SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดเอนกดิษฐาราม
วัดเอนกดิษฐาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านเจ้า ตำบลบางใหญ่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี วัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 1 งาน

วัดเอนกดิษฐารามสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2240 ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง เดิมชื่อ วัดบ้านใหม่ ต่อมาเกิดเพลิงไหม้อุโบสถและวิหาร ได้พระรูปหนึ่งที่มาจากสุพรรณบุรีมาบูรณะซ่อมแซมใหม่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2415 ในปี พ.ศ. 2450 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จมาทรงพักแรมที่วัดนี้ และได้พระราชทานนามวัดให้ใหม่ว่า "วัดเอนกดิษฐาราม"
พระอุโบสถกว้าง 8.67 เมตร ยาว 20.67 เมตร มีมุขพาไลทางด้านหน้าอุโบสถ ตัวอาคารเป็นฐานปัทม์ ฐานเฉลียงเป็นฐานเขียง หลังคาทรงจั่วแบบมีไขรา มีชั้นซ้อน 2 ชั้น และมุขลดด้านหน้า หลังคาซ้อน 2 ตับ หน้าบันประดับลวดลายซึ่งสันนิษฐานว่าบูรณะใหม่ ภายในไม่มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง

อ้างอิง
วัดละมุดใน
วัดละมุดใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 1 บ้านบางคูเวียง ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

สันนิษฐานว่าวัดนี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2329 (สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) แต่ไม่ปรากฏหลักฐานที่ระบุชื่อและประวัติผู้สร้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2345
อาคารเสนาสนะที่โดดเด่นของวัดละมุดใน คือ หอไตรกลางน้ำ มีลักษณะเป็นเรือนไม้กลางสระน้ำขนาดสองห้อง สัดส่วนสวยงาม บานประตูลงรักปิดทองลายพรรณพฤกษา หน้าบันจำหลักไม้ปิดทอง ประดับกระจกลายดอกพุดตาน เครื่องลำยองเป็นไม้จำหลักงดงาม ได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2483 โดยเปลี่ยนเสาไม้ช่วงล่างเป็นเสาคอนกรีต อาคารเสนาสนะอื่น ได้แก่ เจดีย์รอบพระอุโบสถ ศาลาริมน้ำศิลปกรรมอยุธยา เป็นศาลาสองห้อง ระเบียงสองข้าง ลวยลายเครื่องประดับเป็นไม้จำหลักปิดทอง ประดับกระจกอย่างประณีต ศาลพ่อปู่มุจรินทร์ นาคราชมหาบารมี และศาลหลวงปู่วิง กรมศิลปากรได้เข้ามาบูรณะวัดและขึ้นทะเบียนหอไตร พระอุโบสถ เจดีย์ ศาลาริมน้ำ และศาลาการเปรียญเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2540

อ้างอิง
วัดจตุรมิตรประดิษฐาราม
วัดจตุรมิตรประดิษฐาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร วัดมีมีเนื้อที่ 9 ไร่

วัดสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2365 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เดิมชื่อ วัดสี่จีน เพราะผู้สร้างวัดเป็นชาวจีน 4 คนพี่น้อง แต่ในเอกสารบางฉบับเรียก วัดสามจีน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2370 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดจตุรมิตรประดิษฐาราม"
อุโบสถกว้าง 6.88 เมตร ยาว 33 เมตร ลักษณะเป็นทรงจีน เป็นโบสถ์มหาอุด คือ มีแต่ประตูหน้า ไม่มีประตูหลัง มีหน้าบันปั้นเป็นรูปค้างคาวซึ่งคนจีนถือว่าเป็นสัตว์มงคล แสดงถึงความสุข สีมาอยู่ติดผนังอุโบสถ บานประตูหน้าต่างสลักลวดลายมังกรล่อแก้วทุกบาน ทาสีแดงและปิดทอง ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 40 นิ้ว สูง 58 นิ้ว เป็นพระประธาน ศาลาการเปรียญกว้าง 9 เมตร ยาว 22.50 เมตร มีพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 30 นิ้ว สูง 56 นิ้ว เป็นพระประธาน หอสวดมนต์กว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร กุฏิสงฆ์สร้างแบบเรือนไทย

อ้างอิง
วัดโชติการาม (จังหวัดนนทบุรี)
วัดโชติการาม [โช-ติ-กา-ราม] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านบางไผ่ใหญ่ ตำบลบางไผ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

วัดโชติการามเดิมมีชื่อว่า วัดสามจีน สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2350 สันนิษฐานว่าอาจเป็นพี่น้องชาวจีน 3 คน เป็นผู้สร้าง ต่อมาเจ้าพระยาโชฎึกราชเศรษฐี (ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเป็นเจ้าพระยาโชฎึกฯ คนใด) เป็นผู้ดำเนินการบูรณะและก่อสร้างเพิ่มเติม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2460 ต่อมาใน พ.ศ. 2483 ได้เปลี่ยนนามวัดใหม่เป็น "วัดโชติการาม" ตามราชทินนามของเจ้าพระยาโชฎึกฯ ในด้านการศึกษา วัดได้จัดให้มีการสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2480 นอกจากนั้นยังให้ราชการเปิดโรงเรียนและสถานีอนามัยในวัด
พระอุโบสถของวัดมีฐานอ่อนโค้งทรงสำเภา ไม่มีช่อฟ้าใบระกา ด้านหน้ามีพาไล หน้าบันปั้นเป็นรูปภูริทัตชาดกท่ามกลางลายปูนปั้น ไม้ดอกไม้ประดับ เครื่องถ้วยชาม ซุ้มจระนำประดับถ้วยชามด้วยเช่นกัน วิหารทรงโรงก่ออิฐถือปูน 3 ห้อง ภายในมีพระประธานปางมารวิชัยประดิษฐานอยู่บนฐานชุกชี นามว่า หลวงพ่อสุโขทัย มีภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพพุทธประวัติตอนต่าง ๆ ประตูด้านหน้าวิหารสลักเป็นภาพทวารบาลอย่างจีน วัดยังมีธรรมาสน์ คาดว่าน่าจะอยู่ในช่วงอยุธยาตอนต้น สันนิษฐานว่าเก่าแก่ที่สุดในย่านนี้ นอกวิหารมีกำแพงแก้วโดยปรางค์ขนาดเล็กประดับกระเบื้องเหลืองอยู่ที่มุมกำแพงทั้งสี่ มีเจดีย์ย่อมุมไม้ยี่สิบอยู่ระหว่างโบสถ์กับวิหาร กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนพระอุโบสถ วิหาร เจดีย์ และศ
ู่ระหว่างโบสถ์กับวิหาร กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนพระอุโบสถ วิหาร เจดีย์ และศาลาการเปรียญหลังเก่าของวัดเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2540
เวาบูลัน
]]
เวาบูลัน, ว่าวบุหลัน, วาบูแล หรือ ว่าววงเดือน ( ) เป็นว่าวรูปพระจันทร์เสี้ยวแบบมาเลเซีย (มักมีลายดอก) ที่เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์แห่งชาติมาเลเซีย (สัญลักษณ์อีกอย่างคือชบา) ข้างหลังเหรียญ 50 เซนต์มาเลเซีย (รุ่น ค.ศ. 1989) แสดงภาพเวาบูลันที่มีฮัมมิงเบิร์ดอยู่ข้างบน ตราสัญลักษณ์ของมาเลเซียแอร์ไลน์มาจากเวากูจิง (ว่าวแมว)

รูปลักษณ์
เวาบูลันได้ชื่อมาจากส่วนล่างของตัวว่าวที่มีรูปร่างคล้ายพระจันทร์เสี้ยว (บูลัน ในภาษามลายูแปลว่า "พระจันทร์") ถ้าใส่สีถูก เวาบูลันจะดูเหมือนพระจันทร์เสี้ยวขณะลอยอยู่บนฟ้า ขนาดของเวาบูลันใหญ่กว่าว่าวมาเลเซียชนิดอื่น ๆ โดยมีความกว้าง 2.5 เมตร และมีความยาว 3.5 เมตร

อ้างอิง
วัดพรหมวงศาราม
วัดพรหมวงศาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงรัชดาภิเษก เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 17 ตารางวา ปัจจุบันพระมงคลรัตนาภรณ์ (จันทร์แก้ว จนฺทรตโน) เป็นเจ้าอาวาส
ประวัติ
วัดพรหมวงศารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 โดยนายมาและนางชด อ่อนวงศ์ เป็นผู้บริจาคที่ดินจำนวน 6 ไร่ 2 งาน เพื่อใช้เป็นสถานที่ในการสร้างวัดและได้ขออนุญาตสร้างวัด โดยพระครูพรหมสร (โกศล มหาวีโร) เป็นผู้ดำเนินการฝ่ายสงฆ์ และได้ขออนุญาตดำเนินการสร้างวัดต่อกระทรวงศึกษาธิการ จนได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2515 ได้นามวัดว่า "วัดพรหมวงศาราม" ทางคณะสงฆ์เขตพญาไท แขวงทุ่งพญาไท มีมติแต่งตั้งพระครูใบฏีกาผล ผลิตธมฺโม รองเจ้าอาวาสวัดกุนนทีรุทธารามในขณะนั้น ให้เป็นผู้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดรูปแรกเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ต่อมานายมา นางชด ได้บริจาคที่ดินเพิ่มเติมอีก 5 ไร่ 83 ตารางวา เพื่อก่อสร้างอุโบสถ วัดยังได้จัดตั้งโรงเรียนชั้นป
นเพิ่มเติมอีก 5 ไร่ 83 ตารางวา เพื่อก่อสร้างอุโบสถ วัดยังได้จัดตั้งโรงเรียนชั้นประถมศึกษาขึ้นภายในวัด
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 27 เมตร หลังคาลด 3 ชั้น ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวทศชาติชาดก ประดิษฐานพระประธานนาม

พระพุทธรัชดาภิเษกนุสรณ์

เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก 9 นิ้ว ประกอบพิธีเททองเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2514

