SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
มนัส จรรยงค์
มนัส จรรยงค์ (10 มิถุนายน พ.ศ. 2450 – 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508) เป็นนักเขียนชาวไทย ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ราชาเรื่องสั้นของเมืองไทย "
ประวัติ
มนัส เกิดที่จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรคนโตในจำนวน 10 คนของนายผ่องและนางเยื้อน จรรยงค์ เมื่อจบชั้นมัธยม 2 บิดามารดาได้ส่งไปเรียนหนังสือที่กรุงเทพ ที่โรงเรียนสุขุมาลัย วัดพิชัยญาติ โดยพักอาศัยอยู่ที่บ้านเจ้าพระยาภาณุวงศ์มหาโกษาธิบดี (ท้วม บุนนาค) แล้วไปเป็นนักเรียนประจำที่โรงเรียนบ้านสมเด็จเจ้าพระยาจนจบชั้นมัธยมศึกษา 6 และออกจากโรงเรียนเมื่อขึ้นชั้นมัธยมศึกษา 7 เพราะผลการเรียนตกต่ำ ออกไปเผชิญชีวิตภายนอกเป็นนักแสดงกายกรรม แอบโดยสารใต้ท้องรถไฟเพื่อไปเป็นกรรมกรเหมืองแร่ที่ภาคใต้ และถูกนายตรวจจับได้ จึงต้องเดินเท้ากลับ
เมื่อ พ.ศ. 2471 มนัส ทำงานเป็นเสมียน และหัวหน้าวงดนตรีไทยที่จังหวัดเพชรบุรี มีโอกาสได้สอนดนตรีไทยให้กับอ้อม บุนนาค ธิดาคนโตของพระยาสุรพันธเสนี (อิ้น บุนนาค) จนเกิดรักใคร่ชอบพอกัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2472 พระยาสุรพันธเสนี ได้ย้ายไปเป็นสมุหเทศาภิบาล มณฑลราชบุรี อ้อมต้องย้ายตามบิดา และมีครูสอนดนตรีคนใหม่ เป็นนักเขียนชื่อ สนิท อรรถจินดา
มนัส เกิดความหึงหวง จึงคิดจะเป็นนักเขียนแข่งบ้าง เริ่มต้นการเขียนหนังสือด้วยการเขียนเรื่องสั้น ชื่อ "สวรรค์ครึ่งเดือน" โดยใช้นามปากกาว่า อ.มนัสวีร์ (อ. ย่อมาจาก อ้อม หมายความว่า อ้อมผู้กล้าหาญ) ได้ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์เดลิเมล์วันจันทร์ ฉบับเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2473 โดยบรรณาธิการได้เปลี่ยนชื่อเรื่อง เป็น คู่ทุกข์คู่ยาก ต่อมา ถึงแม้จะถูกกีดกันความรัก ทั้งคู่ก็ได้นัดหมายหนีไปใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกันในกรุงเทพ เป็นที่เลื่องลือในยุคนั้น
มนัส มีนามปากกาอื่น ๆ ว่า ฤดี จรรยงค์, รุ่ง น้ำเพชร โดยเรื่องสั้นจะใช้ชื่อจริง โดยเรื่องสั้นเรื่อง "จับตาย" ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษในชื่อว่า "Shoot To Kill" ลงพิมพ์ในหนังสือ SPAN ของสมาคมนักเขียนออสเตรเลียเมื่อ พ.ศ. 2501 รวมมีผลงานเรื่องสั้นกว่า 1,000 เรื่อง เรื่องยาวกว่า 20 เรื่อง

มนัส ใช้ชีวิตคู่กับอ้อม บุนนาค มีบุตรด้วยกัน 5 คน คือ อมรา วิไลเกษม, มัทนา บุนนาค, มนู จรรยงค์, อาณัติ จรรยงค์ และอ้อมน้อย ทวีศักดิ์สกุล

มนัส ถึงแก่กรรมด้วยโรคตับ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 สิริอายุ 58 ปี 5 เดือน
ผลงาน
* สยอง 
* จับตาย 
* อาชาไนยยอด 
* เฒ่าลอยลม 
* เฒ่าทรามคะนอง 
* สวัสดี ฒ ผู้เฒ่า 
* เฒ่าโลกีย์ 
* ชายเฟือย 
* เฒ่าเสเพล 
* ยาสั่ง 
* ชาวเก๊าะ
* นอกบท

การศึกษา
* ศาลาคามวาสี (ศาสากลางบ้านอยู่ใกล้วัดพลับพลาชัย ริมฝั่งแม่น้ำเพชรบุรี)
* โรงเรียนประจำจังหวัดเพชรบุรี(วัดคงคาราม) หรือ โรงเรียนพรหมานุสรณ์จังหวัดเพชรบุรีในปัจจุบัน(จบมัธยมปีที่สอง) 
* โรงเรียนสุขุมาลัย (วัดพิชัยญาติ) กรุงเทพมหานคร

อ้างอิง
*
ขันโตก
ขันโตก หรือ โตก ภาชนะสำหรับวางสำรับอาหารของชาวล้านนา หรือชาวไทยภาคเหนือ บ้างเรียก สะโตก มีรูปทรงกลม ความกว้างมีเส้นผ่าศูนย์กลางตั้งแต่ 30 เซนติเมตรขึ้นไปมีเชิง สูงประมาณ 1 ฟุต มีทั้งขันโตกไม้ และขันโตกหวาย

การใช้งาน
* ใช้เป็นภาชนะที่วางถ้วยอาหารกับข้าว เมื่อใส่กับข้าวแล้วยกมาตั้งสมาชิกในครอบครัวหรือแขกที่มาบ้านจะนั่งล้อมวงกันกินข้าว
* ใส่ดอกไม้ธูปเทียนแทนขันดอก
* ใส่เครื่องคำนับเป็นขันตั้ง
* ใส่ผลหมากรากไม้
ทั้งนี้ภาชนะที่วางถ้วยกับข้าวนอกจากจะใช้ขันโตกแล้วยังใช้กระด้งหรือถาดแบนแทนและเรียกว่า ขันเข้าขันโตกถ้ายังไม่ได้วางถ้วยอาหารเรียกว่า ขันโตก เมื่อวางถ้วยอาหารแล้วก็มักจะเรียกว่า ขันเข้า หรือสำรับอาหาร
การแบ่งประเภท
ขันโตกแบ่งออกเป็น 3 ขนาด ดังนี้
# ขันโตกหลวง หรือ สะโตกหลวง ทำด้วยไม้ขนาดใหญ่ ตัดท่อนมากลึงหรือเคี่ยนเป็นขันโตก มีความกว้างประมาณ 25 - 50 นิ้ว ตามขนาดของไม้ที่หามาได้ และนิยมใช้การในราชสำนักในคุ้มในวังของเจ้านายฝ่ายเหนือทั่วไป รวมทั้งใช้ในวัดวาอารามทั่วไปด้วย ทั้งนี้เพื่อให้เหมาะสมกับยศศักดิ์ และความยิ่งใหญ่ของชนชั้นผู้ปกครองใช้ในการที่จะเลี้ยงแขกบ้านแขกเมืองด้วย ส่วนวัดนั้นพระสงฆ์เป็นผู้ควรแก่การเคารพนพนอบ มีประชาชนนำอาหารไปถวายมากดังนั้นประชาชนจึงนิยมทำขันโตกหลวงไปถวายวัด
# ขันโตกฮาม หรือ สะโตกทะราม เป็นขันโตกขนาดกลางประมาณ 17-24 นิ้ว (คำว่า ฮาม หรือ ทะรามนี้ หมายถึงขนาดกลาง) ใช้ไม้ขนาดกลางมาตัดและเคี่ยนหรือกลึงเหมือนขันโตกหลว
ือ ทะรามนี้ หมายถึงขนาดกลาง) ใช้ไม้ขนาดกลางมาตัดและเคี่ยนหรือกลึงเหมือนขันโตกหลวง ลงรักทาหางอย่างเดียวกัน ผู้ที่ใช้ขันโตกขนาดนี้ มักได้แก่ครอบครัวขนาดใหญ่ เช่น คหบดี เศรษฐีผู้มีอันจะกิน หรือถ้าเป็นวัด ผู้ที่ใช้ขันโตกขนาดนี้คือ พระภิกษุ ในระดับรองสมภาร
# ขันโตกหน้อย เป็นขันโตกขนาดเล็ก ขนาดประมาณ 10 - 15 นิ้ว วิธีทำมีลักษณะเช่นเดียวกับขันโตกหลวงและขันโตกฮาม ใช้ในครอบครัวเล็ก เช่น หญิงชายพึ่งแต่งงานใหม่ หรือ ผู้ที่รับประทานคนเดียว อาหารที่ใส่ก็มีจำนวนน้อย
เบนแอนด์เจอร์รีส์
เบนแอนด์เจอร์รีส์ (Ben & Jerry's) เป็นตราสินค้าของผลิตภัณฑ์ไอศกรีมจากสหรัฐอเมริกา เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2521 ที่เมือง เซาท์เบอร์ลิงตัน ใน รัฐเวอร์มอนต์ โดย เบน โคเฮน และ เจอร์รี กรีนฟิลด์ สองนักศึกษาที่เข้าเรียนการทำไอศกรีมจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต

เบนแอนด์เจอร์รีส์ มีสาขามากกว่า 21 ประเทศทั่วโลก ไอศกรีมของเบนแอนด์เจอร์รีส์ มีหลากหลายรสชาติและรูปแบบ ได้แก่ ไอศกรีม ซอร์เบต์ และ โยเกิร์ตแช่แข็ง

ในปัจจุบัน เบนแอนด์เจอร์รีส์ เป็นเจ้าของโดย ยูนิลีเวอร์

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ เบนแอนด์เจอร์รีส์
สิ่งมีชีวิตสร้างอาหารเองได้
ซึ่งเป็นตัวที่ใช้ในการสังเคราะห์แสง จึงทำให้มันเป็นออโตทรอพ]]

