SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดเกษมบำรุง
วัดเกษมบำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางงอน อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดเกษมบำรุง เดิมมีชื่อว่า วัดโคกพร้าว ตามตำนานกล่าวกันว่ามีตาปะขาว (ผู้มีวิชาอาคม ถือศีล นุ่งขาวห่มขาว) เป็นผู้สร้างวัดขึ้น แต่ไม่ทราบหลักฐานที่แน่นอนว่าสร้างขึ้นเมื่อใด ต่อมาเมื่อมีชาวบ้านเข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณนี้จนกลายเป็นหมู่บ้าน มีชื่อเรียกกันทั่วไปว่า "หมู่บ้านขอ-นาย" ภายหลังเพี้ยนไปเป็น ขนาย ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น วัดขนาย ตามชื่อหมู่บ้านไปด้วย วัดขนายขึ้นทะเบียนเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2388 จนได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดเกษมบำรุง" ตามชื่อเจ้าอาวาสพระครูเกษมจิตตาภิรักษ์ หรือพ่อหลวงล้านซี่งเป็นพระเกจิอาจารย์ ที่พุทธศาสนิกชนให้ความนับถือเลื่อมใสศรัทธา แต่ชาวบ้านในละแวกนั้นก็ยังคงติดปากเรียก
่พุทธศาสนิกชนให้ความนับถือเลื่อมใสศรัทธา แต่ชาวบ้านในละแวกนั้นก็ยังคงติดปากเรียกกันว่าวัดขนาย อยู่เช่นเดิม
วัตถุมงคลและเครื่องรางของหลวงพ่อล้านโด่งดังไปไกลทั่วประเทศ โดยเฉพาะตะกรุดผานไถและผ้ายันต์กันโจร

อ้างอิง
ฮัทรา
ฮัทรา ( , ; ( ); ) เป็นนครอาหรับโบราณในเมโสโปเตเมียตอนบนในพื้นที่ทางตะวันออกของเขตผู้ว่าการนิเนเวห์ ประเทศอิรักในปัจจุบัน ซากของนครอยู่ทางตะวันตกเแียงเหนิอของแบกแดด และทางตะวันตกเฉียงใต้ของโมซุล ถือเป็นอหล่งโราณคดีจากจักรวรรดิพาร์เธียที่มีมากที่สุดเท่าที่ทราบจนถึงปัจจุบัน

ฮัทราเป็นเมืองกองคาราวานล้อมรอบด้วยป้อมแข็งแกร่ง และเมืองหลวงของอาณาจักรฮัทราขนาดเล็กของชาวอาหรับที่ตั้งอยู่ระหว่างจักรวรรดิโรมันกับพาร์เธีย/ซาเซเนียน ฮัทราเจริญรุ่งเรืองในคริสต์ศตวรรษที่ 2 และถูกทำลายกับถูกทิ้งร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ซากของนครถูกค้นพบในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ชื่อ
ในภาษาอาหรับ ฮัทราเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ( ) ปรากฎในจารึกภาษาแอราเมอิกฮัทราเป็น ( , ระบุเสียงเป็น: ) อาจหมายถึง "ล้อมรอบ, รั้วกั้น, รั้วต้นไม้" ในภาษาซีรีแอกมักบันทึกในรูปพหุพจน์ Ḥaṭrē ในผลงานของชาวโรมันบันทึกตามภาษากรีกเป็น Átra และภาษาละตินว่า และ

วิหารชามัช มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการตามจารึกภาษาแอราเมอิกฮัทราว่า Beit ʾElāhāʾ "บ้านของพระเจ้า" นครนี้ได้รับการบันทึกบนเหรียญเป็น "ส่วนปิดล้อมแห่งชามัช" (ḥtrʾ d-šmš )

อ้างอิง
อ่านเพิ่ม
* 
* Beyer, Klaus (1998). Die aramäischen Inschriften aus Assur, Hatra und dem übrigen Ostmesopotamien (datiert 44 v. Chr. bis 238 n. Chr.) [The Aramaic inscriptions from Assur, Hatra and the rest of Eastern Mesopotamia (dated 44 BC to 238 AD)]. Göttingen: Vandenhoeck und Ruprecht, .
* Dirven, Lucinda (ed.) (2013). Hatra. Politics, Culture and Religion between Parthia and Rome. Stuttgart: Franz Steiner, .
* Sommer, Michael (2003). Hatra. Geschichte und Kultur einer Karawanenstadt im römisch-parthischen Mesopotamien [Hatra. History and culture of a caravan city in Roman-Parthian Mesopotamia]. Mainz: Zabern, .
* Vattioni, Francesco (1
n city in Roman-Parthian Mesopotamia]. Mainz: Zabern, .
* Vattioni, Francesco (1981). Le iscrizioni di Ḥatra [The inscriptions of Hatra]. Napoli: Istituto Universitario Orientale di Napoli.
* Vattioni, Francesco (1994). Hatra. Napoli: Istituto Universitario Orientale di Napoli.
แหล่งข้อมูลอื่น

* Between Rome and Parthia: The Desert City of Hatra
* 
* 
* 
* BBC Chronicle "Lost Kings of the Desert"
* Italian Archaeological Expedition at Hatra
* Iraqi forces seize ancient UNESCO site of Hatra from Islamic State as jihadis execute Mosul civilians
ติเลาราโกฏ
ติเลาราโกฏ ( ; Tilaurakot) เป็นย่านและแหล่งโบราณคดีในเทศบาลกบิลพัสดุ์ อำเภอกบิลพัสดุ์ จังหวัดลุมพินี ทางตอนใต้ของประเทศเนปาล อดีตพื้นที่คณะกรรมการพัฒนาหมู่บ้าน มีประชากรตามสำมะโนปี 1991 อยู่ที่ 5684 คน 944 หชังคาเรือน ติเลาราโกฏตั้งอยู่บนฝั่งของแม่น้ำพนาคงคา 
 ตั้งอยู่ห่างไป จากมายาเทวีมหามนเทียรในลุมพินีวัน และ ทางใต้ของนิคาลีสาคร

เป็นที่ตั้งข้อสันนิษฐานว่าติเลาราโกฏอาจเป็นนครโบราณกบิลพัสดุ์ในสมัยศากยะ ที่ซึ่งมีความสำคัญในพุทธประวัติของพระโคตมพุทธเจ้า รัฐบาลเนปาลขึ้นทะเบียนแหล่งโบราณคดีที่ติเลาราโกฏเป็นแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นกับยูเนสโกในปี 1996 ในชื่อ ติเลาราโกฏ ซากโบราณคดีของอดีตอาณาจักรโบราณศกายะ
ปุษปคิริวิหาร
ปุษปคิริ (โอริยา: ପୁଷ୍ପଗିରି) เป็นมหาวิหารพุทธโบราณตั้งอยู่บนเนินเขาลางคุริ ในอำเภอยาชปุระ รัฐโอฑิศา ประเทศอินเดีย ปรากฏหลักฐานการกล่าวถึงในบันทึกของภิกษุเสวียนจั้ง ( ) และในเอกสารทางประวัติศาสตร์อื่น ๆ แหล่งโบราณคดีที่ปุษปคิริประกอบด้วยสิ่งปลูกสร้างมากมาย ตลอดจนสถูป โบราณวัตถุ และประติมากรรม การขุดค้นบนเขาลางคุริระหว่างปี 1996-2006 นำไปสู่การค้นพบหลักฐานจารึกที่บรรยายแหล่งนี้ว่ามีชื่อ ปุษฺป สภรฺ คิริย จึงเชื่อว่าเป็นสถานที่เดียวกับปุษปคิริวิหารในบันทึกโบราณ ปัจจุบันแหล่งโบราณคดีที่ลางคุริเปิดเป็นสถานที่ท่องเที่ยว และถือเป็นสถานที่ในการศึกษาค้นคว้าทางโบราณคดี
การที่ภิกษุเสียนจ้างเดินทางจาริกมาที่นี่ในอดีตบ่งบอกว่าปุษปคิริเป็นพุทธศาสนสถานสำคัญในอินเดียโบราณ และเชื่อว่าเป็นแหล่งศึกษาศาสนาพุทธที่สำคัญ เช่นเดียวกับทั้งนาลันทา, วิกรมศิลา, โอทันตปุรี, ตักษศิลา และ วัลลภี มียุคสมัยรุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 3-11 ในบันทึกของภิกษุเสวียนจ้าง บรรยายไว้ว่าได้เดินทางมายังสังฆารามนามว่า Pu-se-p'o-k'i-li ตั้งอยู่ทางใต้ของอินเดีย นักวิชาการเช่น สตานีสลัส ยูเลียน และ ซามูเอล บีล ฟื้นสภาพการจัดเรียงชื่อจาก Pu-se-po-k'i-li ว่าตรงกับ "ปุษปคิริ" ซึ่งตั้งอยู่ในดินแดน โอตะ หรือ "อุทระ" ซึ่งตรงกับอาณาจักรโอทระ ปัจจุบันคือรัฐโอริสาในประเทศอินเดีย

อ้างอิง
โอฮานา
โอฮานา ( ) เป็นคำภาษาฮาวายที่มีความหมายว่า "ครอบครัว" (มีความหมายที่ครอบคลุมถึงการเป็นครอบครัวทางสายเลือด การรับเลี้ยง หรือการเป็นครอบครัวโดยสมัครใจ) คำนี้เป็นคำร่วมเชื้อสายกับคำในภาษามาวรีว่า ที่มีความหมายว่า "รัง" รากศัพท์ หมายถึงรากหรือหัวของ หรือเผือก (อาหารหลักในฮาวาย) ซึ่งชาวฮาวายพื้นเมืองถือว่าเป็นบรรพบุรุษทางจักรวาลวิทยา

ในภาษาเฉพาะวงการอสังหาริมทรัพย์ของฮาวายร่วมสมัย คำว่า " unit" เป็นห้องชุดรอง (secondary suite) ประเภทหนึ่ง เป็นส่วนหนึ่งของบ้านหรือโครงสร้างแยกบนพื้นที่เดียวกัน ซึ่งอาจเป็นที่อยู่ของเครือญาติ แต่ไม่สามารถให้เช่าแก่บุคคลทั่วไปได้

ในวัฒนธรรมประชานิยม
คำว่า "โอฮานา" ถูกอ้างถึงในภาพยนตร์ของดิสนีย์เมื่อ ค.ศ. 2002 เรื่อง ลีโล่ แอนด์ สติทช์ อะโลฮ่า..เพื่อนฮาข้ามจักรวาล (Lilo & Stitch) และถูกอ้างถึงตลอดแฟรนไชส์ ("โอฮานาแปลว่าครอบครัว ครอบครัวแปลว่าเราจะไม่ทอดทิ้งใครเด็ดขาด-หรือลืมกัน")

อ้างอิง

บรรณานุกรม
* 
* City & County of Honolulu 2003. Land Use Ordinance
* 
* 
*
วัดเจริญศรีสุข (จังหวัดชัยภูมิ)
วัดเจริญศรีสุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านกอก อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 1 งาน 14 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 182