ศาลาการเปรียญกว้าง 24.50 เมตร ยาว 31 เมตร มีพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว เป็นพระประธาน

อ้างอิง
วัดท้ายเมือง
วัดท้ายเมือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบัน พระครูศรีนนทการ (ชัยฤทธิ์ เตชสูโร ป.ธ.๖) เป็นเจ้าอาวาส

วัดท้ายเมืองสร้างและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2352 เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) สมุหนายกในสมัยรัชกาลที่ 2 ท่านได้สร้างวัดพร้อมกัน 3 วัด คือ วัดหัวเมือง (ปัจจุบันเป็นวัดร้างในโรงพยาบาลพระนั่งเกล้า) วัดกลางเมือง (วัดกลางบางซื่อ) และวัดแห่งนี้ อย่างไรก็ดี ข้อมูลนี้มีความขัดแย้ง อีกแหล่งข้อมูลกล่าวว่า สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ ทรงได้บูรณะวัดหลายแห่ง รวมถึงวัดท้ายเมืองด้วย
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2352 มีฐานเป็นฐานสิงห์แบบมีบัวลูกแก้วอกไก่ เฉลียงเป็นฐานสิงห์ ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นทรงบันแถลง ภายในมีพระประธานพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีเจดีย์ย่อมุมไม้ยี่สิบรอบอุโบสถ รวมถึงมีกำแพงแก้วล้อมรอบ ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 พระประธานประจำศาลาการเปรียญปางสมาธิ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2477 อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาบำเพ็ญกุศล กุฏิสงฆ์ พระปรางค์ และรูปปั้นอดีตเจ้าอาวาส ใบเสมาเป็นแบบเสมานั่งแท่น

อ้างอิง
วัดแหลมสุวรรณาราม (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดแหลมสุวรรณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ในตำบลท่าฉลอม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 29 ไร่ 3 งาน 41 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 105 ไร่
วัดแหลมสุวรรณารามหรือที่ชาวบ้านเรียก วัดหัวแหลม สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2369 ด้วยไม้ทั้งหลัง ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อดำ แต่เดิมองค์พระเป็นไม้ แต่ปัจจุบันได้ครอบด้วยปูน อุโบสถไม้เก่ามีความแปลกตาตรงที่ด้านบนสุดจะเป็นรูปหัวสิงโต ถัดลงมาเป็นหัวพญานาคไหหลำ และหัวพญานาคไทย รวมถึงกระเบื้องปูพื้นลวดลายโบราณจากจีน นอกจากนั้นยังมีซุ้มวงกบ ประตู ที่แกะสลักด้วยความปราณีตบรรจงอ่อนช้อยงดงาม ภายในอุโบสถยังประดิษฐานพระพุทธรูปหลวงปู่แสนสุข หลวงพ่อเชียงแสน และหลวงพ่อดำ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2422
อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ประกอบด้วยศาลาการเปรียญ กว้าง 9 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นอาคารไม้ทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 8.50 เมตร ยาว 13.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 5 หลัง หอฉัน 1 หลัง โรงครัว 2 หลัง โรงเก็บพัสดุ 1 หลัง และโรงเรียนพระปริยัติธรรม 1 หลัง

รายนามเจ้าอาวาส
* พระใหม่
* พระเอี่ยม
* พระครูธรรมรักษ์จิต
* พระครูสาครวุฒิคุณ
* พระครูสุวรรณสาคร

อ้างอิง
วัดสวนส้ม (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดสวนส้ม สมุทรปราการ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 ตำบลสำโรงใต้ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 26 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์มีเนื้อที่ 9 ไร่ 34 ตารางวา ทิศใต้จดคลองขุดบางนางเกร็ง
วัดสวนส้มสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2400 โดยมีผู้มีจิตศรัทธา 2 คนชื่อ โพธิ และ สุข เป็นผู้สร้าง จึงเรียกชื่อวัดว่า วัดสุขโพธาราม ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดสวนส้ม" เนื่องจากมีหญิงชื่อ ส้มจีน เป็นผู้สร้างต่อเติม วัดยังมีชื่ออื่นคือ วัดโพธิ์สุขธาราม วัดต้นสน วัดเขียวหวาน วัดต้นตาล และ วัดกลางย่าน ตามที่ชาวบ้านเรียก ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์อุโบสถขึ้นใหม่และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2410 ได้ผูกพัทธสีมาครั้งหลังใน พ.ศ. 2410 ได้ใช้ชื่อวัดสวนส้มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525
อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ โบสถ์ซึ่งสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 สภาพบูรณะใหม่แล้ว ภายนอกมีกำแพงแก้วใหม่ ทำซุ้มประตูหน้าต่างแล้วเสร็จ พ.ศ. 2509 ทำการยกช่อฟ้า 9 มกราคม พ.ศ. 2509 หอสวดมนต์ หอระฆัง หอกลอง ศาลาอเนกประสงค์ กุฏิพระสงฆ์ และศาลาการเปรียญซึ่งได้ปรับปรุงสร้างใหม่จากเดิมชั้นเดียวเป็น 2 ชั้น ปูชนียวัตถุได้แก่ หลวงพ่อพุทธโสธรจำลอง 1 องค์ พร้อมด้วยมณฑปและมีพระพุทธบาทจำลอง

รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงปู่สุข
* หลวงพ่อจันทร์ (โอ)
* พระครูศีลวุฑฒาจารย์ (ชิต สุขปัญโญ)
*พระครูสมุทรบุญญาทร (นิล ปุญฺญสิริ)
* พระครูกิตติวรโสภิต (เสนียน วิสารโท)
*พระปลัดอดิศักดิ์ โรจโน

อ้างอิง
วัดมหาวงษ์ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ)
วัดมหาวงษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ วัดตั้งอยู่ริมถนนสุขุมวิท ส่วนอีกด้านหนึ่งติดแม่น้ำเจ้าพระยา เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระครูสมุทรวชิรธรรม (สราวุฒิ โรจนธมฺโม)
วัดมหาวงษ์สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2400 โดยชาวมอญ ต่อมาวัดขาดการทะนุบำรุงจึงทรุดโทรมลงไประยะหนึ่ง จนในปี พ.ศ. 2506 เจ้าอาวาสในขณะนั้น พระประเสริฐ กลฺยาโณ ได้พัฒนาวัดให้เจริญขึ้น และสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อยู่ ญาโณทโย) เสด็จทรงเป็นประธานการวางศิลาฤกษ์อุโบสถเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2507 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินมาทรงตัดลูกนิมิตเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514
เนื่องจากวัดมหาวงษ์อยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา เดิมวัดมีคันกั้นน้ำที่สร้างหลังเหตุการณ์อุทกภัย พ.ศ. 2554 แต่คันกั้นน้ำนี้ได้ทรุดตัวพังลงไปในแม่น้ำยาว 40 เมตร เมื่อปี พ.ศ. 2560 เซาะไปถึงฐานรากโครงสร้างเมรุ ซึ่งต่อมาทางราชการได้เข้ามาบูรณะ

อ้างอิง
วัดโคกพระเจดีย์
วัดโคกพระเจดีย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 บ้านโคกพระ ตำบลโคกพระเจดีย์ อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูประภัศร์ กิติคุณ (พระมหาเติม)

เดิมเป็นพื้นที่ดอนมีลักษณะเป็นโคกเก่า ๆ น่าจะมีวัดร้างตั้งอยู่ ต่อมามีประชาชนมาอยู่อาศัยบริเวณนี้มากขึ้น จึงใช้สถานที่แห่งนี้สร้างวัดขึ้น ชื่อ "วัดโคกพระเจดีย์" ซึ่งต่อมาตำบลโคกพระเจดีย์ได้ตั้งชื่อตามวัดนี้ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2447 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2465
อุโบสถประดิษฐาน หลวงพ่อดำ มีรูปลักษณ์เป็นองค์สีดำ แต่ในปี พ.ศ. 2563 ค้นพบว่าภายใต้เนื้อทองเปลวที่ชาวบ้านมาปิดไว้นั้น มีเนื้อที่ถูกหล่อด้วยทองคำ เงิน และนาค เป็นเนื้อสามกษัตริย์ ถือเป็นพระปรานเนื้อสามกษัตริย์องค์แรกและหนึ่งเดียวในจังหวัดนครปฐม แต่ทั้งนี้ยังไม่ทราบประวัติองค์พระว่าเป็นยุคใด ในวัดยังมีซากเจดีย์โบราณ สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เป็นเจดีย์ทรงระฆังเหลี่ยม ย่อมุมไม้สิบสอง ตั้งอยู่บนชุดฐานสิงห์ซ้อนลดหลั่นกันขึ้นมา 3 ชั้น องค์ระฆังประดับปูนปั้นลายใบไม้ ส่วนยอดเป็นชุดมาลัยเถา

รายนามเจ้าอาวาส
* พระธูป สพฺพิ 
* พระเบี้ย ยสฺสุวณฺโณ 
* พระครูธรรมธร เปล่ง ยสชาโต 
* พระครูประภัศร์กิตติคุณ (อภิปญฺโญ ป.ธ.๓)

อ้างอิง
วัดแป้นทองโสภาราม
วัดแป้นทองโสภาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสามวาตะวันตก เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร พื้นที่วัดเป็นที่ราบลุ่ม ตั้งอยู่ระหว่างคลองสามตะวันตกกับคลองสี่ตะวันตก แวดล้อมไปด้วยทุ่งนา อาณาเขตวัดมีคูคลองโดยรอบ อุโบสถในวัดประดิษฐานพระพุทธสุวรรณเศรษฐี (หลวงพ่อทองเศรษฐี) พระประธานอุโบสถหลังใหม่

วัดและชาวมอญในชุมชนชาวมอญนี้ได้มอบที่ดินให้สร้างโรงเรียนวัดแป้นทองเป็นที่เล่าเรียนมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2492