ออโตทรอพ ( หรือ อัตโภชนาการ เป็นคำสมาสภาษากรีกมาจากคำว่า autos ที่แปลว่าตัวเอง และ trophe ที่แปลว่าโภชนาการ) คือสิ่งมีชีวิตที่สามารถสร้างอาหารเองได้ โดยทำการผลิตอาหารขึ้นมาจากก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่เป็นแหล่งคาร์บอน และแสงหรือสารอนินทรีย์อื่นๆ เป็นแหล่งพลังงาน สิ่งมีชีวิตประเภทออโตทรอพถูกจัดให้เป็นผู้ผลิตในห่วงโซ่อาหาร สิ่งมีชีวิตจำพวกพืชและสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ที่ผลิตอาหารโดยการสังเคราะห์แสงถือว่าเป็นโฟโตทรอพ (phototroph) ส่วนแบคทีเรียที่นำการออกซิเดชันของสารอนินทรีย์ต่างๆ เช่นก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ หรือเหล็กโลหะมาเป็นแหล่งพลังงานเรียกว่า คีโมออโตทรอพ (chemoautotroph)
สิ่งมีชีวิตจำพวกออโตทรอพถือเป็นส่วนสำคัญยิ่งในห่วงโซ่อาหารในทุกๆ ระบบนิเวศ โดยที่พวกมันจะรับพลังงานมาจากแสงอาทิตย์ (หรือแหล่งอนินทรีย์อื่นๆ) แล้วแปลงพลังงานเหล่านี้ให้กลายเป็นโมเลกุลที่มีโครงสร้างเป็นคาร์บอนหรือโมเลกุลอินทรีย์อื่นๆ เพื่อนำไปใช้ในการทำงานเชิงชีวภาพของสิ่งมีชีวิต เช่นการสร้างเซลล์ รวมถึงเป็นอาหารให้กับสิ่งมีชีวิตจำพวกเฮเทโรทรอพ ที่ผลิตอาหารเองไม่ได้เพื่อนำไปใช้ในการทำงานเชิงชีวภาพเช่นเดียวกัน ฉะนั้นเฮเทโรทรอพต่างๆ ได้แก่สัตว์กินพืช, ฟังไจหรือเห็ดรา เช่นเดียวกับแบคทีเรียส่วนใหญ่และโปรโตซัวจะพึ่งพาออโตทรอพเป็นอาหารที่จะให้พลังงานและวัตถุดิบที่จะนำไปใช้ในการผลิตโมเลกุลอินทรีย์ที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น โดยเฮเทโรทรอพทำการแปลงอาหารเป็นพลังง
้ในการผลิตโมเลกุลอินทรีย์ที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น โดยเฮเทโรทรอพทำการแปลงอาหารเป็นพลังงานโดยการแตกโมเลกุลอาหารให้เล็กลง สัตว์กินเนื้อก็พึ่งพาออโตทรอพเช่นเดียวกัน เนื่องจากพลังงานและคุณค่าโภชนาการในอาหารก็มาจากอาหารประเภทพืชที่เหยื่อของสัตว์กินเนื้อได้กินเข้าไป
มีสิ่งมีชีวิตอยู่บางสายพันธุ์ที่อาศัยอินทรียสารเป็นแหล่งคาร์บอน แต่ก็สามารถอาศัยแสงหรืออนินทรียสารมาเป็นแหล่งพลังงานได้ด้วย แต่สิ่งมีชีวิตจำพวกนี้มักไม่ถูกจัดให้อยู่ในสิ่งมีชีวิตจำพวกออโตทรอพ แต่มักจะถูกจัดให้อยู่ในจำพวก เฮเทโรทรอพ (heterotroph)เสียมากกว่า โดยสิ่งมีชีวิตที่อาศัยคาร์บอนจากอินทรีย์สาร แต่อาศัยพลังงานจากแสง จัดอยู่ในพวกโฟโตเฮเทโรทรอพ (photoheterotroph) ส่วนสิ่งมีชีวิตที่อาศัยคาร์บอนมาจากอินทรีย์สาร แต่อาศัยพลังงานจากการออกซิเดชันของอนินทรีย์สาร จะถูกจัดอยู่ในพวกคีโมเฮเทโรทรอพ (chemoheterotroph)
ปราก
ปราก ( , ) หรือ ปราฮา ( , ; ; ) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดในประเทศเช็กเกีย และเป็นเมืองใหญ่สุดอันดับที่ 13 ของสหภาพยุโรป อดีตราชธานีของโบฮีเมีย ตั้งอยู่บนแม่น้ำเวิลตาวา และมีประชากร 1.3 ล้านคน ส่วนหากรวมเขตนครหลวงเข้าไปแล้วจะมีประชากรราว 2.7 ล้านคน
ปรากเป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของยุโรปกลางที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์อันรุ่มรวย เมืองตั้งขึ้นในยุคโรมาเนสก์ และเฟื่องฟูมากในสมัยกอธิก, เรนเนสซองส์ และ บาโรก ในประวัติศาสตร์ ปรากเคยเป็นราชธานีของอาณาจักรโบฮีเมีย และสถานที่พำนักหลักของจักรพรรดิบางพระองค์ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เช่น ชาลส์ที่ 4 (ครองราชย์ 1346–1378) ปรากเคยเป็นเมืองสำคัญต่อราชวงศ์ฮาพส์บวร์คและจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี รวมถึงเป็นสถานที่สำคัญต่อการเกิดการปฏิวัติโบฮีเมียและโปรเตสแตนต์, สงครามสามสิบปี และอดีตเมืองหลวงของรัฐเช็กโกสโลวาเกียในยุคสงครามโลกทั้งสองครั้งจนถึงสมัยภายใต้ปกครองของคอมมิวนิสต์
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของปรากได้แก่ปราสาทปราก, สะพานชาร์ลส์, จัตุรัสเมืองเก่ากับนาฬิกาดาราศาสตร์ปราก, ย่านชาวยิว, เขา Petřín และ Vyšehrad นับตั้งแต่ปี 1992 ย่านประวัติศาสตร์กลางเมืองปรากได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*Tourist website for Prague
*Old maps of Prague in Historic Cities site
ออกซบริดจ์
(ซ้าย) และมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด (ขวา)]]

ออกซ์บริดจ์ ( ) เป็นคำสนธิที่เกิดจากการรวมชื่อของมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดและมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุด มั่งคั่งที่สุด และมีชื่อเสียงมากที่สุดสองแห่งในสหราชอาณาจักร คำนี้ใช้เพื่อเรียกสถาบันทั้งสองแห่งรวมกันเพื่อแสดงความแตกต่างจากมหาวิทยาลัยอื่น ๆ ในอังกฤษ และในวงกว้างยังใช้เพื่ออธิบายคุณลักษณะที่ทำให้นึกถึงสถาบันทั้งสองนี้ ซึ่งมักสื่อความหมายถึงสถานะทางสังคมหรือทางปัญญาที่เหนือกว่า หรือความรู้สึกถึงความเป็นอภิสิทธิ์ชน
ออกซ์บริดจ์ไม่เพียงแต่หมายถึงชื่อเรียกมหาวิทยาลัยเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงประเพณีการเรียนการสอนแบบวิทยาลัยและระบบการสอนแบบตัวต่อตัวที่เป็นเอกลักษณ์ ซึ่งแตกต่างจากระบบการเรียนในมหาวิทยาลัยสมัยใหม่อื่น ๆ ในประเทศ
ที่มา
แม้ว่ามหาวิทยาลัยทั้งสองแห่งจะก่อตั้งขึ้นมานานกว่าแปดศตวรรษแล้ว แต่คำว่า ออกซ์บริดจ์ นั้นถือว่าค่อนข้างใหม่ ในนวนิยายเรื่อง เพนเดนนิส ของ วิลเลียม เมกพีซ แธกเกอเรย์ ซึ่งตีพิมพ์ในปี 2393 ตัวละครเอกได้เข้าเรียนในวิทยาลัยสมมติชื่อ วิทยาลัยโบนิเฟซ, ออกซ์บริดจ์ ตามข้อมูลจากพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซ์ฟอร์ด ระบุว่ามีการบันทึกการใช้คำนี้ครั้งแรกโดย เวอร์จิเนีย วูล์ฟ ซึ่งเธอได้อ้างถึงงานของแธกเกอเรย์ในเรียงความชุด ห้องส่วนตัว ในปี 2472 ต่อมาคำนี้ถูกนำไปใช้ในนิตยสาร ไทม์ส เอ็ดดูเคชันนัล ซัพพิลเมนต์ ในปี 2500 และในปีถัดมาในวารสาร ยูนิเวอร์ซิตี้ส์ ควอร์เตอร์ลี
เมื่อมีการเรียกชื่อเต็ม มักจะเรียกว่า "ออกซ์ฟอร์ดและเคมบริดจ์" เสมอ ซึ่งเป็นไปตามลำดับการก่อตั้ง ข้อยกเว้นที่เด่นชัดคือ "สมาคมเคมบริดจ์และออกซ์ฟอร์ด" ในกรุงโตเกียว ซึ่งสันนิษฐานว่าน่าจะเกิดจากการที่ชมรมเคมบริดจ์ถูกก่อตั้งขึ้นที่นั่นก่อน และมีสมาชิกมากกว่าชมรมออกซ์ฟอร์ดเมื่อครั้งรวมตัวกันในปี พ.ศ. 2448

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* ระบบออกซบริดจ์เมื่อเทียบกับระบบอื่น 
* อ๊อกซบริดจ์:ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกด้านวิทยาศาสตร์
บ้านหวั่งหลี
บ้านหวั่งหลี เป็นบ้านประจำตระกูลหวั่งหลี ตั้งอยู่สุดถนนเชียงใหม่ ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
บ้านหวั่งหลีคาดว่าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2424 เดิมเป็นท่าเรือเก่า พระยาพิศาลศุภผล (ชื่น) ต้นตระกูลพิศาลบุตร ต่อมาขายให้แก่นายตันลิบบ๊วย แห่งตระกูลหวั่งหลี จนกระทั่งภายหลังบริษัทหวั่งหลี จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทของครอบครัวเข้ามาเป็นผู้บริหารดูแลบ้านหลังนี้ จึงได้ทำการบูรณะตัวบ้านใหม่ทั้งหมด ปัจจุบันบ้านหลังนี้ไม่ได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัยแล้ว เพราะลูกหลานของตระกูลต่างแยกย้ายกันออกไปหาที่อยู่อาศัยข้างนอกกันหมด บ้านหลังนี้จึงเปิดใช้เฉพาะเพื่อประกอบพิธีสำคัญของตระกูลเท่านั้น ซึ่งมีเพียงปีละ 2-3 ครั้ง และได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่น จากสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อ พ.ศ. 2527
สถาปัตยกรรม
ลักษณะอาคารสร้างด้วยสถาปัตยกรรมจีน หันหน้าออกมาทางแม่น้ำเจ้าพระยา และมีลานโล่งกว้างบริเวณหน้าบ้าน ซึ่งตอนนี้ถูกปรับให้เป็นสวนขนาดย่อมช่วยเพิ่มความสวยงามสบายตาจากเดิมที่เคยเป็นเพียงแค่ลานปูนเท่านั้น สิ่งก่อสร้างภายในประกอบด้วยอาคารสำคัญสามหลัง ตึกตรงกลางเป็นเรือนประธาน ซึ่งหันหน้าออกแม่น้ำเจ้าพระยา เรียกว่า "ศาลเจ้าแม่หมาโจ้ว" มีตึกแถวสองชั้น เพดานสูง หลังคาแบบจีน สร้างขนาบสองด้าน ตรงกลางระหว่างอาคารเป็นลานโล่ง ใช้ประกอบพิธีกรรมของตระกูลหวั่งหลี ในวันสำคัญตามประเพณีจีน

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* ล้ง 1919
* บ้านโซวเฮงไถ่
กริช
กริช เป็นมีดสั้นแบบหนึ่ง ใบมีดคดแบบลูกคลื่น เป็นเอกลักษณ์เฉพาะในหมู่ผู้คนในประเทศมาเลเซีย อินโดนีเซีย และห้าจังหวัดชายแดนภาคใต้ของไทย กริชนั้นเป็นทั้งอาวุธและวัตถุมงคล บ่งบอกถึงเหตุดีร้ายในชีวิตได้ ปัจจุบันยังนิยมสะสมเป็นของเก่าที่มีคุณค่าสูง

คำว่า กริช ในภาษาไทย น่าจะถอดมาจาก ในภาษามลายู ซึ่งหมายถึง "มีดสั้น" คำนี้รับผ่านมาจากภาษาชวาโบราณอีกทอดหนึ่ง คือ งริช หรือ เงอะริช หมายถึง "แทง" ภาษาต่าง ๆ ในยุโรป ใช้ว่า kris ตามมลายู

เชื่อกันว่ากริชนั้นเริ่มมีใช้ในเกาะชวา แล้วแพร่หลายไปทั่วหมู่เกาะอินโดนีเซีย ผ่านไปยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบันเป็นที่รู้จักในมาเลเซีย บรูไน ฟิลิปปินส์ตอนใต้ กัมพูชา ภาคใต้ของไทย สิงคโปร์ และแม้กระทั่งเวียดนาม
ลักษณะ
ตัวกริชหรีอส่วนใบมีดนั้นมักจะเรียวและคด ส่วนโคนกว้าง ความยาวของกริชนั้นแตกต่างกันไปไม่จำกัด ใบมีดก็ตีจากแร่เหล็กต่าง ๆ กัน แต่โดยมากจะมีนิกเกิลผสมอยู่ ช่างทำกริชหรือ เอิมปู จะตีใบมีดเป็นชั้น ๆ ด้วยโลหะต่าง ๆ กัน กริชบางเล่มใช้เวลาสั้น บางเล่มใช้เวลาตีนานเป็นปี ๆ หรือใช้เวลาชั่วชีวิตก็มี กริชที่มีคุณภาพสูง ตัวใบมีดจะพับทบเป็นสิบ ๆ หรือร้อย ๆ ครั้ง โดยมีความแม่นยำสูงมาก ใบมีดนั้นอาจมีรอยประทับของช่างกริช เช่นรอยนิ้วหัวแม่มือ ริมฝีปาก ในระหว่างการตีใบมีดนั้น การใช้โลหะต่างชนิดกันมาตีเป็นมีดใบเดียวทำให้เกิดเป็นลายน้ำที่แตกต่างกัน ซึ่งเรียกว่า ปาโมร์ หรือ ปามีร์ อันเป็นแนวคิดเดียวกับเหล็กกล้าดามัสกัสและญี่ปุ่น มีการใช้กรดกัดตัวใบมีดหลังจากต
อันเป็นแนวคิดเดียวกับเหล็กกล้าดามัสกัสและญี่ปุ่น มีการใช้กรดกัดตัวใบมีดหลังจากตีแล้ว เพื่อให้เกิดรอยเงาและทึบบนโลหะ สำหรับแหล่งแร่เหล็กนั้นจะเป็นแหล่งแร่ที่หายากแถบมาเลเซียหรืออินโดนีเซีย
ใบกริชนั้นจะคดหรือหยักเป็นลอนคลื่น เรียกว่า ลุก หรือ ลก กริชส่วนใหญ่มีน้อยกว่า 13 หยัก และนับเลขคี่เสมอ

