SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
อุทยานแห่งชาติน้ำตกชาติตระการ
อุทยานแห่งชาติน้ำตกชาติตระการ เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในอำเภอชาติตระการ จังหวัดพิษณุโลก ประเทศไทย จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2530 เป็นส่วนหนึ่งของเขตนิเวศป่าฝนหลวงพระบาง พื้นที่ส่วนใหญ่ของอุทยานเป็นป่าไม้ไม่ผลัดใบ และเป็นที่ตั้งของต้นน้ำหลายสาย รวมถึงแม่น้ำแควน้อย จุดเที่ยวชมที่สำคัญของอุทยานคือ น้ำตกปากรอง หรือน้ำตกชาติตระการ ซึ่งมีหาดทรายอยู่ใกล้บริเวณที่ว่ายน้ำ

อุทยานแห่งชาติน้ำตกชาติตระการมีความหลากหลายทางชีวภาพ สัตว์ที่พบได้แก่ เก้ง หมูป่า ไก่ป่า กระจง กระรอก กระเล็น และนกหลายสายพันธุ์ พืชที่พบได้แก่ ปาล์ม ไผ่ ยาง
แหล่งท่องเที่ยว
น้ำตกชาติตระการ
น้ำตกชาติตระการ หรือ น้ำตกปากรอง มีด้วยกันทั้งหมด 7 ชั้น แต่ละชั้นก็มีชื่อที่เรียกแตกต่างกันไป และมีความสวยสดงดงามตามลักษณะของภูมิประเทศ
* ชั้นที่ 1 ชื่อ มะลิวัลย์ เป็นลานน้ำขนาดใหญ่ ที่รองรับน้ำจากชั้นที่ 2 มีความสูงประมาณ 8 เมตร ซึ่งเป็นหน้าผาสูงชัน สามารถลงเล่นได้ บางจุดหากลึกมากก็จะมีป้ายแจ้งให้ทราบ 
* ชั้นที่ 2 ชื่อ กรรณิการ์ ระยะทางขึ้นเขาซึ่งมีความลาดชั้นมาก ต้องใช้ความระมัดระวังในการเดินเท้า ความสวยงามจะแตกต่างจากชั้นที่ 1 เนื่องจากเป็นหน้าผาที่มีหินชั้นลดหลั่นกันไป สายน้ำจะมารวมกันในช่องหินซึ่งทะลุไปยังชั้นที่ 1 ในการขึ้นไปท่องเที่ยวยังชั้นที่ 2 ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง หากพลัดตกลงไปในช่องหิน
ท่องเที่ยวยังชั้นที่ 2 ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง หากพลัดตกลงไปในช่องหินอาจทำให้เกิดอันตรายได้ ชั้นที่ 3 ใช้เส้นทางได้ 2 ทาง ได้แก่ ปีนชั้นหินขึ้นไปสู่ชั้น 3 โดยตรง หรือเดินทางเท้าตามเส้นทางของอุทยาน 
* ชั้นที่ 3 ชื่อ การะเกด สามารถให้นักท่องเที่ยวลงเล่นน้ำได้ ซึ่งลักษณะคล้ายอ่างน้ำขนาดใหญ่
แหล่งท่องเที่ยวอื่น ๆ
* ผาแดง หน้าผาที่มีลักษณะชันมีหินทรายสีแดง เส้นทางนี้ต้องใช้เจ้าหน้าที่นำทาง
* น้ำตกนาจาน มีทั้งหมด 7 ชั้น แต่หินค่อนข้างลื่น จึงยังไม่เปิดเป็นทางการ
* ผากระดาน เป็นภาพแกะสลักของมนุษย์หินยุคโบราณ ลักษณะเป็นรูปทรงเหมือนเรขาคณิต
* ถ้ำน้ำมุด เกิดจากน้ำตกนาจาน แยกเป็น 3 สาย
* ถ้ำกา มีร่องรอยของมนุษย์โบราณ แกะสลักไว้บนแผ่นหินขนาดใหญ่ ราวกว่า 7,000 ปี

ระเบียงภาพ

ไฟล์:Chat Trakan Waterfall 03.jpg
ไฟล์:Chat Trakan Waterfall 02.jpg
ไฟล์:Chat Trakan Waterfall 01.jpg

อ้างอิง
อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง
อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่และแม่ฮ่องสอนของประเทศไทย โดยในเขตอุทยาน มีภูมิทัศน์ต่าง ๆ ได้แก่ จุดชมวิวภูเขา น้ำตก และบ่อน้ำร้อน

อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดังอยู่ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ไปทางทิศเหนือประมาณ มีพื้นที่ครอบคลุมอำเภอแม่แตงและเวียงแหงของจังหวัดเชียงใหม่ และตำบลแม่ฮี้ อำเภอปายของจังหวัดแม่ฮ่องสอน อุทยานมีพื้นที่ เป็นต้นน้ำของแม่น้ำปิงและแม่น้ำปาย จุดที่สูงที่สุดคือดอยช้าง มีความสูง
จุดท่องเที่ยวที่น่าสนใจ ได้แก่ ดอยช้างและดอยแก้วลม ซึ่งเป็นจุดชมวิวทะเลหมอกในตอนเช้าของฤดูหนาว นอกจากนี้ยังมีน้ำตกห้วยน้ำดัง มีความสูง 4 ชั้น สูงประมาณ และกว้าง น้ำตกอีกแห่งคือ น้ำตกแม่เย็น มีน้ำไหลตลอดทั้งปี บ่อน้ำร้อนภายในอุทยานได้แก่ บ่อโป่งเดือด มีประมาณสามถึงสี่บ่อ และบ่อท่าปายในอำเภอปาย

ความหลากหลายทางชีวภาพ
พืชที่พบในเขตอุทยานมีหลายพันธุ์ ทั้งพันธุ์ที่ผลัดใบและไม่ผลัดใบ เช่น ตะเคียน ยางนา แดง ตะแบก ประดู่ สนสองใบ เต็ง และรัง

สัตว์ที่อาศัยอยู่ในเขตอุทยาน ได้แก่ ช้าง กวางป่า เสือโคร่ง ลิงมาคาก พังพอน เม่น อีเห็น หมูป่า นกเอี้ยงคำ และนกปรอด

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* กรมอุทยานแห่งชาติ: อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง
อุทยานแห่งชาติแม่โถ
อุทยานแห่งชาติแม่โถ เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในอำเภอแม่แจ่มและอำเภอฮอดในจังหวัดเชียงใหม่ประเทศไทย มีพื้นที่ 491.05 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่บนเทือกเขาที่ทอดยาวมาจากอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ อุทยานแห่งนี้เกิดจากการจัดตั้งหน่วยพัฒนาต้นน้ำที่ 6 (ดอยแม่โถ) ใน พ.ศ. 2517 ต่อมาใน พ.ศ. 2534 เจ้าหน้าที่กรมป่าไม้ได้มาสำรวจพื้นที่แห่งนี้เพิ่มเติม เพื่อจัดตั้งอุทยานแห่งชาติแม่โถ
ที่ทำการของอุทยานตั้งอยู่ในอำเภอแม่แจ่ม ตั้งอยู่ที่ความสูงประมาณ 1,200 เมตรจากระดับน้ำทะเล ส่วนยอดเขาที่สูงที่สุดคือ ดอยกิ่วไร่ม้ง อยู่ในพื้นที่บ้านปางหินฝน ตำบลปางหินฝน อำเภอแม่แจ่ม โดยมีความสูง 1,699 เมตรจากระดับน้ำทะเล ป่าที่พบในเขตอุทยานมีหลายประเภท ได้แก่ ป่าดิบชื้น ป่าดิบเขา ป่าเบญจพรรณ ป่าสนเขา และป่าเต็งรัง สัตวที่พบในเขตอุทยานส่วนใหญ่มักอพยพไปหากินในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอมก๋อย ดงสามหมื่น หรือป่าแม่ปาย ปลาพบได้มากในน้ำแม่แจ่ม

บริเวณใกล้เคียงกับอุทยาน มีศูนย์พัฒนาโครงการหลวงแม่โถ ซึ่งจัดตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมอาชีพเกษตรกรแผนใหม่ทดแทนการปลูกฝิ่นและลดใช้สารเคมีกะหล่ำปลี
จุดท่องเที่ยว
* ถ้ำหลวงแม่ตูม เป็นถ้ำตันลึกประมาณ 500 เมตร มีหินงอกหินย้อยและมีค้างคาวอาศัยอยู่
* น้ำตกแม่แอบ ตั้งอยู่ห่างที่จากที่ทำการประมาณ 9 กิโลเมตร
* จุดชมทิวทัศน์แม่โถ ในฤดูหนาวจะเห็นทิวทัศน์ทะเลหมอก ส่วนในช่วงเดือนมกราคม–กุมภาพันธ์ จะพบต้นนางพญาเสือโคร่งออกดอกบานสะพรั่ง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* กรมอุทยานแห่งชาติ: อุทยานแห่งชาติแม่โถ
อุทยานแห่งชาติออบขาน
อุทยานแห่งชาติออบขาน เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในอำเภอแม่วาง อำเภอสะเมิง อำเภอสันป่าตอง และอำเภอหางดงในจังหวัดเชียงใหม่ของประเทศไทย มีพื้นที่ 236.17 ตารางกิโลเมตร เป็นอุทยานมีเกิดจากนโยบายเพิ่มพื้นที่ป่าอนุรักษ์ใน พ.ศ. 2532 ปัจจุบันที่ทำการของอุทยานตั้งอยู่ในอำเภอหางดง

อุทยานแห่งชาติออบขานตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าสะเมิงและป่าแม่ขาน-แม่วาง ลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อนอยู่ในแนวเทือกเขาถนนธงชัยที่เชื่อมต่อมาจากดอยอินทนนท์ ภูเขาสูงที่สุด คือ ขุนเตียน สูง 1,550 เมตร และเนื่องด้วยภูเขาที่สูง-ต่ำสลับซับซ้อนกันนี้เอง ทำให้สภาพป่ามีหลายประเภท ได้แก่ ป่าเต็งรัง ป่าเบญจพรรณ ป่าดิบแล้ง ป่าดิบเขา และป่าสนเขา
จุดท่องเที่ยว
* ถ้ำตั๊กแตน เป็นถ้ำหินงอกหินย้อยในภูเขาหินปูนขนาดใหญ่
* ออบขาน เกิดกระแสน้ำที่ไหลจนหินแยกออกจากกัน กลายเป็นโกรกธารออบขานลึก 25 เมตร และยาวถึง 300 เมตร
* ออบไฮ ลักษณะคล้ายออบขานแต่มีขนาดเล็กกว่า โดยหน้าออบไฮมีน้ำตื้น ริมฝั่งมีหาดทรายเล็ก ๆ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* กรมอุทยานแห่งชาติ: อุทยานแห่งชาติออบขาน
อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบ
อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบ หรือ อุทยานแห่งชาติมุกดาหาร เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในจังหวัดมุกดาหาร ประเทศไทย เป็นหนึ่งในอุทยานที่มีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดในประเทศไทย โดยอุทยานแห่งนี้เป็นที่ตั้งของหินรูปทรงประหลาดและถ้ำที่มีจิตรกรรมวาดด้วยมือ

ภูมิศาสตร์
อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบตั้งอยู่ในอำเภอเมืองมุกดาหารและอำเภอดอนตาล อยู่ห่างจากเทศบาลเมืองมุกดาหารไปทางทิศใต้ประมาณ อุทยานมีพื้นที่ จุดที่สูงสุดที่สุดคือภูจงศรี มีความสูง

