SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
โคไดจิ
โคไดจิ ( ) เป็นวัดในนิกายเซนสำนักรินไซ ตั้งอยู่ในเขตฮิงาชิยามะ ของนครเกียวโต เป็นวัดลูกที่ใหญ่ที่สุดในสาขาของวัดเค็นนินจิ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2149 ก่อตั้งโดย ซูไงฮาระ ยาซูโกะ ภริยาหม้ายของอดีตอัครมหาเสนาบดี โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ เพื่อเป็นการรำลึกถึงสามีผู้ล่วงลับของเธอ

สวนของโคไดจิได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานและทัศนียสถานประจำชาติญี่ปุ่น

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 高台寺 Official site
ลนตง
ลนตง ( ) เป็นอาหารที่ทำจากข้าวห่อเป็นทรงกระบอกด้วยใบตอง พบทั่วไปในอินโดนีเซีย มาเลเซีย และสิงคโปร์ ข้าวที่ห่อแล้วจะนำไปต้มให้สุก แล้วนำมาหั่นเป็นชิ้นกินเป็นอาหารหลักแทนข้าวสวย ในมาเลเซียเรียกนาซีฮิมปิต (nasi himpit) ลนตงขนาดเล็กจะใส่ไส้ผักเช่นแคร์รอต ถั่ว และมันฝรั่ง บางครั้งใส่ไส้เนื้อสัตว์และกินเป็นอาหารว่าง ลักษณะคล้ายเกอตูปัต ต่างกันที่เกอตูปัตห่อด้วยใบมะพร้าวอ่อนหรือยานูร์ ส่วนลนตงใช้ใบตอง

วิธีทำ
]]
การทำลนตงแบบเดิมนั้น นำข้าวมาแช่น้ำร้อนให้สุกบางส่วน แล้วห่อด้วยใบตอง มัดให้แน่นด้วยลีดี เซอมัต หรือตอกที่ทำจากแกนกลางของก้านมะพร้าว นำไปต้มให้สุก รอให้เย็นแล้วจึงหั่นเป็นชิ้นพอคำด้านนอกของข้าวเป็นสีเขียวจากใบตอง ลนตงมีรสจืด เพราะมีส่วนประกอบเป็นข้าว ใช้กินแทนข้าวหุงสุกกับอาหารทั่วไป โดยมากจะมีแกงกะทิและซอสถั่วลิสงอยู่ด้วย
อินโดนีเซีย
ในอินโดนีเซียโดยเฉพาะชาวเบอตาวี จะเสิร์ฟลนตงในรูปลนตงซายูร์ซึ่งเป็นลนตงหั่นเป็นชิ้น ใส่ซุปกะทิ ใส่ฟักแม้ว เต็มเป เต้าหู้ ไข่ต้ม ซัมบัล และกรูปุก เป็นอาหารเช้าที่เป็นที่นิยมใกล้เคียงกับบูบูร์อายัมและนาซีโกเร็ง ลนตงการี เป็นลนตงที่กินกับแกงกะหรี่ไก่และผัก ลนตงที่เป็นที่รู้จักกันดีอีกชนิดหนึ่งคือลนตงจับโกเมะฮ์ ซ
ินกับแกงกะหรี่ไก่และผัก ลนตงที่เป็นที่รู้จักกันดีอีกชนิดหนึ่งคือลนตงจับโกเมะฮ์ ซึ่งเป็นอาหารอินโดนีเซียเปอรานากัน โดยกินลนตงกับโอโปร์อายัม ซายูร์โลเดะฮ์ ซัมบัลโกเร็งอาตี (ตับวัวผัดซัมบัล) อาจาด เตอลูร์ปินดัง (ไข่ต้มมีลวดลาย) อาบนหรือเนื้อฝอย และผงโกยา (ส่วนผสมระหว่างถั่วเหลืองและกุ้งแห้ง) เป็นที่นิยมของชาวจีนในอินโดนีเซียในเทศกาลจับโกเมะฮ์
ลนตงในรูปแบบอื่นได้แก่ลนตงกูปังและลนตงบาลับจากซูราบายาและซีโดอาร์โจในชวาตะวันออก ลนตงกูปังทำจากลนตงและหอยขาวตัวเล็ก ส่วนลนตงบาลับประกอบด้วยลนตง ถั่วงอก เต้าหู้ทอด หอมเจียว ซัมบัล และซีอิ๊วหวาน ในสุมาตราตะวันตกมีลนตงกูไลปากิต เป็นลนตงที่กินกับแกงยอดเฟินอ่อน ไข่ต้ม และหนังควายทอด

ลนตงที่เป็นอาหารว่างจะใส่ไส้ เช่น แคร์รอต ถั่ว มันฝรั่ง ปรุงรสด้วยเกลือและพริกแดง บางครั้งเติมเนื้อฝอยหรือเนื้อสัตว์บด ในภาษาชวาเรียกอาเรม-อาเรม แต่บริเวณอื่น ๆ เรียกง่าย ๆ ว่าลนตง ลนตงแบบนี้จะห่อใบตองบางกว่าแบบไม่มีไส้
มาเลเซียและสิงคโปร์
ลนตงที่หั่นเป็นชิ้นเรียกนาซีฮิมปิต กินกับซุปที่มีกะทิ เช่น ซายูร์โลเดะฮ์ ใส่กุ้งและผัก เช่น กะหล่ำปลีหั่น หัวผักกาดและแครอท เครื่องเคียงมีเทมเปทอด เต้าหู้ทอด ไข่ต้ม ปลาดุกผัดซัมบัล มะพร้าวอบคลุกเครื่องเทศและไก่ทอด

อ้างอิง
เต้าเจี้ยว
เต้าเจี้ยว เป็นการแปรรูปถั่วเหลือง ให้อยู่ในลักษณะของผลิตภัณฑ์ที่เก็บไว้ได้นาน ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์อาหารที่ได้มาจากการหมักถั่วเหลือง เพื่อการถนอมอาหาร ที่จัดอยู่ในกลุ่มอาหารหมักเกลือ
เต้าเจี้ยวนำมาใช้เป็นส่วนประกอบของการปรุงรสชาติอาหาร ซึ่งนอกเหนือจากจะได้รสชาติที่ดีแล้ว ยังเป็นการเพิ่มโปรตีนในอาหารอีกด้วย โดยเฉพาะในการปรุงอาหาร ที่ปราศจากเนื้อสัตว์ เช่น อาหารเจ อาหารมังสวิรัติ
คนไทยนิยมนำเต้าเจี้ยวมาทำเป็นเครื่องจิ้มที่เรียกว่า “เต้าเจี้ยวหลน” ไม่ว่าจะเป็นเต้าเจี้ยวหลนหมูสับ หรือกุ้งสับ และยังสามารถนำมาทำน้ำจิ้มได้อีก เช่น น้ำจิ้มเต้าเจี้ยว หรือนำมาทำเป็นเครื่องปรุงรสในการประกอบอาหารตามตำรับจีน เช่น ทำแป๊ะซะ ราดหน้า ตลอดจนผัดผักชนิดต่าง ๆ
*กรรม
รสในการประกอบอาหารตามตำรับจีน เช่น ทำแป๊ะซะ ราดหน้า ตลอดจนผัดผักชนิดต่าง ๆ
*กรรมวิธีในการผลิตเต้าเจี้ยว
เป็นการหมักถั่วเหลืองด้วยเกลือ โดยใช้เชื้อราในปัจจุบันได้พัฒนาการผลิตเต้าเจี้ยวที่มีคุณภาพดีและปลอดภัยต่อการบริโภค โดยอาศัยความรู้ทางวิทยาศาสตร์ในการเพาะเลี้ยงเชื้อราที่บริสุทธิ์เพื่อใช้เป็นหัวเชื้อ ทำให้การหมักมีประสิทธิ์ภาพ ทั้งยังช่วยลดระยะเวลาในการผลิตลงและยังป้องกันการปนเปื้อนของเชื้อราอื่น และแบคทีเรีย จากเดิมที่ใช้วิธีการกึ่งพื้นบ้าน ที่มีคุณภาพความสะอาดและความปลอดภัยในการบริโภคค่อนข้างน้อย ในขั้นตอนการหมักกับเกลือ คือหลังจากได้ถั่วเหลืองที่มีเชื้อราเจริญเต็มที่แล้ว จะนำไปหมักในน้ำเกลือในภาชนะเปิด ปล่อยทิ้งไว้จนได้ที่ ในขั้นตอนนี้จะม
เต็มที่แล้ว จะนำไปหมักในน้ำเกลือในภาชนะเปิด ปล่อยทิ้งไว้จนได้ที่ ในขั้นตอนนี้จะมีการปนเปื้อนของเชื้อจุลินทรีย์อื่น ๆ สามารถเจริญได้ดีในสภาพที่มีปริมาณเกลือสูง (เป็นสาเหตุให้เกิดการเน่าเสีย และจุลินทรีย์ก่อโรค ซึ่งเชื้อโรคที่มักพบในกระบวนการผลิตเต้าเจี้ยวที่ไม่ถูกสุขลักษณะ ได้แก่ เชื้อบาซิลลัส ซีเรียส และหากเชื้อชนิดนี้ผลิตสารพิษจะส่งผลให้เกิดโรคอาหารเป็นพิษได้
*คุณค่าทางโภชนาการ 
เต้าเจี้ยวซึ่งทำมาจากวัตถุดิบสำคัญคือเมล็ดถั่วเหลืองแห้ง เป็นส่วนประกอบในการชูรสอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง เป็นโปรตีนที่มีคุณภาพใกล้เคียงเนื้อสัตว์ จึงใช้เป็นเครื่องปรุงอาหารได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะในการปรุงอาหาร ที่ปราศจากเนื้อสัตว์ เต้าเจี้ยวยังอุดมด้วยกรดอะมิโน
่างดี โดยเฉพาะในการปรุงอาหาร ที่ปราศจากเนื้อสัตว์ เต้าเจี้ยวยังอุดมด้วยกรดอะมิโนที่ร่างกายต้องการถึง 17 ชนิดและกรดไขมันที่จำเป็น นอกจากจะมี รสชาติที่ดีและกลิ่นหอมของเต้าเจี้ยวที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติในระหว่างการหมักแล้ว ยังสารอาหารที่มีประโยชน์ต่อร่างกายและไม่ก่อให้เกิดอันตรายแต่อย่างใดอีกด้วย
เนื้อหมึก
หมึก เป็นสัตว์ที่นิยมนำเนื้อมาเป็นทำอาหารมากมายทั่วโลก คำว่า กาลามารี (calamari) ในภาษาอิตาลีซึ่งหมายถึงหมึกได้กลายเป็นคำสามัญในภาษาอังกฤษหมายถึงอาหารที่ทำจากเนื้อหมึก โดยเฉพาะหมึกทอด ความหลากหลายของอาหารที่ทำจากเนื้อหมึกในพื้นที่ต่าง ๆ มีดังนี้
หมึกทอด
หมึกทอดหรือกาลามารี (ฟริตตี) เป็นชื่ออาหารอิตาลีที่ได้รับความนิยมมากชนิดหนึ่ง เป็นเนื้อหมึกกล้วยหั่นเป็นวงนำไปชุบแป้งทอด สูตรดั้งเดิมนั้นใช้แป้งชุบเนื้อหมึกเพียงบาง ๆ ปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทยป่น เมื่อจะรับประทานจึงบีบเลมอนเพื่อแต่งรส ปัจจุบันได้ประยุกต์ให้มีหลายแบบ มีทั้งแบบใช้แป้งให้กรอบชุบแป้งเปียกแบบเท็มปุระญี่ปุ่น เพิ่มเครื่องปรุงที่เป็นปาปริกา ออริกาโน และกินกับซอสต่าง ๆ มากมาย เช่น ซอสมะเขือเทศ ซอสพริก มายองเนส และยังนำไปรับประทานกับสลัดผักด้วย
หมึกยัดไส้
 หมึกยัดไส้แบบญี่ปุ่น]]
หมึกยัดไส้เป็นการปรุงอาหารจากหมึกชนิดหนึ่ง นำไส้ยัดลงในลำตัวของหมึกแล้วปรุงให้สุก การปรุงอาหารแบบนี้แพร่หลายไปทั่วโลก ในตะวันออกกลางไส้ที่ยัดเป็นส่วนผสมของหนวดหมึก ข้าว และเมล็ดสน และเครื่องเทศผสมเช่น ยี่หร่าและคำฝอย ในกรีซ เครื่องปรุงเป็นแบบตะวันออกกลาง แต่ตัดเครื่องเทศกลิ่นแรงออก มีการเคี่ยวหมึกยัดไส้ในซอสที่ส่วนผสมเป็นไวน์ หอม กระเทียม ในยุโรปใต้ ไส้เป็นหนวดหมึก เกล็ดขนมปัง หอม มะกอก เนยแข็ง และ ไข่ ลดเครื่องเทศลง นิยมเคี่ยวกับไวน์และซอสมะเขือเทศ ในจีน หมึกยัดไส้มีไส้ที่ทำจากหมูสับเป็นหลัก ใส่กระเทียม รากผักชี พริกไทย ในเวียดนามเพิ่มวุ้นเส้นและเห็ดหูหนู นิยมนำไปย่าง ในญี่ปุ่นมีหมึกยัดไส้ข้าวเหนียวผสมถั่วล
ามเพิ่มวุ้นเส้นและเห็ดหูหนู นิยมนำไปย่าง ในญี่ปุ่นมีหมึกยัดไส้ข้าวเหนียวผสมถั่วลิสง เคี่ยวกับซีอิ๊วญี่ปุ่นและมิริง เรียก อิกาเมชิ (烏賊飯) ส่วนชาวมลายูมีหมึกยัดไส้ข้าวเหนียวเรียก ตูปะก์โซตง เคี่ยวกับกะทิ
คุณค่าทางสารอาหาร
เดิมเคยเชื่อว่า หมึกเป็นอาหารที่ให้คอเลสเตอรอลสูง จึงไม่ควรรับประทานมาก แต่ความจริงแล้ว หมึกมีคอเลสเตอรอลสูงก็จริง แต่ทว่ามีปริมาณไขมันอิ่มตัวต่ำ จึงมิได้เป็นตัวสร้างคอเลสเตอรอลในร่างกาย อีกทั้งยังมีกรดโอเมกา3สูง ซึ่งเป็นสารที่ช่วยลดปริมาณคอเลสเตอรอลได้ดีอีกด้วย