หมายเหตุ

อ้างอิง
อ่านเพิ่ม
* David van Duuren, The Kris; An Earthly Approach to a Cosmic Symbol. Wijk en Aalburg (The Netherlands): Pictures Publishers, 1998.
* David van Duuren, Krisses; A Critical Bibliography. Wijk en Aalburg (The Netherlands): Pictures Publishers, 2002.
* 
* Gardner, Gerald B., Keris and Other Malay Weapons Orchid Press; Reprint Edition 2010 (Originally printed 1936 Singapore:Progressive Publishing Company)
* W.H. Rassers, 'On the Javanese kris', in: Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde 99, 1940, pp. 377–403.
* Victor A. Pogadaev. "Ya Khochu Obruchit'sya s Krisom" (I Want to Be Engaged to a Keris). in: "Vostochnaya Kollektsia" (Or
ya s Krisom" (I Want to Be Engaged to a Keris). in: "Vostochnaya Kollektsia" (Oriental Collection). Moscow, Russian State Library. N 3 (30), 2007, 133–141. ISSN 1681-7559
แหล่งข้อมูลอื่น

* Surprising find at Okinawa temple – The Star online.
* The Kris in Java and Bali, Indonesia
* OLD BLADES (introducing krises)
* Makna Ricikan Keris (Meaning of Kris accessories)
วิกิแมเปีย
วิกิแมเปีย ( ) เป็นโครงการสารานุกรมออนไลน์ทางภูมิศาสตร์ โครงการนี้มีแผนที่เชิงโต้ตอบ "ที่คลิกได้" ซึ่งใช้กูเกิล แผนที่กับระบบทางภูมิศาสตร์ที่อิงจากวิกิ

เว็บไซต์วิกิแมเปียผลิตโดย Alexandre Koriakine และ Evgeniy Saveliev ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006 ข้อมูลเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 มีการรวบรวมข้อมูลต่าง ๆ ทั้งจากผู้ใช้ที่ลงทะเบียนและไม่ได้ลงทะเบียนที่น้อยกว่า 28,000,000 อย่าง และทั้งหมดเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ ถึงแม้ว่าชื่อโครงการทำให้นึกถึงวิกิพีเดีย และผู้สร้างก็นำปรัชญา"วิกิ"บางส่วนมาใช้ด้วย เว็บนี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมูลนิธิวิกิมีเดีย งานวิจัยใน ค.ศ. 2017 ระบุว่าเว็บไซต์นี้ได้รับความนิยมน้อยลง
สถานะปัจจุบัน
* 16 สิงหาคม 2549 - จำนวนสถานที่ที่ถูกระบุพิกัด ครบ 1,000,000 ตำแหน่ง 
* 4 กันยายน 2549 - สามารถใช้งานกับโทรศัพท์มือถือที่สนับสนุนจาวา โดยใช้โปรแกรม Mobile GMaps 
* 21 กันยายน 2549 - สามารถเชื่อมต่อกับเครื่องรับจีพีเอส 
* 2 ตุลาคม 2549 - สามารถเชื่อมโยงกับกูเกิลเอิร์ธ 
* 8 ตุลาคม 2549 - เริ่มนำระบบสมาชิกมาใช้ ผู้ใช้ที่สมัครสมาชิก เมื่อใช้งานไประยะหนึ่ง จะสามารถย้าย ขยาย และป้องกันการแก้ไขสถานที่ได้
* 22 พฤศจิกายน 2549 - จำนวนสถานที่ที่ถูกระบุพิกัด ครบ 2,000,000 ตำแหน่ง 
* 3 มีนาคม 2550 - จำนวนสถานที่ที่ถูกระบุพิกัด ครบ 3,000,000 ตำแหน่ง 
* 22 มีนาคม 2550 - สามารถระบุสถานที่เป็นรูปหลายเหลี่ยม เพื่อเพิ่มความถูกต้อง และเพิ่มเครื่อง
2550 - สามารถระบุสถานที่เป็นรูปหลายเหลี่ยม เพื่อเพิ่มความถูกต้อง และเพิ่มเครื่องมือวัดระยะทาง วัดพื้นที่
ข้อมูลในวิกิเมเปีย สามารถเชื่อมโยงกับกูเกิลเอิร์ธได้ โดยผู้ใช้กูเกิลเอิร์ธ เวอร์ชันล่าสุด (Release 4 beta) ที่โหลด Wikimapia data layer for Google Earth จะเรียกใช้งานข้อมูลที่บันทึกในวิกิเมเปียได้

จนถึงปัจจุบัน วิกิแมเปีย ยังไม่มีนโยบายที่ชัดเจน เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของข้อมูล ยังไม่มีการระบุสัญญาอนุญาต และซอฟต์แวร์ของเซิร์ฟเวอร์ที่ไม่ได้เป็นซอฟต์แวร์เสรี ทำให้มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ว่าอาจมีการนำไปใช้ในเชิงธุรกิจ และมีการต่อต้านในวิกิพีเดียบางภาษา ส่งผลให้บทความ Wikimapia ในภาษาเนเธอร์แลนด์ และภาษาเยอรมัน ถูกผู้ดูแลลบทิ้ง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Wikimapia at OpenStreetMap
กินนร
ในกรุงเทพมหานคร]]
กินนร หรือ กินรี เป็นสิ่งมีชีวิตนักดนตรีครึ่งมนุษย์ครึ่งนกในศาสนาฮินดูและศาสนาพุทธ ปรากฏเครื่องดนตรีโบราณของอินเดียที่เรียกว่ากินรีวีณา และปรากฏใน อาทิปรวะ ของมหาภารตะ และเชื่อว่าอาศัยอยู่บนหิมาลัย

ในเอกสารของศาสนาพุทธ ปรากฏทั้งในชาดกและสัทธรรมปุณฑรีกสูตร ในธรรมเนียมของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เชื่อว่ากินนรและกินรีอาศัยอยู่ในหิมพานต์ เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการร่ายรำ ดนตรี และกวี ส่วนในธรรมเนียมเอเชียตะวันออก นักวิชาการ เอ็ดเวิร์ด เอช. ชัฟเฟอร์ ระบุว่ากินนรมักสับสนกับการเวก ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตครึ่งมนุษย์ครึ่งนกเช่นกัน แต่ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับกินนร
ไทย
ในวัฒนธรรมของไทยมักปรากฏการกล่าวถึงกินรีมากกว่ากินนร โดยกินรีได้รับมาจากตำนานของอินเดีย กินรีแบบไทยมีลักษณะสวมเครื่องแต่งกายแบบเทวดาไทย ช่วงล่างคล้ายนก และสามารถบินไปมาระหว่างโลกมนุษย์และหิมพานต์ได้ กินรีที่เป็นรูปแบบนิยมที่สุดของไทยคือรูปปั้นกินรีทองที่วัดพระศรีรัตนศาสดารามในกรุงเทพมหานคร

มโนราเป็นกินรีตนที่เป็นที่รู้จักมากของไทย เป็นตัวละครจากปัญญาสชาดก เขียนราว ค.ศ. 1450–1470

พม่า
 ]]
กินนรในพม่าเรียกว่า เกนนะยา ( , ) ส่วนกินรีเรียกว่า เกนนะยี ( ) ในภาษาไทใหญ่คือ กิ่งนะหร่า ( , ) กับ กิ่งนะหรี่ ( , ) ตามลำดับ ธรรมเนียมพุทธแบบพม่าเชื่อว่าในบรรดา 136 อดีตชาติของพระพุทธเจ้า มี 4 ชาติที่เคยประสูติเป็นกินนร
ในวัฒนธรรมร่วมสมัยของพม่าปรากฏรางวัลเมียนมาร์อะคาเดมีเป็นรูปปั้นของกินนร คู่กินนรกับกินรีถือกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของชาวกะยา

กัมพูชา
ในกัมพูชาเรียกกินนรในภาษาเขมรว่า kenar ( , ; หรือ ) ส่วนกินรีคือ kinnari ( ; ) ซึ่งปรากฏในวรรณกรรมของเขมรมากกว่ากินนร ถือกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของความงามและการร่ายรำ

อินโดนีเซีย
ปรากฏประติมากรรมกินนรคู่กินรีที่บุโรพุทโธและปรัมบานัน ในรูปของนกที่มีศีรษะเป็นมนุษย์ มักปรากฏอยู่ปกป้องต้นกาลปาตารูหรือแม้แต่ไหสมบัติ นอกจากนี้ที่บุโรพุทโธยังปรากฏกินรีในชาดก มโนราห์

อ้างอิง
ไข่เจียว
ใส่ชีสฮัลลูมี มะเขือเทศ และพริกขี้หนู]]

ไข่เจียว เป็นอาหารทอดจากไข่ที่ทำได้ง่าย นิยมใช้ไข่ไก่หรือไข่เป็ด นำไข่มากะเทาะเปลือก ตีไข่ขาวและไข่แดงให้เข้าเป็นเนื้อเดียวกัน แล้วเติมเครื่องปรุงรสคือ น้ำปลา ซอสหอยนางรม นม หรือ น้ำมะนาว ด้วย จากนั้นตั้งกระทะบนเตา และใส่น้ำมันหมูหรือน้ำมันพืช พอร้อน ก็นำลงทอด จนสุกจะได้แผ่นไข่สีเหลืองรับประทานได้ หากนํ้ามันมากจนไข่ที่เจียวฟู เรียกว่า ไข่ฟู หากนำไข่เจียวใส่ลงไปในน้ำซุป เรียกว่า ไข่น้ำ