ประวัติ
วัดแป้นทองโสภารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2424 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร ผูกพัทธสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2465
วัดแป้นทองโสภารามเป็นวัดมอญ สร้างโดยนายทองและนางแป้น สองสามีภรรยาคหบดีผู้มีจิตศรัทธาเลื่อมใสพุทธศาสนาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประชาชนที่อยู่ใกล้วัดส่วนใหญ่เป็นชาวมอญที่ย้ายมาจากอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ในอดีตในหน้านา ชาวมอญพระประแดงจะล่องเรือจากปากน้ำสมุทรปราการผ่านคลองแสนแสบมายังบริเวณชุมชนแป้นทองสัมพันธ์ในปัจจุบันเพื่อทำนา แต่ตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยเป็นต้นมา ก็เริ่มทำนาแล้วพักอาศัยอยู่อย่างถาวร ไม่กลับพระประแดงแล้ว กลายเป็นชาวมอญสามวานับแต่บัดนั้น
งานประเพณี
ในช่วงวันสงกรานต์ในวันที่ 13–15 เมษายนของทุกปี มีการทำบุญและบังสุกุลให้กับบรรพบุรุษ ในวันที่ 14–15 เมษายน มีการสรงน้ำพระและเทศน์เป็นภาษามอญ ในช่วงเย็นมีการละเล่นสะบ้ามอญ

อ้างอิง
วัดลาดบัวขาว (กรุงเทพมหานคร)
วัดลาดบัวขาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางคอแหลม เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูปทุมโชติวัฒน์ (เจริญ)

วัดลาดบัวขาวตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2310 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2367 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร

อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ พระอุโบสถ ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า พระพุทธชัยมงคล มีศาลาการเปรียญก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2527 เปิดเฉพาะวันสำคัญทางศาสนา เช่น วันวิสาขบูชา วันมาฆบูชา วันอาสาฬหบูชา เป็นต้น วัดมีสวนป่าลานธรรมซึ่งแต่เดิมเคยเป็นกุฏิสงฆ์ ภายในสวนประกอบด้วยหอระฆัง บ่อน้ำสระบัว และพระพุทธรูป
รายนามเจ้าอาวาส
* พระชม
* พระทองยอด
* พระครูสงวน เกสโร
* พระครูวิมลธรรมธาดา 
* พระครูปทุมโชติวัฒน์

อ้างอิง
วัดไทร (เขตบางคอแหลม)
วัดไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางโคล่ เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
ประวัติการสร้างและผู้ใดสร้างวัดไทรนั้นไม่มีหลักฐานแน่ชัด แต่เมื่อสันนิษฐานจากองค์พระพุทธรูปที่มีอยู่ในวิหาร และดูจากพระปรางค์หรือเจดีย์ สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นฝีมือช่างสมัยอยุธยาตอนปลาย ขณะที่เจดีย์บางองค์ระบุ ร.ศ. 123 คือสร้างในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ จากข้อมูลในหนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ราว พ.ศ. 2410 ไม่ปรากฏนามและประวัติผู้สร้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2541
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถหลังใหม่ปัจจุบันซึ่งยกสูงจากระดับพื้น เป็นที่ประดิษฐานพระประธานของวัด คือ พระพุทธชินราชจำลอง ได้เริ่มก่อสร้างและวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2537 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2542 หน้าบันอุโบสถมีตราสัญลักษณ์งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปีของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร เมื่อ พ.ศ. 2539 ใบเสมาทำจากหินชนวนขนาดเล็กล้อมรอบอุโบสถ พระอุโบสถหลังเก่าซึ่งปัจจุบันเป็นพระวิหารปิดตาย เนื่องจากถูกขโมยพระพุทธรูปอยู่บ่อยครั้ง เจดีย์พระธาตุสีทองที่สร้างขึ้นในสมัยพระครูโสภณธรรมรังษีเป็นเจ้าอาวาส ภายในบรรจุพระสารีริกธาตุ และอัฐิหลวงปู่สุ่นและอัฐิหลวงพ่อพูน กิตติสาโร เจ้าอาวาสองค์ก่อน มณฑปหลวงปู่พุ่มภายในมีรูปเหมือนของหลวงป
ฐิหลวงพ่อพูน กิตติสาโร เจ้าอาวาสองค์ก่อน มณฑปหลวงปู่พุ่มภายในมีรูปเหมือนของหลวงปู่พุ่มขนาดเท่าองค์จริง
ศาลเจ้าพ่อเรืองอันเป็นที่นับถือของชาวจีนย่านบางรัก ภายในจะมีรูปหล่อปูนปั้นของเจ้าพ่อเรืองในชุดนักรบมือซ้ายถือดาบ ประวัติของเจ้าพ่อเรืองนั้น สันนิษฐานว่าเป็นขุนเรือง ทหารผู้กล้าในการสู้ศึกสมัยกรุงศรีอยุธยา องค์เจ้าพ่อเรืองลอยมาติดที่ท่าเทียบเรือแถววัดสวนพลู ชาวจีนได้สร้างศาลและอัญเชิญท่านมาอยู่ที่ตรอกไก่ (ถนนศรีเวียงในปัจจุบัน) แต่เมื่อมีการสร้างโรงแรมขึ้น จึงอัญเชิญมายังวัดไทร

รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อรุ่ง
* หลวงพ่อสุ่น
* อาจารย์แก้ว
* หลวงตาหนู
* หลวงพ่อพูน กิตฺติสาโร
* พระครูโสภณธรรมรังษี (อุดม สุภจาโร (เกตุสืบ))
* พระครูนิโครธปัญญาคุณ (ปรีชา ปุณฺณสีโล)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
ชินวุธ ศิริสัมพันธ์
ชินวุธ ศิริสัมพันธ์ (ชื่อเล่น: วู้ดดี้; 13 มิถุนายน พ.ศ. 2497 – ) เป็นนายกสมาคมครูมวยไทย และเป็นผู้บุกเบิกมวยไทยให้เป็นที่แพร่หลายในประเทศอังกฤษอย่างต่อเนื่อง

ประวัติ
ชินวุธ ศิริสัมพันธ์ เป็นนายกสมาคมครูมวยไทย ซึ่งรวบรวมครูมวยไทยผู้ทรงคุณวุฒิ เพื่อเผยแพร่มวยไทยทั้งในและต่างประเทศ รวมถึงมีพิธีไหว้ครูมาอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาหลายปี อีกทั้งมีนโยบายเชิงยุทธศาสตร์ให้ผู้เรียนมวยไทย ต้องเดินทางมาร่วมพิธีไหว้ครูที่ประเทศไทย
ชินวุธ ศิริสัมพันธ์ เป็นผู้จัดมหกรรมศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวเอกลักษณ์ไทยสู่นานาชาติมาหลายครั้ง เขาเผยว่ามวยไทย และไหว้ครูรำมวยเป็นสิ่งที่เรียนรู้ได้ไม่สิ้นสุด ที่ชาวต่างชาติให้การยอมรับ และใน พ.ศ. 2561 เขาประเมินว่าได้มีชาวต่างชาติที่ยินดีเดินทางมาเรียนไม่น้อยกว่า 800 คน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Khan 18 - Kru Muay Thai Thailand
วัดบางพระ
วัดบางพระ อาจหมายถึง
* วัดบางพระ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
* วัดบางพระ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
* วัดบางพระ อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
* วัดบางพระ อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช
วัดใหม่ (ยายแป้น)
วัดใหม่ (ยายแป้น) เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางขุนนนท์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ด้านหน้าทางเข้าวัด อยู่เยื้องติดกับชุมชนวัดใหม่ยายแป้น

วัดใหม่ (ยายแป้น) สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2390 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สันนิษฐานว่าคุณยายแป้นเป็นผู้บริจาคที่ดินและสร้างวัดดั่งที่ปรากฏในนามของวัด จากจารึกบนระฆังใบเก่าแก่ของวัด ระบุว่าสร้างไว้ พ.ศ. 2392 ขณะที่หลังคาอุโบสถหลังเก่ามีไก่ 2 ตัว เป็นสัญลักษณ์ว่าสร้างเสร็จในปีระกา นั่นคือปี พ.ศ. 2391 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2392 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 4 เมตร ยาว 23 เมตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ พระสามสมัย อู่ทอง เชียงแสน สุโขทัย
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 23 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง หอระฆังคอนกรีต และศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ 2 ชั้น กว้าง 11 เมตร ยาว 23.30 เมตร สร้างปี พ.ศ. 2479 กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมตร

อ้างอิง
วัดนางชี
วัดนางชี อาจหมายถึง
* วัดนางชีโชติการาม กรุงเทพมหานคร 
* วัดนางชี จังหวัดพิจิตร
* วัดนางชี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร
วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร วัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 79 ตารางวา
วัดมหาชัยคล้ายนิมิตรเดิมชื่อ วัดใหม่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 โดยหม่อมคล้าย บุนนาค ชายาสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) ได้บริจาคที่ดินหมู่บ้านสนามไชยและก่อสร้างเสนาสนะ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2471 มีเจ้าอาวาสปกครองสืบมา จนในปี พ.ศ. 2480 พระมหาแคล้ว สุมุตฺโต จากวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร มาเป็นเจ้าอาวาสและปกครองวัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2489 พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร พร้อมด้วยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ประทับรถไฟจากสถานีคลองสาน เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมชาวสมุทรสาคร และได้เสด็จพระราชดำเนินมานมัสการพระในอุโบสถและมีพระราชปฏิสันถารกับพระมหาแคล้ว สุมุตฺโต เจ้าอาวาส
อุโบสถมีหน้าบันประดับด้วยกระเบื้องเคลือบ ลวดลายเทพนมพรรณพฤกษา บานหน้าต่าง บานประตูอุโบสถเดิมลงรักปิดทองต่อมาลวดลายจางลง จึงได้ติดต่อให้ครูฉัตร พุ่มขจร ครูศิลปศึกษาจากโรงเรียนสมุทรสาครวิทยาลัยแกะสลักเป็นรูป เป็นลวดลายปิดทองล่องชาดทั้งอุโบสถ