อ้างอิง
* พจน์ สัจจะ. หมึกเมดิเตอร์เรเนียน. ครัว. ปีที่ 21 ฉบับที่ 243 กันยายน พ.ศ. 2557 หน้า 65-67

แหล่งข้อมูลอื่น
ซาตา
ซาตา (sata; ภาษาจีน: 沙爹) เป็นอาหารพื้นเมืองของรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย เป็นเนื้อปลารสเผ็ด ห่อด้วยใบตองแล้วย่างให้สุก มีลักษณะคล้ายโอตัก-โอตัก เครื่องปรุงหลักประกอบด้วยมะพร้าว ปลาซาร์ดีน ขิง หัวหอม และพริก เป็นอาหารคนละชนิดกับสะเต๊ะ 
อ้างอิง
* *
โลร์มี
โลร์มี (Lor mee; ภาษาจีน: 鹵麵; Pe̍h-ōe-jī: lóo-mī) เป็นอาหารมาเลเซียที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารจีน เสิร์ฟกับน้ำซุปข้นที่ใส่แป้ง และใส่เส้นบะหมี่สีเหลืองแบน อาหารนี้เป็นที่นิยมของชาวจีนฮกเกี้ยนในมาเลเซียและสิงคโปร์ นำซุปที่ข้นนั้นใส่แป้งข้าวโพด เครื่องเทศ และไข่ เครื่องปรุงอื่นที่เติมเข้ามาได้แก่โงเฮียง ลูกชิ้น เนื้อปลา ไข่ต้มผ่าครึ่ง อาจเติมน้ำส้มสายชูและกระเทียมได้ นิยมใส่พริกด้วย แบบดั้งเดิมจะใส่ปลาทอดด้วย 
อ้างอิง
เจิมปุต-เจิมปุต
เจิมปุต-เจิมปุต ( ), โจโกดก ( ) หรือ เจอโกดก ( ) เป็นอาหารทอดหรือฟริตเตอร์แบบพื้นเมืองในบรูไนและมาเลเซีย ทำจากแป้งและกล้วย ทอดให้สุก รูปร่างกลม มีขนาดหลากหลายแบบ อาจใส่ปลาแอนโชวี กุ้ง หัวหอมหรือข้าวโพดแทนกล้วยได้
อ้างอิง
กาเตอมัก
กาเตอมัก ( ) เป็นอาหารพื้นเมืองของอินโดนีเซียในจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก โดยนำเนื้อควายไปต้มกับมันเทศ ข้าวโพดหวาน และผักสีเขียว เช่น ใบมันสำปะหลัง และใบมะละกอ นิยมปรุงรสเผ็ดด้วยพริกแดง หอม กระเทียม

อ้างอิง
เปอเลอจิงกังกุง
เปอเลอจิงกังกุง ( ) หรือ เปลอจิงกังกุง ( ) เป็นอาหารที่ทำจากผักบุ้ง มีรสเผ็ด พบในเกาะลมบก ประเทศอินโดนีเซีย โดยทำจากผักบุ้งกินกับเปอเลอจิงซัมบัล ซึ่งทำมาจากพริก หัวหอม กระเทียม ผลโพธิสัตว์ (candlenut) มะกรูด กะปิเผา เกลือ และน้ำตาล อาหารนี้ใช้เป็นเครื่องเคียงกับอายัมตาลีวัง อาหารนี้อาจเพิ่มผักอื่น เช่น ถั่วงอก ถั่วลิสงทอด มะพร้าวอบปรุงรสเผ็ด นอกจากที่ลมบกแล้วอาหารชนิดนี้มีที่บาหลี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Plecing kangkung recipe
วัดตลิ่งชัน (จังหวัดสระบุรี)
วัดตลิ่งชัน ตั้งอยู่เลขที่ 38 บ้านตลิ่งชัน หมู่ที่ 6 ตำบลตลิ่งชัน อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ พื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 77 ตารางวา โฉนดเลขที่ 22792

อาณาเขต
* - ทิศเหนือ จดแม่น้ำป่าสัก

* - ทิศใต้ จดทางหลวงแผ่นดิน

* - ทิศตะวันออก จดที่เอกชน

* - ทิศตะวันตก จดที่เอกชน
ประวัติ
วัดตลิ่งชัน ตั้งเมื่อ พ.ศ.2300 โดยพระอาจารย์โต(หลวงพ่อโต) ไม่ทราบความเป็นมา ท่านเป็นพระธุดงค์ได้จาริกแสวงบุญมาถึง ณ บริเวณนี้เห็นว่าเป็นที่สัปปายะ เหมาะที่จะบำเพ็ญภาวนา ต่อมาได้มีชาวบ้านผู้มีจิตศรัทธาได้ร่วมกันบริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด แล้วตั้งชื่อวัดตามภูมิประเทศที่วัดตั้งอยู่ริมตลิ่งที่สูงชันของแม่น้ำป่าสักว่า "วัดตลิ่งชัน"

วัดตลิ่งชันได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ.2530 มีเขตวิสุงคามสีมา กว้าง 25 เมตร ยาว 40 เมตร
อาคารเสนาสนะ
* 1. อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ.2270 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 มีเขตวิสุงคามสีมา กว้าง 25 เมตร ยาว 40 เมตร 
* 2. ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ชั้นเดียว 
* 3. หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 14 เมตร เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
* 4. กุฏิสงฆ์ จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารไม้
* 5. วิหาร กว้าง 5 เมตร ยาว 8 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
* 6. ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
* 7. ฌาปนสถาน เมรุ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 กว้าง - เมตร ยาว - เมตร 
* นอกจากนี้ ยังมี ฌาปนสถาน 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง เรือน
ปูชนียวัตถุ
* 1. พระประธานในอุโบสถ พุทธลักษณะ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดพระเพลากว้าง 45 นิ้ว สูง 65 นิ้ว 
* 2. พระประธานประจำศาลาการเปรียญ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดพระเพลากว้าง 18 นิ้ว สูง 25 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519
* 3. พระพุทธสมณโคดมคันธาราฐ ใต้ฐานบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2551 ประดิษฐาน ณ ลานโพธิ์
ลำดับเจ้าอาวาส
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan=7 bgcolor=#e0951d| ลำดับการปกครองวัดตลิ่งชัน ต.ตลิ่งชัน อ.เมือง จ.สระบุรี 
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ลำดับที่|| width="225"| รายนาม/สมณศักดิ์ ||width="200"| ตำแหน่ง|| width="80"| เริ่มวาระ|| width="80"| สิ้นสุดวาระ || หมายเหตุ
|-
|1||พระโท สิริปุณฺโณ||เจ้าอาวาส||พ.ศ.-||พ.ศ.-||align=left| 
|-
|2||พระจันทร์ ธมฺมปาโล||เจ้าอาวาส||พ.ศ.2480||พ.ศ.2485||align=left| 
|-
|3||พระอธิการแก้ว||เจ้าอาวาส||พ.ศ.2485||พ.ศ.2495||align=lef
485||align=left| 
|-
|3||พระอธิการแก้ว||เจ้าอาวาส||พ.ศ.2485||พ.ศ.2495||align=left| 
|-
|4||พระหลง กตปุญฺโญ||เจ้าอาวาส||พ.ศ.2500||พ.ศ.2502||align=left| 
|-
|5||พระอาจารย์ปุ้ม||เจ้าอาวาส||พ.ศ.2470||พ.ศ.2471||align=left| 
|-
|6||พระพวง วฑฺฒโน||เจ้าอาวาส||พ.ศ.-||พ.ศ.-||align=left| 
|-
|7||พระอธิการหลอด สุทนฺโต||เจ้าอาวาส||พ.ศ.-||พ.ศ.-||align=left| 
|-
|8||พระอธิการสว่าง ฐติจาโร||เจ้าอาวาส||พ.ศ.2512||พ.ศ.2535||align=left| 
|-
|9||พระพัฒน์ สนฺตกาโร||เจ้าอาวาส||พ.ศ.2535||พ.ศ.2548||align=left| 
|-
|10 || พระครูสถิตพุฒิคุณ (พุฒทา ฐานวโร)||เจ้าอาวาส||พ.ศ.2550||ไม่ทราบปี||
|-
| 11 || พระอธิการวีรพล มหาสกฺโก ||เจ้าอาวาส || พ.ศ. 2566 || ปัจจุบัน ||
|}
มักกีโกเร็ง
มักกี โกเร็ง ( , ) เป็นอาหารประเภทเส้นหมี่ในมาเลเซีย ทำจากบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ที่เรียกเป็นภาษาปากว่า มักกี (ทำนองเดียวกับไทยที่เรียกบะหมี่สำเร็จรูปอย่างไม่จำแนกว่า มาม่า) ปรุงสุกโดยการผัดกับผักและไข่ บางครั้งใส่เต้าหู้ ซัมบัล ซีอิ๊วดำ และเพิ่มเนื้อสัตว์ได้ อาจเพิ่มผงกะหรี่เพื่อเพิ่มรสชาติ นิยมกินคู่กับชามะนาว
โรตีตีซู
โรตีตีซู ( ) เป็นโรตีแบบหนึ่งในมาเลเซีย รสหวาน เป็นโรตีจาไนแบบที่บางมาก เป็นที่นิยมในหมู่ชาวมามักทั้งในมาเลเซียและสิงคโปร์ นิยมใช้ห่อไส้ที่มีรสหวาน เช่น น้ำตาล สังขยา หรือกินกับไอศกรีม