ประวัติ
อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบเป็นที่ตั้งของถ้ำที่มีจิตรกรรมวาดด้วยมือ คาดว่ามีอายุราว 3,000–5,000 ปี ชื่อของถ้ำมีชื่อว่า "ถ้ำฝ่ามือแดง" สื่อถึงสีที่ใช้วาดรูปบนผนังถ้ำมีสีแดง
จุดท่องเที่ยว
น้ำตกภายในเขตอุทยานอย่างน้ำตกภูถ้ำพระมีน้ำไหลเป็นบางฤดูกาล เหนือขึ้นไปจากน้ำตกแห่งนี้ มีพระพุทธรูปขนาดสามฟุต พร้อมด้วยพระพุทธรูปไม้ขนาดเล็กและหุ่นรูปสัตว์จำนวนมาก

อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบเป็นที่ตั้งของหินรูปทรงประหลาด โดยรูปร่างคล้ายกับเห็ด ศาลา หรือหงส์ เป็นต้น จุดชมทิวทัศน์ของที่นี่สามารถมองเห็นตัวเมืองมุกดาหาร แม่น้ำโขง และประเทศลาว

ความหลากหลายทางชีวภาพ
ป่าไม้ส่วนใหญ่ในเขตอุทยานเป็นป่าไม้ผลัดใบ พืชที่พบในเขตอุทยานได้แก่ ตะเคียน ตะโก มะค่าโมง ยาง ทิว จำปา สาละ และรัง สัตว์ที่พบในเขตอุทยานได้แก่กวางและหมูป่า นกที่พบมีหลายชนิด ได้แก่ ไก่ป่า ไก่ฟ้า และนกยูงเขียว
ใน ค.ศ. 2005 ได้มีการค้นพบกบสายพันธุ์ใหม่ที่มีชื่ออนุกรมวิธาน Fejervarya triora ในเขตอุทยาน

อ้างอิง
อุทยานแห่งชาติเขาแหลม
อุทยานแห่งชาติเขาแหลม เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเทือกเขาตะนาวศรีในจังหวัดกาญจนบุรีของประเทศไทย มีพื้นที่ประมาณ 1,500 ตารางกิโลเมตร

อุทยานมีพื้นที่ล้อมรอบอ่างเก็บน้ำเขาแหลมซึ่งอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 340 กิโลเมตร และพื้นที่บางส่วนได้ถูกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 323 ตัดผ่าน นอกจากนี้อุทยานยังอยู่ใกล้กับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอุทยาน ป่าไม้ในเขตอุทยานเป็นแบบผสมเพราะมีทั้งไม้ผลัดใบและไม่ผลัดใบ สัตว์ใหญ่ที่พบได้แก่ เสือ ช้าง กวาง เก้ง และหมูป่า
อุทยานแห่งชาติเขาแหลมเป็นสถานที่ถ่ายทำรายการ เซอร์ไวเวอร์ ของนิวซีแลนด์ในฤดูกาลที่สอง ในชื่อภาค เซอร์ไวเวอร์นิวซีแลนด์: ไทยแลนด์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* ข้อมูลและคำบรรยายอุทยานแห่งชาติเขาแหลม 
* อุทยานแห่งชาติเขาแหลมที่ westernforest.org 
* แผนที่อุทยานแห่งชาติเขาแหลมจากฐานข้อมูลเขตคุ้มครอง (UNEP และ IUCN) 
* แผนที่อุทยานแห่งชาติเขาแหลม
อุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง
อุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในอำเภอทับสะแกและอำเภอบางสะพานของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในประเทศไทย มีพื้นที่ 158.43 ตารางกิโลเมตร ได้รับการจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติใน พ.ศ. 2534 เขตอุทยานเป็นที่ตั้งของหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติที่ หย.1 (เขาล้าน) และหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติที่ หย.2 (ขาอ่อน)
ประวัติ
ใน พ.ศ. 2530 กรมป่าไม้ได้รับแจ้งว่าในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าทับสะแก มีน้ำตก 2 แห่งซึ่งสมควรจัดตั้งเป็นวนอุทยาน จึงได้ให้เจ้าหน้าที่หน่วยป้องกันรักษาป่าที่ ปจ.3 (ทับสะแก) ออกไปสำรวจ ปรากฏว่า พื้นที่ดังกล่าวมีน้ำตกขาอ่อน (ทับมอญ) และน้ำตกห้วยหินดาด เหมาะสมจัดตั้งเป็นวนอุทยาน ผู้อำนวยการกองอุทยานแห่งชาติจึงเสนอกรมป่าไม้เห็นควรจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ ต่อมากองอุทยานแห่งชาติได้ให้หัวหน้าวนอุทยานน้ำตกห้วยยางทำการสำรวจบริเวณน้ำตกทั้ง 2 แห่ง ต่อมาในช่วงกลางปี 2531 ได้มีข้อเสนอให้สำรวจพื้นที่หาดวนกรเพื่อผนวกเป็นอุทยานแห่งชาติด้วย และใน พ.ศ. 2532 ได้ผนวกป่าวังด้วนและป่าห้วยยาง (หาดวนกร) เข้ากับพื้นที่ทั้งหมดจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง
ป่าห้วยยาง (หาดวนกร) เข้ากับพื้นที่ทั้งหมดจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง และใน พ.ศ. 2534 ได้รับการจัดตั้งให้เป็นอุทยานแห่งชาติตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา
อุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง ได้รับรางวัลอุทยานแห่งชาติสีเขียว (Green National Parks) ระดับทอง (ดีเยี่ยม) ประจำปี 2563

ภูมิประเทศ
ตั้งอยู่บนเทือกเขาตะนาวศรี โดยมียอดเขาหลวงเป็นยอดเขาที่สูงที่สุด และยังเป็นสถานที่ที่พบปูเจ้าฟ้าอีกด้วย ป่าที่พบเป็นป่าเบญจพรรณ ป่าดิบเขา และป่าดิบแล้ง ลักษณะดินเป็นดินร่วนปนทราย และหินเป็นหินแกรนิตและหินลูกรัง นอกจากนี้ เขตอุทยานเป็นพื้นที่ให้กำเนิดต้นน้ำหลายสาย ได้แก่ คลองอ่างทอง คลองแก่ง คลองทับสะแก คลองจะกระ คลองไข่เน่า คลองตาเกล็ด คลองห้วยยาง คลองห้วยมา และคลองหินจวง
จุดท่องเที่ยว
* น้ำตกเขาล้าน เป็นน้ำตก 5 ชั้น บางชั้นมีแอ่งน้ำที่สามารถลงเล่นได้
* น้ำตกขาอ่อน (ทับมอญ) เป็นน้ำตกขนาดเล็ก 9 ชั้น มีความสูงเกินกว่า 10 เมตร มีแอ่งน้ำตามชั้น สภาพทางเดินขึ้นน้ำตกค่อนข้างชุ่มชื้น
* น้ำตกห้วยยาง เป็นน้ำตกที่ไหลลงจากยอดเขาหลวง มีทั้งหมด 7 ชั้น โดยในชั้นที่ 4 มีทางแยกขึ้นสู่จุดชมดวงอาทิตย์ขึ้น ส่วนในชั้นที่ 5 มองเห็นสายน้ำตกจากหน้าผาสูงประมาณ 15 เมตร
* ยอดเขาหลวง เป็นจุดที่สูงที่สุดในอุทยาน และเป็นแนวเขตธรรมชาติที่ใช้แบ่งเขตประเทศไทยและประเทศพม่า

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* อุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง จากสำนักอุทยานแห่งชาติ
อุทยานแห่งชาติลำคลองงู
อุทยานแห่งชาติลำคลองงู เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในอำเภอทองผาภูมิของจังหวัดกาญจนบุรีในประเทศไทย มีพื้นที่ 672.77 ตารางกิโลเมตร ได้รับการจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติใน พ.ศ. 2552 ในเขตอุทยานมีหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติทั้งหมด 9 หน่วย
ประวัติ
กรมป่าไม้ได้รับข้อเสนอจากสโมสรโรตารีทองผาภูมิให้จัดตั้งพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าเขาพระฤๅษีบ่อแร่แปลง 2 เป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อกรมป่าไม้พิจารณาแล้ว จึงจัดตั้งพื้นที่ป่าดังกล่าวให้เป็นอุทยานแห่งชาติตามพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 ต่อมาใน พ.ศ. 2543 ได้มีข้อเสนอให้ดึงพื้นที่ที่จะส่งผลกระทบต่อการจัดตั้งอุทยานแห่งชาติ ออกจากพื้นที่เตรียมประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติลำคลองงู และในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552 อุทยานแห่งชาติลำคลองงูได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 123 ของประเทศไทย
ภูมิศาสตร์
ภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อนวางตัวในทิศเหนือ-ใต้ โดยเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาตะนาวศรี ภูมิอากาศมีอากาศร้อนจัดในฤดูร้อน และหนาวจัดในฤดูหนาว เนื่องจากสภาพพื้นที่เป็นหุบเขาสลับซับซ้อน และเป็นเขตเงาฝน

ป่าไม้ในเขตอุทยานเป็นป่าเบญจพรรณและป่าดิบแล้ง และเป็นผืนป่าเดียวกันกับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร สัตว์ป่าในเขตอุทยานมีจำนวนลดลงเพราะชาวบ้านได้บุกรุกพื้นที่และถางป่าเพื่อเป็นแหล่งอาศัยและเพาะปลูก
จุดท่องเที่ยว
;น้ำตก
* น้ำตกนางครวญ เป็นน้ำตก 4 ชั้น ความสูง 50-60 เมตร มีต้นกำเนิดจากลำห้วย 2 สาย คือ ห้วยทองผาภูมิและห้วยชะอี้
* น้ำตกองธิ เป็นน้ำตกขนาดเล็ก 1 ชั้น
* น้ำตกคลิตี้ เป็นน้ำตกหินปูนซึ่งในบางช่วงมีแอ่งน้ำขนาดใหญ่
* น้ำตกผาม่าน เป็นน้ำตกขนาดเล็ก 2 ชั้น ชั้นล่างสูง 15 เมตร ชั้นบนสูง 70 เมตร
* น้ำตกผาเขียว เป็นน้ำตกสูงประมาณ 20 เมตร มีแอ่งน้ำที่สามารถลงเล่นได้ ต้นน้ำมาจากป่าเขาพระฤๅษีบ่อแร่ และสายน้ำที่ไหลลงจากน้ำตกแห่งนี้จะไหลลงสู่แม่น้ำแควน้อยต่อไป
;ถ้ำ
* ถ้ำนกนางแอ่น มีม่านหินย้อยขนาดใหญ่ และยังเป็นที่อยู่อาศัยของนกนางแอ่น
* ถ้ำเวิลด์คัพ มีสถาปัตยกรรมหินปูนสวยงามคล้ายกับถ้วยฟุตบอลโลก
* ถ้ำน้ำตก มีแสงระยิบระยับอันเกิดจากผลึกแคลไซต์
* ถ้ำทิพุเชะ เป็นถ้ำน้ำลอดขนาดใหญ่ ยาวประมาณ 1 กิโลเมตร ถือเป็น "ถ้ำเป็น" เพราะยังเกิดหินงอกหินย้อย และสถาปัตยกรรมหินปูนอื่น ๆ
* ถ้ำเสาหิน มีเสาหินงอกขนาดใหญ่สูง 62.5 เมตร