อ้างอิง
วัดลาดบัวขาว
วัดลาดบัวขาว อาจหมายถึง
* วัดลาดบัวขาว เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร 
* วัดลาดบัวขาว (ราชโยธา) เขตสะพานสูง กรุงเทพมหานคร
* วัดลาดบัวขาว จังหวัดฉะเชิงเทรา
* วัดลาดบัวขาว จังหวัดนครราชสีมา
* วัดลาดบัวขาว จังหวัดพิษณุโลก
* วัดลาดบัวขาว จังหวัดราชบุรี
วัดศาลาครืน
วัดศาลาครืน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางหว้า ในแขวงบางค้อ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
วัดศาลาครืนตั้งเป็นวัดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2374 เดิมเป็นวัดโบราณสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมากลายเป็นวัดร้างทำให้ไม่ทราบชื่อดั้งเดิม สำหรับชื่อศาลาครืน สันนิษฐานว่า ครั้งหนึ่งหลังคาอุโบสถและศาลาการเปรียญได้พังครืนลงมาจนทำให้เห็นพระประธาน ทำให้เรียกวัดร้างนี้ต่อ ๆ กันมาว่า "วัดศาลาครืน" จนปี พ.ศ. 2375 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้บูรณปฏิสังขรณ์ ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ตามแบบพระราชนิยม คือ ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันประดับด้วยปูนปั้นและกระเบื้องเคลือบ พระองค์เสด็จพระราชดำเนินมาควบคุมงานด้วยพระองค์เอง และพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พ.ศ. 2378 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2
อุโบสถมีเพิงยื่นออกหน้าหลังเสา รับเพิงเป็นเสาเหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง บัวหัวเสากลีบยาว สมัยอยุธยา ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ปางมารวิชัยที่มีฝ่าพระบาทซ้อนกันถึงสี่พระบาท สร้างในสมัยสุโขทัย มีหน้าตักกว้าง 4 ศอก 39 นิ้ว สูง 4.50 เมตร นามว่า หลวงพ่อสี่เข่า ภาพจิตรกรรมฝาผนังในอุโบสถเข้าใจว่าเป็นฝีมือช่างสมัยรัตนโกสินทร์ ที่บานหน้าต่างมีรูปชายหญิงเป็นคู่ ๆ ทั้งไทย จีน ลาว มอญ ฝรั่ง พราหมณ์ ฯลฯ หมู่กุฏิเป็นแบบเรือนยอดและเรือนมะลิลา ศาลาการเปรียญหลังเก่ามีธรรมาสน์สมัยอยุธยาทรงยาวหรือทรงบุษบก แกะสลักอย่างสวยงาม

อ้างอิง
วัดมงคลวราราม (กรุงเทพมหานคร)
วัดมงคลวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางค้อ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูศรีมงคลวรญาณ (ระพิน รตนญาโณ ป.ธ.๖) งานประจำปีของวัดอยู่ระหว่างวันที่ 1–7 เมษายน

วัดมงคลวรารามตั้งขึ้นเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2410 เดิมชื่อ วัดมะเกลือ เนื่องจากบริเวณที่ตั้งวัดนั้นเป็นป่าต้นมะเกลือ (ปัจจุบันเหลือต้นมะเกลือ 1 ต้น) ต่อมาปี พ.ศ. 2497 เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดมงคลวราราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526
อุโบสถหลังเก่าที่รื้อไปเมื่อปี พ.ศ. 2527 ตรงหน้าบันทิศตะวันออกระบุ พ.ศ. 2460 ซึ่งเป็นปีที่ทำการซ่อมครั้งที่ 2 ส่วนอุโบสถหลังใหม่มีบานประตูและหน้าต่างไม้แกะสลัก เล่าเรื่องราวพุทธประวัติ ภายอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย วัดมีวิหารพระครูมงคลวุฒิคุณ

อ้างอิง
วัดบางขวาง
วัดบางขวาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ประวัติ
วัดบางขวางตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2445 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2501 สันนิษฐานว่าเป็นวัดตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมเรียกว่า วัดบางยาง เพราะเคยมีต้นยางใหญ่ขึ้นอยู่ริมคลอง แต่เมื่อถูกฟ้าผ่าเทศบาลจึงต้องตัดลง วัดตั้งอยู่ปลายคลองบางสีทอง แต่เดิมนั้นคลองบางสีทองกับคลองบางขวางยังคงเป็นคลองเดียวกัน จนกระทั่งในสมัยพระเจ้าปราสาททอง พระองค์ทรงเห็นว่าการเดินเรือตามลำแม่น้ำที่มีอยู่นั้นเป็นการอ้อม ทำให้เปลืองเวลามาก จึงโปรดเกล้าฯ ให้จัดการขุดคลองลัดจากวัดเขมาภิรตารามถึงปากลำแม่น้ำอ้อม คลองบางสีทองจึงถูกตัดขาดไป โดยคลองตอนต้นยังคงเรียกว่าคลองบางสีทองตามเดิม ส่วนปลายคลองได้ชื่อใหม่ว่าคลองบางขวางเนื่องจากคลองได้ขวางหน้
คลองบางสีทองตามเดิม ส่วนปลายคลองได้ชื่อใหม่ว่าคลองบางขวางเนื่องจากคลองได้ขวางหน้าในการขุดคลองลัด และได้ตั้งชื่อวัดใหม่ตามชื่อคลองว่า "วัดบางขวาง"
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถเดิมเป็นรูปทรงสมัยโบราณ มีพาไลเตี้ย ๆ อยู่ด้านหลัง แต่ปัจจุบันได้รับการบูรณะซ่อมแซมใหม่แล้วโดยพระญาณวโรดม (สนธิ์ กิจฺจกาโร) เมื่อปี พ.ศ. 2503 ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง นามว่า พระปางทรมานท้าวมหาชมพู พร้อมพระอัครสาวกเบื้องซ้ายและขวา ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเกี่ยวกับเจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่สำคัญของประเทศไทย นอกอุโบสถมีเจดีย์ทั้ง 4 ทิศ โดยเจดีย์ 3 องค์มีรูปปั้นเจ้าอาวาสทั้ง 3 รูป ที่มรณภาพไปแล้ว ได้แก่ เจ้าอธิการชื่น เขมงฺกโร, พระครูศีลาภิรม (ท้วม ธมฺมธโร) และพระครูศีลาภิรม (เนตร ปญฺญาทีโป) อีกทิศหนึ่งคือหอระฆังที่สร้างขึ้นมาพร้อมกับอุโบสถ
ศาลาการเปรียญเป็นตึกขาวสมัยโบราณสร้างด้วยไม้สักทอง และมีวิหารภายในเป็นที่เก็บพระพุทธรูปมากมายหลายสมัย และยังเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ด้านนอกมีเจดีย์ทั้ง 4 ทิศ เป็นทรงลังกา 2 องค์ และทรงย่อมุมไม้สิบสอง 2 องค์

อ้างอิง
วัดบางแพรกใต้
วัดบางแพรกใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ด้านหลังของวัดติดกับเรือนจำกลางบางขวางบริเวณแดน 9 และแดน 11 (นักโทษประหาร) โดยศพนักโทษที่ถูกประหารแล้วจะถูกนำออกมาทาง ประตูแดง หรือเรียกอีกชื่อว่า ประตูผี มีลักษณะเป็นประตูเล็กเตี้ยทรงคล้ายสี่เหลี่ยมจัตุรัส ทาสีแดงสด ปัจจุบันประตูแดงนี้คล้ายปิดตาย เพราะมีนักโทษประหาร 2 รายสุดท้ายเมื่อปี พ.ศ. 2552
ประวัติ
วัดบางแพรกใต้ตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2315 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ในช่วงหลังเสียกรุงศรีอยุธยาแก่พม่าเมื่อ พ.ศ. 2310 ประชาชนพร้อมด้วยพระสงฆ์ต่างอพยพล่องมาตามแม่น้ำเจ้าพระยา มีพระรูปหนึ่งขึ้นจากเรือที่ปากคลองบางแพรก จังหวัดนนทบุรี มาพักที่สวนซึ่งต่อมาได้สร้างวัด ประชาชนท้องถิ่นได้ร่วมอุปถัมภ์สร้างวัดและตั้งชื่อวัดตามชื่อคลอง แต่เพื่อไม่ให้ชื่อซ้ำกับวัดอีกแห่ง (คือวัดบางแพรกเหนือ) จึงเรียกว่า "วัดบางแพรกใต้" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2438
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถลักษณะทรงไทยคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคาลด 2 ชั้น หน้าต่างบัวปลายเสา ปิดทองปิดกระจก ภายในประดิษฐานพระประธานปางสะดุ้งมาร ถัดไปจากอุโบสถมีมณฑปจตุรมุข ประดิษฐานพระพุทธรูปทั้ง 4 ทิศ ศาลาการเปรียญอาคารทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 กุฏิสงฆ์ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทยประยุกต์ คอนกรีตเสริมเหล็ก

อ้างอิง
วัดทินกรนิมิต
วัดทินกรนิมิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

