SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
สุสานหลวงหมิงเหมา
สุสานหลวงหมิงเหมา ( ) เป็นพระราชสุสานหลวง ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 25,600 ตารางเมตร ประดิษฐานหีบพระบรมศพ จักรพรรดิหมิงเซี่ยนจง รัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์หมิง และจักรพรรดินีเซี่ยวเจินฉุน, จักรพรรดินีเซี่ยวมู่, จักรพรรดินีเซี่ยวฮุ่ย

การก่อสร้างพระราชสุสานหลวง เริ่มขึ้นในวันที่ 15 เดือน 9 รัชศกเฉิงฮว่าปีที่ 23 (ค.ศ. 1487) พระราชวังซวนสร้างเสร็จในเดือน 12 และหีบพระบรมศพจักรพรรดิหมิงเซี่ยนจง และเซี่ยวมู่หวงไท่โฮ่ว นำมาประดิษฐานในวันที่ 17 พระราชสุสานหลวงนี้ก่อสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 24 เดือน 4 ซึ่งเป็นปีแรกของรัชศกหงจื้อ (ค.ศ. 1488) รวมระยะเวลาในการก่อสร้างประมาณ 7 เดือน
รัชศกเจิ้งเต๋อ ปีที่ 13 (ค.ศ. 1518) หีบพระบรมศพของจักรพรรดินีเซี่ยวเจินฉุน (ฉือเชิ่งไท่หวงไท่โฮ่ว)ได้ประดิษฐานไว้ในสุสานหลวงหมิงเหมา

รัชศกเจียจิ้ง ปีที่ 2 (ค.ศ. 1523) หีบพระบรมศพของจักรพรรดินีเซี่ยวฮุ่ย (โซ่วอันหวงไท่โฮ่ว) ได้ประดิษฐานไว้ในสุสานหลวงหมิงเหมา

รัชศกเจียจิ้ง ปีที่ 16 (ค.ศ. 1537) มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าให่ก่อสร้างพระอนุสรณ์สถานเพิ่มเติม

ตั้งแต่ปีที่ 50 ถึงปีที่ 52 ของจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1785 - 1787) รัฐบาลชิงได้ดำเนินการซ่อมแซมสุสานหมิงขนาดใหญ่

ในปี ค.ศ. 1998 สุสานหลวงหมิงเหมาถูกปิดเป็นเขตอนุรักษ์พิเศษ ปัจจุบันยังไม่เปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชม

ข้อมูลอ้างอิง
วัดเมืองมาง
วัดเมืองมาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหายยา อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดเมืองมางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2225 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534

ตามประวัติวัดสันนิษฐานว่าอยู่ในสมัยพระเจ้าติโลกราช กษัตริย์พระองค์ที่ 9 ของราชวงศ์มังราย มีทหารยศหมื่นคนหนึ่งชื่อเยือน ได้มาสร้างวัดนี้ขึ้นใหม่ โดยให้ชื่อว่าวัดหมื่นเยือน ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเป็นวัดเมืองมาง และในปี พ.ศ.2491 ชาวบ้านได้อาราธนาพระพุทธณะปัญญาเถระ มาเป็นเจ้าอาวาส
ตามประวัติระบุว่า เจ้าเมืองเชียงใหม่ได้นำทัพขึ้นไปตีเมืองยอง ในแคว้นสิบสองปันนา ภายหลังจากทำศึกชนะแล้ว ได้กวาดต้อนเอาชาวเมืองยองมาเป็นเชลย และได้มาตั้งเมืองอยู่ในอาณาเขตเมืองเชียงใหม่ มีขุนนางชื่อ หมื่นเพียน ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ควบคุมดูแลเชลย โดยมีชาวบ้านที่มาจากเมืองมางในแคว้นสิบสองปันนาร่วมอยู่ด้วย ภายหลังได้สร้างวัดขึ้นและตั้งชื่อวัดตามขุนนางผู้ดูแลว่า วัดหมื่นเพียน ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดใหม่เพื่อสอดคล้องกับชุมชนเดิมที่เมืองยอง ตั้งชื่อตามหมู่บ้านในแคว้นสิบสองปัน เป็นชื่อ "วัดเมืองมาง"
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการศรีเทพ 
* พระอธิการสิทธิ พ.ศ. 2438–2458
* พระอธิการคำปัน พ.ศ. 2459–2468
* พระอู พ.ศ. 2469–2472
* พระอธิการหมื่น พ.ศ. 2473–2478
* พระอธิการคำอ้าย พ.ศ. 2478–2482
* พระสมุห์คำปัน พ.ศ. 2483–2486
* พระคำอ้าย พ.ศ. 2487 2488
* พระครูพิพัฒน์คณาภิบาล พ.ศ. 2489–2531
* พระครูวรญาณมงคล (อุดม ถาวรญาโณ) พ.ศ. 2532 ถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
ปัสติตส์
]]
ปัสติตส์ ( – เอกพจน์) หรือ ปัสติตซี ( – พหูพจน์) เป็นขนมอบห่อไส้คาวอย่างหนึ่งจากประเทศมอลตา ไส้ของปัสติตส์มักจะเป็นรีกอตตา (เรียกว่า หรือ ในภาษามอลตา) หรือไม่ก็ถั่วลันเตาบดผสมผงกะหรี่ (เรียกว่า ในภาษามอลตา) ปัสติตส์เป็นอาหารมอลตาดั้งเดิมที่ได้รับความนิยมและมีชื่อเสียง เป็นขนมอบคนละชนิดกับปัสติตส์แบบอิตาลีซึ่งเป็นที่รู้จักกันมากกว่าในชื่อ อูปัสติซซ์รูตุนนาร์ ( )
การทำ
ปัสติตส์มักทำเป็นทรงข้าวหลามตัดหรือทรงกลม (เรียกว่า ในภาษามอลตา) โดยใช้แป้งที่คล้ายกับแป้งฟิโลกรีก (แต่ก็มีแบบที่ใช้แป้งพายชั้นด้วยเช่นกัน) เมื่อสุกแล้วผิวจะกรอบ ตัวขนมยังมีวิธีห่อแตกต่างกันเพื่อเป็นการระบุชนิดของไส้ โดยทั่วไป ปัสติตส์ไส้รีกอตตาจะพับปิดขอบตรงกลาง ส่วนปัสติตส์ไส้ถั่วลันเตาบดจะพับปิดขอบด้านข้าง ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมายังมีไส้ปัสติตส์แบบใหม่ ๆ ออกมา โดยไส้ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือไส้ไก่ ซึ่งปัจจุบันสามารถหาซื้อได้ในร้านขายปัสติตส์เกือบทุกร้านของมอลตา นอกจากนี้ ยังมีไส้อื่น ๆ ที่วางจำหน่ายในระยะเวลาสั้น ๆ หรือในจำนวนจำกัด เช่น รีกอตตากับทรัฟเฟิล ไส้กรอกมอลตา นูเทลลา เป็นต้น
ที่ร้านขายปัสติตส์โดยทั่วไปจะอบปัสติตส์บนถาดโลหะในเตาอบไฟฟ้าหรือเตาอบแก๊ส ร้านเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นร้านเล็ก ๆ หรือเป็นธุรกิจครอบครัว นอกจากนี้ ยังมีขายตามบาร์ ร้านกาแฟ และแผงลอยริมทาง ปัสติตส์เป็นอาหารเช้าที่นิยมรับประทานกันตามหมู่บ้านนอกเมือง

ในต่างประเทศ
ชุมชนผู้อพยพชาวมอลตาในประเทศแคนาดา สหราชอาณาจักร สหรัฐ และออสเตรเลียยังทำปัสติตส์เพื่อเผยแพร่และวางขายด้วย ร้านขายปัสติตส์ร้านแรกในสกอตแลนด์เปิดใน พ.ศ. 2550
ในภาษามอลตา
ด้วยความนิยมของขนมชนิดนี้ คำ ในภาษามอลตาจึงมีหลายความหมาย คำนี้กลายเป็นคำรื่นหูที่ใช้แทนคำ "ช่องคลอด" เนื่องจากรูปทรงของขนม หรือใช้บรรยายว่าใครสักคนนั้นเป็น "คนหัวอ่อน" หรือ "คนที่ถูกชักจูงได้ง่าย" สำนวนมอลตา ('ขายได้อย่างกับปัสติตส์') ตรงกับสำนวนไทยว่า "ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า" และใช้บรรยายผลิตภัณฑ์ที่เป็นที่ต้องการอย่างต่อเนื่อง สิ่งของที่ ('ออกมาอย่างกับปัสติตส์') หมายถึงสิ่งของที่ผลิตออกมาอย่างรวดเร็ว และบางครั้งก็เร็วเกินไป

อ้างอิง
น้ำตกโตนปลิว
น้ำตกโตนปลิว ตั้งอยู่ที่ ม.10 ต.กำแพงเพชร อ.รัตภูมิ จ.สงขลา เป็นน้ำตกขนาดเล็ก มีทั้งหมด 10 ชั้น ความสูงประมาณ 50 เมตร อยู่ทางด้านทิศเหนือของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าโตนงาช้าง ในท้องที่อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา ห่างจากอำเภอหาดใหญ่ 28 กิโลเมตร น้ำตกโตนปลิวเป็นน้ำตกหน้าผาหิน โดยชั้นแรกมีความสูงประมาณ 300 เมตร สามารถมองเห็นได้จากถนนเพชรเกษม ชั้นแรกของน้ำตกนี้มีนักท่องเที่ยวเข้ามาใช้บริการมากที่สุด ส่วนชั้นที่ 2 - 10 มีระยะห่างกัน และความสูงชันไม่มากประมาณ 10 ชั้น ชั้นละ 80–100 เมตร ทางด้านบนยังมีน้ำตกสายน้อย หลายสายด้วยกัน ฤดูที่สวยงามมากที่สุดของน้ำตก คือช่วงเดือนตุลาคมถึงเดือนมีนาคม
นอกจากความสวยงามของน้ำตกแล้ว ยังมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ คู่น้ำตกแห่งนี้ ซึ่งประดิษฐานอยู่บริเวณ น้ำตกชั้น 1 คือ พระพุทธรูป ปางมารวิชัย มีนามว่า “พระพุทธรัตนบรรพต” ให้นักท่องเที่ยวได้กราบสักการะบูชาเพื่อความเป็น สิริมงคลแก่ผู้ที่เดินทางไปท่องเที่ยว

