SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
จังหวัดคย็องซังใต้
จังหวัดคย็องซังใต้ เป็นจังหวัดที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเกาหลีใต้ โดยมีเมืองเอกตั้งอยู่ที่ชังว็อน โดยประกอบด้วยมหานครหลักและท่าเรือปูซาน โดยมีวัดแฮอินซาที่เป็นมรดกโลกของยูเนสโก โดยเป็นวัดแบบพุทธ ซึ่งเป็นที่อยู่ของ พระไตรปิฎกแห่งชาติเกาหลี ทำให้ดึงดูดนักท่องเที่ยวได้เป็นจำนวนมาก มีโรงงานประกอบรถยนต์และปิโตรเคมีขนาดใหญ่ตั้งเรียงรายอยู่ทางภาคใต้ของจังหวัดขยายจากเมืองอุลซัน ไปสู่ปูซาน ชังว็อน และชินจู
ประวัติ
ก่อนปี พ.ศ. 2438 พื้นที่ที่เป็นจังหวัดคย็องซังใต้ในปัจจุบันเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดคย็องซัง หนึ่งในแปดจังหวัดของเกาหลีในสมัยราชวงศ์โชซ็อน ในปี พ.ศ. 2438 ทางใต้ของจังหวัดคย็องซังได้ถูกแทนที่โดยเขตชินจูในทางด้านทิศตะวันตกและทงแน ในทางตะวันออก ต่อมาในปี 2439 ทั้งสองเขตนี้ก็ยุบรวมกันเป็นจังหวัดคย็องซังใต้

แต่เดิมเมืองเอกของจังหวัดตั้งอยู่ที่ชินจู ต่อจากนั้นก็ย้ายไปปูซานในปี พ.ศ. 2468 ในปี พ.ศ. 2488 จังหวัดคย็องซังใต้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีใต้ ต่อมาในปี 2506 ปูซานก็ได้แยกออกจากจังหวัดคย็องซังใต้ ไปเป็นนครที่ปกครองโดยตรง (ชิกฮัล-ชี) และในปี พ.ศ. 2526 ก็ได้ย้ายเมืองเอกจากปูซานไปชังว็อน
ในปี พ.ศ. 2538 ปูซานได้มีฐานะเป็น มหานคร (ควังย็อก-ชี) และอุลซัน ก็ได้แยกออกจากจังหวัดคย็องซังใต้ ไปเป็นมหานครในปี พ.ศ. 2541

ภูมิศาสตร์
จังหวัดนี้เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคย็องนัม มีพรมแดนติดกับทะเลญี่ปุ่น (ทะเลตะวันออก) ในทางทิศตะวันออก และติดกันจังหวัดคย็องซังเหนือในทิศเหนือ ส่วนทางด้านทิศตะวันตกติดกับจังหวัดช็อลลาเหนือ และในทางทิศใต้ติดกับช่องแคบเกาหลี และในจังหวัดนี้มีแม่น้ำสายใหญ่คือแม่น้ำนักดงและแม่น้ำสาขา
ทรัพยากร
บริเวณสามเหลี่ยมที่ราบแม่น้ำนักดงรอบๆกิมแฮถือเป็นยุ้งฉางที่สำคัญมากที่สุดแห่งหนึ่งของเกาหลีใต้ ผลิตผลทางการเกษตรจากจังหวัดคย็องซังใต้ ประกอบไปด้วยข้าว ถั่ว มันฝรั่ง และข้าวบาร์เลย์ พื้นที่นี้มีชื่อเสียงเรื่องฝ้าย งา และผลไม้ ซึ่งเจริญเติบโตตามบรืเวณชายฝั่งทางภาคใต้ ผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับทะเลเป็นที่ดึงดูดอย่างมาก และจังหวัดนี้ก็เป็นหนึ่งในผู้นำด้านการประมงของประเทศ

เมืองสำคัญ
 ]]

เมืองใหญ่ที่สุดในภูมิภาคนี้ได้แก่ปูซานและอุลซัน ซึ่งเป็นเขตปกครองพิเศษในระดับจังหวัด เป็น มหานคร โดยแยกออกจากจังหวัดคย็องซังใต้ นอกเหนือจากเมืองเอกชังว็อนแล้ว ก็ยังมีเมืองสำคัญอื่น ๆ อีก เช่น คิมแฮและชินจู
สถานที่น่าสนใจ
 ]]
จังหวัดคย็องซังใต้เป็นที่ตั้งของวัดแฮอินซาวัดแบบพุทธ ซึ่งมีพระไตรปิฎกแห่งชาติเกาหลีอยู่ ทำให้ดึงดูดนักท่องเที่ยวได้อย่างมาก โดยตั้งอยู่อุทยานแห่งชาติรอบ ๆ ชีรีซัน (1,915 เมตร) ตรงบริเวณติดกับจังหวัดช็อลลาเหนือ โดยวัดเริ่มสร้างครั้งแรกในปี พ.ศ. 1345
จังหวัดพี่น้อง
* จังหวัดยะมะงุชิ, ญี่ปุ่น (26 กรกฎาคม พ.ศ. 2530)
* รัฐแมริแลนด์, สหรัฐอเมริกา (18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534)
* มณฑลซานตง, สาธารณรัฐประชาชนจีน (8 กันยายน พ.ศ. 2537)
* จังหวัดชะวาตะวันออก, อินโดนีเซีย (9 พฤษภาคม พ.ศ. 2539)
* จังหวัดด่งนาย, เวียดนาม (1 กันยายน พ.ศ. 2539)
* ดินแดนฮาบารอฟสค์, รัสเซีย (14 กันยายน พ.ศ. 2539)
* รัฐฮาลิสโก, เม็กซิโก (10 มีนาคม พ.ศ. 2540)
* จังหวัดลากูนา, ฟิลิปปินส์ (15 เมษายน พ.ศ. 2540)
* มณฑลปอมอร์สกีแย, โปแลนด์ (22 เมษายน พ.ศ. 2540)
* เฟเจอร์, ฮังการี (24 เมษายน พ.ศ. 2540)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์จังหวัดคย็องซังใต้ (ภาษาอังกฤษ)
จังหวัดช็อลลาเหนือ
จังหวัดปกครองตนเองพิเศษช็อนบุก ( ) เป็นจังหวัดปกครองตนเองพิเศษทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเกาหลีใต้ เดิมชื่อจังหวัดช็อลลาเหนือ จัดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1896 โดยแยกออกจากจังหวัดช็อลลาเดิมในด้านทิศเหนือ และยังคงเป็นจังหวัดของเกาหลีจนกระทั่งมีการแบ่งเกาหลีใน ค.ศ. 1945 และต่อมาได้เป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีใต้ โดยเมืองหลวงของจังหวัดตั้งอยู่ที่นครช็อนจู ซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงของจังหวัดช็อลลามาตั้งแต่ก่อน ค.ศ. 1896
จังหวัดช็อลลาเหนือได้เปลี่ยนชื่อเป็นช็อนบุก (ซึ่งย่อมาจากช็อลลาบุก) เมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2024 พร้อมกับได้รับสถานะเป็นจังหวัดปกครองตนเองพิเศษ ซึ่งมีสิทธิในการปกครองตนเองมากขึ้น นับเป็นจังหวัดที่ 3 ถัดจากจังหวัดเชจูและจังหวัดคังว็อนที่ได้รับสถานะนี้

ประชากร
เขตการปกครอง
{| class="wikitable" style="font-size:90%;" align=center
|-
! rowspan=2 | แผนที่
! rowspan=2 | #
! colspan=3 | ชื่อ
! rowspan=2 | ประชากร ธ.ค. 2016 (คน)
! rowspan=2 | เขตการปกครองย่อย
|-
! ทับศัพท์ไทย
! ฮันกึล
! ฮันจา
|-
|rowspan=18| 
|----------bgcolor=lightblue
|Colspan=6 align=center|— นครใหญ่ —
|----------
|1
|นครช็อนจู
| 전주시 
| 全州市 
| align=right | 651,744
|2 อิลบัน-กู → 33 แฮ็งจ็อง-ดง
|----------bgcolor=lightblue
|Colspan=6 align=center|— นคร —
|----------
|2
|นครอิกซัน
| 익산시 
| 益山市 
| align=right | 300,479
|1 อึบ, 14 มย็อน, 14 แฮ็งจ็อง-ดง
|----------
|3
|นครคุนซัน
| 군산시 
| 群山市 
| align=right | 277,551
|1 อึบ, 10 มย็อน, 16
------
|3
|นครคุนซัน
| 군산시 
| 群山市 
| align=right | 277,551
|1 อึบ, 10 มย็อน, 16 แฮ็งจ็อง-ดง
|----------
|4
|นครช็องอึบ
| 정읍시 
| 井邑市 
| align=right | 115,173
|1 อึบ, 14 มย็อน, 8 แฮ็งจ็อง-ดง
|----------
|5
|นครคิมเจ
| 김제시 
| 金堤市 
| align=right | 87,782
|1 อึบ, 14 มย็อน, 4 แฮ็งจ็อง-ดง
|----------
|6
|นครนัมว็อน
| 남원시 
| 南原市 
| align=right | 84,188
|1 อึบ, 15 มย็อน, 7 แฮ็งจ็อง-ดง
|----------bgcolor=lightblue
|Colspan=6 align=center|— อำเภอ —
|----------
|7
|อำเภอวันจู
| 완주군 
| 完州郡 
| align=right | 95,480
|3 อึบ, 10 มย็อน
|----------
|8
|อำเภอโคชัง
| 고창군 
| 高敞郡 
| align=right | 60,597
|1 อึบ, 13 มย็อน
|----------
|9
|อำเภอพูอัน
| 부안군 
| 扶安郡 
| ali
n=right | 60,597
|1 อึบ, 13 มย็อน
|----------
|9
|อำเภอพูอัน
| 부안군 
| 扶安郡 
| align=right | 57,005
|1 อึบ, 12 มย็อน
|----------
|10
|อำเภอซุนชัง
| 순창군 
| 淳昌郡 
| align=right | 29,949
|1 อึบ, 10 มย็อน
|----------
|11
|อำเภออิมซิล
| 임실군 
| 任實郡 
| align=right | 30,197
|1 อึบ, 11 มย็อน
|----------
|12
|อำเภอมูจู
| 무주군 
| 茂朱郡 
| align=right | 24,949
|1 อึบ, 5 มย็อน
|----------
|13
|อำเภอชินอัน
| 진안군 
| 鎭安郡 
| align=right | 26,069
|1 อึบ, 10 มย็อน
|----------
|14
|อำเภอชังซู
| 장수군 
| 長水郡 
| align=right | 23,628
|1 อึบ, 6 มย็อน
|}
ดูเพิ่ม
* สโมสรฟุตบอลช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* ข่าวสารจังหวัดช็อลลาเหนือ
* ข้อมูลการท่องเที่ยว
มิริง
มิริง ( ) เป็นเครื่องปรุงอาหารที่จำเป็นในการประกอบอาหารของญี่ปุ่น ประกอบด้วยน้ำตาล 40-50% เป็นประเภทไวน์ข้าวคล้ายกับสาเก แต่จะลดปริมาณแอลกอฮอล์ลงจากราว 20% เหลือเพียง 14% โดยมิริงนั้นแบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ 1. ฮงมิริง มีแอลกอฮอลล์ 14% 2. ชิโอะมิริง มีแอลกอฮอล์และเกลือราว 1.5% เพื่อเลี่ยงภาษีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และสุดท้ายคือ 3. ชินมิริง หรือเรียกอีกอย่างว่า มิริงฟุโชมิริว ซึ่งมีแอลกอฮอล์น้อยกว่าหรือเท่ากับ 1%