ประวัติ
วัดทินกรนิมิตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2394 สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาแต่ได้ชำรุดทรุดโทรมจนกลายสภาพเป็นวัดร้าง เพราะทางวัดได้ขุดพบอิฐมอญฐานกำแพงแก้วรอบอุโบสถเก่า เป็นอิฐสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาพระองค์เจ้าทินกรได้ทรงบูรณปฏิสังขรณ์เป็นครั้งใหญ่เปรียบเสมือนได้สร้างขึ้นมาใหม่ ตั้งชื่อว่า วัดบางด้วน เนื่องจากบริเวณวัดเป็นคลองด้วนที่มาสิ้นสุดตรงบริเวณวัด แต่ชาวบ้านมักเรียกสถานที่ที่เป็นย่านว่า บาง จึงเรียกว่า "บางด้วน"
ต่อมาเมื่อสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสได้เสด็จมาตรวจเยี่ยมวัดต่าง ๆ ในเขตจังหวัดนนทบุรี เมื่อทอดพระเนตรสถานที่ตั้งวัดบางด้วนแล้ว ได้ทรงปรารภกับเจ้าคณะพระสังฆาธิการจังหวัดนนทบุรีในสมัยนั้นว่า ชื่อวัดบางด้วนไม่ตรงกับสภาพความเป็นจริง ควรจะใช้ชื่อว่า วัดคลองด้วน จึงได้เปลี่ยนชื่อมาชื่อนี้ ต่อมาในสมัยพระเทพเมธี (บุนนาค ชินว้โส ป.ธ.๙) เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระศรีวิสุทธิเมธี เป็นเจ้าอาวาสวัด ได้เสนอเปลี่ยนชื่อว่ามาเป็น "วัดทินกรนิมิต" เพราะเห็นว่าพระองค์เจ้าทินกรเป็นผู้ทรงสร้าง ในครั้งที่ตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมาวัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร ชื่อวัด ทินกรนิมิต มีความหมายดังนี้ ทินกร มาจากพระนามของพระองค์เจ้าทินกร ส่วน
าร ชื่อวัด ทินกรนิมิต มีความหมายดังนี้ ทินกร มาจากพระนามของพระองค์เจ้าทินกร ส่วน นิมิต หรือ เนรมิต ซึ่งแปลว่า "สร้าง" เมื่อรวมกันแล้วจึงแปลว่า "วัดที่พระองค์เจ้าทินกรทรงสร้าง'" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2550
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีนามว่า หลวงพ่อเพชร ศาลาการเปรียญมีพระประธานเป็นพระพุทธชินราชจำลอง อุโบสถหลังเก่าภายในมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยและพระพุทธรูปปูนปั้น สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ กุฏิสงฆ์เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

อ้างอิง
วัดโพธิ์แก้ว (กรุงเทพมหานคร)
วัดโพธิ์แก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางมด เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
วัดโพธิ์แก้ว เดิมชื่อ วัดโพธิ์แก้วสร้อยฟ้าศรัทธาธรรม โดยตาโพธิ์กับยายแก้วได้ยกที่ดินถวายให้สร้างวัดเป็นเนื้อที่ 4 ไร่ 76 ตารางวา เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2349 ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดกลางบางปะแก้ว เนื่องจากอยู่บริเวณกลางชุมชนบางปะแก้ว ต่อมาเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "วัดโพธิ์แก้ว" เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมตร ด้านการศึกษาวัดได้เปิดโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2475
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถวัดเป็นแบบจีน มีหลังคา 2 ชั้น หน้าบันตอนบนประดิษฐานเครื่องบูชา ตรงกลางมีแจกัน สองข้างของแจกันมีมังกรดั้นเมฆสองตัวหันหน้าเข้าหาแจกัน และประดับด้วยถ้วยชามโบราณโดยรอบอุโบสถ ซึ่งกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย นามว่า พระพุทธรัตนโพธิวรญาณ เนื่องจากอุโบสถมีการเทยกพื้น ทำให้อุโบสถต่ำลง จึงได้ทำอุโบสถเป็น 2 ชั้น นอกจากนั้นวัดยังมีพระพุทธรูปนามว่า หลวงพ่อโพธิ์นิมิต สร้างด้วยไม้แก่นจันทน์ ปางสมาธิ ประดิษฐานอยู่ที่ศาลบัวคลุ้งริมคลอง ปัจจุบันย้ายมาที่ศาลาภายในวัด

อ้างอิง
ม้าฮ่อ
ม้าฮ่อ หรือ ม้าห้อ เป็นอาหารว่างของไทยอย่างโบราณชนิดหนึ่ง ลักษณะเป็นไส้รสหวานเค็มรสชาติคล้ายไส้สาคูจับกับผลไม้รสเปรี้ยวจัด โดยมากเป็นสับปะรด หากไม่มีสับปะรดก็ใช้ผลส้มเขียวหวานแทนได้ แต่จะเรียกว่า มังกรคาบแก้ว นอกจากนี้ยังมีการใช้มะยงชิดหรือกีวีที่มีรสชาติเปรี้ยวได้ นิยมทำเนื่องในเทศกาลงานบุญหรือพิธีกรรมสำคัญต่าง ๆ โดยเฉพาะในชุมชนเชื้อสายมอญ เข้าใจว่าชาวไทยสมัยก่อนคงนึกเสียดายผลไม้ที่มีรสเปรี้ยวแต่ไม่สามารถกินเปล่าได้ จึงทำไส้รสหวานเค็มที่สามารถรับประทานคู่กันได้อย่างกลมกล่อม ปัจจุบันหารับประทานได้ค่อนข้างยาก
ม้าฮ่อประกอบไปด้วยสองส่วนคือตัวผลไม้ และตัวไส้ ตัวผลไม้ส่วนใหญ่เป็นสับปะรดหั่นชิ้นขนาดพอคำ หากเป็นส้มจะนำกลีบส้มที่ลอกใยส้มออกแล้วไปผ่ากลาง สำหรับนำไส้ไปใส่ ส่วนตัวไส้ทำจากกระเทียม รากผักชี พริกไทยโขลกแล้วนำไปผัดกับน้ำมันให้หอม ใส่น้ำตาลปี๊บ (หรือน้ำตาลทราย) หมูสับ (และ/หรือกุ้งสับ) เกลือ (หรือน้ำปลา) ถั่วลิสงคั่วบด ผัดจนเหนียวเข้ากันให้ได้รสหวานเค็ม ก่อนนำไปปั้นเป็นก้อนกลมแล้ววางลงบนผลไม้ที่เตรียมไว้ เสร็จสรรพจึงนำใบผักชีและพริกชี้ฟ้าซอยตกแต่งให้สวยงาม

อ้างอิง
วัดโพธิทอง
วัดโพธิทอง [โพ-ทอง] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่บริเวณที่คลองลัดขี้เหล็กตัดกับคลองเจ้าคุณ ในแขวงบางมด เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
วัดโพธิทองตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2450 เดิมชื่อ วัดทุ่ง ไม่ทราบผู้สร้างว่าเป็นใคร แต่สันนิษฐานว่าตระกูลบุนนาคเป็นผู้สร้าง เพราะตระกูลนี้มีสวนและที่นาอยู่บริเวณนี้ และให้ชาวเขมรที่อพยพมาทำไร่ทำนาบริเวณคลองเจ้าคุณ ต่อมาคลองนี้เรียกว่า คลองเขมร ที่ตั้งวัดอยู่ปลายสุดของสวนและนาที่เขมรทำอยู่ เดิมอุโบสถทำด้วยไม้ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของวัด แต่ไม่ปรากฏว่าสร้างอุโบสถเมื่อใด คาดว่าอุโบสถหลังนี้ได้ถูกยกเลิกไปหลังผูกพัทธสีมาอุโบสถหลังใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2450 ต่อมาในปี พ.ศ. 2507 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดโพธิทอง" ด้วยเหตุผลที่ว่าบริเวณคลองบางปะแก้วมีวัดโพธิ์แก้วอยู่ทางต้นคลอง จึงตั้งชื่อ "วัดโพธิทอง" ควบคู่กันไป วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม
อุโบสถหลังใหม่สร้างแทนหลังเดิมเมื่อ พ.ศ. 2515 บูรณะซ่อมแซมเมื่อ พ.ศ. 2543 เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติโอกาสมหามงคลที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2555 ได้บูรณะอีกครั้ง ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตัก 60 นิ้ว มีภาพจิตรกรรมฝาผนังฝีมือช่างสถาบันเพาะช่าง ยังมีภาพเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เช่น ภาพพระราชกรณียกิจ หอฉันของวัดมี 2 ชั้น และมีศาลาไม้เก่าแก่

อ้างอิง
วัดนาคนิมิตร
วัดนาคนิมิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงจอมทอง เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 1 งาน

วัดนาคนิมิตรตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2405 บางครั้งชาวบ้านเรียก วัดนาค สร้างขึ้นโดยตระกูลสุขประมูล นอกจากนั้นยังได้ถวายเครื่องเบญจรงค์ประดับหน้าบันอุโบสถ แต่เดิมวัดแวดล้อมไปด้วยสวนผลไม้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2410

เมื่อปี พ.ศ. 2410 ชาวบ้านได้พบพระพุทธรูปเนื้อปูนปั้นในพงหญ้า จึงได้อัญเชิญประดิษฐานและสร้างวัด พระพุทธรูปองค์นี้มีนามว่า หลวงพ่อหิน อุโบสถของวัดมีบานประตูหน้าต่างลงรักปิดทองอย่างสวยงาม ประตูด้านหน้ามีลวดลายเทวดา ด้านขวาของอุโบสถเป็นวิหารหลวงพ่อหิน วัดยังมีเจ้าแม่กวนอิมพันมือ
สำหรับงานประจำปีของวัดจัดขึ้นปลายเดือนมีนาคมถึงต้นเดือนเมษายน ตรงกับวันเสาร์-อาทิตย์ ในวันเข้าพรรษามีการจัดกิจกรรมปฏิบัติธรรมข้ามคืน

อ้างอิง
วัดสีสุก (กรุงเทพมหานคร)
วัดสีสุก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางมด เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร

วัดสีสุกตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2420 สร้างโดยนายสีและนางสุก ศรีมา เป็นผู้ถวายที่ดินและสร้างวัด เดิมยกบ้านตนเองเป็นกุฏิสงฆ์และได้สร้างอุโบสถถวาย ได้ตั้งชื่อว่าวัดสีสุกตามชื่อผู้สร้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2420 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2509 วัดสีสุกยังได้สร้างโรงเรียนประถมศึกษาและโรงเรียนมัธยมศึกษา (โรงเรียนบางมดวิทยา) วัดยังเป็นที่ตั้งของศูนย์บริการสาธารณสุข 29 สาขาบางมด
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถสร้างด้วยอิฐ อุโบสถหลังที่ 2 สร้างในปี พ.ศ. 2507 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธชินราช นามว่า หลวงพ่อสีสุก อุโบสถหลังใหม่ได้รับการปฏิสังขรณ์อีกครั้งในปี พ.ศ. 2554 หลังอุทกภัยครั้งใหญ่ บานประตูหน้าต่างของอุโบสถแกะสลักลวดลายสวยงาม ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องราวพุทธประวัติ ในวัดยังมีวิหารพระครูสุกิจวรรัตน์ (หลวงปู่ชิด ปุสุโส)

