SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดหนองขามพัฒนา
วัดหนองขามพัฒนา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งขวาง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 15 ไร่ 45 ตารางวา
วัดหนองขามพัฒนาสร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 ประกาศตั้งวัดเมื่อ 27 มกราคม พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 แต่เดิมนั้นเป็นป่ากอไผ่และไม้นานาชนิดและต่อมา คุณโยมซุยและคุณโยมสายได้มาจับจองเป็นเจ้าของ มี น.ส. 3 และโฉนด ที่ดินขึ้น ต่อมาได้จัดแบ่งให้ บุตรธิดา คือ นายสมจิตร แก่นแก้ว และนางทองฮ้อ แก่นแก้ว นายสูน แก่นแก้ว ปลูกอ้อย แต่ก่อนนั้นชาวบ้านหนองขามใหญ่จะมาทำบุญที่วัดหนองปลาไหลเป็นส่วนใหญ่ เมื่อหลวงพ่อปาน มรณภาพ ชาวบ้านก็อยากมีวัดประจำหมู่บ้าน จึงซื้อที่ 5 ไร่ ทำที่พักสงฆ์ ต่อมายกฐานะเป็น "วัดหนองขามพัฒนา" โดยพระครูสังฆรักษ์เขียน จนฺทโชโต เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกนับตั้งแต่เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2526
ป้อมปู่เจ้าสมิงพราย
ป้อมปู่เจ้าสมิงพราย หรือ ป้อมสมิงพราย เป็นป้อมปราการ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยาในตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ อยู่ภายในสถาบันราชประชาสมาสัย กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข ตั้งอยู่ด้านหลังอาคารฟื้นฟู 5 ชั้น มีสภาพทรุดโทรมเนื่องจากพื้นที่ติดกับชุมชนแออัด ปัจจุบันกำลังมีการฟื้นฟูปรับปรุงซ่อมแซมอาคารไม้ป้อมปู่เจ้าสมิงพราย
ชื่อป้อม
ชื่อของป้อมมาจาก องค์ปู่เจ้าสมิงพราย เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพนับถือของชาวมอญคู่ป้อมปู่เจ้าสมิงพรายมาช้านาน ไม่มีผู้ใดทราบประวัติความเป็นมาที่แน่นอน ไม่มีการบันทึกหลักฐานใด ๆ สันนิษฐานว่า เป็นเทพารักษ์ที่ชาวมอญเคารพนับถือเสมือนปู่ มีคำเรียกนำหน้านามว่า "สมิง" ซึ่งเป็นบรรดาศักดิ์ของขุนนางผู้ใหญ่ฝ่ายมอญ ส่วนคำว่า "พราย" สันนิษฐานว่าเป็นชื่อเรียก น่าจะมาจากคำว่า "ปลาย" ในภาษามอญแปลว่า "บุรุษซึ่งมีความสง่างาม" ปัจจุบันมีศาลองค์ปู่เจ้าสมิงพรายอยู่บริเวณใกล้ป้อม
ประวัติ
ป้อมปู่เจ้าสมิงพรายสร้างในสมัยพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อ พ.ศ. 2357 โดยสร้างพร้อมป้อมปิศาจสิง ป้อมราหูจร และป้อมฝั่งตะวันตกอีก 5 ป้อม คือ ป้อมแผลงไฟฟ้า ป้อมมหาสังหาร
ป้อมศัตรูพินาศ ป้อมจักรกรด และป้อมพระจันทร์พระอาทิตย์
มูลเหตุการณ์สร้างป้อมปู่เจ้าสมิงพราย ด้วยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกต้องการปรับปรุงให้มีหัวเมืองชายทะเลที่มั่นคงแข็งแรงไว้รับทัพข้าศึก หลังเหตุการณ์ที่องเชียงสือซึ่งเป็นหลานของกษัตริย์ญวน ที่ได้หนีภัยการเมืองเข้ามาขอพึ่งพระบรมโพธิสมภารตั้งแต่ พ.ศ. 2325 ลอบหนีกลับไปหลังจากอยู่ในประเทศไทยมาหลายปีจนรู้จักยุทธศาสตร์เมืองไทยเป็นอย่างดี กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทลงไปสำรวจพื้นที่บริเวณปากแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อสร้างเมืองใหม่ขึ้นอีกเมืองหนึ่ง ทรงเลือกบริเวณคลองลัดโพธิ์เป็นที่ตั้งเมือง จึงได้สร้างป้อมขึ้นหลังแรก คือ ป้อมวิทยาคม
จากนั้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดให้สร้างเมืองต่อจนแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2358 พระราชทานชื่อว่า เมืองนครเขื่อนขันธ์ พร้อมทั้งสร้างป้อมดังที่กล่าวเบื้องต้นเมื่อ พ.ศ. 2357 โดยป้อมทั้งหมดชักปีกกาถึงกัน ทำกำแพงล้อมรอบข้างหลัง ตั้งยุ้งฉางตึกดินและศาลาไว้เครื่องศาสตราวุธ ที่ริมน้ำทำลูกทุ่นสายโซ่สำหรับขึงกั้นแม่น้ำ เอาท่อนซุงมาทำเป็นต้นโกลนร้อยเกี่ยวเข้ากระหนาบเป็นตอน ๆ เข้าไปปักหลักระหว่างต้นโกลนทุกช่อง ร้อยโซ่ผูกทุ่นมั่นคงแข็งแรง
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ป้อมคงได้รับการปรับปรุง ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ใช้ป้อมปู่เจ้าสมิงพรายเป็นโรงพยาบาลโรคเรื้อน ปัจจุบันเป็นสถาบันราชประชาสมาลัย กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข ป้อมปู่เจ้าสมิงพรายได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 96 ตอนที่ 97 ลงวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2552
สถาปัตยกรรม
ลักษณะป้อมปู่เจ้าสมิงพรายเป็นป้อมสองชั้น ก่ออิฐถือปูน หลังคาป้อมเป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ตัวป้อมเป็นรูปหกเหลี่ยมด้านไม่เท่า มีแนวกำแพงปีกกาต่อออกไปล้อมพื้นที่บริเวณป้อมเป็นรูปสี่เหลี่ยม มีป้อมรักษาการที่มุมกำแพง พบร่องรอยอยู่สามป้อม ส่วนแนวกำแพงปีกกาเหลือหลักฐานชัดเจนที่สุดคือทางด้านทิศเหนือ ตัวเชิงเทินก่อเว้นช่องเป็นระยะ

มีบันไดขึ้นสู่ลานป้อมชั้นบน ตรงกลางเป็นโรงเรือนห้องพักทหาร ก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องว่าวซีเมนต์ ตรงกลางมีมุขหน้าจั่ว ภายในอาคารกั้นเป็นห้อง ๆ พื้นปูด้วยไม้กระดาน ตัวอาคารมีการตกแต่งด้วยช่องวงโค้งและหัวเสาอิทธิพลศิลปะตะวันตก สันนิษฐานว่าคงต่อเติมในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
คุรุปูรณิมา
คุรุปูรณิมาเป็นธรรมเนียมบูชาคุรุ เฉลิมฉลองในอินเดีย เนปาล และภูฏาน ในศาสนิกชนของศาสนาฮินดู, ศาสนาไชนะ และศาสนาพุทธ โดยคุรุปูรณิมาตรงกับวันพระจันทร์เต็มเดือน (ปูรณิมา) ของเดือน อศัธ (มิถุนายน-กรกฎาคม) ตามปฏิทินฮินดู เทศกาลนี้เป็นที่นิยมขึ้นโดยมหาตมะ คานธี ผู้ใช้โอกาสนี้แสดงการคารวะต่อคุรุทางจิตวิญญาณของท่าน ศรีมัฐ ราชจันทระ อีกชื่อหนึ่งของเทศกาลคือ วยาสปูรณิมา ในฐานะวันเกิดของเวทวยาสะ ฤาษีผู้นิพนธ์มหาภารตะและพระเวท

อ้างอิง
วัดเกาะศาลพระ
วัดเกาะศาลพระ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะศาลพระ อำเภอวัดเพลง จังหวัดราชบุรี ที่ดินเฉพาะบริเวณที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 13 ไร่ 99 ตารางวา

วัดเกาะศาลพระได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2231 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2525 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 วัดนี้เคยเป็นที่ตั้งกองร้อยทหารของไทย
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9.50 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก มุงกระเบื้องเคลือบ 2 มุข อุโบสถ (หลังเก่า) เป็นอาคารทรงไทยก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องมีชายคาปีกนกคลุมโดยรอบ มีเสานางเรียงรองรับหลังคา เจดีย์ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้สิบสองตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าอุโบสถ มีเจดีย์รายตั้งอยู่ด้านข้างเจดีย์องค์ใหญ่ลักษณะเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้สิบสองขนาดเล็ก ฐานเจดีย์เป็นฐานสิงห์ ศาลารายตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอุโบสถ เป็นศาลาโถงทรงไทย หลังคาซ้อนกัน 2 ชั้น เป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้องว่าวซีเมนต์ ประดับเครื่องลำยองหน้าบันไม้แกะสลักประดับกระจกและมีสาหร่ายรวงผึ้งประดับ เดิมเคยมีเสาหงส์อยู่ 2 ต้น บ
้าบันไม้แกะสลักประดับกระจกและมีสาหร่ายรวงผึ้งประดับ เดิมเคยมีเสาหงส์อยู่ 2 ต้น บริเวณรอบอุโบสถหลังเก่ามีต้นอินจัน 8 ต้นอายุไม่ต่ำกว่า 200 ปี
วัดลาดบัวขาว (จังหวัดราชบุรี)
วัดลาดบัวขาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลาดบัวขาว อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ทิศเหนือจดแม่น้ำแม่กลอง ปัจจุบันพระปลัด อนุวัฒน์ อนาวิโล เป็นเจ้าอาวาส

วัดลาดบัวขาวจัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2420 เดิมชื่อ วัดท่าวัว เนื่องจากบริเวณที่สร้างวัดติดกับท่าน้ำ ชาวบ้านมักนำฝูงวัวลงอาบน้ำอยู่เป็นประจำ ต่อมา พ.ศ. 2489 สมัยพระครูวิจิตรสารคุณ เจ้าอาวาสได้เปลี่ยนชื่อวัดตามตำบลเป็น "วัดลาดบัวขาว" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2478
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ ฯลฯ ทางวัดยังได้จัดตั้งพิพิธภัณฑ์วัดลาดบัวขาวไว้ภายในวัด เกิดจากได้มีประชาชนนำสิ่งของเครื่องใข้ต่าง ๆ มาถวายวัด ประกอบกับพระครูพิสิฐสรภาณ (สอน) เจ้าอาวาส ได้สะสมของเก่าไว้มาก จึงคิดริเร่มจัดทำเป็นพิพิธภัณฑ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2549 ปัจจุบันวัดยังเป็นสถานที่ตั้งโครงการวัฒนธรรมไทยสายใยชุมชนตำบลลาดบัวขาวและเป็นวัดที่เข้าร่วมโครงการลานบุญ ลานปัญญาของกรมการศาสนา ตั้งแต่ พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา

อ้างอิง
วัดสารภี (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดสารภี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำสุพรรณบุรี ในตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินทั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ 2 งาน

วัดสารภีตั้งเมื่อ พ.ศ. 2353 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2497 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 24 เมตร ยาว 40 เมตร
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 12 เมตร ภายในประดิษฐานหลวงพ่อใหญ่ หรือ นามว่า พระพุทธมุนีศรีมงคล มีอายุกว่า 100 ปี นอกจากนั้นยังมีองค์พระอินทร์ทรงช้างเอราวัณขนาดใหญ่ในวิหารหน้าอุโบสถ เชื่อกันว่าการลอดท้องช้างเอราวัณจะทำให้ทำมาค้าขายร่ำรวยกิจการมั่นคงเจริญรุ่งเรือง ศาลาการเปรียญ กว้าง 19 เมตร ยาว 38 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 หอสวดมนต์ กว้าง 6.50 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 และเจดีย์อยู่บริเวณหน้าอุโบสถ โดยเมื่อ พ.ศ. 2561 พบพระเครื่องจำนวนมากนับพันองค์ซ่อนอยู่ใต้ฐานเจดีย์เก่า

อ้างอิง
วัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒาราม
วัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหอมเกร็ด อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ทั้งหมด 16 ไร่ 3 งาน 36 ตารางวา
วัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2540 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2542 โดยมีสองตายาย คือ ตานาคกับยายพุฒ (หุ้นสวัสดิ์) เป็นคนถวายพื้นที่ในการสร้างวัดจึงตั้งชื่อตามผู้ถวาย โดยมีหลวงพ่อพระเดชพระคุณ พระศีลาจารพิพัฒน์ (แจ่ม ธุวาโภ) เป็นประธานและเป็นผู้ก่อตั้งวัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒาราม ต่อมาหลวงพ่อธรรมโมลี (สมศักดิ์ อุปสโม) ได้มีการก่อตั้งมหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์วิทยาเขตบาฬีศึกษาพุทธโฆส และส่งเสริมให้ภิกษุสามเณรได้ศึกษาภาษาบาลีไปด้วย ต่อมา พ.ศ. 2564 ยุบรวมโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา วัดเสนหา เนื่องจากนักเรียนลดลง ไม่สามารถดำเนินการจัดการศึกษาต่อไปได้ เข้ากับโรงเรียนพระปริยัติธรรมมหาสวัสดิ์วิทยา ว
ามารถดำเนินการจัดการศึกษาต่อไปได้ เข้ากับโรงเรียนพระปริยัติธรรมมหาสวัสดิ์วิทยา วัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒาราม
รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูธรรมธร ยอด สุจิตฺโต พ.ศ. 2541–2549 
* พระมหาโกมล กมโล ป.ธ.8 ,ผศ. พ.ศ. 2549–2552 
* พระมหาวิจิตร กลฺยาณจิตฺโต ป.ธ.7 พ.ศ. 2553

อ้างอิง
วัดบ้านทุ่งเสรี
วัดบ้านทุ่งเสรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสวนหลวง เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร
วัดบ้านทุ่งเสรี หรือ วัดบ้านทุ่ง หรือ วัดทุ่งเสรี ตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2529 แต่เดิมชื่อว่า วัดทุ่งกระแจะแม้นเขียน ที่ดินซึ่งอยู่ตามแนวคลองลาว มาบรรจบกับคลองกระจะฝั่งเหนือจนถึงริมคลองแสนแสบ บางตอนเป็นที่ดินพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระองค์เจ้าแม้นเขียนทรงเป็นมีน้ำพระทัยเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างลึกซึ้ง ทรงเห็นว่า ขณะนั้นมีบรรดาข้าทาสบริพารตลอดจนประชาชนชาวพุทธอยู่อาศัยใกล้ ๆ กับบริเวณที่นาของพระองค์เป็นจำนวนมากแต่บริเวณที่ใกล้เคียงแถวนั้นกลับไม่มีวัด จึงดำริสร้างวัดขึ้น ในที่ดิน
็นจำนวนมากแต่บริเวณที่ใกล้เคียงแถวนั้นกลับไม่มีวัด จึงดำริสร้างวัดขึ้น ในที่ดิน อันเป็นราชทรัพย์ส่วนพระองค์ระหว่างคลองลาว บรรจบกับคลองกระจะรวมเป็นเนื้อที่ประมาณ 9 ไร่เศษ และได้ขนานนามวัดนี้ว่า "วัดบ้านทุ่งกระแจะแม้นเขียน" ซึ่งชาวบ้านทั่วไปพากันเรียกสั้นๆว่า "วัดบ้านทุ่ง"
วัดบ้านทุ่งแม้นเขียนในสมัยนั้นเป็นวัดที่มีถาวรวัตถุมั่นคงมีอุโบสถ กุฏิพระภิกษุสามเณร ศาลาการเปรียญและเจดีย์องค์ใหญ่ประดิษฐาน วัตถุมงคลหน้าอุโบสถ 1 องค์ มีสระน้ำขนาดใหญ่สำหรับใช้สอย 1 สระ มีกำแพงอิฐโดยรอบทั้ง 4 ด้านมีพระภิกษุและสามเณรอยู่ปฏิบัติศาสนกิจ เป็นจำนวนมาก มีการปกครองที่จัดแบ่งออกเป็น 2 คณะ เรียกว่า คณะบน และคณะล่าง แต่วัดบ้านทุ่งกระแจะแม้นเขียนก็มาถึงคราวเสื่อมโทรมลงไปภายหลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงประกาศเลิกทาส บรรดาพวกทาสไพร่หลวงทั้งหลาย ทั้งทาสไพร่หลวงเชื้อสายลาวตตลอดจนทาสใต้เรือนเบี้ยอื่น ๆ ต่างก็ได้รับความเป็นไท มีอิสระเสรีภาพโดยทั่วกัน จึงได้อพยพโยกย้ายกลับบ้านเดิมของตน พระภิกษุก็ได้ย้ายสำนักไปด้วย เมื่
พโดยทั่วกัน จึงได้อพยพโยกย้ายกลับบ้านเดิมของตน พระภิกษุก็ได้ย้ายสำนักไปด้วย เมื่อพระองค์หาพระชนม์ไม่ แล้ววัดบ้านทุ่งแม้นเขียนก็คงจะหาผู้อุปการะเกื้อหนุนได้ยาก เพราะชาวไทยพุทธที่อยู่อาศัยใกล้กับวัดมีอยู่น้อย และคงจะต้องประสบกับความเดือดร้อนอย่างแน่นอน จึงได้ทรงอุทิศที่ดินทุ่งนาซึ่งเป็นพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์อีกจำนวน 2 แปลงประทานให้แก่วัดเพื่อเก็บผลประโยชน์ไว้ทำนุบำรุงรักษาวัดนี้ต่อไป ที่ดินที่ประทานนี้คือที่ดินจากริมคลองกระจะฝั่งเหนือตรงข้ามกับวัดยาว ไปจรดริมคลองแสนแสบ มีเนื้อที่ประมาณ 80 ไร่เศษ อนึ่ง หลักฐานจากหอสมุดแห่งชาติ ปรากฏว่าเดิม วัดนี้มีที่ดินธรณีสงฆ์ ตามโฉนดเลขที่ 1913 เนื้อที่ 51 ไร่ 1 งาน 80 วา กับโฉนดเลขที่ 1917 เนื้อที่ 33 ไร่ 2
โฉนดเลขที่ 1913 เนื้อที่ 51 ไร่ 1 งาน 80 วา กับโฉนดเลขที่ 1917 เนื้อที่ 33 ไร่ 2 งาน 80 วา รวมเป็นเนื้อที่ทั้งสิ้น 85 ไร่ งาน 60 วา หรือ 34,060 ตารางวา มีหลวงปู่นวม เจ้าอาวาสวัดบ้านทุ่งแม้นเขียนรูปสุดท้าย ภายหลังหลังมรณภาพของหลวงพ่อนวมแล้ว วัดบ้านทุ่งแม้นเขียนจึงว่างพระสงฆ์และได้กลายเป็นวัดร้างมาตั้งแต่บัดนั้น
จนกระทั่ง พระครูปลัดเสนอ ศิษย์เอกของหลวงพ่อคล้ายวาจาสิทธิ์ อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ได้พัฒนาสร้างขึ้นใหม่ และตั้งเป็นวัดและตั้งชื่อตามหมู่บ้านบริเวณใกล้เคียง ปูชนียวัตถุที่สำคัญภายในวัด ได้แก่ รูปเหมือนพ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์หลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด เจ้าแม่กวนอิม องค์พ่อจตุคามรามเทพ และครูบาอาจารย์อีกหลายรูป

อ้างอิง
วัดศรีวิสารวาจา
วัดศรีวิสารวาจา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพรงมะเดื่อ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
วัดศรีวิสารวาจาก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2513 ชื่อวัดตามพระยาศรีวิสารวาจา (เทียนเลี้ยง ฮุนตระกูล) ซึ่งท่านได้เป็นกำลังสำคัญในการสร้างวัดและได้อุปถัมภ์วัดมาโดยตลอด และวัดได้รับการบูรณะซ่อมแซม และพัฒนามาโดยตลอด ในสมัยหลวงพ่อทองใบ สุมโน เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ก่อสร้างและบูรณะวัดศรีวิสารวาจา รวมทั้งโรงเรียนบ้านหนองนางแช่เรื่อยมา อาทิ เช่น สร้างกุฏิสงฆ์ หอระฆัง โรงครัว กำแพงวัด และซุ้มประตู เป็นต้น รวมทั้งท่านยังได้สร้าง วัตถุมงคล ออกมาเป็นจำนวนมาก เพื่อนำเงิน ที่ญาติโยมผู้ที่มีจิตศรัทธาได้ถวายและทำบุญบูชา วัตถุมงคลได้มาบูรณะวัดต่อไป วัตถุมงคลของท่านเช่น พระสมเด็จปรกโพธิ์ ขุนช้างจ้าวทรัพย์ ลิงนั่งกอดกัน และตะกรุดโทน เป็นต้น ต่อมาในสมัยหลวงพ่อกริ่ง หรือพระคร
งจ้าวทรัพย์ ลิงนั่งกอดกัน และตะกรุดโทน เป็นต้น ต่อมาในสมัยหลวงพ่อกริ่ง หรือพระครูใบฎีกาชัยวัฒน์ เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้สร้างมณฑป ห้องน้ำ ศาลาพัก ฌาปนสถาน และศาลาหอวิปัสสนาจารย์ เป็นต้น
วัดศรีวิสารวาจาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2539