ในยุคเอะโดะ ชาวญี่ปุ่นดื่มมิริงโดยถือว่าเป็นสาเกหวาน หรือ เหล้าหวาน และโอโตโซะสำหรับเทศกาลปีใหม่นั้น ก็สามารถทำได้โดยการผสมเครื่องเทศที่เรียกว่า โทโซซัง ลงไปในมิริง
การประกอบอาหารในภูมิภาคคันไซนั้น มิริงจะถูกต้มก่อนเป็นระยะเวลาสั้น ๆ มิริงชนิดนี้เรียกว่า นิกิริมิริง (煮切り味醂) เพื่อให้แอลกอฮอล์บางส่วนระเหยไป หรือในภูมิภาคคันโต มิริงถูกนำมาใช้การบำบัด นอกจากนี้บางครั้งแล้ว มิริงยังเป็นวัตถุดิบของซอสเทริยากิ

อ้างอิง
วัดโคนอน (จังหวัดนนทบุรี)
วัดโคนอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดรวกบางสีทอง ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2350 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 มีพระประธานได้แก่หลวงพ่อใหญ่ เจ้าอาวาสรูปแรกคือพระอธิการเชย จันทสาโร และเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือพระครูวินัยธร รุ่งฤทธิ์ ฐิตทินฺโน
กิ่งจังหวัดโอชิมะ (โตเกียว)
กิ่งจังหวัดโอชิมะ ( ) เป็น 1 ใน 4 กิ่งจังหวัดของมหานครโตเกียว โดยขึ้นกับองค์การบริหารส่วนมหานครโตเกียว ส่วนงานกิจการทั่วไป (จิมะ หรือ ชิมะ แปลว่าเกาะ)

ประวัติศาสตร์
ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดโอชิมะ เรียงตามปี ค.ศ.
* 1900 จัดตั้งสำนักงานบริหารเกาะโอชิมะ
* 1920 ส่วนบริหารของ โทะชิมะ, นิจิมะ (รวมเกาะชิกิเนะ), โคซุชิมะ, มิยาเกะจิมะ และ มิกูระจิมะ ถูกยกเลิก และสำนักงานบริหารเกาะโอชิมะเข้ามาบริหารเกาะเหล่านี้แทน โดยจัดตั้งสาขาในเกาะมิยาเกะและเกาะนิ
* 1926 สำนักงานบริหารเกาะโอชิมะ เปลี่ยนเป็น กิ่งจังหวัดโอชิมะ
* 1943 สำนักงานสาขาเกาะมิยาเกะ ถูกแยกเป็น กิ่งจังหวัดมิยาเกะ
ภูมิศาสตร์
กิ่งจังหวัดโอชิมะมีอาณาเขตครอบคลุมเมืองและหมู่บ้านต่อไปนี้
* เมืองโอชิมะ (เกาะอิซุ)
* หมู่บ้านโทะชิมะ (เกาะโทะ)
* หมู่บ้านนิจิมะ (เกาะนิ และ เกาะชิกิเนะ)
* หมู่บ้านโคซุชิมะ (เกาะโคซุ)
วัดสามพระยา
วัดสามพระยา เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เดิมเป็นวัดราษฎร์ สถานที่ตั้งอยู่ที่แขวงวัดสามพระยา เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ชาวบ้านในละแวกนั้นบ้างก็เรียกชื่อวัดว่า วัดสัก หรือ วัดบางขุนพรหม สันนิษฐานว่า สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ได้มีการก่อสร้างและบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะ มาโดยลำดับ
ครั้นต่อมาในรัชกาลที่ 3 ได้มีพี่น้องร่วมบิดามารดา ประกอบด้วยพระยาราชสุภาวดี(ขุนทอง)พระยาเทพวรชุน (ทองห่อ) และพระยาราชวรานิกุล(ทองคำ) รวม3คนพี่น้อง ตามประวัติ บิดาท่านชื่อ มะทอเปิ้น อพยพมาจากรามัญประเทศ แต่มารดาท่านไม่ปรากฏนาม พี่น้องทั้งสามได้จัดสร้างวัดนี้ขึ้นใหม่ แล้วเสร็จจึงได้ทูลเกล้าฯ ถวายเป็นวัดหลวง พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานนามวัดว่า “วัดสามพระยา” และต่อมาได้นำไปตั้งเป็นชื่อแขวงในพื้นที่เขตพระนคร
(2022) วัดสามพระยา เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร Wat Sam Phraya,Bangkok (1).jpg|พระพุทธเกสร พระประธานในพระอุโบสถ
(2022) วัดสามพระยา เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร Wat Sam Phraya,Bangkok (2).jpg|พระพุทธไสยาสน์
(2022) วัดสามพระยา เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร Wat Sam Phraya,Bangkok (5).jpg|พระพุทธรูปนั่งปางอุ้มบาตร
ลำดับเจ้าอาวาส
ลำดับเจ้าอาวาส และผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดสามพระยา เท่าที่พบข้อมูล
{| class="wikitable"
|-
!|ลำดับที่ !!|รายนาม !!|เริ่มวาระ
!สิ้นสุดวาระ
!หมายเหตุ
|-
| 1 || พระนิโรธรังษี (เรือง) || ราวรัชกาลที่ 3 
|ราวรัชกาลที่ 4
|เจ้าอาวาส
|-
| 2 || พระธรรมสมาจาร (ศิลา) || ราวต้นรัชกาลที่ 5
|พ.ศ. 2433
|เจ้าอาวาส
|-
| 3 || พระเทพเมธี (ครุฑ จนฺทโชติ) ป.ธ.4 || พ. 2436
|พ.ศ. 2456
|เจ้าอาวาส, มรณภาพ
|-
| 4 || พระธรรมดิลก (ขาว เขมโก) ป.ธ.6 || พ.ศ. 2459
|พ.ศ. 2480
|เจ้าอาวาส, มรณภาพ
|-
| rowspan="2" | 5 || rowspan="2" | สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ฟื้น ชุตินฺธโร) ป.ธ.9 || พ.ศ. 2481
|พ.ศ. 2481
|ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
|-
|พ.ศ. 2481
|พ.ศ. 2539
|เจ้าอาว
พ.ศ. 2481
|พ.ศ. 2481
|ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
|-
|พ.ศ. 2481
|พ.ศ. 2539
|เจ้าอาวาส, มรณภาพ
|-
| 6 || พระพรหมดิลก (เอื้อน หาสธมฺโม) ป.ธ.9 || พ.ศ. 2539
|พ.ศ. 2561
|เจ้าอาวาส (สมัยที่ 1), ปลดจากตำแหน่ง
|-
| rowspan="2" | 7 || rowspan="2" | พระธรรมวชิรปัญญาภรณ์ (ละเอียด กิตฺติสุขุโม) ป.ธ.9 || พ.ศ. 2561
|พ.ศ. 2565
|ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
|-
|พ.ศ. 2565
|พ.ศ. 2567
|เจ้าอาวาส, ย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร
|-
|8
|พระพรหมดิลก (เอื้อน หาสธมฺโม) ป.ธ.9
|พ.ศ. 2567
| -
|เจ้าอาวาส (สมัยที่ 2), ปัจจุบัน
|-
|
|
|
|
|
|}
มีเซียม
มีเซียม ( , "หมี่สยาม"; ) เป็นเส้นหมี่ผัดกับซอสรสเปรี้ยว เผ็ด และหวาน เป็นอาหารที่นิยมในสิงคโปร์และมาเลเซีย เป็นหมี่แห้งที่ปรุงด้วยการผัดเส้นหมี่เข้ากับน้ำซอสรสจัดที่ปรุงไว้ อาหารชนิดนี้ในประเทศไทยเรียกหมี่กะทิ ซึ่งเป็นอาหารที่นิยมในภาคกลาง โดยเป็นการผัดเส้นหมี่เข้ากับซอสที่ทำมาจากกะทิ ใส่หมู เต้าเจี้ยว น้ำมะขามเปียก อาจแต่งสีด้วยซอสแดงหรือซอสมะเขือเทศ

ในสิงคโปร์และมาเลเซีย อาหารนี้เป็นอาหารของชาวจีนช่องแคบ แต่ปัจจุบันมีผู้ปรุงทั้งชาวอินเดีย ชาวมลายู และชาวจีน อาหารจานนี้รับประทานกับเต้าเจี้ยว ไข่ต้ม และน้ำมะขามเปียก ส่วนผักกินกับหอมหัวใหญ่หั่นและกุยช่าย
รายชื่อโบราณสถานในกรุงเทพมหานคร
* รายชื่อโบราณสถานในฝั่งธนบุรี (ยกเว้นเขตคลองสานและธนบุรี) กรุงเทพมหานคร
** รายชื่อโบราณสถานในเขตคลองสานและธนบุรี กรุงเทพมหานคร
* รายชื่อโบราณสถานในฝั่งพระนคร (ยกเว้นเขตพระนคร ป้อมปราบศัตรูพ่าย สัมพันธวงศ์ และดุสิต) กรุงเทพมหานคร
** รายชื่อโบราณสถานในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
** รายชื่อโบราณสถานในเขตป้อมปราบศัตรูพ่ายและสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร
** รายชื่อโบราณสถานในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร

แหล่งข้อมูลอื่น
วัดดุสิดาราม
วัดดุสิดารามตั้งอยู่ที่ ถนนทางหลวง 3058 ตำบลหันตรา อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา วัดมีเนื้อที่ประมาณ 9 ไร่ ปัจจุบันมีพระภิกษุจำพรรษา สังกัดคณะมหานิกาย

ประวัติ
ประวัติการสร้างวัดดุสิดารามว่า สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2100 และรับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2110 หนังสือคำให้การชาวกรุงเก่า ตอนที่กล่าวถึงพระอารามหลวงในกรุงศรีอยุธยา ระบุชื่อวัดแห่งหนึ่งว่า วัดดุสิตมหาพระนเรศวรทรงสร้าง สันนิษฐานว่า หมายถึงวัดดุสิดาราม ในพิธีพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒสัตยา (ไม่ปรากฏ พ.ศ.) พระนารถอยู่วัดดุสิตาราม เป็นพระราชาคณะรูปหนึ่ง จากทั้งหมด 17 รูป 17 วัด ในกรุงเทพทวารวดีศรีอยุธยา
เจ้าแม่วัดดุสิต ขัตติยะนารีพระบรมราชบรรพสตรีของพระมหากษัตริย์ราชวงศ์จักรี สตรีสูงศักดิ์ในราชสำนักอยุธยา ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง และเป็นแม่นมของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ตอนหลังได้เป็นท้าวสมศักดิ์มหาธาตรี หม่อมเจ้าหญิงบัว (ไม่ปรากฏหลักฐานอย่างแน่ชัดว่าเจ้าแม่วัดดุสิตสืบเชื้อสายมาจากผู้ใด) แต่เดิมนั้นท่านอาศัยอยู่ใกล้วัดดุสิต ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองดุสิตตรงส่วนที่ต่อกับคลองปากข้าวสาร ต่อมาสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทรงพระราชทานสร้างตำหนักที่ริมวัดดุสิดารามเพื่อถวายพระนมนาง จึงได้เรียกท่านกันติดปากว่า "เจ้าแม่วัดดุสิต"
เจ้าแม่วัดดุสิตมีบุตร 3 คน บุตรชายคนโตชื่อ เหล็ก ภายหลังก็คือเจ้าพระยาโกษาเหล็ก บุตรคนที่สองเป็นหญิงชื่อ แช่ม ต่อมาเป็นท้าวศรีจุฬาลักษณ์ บุตรคนที่สามเป็นชายชื่อ ปาน ต่อมาก็คือออกพระวิสูตรสุนทร หรือเจ้าพระยาโกษาปาน
โบราณสถานสำคัญ
เจดีย์ประธาน
วัดนี้มีเจดีย์สูงใหญ่เป็นโบราณสถานสำคัญของวัด มีลักษณะเช่นเดียวกับเจดีย์วัดใหญ่ชัยมงคลแต่มีขนาดเล็กกว่า เจดีย์ทรงระฆัง ศิลปะสมัยอยุธยาตอนกลาง การบูรณะซ่อมแซมในสมัยอยุธยาตอนปลาย ตั้งอยู่บนฐานประทักษิณ มีบันไดทางขึ้นลง โดยรอบมีเจดีย์บริวารที่มุมมุมทั้งสี่ ส่วนล่างของเจดีย์เป็นฐานรูปแปดเหลี่ยมลดหลั่นขึ้นไปรองรับมาลัยเถา ด้านบนเป็นองค์ระฆัง ทรงเรียว ถดขึ้นไปเป็นบัลลังก์ย่อมุมไม้สิบสอง รองรับเสาหานที่ล้อมรอบก้านฉัตร ถัดขึ้นไปเป็นปล้องไฉนและปลียอด ด้านหน้าเจดีย์ประดิษฐานด้วยพระพุทธรูปหินทราย
พระอุโบสถ
อุโบสถในสมัยอยุธยาตอนปลาย ฐานอุโบสถแอ่นเป็นท้องสำเภา ด้านหน้ามีพาไลและหลังคามีประตูทางเข้าด้านหน้าสองข้าง ด้านข้างเจาะหน้าต่างข้างละบาน มีเสาประดับผนังประดับกลีบบัว หลังคามุงกระเบื้องดินเผา ประดับช่อฟ้าใบระกาทำด้วยไม้ หน้าบันเป็นไม้แกะสลักลายกระหนก ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นสมัยอยุธยา รอบพระอุโบสถเป็นที่ตั้งของใบเสมาหินทรายสีขาว สมัยอยุธยาตอนปลาย ตั้งอยู่บนฐานบัวปูนปั้น

