อาหารฮ่องกง
ในฮ่องกง]]

อาหารฮ่องกง ได้รับอิทธิพลหลักมาจากอาหารกวางตุ้ง อาหารยุโรป (โดยเฉพาะอาหารอังกฤษ) และอาหารจีนที่ไม่ใช่กวางตุ้ง (โดยเฉพาะฮากกา แต้จิ๋ว ฮกเกี้ยน และเซี่ยงไฮ้) ตลอดจนอาหารญี่ปุ่น เกาหลี และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เนื่องด้วยอดีตของฮ่องกงในการเป็นอาณานิคมของอังกฤษและประวัติศาสตร์อันยาวนานของการเป็นท่าเรือพาณิชย์นานาชาติ การผสมผสานที่ซับซ้อนและความเชี่ยวชาญด้านอาหารเลิศรสในระดับสากลทำให้ฮ่องกงได้รับฉายา "สวรรค์แห่งนักชิม" (Gourmet Paradise) และ "มหกรรมอาหารโลก" (World's Fair of Food)

ภูมิหลัง
ฮ่องกงสมัยใหม่มีระบบเศรษฐกิจที่เน้นการบริการเป็นหลัก และธุรกิจร้านอาหารทำหน้าที่เป็นปัจจัยสนับสนุนหลักทางเศรษฐกิจ ด้วยความหนาแน่นของประชากรต่อตารางเมตรสูงเป็นอันดับ 4 ของโลกและการให้บริการประชากรจำนวน 7 ล้านคน ฮ่องกงจึงเป็นแหล่งรวมของอุตสาหกรรมร้านอาหารที่มีการแข่งขันอย่างรุนแรง เนื่องจากขนาดทางภูมิศาสตร์ที่เล็ก ฮ่องกงจึงมีจำนวนร้านอาหารต่อหน่วยพื้นที่ในปริมาณที่สูง
ด้วยกลุ่มชาติพันธุ์กวางตุ้งที่คิดเป็นร้อยละ 94 ของประชากรที่อยู่อาศัย อาหารกวางตุ้งจึงถูกเสิร์ฟภายในครัวเรือนโดยธรรมชาติ ชาวจีนส่วนใหญ่ในฮ่องกงเป็นชาวกวางตุ้ง นอกจากนี้ยังมีชาวฮากกา แต้จิ๋วและเซี่ยงไฮ้ในจำนวนที่มากพอสมควร และอาหารที่ทำรับประทานที่บ้านจะเป็นอาหารกวางตุ้งโดยมีการผสมผสานของอาหารอีกสามประเภทข้างต้นเป็นครั้งคราว ข้าวเป็นอาหารหลักที่สำคัญสำหรับมื้ออาหารที่บ้าน วัตถุดิบในการปรุงอาหารที่บ้านถูกเลือกซื้อจากร้านขายของชำในท้องถิ่นและร้านจำหน่ายผลผลิตที่เป็นเอกเทศ แม้ซูเปอร์มาร์เก็ตจะได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องก็ตาม
บ้านและครัวในฮ่องกงมักมีขนาดเล็กเนื่องจากความหนาแน่นของประชากรสูง และอาหารจีนแบบดั้งเดิมมักต้องการวัตถุดิบสดใหม่ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ดังนั้นการซื้ออาหารจึงทำบ่อยครั้งและในปริมาณน้อยกว่าปกติในชาติตะวันตก การซื้ออาหารกลับบ้านและการรับประทานอาหารนอกบ้านก็เป็นเรื่องปกติธรรมดามาก เนื่องจากผู้คนมักจะยุ่งเกินกว่าจะทำอาหารด้วยชั่วโมงการทำงานเฉลี่ย 47 ชั่วโมงต่อสัปดาห์