ไข่เจียวหนึ่งฟองให้พลังงานประมาณ 90 กิโลแคลอรี
ไข่เจียวแบบต่าง ๆ
ก่อนนำไข่ไปทอด สามารถใส่อาหารอื่นลงไปผสมเนื้อไข่ เช่น
* ผัก ที่นิยมกัน เช่น มะเขือเทศ ชะอม ถั่วฝักยาว หัวหอมใหญ่ ต้นหอม แครอท 
* เนื้อสัตว์ เช่น เนื้อหมู เนื้อไก่ เนื้อกุ้ง เป็นต้น​ ก็จะเรียกกันว่า ไข่เจียวหมูสับ เป็นไปตามลักษณะเนื้อที่ถูกสับลงในไข่ หรืออีกอย่างคือ ไข่เจียวแหนม ต้องใส่แหนม
* น้ำตาล จะปรุงแบบไข่เจียวทั่วไป แต่เพิ่มความหวานโดยใส่น้ำตาลทราย แต่ต้องระวังขณะเจียว เพราะจะไหม้ได้ง่าย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
ช็อกโกแลต
ช็อกโกแลตเป็นผลิตภัณฑ์อาหาร ทำจากฝักโกโก้ มีในรูปต่าง ๆ ทั้ง ของเหลว, ของแข็ง หรือเป็นซอส ไปจนถึงเป็นสารให้รสชาติในอาหารอื่น ปรากฏว่ามีการบริโภคโกโก้หรือกากาโอมาตั้งแต่อารยธรรมโอลเม็ก (1,900–1,100 ปีก่อน ค.ศ.) และส่วนใหญ่ของประชากรมีโซอเมริกาโบราณ รวมถึงมายาและแอซเท็กซึ่งบริโภคในรูปของเครื่องดื่มโกโก้
เมล็ดของต้นโกโก้มีรสขมและจะต้องผ่านกระบวนการหมักก่อนเพื่อให้เกิดรส หลังหมักเสร็จแล้ว จะนำเมล็ดโกโก้ไปตากแห้ง ทำความสะอาด และนำไปให้ความร้อน โกโก้ที่ผ่านกระบวนการแล้วนำไปหลอมจะเรียกว่าช็อกโกแลตลิเกอร์ ซึ่งสามารถทำให้แข็งตัว ขึ้นรูป หรือเข้ากระบวนการอื่น ๆ ให้เป็นโกโก้ซอลิดและเนยโกโก้ ช็อกโกแลตบิตเทอร์หรือเบกคิงช็อกโกแลตประกอบด้วยโกโก้ซอลิดกับเนยโกโก้ โดยไม่เติมน้ำตาลเพิ่ม เบกคิงคาเคาที่นำไปป่นเป็นผงจะมีไฟเบอร์มากกว่าเนยโกโก้ และสามารถนำมาเข้ากระบวนการกับอัลคาไลเพื่อผลิตโกโก้ดัตช์ ช็อกโกแลตส่วนใหญ่ที่บริโภคในปัจจุบันอยู่ในรูปของช็อกโกแลตหวานซึ่งอาจผสมน้ำมันปาล์มและน้ำตาล, ช็อกโกแลตนมซึ่งคือช็อกโกแลตหวานผสมนมผงหรือนมข้น และไวต์ช็อกโกแลตซึ่งไม่ผส
สารอาหาร
สารอาหาร เป็น สารเคมีที่ สิ่งมีชีวิต ต้องการเพื่อการดำรงชีพ และ เติบโต หรือ เป็น สารที่ที่ใช้ในกระบวนการสร้างและสลาย โดยที่สิ่งมีชีวิตนั้นจะรับสารอาหารจากสิ่งแวดล้อมของมัน

การนำเข้า สารอาหาร นั้นต่างกันกับสิ่งมีชีวิตชนิดต่าง ๆ กัน สัตว์ และ โพรทิสต์ จะนำเข้าสารอาหารโดยระบบการย่อยภายใน ส่วนพืชนั้นจะนำเข้าสารอาหารได้โดยตรงจากดิน ผ่านทางราก หรือนำเข้าสารอาหารจากบรรยากาศ

ประเภทของสารอาหาร
สารอาหาร แบ่งออกได้เป็นสองประเภท
สารอาหารประเภทให้พลังงาน
สารอาหารประเภทให้พลังงานประกอบด้วย โปรตีน คาร์โบไฮเดรต และ ไขมัน

สารอาหารประเภทไม่ให้พลังงาน
สารอาหารประเภทไม่ให้พลังงานประกอบด้วย วิตามิน เกลือแร่ และ น้ำ

อ้างอิง
โอตากุ
ในโตเกียว บริเวณที่รวมตัวของชาวโอตากุ]]
โอตากุ ( ) บางทีย่อว่า โอตะ เป็นคำในภาษาญี่ปุ่น ใช้เรียกบุคคลที่มีความสนใจอย่างคลั่งไคล้เกี่ยวกับแฟนดอมอนิเมะและมังงะ ความหมายร่วมสมัยของคำนี้เกิดจากบทความของอากิโอะ นากาโมริ ในวารสาร มังงะบูริกโกะ เมื่อ ค.ศ. 1938 คำนี้อาจใช้ในเชิงเหยียด ความหมายในแง่ลบนี้แตกแขนงมาจากมุมมองที่เหมารวมเกี่ยวกับโอตากุ รวมถึงการรายงานของสื่อใน ค.ศ. 1989 เกี่ยวกับกรณีของสึโตมุ มิยาซากิ ผู้ได้ฉายาว่า "ฆาตกรโอตากุ" แต่การศึกษาที่เผยแพร่ใน ค.ศ. 2013 พบว่า คำนี้มีความหมายเชิงลบน้อยลง และมีผู้ระบุตัวเป็นโอตากุมากขึ้น ทั้งในและนอกญี่ปุ่น
วัฒนธรรมย่อยของโอตากุนี้เป็นหัวใจของงานบันเทิง สารคดี และวิจัยหลายชิ้นที่เกี่ยวกับอนิเมะและมังงะ วัฒนธรรมย่อยดังกล่าวเริ่มขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1980 ขณะที่ภาวะทางจิตใจของสังคมที่เปลี่ยนแปลงและการดูแลผู้ที่มีนิสัยโอตากุในโรงเรียนญี่ปุ่นผสมผสานกับผู้ที่ลาออกมาสู่สังคมที่ไม่ยอมรับพฤติกรรมนี้ การเกิดวัฒนธรรมย่อยนี้บังเอิญเกิดร่วมกับยุครุ่งเรืองของอนิเมะ หลังอนิเมะเรื่องโมบิลสูท กันดั้มออกฉายก่อนแตกสาขาเป็นตลาดหนังสือการ์ตูน คอมิเก็ต ต่อมาคำนิยามของโอตากุมีความซับซ้อนมากขึ้น และมีการจัดระดับโอตากุอีกหลายระดับ ใน ค.ศ. 2005 สถาบันวิจัยโนมูระแบ่งโอตากุเป็น 12 ประเภท และประมาณจำนวนและผลกระทบทางการตลาดของแต่ละประเภท สถาบันอื่น ๆ แบ่งย่อยออกไปอีกหรือให้ควา
ณจำนวนและผลกระทบทางการตลาดของแต่ละประเภท สถาบันอื่น ๆ แบ่งย่อยออกไปอีกหรือให้ความสำคัญกับความสนใจของโอตากุเฉพาะอย่าง งานวิจัยเหล่านี้แบ่งกลุ่มตามแต่ละประเภท โดยแบ่งเป็นโอตากุอนิเมะ มังงะ รถยนต์ ไอดอล และอิเล็กทรอนิกส์ มีการประมาณผลกระทบทางเศรษฐกิจของโอตากุว่าสูงถึง 2 พันล้านเยน (18 พันล้านดอลลาร์)
บลิสโซนิค
บลิสโซนิค (Blissonic) กลุ่มศิลปินคู่ดูโอชายหญิง ที่เริ่มนำผลงานซิงเกิลแรกอย่าง "ครั้งแรก" ออกเผยแพร่ทางรายการวิทยุ 104.5 แฟตเรดิโอ และสามารถขึ้นไปถึงท็อปไฟว์ในชาร์ต จนทำให้เป็นแรงผลักดันให้เกิดงานเพลงถัดไปตามมา

พีท อดีตนักศึกษาด้าน Music Production & Engineering จาก วิทยาลัยดนตรีเบิร์กลีย์ ที่ทำงานด้านซาวด์เอนจิเนียร์หลังจากจบการศึกษา และได้พบกับบิ๋ม ซึ่งจบการศึกษาจาก Art & Graphic Design จากมหาวิทยาลัยโมนาช กรุงเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย และได้ตกลงทำเพลงร่วมกัน โดยได้รับการช่วยเหลือในด้านการแต่งเนื้อเพลงจาก โตน - จักรธร ขจรไชยกูล

สมาชิก
สมาชิก ประกอบด้วย
* พีท - พีท ตันสกุล ซินธิไซเซอร์, กีตาร์
* บิ๋ม - มณีรัตน์ เรเชล ฮุนตระกูล ร้องนำ
ผลงาน

EP Blissonic (พ.ศ. 2545)
# ครั้งแรก
# เช้า
# แกะ
# purified
# เช้า Instrumental

Automatic (พ.ศ. 2548)
# บอกฉันหน่อย
# วันที่ฉันมองคนเดียว
# เตียง
# เมื่อได้ยินเพลงนี้
# เจ้าหญิงคนต่อไป
# ไม่ใช่ฉัน
# ครั้งแรก
# เช้า
# Oh...Oh...
# มองฉันคนนี้

ข้อมูลเพิ่มเติม
* พีท เคยรีมิกซ์เพลง "Cosmetics" ของศิลปิน กรู๊ฟไรเดอร์ส ในสังกัด เบเกอรี่มิวสิค
* บิ๋ม เคยร้องคอรัสในเพลง อาย ของวงพิกซิล และเพลงเธอคือคนที่ฉันขอ ของวงโซฟา
* นอกจากโตน - จักรธร ขจรไชยกูลจะช่วยแต่งเพลงให้บลิสโซนิคแล้ว ยังช่วยร้องคอรัสให้อีกด้วย

แหล่งข้อมูลอื่น
* Blissonic.com เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หยั่น หว่อ หยุ่น
หยั่น หว่อ หยุ่น ( ) เป็นกลุ่มบริษัทที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับซอสปรุงรส โดยเฉพาะซอสหอยนางรมและซีอิ๊วขาว ก่อตั้งโดยกลุ่มตระกูลตั้งสมบัติวิสิทธิ์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่วัดไผ่เงิน ผลิตภัณฑ์ใช้ตรา“เด็กสมบูรณ์”เป็นตราสัญลักษณ์

ปัจจุบันนาย สมหวัง ตั้งสมบัติวิสิทธิ์ ดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท หยั่น หว่อ หยุ่น คอร์ปอเรชั่น กรุ๊ป จำกัด

ประวัติ
นายวิเชียร ตั้งสมบัติวิสิทธิ์ ตั้งบริษัท หยั่น หว่อ หยุ่น จำกัด ในปี พ.ศ. 2525 เพื่อผลิตซีอิ๊ว ตราเด็กสมบูรณ์ออกวางตลาดเป็นครั้งแรก โดยใช้เทคนิคการผลิตซีอิ๊วที่สืบทอดจากบรรพบุรุษ มีโรงงานที่วัดไผ่เงิน
ด้วยความพยายามวิริยอุตสาหะของนายวิเชียร ตั้งสมบัติวิสิทธิ์ ทำให้ผลิตภัณฑ์ตราเด็กสมบูรณ์ได้รับความนิยมทั่วประเทศ

เมื่อปริมาณความต้องการของผลิตภัณฑ์เด็กสมบูรณ์เพิ่มมากขึ้น ทำให้ หยั่น หว่อ หยุ่น ต้องขยายการผลิตและสร้างโรงงานใหม่ โดยปรับปรุงที่ตั้งโรงงานบริเวณวัดไผ่เงิน ให้เป็นที่ตั้งสำนักงานและคลังสินค้า

ด้วยวิสัยทัศน์อันกว้างไกลของคุณวิเชียรหยั่งรู้ความต้องการทางการตลาดมากขึ้น จึงได้สร้างโรงงาน 1 ที่ตำบลท่าจีน สมุทรสาคร บนเนื้อที่ 60 ไร่ ในปี พ.ศ. 2528 เพื่อรองรับความต้องการของผลิตภัณฑ์

และเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการแข่งขัน หยั่น หว่อ หยุ่น ได้เริ่มใช้ระบบองค์กรตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 เป็นต้นมา และนำวิธีการทางการตลาดมาใช้
ผลิตภัณฑ์ หยั่น หว่อ หยุ่น ส่งออกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2529 และหนึ่งปีถัดมา ได้รับ เครื่องหมายมาตรฐานอุตสาหกรรม จากกระทรวงอุตสาหกรรม

ต่อมาในปี พ.ศ. 2540 หยั่น หว่อ หยุ่น ตั้งโรงงาน 2 ขึ้น ซึ่งเพียบพร้อมด้วยอุปกรณ์ล้ำสมัย

การค้า
หยั่น หว่อ หยุ่น เป็นผู้นำทางอุตสาหกรรมซีอิ๊วขาวและเต้าเจี้ยว โดยมีส่วนแบ่งการตลาดกว่า 90 เปอร์เซ็นต์
มีสาขาอยู่ทั่วประเทศ คือ เชียงใหม่ นครสวรรค์ ขอนแก่น นครราชสีมา สงขลา เยาวราช เจริญกรุง มไหสวรรย์ เพชรเกษม และส่งออกไปยัง 53 ประเทศทั่วโลก