ปัจจุบันน้ำตกโตนปลิว ได้รับการพัฒนาจากหน่วยสังกัดมีการจัดสร้างลานจอดรถ อาคารบริการ ร้านอาหาร ห้องประชุม ห้องน้ำ-สุขา และปัจจุบันที่นี้ได้มีการเก็บอัตราค่าบริการ
ลักษณะทางธรรมชาติของน้ำตก
เป็นน้ำตก ที่ลดหลั่นกันเป็นชั้นๆ รวมแล้ว 10 ชั้น ไล่เลียงตามกันมา แต่ละชั้นจะมีความสวยงามของสายน้ำที่ไหลผ่าน เหลือบเขาลงมาสู่เบื้องล่าง ผ่านผาหิน แมกไม้ แตกต่างกันไป ซึ่งแต่ละชั้นก็จะมีชื่อตามลักษณะ ของสภาพแวดล้อมของชั้นนั้นๆ คือ

*ชั้น 1 :โตนปลิว

*ชั้น 2 :โตนสายรุ้ง

*ชั้น 3 :โตนอ่างแก้ว

*ชั้น 4 :โตนอ่างศิลา

*ชั้น 5 :โตนพลิ้ว

*ชั้น 6 :โตนวังไทร

*ชั้น 7 :โตนตะไคร่

*ชั้น 8 :โตนน้ำดำ

*ชั้น 9 :โตนไม้ไผ่

*ชั้น 10 :โตนตะวัน

เเหล่งข้อมูล
*เว็บไซต์กรมทรัพยากรธรณี
อ้างอิง
วันรัฐธรรมนูญ (เดนมาร์ก)
ในประเทศเดนมาร์ก วันรัฐธรรมนูญ ( ) จัดขึ้นในวันที่ 5 มิถุนายน วันนี้กำหนดขึ้นเพื่ออุทิศแด่รัฐธรรมนูญเดนมาร์ก เนื่องจากทั้งรัฐธรรมนูญฉบับแรกใน ค.ศ. 1849 และรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันใน ค.ศ. 1953 ต่างลงนามในวันเดียวกันของปีดังกล่าว เดนมาร์กเป็นหนึ่งในไม่กี่ประเทศในโลกที่ไม่มีวันชาติอย่างเป็นทางการ แต่บางครั้งถือว่าวันรัฐธรรมนูญเทียบเท่ากับวันชาติ และเป็นวันฉลองความเป็นประชาธิปไตยเดนมาร์ก
แม้ว่าวันนี้ไม่เป็นวันหยุดราชการอย่างเป็นทางการ วันรัฐธรรมนูญเป็นวันที่หยุดงานครึ่งวันใน ค.ศ. 1891 ถึง 1975 นับแต่นั้นมา ข้อตกลงแรงงานร่วมกันส่วนใหญ่มักให้พนักงานหยุดในวันรัฐธรรมนูญครึ่งวันหรือทั้งวัน ร้านค้าที่มีผลประกอบการทั้งปีไม่เกิน 43.4 ล้านโครเนอสามารถเปิดขายในวันรัฐธรรมนูญได้ แต่ร้านส่วนใหญ่จะปิดในวันนี้

อ้างอิง
กำลังข้ามชาติ
กำลังข้ามชาติ หรือ กำลังหลายชาติ หรือ กำลังรบหลายชาติ ( ) คือการปฏิบัติการหลายชาติซึ่งอาจจะเป็นวัตถุประสงค์ในการตั้งรับ, การรุก หรือการรักษาสันติภาพ ในการปฏิบัติการหลายชาติ หลายประเทศได้จัดตั้งพันธมิตรเพื่อดำเนินการดังกล่าว

กำลังหลายชาติ ได้แก่ :
* กองบัญชาการสูงสุดกำลังรบนอกประเทศสัมพันธมิตร (พ.ศ. 2486–2488)
* กองกำลังและผู้สังเกตการณ์ข้ามชาติ (พ.ศ. 2524–ปัจจุบัน)
* กำลังข้ามชาติในเลบานอน (พ.ศ. 2525–2527)
* ยุทธการค้ำจุนประชาธิปไตย (พ.ศ. 2537–2538)
* กองบัญชาการสหประชาชาติ (พ.ศ. 2493–ปัจจุบัน)
* กำลังช่วยเหลือทางทหารโลกเสรี (พ.ศ. 2508–2516)
* กำลังสันติภาพแคริบเบียน (พ.ศ. 2526–2528)
เนโท
* IFOR (พ.ศ. 2538–2539)
* SFOR (พ.ศ. 2539–2547)
* กำลังสนับสนุนความมั่นคงนานาชาติ (พ.ศ. 2544–2557)
* กำลังตอบสนองแห่งเนโท (พ.ศ. 2546–ปัจจุบัน)
* EUFOR (พ.ศ. 2547–ปัจจุบัน)

อิรัก
* กองทัพน้อยผสมนานาชาติ – อิรัก (พ.ศ. 2547–2552)
** กองพลข้ามชาติกลาง – ใต้ (พ.ศ. 2546–2551)
* กำลังผสมนานาชาติ – อิรัก (พ.ศ. 2547–2552)
** กำลังผสมนานาชาติตะวันตก (พ.ศ. 2547–2553)

ดูเพิ่ม
* องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ
* แนวร่วมโดยสมัครใจ
* พันธมิตรทางทหาร

อ้างอิง
วัดรอยพระพุทธบาทภูมโนรมย์
วัดรอยพระพุทธบาทภูมโนรมย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาสีนวน อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร มีเนื้อที่ 66 ไร่ 3 งาน 33 ตารางวา ตามที่คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้เพิกถอนพื้นที่วัดรอยพระพุทธบาทภูมโนรมย์ ออกจากเขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบแล้ว ตามราชกิจจานุเบกษา เล่ม 120 ตอนที่ 69 ก ลงวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2546
วัดรอยพระพุทธบาทภูมโนรมย์ เดิมชาวบ้านเรียก วัดภูมโนรมย์ แต่เดิมเป็นวัดร้าง จากหลักฐานการสร้างจากแผ่นศิลา ได้กล่าวว่า พระอาจารย์บุ นนฺทวโร เจ้าอาวาสวัดมโนภิรมย์ พร้อมด้วยคนของท่านขุนศาลา ได้สร้างพระธาตุภูมโนรมย์ พระอังคารเพ็ญ และรอยพระพุทธบาทจำลอง เมื่อ พ.ศ. 2525 เจ้าคณะจังหวัดมุกดาหารเห็นว่าวัดดังกล่าวเป็นวัดร้าง จึงได้มอบหมายให้พระครูอุดมธรรมรักษ์ (ยอด ยสชาโต) เจ้าคณะอำเภอเมืองมุกดาหาร บูรณะวัด ได้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2548
วัดมีพระพุทธรูป นามว่า พระเจ้าใหญ่แก้วมุกดาศรีไตรรัตน์ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก 39.99 เมตร สูง 59.99 เมตร ความสูงจากฐานถึงยอดเศียร 84 เมตร และมีพญาศรีมุกดามหามุนีนีลปาลนาคราช สร้างเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2560 หันพระเศียรมองลงไปยังแม่น้ำโขงเบื้องล่าง มีความยาว 122 เมตร สูง 20 เมตร ซึ่งเป็นรูปปั้นองค์ลำตัวมีสีฟ้าอมเขียว และสลักลวดลายเกล็ด บริเวณท้องพญานาคขดตัวเป็นช่องคล้ายซุ้มประตูโค้ง ซึ่งมีอยู่ด้วยกันเจ็ดซุ้ม

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการบุญเหลือ พ.ศ. 2548–2552
* พระปลัดปราณี ปราสฺสโร พ.ศ. 2552–2556
* พระวิฑูรวชิรโมลี(มงคล มงฺคลคุโณ ป.ธ.7( พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน

อ้างอิง
คั่วกลิ้ง
คั่วกลิ้ง เป็นอาหารไทยภาคใต้ ที่มาของชื่ออาหารมาจากลักษณะกรรมวิธีการทำแกงคั่วกลิ้ง นำเนื้อสัตว์มาคั่วในกระทะ จนเนื้อแห้งและกลิ้งไปกลิ้งมาในกระทะได้ มีการใส่เครื่องแกงลงไปผัดกับเนื้อสัตว์ แล้วปรุงรสต่าง ๆ ส่วนประกอบของเครื่องแกง คือพริกไทยดำ พริกขี้หนูแห้ง กระเทียม ข่า ตะไคร้ ผิวมะกรูด ขมิ้น และกะปิ สีเหลืองของคั่วกลิ้งเกิดมาจากขมิ้น
คั่วกลิ้งมีลักษณะคล้ายกับเรินดังที่นิยมกินกันตั้งแต่สิงคโปร์ มาเลเซีย ไปจนถึงเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย ต่างกันที่เรินดังมีกะทิเป็นเครื่องปรุงสำคัญ ส่วนอาหารไทยภาคกลางปรากฏสูตรอาหาร 2 สูตร ที่มีกรรมวิธีเดียวกับคั่วกลิ้ง เนื้ออร่อย ปรากฏในหนังสือรวมสูตรอาหารของจิตต์สมาน โกมลฐิติ และสูตร เนื้อคั่ว ของหม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ ซึ่งทั้งสองเมนูนี้มีวิธีปรุงคล้ายคั่วกลิ้ง คือ ผัดชิ้นเนื้อวัวในกระทะน้ำมันกับพริกแกงเผ็ด จนเนื้อนั้นค่อนข้างแห้ง แล้วรับประทานกับผักสด