ประวัติศาสตร์

ศตวรรษที่ 19: จุดเริ่มต้นในยุคอาณานิคม
ศิลปะการปรุงอาหารของฮ่องกงย้อนรอยต้นกำเนิดไปได้ตั้งแต่การก่อตั้งฮ่องกงในฐานะด่านหน้าอาณานิคมของอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1841 หลังก่อตั้งอาณานิคมได้ไม่นาน พ่อค้าชาวตะวันตกจำนวนมากพร้อมกับชาวจีนผู้อพยพจากกวางตุ้งที่อยู่ใกล้เคียงได้หลั่งไหลเข้ามาเพื่อทำธุรกิจ ในช่วงแรก สังคมฮ่องกงประกอบด้วยชาวตะวันตกชนชั้นสูงที่พำนักในต่างประเทศ กุลีชาวจีนชนชั้นแรงงาน ชาวนาและชาวประมง และพ่อค้าชาวจีนชนชั้นกลาง อาหารพื้นบ้านแบบเรียบง่ายนั้นยังไม่พัฒนามากนักเมื่อเทียบกับอาหารของกวางตุ้ง (ปัจจุบันรู้จักกันทั่วไปในชื่อกว่างโจว) ในศตวรรษที่ 19
เมื่ออาณานิคมพัฒนาขึ้น จึงเกิดความต้องการมื้ออาหารสำหรับการรับรองนักธุรกิจ ร้านอาหารจีนบางแห่งถูกก่อตั้งขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 โดยเป็นสาขาของร้านอาหารที่มีชื่อเสียงในกวางตุ้งและมีการนำเสนอมื้ออาหารที่วิจิตรบรรจงซึ่งประกอบด้วยงานเลี้ยงประเภท "แปดอาหารจานหลัก แปดอาหารเรียกน้ำย่อย" ( ) ตามแบบแผนประเพณีจีนในราคา 2 ตำลึงเงิน ในขณะนั้นเท่ากับเงินเดือนทั้งเดือนของเสมียน ก่อน ค.ศ. 1935 เมื่อการค้าประเวณีในฮ่องกงยังเป็นเรื่องถูกกฎหมาย เพื่อนเที่ยวหญิงมักจะร่วมรับประทานอาหารกับผู้มาใช้บริการในร้านอาหาร โดยเฉพาะมื้ออาหารที่เป็นลักษณะการเลี้ยงรับรองทางธุรกิจ จนกระทั่งถึงสงครามโลกครั้งที่สอง มีการให้บริการฝิ่นด้วย สำหรับชาวจีนส่วนให
ุรกิจ จนกระทั่งถึงสงครามโลกครั้งที่สอง มีการให้บริการฝิ่นด้วย สำหรับชาวจีนส่วนใหญ่ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของชนชั้นพ่อค้า การรับประทานอาหารนอกบ้านในร้านอาหารถือเป็นเรื่องไม่มีอยู่จริงและประกอบด้วยอาหารพื้นบ้านกวางตุ้งแบบเรียบง่าย เนื้อสัตว์จะปรากฏเฉพาะในโอกาสเทศกาล และการเฉลิมฉลองต่าง ๆ เช่น วันเกิด มักจะทำโดยบริการจัดเลี้ยงที่จะมาเตรียมอาหารที่บ้านของผู้จัดงาน ส่วนแวดวงร้านอาหารสำหรับชาวยุโรปในฮ่องกงยังคงแยกส่วนจากการรับประทานอาหารแบบจีน ร้านอาหารแบบตะวันตกที่หรูหรามีอยู่ตามสถานที่ต่าง ๆ เช่น โรงแรมฮ่องกง และต่อมาคือโรงแรมกลอสเตอร์
ทศวรรษ 1920: อิทธิพลจากกวางตุ้ง
การรับประทานอาหารของฮ่องกงล้าหลังกว่าผู้นำด้านอาหารจีนในขณะนั้นอย่างกว่างโจว (หรือที่รู้จักในชื่อกวางตุ้ง) เป็นเวลานานและเชฟชาวฮ่องกงจำนวนมากใช้ช่วงเวลาแห่งการเรียนรู้ในกว่างโจว กว่างโจวมีชื่อเสียงในด้านอาหาร และมีคำกล่าวแบบดั้งเดิมว่า "อาหารต้องที่กวางตุ้ง" ( ) อาหารกวางตุ้งในกว่างโจวรุ่งเรืองถึงขีดสุดในทศวรรษ 1920 และมีชื่อเสียงด้านความพิถีพิถันในการตระเตรียมแม้กระทั่งอาหารพื้นบ้าน เช่น หมูแดง หรือโจ๊กเรือ มีชื่อเสียงโด่งดังจากหูฉลามน้ำแดงที่คิดราคาถึง 60 หยวนเงิน เทียบเท่าค่าจ้าง 6 เดือนของครอบครัวชนชั้นแรงงาน ในที่สุดการทำอาหารแบบกวางตุ้งก็แพร่กระจายมาสู่แวดวงอาหารในฮ่องกง
ค.ศ. 1949: อิทธิพลจากเซี่ยงไฮ้และตะวันตก
ชัยชนะของคอมมิวนิสต์จีนในสงครามกลางเมืองจีนใน ค.ศ. 1949 สร้างกระแสผู้ลี้ภัยเข้าสู่ฮ่องกง ผู้ลี้ภัยจำนวนมากมาจากส่วนของประเทศจีนที่ไม่ได้พูดภาษากวางตุ้ง รวมถึงบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี และนำอาหารเซี่ยงไฮ้เข้ามาสู่ฮ่องกง ในทางกลับกัน เชฟที่มีชื่อเสียงที่สุดส่วนใหญ่ของกวางตุ้ง (ปัจจุบันเรียกว่ากว่างโจว ตามการสะกดแบบพินอิน) ได้ย้ายมาตั้งรกรากในฮ่องกงเพื่อหลบหนีจากการปกครองของคอมมิวนิสต์ในจีนแผ่นดินใหญ่
การค้าประเวณีและฝิ่นได้เลือนหายไปจากแวดวงร้านอาหารนานแล้ว และเพื่อความอยู่รอด ร้านอาหารจำนวนมากเริ่มเข้าสู่ตลาดใหม่ที่ทำกำไรได้โดยการให้บริการหยำฉ่า (Yum cha) และงานเลี้ยงฉลองสมรส ซึ่งประจวบเหมาะกับความสนใจในอาหารตะวันตกที่เพิ่มขึ้นของชาวจีนในฮ่องกง