ผลิตภัณฑ์
# ซีอิ๊วขาว
# ซอสหอยนางรม
# เต้าเจี้ยว
# ซีอิ๊วดำ
# น้ำปลา
# น้ำส้มสายชู
# ซอสพริก
# ซอสมะเขือเทศ
# ซอสเต้าเจี้ยว
# ซีอิ๊วญี่ปุ่น
แมลงแกลบ
แมลงแกลบ ( ) เป็นแมลงชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pycnoscelus indicus เป็นแมลงที่อยู่ในอันดับแมลงสาบ (Blattodea) จัดอยู่ในวงศ์แมลงสาบยักษ์ (Blaberidae) เป็นแมลงสาบขนาดเล็กที่เป็นแมลงสาบพื้นเมืองแท้ ๆ ที่พบได้ในประเทศไทย มีลักษณะคล้ายกับแมลงสาบสุรินัม (P. surinumensis) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน ซึ่งมีเพียง 2 ชนิดเท่านั้นที่อยู่ในสกุลนี้ มีลำตัวแบน รูปไข่ หนวดมีขนาดสั้นกว่าลำตัว ขายาวมีหนาม ปีกเจริญดี ขอบหลังของ pronotum เป็นมุมแหลมมน ตัวผู้มีลำตัวยาว 17-23 มิลลิเมตร ตัวเมียยาว 16-24 มิลลิเมตร ลำตัวมีสีดำหรือน้ำตาลเข้มและขอบด้านหน้าถึงด้านข้างมีแถบสีขาว หรือสีคราม หรืออาจจะมีแถบสีนี้เฉพาะที่ด้าน อาศัยตามกองขี้เลื่อย หรือแกลบ ตามอาคารบ้านเรือน หรื
ออาจจะมีแถบสีนี้เฉพาะที่ด้าน อาศัยตามกองขี้เลื่อย หรือแกลบ ตามอาคารบ้านเรือน หรือกองขยะมูลฝอย หรือมูลสัตว์ต่าง ๆ
แมลงแกลบถูกค้นพบในประเทศไทยครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2527 ที่ภาคอีสาน

ปัจจุบันได้มีการใช้แมลงแกลบเพื่อการกำจัดขยะมูลฝอย ซึ่งมีประสิทธิภาพในการกำจัดที่ดี โดยเฉพาะขยะอินทรีย์ รวมถึงใช้เป็นเหยื่อที่ดีในการตกปลาและเป็นอาหารปลาสวยงามได้ด้วย ซึ่งในปัจจุบันมีผู้พยายามเพาะเลี้ยงเพื่อการนี้กัน

ดูเพิ่ม
*แมลงสาบสุรินัม

อ้างอิง
ดิกก์
ดิกก์ (Digg) เป็นเว็บไซต์ที่เน้นข่าวเทคโนโลยีและวิทยาศาสตร์ โดยผสม social bookmarking บล็อก และการเชื่อมโยงเนื้อหาเว็บ เข้าด้วยกัน และมีการกรองคัดเลือกเนื้อหาในลักษณะการร่วมลงคะแนนที่ทุกคนเท่าเทียมกัน (ไม่มีลำดับชั้น) เนื้อหาข่าวและเว็บไซต์จะถูกส่งเข้ามาโดยผู้ใช้ จากนั้นจะถูกเลื่อนให้ไปแสดงที่หน้าแรกผ่านระบบการจัดอันดับโดยผู้ใช้ ซึ่งแตกต่างจากระบบการกรองคัดเลือกเนื้อหาในเว็บไซต์อื่น ๆ จำนวนมากใช้อยู่

อ้างอิง
* ประวัติดิกก์

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ดิกก์
* บล็อกของดิกก์
พระลักษมณ์
พระลักษมณ์ ( ) เป็นตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นอวตารของพญาอนันตนาคราช แท่นบรรทมของพระนารายณ์กับสังข์ของพระนารายณ์ มีพระวรกายสีเหลืองดั่งทองทา เป็นโอรสของท้าวทศรถและนางสมุทรชา มีพระอนุชาฝาแฝด คือ พระสัตรุด

พระนามของพระลักษมณ์มาจากภาษาสันสกฤตว่า ลกฺษมณ (อ่านว่า ลัก-สะ–มะ-นะ) แปลว่าผู้มีเครื่องหมายอันเป็นมงคล หรือผู้ที่มีลักษณะดี ในภาษาไทย เขียนว่า ลักษมณ์

ประวัติ
พระลักษมณ์เคยได้ไปร่วมพิธียกธนูโมลีที่มิถิลา ได้ลองยกศรก่อนพระราม เมื่อจับศรแล้วศรขยับแต่แกล้งทำเป็นยกไม่ได้เพราะรู้ว่าพระรามหลงรักนางสีดาตั้งแต่แรกเห็น อีกทั้งพระลักษมณ์ก็ไม่ได้รักนางสีดาแบบชู้สาว พระรามจึงได้อภิเษกสมรสกับนางสีดา
พระลักษมณ์มีความจงรักภักดีต่อพระรามมาก เป็นผู้ที่อยู่เคียงคู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับพระรามเสมอ เมื่อพระรามต้องออกเดินป่าถึง 14 ปี พระลักษมณ์ก็ได้ขอติดตามไปเพื่ออารักขาและปรนนิบัติ อีกทั้งยังช่วยออกรบกับกองทัพของกรุงลงกาอย่างกล้าหาญหลายครั้งหลายหน ร่วมผจญหมู่มารและเหล่าศัตรูเคียงคู่พระราม พระลักษมณ์ออกรบจนถูกอาวุธได้รับบาดเจ็บเกือบสิ้นพระชนม์ถึง 5 ครั้ง จากหอกโมกขศักดิ์ของกุมภกรรณ ศรนาคบาศกับศรพรหมาสตร์ของอินทรชิต หอกแก้ววราวุธของมูลพลัม และหอกกบิลพัทของทศกัณฐ์ แต่ฝีมือก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าใคร พระลักษมณ์ได้สังหารกุมภกาศ อินทรชิต มูลพลัม จิตรไพรี ทศคีรีวัน ทศคีรีธร
หลังเสร็จศึกกรุงลงกา ในขั้นแรกเสนาปรึกษากันว่าจะปูนบำเหน็จให้พระลักษมณ์ไปครองเมืองโรมคัล แต่หนุมานคัดค้านว่าเมืองโรมคัลเป็นเมืองยักษ์ไม่ควรให้พระลักษมณ์ไปครอง ควรจะอยู่ใกล้ชิดพระรามจะดีกว่า พระลักษมณ์ก็เห็นด้วย จึงได้เป็นอุปราชฝ่ายหน้าของเมืองอโยธยา

เมื่อพระรามเข้าใจผิดว่านางสีดายังรักใคร่ทศกัณฐ์ ก็สั่งให้พระลักษมณ์นำนางไปประหารแล้วควักดวงใจมาให้ดู พระลักษมณ์ไม่อยากทำแต่นางสีดาบอกให้ทำตาม เมื่อประหารแล้วนางไม่สิ้นชีวิต พระลักษมณ์จึงให้นางสีดาหนีไปและควักหัวใจเนื้อทรายไปถวาย เมื่อพระรามต้องเดินดงเป็นครั้งที่ 2 เพื่อสะเดาะเคราะห์ พระลักษมณ์ก็ได้ทูลขอตามเสด็จไปด้วยอีกครั้ง
ลักษณะและสี
สีทอง 1 หน้า 2 มือ มงกุฏเดินหน มงกุฏชัย หรือพระมหามงกุฏ ตอนทรงพรตสวมชฎายอดฤษี

ในรามายณะ
พระลักษมณ์มีชายาชื่อนางอุรมิลา (Urmila) ธิดาท้าวชนก แต่งงานพร้อมกันกับพระรามและนางสีดา เมื่อพระลักษมณ์ออกจากเมืองไปอยู่ในป่ากับพระราม ได้ขอพรกับนิทราเทวีให้ตนสามารถอยู่ได้โดยไม่ต้องนอนตลอด 14 ปี เพื่ออุทิศตนปรนนิบัติพี่ชายและพี่สะใภ้ โดยให้นางอุรมิลาที่รอคอยอยู่ที่เมืองเป็นผู้หลับแทน ทำให้นางอุรมิลาเข้าสู่นิทรายาวนานจนครบ 14 ปี ทั้งสองมีโอรสสององค์ คือ อังกาต (Angada) และจันทรเกตุ (Chandraketu)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*

*บทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
เซ็ปปูกุ
เซ็ปปูกุ ( ) หรือ ฮารากิริ ( ) เป็นการฆ่าตัวตายโดยการคว้านท้องในยุคซามูไรของประเทศญี่ปุ่น โดยใช้มีดสั้นแทงที่หน้าท้องใต้เอวขวา กรีดมาทางซ้าย แล้วดึงมีดขึ้นข้างบน ซึ่งเป็นการเปิดเยื่อบุช่องท้องแล้วตัดลำไส้ให้ขาด หลังจากนั้นซามูไรอีกคนหนึ่งจากด้านหลังของผู้กระทำเซ็ปปูกุจะใช้ดาบคาตานะตัดศีรษะจนขาด การตายด้วยวิธีนี้ เชื่อว่าเป็นการตายอย่างมีเกียรติแล้ว ส่วนใหญ่ผู้ทำเซ็ปปูกุทำตามหลักศาสนาชินโตที่จารึกไว้ในคัมภีร์โคจิกิ เพราะแสดงความกล้าหาญและพิสูจน์ให้เห็นถึงความสามารถในการบังคับจิตใจของตนเอง การคว้านท้องถูกนำมาใช้โดยสมัครใจที่จะตายกับซามูไรที่มีเกียรติแทนที่จะตกอยู่ในมือของศัตรูของพวกเขา (และน่าจะถูกทรมาน) เป็นรูปแบบของโทษประหารชีวิตสำหรับซามูไรท
มือของศัตรูของพวกเขา (และน่าจะถูกทรมาน) เป็นรูปแบบของโทษประหารชีวิตสำหรับซามูไรที่มีการกระทำผิดร้ายแรงหรือดำเนินการ เหตุผลอื่น ๆ ที่ได้นำความอัปยศแก่พวกเขา การฆ่าตัวตายโดยการจำยอมจึงถือเป็นพิธีซึ่งโดยปกติจะเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมซับซ้อนมากขึ้นและการดำเนินการในฐานะที่ต้องการให้ผู้อื่นเข้าใจในการต้องการในการรักษาเกียรติของพวกเขาจึงควรมีผู้คนมาชมขณะทำเซ็ปปูกุด้วย
ในญี่ปุ่น คำว่า "ฮารากิริ" หรือ "ฮาราคีรี" ถือเป็นคำหยาบและไม่เคารพต่อผู้กระทำเซ็ปปูกุ และการเขียนตัวอักษรคันจิของสองคำนี้เขียนเหมือนกันโดยสลับตัวอักษรหน้าหลัง