วัดเจริญศรีสุขสร้างขึ้นเมื่อใด ไม่มีประวัติ เมื่อมีการบวชชาวบ้านจะทำสิมไว้กลางน้ำ ชาวบ้านโนนทองเรียกว่าหนองสิม จนถึงปัจจุบัน แต่สิมในตอนนี้ก็ไม่มีแล้ว ต่อมาได้สร้างโบสถ์ขึ้นมาภายในวัด สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2435 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 6.20 เมตร ยาว 13 เมตร
อุโบสถหลังใหม่ของวัดสร้างขึ้นมาแทนอุโบสถหลังเดิมที่มีขนาดเล็กและเริ่มทรุมโทรม วางศิลาฤกษ์เมื่อ พ.ศ. 2543 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2560 ได้รับวิสุงคามสีมาเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2560 ฉลองอุโบสถเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ถึง 2 มกราคม พ.ศ. 2561

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง 16.20 เมตร ยาว 13 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2435 เป็นอาคารคอนกรีต ศาลาการเปรียญ กว้าง 13 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารคอนกรีต 2 ชั้น และกุฏิสงฆ์ 1 หลังเป็นอาคารไม้
รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงปู่ค่อม
* หลวงปู่หำ เมื่อราว พ.ศ. 2452
* หลวงปู่คำ พ.ศ. 2472
* พระสิงห์ มาภักดี พ.ศ. 2480
* พระถิน โอภาโส (สุขสิงห์) พ.ศ. 2481
* พระเปรี้ยง ปัญญาปสุทธิโต พ.ศ. 2482–2494
* พระรัง ธิติญาโณ (สังข์ทอง) พ.ศ. 2495–2506
* พระสุรศักดิ์ พุทธธรรมโม (โฮตา) พ.ศ. 2507–2513
* พระอธิการรื่น มุนิจโร (เดชวัน) พ.ศ.2518–2556
* พระมหาบุญทัน ธีรงฺกุโร (จำปาทอง) พ.ศ. 2557– ปัจจุบัน

อ้างอิง
ฟาสต์ฟูดเนชัน
ฟาสต์ฟูดเนชัน: เดอะดาร์กไซด์ออฟดิออล-อเมริกันมีล ( ) เป็นหนังสือที่เขียนขึ้นใน ค.ศ. 2001 โดยอีริก ชโลสเซอร์ ตีพิมพ์ครั้งแรกโดย Rolling Stone ใน ค.ศ. 1999 หนังสือนี้ถูกเทียบกับเดอะจังเกิล นวนิยายแนว muckraking ใน ค.ศ. 1906 โดยอัปตัน ซินแคลร์ หนังสือนี้นำไปดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ใน ค.ศ. 2006 ที่กำกับโดย Richard Linklater
ภูมิหลัง
Rolling Stone ขอให้ชโลสเซอร์เขียนบทความเกี่ยวกับอเมริกาผ่านฟาสต์ฟูดใน ค.ศ. 1997 หลังอ่านบทความของเขาเกี่ยวกับผู้อพยพใน Atlantic Monthly เขาใช้เวลาเกือบสามปีในการค้นคว้าเกี่ยวกับอุตสาหกรรมอาหารฟาสต์ฟูด ตั้งแต่โรงฆ่าสัตว์และโรงงานบรรจุหีบห่อที่ผลิตเบอร์เกอร์ ไปจนถึงคนงานค่าจ้างขั้นต่ำที่ปรุงเบอร์เกอร์ ไปจนถึงโฆษณาโทรทัศน์ที่ล่อใจให้เด็ก ๆ กินเบอร์เกอร์ด้วยของเล่นราคาถูกและสนามเด็กเล่นสีสันสดใส ประสบการณ์ดังกล่าวทำให้เขาโกรธและตกใจมาก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอืน่
* Presentation by Schlosser on Fast Food Nation at the 92nd Street Y, May 31, 2001, C-SPAN
* Audio Interview with The New York Times
เอลซาเกต
เอลซาเกต ( ; มาจากคำว่า เอลซา และคำต่อท้ายด้วย -gate ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาว) เป็นข้อพิพาทเกี่ยวกับวิดีโอบนยูทูบและยูทูบคิดส์ที่ระบุว่า "เหมาะสำหรับเด็ก" แต่มีเนื้อหาที่ถือว่าไม่เหมาะสมสำหรับเด็ก วิดีโอเหล่านี้มักมีตัวละครในจินตนาการจากสื่อที่เน้นครอบครัว บางครั้งข้ามฝั่งกัน โดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย เรื่องนี้ยังรวมถึงช่องที่เน้นไปที่เด็กในชีวิตจริง เช่น Toy Freaks ซึ่งทำให้เกิดความกังวลเกี่ยวกับการทารุณกรรมเด็กที่อาจเกิดขึ้น
วิดีโอส่วนใหญ่ในหมวดหมู่นี้สร้างขึ้นโดยใช้การแสดงสดหรือแฟลชแอนิเมชัน แต่บางส่วนใช้เคลย์เมชันหรือภาพที่สร้างด้วยคอมพิวเตอร์ บางครั้งวิดีโอจะถูกแท็กด้วยวิธีที่หลีกเลี่ยงอัลกอริทึมความปลอดภัยของเด็กของยูทูบ และบางส่วนปรากฏบนยูทูบคิดส์ วิดีโอเหล่านี้ตรวจสอบยากเนื่องจากยูทูบมีเนื้อหาจำนวนมาก ในการดึงดูดผลการค้นหาและดึงดูดความสนใจจากผู้ใช้ ชื่อและคำอธิบายของวิดีโอจึงใช้ชื่อของตัวละครในจินตนาการ รวมถึงคำหลัก เช่น "การศึกษา" "เรียนรู้สี" และ "เพลงกล่อมเด็ก" นอกจากนี้ วิดีโอยังรวมโฆษณาที่ลงโดยอัตโนมัติ ทำให้วิดีโอเหล่านี้สร้างรายได้ให้กับเจ้าของวิดีโอและยูทูบ
ประชาชนเริ่มตระหนักรู้ถึงปรากฏการณ์นี้มากขึ้นในช่วงปลาย ค.ศ. 2017 หลังจากสื่อต่าง ๆ หลายแห่งรายงานเกี่ยวกับความปลอดภัยของเด็กบนยูทูบในปีนั้น ทางยูทูบจึงได้นำแนวทางที่เข้มงวดยิ่งขึ้นเกี่ยวกับเนื้อหาสำหรับเด็กมาใช้ ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน แพลตฟอร์มได้ลบช่องและวิดีโอที่อยู่ในหมวดหมู่เอลซาเกตออกไป รวมถึงวิดีโอที่ไม่เหมาะสมอื่น ๆ จำนวนมากหรือความคิดเห็นของผู้ใช้ที่เกี่ยวข้องกับเด็ก แม้ว่าความพยายามเหล่านี้ตั้งใจลบล้างแพลตฟอร์มสื่อที่เกี่ยวข้องกับเอลซาเกต จะจำกัดเนื้อหาที่เก่ากว่าไปมาก แต่ใน ค.ศ. 2020 วิดีโอและช่องที่มีลักษณะคล้ายกันยังคงเข้าถึงเด็ก ๆ ได้อย่างแพร่หลายบนยูทูบ (ครั้งนี้ใช้เกมวิดีโอซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่เด็ก ๆ)

ดูเพิ่ม
* 
* สมองเน่า
* Child Online Protection Act (COPA) และ Children's Online Privacy Protection Act (COPPA)
* เอไอสล็อป
* 
* คอนเทนต์ฟาร์ม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
ยากูชิจิ
ยากูชิจิ หรือ วัดยากูชิ ( ) เป็นหนึ่งในวัดพุทธเก่าแก่และมีชื่อเสียงที่สุดในญี่ปุ่น คือวัดพุทธมหายานนิกายโฮสโซ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 680 ในยุคอาซูกะ เป็นหนึ่งในวัดใหญ่ทั้งเจ็ดแห่งนันโตที่ตั้งอยู่ในเมืองนาระ และเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญที่ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในนาม "อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณ" เมื่อ พ.ศ. 2541 มรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก

วัตถุบูชาหลักของวัดคือ "ยาคุชิ เนียวไร" หรือ พระไภษัชยคุรุ และเป็นที่มาของชื่อวัด

ประมวลภาพ

File:Yakushiji Nara03s3s4350.jpg|วิหาร (คนโด)
File:YAKUSHI light up.jpg|ยากูชิจิตอนกลางคืน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Toshodaii Temple, from The Official Nara Travel Guide 
* Toshodaiji Temple Guide GoJapanGo
มัสยิดมุฮัมมัด อัลอะมีน (โอมาน)
มัสยิดมุฮัมมัด อัลอะมีน ( ) บางครั้งเรียกเป็นมัสยิด Bahwan ตามนักการเงินส่วนบุคคล ตั้งอยู่ในเบาชัร ประเทศโอมาน มัสยิดเปิดใช้งานใน ค.ศ. 2014
การก่อสร้าง
มัสยิดมุฮัมมัด อัลอะมีนเป็นมัสยิดที่สร้างด้วยหินอ่อน ตั้งอยู่ริมทางด่วนสายใต้ บนความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 62.5 เมตรในประเทศโอมาน การก่อสร้างมัสยิดเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 2008 และแล้วเสร็จใน ค.ศ. 2014 กิจกรรมการก่อสร้างได้รวบรวมนักออกแบบ วัสดุ เทคโนโลยี ศิลปิน และผู้จัดหาจากอิหร่าน อิตาลี เยอรมนี ออสเตรีย อินเดีย และสหราชอาณาจักร มัสยิดตั้งอยู่บนพื้นที่ 20,300 ตารางเมตร ห้องละหมาดหลักมีพื้นที่ 1,616 ตารางเมตร และสามารถรองรับผู้คนได้ 2,100 คน โคมระย้าในห้องละหมาดหลักสูง 11 เมตร ส่วนในห้องละหมาดสตรีสูง 4.5 เมตร และตกแต่งด้วยการชุบทอง 24 กะรัตและคริสตัลสวารอฟสกี มัสยิดแห่งนี้มีพื้นที่ผลงานศิลปะแกะสลักด้วยมือบนหินในรูปแบบลวดลายอิสลามและอักษรปร
ัสยิดแห่งนี้มีพื้นที่ผลงานศิลปะแกะสลักด้วยมือบนหินในรูปแบบลวดลายอิสลามและอักษรประดิษฐ์รวม 3,000 ตารางเมตร
อุลุธพะนิ
อุลุธพะนิ (อักษรโรมัน: Ululudhvani) เป็นธรรมเนียมในประเทศอินเดียแถบรัฐอัสสัม, เบงกอล, โอฑิศา, เกรละ และ ทมิฬนาฑู ที่ซึ่งระหว่างพิธีสมรสหรือเทศกาลอื่น สตรีจะทำการร้องโหยหวน (ululate) เพื่อเก็นสัญลักษณ์ถึงความอุดมสมบูรณ์และความเจริญรุ่งเรือง นิยมทำเช่นกันระหว่างเทศกาลทุรคาบูชาและกาลีบูชา

อ้างอิง
บางกอกไพรด์
เทศกาลบางกอกไพรด์ ( ) เป็นงานประจำปีที่จัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองชีวิตของบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ เช่น หญิงรักร่วมเพศ เกย์ คนรักร่วมสองเพศ คนข้ามเพศ และเควียร์ ในประเทศไทย เทศกาลนี้จะสิ้นสุดลงด้วยการเดินขบวนไพรด์พาเรดที่ถนนสีลมในเดือนมิถุนายน จัดร่วมกันโดยกลุ่มนฤมิตไพรด์ กรุงเทพมหานคร และกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