ทาร์ตไข่และชานมฮ่องกงกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมอาหารฮ่องกงในเวลาต่อมา อาจกล่าวได้ว่ารากเหง้าของสังคมฮ่องกงตามที่เข้าใจกันในปัจจุบันไม่ได้ถูกบ่มเพาะจนกระทั่ง ค.ศ. 1949 และอาหารของฮ่องกงก็มีรากเหง้าโดยตรงมาจากช่วงเวลานี้
ทศวรรษ 1960–1980: ความรุ่งเรือง
ภายในทศวรรษ 1960 ฮ่องกงผ่านพ้นช่วงที่เลวร้ายที่สุดของภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ และมีช่วงเวลาที่ยาวนานและต่อเนื่องของความสงบและการเปิดกว้างสัมพัทธ์ เมื่อเทียบกับการปกครองแบบคอมมิวนิสต์ในสมัยเหมา เจ๋อตงของจีนและการแยกตัวภายใต้กฎอัยการศึกในไต้หวัน ในเวลานั้นอาหารกวางตุ้งในฮ่องกงได้ก้าวล้ำกว่ากว่างโจว ซึ่งต้องเผชิญกับช่วงเวลาแห่งความเสื่อมถอยอันยาวนานหลังคอมมิวนิสต์ขึ้นสู่อำนาจ ความรุ่งเรืองที่เพิ่มขึ้นตั้งแต่กลางทศวรรษ 1960 ได้ทำให้เกิดความต้องการการรับประทานอาหารที่มีคุณภาพมากขึ้น เชฟจำนวนมากที่ใช้ช่วงเวลาแห่งการเรียนรู้ในกว่างโจวและเซี่ยงไฮ้ยุคก่อนคอมมิวนิสต์ เริ่มนำเสนอเมนูพิเศษที่เป็นเลิศที่สุดจากกว่างโจวและเซี่ยงไฮ้ย
ยุคก่อนคอมมิวนิสต์ เริ่มนำเสนอเมนูพิเศษที่เป็นเลิศที่สุดจากกว่างโจวและเซี่ยงไฮ้ยุคก่อน ค.ศ. 1949 ครอบครัวต่าง ๆ เลิกใช้บริการจัดเลี้ยงและหันไปใช้บริการร้านอาหารสำหรับมื้ออาหารเฉลิมฉลองเป็นส่วนใหญ่ อาหารทะเลเริ่มกลายเป็นอาหารพิเศษเฉพาะทางในทศวรรษ 1960 ตามด้วยอาหารประเภทเนื้อสัตว์ป่าในทศวรรษ 1970
กระแสความรุ่งเรืองนี้ยังผลักดันให้ชาวจีนในฮ่องกงตระหนักถึงแนวโน้มอาหารต่างชาติ และหลายคนเต็มใจที่จะทดลองใช้วัตถุดิบต่างชาติ เช่น หน่อไม้ฝรั่งและเครย์ฟิชจากออสเตรเลีย อาหารต่างชาติ เช่น อาหารญี่ปุ่นและอาหารเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เริ่มมีอิทธิพลต่ออาหารท้องถิ่น และจังหวะของการเปลี่ยนแปลงเร่งตัวขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1970 และต้นทศวรรษ 1980 สิ่งนี้ให้กำเนิดอาหารกวางตุ้งแนวใหม่ ( ) ที่รวมเอาอาหารต่างชาติ เช่น ซาชิมิ เข้าไว้ในงานเลี้ยงแบบกวางตุ้ง เป็นครั้งแรกที่ชาวจีนในฮ่องกงจำนวนมากเริ่มมีกำลังทางเศรษฐกิจที่จะเข้าใช้บริการร้านอาหารตะวันตกหลายแห่งที่เคยเป็นเขตแดนของชาวตะวันตกที่พำนักในต่างประเทศที่ร่ำรวยเป็นหลัก เช่น ร้านแกดดีส์ (Gaddi's) ของโรงแรมเพนน
ตกที่พำนักในต่างประเทศที่ร่ำรวยเป็นหลัก เช่น ร้านแกดดีส์ (Gaddi's) ของโรงแรมเพนนินซูล่า ในช่วงปีเหล่านี้ มีการเติบโตของความมั่งคั่งอย่างมากจากการลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ และหนึ่งในอาการที่แสดงออกอย่างเห็นได้ชัดของทัศนคติเศรษฐีใหม่ที่ตามมาในฮ่องกงช่วงทศวรรษ 1970 คือคำกล่าวประเภท "การผสมซุปหูฉลามกับข้าว" ( )
ทศวรรษ 1980–1990: ความเชื่อมโยงกับจีนแผ่นดินใหญ่และไต้หวัน
จีนเริ่มต้นนโยบายปฏิรูปและเปิดประเทศเมื่อเติ้ง เสี่ยวผิงขึ้นสู่อำนาจหลังจากเหมา เจ๋อตงถึงแก่อสัญกรรม การเปิดประเทศให้โอกาสเชฟจากฮ่องกงในการฟื้นฟูความสัมพันธ์กับเชฟจากจีนแผ่นดินใหญ่ที่ถูกตัดขาดไปใน ค.ศ. 1949 และโอกาสในการสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับอาหารจีนในภูมิภาคต่าง ๆ อาหารเหล่านี้หลายประเภทมีส่วนสนับสนุนอาหารกวางตุ้งแนวใหม่ในฮ่องกงด้วย การยกเลิกกฎอัยการศึกในไต้หวันใน ค.ศ. 1987 ช่วยเริ่มต้นความสัมพันธ์ของไต้หวันกับจีนแผ่นดินใหญ่และทำให้เกิดร้านอาหารที่เชี่ยวชาญด้านอาหารไต้หวันจำนวนมากในฮ่องกงเนื่องจากนักท่องเที่ยวและนักธุรกิจชาวไต้หวันใช้ฮ่องกงเป็นจุดกึ่งกลางสำหรับการไปเยือนจีนแผ่น