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูธรรมรัต (ทองใบ สุมโน) พ.ศ. 2511–2521 
* พระครูสุกิตติวราภรณ์ (กิตติพงษ์ กวิสฺสโร) พ.ศ. 2521–2524 
* พระสมุห์ ถนอม ปภากโร พ.ศ. 2524–2536 
* พระมหาอนันต์ ทนฺตกาโย พ.ศ. 2536–2543 
* พระอธิการธีรวุฒิ ฉนฺทโสภโณ พ.ศ. 2543–2546 
* พระอธิการยอดชาย ปชฺโชโต พ.ศ. 2547–2550 
* พระครูใบฎีกา ชัยวัฒน์ ญาโณภาโส พ.ศ. 2551

อ้างอิง
วัดสิรินธรเทพรัตนาราม
วัดสิรินธรเทพรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอ้อมใหญ่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม เป็นวัดในพระนามาภิไธยในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
วัดสิรินธรเทพรัตนารามเริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 เนื่องด้วยสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร วัดบวรนิเวศวิหาร ประทานที่ดินให้สร้างวัดจำนวน 63 ไร่ 2 งาน และเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 พระองค์ได้เสด็จไปทรงเททองหล่อพระประธานทรงวางศิลาฤกษ์ หอฉัน และกุฏิ พร้อมทั้งทรงมอบหมายให้ พระเทพวราจารย์ (พระธรรมวราจารย์) สมณศักดิ์ในขณะนั้นดำเนินการก่อสร้างอาคารสถานที่ต่าง ๆ และปรับปรุงสถานที่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2542
วัดยังตั้งเป็นวิทยาเขตแห่งที่ 2 ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ได้รับพระราชทานพระนามาภิไธยเป็นนามวิทยาเขตว่า วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย และมีศูนย์เด็กเล็ก นามว่า ศูนย์เด็กเล็กวิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย มีมูลนิธินามว่า มูลนิธิสิรินธรราชวิทยาลัย
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ 2 ชั้น เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 ผนังภายนอกประดับด้วยหินแกรนิตและหินอ่อนบางส่วน หลังคาประดับด้วยช่อฟ้าใบระกา หน้าบันได้รับพระราชทานให้อัญเชิญอักษรพระนามาภิไธย สธ. ซุ้มประตูหน้าต่างประดับด้วยหินอ่อนและเบญจรงค์ หลังคามุงกระเบื้องสีแดง บานประตูหน้าต่างฝังมุขและเบญจรงค์ พระประธานประจำอุโบสถเฉลิมพระเกียรติ ได้รับอนุญาตจากกรมศิลปากร ให้จำลองแบบพระพุทธสิหิงค์ขนาดหน้าตักกว้าง 80 นิ้ว ลงรักปิดทอง กุฏิสงฆ์ 4 หลังและศาลาการเปรียญ 1 หลังทั้งหมดเป็นอาคารคอนกรีตทรงไทยประยุกต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอุโบสถนั้นสร้างเพื่อเฉลิมพระเกียรติในโอกาสที่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเจริญพระชนมพรรษา 48 พ
วัดทุ่งรี (จังหวัดนครปฐม)
วัดทุ่งรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทัพหลวง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัดทุ่งรีตั้งเมื่อ พ.ศ. 2434 ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าผู้ใดเป็นผู้สร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515

อาคารเสนาสนะที่สำคัญภายในวัด ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อศักราชใดไม่แน่ชัด แต่สร้างเป็นศิลปะสมัยอยุธยา และได้รับการบูรณะซ่อมแซมมาหลายครั้ง เพื่อให้คงความสวยงามของอุโบสถไว้ วิหารที่ประดิษฐานรูปปั้นของอดีตเจ้าอาวาสวัดทุ่งรี ภายในประกอบด้วย หลวงพ่อเหรียญ (พระครูสังฆรักษ์เจริญ ปุญญสิริ) เจ้าพ่อขุนด่าน และสมเด็จพระพุฒาจารย์ ที่ชาวบ้านละแวกนี้ได้กราบไหว้ เคารพนับถือกันทั่วไป และหอระฆัง เป็นต้น
รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อศรี พ.ศ. 2434–2444 
* หลวงพ่อแช่ม พ.ศ. 2444–2465 
* หลวงพ่อฉุย พ.ศ. 2465–2475 
* พระอาจารย์เปล่ง พ.ศ. 2475–2480 
* พระอาจารย์เจียร พ.ศ. 2480–2485 
* พระครูสังฆรักษ์ เจริญ ปุญฺญสิริ พ.ศ. 2485–2533 
* พระครูสังฆรักษ์ สงัด ภทฺทธมฺโม พ.ศ. 2533–

อ้างอิง
วัดราษฎร์ศรัทธาราม (จังหวัดนครปฐม)
วัดราษฎร์ศรัทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาดจินดา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม

วัดราษฎร์ศรัทธารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2441 ในแผ่นดินรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่เดิมชาวบ้านมักเรียกกันว่า วัดตาปลั่ง หรือ วัดคลองตาปลั่ง เดิมมีอุโบสถหลังเก่าสร้างด้วยไม้ ต่อมาถูกไฟไหม้เสียหายทั้งหมด วัดราษฎร์ศรัทธารามได้ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2441 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลัง เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
วัดนี้เน้นการปฏิบัติธรรมและมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำวัด ซึ่งคือ หลวงพ่อเพชรศรีวิชัย ปัจจุบันมีพระครูเกษมจริยาภิรมย์ (สนอง กนฺตวีโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์บัว 
* พระเหม 
* พระไสว 
* พระจินดา 
* พระอาจารย์พา 
* พระอาจารย์วิง พ.ศ. 2480–2482 
* พระอธิการเที่ยง ปญฺญาทิโก พ.ศ. 2502 
* พระเทศ แสงอากาศ รักษาการเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ศรัทธาราม
* พระป้อม รักษาการเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ศรัทธาราม
* พระสุพจน์ จนฺทสาโร พ.ศ. 2503 
* พระอธิการนิยม วิโรจโน พ.ศ. 2504–2519 
* พระครูจินดาวุฒิคุณ (ชุบ อินฺทวีโร) พ.ศ. 2520
* พระครูเกษมจริยาภิรมย์ (สนอง กนฺตวีโร) พ.ศ. 2543

อ้างอิง
วัดพราหมณี
วัดพราหมณี [พฺราม-มะ-นี] หรือ วัดหลวงพ่อปากแดง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก

วัดพราหมณีสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2446 วัดยังเป็นที่ตั้งของอนุสรณ์สถานกองพลทหารญี่ปุ่นที่ 37 สมัยสงครามมหาเอเชียบูรพา พ.ศ. 2482–2488 สมาคมทหารสหายสงครามกองพลญี่ปุ่นที่ 37 ได้สร้างอนุสรณ์สถานขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2535 เพื่อเป็นที่ระลึกถึงดวงวิญญาณของทหารจำนวน 7,920 นาย และนำอิฐที่ฝังอยู่ในบริเวณวัดมาบรรจุในแท่นที่จัดขึ้น
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 กุฏิสงฆ์ พระวิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 และศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 ยังมีวิหารเจ้าแม่กวนอิม ศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และอุทยานการศึกษา ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อปากแดง เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างด้วยโลหะสัมฤทธิ์ หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว สูง 1 เมตร เป็นศิลปะล้านช้าง จีวรเป็น ลายดอกพิกุล พระโอษฐ์แย้มทาสีแดงเห็นชัด มีตำนานเล่าว่า หลวงพ่อปากแดง เป็นพระพุทธรูปพี่น้องกับพระสุกและพระใส ซึ่งได้อัญเชิญมาจากนครเวียงจันทน์ พอมาถึงประเทศไทย ชาวบ้านได้แยกย้ายไปตามวัดต่าง ๆ ปัจจุบันอัญเชิญองค์หลวงพ่อขึ้น เป็นพระประธานในพระอุโบสถ

อ้างอิง
วัดยม
วัดยม อาจหมายถึง
* วัดยม อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 
* วัดยม อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดธรรมนิยม ชาวบ้านนิยมเรียก วัดยม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดธรรมนิยม
วัดธรรมนิยม เป็นวัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระอธิการหวาน ฐิตสุโภ
วัดธรรมนิยม หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า วัดยมไทย ชาวบ้านนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า วัดยม กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1900 ต่อมาในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เจ้าพระยายมราช (สังข์) หนึ่งในขุนศึกพระนารายณ์ ได้ปฏิสังขรณ์วัดนี้ จึงได้มีนามว่า วัดยม โดยเอาคำว่า ยม มาจากนามฐานันดรศักดิ์ คือ "ยมราช" แต่เดิมภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน คือ หลวงพ่อดำ เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่สมัยกรุงศรีอยุธยา แต่เนื่องจากเมื่อครั้งเสียกรุงศรีอยุธยา ถูกข้าศึกทำลายเสียหาย ครั้นสมัยบูรณะวัดธรรมนิยม จึงได้บูรณะองค์หลวงพ่อดำและนำมาประดิษฐานหน้าอุโบสถหลังใหม่ เพื่อให้ประชาชนได้สักการบูชา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2504