ประวัติ
การเฉลิมฉลองความภาคภูมิใจของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศไทยจัดขึ้นครั้งแรกในชื่องาน บางกอก เกย์ เฟสติวัล ( ) ในช่วงสุดสัปดาห์ของวันฮาโลวีน ในปี พ.ศ. 2542
ในปี พ.ศ. 2565 มีการจัดงาน บางกอกนฤมิตไพรด์ 2022 เป็นการเดินขบวนไพรด์พาเรดอย่างเป็นทางการครั้งแรกในประเทศไทยนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 ซึ่งก่อตั้งโดย อรรณว์ ชุมาพร และได้รับการสนับสนุนจากชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร

ต่อมาเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2566 พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ หัวหน้าพรรคก้าวไกลในขณะนั้น และ แพทองธาร ชินวัตร หัวหน้าครอบครัวเพื่อไทยในขณะนั้น เข้าร่วมขบวนไพรด์พาเรด

ต่อมาในปี พ.ศ. 2567 เศรษฐา ทวีสิน เป็นนายกรัฐมนตรีไทยคนแรกที่เข้าร่วมเทศกาลนี้
จากการออกพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ 24) พ.ศ. 2567 หรือพระราชบัญญัติสมรสเท่าเทียม เป็นการรับรองการสมรสเพศเดียวกันในไทยอย่างถูกกฎหมาย โดยมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2568 กลุ่มนฤมิตไพรด์จึงจัดพิธีสมรสเพศเดียวกันขึ้นที่สยามพารากอน

การเดินขบวนครั้งต่อไปคาดว่าจะจัดขึ้นในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2568

อ้างอิง
สมภาพนิยม
สมภาพนิยม หรือ สมภาคนิยม ( ; หรือเรียกอีกอย่างว่า equalitarianism) เป็นสำนักคิดหนึ่งในปรัชญาการเมืองที่สร้างขึ้นจากแนวคิดเรื่องความเสมอภาคทางสังคม โดยให้ความสำคัญกับทุกคน หลักคำสอนเรื่องความเสมอภาคโดยทั่วไปมีลักษณะเฉพาะตามแนวคิดที่ว่ามนุษย์ทุกคนเท่าเทียมกันในคุณค่าพื้นฐานหรือสถานะทางศีลธรรม ดังนั้นทุกคนจึงควรได้รับสิทธิและการปฏิบัติเท่าเทียมกันภายใต้กฎหมาย แนวคิดเรื่องสมภาพนิยมได้สนับสนุนการเคลื่อนไหวทางสังคมสมัยใหม่มากมาย ตั้งแต่ยุคเรืองปัญญา สตรีนิยม สิทธิพลเมือง และสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ สมภาพนิยมเป็นรากฐานของการเมืองฝ่ายซ้าย

อ้างอิง
วัดเวียงไชยปราการ
วัดเวียงไชยปราการ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ข่า อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่
วัดเวียงไชยปราการ หรือ วัดเวียงไชย เป็นวัดโบราณ เล่ากันว่าสร้างขึ้นโดยพระเจ้าพรหมมหาราช ซึ่งหลังจากที่พระองค์ได้ทรงกอบกู้อิสรภาพจากขอมและได้ยึดเมืองเชียงแสนคืนมาได้ แล้วจึงทรงมอบให้พระราชบิดาปกครองเมืองเชียงแสน ส่วนพระองค์ก็ยกไพร่พลเสนาส่วนหนึ่งไปสร้างเมืองใหม่ คือ เมืองไชยปราการราชธานี หลังจากนั้นพระองค์จึงทรงสร้างวัดนี้ขึ้น จน พ.ศ. 2516 ศรัทธาบ้านป่ารวก ตำบลปงตำ อำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่ ได้เข้ามาตั้งหลักปักฐานอาศัย และได้ช่วยกันบูรณะวัดเวียงไชยขึ้นมา โดยการนำของพ่อตุ่น ศรีสุรินทร์ และนายแก้ว คำวงค์ษา หลังจากจึงมีพระสงฆ์เข้ามาจำพรรษาตามลำดับ ได้ประกาศยกขึ้นเป็นวัดโดยถูกต้องตามกฎหมายแล้ว เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2553
วัดมีต้นโพธิ์ อายุกว่า 500 ปี โอบล้อมองค์พระธาตุ เหลือแต่เพียงเฉพาะซากกองอิฐ ใกล้ ๆ มีองค์พระเจดีย์ มีหอไตรอายุหลายร้อยปี ถูกรากต้นลำไยชอนไช จนไม่เหลือเค้าเดิม

อ้างอิง
กุศ็อยร์อัมเราะฮ์
กุศ็อยร์อัมเราะฮ์ (อักษรโรมัน: Qusayr 'Amra, Quseir Amra) หรือ ก็อศร์อัมเราะฮ์ ( , Qasr Amra) เป็นปราสาทกลางทะเลทรายที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในทะเลทรายของเขตผู้ว่าราชการอัซซัรกออ์ ประเทศจอร์แดน สร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 723 ถึง 743 โดย อัลวะลีด อิบน์ ยะซีด ผู้ที่ต่อมาชึ้นเป็นเคาะลีฟะฮ์แห่งอุมัยยะฮ์ สิ่งปลูกสร้างนี้ถือเป็นหนึ่งในตัวอย่างชิ้นที่สำคัญที่สุดของศิลปะและสถาปัตยกรรมอิสลามยุคแรก
อาคารที่เหลือในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของอดีตหมู่อาคารที่รวมถึงปราสาทที่สร้างเป็นที่พำนักพักร้อน โดยไม่ได้ใช้งานเพื่อทางการทหาร ปราสาทที่ว่านี้ปัจจุบันเหลือเพียงรากฐาน ซากที่หลงเหลือของหมู่อาคารนี้ในปัจจุบันนี้คือเป็นเพียงเพิงหลังเล็ก ลักษณะของอาคารมีรูปแบบเรียบง่าย ประกอบด้วยโถงพบปะรูปสี่เหลี่ยม, สิ่งปลูกสร้างใต้น้ำ และโรงอาบน้ำ ที่ซึ่งเป็นหนึ่งใน ฮัมมัน ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกอิสลาม
กัศร์อัมเราะฮ์มีความโดดเด่นเป็นพิเศษจากภาพเขียนปูนเปียกบนฝาผนังภายใน ซึ่งแสดงภาพต่าง ๆ เช่น หกกษัตริย์, ฉากการล่าสัตว์, ฉากรูปช่างศิลป์กำลังทำงาน, ฉากสตรีร่ายรำซึ่งมีรูปสตรีเปลือย, "วัฏจักรแห่งโยนาห์" ซึ่งพึ่งค้นพบ และบริเวณเหนือห้องอาบน้ำเดี่ยวเป็นภาพแสดงสวรรค์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่วาดบนพื้นผิวครึ่งวงกลม บนภาพนี้ยังมีรูปสะท้อนกระจกเงาแสดงดาราจักรและตัวละครที่แทนจักรราศี ด้วยความสำคัญต่าง ๆ ทางประวัติศาสตร์นี้ ทำให้กัศร์อัมเราะฮ์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก

อ้างอิง
สุราสฺยงหวง
สุราสฺยงหวง ( ) เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของจีนที่ประกอบด้วยสุราหมักจากธัญพืช "หวงจิ่ว" (สุราเหลือง) ผสมกับผงกำมะถันแดง ( ; ; As 4 S 4 ) ซึ่งเป็นสารประกอบอาร์เซนิกซัลไฟด์สีเหลืองส้ม โดยมีธรรมเนียมการดื่มเป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลวันไหว้ขนมจ้างในช่วงฤดูร้อน อย่างไรก็ตามจากการวิจัยทางการแพทย์สมัยใหม่แสดงให้เห็นว่ากำมะถันแดงมีพิษ จึงไม่ควรดื่มสุรานี้แม้ในวันเทศกาล
ประเพณี
สารละลายกำมะถันแดงถูกโรยรอบ ๆ บ้านเพื่อขับไล่พวกงูและแมลงมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในแง่นี้กำมะถันแดงถือเป็นยาแก้สรรพโรคต้านพิษของการแพทย์แผนจีนแบบดั้งเดิม ซึ่งสนับสนุนให้ใช้เพื่อป้องกันโรค งู และวิญญาณชั่วร้าย เทศกาลไหว้บ๊ะจ่างตรงกับช่วงที่ดาราศาสตร์จีนถือว่าเป็นช่วงกลางฤดูร้อนและเป็นช่วงที่พลังหยางสูงสุดของปีนั้น ผู้ใหญ่ได้รับคำแนะนำให้บริโภคหวงจิ่ว (เนื่องจากแอลกอฮอล์ถือเป็นหยิน) ที่ผสมกับผงกำมะถันแดง ส่วนเด็กที่ยังเล็กเกินกว่าจะดื่มแอลกอฮอล์ได้จะสวมเครื่องรางที่มีกำมะถันแดง หรือวาดอักษรจีนหวาง ( ; กษัตริย์) บนหน้าผากหรือหน้าอกด้วยสารละลายกำมะถันแดงที่เหลือจากการผลิตสุราเพื่อปกป้องพวกเขา
ต่อมาประเพณีดังกล่าวได้เชื่อมโยงกับงานฉลองเพื่อรำลึกถึงกวีและนักการเมือง ชฺวี ยฺเหวียน (340–278 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งฆ่าตัวตายด้วยการเดินลงแม่น้ำไปจนจมน้ำตาย ตามตำนานเล่าว่าชาวบ้านต่างรีบลงเรือไปช่วยเขาหรือป้องกันไม่ให้ร่างของเขาถูกปลากิน หนึ่งในนั้นเป็นแพทย์ได้กล่าวว่าได้โยนก้อนกำมะถันแดงลงไปในแม่น้ำ ทำให้มังกรน้ำตัวหนึ่งโผล่ขึ้นมา และคนพายเรือก็ฆ่ามังกรน้ำตัวนั้นทันที

