จังหวัดบั๊กซาง
บั๊กซาง ( ) เป็นจังหวัดทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนามในอดีต ตั้งอยู่ห่างจากฮานอยไปประมาณ จังหวัดมีเนื้อที่ 3,827.45 ตารางกิโลเมตร ใน ค.ศ. 2019 มีประชากร 1,803,950 คน

จังหวัดบั๊กซางตั้งอยู่บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง มีอาณาเขตจรดจังหวัดกว๋างนิญทางทิศตะวันออก จรดจังหวัดหลั่งเซินทางทิศเหนือ จรดจังหวัดท้ายเงวียนและอำเภอซ้อกเซินของเทศบาลนครฮานอยทางทิศตะวันตก จรดจังหวัดบั๊กนิญและจังหวัดหายเซืองทางทิศใต้

เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2025 จังหวัดบั๊กซางได้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดบั๊กนิญ

เขตการปกครอง
จังหวัดบั๊กซางแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 1 นครและ 9 อำเภอ ได้แก่
{| class="wikitable sortable"
|-
! width="150" | ชื่อภาษาไทย !! width="150" | ชื่อภาษาเวียดนาม !! width="60" | ประชากร (ค.ศ. 2019)
|-
| นครบั๊กซาง || || 174,229
|-
| อำเภอเซินด่ง || || 76,106
|-
| อำเภอเตินเอียน || || 177,265
|-
| อำเภอหลั่งซาง || || 216,996
|-
| อำเภอหลุกนาม || || 226,194
|-
| อำเภอหลุกหงั่น || || 226,540
|-
| อำเภอเหวียตเอียน || || 205,900
|-
| อำเภอเหียปฮหว่า || || 247,460
|-
| อำเภอเอียนเท้ || || 101,135
|-
| อำเภอเอียนสุง || || 152,125
|}

