มีลวดลายเป็นรูปกลีบดอกบัวตกแต่งทั้งในส่วนถ้วยและจานรอง แสดงลักษณะการออกแบบและผลิตของเย่ว์ ในบริเวณมณฑลเจ้อเจียง สมัยราชวงศ์เหนือใต้ โดยใช้อุณหภูมิ 1,000 กว่าองศาในการเผาแบบสูญญากาศเท่านั้น จึงได้ผลเป็นสีเขียว ในการเผาหากมีอากาศเข้าไป สีของภาชนะจะกลายเป็นสีน้ำตาลซึ่งทำให้เป็นของด้อยค่า
ถ้วยสุราทำด้วยดินเผาจื่อซา (Zi Sha Brush Pot with the Signature of Peng Nian) สมัยราชวงศ์หมิง ขนาดสูง 8.2 เซนติเมตร ยาว 8 เซนติเมตร กว้าง 6.1 เซนติเมตร มีลักษณะการออกแบบเป็นถ้วยรูปทรงรากไม้ และมีชื่อ "Peng Nian" สลักอยู่บริเวณก้นถ้วย
ภาพวาดหมู่บ้านชาวนา (painting of a farm village) ขนาดยาว 113.4 เซนติเมตร กว้าง 61 เซนติเมตร โดยถังหยิน ( ; ) (ค.ศ.1470—1523) ในสมัยราชวงศ์หมิง (Ming Dynasty, ค.ศ. 1368-1644) ถังหยินเป็นหนึ่งในจิตรกรที่โดดเด่นที่สุดในประวัติศาสตร์ศิลปะจีน รวมถึงเป็นหนึ่งใน "สี่มหาบัญฑิตสมัยราชวงศ์หมิง (Four Masters of Ming dynasty)” ( ) งานภาพวาดหมู่บ้านชาวนาชิ้นนี้ถือได้ว่าเป็นงานชิ้นเอกชิ้นหนึ่งของเขาที่วาดขึ้นในขณะเข้าสู่วัยกลางคน เป็นภาพแสดงความงดงามของหมู่บ้านในเมืองเจียงหนาน ( ;  ) ที่แสดงภาพผู้คนขณะตกปลา อ่านหนังสือ และเล่นหมากรุกในระหว่างการรอเรือ

ดูเพิ่ม
* List of museums in China

แหล่งข้อมูลอื่น