การเตรียม
สามารถซื้อสุราสฺยงหวงปรุงสำเร็จได้ แต่ส่วนใหญ่มักจะทำจากสุราเหลืองที่ทำเองและผงกำมะถันแดงที่ซื้อจากร้านขายยา ตลาด หรือแผงขายของริมถนน สูตรทั่วไปจะระบุให้เติมผงกำมะถันแดง 50 ถึง 100 กรัมลงในสุราที่ทำเอง 1 ลิตร แล้วทิ้งไว้ที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลาหลายชั่วโมง
ความเสี่ยงต่อสุขภาพ
แม้ว่าการดื่มสุราสฺยงหวงและการวาดอักษรบนตัวเด็กด้วยสุราสฺยงหวงจะได้รับความนิยมมาหลายศตวรรษแล้ว แต่ต้องมีการตรวจสอบอย่างละเอียดในปัจจุบัน กำมะถันแดงบริสุทธิ์มีพิษต่ำเมื่อรับประทานเข้าไป เนื่องจากละลายได้น้อยจึงทำให้ดูดซึมในทางเดินอาหารได้ไม่ดี แต่ส่วนประกอบในสุราสฺยงหวงอาจมีสารประกอบอนินทรีย์อื่น ๆ ในปริมาณมากเช่น อาร์เซเนต และอาร์เซไนต์ ซึ่งร่างกายสามารถดูดซึมได้ กำมะถันแดงภายหลังจากการได้รับความร้อนแล้วจะถูกออกซิไดซ์เป็นอาร์เซนิกไตรออกไซด์ (As 2 O 3 ) ซึ่งมีพิษ สารหนูเป็นพิษร้ายแรงและเป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดมะเร็งกระเพาะปัสสาวะ มะเร็งผิวหนัง มะเร็งตับ และมะเร็งปอด มีการวางยาพิษหลายกรณีที่เกี่ยวข้องกับการรับประทานกำมะถันแดง
พบว่าตัวอย่างสุราสฺยงหวงมีสารประกอบของสารหนูที่ละลายอยู่ 70 ถึง 400 มิลลิกรัมต่อลิตร (เมื่อเทียบกับสุราพื้นบ้านที่ผลิตเองซึ่งมีน้อยกว่า 0.003 มิลลิกรัมต่อลิตร) โดยส่วนใหญ่อยู่ในรูปของอาร์เซไนต์และอาร์เซเนต ซึ่งมากกว่าความเข้มข้นสูงสุดของสารหนูที่กฎหมายของไต้หวันอนุญาตให้มีในสุราเชิงพาณิชย์ถึงหนึ่งพันเท่า ความเข้มข้นของสารละลายสารหนูจะลดลงเมื่อปริมาณเอทานอลเพิ่มขึ้น การบริโภคสุราสฺยงหวง 200 มิลลิลิตรที่มีสารประกอบของสารหนู 70 มิลลิกรัมต่อลิตร ส่งผลให้ระดับสารหนูในปัสสาวะเพิ่มขึ้นอย่างมากถึง 200 ไมโครกรัมต่อลิตร พบระดับสารหนูในปัสสาวะของเด็กที่ทาหน้าด้วยสารละลายข้นของกำมะถันแดงที่ &#10878; 80 ไมโครกรัมต่อลิตร ซึ่งบ่งชี้ว่าสารหนูถูกดูดซึมผ่านผิว
จังหวัดมอแซนแดรอน
จังหวัดมอแซนแดรอน ( ; , ) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน มีเมืองหลักคือเมือง ซอรี ตั้งอยู่ตามแนวชายฝั่งทางใต้ของ ทะเลแคสเปียนและในบริเวณเทือกเขาแอลโบร์ซตอนกลางที่อยู่ติดกัน มีอาณาเขตตามเข็มนาฬิกาติดกับประเทศรัสเซีย (มีทะเลกั้น) จังหวัดโกเลสถาน จังหวัดเซมนอน จังหวัดเตหะราน จังหวัดแอลโบร์ซ จังหวัดแกซวีน และจังหวัดกีลอน จังหวัดก่อตั้งเมื่อปี 1937 ครอบคลุมพื้นที่ 23,842 ตารางกิโลเมตร

อ้างอิง
โรงเบียร์แทดงกัง
บริษัทโรงเบียร์แทดงกัง ( ) เป็นบริษัทโรงเบียร์ของรัฐบาลเกาหลีเหนือที่ผลิตเบียร์แทดงกัง โรงเบียร์แห่งนี้ตั้งอยู่ในเปียงยางตะวันออกและมีพื้นที่โรงงานหลายหมื่นตารางเมตร
ประวัติศาสตร์
ใน ค.ศ. 2000 รัฐบาลเกาหลีเหนือมีความสัมพันธ์ที่ดีกับชาติตะวันตกและตัดสินใจซื้อโรงเบียร์ที่ถูกปิดกิจการไปแล้วของบริษัทอัชเชอร์แห่งโทรว์บริดจ์ (Ushers of Trowbridge) ในวิลต์เชอร์ ประเทศอังกฤษ โรงเบียร์แห่งนี้ยังคงอยู่ในสภาพสมบูรณ์และพร้อมใช้งาน เกาหลีเหนือซื้อโรงเบียร์นี้มาในราคา 1.5 ล้านปอนด์ผ่านนายหน้าชาวเยอรมันชื่ออูเว โอมส์ ด้วยความกังวลว่าโรงงานดังกล่าวอาจถูกนำไปใช้ในการผลิตอาวุธเคมี หลังได้รับคำยืนยันแล้ว ปีเตอร์ วอร์ด จากบริษัทโรงเบียร์ทอมัส ฮาร์ดี บริวอิงแอนด์แพ็กเกจจิง (Thomas Hardy Brewing and Packaging) ได้เข้าซื้อโรงงานแห่งนี้และจัดการให้ทีมงานจากเกาหลีเหนือเดินทางมายังโทรว์บริดจ์เพื่อทำการรื้อถอนชิ้นส่วนต่าง ๆ พิธีวาง
มงานจากเกาหลีเหนือเดินทางมายังโทรว์บริดจ์เพื่อทำการรื้อถอนชิ้นส่วนต่าง ๆ พิธีวางศิลาฤกษ์ของโรงงานเบียร์แทดงกังเกิดขึ้นในวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2000 โรงเบียร์แห่งนี้ได้รับการติดตั้งใหม่และเริ่มดำเนินการผลิตได้ตั้งแต่ปี 2002 โดยใช้ เทคโนโลยีการควบคุมการผลิตเบียร์ด้วยระบบคอมพิวเตอร์ที่ผลิตในเยอรมนี โรงเบียร์แห่งนี้ได้รับการติดตั้งใหม่และเริ่มดำเนินการผลิตได้ตั้งแต่ ค.ศ. 2002 โดยใช้เทคโนโลยีการควบคุมการผลิตเบียร์ด้วยระบบคอมพิวเตอร์ที่ผลิตในเยอรมนี ปัจจุบันโรงเบียร์แทดงกังตั้งอยู่ในเขตซาดงของเปียงยาง
เบียร์แทดงกังตั้งชื่อตามแม่น้ำแทดง ซึ่งไหลผ่านใจกลางเปียงยาง

วันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 โฆษณาสำหรับผลิตภัณฑ์ถูกออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งเกาหลี (เคซีทีวี) ซึ่งดำเนินการโดยรัฐบาล ถือเป็นการเคลื่อนไหวที่หาได้ยาก เนื่องจากมีโฆษณาเพียงน้อยนิดบนโทรทัศน์เกาหลีเหนือ โดยโฆษณานี้ออกอากาศไปทั้งหมดสามครั้ง

ผลิตภัณฑ์

บริษัทโรงเบียร์แทดงกังเป็นที่รู้จักส่วนใหญ่ภายนอกเกาหลีเหนือในฐานะผู้ผลิตเบียร์ที่เรียกว่าเบียร์แทดงกัง ซึ่งเป็นเบียร์หลักของบริษัท นอกจากนี้ โรงเบียร์ยังผลิตเบียร์สด เบียร์ดำและเบียร์ข้าวอีกด้วย 
File:Taedonggang DPKR Beer 640ml 5.5 ABV 2014.jpg|แทดงกังเบอร์ 2 ขนาด 640 มล.
File:Taedonggangbeer.jpg|แทดงกังขนาด 500 มล.
ดูเพิ่ม
* เบียร์ในประเทศเกาหลีเหนือ
* อาหารเกาหลี

อ้างอิง

ผลงานที่อ้างถึง
*

แหล่งข้อมูลอื่น
* เรตเบียร์: โรงเบียร์แทดงกัง 
* เปียงยางรีพอร์ต: คุณอยากดื่มเบียร์แทดงกังไหม?
* บทความ "Pyongyang Watch: Beer Leader" ของเอเชียไทมส์
* โฆษณาทางโทรทัศน์ของเบียร์แทดงกัง เก็บถาวรที่ Ghostarchive.org เมื่อ 29 เมษายน 2022
วัดประดู่พัฒนาราม
วัดประดู่พัฒนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าวัง อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่คู่กับวัดแจ้งราวจะเป็นวัดเดียวกัน มีเนื้อที่ทั้งหมด 19 ไร่ 54.7 ตารางวา โฉนดที่ดิน เลขที่ 7062 เล่มที่ 71 หน้าที่ 62
วัดประดู่พัฒนาราม หรือ วัดประดู่ ชาวนครเรียกวัดนี้ว่า วัดโด เพราะคำว่า โด เป็นชื่อต้นไม้ซึ่งภาษากลางเรียกว่าประดู่ วัดประดู่พัฒนารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1815 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 1820 ประวัติอีกแห่งระบุว่า ในสมัยสมเด็จพระราเมศวรได้อพยพพลเมืองจากทางทางเหนือมาตั้งถิ่นฐานทางภาคใต้ รวมทั้งเมืองนครศรีธรรมราชด้วย โดยพระพนมวัง มีภริยาชื่อ นางเสดียงทอง ถูกส่งให้มาควบคุมดูแลพลเมือง และช่วยพัฒนาท้องถิ่น พร้อมเครือญาติจำนวนมาก สมเด็จพระราเมศวรยังได้นิมนต์พระภิกษุให้มาช่วยสร้างวัดควบคู่กันด้วย โดยให้พระมหาเถรอนุรุทธนำญาติโยมจากเมืองยศโสทรมาสร้างวัดทางทิศเหนือของชานเมืองนครศรีธรรมราช ในบริเวณป่าที่มีต้นประดู่ขึ้นอยู่มาก จึงเรียกว่า "วัดประดู่" ต่
ืองนครศรีธรรมราช ในบริเวณป่าที่มีต้นประดู่ขึ้นอยู่มาก จึงเรียกว่า "วัดประดู่" ต่อมาเสื่อมโทรมลงจนเป็นวัดร้างได้รับการปฏิสังขรณ์เป็นครั้งคราว เมื่อมีพระภิกษุมาจำพรรษาอยู่บางครั้ง
ตามประวัติเล่ากันว่าวัดนี้พี่สาวเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (พัฒน์) ชื่อหญิง เป็นผู้สร้างโบราณสถานที่สำคัญภายในวัดประดู่ คือ เก๋งจีนพระเจ้าตาก สันนิษฐานว่าสร้างในราว พ.ศ. 2358–2360 ได้รับขึ้นทะเบียนไว้เป็นโบราณสถานแห่งชาติ เมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2479 เก๋งจีนมีลักษณะเป็นศิลปะแบบจีน ทรงอาคารเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 6.40 เมตร ยาว 10.30 เมตร หันหน้าไปทางทิศใต้ ผนังก่ออิฐถือปูนหนา 45 เซนติเมตร ผนังทึบ 3 ด้าน ภายนอกเก๋งมีบัวหมู่ซึ่งบรรจุอัฐิวงศ์ญาติในตระกูล ณ นคร อยู่เป็นจำนวนมาก

อ้างอิง
หูเผา
หูเผา หรือ น้ำพุเสือในฝัน ( ) เป็นน้ำพุธรรมชาติและสวนสาธารณะ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองหางโจว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน

น้ำจากน้ำพุผุดขึ้นจากชั้นควอตไซต์ และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในน้ำที่ดีที่สุดในประเทศจีนสำหรับการดื่ม โดยเป็นที่นิยมในการนำไปชงชา เช่น ชาหลงจิ่ง ซึ่งเป็นชาท้องถิ่นที่มีชื่อเสียง