พระวิหาร (ศาลา)
ประดิษฐานสิ่งสำคัญคือ รอยพระพุทธบาทหินทรายสีขาว สมัยอยุธยาตอนปลาย (ไม่ปรากฏ พ.ศ. ที่สร้าง) และ ใบเสมาหินทรายแดง
รอยพระพุทธบาท 
สร้างด้วยหินทรายสีขาว ขนาดยาวประมาณหนึ่งเมตร กว้างประมาณครึ่งเมตร ตรงกลางรอยพระพุทธบาทเป็นรูปธรรมจักร นอกธรรมจักรทำเป็นตารางสี่เหลี่ยม ภายในสลักภาพมงคล เป็นลักษณะการสร้างรอยพระพุทธบาทในสมัยอยุธยาตอนปลาย รูปแบบคล้าย ๆ กับรอยพระพุทธบาทที่สมเด็จพรเจ้าอยู่หัวบรมโกศส่งไปถวายกษัตริย์ลังกา รอยพระพุทธบาทได้ประดิษฐานอยู่ที่วัดดุสิดารามมาแต่เดิม ชาวบ้านพบอยู่ในแอ่งน้ำในบริเวณใกล้วัด จึงนำมาไว้ที่วัดนี้เมื่อประมาณ พ.ศ. 2508 หรือ 2509

สันนิษฐานว่ารอยพระพุทธบาทที่กล่าวถึงในจดหมายเหตุแกมป์เฟอร์ว่า ประดิษฐานอยู่ที่วัดสมณโกฎฐารามนั้น อาจจะคือรอยพระพุทธบาทซึ่งประดิษฐานที่วัดดุสิดารามในปัจจุบัน
เสมาหินทราย
อยู่ทางด้านหน้าศาลา ใบเสมาตั้งอยู่บนฐานสูง (พระเฉลิม ฐิตสังวโร) บอกว่าได้มาจากบริเวณใกล้ ๆ วัด จากรูปแบบและลวดลายมีผู้สันนิษฐานว่า เป็นใบเสมาสมัยอโยธยา ซึ่งยังไม่เป็นข้อสรุป

อ้างอิง
กีมาไรช์
กีมาไรช์ ( ) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศโปรตุเกส ในเขตบรากา มีประชากร 52,181 คน เป็นหนึ่งในเมืองที่สำคัญด้านประวัติศาสตร์ ศูนย์กลางของเมืองได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากยูเนสโก เป็นแหล่งท่องเที่ยวใหญ่ที่สำคัญในภูมิภาค เมืองเป็นที่ประสูติของพระเจ้าอาฟงซูที่ 1 กษัตริย์พระองค์แรกของโปรตุเกส
พระธาตุโพนจิกเวียงงัว
พระธาตุโพนจิกเวียงงัว เป็นพระธาตุที่เชื่อกันว่าบรรจุพระธาตุเขี้ยวฝาง (พระทันตธาตุ) ประดิษฐานอยู่ที่วัดป่าพระธาตุบุ บ้านโคกป่าฝาง ตำบลปะโค อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย ตามตำนานอุรังคธาตุ มีลักษณะทางศิลปกรรมเป็นเจดีย์ทรงระฆังสูง ก่ออิฐสอด้วยดินและยางไม้ มีฐานประทักษิณเป็นรูปสี่เหลี่ยมขนาดกว้าง 17.50 เมตร ยาว 17.50 เมตร ภายในฐานประทักษิณถมดินอัดแน่น และน่าจะมีการฉาบขอบฐานประทักษิณด้วยปูนฉาบเช่นกัน อีกทั้งมุมทั้งสี่ทิศพบซากฐานอิฐรูปทรงสี่เหลี่ยมสันนิษฐานว่าเป็นพระธาตุจำลองประจำมุม 4 องค์ ถัดขึ้นไปคือฐานเขียงล่าง เป็นทรงสี่เหลี่ยมทำแท่นประดิษฐานโดยรอบ เพื่อประดิษฐานพระธาตุจำลอง 30 องค์ ส่วนเรือนธาตุเป็นองค์ระฆังทรงกลมเรียวยาวอยู่ด้านบน ถัดขึ้น
นพระธาตุจำลอง 30 องค์ ส่วนเรือนธาตุเป็นองค์ระฆังทรงกลมเรียวยาวอยู่ด้านบน ถัดขึ้นไปเป็นชั้นบัวลูกแก้วในผังกลมซ้อนกัน 4 ชิ้น ส่วนยอดเป็นปลีทรงแหลมสูง คาดว่าน่าจะทำขึ้นใหม่ภายหลัง
ซากโบราณสถานอิฐ อยู่บริเวณด้านทิศตะวันออกของพระธาตุโพนจิก เป็นฐานอาคารก่ออิฐ ขนาด 5.30*5.30 เมตร สูง 80 เซนติเมตร ฐานล่างของอาคารดังกล่าวมีลักษณะเป็นฐานเขียง 1 ชั้น ภายในถมปรับพื้นด้วยเศษอิฐและดินผสมเม็ดแลงบดอัด นอกจากนี้ยังพบแท่งศิลาแลงทรงกระบอกปักอยู่โดยรอบซากฐานอาคารดังกล่าว จึงสันนิษฐานเบื้องต้นว่าฐานอาคารอิฐหลังนี้น่าจะเป็นสิม (โบสถ์) และแท่งศิลาแลงเหล่านี้น่าจะเป็นหลักกำหนดเขตในการทำสังฆกรรม เช่นเดียวกับพัทธสีมา

ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 99 ตอนที่ 172 วันที่ 18 พฤศจิกายน 2525 พื้นที่ประมาณ 1 ไร่ 1 งาน 58 ตารางวา

อ้างอิง
* พระธาตุโพนจิกเวียงงัว พระบรมสารีริกธาตุที่ถูกลืม 
* ธาตุโพนจิกเวียงงัง (วัดพระธาตุบุ)
อูอีนูดาการ์ตา
อูอีนูดาการ์ตา ( ) หรือสะกดแบบเก่าว่า อิงนูดาการ์ตา ( ) หรือเพลงสรรเสริญรัฐธรรมนูญ เป็นเพลงชาติและเพลงสรรเสริญพระบารมีของราชอาณาจักรโปรตุเกส ประกาศใช้อย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2377 เรียบเรียงทำนองโดยพระเจ้าเปดรูที่ 4 แห่งโปรตุเกส (จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล) คำว่า "การ์ตา" ในที่นี้หมายถึงรัฐธรรมนูญที่พระเจ้าเปดรูที่ 4 ลงพระนามประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2454 เพลงดังกล่าวนี้ถูกยกเลิก ภายหลังจากการปฏิวัติที่โค่นสถาบันพระมหากษัตริย์และทำให้โปรตุเกสเป็นสาธารณรัฐและใช้เพลงชาติฉบับใหม่ที่มีชื่อว่า "อาปูร์ตูเกซา"
บทร้อง
{| class="wikitable"
|-
!ภาษาโปรตุเกส !! คำแปล
|-
!colspan="2"|บทที่ 1
|-
|style="font-weight:bold;"|
Ó Pátria, Ó Rei, Ó Povo, 
Ama a tua Religião 
Observa e guarda sempre 
Divinal Constituição
|style="font-weight:bold;"|
โอ้ ประเทศชาติ องค์ราชันย์และปวงประชา น้อมเคารพแด่ศาสนาอันเป็นที่รักของท่าน ขอบันดาลพระผู้เป็นเจ้าโปรดทรงอภิบาลท่าน รัฐธรรมนูญอันประเสริฐเลิศศรีของเราเถิด 
|-
!colspan="2"|ประสานเสียง
|-
|style="font-weight:bold;"|
Viva, viva, viva ó Rei 
Viva a Santa Religião 
Vivam Lusos valorosos 
A feliz Constituição 
A feliz Constituição
|style="font-weight:bold;"|
จงเจริญ จงเจริญ พระราชาทรงพระเจริญเถิด แด่ศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา วีรชนแห่งลูซิเทเนียจะยั่งยืนยิ่งนาน จงเจริญเถิด รัฐธรรมนูญที่เป็นปิติของเรา จงเจริญเถิด ขอให้รัฐธรรมนูญของเราจงเจริญเถิด 
|-
!colspan="2"|บทที่ 2
|-
|
Ó com quanto desafogo 
Na comum agitação 
Dá v
ถิด 
|-
!colspan="2"|บทที่ 2
|-
|
Ó com quanto desafogo 
Na comum agitação 
Dá vigor às almas todas 
Divinal Constituição
|
โอ้ การปลดปล่อยมาถึงแล้ว ในการก่อโกลาหลที่หยาบช้า ดั่งพลังที่แกร่งกล้ามอบให้แก่จิตวิญญาณทั้งปวง สู่รัฐธรรมนูญอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา
|-
!colspan="2"|ประสานเสียง
|-
!colspan="2"|บทที่ 3
|-
|
Venturosos nós seremos 
Em perfeita união 
Tendo sempre em vista todos 
Divinal Constituição
|
เราล้วนโชคดีที่จะได้รับ ของสหภาพที่ดีเลิศ สนับสนุนในทัศนคติ แห่งรัฐธรรมนูญอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา
|-
!colspan="2"|ประสานเสียง
|-
!colspan="2"|บทที่ 4
|-
|
A verdade não se ofusca 
O Rei não se engana, não, 
Proclamemos Portugueses 
Divinal Const
não se ofusca 
O Rei não se engana, não, 
Proclamemos Portugueses 
Divinal Constituição
|
ความจริงที่มิได้หวั่นไหว องค์พระราชาที่ทรงมิได้ก่อขบถ เราชาวโปรตุเกสขอประกาศไว้เป็นที่ประจักษ์ว่า เรามีรัฐธรรมนูญอันศักดิ์สิทธิ์
|-
!colspan="2"|ประสานเสียง
|}
ดูเพิ่ม
*อาปูร์ตูเกซา