อ้างอิง
*

ดูเพิ่ม
* การฆ่าตัวตายโดยความจำยอม
ร็อก
ร็อก ( ) เป็นแนวเพลงที่ได้รับความนิยม มีต้นกำเนิดจากดนตรีร็อกแอนด์โรลในสหรัฐอเมริกาในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 และเริ่มพัฒนาสู่แนวเพลงหลายแขนงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 และช่วงหลังจากนั้น โดยเฉพาะในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา ดนตรีร็อกมีต้นกำเนิดจากร็อกแอนด์โรลของยุค 1940 และ 1950 มีอิทธิพลมาจากแนวเพลงบลูส์ ริทึมแอนด์บลูส์ และคันทรี ดนตรีร็อกยังนำมาสู่แนวเพลงอื่น ๆ ได้แก่ อิเล็กทริกบลูส์ และโฟล์ก และมีอิทธิพลร่วมมาจากดนตรีแจ๊ส ดนตรีคลาสสิก และแหล่งดนตรีอื่น ๆ
ด้านดนตรี ดนตรีร็อกมีศูนย์กลางที่กีตาร์ไฟฟ้า มักจะเป็นส่วนหนึ่งของวงดนตรีร็อกที่มีกีตาร์เบสไฟฟ้าและกลอง ปกติแล้ว เพลงที่เป็นดนตรีร็อกจะมีอัตราจังหวะ 4/4 ใช้รูปแบบท่อนเวิร์ส–คอรัส แต่เพลงประเภทนี้มีความหลากหลายมากขึ้น เนื้อเพลงมักเน้นย้ำเรื่องของความรักใคร่ เช่นเดียวกับเพลงป็อป แต่ก็กล่าวถึงเนื้อหาอื่นที่มักเน้นเรื่องสังคมหรือการเมือง นักดนตรีเพศชายผิวขาวถือเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดเนื้อหาต่าง ๆ มากมายในเพลงร็อก
ดนตรีร็อกมักเต็มไปด้วยเสียงกีตาร์แบบแบ็กบีตจากส่วนจังหวะของกีตาร์เบสไฟฟ้า กลองและคีย์บอร์ด อย่างออร์แกน เปียโน หรือตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 ก็มีการใช้เครื่องสังเคราะห์เสียง ร่วมไปกับกีตาร์และคีย์บอร์ด ยังมีการใช้แซกโซโฟน และฮาร์โมนิกาในแบบบลูส์ก็มีใช้บ้างในท่อนโซโล ในรูปแบบร็อกบริสุทธิ์แล้ว ใช้ 3 คอร์ด จังหวะแบ็กบีตที่แข็งแรงและหนักแน่น รวมถึงมีเมโลดีติดหู
ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 เพลงร็อกพัฒนาจนแตกแยกย่อยเป็นหลายแนวเพลง และเมื่อรวมกับเพลงโฟล์กแล้วจึงเป็น โฟล์กร็อก รวมกับบลูส์เป็น บลูส์-ร็อก รวมกับแจ๊ซเป็น แจ๊ซ-ร็อก ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 ร็อกยังเกี่ยวข้องกับเพลงโซล ฟังก์และละติน เช่นเดียวกันในยุคนี้ร็อกยังได้เกิดแนวเพลงย่อยอีกหลายแนวเช่น ซอฟต์ร็อก เฮฟวีเมทัล ฮาร์ดร็อก โพรเกรสซีฟร็อกและพังก์ร็อก ส่วนแนวเพลงย่อยร็อกที่เกิดขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1980 เช่น นิวเวฟ ฮาร์ดคอร์พังก์และอัลเทอร์เนทีฟร็อก ในยุคคริสต์ทศวรรษ 1990 แนวเพลงย่อยที่เกิดเช่น กรันจ์ บริตป็อป อินดี้ร็อกและนูเมทัล
มีวงร็อกส่วนใหญ่ประกอบด้วย สมาชิกที่เล่นกีตาร์ไฟฟ้า นักร้องนำ กีตาร์เบสและกลอง ก่อตั้งเป็นวง 4 ชิ้น มีบางวงที่มีสมาชิกน้อยกว่าหรือมากกว่า ตำแหน่งเล่นดนตรีบางคนก็ทำหน้าที่ร้องก็มี ในบางครั้งอาจเป็นวง 3 คนหรือวงดูโอซึ่งอาจมีนักดนตรีเสริมเข้ามาอย่างกีตาร์ริธึมหรือคีย์บอร์ด บางวงอาจมีการใช้เครื่องดนตรีสายอย่างไวโอลิน เชลโล หรือเครื่องเป่าอย่าง แซกโซโฟน ทรัมเปต หรือ ทรอมโบน แต่มีวงไม่มากนักที่ใช้

ดนตรีร็อกในช่วงแรก ๆ มีความเกี่ยวข้องต่อการเคลื่อนไหวของวัยรุ่นและวัยหนุ่มสาวในสหรัฐอย่างมากโดยมีเนื้อหาเสียดสีหรือสะท้อนการเมือง เพศ คติชน เชื้อชาติ ซึ่งถูกมองว่าเป็นการต่อต้านระบบทางสังคมและวัฒนธรรมอย่างสิ้นเชิง

อ้างอิง
อจละ
อจละ ( , "ไม่หวั่นไหว) หรือ อจลนาถ (अचलनाथ, "ท้าวผู้ไม่หวั่นไหว") หรือ อารยาจลนาถ (आर्याचलनाथ, "ท้าวผู้ไม่หวั่นไหวผู้ยิ่งใหญ่") เป็นโกรธวิฆนันตกะและธรรมปาลในศาสนาพุทธ ปรากฏเป็นหลักในวัชรยานกับพุทธแบบเอเชียตะวันออก
ดั้งเดิมแล้ว อจละเป็นเทวดาองค์รองที่มีหน้าที่เป็นทูตหรือผู้ช่วยของพระไวโรจนพุทธะ ต่อมาอจละจึงกลายมาเป็นเทวดาที่มีจารีตบูชาตนเองในฐานะผู้กำจัดอุปสรรคหรือผู้ทำลายความชั่ว จนในที่สุดบางจารีตเชื่อว่าอจละเป็นปางโกรธ ดุร้าย ของพระไวโรจนพุทธะ, พระอักโษภยพุทธะ หรือ พระโพธิสัตว์มัญชุศรี ในคัมภีร์ยุคหลังยังปรากฏการเรียกอจละว่า จัณฑโรษณะ (चण्डरोषण; Caṇḍaroṣaṇa, "ผู้ดุร้ายรุนแรง") หรือ จัณฑมหาโรษณะ (चण्डमहारोषण; Caṇḍamahāroṣaṇa, "ผู้รุนแรงที่ดุร้าย") โดยสองนามหลังปรากฏมากในเนปาลและทิเบต
ในพุทธแบบตะวันออกนิกายเจินเหยียนถือว่าอจละเป็นหนึ่งในวิทยราชทั้งห้าแห่งครรภโกษธาตุ อจละจึงมีสถานะที่สำคัญทั้งในครรภโกษธาตุมณฑลและวัชรธาตุมณฑล (มณฑลเรียวไก) ในพุทธแบบจีนเรียกอจละว่า ปู้ต้งหมิงหวัง (不動明王, "ราชาแห่งปัญญาผู้ไม่หวั่นไหว", คำแปลภาษาจีนจาก อจลวิทยราช ) ส่วนในญี่ปุ่นเรียกว่า ฟูโดเมียวโอ (Fudō Myōō) ซึ่งเป็นการออกเสียงแบบ องโยมิ จากชื่อในภาษาจีน

อ้างอิง
มาลา คำจันทร์
มาลา คำจันทร์ นามปากกาของ เจริญ มาลาโรจน์ (เกิด 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2556 เป็นนักเขียนรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) จากเรื่อง เจ้าจันท์ผมหอม นิราศพระธาตุอินทร์แขวน

ประวัติ
เจริญ เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 ที่ตำบลเมืองพาน อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่ตำบลยุหว่า อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ด้านครอบครัวสมรสกับนางสาวณัฐยาภรณ์ ใจหล้า หรือ "กระถิน" เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 มีบุตร 2 คน คือ นายรักพล มาลาโรจน์ และนางสาวพิราภรณ์ มาลาโรจน์
สำเร็จการศึกษา จากโรงเรียนศิริมาตย์เทวี จังหวัดเชียงราย อนุปริญญาจากวิทยาลัยครูเชียงใหม่ และรับราชการเป็นครู 11 ปี ระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และระดับปริญญาโท คณะโบราณคดี วิชาจารึกภาษาไทย จากมหาวิทยาลัยศิลปากร

เคยเป็นอาจารย์ภาษาไทยที่มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย และมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปัจจุบันเป็นนักเขียนอิสระ

เคยได้รับเลือกให้เป็นประธานชมรมวรรณศิลป์ ของโรงเรียนศิริมาตย์ฯ ในขณะที่กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ผลงานเขียนชิ้นแรกที่เขียนยาวคือ นิราศผาโขง งานชิ้นนี้เขียนกลอนแปดไม่ได้รับการเผยแพร่

ผลงาน
รายชื่อนวนิยาย
* วิถีคนกล้า
* หุบเขากินคน (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง 2540 ช่อง7 2550 ช่อง3)
* เด็กบ้านดอย
* คีตา ลาวุ
* ผีในล้านนา
* นิทานมาลา 1 เหรียญเวทมนตร์
* นิทานมาลา 2 คันธมาทน์แตงหอม
* สร้อยสุคันธา
* ดาบราชบุตร
* ลูกข้าวนึ่ง
* ไพรพิศดาร
* เรื่องเล่าจากดงลึก
* หมู่บ้านอาบจันทร์
* แสงหาญฟ้า
* แก้วลอดฟ้า
* เขี้ยวเสือไฟ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2544 ช่อง9)
* กงฟ้าลี้
* สร้อยหงส์แสง
* เพื่อนเดียวเสียวฮัก
* พื้นบ้านตำนานเมือง
* ดงคนดิบ
* นางถ้ำ
* เจ้าจันท์ผมหอม นิราศพระธาตุอินทร์แขวน (ได้รับรางวัลซีไรต์ ประจำปี 2534)
* เล่าเรื่องผีล้านนา
* เด็กชายชาวดง
* เมืองลับแล
* แสงออน-นาคกัญญา
* แก้วฟ้าล้ง

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
หนังสืออื่น
* มาลา คำจันทร์. พจนานุกรมคำเมือง. เชียงใหม่ : บุ๊คเวิร์ม, 2551. ISBN 978-974-84-1855-1

อ้างอิง

* มาลา คำจันทร์ นักเขียน คอลัมน์รู้ไปโม้ด
*มาลา คำจันทร์
วัดพระพุทธบาท
วัดพระพุทธบาท อาจหมายถึง
* วัดพระพุทธบาทราชวรมหาวิหาร อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี
* วัดพระพุทธบาท จังหวัดนครศรีธรรมราช
* วัดพระพุทธบาท จังหวัดนครสวรรค์
* วัดพระพุทธบาท จังหวัดหนองคาย

ดูเพิ่ม
* วัดพระพุทธบาทน้อย อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี
* วัดพระพุทธบาทตากผ้า อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน
* วัดพระพุทธบาทห้วยต้ม อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน
* วัดพระพุทธบาทสี่รอย อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
* วัดพระพุทธบาทยโสธร อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร
* วัดพระพุทธบาทศรีสุราษฎร์ อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
มาร์แซย์
มาร์แซย์ ( ) หรือ มาร์เซยอ ( ) เป็นเมืองเอกของจังหวัดบุช-ดูว์-โรน และเมืองเอกของแคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส ริมชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ใกล้กับปากแม่น้ำโรน เป็นเมืองท่าที่สำคัญของประเทศ มาร์แซย์ครอบคลุมพื้นที่ และมีประชากรในปี ค.ศ. 2021 จำนวน 873,076 ทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศ เขตมหานครของมาร์แซย์ ซึ่งครอบคลุมกว่า มีประชากรในปี ค.ศ. 2010 จำนวน 1,831,500 คน ทำให้เป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศฝรั่งเศส รองจากเขตมหานครของปารีสและลียง

ภูมิอากาศ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*
โซฟา (วงดนตรี)
โซฟา เกิดจากการรวมตัวของ 2 สมาชิก คือ จักรธร ขจรไชยกูล และ ไบรอันเทพ วัยโทวิช ที่เคยออกอัลบั้มร่วมกับเพื่อนอีก 2 คน ในนามวง "พิกซิล" ด้วยเหตุผลที่ต้องการทำดนตรีร็อกในลักษณะที่นุ่มนวลกว่า และเพื่อนๆ มีภารกิจอื่นๆ ทำให้ออกผลงานในนามวงพิกซิลไม่ได้ในช่วงนั้น โซฟา ออกอัลบั้มแรกกับสังกัด อันเดอร์โทน เรคคอร์ดส ก่อนจะย้ายเข้ามาอยู่ในสังกัด จีนี่ เรคคอร์ดส ในเครือ "จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่" มีเพลงดังอย่าง "ได้โปรด", "เรื่องมหัศจรรย์" และ "จะเก็บเรื่องราวของเราเอาไว้"