เศรษฐกิจ
ลิ้นจี่
ลิ้นจี่เป็นพืชผลไม้ที่โดดเด่นของจังหวัดบั๊กซาง โดยมีผลผลิตคิดเป็นเป็น 20,248 ตัน พันธุ์นี้มีต้นกำเนิดมาจาก จังหวัดหายเซือง โดยได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ และได้รับการปลูกฝังในเชิงพาณิชย์ในอำเภอหลุกหงั่น อำเภอหลุกนาม และอำเภอเอียนเท้ของจังหวัดนอกเหนือจากจังหวัดอื่น ๆ 
"ลิ้นจี่ บั๊กซาง" เป็นลิ้นจี่ที่มีลักษณะพิเศษตรงที่มีขนาดใหญ่ และความหวานมากกว่าลิ้นจี่ในแหล่งเพาะปลูกอื่น ๆ ของเวียดนาม
　นอกจากส่งขายเป็นลิ้นจี่สดแล้ว ยังส่งขายในรูปแบบลิ้นจี่แช่แข็งทั้งผล และลิ้นจี้แช่แข็งที่ปอกเปลือกกับเอาเมล็ดออกแล้ว
　ลิ้นจี่ บั๊กซาง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ที่เวียดนามเมื่อปี 2008 และในปี 2020 ผลบังคับใช้จากข้อตกลงก
่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ที่เวียดนามเมื่อปี 2008 และในปี 2020 ผลบังคับใช้จากข้อตกลงการค้าเสรีระหว่างสหภาพยุโรป-เวียดนาม (EVFTA) ทำให้ได้รับการอนุรักษ์เป็นสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ใน EU ด้วยเช่นกัน
"ลิ้นจี่ บั๊กซาง" ใช้สายพันธุ์ "Thieu" และต้องมาจากการขยายพันธุ์โดยไม่ใช้เพศจากต้นลิ้นจี่ลักษณะดีในพื้นที่แหล่งผลิตเท่านั้น
　วิธีเพาะปลูก ทำโดยตัดแต่งกิ่งเกือบทั้งหมดหลังเก็บเกี่ยว รวมทั้งกิ่งใหญ่ ๆ ด้วย
　สำหรับเกณฑ์ส่งขาย สามารถส่งขายได้เฉพาะผลที่ไม่มีบาดแผลหรือความเสียหายชัดเจนเท่านั้น ส่วนลิ้นจี่แช่แข็งทั้งผล จะสามารถส่งขายได้เฉพาะผลที่ไม่มีบาดแผลหรือความเสียหายชัดเจน มีชั้นน้ำแข็งบาง ๆ เกาะติดผิวนอกผล ผลแข็ง และแต่ละผลแยกออกจากกัน
　และลิ้นจี้แช่แข็งที่ปอกเปลือกกับเอาเมล็ดออกแล้ว สามารถส่งขายได้เฉพาะผลที่ไม่มีบาดแผลหรือความเสียหายชัดเจน มีชั้นน้ำแข็งบาง ๆ เกาะติดผิวนอกผล ผลแข็ง และแต่ละผลแยกออกจากกัน
แหล่งผลิตมีภูมิประเทศเป็นแผ่นดินแอ่งที่มีพื้นที่ภูเขาล้อมรอบ ภูมิประเทศนี้ทำให้เกิดฤดูหนาวแห้งแล้งยาวนานที่มีลักษณะเฉพาะประจำถิ่น เดือน ก.พ. เป็นช่วงที่อุณหภูมิต่ำสุดโดยมีอุณหภูมิเฉลี่ย 15.2℃ ซึ่งอุณหภูมิต่ำช่วงฤดูหนาวนี้เองคือเงื่อนไขเหมาะสมสำหรับให้ลิ้นจี่ Luc Ngan ออกดอกและติดผล
　นอกจากนี้ปริมาณน้ำฝนก็พอเหมาะกับลำดับขั้นการเติบโตและระยะเวลาเติบโตของลิ้นจี่ด้วย ขณะเดียวกันยังมีลักษณะพิเศษด้านภูมิศาสตร์ นั่นคือเมื่อเข้าระยะที่ผลเติบโต (เดือน มี.ค.-มิ.ย. ของปีถัดไป) ช่วงกลางวันของ บั๊กซาง จะยาวกว่าของแหล่งเพาะปลูกลิ้นจี่พันธุ์ Thieu แห่งอื่น ๆ
　ลิ้นจี่ บั๊กซางสามารถปลูกได้อย่างหนาแน่นบนพื้นที่เนินเขาที่มีหินกรวดเยอะ ภูมิประเทศเนินเขาสามารถเก็
รถปลูกได้อย่างหนาแน่นบนพื้นที่เนินเขาที่มีหินกรวดเยอะ ภูมิประเทศเนินเขาสามารถเก็บน้ำใต้ดินได้น้อย จึงทำให้ผลิตลิ้นจี่ที่มีรสหวานมากได้
　ลิ้นจี่บั๊กซาง ถูกผลิตในเชิงพาณิชย์ตั้งแต่ปี 1960 อย่างต่อเนื่องเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน รวมเวลา 60 ปี เกษตรกรผู้ผลิตใน บั๊กซาง ต่างใช้เทคนิคตัดแต่งกิ่งหลังเก็บเกี่ยวตลอดมาในช่วงเวลา 60 ปีนี้
　ลิ้นจี่ บั๊กซาง จำหน่ายกว้างขวางทั่วทุกแห่งในเวียดนาม และส่งออกไปขายยังประเทศต่างๆ มากมาย รวมทั้งจีน, สหรัฐอเมริกา, รัสเซีย, สหภาพ EU และญี่ปุ่น ปริมาณส่งออกลิ้นจี่แช่แข็งทั้งผลสู่ญี่ปุ่นในตอนนี้อยู่ที่ประมาณปีละ 5-6 ตัน ปัจจุบันลิ้นจี่สดเองก็กระจายส่งขายไปทั่วญี่ปุ่นเช่นกัน
ระเบียงภาพ

ไฟล์:Bắc Giang1.jpg|เมืองบั๊กซาง
ไฟล์:Bắc Giang2.jpg|เมืองบั๊กซาง
ไฟล์:Bắc Giang3.jpg|เมืองบั๊กซาง
ไฟล์:Bắc Giang4.jpg|เมืองบั๊กซาง
ไฟล์:Bắc Giang5.jpg|เมืองบั๊กซาง
ไฟล์:Bắc Giang6.jpg|ทางหลวงในจังหวัดบั๊กซาง
ไฟล์:Bắc Giang Viet Yen.jpg|อำเภอเหวียตเอียน
ไฟล์:Bắc Giang Viet Yen2.jpg|อำเภอเหวียตเอียน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์จังหวัดบั๊กซาง