แหล่งข้อมูลอื่น
* สกอร์คนตรีเพลงอูอีนูดาการ์ตา 
* Download of the music of the Hino da Carta
ปัญจศีล (การเมือง)
สัญลักษณ์ในตราแผ่นดินของอินโดนีเซีย]]
ปัญจศีล หรือ ปันจาซีลา ( ) เป็นคำที่มาจากภาษาชวาโบราณที่รับมาจากภาษาสันสกฤต หมายถึงหลัก 5 ประการที่เป็นปรัชญาแห่งรัฐของอินโดนีเซีย คือ 
* ความเชื่อในพระเจ้าสูงสุดเพียงองค์เดียว ( ; เกอตูฮานันยังมาฮาเออซา) สัญลักษณ์เป็นรูปดาวบนพื้นดำ 
* มนุษยนิยม ( ; เกอมานูซียาอันยังอาดิลดันเบอราดับ) สัญลักษณ์เป็นรูปโซ่บนพื้นแดง
* ชาตินิยมแห่งความเป็นอินโดนีเซีย ( ; เปอร์ซาตูวันอินโดเนซียา) สัญลักษณ์เป็นรูปต้นบันยังซึ่งเป็นมะเดื่อพื้นเมืองชนิดหนึ่ง 
* หลักการแห่งประชาธิปไตยที่อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชน ( ; เกอรากียาตันยังดีปิมปินโอเละฮ์ฮิกมัตเกอบีจักซานาอัน ดาลัมเปอร์มูชาวาราตันดันเปอร์วากีลัน) สัญลักษณ์เป็นรูปหัวควาย
* ควา
บีจักซานาอัน ดาลัมเปอร์มูชาวาราตันดันเปอร์วากีลัน) สัญลักษณ์เป็นรูปหัวควาย
* ความยุติธรรมในสังคมสำหรับชาวอินโดนีเซียทั้งหมดโดยเท่าเทียมกัน ( ; เกออาดีลันโซซียัลบากีเซอลูรุฮ์รักยัตอินโดเนซียา) สัญลักษณ์เป็นรูปรวงข้าวและดอกฝ้าย
หลักการนี้กำหนดโดยซูการ์โน ในการกล่าวสุนทรพจน์เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2488 ต่อคณะกรรมการสืบสวนเพื่อความเป็นเอกราช หลักปัญจศีลนี้ได้ถุกรวมเข้ากับรัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐเมื่อ พ.ศ. 2521 โดยก่อนหน้านี้จะกล่าวถึงในรัฐธรรมนูญเพียงกว้าง ๆ ต่อมาในปี พ.ศ. 2528 ทุกองค์กรและพรรคการเมืองถูกบังคับให้รับหลักปัญจศีลเป็นอุดมการณ์เดียว ทั้งนี้ ซูฮาร์โตได้เรียกประชาธิปไตยของอินโดนีเซียว่าประชาธิปไตยแบบปัญจศีล แต่การนำหลักปัญจศีลมาตีความของซู
ะชาธิปไตยของอินโดนีเซียว่าประชาธิปไตยแบบปัญจศีล แต่การนำหลักปัญจศีลมาตีความของซูฮาร์โต ทำให้หลักปัญจศีลหมดความน่าเชื่อถือก่อนที่ซูฮาร์โตจะหมดอำนาจใน พ.ศ. 2541 แต่ยังเป็นปรัชญาแห่งรัฐของอินโดนีเซียจนถึงปัจจุบัน
กลุ่มมุสลิมอนุรักษนิยมไม่เห็นด้วยกับหลักปัญจศีลเพราะเห็นว่าเป็นการนำสิ่งที่สร้างขึ้นโดยมนุษย์มายกย่องให้สูงกว่าอัลกุรอาน เช่นกลุ่มเจไอ และดารุลอิสลาม ซึ่งต้องการให้อินโดนีเซียเป็นรัฐอิสลามจึงไม่เห็นด้วยกับหลักปัญจศีล ใน พ.ศ. 2491 เกิดความรุนแรงต่อต้านหลักการของสาธารณรัฐใหม่จนกลายเป็นสงครามกลางเมืองมีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* & 
* 
*
วัดบางน้อยใน
วัดบางน้อยใน เป็นวัดราษฎร์ สถานที่ตั้งเลขที่ 17 หมู่ที่ 11 ถนนบางหลวง-วัดไผ่โรงวัว ตำบลบางหลวง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม พื้นที่ที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 32 ไร่ 2 งาน 47 ตารางวา ตามหนังสือโฉนดเลขที่ 35690 สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2472 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 เป็นปีที่ 15 ในรัชกาลปัจจุบัน

รายนามเจ้าอาวาสตั้งแต่อดีต - ปัจจุบัน
# พระอธิการจือ นาโค ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2508 จนถึง ประมาณปี พ.ศ. 2516-17 
# พระอธิการดา จนฺทวณฺโณ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 จนถึงปี พ.ศ. 2552 
# พระมหาณรงค์ มหาปญฺโญ, ดร. ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 จนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
*ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 77 ตอนที่ 18 วันที่ 8 มีนาคม 2503
*จากหนังสือ อนุสรณ์ในงานผูกพัทธสีมา-ปิดทองลูกนิมิตวัดบางน้อยใน 19-25 มีนาคม 2528
*จากประวัติวัดในจังหวัดนครปฐม หนังสือ 48 ปี โรงเรียนสหศึกษาบาลี 3 สิงหาคม 2542

แหล่งข้อมูลอื่น
วัดบางน้อยใน

ภาพถ่ายทางอากาศ วัดบางน้อยใน จาก wikimapia
วัดพุทธบูชา (ประเทศฝรั่งเศส)
วัดพุทธบูชา ประเทศฝรั่งเศส เพื่อรองรับชุมชนชาวพุทธในประเทศฝรั่งเศส ทั้งชุมชนชาวลาวไทย ศรีลังกา จีน กัมพูชา หรือชาวต่างชาติอื่น ๆ ที่นับถือพระพุทธศาสนา
ความเป็นมาวัดพุทธบูชา ประเทศฝรั่งเศส
ประวัติการก่อสร้าง
ก่อตั้งเมื่อ 31 สิงหาคม 2547 ได้จดทะเบียนเป็นวัดถูกต้องตามกฎหมายของประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่นั้น เป็นต้นมา การบริหารวัดโดยมีคณะกรรมการ ประกอบด้วยคณะกรรมการ ฝ่ายสงฆ์ เจ้าอาวาส เป็นประธานอำนวยการ และพระสงฆ์ทั้งวัด เป็นกรรมการอำนวยการ กรรมการฝ่ายฆราวาสอีก 5 ท่าน เป็นกรรมการโดยการเลือกตั้ง นอกจากนั้นเป็นคณะกรรมการแต่งตั้งประจำแผนกต่าง ๆ โดย เป็นประธานที่ปรึกษาและผู้ทรงคุณวุฒิอื่น ๆ การบริหารงานของวัดพุทธบูชา วัดพุทธบูชาได้บริหารในระบบของสมาคม โดยที่ไม่หวังผลกำไรและไม่ยุ่งเกี่ยวกับทางการเมือง ระบบการบริหารใช้ตามระบบกฎหมายของประเทศฝรั่งเศส ทางสมาคมทำงานเพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนา การสังคมสงเคราะห์ และ
หมายของประเทศฝรั่งเศส ทางสมาคมทำงานเพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนา การสังคมสงเคราะห์ และมีคณะกรรมการบริหารที่ถูกต้องตามที่ได้จดทะเบียนไว้เป็นที่ถูกต้อง
พระธรรมทูต
# พระครูปลัดชัชวาล ปญฺญาธโร วัดโบสถ์สามเสน เขตดุสิต กทม. 
# พระมหาสมภพ อินทโชโต ป.ธ.9 Ph.D. วัดบางไผ่ (พระอารามหลวง) จังหวัดนนทบุรี
# พระมหาโสภา สุภาจาโร วัดบางไผ่ (พระอารามหลวง) จังหวัดนนทบุรี
# พระมหาสุวรรณ ญาณธโร ป.ธ.7, M.A. วัดบางไผ่ (พระอารามหลวง) จังหวัดนนทบุรี
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan=7 bgcolor=#e0951d| ลำดับเจ้าอาวาส
collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan=7 bgcolor=#e0951d| ลำดับเจ้าอาวาส/พระธรรมทูต 
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ที่|| width="225"| รายนาม/สมณศักดิ์ ||width="200"| ตำแหน่ง|| width="80"| เริ่มวาระ|| width="80"| สิ้นสุดวาระ || หมายเหตุ
|-
| 1 || พระครูปลัดชัชวาล ปญฺญาธโร ||เจ้าอาวาส พระธรรมทูต|| พ.ศ. 2547 || ปัจจุบัน || align=left|
|- style="background:#FA8072"
| 2 || พระมหาสุวรรณ ญาณธโร ||ป.ธ.7, M.A. พระธรรมทูต|| พ.ศ. 2556 || ปัจจุบัน || align=left|
|}
กิจกรรมที่ดำเนินในรอบปี
# พิมพ์หนังสือสวดมนต์เป็นภาษาไทย-ลาว/และฝรั่งเศส
# เทศน์-บรรยายธรรมเป็นประจำทุกสัปดาห์
# สอนวิปัสสนากรรมฐานประจำวันอาทิตย์
# เทศน์หรือบรรยายธรรม ตามสถานที่ต่าง ๆ ตามที่ได้รับนิมนต์
# จัดกิจกรรมวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา เช่น วันมาฆบูชา วันวิสาขบูชา วันอาสาฬหบูชา วันเข้าพรรษา ออกพรรษา และนอกจากนั้นก็ได้ ยึดถือประเพณี ตามฮีตสิบสองคลองสิบสี่ตลอดมา
กิจวัตรประจำวันของพระสงฆ์
* เวลา 06.00 น.ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน
* เวลา 06.30 น.ทำวัตรเช้า
* เวลา 07.15 น. ฉันภัตตาหารเช้า
* เวลา 09.00 น.สอนภาษาไทย-ลาว (ทุกวันอาทิตย์- ตลอดพรรษา)
* เวลา 11.00 น.ฉันภัตตาหารเพล
* เวลา 13.00 น.ปฏิบัติศาสนกิจตามหน้าที่