อ้างอิง
โฮ่วหมู่อู้ติ่ง
]]
โฮ่วหมู่อู้ติ่ง ( ) อดีตเรียกเป็น ซือหมู่อู้ติ่ง ( ) เป็น ติ่ง สัมฤทธิ์สี่เหลี่ยมผืนผ้าในสมัยราชวงศ์ชางของจีนโบราณ ถือเป็นเครื่องสัมฤทธิ์ที่หนักที่สุดที่ยังคงเหลือรอดจากทุกบริเวณในโลกสมัยโบราณ ติ่งนี้ถูกขุดขึ้นใน ค.ศ. 1939 ที่หมู่บ้านอู่กวาน อานหยาง มณฑลเหอหนาน ใกล้อินซฺวี ที่ตั้งเมืองหลวงสุดท้ายของราชวงศ์ชาง
เจ้าของ
ติ่ง นี้มีจารึกในอักษรเครื่องสัมฤทธิ์บนผนังส่วนในที่เขียนว่า "โฮ่วหมู่อู้" ( ) โดยเป็นพระอารามนามของฟู่ จิ้ง พระราชินีและมเหสีเอกของพระเจ้าอู่ติง ติ่ง นี้สร้างขึ้นหลังพระนางสิ้นพระชนม์ คาดว่าผลิตโดยพระเจ้าจู่เกิง พระโอรส ในขณะที่ตัว ติ่ง ถูกขุดขึ้นมาใน ค.ศ. 1939 ที่หมู่บ้านอู่กวาน (五官村) นครอานหยาง มณฑลเหอหนาน สุสานของฟู่ จิ้ง (สุสานหมายเลข 260 ที่อินซฺวี) ยังไม่พบจนกระทั่ง ค.ศ. 1959 และพบว่าทรัพย์สินในนั้นถูกปล้นไปแล้ว

อ้างอิง

บรรณานุกรม
* 
* 
*
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดตราด พ.ศ. 2568
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดตราด พ.ศ. 2568 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2568 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 ประกอบไปด้วยการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 ที่นั่ง เป็นการเลือกตั้งที่จัดขึ้นพร้อมกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดตราด พ.ศ. 2568

ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด
หมายเลข 1: วิเชียร ทรัพย์เจริญ
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดตราด 5 สมัย สังกัดกลุ่มลูกเมืองตราด

หมายเลข 2: เจริญ ชลาลัย
อดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดตราด ลงสมัครในนามกลุ่มตราดต้องเจริญ
หมายเลข 3: ชลธี นุ่มหนู
อดีตข้าราชการสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ฉายามือปราบทุเรียนอ่อน สังกัดพรรคประชาชน โดยมีการสนับสนุนจาก ศักดินัย นุ่มหนู สส.ตราด พรรคประชาชน ซึ่งเป็นพี่ชายของชลธี โดยชลธีเปิดตัวเป็นผู้สมัครของพรรคเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2567 โดยขณะนั้นสังกัดพรรคก้าวไกล ภายหลังพรรคก้าวไกลถูกยุบ จึงย้ายมาสังกัดพรรคประชาชนตามสมาชิกพรรคก้าวไกลที่เหลือ

หมายเลข 4: บรรจง กาญจนานิล
อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนคลองขุด ลงสมัครในนามอิสระ

หมายเลข 5: ไพวัลย์ ชลาลัย
อดีตสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดตราด ลงสมัครในนามกลุ่มตราดต้องเจริญเช่นเดียวกับ เจริญ ชลาลัย

ผลการเลือกตั้ง

อ้างอิง
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2566
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2566 เป็นการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ทั้งสิ้น 2 จังหวัด สืบเนื่องจากนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดทั้ง 2 คน ลาออกจากตำแหน่งก่อนครบวาระ

นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดที่ได้รับเลือกตั้ง
{| class="wikitable" style="font-size:100%; text-align:center;
|+ 
! รูปแบบ !! ความหมาย
|-
| || ดำรงสมาชิกภาพ
|-
| || สิ้นสุดสมาชิกภาพ
|-
| || กกต./ศาลอุทธรณ์ สั่งให้มีการเลือกตั้งนายก อบจ.ใหม่
|-
|}

{| class="wikitable" style="font-size:100%; text-align:center;
! สี !! พรรค
|-
| style="background:#E30613;| || พรรคเพื่อไทย
|-
| style="background:#006536;| || พรรคพลังประชารัฐ
|-
|}
แยกตามรายภาคตามการแบ่งของราชบัณฑิตยสถาน

{| class="wikitable" border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #white; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=100%
|- style="background:#cccccc"
! width=10% | จังหวัด || width=15% | รายชื่อ || colspan=2 width=12% | พรรค || colspan=2 width=20%| หมายเหตุ
|-
| กาญจนบุรี || นายแพทย์ ประวัติ กิจธรรมกูลนิจ || bgcolor=" "| || กลุ่มพลังกาญจน์ || ||
|-
| สระแก้ว || ฐานิสร์ เทียนทอง || bgcolor=" "| || ผู้สมัครอิสระ || ||
|-
|}
การเลือกตั้ง
เรียงลำดับตามวันที่จัดการเลือกตั้ง
{| class="toc" summary="เนื้อหา" id="toc"
| align = "center" |สระแก้ว • กาญจนบุรี
|}

สระแก้ว
จัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2566 เป็นการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระแก้ว สืบเนื่องจาก ขวัญเรือน เทียนทอง นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระแก้วได้ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 โดยมีผู้สมัครทั้งหมด 4 ราย ดังนี้
* หมายเลข 1 อัคนีมา คลังเพชร อดีตผู้สมัคร สส.สระแก้ว เขต 2 พรรคเสรีรวมไทย สังกัดกลุ่มผู้กองทองทศ ได้รับการสนับสนุนจากร้อยเอก ทองวราห์ มากสาคร รองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระแก้ว 
* หมายเลข 2 ฐานิสร์ เทียนทอง อดีตสส.สระแก้ว 6 สมัย บุตรพิเชษฐ์ เทียนทอง (น้องชายเสนาะ เทียนทอง อดีต สส.สระแก้ว หลายสมัย) กับขวัญเรือน เทียนทอง สส.สระแก้ว เขต 1 พรรคพลังประชารัฐ และอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระแก้ว 
* หมายเลข 3 บรรจง โพธิ์คำ ทนายความ
* หมายเลข 4 วราวุธ สุวิทยพันธุ์
กาญจนบุรี
จัดขึ้นเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2566 เป็นการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี สืบเนื่องจากนายแพทย์ สุรพงษ์ ปิยะโชติ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี ได้ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 เพื่อรับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม โดยมีผู้สมัครทั้งหมด 2 ราย ดังนี้

* หมายเลข 1 วรรษภณ แสงเป่า หรือ ทนายสุกวี อดีตผู้สมัคร สส.กาญจนบุรี พรรคก้าวไกล สังกัดกลุ่มเพื่ออนาคตกาญจน์ โดยมีพรรคก้าวไกลเป็นผู้สนับสนุน
* หมายเลข 2 นายแพทย์ ประวัติ กิจธรรมกูลนิจ สังกัดกลุ่มพลังกาญจน์ โดยมีสุรพงษ์ ปิยะโชติ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี และกลุ่ม สส.กาญจนบุรี พรรคเพื่อไทย เป็นผู้สนับสนุน
ผลการเลือกตั้งปรากฏว่านายแพทย์ ประวัติ กิจธรรมกูลนิจ ได้รับการดำรงตำแหน่ง และคณะกรรมการการเลือกตั้ง ได้รับรองการเลือกตั้ง

หมายเหตุ

ดูเพิ่ม
* การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563

อ้างอิง
เดอะเนเจอรัลดิแซสเตอส์
เดอะเนเจอรัลดิแซสเตอส์ (The Natural Disasters) เป็นทีมแท็กมวยปล้ำอาชีพที่ประกอบด้วย Earthquake (John Tenta) และ Typhoon (Fred Ottman) ซึ่งปล้ำให้กับ World Wrestling Federation ระหว่างปี 1991 ถึง 1993 พวกเขาคว้าแชมป์แท็กทีม WWF หนึ่งครั้ง

แชมป์และความสำเร็จ
*Super World of Sports
**SWS Tag Team Championship (1 time) 
*World Wrestling Federation
**WWF Tag Team Championship (1 time)
**WWE Hall of Fame (Class of 2025)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* “Wrestling Accelerator” profile: Earthquake
* “Wrestling Accelerator” profile: Typhoon
ปัสโต (ประเทศโคลอมเบีย)
ปัสโต ( ) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ซานฮวนเดปัสโต ( ) เป็นเทศบาลและเมืองหลักของจังหวัดนาริญโญของประเทศโคลอมเบีย โดยตั้งอยู่ใกล้กับภูเขาไฟกาเลรัสในหุบเขาอาตริซทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศในภูมิภาคแอนดีส

ประวัติ
ปัสโตก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1537 โดยเซบัสเตียน เด เบลัลกาซาร์ ผู้พิชิตชาวสเปน ใน ค.ศ. 1539 โลเรนโซ เด อัลดานา ได้ย้ายเมืองไปยังที่ตั้งปัจจุบัน และตั้งใหม่ในชื่อ "ซานฮวนเดปัสโต" โดยมีกวีโด บูเกลี ชาวอิตาลี สนับสนุนการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ
ปัสโตเป็นศูนย์กลางการปกครอง วัฒนธรรม และศาสนาของภูมิภาคมาตั้งแต่สมัยอาณานิคม จึงได้ชื่อว่าเป็นเมืองศาสนศาสตร์แห่งโคลอมเบีย ในช่วงสงครามประกาศอิสรภาพกับสเปน ปัสโตเป็นเมืองอนุรักษนิยม และด้วยจุดยืนทางการเมืองนี้และที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ หลังจากได้รับเอกราชปัสโตยังคงปลีกออกจากเมืองอื่น ๆ ในประเทศ

ชื่อของปัสโตสามารถสืบย้อนไปถึงคนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้ในช่วงที่มีการบุกเบิกของชาวสเปน คือชาวปัสโต อย่างไรก็ตามชาวกิยาซิงกาก็ได้อาศัยอยู่ในหุบเขาอาตริซอยู่แล้ว ในการสำรวจสำมะโนประชากรโคลอมเบีย ค.ศ. 2018 มีผู้คน 163,873 คนที่ระบุตนเองว่าเป็นชาวปัสโต และในการสำรวจสำมะโนประชากรเอกวาดอร์ ค.ศ. 2010 มีผู้คน 1,409 คนที่ระบุตนเองว่าเป็นชาวปัสโต
ภูมิศาสตร์

ภูมิประเทศ
พื้นที่ส่วนใหญ่ของปัสโตมีความสูงระหว่าง 2,520 เมตร (8,270 ฟุต) ถึง 2,700 เมตร (8,900 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล ในขณะที่ชุมชนบางแห่งสูงกว่า 3,000 เมตร (9,800 ฟุต) บนด้านข้างของภูเขาไฟกาเลรัส ซึ่งอยู่ที่ 4,276 เมตร (14,029 ฟุต)
ภูมิอากาศ
ภายใต้การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน ปัสโตมีภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียนในฤดูร้อนที่อบอุ่นซึ่งได้รับอิทธิพลจากความสูงจากระดับน้ำทะเล ซึ่งมีแนวโน้มที่จะมีฤดูฝนในซีกโลกใต้ เช่น ส่วนของกีโตซึ่งอยู่ทางใต้ของเส้นศูนย์สูตร ปัสโตมีอุณหภูมิค่อนข้างสม่ำเสมอตลอดทั้งปี แม้ว่าเมืองนี้จะตั้งอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตร เนื่องจากมีระดับความสูง อุณหภูมิเฉลี่ยที่สูงของปาสโตโดยทั่วไปจะอยู่ระหว่าง 15 ถึง 18 °ซ. (59.0 ถึง 64.4 °ฟ.) ในขณะที่อุณหภูมิต่ำโดยเฉลี่ยมักจะอยู่ระหว่าง 9 ถึง 11 °ซ. (48.2 และ 51.8 °ฟ.) ปัสโตมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยประมาณ 800 มิลลิเมตรหรือ 31 นิ้วต่อปี 
เมืองพี่น้อง

* ซานมิเกลเดตูกูมัน
* ลาตากุงกา
* เมเดยิน

อ้างอิง
เชอร์รี มาร์เทล
เชอร์รี สครัลล์ (Sherry Schrull ชื่อเกิด Russell; 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958 - 15 มิถุนายน ค.ศ. 2007) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและผู้จัดการชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อบนสังเวียนของเธอ เชอร์รี มาร์เทล (Sherri Martel) และ เซนเซชันแนล เชอร์รี (Sensational Sherri)

ชีวิตวัยเยาว์
เชอร์รี ลินน์ รัสเซล เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 1958 ในเมืองเบอร์มิงแฮม รัฐแอละแบมา และเติบโตมากับการเล่นบาสเก็ตบอลและมีส่วนร่วมในการกรีฑา
เส้นทางอาชีพ
เธอเริ่มอาชีพมวยปล้ำอาชีพใน Mid South หลังจากฝึกฝนในโคลัมเบีย เซาท์แคโรไลนา เธอเข้าร่วม American Wrestling Association (AWA) ในช่วงกลางทศวรรษ 1980 และคว้าแชมป์ AWA World Women's Championship สามครั้ง ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 เธอได้เข้าร่วม World Wrestling Federation (WWF) ซึ่งเธอได้แชมป์ WWF Women's Championship นอกจากนี้ใน WWF เธอยังคงทำหน้าที่เป็นผู้จัดการของนักมวยปล้ำเช่น Randy Savage, Ted DiBiase และ Shawn Michaels เธอปรากฏตัวใน Extreme Championship Wrestling (ECW) และ World Championship Wrestling (WCW) ในปี 1990 ในช่วงหลังได้ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการของแท็กทีม Harlem Heat หลังจากออกจาก WCW เธอได้ปรากฏตัวที่เกี่ยวข้องกับมวยปล้ำสองส
งแท็กทีม Harlem Heat หลังจากออกจาก WCW เธอได้ปรากฏตัวที่เกี่ยวข้องกับมวยปล้ำสองสามครั้งจนกระทั่งเสียชีวิตในปี 2007 นอกจากนี้เธอยังปรากฏตัวใน Total Nonstop Action Wrestling ในเดือนกันยายน 2006 ในตำแหน่งผู้จัดการของ Bobby Roode ซึ่งจบลงด้วยการปรากฏตัวมวยปล้ำทางโทรทัศน์ครั้งสุดท้ายของเธอ ชื่อสังเวียนของเธอ "เซนเซชันแนล เชอร์รี" ถูกใช้เป็นชื่อตอนในซีซันที่ห้าของซีรีส์สารคดีของ Viceland เรื่อง Dark Side of the Ring ออกอากาศเมื่อวันที่ 23 เมษายน 2024
ชีวิตส่วนตัว
ภายในปี 2003 เธออาศัยอยู่ในเทนเนสซีกับสามีของเธอ Robert Schrull ซึ่งเธอช่วยเขาปรับปรุงบ้าน เธอแต่งงานและหย่าร้างอย่างน้อยสองครั้งในช่วงชีวิตของเธอ เธอมีลูกชายหนึ่งคน

การเสียชีวิต
เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2007 เธอเสียชีวิตที่บ้านแม่ของเธอในเมืองแมคคัลลา รัฐแอละแบมา ใกล้เบอร์มิงแฮม ด้วยวัย 49 ปี เมื่อวันที่ 11 กันยายน 2007 เจ้าหน้าที่สืบสวนคดีฆาตกรรมในทัสคาลูซา รัฐแอละแบมา ได้เปิดเผยรายงานทางพิษวิทยาที่ระบุว่าเธอเสียชีวิตจากการใช้ยาเกินขนาดโดยมียาหลายชนิดในระบบของเธอ รวมถึงออกซีโคโดนในปริมาณมากด้วย เธอถูกเผาหลังจากการตายของเธอ
ผลงานแชมป์และรางวัล
*American Wrestling Association
**AWA World Women's Championship (3 times) 
*AWA Superstars of Wrestling
**AWA World Women's Championship (1 time) 
*Cauliflower Alley Club
**Other honoree (1994) 
*International Wrestling Association
**IWA Women's Championship (1 time) 
*Memphis Wrestling Hall of Fame
**Class of 2022
*Professional Wrestling Hall of Fame
**Class of 2014 
*Southern States Wrestling
**Kingsport Wrestling Hall of Fame (Class of 2003) 
*Women Superstars Uncensored
**WSU Hall of Fame (Class of 2009)
*Women's Wrestling Hall of Fame
**Class of 2024 
*World Wrestling Federation
**WWF Women's Championship (1 time) 
*
lass of 2024 
*World Wrestling Federation
**WWF Women's Championship (1 time) 
**WWE Hall of Fame (Class of 2006) 
*Wrestling Observer Newsletter
**Manager of the Year (1991)
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในอัลวุสฏอ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในอัลวุสฏอ อดีตมีชื่อว่า เขตรักษาพันธุ์ออริกซ์อาระเบีย เป็นเขตสงวนธรรมชาติในทะเลทรายตอนกลางและเนินริมชายฝั่งของโอมาน โดยได้รับการบรรจุลงในรายการ แหล่งมรดกโลก ของยูเนสโก แต่กลายเป็นสถานที่แรกที่ถูกถอนจากการเป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 2007

สัตว์ที่อาศัยอยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ได้แก่ กาเซลล์ภูเขา ไอเบกซ์นูเบีย หมาป่าอาระเบีย ฮันนีแบดเจอร์ และแคราแคล
ณ วันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2007 เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่านี้ถูกถอนออกจากทะเบียนแหล่งมรดกโลก โดยทางยูเนสโกอ้างถึงการตัดสินใจของทางการโอมานในการลดขนาดพื้นที่ร้อยละ 90 หลังพบน้ำมันในบริเวณนี้ และการลดลงของประชากรออริกซ์อาระเบียจาก 450 ตัวใน ค.ศ. 1996 เหลือเพียง 65 ตัวใน ค.ศ. 2007 ซึ่งเป็นผลจากการบุกรุกเข้าไปล่าสัตว์และการทำลายถิ่นฐานธรรมชาติ ในเวลานั้น มีคู่ที่สามารถผสมพันธุ์กันได้เหลือเพียง 4 คู่เท่านั้น