อ้างอิง
วัดทองศาลางาม
วัดทองศาลางาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร วัดมีที่ดินตั้งวัด 20 ไร่

วัดทองศาลางามตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 เดิมชื่อ วัดทองล่าง บ้างเรียก วัดทอง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2320 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีชาวบ้านพายเรือผ่านมาทางคลองบางหลวง ได้เห็นศาลาริมน้ำมีความงดงาม จึงคาดว่าเป็นเหตุให้ชื่อวัดดังนี้โดยต่อหลังชื่อวัดทอง ศาลาริมน้ำมีสภาพทรุดโทรมมากจึงถูกรื้อออกในเวลาต่อมา และยกหน้าบันของศาลาริมน้ำนี้มาไว้เป็นหน้าบันของศาลาการเปรียญแทน
พระอุโบสถกว้าง 11.75 ยาว 21.25 เมตร ก่อสร้างแบบทรงไทยก่ออิฐถือปูน ภายในพระอุโบสถหลังใหม่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางประทานพร มีนามว่า พระพุทธรัตนโกสินทร์ ศาลาการเปรียญกว้าง 10 ยาว 21 เมตร ก่อสร้างด้วยไม้ กุฏิสงฆ์มี 9 หลัง สร้างด้วยไม้ 2 หลัง เป็นครึ่งตึกครึ่งไม้ 6 หลัง
คลังภาพ

(2023) วัดทองศาลางาม เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร (16).jpg|พระพุทธรัตนโกสินทร์ พระประธานในอุโบสถ
(2023) วัดทองศาลางาม เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร (1).jpg|ท้าวเวสสุวรรณ
(2023) วัดทองศาลางาม เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร (8).jpg|พระเจ้าทันใจ
(2023) วัดทองศาลางาม เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร (17).jpg|จิตรกรรมฝาผนังภายในอุโบสถ

อ้างอิง
วัดทอง (เขตตลิ่งชัน)
วัดทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร มีโรงเรียนในเขตที่ดินวัดได้แก่ โรงเรียนวัดทอง (อุดมศิลปวิทยาคาร) วัดทองมีการจัดงานเนื่องในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาต่าง ๆ รวมทั้งงานประจำปีปิดทองหลวงพ่อดำในช่วงเดือนพฤษภาคม (3 วัน)

วัดทองตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2302 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2330 บางครั้งเรียก วัดทองฉิมพลี หรือ วัดทองบางระมาด เพื่อให้ต่างจากวัดทองบางเชือกหนัง
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถเป็นอุโบสถดั้งเดิม มีหลังคา 2 ชั้น 3 ลด หน้าบันของมุขประดับลวดลายปูนปั้นรูปเทพนมและเครือเถา ซึ่งคงปั้นขึ้นใหม่ในช่วง พ.ศ. 2547–2548 เมื่อมีการปฏิสังขรณ์โดยยกระดับขึ้นอีก 2 เมตรทั้งหลัง เพื่อแก้ปัญหาน้ำท่วม อุโบสถเก่ามี 5 ห้อง คาดว่าได้รับการปฏิสังขรณ์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีพระพักตร์แบบรัตนโกสินทร์ อาจจะเป็นพระพุทธรูปที่สร้างมาเก่าแก่กว่านั้น แต่ถูกปฏิสังขรณ์จนไม่เหลือร่องรอยเดิม
พระปรางค์ประดิษฐานอยู่ด้านหน้าอุโบสถ มีขนาดเล็กทรงเพรียว ฐานเป็นฐานสิงห์ ทาสีทองทั้งองค์ วิหารหลวงพ่อดำสร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อดำ พระพุทธรูปปูนปั้นองค์ใหญ่ ปางมารวิชัย ศาลาการเปรียญหลังเดิมอยู่ริมน้ำ เป็นอาคาร 2 ชั้น ชั้นบนเป็นไม้ ทรงไทย ชั้นล่างเป็นคอนกรีต เดิมสร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 เป็นทรงไทยชั้นเดียว ยกพื้นสูง มีใต้ถุน แต่เดิมไม่ได้อยู่ริมคลอง ศาลาการเปรียญหลังใหม่เป็นอาคารทรงไทย 2 ชั้น สร้างด้วยคอนกรีตเมื่อ พ.ศ. 2536 ใช้ในงานมงคลต่าง ๆ

รายนามเจ้าอาวาส
* สมการฉิ่ง
* พระอธิการผาด
* พระครูสาย
* พระครูศุภกิจจานุยุต (กินดิน ผาสุกาโม)

อ้างอิง
วัดทองบางเชือกหนัง
วัดทองบางเชือกหนัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางเชือกหนัง เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร ภายในมีอาคารเรียนพระปริยัติธรรม
ประวัติ
วัดทองบางเชือกหนังสร้างโดยนายทอง ธูปทอง เมื่อราว พ.ศ. 2390 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่มาเสร็จเรียบร้อยในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เล่ากันว่านายทองเป็นหนึ่งในพี่น้อง 3 คน เมื่อเสร็จจากการปราบข้าศึก พี่น้องแต่ละคนจึงสร้างวัดเพื่อชำระจิตใจให้สะอาด คนหนึ่งสร้างวัดเกตุ อีกคนหนึ่งสร้างวัดสิงห์ ส่วนนายทองสร้าง วัดทอง ทั้งสามวัดอยู่ติดกัน มีวัดทองอยู่ตรงกลาง ภายหลังวัดเกตุและวัดสิงห์ได้ร้างไป และชาวบ้านนิยมเรียกวัดทองว่า "วัดทองบางเชือกหนัง" อุโบสถหลังใหม่ของวัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2546
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถเดิมเป็นอาคารทรงไทย กว้าง 6 เมตร ยาว 14 เมตร ซ่อมแซม พ.ศ. 2514 ภายในมีพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยหน้าตัก 1.5 เมตร ศิลปะแบบสมัยอยุธยา เช่นเดียวกับพระอัครสาวกที่ประดิษฐานอยู่ด้วยกัน มีภาพจิตรกรรมฝาผนังเก่าแก่ที่ประตูอุโบสถ แสดงเรื่องราวในชาดก

อุโบสถหลังใหม่สร้างประชิดอุโบสถเดิมด้านทิศใต้ เริ่มสร้าง พ.ศ. 2536 เป็นอุโบสถ 2 ชั้น หน้าบันเป็นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑ ผนังบุกระเบื้อง ก่อสร้างด้วยแรงงานของพระสงฆ์ในวัดเป็นหลัก ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยที่ทางวัดจัดสร้างขึ้นใหม่
อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญซึ่งเป็นของเดิม ซ่อมแซมใน พ.ศ. 2476 และ พ.ศ. 2547 วิหารกระจาดทองซึ่งประดิษฐานรูปเหมือนพระครูปราจิณมุนี (อดีตเจ้าอาวาส) เจดีย์ซึ่งเป็นเจดีย์ทรงกลม กุฏิสงฆ์ซึ่งเป็นเรือนไม้ 2 ชั้น ราว 10 หลัง หอระฆังซึ่งสร้างขึ้นใหม่ หลังคาเป็นหน้าจั่ว 2 ด้าน ก่ออิฐถือปูนหน้าบันเป็นไม้ มีลวดลายเทพนม มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ และศาลาซึ่งประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อวัดบ้านแหลม หลวงพ่อพุทธโสธรจำลอง พระสังกัจจายน์ หลวงปู่แจ้ง และหลวงปู่เอม (อดีตเจ้าอาวาส)

อ้างอิง
วัดมหาวงษ์ (อำเภอพระประแดง)
วัดมหาวงษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองสำโรง ในหมู่ที่ 7 บ้านคลองมหาวงษ์ ตำบลสำโรงกลาง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ

วัดมหาวงษ์สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2339 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย แต่เดิมตั้งอยู่ริมคลองมหาวงษ์ ต่อมาย้ายมาสร้างในที่ปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2477 ในสมัยพระอธิกาโป พุทธสอน เป็นเจ้าอาวาส ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังและประดิษฐานพระประธาน นามว่า พระพุทธมงคล เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย วิหารคืออุโบสถหลังเก่า ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อบัวขาว เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศาลาการเปรียญเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 17 หลัง เป็นกุฏิไม้ 9 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 4 หลัง ตึก 4 หลัง นอกจากนี้มีหอระฆัง ฌาปนสถาน สุสาน และอาคารเรียนพระปริยัติธรรม วัดยังมีรอยพระพุทธบาท

อ้างอิง
วัดสุทธาวาส (เขตบางกอกน้อย)
วัดสุทธาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
วัดสุทธาวาสสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2314 บางแหล่งระบุสร้างเมื่อ พ.ศ. 2315 บ้างว่าท้าวทรงกันดารเป็นผู้สร้าง บ้างว่าพระสนมดุสิตหรือเจ้าแม่ดุสิตเป็นผู้สร้างหลังได้หลบภัยสงครามมาจากกรุงศรีอยุธยา จึงได้ชื่อว่า วัดดุสิต ตามนามผู้สร้าง ในระยะแรกน่าจะเป็นเพียงสำนักสงฆ์และคงจะได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2330 (ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) ต่อมาในสมัยพระอธิการชื่นเป็นเจ้าอาวาส ได้เปลี่ยนนามวัดใหม่เป็น "วัดสุทธาวาส"
ทางวัดยังได้สนับสนุนให้พระภิกษุสามเณร ศึกษาพระปริยัติธรรมจากสำนักเรียนอื่นได้ตามอัธยาศัยการศึกษาแผนกสามัญ

