SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดเด่นสะหรีศรีเมืองแกน
วัดเด่นสะหรีศรีเมืองแกน หรือ วัดบ้านเด่น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอินทขิล อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ วัดมีเนื้อที่ 80 ไร่
วัดเด่นสะหลีศรีเมืองแกน เดิมชื่อ วัดหรีบุญเรือง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2437 ตั้งเด่นบนเนินเตี้ย ๆ เห็นได้แต่ไกล ภายใต้เนินนั้นเป็นถ้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวบ้านนับถือ จึงเรียกกันว่า "วัดบ้านเด่น" ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2437 ครูบาเทือง นาถสีโล เจ้าอาวาสได้ทำการบูรณะวัดขึ้นมาใหม่ ในลักษณะสถาปัตยกรรมไทยล้านนา จากอีกแหล่งข้อมูลระบุว่าชื่อ วัดเด่น แต่เมื่อครูบาเทืองมาอยู่ก็มีต้นโพธิ์ขึ้นมา ทางเหนือเรียกว่า "เก๊าสะหลี" ท่านเห็นว่าชื่อเป็นมงคลดี อีกทั้งที่ตั้งวัดอยู่ในเขตเมืองเก่าสมัยโบราณที่ชื่อว่า เมืองแกน จึงเป็นที่มาของชื่อวัด
ภายในวัดบ้านเด่นสะหรีศรีเมืองแกน มีเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ หอไตร หอกลอง วิหารเสาอินทขิล กุฏิไม้สักทองทรงล้านนา พระวิหาร พระสถูปเจดีย์ โดยครูบาเจ้าเทือง นาถสีโล (พระครูไพศาลพัฒนโกวิท) วัดหัวคง ตำบลขัวมุง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ ได้รับนิมนต์จาก ครูบาไชยา วัดป่าป้อง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ มาเป็นประธานในการก่อสร้างศาสนสถานและศาสนสมบัติทั้งหมด

อ้างอิง
ลอนดอนมิเธรียม
ลอนดอนมิเธรียม ( ) หรือ วิหารมิทรัสที่วอลบรูค ( ) เป็นมิเธรียม (คือวิหารโรมันของเทพเจ้าโรมันปริศนา มิทรัส (Mithras)) ยุคโรมันที่ขุดค้นพบบนถนนวอลบรูค ซิทีออฟลอนดอน ระหว่างการก่อสร้างอาคารหนึ่งในปี 1954 โบราณสถานทั้งหมดถูกขุดย้ายไปตั้งไว้ที่อื่นเพื่อหลีกทางให้กับการก่อสร้างอาคารใหม่บนพื้นที่
พื้นที่นี้ขุดค้นโดย ดับเบิลยู เอฟ กริมส์ ผู้อำนวยการมิวเซียมออฟลอนดอน และนักโบราณคดี ออเดรย์ วิลเลียมส์ ในปี 1954 วิหารนี้คาดการณ์ว่าสร้างขึ้นในกลางคริสต์ศตวรรษที่สาม เพื่อบูชามิทรัสหรืออาจมีบูชาเทพเจ้าองค์อื่น ๆ ที่ทหารโรมันบูาร่วมด้วย จากนั้นในช่วงต้นศตวรรษที่สี่ได้เปลี่ยนไปบูชาบัคคัสเป็นหลักแทน ในบรรดาโบราณวัตถุที่ขุดค้นขึ้นมาพบบันทึกที่มีระบุชื่อของลอนดอนที่เก่าแก่ที่สุด ซึ่งมาจากปี AD 62 และ AD 70 ในชื่อลอนโดเนียม

หลังการขุดค้น ได้มีการย้ายโบราณสถานทั้งหมดไปประกอบใหม่ในปี 1962 ในระดับถนน ห่างไปราว 100 เมตร การก่อสร้างโบราณสถานส่วนนี้ใหม่ถูกวิจารณ์อย่างหนักว่าไม่ถูกต้องและขัดต่อหลักการอนุรักษ์
ภายหลังการเปลี่ยนการใช้งานที่ดินไปจนกระทั่งบริษัทบลูมเบิร์กตัดสินใจสร้างสำนักงานภาคพื้นยุโรปขึ้นในปี 2010, จึงได้มีแนวคิดในการฟื้นฟูวิหารมิทรัสขึ้นมาใหม่ โดยอาศัยเอกสารหลักฐานเก่าและวัสดุเทียบเท่ามาทดแทนในการประกอบวิหารขึ้นมาใหม่ ในปัจจุบันเป็นนิทรรศการใน้ดินของอาคารซึ่งปัจจุบันชื่อบลูมเบิร์กสเปส

อ้างอิง

บรรณานุกรม

* 
*
แหล่งข้อมูล
* R. G. Collingwood and R. P. Wright, 1965. The Roman Inscriptions of Britain (Oxford University Press), nos 3, 4.
* W. F. Grimes, 1968. Excavation of Roman and Mediaeval London (London: Routledge & Kegan Paul).
* Ralph Merrifield, 1965. The Roman City of London (London: Benn).
* John D. Shepherd, 1998. The Temple of Mithras, London: excavations by W. F. Grimes and A. Williams at the Walbrook (London: English Heritage).

แหล่งข้อมูลอื่น
* London Mithraeum Official web site.
* The Temple of Mithras at the Museum of London
* Discovering beliefs at Walbrook from the Museum of London at the Internet Archive
* The Grimes' London Archive
* Roman Britain: Londinivm Avgvsta
* Walbrook Discovery blog
วัดหงษ์ทอง (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดหงษ์ทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสองคลอง อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 21 ไร่ 80 ตารางวา
วัดหงษ์ทอง หรือชาวบ้านเรียก วัดกลางน้ำ ตั้งเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2529 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 32 เมตร ภายในวัดได้ก่อสร้างศูนย์พัฒนาจิต ศาลาปฏิบัติธรรมกรรมฐาน ศรนิลอนุสรณ์ ตั้งยื่นไปในทะเล มีการสร้างเจดีย์ที่บรรจุพระธาตุในทะเลใช้ชื่อว่า พระธาตุคงคามหาเจดีย์ปรีชาประภากรณ์ปราชญ์ศรนิลอนุสรณ์ ซึ่งบรรจุพระธาตุอรหันต์ในทะเลเป็นแห่งแรกของโลก ภายในองค์พระเจดีย์ ชั้นล่างประดิษฐานหลวงพ่อโสธร ส่วนชั้นที่สองประดิษฐานหุ่นขี้ผึ้งรูปเหมือนจริงของพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) แห่งวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ชั้นนี้ยังประดิษฐาน พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร หรือ พระแก้วมรกตองค์จำลอง ชั้นบนสุดนั้นเป็นท
งประดิษฐาน พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร หรือ พระแก้วมรกตองค์จำลอง ชั้นบนสุดนั้นเป็นที่บรรจุพระอรหันต์ธาตุไว้ในเจดีย์สีทอง ทุกชั้นมีภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงเรื่องราว พุทธประวัติ ภาพวาดของพระมหากษัตริย์ตั้งแต่อดีตจนถึงรัชกาลปัจจุบัน รวมทั้งพระบรมวงศานุวงศ์ วัดมีกุฏิหลวงปู่ ด้านบนมีเจดีย์สีทองขนาดย่อมอยู่
จุดเด่นของวัด คือ อุโบสถกลางทะเล ภายในมีพระประธานสีทองและมีจิตรกรรมฝาผนังเป็นเรื่องราวพุทธประวัติ ด้านหลังอุโบสถมีรูปหล่อเสด็จเตี่ยหรือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ นอกจากนี้แล้วที่วัดหงษ์ทองแห่งนี้ ยังมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เช่น ไอ้ไข่ เด็กวัดเจดีย์, หลวงพ่อโต, ศาลพ่อปู่ชีวกโกมารภัจจ์, พระแม่คงคา เป็นอาทิ

ในช่วงต้นเดือนเมษายนของทุกปีจะเปิดโอกาสให้พุทธศาสนิกชนมาบวชเนกขัมมะ (ชีพราหมณ์)

อ้างอิง
วัดหงษ์ปทุมาวาส
วัดหงษ์ปทุมาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบางปรอก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี เป็นวัดได้รับรางวัลชนะเลิศโครงการอนุรักษ์พันธุ์ปลาหน้าวัดด้วยความที่มีพันธุ์ปลาต่าง ๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นปลาสวาย ปลาเทโพ ปลาแรด ปลาตะเพียน และปลาอื่นอีกหลายชนิด มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 1 งาน 52 ตารางวา
วัดหงษ์ปทุมาวาสหรือ วัดมอญ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2317 โดยชาวมอญที่อพยพหนีพม่ามาไทยในสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี เดิมมีชื่อว่า วัดหงษา จนกระทั่งใน พ.ศ. 2485 จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดหงษ์ปทุมาวาส" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2525
ภายในบริเวณวัดปรากฏสัญลักษณ์ของชนชาวมอญ คือ เสาหงส์และตัวหงส์บนยอดเสา มีเจดีย์ทรงมอญซึ่งเป็นเจดีย์ที่จำลองแบบมาจากเจดีย์จิตตะกอง ในอุโบสถมีพระพุทธชินราชจำลองและพระประธานจากอุโบสถหลังเก่าเป็นพระประธาน ในวิหารมีรูปหล่อพระพุทธชินราช หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อวัดเขาตะเครา สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) หลวงปู่เฒ่า และมีศาลาการเปรียญประดับด้วยไม้แกะสลักสวยงาม