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* สำนักอุทยานแห่งชาติ: อุทยานแห่งชาติลำคลองงู
อุทยานแห่งชาติเขาหลัก-ลำรู่
อุทยานแห่งชาติเขาหลัก-ลำรู่ เป็นอุทยานแห่งชาติในจังหวัดพังงาของประเทศไทย ตั้งชื่อตามยอดเขาสองลูก คือ เขาหลักและเขาลำรู่ เป็นอุทยานที่มีภูมิลักษณ์หลากหลายทั้งป่าและชายหาด

ภูมิศาสตร์
อุทยานแห่งชาติเขาหลัก-ลำรู่ อยู่ห่างจากเทศบาลนครภูเก็ตไปทางทิศเหนือ และห่างจากเทศบาลเมืองตะกั่วป่าไปทางทิศใต้ พื้นที่ชายฝั่งของอุทยานเป็นที่ตั้งของเขาหลัก

อุทยานแห่งชาติเขาหลัก-ลำรู่ มีพื้นที่ ครอบคลุมพื้นที่สี่อำเภอในจังหวัดพังงา ได้แก่ อำเภอกะปง อำเภอเมืองพังงา อำเภอตะกั่วป่า และอำเภอท้ายเหมือง จุดที่สูงที่สุดมีความสูง .
ประวัติ
เดิมทีอุทยานเป็นพื้นที่ป่าริมชายฝั่ง ต่อมาใน พ.ศ. 2527 ได้มีการสำรวจพื้นที่ป่าและภูเขาและมีการเสนอให้เป็นพื้นที่ป่าสงวนของจังหวัดพังงา สุดท้ายในวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2534 เขาหลัก-ลำรู่ กลายเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 66 ของประเทศไทย

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2547 คลื่นสึนามิได้สร้างความเสียหายต่อเขาหลัก โดยเขาหลักเป็นพื้นที่ที่ได้รับความเสียหายจากสึนามิครั้งนี้มากที่สุด มีผู้เสียชีวิต 4,000 ราย

จุดท่องเที่ยว
อุทยานมีน้ำตกใหญ่หลายแห่ง โดยน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดคือน้ำตกลำรู่ มี 5 ชั้นและมีน้ำไหลตลอดทั้งปี น้ำตกอื่น ๆ ได้แก่ น้ำตกลำพราว น้ำตกหินลาด และน้ำตกต้นช่องฟ้า ส่วนพื้นที่ชายฝั่งของเขาหลักมีน้ำทะเลที่ใสสะอาด
หาดนางทอง เมื่อน้ำทะเลลดลงต่ำสุดจะมองเห็นเป็นหาดทรายสีดำ ซึ่งคือแร่ดีบุกที่ถูกน้ำทะเลซัดขึ้นมา

ความหลากหลายทางชีวภาพ

ป่าไม้ในเขตอุทยานเป็นป่าไม้ไม่ผลัดใบ พืชพันธุ์ที่พบได้แก่ ตะเคียน ยาง ตีนเป็ด จำปา กระบาก กล้วยไม้ และเฟิร์น ส่วนในพื้นที่ชายฝั่ง พบมะม่วงหิมพานต์และจิกทะเล

สัตว์ขนาดเล็กที่พบได้แก่ บ่าง หมีกระรอก และเพียงพอนมลายู สัตว์ขนาดใหญ่ได้แก่ เลียงผาใต้และสมเสร็จมลายู นอกจากนี้ ยังพบสัตว์เลื้อยคลาน อาทิ ตะกวดและงูมลายู

นกที่อาศัยในเขตอุทยานได้แก่ เหยี่ยวรุ้ง อินทรีทะเลปากขาว นกพิราบมรกต นกเงือกปากดำ และนกแก๊ก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
อุทยานแห่งชาติบูโด-สุไหงปาดี
อุทยานแห่งชาติบูโด-สุไหงปาดี เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในภาคใต้ตอนล่างของประเทศไทย โดยเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาสันกาลาคีรี ซึ่งเป็นส่วนใต้สุดของเทือกเขาตะนาวศรีก่อนที่แนวเทือกเขาจะทอดตัวยาวเข้าไปในมาเลเซีย

อุทยานแห่งนี้มีพื้นที่ ครอบคลุมพื้นที่สามจังหวัดทางภาคใต้ ได้แก่ นราธิวาส ยะลา และปัตตานี เป็นที่ตั้งของแนวเทือกเขาบูโด ส่วนหนึ่งของป่าฝนเขตร้อนอินโด-มลายูซึ่งมีความชื้นสูงและมีฝนตกตลอดทั้งปี ภายในอุทยานมีน้ำตกหลายแห่ง อาทิ น้ำตกภูแว น้ำตกปาโช และน้ำตกปาโก ซึ่งน้ำตกปาโชบนหน้าผาสูง เป็นน้ำตกที่มีชื่อเสียงที่สุด โดยคำว่า "ปาโช" ผันมาจากคำภาษามลายูที่แปลว่า "น้ำตก"
ความหลากหลายทางชีวภาพ
พันธุ์พืชที่มีชื่อเสียงของอุทยานแห่งนี้คือ "ใบทอง" หรือ "ยันเดา" ซึ่งถูกค้นพบครั้งแรกที่นี่ใน พ.ศ. 2531 สัตว์หายากที่พบในเขตอุทยานได้แก่ แรด ชะนีมือดำ สมเสร็จ เลียงผาเหนือ ค่างแว่นถิ่นใต้ ค่างดำมลายู และค่างหนุมาน โดยค่างมักอาศัยอยู่ในป่าลีกและบนภูเขาสูง อยู่รวมกันเป็นกลุ่มประมาณ 30-40 ตัว

อ้างอิง
อุทยานแห่งชาติน้ำตกซีโป
อุทยานแห่งชาติน้ำตกซีโป เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนราธิวาสของประเทศไทย มีพื้นที่ 122.74 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่สี่อำเภอของจังหวัด ได้แก่ อำเภอจะแนะ อำเภอระแงะ อำเภอรือเสาะ และอำเภอศรีสาคร ปัจจุบันอุทยานอยู่ในระหว่างการสำรวจเพื่อดำเนินการร่างพระราชกฤษฎีกากำหนดเป็นอุทยานแห่งชาติต่อไป คำว่า "ซีโป" เพี้ยนมาจาก "สีโป" ซึ่งเป็นคำภาษายาวีท้องถิ่น หมายถึงต้นส้านหรือมะตาด ซึ่งมักขึ้นบริเวณน้ำตก
ภูมิประเทศและความหลากหลายทางชีวภาพ
ลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อน พื้นที่บางส่วนเป็นพื้นที่ราบ ยอดเขาที่สูงที่สุดคือยอดเขาแมะแต สภาพภูมิอากาศเป็นแบบมรสุมเขตร้อน มี 2 ฤดูกาล ได้แก่ ฤดูฝนและฤดูร้อน สภาพป่าเป็นป่าดงดิบชื้น ชนิดไม้ที่สำคัญ ได้แก่ หลุมพอ ยาง ตะเคียนทอง และตะเคียน นอกจากนี้ยังพบว่านหางช้าง ซึ่งเป็นพืชตระกูลกล้วยไม้ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดอีกด้วย

เนื่องจากป่าของอุทยานเป็นป่าดงดิบชื้น จึงมีสัตว์ป่าชนิดต่าง ๆ อาศัยอยู่มาก ซึ่งรวมถึงนกเงือก 7 ชนิด ได้แก่ นกเงือกหัวหงอก นกเงือกกรามช้าง นกเงือกหัวแรด นกกก นกแก๊ก และนกเงือกปากย่น
จุดท่องเที่ยว
* น้ำตกซีโป เป็นน้ำตกขนาดใหญ่ 9 ชั้น มีแอ่งน้ำกว้างที่เกิดจากการสร้างฝายกั้นน้ำ
* น้ำตกไอร์ซือดอร์ เป็นน้ำตก 7 ชั้น ความสูงประมาณ 200 - 300 เมตร

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลอุทยานแห่งชาติน้ำตกซีโปจากสำนักอุทยานแห่งชาติ
* เฟซบุ๊คของอุทยานแห่งชาติน้ำตกซีโป
แกนกลางของปักกิ่ง
แกนกลางของปักกิ่ง ( ; ) เป็นแนวแกนกลางของกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ทอดยาวเป็นแนวเส้นตรงทิศเหนือ-ทิศใต้ ความยาว 7.86 กิโลเมตร เริ่มต้นจากทิศใต้ที่ ประตูหย่งติ้ง ลากเป็นเส้นตรงไปทางทิศเหนือผ่านจตุรัสเทียนอันเหมิน ประตูอันเหมิน จนถึงพระราชวังต้องห้าม ประตูอู่ พระที่นั่งไท่เหอ ซึ่งถือว่าเป็นจุดกึ่งกลางกรุงปักกิ่งพอดี ผ่านกลางพระราชวังผ่านเนินเขาจิ่งชาน จนไปจบที่หอระฆังและกลอง เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2556 ได้รับการขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้นมรดกโลกของยูเนสโก แกนกลางของปักกิ่งนั้นมีความสำคัญในโครงการเทศบาลของปักกิ่ง
ประวัติความเป็นมาของแกนกลางของปักกิ่ง การศึกษาเชื่อว่าแกนนี้ไม่ได้ขยายไปในแนวเหนือใต้ตรง ๆ แต่มีความเอียงเล็กน้อย 2 องศาแกนกลางนี้ถูกออกแบบ เริ่มต้นตั้งแต่ราชวงศ์หยวนได้สร้างเมืองหลวงของราชวงศ์หยวนคือ "ต้าตู" ทางตะวันออกเฉียงเหนือของปักกิ่งในปัจจุบัน เพื่อให้สอดคล้องกับแหล่งแซนาดู ซึ่งเป็นเมืองหลวงแห่งอื่นของอาณาจักร มีแกนกลางของเมืองยาว 3.7 กิโลเมตร จากนั้นเมื่อราชวงศ์หมิงขึ้นมาปกครองจึงนำแนวคิดการสร้างเมืองหลวงของราชวงศ์หยวนมาใช้และพัฒนาต่อในการสร้างกรุงปักกิ่ง หลังจากการพัฒนาของราชวงศ์หมิงและชิงในที่สุดแกนกลางของปักกิ่งก็ขยายไปถึง 7.86 กิโลเมตร

อ้างอิง
อุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาว
อุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาว เป็นอุทยานแห่งชาติในภาคใต้ตอนบนของประเทศไทย มีพื้นที่ 706.03 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่สี่อำเภอในจังหวัดชุมพร ได้แก่ อำเภอทุ่งตะโก อำเภอพะโต๊ะ อำเภอสวี และอำเภอหลังสวน และครอบคลุมพื้นที่อีกสองอำเภอในจังหวัดระนอง ได้แก่ อำเภอเมืองระนองและอำเภอละอุ่น ภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน มีสันเขานมสาวเป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างทั้งสองจังหวัด อุทยานแห่งนี้ได้รับการจัดตั้งในราชกิจจานุเบกษาเมื่อ พ.ศ. 2542 มีหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติ (นง.) ทั้งหมด 7 หน่วย
ประวัติ
เดิมมีแผนจัดตั้งอุทยานแห่งชาติคลองเพราในปีงบประมาณ 2524 แต่เนื่องจากเกิดเหตุการณ์แทรกซึมของคอมมิวนิสต์ในประเทศไทย ทำให้ต้องระงับแผนงานไว้ชั่วคราว ต่อมาเมื่อสถานการณ์ปกติแล้ว เจ้าหน้าที่จากกองอุทยานแห่งชาติจึงได้ไปบุกเบิกเพื่อจัดตั้งอุทยานแห่งชาติคลองเพราใน พ.ศ. 2526 ส่วนวนอุทยานน้ำตกหงาว เดิมอยู่ในความดูแลของสำนักงานป่าไม้จังหวัดระนองตั้งแต่ พ.ศ. 2498–2524 จึงได้โอนไปขึ้นกับกองอุทยานแห่งชาติ ต่อมาใน พ.ศ. 2532 ได้ผนวกรวมวนอุทยานน้ำตกหงาวกับอุทยานแห่งชาติคลองเพรา และใน พ.ศ. 2537 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นอุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาว ปัจจุบันอุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาวได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติตามพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 โดยประกาศใ
ารประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติตามพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาใน พ.ศ. 2542 นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 93 ของประเทศ
ภูมิประเทศและความหลากหลายทางชีวภาพ
อุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาวมีเทือกเขาสลับซับซ้อนและมีที่ราบน้อยมาก ยอดเขาที่สูงที่สุดคือยอดเขานมสาว สูง 1,089 เมตร นอกจากนี้ อุทยานยังเป็นพื้นที่ต้นน้ำของลำธารที่สำคัญ เช่น แม่น้ำสวี แม่น้ำตะโก และแม่น้ำหลังสวนในจังหวัดชุมพร และแม่น้ำบางริ้นในจังหวัดระนอง ดินส่วนใหญ่เป็นดินร่วนและดินเหนียวแดง บริเวณที่เป็นภูเขาสูงหรือมีความลาดชันมีความเสี่ยงต่อการเกิดดินเลื่อนไหลสูง