กท่องเที่ยวและนักธุรกิจชาวไต้หวันใช้ฮ่องกงเป็นจุดกึ่งกลางสำหรับการไปเยือนจีนแผ่นดินใหญ่ ตั้งแต่ ค.ศ. 1978 จนถึง 1997 ไม่มีการโต้แย้งเลยว่าฮ่องกงคือศูนย์กลางของอาหารจีน (ไม่ใช่เฉพาะอาหารกวางตุ้ง) ทั่วโลก โดยร้านอาหารจีนในจีนแผ่นดินใหญ่ ไต้หวัน และในหมู่ชุมชนชาวจีนโพ้นทะเล ต่างเร่งจ้างเชฟที่ผ่านการฝึกอบรมหรือเคยทำงานในฮ่องกง และเลียนแบบอาหารที่ได้รับการปรับปรุงหรือคิดค้นขึ้นในฮ่องกง "อาหารกวางตุ้งแบบฮ่องกง" ( ) กลายเป็นคำเรียกของอาหารจีนเชิงนวัตกรรมในช่วงเวลานี้ นอกจากนี้ยังมีข่าวลืออย่างไม่เป็นทางการว่ารัฐบาลจีนได้ปรึกษาหัวหน้าเชฟของ ในฮ่องกง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเครือร้านอาหารและจัดเลี้ยงแม็กซิม (Maxim's) อย่างลับ ๆ เพื่อให้สอนเชฟที่เฉวียนจวี้
รือร้านอาหารและจัดเลี้ยงแม็กซิม (Maxim's) อย่างลับ ๆ เพื่อให้สอนเชฟที่เฉวียนจวี้เต๋อ (Quanjude) ที่มีชื่อเสียงในปักกิ่งเกี่ยวกับวิธีการทำเป็ดปักกิ่งที่ดี ซึ่งเป็นเมนูเอกลักษณ์ของเฉวียนจวี้เต๋อ ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 เนื่องจากทักษะในการปรุงอาหารจานนี้ได้สูญหายไปเป็นส่วนใหญ่ในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม
หลัง ค.ศ. 1997
หลังฮ่องกงถูกส่งคืนแก่จีนใน ค.ศ. 1997 วิกฤตการณ์การเงินในเอเชียและการแพร่ระบาดของโรคซาร์ส (SARS) นำไปสู่ภาวะตกต่ำที่ยาวนานนับทศวรรษ ความรุ่งเรืองในแวดวงอาหารของฮ่องกงหยุดชะงักและร้านอาหารหลายแห่งถูกปิดตัว รวมถึงร้านอาหารที่มีชื่อเสียงจำนวนมาก เช่น ซันตุงลก (Sun Tung Lok) มีการโต้แย้งว่าการที่ระดับความมั่งคั่งของประชากรจากภูมิภาคชายฝั่งของจีนไล่ตามทัน โดยเฉพาะกลุ่มเศรษฐีใหม่ (ภาษาจีนเชิงเหยียด: ไต้ฝุ่น 大款) และเจ้าหน้าที่ที่ทุจริต (ภาษาจีนเชิงเหยียด: ไต้เย 大爺) ได้ผลักดันความต้องการอาหารรสเลิศจำนวนมาก เช่น เป๋าฮื้อและปลาเก๋า และอาหารสำหรับการเฉลิมฉลองหลายอย่างมีราคาแพงจนน่าตกใจจนเกินขีดความสามารถของครอบครัวชนชั้นกลางระดับสูงในฮ่อง
ลายอย่างมีราคาแพงจนน่าตกใจจนเกินขีดความสามารถของครอบครัวชนชั้นกลางระดับสูงในฮ่องกงหลายครอบครัว ในขณะเดียวกัน รสนิยมของชาวฮ่องกงก็มีความเป็นสากลมากขึ้นเมื่อเทียบกับคนรุ่นก่อน หลายคนในปัจจุบันสามารถชื่นชมอาหารยุโรปเฉพาะถิ่นมากกว่าจะเป็น "อาหารตะวันตก" แบบเหมารวม และการชื่นชมอาหารเอเชียอื่น ๆ โดยเฉพาะอาหารญี่ปุ่นและอาหารไทยก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ สิ่งเหล่านี้ทำให้เกิดร้านอาหารเฉพาะทางด้านชาติพันธุ์จำนวนมากที่มุ่งเป้าไปที่คู่รักชนชั้นกลางวัยหนุ่มสาวในด้านหนึ่ง และการควบรวมกันของร้านอาหารกวางตุ้งระดับหรูในอีกด้านหนึ่ง
ในช่วงต้นศตวรรษที่ 21 ของฮ่องกง แม้เศรษฐกิจของฮ่องกงจะฟื้นตัวบางส่วนจากความตกต่ำใน ค.ศ. 2003 ด้วยการแพร่ระบาดของโรคซาร์ส แต่นักวิชาการหลายคนโต้แย้งว่าเศรษฐกิจของฮ่องกงในปัจจุบันโน้มเอียงไปทางการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์และบริการทางการเงินอย่างหนัก สิ่งนี้ให้ความมั่งคั่งแก่คนส่วนน้อยเพียงไม่กี่กลุ่มและทำให้ฐานะทางเศรษฐกิจในระยะยาวไม่แน่นอนเมื่อเทียบกับเมืองที่ร่ำรวยมหาศาลและมีความหลากหลายมากกว่าในจีน เช่น เซี่ยงไฮ้และกว่างโจว และดินแดนแห่งนี้จึงไม่มีฐานเศรษฐกิจที่จะสนับสนุนการรับประทานอาหารระดับหรูหราขั้นสุดยอดในระดับมวลชนที่จำเป็นสำหรับการรักษาวัฒนธรรมการรับประทานอาหารที่คึกคักอีกต่อไป มุมมองทั่วไปเกี่ยวกับวัฒนธรรมการกินในปัจจุบันของฮ่องกงคือความเ
