SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเอริเทรีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเอริเทรียทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | แอสมารา : นครนวยุคนิยมแห่งแอฟริกา
| 
| แคว้นมะเคิล
| วัฒนธรรม: (ii), (iv)
|
" | แอสมารา : นครนวยุคนิยมแห่งแอฟริกา
| 
| แคว้นมะเคิล
| วัฒนธรรม: (ii), (iv)
| 481; พื้นที่กันชน 1,203 
| align="center" | 2560/2017
| 
| 1550 
|-
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศเอริเทรียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแองโกลา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแองโกลาทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | อึมบังซากงกู ร่องรอยแห่งเมืองหลวงของอดีตราชอาณาจักรคองโก
| 
| จังหวัดไซรึ
|
" | อึมบังซากงกู ร่องรอยแห่งเมืองหลวงของอดีตราชอาณาจักรคองโก
| 
| จังหวัดไซรึ
| วัฒนธรรม: (iii), (iv)
| 89.29; พื้นที่กันชน 622.16
| align="center" | 2560/2017
| 
| 1511 
|-
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศแองโกลามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 13 แห่ง

อ้างอิง
มิสแกรนด์กระบี่
​

มิสแกรนด์กระบี่ ( ) เป็นการประกวดนางงามสำหรับผู้หญิงระดับจังหวัดกระบี่ของประเทศไทย​ จุดประสงค์เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันและได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ปี 2016 และส่งประกวดเวทีใหญ่คือมิสแกรนด์ไทยแลนด์

ผลงานการประกวดระดับมิสแกรนด์ไทยแลนด์
;สัญลักษณ์สี
มิสแกรนด์กระบี่
{| class="wikitable sortable" style="font-size: 95%; text-align:center"
!width="60" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ปี
!width="200" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ผู้ดำรงตำแหน่ง
! width="100" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ตำแหน่งในการประกวด
!width="250" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|รางวัลพิเศษ
|-
|2026
|ณัฐฏ์นลิน ร่มเย็น
|rowspan="3"|ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|-
|2025
|ปานเทพธิดา ธรรมมี
|
|-
|2024
|สุขจิต ปลูกสกุลทรัพย์
|
|-
|-style="background-color:#FFFACD"
| 2023
| พัชรฎา ฟูซูอมากวา 
| 20 คนสุดท้าย
|
|-
| 2022​
| นริสา ยี่สุ้น
| ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|-
|| 
| colspan=4
20 คนสุดท้าย
|
|-
| 2022​
| นริสา ยี่สุ้น
| ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|-
|| 
| colspan=4 
|-
| 2020​
| ณฐกร แทนสอน
| rowspan="2"|ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|-
| 2019
| อรวรรณ ไชยศร
|
|-
|-style="background-color:#FFFACD"
| 2018
| เมลดา นันทานุรักษ์
| 20 คนสุดท้าย
|
|-
|-style="background-color:gold; font-weight: bold "
| 2017
| ปาเมลา ปาสิเนตตี
| มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2017
|
|-
| 2016
| พุทธราวดี หนุนภักดี
| ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|}
กังเงียวจิ
กังเงียวจิ ( ) เป็นวัดพุทธนิกายเท็นได ตั้งอยู่ในนครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น

วัดกังเงียวจิก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 1320 โดยพระภิกษุเฮ็นโจกวี (遍昭) ซึ่งเป็นพระภิกษุคนสำคัญในประวัติศาสตร์พุทธศาสนาญี่ปุ่น และเป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิคัมมุ วัดแห่งนี้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เนื่องจากจักรพรรดิคาซัง จักรพรรดิพระองค์ที่ 64 ของญี่ปุ่น ได้ใช้วัดแห่งนี้เป็นสถานที่ประกาศสละราชบัลลังก์ในปี พ.ศ. 1509

จากเหตุการณ์ดังกล่าว วัดกังเงียวจิจึงมีอีกชื่อหนึ่งว่า คาซันจิ ( )

อ้างอิง

*
มิสแกรนด์ประจวบคีรีขันธ์
มิสแกรนด์ประจวบคีรีขันธ์ ( ) เป็นการประกวดนางงามสำหรับผู้หญิงระดับจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ของประเทศไทย​ จุดประสงค์เพื่อเข้าร่วมการประกวด​เป็นแบบอย่างที่ดีในสังคม​และเป็นกระบอกเสียงด้านต่างๆในประเทศไทย และผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ จะเป็นตัวแทนประเทศไทย ไปประกวดเวทีระดับนานาชาติ 
และได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ปี 2016 และส่งประกวดเวทีใหญ่คือมิสแกรนด์ไทยแลนด์

สรุปผล
*2nd runner-up ศรุชา นิลจันทร์​ (2017)​
*Top​ 20 กัลย์สุดา ชนาคีรี​ (2022)​