อ้างอิง
วัดยม (อำเภอบางบาล)
วัดยม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดยม อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ตั้งวัด 30 ไร่ ปัจจุบันมีหลวงพ่อพระมหาสายันต์ เตชวโร ชาวบางบาล เป็นเจ้าอาวาส
วัดยมสร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่สมัยอยุธยา ประมาณ พ.ศ. 2200 ต่อมาได้กลายสภาพเป็นวัดร้างในช่วงระยะประมาณ พ.ศ. 2310 จนถึง พ.ศ. 2480 ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ขึ้นมาอีกครั้งหหนึ่ง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 มีเรื่องเล่าว่า พื้นที่บริเวณนี้เป็นที่ดอนน้ำไม่ท่วม จึงเกิดชุมชนและสร้างวัดขึ้น และยังเป็นสถานที่พักทัพในสมัยกรุงศรีอยุธยา เมื่อครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 จึงได้กลายเป็นวัดร้าง จนราว พ.ศ. 2474 พระครูภาวนารังสี (เปลื้อง วิสัฏโฐ) ท่านเป็นชาวบางบาล ได้ทำการบูรณะปฏิสังขรณ์ จนได้รับการยกให้เป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษส
วัดมีโบราณสถาน คือ ซากเจดีย์เก่าที่เหลืออยู่ เป็นเจดีย์ทรงระฆัง ไม่มียอด ก่ออิฐไม่สอปูน บนฐานแปดเหลี่ยม ข้างในกลวง คล้ายกับวัดกระซ้ายที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะเมืองอยุธยา ใบเสมาหินชนวน อุโบสถหลังใหม่สร้างแบบมหาอุดบนฐานอุโบสถหลังเก่า สันนิษฐานว่าเดิมน่าจะเป็นวิหารเพราะตั้งอยู่ด้านหน้าเจดีย์ประธานของวัด และบ่อน้ำโบราณก่ออิฐสมัยอยุธยา นอกจากนี้ยังมีต้นโพธิ์เก่าแก่ซึ่งคาดว่าจะมีอายุไม่น้อยกว่า 200 ปี

อ้างอิง
ดาดาร์กูลุง
ดาดาร์กูลุง ( , ) เป็น กูเว ("ขนม") ยอดนิยมที่มีลักษณะเป็นแพนเค้กม้วนสอดไส้มะพร้าวขูดปรุงรสหวาน ในประเทศมาเลเซีย ประเทศสิงคโปร์ และประเทศบรูไน มีชื่อเรียกว่า กูวิฮ์เกอตายัป กูวิฮ์เลิงกัง หรือ กูวิฮ์ดาดาร์ ในประเทศอินโดนีเซียมีชื่อเรียกว่า ดาดาร์กูลุง ในประเทศศรีลังกามีชื่อว่า จุรุฬอาปปัม และในประเทศฟิลิปปินส์มีชื่อเรียกว่า ดารัล

ในภาษามลายูและภาษาอินโดนีเซีย ดาดาร์ มีความหมายว่า "ไข่เจียว" หรือ "แพนเค้ก" ส่วน กูลุง หมายถึง "ห่อ" ตัวแพนเค้กมักมีสีเขียวซึ่งได้มาจาก เดาน์ซูจี หรือใบเตยหอม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* RECIPE: Dadar Gulung (Indonesian Coconut Pancakes)
* How to make dadar gulung video
วัดครุฑธาราม
วัดครุฑธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองสระบัว อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดครุฑธารามมีจารึกที่อุโบสถระบุว่าเป็นวัดที่ได้รับการสร้างขึ้นในรัชกาลสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ (พระเจ้าเอกทัศน์) ในปี พ.ศ. 2302 พร้อมกับการสร้างพระประธานในอุโบสถ จากหินทรายขาว ประทับนั่งปางมารวิชัย สูง 3 ศอก 1 นิ้ว หน้าตักกว้าง 5 ศอก สูงตลอดพระรัศมี 6 ศอก 1 คืบ 1 นิ้ว ใน คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม ระบุว่าโปรดเกล้าสร้างขึ้นพร้อมวัดละมุด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2306 หลังจากเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 กลายเป็นวัดร้าง ก่อนจะมีการกลับมาบูรณะและเป็นที่จำพรรษาของพระภิกษุอีกครั้ง และในช่วงเวลาหนึ่ง เศียรของพระประธานได้ถูกโจรลักลอบเข้ามาตัดเศียรไปขาย และเมื่อชาวบ้านทราบเรื่องก็ต้องการที่จะซ่อมแซม จึงได้ออกค้นหาเศียรพระท
ศียรไปขาย และเมื่อชาวบ้านทราบเรื่องก็ต้องการที่จะซ่อมแซม จึงได้ออกค้นหาเศียรพระที่จะมาทดแทน และด้วยความบังเอิญ มีการค้นพบเศียรพระหนึ่งเศียร ที่สามารถนำมาประกอบเข้ากับองค์พระประธานได้พอดี ที่สำคัญพระโอษฐ์ของเศียรพระที่ได้มา มีลักษณะที่เรียกว่า ปากครุฑ พ้องกับชื่อวัด จึงมีการเรียกชื่อพระประธานองค์นี้ว่า หลวงพ่อครุฑ
ภายในวัดมีอุโบสถแบบสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยาตอนปลาย มีลักษณะเป็นอาคารขนาดย่อมฐานอาคารแอ่นโค้ง กรอบหน้าจั่วประดับช่อฟ้าใบระกาหางหงส์ ด้านหน้าต่อมุขยื่นและมีหลังคาจั่นหับคลุม

อ้างอิง
วัดทุ่งน้อย (จังหวัดนครปฐม)
วัดทุ่งน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแหลมบัว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

วัดทุ่งน้อยเริ่มก่อสร้างขึ้นในที่ดินรกร้างว่างเปล่า จำนวน 23 ไร่ เมื่อ พ.ศ. 2447 โดยย้ายมาจากวัดคอกช้าง ซึ่งอยู่ห่างกันประมาณ 1 กิโลเมตร และเป็นวัดที่สร้างมาในสมัยใดไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถยังไม่มีการปรากฏปีศักราชที่สร้างแน่ชัด แต่เป็นการสร้างด้วยศิลปะรัตนโกสินทร์แบบประยุกต์ มีการตกแต่งประตูและหน้าบันด้วยการลงรักปิดทอง หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบสีแดง วิหารหลวงพ่อดำ ภายในประดิษฐานรูปปั้นของอดีตเจ้าอาวาสวัดทุ่งน้อย คือ หลวงพ่อมา ปทุมฺรตฺน มีข้อความจารึกที่ฐานว่า เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2516 และมีรูปปั้นของหลวงพ่อเจ้าพระคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี)
โบราณวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปศิลาแลง ประทับนั่งขัดสมาธิราบ ปางมารวิชัย หน้าตัก 3 ศอก สมัยอยุธยาตอนปลาย ลงรักปิดทองทั้งองค์ มีพระนามว่า พระพุทธศิลามนต์ แต่ชาวบ้านทั่วไปนิยมเรียกว่า หลวงพ่อดำ ประดิษฐานอยู่ในวิหาร พระพุทธรูปศิลาแลง ประทับนั่งขัดสมาธิราบ ปางสมาธิ หน้าตัก 3 ศอก สมัยอยุธยาตอนปลาย ลงชาดทั้งองค์ มีพระนามว่า หลวงพ่อทอง ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ พระพุทธรูปทั้งสององค์นี้หลวงพ่อมา ปทุมฺรตโน พบที่อุโบสถเก่า ตำบลวัดละมุด อำเภอนครชัยศรี ซึ่งเป็นวัดร้าง อยู่ห่างจากวัดทุ่งน้อยประมาณ 4 กิโลเมตร จึงอัญเชิญมาทางเรือมาขึ้นที่วัดทุ่งน้อย และพระพุทธรูปปูนปั้น ปางไสยาสน์ ศิลปะสุโขทัย ประทับหงายพระองค์ พระหัตถ์ทั้งสองเหยียดประสานกันบนพระนาภี (สะดือ)
ศิลปะสุโขทัย ประทับหงายพระองค์ พระหัตถ์ทั้งสองเหยียดประสานกันบนพระนาภี (สะดือ) มีขนาดยาว 5.70 เมตร กว้าง 1.50 เมตร ซึ่งถือว่าใหญ่ที่สุดในโลก หลวงพ่อมา ปทุมฺรตโน เป็นผู้ดำเนินการก่อสร้าง เมื่อ พ.ศ. 2480 โดยมีหลวงพ่อช้าง วัดทอง คลองบางกอกน้อย ธนบุรี เป็นช่างปั้น และตั้งพระนามว่า หลวงพ่อสนอง และได้รับการบูรณะใหม่ในเมื่อ พ.ศ. 2543
วัดไผ่จระเข้
วัดไผ่จระเข้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทรงาม อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 45 ไร่ 2 งาน

วัดไผ่จระเข้ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 ปัจจุบันพระใบฎีกาประจักษ์ ธนปญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ วัดไผ่จระเข้มีการจัดงานสืบสานประเพณี อาทิ สรงน้ำพระและผู้สูงอายุ แห่พระเจดีย์และกฐินผ้าป่ารอบอุโบสถ 3 รอบ เสร็จแล้วได้ร่วมกันสรงน้ำพระและผู้สูงอายุตามประเพณีที่ยึดถือกันมาโดยตลอด และร่วมกันถวายองค์กฐิน และถวายทรายให้กับทางวัด ก่อกองทรายแกะสลัก จัดกิจกรรมการละเล่นกีฬาโบราณ เช่น ขี่ม้าก้านกล้วย รีรีข้าวสาร งูกินหาง4 มอญซ่อนผ้า หมากเก็บ ลูกช่วง ชักเย่อ ล้อต๊อก แตะปี๊บ รำวงเก้าอี้ มวยตับจาก และหัวล้านชนกัน เป็นต้น
รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อนุช 
* หลวงพ่อคง 
* อาจารย์แจ๋ว 
* อาจารย์เจริญ 
* พระอธิการอุดม อตฺตธมฺโม พ.ศ. 2515–2519 
* พระครูวรโพธิวัฒน์ (ไว) พ.ศ. 2520–2528 
* พระครูสโมธานวุฒิธรรม พ.ศ. 2529– 
* พระใบฎีกาประจักษ์ ธนปญฺโญ

อ้างอิง
วัดเกษมสุริยัมนาจ
วัดเกษมสุริยัมนาจ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ในตำบลบางเลน อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม

วัดเกษมสุริยัมนาจ เดิมชื่อ วัดท่าโนรี หลังจากผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตแล้วเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดเกษมสุริยัมนาจ" ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2444 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538
วัดมีพระพุทธรูปที่ชาวบ้านนับถือกันว่าศักดิ์สิทธิ์ สำหรับตั้งในพิธีขอฝน องค์พระเป็นหินหยกสีเขียวแกะสลัก ชื่อว่า หลวงพ่อพระคันธารราษฎร์ วัดเกษมสุริยัมนาจแป็นสถานที่สวยงามแห่งหนึ่งและยังเป็นสถานที่ถ่ายทำละครดังหลายเรื่องอาทิเรื่อง ไกรทอง ศาลาการเปรียญของวัดมีอายุกว่าร้อยปี ได้รับการบูรณะช่วง พ.ศ 2530–2532 ต่อมา พ.ศ. 2564 ได้จัดสร้างหลังคาศาลาการเปรียญขึ้นใหม่แทนหลังคาอันเก่าที่เสื่อมสภาพตามกาลและเวลา

รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่ออ่ำ พ.ศ. 2454–2459 
* พระอาจารย์บ่าย 
* พระครูพรหมสรณ์ (ฉ่ำ) 
* พระสมุห์ เนียม 
* พระครูจันทสิโรภาส พ.ศ. 2480–2527 
* พระอธิการแผน ฐิติโก พ.ศ. 2527–2545 
* พระครูโสภณจิตรการ พ.ศ. 2546–

อ้างอิง
วัดพุทธาราม (จังหวัดนครปฐม)
วัดพุทธาราม แต่เดิมเป็นที่ทำนา โดยได้มีนายหยิบ นางสังเวียน ศรีชัยนาท ได้มีศรัทธาที่จะสร้างวัดขึ้นในบริเวณบ้านดอนสามสิบ ด้วยในละแวกนี้วัดอยู่ห่างไกล เมื่อประมาณเดือน 12 ข้างแรม พ.ศ. 2523 จึงถวายที่ดินจำนวน 8 ไร่เศษ ให้สร้างเป็นที่พักสงฆ์ขึ้นและได้ไปนิมนต์พระอาจารย์จำนงค์ สิริวณฺโณ กับพระสงฆ์จำนวน 8 รูป ที่วัดบางซอ อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี มาเป็นผู้ดูแลในการสร้างที่พักสงฆ์ หลังจากนั้นพระอาจารย์จำนงค์ ได้ชวนผู้มีจิตศรัทธาสร้างถาวรวัตถุขึ้น เช่น หอสวดมนต์ ศาลา กุฏิสงฆ์ ต่อมามีนายบุญมี นางปราง ปิ่นทองคำ เกิดศรัทธาถวายที่ดินให้บ้างและขายให้ทางวัดในราคาถูกบ้างเป็นเนื้อที่ 7 ไร่เศษ หลัง จากนั้นได้มีนางปลิว แสงสุขดี เกิดศรัทธาก็ถวายที่ดินและข
็นเนื้อที่ 7 ไร่เศษ หลัง จากนั้นได้มีนางปลิว แสงสุขดี เกิดศรัทธาก็ถวายที่ดินและขายบ้างในราคาถูก เป็นเนื้อที่ 2 ไร่เศษ รวมเป็นเนื้อที่วัดจำนวน 17 ไร้เศษ
พระอาจารย์จำนงค์ได้ร่วมกับชาวบ้านดอนสามสิบ โดยมี นายเอก ลิ่วเวหาผู้ใหญ่บ้านในขณะนั้นได้ร่วมกันพัฒนาที่พักสงฆ์ จนเกิดความเจริญ จนได้ยกเป็นสำนักสงฆ์ที่ถูกต้องตามกฎมหาเถรสมาคมได้ชื่อว่า สำนักสงฆ์สันติธรรม ต่อมาพระอาจารย็จำนงค์ได้ย้ายกลับไปที่วัดเก่า ทางคณะสงฆ์แต่งตั้งพระอาจารย์ชั้น ปสนฺโน เป็นเจ้าสำนักต่อมา เมื่อ พ.ศ. 2524 ได้มีคุณสมชาย ไทยผดุงพานิชได้มาสร้างอุโบสถขึ้น 1 หลัง และเสนาสนะอื่น ๆ เช่น ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ และเมรุ
วัดพุทธารามได้รับอนุญาตยกให้เป็นวัดที่ถูกต้องเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ผู้ขออนุญาตคือ นายสมชาย ไทยผดุงพานิช และพระอธิการชั้น ปสนฺโน ได้รับการแต่งตั้งดำรงเจ้าอาวาส รูปแรก ของวัดต่อมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2543

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการชั้น ปสนฺโน พ.ศ. 2540 
* พระครูรัตนานุรักษ์ (พลอย นิรโต) พ.ศ. 2548

อ้างอิง
วัดโกโรโกโส
วัดโกโรโกโส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ฝั่งคลองข้าวเม่าตรงข้ามกับบ้านคลองธนู ในตำบลข้าวเม่า อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

ประวัติ
วัดโกโรโกโส เดิมชื่อ วัดคลังทอง คนในท้องที่ส่วนใหญ่มักเรียกว่า วัดสี่โอ มีประวัติการสร้างวัดอยู่หลายเรื่อง
พระเจ้าตากสินมหาราช ได้เดินทางพร้อมกับทหารมาทางทิศตะวันออก มาพบกับวัดคลังทอง จึงหยุดพักทัพ และได้ไปกราบขอพรพระในอุโบสถซึ่งเป็นพระศักดิ์สิทธิ์ชื่อ หลวงพ่อแก้ว (หลวงพ่อดำ) ท่านได้ขอพรว่า "ข้าแต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในพระอุโบสถแห่งนี้ขอให้ข้าพระเจ้าได้กอบกู้เอกราชได้สำเร็จด้วยเทอญ เพื่อให้คนไทยได้มีที่อยู่ที่อาศัย" เมื่อกล่าวคำเสร็จมีพวกชาวบ้านเห็นเหตุการณ์จึงเข้าช่วยเหลือกองทัพของพระเจ้าตากสินโดยการตำข้าวเม่าเพื่อเป็นเสบียงในการออกเดินทางไปสู้รบและฝั่งตรงข้ามของคลองชาวบ้านอีกส่วนหนึ่งช่วยกันทำธนู และอาวุธอื่น ๆ เพื่อเตรียมเอาไปสู้รบกับข้าศึก เมื่อพระเจ้าตากสินทำการสู้รบกอบกู้เอกราชได้สำเร็จ ท่านได้ทรงพระราชทานชื่อหมู่บ้านให้ ทางฝั่งคลองที่ตำข้าวเม่า
อบกู้เอกราชได้สำเร็จ ท่านได้ทรงพระราชทานชื่อหมู่บ้านให้ ทางฝั่งคลองที่ตำข้าวเม่า ทรงพระราชทานชื่อว่าหมู่บ้านคลองข้าวเม่า และฝั่งตรงข้ามที่ทำธนูได้พระราชทานชื่อหมู่บ้านว่า หมู่บ้านธนู ต่อมาได้รู้ถึงข้าศึกชาวพม่าว่าวัดคลังทองเป็นแหล่งขุมกำลังของคนไทย จึงจัดกองทัพมาเผาทำลายวัดและพวกชาวบ้านจนสิ้น จนเป็นวัดร้างตั้งแต่บัดนั้นมา
ต่อมาชาวบ้าน และพระภิกษุคิดจะบูรณะซ่อมแซมวัดขึ้นมาใหม่ แต่ก็ยากที่จะทำได้ เพราะเหลือแต่ซากปรักหักพัง จึงได้ร่วมมือกันสร้างวัดใหม่ซึ่งอยูฝั่งตรงข้ามชื่อว่า วัดสะแก ชาวบ้านจึงเรียกวัดเก่านี้ว่า "วัดโกโรโกโส" จนติดปากเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน ต่อมามีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อว่า หลวงพ่อคอน สุริญาโน (พระราชมงคลมุณี) ได้เห็นสภาพของวัดโกโรโกโสอยู่ในสภาพทรุดโทรมมาก จึงได้บูรณะวัดขึ้นมาใหม่ หลวงพ่อคอนเห็นว่าพระพุทธรูปองค์นี้คือหลวงพ่อแก้ว (หลวงพ่อดำ) เป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย ควรที่จะอนุรักษ์ จึงสร้างซุ้มคลุมองค์พระพุทธรูป และต่อเศียรพระพุทธรูปให้อยู่ในสภาพเหมือนเดิม พร้อมกับสร้างถาวรวัตถุอีกมากมาย
อีกเรื่องเล่าหนึ่ง มีชาวจีนสองคน คือ "อาโกโร" และ "อาโกโส" (อาโก คือ พี่สาวหรือน้องสาวของพ่อภาษาแต้จิ๋ว) ซึ่งเป็นเพื่อนกันได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นโดยมิได้ตั้งชื่อเสียงเรียงนาม ชาวบ้านที่รู้ว่าท่านทั้งสองสร้างวัดจึงพากันเรียกว่า วัดอาโกโรอาโกโส ต่อมาทางการขนานนามให้ว่า "วัดคลังทอง" แต่ชาวบ้านก็ยังนิยมเรียกกันต่อมาว่า "วัดอาโกโรอาโกโส" ครั้นนานวันเข้าก็หายกลายเป็น "วัดโกโรโกโส"
ศิลปกรรม
วัดโกโรโกโสมี หลวงพ่อดำ พระพุทธรูปประธานภายในวิหาร ประภัสสร์ ชูวิเชียร สันนิษฐานว่าเป็นพระพุทธรูปแบบอยุธยาตอนต้นถึงกลาง ช่วงพุทธศตวรรษที่ 20–21 สังเกตได้จากพระพักตร์รูปเหลี่ยมและลักษณะบางประการที่สามารถเทียบเคียงได้กับพระพุทธรูปหินทรายที่สร้างขึ้นในช่วงเวลานั้น ส่วนรุ่งโรจน์ ภิรมย์อนุกูล ระบุว่าเป็นพระพุทธรูปแบบอู่ทองรุ่น 3 ตอนปลาย สังเกตได้จากลักษณะการทำพระพักตร์รูปไข่ มีเส้นไรพระศก การทำสังฆาฏิเป็นแผ่นยาวจรดพระนาภี ปลายแยกเป็นเขี้ยวตะขาบ แต่พระพักตร์มีลักษณะอิ่ม กำหนดอายุอยู่ราวพุทธศตวรรษที่ 20 ตอนปลาย เชื่อมต่อต้นพุทธศตวรรษที่ 21
สถาปัตยกรรมของวัด คงมีมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้นถึงกลาง ต่อมาบูรณะในสมัยอยุธยาตอนปลายด้วยการสร้างอาคารขึ้นใหม่ในบริเวณที่ปัจจุบัน คือ วิหารหลวงพ่อดำ ส่วนซากอาคารที่หลงเหลือ เป็นแบบอยุธยาตอนปลาย สังเกตได้จากก่ออิฐถือปูนผนังหนารองรับน้ำหนักเครื่องหลังคา