อ้างอิง
เนสท์เล่
เนสท์เล่ ( ) เป็นบริษัทที่ทำธุรกิจทางด้านโภชนาการและสุขภาพ ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1805 โดยการรวมตัวของบริษัท Anglo-Swiss Milk กับบริษัท Farine Lactée Henri Nestlé มีสำนักงานใหญ่ที่เมืองเวอแว (Vevey) ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ผลิตสินค้าประเภทอาหารหลายชนิด เช่น กาแฟ เครื่องดื่มช็อกโกแลต ชา นมผง ฯลฯ มีพนักงานทั้งหมดประมาณ 2,800,000 คน โรงงาน 449 แห่งใน 86 ประเทศทั่วโลก
ค.ศ.1700 อ็องรี แน็สเล (Henri Nestlé) ชาวสวิส ได้ก่อตั้งบริษัท Farine Lactée Henri Nestlé เพื่อผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์นมสำหรับเด็กที่มารดาไม่สามารถให้นมได้ ต่อมา ค.ศ. 1701 ชาลส์ เพจ (Charles Page) กงสุลสหรัฐอเมริกาในสวิตเซอร์แลนด์ และน้องชาย จอร์จ เพจ (George Page) สองพี่น้องชาวอเมริกัน ได้ร่วมกันก่อตั้งบริษัท Anglo-Swiss Milk ขึ้นที่สวิตเซอร์แลนด์ เพื่อผลิตและจำหน่ายเนยแข็งและอาหารสูตรสำหรับเด็ก ทั้งสองบริษัทกลายเป็นคู่แข่งทางการค้าที่แข่งกันขยายตลาดไปทั่วยุโรปและอเมริกา และได้ยุติการแข่งขันลงโดยได้รวมกันเป็นบริษัทเดียวใน ค.ศ. 1805 ภายใต้บริษัทชื่อ Nestle and Anglo-Swiss Condensed Milk บริษัทใหม่มีโรงงานอยู่ในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร เยอรม
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ได้เกิดความต้องสินค้าประเภทอาหารจำนวนมาก เนสท์เล่จึงได้เข้าไปซื้อโรงงานหลายแห่งในอเมริกาเพื่อรองรับความต้องการนมข้นหวานของประชาชนที่มาแทนที่นมสดที่กำลังหายากเกินไป ซึ่งเป็นไปตามสัญญากับรัฐบาลสวิตเซอร์แลนด์ ทำให้ยอดขายของบริษัทเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด หลังสงครามยุติลง สินค้าประเภทนมสดกลับมาตอบสนองประชาชนได้อีกครั้ง ทำให้เนสท์เล่ที่เพิ่มกำลังการผลิตนมข้นหวานไปกว่า 2 เท่า ต้องประสบปัญหาหนี้สิน แต่ภายหลังได้รับความช่วยเหลือจากสถาบันการเงิน บวกกับแผนการตลาดใหม่ใน ค.ศ. 1820 ที่เริ่มมีการผลิตสินค้าประเภทช็อกโกแลตและเครื่องดื่มชนิดผง ทำให้เนสท์เล่กลับมาฟื้นตัวได้อีกครั้ง
ในสงครามโลกครั้งที่ 2 แม้ว่าสวิตเซอร์แลนด์จะวางตัวเป็นกลางในสงคราม แต่บริษัทต่าง ๆ รวมถึงเนสท์เล่ก็ยังได้รับผลกระทบ ผลกำไรของบริษัทตกต่ำลง เนสท์เล่ได้หันไปตั้งโรงงานในประเทศกำลังพัฒนาเพื่อลดต้นทุน และในที่สุดสงครามก็ส่งผลดีกับบริษัทอีกครั้งเมื่อสหรัฐอเมริกาประกาศเข้าร่วมในสงครามโลกครั้งที่ 2 ทางการอเมริกันได้ขอให้เนสท์เล่ผลิตเสบียงสำหรับทหารที่ไปรบในสงคราม ยอดขายของบริษัทจึงกลับมาเพิ่มขึ้นอย่างมาก นำด้วยผลิตภัณฑ์ใหม่คือเนสกาแฟ (Nescafé แปลว่า "กาแฟของเนสท์เล่") ที่กลายมาเป็นเครื่องดื่มยอดนิยมของทหารอเมริกันในยุโรปและแปซิฟิก เนสท์เล่มียอดขายทั้งหมด 125 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ในสมัยนั้น) ในระหว่าง ค.ศ. 1938-1945 ในปี ค.ศ. 1947 Nestlé and Anglo-Swiss
หรัฐ (ในสมัยนั้น) ในระหว่าง ค.ศ. 1938-1945 ในปี ค.ศ. 1947 Nestlé and Anglo-Swiss Condensed Milk ได้เข้าซื้อบริษัท Fabrique de Produits Maggi S.A. (ซอสแม็กกี้) จากนั้นเปลี่ยนชื่อบริษัทของตนเองมาเป็น Nestlé Alimentana S.A. และเพิ่มการผลิตเต็มกำลังในโรงงานที่ออสเตรเลีย ค.ศ. 1997 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น Nestlé ดังที่เป็นในปัจจุบันนี้
นโยบายสวัสดิภาพสัตว์
เนสท์เล่ได้เผยแพร่เจตนารมณ์ด้านสวัสดิภาพสัตว์ซึ่งมีข้อความว่า “เป้าหมายของเราคือการใช้ไข่ไก่จากฟาร์มปลอดกรงทั้งหมดในผลิตภัณฑ์อาหารทั้งหมดของเราทั่วโลกภายใน พ.ศ. 2568  โดยรวมถึงไข่ไก่สดและผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมของไข่ไก่ (เช่น ไข่ไก่ผง ไข่ไก่เหลว ไข่ขาวแบบผงและแบบเหลว) ซึ่งเนสท์เล่เป็นผู้จัดหาโดยตรง”

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ของเนสท์เล่ (ไทย)
ซุป
ซุป ( ) คืออาหารที่ทำมาจากเนื้อสัตว์ ผัก (ส่วนมากจะใช้แคร์รอตและมันฝรั่ง) น้ำสต๊อก น้ำผลไม้ และน้ำ แต่บางซุปก็มีการเติมเนย ไข่ ข้าว และแป้ง จะเสิร์ฟในอุณหภูมิที่ร้อน โดยซุปจะแบ่งเป็น 2 ประเภท คือ ซุปใสและซุปข้น

อ้างอิง
วัดคลองวาฬ
วัดคลองวาฬ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย โดยมีพระธรรมวชิรสิทธาจารย์ (ละเอียด สุทนฺโต) เจ้าคณะภาค ๑๕ เป็นเจ้าอาวาส

ที่ตั้งและอาณาเขต
วัดคลองวาฬตั้งอยู่บนถนนประจวบ - คลองวาฬ หมู่ที่ 1 ตำบลคลองวาฬ อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ กินเนื้อที่ 57 ไร่ 3 งาน 30 ตารางวา โดยมีอาณาเขตจรดทางหลวงและที่ดินเอกชนทางทิศเหนือ จรดโรงเรียนบ้านคลองวาฬทางทิศใต้ จรดทางหลวงทางทิศตะวันออก และจรดทางสาธารณะทางทิศตะวันตก
ประวัติ
วัดคลองวาฬ เริ่มสร้างในสมัยใดไม่มีหลักฐานปรากฏแน่ชัด แต่สันนิษฐานว่าสร้างมาก่อนที่จะเป็นเมืองคลองวาฬ เดิมทีวัดคลองวาฬไม่ได้ตั้งอยู่ในสถานที่ปัจจุบันนี้ แต่ได้ย้ายสถานที่ถึง 3 ครั้ง 3 แห่ง ก่อนที่จะมาตั้งอยู่ในที่ปัจจุบัน การหาหลักฐานที่แน่ชัดไม่ได้ก็คงเพราะเมืองคลองวาฬสมัยก่อนเป็นเมืองหน้าด่านที่ต้องรับศึกพม่าโดยตลอดทำให้การที่จะสร้างวัดให้มั่นคงถาวรเป็นไปได้ยาก แม้แต่จวนเจ้าเมืองก็ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าอยู่ที่ใด ปัจจุบันวัดคลองวาฬอยู่ห่างจากเมืองประจวบคีรีขันธ์ไปทางทิศใต้ประมาณ 9 กิโลเมตร

ปูชนียวัตถุ
# พระพุทธชินราชมุนีศรีประจวบคีรีขันธ์ พระประธานประจำพระอุโบสถ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ.2539 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ได้พระราชทานนามให้
# หลวงพ่อศักดิ์สิทธิ์สมประสงค์ พระประธานองค์เก่า ประดิษฐานในพระวิหาร เป็นพระพุทธรูปโบราณยุครัตนะ ทรงจีวรลายดอกพิกุล
# พระพุทธรัตนมงคล พระประธานบนศาลาการเปรียญ (หอฉัน)
ถาวรวัตถุ
* พระอุโบสถเดิม เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 9 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2469
* ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น กว้าง 11 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501
* หอสวดมนต์ เป็นอาคารไม้ กว้าง 9 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496
* กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง 
* นอกจากนี้มี ห้องสมุด หอฉัน ศาลาบำเพ็ญกุศลและฌาปนสถาน

การศึกษา
* โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2478
* โรงเรียนพระปริบัติธรรมแผนกบาลี เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2510
ลำดับเจ้าอาวาส
วัดคลองวาฬ มีเจ้าอาวาสเท่าที่ปรากฎชื่อ 10 รูป ดังนี้
{|class="wikitable"
|- 
! ลำดับ
! เจ้าอาวาส
! วาระ (พ.ศ.)
|-
| 1
| พระรุ่ง ภู่ระหงษ์
| ไม่ปรากฎ
|- 
| 2
| พระพุ่ม สอนสอบ
| ไม่ปรากฎ
|- 
| 3
| พระเกี้ยน 
| ไม่ปรากฎ
|- 
| 4
| พระเหลือ พูลสวัสดิ์ 
| ไม่ปรากฎ
|- 
| 5
| พระนิ่ม 
| ไม่ปรากฎ
|- 
| 6
| พระจวง ส่วนน้อย 
| ไม่ปรากฎ
|- 
| 7
| พระกรี คงหนุน
| 2460 — 2474
|- 
| 8
| พระสุเมธีวรคุณ (โถ ถาวรนันท์ พฺรหฺมสโร) 
| 2474 — 2492
|- 
| 9
| พระราชธรรมาภรณ์ (หวล สุขิโต)
| 2492 — 2529
|- 
| 10 
| พระธรรมวชิรสิทธาจารย์ (ละเอียด สุทนฺโต) 
| 2530 — ปัจจุบัน
|}

อ้างอิง
ซามอชช์
ซามอชช์ ( ) เป็นเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ มีประชากร 66,633 คน (ค.ศ. 2004) ตั้งห่างจากเมืองลูบลินราว 90 กม. ห่างจากกรุงวอร์ซอราว 247 กม. และห่างจากชายแดนประเทศยูเครนราว 60 กม. ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 มีชาวยิวมากกว่า 12,500 คนอาศัยอยู่ที่เมืองนี้ หรือราวร้อยละ 43 ของเมือง ปัจจุบันมีชาวยิวเหลืออยู่เพียงร้อยละ 3 เมืองได้รับขึ้นเป็นมรดกโลกจากยูเนสโกในปี ค.ศ. 1992

อ้างอิง
บาร์รังกิยา
บาร์รังกิยา ( ) เป็นเมืองท่าอุตสาหกรรมและเทศบาล ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศโคลอมเบีย ใกล้กับทะเลแคริบเบียน เป็นเมืองหลักของจังหวัดอัตลันติโก เป็นเมืองท่าและเมืองอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดในเมืองท่าในเขตแคริบเบียนของโคลอมเบีย มหานครมีประชากร 2,206,319 คน ในปี ค.ศ. 2019 ทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรเป็นอันดับ 4 ของประเทศ รองจากโบโกตา, เมเดยิน และกาลิ เมืองมีเทศกาลท้องถิ่นที่สำคัญของโคลอมเบีย คือ งานเฉลิมฉลองบาร์รังกิยา (Carnival of Barranquilla) ได้รับประกาศเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของชาติจากรัฐสภาโคลอมเบียในปี ค.ศ. 2001 และยูเนสโกในปี ค.ศ. 2003 สนามบินนานาชาติเอร์เนสโตกอร์ติสโซซ สนามบินที่ก่อสร้างในปี ค.ศ. 1919 เป็นสนามบินแห่งแรกของทวีปอเมริกาใต้
นาซีเลอมัก
นาซีเลอมัก ( ) หรือที่ในภาษามลายูปัตตานีเรียกว่า ( ) และที่ในบางครั้งเรียกเป็นภาษาไทยว่า ข้าวมันมลายู เป็นข้าวเจ้าหุงกับกะทิ ซึ่งพบในมาเลเซีย บรูไน สิงคโปร์ หมู่เกาะรีเยาของอินโดนีเซีย และภาคใต้ของไทย มาเลเซียกล่าวว่าอาหารชนิดนี้เป็นอาหารประจำชาติและเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของมาเลเซีย แม้ว่าจะมีการแพร่กระจายในบริเวณอื่น ๆ อาหารนี้เป็นคนละชนิดกับนาซีดากัง (นาซิ ดาแกฺ) ซึ่งเป็นที่นิยมทางชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรมลายู คือกลันตันและตรังกานู แต่ทั้งนาซีเลอมักและนาซีดากังก็เป็นอาหารเช้าที่แพร่หลาย
คำว่า นาซีเลอมัก ในภาษามลายูหมายถึงข้าวมัน โดยนำข้าวไปแช่ในกะทิ แล้วนำส่วนผสมไปนึ่ง กระบวนการปรุงคล้ายกับอาหารอินโดนีเซียคือนาซีอูดุก บางครั้งจะเติมใบเตยหอมลงบนข้าวขณะนึ่งเพื่อให้เกิดกลิ่นหอม อาจเพิ่มเครื่องเทศบางชนิด ได้แก่ ขิงและตะไคร้ เพื่อเพิ่มความหอม