อ้างอิง
วัดหงษ์ดาราวาส
วัดหงษ์ดาราวาส ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านหงษา หมู่ที่ 1 ตำบลนาโฉง อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ พื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 13 ไร่ 87 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 45180

อาณาเขต
* ทิศเหนือ จดแม่น้ำแควป่าสัก
* ทิศใต้ จดที่ดินชาวบ้าน
* ทิศตะวันออก จดแม่น้ำแควป่าสัก
* ทิศตะวันตก จดที่ดินชาวบ้าน
ประวัติ
วัดหงษ์ดาราวาส สร้างเมื่อ พ.ศ. 2212 เดิมหมู่บ้านบริเวณนี้เป็นบ้านเรือนของชาวมอญที่อพยพเข้ามาอยู่ เมื่อครั้งสมัยกรุงศรีอยุธยา เรียกว่าบ้านหงษา ต่อมาได้มีการสร้างวัดและเรียกนามตามหมู่บ้านว่า "วัดหงษา" สันนิษฐานว่าคงตั้งตามชื่อ "เมืองหงษาวดี" ประเทศพม่า ซึ่งเป็นบ้านเดิมของชาวมอญ ต่อมาได้เปลี่ยนนามวัดเป็น "วัดหงษ์ดาราวาส" ในปี พ.ศ. 2483 เป็นต้นมา

วัดหงษ์ดาราวาส ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2453
อาคารเสนาสนะ
* 1. อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. - เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2453
* 2. ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 เป็นอาคาคอนกรีตเสริมเหล็ก 
* 3. หอสวดมนต์ กว้าง 4 เมตร ยาว 8 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 
* 4. กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกไม้ 1 หลัง และเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 หลัง
* 5. วิหาร กว้าง 4.15 เมตร ยาว 6.28 เมตร สร้าง พ.ศ. 2541 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
* 6. ศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. - เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 
* นอกจากนี้ยังมี ฌาปนสถาน 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง หอกลอง 1 หลัง โรงเก็บพัสดุ 1 หลัง
ศาสนวัตถุ
* 1.พระประธานในอุโบสถปางมารวิชัยขนาดหน้าตักกว้าง 55 นิ้ว สูง 79 นิ้ว
* 2. พระประธานในศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 35 นิ้ว สูง 47 นิ้วสร้างเมื่อ พ.ศ. 2426
การบริหารและการปกครอง
ลำดับการปกครอง
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan=7 bgcolor=#e0951d| ลำดับการปกครองวัดหงษ์ดาราวาส ต.นาโฉง อ.เมือง จ.สระบุรี 
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ลำดับที่|| width="225"| รายนาม/สมณศักดิ์ ||width="200"| ตำแหน่ง|| width="80"| เริ่มวาระ|| width="80"| สิ้นสุดวาระ || หมายเหตุ
|-
|1||พระอธิการขันธ์แก้ว||เจ้าอาวาส||-||-||align=left|ไม่ปรากฏหลักฐาน
|-
|2||พระอธิการเรือง||เจ้าอาวาส||-||-||align=left| ไม่ปรากฏหลักฐาน
|-
|3||พระอธิการปุ่น||เจ้าอาวาส||-|
เจ้าอาวาส||-||-||align=left| ไม่ปรากฏหลักฐาน
|-
|3||พระอธิการปุ่น||เจ้าอาวาส||-||-||align=left| ไม่ปรากฏหลักฐาน
|-
|4||พระอธิการอ้าย||เจ้าอาวาส||-||-||align=left| ไม่ปรากฏหลักฐาน
|-
|5||พระอธิการจำรัส||เจ้าอาวาส||-||-||align=left| ไม่ปรากฏหลักฐาน
|-
|6||พระอธิการทับทิม||เจ้าอาวาส||-||-||align=left| ไม่ปรากฏหลักฐาน
|-
|7||พระอธิการโห้||เจ้าอาวาส||-||-||align=left| ไม่ปรากฏหลักฐาน
|-
|8||พระณรงค์||-||-||-||align=left| ไม่ปรากฏหลักฐาน
|-
|9||พระอธิการบุญเหลือ สุรจิตฺโต||เจ้าอาวาส||พ.ศ. 2542||พ.ศ. 2548||align=left| 
|-
|10||พระนาวิน ฐิตเปโม||-||พ.ศ. 2548||พ.ศ. 2549||align=left|
|-
|11||พระอุเทน ชุติธมฺโม||-||พ.ศ. 2549||พ.ศ. 2550||align=left| 
|-
lign=left|
|-
|11||พระอุเทน ชุติธมฺโม||-||พ.ศ. 2549||พ.ศ. 2550||align=left| 
|-
|12||พระสอด กิตฺติโสภโณ||รก.จร||พ.ศ. 2550||พ.ศ. 2553||align=left| 
|-
|13.||พระครูพัฒนาปัญญานุโยค||เจ้าอาวาส||พ.ศ. 2553||ปัจจุบัน ||align=left|
|- 
|}
วัดสว่างสามัคคี (อำเภอศรีเทพ)
วัดสว่างสามัคคี ตั้งอยู่ที่ 1/2 บ้านกลาง หมู่ที่ 2 ตำบลสระกรวด อำเภอศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดทั้งหมด 20 ไร่ ตำแหน่งที่ดินระหว่าง 52391 V 2206 - 9,5 เลขที่ดิน 81 หน้าสำรวจ 2707 ตำบลสระกรวด โฉนดที่ดินเลขที่ 18397 เล่มที่ 184 หน้า 97 อ.ศรีเทพ จ.เพชรบูรณ์.

อาณาเขต

* ทิศเหนือ ติดหมู่บ้าน และโรงเรียนอนุบาลศรีเทพ

* ทิศใต้ ติดหมู่บ้าน

* ทิศตะวันออก ติดถนนคชเสนีย์

* ทิศตะวันตก ติดทุ่งนา
ประวัติ
* วัดสว่างสามัคคี ได้มีการริเริ่มสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2493 โดยมี นายใหม่ ตระกุดราช ได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด และพร้อมด้วยชาวบ้านได้ช่วยกันสร้างเสนาสนะตั้งแต่วันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2511 ถึงวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2516 ได้รับหนังสืออนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 
กระทรวศึกษาธิการได้ประกาศตั้งให้เป็นวัดเมื่อ วันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2521 ชาวบ้านเรียกว่า "วัดบ้านกลาง" ตามชื่อหมู่บ้าน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ วันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2517 มีเขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2520

อาคารเสนาสนะ

* มี อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์

ปูชนียวัตถุ
* 1. พระประธานในอุโบสถ พุทธลักษณะ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดพระเพลากว้าง - นิ้ว สูง - นิ้ว

การบริหารและการปกครอง

* 1. พระอาจารย์ทองแดง

* 2. พระอาจารย์คำนาย

* 3. พระครูสิริพัชรคุณ (ศรีนวล สิริมงฺคโล) 1 ก.ค. พ.ศ. 2515 ถึง 16 ก.ย. พ.ศ. 2555

* 4. พระมหาทวีป ธมฺมิโก (ปัจจบัน)

อ้างอิง
วัดโตนด (จังหวัดสระบุรี)
วัดโตนด ตั้งอยู่เลขที่ 1 หมู่ที่ 6 ตำบลปากเพรียว อำเภอเมือง จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบริมแม่น้ำป่าสัก ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 28 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 7092.

อาณาเขต

* ทิศเหนือ จดถนนหลวง

* ทิศใต้ จดแม่น้ำป่าสัก

* ทิศตะวันออก จดถนนสาธารณะ

* ทิศตะวันตก จดแม่น้ำป่าสัก
ประวัติ
วัดโตนดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2114 โดยชาวญวนที่อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานที่บ้านโตนดได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นโดยมี นายโน๊ด เป็นผู้นำการก่อสร้าง เดิมชื่อ "วัดตาโน๊ด" (สันนิษฐานว่าตั้งตามชื่อคนนำการก่อสร้าง คือ นายโน้ต)ต่อมาภายหลังได้กลายเป็นชื่อ "วัดโตนด" เดิมวัดตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน ต่อมาได้ย้ายเสนาสนะมาตั้งอยู่ ณ ที่ปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร.
เสนาสนะ
* 3.1 อุโบสถ กว้าง 6.50 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. - เขตวิสุงคามสีมากว้าง - เมตร ยาว - เมตร
* 3.2 ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทยประยุกต์ 2 ชั้น
* 3.3 หอสวดมนต์ กว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 เป็นอาคารไม้
* 3.3 กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง
* นอกจากนี้ ยังมี ฌาปนสถาน 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์.
ปูชนียวัตถุ
* 4.1 พระประธานในอุโบสถ พุทธลักษณะ เป็นพระพุทธรูป ปางมารวิชัย ขนาดพระเพลากว้าง 60 นิ้ว สูง 80 นิ้ว
* 4.2 พระประธานในศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดพระเพลากว้าง 60 นิ้ว สูง 87 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536
* ปูชนียวัตถุอื่นๆ เจดีย์ ทรงย่อเหลี่ยมไม้สิบสอง 1 องค์ ตู้หนังสือลายรดน้ำ 1 ตู้.