อ้างอิง
การสังหารหมู่ต้าซิง
การสังหารหมู่ต้าซิง ( ) หรือรู้จักกันในชื่อ อุบัติการณ์ต้าซิง ( ) เป็นเหตุการณ์หนึ่งในการสังหารหมู่สิงหาแดงที่ปักกิ่งในการปฏิวัติทางวัฒนธรรมช่วงต้น เหตุการณ์เกิดที่อำเภอต้าซิงของปักกิ่งในวันที่ 27 ถึง 31 สิงหาคม โดยมีเป้าหมายหลักคือสมาชิกเฮย์อู่เล่ย์ ( ; Five Black Categories) เมื่อรวมกันแล้ว ในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1966 มีผู้ถูกฆ่า 325 คน โดยคนแก่ที่สุดอยู่ที่ 80 ปี ส่วนเด็กที่สุดอยู่ที่ 38 วัน มีครอบครัวถูกล้างบาง 22 ตระกูล
การสังหารหมู่ต้าซิงเกิดขึ้นหลังเหมา เจ๋อตงสนับสนุนขบวนการยุวชนแดงอย่างเปิดเผยที่ปักกิ่ง และเซี่ย ฟู่จี้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ สั่งให้ปกป้องยุวชนแดงและอย่าจับกุมพวกเขา ในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1966 หนึ่งวันก่อนการสังหารหมู่ เซี่ยกล่าวว่า เป็นเรื่องไม่ผิดที่ยุวชนแดงโจมตี "คนชั่ว" และจะเป็นเรื่องดีถ้า "คนชั่ว" เหล่านี้ถูกฆ่า วิธีการฆาตกรรมในช่วงสังหารหมู่มีทั้งการตี เฆี่ยน รัดคอ กระทืบ ตัดหัว เป็นต้น วิธีการฆ่าเด็กทารกและเด็ก ๆ ส่วนใหญ่คือ ทุบลงบนดินหรือผ่าครึ่งซีก

ดูเพิ่ม
* สิงหาแดง
* เรดเทร์เรอร์

อ้างอิง
กงเปียญ
กงเปียญ ( , ) เป็นเทศบาลในจังหวัดอวซ ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ริมแม่น้ำอวซ

ประชากร

อ้างอิง

* INSEE commune file

แหล่งข้อมูลอื่น

* City council website (ในภาษาฝรั่งเศส)
* Le musée du château/The Château museum 
* Memorial to Nazi/French Internment Camp and Deportations During WW2
* Steven Lehrer's Compiègne site
* Universite de Technologie de Compiegne
*Joan of Arc Captured At Compiegne
* customized transport in compiègne
* Concerts in Compiègne
สวนสัตว์ฟีนิกซ์
สวนสัตว์ฟีนิกซ์ ( ) เป็นสวนสัตว์เอกชนไม่แสวงหากำไรที่ใหญ่ที่สุดของสหรัฐ ตั้งอยู่ที่ฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนา เปิดดำเนินการใน ค.ศ. 1962 โดยรอเบิร์ต เมย์แทก (Robert Maytag) บนที่ดินเนื้อที่ ในพื้นที่สวนแพพะโก สวนสัตว์นี้ได้รับการกำหนดให้เป็นฟีนิกซ์พ็อยนต์ออฟไพรด์แห่งหนึ่ง
สวนสัตว์ฟีนิกซ์จัดแสดงสัตว์มากกว่า 1,400 ตัว และมีเส้นทางเดินยาว สวนสัตว์นี้มีจิตวิญญาณการอนุรักษ์ตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง หลังเปิดไม่นาน สวนสัตว์ได้รับเลี้ยงสัตว์ที่เชื่อกันว่าเป็นออริกซ์อาระเบียซึ่งหลงเหลืออยู่ไม่กี่ตัว กลายเป็นรากฐานของปฏิบัติการออริกซ์ซึ่งมีจุดประสงค์ที่จะนำออริกซ์กลับสู่ธรรมชาติอีกครั้ง ปัจจุบันสวนสัตว์มีศูนย์อนุรักษ์สัตว์เพื่อดูแลสัตว์ที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์หรือไม่เป็นที่ต้องการ สวนสัตว์เปิดทุกวัน เวลา 10.00-17.30 น.

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
*
วัดเวฬุวนาราม (จังหวัดนครปฐม)
วัดเวฬุวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำพยา อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัดเวฬุวนาราม เดิมชื่อ วัดป่าไผ่ วัดหน้าไผ่ วัดไผ่แหลม และ วัดแหลมชะอุย (ชะอุยแปลว่าไผ่) เดิมเคยเป็นสถานที่สำหรับคล้องช้าง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ที่ตั้งเดิมเป็นที่ดอน กันดารน้ำ จนกระทั่งในสมัยหลวงพ่อพระครูสถาพรพุทธมนต์ เจ้าอาวาสได้ดำเนินการพัฒนา จนได้รับความสะดวกสบาย จนถึงปัจจุบัน เนื้อที่ตั้งวัด 90 ไร่ 3 งาน 10 ตารางวา
ภายในวัดยังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์มณฑปพระครูสถาพรพุทธมนต์ หลวงพ่อสำเนียง อยู่สถาพร เป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงวัตถุมงคลและเครื่องรางของขลังที่หลวงพ่อสำเนียงเก็บไว้ทั้งหมด หลวงพ่อสำเนียง อยู่สถาพร (พระครูสถาพรพุทธมนต์) เป็นพระที่มีชื่อเสียงทั้งทางด้านพุทธคุณและทางไสย มีความเมตตาใช้พลังจิตรักษาโรคให้กับญาติโยมที่เจ็บป่วยหายจากโรคมากมาย จนมีลูกศิษย์เคารพนับถือท่านเป็นจำนวนมาก ลูกศิษย์โดยเฉพาะกลุ่มนายทหารในกองทัพเรือจึงได้ช่วยกันสร้างพิพิธภัณฑ์มณฑปแห่งนี้ขึ้น เพื่อรำลึกถึงคุณความดีและผลงานของท่าน ภายในยังมีตู้เก็บร่างของหลวงพ่อสำเนียงไว้ในโลงสีทอง ด้านหน้าโลงสีทอง มีหุ่นขี้ผึ้งขนาดเท่าองค์จริงของหลวงพ่อ มีตู้กระจกบรรจุพระพุทธรูปขนาดเล็กของสะสมของหล
นขี้ผึ้งขนาดเท่าองค์จริงของหลวงพ่อ มีตู้กระจกบรรจุพระพุทธรูปขนาดเล็กของสะสมของหลวงพ่อ มีมุมข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวของท่าน อัฐบริขารต่าง ๆ และตู้เก็บไม้เท้าของหลวงพ่อสำเนียง
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์ชื้น ภิรมย์เมือง 
* พระอาจารย์อ๊อด 
* พระอาจารย์ต่อม 
* พระครูสถาพรพุทธมนต์ (สุขิโต) พ.ศ. 2493–2531 
* พระครูพิทักษ์เวฬุวัน (สุภธมฺโม) พ.ศ. 2532–2540 
* พระครูไพศาลกิตติวรรณ (ศรีวรรณ) พ.ศ. 2543

อ้างอิง
วัดดอนพุทรา (จังหวัดนครปฐม)
วัดดอนพุทรา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนพุทรา อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัดประมาณ 31 ไร่ มีธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 92 ตารางวา

วัดดอนพุทราตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2496 สิ่งก่อสร้างที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร มีพระประธานประจำอุโบสถ 1 องค์ พร้อมพระโมคคัลลาน์ พระสารีบุตร
วัดดอนพุทรามีเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อแหยม ท่านจึงตัดสินใจกกลับมาอุปสมบทอีกครั้งที่วัดทุ่งผักกูด โดยมีพรพครูพรหมวิสุทธิ์ (วงษ์พรหมสโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ ขณะนั้นวัดดอนพุทรา ขาดเจ้าอาวาสดูแลวัด ด้วยคุณงามความดีและวัยวุฒิของท่านมีความเหมาะสม ในการดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ชาวบ้านจึงนิมนต์ หลวงพ่อแหยมขึ้นรับตำแหน่งเจ้าอาวาส แต่ท่านได้ตอบปฏิเสธ เนื่องจากท่านต้องการอยู่อย่างสันโดษ เพื่อปฏิบัติและบำเพ็ญเพียรทางจิต แต่ก็ต้านทานการร้องขอของชาวบ้านไม่ไหว ท่านจึงรับตำแหน่งรักษาการแทนเจ้าอาวาส โดยท่านดำรงตำแหน่งเพียง 2 ปี ก็มีเจ้าอาวาสเข้ามารับตำแหน่ง พระเครื่องของหลวงพ่อแหยม ทุกองค์ด้านหลังจะลงจารยันต์ครู "มิ" "นะ" "ทรหด" และ "นะ ขุนแผน" แต่ละองค์อาจจะมีอักขระย
ด้านหลังจะลงจารยันต์ครู "มิ" "นะ" "ทรหด" และ "นะ ขุนแผน" แต่ละองค์อาจจะมีอักขระยันต์อื่น ๆ ลงเพิ่มเติมด้วย พระพุทธเนื้อผงใบลาน
วัดสระสี่เหลี่ยม (จังหวัดนครปฐม)
วัดสระสี่เหลี่ยม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนรวก อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ประมาณ 11 ไร่ 46 ตารางวา

วัดสระสี่เหลี่ยมประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2379 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 เริ่มสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2370 โดยพระตาและประชาชนร่วมกันสร้างขึ้น วัดสระสี่เหลี่ยมเอานามของสระใหญ่ที่ขุดขึ้นมาช้านานเป็นชื่อวัด เชื่อว่าขุดมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าอู่ทอง โดยขุดสระเป็นรูปสี่เหลี่ยม สถานที่ตั้งเดิมของวัดตั้งอยู่บริเวณสระน้ำนี้แต่ภายหลังได้ย้ายที่ตั้งมาอยู่ในที่ตั้งปัจจุบัน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถทรงไทยประเพณี สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 ภายในประดิษฐาน พระพุทธมหาปุณณะ มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง มีพระพุทธรูปองค์หนึ่งที่สร้างโดยบรรหาร ศิลปอาชา ปูชนียวัตถุอื่น ได้แก่ หลวงพ่อแดง สร้างด้วยทองคำแต่สีออกสีแดง มีลักษณะศิลปะอู่ทอง วิหารหลังใหม่ตกแต่งด้วยไม้มะค่าท่อนเดียว ฐานแกะสลักด้วยหินอ่อน

รายนามเจ้าอาวาส
* พระตา พ.ศ. 2370–2400 
* พระอยู่ พ.ศ. 2400–2430 
* พระเอฟ พ.ศ. 2431–2441 
* พระเหล่ พ.ศ. 2448–2467 
* พระแร่ อ่อนแล พ.ศ. 2468–2492 
* พระจวง พ.ศ. 2493–2494 รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดสระสี่เหลี่ยม
* พระครูสุทธิวิมล พ.ศ. 2494–2552 
* พระครูวิชัยธรรมานุกูล (วันชัย ป.ธ.4) พ.ศ. 2552