น้ำพุเสือในฝันยังเป็นสถานที่ฝังศพของพระภิกษุจี้กงอีกด้วย

อ้างอิง
มัสยิดเยนี (เทสซาโลนีกี)
มัสยิดเยนี ( , จาก , "มัสยิดใหม่") เป็นอดีตมัสยิดในเทสซาโลนีกี ประเทศกรีซ สร้างโดยสถาปนิกชาวอิตาลี Vitaliano Poselli ใน ค.ศ. 1902 ให้แก่ชุมชนเดินเม ชาวยิวซ่อนเร้นที่เข้ารับอิสลาม กระทั่งเดินเมออกจากเมืองนี้ในช่วงการแลกเปลี่ยนประชากรระหว่างกรีซและตุรกี บริเวณนี้จึงเป็นที่จัดแสดงพิพิธภัณฑ์โบราณคดีเทสซาโลนีกีใน ค.ศ. 1925 ปัจจุบันใช้เป็นศูนย์แสดงวัตถุ

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2024 มัสยิดนี้เปิดให้ประชากรมุสลิมในเมืองเข้าใช้ครั้งแรกหลังจาก 102 ปีเนื่องในโอกาส Ramazan Bayram

ภาพ
1902 1912 Yeni Mosque old cart postale Thessaloniki Greece.jpg|โปสต์การ์ด
20121020 interior Yeni Mosque (mihrab) Thessaloniki Greece.jpg|มิห์รอบ ด้านใน
Yeni Mosque, Thessalonika.JPG|ด้านใน
Poselli, seal.JPG|ตรา

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
มัสยิดเยนี (เอเดสซา)
มัสยิดเยนี ( ,จาก ) เป็นอดีตมัสยิดสมัยออตโตมันในเมืองเอเดสซา มาซิโดเนีย ประเทศกรีซ และเป็นมัสยิดเดียวที่เหลือรอดในเมืองนี้ ปัจจุบันทำหน้าที่เป็นพิพิธภัณฑ์

ประวัติ
อ้างอิงจากสัณฐานวิทยาของอนุสรณ์และการกล่าวถึงโดยนักสำรวจและนักเดินทางชาวออตโตมัน เอฟลียา เชเลบี ใน ค.ศ. 1668 การก่อสร้างมัสยิดสามารถสืบได้ถึงกลางคริสต์ศตวรรษ 1600 มัสยิดนี้ถูกแปลงเป็นพิพิธภัณฑ์ใน ค.ศ. 1942 แล้วเปิดให้ผู้เข้าชมจนถึงทุกวันนี้

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม
* Edessa, City of Waters by Roula Palanta, published in 1992.
วัดในประเทศญี่ปุ่น
]]

พุทธศาสนสถานถือเป็นศาสนสถานที่มีจำนวนมากที่สุดและสำคัญที่สุดของประเทศญี่ปุ่น ควบคู่ไปกับศาลเจ้าชินโต โชกุนหรือผู้นำในอดีตให้ความสำคัญกับการบูรณะหรือสร้างวัดพุทธใหม่กันมาตั้งแต่สมัยโมโมยามะ (ปลายศตวรรษที่ 16) ภาษาญี่ปุ่นเรียกพุทธารามว่า เทระ ( , (อ่าน: คุง; kun) โดยคันจิเดียวกันนี้ยังออกเสียงได้ว่า จิ (ji; อ่าน: อง, on) วัดหลายแห่งจึงมีชื่อลงท้ายด้วยคำว่า เดระ หรือ จิ ส่วนคำลงท้ายอีกคำว่า อิง ( ) ใช้โดยทั่วไปหมายถึงวัดขนาดเล็ก
ศัพทมูล
เทระ ( ) เป็นคำภาษาญี่ปุ่นที่หมายถึงวัด ในสมัยโบราณยังเขียนในรูปสัทอักษรว่า 天良 เป็นคำเทียบเท่ากับภาษาเกาหลี Chǒl จากภาษาเกาหลียุคกลาง Tiel และยูรเช Taira และจากจีนเก่า * dɘiaʁ ทั้งหมดหมายถึงพุทธาราม คำทั้งหมดนี้มีที่มาจากคำภาษาอาราเมกที่แปลว่า "อาราม" dērā/ dairā/ dēr (จากราก dwr "อาศัยร่วมกัน / สังฆะ") มากกว่าที่จะมาจากคำภาษาของอินเดีย วิหาร ที่เกิดขึ้นภายหลัง และอาจมาถึงญี่ปุ่นผ่านผู้แปลพระสูตรพุทธจากเอเชียกลาง เช่น อังชิเกา หรือ โลกเสมา

อ้างอิง
พระมโนชญศุจิโพธิสัตว์
พระมโนชญศุจิโพธิสัตว์ ( ) เป็นการทำให้เป็นพระเจ้าของเติ้ง ลี่จวิน ประดิษฐานอยู่ในวัดกวางยี่ ( ) เมืองเอ๋อหลิน เทศมณฑลจางฮว่า ไต้หวัน รูปเคารพที่เป็นนักร้องสวมกี่เพ้าลายมังกรและถือไมโครโฟน

ประวัติ
ในพ.ศ. 2542 จาง ถิงเจิน ( ) ได้ประกอบพิธีกรรมให้กับเติ้ง ลี่จวินที่เชียงใหม่ ประเทศไทย และได้สร้างสายสัมพันธ์กับเธอ พ.ศ. 2548 เธอได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "พระมโนชญศุจิโพธิสัตว์" พ.ศ. 2556 ประติมากรชาวไต้หวันได้สร้างรูปเคารพของพระมโนชญศุจิโพธิสัตว์ 2 รูป โดยรูปหนึ่งประดิษฐานอยู่ในวัดกวางยี่ เมืองเอ๋อหลิน เทศมณฑลจางฮว่า ไต้หวัน และอีกรูปหนึ่งประดิษฐานอยู่ในวัดกวางไท่ จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย
เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2558 วัดกวางยี่ ได้จัดพิธีวันสารทจีน โดยมีการถวายเครื่องบูชาจำนวน 5,000 โต๊ะ วัดยังได้เชิญรูปเคารพของพระมโนชญศุจิโพธิสัตว์ให้มีการถวาย เพื่อให้ผู้ศรัทธารวมทั้งแฟน&thinsp;ๆ ของเติ้ง ลี่จวิน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
จังหวัดโคฮ์กีลูเยและบูเยแรฮ์แมด
จังหวัดโคฮ์กีลูเยและบูเยแรฮ์แมด ( , ) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของอิหร่าน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ ในภูมิภาค 2 ของอิหร่าน มีเมืองหลักคือเมืองยาสูจ จังหวัดนี้มีพื้นที่ประมาณ 15,563 ตารางกิโลเมตร

อ้างอิง
จังหวัดโซเรีย
จังหวัดโซเรีย ( ) เป็นจังหวัดหนึ่งทางตอนกลางของประเทศสเปน ทางตะวันออกของแคว้นปกครองตนเองกัสติยาและเลออน พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดอยู่ในเขตภูเขาซิสเตมาอีเบริโก

จังหวัดโซเรียล้อมรอบด้วยลาริโอฆา ซาราโกซา กัวดาลาฆารา เซโกเบีย และบูร์โกส จังหวัดโซเรียเป็นจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดในบรรดาจังหวัดทั้งหมดของสเปน โดยมีความหนาแน่นประมาณ 9 คนต่อตารางกิโลเมตรซึ่งเป็นหนึ่งในจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดใน สหภาพยุโรป ความหนาแน่นประชากรโดยเฉลี่ยของจังหวัดต่าง ๆ ในประเทศสเปนและสหภาพยุโรปคือ 83.6 และ 116 คนต่อตารางกิโลเมตรตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบแล้ว จังหวัดโซเรียมีความหนาแน่นน้อยกว่าพื้นที่ทางตอนเหนือของกลุ่มประเทศนอร์ดิก

อ้างอิง
โจะเทาเสีย
โจะเทาเสีย มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ฉือโถวเฉิง ( ; "เมืองศิลา") เป็นเมืองป้อมปราการโบราณในนครหนานจิง มณฑลเจียงซู ประเทศจีน เมืองดั้งเดิมเกือบทั้งหมดสูญหายไปแล้ว สิ่งที่หลงเหลืออยู่มีเพียงส่วนต่าง ๆ ของกำแพงเมืองขนาดใหญ่เท่านั้น

ประวัติ
เมืองดั้งเดิมสร้างในยุครณรัฐ (475-221 ปีก่อนคริสตกาล) โดยชาวรัฐฌ้อ (楚 ฉู่) เมืองได้รับการขยายในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก โดยมีกำแพงที่มีความยาวโดยรอบประมาณ สร้างล้อมเมืองเดิมในยุคของรัฐฌ้อ
ซุนกวน (孫權 ซุน เฉฺวียน; ค.ศ. 182-252) ขุนศึกผู้ปกครองรัฐง่อก๊กสั่งให้สร้างเมืองเรียกว่าโจะเทาเสียบนเนินเขาที่มองเห็นแม่น้ำแยงซี ถูกใช้การในฝึกซ้อมรบทางเรือโดยขุนพลจิวยี่ (周瑜 โจว ยฺหวี; ค.ศ. 175-210) เมื่อจูกัดเหลียง (諸葛亮 จูเก่อ เลี่ยง; ค.ศ. 181-234) อัครมหาเสนาบดีของรัฐจ๊กก๊กมาเยือนพื้นที่นี้ด้วยเหตุผลทางการเมือง ได้กล่าวถึงพื้นที่บริเวณเขาชิงหลิงชาน (清凉山) และโจะเทาเสียว่า "จงชานคดเคี้ยวดุจมังกร โจะเทาเสียหมอบดุจพยัคฆ์"

กำแพงศิลาเป็นสิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่จากเมืองโบราณ เมืองโบราณมีความเกี่ยวพันอย่างมากกับนครหนานจิง ตัวนครหนานจิงเองบางครั้งถูกเรียกว่าเป็น "เมืองศิลา"

สวนสาธารณะ
หนึ่งในจุดที่มีชื่อเสียงของโจะเทาเสียคือ "กำแพงหน้าผี" กำแพงเมืองเมืองโบราณตั้งแต่ประตูเฉาฉ่าง (草場門 เฉาฉ่างเหมิน) จนถึงประตูชิงเหลียง (清涼門) ได้รับการเสริมความแข็งแกร่งเพื่อป้องกันการพังทลาย

อ้างอิง
วัดขวาง (จังหวัดพิจิตร)
วัดขวาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดขวาง อำเภอโพทะเล จังหวัดพิจิตร บริเวณฝั่งขวาของแม่น้ำพิจิตร (แม่น้ำน่านเดิม)