การบริหารและการปกครอง

* 1. พระอธิการตัน อุตฺตโม พ.ศ. 2442 ถึง พ.ศ. 2480

* 2. พระอธิการไพ่ ปทุโม พ.ศ. 2482 ถึง พ.ศ. 2490

* 3. พระอธิการทองดี พ.ศ. 2491 ถึง พ.ศ. 2505

* 4. พระอธิการเหลือ ทีฆายุโก พ.ศ. 2507 ถึง พ.ศ. 2519

* 5. พระอธิการชัยศรี ปภงฺกโร พ.ศ. 2520 ถึง พ.ศ. -

* 6. พระใบฎีกาสุรวิทย์ สุรธมฺโม พ.ศ. 2554 – ปัจจุบัน .
ลำดับเจ้าอาวาส
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan=7 bgcolor=#e0951d| ลำดับเจ้าอาวาสวัดโตนด ต.ปากเพรียว อ.เมือง จ.สระบุรี 
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ลำดับที่|| width="225"| รายนาม/สมณศักดิ์ ||width="200"| ตำแหน่ง|| width="80"| เริ่มวาระ|| width="80"| สิ้นสุดวาระ || หมายเหตุ
|-
|1||พระอธิการตัน อุตฺตโม||เจ้าอาวาส|| พ.ศ. 2442 || พ.ศ. 2480 || align=left|
|-
|2||พระอธิการไพ่ ปทุโม||เจ้าอาวาส|| พ.ศ. 2482 || พ.ศ. 2490 || align=left|
|-
|3||พระอธิการทองดี||เจ้าอาวาส|| พ.ศ. 249
.ศ. 2482 || พ.ศ. 2490 || align=left|
|-
|3||พระอธิการทองดี||เจ้าอาวาส|| พ.ศ. 2491 || พ.ศ. 2505 || align=left|
|-
|4||พระอธิการเหลือ ทีฆายุโก||เจ้าอาวาส|| พ.ศ. 2507 || พ.ศ. 2519 || align=left|
|-
|5||พระอธิการชัยศรี ปภงฺกโร||เจ้าอาวาส|| พ.ศ. 2520 || พ.ศ. - || align="left" |
|-
|6ุ || พระใบฎีกาสุรวิทย์ สุรธมฺโม ||เจ้าอาวาส || พ.ศ. 2554 || - || align=left|ปัจจุบัน 
|- 
|}
วัดสะตือ (จังหวัดสระบุรี)
วัดสะตือ ตั้งอยู่ที่ บ้านสะตือ หมู่ที่ 4 ตำบลตะกุด อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย พื้นที่ตั้งวัดเป็นพื้นราบอยู่ริมแม่น้ำแควป่าสัก

อาณาเขต

* ทิศเหนือ ติดบ้านม่วง

* ทิศใต้ ติดกับพื้นที่สาธารณะ

* ทิศตะวันออก ติดแม่น้ำป่าสัก

* ทิศตะวันตก ติดทางเข้าหมู่บ้านสะตือ
ประวัติ
วัดสะตือ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2373 โดยพระธุดงค์รูปหนึ่งไม่ปรากฏนามและที่มา ได้จาริกผ่านมาแล้วเห็นว่าที่ตรงนี้เหมาะแก่การบำเพ็ญสมณธรรม เพราะอยู่ใกล้แม่น้ำ(แม่น้ำป่าสัก)และไม่ห่างไกลจากหมู่บ้าน ต่อมาชาวบ้านมีความเลื่อมใสศรัทธา อีกทั้งลงความเห็นกันว่าน่าจะสร้างวัดไว้ในหมู่บ้านของตนบ้างจะได้ไม่ต้องลำบากเดินทางไปทำบุญวัดอื่นที่อยู่ไกลออกไป จึงได้ร่วมกันถวายที่ดินให้พระธุดงค์รูปนั้นสร้างวัด และตั้งนามวัดตามชื่อหมู่บ้าน เนื่องจากบริเวณที่ตั้งวัดนี้แต่เดิมมีต้นสะตือใหญ่อยู่สองต้นเป็นสัญลักณ์ชาวบ้านจึงเรียกชื่อบ้านสะตือ และเรียกนามวัดว่า "วัดเสะตือ" ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า "วัดสะตือเจดีย์งาม" เพราะภายในวัดมีเจดีย์ย่อมุมไม
็นต้นมา แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า "วัดสะตือเจดีย์งาม" เพราะภายในวัดมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองที่มีความสวยงามและสมบูรณ์มาก 1 องค์ ตั้งอยู่บริเวณหน้าอุโบสถ
* 1. อุโบสถ บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2544 กว้าง 7.26 เมตร ยาว 19.40 เมตร
* 2.เจดีย์ สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง เมตร
* 3. ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 – พ.ศ. 2535 กว้าง 16.45 เมตร ยาว 52.40 เมตร
* 4. หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 กว้าง 11.50 เมตร ยาว 21 เมตร
* 5. หอระฆัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 กว้าง 4.90 เมตร ยาว 4.90 เมตร
* 6. กุฏิสงฆ์รวม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 – พ.ศ. 2528 กว้าง 11.50 เมตร ยาว 21 เมตร
* 7. ศาลาธรรมสังเวช สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 กว้าง 10 เมตร ยาว 24.43 เมตร
* 8. ฌาปณสถาน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 กว้าง 21.50 เมตร ยาว 31.50 เมตร
* 9. ห้องน้ำ – ห้องสุขา จำนวน 4 ห้อง สร้างเมื่อ 2524 กว้าง 2.30 เมตร ยาว 7.03 เมตร

ปูชนียวัตถุ
* 1. พระประธานในอุโบสถ พุทธลักษณะ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดพระเพลากว้าง - นิ้ว สูง - นิ้ว

การบริหารและการปกครอง

* 1. พระธุดงค์ ไม่ทราบนาม พ.ศ. 2373 - พ.ศ.-

* 2. พระอธิการบัว สิริปุญฺโญ พ.ศ. – พ.ศ. 2556

* 3. พระอธิการณรงค์ศักดิ์ นาควโร พ.ศ. 2556 ถึง ปัจจุบัน
ลำดับเจ้าอาวาส
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan=7 bgcolor=#e0951d| ลำดับการปกครองวัดสะตือ ต.ตะกุด อ.เมืองสระบุรี จ.สระบุรี 
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ลำดับที่|| width="225"| รายนาม/สมณศักดิ์ ||width="200"| ตำแหน่ง|| width="80"| เริ่มวาระ|| width="80"| สิ้นสุดวาระ || หมายเหตุ
|-
|1||พระธุดงค์ ไม่ทราบนาม||เจ้าอาวาส||พ.ศ. 2373||พ.ศ.-||align=left| 
|-
|2||พระอธิการบัว สิริปุญฺโญ||เจ้าอาวาส||พ.ศ.-||พ.ศ. 2556||align=left| 
|-
|3||พระอธิการณรงค์ศักดิ์ นาควโร||เจ้าอาวาส||พ.ศ
.ศ.-||พ.ศ. 2556||align=left| 
|-
|3||พระอธิการณรงค์ศักดิ์ นาควโร||เจ้าอาวาส||พ.ศ. 2556||-||align=left|ปัจจุบัน 
|- 
|}
วัดศาลาแดง (จังหวัดสระบุรี)
วัดศาลาแดง ตั้งอยู่เลขที่ 486 บ้านศาลาแดง ถนนพิชัยญรงค์สงคราม ตำบลปากเพรียว อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ พื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 7741

อาณาเขต
* ทิศเหนือ จดแม่น้ำป่าสัก
* ทิศใต้ จดถนนพิชัยรณรงค์สงคราม
* ทิศตะวันออก จดอนามัยเทศบาลเมืองสระบุรี
* ทิศตะวันตก จดถนนพิชัยรณรงค์สงคราม ซอย 40
* ที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 40 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 180
ประวัติ
วัดศาลาแดงตั้งเมื่อ พ.ศ. 2311 เดิมเรียกว่า วัดแก่งม่วง โดยมีต้นมะม่วงใหญ่ยืนต้นอยู่บนแก่งเป็นสัญลักษณ์ ต่อมาน้ำได้พัดเอาแก่งและต้นมะม่วงจมหายไปกับน้ำหมดสภาพไป คงเหลือแต่ศาลาหลังหนึ่งมีหลังคามุงกระเบื้องสีแดงซึ่งใช้เป็นที่พักสำหรับคนเดินทางไปนมัสการรอยพระพุทธบาท และพระพุทธฉาย จังหวัดสระบุรี จึงได้เรียกเป็นนามวัดว่า "วัดศาลาแดง" จนเป็นที่รู้จักกันทั่วไป
วัดศาลาแดงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2518 มีเขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 35 เมตร
อาคารเสนาสนะ
* 1. อุโบสถ กว้าง 15 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2518 มีเขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 35 เมตร
* 2. ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคาคอนกรีตเสริมเหล็ก 
* 3. กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และเป็นอาคาคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 หลัง 
* 4. วิหาร กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคาคอนกรีตเสริมเหล็ก
* นอกจากนี้ยังมี หอระฆัง 1 หลัง หอกลอง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง โรงเก็บพัสดุ 1 หลัง
ปูชนียวัตถุ
* 1. พระประธานในอุโบสถปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 74.5 นิ้ว สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2464
* 2. พระประธานในศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 35 นิ้ว สูง 449 นิ้วสร้างเมื่อ พ.ศ. 2518

การบริหารและการปกครอง
ลำดับเจ้าอาวาส
* รูปที่ 1 พระอธิการบุญ พ.ศ. 2440 ถึง พ.ศ. 2478
* รูปที่ 2 พระครูวัตรโสภณ พ.ศ. 2478 ถึง พ.ศ. 2490
* รูปที่ 3 พระครูสรการพิศิษฐ์ (เฉื่อย) พ.ศ. 2490 ถึง พ.ศ. 2502
* รูปที่ 4 พระครูสังวรวุฒิคุณ (ออน) พ.ศ. 2502 ถึง พ.ศ. 2521
* รูปที่ 5 พระครูวิมลธรรมรัต (หลาบ) พ.ศ. 2521 ถึง พ.ศ. 2550
* รูปที่ 6 พระครูสันตจิตตากร (กมล) พ.ศ. 2550 ถึง ปัจจุบัน

อ้างอิง
ณัฐชยกานต์ ปากหวาน
ณัฐชยกานต์ ปากหวาน (ชื่อเล่น : เฟิร์น) เป็น นักแสดง นางแบบ ชาวไทย เป็นเจ้าของตำแหน่งมิสแกรนด์ไรส์ซิงสตาร์ จากเวทีมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014

การศึกษา
* มัธยมศึกษา : จบการศึกษาจาก โรงเรียนสุราษฎร์ธานี
* อุดมศึกษา : จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร

การประกวด
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014
เฟิร์น ณัฐชยกานต์ ปากหวาน ได้เข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014 ซึ่งต่อมาเธอได้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์ไรส์ซิงสตาร์ 2014 พร้อมกับการเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงช่อง 7

นางสาวไทย 2566
เฟิร์น ณัฐชยกานต์ ปากหวาน ได้เข้าร่วมการประกวด นางสาวไทย 2566 โดยเป็น นางสาวไทยระนอง 2566 แต่เธอไม่สามารถผ่านเข้าสู่รอบได้ 
ผลงาน
ละครโทรทัศน์
* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
|- 
| rowspan = "1" | 2558 || เพลิงตะวัน || จ๊ะจ๋า
|-
| rowspan = "4" | 2559 || ไฟรักเกมร้อน || วิชุดา 
|-
| เทพธิดาป่าคอนกรีต || ไปรมา
|- 
| นางฟ้าเปื้อนฝุ่น || ปานจิต 
|- 
| เพชรตัดเพชร || นักฆ่า 
|- 
| rowspan = "3" | 2560 || วังนางโหง || จอมขวัญ
|- 
| เล่ห์รักยาใจ || ลำดวน 
|- 
| มหาหิน || สวย 
|- 
| rowspan = "2"| 2561 || เจ้าสาวจำยอม || รุ้งรดา 
|- 
| พ่อตาปืนโต 2 ตอน หลานข้าใครอย่าแตะ || โสภิต
|- 
| rowspan = "2"| 2562 || มนตร์กาลบันดาลรัก || วรรณวรางค์ศรี
|- 
| สุภาพบุรุษชาวดิน || อรศรี ศิริเสนี (อ้อ)
|- 
| rowspan = "2"| 2563 || พ่อหม้ายเลขท้ายสองตัว || นุสรา
|-
| ปิ่นไพร || ศรีทัย
|- 
| rowspan = "1"| 2564 || พริกกับเกลือ || สาลี่
|
ุสรา
|-
| ปิ่นไพร || ศรีทัย
|- 
| rowspan = "1"| 2564 || พริกกับเกลือ || สาลี่
|- 
| rowspan="2"| 2565 || หุบพญาเสือ || กิ่งแก้ว
|-
| คุ้งเสน่หา || พิกุล
|-
| rowspan="3"| 2566 || กล้า ผาเหล็ก || ซอจา 
|-
| ฤทัยบดี || บัวงึม
|-
| มาเฟียลำซิ่ง || เฟย (รับเชิญ)
|-
| rowspan="1"| 2567 || ในรอยทราย || นิชา (รับเชิญ)
|-
| rowspan="1"| 2568 || คุณแม่แก้ขัด || พิมพ์ลภัส เลิศกาญจนา (พิมพ์) (ตัวจริง) (รับเชิญ)
|-
|}
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางไทยพีบีเอส

| 2567 || align="left"| หม่อมเป็ดสวรรค์ || หม่อมแก้ว
|}

ละครสั้น
* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี

| 2560 || align="left"| ฟ้ามีตา ตอน มรดก || เหมียว
|-
| 2561 || align="left"| ฟ้ามีตา ตอน ฟางเส้นสุดท้าย || เมี้ยว
|}

มิวสิกวิดีโอ
{| class="wikitable"
|-
! ปี !! เพลง !! ศิลปิน !! แสดงร่วม
|-
| rowspan="2" |2560
|ชุดใหญ่
|แจ๊ส ชวนชื่น
|เฟิร์ส - ภัทราพร หวัง, โบว์ - บุญญาณี สังข์ภิรมย์, เฟิร์น - ณัฐชยกานต์ ปากหวาน, พลอยทราย - รวิสรา สวยสมเรียม
|}

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*เฟิร์น ณัฐชยกานต์ ปากหวาน
คัตสึโตชิ เนโกดะ
คัตสึโตชิ เนโกดะ ( ; 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944 — 4 กันยายน ค.ศ. 1983) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายชาวญี่ปุ่น เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964, โอลิมปิกฤดูร้อน 1968 และโอลิมปิกฤดูร้อน 1972

ประวัติ
คัตสึโตชิ เนโกดะ เกิดที่เมืองฮิโรชิมะ จังหวัดฮิโรชิมะ เขาเล่นวอลเลย์บอลในตำแหน่งมือเซต

เมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1983 คัตสึโตชิ เนโกดะ เสียชีวิตจากโรคมะเร็งกระเพาะอาหาร ด้วยอายุ 39 ปี

แหล่งข้อมูลอื่น
* Katsutoshi Nekoda 
* sports-reference 
* 次世代に伝えるスポーツ物語 バレーボール・猫田勝敏 - 日本トップリーグ連携機構 
* ＜Number800号特別企画・地域に生きる ＞ JTサンダーズ 「伝説の名セッター猫田勝敏を生んだ広島のバレー文化。
ตู้โทรศัพท์แดง
ตู้โทรศัพท์แดง ( ) คือ ตู้โทรศัพท์สำหรับสาธารณะ ซึ่งได้รับการออกแบบโดยเซอร์ กิลเลส กิลเบอต์ สกอตต์ เป็นสัญลักษณ์ที่คุ้นเคยบนถนนในสหราชอาณาจักร มอลตา เบอร์มิวดา และยิบรอลตาร์ แม้ว่าตู้โทรศัพท์แดงตามธรรมเนียมอังกฤษจะมีจำนวนลดลงในหลายปีมานี้ แต่ตู้เหล่านี้ยังถูกพบได้ในหลายสถานที่ตลอดจนทั่วประเทศ และอาณานิคมอังกฤษอย่างเป็นทางการทั่วโลก สีแดงถูกเลือกให้ง่ายต่อการสังเกต
ตั้งแต่ ค.ศ. 1926 ป้ายชื่อของตู้โทรศัพท์ถูกประดับตกแต่งด้วยมงกุฎทิวดอร์ (Tudor Crown) ที่ยื่นออกมา อันเป็นตัวแทนของรัฐบาลอังกฤษ ตู้โทรศัพท์แดงถูกใช้บ่อยครั้งในฐานะตัวแทนของวัฒนธรรมอังกฤษทั่วโลก แม้ว่าจะหยุดการผลิตไปแล้วด้วยการแทนที่ของตู้โทรศัพท์รุ่น KX ใน ค.ศ. 1985 แต่ตู้โทรศัพท์แดงจำนวนมากยังคงอยู่

สีที่ถูกใช้รู้จักในฐานะ "แดงดวงอาทิตย์" (currant red) และถูกกำหนดโดยมาตรฐานอังกฤษ BS 381C-539

รุ่นของตู้โทรศัพท์
ไฟล์:K1_Telephone_Box, _Lowestoft_Transport_Museum, _13th_June_2009.JPG|ตู้รุ่น K1
ไฟล์:London_Big_Ben_Phone_box.jpg|ตู้รุ่น K2 พร้อมรถเมล์สองชั้นและบิกเบนอยู่เบื้องหลัง
ไฟล์:Wallbox in phone kiosk in Warrington, Cheshire, England.jpg|ตู้รุ่น K4 พร้อมตู้ไปรษณีย์
ไฟล์:K6_Goathland.JPG|ตู้รุ่น K6
ไฟล์:K8_Telephone_Box_Amersham_station_2.jpg|ตู้รุ่น K8
ไฟล์:Black_telephone_boxes, _Piccadilly_-_DSC04253.JPG|ตู้โทรศัพท์สีดำรุ่น K6 ในนครเวสต์มินสเตอร์
ไฟล์:Cream_K6_Telephone_box_in_Hull.JPG|ตู้สีครีมรุ่น K6
ไฟล์:Phone_and_Internetbooth_in_London.jpg|ตู้โทรศัพท์และตู้อินเทอร์เน็ตรุ่น KX

ดูเพิ่ม
*
รายชื่อสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของสหราชอาณาจักร
บิกเบน และรถเมล์แดงสองชั้น]]
 ]]

]]
 ]]
 ]]

รายชื่อสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของสหราชอาณาจักร ( ) สัญลักษณ์ของสหราชอาณาจักรส่วนใหญ่ คือ สัญลักษณ์ของประเทศอังกฤษ ในทางทฤษฎีรายชื่อนี้อาจถูกเรียกว่า สัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของอังกฤษ อย่างไรก็ตามไม่เพียงประเทศอังกฤษเท่า สัญลักษณ์ของสกอตแลนด์ ไอร์แลนด์เหนือ และเวลส์ ยังถูกเผยแพร่ไปยังส่วนอื่นๆ ของสหราชอาณาจักร หรือถูกก่อตั้ง ถูกประดิษฐ์หลังจากพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 หรือก่อนการรวมสหภาพ (ดังนั้นรวมสโตนเฮนจ์ด้วย)

รายชื่อสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของสหราชอาณาจักร ได้แก่

1. ปอนด์สเตอร์ลิง

2. บรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ (BBC)

3. ตู้โทรศัพท์แดง

4. ตู้ไปรษณีย์แดง

5. รถประจำทางสองชั้นสีแดงรูตมาสเตอร์
6. รถแท็กซี่ลอนดอนสีดำแฮกนี

7. รถยี่ห้อโรลส์-รอยซ์

8. บริตแทนเนีย (เทพีแห่งเสรีภาพ)

9. ราชวงศ์อังกฤษ

10. พระราชวังบักกิงแฮม

11. สโมสรฟุตบอล

12. หอนาฬิกาบิกเบน

13. สโตนเฮนจ์

14. หอคอยลอนดอน

15. วินสตัน เชอร์ชิล

16. โฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานท์เนลสันที่ 1

17. บูลด็อกอังกฤษ

18. ยูเนียนแจ็ก

19. วิถีการดื่มชา

20. สปิตไฟร์ (เครื่องบินสงครามโลกครั้งที่ 2)

21. วิลเลียม เชกสเปียร์

22. เจมส์ บอนด์

23. เชอร์ล็อก โฮมส์

24. ฟิชแอนด์ชิปส์

25. ผับ

26. ไส้กรอกและมันบด (Bangers and mash)

27. รถมินิ

28. เดอะบีเทิลส์

29. ทีมจีบี (สัญลักษณ์โอลิมปิกของสหราชอาณาจักร)

30. คิลต์ (เครื่องแต่งกายชาวสกอต)

31. ทาร์ทัน (ลายสกอต)
32. ปี่สกอต หรือแบจไปร์

33. โรเบิร์ต เบิร์นส์ นักแต่งเพลง นักกวี

34. วิสกี้

35. กอล์ฟ

36. กำแพงเฮเดรียน

ดูเพิ่ม
* ประเทศเวลส์
* ประเทศอังกฤษ
* ไอร์แลนด์เหนือ
* ประเทศสกอตแลนด์
* สหราชอาณาจักร
การหมักเนื้อ
การหมักเนื้อ ( ) 
สามารถทำได้ในหลากหลายวิธี ไม่ว่าจะเป็น การหมักด้วยกรดเปรี้ยว, การหมักด้วยเอนไซม์ หรือการหมักด้วยนม 
ซึ่งเป็นวิธีที่ใช้กันอย่างแพร่หลายและทำให้รสชาติของเนื้อดีขึ้น