สมาชิก
* จักรธร ขจรไชยกูล (โตน) ร้องนำ,กีตาร์ 
* ไบรอันเทพ วัยโทวิช (ไบรอัน) กีต้าร์

ผลงาน
โซฟา (ซิงเกิล) (พ.ศ. 2544)
# วันหนึ่ง
# ได้โปรด (Radio Edit)
# ได้โปรด (Album Version)
Not So Sad (พ.ศ. 2544)
# Prelude
# วันหนึ่ง
# ได้โปรด
# ความสุข
# โลกนี้
# ถ้าเธอกอดฉัน
# แล้วแต่เธอ
# อยู่ในใจฉันเถอะ
# กลัว
# ไม่ต้องทำอย่างนี้
# มันไม่เศร้าสักหน่อย

Sofa (พ.ศ. 2547)
# เรื่องมหัศจรรย์
# จะเก็บเรื่องราวของเราเอาไว้
# ก็
# High
# เพราะว่าเธอควรอยู่กับฉัน
# แต่
# ใจร้าย
# หาก
# ความรัก
# สะกด

Yes! (พ.ศ. 2549)
# คิดมาก
# คำว่ารัก
# มองคนผิด
# เธอคือคนที่ฉันขอ
# ผ่อนคลาย
# ซึ้ง
# ตามหา
# คนสองคน
# เมื่อไร...
# วันเก่า

Deep EP (พ.ศ. 2550)
# โชคชะตา
# เพียงฝันไป

ผลงานพิเศษ
Perspective 1
สังกัด แฟตเรดิโอ
# ไม่ลืม

Replay 1
สังกัด จีนี่ เรคคอร์ดส
# หมั่นคอยดูแลและรักษาดวงใจ
# รักยืนยง
Replay 2
สังกัด จีนี่ เรคคอร์ดส
# ปาฏิหาริย์
# ไม่ต่างกัน

ผลงานอื่นๆ
# เพลง "เตียง" ในนามวง พิกซิล ในอัลบั้มรวมเพลงชุด Wave Impression
# เพลง "ฉันไม่รู้จะรักเธอนานเท่าไร" ในนามวง ทูเดย์ส อะโกคิดส์ ในอัลบั้มชุด Time Machine
# พิกซิล อัลบั้ม Vision (พ.ศ. 2542)
# พิกซิล อัลบั้ม P.X.L. Volume Two (พ.ศ. 2545)

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย
(วัดพระปรางค์) 2. วัดชมชื่น 3. กำแพงเจ้าจันทน์ 4. วัดโดกสิงคาราม 5. วัดนางพญา 6. วัดสวนแก้วอุทยานใหญ่ 7. วัดเจดีย์เจ็ดแถว 8. วัดช้างล้อม 9. วัดเขาพนมเพลิง 10. วัดเขาสุวรรณคีรี 11. วัดกุฎีราย 12. เตาสังคโลก ]]

อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย เป็นอุทยานประวัติศาสตร์แห่งหนึ่งของประเทศไทยภายใต้การดูแลของกรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม ตั้งอยู่ที่ตำบลศรีสัชนาลัย อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย มีโบราณสถานทั้งหมด 283 แห่ง สำรวจค้นพบแล้ว 204 แห่ง รวมทั้งสุสานวัดชมชื่นและเตาสังคโลกโบราณ

ในปัจจุบันจากการประเมินของกรมศิลปากร นับว่ามีการต่อเติมโบราณสถานจากสภาพเดิมน้อยกว่าที่ใด ยังคงรักษาภูมิทัศน์ของเมืองประวัติศาสตร์ไว้ได้ครบถ้วน
เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2534 อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย พร้อมด้วยอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัยและอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกยูเนสโกโดยใช้ชื่อว่า "เมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร"

ระเบียงภาพ
ไฟล์:Wat Chedi Chet Thaeo 20231226 (IV).jpg|วัดเจดีย์เจ็ดแถว
ไฟล์:Buddha sukhothainagbrok.jpg|พระพุทธรูปศิลปะสุโขทัย
ไฟล์:Wat Phra Si Rattana Mahathat, Si Satchanalai 20231226.jpg|วัดพระศรีรัตนมหาธาตุเชลียง
ไฟล์:Wat Khao Suwan Kiri 20231226 (II).jpg|วัดเขาสุวรรณคีรี
ไฟล์:Wat Khao Phanom Ploeng, Si Satchanalai 20231226.jpg|วัดเขาพนมเพลิง
ไฟล์:Wat Chom Chuen Excavation Hole Conservation Building 20231226 (II).jpg|พิพิธภัณฑ์วัดชมชื่นภายในอุทยานฯ
ไฟล์:Wat Chao Chan 20231226.jpg|วัดเจ้าจันทร์

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* เมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร 
* รายชื่ออุทยานประวัติศาสตร์ในประเทศไทย

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย 
* แนะนำท่องเที่ยวอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย 
* ข้อมูล ข่าวสาร ท่องเที่ยว อำเภอศรีสัชนาลัย
* ข้อมูลแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก
ภาษามือ
ภาษามือ ( ) เป็นอวัจนภาษาอย่างหนึ่ง ที่ประกอบด้วย การสื่อสารด้วยมือ, การสื่อสารด้วยร่างกาย และการใช้ริมฝีปากในการสื่อความหมายแทนการใช้เสียงพูด การสื่อสารจะใช้ลักษณะของมือที่ทำเป็นสัญลักษณ์ การเคลื่อนไหวมือ แขนและร่างกาย และการแสดงความรู้สึกทางใบหน้าเพื่อช่วยในการสื่อสารความคิดของผู้สื่อ ภาษาสัญลักษณ์ส่วนใหญ่มักใช้ในกลุ่มผู้พิการทางหู ซึ่งรวมทั้งผู้พิการทางหูเอง ผู้ตีความหมาย (interpreter) ผู้ร่วมงาน เพื่อน และครอบครัวของผู้พิการทางหูซึ่งอาจจะพอได้ยินบ้างหรือไม่ได้ยินเลย
รูปแบบของการใช้ภาษามือ
* ภาษามือสากล ที่คนทั่วไปเข้าใจกัน 
* ภาษามือผู้พิการ ที่ใช้กันระหว่างผู้พิการทางการได้ยิน
* ภาษามือทางทหาร ใช้ในกลุ่มทหารที่ปฏิบัติงานในสถานที่ที่ไม่สามารถสื่อสารด้วยวิธีอื่นได้

แหล่งข้อมูลอื่น
* สื่อการสอนภาษามือไทย
โรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง
โรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2542 เป็นโรงเบียร์ขนาดเล็ก (microbrewery) ลักษณะเป็นร้านอาหารที่มีโรงเบียร์ของตัวเอง ก่อตั้งโดย สุพจน์ ธีระวัฒนชัย มีหุ้นส่วนสำคัญคือ เสถียร เศรษฐสิทธิ์ และ ณัฐชไม ถนอมบูรณ์เจริญ ภายหลังทั้ง 2 ได้ร่วมหุ้น กับ ยืนยง โอภากุล เปิดบริษัทผลิตเครื่องดื่มชูกำลัง ในเครื่องหมายการค้า คาราบาวแดงในปี พ.ศ. 2545

โรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง เปิดบริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2542 โดยเปิดสาขาแรกบน ถนนพระราม 3 เขตยานนาวา ก่อนจะใช้เวลา 6 ปีขยายไปยังสาขาเลียบทางด่วนรามอินทรา และสาขาแจ้งวัฒนะ ระยะ 10 ปีต่อมา
โดยก่อนจะผลิตคาราบาวแดงชึ้นมานั้น ยืนยง โอภากุลได้มีทรรศนะคติต่อเครื่องดื่มชูกำลัง ในนิตรสาร life & family ฉบับเดือนมิถุนายน ปี 2541 พูดถึง กระทิงแดงว่าเป็นผลิตภัณฑ์มอมเอาแรงงาน แต่ภายหลังกลับกลอกสับปลับสร้างธุรกิจเครื่องดื่มชูกำลังเสียเอง

ดูเพิ่ม
* เบียร์ตะวันแดง
* เบียร์คาราบาว

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์โรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง
เอ็กซ์แอลสเต็ป
เอกซ์แอลสเต็ป ( ) ศิลปินกลุ่ม 3 คนกับผลงานเพลงในแนวรึทึมแอนด์บลูส์ (R&B) ที่มีแกนนำอย่าง เอ - ณัฐพงศ์ (จิตรกร) มงคลธรรม ออกผลงานอัลบั้ม "3 7 21.5" ชุดแรกและชุดเดียวในสังกัด สโตนเอ็นเตอร์เทนเมนต์ มีเพลงดังอย่าง "เหนื่อยใจ" ที่กลายเป็นเพลงฮิตตลอดกาลไปแล้วไปในปัจจุบัน
อัลบั้ม "3 7 21.5" อัลบั้มเดียวของวง XL Step เป็นแนวฮิพฮอพ และ R&B มีวงผิวดำจากอเมริกามาร่วมแจมร้องแร็พด้วย ชื่อวง AOC คุณภาพของงานจัดว่าเข้าขั้น "ดีมาก" ทั้ง 10 เพลงถือว่าฟังได้หมด ถึงจะเป็นอัลบั้มเดียว แต่ขอบอกว่าโด่งดังไม่น้อยเลย เป็นอัลบั้มที่เพลงเร็วคึกคัก เพลงช้าก็สุดซึ้ง เพลงทั้งหมดแต่งโดยเชษฐา ยารสเอก และเอ ณัฐพงศ์ มงคลธรรม ใช้คอร์ดแปลกๆ นิดนึง แต่ฟังเข้าหูไม่เลว ไม่ว่าจะเป็น ชายในฝัน, แค่หนึ่งคืน, กุลสตรี, Shock, เคยรักฉันบ้างไหม, เหนื่อยใจ, ใช่...Angel, อย่าถามเลย, Honey (Tonights The Night) และ เพราะเธอมีฉัน
ผลงาน
อัลบั้ม "3 7 21.5"
ในสังกัด สโตน เอนเตอร์เมนเมนต์
# ชายในฝัน 
# แค่หนึ่งคืน
# กุลสตรี 
# Shock
# เคยรักฉันบ้างไหม
# เหนื่อยใจ
# ใช่...Angel
# อย่าถามเลย
# Honey (Tonights The Night)
# เพราะเธอมีฉัน
พิกซิล
พิกซิล (Pixyl) วงอิเล็คทรอนิคร็อกที่เกิดจากการรวมตัวของสี่สมาชิกหนุ่มที่มาจากคนละเชื้อชาติ มีอัลบั้มแรกกับ เบเกอรี่มิวสิก ก่อนจะแยกย้ายไป โตนและไบรอัน 2 ใน 4 สมาชิกรวมกันเป็นวง โซฟา ก่อนจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง เพื่ออัลบั้มร่วมกันในสังกัดของกลุ่มเพื่อนชื่อ มิซซิงลิงก์

สมาชิก

* จักรธร ขจรไชยกูล (โตน) - Guitar & Vocals 
* ไบรอันเทพ วัยโทวิช (ไบรอัน) - Guitar & Bass Vox 
* วีรวิทย์ ธนสุนทร (ปื๊ด) - Vocals, Bass, Loops samples & Efx 
* จูน บอม อาห์น (จูนบอม) - Vocals, Loops, samples & Efx
ผลงาน
Vision (พ.ศ. 2542)
# อย่า (Don't) 
# รู้นะ (I Know) 
# กลับมา (Come Back) 
# Perfect (Featuring. อรอรีย์ จุฬารัตน์) 
# คิด (Stupid) (Featuring. ริค วชิรปิลันธ์) 
# ไม่ต้องทำอย่างนี้ (Bye) 
# พัวพัน (Tangled) 
# อย่าปลุกฉัน (Lazy) 
# จึด จือ ดือ @#$!$%# (Do the Jeud Jeu Due) 
# ดาวเทียม (Satellite) 
# ทุกสิ่งเธอรู้อยู่ (You Know) 
# Otaku