อ้างอิง
วัดป่าสว่างวีรวงศ์
วัดป่าสว่างวีรวงศ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแก่งโดม อำเภอสว่างวีระวงศ์ จังหวัดอุบลราชธานี เป็นวัดสาขาของสำนักปฏิบัติแสงธรรมส่องชีวิตที่มีพระสุนทรธรรมภาณ (พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต) เป็นประธานสงฆ์
วัดป่าสว่างวีรวงศ์ แต่เดิมชื่อ วัดป่าสะพานโดม มีประวัติคือ เมื่อ พ.ศ. 2532 พระสุนทรธรรมภาณ (พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต) ประธานสงฆ์แห่งสำนักปฏิบัติแสงธรรมส่องชีวิต ได้ไปพำนักปฏิบัติธรรมอยู่ ณ วัดป่าสะพานโดม ครั้นต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2540 ท่านได้ปรับปรุงพื้นที่และปลูกต้นไม้นานาพันธุ์เพื่อรักษาฟื้นฟูสภาพป่า จนกระทั่งเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ได้เริ่มก่อสร้างเสนาสนะถาวรต่าง ๆ ขึ้น เช่น กุฏิสงฆ์ ศาลาปฏิบัติธรรม โรงทาน โรงครัว อาคารรับรอง และห้องน้ำ เป็นต้น ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2553 ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดป่าสว่างวีรวงศ์" เพราะชื่อวัดค
่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2553 ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดป่าสว่างวีรวงศ์" เพราะชื่อวัดคล้ายกับวัดบ้านสะพานโดม
ศาสนาฮินดูในประเทศโอมาน
ศาสนาฮินดูเป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากเป็นอันดับ 2 ในประเทศโอมาน โดยมีประชากรที่นับถือศาสนานี้ร้อยละ 5.5

ประวัติ
 ในประเทศโอมาน เป็นหนึ่งในวิหารฮินดูที่เก่าแก่ที่สุดในตะวันออกกลาง]]
เป็นเวลาหลายศตวรรษที่มัสกัตดึงดูดบรรดาพ่อค้าชาวฮินดูที่ทำการค้าขายสิ่งของต่าง ๆ รวมถึงไข่มุกและธัญพืช ศาสนาฮินดูเข้ามายังโอมานครั้งแรกใน ค.ศ. 1507 เมื่อชาวฮินดูที่พูดภาษากัจฉิจากภูมิภาคกัจฉ์ในอินเดียเข้ามายังมัสกัต มีชาวฮินดูในโอมานอย่างน้อย 4,000 คนในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่ใน ค.ศ. 1895 การมีอยู่ของศาสนาฮินดูในมัสกัตตกอยู่ภายใต้การโจมตีของฝ่ายอิบาฎียะฮ์และใน ค.ศ. 1900 จำนวนชาวฮินดูในประเทศลดลงเหลือ 300 คน ในช่วงประกาศเอกราชโอมาน มีชาวฮินดูเพียงไม่กี่สิบคนที่เหลืออยู่ ย่านประวัติศาสตร์ al-Waljat และ al-Banyan ไม่มีชาวฮินดูอาศัยอีกต่อไป
ประชากร
โอมานเป็นประเทศเดียวในตะวันออกกลางที่มีประชากรฮินดูพื้นเมือง โดยมีชาวฮินดูในโอมานอย่างน้อย 1,000 คนที่มีสัญชาติโอมาน ทางซีไอเอรายงานว่า มีชาวฮินดูในประเทศ 259,780 คน ซึ่งเทียบเท่าร้อยละ 5.5 ของประชากรทั้งหมด

วิหาร
 ประเทศโอมานใน ค.ศ. 2018]]
มีวิหารฮินดูสองแห่งที่ได้รับการรับรองจากทางการในประเทศโอมาน นั่นคือ วิหารพระศิวะที่มัสกัต (Motishwar Mandir) เป็นหนึ่งในวิหารฮินดูที่เก่าแก่ที่สุดในตะวันออกกลาง ส่วนอีกแห่งคือวิหารพระกฤษณะที่อยู่ในมัสกัตเช่นเดียวกัน

อ้างอิง
แนบ ผ่องแผ้ว
แนบ ผ่องแผ้ว (17 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 – 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2537) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร รวม 3 สมัย

ประวัติ
นายแนบ ผ่องแผ้ว เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฏาคม พ.ศ. 2460 เป็นบุตรของนายพรหมเกตุ และ นางขลิบ ผ่องแผ้ว สำเร็จการศึกษาระดับอนุปริญญา แผนกบัญชี จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง สมรสกับหม่อมหลวงประสาทศรี สุบรรณ มีบุตร-ธิดา รวม 5 คน

การทำงาน
แนบ เริ่มการทำงาน ด้วยอาชีพครูที่โรงเรียนนันทนศึกษา ก่อนที่จะเข้ารับราชการที่กระทรวงการคลัง ในตำแหน่งเสมียนชั้นจัตวา ต่อมาใน พ.ศ. 2481 ได้เข้ารับราชการที่ สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ก่อนที่จะลาออกใน พ.ศ. 2512 เพื่อมาทำงานทางการเมือง
งานการเมือง
แนบ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ใน พ.ศ. 2512 และได้รับเลือกตั้งติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2519 รวม 3 สมัย

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
แนบ ผ่องแผ้ว ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ถึงแก่อนิจกรรม
แนบ ผ่องแผ้ว เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 สิริอายุรวม 76 ปี และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2537 ณ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

อ้างอิง
ตระกูล วอน เอริช
ครอบครัววอน เอริชเป็นครอบครัวมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน มีพื้นเพมาจากเท็กซัส นามสกุลจริงของพวกเขาคือ แอดคิสสัน แต่สมาชิกทุกคนที่ทำธุรกิจมวยปล้ำได้ใช้ชื่อว่า "Von Erich" ตามชื่อผู้เฒ่าครอบครัว Fritz Von Erich (Jack Adkisson) แจ็คใช้ชื่อนี้เป็นส่วนหนึ่งของกลไกมวยปล้ำของเขา (เช่น ตัวละครในสังเวียน) เนื่องจากเดิมทีเขาแสดงบทอธรรมของนาซี ด้วยเหตุนี้เขาจึงใช้ชื่อภาษาเยอรมัน
เมื่อฟริตซ์เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในบ้านเดนตันเคาน์ตี้ของเขาในปี 1997 เมื่ออายุ 68 ปี ลูกชายห้าคนจากทั้งหมดหกคนของเขาได้เสียชีวิตก่อนเขา โดยสามคนฆ่าตัวตาย แจ็ค บาร์ตัน จูเนียร์ บุตรหัวปีของเขา ถูกไฟฟ้าช็อตโดยบังเอิญจากสายไฟล้มและจมน้ำตายในแอ่งน้ำเมื่ออายุ 6 ขวบในปี 2502 นอกบ้านที่น้ำตกไนแอการา ในปี 1984 David Von Erich เสียชีวิตในโรงแรมแห่งหนึ่งในโตเกียวด้วยอาการลำไส้อักเสบเมื่ออายุ 25 ปี Mike, Chris และ Kerry ล้วนเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตาย ไมค์เสพยา Placidyl เกินขนาดใกล้กับทะเลสาบ Lewisville ในปี 1987 เมื่ออายุ 23 ปี คริสยิงตัวเองเข้าที่ศีรษะด้วยปืนพก 9 มม. ในปี 1991 เมื่ออายุ 21 ปี และ Kerry ยิงตัวเองที่หน้าอกในสนามของครอบครัวในปี 1993 เมื่ออา
1 เมื่ออายุ 21 ปี และ Kerry ยิงตัวเองที่หน้าอกในสนามของครอบครัวในปี 1993 เมื่ออายุ 33 ปี อีริชเป็นลูกชายคนสุดท้ายที่รอดชีวิต
การเสียชีวิตเหล่านี้เป็นพื้นฐานสำคัญของตำนานที่แพร่หลายเกี่ยวกับการสาปแช่งครอบครัว คำว่า "คำสาปวอน เอริช" ยังใช้เรียกขานเรียกขานถึงเหตุการณ์ต่อเนื่องที่นำไปสู่การเสียชีวิตของพี่ชายแต่ละคน รวมถึงโศกนาฏกรรมที่เกี่ยวข้อง (เช่น การเสียชีวิตของลูกสาววัยสองเดือนของ SIDS ของเดวิด วอน เอริช ในปี 1978) เรื่องราวของครอบครัววอน เอริชถูกนำเสนอเป็นเรื่องราวเตือนใจเกี่ยวกับอิทธิพลของผู้ปกครองและอันตรายต่างๆ ของธุรกิจมวยปล้ำอาชีพ

การมีส่วนร่วมในวงการมวยปล้ำของ The Von Erichs ดำเนินต่อไปจนถึงรุ่นที่สาม: Marshall และ Ross ลูกชายของ Kevin เริ่มมวยปล้ำในปี 2012 และ Lacey ลูกสาวของ Kerry เริ่มปล้ำตั้งแต่ปี 2007 จนกระทั่งรีไทร์ในปี 2010
ตระกูลวอน เอริชได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศของ WWE ประจำปี 2009

ผังตระกูล

† = เสียชีวิต

ผลงานความสำเร็จ
* WWE
** WWE Hall of Fame (Class of 2009)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Kevin Von Erich's WWE Where Are They Now? Profile
* WWE Hall of Fame profile
* The Fall of the House of Von Erich
วัดป่าชี (อำเภอเมืองเชียงใหม่)
วัดป่าชี บ้างเขียน วัดป่าชี่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่เหียะ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 1 งาน 60 ตารางวา โฉนดเลขที่ 97 ทั้งสี่ทิศจดลำเหมือง

วัดป่าชี หรือ วัดป่าจี้ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2125 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2523

วัดป่าชีเป็นวัดเก่าแก่อีกวัดหนึ่งของตำบลแม่เหียะ มีสถาปัตยกรรมเก่าแก่ยังไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจน วัดเป็นที่เก็บพระบฏ อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอไตร วิหาร และกุฏิสงฆ์ ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริญัติธรรม แผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2512