มีเรื่องเล่ากันว่าบริเวณที่ตั้งวัดอันโค้งคุ้งแม่น้ำน่านเดิมซึ่งจะไหลไปบรรจบกับแม่น้ำยมที่บริเวณวัดหิรัญญาราม เมื่อเดินทางใกล้ถึงบริเวณโค้งคุ้งน้ำแห่งนี้ เมื่อมองไปข้างแม่น้ำจะเห็นเป็นวัดสร้างขวางแม่น้ำอยู่ จึงเรียกชื่อวัดแห่งนี้ว่า วัดขวางน้ำ แต่ต่อมาเรียกสั้นลงจึงกลายเป็น "วัดขวาง" วัดขวางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2419 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2531
จุดเด่นของวัดคือ วิหารรูปจระเข้ สร้างเนื่องจากตำนานพญาชาละวัน จระเข้ยักษ์ ในนิทานเรื่อง ไกรทอง วิหารแห่งนี้ตั้งอยู่บนหลังรูปปั้นจระเข้ยักษ์ วัดยังมีพระพุทธรูปเนื้อสัมฤทธิ์และระฆังเก่าใบใหญ่ซึ่งลอยน้ำมาติดอยู่หน้าวัดขวาง ชาวบ้านและหลวงพ่อไข่ เจ้าอาวาสสมัยนั้น จึงได้ทำพิธีอันเชิญพระพุทธรูปเนื้อสัมฤทธิ์และระฆัง ขึ้นมาประดิษฐานไว้ในวัด

อ้างอิง
ชตราลซุนท์
ชตราลซุนท์ ( ; ; สวีเดน : Strålsund ) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า นครฮันเซอชตราลซุนท์ (เยอรมัน: Hansestadt Stralsund ) เป็นนครใหญ่เป็นอันดับ 5 ในรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเยอรมนี เป็นรองจาก ร็อสท็อค ชเวรีน น็อยบรันเดินบวร์ค และไกรฟส์วัลท์ และเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ในภูมิภาคพอเมอเรเนียของรัฐ

อ้างอิง
วัดมิ่งเมือง
วัดมิ่งเมือง สามารถหมายถึง

* วัดมิ่งเมือง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
* วัดมิ่งเมือง อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน
ติฏวาน
ติฏวาน หรือ ตัฏวาน ( , หรือ ; ) เป็นนครทางตอนเหนือของประเทศโมร็อกโก ตั้งอยู่บริเวณหุบเขามัรตีล และเป็นหนึ่งในสองท่าเรือหลักของประเทศโมร็อกโกในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ห่างจากช่องแคบยิบรอลตาร์ไปทางใต้ไม่กี่ไมล์ และมีระยะห่างประมาณ ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของแทนเจียร์ จากสำมะโนประชากรของโมร็อกโกปี 2014 เมืองนี้มีประชากร 380,787 คน

อ้างอิง
ซูซะฮ์
ซูซะฮ์ ( - ) เป็นนครในประเทศตูนิเซีย ซึ่งเป็นเมืองหลักของเขตผู้ว่าการซูซะฮ์ ตั้งอยู่ทางใต้ราว 140 กิโลเมตร (87 ไมล์) จากเมืองหลวงของประเทศ กรุงตูนิส เมืองนี้มีประชากร 271,428 คน (2014) เมืองซูซะฮ์ตั้งอยู่ทางตอนกลาง-ตะวันออกของประเทศ ริมอ่าวฮัมมาเมต ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เศรษฐกิจของเมืองขึ้นอยู่กับอุปกรณ์การขนส่ง อาหารแปรรูป น้ำมันมะกอก สิ่งทอ และการท่องเที่ยว เมืองยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยซูซะฮ์

อ้างอิง
อัรริศอฟะฮ์
อัรริศอฟะฮ์ ( ) รู้จักกันในสมัยไบแซนไทน์ว่า เซร์กิโอโปลิส ( หรือ , ) และช่วงหนึ่งเป็น อานัสตาซีโอโปลิส ( , ) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในมณฑลยูฟราเตนซิสของโรมัน ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศซีเรีย แหล่งโบราณคดีตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของนครอัรร็อกเกาะฮ์และแม่น้ำยูเฟรติส

โปรโปปีอุสบรรยายอย่างละเอียดถึงกำแพงปราการและอาคารที่สร้างไว้ที่นั่นโดยจักรพรรดิยุสตินิอานุสที่ 1 กำแพงเมืองอัรริศอฟะฮ์ซึ่งยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดีนั้นมีความยาวมากกว่า 1,600 ฟุต และมีความกว้างประมาณ 1,000 ฟุต มีหอคอยทรงกลมหรือทรงสี่เหลี่ยมสร้างขึ้นทุก ๆ ร้อยฟุต นอกจากนี้ยังมีซากปรักหักพังของโบสถ์ที่มีส่วนโค้งสามแห่งอีกด้วย
ชื่อ
อัรริศอฟะฮ์มีชื่อสอดคล้องกับภาษาแอกแคด Raṣappa และ เรเซฟ ตามพระคัมภีร์ (เซปทัวจินต์; ) ซึ่งปรากฏในโองการ ; ข้อมูลอักษรรูปลิ่มเขียนไว้เป็น Rasaappa, Rasappa และ Rasapi

ทอเลมีเรียกเมืองนี้เป็น เรซาฟา ( ) ในสมัยโรมันคอนปลาย Tabula Peutingeriana ระบุเมืองนี้เป็น Risapa ส่วนในNotitia dignitatumมีชื่อเรียกเป็น Rosafa

โปรโปปีอุสเขียนไว้ว่าเมืองนี้มีชื่อเรียกเป็นเซร์กิโอโปลิสตามนักบุญเซร์กีอุส

ภาพ
File:Resafa, Sergiopolis, Basilica of St. Sergius 2, Syria.jpg|บาซิลิกานักบุญเซร์กีอุส
File:Resafa, Sergiopolis, Ruins 3, Syria.jpg|เสาไบแซนไทน์
File:Resafa, Sergiopolis 3, Syria.jpg|ซาก
File:Resafa, Sergiopolis, Panoramic view, Syria.jpg|กำแพงเมือง
File:A28 Sergiopolis-Martirion 562.jpg|ซากเซร์กิโอโปลิส
File:Rusafa gate.jpg|ประตูเหนือของนครอัรริศอฟะฮ์ ที่ตั้งของพระราชวังฮิชามและศาล

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม
* Sack, Dorothée; Gussone, Martin; Hof, Catharine (eds) (2024). Resafa 8,2: Atlas zur Stadtentwicklung und Baugeschichte [Resafa 8.2: Atlas on the city development and architectural history]. Wiesbaden: Reichert, .
วัดหนองจิกทรายมูล
วัดหนองจิกทรายมูล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชุมตาบง อำเภอชุมตาบง จังหวัดนครสวรรค์ มีเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระปลัดประเสริฐ เขมวีโร

เดิมวัดหนองจิกทรายมูลอยู่ในพื้นที่ห้วยน้ำหอม อำเภอลาดยาว ต่อมาได้แยกออกมา และได้ยกฐานะเป็นอำเภอ วัดหนองจิกทรายมูลตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2482 ชาวบ้านได้ร่วมกันริเริ่มดำเนินสร้างวัดขึ้นมา เรียกนามวัดตามชื่อของหมู่บ้าน จน พ.ศ. 2485 เกิดสงครามทำให้วัดขาดการพัฒนาทำนุบำรุง จนถึงสมัยพระสมุห์สีห์ อจลสทฺโธ มาปกครองดูแลวัด ได้รับการพัฒนาตั้งแต่ พ.ศ. 2503 เป็นต้นมา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร
ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ พระพุทธนิมิต ขนาดหน้าตักกว้าง 60 นิ้ว สูง 76 นิ้ว พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางดีดน้ำพระมนต์ ขนาดหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว สูง 46 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534

อ้างอิง
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตะเบาะ-ห้วยใหญ่
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตะเบาะ-ห้วยใหญ่ ( ) เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งหนึ่ง ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอบึงสามพัน, อำเภอหนองไผ่, อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ และอำเภอหนองบัวแดง, อำเภอภักดีชุมพล จังหวัดชัยภูมิ มีพื้นที่ทั้งหมด และได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเมื่อปี พ.ศ. 2540
ภูมิประเทศ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตะเบาะ-ห้วยใหญ่ ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองเพชรบูรณ์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสระแก้ว อำเภอบึงสามพัน และตำบลบ่อไทย ตำบลท่าด้วง อำเภอหนองไผ่ รวมถึงตำบลนาโยง ตำบลตะเบาะ อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ และตำบลนางแดด ตำบลถ้ำวัวแดง ตำบลวังชมภู อำเภอหนองบัวแดง และตำบลบ้านเชียง ตำบลเจาทอง ตำบลแหลมทอง ตำบลวังทอง อำเภอภักดีชุมพล จังหวัดชัยภูมิ 
พื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ามีขนาด โดยมีเขตติดต่อกับอุทยานแห่งชาติตาดหมอกทางทิศเหนือ เชื่อมต่อกับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียวทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และอยู่ใกล้อุทยานแห่งชาติไซทองทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีแนวเทือกเขาขนาบทั้งด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตก โด
ไซทองทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีแนวเทือกเขาขนาบทั้งด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตก โดยระดับความสูงของพื้นที่อยู่ระหว่าง ถึง จากระดับน้ำทะเล
ประวัติ
ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 กรมป่าไม้ได้ดำเนินการจัดตั้งเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตะเบาะ-ห้วยใหญ่เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2535 และได้มีประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 114 ตอน 19 ก หน้า 22 ลงวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2540 
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 เป็นต้นมา เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งนี้อยู่ภายใต้การดูแลของสำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 11 (พิษณุโลก)

พืชพรรณ
พื้นที่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าประกอบด้วยป่าเบญจพรรณประมาณร้อยละ 51, ป่าดิบแล้งร้อยละ 25, พื้นที่เกษตรกรรมร้อยละ 16, ที่รกร้างจากการเกษตรร้อยละ 3, ป่าผลัดใบแล้งร้อยละ 2, ป่าเสื่อมโทรมร้อยละ 2 และทุ่งหญ้าแบบสะวันนาร้อยละ 1
สัตว์ป่า
ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตะเบาะ-ห้วยใหญ่ พบสัตว์ป่าทั้งหมด ได้แก่ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 60 ชนิด นก 178 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 66 ชนิด และสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 32 ชนิด

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ที่พบในพื้นที่ได้แก่:

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 5 ชนิดในพื้นที่นี้อยู่ในสถานะชนิดใกล้สูญพันธุ์ตามบัญชีแดงไอยูซีเอ็น:

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 7 ชนิดมีสถานะเป็นสัตว์มีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์:

นก พบรวมถึงนกเงือกบางชนิดในพื้นที่ด้วย

สัตว์เลื้อยคลาน ที่พบในพื้นที่ได้แก่:

สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ที่พบในพื้นที่ได้แก่:
ที่ตั้ง
{|role="presentation" class="wikitable mw-collapsible mw-collapsed"
| ภาพรวมเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตะเบาะ-ห้วยใหญ่ ในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 11 (พิษณุโลก) 
| 
|-
| 
{| class= "wikitable" style= "width:90%;"
|-
| style="width:3%; background:#FFA400;"| 
| style="width:27%;"|เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า 
| style="width:3%;"| 
| style="width:27%;"| 
| style="width:3%;"| 
| style="width:27%;"| 
|-
|11
|แม่จริม
|12 
|น้ำปาด
|13
|ภูคัทร
|-
|14
|ภูเมี่ยง–ภูทอง
|15
|ภูผาแดง
|16
|เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตะเบาะ-ห้วยใหญ่
|-
| || || || || || 
|-
| style="background:#00FF00;"| 
|อุทยานแห่งชาติ|| || 
|1
|เขาค้อ
|-
|2
|แคว้น้อย
|3
|ลำ
="background:#00FF00;"| 
|อุทยานแห่งชาติ|| || 
|1
|เขาค้อ
|-
|2
|แคว้น้อย
|3
|ลำน้ำน่าน
|4
|น้ำหนาว
|-
|5
|น้ำตกชาติตระการ
|6
|ภูหินร่องกล้า
|7
|ภูสอยดาว
|-
|8
|ตาดหมอก
|9
|ทุ่งแสลงหลวง
|10
|ต้นสักใหญ่
|}
|}
เกมเทรเลอส์
เกมเทรเลอส์ ( ) (GT) เป็นเว็บไซต์วิดีโอเกมของสหรัฐอเมริกาที่ก่อตั้งขึ้นในปี 2002 โดยเจฟฟรีย์ อาร์. กร็อตซ์ และแบรนดอน โจนส์ โดยเน้นการนำเสนอเนื้อหาแบบมัลติมีเดีย เช่น ตัวอย่างเกมและวิดีโอการเล่นเกมของเกมใหม่หรือที่กำลังจะวางจำหน่าย รวมถึงรายการต้นฉบับที่เกี่ยวกับวิดีโอเกม เช่น รีวิวเกม รายการจัดอันดับ และเว็บซีรีส์

ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2005 เกมเทรเลอส์ถูกซื้อกิจการโดยบริษัทไวอาคอม และภายใต้การดูแลของไวอาคอม เว็บไซต์ยังได้ผลิตรายการโทรทัศน์ชื่อ เกมเทรเลอส์ทีวีวิทเจฟฟ์ คีลีย์ เพื่อฉายทางช่องสไปก์ทีวี ซึ่งเป็นบริษัทในเครือเดียวกัน ต่อมาในปี 2014 เว็บไซต์ถูกขายให้กับดีฟายมีเดีย
ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2016 เกมเทรเลอส์ถูกปิดตัวลง โดยสิทธิ์ในชื่อแบรนด์และเนื้อหาของเว็บไซต์ถูกขายต่อให้ไอจีเอ็น ซึ่งยังคงดำเนินการช่องยูทูบของ GT ต่อไป ส่วนทีมงานที่เหลือของเกมเทรเลอส์ได้รวมตัวกันก่อตั้งสำนักข่าวเกมอิสระชื่อว่าอีซีอัลลายส์
จังหวัดชิริกิ
จังหวัดชิริกิ ( ; ) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศปานามา ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตก ซึ่งเป็นจังหวัดที่มีการพัฒนามากเป็นอันดับสองของประเทศ รองจากจังหวัดปานามา มีเมืองหลักคือเมืองดาบิด มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 6,490.9 ตร.กม. มีประชากร 471,071 คน ณ ปี 2023

อ้างอิง
อัรรุศอฟะฮ์
อัรรุศอฟะฮ์ ( Ruṣāfa) เป็นหมู่บ้านในประเทศซีเรียที่ตั้งอยู่ในตำบลมัศยาฟ อำเภอมัศยาฟ ทางตะวันตกของฮะมาฮ์ และทางตะวันตกเฉียงใต้ของมัศยาฟประมาณ 10 กิโลเมตร ตามข้อมูลจากสำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) อัรรุศอฟะฮ์มีประชากร 1,608 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถืออะละวี ที่นี่เป็นที่ตั้งของอดีตป้อมอิสมาอีลียะฮ์
ประวัติ
อัรรุศอฟะฮ์ถูกยึดครองโดยอิสมาอีลียะฮ์นิซารียะฮ์ประมาณ ค.ศ. 1140 พร้อมกับป้อมปราการอื่น ๆ ในบริเวณนั้น ได้แก่ Masyaf, อัลเคาะวาบี, อัลมะนีเกาะฮ์ และกุลัยอะฮ์ ป้อมปรากการนี้สร้างขึ้นใหม่โดยดาอี (หัวหน้า) อิสมาอีลียะฮ์ รอชิดอัดดีน ซินาน ในคริสต์ทศวรรษ 1160 เป็นไปได้ว่าป้อมปราการอีกแห่งตั้งอยู่แทนที่ก่อนที่ฝ่ายอิสมาอีลียะฮ์จะเข้าพิชิต ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1271 บัยบัรส์ สุลต่านมัมลูก เข้าล้อมและยึดครองอัรรุศอฟะฮ์จากฝ่ายอิสมาอีลียะฮ์

ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 อัรรุศอฟะฮ์เป็นหมู่บ้านขนาดเล็กที่มี khan เก่า (สถานีคาราวาน) นอกเหนือจากซากป้อมปราการที่ยังคงเหลือบางส่วน

ภาพ
File:Al-Rusafa, Syria 01.jpg
File:Al-Rusafa, Syria 02.jpg
File:Al-Rusafa, Syria 03.jpg
File:Fortress Al-Rusafa.jpg

อ้างอิง

บรรณานุกรม

* 
* 
*
ซารันเดอ
ซารันเดอ ( , ; นามชี้เฉพาะ: ; ) เป็นนครในประเทศแอลเบเนียและเป็นเมืองหลักของเทศบาลซารันเดอ ในทางภูมิศาสตร์ นครนี้ตั้งอยู่ในอ่าวทะเลเปิดของทะเลไอโอเนียในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

ในสมัยโบราณ นครนี้มีชื่อเรียกว่า Onchesmus หรือ Onchesmos และเป็นเมืองท่าของ Chaonia ในอิไพรัสโบราณ โดยได้ชื่อเมืองสมัยใหม่จากอารามนักบุญสี่สิบคน (Agioi Saranda) สมัยไบแซนไทน์ที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งที่เป็นที่รู้จักในสมัยกลางตอนกลาง ประชากรส่วนใหญ่ในปัจจุบันส่วนใหญ่มีเชื้อสายแอลเบเนียกับชุมชนกรีกชนกลุ่มน้อย และถือเป็นหนึ่งในสองศูนย์กลางของชนกลุ่มน้อยกรีกในแอลเบเนีย

ความสัมพันธ์นานาชาติ
ซารันเดอเป็นเมืองพี่น้องกับเมือง ดังนี้:
* ริจโชเน ประเทศอิตาลี (1992)
* ลาร์นากา ประเทศไซปรัส (1994)
* กอร์ฟู ประเทศกรีซ (2001)
* ซูฮาเรเกอ ประเทศคอซอวอ (2012)
* ออตรันโต ประเทศอิตาลี (2012)
* Gjakovë ประเทศคอซอวอ (2013)
* Stavroupoli ประเทศกรีซ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

*bashkiasarande.gov.al – เว็บไซต์ทางการ
นิทานโบราณคดี
นิทานโบราณคดี เป็นหนังสือพระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพเมื่อคราวเสด็จลี้ภัยทางการเมืองไปประทับที่ปีนัง ในช่วงปี พ.ศ. 2476–2478 ทรงพระนิพนธ์ขึ้นตามคำขอของหม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุลพระธิดา มีทั้งหมด 21 เรื่อง โดยเป็นการรวบรวมเรื่องราวนอกพระราชพงศาวดาร รวมถึงเรื่องราวที่พระองค์ประสบระหว่างดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ช่วงปี พ.ศ. 2435–2458

นิทานโบราณคดี ติดอยู่ในรายชื่อหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน ประเภทสารคดี
เรื่องราวในเล่ม
* พระพุทธรูปประหลาด
* พระครูวัดฉลอง
* เสือใหญ่เมืองชุมพร
* ห้ามไม่ให้เจ้าไปเมืองสุพรรณบุรี
* เรื่องแปลกที่เมืองชัยปุระ
* ของแปลกที่เมืองพาราณสี
* สืบพระศาสนาในอินเดีย (เรื่องที่ 5–7 เป็นเรื่องเมื่อคราวเสด็จประเทศอินเดีย ก่อนจะทรงนำหน่อต้นพระศรีมหาโพธิ์ที่พุทธคยากลับมายังประเทศไทย)
* เจ้าพระยาอภัยราชา
* หนังสือหอหลวง
* ความไข้เมืองเพชรบูรณ์ (คราวเสด็จตรวจราชการเมืองเพชรบูรณ์เมื่อปี พ.ศ. 2447)
* โจรแปลกประหลาด
* ตั้งโรงพยาบาล
* สถานีอนามัย
* โรงเรียนมหาดเล็กหลวง
* อั้งยี่
* ล้านช้าง
* แม่น้ำโขง
* ค้นเมืองโบราณ
* เมืองไทยมีพระเจ้าแผ่นดิน 2 องค์
* จับช้าง (แบ่งเป็นภาคต้นและภาคปลาย)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
เรือนจำฉินเฉิง
เรือนจำฉินเฉิง กระทรวงความมั่นคงสาธารณะ ( ) เป็นเรือนจำที่มีการรักษาความปลอดภัยสูงสุด ตั้งอยู่ในหมู่บ้านฉินเฉิง เมืองซิ่งโช่ว เขตชางผิง กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1958 โดยได้รับความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียตและเป็นเรือนจำแห่งเดียวที่สังกัดกระทรวงความมั่นคงสาธารณะของจีน ส่วนเรือนจำที่ไม่ใช่ของทหารอื่น ๆ ดำเนินการโดยกระทรวงยุติธรรม
เป็นเจ้าหน้าที่รัฐบาลระดับสูงสุดที่ถูกจำคุกหลังการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1989 เขาใช้เวลา 7 ปีในเรือนจำฉินเฉิง และใช้ชีวิตภายใต้การเฝ้าระวังอย่างเข้มงวดตลอดชีวิตที่เหลือขณะที่ยังคงเป็นนักวิจารณ์พรรคคอมมิวนิสต์จีนอย่างเปิดเผย]]
นักโทษการเมืองถูกคุมขังในฉินเฉิง ในจำนวนนี้มีผู้เข้าร่วมขบวนการประชาธิปไตยจีนและการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1989 อดีตนักโทษที่มีชื่อเสียง ได้แก่ หลี่ รุ่ย เจียง ชิง, ยฺเหวียน เกิง, เป้า ถง, ไต้ ฉิง รวมถึงบุคคลสำคัญชาวทิเบต เช่น แป็นเช็นลามะที่ 10 เชอกยี แกยแช็น และพุนต์ซก วังยัล นักโทษคนอื่น ๆ ได้แก่ แกนนำพรรคคอมมิวนิสต์จำนวนมากที่ต่อสู้ดิ้นรนในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม เช่น ปั๋ว อีปัว, เผิง เจิน, หล
ต์จำนวนมากที่ต่อสู้ดิ้นรนในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม เช่น ปั๋ว อีปัว, เผิง เจิน, หลิว เสี่ยวปัว, อิสราเอล เอปสเตน, ซิดนีย์ ริตเทนเบิร์ก, ไมเคิล แชปิโร และเดวิก ครูก &#x5B; จำเป็นต้องอ้างอิง &#x5D; เมื่อไม่นานมานี้ เจ้าหน้าที่ระดับสูงที่ถูกกล่าวหาว่าทุจริต เช่น เฉิน ซีถง เฉิน เหลียงยฺหวี่ ปั๋ว ซีไหล และโจว หย่งคังก็ถูกคุมขังที่นี่เช่นกัน
เรือนจำตั้งอยู่ที่ตีนเขาด้านตะวันออกของภูเขาเยี่ยน หันหน้าออกสู่ที่ราบหฺวาเป่ย์ทางทิศตะวันออก เหนือ และใต้ บริเวณที่ราบนี้เป็นที่ตั้งของไร่นาฉินเฉิง ( ) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเรือนจำ

อ้างอิง
หนังสืออ่านเพิ่ม
* 
* MacFarquhar, Roderick, and Michael Schoenhals, Mao's Last Revolution. Cambridge: Harvard University Press, 2006, pp. 342–345, 416, 442, 435.
* Wei Jingsheng, "A Twentieth-Century Bastille," translated in James D. Seymour, The Fifth Modernization, Standfordville NY: 1980, pp. 214–222.
* Yao Lun, "Qincheng jianyu de laiyou" (Origins of Qincheng Prison), in Sun Mingshan, ed., Lishi shunjian (Moments in History) vol. 2, Beijing: Qunzhong chubanshe, 2001, pp. 51–58.
*

แหล่งข้อมูลอื่น
* 秦城监狱的由来（姚 伦） – กระทรวงความมั่นคงสาธารณะสาธารณรัฐประชาชนจีน.
* คู่มือเหลาไก่

ดูเพิ่ม
จังหวัดแยซด์
จังหวัดแยซด์ ( , ) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน และตั้งอยู่ใจกลางประเทศ มีเมืองหลักคือเมืองแยซด์ ในปี 2014 ได้มีการกำหนดจังหวัดให้อยู่ในภูมิภาคที่ 5 จังหวัดมีพื้นที่ 76,469 ตารางกิโลเมตร

จังหวัดแยซด์ตั้งอยู่ในโอเอซิสที่ทะเลทรายแดชเตแควีร์และทะเลทรายแดชเตลูตมาบรรจบกัน

อ้างอิง
ทะเลทรายแดชเตลูต
ทะเลทรายลูต หรือที่เรียกกันอย่างแพร่หลายว่า ทะเลทรายแดชเตลูต ( , Dasht-e Lut) เป็นทะเลทรายตั้งอยู่ในจังหวัดเคร์มอนและจังหวัดซีสถานและบาโลชิสถานประเทศอิหร่าน เป็นทะเลทรายที่ใหญ่เป็นอันดับ 33 ของโลก และเคยได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในรายชื่อมรดกโลกของยูเนสโก เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2016

ชื่อทะเลทรายมาจากคำว่า ซึ่งแปลว่า "ว่างเปล่า" ในภาษาเปอร์เซีย และ ซึ่งแปลว่า "ที่ราบ" ในภาษาเปอร์เซีย

อุณหภูมิบนพื้นผิวทรายมีอุณหภูมิที่สูงถึง ถือเป็นอุณหภูมิพื้นผิวดินที่สูงที่สุดเท่าที่ทราบ

อ้างอิง
มัยยิต
อัลมัยยิต ( ) เป็นศัพท์ที่ใช้เรียกผู้เสียชีวิตในศาสนาอิสลาม มีการกำหนดพิธีฝังศพที่ต้องทำเมื่อชาวมุสลิมเสียชีวิต ซึ่งรวมถึงละหมาดอัลมัยยิต หรือ "การละหมาดต่อคนตาย"

คำนี้ยังพบในชื่อภาษาอาหรับของทะเลเดดซี (อัลบะห์รุลมัยยิต)

อ้างอิง
วัดพระพุทธบาทศิลา
วัดพระพุทธบาทศิลา หรือ วัดภูม่านฟ้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านสิงห์ อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ มีเนื้อที่วัด 15 ไร่ ปัจจุบันมีพระปรีชา ชีวสุทฺโธ เป็นเจ้าอาวาส

วัดพระพุทธบาทศิลาเริ่มก่อสร้างเป็นที่พักสงฆ์ มาตั้งแต่ พ.ศ. 2541 โดยการนำของพระอาจารย์ สมศักดิ์ สํวรจิตฺโต หรือหลวงพ่อแดง ประธานหัวหน้าที่พักสงฆ์ในขณะนั้น บนที่ดินของนายประมูล รัตนจันทร์ ผู้ที่มีจิตศรัทธาได้ถวายที่ดินเพื่อให้จัดสร้างวัดบนเนื้อที่ 15 ไร่ และได้มีคณะพระภิกษุสงฆ์ สามเณร แม่ชี และอุบาสกอุบาสิกา ร่วมกันก่อสร้างเสนาสนะขึ้น และได้รับตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2564
สิ่งก่อสร้างภายในวัดได้แก่ ศาลาที่รวบรวมของโบราณน่าสนใจหลากหลายอย่าง เช่นเครื่องปั้นดินเผา แจกัน อุปกรณ์ทอผ้าสมับโบราณ รถยนต์โบราณ คราบงูขนาดใหญ่ ฯลฯ พระมหาเจดีย์ ภายในประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุที่สร้างขึ้นจากหินและแกะสลักด้วยมือทั้งหมด และปราสาทก่อด้วยสถาปัตยกรรมจากศิลา ที่พระอาจารย์สมศักดิ์ สังวรจิตโต เจ้าอาวาสวัดภูม่านฟ้า ได้จำลองขึ้นจากจินตนาการเมืองสีหนคร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมและศิลปกรรมของกัมพูชาได้ประนามสิ่งก่อสร้างนี้ว่า เลียนแบบนครวัด ละเมิดเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมและจิตวิญญาณด้านมรดกของเขมรอย่างร้ายแรง

อ้างอิง
เทียนสน
หนึ่งในนิคมแรกสุดของดินแดนเทียนสน (ประมาณศตวรรษที่ 4 ก่อน ค.ศ.) แสดงเนินสี่แห่งที่รวมกันเป็นนิคม เส้นสีแดงคือเนินดินในแฟล่งโบราณคดี|thumb]]

เทียนสน, ตุ้นซุ่น ( ), เตี่ยนซุ่น ( ) หรือ โตวคุน ( ) เป็นกลุ่มห้าหน่วยการเมืองของชาวมอญโบราณ ที่ขยายจากภาคกลางตอนล่างของประเทศไทยในปัจจุบัน ถึงคอคอดกระในภาคใต้ของไทยและภาคตะนาวศรีของประเทศพม่า ปรากฏขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ถึง 6 และกล่าวกันว่าขยายจากชายฝั่งตะวันออกไปยังตะวันตก ควบคุมเส้นทางที่สำคัญในการค้าทางทะเลระยะไกลระหว่างมหาสมุทรอินเดียและทะเลจีนใต้ และยังเป็นหนึ่งในรัฐที่กลายเป็นอินเดียแห่งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 1 เทียนสนเคยเป็นรัฐบริวารของดินแดนทางใต้ที่มีชื่อว่า เกอหลัวฟู่ชา ( , ภายหลังรู้จักกันในนาม กามลังกา) บนพื้นที่คอคอดกระและอ่าวบ้านดอน ตามที่ปรากฏใน เทียนสนยังคงเป็นเอกราชจนกระทั่งถูกยึดครองและกลายเป็นรัฐบริวารของอาณาจักรฟูนันในคริสต์ศตวรรษที่ 3 เร็วสุดก่อน ค.ศ. 245 เทียนสนหายไปจากประวัติศาสตร์ประมาณต้นคริสต์ศตวรรษที่ 6 เมื่อทวารวดีปรากฏขึ้นในภาคกลางของไทย กามลังกา หรือ หลังยะสิ่ว ที่มีจุดศูนย์กลางในนครปฐมโบราณ คาดว่าเป็นรัฐสืบทอดของเทียนสน
Roland Braddell เสนอว่า emporium โบราณที่กล่าวถึงใน Geōgraphikē Hyphēgēsis ของทอเลมี และมหานิทเทสกับมิลินทปัญหา ตำราพุทธในคริสต์ศตวรรษที่ 2–4 เป็นราชรัฐหนึ่งของเทียนสน ส่วนอีกสี่อาณาจักรของเทียนสนที่อาจเป็น เกอหลัวฟู่ชา ซึ่งกลายเป็นรัฐบริวารตามที่อ้างไว้ใน กว่างตงทงจื้อ และสามพี่น้อง เกอหลัวเฉ่อเฟิน ( ; กามลังกา), ซิวหลัวเฟิน และ กานปี้ ( ) ที่ระบุว่าตั้งอยู่ในหุบเขาแม่น้ำเจ้าพระยาทางตะวันตกถึงทวารวดีตะวันตก โดยมีเมืองเก่าที่สำคัญสามแห่งอยู่ตรงนั้น ได้แก่ นครปฐม, เมืองคูบัว และเมืองอู่ทอง
รากศัพท์
เนื่องจากเทียนสนถูกแบ่งให้กับพระมหากษัตริย์ 5 พระองค์ รากศัพท์ของชื่อที่ชาวจีนตั้งให้จึงมีความเกี่ยวข้องอย่างมาก: เลข "5" ในภาษาญัฮกุรที่ชาวญัฮกุรในทวารวดีของมอญโบราณพูดกันหลายพันคน ออกเสียงเป็น Chuun ส่วน Duinr หมายถึง "อาณาจักร, ประเทศ" สิ่งนี้ทำให้มีการตีความว่า เทียนสนเป็นสมาพันธรัฐของดินแดนทั้งห้า พื้นที่นี้บังเอิญสอดคล้องกับรัฐสุวรรณภูมิในตำนานที่นักวิชาการไทยอ้างว่าปรากฏขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 2 ก่อน ค.ศ. ถึงคริิสต์ศตวรรษที่ 2 ในบริเวณภาคกลางของไทยในปัจจุบัน ซึ่งประกอบด้วยเมืองกษัตริย์ 5 เมืองในคาบสมุทรมลายูตอนบน ได้แก่ สุวรรณภูมิ (ปัจจุบันอยู่ในเมืองเก่านครปฐม), ราชบุรี, เมืองสิงห์, เพชรบุรี และตะนาวศรี บางทีอาจรวมดินแดนภายใต
ืองเก่านครปฐม), ราชบุรี, เมืองสิงห์, เพชรบุรี และตะนาวศรี บางทีอาจรวมดินแดนภายใต้อธิปไตยของ "ลัมภกัปปะนคร" ทางเหนือ (ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดลำปาง)
แหล่งโบราณคดี
* เขาสามแก้ว (ศตวรรษที่ 4 ก่อน ค.ศ. – คริสต์ศตวรรษที่ 5)
* Kha Mao Yee อำเภอเกาะสอง ประเทศพม่า
* เมืองคูบัว (คริสต์ศตวรรษที่ 6 – 16)
* แหล่งโบราณคดีบ้านดอนตาเพชร (ประมาณศตวรรษที่ 6 ก่อน ค.ศ.)
* เมืองเก่ากำแพงแสน (คริสต์ศตวรรษที่ 7 – 11)
* สถูปทุ่งเศรษฐี (คริสต์ศตวรรษที่ 8 – 10)
* พงตึก (ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 1)
* เมืองเก่านครปฐม (ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 1)
** พระปฐมเจดีย์
** พระประโทณเจดีย์
* เมืองเก่าราชบุรี (ประมาณศตวรรษที่ 4 ก่อน ค.ศ.)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*