การหมักด้วยกรดเปรี้ยว
การหมักด้วยกรดเปรี้ยว เช่น การหมักด้วยน้ำส้มสายชู, น้ำมะนาว, น้ำส้ม หรือไวน์ ซึ่งข้อดีของการหมักด้วยวัตถุดิบเหล่านี้ จะทำให้สามารถส่งเสริมรสชาติความนุ่มอร่อยของเนื้อได้เป็นอย่างดี

เนื้อที่นำมาหมักคือ เนื้อหมู, เนื้อไก่, เนื้อปลา โดยจะดียิ่งขึ้นถ้าได้ใส่สมุนไพรสด ๆ เครื่องเทศหลากหลายชนิด เช่น กระเทียม, หอมแดง ฯลฯ ผสมเข้าไปในเนื้อด้วย จะเชื่อกันว่าจะทำให้เนื้อมีความนุ่มขึ้น เพราะมันไม่เปลี่ยนแปลงไปตามธรรมชาติของโปรตีนในเนื้อสัตว์
หากคิดจะเลือกที่จะหมักเนื้อด้วยวิธีนี้ก็ควรจะทำด้วยจุดประสงค์ในการที่เพิ่มรสชาติเป็นสำคัญ และในการหมักเนื้อกับวัตถุดิบต่าง ๆ ก็ควรที่จะกะเวลาให้เหมาะสมกับสิ่งที่หมัก เพราะถ้าหากใช้เวลาในการหมักนานเกินไป อาจทำให้เนื้อหมูออกมาแย่ รสชาติไม่อร่อยได้

การหมักด้วยเอนไซม์
การหมักด้วยวิธีการนี้จะอาศัยสารโปรตีเอส (Proteaes) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า 
 โปรตีนเอนไซม์ ซึ่งสารเหล่านี้จะมีมากมายในผลไม้ เช่น สับปะรด, มะละกอ, แตงฮันนีดิว, กีวี เป็นต้น ซึ่งเอนไซม์ชนิดนี้จะให้ผลโดยการที่ทำให้เส้นใยในกล้ามเนื้อและยังทำให้เส้นใยคอลลาเจนสลายตัวอย่างรวดเร็ว หรือใช้ Papain Liquid Meat Tenderizer ซึ่งมีเอนไซม์ปาปาอิน (Papain) แต่ควรระวังเพราะอาจทำให้เนื้อยุ่ยจนเกินไป
การหมักด้วยผลิตภัณฑ์นม
การหมักด้วยผลิตภัณฑ์นมเป็นหนึ่งในกรรมวิธีหมักเนื้อที่มีมาอย่างยาวนาน ในอาหารอินเดีย จะใช้โยเกิร์ตหมักเนื้อแพะเหนียว ๆ ให้มีความนุ่ม ในสหรัฐอเมริกา มีเคล็ดลับการหมักไก่ให้อร่อย ทำได้โดยการหมักไก่ในบัตเตอร์มิลค์หลาย ๆ ชั่วโมง ซึ่งสาเหตุที่นมสามารถทำให้เนื้อนุ่มได้นั้น อาจเป็นเพราะแคลเซียมในนม ไปกระตุ้นเอนไซม์ในเนื้อเยื่อให้เริ่มทำหน้าทึคลี่คลายความยึดเหนื่ยวของโปรตีนได้

อ้างอิง
ไดโงจิ
ไดโงจิ ( ) เป็นวัดพุทธชิงงง ในเขตฟูชิมิของนครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น สร้างขึ้นเพื่อเป็นพุทธบูชาแก่พระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคต พระพุทธเจ้าของนิกายมหายาน 
 ]]
ไดโงจิสร้างในตอนต้นของยุคเฮอัง ในปี พ.ศ. 1417 โดยมี ไรเง็ง-ไดชิ (โชโบ) เป็นผู้ก่อตั้ง โดยในปี พ.ศ. 1473 ภายหลังที่จักรพรรดิไดโงะสละราชสมบัติก็ผนวชและประทับภายในวัดแห่งนี้ พระองค์ในฐานะภิกษุมีนามว่า โฮกงโง และภายหลังการสวรรคตด้วยพระชนมายุ 46 พรรษา พระศพได้ถูกฝังไว้ในวัดแห่งนี้ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อวัด

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
น้ำฟักเขียว
วางขายข้างถนนในไต้หวัน]]

น้ำฟักเขียว หรือ ชาฟักเขียว ( , ตง กวา ฉา) เป็นเครื่องดื่มที่ทำจากลูกฟักเขียว มีรสชาติหอมหวาน เป็นที่นิยมรับประทานในไต้หวัน และประเทศต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออก นิยมจำหน่ายตามร้านค้าต่าง ๆ และตามข้างถนน ส่วนมากมักรับประทานแบบเย็นเฉียบโดยเฉพาะในยามฤดูร้อน เพราะเชื่อถือกันว่าเป็นเครื่องดื่มที่ดับความร้อนเดือดในร่างกายได้
อ้างอิง

* 不一樣的代謝瘦身法: (2008). 源樺出版.
ขวัญพิชิต 13 เหรียญเอ็กซ์เพรส
ขวัญพิชิต 13 เหรียญเอ็กซ์เพรส มีชื่อจริงว่า ประสิทธิ์ศักดิ์ พาเพิ่ม เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ 2524 ที่จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวไทย

ประวัติ
ขวัญพิชิต เคยชกมวยไทย เป็นนักมวยที่มีค่าตัวหลักแสนบาท เป็นมวยหมัดหนักมาตรฐานมากกว่า นอกจากประสบความสำเร็จในแบบมวยไทยแล้ว ก็ได้รับการสนับสนุนให้หันมาชกมวยสากลอาชีพ ซึ่งเขาได้คว้าตำแหน่งแชมป์ WBO โอเรียนทัล 1 รุ่น

หลังจากนั้นเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ขึ้นชกชิงแชมป์โลก WBO ในรายการ ศึกคู่ป้องกันแชมป์โลกของ แมนนี่ ปาเกียว vs คริส อัลเกียรี่ ที่เขตปกครองพิเศษ มาเก๊า โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โจว ซื่อหมิง นักชกเหรียญทองโอลิมปิกชาวจีน และขวัญพิชิตเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ครั้งแรกในชีวิต
ซึ่งนับจากการชกครั้งนั้น ขวัญพิชิตได้ไว้ผมและหนวดแบบเดียวกับ แมนนี่ ปาเกียว จนเป็นที่ฮือฮาของสื่อมวลชนในวันแถลงข่าว และได้ไว้มาต่อเนื่องหลังจากนั้น จนได้รับฉายาว่า "ลิตเติ้ลปาเกียว"
เกียรติประวัติ
*แชมป์ WBO โอเรียนทัล รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (สมันที่ 1)
**ชิง, 25 พฤษภาคม 2554 ชนะRTDยกที่ 7 เฟรดดริกซ์ โรดริเกวซ (ฟิลิปปินส์) ที่ เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์
**ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 13 กรกฎาคม 2554 ชนะคะแนน ดอนดอน จิมิเนีย (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.พระนครศรีอยุธยา
**ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 พฤษภาคม 2555 ชนะน็อกยกที่ 5 โนเอล อาเดลบิต้า (ฟิลิปปินส์) ที่ จังหวัดนครราชสีมา
**ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 24 สิงหาคม 2555 ชนะคะแนน เฟอร์นันโด โอคอน (ฟิลิปปินส์) ที่ เวทีมวยบางลา อ.กะทู้ จ.ภูเก็ต
**ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 2 พฤศจิกายน 2555 ชนะคะแนน รอยโล่ โกเลซ (ฟิลิปปินส์) ที่ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น จ.ปทุมธานี
**ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 11 มกราคม 2556 ชนะน็อ
มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น จ.ปทุมธานี
**ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 11 มกราคม 2556 ชนะน็อคยกที่ 4 โนลิ โมราเลส (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.ฉะเชิงเทรา
**ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 2 สิงหาคม 2556 เสมอโดยทางเทคนิคยกที่ 2 เบน มานาคิว (ฟิลิปปินส์) ที่ อ.ชุมแสง จ.นครสวรรค์ (เนื่องจากขวัญพิชิตแตกไม่สามารถชกต่อไปได้)
**ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 7 กุมภาพันธ์ 2557 ชนะคะแนน เจอาร์ เอสทรีมอส (ฟิลิปปินส์) ที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
**ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 6 มิถุนายน 2557 ชนะน็อคยกที่ 7 ออสการ์ รัคนาฟา (อินโดนีเซีย) ที่ อ.พิมาย จ.นครราชสีมา
* แชมป์ WBO โอเรียนทอล รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (สมัยที่ 2)
**ชิงแชมป์, 3 เมษายน 2558 ชนะน็อคยกที่ 12 ฮาจิ จูม่า (แทนซาเนีย) ที่ ศูนย์กีฬาในร่
ชิงแชมป์, 3 เมษายน 2558 ชนะน็อคยกที่ 12 ฮาจิ จูม่า (แทนซาเนีย) ที่ ศูนย์กีฬาในร่มมหาวิทยาลัยศรีปทุม
**ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 กรกฎาคม 2558 ชนะน็อคยกที่ 4 รามาดาน คุมเบเล่ (แทนซาเนีย) ที่ วิทยาลัยทองสุข กรุงเทพมหานคร
**ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 ธันวาคม 2558 ชนะน็อคยกที่ 8 จูเลียส กิซาราเว่ (แทนซาเนีย) ที่ สนามหลวง กรุงเทพมหานคร
**ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 13 พฤษภาคม 2559 ชนะน็อคยกที่ 7 ทวาลิบ ตูว่า (แทนซาเนีย) ที่ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
**ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 2 กันยายน 2559 ชนะคะแนน ริชาร์ต โรซาเลส (ฟิลิปปินส์) ที่ ศูนย์การค้า เซ็นทรัลพลาซา เวสต์เกต ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
*เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไ
พลาซา เวสต์เกต ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
*เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
**ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท 23 พฤศจิกายน 2557 แพ้คะแนน โจว ซื่อหมิง (จีน) ที่โคไทอารีนา เดอะเวนีเชียนมาเก๊า เขตบริหารพิเศษมาเก๊า ประเทศจีน
**ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท 5 พฤศจิกายน 2559 แพ้คะแนน โจว ซื่อหมิง (จีน) ที่โทมัส & แมกเซนเตอร์ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐอเมริกา
อะลาดิน (วงดนตรี)
อะลาดิน เป็นวงดนตรีสัญชาติไทยแนวฮิปฮอปและอัลเทอร์เนทีฟ โดยอัลบั้มชุดแรก อะลาดิน ตามชื่อวง ประสบความสำเร็จอย่างมาก มีผลงานที่เป็นที่รู้จักได้แก่ นางมารร้าย , แอบมอง , ศรีทน , อยากพบเธอ