อ้างอิง
วัดโสภาราม (จังหวัดปทุมธานี)
วัดโสภาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปรอก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 9 ไร่ 3 งาน 83 ตารางวา

วัดโสภารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2360 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดการเรียนสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2508 ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารคอนกรีตจำนวน 8 หลัง และหอสวดมนต์
เดิมวัดโสภารามมีประเพณีสรงน้ำพระในวันสงกรานต์ โดยนำรางน้ำมาให้ประชาชนที่มาร่วมงานได้สรงน้ำให้พระ แต่ในปัจจุบันทางวัดไม่ได้นำรางน้ำมาใช้แล้ว ทางวัดได้เก็บรางน้ำไว้และให้ผู้มาร่วมงานเข้าไปรดน้ำบนมือของพระสงฆ์แทนการสรงน้ำอย่างในอดีต

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการจำปา
* พระครูโสภณพิทักษ์
* พระครูสุตปทุมารักษ์ (นิพนธ์ นิปโก)

อ้างอิง
วัดธรรมโชติ
วัดธรรมโชติ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโรงเข้ อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีเนื้อที่ 37 ไร่ 1 งาน 90 ตารางวา

เมื่อ พ.ศ. 2483 หลวงพ่อคง ธมฺมโชโต เป็นผู้ริเริ่มสร้างวัด ท่านได้จาริกธุดงค์มาทางเรือ จากวัดบางกะพ้อม จังหวัดสมุทรสงคราม และได้มาพักอยู่ที่นี้ ได้มีนายเฉลิมและนางเจียม พรายน้อย บริจาคที่ดินให้สร้างวัด เดิมชื่อ วัดแหลมหาย แต่หลักฐานการมอบถวายที่ดินชื่อ วัดใหม่ธรรมโชติสหญาติกาวราราม ได้มาเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดธรรมโชติ" ตามฉายาของพระอุปัชฌาย์คงวัดรับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 25.25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องสุโขทัย ภายในประดิษฐานพระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยโลหะลงรักปิดทอง ปางมารวิชัย (แบบหลวงพ่อชินราช) หน้าตักกว้าง 4 ศอก สูงประมาณ 5 ศอกเศษ พระอธิการสุวรรณ อุตตโม เป็นผู้ดำเนินการหล่อขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2512 หอสวดมนต์ กว้าง 18 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารตึก 6 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 13 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารไม้ พื้นคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องลอนคู่ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล
็ก หลังคามุงกระเบื้องลอนคู่ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก หอระฆัง หอกลอง กุฏิชี และวิหารหลวงพ่อคง
วัดธรรมนิมิตร
วัดธรรมนิมิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม เนื้อที่ดินที่ตั้งวัด 20 ไร่ 1 งาน 19 ตารางวา
ประวัติ
วัดธรรมนิมิตร เดิมมีชื่อว่า วัดคอกเป็ด สันนิษฐานว่าคงมีใครทำคอกเลี้ยงเป็ดไว้ในวัดหรือใกล้เขตวัด จึงได้เรียกชื่อวัดเช่นนั้น สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างมาตั้งแต่ปลายกรุงศรีอยุธยาหรือตอนต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อสร้างแล้วคงจะมีชื่อเรียกเป็นหลักฐานอย่างใดอย่างหนึ่ง แต่คงไม่ได้เรียกว่า "วัดคอกเป็ด" มาแต่เดิม มาเรียกชื่อนี้ภายหลัง จนในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ และมอบให้อยู่ในสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายคณะธรรมยุติกนิกาย และตั้งนามให้ใหม่ว่า วัดธรรมนิมิตร (บ้างเขียน วัดธรรมนิมิต) อุโบสถหลังใหม่ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2498 และได้ลงมือสร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2508 ใน
เมื่อ พ.ศ. 2498 และได้ลงมือสร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2508 ในสมัยที่ท่านเจ้าคุณพระราชสุทธิโมลี (ปั่น สุภโร) เป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 4
อาคารเสนาสนะ
เจดีย์ทรงระฆังเจดีย์ทรงระฆังก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่ สูงประมาณ 40 เมตร ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยม มีระเบียงรอบและบันไดทางขึ้น 4 ด้าน บริเวณด้านหน้าบันไดทางขึ้นมีอาคารหลังเล็ก ๆ รูปทรงคล้ายเก๋งจีนเป็นที่สำหรับบรรจุอัฐิ มี พ.ศ. ระบุปี 2478 ฐานเจดีย์เป็นฐานหน้ากระดานกลม 2 ชั้น ถัดขึ้นไปเป็นมาลัยเถาสี่ชั้น องค์ระฆังกลมมีบัลลังก์สี่เหลี่ยมรองรับส่วนยอดมีเสาหานรองรับปล้องไฉนและปลียอด ศาลาท่าน้ำมี 2 หลังสร้างติดกับแม่น้ำแม่กลองทางด้านทิศตะวันตก หลังแรกอาคารไม้ขนาดเล็ก หลังคาทรงปั้นหยาเป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้อง หลังที่สองอาคารไม้ขนาดค่อนข้างใหญ่
หอระฆังตั้งอยู่ทางด้านขวาของอาคารโรงเรียนปุกะปุณณะธรรม ลักษณะหอระฆังเป็นอาคารไม้สูงชั้นล่างโปร่งมีเสาไม้กลมรองรับ และมีบันไดไม้สำหรับขึ้นไปด้านบน ชั้นบนเป็นอาคารทรงไทยขนาดเล็ก หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องสี ฝาไม้ขนาดเล็กมีการเจาะเป็นช่องหกเหลี่ยมทั้งด้าน โดยรอบมีระเบียงพักมีอักษรระบุว่าสร้างในปี พ.ศ. 2407–2408 หอไตรตั้งอยู่ทางด้านซ้ายของอาคารโรงเรียนปุกะปุณณะธรรมในแนวเดียวกับหอระฆัง เป็นอาคารไม้สูงชั้นล่างโปร่ง ชั้นบนเป็นอาคารทรงไทยขนาดเล็ก หลังคาเครื่องไม้มุกระเบื้องสี ฝาไม้กระดานทึบ มีประตูทางเข้ารูปหกเหลี่ยมโค้งส่วนบน 1 ช่อง ด้านข้างมีชานพักและระเบียงโดยรอบ ศาลาสังฆทานตั้งอยู่ด้านหลังของโรงเรียนปุกะปุณณะธรรมลักษณะเป็นอาคารไม้ทรงไทยชั้นเดีย
วัดโตนดมหาสวัสดิ์
วัดโตนดมหาสวัสดิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านสะพานผัก ตำบลมหาสวัสดิ์ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดโตนดมหาสวัสดิ์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2300 บริเวณวัดมีต้นตาลเป็นจำนวนมากจึงได้ชื่อว่า วัดโตนด ต่อมากลายเป็นวัดร้างจนกระทั่งพระอธิการทัต จนฺทโชโต ได้ริเริ่มก่อสร้างถาวรวัตถุและดำเนินการยกวัดโตนดร้างให้เป็นวัดมีพระภิกษุสงฆ์จำพรรษาโดยใช้ชื่อว่า "วัดโตนดมหาสวัสดิ์" เนื่องจากในจังหวัดนนทบุรีมีวัดโตนดอยู่หลายวัดและวัดนี้อยู่ในตำบลมหาสวัสดิ์ ในสมัยพระครูนนทคุณาภรณ์ (บุญมี ปภสฺสโร) เจ้าอาวาสรูปที่ 2 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุทั้งศาลาการเปรียญและอุโบสถ ส่วนในสมัยพระอธิการสมชาย ชุติวณฺโณ เจ้าอาวาสรูปที่ 3 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์วัตถุที่มีสภาพเสื่อมโทรม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2525
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 หน้าอุโบสถมี หลวงพ่อดำ ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก และกุฏิสงฆ์

อ้างอิง
วัดทองนาปรัง
วัดทองนาปรัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านทองนาปรัง ตำบลบางไผ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน 76 ตารางวา

วัดทองนาปรังเป็นวัดโบราณ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2335
อาคาร เสนาสนะ และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัดได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2325 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หน้าบันมีรูปปั้นพระพิฆเนศและเทวดาขอพร มีช่อฟ้าใบระกา ประตูอุโบสถแกะสลักเป็นวิจิตรศิลป์ประดิษฐานพระพุทธรูป 3 องค์ ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 พร้อมพระอัครสาวกซ้ายขวา หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2483 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาปฏิบัติธรรม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิ วิหารซึ่งประดิษฐานรูปปั้นอดีตเจ้าอาวาส และมณฑปซึ่งประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง ภายในวัดยังมีบ้านทรงไทยซึ่งประดิษฐานพระรูปสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระสุพรรณกัล
ลอง ภายในวัดยังมีบ้านทรงไทยซึ่งประดิษฐานพระรูปสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระสุพรรณกัลยา และสมเด็จพระเอกาทศรถ ศาลเจ้าแม่กวนอิมซึ่งมีลักษณะเป็นเก๋งจีน บ้านแม่โพสพ–เรือนแม่คงคา ศาลเจ้าแม่ให้โชคลาภ ศาลท้าวมหาพรหม และเสาหลักเมือง
วัดสหธรรมาราม
วัดสหธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดจำนวนเนื้อที่ 84 ไร่