สภาพป่าในอุทยานเป็นป่าดิบชื้นร้อยละ 99.8 และเป็นป่าหญ้าบริเวณยอดเขาน้ำตกหงาว คิดเป็นร้อยละ 0.2 ของพื้นที่ทั้งหมด นอกจากนี้ อุทยานยังเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์เฉพาะถิ่นอย่างปูเจ้าฟ้า ซึ่งถูกพบครั้งแรกที่อุทยานแห่งนี้
จุดท่องเที่ยว
* น้ำตกคลองเพรา เป็นน้ำตกขนาดใหญ่จำนวน 5 ชั้น มีผาสูงร่วม 40 เมตร
* น้ำตกหงาว สายน้ำมาจากบึงมรกตซึ่งในอดีตมีการทำเหมืองแร่
* โครงการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพบ่อน้ำแร่ร้อนพรรั้ง เกิดในหุบเขาริมคลองพรรั้ง อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 60 เมตร มีบ่อน้ำแร่ร้อน 8 บ่อ และมีตาน้ำ 13 ตาน้ำอยู่ใกล้ลำธาร

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* สำนักอุทยานแห่งชาติ: อุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาว
ภาวะเบื่ออาหาร
ภาวะเบื่ออาหาร ( ) หมายถึง ภาวะที่ความอยากอาหารลดลง เป็นภาวะที่เกิดได้จากหลายสาเหตุ บ้างไม่มีอันตราย แต่บ้างก็เป็นโรคที่ร้ายแรงหรือมีความเสี่ยงมาก ทั้งนี้ ระวังสับสนกับโรคเบื่ออาหารเหตุจิตใจ (anorexia nervosa) ซึ่งเป็นโรคทางจิตเวช

ภาวะเบื่ออาหารเป็นอาการ ไม่ใช่การวินิจฉัยโรค ผู้ให้บริการทางการแพทย์จะต้องพยายามค้นหาและรักษาสาเหตุพื้นเดิม และภาวะเบื่ออาหารเกิดได้กับเพศ อายุหรือน้ำหนักเท่าใดก็ได้
อาการทั่วไป
ภาวะเบื่ออาหารอาจแสดงออกในรูปไม่รู้สึกหิวหรือขาดความปรารถนาในการกิน บางครั้งบุคคลอาจไม่สังเกตว่าตนขาดอาหารจนน้ำหนักเริ่มลดจากปริมาณการกินที่ลด บางกรณี อาการอาจสังเกตได้ชัด เช่น บุคคลรู้สึกคลื่นไส้เพียงแค่คิดถึงการกิน สำหรับภาวะเบื่ออาหารที่ทำให้ร่างกายเกิดการเปลี่ยนแปลง (เช่น น้ำหนักลด กล้ามเนื้อลด) ซึ่งไม่ได้เกิดขึ้นโดยเจตนาจากการจำกัดอาการล้วนมีความสำคัญทางคลินิกทั้งสิ้น

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
กองทัพทหารดินเผา
กองทัพทหารดินเผา ( ) เป็นกลุ่มของประติมากรรมดินเผาที่แสดงถึงกองทัพของฉินซีฮ่องเต้ซึ่งเป็นจักรพรรดิองค์แรกของจีน เป็นรูปแบบหนึ่งของศิลปะหลุ่มศพที่ฝังอยู่กับจักรพรรดิในช่วง 210-209 ปีก่อนคริสต์ศักราชโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อปกป้องจักรพรรดิในชีวิตหลังความตาย
รูปปั้นมีอายุประมาณช่วงปลาย 300 ปีก่อนคริสตกาล ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1974 โดยเกษตรกรท้องถิ่นในเขตลินตง นอกเมืองซีอาน มณฑลซานซี ประเทศจีน รูปปั้นมีความสูงหลากหลายตามบทบาทของตน ตัวที่สูงที่สุดจะเป็นแม่ทัพ และยังประกอบไปด้วย นักรบ รถม้าศึก ม้า จากการประมาณการ ในปี ค.ศ. 2007 พบว่าทั้งสามหลุมประกอบด้วยกองทัพทหารดินเผามีทหารมากกว่า 8,000 นาย, รถม้า 130 คัน, ม้า 520 ตัว, และม้าศึก 150 ตัว ซึ่งส่วนใหญ่ยังคงถูกฝังอยู่ในหลุมใกล้กับสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ รูปปั้นดินเผาอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ทหารถูกค้นพบในหลุมอื่น ๆ ประกอบด้วยข้าราชบริพาร นักกายกรรม นักแสดงพละกำลัง และนักดนตรี

รูปภาพ
ไฟล์:Terracotta Army Pit 1 front rank detail.JPG|A rank of soldiers
ไฟล์:Officer Terrakottaarmén.jpg|The head of an archer
ไฟล์:Terracotta pmorgan.jpg|The face of each soldier is constructed to be unique. 
ไฟล์:Terracotta Army (6143540580).jpg|Pit 1
ไฟล์:Terracota warriors 002.jpg|Warriors' formation from rear
ไฟล์:TerraCotta Color and Detail.JPG|The Terracotta Warriors were once painted. Today only a handful of statues contain small amounts of paint. Also notice the detail put into the soles of the warrior's shoes.
ไฟล์:Qin bronze chariot two.jpg|Bronze chariot for the emperor
ไฟล์:01 terracottawarriorsgroup.jpg|Terracotta horse and warrior
or the emperor
ไฟล์:01 terracottawarriorsgroup.jpg|Terracotta horse and warrior group
ไฟล์:Archer head.jpg|The head of an archer showing hair details and accessories
ไฟล์:Pigments used on terracotta warriors.jpg|Pigments used on the Terracotta Warriors
ไฟล์:Terracotta color 1.jpg|Original coloring on the warriors
ไฟล์:Terracotta color 2.jpg|Original coloring on the warriors
ไฟล์:Terra Cotta Warriors, Guardians of China’s First Emperor.jpg
ไฟล์:Terra Cotta Warriors, Guardians of China’s First Emperor 1.jpg|Stone armor suit on display in the National Geographic Museum.
ป้อมปราการแห่งซีอาน
ป้อมปราการแห่งเมืองซีอาน ( ; ) หรือ "กำแพงเมืองซีอาน" อยู่ในเมืองซีอาน เมืองหลวงโบราณของจีน เป็นหนึ่งในกำแพงเมืองของจีนที่เก่าแก่ที่สุด ขนาดใหญ่ที่สุด และรักษาไว้ได้ดีที่สุด ถูกสร้างขึ้นภายใต้การปกครองของจักรพรรดิหงหวู่ หรือ จูหยวนจาง เป็นระบบการป้องกันทางทหาร สะท้อนถึงแนวคิด "ความสมบูรณ์ของสถาปัตยกรรมเชิงเทินของระบบสังคมศักดินา" ได้รับการตกแต่งใหม่หลายครั้งนับตั้งแต่สร้างขึ้นในคริสศตวรรษที่ 14 ได้แก่ 3 ครั้ง ในระยะเวลาเพียง 200 ปี ในปลายปี 1500 และ 1700 และล่าสุดในปี ค.ศ. 1983 กำแพงล้อมรอบพื้นที่ประมาณ 14 ตารางกิโลเมตร (5.4 ตารางไมล์)
กำแพงเมืองซีอานอยู่ใน บัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เผื่อเตรียมเสนอขึ้นเป็นมรดกโลกขององค์การยูเนสโกในอนาคต ภายใต้ชื่อ "กำแพงเมืองของราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง" นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 และอยู่ในรายชื่อของมรดกทางวัฒนธรรมของสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 1961 กำแพงเมืองซีอานเป็นมรดกทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ

อ้างอิง
สรวนาภวัน
โฮเต็ล สรวนาภวัน (Hotel Saravana Bhavan) หรือคนไทยมักเรียกว่า ซาราวาน่า บาวาน เป็นเครือร้านอาหารอินเดียใต้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ก่อตั้งขึ้นในปี 1981 ด้วยเงินทูนเริ่มต้นเพียง 5,000 ในเมืองเจนไน, รัฐทมิฬนาฑู, ประเทศอินเดีย ปัจจุบันมีสาขากว่า 39 สาขาในประเทศอินเดีย (30 สาขาอยู่ใน เจนไน) และมีอีกกว่า 87 สาขานอกประเทศอินเดียทั้งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ตะวันออกกลาง แอฟริกา ยุโรป และอเมริกาเหนือ สำหรับแฟรนไชส์สรวนาภวันในประเทศไทยตั้งอยู่ที่โครงการบ้านสีลมในเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร และเคยมีสาขาที่ซอยสุขุมวิท 22 เขตคลองเตย
ประวัติ
พี. ราชโคปาล (P. Rajagopal) เริ่มต้นด้วยการเปิดร้านของชำเล็ก ๆ ของเขาในแถบชานเมือง ในปี 1992 ราชโคปาลได้เดินทางสิงคโปร์และได้เจอกับร้านอาหารจานด่วน (ฟาสต์ฟู้ด) นานาชาติอย่างแม็คโดนัลด์ จึงได้นำมาเป็นแบบอย่างกับการเปิดร้านอาหารอินเดีย
ในทศวรรษ 1990s เครือสรวนาภวัน ,(Saravana Bhavan chain) ได้แพร่ขยายไปทั่วตามย่านต่าง ๆ ของเมืองเจนไน และในปี 2000 ได้เปิดสาขาแรกนอกประเทศอินเดียที่เมืองดูไบ ในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ที่ซึ่งมีชาวอินเดียโพ้นทะเลอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ต่อมาจึงได้ขยายสาขาออกไปในเมืองใหญ่อย่าง ปารีส, แฟรงก์เฟิร์ต, ลอนดอน, นิวยอร์กซิตี, ดัลลัส, โทรอนโท, สตอกโฮล์ม, โดฮา, อัคแลนด์ และกรุงเทพมหานคร ในขณะที่สรวนาภวันเป็นที่นิยมมากในหมู่คนที่ไม่ใช่คนอินเดีย แต่เป้าหมายหลักจริง ๆ ของเครือคือชาวอินเดียใต้โพ้นทะเลมากกว่า นอกจากนี้สรวนาภวันยังส่งออกพนักงานจากอินเดียไปทำงานตามสาขาในต่างประเทศด้วย