ที่คึกคักอีกต่อไป มุมมองทั่วไปเกี่ยวกับวัฒนธรรมการกินในปัจจุบันของฮ่องกงคือความเสื่อมถอยและการหยุดนิ่งอยู่กับความสำเร็จในอดีต ตัวอย่างเช่น นิตยสารด้านอาหาร เช่น อีตแอนด์ทราเวลวีคลี (Eat and Travel Weekly) รายงานว่ามีการคิดค้นอาหารประเภทใหม่พื้นฐานในฮ่องกงหลัง ค.ศ. 2000 น้อยกว่าในช่วงยุครุ่งเรืองทศวรรษ 1980 และร้านอาหารจำนวนมากมักจะหันไปทำให้เมนูชั้นสูงที่คิดค้นขึ้นในทศวรรษ 1980 กลายเป็นที่นิยมแทน ตลาดแรงงานของฮ่องกงสมัยใหม่ยังขัดขวางวิธีการดั้งเดิมในการบ่มเพาะเชฟชาวจีน ซึ่งนับจากนี้ต้องผ่านการฝึกงานเชิงปฏิบัติแบบตัวต่อตัวที่ยาวนานมาก มีเชฟน้อยมากที่เต็มใจเสียสละเวลาและความพยายามเพื่อทำอาหารแบบดั้งเดิมที่ไม่อนุญาตให้มีการลดขั้นตอน และเน้นย้ำเร
ลาและความพยายามเพื่อทำอาหารแบบดั้งเดิมที่ไม่อนุญาตให้มีการลดขั้นตอน และเน้นย้ำเรื่องเทคนิคมากกว่ามูลค่าทางเศรษฐกิจสุทธิของวัตถุดิบ ในทางกลับกัน นักวิชาการที่มองโลกในแง่ดีส่วนน้อยโต้แย้งว่าฮ่องกงอาจพัฒนาวัฒนธรรมนักชิม (foodie culture) ที่คล้ายกับระบบเศรษฐกิจที่พัฒนาแล้วอื่น ๆ และรักษาสิ่งที่ดีที่สุดของการปรุงอาหารแบบดั้งเดิมไว้ได้
ในอดีต แหล่งอาหารของฮ่องกงมาจากร้านค้าขนาดเล็กจำนวนมากแทนที่จะเป็นซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านค้าบางส่วนรวมถึง: ร้านขายข้าว ( ) ซึ่งทำหน้าที่เป็นคลังเก็บข้าวขนาดเล็ก; ร้านขายเหล้า ( ), ซึ่งให้บริการเครื่องดื่ม; ร้านสะดวกซื้อ ( , ทับศัพท์คำว่า "store" ในภาษากวางตุ้ง) ซึ่งเป็นร้านสะดวกซื้อเดี่ยว ๆ ที่มีชื่อเสียงที่สุดในการขายขนมปังอบสดใหม่ ส่วนประกอบหลักคือตลาดสด ( ) หนึ่งในตลาดแรก ๆ ในฮ่องกงคือตลาดเซ็นทรัล (Central Market) ที่เริ่มต้นในทศวรรษ 1840
แนวคิดเรื่องสิ่งอำนวยความสะดวกเดียวหรือซูเปอร์มาร์เก็ตที่จัดหาวัตถุดิบอาหารทั้งหมดไม่ได้เกิดขึ้นจนกระทั่งต้นทศวรรษ 1970 เมื่อเวลคัม (Wellcome) เครือข่ายร้านขายของชำในท้องถิ่น เปลี่ยนรูปแบบเป็นซูเปอร์มาร์เก็ต ซูเปอร์มาร์เก็ตปรับอากาศไม่ได้กลายเป็นมาตรฐานจนกระทั่งทศวรรษ 1980 แนวโน้มอาหารที่ได้รับแรงบันดาลใจจากลัทธิสิ่งแวดล้อมหรือความยั่งยืนของตะวันตกในช่วงต้นศตวรรษที่ 21 เช่น อาหารธรรมชาติ อาหารอินทรีย์ อาหารที่ไม่ผ่านการดัดแปลงพันธุกรรม อาหารท้องถิ่น และตลาดเกษตรกร ถูกละเลยโดยประชากรส่วนใหญ่ของฮ่องกง ตลาดเกษตรกรของตะวันตกมีความคล้ายคลึงกันบางประการกับตลาดสดแบบดั้งเดิมของจีน อย่างไรก็ตาม การสนับสนุนตลาดสดส่วนใหญ่มาจากความชอบทางวัฒนธรรมดั้งเดิมข
ดิมของจีน อย่างไรก็ตาม การสนับสนุนตลาดสดส่วนใหญ่มาจากความชอบทางวัฒนธรรมดั้งเดิมของจีนมากกว่าเรื่องความยั่งยืน และตลาดสดมีลักษณะหลายอย่างที่ถูกประณามโดยนักสิ่งแวดล้อมตะวันตกสมัยใหม่ในข้อหา "การทารุณสัตว์" (การขายสัตว์มีชีวิตเพื่อเป็นอาหาร) และ "ระยะทางอาหารสูง" (High food miles - ผลไม้และอาหารทะเลจากทวีปอื่น)
นิสัยการรับประทานอาหาร