อ้างอิง
วัดหนองศาลา (จังหวัดนครปฐม)
วัดหนองศาลา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งลูกนก อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 27 ไร่ 2 งาน 96 ตารางวา ปัจจุบันมีพระอธิการเชื้อ อธิปญฺโญ เป็นเจ้าอาวาส
หนองศาลา เป็นชื่อของหนองน้ำซึ่งอยู่ในหมู่ที่ 1 ตำบลทุ่งลูกนก เพราะมีนกนานาชนิดมาอาศัยอยู่บริเวณหนองน้ำนี้ และริมหนองน้ำมีผู้สร้างศาลาขึ้นมา สร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐาน ไว้เป็นที่พักสำหรับผู้จะไปนมัสการพระแท่นดงรัง ต่อมามีผู้คนอพยพมาอาศัยมากขึ้น จึงได้สร้างโรงเรียนขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2482 โดยสร้างจากไม้ไผ่และมุงหญ้าคา เรียกว่า โรงเรียนบ้านหนองศาลา ต่อมา พ.ศ. 2484 เกิดน้ำท่วมในหลายจังหวัด หลวงพ่อตาหวัดได้หนีน้ำมาจากวัดบางซอ จังหวัดสุพรรณบุรี มาจำวัดอยู่ ยายทิ่ม บุญวงศ์ และชาวบ้านจึงได้อาราธนาให้มาอยู่ที่นี่จนต่อมาเป็นสำนักสงฆ์ และย้ายโรงเรียนจากบ้านยายทิ่มมาตั้งที่นี่ ซึ่งเดิมทีพื้นที่ตั้งวัดนี้เป็นของยายเข็ม ซึ่งทางตะวันตกมีหนองน้ำ ต่อมายายเจื่อนได
่งเดิมทีพื้นที่ตั้งวัดนี้เป็นของยายเข็ม ซึ่งทางตะวันตกมีหนองน้ำ ต่อมายายเจื่อนได้ถวายที่ดินทางเหนือเพิ่ม พร้อมทั้งยายปิ่นได้ถวายที่ดินทางตะวันตกและใต้เพิ่ม ส่วนหนองน้ำทางตะวันตกของวัดเรียกว่า หนองช้างล้า วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2523
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อจักรเพชร ในสมัยพระอธิการเชื้อ อธิปญฺโญ ท่านได้สร้างไว้ และพระพุทธชินราชจำลองหน้าตักกว้าง 419 นิ้ว

รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงตาหวัด พ.ศ. 2484 
* พระอธิการบุญรอด อุตฺตโร พ.ศ. 2495–2510 
* หลวงพ่อโพธิ์ พ.ศ. 2510–2514 
* พระอธิการสี สุวีโร พ.ศ. 2517–2528 
* พระอธิการ ม.ร.ว.แสงนิล เขมสนฺโต พ.ศ. 2530–2537 
* พระอธิการเชื้อ อธิปญฺโญ พ.ศ. 2543

อ้างอิง
วัดปทุมทองสุทธาราม
วัดปทุมทองสุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยม่วง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 41 ไร่ 2 งาน 99 ตารางา

นายเรียบ ปาทอง ชาวบ้านหนองสะแก ได้ทำเรื่องขอตั้ง สำนักสงฆ์บ้านหนองสะแก จึงได้ไปนิมนต์พระสงวน นาคสโม มาดูแลพระสงฆ์ ต่อมาขอตั้งวัดจนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2501 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2516 ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2532
ในช่วงแรกที่ก่อตั้งวัดนั้นมีเพียงศาลาการเปรียญ 1 หลัง โบสถ์จำลอง 1 หลัง ต่อมาพระครูปทุมธาดา เจ้าอาวาสรูปแรก ได้บูรณะแและพัฒนาวัด ได้แก่ อุโบสถ 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 5 หลัง ฌาปนสถาน 1 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ และพระจตุภาคี

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูปทุมธาดา พ.ศ. 2502–2547 
* พระอธิการพนม ปริชาโน พ.ศ. 2548

อ้างอิง
วัดใหม่ชุมพล
วัดใหม่ชุมพล หรือ วัดใหม่ประชุมพล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งในตำบลนครหลวง อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดใหม่ชุมพล หรือชาวบ้านเรียกสั้น ๆ ว่า วัดใหม่ สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2153–2171 ตามคำบอกเล่า วัดสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าทรงธรรมเมื่อคราวเสด็จไปนมัสการพระพุทธบาทสระบุรี ในครั้งนั้นจำเป็นต้องมาทางเรือโดยอาศัยเส้นทางแม่น้ำเจ้าพระยาผ่านขึ้นมาทางแม่น้ำป่าสักและต้องพักแรมกลางทาง จึงสั่งให้ข้าราชบริพารไปสำรวจดูสถานที่สร้างพระตำหนักประทับพักแรมก่อนข้าราชบริพารได้สำรวจดูสถานที่แล้วเห็นว่าบริเวณที่ที่จัดนครหลวงในปัจจุบัน เป็นสถานที่สมควรและเหมาะสมที่จะสร้างพระตำหนักจึงโปรดเกล้าให้สร้างพระตำหนักเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงให้แก้ไขสถานที่พักอาศัยนี้ให้เป็นวัดขึ้นแล้วขนานนามว่า "วัดใหม่ประชุมพล" วัดนี้ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ. 2436 ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 5 แล
่ประชุมพล" วัดนี้ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ. 2436 ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 5 และได้ประกาศขึ้นทะเบียนในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 115 ตอนพิเศษ 37 ง วันที่ 19 พฤษภาคม 2541
ภายในวัดประกอบด้วยเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองฐานสูงเป็นประธานของวัด เป็นเจดีย์ที่มีรูปแบบที่สร้างในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง ภายในกรุของเจดีย์ฝาผนังตั้งแต่พื้นถึงเพดานเขียนเป็นลวดลายพุ่มข้าวบิณฑ์และรูปดวงดารา มีอุโบสถตั้งอยู่ทางด้านหน้าเจดีย์ประธานเป็นอาคารที่ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่บนรากฐานอาคารเดิม ส่วนวิหารสร้างอยู่ทางด้านทิศเหนือของวัด ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพเทพชุมนุมวิทยาธร พระประธานเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง นามว่า หลวงพ่อทรงธรรม

สมุดภาพ
Ayutthaya-Nakhon Luang - Wat Mai Chumphon (also Wat Mai Prachum Phon) วัดใหม่ชุมพล หรือ วัดใหม่ประชุมพล (2025) - img 08.jpg|หลวงพ่อทรงธรรม
Ayutthaya-Nakhon Luang - Wat Mai Chumphon (also Wat Mai Prachum Phon) วัดใหม่ชุมพล หรือ วัดใหม่ประชุมพล (2025) - img 01.jpg | เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง
Ayutthaya-Nakhon Luang - Wat Mai Chumphon (also Wat Mai Prachum Phon) วัดใหม่ชุมพล หรือ วัดใหม่ประชุมพล (2025) - img 03.jpg | พระอุโบสถ
Ayutthaya-Nakhon Luang - Wat Mai Chumphon (also Wat Mai Prachum Phon) วัดใหม่ชุมพล หรือ วัดใหม่ประชุมพล (2025) - img 15.jpg | จิตรกรรมฝาผนัง
Ayutthaya-Nakhon Luang - Wat Mai Chumphon (also Wat Mai Prachum Phon) วัดใหม่ชุมพล หรื
aya-Nakhon Luang - Wat Mai Chumphon (also Wat Mai Prachum Phon) วัดใหม่ชุมพล หรือ วัดใหม่ประชุมพล (2025) - img 16.jpg | จิตรกรรมฝาผนัง
Ayutthaya-Nakhon Luang - Wat Mai Chumphon (also Wat Mai Prachum Phon) วัดใหม่ชุมพล หรือ วัดใหม่ประชุมพล (2025) - img 17.jpg | จิตรกรรมฝาผนัง
Ayutthaya-Nakhon Luang - Wat Mai Chumphon (also Wat Mai Prachum Phon) วัดใหม่ชุมพล หรือ วัดใหม่ประชุมพล (2025) - img 22.jpg | ภายในวิหาร
วัดกุฏิบางเค็ม
วัดกุฏิบางเค็ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเค็ม อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี

สันนิษฐานกันว่าคือ วัดกาจับ เป็นวัดโบราณสมัยอยุธยาตอนปลาย หรือสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นซึ่งถูกกองทัพพม่าทำลาย ประชาชนได้ย้ายโบราณวัตถุบางอย่างมาสร้างวัดขึ้นใหม่ เป็นวัดกุฏินี้ จัดตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 ดำเนินการสร้างอุโบสถไม้สักแกะสลัก แกะสลักโดยนายระย่อมช่างเมืองเพชรบุรีทั้งหมดคนเดียว โดยนำไม้สักจากจังหวัดนครสวรรค์มาก่อสร้างในสมัยพระครูเกษมสุตคุณ (ชุ่ม) เป็นเจ้าอาวาส สร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2473
อุโบสถเป็นอาคารไม้ขนาด 7 ห้อง เชิงฝาเป็นคอนกรีต ปรุงฝาไม้เป็นแผงห้องละ 1 แผง แต่ละแผงแกะสลักภาพเรื่องทศชาติชาดก มหาเวสสันดรชาดก และไซอิ๋ว รวม 21 แผง หน้าบันสร้างเป็นมุขประเจิด ลายหน้าบันด้านหน้าแกะสลักเป็นรูปเงินตราพระมหามงกุฏ ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ส่วนด้านหลังเป็นรูปเงินตราในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โครงหลังคามีมุขประเจิดด้านหน้าและหลังละ 1 ชั้น ด้านข้างมีตับหลังคาปีกนกลาดลง 2 ชั้น เครื่องลำยองเป็นไม้แกะสลักลงรักปิดทอง ประดับกระจกปีกนกแผ่กว้างและลดต่ำลง มีลวดลายแกะสลักกันแดด เสาแปดเหลี่ยมรับเชิงชาย 32 ต้น เสามุขเป็นเสาเหลี่ยม 28 ต้น รวมทั้งสิ้น 60 ต้น