อ้างอิง
อุทยานแห่งชาติเขาปู่-เขาย่า
อุทยานแห่งชาติเขาปู่-เขาย่า เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในภาคใต้ของประเทศไทย ได้รับการจัดตั้งให้เป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2525 อุทยานมีพื้นที่ 701.74 ตารางกิโลเมตร โดยครอบคลุมพื้นที่ถึงสามจังหวัด ได้แก่ จังหวัดตรัง (อำเภอนาโยง อำเภอเมืองตรัง อำเภอรัษฎา และอำเภอห้วยยอด) จังหวัดนครศรีธรรมราช (อำเภอชะอวดและอำเภอทุ่งสง) และจังหวัดพัทลุง (อำเภอกงหรา อำเภอป่าพะยอม อำเภอศรีนครินทร์ และอำเภอศรีบรรพต) อุทยานเป็นที่รู้จักในด้านระบบนิเวศและชีวภาพที่หลากหลาย โดยพบสัตว์ป่าถึง 162 สายพันธุ์ ผู้คนท้องถิ่นตั้งสมญาอุทยานแห่งนี้ว่า "ป่าพรหมจรรย์" ซึ่งหมายถึง "ป่าแห่งความบริสุทธิ์" การเข้าชมอุทยานแห่งนี้ต้องเสียค่าเข้าชม 
ส่วนที่พักมีให้บริการภายในอุทยาน
ตัวอุทยานตั้งอยู่บนแนวทิวเขานครศรีธรรมราช จุดที่สูงที่สุดในอุทยานคือยอดเขาหินตาล สูง 877 เมตรจากระดับน้ำทะเล พื้นที่ร้อยละ 60 ของอุทยานเป็นป่าดิบชื้น พื้นที่บางส่วนก็เป็นป่าไม่ผลัดใบ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* สำนักอุทยานแห่งชาติ : อุทยานแห่งชาติเขาปู่-เขาย่า
อุทยานแห่งชาติบางลาง
อุทยานแห่งชาติบางลาง เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในจังหวัดยะลาของประเทศไทย ถูกสำรวจเพื่อจัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2528 และเป็น 1 ใน 5 อุทยานแห่งชาติของโครงการเฉลิมพระเกียรติในวโรกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ 5 ธันวาคม 2530 และได้รับการจัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 อุทยานมีพื้นที่ 293.55 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่สามอำเภอของจังหวัด ได้แก่ อำเภอบันนังสตา (ที่ตั้งของที่ทำการอุทยาน) อำเภอเบตง และอำเภอธารโต มีหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติ (บล.) ทั้งหมด 4 หน่วย ได้แก่ หน่วยบ้านวังไทร หน่วยน้ำตกฮาลาซะห์ หน่วยบ้านจุฬาภรณ์พัฒนา 10 และหน่วยน้ำตกละอองรุ้ง
สภาพภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงสลับกับที่ราบทุ่งหญ้า มีแอ่งน้ำขนาดใหญ่ซึ่งเกิดจากการก่อสร้างเขื่อนบางลาง มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 100–1,200 เมตร ดินส่วนใหญ่เป็นดินร่วนปนดินเหนียว อุทยานแห่งนี้เป็นต้นกำเนิดของลำธารหลายสายที่ไหลมาบรรจบเป็นแม่น้ำปัตตานีและแม่น้ำสายบุรี สภาพป่าเป็นป่าดิบชื้นที่มีความชื้นสูงตลอดปี พบพันธุ์พืชเฉพาะถิ่นจำนวนมาก
จุดท่องเที่ยว
* น้ำตกธารโต เป็นน้ำตกขนาดกลาง 9 ชั้น สูงประมาณ 20 เมตร
* ผาไม้แก้ว เป็นจุดชมวิวทะเลหมอกที่สำคัญ สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 226 เมตร
* เส้นทางศึกษาธรรมชาติ เป็นเส้นทางดูนกและศึกษาพรรณไม้
* น้ำตกละอองรุ้ง เป็นหุบเขาและมีแอ่งน้ำขนาดใหญ่ที่ชั้นบนสุด
* ผืนป่าฮาลา-บาลา เป็นที่อยู่อาศัยของนกเงือกและสัตว์ป่าต่าง ๆ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* สำนักอุทยานแห่งชาติ : อุทยานแห่งชาติบางลาง
นักเต้นแบกโลง
นักเต้นแบกโลงเป็นกลุ่มชนชาวกานาที่ประกอบอาชีพแบกโลงศพในเมือง Prampram ใกล้ชายฝั่งในภูมิภาคเกรเตอร์แอคครา ตอนใต้ของประเทศกานา นอกจากนี้ยังยังได้รับการว่างจ้างให้ไปประกอบพิธีทั่วประเทศและในต่างประเทศอีกด้วย โดยพวกเขาตั้งกลุ่มขึ้นในท้องถิ่นว่า Nana Otafrija Pallbearing and Waiting Service หรือ Dada awu.

กลุ่มของพวกเขาเริ่มเป็นรู้จักในวงกว้างเมื่อบีบีซีได้เผยแพร่เรื่องราวของพวกเขาในปี พ.ศ. 2560 ต่อมาภาพการเต้นแบกโลงบางส่วนจากคลิปข่าวดังกล่าวกลายมาเป็นมีมบนอินเทอร์เน็ตในช่วงต้นปี พ.ศ. 2563 ท่ามกลางการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา พ.ศ. 2562–2563
ต้นกำเนิด
กลุ่มนักเต้นแบกโลงเริ่มต้นนำโดยเบนจามิน ไอดู ซึ่งเดิมทีได้เริ่มตั้งกลุ่มรับแบกโลงศพรูปแบบปกติ ต่อมาเขามีแนวความคิดที่ใส่การเต้นรำลงไปในการแบกโลงของพวกเขา โดยเป็นการเพิ่มมูลค่าในงานของเขาขึ้นจากปกติด้วย กลุ่มนักเต้นแบกโลงนี้เริ่มที่เป็นที่รู้จักครั้งแรกในปี พ.ศ. 2560 จากรายงานข่าวของบีบีซี เวิลด์นิวส์
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
ในช่วงปลายเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 DigiNeko ยูทูบเบอร์ได้อัปโหลดวิดีโอของกลุ่มนักเต้นแบกโลงประกอบจังหวะกับเพลง Astronomia ลงบนยูทูบ ทำให้เกิดเป็นกระแสบนอินเทอร์เน็ตอย่างมาก ต่อมาในเดือนเมษายน กลุ่มนักเต้นแบกโลงเป็นที่รู้จักในฐานะมีมตลกร้าย กล่าวคือวิดีโอจะเริ่มด้วยภาพของผู้คนกำลังจะประสบอุบัติเหตุแล้วภาพจะตัดไปยังคลิปของนักเต้นแบกโลงขณะกำลังปฏิบัติหน้าที่ (เสมือนว่าผู้ประสบเหตุในคลิปก่อนหน้าได้อยู่ในพิธีนี้แล้ว) กลายเป็นคลิปที่มีทำซ้ำ ดัดแปลง และอัปโหลดลงบนยูทูบ เรดดิต และติ๊กต๊อกเป็นจำนวนมาก โดยคลิปมักจะประกอบจังหวะกับเพลง "Astronomia" ที่แต่งโดย Tony Igy นักดนตรีชาวรัสเซียและรีมิกซ์โดย Vicetone ดูโอ้ชาวดัตช์ แม้ในบางครั้งจะใ
Tony Igy นักดนตรีชาวรัสเซียและรีมิกซ์โดย Vicetone ดูโอ้ชาวดัตช์ แม้ในบางครั้งจะใช้เพลง "You Know I'll Go Get" โดยดีเจ Haning และ Rizky Ayuba (เป็นเพลงฉบับรีมิกซ์ของเพลง Finally Found You ที่แต่งโดย Enrique Iglesias) หรือเพลงทรับเบิลอิสอะเฟรนด์ของเล็งกา โดยมีมนี้มักใช้เกี่ยวกับการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา พ.ศ. 2562–2563 ซึ่งทำให้มีมนี้เป็นที่แพร่หลายมากขึ้นอีกด้วย
ในประเทศบราซิลมีมนี้ได้กลายเป็นที่แพร่หลายจนลงบนป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ริมถนนที่มีภาพของนักเต้นแบกโลงพร้อมข้อความประกกอบ 'stay home or dance with us' (อยู่บ้านหรือเต้นกับพวกเรา) ในเดือนพฤษภาคม ทางกลุ่มนี้ได้เผยแพร่วิดีโอพร้อมข้อความประกอบที่พวกเขาได้รับการกล่าวถึงข้างต้นเพื่อเน้นย้ำให้ผู้ชมเลือกที่จะ "อยู่บ้านหรือเต้นกับพวกเรา"

ผู้นำพรรค Libertarian party ในจอร์เจีย "Girchi" ได้แต่งกายด้วยชุด Chokha อันเป็นชุดประจำชาติจอร์เจีย และทำวิดีโอในรูปแบบดังกล่าว
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 ดอนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐ ได้แชร์วิดีโอกลุ่มนักเต้นแบกโลงฉบับที่ตัดต่อลงบนสื่อสังคมของเขา เพื่อตอบโต้การให้สัมภาษณ์ของโจ ไบเดิน ซึ่งโจเคยดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีในสมัยบารัก โอบามาเป็นประธานาธิบดี และกำลังเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตที่เข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2563 โดยในวิดีโอดังกล่าว สัญลักษณ์การรณรงค์การเลือกโจถูกแปะติดกับโลงศพในคลิปนั้น

ดูเพิ่มเติม
* พิธีฝังศพแบบแจ๊ส

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Coffin Dance / Dancing Pallbearers ที่ Know Your Meme
อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะเภตรา
อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะเภตรา เป็นอุทยานแห่งชาติทางทะเลบริเวณช่องแคบมะละกาในภาคใต้ของประเทศไทย ครอบคลุมพื้นที่ทะเลเปิด ชายฝั่ง และหมู่เกาะรวม 30 เกาะ ทั้งทางตอนใต้ของจังหวัดตรังและทางตอนเหนือของจังหวัดสตูล อุทยานได้รับการจัดตั้งเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2527 นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 49 และเป็นอุทยานแห่งชาติทางทะเลลำดับที่ 14 ของประเทศไทย คำว่า "เภตรา" เพี้ยนมาจากคำภาษามลายู Pulau Petra
พื้นที่ส่วนใหญ่ของอุทยาน ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 94.74 เป็นทะเลเปิด เกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดสองเกาะคือเกาะเภตราและเกาะเขาใหญ่ เกาะบางแห่งเป็นที่วางไข่ของเต่าทะเลและเป็นแหล่งแนวปะการังที่อุดมสมบูรณ์ นอกจากนี้ เกาะหลายแห่งยังมีถ้ำหินปูนและชายหาดเล็ก ๆ เป็นที่พักพิงชั่วคราวของเหล่าชาวประมง การเดินทางไปยังเกาะต่าง ๆ ต้องติดต่อบริษัทนำเที่ยว ส่วนการใช้เรือต้องติดต่อเจ้าหน้าที่อุทยาน

ภายในถ้ำบางแห่งของอุทยาน เป็นสถานที่ซึ่งนกสวิฟต์เล็ตเข้าไปทำรัง ถ้ำมักถูกรุกรานเพราะผู้คนเข้าไปเก็บรังนกซึ่งมีมูลค่าสูง นอกจากนี้ พื้นที่ของอุทยานยังมีความเสี่ยงต่อการรุกรานอันเนื่องจากโครงการท่าเรือน้ำลึกปากบาราในอำเภอละงู