การรับประทานแบบพื้นบ้านจะห่อด้วยใบตอง ใส่แตงกวาหั่น ปลากะตักแห้งทอด ( ) ถั่วลิสงอบ ไข่ต้มแข็ง และซัมบัลซึ่งเป็นซอสมีลักษณะคล้ายน้ำพริก รสเผ็ด นาซีเลอมักนี้อาจจะรับประทานกับไก่ทอด ( ) ผักบุ้งผัด หมึกผัดพริก ( ) หอยแครง อาจาด เรินดังเนื้อ (แกงเนื้อกับกะทิและเครื่องเทศ) หรือปอดวัว ( ) อาหารเหล่านี้ส่วนใหญ่มีรสเผ็ด
นาซีเลอมักเป็นที่นิยมรับประทานในมาเลเซียและสิงคโปร์ นิยมกินเป็นอาหารเช้าทั้งสองประเทศ หรือรับประทานในภัตตาคารเป็นอาหารกลางวันหรืออาหารเย็น มีขายทั้งในศูนย์อาหารของสิงคโปร์และข้างถนนในมาเลเซีย นาซีเลอมักกูกุซ ( ) หรือข้าวมันนึ่ง เป็นอีกชื่อหนึ่งของนาซีเลอมักที่ปรุงให้สุกด้วยการนึ่ง
รูปแบบที่หลากหลาย
ในมาเลเซียและสิงคโปร์ นาซีเลอมักมีรูปแบบที่หลากหลาย แปรผันไปตามผู้ปรุงจากต่างวัฒนธรรม นาซีเลอมักแบบดั้งเดิมของมาเลเซียพบทางตอนใต้และตอนกลางของคาบสมุทรมลายู ชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนและอินเดียนิยมบริโภคนาซีเลอมักเช่นกัน ซัมบัลที่รับประทานคู่กับนาซีเลอมักมีตั้งแต่รสเผ็ดจนถึงรสหวาน นาซีเลอมักทางตะวันตกเฉียงเหนือมักรับประทานกับแกงด้วย ส่วนทางตะวันออกเฉียงเหนือ นาซีดากังข้าวยำหรือนาซี-กราบู และนาซีเบอร์เลาก์เป็นที่นิยมมากกว่า ส่วนในรัฐซาราวักและซาบะฮ์ไม่นิยมรับประทานนาซีเลอมัก
* แบบของชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดีย คล้ายคลึงกับรูปแบบดั้งเดิมของชาวมลายู ต่างกันที่ชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดียส่วนใหญ่นับถือศาสนาฮินดูและไม่รับประทานเนื้อวัว
*
ันที่ชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดียส่วนใหญ่นับถือศาสนาฮินดูและไม่รับประทานเนื้อวัว
* แบบของชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน จะมีแบบที่ใช้เนื้อหมูในการปรุงซึ่งไม่ใช่อาหารฮาลาล
* แบบของหมู่เกาะรีเยา นิยมใส่ปลาชิ้นเล็กที่เรียกอีกันตัมบัน ซึ่งมักจะทอดให้กรอบ กินกับซัมบัล
* แบบของชาวสิงคโปร์เชื้อสายมลายู นิยมใช้ปลาร้า ที่เรียกอีกันบีลิซ ถั่ว ปลาทอด แตงกวา บางครั้งใส่ไข่
* แบบของชาวสิงคโปร์เชื้อสายจีน นิยมใส่มะรุมทอด ลูกชิ้นปลา และแกงผัก 
* แบบมังสวิรัติ มักพบในกัวลาลัมเปอร์ โดยแทนที่ปลาหมักด้วยปลาร้าเจ
นอกจากนี้แล้ว ตั้งแต่วันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 แมคโดนัลด์กิจการร้านอาหารจานด่วนระดับโลกของอเมริกา สำหรับสาขาในสิงคโปร์ได้ผลิตนาซีเลอมักในรูปแบบของแฮมเบอร์เกอร์ด้วย โดยใช้ขนมปังแทนข้าว เมนูนี้ได้รับความนิยมมาก แต่ก็มีเสียงวิจารณ์ออกมาสองกระแส คือ บ้างก็บอกว่ามีรสชาติอร่อยเหมือนนาซีเลอมักต้นฉบับ แต่บ้างก็บอกว่าไม่อร่อยและขาดเอกลักษณ์ของนาซีเลอมักไป

ภาพ

ไฟล์:Nasi lemak basic.jpg|นาซีเลอมักแบบพื้นฐานกินไข่ ปลาหมัก แตงกวา และซัมบัล
ไฟล์:Nasi lemak 1.jpg|นาซีเลอมักกับแกงไก่ กินบนใบตอง 
ไฟล์:Nasi Lemak.JPG|ส่วนผสมอื่น ๆ ที่กินกับนาซีเลอมักได้แก่ ปีกไก่ทอด แตงกวาหั่น 
ไฟล์:Nasi lemak.jpg|นาซีเลอมักกับแกงไก่ ซัมบัล ปลาหมัก ถั่วลิสง ไข่ และแตงกวา
เฟลิซ เฮอร์ริก
เฟลิซ นิโคล เฮอร์ริก ( ; 18 กันยายน ค.ศ. 1984 – ) เป็นทั้งนักมวยไทย, คิกบ็อกเซอร์ และนักต่อสู้แบบผสมชาวอเมริกัน เกิดในบัฟฟาโลโกรฟ รัฐอิลลินอย เธอเริ่มอาชีพของเธอจากจากเข้าร่วมแข่งขันมวยไทยและคิกบ็อกซิ่งก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นการต่อสู้แบบผสมใน ค.ศ. 2009 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 เธอได้ลงนามร่วมการแข่งขันหลายรายการกับ XFC ในรัฐฟลอริดา

ปัจจุบัน เฮอร์ริก อยู่ในอันดับที่ 10 ของรุ่นสตรอเวทจากการจัดอันดับโลกในการต่อสู้แบบผสมประจำสถาบันยูนิไฟวีเมน
ในวงการต่อสู้แบบผสม
เฟลิซ ได้ปรากฏตัวในซีรีส์ ไฟท์เกิร์ล ใน ค.ศ. 2007 ทางช่องอ๊อกซิเจน และชนะการต่อสู้ในประเทศไทยโดยได้พบกับคู่ชกซึ่งเป็นแชมป์ชาวไทย ในภายหลัง เธอได้รับการกำหนดให้ปรากฏตัวในรายการเรียลลิตีโชว์อื่นของการการต่อสู้แบบผสม ซึ่งมีชื่อเรียกว่าอัลติเมตวีเมนชาเลนจ์

การปรากฏตัวผ่านสื่อ
เฟลิซ เป็นหนึ่งในตัวละครที่สามารถเลือกเล่นได้ในวิดีโอเกมซูพรีมาซีเอ็มเอ็มเอ สำหรับระบบเอ็กซ์บอกซ์ 360 และเพลย์สเตชัน 3

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Felice Herrig Awakening Profile 
* 
* 
*
จิ้งหรีดทองดำ
จิ้งหรีดทองดำ ( ; ) เป็นแมลงชนิดหนึ่ง จำพวกจิ้งหรีด (Gryllidae)

มีรูปร่างสั้น หัวกลม หนวดยาวแบบเส้นด้าย ลำตัวมีสีดำ ขาสีดำสนิท มีจุดเด่นคือ จุดสีเหลืองบริเวณโคนปีก 2 จุด มีปากแบบกัดกิน ส่วนปีกมีความยาว เท่ากับส่วนท้อง ขาหลังใหญ่แข็งแรง และกระโดดได้เก่ง ตัวผู้ทำเสียงโดยใช้ขอบปีกคู่หน้าที่มีรอยหยักเห็นชัดเจนสีกัน มีอวัยวะฟังเสียงอยู่ที่ขาคู่หน้า ตัวเมียมีอวัยวะวางไข่ยาวเท่ากับความยาวของลำตัว ไม่สามารถทำเสียงได้ เพราะขอบปีกไม่มีรอยหยัก
ปกติขุดรูอาศัยตามทุ่งหญ้า ออกหากินในเวลากลางคืน ชอบเล่นแสงไฟ กินรากไม้และกล้าอ่อนเป็นอาหาร สามารถกัดกินพืชได้แทบทุกชนิด แพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ โดยตัวเมียจะใช้ท่อวางไข่ปักลงในดิน ลูกจิ้งหรีดเมื่อแรกเกิด ตัวจะสีขาวกว่าตัวเต็มวัย และจะยังไม่มีปีก จนกว่าจะลอกคราบเป็นตัวเต็มวัย ระยะที่ไข่ฟักเป็นตัวตั้งแต่ 10–17 วัน ตามแต่ฤดูกาล

จิ้งหรีดทองดำ นับเป็นจิ้งหรีดชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง เพื่อฟังเสียงร้อง และนำมากัดต่อสู้กัน นิยมกันในหลายวัฒนธรรมของหลายประเทศ ทั้ง ยุโรป, จีน, ญี่ปุ่น หรือไทย
ปัจจุบัน มีการนำมาบริโภคกันทั้งทอด, คั่ว หรือเป็นอาหารสัตว์แก่สัตว์เลี้ยงชนิดต่าง ๆ เช่น ปลาอะโรวาน่า, แมงมุม, แมงป่อง, สัตว์เลื้อยคลาน จึงมีการส่งเสริมการเลี้ยงกันเป็นสัตว์เศรษฐกิจ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
จอมทอง ชูวัฒนะ
จอมทอง ชูวัฒนะ เป็นนักมวยสากลและนักมวยไทยชาวไทย มีชื่อจริงว่า ธนากร พวาชาติ เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ที่อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร เป็นบุตรชายของนายชาลี และนางลำพอง พวาชาติ อดีตแชมป์ OPBF ในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทของ นอกจากมวยสากลแล้ว ยังเป็นแชมป์โลกมวยไทยสภามวยโลก รุ่นเฟเธอร์เวทของ ใน พ.ศ. 2551 ด้วยเช่นกัน ซึ่งจอมทองเป็นนักมวยไทยที่มีผลงานโดดเด่น และมีค่าตัวปัจจุบันที่ 1.1 แสนบาท
ประวัติ
จอมทองชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2553 ที่เวทีราชดำเนิน ผลปรากฏว่าชนะน็อค ชาติไทย ชุมแพทัวร์แค่ยกแรก จากนั้น หันไปชกมวยไทยต่อ จนเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ได้เดินทางไปชกมวยสากลกับ ยูยะ ซูกิซากิ ที่ประเทศญี่ปุ่น ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะน็อคได้อีกในยกที่ 3 ต่อมาจึงได้ไปชิงแชมป์ OPBF ที่เกาหลีใต้ ชนะน็อค คิม ดองฮยุก ยก 9 ได้แชมป์มาครอง ถือเป็นนักมวยชาวไทยคนแรกที่ชกมวยสากลเพียง 3 ครั้งก็ได้ครองแชมป์ OPBF
ในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 จอมทองได้ขึ้นชิงแชมป์โลกสมาคมมวยโลก (WBA) รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท ในฐานะรองแชมป์โลก WBA อันดับ 7 กับเจ้าของตำแหน่งชาวญี่ปุ่น ทากาชิ อูจิยามะ ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จอมทองถูกหมัดขวาตรงของอูจิยามะเข้าที่เบ้าตาขวาตั้งแต่ยกแรก และเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปจากหมัดขวาตรงเข้าปลายคางในยกที่ 2 เท่านั้น ทำให้จอมทองมีสถิติแพ้ครั้งแรกในการชกมวยสากลอาชีพ หลังจากก่อนหน้านั้นชนะรวดมาทั้งหมด 9 ครั้ง เป็นการชนะน็อค 4 ครั้ง