ขนาดของอาหารที่เสิร์ฟในร้านอาหารส่วนใหญ่นั้นถือว่าค่อนข้างเล็กตามมาตรฐานสากล โดยเฉพาะเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศตะวันตกส่วนใหญ่ เช่น สหรัฐและแคนาดา อาหารจานหลักมักมาพร้อมกับคาร์โบไฮเดรตในปริมาณมาก เช่น ข้าวหรือบะหมี่ (เมี่ยน) โดยทั่วไปผู้คนจะรับประทานอาหาร 5 มื้อต่อวัน

วัตถุดิบ
เช่นเดียวกับอาหารกวางตุ้งในที่อื่น ๆ การทำอาหารของฮ่องกงใช้วัตถุดิบหลากหลายและพบได้บ่อย ได้แก่:

* ไข่เยี่ยวม้า
* ไข่เค็ม
* ผักกาดขาว
* เห็ดหอม
* คะน้า
* ถั่วแดง
* ซอสฮอยซิน
* กุนเชียง
* กุ้งแห้ง
* หอยเชลล์แห้ง
* พุทราจีน
* เมล็ดบัว

แบบอาหารจีนและเอเชียอื่น ๆ
หาบเร่แผงลอย
 คั่ว]]
โดยพื้นฐานแล้วคือร้านขายอาหารริมทาง ดำเนินการโดยคนหนึ่งหรือสองคนที่เข็นรถเข็น รถเข็นเหล่านี้มักเคลื่อนที่ได้สะดวกมาก ช่วยให้ธุรกิจมีอิสระในการขายของว่างในพื้นที่ใดก็ได้ที่มีประชากรหนาแน่นที่สุด ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง แม้ร้านเหล่านี้จะได้รับความนิยมอย่างมากในทศวรรษ 1970 และ 1980 แต่กฎระเบียบด้านสุขภาพที่เข้มงวดและข้อจำกัดในรูปแบบอื่น ๆ เช่น การเช่าพื้นที่เทียบกับการจำกัดใบอนุญาตหาบเร่ได้กลายเป็นภาระต่อวัฒนธรรมอาหารเคลื่อนที่นี้ คำว่าจ๋ากุ๋ย (Jau Gwei) กลายเป็นคำที่เกี่ยวข้องกับหาบเร่ที่พยายามหลบเลี่ยงข้อจำกัด

ตัวอย่างเช่น:
* ลูกชิ้นปลา
* พุดฉ่ายโก๋ (ขนมถ้วยจีนหรือ )
* วาฟเฟิลไข่
* เกาลัดคั่ว

อาหารกวางตุ้ง
ในฐานะกลุ่มวัฒนธรรมที่โดดเด่นที่สุดในฮ่องกง อาหารกวางตุ้งจึงเป็นกระดูกสันหลังของการทำอาหารที่บ้านและแวดวงการรับประทานอาหารนอกบ้าน ร้านอาหารกวางตุ้งที่มีชื่อเสียงในยุคแรกหลายแห่ง รวมถึง ต้าซานยฺเหวียน (Tai San Yuan) และร้านน้ำชาลุกหยู (Luk Yu Tea House) เดิมเป็นสาขาในฮ่องกงของร้านอาหารชื่อดังที่มีฐานอยู่ในกว่างโจว และเชฟส่วนใหญ่ในฮ่องกงจนถึงทศวรรษ 1970 ได้ใช้ช่วงเวลาแห่งการเรียนรู้การทำงานในอุตสาหกรรมร้านอาหารในกว่างโจว อาหารที่มีชื่อเสียงส่วนใหญ่ในฮ่องกงถูกนำเข้ามาในดินแดนผ่านทางกว่างโจว โดยมักจะได้รับการปรับปรุงด้วยความตระหนักในรสนิยมระดับสากล ราคาอาหารกวางตุ้งครอบคลุมช่วงราคาที่กว้างที่สุด ตั้งแต่โหล่วเม่ย (lou mei - อาหารพะโล้) ของธุรกิจขน
อบคลุมช่วงราคาที่กว้างที่สุด ตั้งแต่โหล่วเม่ย (lou mei - อาหารพะโล้) ของธุรกิจขนาดเล็กไปจนถึงอาหารเลิศรสจากเป๋าฮื้อที่มีราคาแพงที่สุด
อาหารประเภทหนึ่งที่พัฒนาขึ้นอย่างมากในอาหารกวางตุ้งคือติ่มซำ (Dim sum) พนักงานเสิร์ฟจะเข็นรถเข็นที่วางตะกร้านึ่งซ้อนกันเป็นชั้น ๆ หรือจานอาหารขนาดเล็กเพื่อให้ลูกค้าได้เลือก ติ่มซำประกอบด้วยอาหารที่มีพื้นฐานจากเนื้อสัตว์ อาหารทะเล ผัก ตลอดจนของหวานและผลไม้ คำว่า "หยำฉ่า"( ) มีความหมายเดียวกับการรับประทานติ่มซำสำหรับชาวฮ่องกง เป็นธรรมเนียมที่ครอบครัวจะไปรับประทานติ่มซำในวันหยุดสุดสัปดาห์ โดยตามประเพณีดั้งเดิมแล้วอาหารส่วนใหญ่จะใช้วิธีการนึ่ง