ไม่มีหลักฐานชี้ชัดเกี่ยวกับการสร้างวัด จากข้อมูลกรมการศาสนาระบุว่าสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2496 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2511 ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอน เมื่อ พ.ศ. 2515 โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2515
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 หลัง สร้างด้วยไม้ 1 หลัง ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถชื่อว่า หลวงพ่อมีลาภ ขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก 9 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 ผู้คนมักมาบนบานขอพรให้สำเร็จในสิ่งที่ตนปรารถนา โดยเฉพาะบนขอลาภ ทำมาค้าขาย ซื้อขายที่ดิน นอกจากนั้นวัดยังมีพระพุทธรูป 15 องค์

อ้างอิง
วัดสรรเพชญ
วัดสรรเพชญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านสรรเพชญ ตำบลยายชา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม บริเวณวัดยังมีตลาดน้ำวัดสรรเพชญ
วัดสรรเพชญเป็นวัดโบราณที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย ไม่ทราบประวัติการก่อสร้าง หลักฐานที่ยังคงเหลืออยู่ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า ส่วนฐานและหลังคามีลักษณะแอ่นโค้งแบบตกท้องช้าง ด้านหน้ามีเพิงคลุมลงมา เป็นรูปแบบที่นิยมกันมากในสมัยอยุธยาตอนปลาย ตรงฐานชุกชีของพระพุทธรูปในอุโบสถหลังเก่ามีลวดลายปูนปั้นปิดทองประดับกระจกสีเปลือกแมลงทับสวยงามมาก จัดเป็นสกุลศิลปะสมัยอยุธยาตอนปลายที่หลงเหลือเพียงแห่งเดียวเท่านั้นในเขตอำเภอสามพราน อุโบสถหลังนี้ได้รับการซ่อมแซมในสมัยหลวงปู่พัน ตรงกับสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดสรรเพชญที่จัดสร้างขึ้นเพื่ออนุรักษ์ของพื้นบ้าน ชั้นบนจัดแสดงพระพุทธรูปเก่าแก่ของวัด ชั้นล่างจัดแสดงเครื่องใช้ที่ทา
์ของพื้นบ้าน ชั้นบนจัดแสดงพระพุทธรูปเก่าแก่ของวัด ชั้นล่างจัดแสดงเครื่องใช้ที่ทางวัดได้เก็บสะสมมาตั้งแต่อดีต เช่น ชุดน้ำชา จปร. จุลศักราช 1250 เครื่องถ้วยลายครามจากประเทศจีน ถาดเคลือบและเครื่องแก้วเจียระไนจากยุโรป กาน้ำชาแบบต่าง ๆ เป็นต้น
ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2310 เดิมวัดนี้ชื่อว่า วัดตาเพชร ตามชื่อผู้สร้าง ต่อมาตาเพชรได้นำเอาเพชรในตระกูลของตนมาฝังไว้ที่หน้าบันอุโบสถจึงได้ชื่อว่า วัดสามเพชร ต่อมาเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เสด็จตรวจเยี่ยมวัดในลุ่มแม่น้ำนครชัยศรี พระองค์ทรงแวะเยี่ยมและถวายรูปถ่าย 1 รูป ไว้แก่พระครูทักษิณานุกิจ (ผัน) เจ้าอาวาสรูปที่ 5 วัดสรรเพชญได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 ปัจจุบันมีพระอธิการสีรมณ์ เขมธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส
วัดมีวัตถุมงคลและพระเครื่องของอดีตเจ้าอาวาส 2 รูป คือ พระครูทักษิณานุกิจ (ผัน) และพระครูถาวรวิทยาคม (เพิ่ม ทิฏฺโฐ) เจ้าอาวาสรูปที่ 7 ซึ่งมีชื่อเสียงทางด้านเมตตามหานิยมและคงกระพันชาตรี

อ้างอิง
วัดบางสะแก (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดบางสะแก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของคลองแควอ้อมปากคลองบางสะแกใหญ่ ในตำบลบางสะแก อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม

ประวัติ
วัดบางสะแกสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา ซึ่งเดิมมีอยู่ 2 วัด คือวัดบางสะแกในและวัดบางสะแกนอก ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง ต่อมาเป็นวัดร้างมาประมาณ 200 ปีเศษ สมัยกรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่า (พ.ศ. 2310) เหลือแต่วิหารหลังเดียว มีหลักฐานว่าพวกพม่าได้งัดเอาเพดานวิหารวัดบางสะแกนอกไปใช้ ต่อมาขุนวิสูตรโยธามาตย์ภักดี บ้านอยู่คลองบางสะแกน้อย ได้มาสร้างวัดใหม่ทั้งหมด และรวม 2 วัดเป็นวัดเดียวกัน ได้สร้างอุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ จึงมีพระจำพรรษา ตั้งแต่นั้นมา
ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านเจ้าคุณวินัยธรรม (บัว) เจ้าคณะจังหวัดได้ส่งพระครูวิมลเกียรติมุนี (เกลี้ยง) มาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ท่านได้พัฒนาวัดจนเจริญมั่นคง วัดบางสะแกขออนุญาตตั้งเป็นวัด เมื่อ พ.ศ. 2323 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2323 ปีเดียวกัน
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถอาคารก่ออิฐถือปูนทรงไทย หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องช่อฟ้าใบระกาปูนปั้น หน้าบันปูนปั้นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑ มีกำแพงแก้วล้อมรอบแต่อยู่ในสภาพชำรุดทรุดโทรมมาก ใบเสมาตั้งอยู่ในซุ้มใบเสมาก่ออิฐถือปูนทรงมณฑป ใบเสมาหินทรายแดง ศิลปะอยุธยาตอนปลายถึงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระปูนปั้น ปางมารวิชัย ซึ่งขุนวิสูตรโยธามาตย์ภักดีเป็นผู้สร้าง อุโบสถเดิมเป็นอุโบสถฐานตันในเมืองสมุทรสงครามมี 2 วัด คือวัดบางสะแก กับวัดเสด็จ
เจดีย์ตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ ภายในเขตกำแพงแก้วลักษณะเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองก่ออิฐถือปูนทรงระฆังขนาดใหญ่ วิหารก่ออิฐถือปูนขนาดเล็ก หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องกาบกล้วย ทรงทึบตันไม่มีเครื่องไม่มีเครื่องลำยอง ศิลปะอยุธยาตอนปลายถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระศิลาแลง ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก 6 นิ้ว สูง 4 ศอก 6 นิ้ว เป็นพระโบราณเก่าแก่ อยู่ในวิหารเดิม เรียกว่า หลวงพ่อใหญ่ หลวงพ่อใหญ่มีบริวารอีก 10 องค์ อยู่ในวิหาร เป็นพระพุทธรูปโบราณทั้งสิ้น

อ้างอิง
วัดศรีคัคณางค์
วัดศรีคัคณางค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านศรีคัคณางค์ ตำบลบึงชำอ้อ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 19 ไร่ 74 ตารางวา

วัดศรีคัคณางค์ได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2455 โดยหม่อมหลวงสุ่น คัคณางค์ เป็นผู้ถวายที่ดิน วัดได้รับการตั้งชื่อว่า "วัดศรีคัคณางค์" เพื่อเป็นเกียรติอนุสรณ์และศักดิ์ศรีแก่ผู้ถวายที่ดินและชาวนครชัยศรีที่อพยพมาอยู่และได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้น ชาวบ้านนิยมเรียกอีกชื่อว่า วัดหัวช้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2536
พื้นที่วัดเป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึง ล้อมรอบด้วยที่สวน ที่นา และบ้านเรือนราษฎร ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อแดง มีหน้าตักกว้าง 3 ศอก 9 นิ้ว กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง หอสวดมนต์ซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 และศาลาการเปรียญซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2516

รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงปู่จ่าง
* พระอาจารย์รุ่น
* พระอาจารย์ชม
* พระอาจารย์ม้วน
* พระอาจารย์ปลั่ง
* พระอาจารย์พุท
* พระอาจารย์เจือ
* พระอาจารย์ชั้ว
* พระอาจารย์พา
* พระครูสังฆรักษ์เสงี่ยม มนฺตทตฺโต
* พระครูมงคลวชิรโกศล (มงคล ธมฺมกุสโล)