สถิติเข้ารอบ​ 2 ครั้ง

รางวัล
ผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์ประจวบคีรีขันธ์
{| class="wikitable sortable" style="font-size: 95%; text-align:center"
!width="60" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ปี
!width="200" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ผู้ดำรงตำแหน่ง
! width="100" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|อายุ
|-
|2026
|ประภัสสร พฤกษาเจริญ
|29
|-
|2025
|สุธิดา ยาร์โนส
|28
|-
|2024
|ปลายฟ้า ทองดอนพุ่ม
|27
|-
| 2023
| ชนิดาภา บุญเอี่ยม
| 27
|-
| 2022-2021
| กัลย์สุดา ชนาคีรี
| 24
|-
| 2020
| กัญญารัตน์ เทพภิบาล
| 26
|-
| 2019
| มณีรัตน์ พิชัยรัตน์
| 22
|-
| 2018
| เมืองเพชร เดือนศักดิ์
| 22
|-
| 2017
| ศรุชา นิลจันทร์
| 26
|-
| 2016
| คเณพ
8
| เมืองเพชร เดือนศักดิ์
| 22
|-
| 2017
| ศรุชา นิลจันทร์
| 26
|-
| 2016
| คเณพร อินต๊ะมูล
| 26
|}
​
​ หมายเหตุ

​ • ปี 2026 กองประกวดมิสแกรนด์ประจวบคีรีขันธ์-สมุทรปราการ 2026 ประกาศปลด สุพรรณี น้อยโนนทอง ออกจากตำแหน่งมิสแกรนด์ประจวบคีรีขันธ์ 2026 เนื่องจากภายหลังจากการติดตามและตรวจสอบข้อมูลที่เกี่ยวข้อง พบว่ามีพฤติกรรมบางประการที่ไม่สอดคล้องกับเจตนารมณ์และหลักการที่เวทียึดถือปฏิบัติ จึงมีความจำเป็นต้อง ยุติบทบาทการดำรงตำแหน่ง ทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ 21 กันยายน 2568 และภายหลังจึงได้แต่งตั้ง ประภัสสร พฤกษาเจริญ รองอันดับ 1 มิสแกรนด์สมุทรปราการ 2026 ดำรงตำแหน่ง มิสแกรนด์ประจวบคีรีขันธ์ 2026 แทน มีผลตั้งแต่วันที่ 23 กันยายน 2568 เป็นต้นไป

​

​

ผลงานการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ ​
;สัญลักษณ์สี
มิสแกรนด์ประจวบคีรีขันธ์
{| class="wikitable sortable" style="font-size: 95%; text-align:center"
!width="60" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ปี
!width="200" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ผู้ดำรงตำแหน่ง
! width="100" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ตำแหน่งในการประกวด
!width="250" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|รางวัลพิเศษ
|-
|2026
|ประภัสสร พฤกษาเจริญ
|rowspan="4"|ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|-
|2025
|สุธิดา ยาร์โนส
|
|-
|2024
|ปลายฟ้า ทองดอนพุ่ม
|
|-
| 2023
| ชนิดาภา บุญเอี่ยม
|
|-
|-style="background:#FFFACD"
| 2022
| กัลย์สุดา ชนาคีรี
| 20 คนสุดท้าย
| 
|-
|| 
| colspan=4 
|-
| 2020​
|
"
| 2022
| กัลย์สุดา ชนาคีรี
| 20 คนสุดท้าย
| 
|-
|| 
| colspan=4 
|-
| 2020​
| กัญญารัตน์ เทพภิบาล
|rowspan="3"| ไม่ผานเข้ารอบ
| 
|-
| 2019
| มณีรัตน์ พิชัยรัตน์
|
|-
| 2018
| เมืองเพชร เดือนศักดิ์
| 
|-
|-style="background:#FFFF66;"
| 2017
|  ศรุชา นิลจันทร์
| รองอันดับ 2
|
|-
| 2016
| คเณพร อินต๊ะมูล
|  ไม่ผ่านข้ารอบ
| 
|}​
โอฮะระโนะ โนะ นิชิ โนะ มิเนะโนะเอะ
โอฮะระโนะ โนะ นิชิ โนะ มิเนะโนะเอะ ( ) พระราชสุสานหลวงที่ตั้งอยู่ในย่าน นิชิเคียว ใน เมืองเคียวโตะ เป็นที่ฝังพระบรมศพของ จักรพรรดิจุนนะ จักรพรรดิองค์ที่ 54
วอยนาอีมีร์
วอยนาอีมีร์ ( ) เป็นภาพยนตร์แนวชีวิตและสงครามจากสหภาพโซเวียต เขียนบทและกำกับโดย เซียร์เกย์ บอนดาร์ชุค ภาพยนตร์สร้างจากนวนิยายในปี 1869 เรื่อง สงครามและสันติภาพ ของ เลโอ ตอลสตอย ภาพยนตร์เข้าฉายในปี 1966 และ 1967