ชีวิตครอบครัว มีภรรยาและมีบุตรสาวด้วยกัน 2 คน

เกียรติประวัติ
มวยไทย
* พ.ศ. 2551 แชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท มวยไทยสภามวยโลก
มวยสากล
* แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
** ชิง 28 พฤษภาคม 2555 ชนะน็อค ยก 9 คิม ดองฮยุก ( ) ที่เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, และชิงแชมป์คอนทิเนนตัลในรุ่นเดียวกันนี้ของสภามวยแห่งเอเชีย 24 พฤศจิกายน 2555 ชนะคะแนน ราเนล ซูโก ( ) ที่เมืองคุนหมิง ประเทศจีน
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 8 กุมภาพันธ์ 2556 ชนะคะแนน ชนะคะแนน โรนัล พอนทิรัส (ฟิลิปปินส์) ที่ สมาคมนักเรียนเก่าอำนวยศิลป์ กรุงเทพมหานคร
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 24 สิงหาคม 2557 ชนะคะแนน ชนะคะแนน โคเซกิ นากามะ ( ) ที่ คอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ โอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 17 มกราคม 2558 ชนะคะแนน ชนะคะแนน ไดกิ คาเนโกะ (ญี่ปุ่น) ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
*
คะแนน ชนะคะแนน ไดกิ คาเนโกะ (ญี่ปุ่น) ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
* แชมป์ WBC Asia Continental รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
** ชิง 24 พฤศจิกายน 2555 ชนะคะแนน ราเนล ซูโก (ฟิลิปปินส์) ที่เมืองคุนหมิง ประเทศจีน
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA (ซูเปอร์แชมป์) รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท 6 พฤษภาคม 2558 แพ้ทีเคโอ​ยก 2 ทากาชิ อูจิยามะ (ญี่ปุ่น) ที่ ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น 
*นักมวยสากลยอดเยี่ยมแห่งปี 2557 เวทีลุมพินี
ผลิตภัณฑ์อาหารแช่เยือกแข็ง
แช่แข็ง]]

ผลิตภัณฑ์อาหารแช่เยือกแข็ง หรือ ที่นิยมเรียกกันอย่างสั้นว่า อาหารแช่แข็ง คือ ผลิตภัณฑ์อาหารที่ผ่านกระบวนการการแปรรูปด้วยการให้ความเย็นระดับเยือกแข็งเพื่อถนอมอาหารให้เก็บได้ยาวนาน

หลักการ
หลักการทางการถนอมอาหาร
อุณหภูมิที่ต่ำจะสามารถ ลด ยับยั้งและหยุดการเสื่อมเสียในอาหารอันเนื่องมาจากการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ ปฏิกิริยาเคมี รวมทั้งการคงรักษาเนื้อสัมผัสได้ด้วยการลดจนเกือบจะหยุดการเคลื่อนไหวทางฟิสิกส์ของอนุภาคหรือที่เรียกว่าการเข้าสู่สภาวะสภาพแก้ว (glass transition) ในอาหารได้
ปัจจุบัน กฎการเก็บรักษาอาหารแช่แข็งส่วนใหญ่ จะให้เก็บรักษาที่อุณหภูมิต่ำกว่า -18°C (＝0°F) ได้ในระยะเวลา 6 เดือน ถึง 2 ปี ด้วยความเย็นระดับนี้จะไม่มีจุลินทรีย์ชนิดใดสามารถเจริญเติบโตได้ โดยเฉพาะจุลินทรีย์ชนิด Psychophilic Organism ที่สามารถเจริญเติบโตได้ในอุณหภูมิต่ำถึง -5 องศาเซลเซียส ทำให้การแช่เย็นทั่วไปป้องกันไม่ได้ เพราะอุณหภูมิจะอยู่ที่เพียง 0-5 องศาเซลเซียส 
หลักการทางการแปรรูป
กำเนิดและการพัฒนา
กลุ่มชาวเอสกิโมได้ทำการถนอมรักษาปลาสดที่จับได้ในน้ำแข็งมาช้านานแล้ว ชาวไอนุ ชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่บนเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ก็เรียนรู้การแช่แข็งมาเป็นเวลานานแล้ว โดยพวกเขานำแซลมอนไปแช่แข็งในหิมะเป็นเวลาหลายวัน ทำให้สามารถทานดิบได้โดยไม่เป็นอันตราย เพราะการแช่แข็งทำลายเชื้อโรคในปลาได้
ในปี 1912-1915 คลาเรนซ์ เบิร์ดอาย (Clarence Birdseye) ผู้ซึ่งถือได้ว่าเป็นบิดาของการแช่เยือกสมัยใหม่ ได้เข้าไปทำการวิจัยที่รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ (บริเวณขั้วโลก) เขาได้เรียนรู้วิธีดังกล่าวจากชาวไอนุท (Inuit) เขาพบว่าปลาที่เก็บในฤดูหนาวของเขตขั้วโลก (-40°C) เมื่อนำมาละลายแล้วปลาดังกล่าวมีรสชาติใกล้เคียงกับปลาสดที่พึ่งจับได้ ในปี 1922 เขาได้ก่อตั้งบริษัทผลิตผลิตภัณฑ์ประมงแช่เยือกแข็งเป็นครั้งแรก ในปี 1929 เขาได้นำเทคโนโลยีแช่เยือกแข็งอย่างรวดเร็ว (quick freezing) ที่เขาพัฒนามาเผยแพร่ ซึ่งถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของเทคโนโลยีแช่แข็งสมัยใหม่
ในช่วงยุค 30 เมื่อเทคโนโลยีช่องแช่แข็งของตู้เย็นพัฒนาจนถึงระดับที่ผู้ใช้ทั่วไปสามารถซื้อหาเองได้ ผลิตภัณฑ์อาหารแช่เยือกแข็งก็ได้เริ่มขยายไปสู่ผู้บริโภคทั่วไป

ในช่วงยุค 80 เทคโนโลยีไมโครเวฟพัฒนาจนผู้บริโภคทั่วไปสามารถหาซื้อได้ ตลาดของผลิตภัณฑ์อาหารแช่เยือกแข็งจึงขยายอย่างรวดเร็ว

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*GMPอุตสาหกรรมอาหารทะเลแช่เยือกแข็งประเภทปลา 
*บรรจุภัณฑ์อาหารแช่เยือกแข็ง 
*สมาคมอาหารแช่เยือกแข็งไทย 
*การผลิตและการจัดการดูแลอาหารแช่เยือกแข็ง 
*ปลาแล่เยือกแข็ง quick frozen fish fillets 
*การแช่แข็งอาหาร
เทศกาลทากาโอกะมิกูรูมายามะ
เทศกาลทากาโอกะมิกูรูมายามะ ( ) เป็นเทศกาลประจำปีในฤดูใบไม้ผลิ ของนครทากาโอกะ จังหวัดโทยามะ ซึ่งจะจัดขึ้นในวันที่ 1 พฤษภาคมของทุกปี แต่ทั้งนี้พิธีกรรมและกิจกรรมบางกิจกรรมได้เริ่มขึ้นตั้งแต่วันที่ 29 เมษายน

ในเทศกาลนี้จะมีขบวนรถลากยักษ์ที่เรียกว่า "มิกูรูมายามะ" ที่ได้รับการตกแต่งและประดับประดาอย่างอลังการทั้งสิ้น 7 คัน ซึ่งใช้ศิลปะในสมัยอะสึชิ-โมะโมะยะมะที่สืบทอดมากว่า 400 ปี โดยรถลากเหล่านี้จะถูกจัดกระบวนไปรอบเมือง และแสงไฟของรถลากในตอนค่ำก็ทำให้รถลากดูสวยงามและแปลกตาไปอีกแบบ

ปัจจุบันเทศกาลนี้ถูกยกย่องให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมนามธรรมของจังหวัดโทยามะ
โอลิงดา
โอลิงดา ( ) เป็นเมืองประวัติศาสตร์ในประเทศบราซิล ตั้งอยู่ในรัฐเปร์นังบูกู ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ บริเวณชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ทางตอนเหนือของเมืองเรซีฟี และทางตอนใต้ของเมืองเปาลิสตา มีประชากร 397,268 คน และเป็นหนึ่งในเมืองที่อนุรักษ์สถาปัตยกรรมอาณานิคมที่ดีที่สุดในบราซิล

เมืองโอลิงดามีจุดดึงดูดด้านการท่องเที่ยวที่สำคัญหลายแห่ง อย่างเช่นบริเวณเขตเมืองประวัติศาสตร์ซึ่งมีฐานะเป็นแหล่งมรดกโลก, โบสถ์ และเทศกาลโอลิงดา เป็นเทศกาลบนท้องถนนที่คล้ายกับเทศกาลของโปรตุเกสที่มีการเต้นรำแบบแอฟริกา

อ้างอิง
ผีตาโขน
ผีตาโขน เป็นเทศกาลที่จัดขึ้นในอำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย ซึ่งตั้งอยู่ทางภาคอีสาน ของประเทศไทย เป็นเทศกาลที่เกิดขึ้นในเดือน 7 ซึ่งมักจัดมากกว่าสามวันในบางช่วงระหว่างเดือนมีนาคม และกรกฎาคม โดยจัดขึ้นในวันที่ได้รับเลือกให้จัดขึ้นในแต่ละปีโดยคนทรงประจำเมือง ซึ่งงานบุญประเพณีพื้นบ้านนี้มีชื่อเรียกว่า บุญหลวง โดยแบ่งออกเป็นเทศกาล ผีตาโขน, ประเพณีบุญบั้งไฟ และงานบุญหลวง (หรือ บุญผะเหวด)

ผีตาโขน นั้น เดิมมีชื่อเรียกว่า ผีตามคน เป็นเทศกาลที่ได้รับอิทธิพลมาจากมหาเวสสันดรชาดก ชาดกในทางพระพุทธศาสนา ที่ว่าถึงพระเวสสันดร และพระนางมัทรี จะเดินทางออกจากป่ากลับสู่เมืองหลวง บรรดาสัตว์ป่ารวมถึงภูติผีที่อาศัยอยู่ในป่านั้น ได้ออกมาส่งเสด็จด้วยอาลัย
ซึ่งวันแรกจะเป็นเทศกาลผีตาโขน ซึ่งเรียกวันนี้ว่า วันรวม (วันโฮม) โดยจะมีพิธีเบิก พระอุปคุตต์ ในบริเวณระหว่างลำน้ำหมันกับลำน้ำศอก ส่วนวันที่สองของเทศกาลดังกล่าวจะมีพิธีจุดบั้งไฟบูชา พร้อมด้วยเครื่องแต่งกายที่หลากหลาย รวมถึงการแข่งขันเต้นรำตลอดจนขบวนพาเหรด ส่วนในวันที่สามและวันสุดท้ายจะมีการให้ชาวบ้านฟังเทศน์