อ้างอิง
วัดตะระเก
วัดตะระเก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านคลองบางขุนกอง ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ที่ดินของวัดมีจำนวน 16 ไร่ ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 3456
วัดตะระเกเคยเป็นวัดร้างอยู่หลายร้อยปี มีนามอื่นว่า วัดตะละเก วัดตะเก วัดนาฬิเก และ วัดนาระเก ตามแต่ชาวบ้านจะเรียก ไม่มีหลักฐานแน่ชัดเกี่ยวกับการสร้าง มีเพียงเรื่องเล่าต่อกันมาว่า พระเจ้าอู่ทองได้ยกทัพมาจากเมืองอู่ทองเพื่อหนีโรคระบาดและหาทำเลสร้างเมืองใหม่ เมื่อพักทัพแล้วเห็นทำเลเหมาะสมก็จะสร้างวัดเพื่อล้างเวรล้างกรรม วัดตะระเกก็เป็นอีกวัดหนึ่งที่พระองค์มีรับสั่งให้สร้าง ที่ประชุมมหาเถรสมาคมมีมติเห็นชอบให้ยกวัดตะระเก (ร้าง) เป็นวัดมีพระภิกษุอยู่จำพรรษาในการประชุมครั้งที่ 28/2551 เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2551 วัดมีพระครูวิจิตรการโกวิท (เชวง หิริสมฺปนฺโน) เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกในยุคปัจจุบัน
อาคารและเสนาสนะที่ได้ก่อสร้างแล้วในปัจจุบันได้แก่ กุฎิสงฆ์ ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง วิหารครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง วิหารหลวงพ่อตะเคียนเงินซึ่งทำจากไม้ทั้งหลัง และอุโบสถที่สร้างด้วยไม้สักทองทั้งหลัง พระประธานประจำอุโบสถทำจากไม้ตะเคียนทอง ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อตะเคียนทอง ส่วนในวิหารมีพระพุทธรูปนามว่า หลวงพ่อตะเคียนเงิน

อ้างอิง
วัดพุฒิปรางค์ปราโมทย์
วัดพุฒิปรางค์ปราโมทย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านบางศรีเมือง ตำบลบางศรีเมือง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่
วัดพุฒิปรางค์ปราโมทย์สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 เดิมมีชื่อว่า วัดบางชาวเหนือ เนื่องจากมีชาวเหนือมาอาศัยอยู่ เมื่อรวมกลุ่มกันได้ร่วมกันสร้างวัด ต่อมาวัดได้ชำรุดทรุดโทรมลงมากจนกระทั่งได้รับการบูรณะและสร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2494 โดยคุณหญิงปรางค์ ปราโมทย์ และพระยาเจริญราชไมตรีเป็นผู้มีจิตศรัทธาสร้างอุโบสถ เจ้าอาวาสจึงได้เปลี่ยนนามวัดมาเป็น "วัดพุฒิปรางค์ปราโมทย์" ตามนามผู้สร้างเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 ต่อมาอุโบสถชำรุด อาจารย์เฉื่อยร่วมกับนางสาวเกลี้ยง ไม้เกตุ และนางผัน มั่นตรงจิต ได้สร้างอุโบสถขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2510 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2510 เพราะชำรุดทรุดโทรมมาก วิหาร กว้าง 5 เมตร ยาว 8 เมตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 8 เมตร ยาว 20.25 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง สร้างด้วยไม้ และหอระฆัง ส่วนปูชนียวัตถุ มีพระพุทธรูปนามว่า หลวงพ่อขาว ประดิษฐานอยู่ในวิหาร

อ้างอิง
วัดดอนทราย
วัดดอนทราย อาจหมายถึง
* วัดดอนทราย จังหวัดฉะเชิงเทรา
* วัดดอนทราย จังหวัดเชียงใหม่
* วัดดอนทราย จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
* วัดดอนทราย จังหวัดเพชรบุรี
* วัดดอนทราย จังหวัดร้อยเอ็ด
* วัดดอนทราย อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี
* วัดดอนทราย อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี
วัดกงลาด
วัดกงลาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านกงลาด ตำบลห้วยด้วน อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 25 ไร่ 1 งาน 6 ตารางวา

วัดกงลาดเริ่มสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยชาวบ้านลาวครั่งที่ถูกกวาดต้อนมาจากแขวงเมืองหลวงพระบางเมื่อประมาณ พ.ศ. 2322 ในสมัยกรุงธนบุรี และถูกกำหนดให้มาตั้งถิ่นฐานในบริเวณที่เป็นหมู่ที่ 5 และ 6 ของตำบลห้วยด้วนในปัจจุบัน วัดกงลาดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2335
วัดมีโบราณสถานคืออุโบสถหลังเก่า เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าบนชุดฐานปัทม์ มีทางเข้าออกสองทาง เครื่องบนหลังคาไม้ลดชั้นมุงด้วยกระเบื้องดินเผาปลายแหลม (เกล็ดเต่า) เดิมมีพาไลยื่นต่อบริเวณด้านหน้าทางเข้า โดยรอบตั้งเสมาหินบนฐานบัวปูนปั้น 8 ทิศ มีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองก่ออิฐถือปูนตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ เมื่อ พ.ศ. 2559 กรมศิลปากรเข้ามาบูรณะอุโบสถ เสมา และเจดีย์

วัดมีประเพณีแห่ธงสงกรานต์เป็นกิจกรรมหนึ่งของเทศกาลสงกรานต์ในกลุ่มชาวไทยเชื้อสายลาวครั่ง ชาวบ้านเรียกกันว่า ทอดผ้าป่าลาว จัดขึ้นในวันสุดท้ายของเทศกาลสงกรานต์

อ้างอิง
วัดอุทยาราม (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดอุทยาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเจ็ดริ้ว อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีเนื้อที่ 23 ไร่ 92 ตารางวา

วัดอุทยารามตั้งเมื่อ พ.ศ. 2530 ผู้ดำเนินการก่อสร้างวัดคือ นายสำราญและนายสวัสดิ์ ได้ชักชวนราษฎรที่มีจิตศรัทธาร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างเสนาสนะ โดยเริ่มสร้างจากที่พักสงฆ์และศาลาบำเพ็ญกุศล ผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดคือ นางแดง เรียงแหลม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2534 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 37 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัด มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 20 เมตร ยาว 37 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานประจำอุโบสถ ศิลปะสมัยสุโขทัย ขนาดหน้าตักกว้าง 102 นิ้ว ศาลาการเปรียญ กว้าง 21 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 11 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 6 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร กว้าง 8 เมตร ยาว 19 เมตร เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 9 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 เป็นอาคารไม้ และเจดีย์ที่มีลักษณะคล้ายเจดีย์ชเวดากอง 1 องค์

อ้างอิง
วัดบางนางจีนกลาง
วัดบางนางจีนกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขันแตก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดบางนางจีนกลางสร้างในสมัยอยุธยา ไม่ทราบใครเป็นผู้สร้าง แต่มีอายุไม่น้อยกว่า 400 ปี ดังปรากฏหลักฐานที่บันทึกว่า สมเด็จพระมหาจักรพรรดิเคยเสด็จพระราชดำเนินมาพระราชทานผ้าพระกฐิน ทางเดินเสด็จไปวัดอยู่ที่ต้นโพธิ์คู่ข้างวิหารวัดแม่น้ำซึ่งปัจจุบันนี้ได้ตายไปแล้วเหลือแต่ต้นมะขามใหญ่ และยังมีหีบทองลายรดน้ำซึ่งสมเด็จพระมหาจักรพรรดิทรงพระราชทานใส่อัฐิของเจ้าคุณเฒ่า อดีตเจ้าอาวาสของวัดนี้ยังคงปรากฏอยู่ ขณะที่อีกข้อมูลหนึ่ง ระบุว่าวัดสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ผู้สร้างเป็นชาวจีน ซึ่งเป็นทหารที่สมเด็จพระเจ้าตากสินเกณฑ์ให้มารักษาค่ายบางกุ้ง
อุโบสถอาคารรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าก่ออิฐถือปูนหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผามีชายคาปีกนกโดยรอบ ภายในประดิษฐานพระประธานซึ่งเป็นพระเก่าแก่ปั้นด้วยปูน ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 1.75 เมตร สูง 2.07 เมตร งดงามแบบสุโขทัยและพระพุทธรูปองค์เล็ก ๆ อีกหลายองค์ เจดีย์ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้ยี่สิบ ฐานเจดีย์เป็นฐานสิงห์ซ้อนกันเป็นชั้น ๆ องค์ระฆังขนาดเล็กมีบัวรองรับปากระฆัง ส่วนยอดตั้งแต่ชุดบัวคลุ่มเถาถึงปล้องไฉนชำรุด โบราณวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ ธรรมาสน์ปาฎิโมกข์พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรงพระราชทาน 1 ธรรมาสน์ ตู้ไส่พระไตรปิฎกของเก่าสมัยอยุธยา ฝีมือประณีตงดงามมากจำนวนหลายหลัง และหีบทองไส่อัฐิของเจ้าคุณเฒ่า ขนาดเล็กลวดลายงดงามมาก นอกจากนี้ในสมัยพระบาทสมเด็
และหีบทองไส่อัฐิของเจ้าคุณเฒ่า ขนาดเล็กลวดลายงดงามมาก นอกจากนี้ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงปลูกต้นโพธิ์ไว้ 2 ต้นหน้าวัดบางนางจีนกลางในคราวเสด็จมาทอดกฐินด้วย ปัจจุบันเหลือเพียงต้นเดียว
วัดไก่เตี้ย (จังหวัดปทุมธานี)
วัดไก่เตี้ย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านลุ่ม ตำบลกระแชง อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี แม่น้ำเจ้าพระยาตรงหน้าวัดนี้เป็นจุดเริ่มขุดคลองลัดเตร็ดใหญ่ลัดแม่น้ำเจ้าพระยา (สายเดิม) มีเนื้อที่ตั้งวัด 14 ไร่ 1 งาน 21 ตารางวา