ประวัติ
กลุ่มนักดนตรีฝีมือดีรวมตัวกันเล่นดนตรี จนได้เจอกับ ไก่ (สุธี แสงเสรีชน) ออกอัลบั้ม ในชุดเดียวกับชื่อวง อะลาดิน ความซุกซน บวกกับทักษะการเล่นดนตรีและการแสดงของพวกเขา สร้างความน่าสนใจได้อย่างมาก เมื่อรวมกับความสามารถของ Producer ทำให้งานในอัลบั้มชุดนี้ที่หน้าปกเป็น สมาชิกในวงวาดเป็นตัวการ์ตูน ความหลากหลายของอัลบั้มชุดนี้
สมาชิก
; สมาชิกปัจจุบัน 
* นเรศ และเอี่ยม (ยุฟ) ร้องนำ,ร้องฮิพฮอพ
* ตรีเนตร ทองดี (มัด) เบส
* สายัณห์ สุวรรณเมธา (แสบ) มือกลอง,ร้องนำ
* ศุภวุฒิ ถาวรผล (เอ็ต) ร้องนำ,ร้องฮิพฮอพ
อดีตสมาชิก
* นิยศ เกิดศิริ (เอ็ม) กีตาร์,ร้องนำ

ผลงาน
อัลบั้ม

; อะลาดิน (พ.ศ. 2540)
* นางมารร้าย
* แอบมอง
* ไม่มีใครตาย
* ฮัลโหล! น้ำเน่า
* ศรีทน
* IN PUB(มันแอบอยู่ในผับ)
* อยากพบเธอ
* ช่วยด้วย ช่วยหนูทีสิ
* เรียน
* จริงใจกันหรือเปล่า

; Jump (พ.ศ. 2545) 
* โดนไม่ใช่น้อย 
* เจอตอ 
* จะเสียน้ำตาให้เธอครั้งสุดท้าย
* เวรกรรม 
* ตายกันไปข้างหนึ่ง 
* กำเดา * ใจเซอๆ 
* ไปที่ชอบ 
* Jump !
* เธออยู่ไหน

รางวัลที่ได้รับ
; สีสัน อวอร์ด ครั้งที่ 12 ปี พ.ศ. 2542
* รางวัลศิลปินกลุ่มหน้าใหม่ยอดเยี่ยม : จากอัลบั้ม ”อะลาดิน”

== แยกย้ายและปัจจุบัน == 
* แสบมือกลองของวงได้เป็นมือกลองให้กับวง แฮงแมน (วงดนตรี) และเล่นเป็นมือกลองแบ็คอัพให้กับ เอบีนอร์มัล เอ็ม มือกีตาร์ของวงได้เข้าเป็นสมาชิกของวง One Day Rush

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เพจวงอะลาดิน
จังหวัดมาลูกู
มาลูกู ( ) เป็นจังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย โดยประกอบไปด้วยพื้นที่ภาคกลางและภาคใต้ของหมู่เกาะโมลุกกะ เมืองหลักของจังหวัดมาลูกูคืออัมบน บนเกาะอัมบนขนาดเล็ก

หน่วยการบริหาร
พื้นที่จังหวัดมาลูกูแบ่งออกเป็น 9 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 2 นครหรือโกตา และ 118 ตำบลหรือเกอจามาตัน

;อำเภอ

;นคร

ประชากร

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
จังหวัดจัมบี
จัมบี ( ) เป็นจังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย จังหวัดอยู่ทางตอนกลางของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย มีเมืองหลักชื่อจัมบี

จังหวัดมีเนื้อที่ 50,058.16 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 3,092,265 คน ตามการสำรวจสำมะโนประชากร ปี ค.ศ. 2010 โดยเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 มีประชากรเพิ่มขึ้นถึง 3,412,459 คน

หน่วยการบริหาร
พื้นที่จังหวัดอาเจะฮ์แบ่งออกเป็น 9 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 2 นครหรือโกตา และ 141 ตำบลหรือเกอจามาตัน

;อำเภอ

;นคร

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Official site
จังหวัดรีเยา
รีเยา ( ) เป็นหนึ่งใน 33 จังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกของเกาะสุมาตราซึ่งจรดช่องแคบมะละกา มีเมืองหลักชื่อเปอกันบารู

จังหวัดมีเนื้อที่ 72,569 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 5,538,367 คน ตามการสำรวจสำมะโนประชากร ปี ค.ศ. 2010 และตามการประมาณในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 มีประชากรเพิ่มขึ้นถึง 6,358,636 คน

หน่วยการบริหาร
พื้นที่จังหวัดรีเยาแบ่งออกเป็น 10 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 2 นครหรือโกตา และ 169 ตำบลหรือเกอจามาตัน

;อำเภอ

;นคร

อ้างอิง
พิพิธภัณฑ์สุขสะสม
พิพิธภัณฑ์สุขสะสม เป็นพิพิธภัณฑ์เอกชนที่จัดแสดงของใช้ ของเล่น และของสะสมหลากหลายชนิดกว่า 250 ประเภท เช่น ของเล่นสังกะสี เครื่องเสียงโบราณ และ ของขายในร้านโชห่วยสมัยก่อน เป็นต้น ของที่นำมาจัดแสดงนี้ได้จากการสะสมกว่า 30 ปีของนายชัยโรจน์ เจริญทวีสิทธิ์ (เฮียเม้ง) และนายธีรวัฒน์ เจริญทวีสิทธิ์ บุตรชาย โดยมีเจตนารมณ์เพื่อให้เป็นแหล่งเรียนรู้ของเยาวชนและบุคคลทั่วไป เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ และวิถีชีวิตของชาวไทยในสมัยโบราณ พิพิธภัณฑ์สุขสะสมตั้งอยู่บนถนนพุทธมณฑล สาย 2 ระหว่างซอยพุทธมณฑล สาย 2 ซอย 19 กับซอยพุทธมณฑล สาย 2 ซอย 21 แขวงศาลาธรรมสพน์ เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร ภายในแบ่งออกเป็น 5 ส่วน ได้แก่
*ส่วนที่ 1 จัดแสดงเรื่องราว ความเป็นมาของเล่นโบราณ วิวัฒนาการของของเล่นตั้งแต่อดีตจนถึงยุคปัจจุบัน ตั้งแต่ของเล่นที่ทำจากเซลลูลอยจนกระทั่งเป็นพลาสติก โดยมีของเล่นจัดแสดงอยู่มากกว่า 3,000 ชิ้น 
*ส่วนที่ 2 ข้าวของเครื่องใช้ในอดีต จัดแสดงของใช้ใกล้ตัวที่หายากมากกว่า 50 ประเภท อาทิเช่น กระปุกออมสินสำหรับหยอดพดด้วง เตารีดสมัยรัชกาลที่ 2 โทรศัพท์แมกนีโต และเครื่องเล่นกระบอกเสียง พร้อมทั้งได้รู้ถึงประวัติความเป็นมาของของเก่าเหล่านี้
*ส่วนที่ 3 สิ่งพิมพ์โบราณ จัดแสดงสื่อสิ่งพิมพ์ประเภทต่างๆ ที่สามารถถ่ายทอดให้ผู้ที่มาเยี่ยมชมได้ทราบถึงค่านิยม วัฒนธรรม และเหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นในแต่ละยุคแต่ละสมัยผ่านตัวอักษร และช่วงเวลาที่ระบุไว้ในสื่อสิ่งพิมพ์นั้น
เกิดขึ้นในแต่ละยุคแต่ละสมัยผ่านตัวอักษร และช่วงเวลาที่ระบุไว้ในสื่อสิ่งพิมพ์นั้นๆ เช่น ความเป็นไปเป็นมาของการออกลอตเตอรี่เสือป่าล้านบาท (ลอตเตอรี่ใบแรกของสยาม) ภาษาไทยในสมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม (เห็นได้จากแผ่นโฆษณาและเอกสารสำคัญของทางราชการ) และเรื่องราวของการผลิตกล่องไม้ขีดไฟ 
*ส่วนที่ 4 ของจิ๋ว ในส่วนนี้เป็นส่วนจัดแสดงข้าวของเครื่องใช้ขนาดย่อส่วน ทั้งส่วนที่เป็นอาหารคาวหวานผักผลไม้ จำลองอาชีพโบราณที่บางอาชีพไม่มีให้เห็นอีกแล้วในปัจจุบัน เช่น อาชีพแบกหาบเร่ขายของ กระเพาะปลา อาชีพเขียนอักษรจีน รวมถึงรถรางที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นยานพาหนะบนถนนนิวโรดหรือถนนเจริญกรุง และความเป็นมาของการสร้างรถราง สมัยรัชกาลที่ 5 อีกด้วย 
*ส่วนที่ 5 ตลาดเก่าย้อนยุค ที่
ามเป็นมาของการสร้างรถราง สมัยรัชกาลที่ 5 อีกด้วย 
*ส่วนที่ 5 ตลาดเก่าย้อนยุค ที่จำลองตลาดเมื่อ 50-70 ปีที่แล้ว มีทั้งร้านทองเก่าแก่ในเยาวราช ร้านโชห่วย ร้านจำหน่ายแผ่นเสียง ฯลฯ
ใบกระวาน
ใบกระวาน เป็นเครื่องเทศที่ได้จากพืชหลายชนิด ส่วนใหญ่อยู่ในวงศ์อบเชย (Lauraceae) หรือวงศ์ชมพู่ (Myrtaceae) ใบกระวานไม่ใช่ใบจากต้นกระวาน แต่ส่วนใหญ่ได้มาจากพืชที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Laurus nobilis ซึ่งเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ใบเป็นใบเดี่ยวรูปหอกถึงรูปไข่ เรียงสลับกัน ดอกออกเป็นช่อที่ปลายกิ่งหรือตามซอกใบ ดอกย่อยมีขนาดเล็กสีเหลือง ผลขนาดเล็กสีดำ ภายในมี 1 เมล็ด

วิธีการเก็บเกี่ยว
ใบกระวานที่ใช้เป็นเครื่องเทศ จะเก็บใบเมื่อพืชมีอายุตั้งแต่ 2 ปีขึ้นไป โดยนิยมเก็บในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ผึ่งให้แห้งในที่ร่ม ใบกระวานที่มีคุณภาพดีต้องไม่มีก้านใบติดมาด้วย แผ่นใบต้องมีสีเขียวอ่อน ให้กลิ่นเหมือนกระวาน
การนำไปใช้
ใบกระวานมักใช้แต่งกลิ่นในอาหารต่างๆ เช่น แกงมัสมั่น, ข้าวหมกไก่ เป็นต้น ในใบกระวานอุดมไปด้วยวิตามินเอ, วิตามินซีและกรดโฟลิก มีสรรพคุณแก้ปวด, แก้ไข้, แก้ท้องอืด และรักษาโรคทางระบบทางเดินหายใจ เมื่อนำใบกระวานมากลั่นด้วยไอน้ำ จะได้ "น้ำมันใบกระวาน" (bay leaf oil) ซึ่งมีสารสำคัญคือยูเจนอล นิยมใช้ในงานสุคนธบำบัดและในอุตสาหกรรมน้ำหอม