จุดท่องเที่ยว
เกาะในจังหวัดตรัง
* หมู่เกาะเหลาเหลียง ประกอบด้วยสองเกาะที่อยู่ห่างจากเพียง 300 เมตร เกาะที่มีขนาดเล็กกว่าอยู่ทางตอนเหนือ เรียกว่า เกาะเหลาเหลียงเหนือ หรือเกาะเหลาเหลียงน้อง ส่วนเกาะที่ใหญ่กว่านั้นอยู่ทางตอนใต้ เรียกว่า เกาะเหลาเหลียงใต้ หรือเกาะเหลาเหลียงพี่ เกาะทั้งสองแห่งต่างก็มีชายหาด ถ้ำรังนก และแนวปะการัง
เกาะและชายหาดในจังหวัดสตูล
* เกาะเภตรา (มลายู: Pulau Petra) เป็นเกาะที่มีหน้าผา ถ้ำรังนก และทะเลที่เหมาะแก่การดำน้ำ
* เกาะลิดี (มลายู: Pulau Lidi) เป็นเกาะขนาดใหญ่ที่มีชายหาด
* เกาะเขาใหญ่ เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีหินปูนรูปร่างคล้ายปราสาท เป็นที่ตั้งของอ่าวก้ามปูซึ่งกว้าง 700 เมตร ชายฝั่งอ่าวเป็นที่วางไข่ของเต่าทะเล ภายในเกาะมีน้ำตกและลำธาร
* เกาะบุโหลน (มลายู: Pulau Bulan) เป็นเกาะที่มีแนวปะการังและน้ำทะเลที่ใสสะอาด
* หาดราไว เป็นชายหาดยาว 3.5 กิโลเมตร มีที่พักบริเวณชายหาด

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Mu Ko Petra National Park from National Park, Wildlife and Plant Conservation Department
* Mu Ko Petra National Park from Ministry of Defense (Thai only)
อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร
อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชุมพรของประเทศไทย ได้รับการจัดตั้งให้เป็นอุทยานแห่งชาติใน พ.ศ. 2542 มีพื้นที่ 324.42 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่หลายอำเภอ ได้แก่ อำเภอทุ่งตะโก อำเภอปะทิว อำเภอเมืองชุมพร (ที่ตั้งของที่ทำการอุทยาน) อำเภอสวี และอำเภอหลังสวน มีหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติ (มพ.) สองแห่ง ได้แก่ หน่วยหาดลกแพะและหน่วยเกาะกุลา

อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร ประกอบด้วยเกาะหลายเกาะที่เป็นแหล่งทำรังของนกนางแอ่น หลายเกาะก็มีแนวปะการังล้อมรอบตามโขดหิน
ภูมิศาสตร์
อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร ประกอบด้วยภูมิลักษณ์ 4 รูปแบบ ได้แก่
* ชายฝั่ง เป็นชายหาดทรายและหาดโคลน อาจพบป่าชายหาดบริเวณด้านหลังชายหาด
* อ่าวและปากคลอง ได้รับอิทธิพลจากการไหลลงของน้ำจืด พบป่าชายเลนในบริเวณที่มีการขึ้นลงของน้ำ พื้นดินมักเป็นโคลน พื้นที่ที่สำคัญที่สุดคือ อ่าวทุ่งคา-สวี ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์
* เกาะ มีทั้งสิ้น 40 เกาะ ส่วนใหญ่เป็นเกาะขนาดเล็ก มักปรากฏโพรงถ้ำเล็ก ๆ และชายหาดบริเวณชายฝั่งของเกาะ บริเวณที่ได้รับอิทธิพลจากกระแสน้ำจะมีปะการังเจริญบนหิน
* ภูเขา มีขนาดไม่ใหญ่มากนัก พันธุ์ไม้ที่พบเป็นพันธุ์ไม้ป่าดิบชื้น
จุดท่องเที่ยว
* เกาะมาตรา หรือเกาะตังกวย เป็นเกาะขนาดใหญ่ มีหาดทรายขาวสะอาดสลับกับโขดหิน พบปูไก่ ฝูงปลา และแนวปะการัง
* เกาะรังกาจิว เป็นแหล่งทำรังของนกนางแอ่น มีลายพระหัสถ์จารึกพระปรมาภิไธยย่อ จ.ป.ร. ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวสลักอยู่บนผาหินหน้าปากถ้ำรังนก
* เกาะทองหลาง เป็นเกาะขนาดปานกลาง พบแนวปะการังรอบเกาะ
* เกาะง่าม ประกอบด้วยเกาะง่ามใหญ่และเกาะง่ามน้อย เป็นแหล่งทำรังของนกนางแอ่น มีแนวปะการังรอบเกาะ
* เกาะมะพร้าว เป็นเกาะขนาดเล็ก มีหาดทรายสีขาวนวล เป็นแหล่งทำรังของนกนางแอ่น
* เกาะทะลุ เป็นเกาะขนาดเล็ก พบแนวปะการังรอบเกาะ
* เกาะกุลา เป็นเกาะขนาดใหญ่ พบแนวปะการังรอบเกาะ น้ำทะเลค่อนใหญ่
* หาดทรายรี เป็นหาดทรายยาวที่ไม่ขาวสะอาด
หญ่ พบแนวปะการังรอบเกาะ น้ำทะเลค่อนใหญ่
* หาดทรายรี เป็นหาดทรายยาวที่ไม่ขาวสะอาดมากนัก ชายหาดบางส่วนเป็นหาดทรายปนโคลน
* หาดอรุโนทัย 
* ป่าชายเลนอ่าวทุ่งคา เป็นพื้นที่ป่าชายเลนผืนใหญ่ของทางฝั่งอ่าวไทย
* คลองท่าจรเข้
อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระนอง
อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระนอง หรือชื่อเดิม อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะพยาม เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง ประเทศไทย ได้รับการจัดตั้งให้เป็นอุทยานแห่งชาติใน พ.ศ. 2552 อุทยานมีพื้นที่ 356.66 ตารางกิโลเมตร มีหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติ (รน.) สองแห่ง ได้แก่ หน่วยเกาะช้างและหน่วยเกาะทรายดำ อุทยานเป็นที่ตั้งของชายฝั่งทะเลซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตสงวนชีวมลฑลโลกแห่งที่ 4 ของประเทศไทย
ภูมิประเทศ
แบ่งลักษณะภูมิประเทศออกได้เป็น 3 กลุ่มพื้นที่ ได้แก่
* พื้นที่ชายฝั่งทะเล พื้นที่นี้มีหาดยื่นออกไปในทะเลและปกคลุมด้วยป่าชายเลน องค์การยูเนสโกได้ประกาศให้พื้นที่ชายฝั่งบริเวณนี้เป็นเขตสงวนชีวมลฑลโลกซึ่งเป็นแห่งที่ 4 ของประเทศไทย
* พื้นที่ใกล้ชายฝั่ง เกาะในพื้นที่นี้ปกคลุมไปด้วยป่าดงดิบ
* พื้นที่ห่างจากชายฝั่ง เกาะในพื้นที่นี้ปกคลุมไปด้วยป่าดงดิบและมีปะการังกระจายอยู่โดยรอบ
จุดท่องเที่ยว
* เกาะช้างและอ่าวใหญ่ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะเป็นป่าดิบชื้น พบแนวหญ้าทะเลซึ่งเป็นแหล่งอาหารของพะยูน มีรอยพระพุทธบาททางด้านทิศตะวันออกของเกาะ และมีที่พักให้บริการ
* อ่าวไข่เต่า เป็นที่ทำการของหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติ รน.1
* หาดหินงามบนเกาะไฟไหม้ เกิดจากก้อนหินเล็กกลมมนมาทับถมเป็นจำนวนมาก ทำให้เกิดแสงแวววาว
* ท่าเรือขุด มีป่าชายเลนที่อุดมสมบูรณ์
* อ่าวเสียด มีแนวปะการังน้ำตื้นที่สวยงาม
* คลองหงาวและคลองตำโหมง เป็นคลองที่มีป่าชายเลนล้อมรอบ
* หาดทรายแดงบนเกาะวัวดำ เกิดจากการทับถมของเปลือกหอยสองฝา ทำให้หาดทรายที่ยื่นออกมาสีแดง
การเดินทางสู่จุดท่องเที่ยวในเขตอุทยาน สามารถใช้บริการเรือขององค์การสะพานปลาหรือเรือของอุทยานแห่งชาติ ซึ่งสามารถเช่าเหมาลำได้

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระนอง ที่สำนักอุทยานแห่งชาติ
อุทยานแห่งชาติลำน้ำกระบุรี
อุทยานแห่งชาติลำน้ำกระบุรี เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในจังหวัดระนองของประเทศไทย อยู่ติดกับทะเลอันดามัน มีพื้นที่ 169.49 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่สามอำเภอของจังหวัดได้แก่ อำเภอเมืองระนอง (ที่ตั้งของที่ทำการอุทยาน) อำเภอกระบุรี และอำเภอละอุ่น ได้รับการจัดตั้งให้เป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2542 มีหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติ (กบ.) สองแห่ง ได้แก่ หน่วยหาดยายและหน่วยดาดหินงาม สภาพภูมิลักษณ์ของอุทยานมีสามรูปแบบ ได้แก่ แม่น้ำกระบุรี ซึ่งเป็นแม่น้ำพรมแดนระหว่างไทยกับพม่า ป่าชายเลน ซึ่งครอบคลุมริมฝั่งแม่น้ำและเกาะต่าง ๆ และป่าดิบชื้น โดยในเขตอุทยานมีป่าดิบชื้นที่เป็นเขตป่าสงวนแห่งชาติทั้งหมดสามแห่ง ได้แก่ ป่าคลองลำเลียง-ละอุ่น ป่
่าดิบชื้นที่เป็นเขตป่าสงวนแห่งชาติทั้งหมดสามแห่ง ได้แก่ ป่าคลองลำเลียง-ละอุ่น ป่าคลองเส็ตกวด-เขาหินช้าง-เขาสามแหลม และป่าละอุ่น-ราชกรูด
จุดท่องเที่ยว
* น้ำตกปุญญบาล เป็นน้ำตก 3 ชั้น เกิดจากลำห้วยสายเล็ก ๆ บนป่าสงวนแห่งชาติป่าละอุ่น-ราชกรูด
* บ่อน้ำร้อนหาดยายและน้ำตกโตนไม้ปัก
* แหลมเส็ตกวด เป็นพื้นที่ป่าชายเลนที่อุดมสมบูรณ์และเป็นจุดชมทิวทัศน์ที่มองเห็นลำน้ำกระบุรี
* แม่น้ำกระบุรี เป็นแม่น้ำพรมแดนระหว่างไทยกับพม่า มีป่าชายเลนปกคลุมทั้งสองฝั่งของแม่น้ำ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* อุทยานแห่งชาติลำน้ำกระบุรี ที่สำนักอุทยานแห่งชาติ
อุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรี
อุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรี เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในอำเภอสะบ้าย้อย จังหวัดสงขลา ประเทศไทย มีพื้นที่ 225.28 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นพื้นที่ต้นน้ำของแม่น้ำเทพา ปัจจุบันอยู่ในระหว่างการสำรวจเพื่อประกาศจัดตั้งในราชกิจจานุเบกษา อุทยานมีหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติ (สค.) หนึ่งแห่ง คือหน่วยสันกาคีรี ภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อน จุดที่สูงที่สุดคือยอดเขาควนกำแพง สูง 500 เมตร สภาพป่าเป็นป่าดิบชื้นโดยมีเรือนยอดไม้ปกคลุมและมีพันธุ์ไม้ที่หายาก สัตว์ที่พบเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดกลางเล็ก รวมไปถึงนมและสัตว์เลื้อยคลาน