รายนามเจ้าอาวาส
รูปที่ 1 พระเทียน
รูปที่ 2 พระอธิการแฉ่ง พ.ศ.2415-2454

รูปที่ 3 พระครูเกษมสุตคุณ (หลวงพ่อชุ่ม เขโม) พ.ศ.2454-2505

รูปที่ 4 พระครูสุชาติเมธาจารย์(พระมหาหน ฐานกโร ปธ.4) พ.ศ. 2505-2513

รูปที่ 5 พระครูวิจิตรวัชรธรรม (ไพเราะ สิริภทฺโท) พ.ศ. 2513-2563

รูปที่ 6 พระอธิการระวี สุจิตฺโต พ.ศ.2564-2567

รูปปัจจุบัน พระจารึก ฉันทฺโก เป็นรักษาการเจ้าอาวาส

อ้างอิง
วัดโพธาวาส (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
วัดโพธาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาด อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดโพธาวาสตั้งเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2330 ในสมัยพระครูวิธูรธรรมสาสน์ หรือ หลวงพ่อกล่อม นันทะ ท่านเป็นพระเกจิอาจารย์ผู้ทรงวิทยาคม มีชื่อเสียงโด่งดังรูปหนึ่งของภาคใต้ เป็นพระนักพัฒนา ทำนุบำรุงและปฏิสังขรณ์วัดให้เจริญรุ่งเรืองอยู่เสมอ และมีชื่อเสียงโด่งดังมากเรื่องเรือแข่งในงานประจำปีของ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ที่เรียกว่า งานชักพระ ซึ่งจะมีการแข่งขันเรือยาวกัน วัตถุมงคลของท่านส่วนใหญ่ท่านจะสร้างตะกรุดและสาลิกาลิ้นทอง ที่มีพุทธคุณเข้มขลังในด้านอยู่ยงคงกระพัน
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9.30 เมตร ยาว 12.90 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2477 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 71 นิ้ว สูง 80 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2462 วิหารกว้าง 6.20 เมตร ยาว 6.20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2470 ศาลาการเปรียญ กว้าง 12.90 เมตร ยาว 33.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารไม้ 7 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง และตึก 2 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 8.30 เมตร ยาว 11.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

อ้างอิง
กูซีอายัม
กูซีอายัม ( ) หรือ อายัมมาซักกูซี ( ) เป็นอาหารพื้นเมืองในรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ซึ่งมีส่วนผสมหลักคือไก่ เมนูนี้มักเสิร์ฟในงานเฉลิมฉลองและพิธีทางศาสนาในรัฐกลันตัน โดยมีรสชาติหวานมันเป็นเอกลักษณ์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Kuzi ayam| iCookAsia
วัดสระศรี
วัดสระศรี เป็นวัดที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของวัดมหาธาตุ และเป็นโบราณสถานสำคัญตั้งอยู่บนเกาะกลางน้ำขนาดใหญ่ ชื่อว่า ตระพังตระกวน ในเขตอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย

ประวัติ
วัดสระศรีไม่ปรากฏชื่อวัดสระศรีในหลักฐานด้านเอกสารและศิลาจารึก ได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 75 วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2498 ต่อมามีการขุดแต่งและบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2496–2498 บูรณะต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2508 และบูรณะต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2525
โบราณสถาน
กลุ่มโบราณสถานประกอบด้วย เจดีย์ประธานทรงกลมแบบลังกาขนาดใหญ่ รูปทรงสมบูรณ์ถึงยอดมีฐานชั้นล่างรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ยกพื้นสูงเป็นฐานทักษิณและมีระเบียงคดอยู่โดยรอบฐานซึ่งเชื่อว่าเคยมีแถวพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ ฐานกว้างยาวด้านละ 17.20 เมตร ก่อด้วยอิฐ

พระวิหาร อยู่ด้านหน้าหรือตะวันออกของเจดีย์ประธาน มีพระพุทธรูปปูนปั้นประดิษฐานที่ฐานชุกชี วิหารกว้าง 16 เมตร ยาว 31 เมตร เจดีย์ขนาดเล็กแบบศรีวิชัยผสมลังกา มีซุ้มพระพุทธรูปอยู่ทั้ง 4 ทิศ สภาพสมบูรณ์ ก่อด้วยอิฐ ฐานกว้างด้านละ 4 เมตร ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเจดีย์ประธาน มีฐานเจดีย์รายขนาดเล็ก 5 องค์
พระอุโบสถ ตั้งอยู่บนเกาะขนาดเล็กกลางน้ำด้านทิศตะวันออกของเกาะที่ตั้งกลุ่มโบราณสถานใหญ่ โดยมีสะพานไม้ข้ามต่อถึงกันได้ พระอุโบสถมีขนาดกว้างยาวด้านละ 10 เมตร มีเสมาหินปักโดยรอบ ที่พระอุโบสถตั้งอยู่กลางน้ำเพราะเป็นความเชื่อถือแบบพระพุทธศาสนาที่ใช้น้ำในความหมายของความบริสุทธิ์ของขอบเขตที่กันไว้เป็นเขตสำหรับให้พระสงฆ์ทำสังฆกรรม เรียกว่า นทีสีมา ซึ่งเป็นคตินิยมหนึ่งของลังกา ลักษณะอาคารน่าจะเป็นอาคารโถง และสระน้ำขนาดใหญ่หรือที่เรียกว่า ตระพังตระกวน เป็นสระน้ำขนาดพื้นที่ประมาณ 70 ไร่เศษ

อ้างอิง
วัดพระพุทธไสยาสน์
วัดพระพุทธไสยาสน์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี

วัดพระพุทธไสยาสน์ สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ข้อมูลกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2200 มีพระพุทธไสยาสน์ขนาดใหญ่ ยาวประมาณ 43 เมตร ซึ่งมีประวัติว่าเดิมสร้างไว้กลางแจ้ง
วัดแห่งนี้ได้ถูกปล่อยทิ้งจนกลายเป็นวัดร้างจนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงทอดพระเนตรเห็นองค์พระนอนที่ทรุดโทรมมากจึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างหลังคาสังกะสีคลุมไว้ ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการสร้างหลังคากระเบื้องคลุมองค์พระนอนไว้และกลายเป็นวิหารพระพุทธไสยาสน์ดังที่เห็นในปัจจุบัน ในการบูรณะองค์พระนอนเมื่อ พ.ศ. 2540 พบอุโมงค์ภายในองค์พระ มีโบราณวัตถุอยู่เป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่เป็นพระพุทธรูปทำจากวัสดุตาง ๆ ได้แก่ สำริด ดินเผา ปูนปั้น หินทราย และไม้บุเงิน ส่วนใหญ่เป็นพระพุทธรูปแบบศิลปะอยุธยาตอนปลาย
จุดเด่นของพระนอนองค์นี้ที่แตกต่างจากที่อื่นกล่าวคือ ที่เศียรขององค์พระมีหมอนบรรทมรูปดอกบัวรองพระเศียรอยู่สองก้อน องค์พระพุทธรูปนอนประทับในอิริยาบถตะแคงขวา พระเศียรหันไปทางทิศตะวันตก เป็นพระนอนที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ในประเทศไทย

อ้างอิง
วัดสมุทรโคดม
วัดสมุทรโคดม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแหลมผักเบี้ย อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี

วัดสมุทรโคดมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2415 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2541
โบราณสถานที่สำคัญ คือ เจดีย์รายย่อมุมไม้สิบสองจำนวน 2 องค์ และเสมาหินทราย 2 กลุ่ม กลุ่มหนึ่งเป็นเสมาแบบเรียบตกแต่งด้วยเส้นโค้ง สภาพผุกร่อนมากมีที่สมบูรณ์เพียง 1 ชิ้น อีกกลุ่มเป็นเสมาหินทรายแดงขนาดเล็กสลักลวดลายจำนวน 6 ชิ้นลักษณะเป็นเสมาที่ส่วนบนกว้างยอดแหลม แล้วเรียวคอดลงไปเป็นเอวเสมาเป็นรูปตัวเหงา และตัดตรงลงไปเป็นขอบสี่เหลี่ยม (แท่น) ตัวเสมาสลักเป็นสันตรงกลางมีเส้นโค้งออกไปตามแนวขอบทั้งสองด้าน ทำให้เกิดรูปคล้ายปอดแฝด ส่วนบนตรงกลาง และตรงส่วนแนวสามเหลี่ยมที่ท้องเสมา สลักลายประจำยาม ที่ขอบแท่นสลักเป็นเส้นขอบลึกโดยรอบ

อ้างอิง
วัดถ้ำพระพุทธไสยาสน์
วัดถ้ำพระพุทธไสยาสน์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลค้อเขียว อำเภอวาริชภูมิ จังหวัดสกลนคร ปัจจุบันมีพระมหาศักดิ์ชาย อมโร เป็นเจ้าอาวาส
วัดถ้ำพระพุทธไสยาสน์หรือชาวบ้านรู้จักกันในชื่อ วัดถ้ำพระทอง หรือ วัดถ้ำพระนอน เป็นวัดที่ตั้งอยู่บนเนินเขาโดยบริเวณถ้ำมีลักษณะนำเพิงหินมาดัดแปลงก่อสร้างเพิ่มเติมเป็นศาลาการเปรียญ วัดสร้างก่อน พ.ศ. 2484 ที่ดินของวัดเป็นที่ดินวนอุทยานภูพาน ในอดีตเคยเป็นวัดที่มีความเจริญรุ่งเรือง เนื่องจากมีหลักฐานที่มีอยู่หลายสิ่ง เป็นต้นว่า พระพุทธรูปปางต่าง ๆ ที่แกะสลักด้วยหินบริเวณผนังถ้ำ ซึ่งปัจจุบันได้ถูกทำลายไป คงเหลือให้เห็นเพียงองค์เดียว นอกจากนี้ยังมีศิลาจารึกซึ่งเมื่อหลายปีที่ผ่านมา ได้มีผู้เชี่ยวชาญมาอ่านและได้แปลพอได้ใจความว่า พุทธศตวรรษที่ 16 เดือนยี่ ปีมะโรง สถานที่นี้เคยเป็นที่ประชุมของคณะสงฆ์ 31 คณะ
วัดถ้ำพระพุทธไสยาสน์ มีโบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปแกะสลักด้วยหินบนผนัง ศิลาจารึกอักษรโบราณ พระพุทธไสยาสน์ พระนาคปรก พระพุทธรูปเก่าแก่ อาคารเสนาสนะได้แก่ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ โรงย้อม โรงครัว ศาลาเอนกประสงค์ เรือนรับรองผู้มาแสวงบุญ ถังเก็บน้ำฝน ซึ่งปัจจุบันท่านเจ้าอาวาสท่านได้เก็บไว้ในพระธาตุหิน เนื่องจากมีคนมาขโมยวัตถุโบราณไปหลายชิ้น

อ้างอิง