รายนามเจ้าอาวาส
* เจ้าอธิการอินสม
* เจ้าอธิการบุญจู
* พระบุญทา
* พระครูวิศิษฐ์จันทวงศ์

อ้างอิง
จังหวัดยะลาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดยะลาทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดยะลาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
* จังหวัดยะลาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

อ้างอิง
อุโบสถกัลยาณี
อุโบสถกัลยาณี ( ; ) เป็นอุโบสถอุปสมบทที่ตั้งอยู่ในเมืองพะโค ประเทศพม่า เป็นสถานที่แสวงบุญสำคัญ และเป็นที่ตั้งจารึกกัลยาณี ซึ่งเป็นจารึกหินทราย 10 หลัก จารึกเป็นภาษาบาลีและภาษามอญ เมื่อ ค.ศ. 1480 จารึกเป็นบันทึกสำคัญของประวัติศาสตร์ศาสนาพุทธนิกายเถรวาทในยุคนั้น
ประวัติ
อุโบสถนี้สร้างขึ้นครั้งแรกโดยพระเจ้าธรรมเจดีย์แห่งอาณาจักรหงสาวดีใน ค.ศ. 1476 เพื่ออุปสมบทพระภิกษุในอาณาจักรขึ้นใหม่ จากการปฏิรูปพระสงฆ์ภายในอาณาจักร ซึ่งผ่านการแตกแยกภายในหลายครั้ง ด้วยเหตุนี้ใน ค.ศ. 1476 พระเจ้าธรรมเจดีย์ จึงได้ส่งพระภิกษุอาวุโส 22 รูปและลูกศิษย์ไปยังศรีลังกาเพื่ออุปสมบทใหม่ ณ กาลณียราชมหาวิหาร หลังจากที่คณะสงฆ์กลับมาแล้ว พระเจ้าธรรมเจดีย์จึงได้สร้างพระอุโบสถกัลยาณีซึ่งได้ชื่อมาจากแม่น้ำกาฬณีในประเทศศรีลังกา การสร้างอุโบสถกัลยาณีแห่งแรก ก่อให้เกิดการสร้างอุโบสถกัลยาณีที่มีชื่อคล้ายกัน อุโบสถใหญ่ 9 หลังและเล็ก 107 หลัง ทั่วทั้งอาณาจักรหงสาวดี
อุโบสถถูกทำลายลงหลายครั้ง นักสำรวจชาวโปรตุเกสได้เผาสิ่งปลูกสร้างแห่งนี้ใน ค.ศ. 1599 พระเจ้าอลองพญาได้ทำลายอุโบสถระหว่างการรุกรานหงสาวดีเมื่อ ค.ศ. 1757 อุโบสถยังถูกทำลายด้วยไฟและแผ่นดินไหว รวมถึงแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 1930 ที่ทำให้โครงสร้างพังทลายลง อุโบสถที่ยังหลงเหลืออยู่ได้รับการบูรณะใหม่เมื่อ ค.ศ. 1954

อ้างอิง
; เชิงอรรถ

;บรรณานุกรม

*
จังหวัดพัทลุงในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดพัทลุงทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดพัทลุงในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
* จังหวัดพัทลุงในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

อ้างอิง
ตะยอ กีนบู้น
ตะยอ กีนบู้น หรือ ตะยอ กีนมู่น ( , ) เป็นยาสระผมแบบดั้งเดิมที่ใช้ในประเทศพม่า ส่วนผสมหลักคือเปลือกของต้น ตะยอ และ กีนบู้น (ส้มป่อย) อาจเติมผลไม้ตระกูลมะนาวและมะกรูดลงในส่วนผสมด้วย การสระผมด้วย ตะยอ กีนบู้น เป็นประเพณีสำคัญในวัฒนธรรมพม่ามาตั้งแต่สมัยโบราณ กษัตริย์พม่าล้วนเคยสระพระเกศาด้วย ตะยอ กีนบู้น ในพระราชพิธีสระพระเกศา ( ) โดยเชื่อว่าการใช้ยาสระผมนี้จะขจัดโชคร้ายและนำโชคดีมาให้ ในปัจจุบันชาวพม่าจำนวนมากยังคงถือธรรมเนียมการสระผมด้วย ตะยอ กีนบู้น ในวันปีใหม่พม่าเพื่อชำระล้างสิ่งสกปรกและโชคร้ายในอดีตไว้เบื้องหลัง
นอกเหนือจากการใช้ในพิธีกรรมแล้ว ชาวพม่ายังใช้ ตะยอ กีนบู้น อย่างแพร่หลาย ยาสระผมชนิดนี้มีวางจำหน่ายทั่วไปในตลาดกลางแจ้ง โดยทั่วไปจะบรรจุในถุงพลาสติก

ตำนาน
ตามตำนาน พระเจ้าดุตะบอง ( ) แห่งอาณาจักรศรีเกษตรมีอิทธิฤทธิ์เหนือธรรมชาติจากไฝที่อยู่โดดเด่นกลางหน้าผาก เป็นที่รู้จักในนามกษัตริย์สามตา พระเจ้าดุตะบองพิชิตเบะตะโน่และรับปานทวา ( ) ผู้ปกครองดินแดนเข้ามาเป็นมเหสีของพระองค์ แม้ว่าจะปราชัย แต่ราชินีปานทวาก็สาบานว่าจะยึดอาณาจักรของพระองค์กลับคืนมา เมื่อทราบว่าไฝของพระเจ้าดุตะบองเป็นที่มาของอิทธิฤทธิ์ พระองค์จึงวางแผนที่จะลดอิทธิฤทธิ์ของไฝ โดยถวายผ้าเช็ดหน้าที่ทำจาก ทะเมน (ผ้าถุง) แด่กษัตริย์ เมื่อใช้ผ้าเช็ดหน้า พระเจ้าดุตะบองก็เสื่อมอิทธิฤทธิ์ ในไม่ช้าพระองค์ต้องเผชิญกับกบฏมากมายและต้องหลบหนีออกจากเมืองหลวง ขณะหลบหนีพระองค์พักอยู่ใต้ต้น ตะยอ ขนาดใหญ่ที่รายล้อมด้วยต้น กีนบู้น เมื่อฝนเริ่มตก เศียรขอ
ะองค์พักอยู่ใต้ต้น ตะยอ ขนาดใหญ่ที่รายล้อมด้วยต้น กีนบู้น เมื่อฝนเริ่มตก เศียรของพระองค์ก็ชุ่มไปด้วยยาจากต้น ตะยอ และ กีนบู้น ซึ่งขจัดมลทินจากผ้าเช็ดหน้าของปานทวา และไฝอิทธิฤทธิ์ของพระองค์ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง นับจากนั้นกษัตริย์พม่าที่สืบทอดต่อ ๆ มา ก็ใช้ส่วนผสม ตะยอ กีนบู้น สระพระเกศาตามพิธีกรรมเพื่อขับไล่ความชั่วร้ายออกไปและเพิ่มพลังให้กับพระองค์
วัฒนธรรมสมัยนิยม
* ในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2564 สองเดือนหลังจากรัฐประหารในประเทศพม่า พ.ศ. 2564 นักเคลื่อนไหวในเมืองมัณฑะเลย์เปิดฉากประท้วง ตะยอ กีนบู้น โดยแจกจ่ายหลอดยาสระผมที่ห่อด้วยใบปลิวต่อต้านรัฐบาล

อ้างอิง
เจดีย์เยแล
เจดีย์เจาะต้านเยแล ( , ) หรือชื่อทางการว่า เจดีย์ไจมอวู่นเยแล ( ) เป็นเจดีย์พุทธตั้งอยู่ที่อำเภอเจาะต้าน ภาคย่างกุ้ง ประเทศพม่า บนเกาะเล็ก ๆ ในแม่น้ำมอวู่นซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำย่างกุ้ง สร้างขึ้นเพื่อเก็บพระธาตุมากมายไว้ภายใน

ข้อสังเกต 2 ประการ คือ ระดับน้ำไม่เคยขึ้นถึงเจดีย์ และจะมีที่ว่างเพียงพอสำหรับทุกคนที่มาเยี่ยมชมเจดีย์เสมอ

เจดีย์เจาะต้านเยแลอยู่ห่างจากเมืองตาน-ลยีนไปทางทิศใต้ราว วัดที่แปลกตาแห่งนี้สร้างขึ้นในสมัยกษัตริย์บอกะซะนะ ( ) ศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช วัดแห่งนี้จัดแสดงงานสะสมภาพวาด ประติมากรรม งานศิลปะ และงานฝีมืออันวิจิตรงดงามอื่น ๆ ของชาวพุทธพม่า

คลังภาพ
ไฟล์:Ye Le Pagoda from dock.jpg|มุมกว้างของเกาะ
ไฟล์:YeLeBuddha.jpg|พระพุทธรูปภายใน
ไฟล์:YeLeStatue.jpg|รูปพระอินทร์
ไฟล์:YeLeGuard.jpg|สิงห์พิทักษ์เจดีย์

อ้างอิง
จังหวัดชุมพรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดชุมพรทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดชุมพรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
* จังหวัดชุมพรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