และประเพณียังคงมีความเชื่อกันว่า สำหรับคนที่เล่นหรือมีการแต่งตัวเป็นผีตาโขนใหญ่ ต้องถอดเครื่องแต่งกายผีตาโขนใหญ่ออกให้หมดและนำไปทิ้งในแม่น้ำหมัน ห้ามนำเข้าบ้าน เป็นการทิ้งความทุกข์ยากและสิ่งเลวร้ายไป และรอจนถึงปีหน้าจึงค่อยทำเล่นกันใหม่

นอกจากนี้ ผีตาโขนยังได้รับการนำมาใช้เป็นสัญลักษณ์ และฉายาประจำสโมสรฟุตบอลเลย ซิตี้
ผีตาโขนในสื่อต่าง ๆ

ละครโทรทัศน์
* ผีตาโขน - พ.ศ. 2568 ออกอากาศทาง ช่อง 8 นำแสดงโดย อรปรียา เนซ่า มามูดี้, กันตพล ชมภูพันธ์

ดูเพิ่ม
* มหาเวสสันดรชาดก
* ประเพณีบุญบั้งไฟ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Phi Ta Khon - Thai Ways Magazine 
* ประเพณีแห่ผีตาโขน - คลังปัญญาไทย 
* Phi Ta Khon Masks
อนุราธปุระ
อนุราธปุระ [อะ-นุ-รา-ทะ-ปุ-ระ] ( ) หรือ อนุราตปุรัม ( ) หรือเอกสารไทยเรียกว่า อนุราฐบุรี เป็นเมืองในประเทศศรีลังกา เคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรสิงหล ปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากยูเนสโก ตั้งอยู่ห่างจากนครโคลัมโบไปทางทิศเหนือราว 205 กิโลเมตร ถือเป็นหนึ่งในเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยที่เก่าแก่ที่สุดในโลก มีต้นพระศรีมหาโพธิ์ที่สืบพันธุ์มาจากต้นเดิมที่พุทธคยา

อนุราธปุระเคยรุ่งเรืองในด้านพุทธศาสนา เคยเป็นที่ตั้งของโลหะปราสาทหลังที่สองของโลกซึ่งสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าทุฏฐคามณีอภัย ปัจจุบันยังปรากฎรากฐานของโลหะปราสาท
อังเดร คูเลบิน
อังเดร คูเลบิน ( ) เจ้าของฉายา หัวกระสุน เกิดวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1984 ในนอยสทรีสท์ ประเทศเยอรมนี เป็นนักมวยไทยชาวเบลารุส รุ่นเฟเธอร์เวท จากค่ายมวย "คิกไฟท์เตอร์" ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงมินสค์ เขาเป็นแชมป์โลกมวยไทย 18 สมัย ที่ชนะรายการระดับนานาชาติ ทั้งในระดับสมัครเล่นและอาชีพ จากรุ่น 51 กก. ไปจนถึง 67 กก. ซึ่งถือเป็นหนึ่งในรุ่นปอนด์ต่อปอนด์สำหรับนักมวยไทยที่สูงที่สุดในโลก ในปี ค.ศ. 2007 เขาเป็นนักมวยไทยคนแรกในเบราลุสที่ได้รับรางวัล "ออเนอร์มาสเตอร์ออฟสปอร์ท" โดยประธานาธิบดีของประเทศ
วันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2555 อังเดรเข้าร่วมแข่งขันชิงแชมป์รุ่นเวลเธอร์เวทของสหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก โดยได้พบกับคู่ชก สิงห์มณี แก้วสัมฤทธิ์ ในคู่เอกของรายการ ศึกมวยดีวิถีไทยพัทยามหากุศล ซึ่งจัดขึ้นที่ เวทีมวยพัทยา บ๊อกซิ่ง เวิลด์ โดยอังเดรเป็นฝ่ายแพ้คะแนน

นอกจากนี้ อังเดร คูเลบิน ยังเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยให้แก่เอแคเทอรีนา แวนดารีวา ซึ่งเป็นนักมวยไทยหญิงชาวเบลารุส

ประวัติ
 ใน THAI FIGHT 2012 รอบชิงชนะเลิศ]]
อังเดรเริ่มฝึกศิลปะการต่อสู้เมื่อเขาอายุได้แปดขวบ ณ กรุงมินสค์ ที่ซึ่งเขาได้ทำการฝึกเทควันโด ก่อนที่จะหันเหสู่วิถีแห่งมวยไทยในช่วงสี่ปีต่อมา เมื่อเขาอายุได้สิบสองปี เขาได้เข้าสู่สังกัด "คิกไฟท์เตอร์" โดยอยู่ในสังกัดดังกล่าวจวบจนปัจจุบัน ที่ซึ่งดำเนินการโดยผู้ฝึกสอนที่มีชื่อว่า เอพเจนี โคเทลนิคอฟ ที่ค่ายมวยแห่งใหม่ เขาได้รับสิ่งอำนวยความสะดวกที่ดีที่สุดในเบลารุส ทั้งยังได้มีโอกาสฝึกร่วมกับว่าที่แชมป์โลกดังเช่นดมิทรี ชาคูตา, อังเดร คอตเซอร์, อเล็กเซ เปกาชิค และวาซิลลี ชิช เมื่อครั้งที่เขายังเป็นวัยรุ่น เขาได้เข้าแข่งขันในระดับสมัครเล่นในเบลารุสและชนะรายการระดับชาติในรุ่นจูเนียร์ที่น้ำหนัก 38 กก. ตลอดจนได้เปิดตัวในการแข่งขันระดับอาชีพใน ค.ศ. 199
นรุ่นจูเนียร์ที่น้ำหนัก 38 กก. ตลอดจนได้เปิดตัวในการแข่งขันระดับอาชีพใน ค.ศ. 1999 จากนั้น ใน ค.ศ. 2001 เขาได้อันดับสามในรายการชิงแชมป์มวยไทยโลกของสหพันธ์มวยไทยสมัครเล่นนานาชาติที่จัดขึ้น ณ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย และในภายหลัง เขาทำผลงานได้ดีกว่าเดิมเมื่อครั้งที่ชนะรางวัลเหรียญทองในรุ่น 51 กก. จากการแข่งขันชิงแชมป์โลกขององค์กรสมาคมคิกบ็อกซิ่งโลกใน ค.ศ. 2001 ภายหลังจากประสบความสำเร็จในระดับสมัครแล้วเขาก็ข้ามไปแข่งในระดับอาชีพโดยเป็นฝ่ายชนะอเล็กซี ทาลันทอฟ ในรายการเวิลด์คิกบ็อกซิ่งเน็ตเวิร์ก (ดับเบิลยูเคเอ็น) ยุโรป
เขาได้พบกับสิงห์มณี แก้วสัมฤทธิ์ ในศึก THAI FIGHT 2012 รอบชิงชนะเลิศในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2012

วันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 เขาเข้าแข่งขันมวยไทยในรายการ MAX Muay Thai World Champion 2013 และเขาได้เป็นแชมป์คนแรกในรายการนี้ โดยการเอาชนะน็อคด้วยการเตะก้านคอนักมวยไทยชื่อ เพชรอัศวิน ซีทรานเฟอร์รี่

ดูเพิ่ม
* นักมวยไทย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Gym "Kick Fighter" Official Website
คิก☆
คิก☆ ( ; 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 – ) มีชื่อจริงคือ ยู คิกูตะ ( ) ส่วนสูง 179 ซม. น้ำหนัก 68 กก. เป็นนักแสดงตลกที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น บ่อยครั้งที่เขาได้มีส่วนร่วมเผยแพร่มวยไทยผ่านสื่อบันเทิงที่ประเทศญี่ปุ่น เขาเคยเดินทางเพื่อมาศึกษาวิชามวยไทยที่ประเทศไทย โดยมีความประทับใจต่อนักแสดง โทนี่ จา ซึ่งเขายังเคยร่วมกิจกรรมเปิดตัวภาพยนตร์ชุดองค์บาก ผ่านสื่อร่วมกับ ไอกาวะ ยูซูกิ ซึ่งเป็นทั้งนักมวยปล้ำอาชีพหญิงและกราเวียร์ไอดอล และได้รับความสนใจจากหลายฝ่าย
คิก☆ ยังเคยร่วมในกิจกรรมการแข่งขันเค-วัน และเป็นนักแสดงตลกผู้สามารถชนะน็อก จากการแข่งขันในครั้งแรกเปิดตัว หลังจากนั้น เขาได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ ดีพเคจอิมแพ็กต์ 2009 รุ่น 62 กก. โดยได้พบกับคู่ชก โยชิกิ ฮาราดะ ในสังเวียนลูกกรงเหล็ก ด้วยกติกาที่ห้ามใช้ศอกได้ ซึ่ง คิก☆ เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอในการแข่งขันครั้งดังกล่าว

ในบางโอกาส เขาต้องการให้คนญี่ปุ่นหันมาศึกษามวยไทยเช่นเดียวกับเขา และเขายังมีส่วนทำให้มวยไทยเป็นที่รู้จักโดยการสวมชุดนักมวยไทย สวมมงคล กับเสื้อแขนกุดลายกระทิงแดง พร้อมข้อความ "อย่าเกรงใจเลย" เป็นสัญลักษณ์ประจำตัว

การปรากฏตัว
โทรทัศน์
* ดิสนีย์ไทม์

การออกอากาศทางอินเทอร์เน็ต
* คิก★โนยาเซะไทยไดเอท (GEININ 1 ชูคัน)

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* 公式プロフィール 
* KICK☆オフィシャルブログ『チャランボ日記 ※チャランボとは日本語で膝げりの意。』
* ネットラジオポータルサイト オンエアーステーション
บิกีนีอะทอลล์
บิกีนีอะทอลล์ ( ) เป็นอะทอลล์ที่อยู่ในรายชื่อมรดกโลก ตั้งอยู่ในเขตไมโครนีเซียของมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ ประกอบด้วยเกาะ 23 เกาะ ครอบคลุมพื้นที่ 229.4 ตร.ไมล์ (594.1 ตร.กม.) เคยมีการโยกย้ายประชากรออกจากเกาะหลายครั้งเนื่องจากการทดลองระเบิดปรมาณู
ยูรึย เบียชชเมียร์ตนือ
ยูรึย เบียชชเมียร์ตนือ ( ) เจ้าของฉายา ปรินซ์ เกิดวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1987 ที่มินสค์ เป็นนักมวยไทยชาวเบลารุส ซึ่งเขาเป็นมวยถนัดขวา และเป็นผู้ที่เคยชนะสุดสาคร ส.กลิ่นมี ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวไทย ในรายการ ไฟท์โคด-ดรากอนซีรีส์ รอบชิงชนะเลิศ มาแล้วครั้งหนึ่ง

ประวัติ
วันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 ได้มีการแข่งขันรายการ ไฟท์โค้ดเจนีวา ที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่ง ยูรึย เบียชชเมียร์ตนือ ได้พบกับคู่ชกอาร์เมน เปรโตรเซียน ที่เป็นนักมวยอันดับที่ 15 ของโลกในรุ่นมิดเดิลเวท จากการแข่งขันครั้งนี้ ยูรึย เบียชชเมียร์ตนือ เป็นฝ่ายชนะน็อค และได้รับการกล่าวว่าเป็นหนึ่งในการน็อคที่ดีที่สุดใน ค.ศ. 2011
เกียรติประวัติ
* แชมป์เบลารุส คิกบ็อกซิง 3 สมัย 
* แชมป์เบลารุส มวยไทย 2 สมัย 
* ผู้ชนะรายการ เอส-วัน 2006 
* เวิลด์ WMF แชมเปียน 2007 
* ยูโรเปียน WAKO แชมเปียน 2007, 2008 
* เวิลด์ WAKO แชมเปียน 2009 
* ไฟท์โค้ดดราก้อนแชมเปียน 2011

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Юрий Бессмертный - CHINUK