จุดท่องเที่ยวสำคัญในอุทยาน ได้แก่ ถ้ำกระดูก ถ้ำผึ้ง และแม่น้ำเทพา
ประวัติ
จากการบินสำรวจป่าในจังหวัดสงขลาเมื่อ พ.ศ. 2538 พบว่าพื้นที่ป่าเทือกเขาสันกาลาคีรีและป่าบริวารเป็นผืนป่าที่อุดมสมบูรณ์และเป็นป่าต้นน้ำของแม่น้ำเทพา ประกอบกับชาวบ้านในบ้านไร่เหนือและสภาตำบลบาโหยได้เสนอให้จัดตั้งป่าผืนนี้ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ กรมป่าไม้จึงได้ให้บุคลากรไปปฏิบัติหน้าที่หัวหน้าอุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรี เพื่อดำเนินการสำรวจพื้นที่ดังกล่าวให้เป็นอุทยานแห่งชาติต่อไป ต่อมาใน พ.ศ. 2544 อุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรีได้รับการรายงานว่ามีความเหมาะสมที่จะจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ และได้รับความเห็นชอบจากองค์การบริหารส่วนตำบลต่าง ๆ และคณะอนุกรรมการป้องกันและปราบปรามการลักลอบทำลายทรัพยากรป่าไม้ประจำจังหวัดสงขลา

อ้างอิง
พระบรมราชานุสรณ์สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย (โกลกาตา)
พระบรมราชานุสรณ์สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย หรือ วิกตอเรียเมมอเรียล ( ) เป็นอาคารหินอ่อนขนาดใหญ่โตในเมืองโกลกาตา รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1906 และเสร็จในปี 1921 โดยสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แด่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ในขณะนั้นทรงเป็นพระจักรพรรดินีแห่งอินเดีย ในปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์และสถานที่ท่องเที่ยวภายใต้การอุปถัมภ์ของกระทรวงวัฒนธรรม อาคารตั้งอยู่บน ไมดัน (Maidan; พื้น) ริมฝั่งแม่น้ำหูฆลี ใกล้กับถนนชวาหรลาล เนหรู
สถาปนิกผู้ก่อสร้างคือวิลเลียม เอเมอร์เซิน (William Emerson; 1843–1924) ประธานราชวิทยาลัยสถาปนิกบริเตน (Royal Institute of British Architects) ออกแบบโดยใช้สถาปัตยกรรมฟื้นฟูอินโด-ซาราเซน โดยผสมผสานรูปแบบสถาปัตยกรรมบนิเตนเขนกับสถาปัตยกรรมโมกุล และยังประกอบด้วยอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมเวเนเชียนกอทิก, สถาปัตยกรรมอียิปต์โบราณ, เดกกัน และอิสลาม อาคารมีขนาด และสูง สร้างขึ้นโดยใช้หินอ่อนมักครานาขาว

Victoria Memorial, Iconic view of Victoria Memorial on the lake, Kolkata, India.jpg
Victoria Memorial, King Edward VII Arch, Kolkata, India.jpg
Victoria Memorial and Trees, Calcutta, India.jpg

อ้างอิง
อุทยานแห่งชาติหาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้
หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้ เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนครศรีธรรมราชและจังหวัดสุราษฎร์ธานีของประเทศไทย มีพื้นที่ 111.43 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่สองอำเภอของจังหวัดนครศรีธรรมราช ได้แก่ อำเภอขนอม (ที่ตั้งของที่ทำการอุทยาน) และอำเภอสิชล และสองอำเภอของจังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้แก่ อำเภอเกาะสมุยและอำเภอดอนสัก ปัจจุบันอุทยานอยู่ในระหว่างการสำรวจเพิ่มเติมเพื่อประกาศจัดตั้งในราชกิจจานุเบกษา
อุทยานมีหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติสามแห่ง ได้แก่ หน่วยถ้ำเขาวังทอง หน่วยป่าเลนคลองขนอม และหน่วยท้องชิง ภูมิประเทศประกอบด้วยพื้นที่ทางบกและทางทะเลรวมกัน พื้นที่ทางบกประกอบด้วยป่าดิบชื้น ป่าดิบแล้ง ป่าชายเลน ป่าชายหาด และป่าเขาหินปูน จุดที่สูงที่สุดคือยอดเขาหลวง สูง 814 เมตร ส่วนพื้นที่ทางทะเล มีเกาะทั้งหมด 11 เกาะ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* อุทยานแห่งชาติหาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้ ที่สำนักอุทยานแห่งชาติ
อุทยานแห่งชาติอ่าวมะนาว-เขาตันหยง
อ่าวมะนาว-เขาตันหยง เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่บริเวณพระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ในอำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส ประเทศไทย มีพื้นที่ 58.58 ตารางกิโลเมตร ปัจจุบันอุทยานอยู่ในระหว่างการสำรวจเพิ่มเติมเพื่อประกาศจัดตั้งในราชกิจจานุเบกษา ลักษณะภูมิประเทศของอุทยาน แบ่งเป็นหาดอ่าวมะนาวและเขาตันหยง โดยหาดอ่าวมะนาวเป็นหาดทรายสลับด้วยโขดหินแกรนิต ส่วนภูเขาตันหยงนั้นมีความสูง 293 เมตร และมีป่าสงวนเขาตันหยงล้อมรอบ
ประวัติ
สำนักงานป่าไม้ปัตตานีได้สำรวจพื้นที่บริเวณป่าเขาตันหยงซึ่งเป็นป่าสงวนแห่งชาติพิเศษนอกเขตพระราชฐานพระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ และได้จัดตั้งเป็นวนอุทยานอ่าวมะนาวเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2536 ต่อมา ดร.ปลอดประสพ สุรัสวดี (อธิบดีกรมป่าไม้ในขณะนั้น) ได้เสนอให้จัดตั้งวนอุทยานอ่าวมะนาวเป็นอุทยานแห่งชาติทางทะเล โดยจัดส่งเจ้าหน้าที่ออกสำรวจพื้นที่บริเวณอ่าวมะนาวและเตรียมจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติต่อไป และใน พ.ศ. 2544 ได้เปลี่ยนชื่ออุทยานเป็น อุทยานแห่งชาติอ่าวมะนาว-เขาตันหยง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* อุทยานแห่งชาติอ่าวมะนาว-เขาตันหยง ที่สำนักอุทยานแห่งชาติ
คาลัส (อาหาร)
คาลัส เป็นอาหารที่มีส่วนประกอบหลักคือข้าวสุก ยีสต์ น้ำตาล ไข่ และแป้ง ผสมเข้าด้วยกัน ปั้นเป็นก้อน แล้วนำไปทอดในน้ำมันท่วม (deep-fried) เป็นอาหารเช้าแบบดั้งเดิม เสิร์ฟพร้อมกับกาแฟหรือกาเฟโอแล และได้รับการกล่าวถึงในตำราอาหารครีโอลส่วนใหญ่ คาลัสยังมีชื่อเรียกอีกว่า ข้าวชุบแป้งทอดแบบครีโอลหรือโดนัทข้าว

อ้างอิง
โพเทโตสกินส์
โพเทโตสกินส์ เป็นอาหารว่างหรืออาหารเรียกน้ำย่อยที่ทำมาจากมันฝรั่งไม่ปอกเปลือก หั่นครึ่ง คว้านเนื้อออก โรยหน้าด้วยเบคอน เชดดาร์ชีส และต้นหอมซอย มักพบอาหารชนิดนี้ในรายการอาหารของร้านอาหารระดับราคาปานกลางในบรรยากาศเป็นกันเอง (casual dining) เช่น ที.จี.ไอ. ไฟรเดส์ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในการขายอาหารชนิดนี้ นอกจากจะกินในร้านอาหารโดยทั่วไปแล้ว อาหารว่างเหล่านี้ยังสามารถทำกินเองที่บ้านได้

อ้างอิง
แฮฟสโมก
แฮฟสโมก เป็น "อาหารไส้กรอกท้องถิ่น" ที่พบในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. และภูมิภาคโดยรอบ มีความคล้ายคลึงกับฮอตดอก แต่โดยปกติจะมีขนาดใหญ่กว่า รสเผ็ดกว่า และใช้เนื้อบดหยาบกว่า ไส้กรอกนี้มักมีส่วนผสมเป็นเนื้อหมูกับเนื้อวัวอย่างละครึ่ง ปรุงด้วยการรมควัน และเสิร์ฟพร้อมด้วยสมุนไพร หัวหอม และซอสพริก

อ้างอิง
หมูตงพัว
หมูตงพัว บ้างก็เรียก หมูตงพอ หรือ หมูตงปอ ภาษาจีนเรียก ตงพัวโร่ว ( ) เป็นอาหารประจำเมืองหางโจว ทำโดยทอดหมูสามชั้นด้วยกระทะแล้วนำหมูนั้นมาตุ๋น เนื้อหมูดังกล่าวจะหั่นเป็นชิ้นหนา ปรกติมักเป็นสี่เหลี่ยมหนาสองนิ้ว และมักประกอบด้วยส่วนไขมันกับส่วนเนื้อไม่ติดมันอย่างละเท่า ๆ กัน หนังหมูก็ปล่อยให้อยู่บนชิ้นนั้น ความรู้สึกที่อยู่ในปาก คือ มัน แต่ไม่เลี่ยน และยังมีกลิ่นหอมของเหล้าจีน อาหารนี้ตั้งชื่อตามซู ตงพัว (苏東坡) กวีและนักกินอาหารสมัยราชวงศ์ซ่ง

อ้างอิง
จุด 45×90
รัฐวิสคอนซิน สหรัฐ]]

จุด 45×90 เป็นพิกัดบนโลกที่เป็นครึ่งทางระหว่างขั้วโลก เส้นศูนย์สูตร เส้นเมริเดียนแรก และเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา

45° เหนือ 90° ตะวันตก
จุด เป็นจุดที่มีชื่อเสียงและมีผู้เข้าเยี่ยมชมมากที่สุด ตั้งอยู่บนพื้นที่สูงกว่าระดับน้ำทะเล ในเมืองริตบร็อก รัฐวิสคอนซิน ใกล้กับเมือง Poniatowski ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่มีผู้ปกครองจากรัฐ เดิมมีการวางหมุดตั้งไว้ที่หนึ่งโดยทางคณะกรรมการอุทยานของเคาน์ตีมาราทอน จากในนั้นปี มีการถอนหมุดออกจากที่เดิมและนำไปตั้งบนพื้นที่ที่ถูกต้อง และเปิดให้เข้าชมได้อีกครั้งในวันที่ 12 กันยายน
จุดดังกล่าวได้กลายเป็นที่รู้จักจากทาเวิร์นของจอห์น เรย์มอนด์ เจสิซกี ซึ่งตั้งในเมือง Poniatowski ที่เขามีส่วนร่วมในการจัดตั้งจากการค้นพบจุดดังกล่าว โดยพวกเขาไปขายเสื้อยืด 45×90 และลงทะเบียนผู้เยี่ยมชมเป็นสมาชิกของชมรม 45×90 ของเขาอีกด้วย นับตั้งแต่ปี สำนักการประชุมและเยี่ยมชมวิสคอนซินวอซอ/เซนทรัลได้ขอยืมหนังสือลงทะเบียนสมาชิกชมรม 45×90 จากทายาทของจอห์น ทั้งนี้หากได้เข้าเป็นสมาชิกของชมรมดังกล่าว ทางสำนักฯ จะมอบเหรียญทีระลึกให้แก่สมาชิกใหม่
45° เหนือ 90° ตะวันออก
อีกจุดหนึ่งของจุด 45×90 ตั้งอยู่บนพิกัด เหนือระดับน้ำทะเล โดยจุดนี้ตั้งอยู่บนพื้นที่ที่ถูกละทิ้งในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ของจีน ใกล้กับเขตแดนมองโกเลีย โดยห่างจากอุรุมชีประมาณ ไปทางทิศตะวันอกเฉียงเหนือโดยการดำเนินการของรัฐ จุดนี้อยู่บนเขตแดนของมณฑลชีไทและชิงจิว เกร็ก ไมเคิลส์ ชาวอเมริกัน และรูรองเจา พนักงานขับรถแท็กซี่จากเมืองที่ใกล้กันกับชีไท ได้เดินทางไปถึงจุดดังกล่าวโดยตัวเองเป็นระยะทาง 110 กิโลเมตรไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในวันที่ 13 เมษายน และบันทึกการเดินทางครั้งนี้ใน Degree Confluence Project โดยการเดินทางครั้งนี้เขาไปค้นพบจุดดังกล่าวโดยที่ไม่มีหมุดหมายหรือสัญลักษณ์กายภาพใด ๆ แสดงให้เห็นเลย
45° ใต้ 90° ตะวันออก
 นั้นได้ค้นหาในจุดที่ใกล้กับจุด 45° ใต้ 90° ตะวันออก จากภาพที่จุดที่ใกล้เคียงที่สุดคือจุดสีแดง ระบุชื่อ Gaofen 1 ในบริเวณมุมซ้ายล่าง]]
จุดนี้ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอินเดียตอนใต้ พิกัด อยู่ลึกลงไปจากระดับน้ำทะเล ห่างจากเกาะแซ็งปอลซึ่งไม่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ห่างจากแหลมอีเลเฟนต์บนเกาะเฮิร์ด ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ห่างจากปอโรฟร็องแซในหมู่เกาะแกร์เกแลน ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ห่างจากทวีปแอนตาร์กติกา ไปทางทิศใต้ ห่างจากแผ่นดินเมืองออกัสตา รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียซึ่งเป็นเขตที่ผู้คนอาศัยอยู่ที่ใกล้ที่สุด ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ห่างจากเกาะเรอูเนียง ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ห่างจากทางตอนตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะเบงเกอร์รา ประเทศโมแซมบิก และห่างจากทางตะวันออกเฉียงใต้ของหาดมอสเซล 
แอฟริกาใต้
ในเดือนมีนาคม มีการค้นหาเครื่องบินมาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 370ที่สูญหายไปในบริเวณมหาสมุทรอินเดียตอนใต้หลังจากมีการพบเจอภาพสิ่งคล้ายซากเครื่องบินโดยดาวเทียมที่บริเวณจุดกึ่งกลางของพิกัด 45° ใต้ 90° ตะวันออก

45° ใต้ 90° ตะวันตก
เป็นจุดที่ตั้งทางตอนใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก ห่างจากทางตอนตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง Guaitecas ของชิลี และอยู่เหนือทวีปแอนตาร์กติกา พื้นผิวของพิกัด ตั้งอยู่ลึกใต้ระดับน้ำทะเล

ดูเพิ่มเติม
*Degree Confluence Project (DCP)
*เส้นขนานที่ 45 องศาเหนือ
*เส้นขนานที่ 45 องศาใต้
*เส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันตก

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
*The 45th Parallel, Poniatowski, Wisconsin
*Visit to the 45X90 point in Wisconsin (DCP)
*Visit to the 45X90 point in northwestern China (DCP)
หมาผัวโต้วฟู
หมาผัวโต้วฟู ( ) เป็นอาหารจีนยอดนิยมชนิดหนึ่งจากมณฑลเสฉวน ประกอบด้วยเต้าหู้ปรุงในน้ำซอสพริกหมาล่า มีความมันและสีแดงเข้มจากส่วนผสมของโต้วป้าน (เครื่องปรุงที่ทำจากถั่วปากอ้าหมักดองกับพริก) เต้าซี่ (ถั่วดำหมักดอง) รสเผ็ดชาของพริกและพริกไทยเสฉวน พร้อมกับเนื้อสับซึ่งตามธรรมเนียมเดิมจะใช้เนื้อวัว อาจเปลี่ยนแปลงหรือเพิ่มเติมส่วนผสมโดยใช้แห้วจีน หัวหอม ผักอื่น ๆ และเห็ดหูหนูเป็นต้น บันทึกฉบับหนึ่งแสดงให้เห็นว่าอาหารชนิดนี้มีมานานอย่างน้อยตั้งแต่ ค.ศ. 1254 ในย่านชานเมืองของเฉิงตูซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑลเสฉวน
ศัพทมูลวิทยา
"หมา" ย่อมาจาก หมาจึ (麻子; mázi) ซึ่งแปลว่า หลุมสิว และ "ผัว" เป็นพยางค์แรกของ (婆婆; pópo) แปลว่า หญิงชราหรือยาย ดังนั้น หมาผัว (麻婆) คือ หญิงชราที่มีใบหน้าเป็นสิว (หน้าปรุ) ซึ่งแปลได้ว่า "เต้าหู้ยี้ของยาย"

ตามตำราอาหารเสฉวนของนางเจียง "ยูจีน อู๋ บรรณารักษ์แห่งห้องสมุดฮาร์วาร์ด-ย่านจิง ผู้เติบโตขึ้นมาในเฉิงตู อ้างว่าเมื่อเป็นเด็กนักเรียน เขาเคยกิน "เต้าหู้ยายหน้าปรุ" หรือ หมาผัวโต้วฟู ที่ร้านอาหารที่ดำเนินการโดย หญิงชราที่มีใบหน้าเป็นสิวต้นตำรับเอง เป็นอาหารตามสั่งและระบุขนาดของจานได้ ซึ่งปรุงในห้องครัวที่เปิดโล่งในห้องอาหาร มีความสด หอม เผ็ดร้อน และเผ็ดชา"
หมาผัวโต้วฟูได้รับนำเข้าไปในประเทศญี่ปุ่น และเป็นที่นิยมโดยเชฟ เฉิน เจี้ยนหมิน (陈建民; Chen Kenmin) ลูกครึ่งชาวจีน-ญี่ปุ่น และโดยเฉิน เจี้ยนอี้ (陳建一; Chen Kenichi) ลูกชายของเขา ผู้ทำให้อาหารจานนี้เป็นที่นิยมมากขึ้นเนื่องจากเป็นหนึ่งในเมนูที่เขาทำประจำในรายการโทรทัศน์ยุทธการกระทะเหล็ก

ในประเทศไทยบางครั้งอาจเรียก เต้าหู้ผัดพริกเสฉวน
ลักษณะเฉพาะ
หมาผัวโต้วฟูแท้ ๆ มีรสเผ็ดมากด้วยการผสมทั้งความเผ็ดแบบ "รสเผ็ดร้อน" จากพริก และ"รสหมาล่า" (ความเผ็ดชาที่ลิ้นและปาก) จากพริกไทยเสฉวน (ฮวาเจียว) ที่เป็นลักษณะเฉพาะของอาหารจีนเสฉวน ซึ่งให้ความรู้สึกของอาหารแต่ละจานด้วยความคิดหลักอธิบายโดยพ่อครัวด้วยการใช้คำคุณศัพท์ภาษาจีน 7 คำ คือ หมา (麻; má) (ชา), ล่า (辣; là) (เผ็ด), ทั่ง (烫: tàng) (ร้อน), เซียน (鲜; xiān) (สด), เนิ่น (嫩; nèn) (นุ่ม) , เซียง (香; xiang) (หอม) และ ชู่ (酥: sū) (ขุย) ในปัจจุบันนอกประเทศจีนสามารถหาหมาผัวโต้วฟูได้ไม่ยาก แต่ในรูปแบบและรสชาติที่แท้มักหาได้เฉพาะในร้านอาหารจีนเสฉวนที่ไม่ดัดแปลงอาหารเท่านั้น
รูปแบบอื่น
หมาผัวโต้วฟูยังสามารถพบได้ในร้านอาหารในมณฑลอื่น ๆ ของจีน เช่นเดียวกับในญี่ปุ่นและเกาหลีที่มีการปรับรสชาติให้เข้ากับรสนิยมท้องถิ่น หรือรสทางตะวันตก ซึ่งมักจะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก โดยลดความเผ็ดลง เกิดขึ้นโดยเฉพาะในร้านอาหารจีนที่ไม่เชี่ยวชาญในอาหารเสฉวน ในอาหารจีนแบบอเมริกันบางครั้งทำโดยไม่มีเนื้อสัตว์เพื่อดึงดูดผู้ทานมังสวิรัติ โดยใช้เห็ดหอม เห็ดที่กินได้ชนิดอื่น หรือโปรตีนทดแทนเนื้อสัตว์จากพืช

ระเบียงภาพ

ไฟล์:HK TST Chungking Mansion Cke 大家樂 Cafe de Carol Restaurant Mapo doufu.JPG|หมาผัวโต้วฟู ในฮ่องกง
ไฟล์:Mabodoufu with rice.jpg|หมาผัวโต้วฟูในโคเบะ ญี่ปุ่น
ไฟล์:Homemade Mapo doufu.jpg|หมาผัวโต้วฟูแบบบ้าน ๆ

ดูเพิ่ม
กงเป่าจีติง
กงเป่าจีติง ( ) หรือ ไก่กังเปา เป็นอาหารจีนชนิดหนึ่งที่ถูกปรุงด้วยการผัด มีรสเผ็ด ซึ่งถูกทำด้วยก้อนเนื้อไก่เท่าลูกบากศ์ ถั่วลิสง ผัก (แบบดั้งเดิมจะใส่เพียงแค่ต้นหอมเท่านั้น) และพริก อาหารจานแบบคลาสสิคในอาหารเสฉวน มีต้นกำเนิดในมณฑลเสฉวน ทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน และรวมถึงพริกไทยเสฉวน แม้ว่าอาหารจานนี้จะพบอยู่ทั่วประเทศจีน ในภูมิภาคต่าง ๆ มักจะมีความเผ็ดที่น้อยกว่าอาหารจานที่ทำขายในมณฑลเสฉวน ไก่กังเปายังเป็นอาหารจานหลักของอาหารจีนแบบตะวันตกอีกด้วย

ประวัติ
 เจ้าหน้าที่แห่งราชวงศ์ชิงที่มณฑลเสฉวน]]
 เสิร์ฟบนหม้อเหล็ก]]
เชื่อกันว่าอาหารนี้ตั้งชื่อตามติง เป่าเจิน (1820–1886) เจ้าหน้าที่และผู้ว่าการมณฑลเสฉวนสมัยราชวงศ์ชิงตอนปลาย เขาดำรงตำแหน่งที่มีชื่อว่า Taizi Shaobao ซึ่งเป็นหนึ่งใน กงเป่า ( )

ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม อาหารนี้กลายเป็นความไม่ถูกต้องทางการเมืองเพราะชื่อที่มีส่วนเกี่ยวกับระบบจักรวรรดิ ทำให้กลุ่มนิยมเหมาเปลี่ยนชื่ออาหารนี้เป็น "ไก่เผ็ด" ( ) ก่อนที่จะกลับไปเป็นชื่อเดิมในคริสต์ทศวรรษ 1980 ภายใต้การปฏิรูปของเติ้ง เสี่ยวผิง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*