ประวัติ
วัดไก่เตี้ยสร้างขึ้นเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐาน แต่มีคำบอกเล่าว่า ระหว่างที่มีการขุดคลองลัดเตร็ดใหญ่ในสมัยอยุธยานั้นมีวัดไก่เตี้ยอยู่ก่อนแล้ว ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2100 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2115
เดิมวัดไก่เตี้ยมีชื่อว่า วัดดอนไก่เตี้ย เล่ากันว่า มีพระอรหันต์ไม่ทราบชื่อได้ออกธุดงค์มาถึงบริเวณที่ตั้งวัดนี้ เป็นป่าร่มรื่นและไม่ห่างไกลจากหมู่บ้านซึ่งมีชาวบ้านสัญจรไปมา ขณะที่ท่านพักแรมอยู่นั้นมีไก่เตี้ยสองตัวสีสันสวยงามมากปรากฏออกมาให้เห็นเป็นอัศจรรย์ ต่อมาพระเจ้าแผ่นดินในสมัยนั้นได้ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์ยกขึ้นเป็นวัดหลวงและได้พระราชทานนามว่า "วัดดอนไก่เตี้ย" โดยถือเอาไก่สีสันสวยงามที่ปรากฏนั้นเป็นนิมิตหมาย แต่คำว่า "ดอน" หายไปเมื่อใดไม่ปรากฏ
เข้าใจกันว่าวัดไก่เตี้ยเป็นวัดหลวงในสมัยอยุธยา โดยสันนิษฐานจากการที่อุโบสถหลังเก่ามีประตูเข้าอุโบสถ 3 ทาง เฉพาะประตูกลางนั้นได้สร้างไว้อย่างวิจิตรพิสดาร เขียนเป็นรูปนารายณ์ลงรักปิดทอง เข้าใจว่าได้สร้างไว้สำหรับพระเจ้าแผ่นดินเสด็จผ่านเท่านั้น ส่วนประตูข้างทั้งสองบานนั้นสร้างไว้ให้ประชาชนใช้ แต่เดิมนั้นทางหลังอุโบสถยังมีอาคารพระฉายอีกหนึ่งหลัง ทางขึ้นพระฉายมีบันได 10 กว่าขั้น สร้างด้วยคอนกรีตขึ้นไปถึงข้างบน มียักษ์หิน 2 ตน สูงประมาณ 6 ศอก ยืนเฝ้าบันไดทั้งสองข้าง ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นรูปพระพุทธเจ้าประทับนั่งอยู่ใต้ต้นศรีมหาโพธิ์ ด้านข้างเป็นรูปสาวกข้างละ 10 กว่าองค์ ด้านบนของหลังคาสร้างไว้คล้ายยอดปราสาทมีซุ้มเล็ก ๆ หลายซุ้มแต่ละซุ้ม
10 กว่าองค์ ด้านบนของหลังคาสร้างไว้คล้ายยอดปราสาทมีซุ้มเล็ก ๆ หลายซุ้มแต่ละซุ้มเป็นรูปยักษ์รูปเทวดารูปพระนารายณ์ทุกซุ้ม ด้านหลังของอุโบสถมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์ยาวประมาณ 10 วา หันพระเศียรไปทางทิศตะวันออก มีรูปสาวกปั้นด้วยปูนนั่งพนมมือตั้งแต่พระเศียรถึงปลายพระบาทประมาณ 25 องค์ และบัดนี้ได้พังสลายไปแล้ว
ในสมัยที่พระครูอรรถสุนทรดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสและเจ้าคณะตำบลสามโคก ท่านได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ วิหารหลวงพ่อโสธร หอสวดมนต์ และกำแพงแก้วล้อมอุโบสถ และกุฏิ ต่อมาในสมัยพระครูสมุห์วิเชียร ท่านได้สร้างเจดีย์ขึ้นที่หน้าวัด สร้างกุฏิสงฆ์สองชั้น ศาลาท่าน้ำ และศาลาการเปรียญ
ปูชนียวัตถุ
พระประธานในอุโบสถและพระพุทธรูปอีก 1 องค์ มีหน้าตักกว้างประมาณ 4 ศอก ทำด้วยหินสีขาวทั้งสององค์ ปัจจุบันได้ลงรักปิดทอง เข้าใจว่าเป็นพระพุทธรูปสมัยอู่ทองตอนต้น พระพุทธรูปปางห้างสมุทร 1 องค์ สร้างด้วยไม้โพธิ์ สูงประมาณ 3 ศอก ประจำอยู่ช่องหน้าบันโบสถ์ หลวงพ่อพุทธโสธร รอยพระพุทธบาทจำลอง และพระอุ้มบาตร สูงประมาณ 3 ศอก ประดิษฐานอยู่ที่หอสวดมนต์ เป็นพระที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยา วัดยังมีใบเสมาศิลาทรายแดงสมัยอยุธยาและบุษบกธรรมาสน์

อ้างอิง
วัดท่าเกวียน (จังหวัดนนทบุรี)
วัดท่าเกวียน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคูวังแดง ตำบลคลองข่อย อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 30 ไร่

ประวัติ
ในอดีต หลวงปู่เอี่ยม ปฐมนาม เจ้าอาวาสวัดสพานสูง ได้เดินทางไปโปรดญาติโยมทางบ้านระแหงและบ้านหน้าไม้ (ปัจจุบันอยู่ในอำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี) ระหว่างทางจะผ่านบริเวณท่าน้ำที่ซึ่งชาวบ้านนำเกวียนขนของมาขายพ่อค้าที่จอดรอซื้อริมคลองบ้านแหลม (ปัจจุบันคือคลองพระอุดม) เป็นประจำ บริเวณนั้นมีกกขนากและปรือขึ้นอยู่หนาแน่น และอยู่ห่างจากวัดสพานสูงพอสมควร ท่านได้สร้างศาลาเล็ก ๆ หลังหนึ่งเป็นที่พักและฉันเพล
ต่อมานายทอง ใจเย็น, นายบุญยักษ์และนายบุญโต้ง ปานเฟื่อง, นายบุญปลูก เรืองฉาย, นายอ่อง, นายชุ่ม, นายพุฒ, นายแสน และนางน้อย ได้ร่วมกันสร้างกุฏิถวาย จากนั้นยังได้สร้างศาลาเล็ก ๆ มุงด้วยสังกะสีขึ้นอีกหลังหนึ่งสำหรับชาวบ้านที่มาทำบุญ ที่ดินที่ปลูกสร้างเป็นที่ของนายบุญยักษ์ประมาณ 18 ไร่ อยู่ใกล้กับที่ชุมนุมเกวียนสินค้าริมน้ำ ประชาชนจึงเรียกชื่อวัดว่า "วัดท่าเกวียน" มาจนถึงปัจจุบัน เจ้าอาวาสรูปที่ 3 ได้ขออนุญาตสร้างวัดอย่างเป็นทางการ หลังจากนั้นพระครูพุฒินนทคุณได้บูรณปฏิสังขรณ์สืบต่อมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2443
อาคารเสนาสนะ
บริเวณที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มติดกับคลองพระอุดม ภายในวัดมีอาคารและเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 18.50 เมตร ลักษณะทรงไทย หลังคาสามชั้น ก่อสร้างด้วยอิฐปูน มีช่อฟ้าใบระกา หลังคามุงกระเบื้องเคลือบ ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อองค์ดำ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 40 นิ้ว ลักษณะศิลปะเชียงแสนตอนปลาย หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญซึ่งมีช่อฟ้าใบระกา และกุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตและไม้ ทรงไทยและมนิลา หลังคามุงกระเบื้อง
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์ผล 
* พระอาจารย์สงวน 
* พระอธิการคง 
* พระอธิการเพชร 
* พระอธิการแก้ว 
* พระอธิการบุญชู 
* พระอธิการทองใบ 
* พระครูพุฒินนทคุณ (หลุย) 
* พระอธิการบุญยิ่ง สีลวิสุทโธ 
* พระครูใบฎีกา เตือน สญฺญจิตฺโต 
* พระอธิการอำนาจ ปิยธมฺโม

อ้างอิง
วัดดอนสะแก
วัดดอนสะแก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 14 บ้านวัดบางโค ตำบลบางแม่นาง อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี ที่ดินของวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 1 งาน 55 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 63459 ปัจจุบันพระครูนนทวรกิจ (วรวุฒิ มหาลาโภ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดดอนสะแกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2545 เดิมเป็นวัดร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย มีเรื่องเล่ากันว่า แต่เดิมบริเวณวัดดอนสะแกมีลักษณะเป็นป่าสะแกโปร่งบนที่ดอน เมื่อพระสงฆ์จะมาทำพิธีกรรมร่วมกันก็ต้องเดินเท้าเพื่อมาร่วมพิธีดังกล่าว การเดินทางด้วยเท้ามีความลำบากและใช้เวลา จึงต้องมีการพักแรม ณ ดอนสะแกแห่งนี้ ต่อมาจึงเป็นที่มาของวัดดอนสะแก ในช่วงที่เป็นวัดร้าง ชาวบ้านได้ขอเช่าพื้นที่วัดกับกรมการศาสนาเพื่อใช้ประโยชน์ด้านการเกษตร
วัดเริ่มมีพระภิกษุอยู่จำพรรษาตั้งแต่ พ.ศ. 2546 ได้รับการประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 อาคารเสนาสนะที่สร้างแล้วได้แก่ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง และหอระฆัง