อ้างอิง
อิทธิพล คุณปลื้ม
อิทธิพล คุณปลื้ม (เกิด 15 ธันวาคม พ.ศ. 2516) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม อดีตกรรมการบริหารพรรคพลังประชารัฐ อดีตนายกเมืองพัทยา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี 2 สมัย
ประวัติ
เขาเกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2516 ที่อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรคนที่ 4 จากพี่น้องทั้ง 5 คน ของนายสมชาย คุณปลื้ม (กำนันเป๊าะ) กับนางสติล คุณปลื้ม การศึกษาจบชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตร์บัณฑิตจากคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโท นิติศาสตร์มหาบัณฑิต (LI.M INTERNATIONAL) จากมหาวิทยาลัยโกลเดนเกต (Golden Gate University) สหรัฐอเมริกา ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางสาวรัชดา จาติกวณิช
งานการเมือง
อิทธิพล คุณปลื้ม เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี 2 สมัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 จนถึงปี พ.ศ. 2551 เคยดำรงตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีหลายกระทรวง เช่น กระทรวงคมนาคม กระทรวงมหาดไทย กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ต่อมาจึงได้หันมาทำงานการเมืองท้องถิ่น โดยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกเมืองพัทยา และได้รับเลือกตั้งถึง 2 สมัย
ใน พ.ศ. 2561 เขาเข้าร่วมกับพรรคพลังประชารัฐ,เป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำนายกรัฐมนตรี และเขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดชลบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค และกรรมการบริหารพรรค ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 จึงได้รับโปรดเกล้าดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม เป็นกรรมการศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดโรคติดต่อ​ไวรัสโคโรนา​ 2019 อดีตกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำนายกรัฐมนตรี อยู่ในบังคับบัญชารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 เขาได้รับเลือกเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชารัฐ

ระเบียงภาพ
ไฟล์:Itthiphol Kunplome by Trisorn Triboon D85 5999.jpg|อิทธิพล คุณปลื้ม ในงานแถลงข่าวนิทรรศการ จิ๋นซีฮ่องเต้ จักรพรรดิองค์แรกของแผ่นดินจีน กับกองทัพทหารดินเผา
ไฟล์:2019 Pope Francis visit Saint Louis Hospital by Trisorn Triboon D85 2554-1.jpg|thumb|อิทธิพล คุณปลื้ม ในการต้อนรับสมเด็จพระสันตะปาปาฟรังซิส ณ โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

อ้างอิง
จังหวัดอัฟยองคาราฮีซาร์
อัฟยองคาราฮีซาร์ ( ) หรือ อัฟยอน ( ) เป็นจังหวัดทางภาคตะวันตกของประเทศตุรกี

จังหวัดอัฟยองคาราฮีซาร์มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดคือทาฮ์ยาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดต่อกับจังหวัดเอสคีเชฮีร์ทางทิศเหนือ ติดต่อกับจังหวัดคอนยาทางทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดอึสพาร์ทาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ติดต่อกับจังหวัดบูร์ดูร์ทางทิศใต้ ติดต่อกับจังหวัดเดนิซลีทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และติดต่อกับจังหวัดอูชัคทางทิศตะวันตก มีเมืองหลักคืออัฟยองคาราฮีซาร์ มีพื้นที่ทั้งหมด 14.230 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 747,555 คน (ค.ศ. 2022)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Afyonkarahisar governor's official website 
* Afyonkarahisar municipality's official website 
* Pictures of the capital of Afyonkarahisar province. With old Fortress of Opium, nice old centre. 
*
จังหวัดอาดานา
อาดานา ( ) เป็นจังหวัดทางภาคใต้ตอนกลางของประเทศตุรกี และเป็นจังหวัดหนึ่งที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียน มีประชากรทั้งหมด 2,274,106 คน (ค.ศ. 2022)

จังหวัดอาดานามีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดแมร์ซินทางทิศตะวันตก ติดต่อกับจังหวัดนีแดทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดต่อกับจังหวัดคัยเซรีทางทิศเหนือ ติดต่อกับจังหวัดคาฮ์รามันมารัชทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ติดต่อกับจังหวัดออสมานีแยทางทิศตะวันออก และติดต่อกับจังหวัดฮาทัยทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ส่วนทางทิศใต้เป็นชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และมีเมืองหลักคืออาดานา

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* Adana Governorship
* Adana Metropolitan Municipality
* Pictures of the capital of this province
* Adana Guide
* Adana News
จังหวัดอาดือยามัน
อาดือยามัน ( ; ) เป็นจังหวัดทางภาคใต้ตอนกลางของประเทศตุรกี ได้รับการจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1954 โดยแยกพื้นที่ส่วนหนึ่งออกจากจังหวัดมาลัตยา มีพื้นที่ทั้งหมด 7,606.16 ตารางกิโลเมตร มีประชากรทั้งหมด 590,935 คน ใน ค.ศ. 1990 มีประชากรเพิ่มขึ้น 513,131 คน และมีเมืองหลักคืออาดือยามัน

อ้างอิง
ซีวิงส์
ซีวิงส์ ( ) เป็นผู้ประกอบการทัวร์เครื่องบินทะเลระดับหรู ซึ่งตั้งอยู่ในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ บริษัทนี้ได้รับการก่อตั้งขึ้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2007 และให้ทัวร์ทางอากาศและการเช่าเหมาลำไปยังสถานที่ต่าง ๆ เช่น ดูไบ, อาบูดาบี, รัฐราสอัลไคมาห์ และรัฐฟูไจราห์ บริการของบริษัท ได้แก่ เที่ยวบินชมทัศนียภาพ, ทัศนศึกษาที่กำหนดเอง, แพคเกจของหมู่คณะ และเครื่องบินเช่าเหมาลำพิเศษไปกว่า 20 จุดต่าง ๆ ภายในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยมีเงื่อนไขคือเป็นการแก้ปัญหาการเดินทางที่สมบูรณ์ทั่วทั้งภูมิภาค

บริการเครื่องบินทะเลได้รับการดำเนินโดยเจ็ท-ออปส์ เอฟแซดอี ซึ่งเป็นบริษัทที่อยู่ในดูไบ และเป็นผู้ถือใบรับรองผู้ประกอบการทางอากาศของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (AOC)
เจ็ท-ออปส์ เอฟแซดอี มีเจ้าของคือแอร์ชาร์เตอร์อินเตอร์เนชันแนลอาระเบีย จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทการจัดการบินชั้นนำในดูไบนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994

ฐานปฏิบัติการและยานเดินสมุทร
 สะเทินน้ำสะเทินบกซีวิงส์ รุ่นเซสนา 208 คาราวาน]]
ยานเดินสมุทรประกอบด้วยเครื่องบินทะเลเซสนา 208 คาราวานสามลำ ซึ่งจะออกจากสามฐานที่มั่น โดยตั้งตามความเหมาะสมอยู่ที่ดูไบ และมีสถานที่ปฏิบัติการเดิมอยู่ที่เจเบล อาลี รวมถึงยังดำเนินการทัวร์จากอ่าวดูไบและหมู่เกาะเดอะเวิลด์

เซสนา 208 คาราวาน สามารถบรรจุผู้โดยสารได้เก้าที่นั่งกับนักบินหนึ่งที่นั่ง และมีความเร็วในการแล่นทางน้ำที่ประมาณ 130 นอต เครื่องบินซีวิงส์มีการติดตั้ง:
เซสนา 208 คาราวาน เป็นเครื่องบินบริการสาธารณะเครื่องยนต์เดียวและผลิตในสหรัฐอเมริกา โดยใช้เครื่องยนต์คะเนเดียนแพรตต์แอนด์วิทนีย์ พีที6เอ-114เอ ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องยนต์ที่น่าเชื่อถือที่สุดของโลก โดยมีต้นแบบเดิมที่ออกบินครั้งแรกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1982 และได้รับการรับรองโดยสำนักงานบริหารการบินแห่งชาติในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1984 เครื่องบินได้รับการบำรุงรักษาโดยผู้เชี่ยวชาญด้านวิศวกรรม ผู้มีประกาศนียบัตรชั้นสูงสุด ที่ออกโดยเจ้าหน้าที่การบินพลเรือนทั่วไป ซึ่งเป็นฝ่ายปกครองการบินของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ พวกเขามีความรู้เกี่ยวกับเครื่องบินเป็นอย่างมาก และมีระบบบำรุงรักษาเครื่องบินสำหรับมาตรฐานสูงสุดในชีวิตประจำวัน
ประวัติของเครื่องบินทะเลในดูไบ
การบินเริ่มขึ้นในดูไบในปี ค.ศ. 1937 โดยครั้งแรกคือเมื่อครั้งที่เรือเหาะอิมพีเรียลแอร์เวย์ได้ให้บริการรายสัปดาห์ระหว่างสหราชอาณาจักรและปากีสถาน ซึ่งได้แวะลงจอดในอ่าวดูไบ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 ถึง 1950 เส้นทางเกือกม้าจากเดอร์บันไปยังซิดนีย์โดยผ่านทางอ่าวได้รับการก่อตั้งขึ้น ในช่วงท้ายของปี ค.ศ. 1944 ทางสายการบินบริติชโอเวอร์ซีแอร์เวย์คอร์ปอเรชัน (BOAC) ได้ออกปฏิบัติการเรือบิน 8 ลำต่อสัปดาห์ ส่วนในเดือนมกราคมปี ค.ศ. 1947 ได้มีการพบเรือบินชอร์ทเอมไพร์รุ่นซีคลาสล่าสุด ปฏิบัติการบินในเส้นทางเกือกม้าผ่านคาร์ทูม, ลักซอร์, ไคโร, คาลเลีย (ทะเลเดดซี), ฮับบานิยาห์ (ประเทศอิรัก), บาสรา, ประเทศบาห์เรน, ดูไบ, จีวานี ไปยังการาจี
เครื่องบินทะเลและสิ่งแวดล้อม
เครื่องบินทะเลเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากกว่าเครื่องบินรุ่นอื่น และไม่ปล่อยน้ำมันลงไปในน้ำ ในฐานะที่เป็นระบบใบพัด เครื่องยนต์และไอเสียจะอยู่เหนือน้ำโดยไม่รบกวนสิ่งมีชีวิตทางทะเลแต่อย่างใด อีกทั้งเครื่องบินทะเลยังมีเสียงรบกวนจากภายนอกต่ำและมีสถิติความปลอดภัยที่ดีเลิศ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* (Seawings)
* (Seawings Lifestyle)
* (Jet-Ops)
* (seaplane.org.au)
* (Air Charter International)