อ้างอิง
จอมเวทมนุษย์ในกองทัพจอมมาร
เป็นไลต์โนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดยริวสุเกะ ฮาตะ และวาดภาพโดย Kuma เริ่มเผยแพร่ทางออนไลน์ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 บนเว็บไซต์เขียนนวนิยายที่ผู้ใช้สร้างขึ้น โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ต่อมาถูกนำมาตีพิมพ์โดยฟุตาบาชะซึ่งตีพิมพ์จำนวน 5 เล่มตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2559 ถึงเมษายน พ.ศ. 2561 ภายใต้สำนักพิมพ์มอนสเตอร์ บุงโกะ มังงะที่ดัดแปลงพร้อมงานศิลปะโดยอานาจิโระ ได้รับการตีพิมพ์ออนไลน์ผ่านทางเว็บไซต์เกาเกา มอนสเตอร์ของฟุตาบาชะ ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม (ทังโกบง) เป็นจำนวน 10 เล่ม ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ดัดแปลงโดยสตูดิโอเอ-แคท ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2567
ตัวละคร
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
:

สื่อ
ไลต์โนเวล
เขียนโดยเรียวสุเกะ ฮาตะ จอมเวทมนุษย์ในกองทัพจอมมาร เริ่มเผยแพร่แบบออนไลน์บนเว็บไซต์นวนิยายที่ผู้ใช้สร้างขึ้นโชเซ็ตสึกะ นิ นาโร เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ต่อมาถูกนำมาตีพิมพ์โดยฟุตาบาชะซึ่งตีพิมพ์เป็นจำนวน 5 เล่มพร้อมภาพประกอบโดย Kuma ตั้งแต่วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2559 ถึง 27 เมษายน พ.ศ. 2561 ภายใต้สำนักพิมพ์มอนสเตอร์ บุงโกะ

มังงะ
มังงะที่ดัดแปลงโดยอานาจิโระ เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะเกาเกา มอนสเตอร์ของฟุตาบาชะ เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 มังงะตอนต่าง ๆ ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง) จำนวน 10 เล่ม ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2567
อนิเมะ
ได้ประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์นี้ผลิตโดยสตูดิโอเอ-แคทและกำกับโดยโนริฮิโกะ นากาฮามะ โดยมีโทโกะ มาชิดะเป็นผู้เขียนบทซีรีส์ มาซามิ ซูเอโอกะเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และโคตะ ยามาโมโตะเป็นแต่งเพลง ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคม ถึงวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2567 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และบีเอส อาซาฮี เพลงเปิดคือ "Ctrl C" ร้องโดยโคตะ ยามาโมโตะ ร้องร่วมกับชุน อิเคไก ในขณะที่เพลงปิดคือ "I Still" ร้องโดยโคตะ ยามาโมโตะนำเสนอมายะ อาเคจิ เมเดียลิงก์ได้รับลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และโอเชียเนีย (ยกเว้นออสเตรเลียและนิวซีแลนด์) สำหรับการสตรีมบนช่องยูทูบ Ani-One Asia

รายชื่อตอน

หมายเหตุ
มุกมังกร
มุกมังกรเป็นหนังสืออัตชีวประวัติที่เขียนโดยสิรินทร์ พัธโนทัย บุตรสาวของสังข์ พัธโนทัย คนสนิทของจอมพล ป.พิบูลสงคราม เล่าถึงประสบการณ์ของเธอที่เติบโตขึ้นมาในหมู่ผู้นำของจีน ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960 
หนังสือเล่มนี้บอกเล่าเรื่องราวว่าในปี พ.ศ. 2499 เมื่อความสัมพันธ์ กรุงเทพ - ปักกิ่งตึงเครียดในช่วงสงครามเย็นถึงจุดสูงสุด ประเทศไทยพยายามเอาตัวรอดจากการต่อสู้แย่งชิงอำนาจในเอเชียระหว่างจีนและสหรัฐอเมริกา รัฐบาลไทยชุดใหม่ต้องการเงินสนับสนุนจากอเมริกาอย่างมากสำหรับเศรษฐกิจที่ไม่มั่นคง แต่ก็ไม่สามารถเพิกเฉยต่อภัยคุกคามที่เกิดจากจีนซึ่งเพิ่งแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งในคาบสมุทรเกาหลี ในขณะที่รัฐบาลไทยให้การต้อนรับชาวอเมริกันอย่างเปิดเผยและประณามจ
ในคาบสมุทรเกาหลี ในขณะที่รัฐบาลไทยให้การต้อนรับชาวอเมริกันอย่างเปิดเผยและประณามจีน นายกรัฐมนตรีของไทยก็แอบส่งบุตรสองคนของที่ปรึกษาหลักของเขาสังข์ พัธโนทัย ไปยังประเทศจีนเพื่อไปแสดงไมตรีจิต และให้นายกรัฐมนตรีโจว เอินไหล นำไปเลี้ยงดูที่นั่นซึ่งเป็นการฉายซ้ำการกระทำที่ใช้มนุษย์เป็นตัวประกันที่ปฏิบัติกันตลอดประวัติศาสตร์ในประเทศจีน
เด็ก ๆ อยู่ในความปกครองของนายกรัฐมนตรีโจวเอินไหล ขณะที่สิรินทร์อายุ 8 ปี และพี่ชายของเธออายุ 12 ปี หนังสือเล่มนี้เล่าถึงการที่เธอถูกจับผิดในการปฏิวัติทางวัฒนธรรมช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 เมื่อถูกกล่าวหาว่าก่ออาชญากรรมโดยได้รับการเลี้ยงดูในครอบครัวชนชั้นกระฎุมพีชาวไทย และโดยโจวผู้ฝักไฝ่ลัทธินายทุน เธอถูกบังคับให้ประณามครอบครัวของเธอในที่สาธารณะ จากนั้น ในเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างไม่คาดคิด สิรินทร์กลายเป็น ของพรรคคอมมิวนิสต์ด้วยการช่วยชีวิตเด็กสองคนในเหตุเพลิงไหม้ แต่เธอต้องประกาศว่าการกระทำของเธอได้รับแรงบันดาลใจจากคำสอนของประธานเหมา เจ๋อตง บันทึกความทรงจำของสิรินทร์ให้เรื่องราวอันทรงคุณค่าแก่ผู้ที่ร่วมในเหตุการณ์การปฏิวัติทางวัฒนธรรม
การผลิตรายการโทรทัศน์
หนังสือเล่มนี้ได้รับการแปลเป็นหลายภาษา มีการจัดทำละครชุดทางโทรทัศน์ซึ่งผลิตร่วมกันระหว่างไทยและจีน โดยออกอากาศทางโทรทัศน์จีน และ ออกอากาศในประเทศไทยทาง สถานีโทรทัศน์ช่อง 7 โดย เจ เอส แอล โกลบอล มีเดียเมื่อปี พ.ศ. 2541 ในชื่อมุกมังกร

อ้างอิง
จังหวัดนราธิวาสในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนราธิวาส, อำเภอยี่งอ, อำเภอบาเจาะ, อำเภอรือเสาะ, อำเภอศรีสาคร และอำเภอตากใบ
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอสุไหงปาดี, อำเภอสุไหงโก-ลก, อำเภอแว้ง, อำเภอสุคิริน, อำเภอจะแนะ , อำเภอระแงะ และกิ่งอำเภอเจาะไอร้อง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดนราธิวาสในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
* จังหวัดนราธิวาสในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

อ้างอิง
จังหวัดโฮร์โมซกอน
]]
 ]]

โฮร์โมซกอน ( ) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่านที่มีนครแบนแดร์แอบบอสเป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้ตั้งอยู่ในภูมิภาค 2 ทางตอนใต้ของประเทศอิหร่าน มีช่องแคบฮอร์มุซคั่นระหว่างจังหวัดนี้กับโอมานและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีพื้นที่ จังหวัดนี้มีเกาะ 14 แห่งในอ่าวเปอร์เซีย และชายฝั่งยาว

จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 จังหวัดนี้มีประชากร 1,365,377 คนใน 303,323 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 มีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 1,578,183 คนใน 396,927 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 มีประชากรเพิ่มขึนถึง 1,776,415 คนใน 493,660 ครัวเรือน

เขตบริหาร
{| class="wikitable"
|+ จังหวัดโฮร์โมซกอน
|-
! เทศมณฑล !! 2006 !! 2011 !! 2016 
|-
| แอบูมูซอ || style="text-align: right;" | 1,860 || style="text-align: right;" | 5,263 || style="text-align: right;" | 7,402
|-
| แบนแดร์แอบบอส || style="text-align: right;" | 498,644 || style="text-align: right;" | 588,288 || style="text-align: right;" | 680,366
|-
| แบนแดร์เลนเก || style="text-align: right;" | 113,625 || style="text-align: right;" | 134,713 || style="text-align: right;" | 159,358
|-
| แบชอแกร์ด || style="text-align: right;" | — || style="text-align: right;" | 40,007 || style="text-align: right;" | 35,085
|-
| แบสแทก || style="text-align: righ
07 || style="text-align: right;" | 35,085
|-
| แบสแทก || style="text-align: right;" | 65,716 || style="text-align: right;" | 80,119 || style="text-align: right;" | 80,492
|-
| ฮอจีออบอด || style="text-align: right;" | 62,442 || style="text-align: right;" | 65,889 || style="text-align: right;" | 69,625
|-
| จอสก์ || style="text-align: right;" | 75,769 || style="text-align: right;" | 52,882 || style="text-align: right;" | 58,884
|-
| แฆมีร์ || style="text-align: right;" | 47,545 || style="text-align: right;" | 52,968 || style="text-align: right;" | 56,148
|-
| มีนอบ || style="text-align: right;" | 254,304 || style="text-align: right;" | 235,705
|| style="text-align: right;" | 254,304 || style="text-align: right;" | 235,705 || style="text-align: right;" | 259,221
|-
| พอร์ซียอน || style="text-align: right;" | 37,369 || style="text-align: right;" | 42,843 || style="text-align: right;" | 50,596
|-
| เกชม์ || style="text-align: right;" | 103,881 || style="text-align: right;" | 117,774 || style="text-align: right;" | 148,993
|-
| รูดอน || style="text-align: right;" | 104,222 || style="text-align: right;" | 118,547 || style="text-align: right;" | 124,522
|-
| ซีรีก || style="text-align: right;" | — || style="text-align: right;" | 43,185 || style="text-align: right;" | 45,723
|-
| รวม ||
text-align: right;" | 43,185 || style="text-align: right;" | 45,723
|-
| รวม || style="text-align: right;"| 1,365,377 || style="text-align: right;"| 1,578,183 || style="text-align: right;"| 1,776,415
|}
หมายเหตุ