อาคารเสนาสนะ
อุโบสถแบบสมัยกรุงศรีอยุธยา​ มีลวดลายไม้สลักสวยงาม​ หน้าบันเป็นลายเทพนมลอยออกจากดอกบัวสามองค์เรียงกัน​ ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นแบบสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ภายในประดิษฐานพระประธานนาม หลวงพ่อมงคลประสิทธิ์ หรือ หลวงพ่อดำ เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ไม่ทราบสมัยที่สร้าง ส่วนพระพุทธบริวาร​รูปยืนขนาบข้าง​ 6 องค์ ในปัจจุบันถูกโจรกรรม​ไป​ 1​ องค์ หน้าอุโบสถมีเจดีย์ 1 องค์ มีพระพุทธรูปเป็นพระประจำวันอยู่รอบพระเจดีย์ ใบเสมาทำด้วยหินทรายแดงสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง
อาคารเสนาสนะอื่นได้แก่ ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตรยาว 21 เมตร เป็นอาคาร 2 ชั้น ลักษณะทรงไทยครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร กุฏิสงฆ์มีอยู่ 4 หลัง อาคารเรียนพระปริยัติธรรม 2 หลัง หอประชุม ศาลาบำเพ็ญกุศล 4 หลัง และฌาปนสถาน​ (เมรุ)

อ้างอิง
ลุดตี่
ลุดตี่ เป็นอาหารว่างของไทยอย่างโบราณชนิดหนึ่ง ปัจจุบันยังปรากฏอยู่ในสำรับอาหารงานบุญของชาวไทยมุสลิมแถบคลองบางหลวง ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร และพบในกลุ่มชาวมุสลิมย่านหัวแหลม จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีลักษณะเป็นแป้งสีเหลืองแผ่นกลมคล้ายโรตี รับประทานเคียงด้วยการห่อเข้ากับแกงไก่ หรือแกงเขียวหวานเนื้อ บางแห่งรับประทานเล่นเป็นขนมใส่ไส้สังขยาหรือไส้เค็มที่ทำจากกุ้ง ก็จะเรียกว่า ขนมกลอก หรือ แป้งกลอก

ลุดตี่เป็นหนึ่งในอาหารไทยที่ปรากฏใน กาพย์เห่เรือชมเครื่องคาวหวาน พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ความว่า
ตัวแป้งลุดตี่ทำจากแป้งข้าวเจ้า ที่มาจากข้าวสารแช่น้ำหนึ่งคืน ก่อนนำไปโม่เจือน้ำ แล้วนำแป้งที่ได้ไปผสมกับไข่ไก่ ใส่สีเหลืองที่ได้จากหญ้าฝรั่นหรือผงขมิ้น จากนั้นนำแป้งที่ผสมแล้วไปหยอดลงบนกระทะ กลอกแป้งให้เป็นแผ่นกลม รอจนแป้งสุกจึงนำขึ้นจากกระทะ
ปรกติลุดตี่จะรับประทานคู่กับแกงไก่หรือแกงแดง จะเรียกว่า ลุดตี่จิ้มคั่ว หรือ ลุดตี่หน้าไก่แกง ประกอบไปด้วยเนื้อไก่ หอมแดง และกระเทียมชิ้นเล็ก ๆ อย่างละเท่า ๆ กัน เข้าเครื่องแกงและเครื่องเทศอย่างแกงมัสมั่น เพียงแต่ไม่ใส่มันฝรั่ง เมื่อจะรับประทาน ก็จะแผ่แป้งลุดตี่ออกแล้วใส่แกง โรยผักชีสดและพริกชี้ฟ้าแดงพอชม ห่อม้วนเป็นคำพอรับประทาน หากรับประทานลุดตี่เป็นของหวาน จะเรียกว่า แป้งกลอก หรือ ขนมกลอก มีสองไส้ คือไส้หวาน เป็นสังขยาที่ทำจากไข่เป็ดกวนกับน้ำตาลปึก กับไส้เค็ม ที่ทำจากกุ้งสับ ผัดกับรากผักชี กระเทียม และพริกไทยโขลก ใส่มะพร้าวขูด มันกุ้ง โรยด้วยใบมะกรูดหั่นฝอย ก่อนห่อกับแป้ง จะใส่ถั่วงอกลวกรองก้นเอาไว้
นอกจากนี้ ชื่อ ลุดตี่ ยังนำไปใช้เรียกแป้งนานสำหรับรับประทานคู่กับน้ำตาลทรายแดงกับน้ำมันเนยว่า ลุดตี่แป้งดำ ซึ่งวิธีทำแป้งต่างจากลุดตี่ เรียกของว่างชนิดนี้ว่ามะนิด่า

อ้างอิง
วัดเพลง (กลางสวน)
วัดเพลง (กลางสวน) เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางพรม เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร วัดเพลงมีงานประจำปีในช่วงเดือนมีนาคม เป็นงาน 3 วัน 3 คืน นอกจากนั้นมีงานทำบุญเฉพาะในวันพระใหญ่และเทศกาลสำคัญ หลวงพ่อตาแดง ภายในพระวิหารเป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวบ้านนับถือกันมาก ชาวบ้านมักมาบนบานศาลกล่าวด้วยประทัดหรือไข่ต้ม
ประวัติ
วัดเพลง (กลางสวน) สร้างและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2370 และเมื่อพิจารณาจากอุโบสถหลังเดิมก็เป็นแบบพระราชนิยมสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว คือเป็นอุโบสถแบบเก๋งจีน ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2460 ก็ได้ขาดผู้ทำนุบำรุง ทำให้เสนาสนะต่าง ๆ ทรุดโทรมลงจนไม่มีภิกษุจำพรรษาและได้กลายเป็นวัดร้างที่สุด ขณะที่ประยูร อุลุชาฎะ ระบุว่า วัดได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ก็ได้กลับไปรกร้างอีก อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า ชาวบ้านละแวกนี้เชื่อว่าสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงยกทัพผ่านมาบริเวณนี้แล้วสร้างวัดไว้ รวมทั้งสร้าง หลวงพ่อสิน เป็นพระประธานในอุโบสถ และเล่ากันว่าเดิมรอบวัดมีคลองทั้ง 4 ด้าน สมัยสมเด็จพระเจ้าตากสิ
ระประธานในอุโบสถ และเล่ากันว่าเดิมรอบวัดมีคลองทั้ง 4 ด้าน สมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชก็เสด็จพระราชดำเนินมาทางเรือ นอกจากนั้นยังมีบางสำนวนกล่าวว่า สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงเคยยกทัพผ่านมาและประทับในวิหารหลวงพ่อแดง
ต่อมาเมื่อมีชาวบ้านมาอยู่กันอย่างหนาแน่นในย่านนี้ จึงได้นิมนต์พระสมุห์ทองใบ ติกฺขวีโร มาฟื้นฟูวัดร้างขึ้นใหม่ ในที่สุดกระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศยกวัดเพลงร้างเป็นวัดที่มีพระสงฆ์เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2522

อาคารเสนาสนะ
อุโบสถเดิมเป็นทรงเก๋งจีน แต่บูรณะใหม่เป็นทรงไทย หลังคา 2 ชั้นลด หน้าบันเป็นลายหน้าขบหรือเกียรติมุขล้อมรอบด้วยเครือเถา หน้าต่างเป็นไม้สัก ภายในประดิษฐานพระประธาน นามว่า หลวงพ่อสิน เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิทองเหลือง หน้าตัก 2 ศอก วิหารตั้งอยู่ด้านข้างหรือด้านทิศเหนือของอุโบสถ ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อตาแดง เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ชาวบ้านมักมักมาแก้บนด้วยการจุดประทัดหรือถวายไข่ต้ม
รายนามเจ้าอาวาส
* พระสมุห์ทองใบ ติกฺขวีโร
* พระครูอาทรกิจจาภิรักษ์
* พระครูสังฆรักษ์สระ
* พระครูภาวนาธีรวรคุณ (ไพรัช วรโท)

อ้างอิง
วัดเกาะ (กรุงเทพมหานคร)
วัดเกาะ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางเชือกหนัง เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร วัดมีโรงเรียนอยู่ในวัดคือ โรงเรียนวัดเกาะ

ประวัติ
วัดเกาะสร้างเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2473 ไม่ทราบนามผู้สร้าง แต่คาดว่าวัดเกาะน่าจะมีอายุเก่าแก่กว่านั้น ที่มาของชื่อวัดเกาะมาจากการที่ที่ตั้งวัดที่เป็นจุดบรรจบของคลอง 2 สาย คือ คลองบางน้อยกับคลองบางเชือกหนัง โดยจุดบรรจบของคลองทั้งสองอยู่ทางทิศตะวันออกของวัด จึงทำให้ดูเหมือนว่าวัดนี้ตั้งอยู่บนเกาะ
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2473 หลังคาประดับช่อฟ้าและใบระกา บูรณะขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2522 โดยรื้อเครื่องบนและส่วนที่เป็นไม้ของอุโบสถเดิมซึ่งถูกปลวกกิน แล้วปรับปรุงใหม่โดยใช้ตัวอาคารเดิม ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ นามว่า หลวงพ่อเพชร และมีหลวงพ่อพุทธโสธร และพระพุทธบาทจำลอง เสมารอบอุโบสถทาด้วยสีขาว ประดิษฐานอยู่ภายในซุ้มลักษณะคล้ายมณฑปที่ส่วนยอดเป็นปรางค์

วิหารตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอุโบสถ บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2547 หน้าบันมีตัวอักษร "ชุ่ม" ซึ่งน่าจะเป็นนามผู้สร้าง ภายในวิหารประดิษฐาน หลวงพ่อดำ ซึ่งชาวบ้านมักมานิยมมาบนบานศาลกล่าว โดยเฉพาะเรื่องเกณฑ์ทหารและมักแก้บนด้วยไข่ 100 ฟอง มีเจดีย์ตั้งอยู่หน้าวิหารหลายองค์
ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ชั้นเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 ภายในมีธรรมาสน์ทรงฝรั่ง เสาเกลียว น่าจะมีอายุอยู่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กุฏิสงฆ์ เป็นเรือนไทยภาคกลาง ยกพื้นสูง ขนาดกว้าง 4 ห้อง หอระฆังเป็นของเก่า ทรงสูง สร้างด้วยไม้ ศาลาท่าน้ำ 1 หลัง กุฏิหลวงปู่ทอง ภายในมีหีบแก้วบรรจุสรีรสังขารที่ไม่เน่าเปื่อยของหลวงปู่ทอง