ตัวอย่างของอาหารกวางตุ้งแบบฮ่องกง ได้แก่:
* บะหมี่รถเข็น

* ซิวเม่ย์
* ซาลาเปาหมูแดง
* ขนมจีบ
* ฮะเก๋า
* ลูกชิ้นนึ่ง
* บะจ่างห่อใบตอง
* ฝันโก๋
* ฟองเต้าหู้ห่อหมู
* ปอเปี๊ยะทอด
* ก๋วยเตี๋ยวหลอด
* ข้าวผัดฮกเกี้ยน
* ไก่ทอดกรอบ
* หมี่กรอบราดหน้าทะเล
* ขาหมูตุ๋นขิงและน้ำส้มสายชู

หม้อไฟ

อาหารประเภทหม้อไฟนี้เป็นที่รู้จักในภาษากวางตุ้งว่าต๋าปินโหล่ว ( ) มีความโดดเด่นในแง่ที่ว่าทุกคนทำหน้าที่เป็นเชฟ หม้อน้ำเดือด (เป็นน้ำซุป และลูกค้าสามารถเลือกรสชาติน้ำซุปที่ต้องการได้) จะถูกวางไว้กลางโต๊ะ และโดยพื้นฐานแล้วทุกคนจะต้มวัตถุดิบของตัวเองในหม้อนั้น เมนูนี้ได้รับความนิยมสูงมากและมักจะรับประทานคู่กับเบียร์เย็นหรือน้ำอัดลม อาหารนี้เป็นเรื่องปกติในช่วงฤดูหนาวที่หนาวเย็น เนื่องจากผู้คนจะมาสวมกอดกันรอบกองไฟ (หม้อไฟ) รูปแบบนี้ยังถือว่าเป็นการสร้างความบันเทิงด้วย
ตัวอย่างได้แก่:
* น้ำซุปเดือด
* เนื้อวัว เนื้อหมู เนื้อไก่
* ปู กุ้ง หอยตลับ
* ผักกาดขาว แคร์รอต ผักกาดหอม
* ลูกชิ้นปลา ลูกชิ้นเนื้อ
* เต้าหู้

เครื่องดื่มแบบฮ่องกง
เครื่องดื่มที่ไม่มีแอลกอฮอล์มีความเกี่ยวข้องโดยเฉพาะกับฉ่าช้านแท้ง (cha chaan teng) ร้านอาหารประเภทหนึ่งที่โดดเด่นในฮ่องกง เนื่องจากสูตรเครื่องดื่มไม่ได้อิงตามแฟรนไชส์ เครื่องดื่มส่วนใหญ่จึงอาจแตกต่างกันไปตามแต่ละร้านอาหาร มักใช้ภาชนะน้ำตาลกรวดและน้ำเชื่อมเพื่อเพิ่มความหวาน

เครื่องดื่มบางชนิดที่มีต้นกำเนิดมาจากวัฒนธรรมชาของไต้หวัน เช่น ชานมไข่มุกและชาเขียวน้ำผึ้ง ถูกนำเข้ามาในฮ่องกงและกลายเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมเครื่องดื่มของฮ่องกง
ตัวอย่างได้แก่:
* ชานมฮ่องกง
* กาแฟ
* ยฺวิ้นเยิ้ง
* ถั่วแดงปั่น
* น้ำเต้าหู้
* น้ำอ้อย
* ชามะนาว

* โอวัลติน
* ไมโล (เครื่องดื่ม)
* ฮอร์ลิกส์
* นมอัลมอนด์
* แบล็กคาว (黑牛) โค้กเย็นจัดหนึ่งแก้วที่มีไอศกรีมหนึ่งสกูปลอยอยู่ด้านบน
* ห่ำเหน่งชิก (鹹檸七) สไปรท์หรือเซเว่นอัพหนึ่งแก้วใส่พุทราดองหรือมะนาวดองเค็ม