P.X.L. Volume Two (EP.) (พ.ศ. 2545)
# บิกินี่ (Bikini)
# See Me Through 
# ตัวเอง (You)
# อาย (Ai) 
# Trip Alert 
# Rio 
# เตียง (Closer)

แหล่งข้อมูลอื่น
* SofaSite.com เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวง โซฟา
ซอ
ซอ เป็นเครื่องดนตรีไทยชนิดหนึ่งจำพวกเครื่องสาย ทำให้เกิดเสียงโดยการใช้คันชักสีเข้ากับสายที่ขึงเอาไว้

ส่วนประกอบ
* คันทวน
* ลูกบิด
* กะโหลก
* หน้าซอ
* สาย
* รัดอก

ประเภท
* ซอด้วง ซอสองสาย มีเสียงแหลม ก้องกังวาน คันทวนยาวประมาณ 72 ซม 
* ซออู้ ซอสองสาย ตัวกะโหลกทำด้วยกะลามะพร้าว โดยตัดปาดกะลาออกเสียด้านหนึ่ง และใช้หนังลูกวัวขึงขึ้นหน้าซอ กว้างประมาณ 13 – 14 ซม
* ซอสามสาย มีขนาดใหญ่กว่าซอด้วงหรือซออู้ และมีลักษณะพิเศษ คือมีสามสาย มีคันชักอิสระ กะโหลกซอมีขนาดใหญ่ นับเป็นเครื่องดนตรีที่มีความสง่างามชิ้นหนึ่งในวงเครื่องสาย ผู้เล่นจะอยู่ในตำแหน่งด้านหน้าของวง

อ้างอิง
* แนะนำเครื่องดนตรีไทย
เรควีเอ็ม
เรควีเอ็ม ( ) เป็นบทเพลงศาสนาคริสต์ที่ใช้ในพิธีศพ แต่ส่วนใหญ่ปัจจุบันจะใช้แสดงเพื่อการฟังในคอนเสิร์ตมากกว่าพิธีศพจริง ๆ ซึ่งจะประพันธ์โดยให้วงดุริยางค์ กับนักร้องเดี่ยว และวงขับร้องประสานเสียง เนื้อร้องที่ใช้นำมาจากพระคัมภีร์ บทที่มีความสำคัญ ได้แก่ เรควีเอ็มของโมซาร์ท, บราห์มส์, ฟอเร, แวร์ดี และแบร์ลิออส โมซาร์ทได้แต่งบทเพลงนี้เป็นบทสุดท้ายในชีวิตของเขา ว่ากันว่ามีชายลึกลับคนหนึ่งจ้างให้แต่งขึ้นแต่มารู้ภายหลังอีกทีคือ เคานต์วัลเซกก์ ซึ่งเป็นขุนนางในสำนักพระราชวัง แต่ก็นับเป็นผลงานที่มีความโดดเด่นชิ้นหนึ่ง ส่วนบราห์มส์แต่งเพลงนี้เป็นภาษาเยอรมัน
ตัวอย่างเพลงเรควีเอ็ม
* Missa Solemnis - เบโธเฟน
* Requiem - แวร์ดี
* German Requiem - บราห์มส์
* Requiem - แบร์ลิออส
ทีฟอร์ทรี
ทีฟอร์ทรี ( ) วงดนตรีแนวป็อป ที่ประกอบด้วยสมาชิก 3 คนในช่วงก่อตั้งวงนิวัฒน์ พานิชผล (หมู) วรุณ ศรีวัฒนะธรรมา (หล่น),และ ศุภวัฒน์ รัตนโกเมน (ผี) เริ่มต้นเป็นที่รู้จักการออกซิงเกิลกับสังกัด เอวี สตูดิโอ วงทีฟอร์ทรี ก่อตั้งวงจากการที่ นิวัฒน์ พานิชผล (หมู) เป็นผู้ชักชวน วรุณ ศรีวัฒนะธรรมา (หล่น), ศุภวัฒน์ รัตนโกเมน (ผี) มาร่วมวง และมีเพลงดังอย่างเพลง "ลมหนาว" และ "ใช่ฉันหรือเปล่า" ก่อนจะเซ็นสัญญาเข้าสู่สังกัด เบเกอรี่มิวสิก ได้ผลิตผลงานอัลบั้มออกมา 3 ชุด ก่อนย้ายเข้าสู่สังกัด จีนี่ เรคคอร์ดส และได้สมาชิกใหม่ คนที่สี่ คือ ดนพ ศรีขาว (ฟลุ๊ค)
สมาชิก
สมาชิกปัจจุบัน ประกอบด้วย
* วรุณ ศรีวัฒนะธรรมา (หล่น)
* ศุภวัฒน์ รัตนโกเมน (ผี) เสียชีวิตแล้วจากโรคประจำตัว (ฮีโมฟีเลีย) (14 มิถุนายน 2550)
* นิวัฒน์ พานิชผล (หมู) เปลี่ยนชื่อเป็น นวัช พานิชผล
* ดนพ ศรีขาว (ฟลุ๊ค)
ผลงาน
{| class="wikitable"
|+
!ข้อมูล
!รายชื่อเพลง
|-
|ซิงเกิ้ล : Tea For Three
ปี : 2538
สังกัด : เอวี สตูดิโอ
|1. ลมหนาว
2. ใช่ฉันหรือเปล่า
|-
|อัลบั้ม : Base On The True Story
ปี : 2539
สังกัด : เบเกอรี่มิวสิก
|
# วิญญาณ (Beside You)
# คืนเหงา (Lonely Night)
# ลมหนาว (Winter Wind)
# น้ำตากับสาเหตุ (Tears & Reason)
# ได้มั้ย (Please)
# คนช่างฝัน (Man & Dream)
# ครั้งหนึ่งเรารักกัน (Once)
# ใช่ฉันหรือเปล่า (Is That Me Is The Right)
# BKK Rhapsody
# ลมหนาว (Winter Wind) [Swing Mix]
|-
|อัลบั้ม : Clear
ปี : 2540
สังกัด : เบเกอรี่มิวสิก
|
# ผู้ชายในเงาจันทร์
# อย่าบอกเขา
# ใครคนนั้น
# ในความเป็นห่วง
# วันสีเทา
# เรากับเธอ
# รู้สึก
# ขอดาวให้เธอ
อกเขา
# ใครคนนั้น
# ในความเป็นห่วง
# วันสีเทา
# เรากับเธอ
# รู้สึก
# ขอดาวให้เธอ
# ไม่นานก็เช้า
# ทรายกับทะเล
|-
|อัลบั้ม : Three
ปี : 2541
สังกัด : เบเกอรี่มิวสิก
|
# กลัว (Secret Mind)
# ทั้งปี
# ใจจริง (R.T.Y)
# ไม่มี (Nothing)
# ครั้งหนึ่งทุกครั้ง (Sharing Heart)
# ทุกนาที (While)
# แด่คนเคยรัก
# แค่อยากรู้ (All My Mind)
# มากกว่ารัก (True Love)
# ความรู้สึกครั้งสุดท้าย
# ลมหนาว (Christmas Mix)
|-
|อัลบั้ม : Tea Time
ปี : 2543
สังกัด : เบเกอรี่มิวสิก
|
# ลมหนาว
# แด่คนเคยรัก
# วิญญาณ
# ทุกนาที
# อย่าบอกเขา
# รู้สึก
# ใช่ฉันหรือเปล่า
# ผู้ชายในเงาจันทร์
# ไม่นานก็เช้า
# กลัว
# ไม่มี
# น้ำตากับสาเหตุ
|-
|อัลบั้ม : Four Seasons
ปี : 2545
สัง
นก็เช้า
# กลัว
# ไม่มี
# น้ำตากับสาเหตุ
|-
|อัลบั้ม : Four Seasons
ปี : 2545
สังกัด : จีนี่ เรคคอร์ดส
|
# ฤดูที่ไม่เปลี่ยน
# เรียนรู้
# ขอสักครั้ง
# ฉันจะอยู่ข้างเธอ
# ใจ
# คืนนี้
# ใจเธอของเธอ
# ถ้าฉันหลับตา
# อ่อนล้า วันที่ใจเธออ่อนแรง
# อยากให้รู้
|-
|อัลบั้ม : ดอกไม้ไฟ
ปี : 2548
สังกัด : จีนี่ เรคคอร์ดส
|
# เจ็บไม่จำ
# กอดหมอนนอนฝัน
# ดอกไม้ไฟ
# คุณกำลังลืมผม
# หายใจเข้า-ออก
# ใจของคนคอย
# ติดเกาะ
# อย่าเลย
# คนแห่งความรัก
# ดังเดิม
|}
*
ข้อมูลเพิ่มเติม
* ก่อนที่ ดนพ ศรีขาว จะเข้ามาเป็นสมาชิกคนใหม่ของทีฟอร์ทรี เขาเคยเป็นสมาชิกวง ละอองฟอง มาก่อน
รายชื่อวงดนตรีไทย
รายชื่อวงดนตรีที่เล่นดนตรีไทย และ/หรือ ใช้เครื่องดนตรีไทย เป็นหลัก

* กอไผ่
* กังสดาล
* ฟองน้ำ
* ภุมรินทร์
บ้านคำปุน
บ้านคำปุน เป็นแหล่งผลิตงานหัตถศิลป์ผ้าทอมือ และแหล่งอนุรักษ์ศิลปะพื้นเมืองที่มีชื่อเสียงของจังหวัดอุบลราชธานี มีลักษณะกึ่งพิพิธภัณฑ์ เป็นของเอกชน ตั้งอยู่เลขที่ 331 ถนนศรีสะเกษ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี

ลักษณะงาน
บ้านคำปุนประกอบด้วยกลุ่มอาคารไม้ ในแบบสถาปัตยกรรมอีสาน มีช่างทอผ้ามากกว่า 30 คน ผลิตผ้าไหมด้วยกี่ทอมือตามแบบโบราณ นับตั้งแต่การเตรียมเส้นไหม จนถึงการย้อม และทอ
ผ้าทอมือที่มีชื่อเสียงของบ้านคำปุน คือ ผ้าไหมมัดหมี่ทอผสมเทคนิคจก ซึ่งถือว่าเป็นแหล่งผลิตเดียวในประเทศไทย นอกจากนี้ยังมีการคิดค้นผ้าไหมแบบต่าง ๆ เช่น ผ้ามัดหมี่สอดเส้นพุ่งด้วยลูกปัดแก้ว หรือหินต่าง ๆ และเม็ดเงิน รวมทั้งผ้าทอยกทองแบบอุบลฯ นอกจากนี้บ้านคำปุนยังเป็นผู้คิดค้น "ผ้ากาบบัว" คือเป็นผ้าเอกลักษณ์ประจำจังหวัดอุบลราชธานีด้วย

อ้างอิง

* บ้านคำปุน จากเว็บไซต์มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
พิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีทางภาพ
พิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีทางภาพ เป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับเทคโนโลยีภาพถ่ายและการพิมพ์ ตั้งอยู่ที่ภาควิชาวิทยาศาสตร์ทางภาพถ่ายและเทคโนโลยีทางการพิมพ์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นับเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกของประเทศไทยและภูมิภาคเอเชียที่จัดแสดงกล้องถ่ายภาพ ภาพถ่าย การพิมพ์และเทคโนโลยีทางภาพอื่น ๆ เป็นการเฉพาะและครบวงจร
ประวัติ
พิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีทางภาพ ได้รับการอนุญาตจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ให้ภาควิชาวิทยาศาสตร์ทางภาพถ่ายและเทคโนโลยีทางการพิมพ์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจัดตั้งขึ้น เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในวาระเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ และรัชมังคลาภิเษกสมโภช นอกจากนี้ ยังเป็นวาระที่การถ่ายภาพของโลกมีกำเนิดมาครบ 153 ปีอีกด้วย
พิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีทางภาพได้รับพระกรุณาธิคุณจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี ที่ทรงรับพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ไว้ในพระอุปถัมภ์ เมื่อสร้างแล้วเสร็จพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯ แทนพระองค์ไปทรงเปิดพิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีทางภาพฯ เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2534

อ้างอิง