(2023) วัดเกาะ เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร (8).jpg|พระประธานในอุโบสถ
(2023) วัดเกาะ เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร (19).jpg|วิหาร
(2023) วัดเกาะ เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร (23).jpg|หลวงพ่อดำ พระประธานในวิหาร สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย
วัตถุมงคล
วัดมีวัตถุมงคลที่สร้างโดยพระเกจิอาจารย์รูปสำคัญ คือ หลวงปู่ทอง วัตถุมงคลหลายรูปแบบ เช่น พระปิดตา พระขุนแผน ล็อกเกต เป็นต้น

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูธรรมานุโยค (ศรี)
* พระครูสรภาณวิจิตร (ผล ฐานิสฺสโร)
* พระออนตาชาคโร (รักษาการ)
* พระอธิการสุเนตร ชาคโร
* พระครูสมโภช ปภัสโร
* พระปลัดสวง ถาวรธมฺโม

อ้างอิง
วัดจำปา (กรุงเทพมหานคร)
วัดจำปา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางระมาด เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร บริเวณใกล้วัดมีตลาดน้ำวัดจำปาและมีชุมชนวัดจำปาหรือชุมชนเกาะศาลเจ้า ชุมชนเก่าแก่ซึ่งเคยขุดพบกระเบื้องเคลือบสีเขียวที่กรมศิลปากรนำไปวิเคราะห์แล้วพบว่าตรงกับเนื้อหาในกำสรวลสมุทร
ประวัติ
วัดจำปาตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2365 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2370 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง แต่วัดน่าจะสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยา โดยมีอุโบสถหลังเก่าเป็นทรงวิลันดาที่นิยมสร้างกันสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย และมีการบูรณปฏิสังขรณ์ใหม่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ดังเห็นได้จากหน้าบันอุโบสถที่ประดับด้วยเครื่องกระเบื้องเคลือบ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานสวนในคลองบางระมาดซึ่งเคยเป็นที่ของหลวงให้กับวัดจำปาในปี พ.ศ. 2391 โดยสมเด็จพระสังฆราช วัดราชบูรณะได้เดินทางมาร่วมงานฉลองวัดจำปาด้วยตนเอง ท่านยังเป็นธุระในการขอพระราชทานที่ดินเพิ่มเติมอีก 5 ไร่ ซึ่งเดิมมีอยู่ประม
อุโบสถ วิหาร และระเบียงคดได้รับการประดับตกแต่งด้วยถ้วยชามและตุ๊กตากระเบื้องเคลือบตามพระราชนิยมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หน้าบันอุโบสถมีกระเบื้องอย่างฝรั่ง เป็นชามล้างหน้าลายดอกไม้ขนาดใหญ่และประดับตกแต่งด้วยปูนปั้นระบายสีถ้วยชามกระเบื้องเคลือบ มุขด้านตะวันออกของอุโบสถเป็นภาพปูนปั้นระบายสีตอนออกมหาภิเนษกรมณ์ มุขด้านตะวันตกเป็นภาพปูนปั้นระบายสีตอนนางวิสาขาถวายผ้าอาบน้ำ ภายในอุโบสถมีฐานชุกชีมีราชวัตรโลหะหล่อตั้งล้อมฐานพระประธานทำจากโลหะหล่อจากประเทศอังกฤษ ลายพรรณพฤกษาอย่างฝรั่ง ประดับตราแผ่นดินสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทำให้สันนิษฐานว่าได้รับการบูรณะอีกครั้งในสมัยดังกล่าว อุโบสถประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อโชคดี และ
ับการบูรณะอีกครั้งในสมัยดังกล่าว อุโบสถประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อโชคดี และมีภาพจิตรกรรมฝาผนังภายใน
ระเบียงคดมีหน้าบันจั่วประดับลายปูนปั้นระบายสีเป็นเรื่องพุทธประวัติ วิหารคดเป็นสถาปัตยกรรมในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับอิทธิพลสถาปัตยกรรมกอทิก เจดีย์ย่อมุมก่ออิฐ 2 องค์ เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองขนาดเล็กตั้งอยู่กลางน้ำ ภายในบรรจุอัฐิหลวงปู่โต๊ะ เจดีย์พระอธิการเผือกเป็นเจดีย์ทรงกลม ศาลาการเปรียญก่อสร้างด้วยไม้ นอกจากนั้นในวัดยังมีบ่อน้ำมนต์ที่มีเจดีย์อยู่ในบ่อบรรจุอัฐิของหลวงปู่มหาโต๊ะ พระพุทธลอยน้ำ และห้องสมุดประชาชนเฉลิมราชกุมารีแห่งแรกของกรุงเทพมหานคร

ประเพณี
วัดจำปายังมีการจัดประเพณีตักบาตรเทโวโรหณะหรือแห่ดาวดึงส์เป็นประจำทุกปี โดยสืบทอดประเพณีนี้มานานกว่า 100 ปี

อ้างอิง
วัดราษฎร์รังสรรค์ (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดราษฎร์รังสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านหลังวัด ตำบลคอกกระบือ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร วัดมีที่ดินตั้งวัด 65 ไร่ 3 งาน บางส่วนให้ทางราชการสร้างอาคารเรียนโรงเรียนวัดราษฎร์รังสรรค์
วัดราษฎร์รังสรรค์หรือวัดคอกกระบือตั้งเมื่อ พ.ศ. 2309 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2463 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 7 เมตร ยาว 72 เมตร ที่มาของชื่อวัดคอกกระบือหรือวัดคอกควายนี้เนื่องจากพื้นที่บริเวณเดิมเป็นเนินสูง สมัยก่อนเมื่อเกิดน้ำท่วมชาวบ้านจะนำควายมาผูกไว้ที่บริเวณนี้ จึงเป็นที่มาของชื่อวัดคอกกระบือ ได้ย้ายมาจากฝั่งตรงข้ามที่ตั้งวัดปัจจุบัน มีพระภิกษุมาก่อสร้างที่พักสงฆ์กันเป็นระยะ ๆ ต่อมาพระอธิการสังฆกิจ (ดวง จนฺสโร ด้วงสงค์) ได้ก่อสร้างอาคารเสนาสนะไว้มากมาย ปัจจุบันไม่ปรากฏร่องรอยโบราณสถาน สิ่งก่อสร้างภายในวัดล้วนสร้างในสมัยหลัง

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการชด
* พระอธิการแจ้
* พระครูสาครสังฆกิจ
* พระครูวิบูลธรรมวัตร
* พระครูสาครศุภกิจ
ภูเขาซีนาย
ภูเขาซีนาย ( ; Har Sinai; ) รู้จักกันตามธรรมเนียมว่า ญะบัลมูซา ( ) เป็นภูเขาในคาบสมุทรซีนายของประเทศอียิปต์มีความเป็นไปได้ว่าเป็นที่ตั้งของตัวภูเขาในคัมภีร์ไบเบิล ซึ่งเป็นที่ที่โมเสสได้รับบัญญัติ 10 ประการ

ตัวภูเขาที่อยู่ใกล้เมืองเซนต์แคเธอรีน มีความสูงระดับปานกลางที่ ที่อยู่ข้างยอดเขาแคเธอรีน (สูง เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในประเทศอียิปต์) ซึ่งมีทิวเขาล้อมรอบทุกด้าน

ธรณีวิทยา
หินของภูเขาซีนายถูกสร้างมาจากการพัฒนาขั้นสุดท้ายของแผ่นอาระเบีย-นูเบีย ซึ่งเป็นรูปพนังวงแหวน

ความสำคัญทางศาสนา
ทิศเหนือของภูเขามีอารามเซนต์แคเธอรีนสร้างในศตวรรษที่ 6 ตรงยอดเขามีมัสยิดที่ยังคงใช้งาน และโบสถ์น้อยของนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ สร้างใน ค.ศ. 1934 บนซากโบสถ์ในศตวรรษที่ 16 ซึ่งไม่เปิดต่อสาธารณะชน ข้างในโบสถ์น้อยมีหินที่ถือว่าเป็นแผ่นศิลาพระโอวาทจากพระคัมภีร์ และมี "ถ้ำโมเสส" เป็นที่ที่โมเสสรอเพื่อรับบัญญัติ 10 ประการ

File:St Catherines From Sinai.JPG|อารามเซนต์แคเธอรีน มองจากภูเขาซีนาย
File:MasjidMountSinai.jpg|มัสยิดที่ยอดเขา
File:Greek Orthodox Chapel at top of Mt Sinai.jpg|โบสถ์น้อยที่ยอดเขา
ทางขึ้นและยอดเขา
มีทางขึ้นไปยอดเขาอยู่สองทาง ซิเกต เอลบะชัยต์ เป็นเส้นทางที่ยาวและตื้น ๆ ใช้เวลาเดินเท้าไป 2.5 ชั่วโมง โดยสามารถใช้อูฐได้ ส่วน ซิเกต ซัยยิดนา มูซา เป็นเส้นทางที่ถึงเร็วแต่ชัน โดยมีความสูงถึง 3,750 ก้าว ในบริเวณหุบเขาลึกหลังอาราม

File:MtSinaiJune2006.JPG|ดวงอาทิตย์ขึ้น
File:جبل موسى.jpg|มุมมองจากยอดเขา
File:NearSinaiTop.JPG|ไม่กี่เมตรในการปีนขึ้นยอดเขา

ดูเพิ่ม
* ฮาเชม เอลตารีฟ
* ญะบัลมูซา (ประเทศโมร็อกโก) ภูเขาที่มีชื่อเดียวกันในประเทศโมร็อกโก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Caucasian Albanian Alphabet Discovered and Deciphered, Azerbaijan International, Vol. 11:3 (Autumn 2003). Six articles.
* View OF Mount Sinai (as opposed to the view FROM Mount Sinai) 
* Information about the town of St. Katherine and the Sinai mountains 
* A Report on Mount Sinai
* Map of Mount Sinai, 18th century. Eran Laor Cartographic Collection, National Library of Israel.