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม
* Afshar Sistani, Iraj, Shenakht-e ostan-e Hormozgan, Tehran 2000
* Barbera, Gerardo, "Hormozgan: Situação linguística e aspectos culturais", Âyiné. International Journal of Islamic Societies and Cultures, 1, 2013, pp. 130–147

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Hormozgan Cultural Heritage Organization
* Hara UNESCO Biosphere Reserve
* Geno UNESCO Biosphere Reserve
ภารหุต
ภารหุต ( ) เป็นหมู่บ้านในอำเภอสัตนา รัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย เป็นที่รู้จักจากพระธาตุที่มีชื่อเสียงจากสถูปพุทธ สิ่งที่ทำให้แผ่นรูปภารหุตมีเอกลักษณ์เฉพาะคือแต่ละแผ่นมีป้ายกำกับบรรยายสิ่งที่อยู่ในแผ่นภาพด้วยอักษรพราหมีชัดเจน ผู้บริจาครายใหญ่สำหรับภารหุตสถูปคือพระเจ้า Dhanabhuti
ประติมากรรมภารหุตเป็นตัวแทนของตัวอย่างแรกสุดบางส่วนของศิลปะอินเดียและพุทธ ซึ่งสร้างขึ้นหลังศิลปะอนุสาวรีย์ของพระเจ้าอโศก ( ) และสร้างขึ้นหลังภาพนูนต่ำบนรั้วสถูปสาญจีหมายเลข 2 สมัยศุงคะตอนต้นเพียงเล็กน้อย (เริ่มสร้างประมาณ 115 ปีก่อน ค.ศ.) นักเขียนล่าสุดระบุอายุรั้วภารหุตไว้ที่ประมาณ 125–100 ปีก่อน ค.ศ. และสร้างขึ้นหลังสถูปสาญจีหมายเลข 2 เมื่อเทียบกับภารหุตที่มีประติมานวิทยาที่มีการพัฒนามากกว่า ประตูโตรณะสร้างขึ้นหลังรั้วไม่นาน และมีอายุถึง 100–75 ปีก่อน ค.ศ. Ajit Kumar นักประวัติศาสตร์ ระบุอายุหลังให้กับภารหุต คือ คริสต์ศตวรรษที่ 1 โดยอิงจากศิลปะของสถูปกับศิลปะมถุรา โดยเฉพาะประติมากรรมที่ระบุด้วยพระนามของ Sodasa ซากภารหุตหลายส่วนปัจจุบันตั้งอ
รา โดยเฉพาะประติมากรรมที่ระบุด้วยพระนามของ Sodasa ซากภารหุตหลายส่วนปัจจุบันตั้งอยู่ในพิพิธภัณฑ์อินเดียที่โกลกาตา ในขณะที่ส่วนอื่นอยู่ในพิพิธภัณฑ์ทั่วอินเดียและต่างประเทศ มีน้อยมากที่อยู่ในบริเวณเดิมในปัจจุบัน
ศาสนาพุทธยังคงดำรงอยู่ในภารหุตจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 วัดพุทธขนาดเล็กได้รับการขยายประมาณ ค.ศ. 1100 และมีการประดิษฐานพระพุทธรูปองค์ใหม่ มีจารึกภาษาสันกฤตในยุคเดียวกันพบในพื้นที่นี้ แต่ดูเหมือนกันจารึกนั้นสูญหาย จารึกนั้นแตกต่างจากจารึก Lal Pahad ใน ค.ศ. 1158 ที่ระบุถึงกษัตริย์ Kalachiri

การประเมินใหม่บางส่วนเมื่อเร็ว ๆ นี้มีแนวโน้มที่จะแยกภารหุตออกจากสมัยศุงคะ และจัดให้สถูปนี้อยู่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 1 โดยอิงจากความคล้ายคลึงทางศิลปะกับศิลปะมถุราและตั้งคำถามถึงความเก่าแก่ของจารึกภารหุต (โดยเฉพาะในส่วนจารึก Dhanabhuti) ตามที่เสนอแนะในอักขรวิทยาดั้งเดิม

สถูปภารหุต

ภาพ
File:Bharhut yavan.jpg|การขุดค้นที่ภารหุต พร้อม Bharhut Yavana
File:Statue at Bharhut Stupa.JPG|รูปนูนยักษ์ที่ภารหุต ซึ่งชาวบ้านบูชาในฐานะหนุมาน
File:Bharhut Stupa.JPG|ซากพารหุตสถูป; ข้างหลังสถูปคือ Lal Pahadi (เขาแดง)
File:Bharhut inscription1.png|จารึก
File:Bharhut inscription2.png|จารึก
File:Bharhut inscription3.png|จารึก
File:Bharhut inscription4.png|จารึก
File:Railing - 2nd Century BCE - Red Sand Stone - Bharhut Stupa - Madhya Pradesh - Indian Museum - Kolkata 2012-11-16 1853.JPG|ส่วนรั้วที่พิพิธภัณฑ์อินเดีย

ดูเพิ่ม
* สถูปสาญจี
* Deorkothar

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Bharhut sculpture images
* Birth of classic form, BENOY K. BEHL, Frontline, Volume 24 - Issue 17 :: Aug. 25-Sep. 07, 2007, covering the art of the Bharhut Stupa
* Life of the Historical Buddha on the Bharhut Railing
* Medallions from Barhut
* Railing at Indian Museum
จังหวัดสุราษฎร์ธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน มีจำนวนที่นั่งเพิ่มเติมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี, อำเภอบ้านนาสาร, อำเภอกาญจนดิษฐ์, อำเภอดอนสัก, อำเภอเกาะสมุย, อำเภอเกาะพะงัน และอำเภอบ้านนาเดิม

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอพุนพิน, อำเภอเคียนซา, อำเภอคีรีรัฐนิคม, อำเภอไชยา, อำเภอพนม, อำเภอท่าฉาง, อำเภอท่าชนะ, อำเภอเวียงสระ, อำเภอพระแสง, อำเภอบ้านตาขุน, อำเภอชัยบุรี และกิ่งอำเภอวิภาวดี

ดูเพิ่ม
* จังหวัดสุราษฎร์ธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
* จังหวัดสุราษฎร์ธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

อ้างอิง
จังหวัดนครศรีธรรมราชในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 10 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1 และ 2) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 3 และ 4)

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3 • เขต 4

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช, อำเภอท่าศาลา, อำเภอสิชล, อำเภอขนอม และกิ่งอำเภอพระพรหม

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอปากพนัง, อำเภอร่อนพิบูลย์, อำเภอหัวไทร, อำเภอเชียรใหญ่, อำเภอชะอวด และอำเภอจุฬาภรณ์

เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอทุ่งสง, อำเภอทุ่งใหญ่, อำเภอบางขัน และอำเภอถ้ำพรรณรา

เขตเลือกตั้งที่ 4
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอลานสกา, อำเภอพรหมคีรี, อำเภอฉวาง, อำเภอพิปูน, อำเภอนาบอน, กิ่งอำเภอนบพิตำ และกิ่งอำเภอช้างกลาง
ดูเพิ่ม
* จังหวัดนครศรีธรรมราชในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
* จังหวัดนครศรีธรรมราชในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

อ้างอิง
จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
* จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

อ้างอิง
ถ้ำเอราวัณ
หลักฐานทางโบราณคดีจากการสำรวจเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2541 พบโบราณวัตถุดังนี้ ชิ้นส่วนภาชนะดินเผา (Pottery sherds) ชนิดเนื้อเครื่องดิน (Earthenware) เนื้อหยาบ เมื่อสังเกตจากด้านตัดขวาง (Cross section) จะพบส่วนผสมของเม็ดทรายขนาดเล็กอย่างชัดเจน โดยชิ้นส่วนภาชนะดินเผาที่พบมีทั้งส่วนปาก (Rim) และส่วนลำตัว (Body) ของภาชนะ การตกแต่งผิวของชิ้นส่วนภาชนะที่พบมีทั้งที่ตกแต่ด้วยการใช้เชือกทาบ (Cord-marked) อย่างหยาบ ๆ และการขัดมัน (Burnished) ยังพบชิ้นส่วนกระดองเต่า อายุสมัยของถ้ำเอราวัณนั้นจัดอยู่ในช่วงยุคหิน (Stone age) (ตามแนวทางการจัดลำดับยุคสมัยทางโบราณคดีแบบจารีตนิยม (Traditional Archaeology)) ซึ่งยังไม่อาจระบุได้ชัดเจนว่าเป็นยุคหินกลาง (Mesoli
ม (Traditional Archaeology)) ซึ่งยังไม่อาจระบุได้ชัดเจนว่าเป็นยุคหินกลาง (Mesolithic) หรือหินใหม่ (Neolithic) เพราะนอกจากชิ้นส่วนภาชนะดินเผาแล้ว ไม่พบหลักฐานแวดล้อมอื่น ๆ
บริเวณเชิงเขาขึ้นถ้ำเป็นที่ตั้งของวัดถ้ำเอราวัณ โดยตั้งชื่อวัดเพราะมีผู้มีจิตศรัทธาบริจาค ทรัพย์สร้าง รูปปั้นช้างเอราวัณ แล้วจึงเรียกชื่อถ้ำตามชื่อวัด

อ้างอิง