ชาจีน

ใบชาและการผสมผสานที่หลากหลายถูกนำมาใช้สำหรับชาจีน ในทศวรรษ 1950 และ 1960 พลเมืองจะไปร้านน้ำชาพร้อมกับนกสัตว์เลี้ยงของพวกเขาที่ขังอยู่ในกรงนก ชายามเที่ยงเป็นช่วงเวลาพักผ่อนที่จำเป็นในช่วงกลางวัน ในปัจจุบันน้ำชาสามารถดื่มควบคู่ไปกับมื้ออาหารใดก็ได้

ตัวอย่างได้แก่:
* ชาเก๊กฮวย
* ชาโบเหล่ย
* ชารวมสมุนไพร 24 ชนิด

แบบตะวันตก
อาหารตะวันตกแบบฮ่องกง
อาหารที่ดัดแปลงมาจากวัฒนธรรมการกินของโลกตะวันตก แต่ไม่ได้ถูกจัดประเภทให้อยู่ในประเทศใดประเทศหนึ่งโดยเฉพาะ จะรวมอยู่ในหมวดหมู่นี้ ในฮ่องกงเป็นที่รู้จักกันในชื่อไซช้าน ( , 'อาหารตะวันตก') และนอกฮ่องกงจะเรียกว่า อาหารตะวันตกแบบฮ่องกง หรือ อาหารคันโต-เวสเทิร์น (Canto-Western cuisine) ร้านอาหารที่นำเสนออาหารแบบนี้มักเป็นฉ่าช้านแท้ง ( , ร้านอาหารฮ่องกง) สำหรับระดับยอดนิยมทั่วไป และไซช้านแท้ง ( , 'ภัตตาคารตะวันตก') สำหรับระดับที่หรูหราขึ้นมา ร้านอาหารที่คาดหวังกลุ่มนักท่องเที่ยวมักมีทั้งเมนูตะวันออกและตะวันตก อาหารส่วนใหญ่ได้รับการปรับเปลี่ยนให้เข้ากับรสชาติของชาวจีน และมีอิทธิพลของจีนโดยเฉพาะอิทธิพลจากกวางตุ้งผสมผสานอยู่ เช่น
กับรสชาติของชาวจีน และมีอิทธิพลของจีนโดยเฉพาะอิทธิพลจากกวางตุ้งผสมผสานอยู่ เช่น สเต็กเนื้อสันในหมักซีอิ๊ว เสิร์ฟในน้ำเกรวีที่มีซีอิ๊วเป็นส่วนประกอบหลัก เคียงด้วยข้าวผัดหรือพาสตา 
ตัวอย่างได้แก่:
* แซนด์วิชไข่และเนื้อวัว ทำจากขนมปังขาวสองแผ่น เนื้อวัวกระป๋อง (เป็นที่โปรดปรานของผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอังกฤษในศตวรรษที่ 20 มากกว่าเนื้อวัวสดในท้องถิ่น) และไข่คนที่นุ่มฟู (วัตถุดิบที่เริ่มเติมเข้าไปครั้งแรกที่ฉ่าช้านเท้ง) มักจะทำให้นุ่มฟูด้วยการเติมน้ำนมหรือครีม และแป้งข้าวโพด 
* ทาร์ตไข่ 
* มักกะโรนีน้ำเสิร์ฟพร้อมไข่ดาวและไส้กรอกหรือแฮมแผ่นบาง
* ปีกไก่ทอด บางครั้งเสิร์ฟพร้อมมันฝรั่งทอดและสลัด
* สเต็กเนื้อสันในแบบจีน (จีน: 中式牛柳)
* ไก่มะนาว (จีน: 西檸雞)
* ปี
ันฝรั่งทอดและสลัด
* สเต็กเนื้อสันในแบบจีน (จีน: 中式牛柳)
* ไก่มะนาว (จีน: 西檸雞)
* ปีกไก่ซอสสวิส
* ซี่โครงหมูสลัด (จีน-เยล: 沙律骨): ซี่โครงหมูทอดราดมายองเนสและนมข้นหวาน
* บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเสิร์ฟพร้อมไส้กรอก ไข่ดาว หรือแฮมแผ่นบาง
* เฟรนช์โทสต์ ภาษาจีนเรียกว่าไซโตซี ( , 'ขนมปังปิ้งตะวันตก' ย่อมาจาก , เป็นการทับศัพท์คำว่า French toast)
* ข้าวหน้าหมูทอดอบ อบด้วยหมูทอดและข้าวผัด มักเสิร์ฟพร้อมซอสมะเขือเทศและชีส 
* ซุปบอชช์แบบฮ่องกง (ปรุงด้วยมะเขือเทศ แต่มักไม่ใส่บีตรูตหรือซาวร์ครีม)
* ชานมฮ่องกง เครื่องดื่มที่ทำจากชาซีลอน ชาดำ และน้ำนม 
* ชามะนาว ชาดำพร้อมมะเขือเทศสดฝาน เสิร์ฟแบบร้อนหรือเย็น มักใส่น้ำเชื่อม
ดูเพิ่ม

* อาหารประเภทย่างในฮ่องกง
* อาหารกวางตุ้ง
* อาหารมาเก๊า
* วัฒนธรรมฮ่องกง
* คาเฟ่บนชั้นบนในฮ่องกง
* รายการอาหารจีน
* ครัวส่วนตัว
* ขนมหวานแบบดั้งเดิมในฮ่องกง
* สมาคมเชฟฮ่องกง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

*Gourmet Paradise – Hong Kong Tourism Board