อ้างอิง
วัดกล้วย (อำเภอเมืองนนทบุรี)
วัดกล้วย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระครูปลัด พิศิษฐศรณ์ มหิสฺสโร (พิศิษฐศรณ์ แสนเจริญ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดกล้วยเดิมเป็นวัดร้างกลางสวนทึบ หากจะเดินทางเข้ามาต้องใช้วิธีเดินเท้าเท่านั้น ผู้อาวุโสในพื้นที่เล่าว่าบริเวณวัดในอดีตมีต้นกล้วยพันธุ์ต่าง ๆ ขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก และมีอยู่พันธุ์หนึ่งที่ออกผลขนาดเล็กแต่มีรสชาติหอมหวาน ชาวบ้านเห็นว่าวัดตั้งอยู่ในทำเลเช่นนั้นจึงพากันเรียกว่า "วัดกล้วย" ต่อมามีประชาชนเข้ามาบูรณะวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2522 และทางราชการได้ตั้งเป็นวัดอีกครั้งเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ด้านการศึกษา วัดมีศูนย์พระพุทธศาสนาวันอาทิตย์วัดกล้วย เปิดสอนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2552
วัดกล้วยมีปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ หลวงปู่เขียว เป็นพระพุทธรูปหินทรายละเอียด เมื่อพิจารณาความเก่าแก่จากหินทรายนั้นสันนิษฐานกันว่าคงสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย ผู้อาวุโสเล่าว่าในสมัยที่วัดกล้วยเป็นวัดร้าง มีชาวบ้านทอดแหในแหล่งน้ำใกล้วัดแล้วพบชิ้นส่วนพระพุทธรูปกระจัดกระจายอยู่ในน้ำ จึงช่วยกันเก็บชิ้นส่วนเหล่านั้นขึ้นมาประกอบกันจนสมบูรณ์แล้วอัญเชิญไปประดิษฐานเป็นปูชนียวัตถุในวัดร้าง ชาวบ้านเห็นว่าตะไคร่น้ำจับองค์พระพุทธรูปเป็นสีเขียวจึงตั้งชื่อว่า "หลวงปู่เขียว" ต่อมามีเซียนพระเดินทางมาพบแล้วตัดเศียรพระไป เจ้าอาวาสรูปหนึ่งจึงคิดหาช่างมาต่อเศียร แต่แล้วก็มีชายคนหนึ่งเดินโซซัดโซเซมาอาสาปั้นเศียรพระถวาย

อ้างอิง
วัดสุนทรสถิต
วัดสุนทรสถิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอำแพง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ 3 งาน 98 ตารางวา

วัดสุนทรสถิตตั้งเมื่อ พ.ศ. 2425 เดิมชื่อว่า วัดอำแพง สันนิษฐานว่าเป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย วัดอำแพงมีหลวงพ่อพลิกเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดสุนทรสถิต" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 18 เมตร ยาว 40 เมตร ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมซึ่งเปิดสอน เมื่อ พ.ศ. 2475 และศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัดซึ่งเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2526
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 18 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 40 เมตร หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหาร กว้าง 6 เมตร ยาว 14 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้าง พ.ศ. 2519 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 14 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัยสมัยอู่ทอง จำนวน 3 องค์ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นประดิษฐานอยู่ในอุโบสถหลังเก่า หลวงพ่อดำ พระพุทธรูปปางมารวิชัย ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถหลังใหม
ยู่ในอุโบสถหลังเก่า หลวงพ่อดำ พระพุทธรูปปางมารวิชัย ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถหลังใหม่ รูปหล่อหลวงปู่นิ่ม อยู่ในวิหารหน้าอุโบสถ (รูปที่ 2 และ 3) รูปหล่อหลวงพ่อเกษม (พระครูสาคร ธรรมสถิต) และรอยพระพุทธบาทจำลอง
วัดขุมแก้ว (จังหวัดปทุมธานี)
วัดขุมแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 ตำบลบึงสนั่น อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 7 ไร่ 2 งาน โฉนดที่ดินเลขที่ 2874 ปัจจุบันมีพระครูธัญรัตนากร (สุชาติ จิตฺตปญฺโญ) เป็นเจ้าอาวาส
วัดขุมแก้วสร้างเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2474 ประชาชนได้ร่วมบริจาคทรัพย์ซื้อที่ดินถวายเพื่อสร้างวัด เดิมมีชื่อว่า วัดขุมแก้วราชนุกุล ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดขุมแก้ว" เมื่อ พ.ศ. 2480 ชาวบ้านยังเรียกว่า วัดคลองสิบ ตามชื่อคลองอันเป็นท้องที่ที่ตั้งวัด แต่เดิมวัดตั้งอยู่ริมถนน แต่กรมชลประทานได้เวนคืนที่ดินจึงได้ย้ายมาสร้างใหม่ในที่ปัจจุบัน วัดขุมแก้วได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2476 ด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2488
ถาวรวัตถุและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ หอระฆัง วิหารหลวงพ่อพุทธโสธรจำลอง กุฏิพระสงฆ์ 8 หลัง โรงเรียนพระปริยัติธรรม ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปนสถาน ปูชนียวัตถุได้แก่ พระประธานในอุโบสถและหลวงพ่อพุทธโสธรจำลอง

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการตุ๊
* พระอธิการอำ
* พระอธิการผาด
* พระอธิการสายหยุด
* พระครูวิบูลธัญคุณ
* พระครูธัญรัตนากร
* พระครูสังฆกิจจาภิรักษ์

อ้างอิง
วัดทางหลวง (จังหวัดนนทบุรี)
วัดทางหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางเขน ในตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน
วัดทางหลวงตั้งขึ้นในสมัยอยุธยา เดิมชื่อ วัดใหม่ ต่อมากลายเป็นวัดร้างจนกระทั่งชาวบ้านได้ช่วยกันบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2471 โดยมีพระภิกษุพิมพ์ซึ่งมาจากภาคอีสานเป็นผู้ปกครองดูแลวัด ต่อมาพระมหาจันดี ศรีพลัง จากวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสเมื่อ พ.ศ. 2475 และได้ดำเนินการเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดทางหลวง" เมื่อ พ.ศ. 2478 โดยนำชื่อมาจากทางหลวงแผ่นดินสายกรุงเทพฯ–นนทบุรีที่ติดกับวัดและเป็นทางหลวงสายแรกของจังหวัดนนทบุรี วัดทางหลวงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2485 ต่อมาเมื่ออุโบสถทรุดโทรมลง พระครูสังฆรักษ์ไผ่ เจ้าอาวาส ได้ร่วมกับพระสงฆ์และชาวบ้านสร้างอุโบสถขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2527 และได้รับ
จ้าอาวาส ได้ร่วมกับพระสงฆ์และชาวบ้านสร้างอุโบสถขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2527 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 15 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ภายในพระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 29 นิ้ว สูง 45 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น กว้าง 22 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 ภายในเป็นที่ประดิษฐานพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 24 นิ้ว สูง 36 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 หอสวดมนต์ เป็นอาคารไม้ กว้าง 12 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 กุฏิสงฆ์ จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ล้อมรอบหอสวดมนต์ วิหาร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 18 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 3
เสริมเหล็ก กว้าง 18 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ฌาปนสถาน 1 หลัง และหอระฆัง 1 หลัง
รายนามเจ้าอาวาส
* พระมหาจันดี ศรีพลัง พ.ศ. 2475–2494
* พระครูนนทกิจประสาธก์ (บุญไทย อุทโย) พ.ศ. 2494–2525
* พระครูสุวัฒน์นนทคุณ (ไผ่ สุขวฑฺฒโน) พ.ศ. 2525–2551
* พระมหาสุธน สุธโน พ.ศ. 2552–ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดป่ามณีกาญจน์
วัดป่ามณีกาญจน์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านศาลากลาง ตำบลศาลากลาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2545 เมื่อคราวเตรียมงานฉลองเจดีย์พิพิธภัณฑ์หลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล ณ วัดดอนธาตุ จังหวัดอุบลราชธานี พระอาจารย์สาคร ธมฺมาวุโธ ได้รับมอบหมายให้ติดต่อประสานงานกับหน่วยงานและพระเถรานุเถระต่าง ๆ ในการนี้พระอาจารย์สาครต้องเดินทางระหว่างจังหวัดกาญจนบุรีกับจังหวัดอุบลราชธานีบ่อยครั้ง อีกทั้งยังต้องประสานงานกับหน่วยงานในกรุงเทพมหานครอีกด้วย ท่านเห็นว่าสถานที่พักสังกัดธรรมยุติกนิกายยังไม่เพียงพอกับจำนวนภิกษุสามเณรที่มีความจำเป็นต้องพักแรม รับการรักษาพยาบาล หรือปฏิบัติกิจนิมนต์ ท่านจึงปรารภเรื่องนี้กับหมู่ศิษย์ เมื่อลูกศิษย์คนหนึ่งทราบความประสงค์ก็ได้ปรึกษากับกลุ่มญาติซึ่งมีที่ดินจำนวน 9 ไร่เศษอยู่ที่ตำบลศาลากลาง และมีความเห็นพ้องกันว่า
ับกลุ่มญาติซึ่งมีที่ดินจำนวน 9 ไร่เศษอยู่ที่ตำบลศาลากลาง และมีความเห็นพ้องกันว่าให้ถวายที่ดินนี้เพื่อสร้างวัด โดยได้เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2548 ประมิตร วังพัฒนมงคล และคณะศิษย์ มีจิตศรัทธาซื้อที่ดินถวายเพิ่มอีกจำนวน 10 ไร่ 2 งาน 25 ตารางวา และภายหลังยังมีผู้มีจิตศรัทธาจำนวนมากร่วมกันซื้อที่ดินถวายวัดเพิ่มเติม
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติประกาศตั้งเป็นวัดนี้ในชื่อว่า "วัดป่ามณีกาญจน์" เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2550 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553 วัดป่ามณีกาญจน์เป็นวัดปฏิบัติสายหลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล, หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต และหลวงปู่ฝั้น อาจาโร มีการจัดปฏิบัติธรรม เจริญจิตภาวนา และจัดโครงการเกี่ยวเนื่องมากมาย มีโครงการอุปสมบทและบรรพชา บวชเป็นผ้าขาว บวชชีพราหมณ์ และบวชเนกขัมมะเป็นอาทิ

พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม ภายในบริเวณวัดปลูกต้นไม้ทั้งไม้ดอกและไม้ยืนต้น มีความร่มรื่น เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือพระอาจารย์อำนวย จิตฺตสํวโร ซึ่งได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูภาวนาวราทรเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2559

อ้างอิง
วัดธรรมประสิทธิ์ (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดธรรมประสิทธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองโคน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม มีเนื้อที่รวมประมาณ 32 ไร่ 2 งาน 90 ตารางวา
ประวัติ
วัดธรรมประสิทธิ์ เดิมมีชื่อ วัดคลองช่อง เดิมเป็นสำนักสงฆ์ หลวงตาเปลี่ยน ลำภาได้เดินทางมาหาญาติและลูกหลานที่บ้านคลองช่อง ได้จำพรรษาอยู่ที่กุฏิของที่พักสงฆ์นี้หลายพรรษา ซึ่งมีกุฏิอยู่เพียงหลังเดียวเท่านั้น ต่อมานายไปล่และนางจับ สังขริ่ม ได้ถวายที่ดินประมาณ 1 ไร่เศษ เพื่อสร้างวัด เมื่อหลวงตาเปลี่ยน ลำภา มรณภาพ ไม่นาน พระมหาพรหม สว่างแจ้ง ได้นำคณะพระภิกษุจากวัดเขาวัง (วัดมหาสมณารามราชวรวิหาร) จังหวัดเพชรบุรี มาพำนักที่สำนักสงฆ์นี้และได้ส่งพระปลัดอู๊ด เสื่อมผิว มาปกครอง ต่อมามีชาวบ้านบริจาคที่ดิน สร้างกุฏิ สร้างอุโบสถ และศาลาท่าน้ำ 2 หลัง และสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ในวัด
วัดมีอุโบสถหลังแรกเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2491 ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดธรรมประสิทธิ์" ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2514 วัดได้ย้ายที่ตั้งวัดมาอยู่ในที่ปัจจุบัน เนื่องจากที่เดิมอยู่บริเวณปลายคลองช่อง ซึ่งห่างไกลจากชุมชน โดยนายประสิทธิ์ อุไรรัตน์ ผู้ว่าราชการจังหวัดได้เป็นผู้ริเริ่ม ได้ซื้อที่ดินเพื่อสร้างวัด และชาวบ้านได้ร่วมกันบริจาคที่ดินสร้างวัดอีกส่วนหนึ่ง สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสมุทรสงครามประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2414 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อ พ.ศ. 2522
อุโบสถและปูชนียวัตถุ
อุโบสถหลังเก่าซึ่งเป็นอาคารไม้ชั้นเดียว มีสภาพชำรุดทรุดโทรม เนื่องจากประสบอัคคีภัย เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2558 จึงได้ดำเนินการสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นตามแบบของพระอุโบสถวัดพระราม 9 กาญจนาภิเษก

ปูชนียวัตถุ ได้แก่ หลวงพ่อวัดคลองช่อง เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยทองเหลือง จีวรยกดอก ปางมารวิชัย พระประธานประจำศาลาการเปรียญเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย และพระประธานในอุโบสถหลังเก่า หล่อด้วยทองเหลือง ปางสมาธิ พร้อมด้วยอัครสาวกทั้งสอง

อ้างอิง
วัดห้วยพลู (จังหวัดนครปฐม)
วัดห้วยพลู เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำนครชัยศรี ในตำบลห้วยพลู อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม บริเวณวัดอยู่ติดกับตลาดห้วยพลู บริเวณหน้าวัดมีท่าน้ำให้อาหารปลา
วัดห้วยพลูเป็นวัดที่สร้างในสมัยอยุธยาโดยสันนิษฐานจากโบราณวัตถุ อุโบสถมีหลังคาทรงโรง หลังโบสถ์ไม่มีประตู หน้าบันประดับด้วยถ้วยชามกระเบื้องเคลือบ กำแพงเตี้ยประมาณ 1 เมตร มีซุ้มประตูทั้ง 4 ด้าน ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นสมัยอยุธยา จำนวน 14 องค์ มณฑปประดิษฐานรอยพระพุทธบาท มีลักษณะเป็น 4 มุข เครื่องยอดเป็นแบบปราสาททรงมงกุฎ บุแผ่นทองแดง ย่อมุมไม้สิบสอง หุ้มด้วยทองแดงมีบันไดช่องทางขึ้นไปยังมณฑปทั้ง 4 ด้าน ฐานมณฑปเป็นอุโมงค์มีช่องทางเข้าก่อสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2460 แต่เดิมหน้าบันมีลวดลายแบบจีนทั้งหมด วิหารไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อใดจากแต่สร้างมาก่อนมณฑป หอไตรเป็นอาคาร 2 ชั้น ขนาดใหญ่ก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญมีรูปทรงที่พบได้โดยทั่วไป ภาย
เป็นอาคาร 2 ชั้น ขนาดใหญ่ก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญมีรูปทรงที่พบได้โดยทั่วไป ภายในวัดยังมีเรือสำเภาโบราณที่คาดว่าน่าจะสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย
อย่างไรก็ดีกรมการศาสนาระบุว่าวัดห้วยพลูตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2329 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2334

รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงปู่ขำ 
* หลวงปู่กลืน 
* หลวงพ่อผล 
* หลวงพ่อปลัง 
* พระครูโชติ 
* พระมหาฟัก 
* พระครูโฆสีตวรคุณ 
* พระครูมงคลสุทธิกิจ

อ้างอิง
วัดศรีบูรณาวาส
วัดศรีบูรณาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกขาม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 81 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 18 ไร่ 4 งาน 36 ตารางวา

วัดศรีบูรณาวาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 โดยชาวไทยเชื้อสายมอญ เดิมชื่อว่า วัดกระเจดมอญ ต่อมาพระเทพราชมุนี เจ้าคณะจังหวัดสมุทรสาคร ได้เปลี่ยนชือวัดมาเป็น "วัดศรีบูรณาวาส" หรือชาวบ้านเรียก วัดโคก เมื่อ พ.ศ. 2542 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 24 เมตร ยาว 40 เมตร ด้านการศึกษา วัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2510 และโรงเรียนผู้ใหญ่วัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2545
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย ภายในประดิษฐานพระประธานสร้างด้วยศิลาแลง ขนาดหน้าตักกว้าง 1 เมตร สูง 1.50 เมตร นามว่า หลวงพ่อดินแดง ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2468 เป็นอาคารไม้ ทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทยประยุกต์ กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และเจดีย์เก่าทรงรามัญ ปัจจุบันได้บูรณะรูปทรงใหม่คล้ายเจดีย์หงสาวดี นอกจากนี้มี หงส์ทองกาญจนาภิเษก 1 คู่ ประดิษฐานหน้าพระอุโบสถ เหนือหงส์มีฉัตร 9 ชั้น
วัดยังมีการจัดงานประเพณีแบบชาวมอญ เช่น งานตักบาตรเทโว ซึ่งจะจัดช้ากว่าประเพณีไทยหนึ่งวัน

รายนามเจ้าอาวาส
* พระโอ๊ด
* พระมหาจำนง
* พระสัมฤทธิ์
* พระสมนึก
* พระชา
* พระบรรจบ พ.ศ. 2519–2528
* พระศรีธีรพงศ์ (เจ้าคณะจังหวัดสมุทรสาคร) พ.ศ. 2540–ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดพืชอุดม
วัดพืชอุดม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านสมบูรณ์พัฒนา (พืชอุดม) ตำบลพืชอุดม อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
วัดพืชอุดมสร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2417 เดิมมีชื่อว่า วัดราษฎร์ศรัทธาราม โดยนายแสง เอี๋ยววัฒนะ อุทิศที่ดินจำนวน 12 ไร่ 2 งาน 17 ตารางวา เพื่อสร้างวัด และเถ้าแก่เฮง เอี๋ยววัฒนะ, นางแจ่ม เกสรบัว, นายยศและนางเที่ยง ยอดเพ็ชร ร่วมบริจาคเงินอุปถัมภ์ก่อสร้างอุโบสถไม้เนื้อแข็งหลังแรก จนกระทั่งในสมัยที่พระอธิการช่วง ธมฺมโชติ เป็นเจ้าอาวาส ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดพืชอุดม" เนื่องจากบริเวณวัดและพื้นที่ใกล้เคียงกับวัดมีไม้ผล ไม้ดอก และพืชพรรณธัญญาหารต่าง ๆ ขึ้นอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์ ต่อมาวัดได้ซื้อที่ดินเพิ่มเติมอีกจำนวน 7 ไร่ 1 งาน 83 ตารางวา ซึ่งใช้สร้างอุโบสถจัตุรมุขหลังใหม่
จุดเด่นของวัดคือ วิหารขนาดใหญ่ที่แสดงเรื่องราวของสวรรค์นรก 31 ภูมิ โดยชั้นล่างจัดสร้างและตกแต่งเป็นนรก มีหุ่นสัตว์นรกที่เคลื่อนไหวด้วยกลไกที่มีเสียงประกอบเพียงแห่งเดียวของเมืองไทย และชั้นบนแสดงสวรรค์ภูมิและพรหมภูมิด้วยภาพเขียนประกอบแสงสี

ปัจจุบัน พระอธิการยุทธนา ฐิติธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส

อ้างอิง
วัดไทร (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกระดังงา อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดไทรเป็นวัดโบราณ น่าจะเป็นวัดที่ใหญ่มากวัดหนึ่ง กล่าวว่าเป็นวัดร้างมาช้านาน จนกระทั่งขุนวิเศษฯ นายด่านมะขามเตี้ย ซึ่งเป็นนายด่านเจดีย์สามองค์ เมืองกาญจนบุรี ได้มาปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2023 และมีพระจำพรรษานับแต่นั้นมา แต่ไม่มีเจ้าอาวาสรูปใดปฏิสังขรณ์วัดนี้ไว้เป็นชิ้นเป็นอัน จนถึง พ.ศ. 2460 พระอธิการนวลเป็นเจ้าอาวาสได้ทำการปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ มีพระศักดิ์ ฐิตธมฺโม เป็นหัวแรง หลังจากพระอธิการนวลมรณภาพ เจ้าอาวาสรูปต่อๆ มาได้ดำเนินตามท่าน บูรณปฏิสังขรณ์และสร้างขึ้นใหม่ จากหลักฐานปรากฏว่า ประชาชนในถิ่นนี้ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ร่วมกันบริจาคทรัพย์ และก่อสร้างสิ่งต่างๆ ให้แก่วัดมากมาย จนมีเสนาสนะและถาวรวัตถุต่างๆ ครบบริบูรณ์มากกว่าวัดใกล้
สิ่งต่างๆ ให้แก่วัดมากมาย จนมีเสนาสนะและถาวรวัตถุต่างๆ ครบบริบูรณ์มากกว่าวัดใกล้เคียงในอดีต ตั้งแต่อุโบสถ วิหาร หอสวดมนต์ หอฉัน กุฏิสงฆ์ โรงจาร (โรงเขียนหนังสือ) โรงควง (โรงที่มีเครื่องตีหนังสือใบลาน เพื่อทำให้ใบลานเรียบ) สระน้ำ ตลอดจนโรงเรียนสอนปริยัติธรรม และโรงเรียนประถมศึกษา โรงเรียนมัธยมศึกษา
จากบันทึกเมื่อ พ.ศ. 2525 เสนาสนะได้แก่ อุโบสถเก่าแบบมหาอุดก่อด้วยอิฐโบราณ หลังคามุงกระเบื้องรางหลังโบสถ์มีรูปกากบาท เจาะลึกเข้าไปในกำแพง เจดีย์โบราณ 8 องค์ คู่มากับอุโบสถ ด้านหน้าอุโบสถ 4 องค์ หลังอุโบสถ 4 องค์ หน้าอุโบสถมีพระปรางค์สมัยอยุธยา 1 องค์ เจดีย์องค์ใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางวัด เหลือแต่ฐานล่าง ภายในอุโบสถมีพระประธาน 2 องค์ และพระพุทธรูปอื่นๆ รวมทั้งสิ้น 23 องค์ ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงพระแวดล้อม 4 องค์ อาคารเสนาสนะที่กล่าวมาข้างต้น เก่าแก่ผุพังบ้าน โจรผู้ร้ายขุดเจาะทำลายร้างบ้าง และทางวัดได้รื้อถอนไปบ้าง วัดไทรได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2502

อ้างอิง
วัดทุ่งกระพังโหม
วัดทุ่งกระพังโหม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกำแพงแสน อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม
วัดทุ่งกระพังโหม เดิมชาวบ้านมักเรียกว่า วัดสาขา เหตุการสร้างวัดเนื่องจากชาวบ้านละแวกนั้นต้องไปบำเพ็ญบุญที่วัดดอนเตาอิฐซึ่งมีความยากลำบากและมีระยะไกล ดังนั้นพระอธิการสนิท เจ้าอาวาสวัดดอนเตาอิฐและชาวบ้านทุ่งกระพังโหมจึงได้สร้างที่พักสงฆ์ขึ้นที่หมู่บ้านทุ่งกระพังโหม โดยนางสุ่ม พิมสาร, นางหมา โล่เรียง, นายเกิด ธนานนท์, นางแป๊ว จุ้ยวัน และนายอยู่ อินทร์ปัญญา ร่วมกันบริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด จำนวน 16 ไร่ จนเมื่อ พ.ศ. 2518 นายมี พิมสาร ได้ขออนุญาตสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายมีนามว่า "วัดทุ่งกระพังโหม" เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2519 โดยมีพระใบฎีกาตอง อภินันโท ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสเป็นรูปแรก หลังจากนั้นก็มีเจ้าอาวาสปกคร
ระใบฎีกาตอง อภินันโท ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสเป็นรูปแรก หลังจากนั้นก็มีเจ้าอาวาสปกครองมาตลอด ปัจจุบัน มีพระครูวิธานธรรมนาถ วิทยฐานะ นักธรรมเอก ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดทุ่งกระพังโหม
อุโบสถวัดทุ่งกระพังโหม ได้วางศิลาฤกษ์ก่อสร้างเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2549 เขตวิสงุคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถเสด็จมาทรงตัดหวายลูกนิมิตอุโบสถเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2557 วัดมีหลวงพ่อมงคลจักรพรรดิ องค์ใหญ่ ขนาดหน้าตักกว้าง 20 เมตร 9 เซนติเมตร

อ้างอิง
วัดศรีเรืองบุญ
วัดศรีเรืองบุญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านตลาดศรีประวัติ ตำบลปลายบาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 17 ไร่ 2 งาน 43 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 13 ตารางวา

วัดศรีเรืองบุญสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 โดยนายศรีและนางเรืองเป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด เดิมมีชื่อว่า วัดท้ายยาง ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดศรีเรืองบุญ" เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2474 ตามชื่อผู้สร้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2475
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 หอสวดมนต์ เป็นอาคารไม้คอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก

อ้างอิง
วัดไทร (จังหวัดนนทบุรี)
วัดไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดไทร ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน 56 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่ 1 งาน 24 ตารางวา

ข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าวัดไทรสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2224 ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2415 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2547
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2546 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก อาคารบำเพ็ญกุศล และกุฏิ

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการแสวง วิโรจโน
* พระอธิการป่วน ปาสาทิโก
* เจ้าอธิการเปรื่อง เขมงฺกโร
* พระครูปัญญานันทวัฒน์ (สาธิต อิสฺสรปญฺโญ)

อ้างอิง
โนว์รูซ
โนว์รูซ ( , ; ) เป็น วันขึ้นปีใหม่อิหร่าน หรือ วันขึ้นปีใหม่เปอร์เซีย ซึ่งกลุ่มชาติพันธุ์หลายกลุ่มทั่วโลกฉลองกัน ตรงกับวันที่ 19, 20 หรือ 21 มีนาคมตามปฏิทินกริกอเรียน

โนว์รูซมีต้นกำเนิดมาจากชาวอิหร่านกับศาสนาโซโรอัสเตอร์ อย่างไรก็ตาม มีการฉลองเทศกาลนี้มาเป็นเวลากว่า 3,000 ปีในสังคมต่าง ๆ ของเอเชียตะวันตก, เอเชียกลาง, คอเคซัส, แอ่งทะเลดำ, บอลข่าน และเอเชียใต้ โดยถือเป็นเทศกาลทางโลกสำหรับผู้ฉลองส่วนใหญ่ซึ่งมีความเชื่อต่างกัน แต่ยังคงเป็นเทศกาลศักดิ์สิทธิ์สำหรับผู้นับถือศาสนาโซโรอัสเตอร์ ผู้นับถือศาสนาบาไฮ และสังคมมุสลิมบางส่วน
โนว์รูซตรงกับช่วงวสันตวิษุวัตซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของฤดูใบไม้ผลิในซีกโลกเหนือ และเป็นวันแรกของเดือนแรก (แฟร์แวร์ดีน) ในปฏิทินอิหร่าน การฉลองเทศกาลโนว์รูซเริ่มมีมาตั้งแต่การปฏิรูปปฏิทินอิหร่านในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ส่วนสหประชาชาติได้รับรอง "วันโนว์รูซสากล" อย่างเป็นทางการผ่านข้อมติสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติที่ 64/253 ใน พ.ศ. 2553

หมายเหตุ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* UN Recognizes Nowruz as an International day