ภาพยนตร์ถ่ายทำที่ Mosfilm studios ในช่วงปี 1961 และ 1967 โดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลโซเวียต ด้วยได้ทุนสร้างเป็นจำนวน 8,291,712 รูเบิลโซเวียต – ตีค่าเป็นดอลลาร์สหรัฐเป็นจำนวน 9,213,013 ดอลลาร์สหรัฐ ในปี 1967 หรือประมาณ 67 ล้านดอลลาร์ ตามค่าสกุลดอลลาร์และรูเบิล ในปี 2011 วอยนาอีมีร์ ได้รับรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโก, รางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม และรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม
แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* Watch War and Peace online at official Mosfilm site (with English subtitles)
* War and Peace on kino-teatr.ru.
อาหารไอนุ
อาหารไอนุ เป็นอาหารประจำของชาวไอนุในประเทศญี่ปุ่น อันมีเอกลักษณ์เฉพาะต่างจากอาหารญี่ปุ่นของชาวญี่ปุ่น รวมถึงชาวยามาโตะซึ่งเป็นประชากรกลุ่มใหญ่ของประเทศ อาหารดิบอย่างซาชิมิมีอยู่อย่างจำกัดในสำรับอาหารไอนุ อาหารส่วนใหญ่จะผ่านกรรมวิธีต่าง ๆ เป็นต้นว่า ต้ม, ย่าง หรือการหมักซึ่งเป็นวิธีถนอมอาหารที่มาจากเนื้อสัตว์ ปัจจุบันมีชาวไอนุตั้งถิ่นฐานบนเกาะฮกไกโดทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่นมากที่สุด และยังมีชาวไอนุอาศัยกระจายบริเวณหมู่เกาะคูริล, ทางตอนใต้ของเกาะซาฮาลิน และทางตอนบนของเกาะฮนชู
ร้านอาหารไอนุมีน้อยและหายากมาก ในญี่ปุ่นมีร้านอาหารไอนุ เช่น ร้านอาชิริโคตันนากาโนชิมะ (Ashiri Kotan Nakanoshima) ในเมืองซัปโปโระ, ร้านโปรนโน (Poron'no) และร้านมารูกิบูเนะ (Marukibune) ในเมืองอากังของจังหวัดฮกไกโด

ส่วนประกอบ

พืช
* หญ้าเดคคาน (Deccan grass)
* หญ้าพวงมาลัย (Foxtail) และข้าวฟ่างจีน (Chinese millet)
* ข้าวสาลี
* บักวีต
* ถั่วเมล็ดแบน
* ชีเกเรเบ (shikerebe) ผลเบร์รีของชวนหวงป้อ ชื่อมีความหมายว่า "ถั่วของชวนหวงป้อ" 
พืชป่า
* ปูกูซา (pukusa) กระเทียมป่าชนิดหนึ่ง ลักษณะคล้ายกับกระเทียมป่า (Allium tricoccum) ที่สหรัฐและแคนาดา
เนื้อสัตว์
* หมี
* กวาง
* สุนัขจิ้งจอก
* จิ้งจอกแร็กคูน
* แมวน้ำ
* วาฬ
* ไก่ป่าเฮเซล (Hazel grouse)
* เป็ดแมลลาร์ด
* ซุม (sum) หรือ ชุม (shum) คือน้ำมันที่ได้จากไขมันเรนเดียร์ 
** เอเปเรซุม ( ) คือน้ำมันหมี
** ปาซุม ( ) คือน้ำมันม้า 
** ฮุมเปซุม ( ) คือน้ำมันวาฬหรือวัว
** ยุกซุม ( ) คือน้ำมันกวาง
ไฟล์:Allium ochotense, edible wild plants, Hokkaido Japan.jpg|ปูกูซา
ไฟล์:Dried salmon in Ainu museum サッチェプ(干し鮭) Sacchep.jpg|แซลมอนตากแห้ง
ไฟล์:Rispenhirse grün.jpg|ข้าวฟ่าง
ไฟล์:Ainu traditional house”cise”3.jpg|อาหารไอนุมักจะปรุงสุกในเตา
ไฟล์:PSM V33 D519 Ainu at home.jpg|การล้อมวงรับประทานอาหารของชาวไอนุ
ไฟล์:Woman with a digging stick (10795493376).jpg|ภาพหญิงสาวชาวไอนุกำลังไถหน้าดินสำหรับเพาะปลูก
อาหาร
 ซุปดั้งเดิมของไอนุ]]
* กีโตกัม (kitokam) ไส้กรอกปรุงรสด้วยปูกูซา
* มุนจีโรซาโย (munciro sayo) ข้าวต้มที่ทำจากข้าวฟ่าง
* รุยเบ (ruibe) แซลมอนสไลด์แช่แข็ง เคียงกับซีอิ๊วและผักไผ่น้ำ 
* ซีโต (sito) เกี๊ยวที่ทำจากข้าวหรือข้าวฟ่าง
* โอเฮา (ohaw) หรือ รูร์ (rur) ซุปที่เคี่ยวจากกระดูกหรือปลา
** เจ็ปโอเฮา (cep ohaw) ซุปแซลมอน
** กัมโอเฮา (kam ohaw) ซุปเนื้อวัว
** ยุกโอเฮา (yuk ohaw) ซุปเนื้อกวาง
** ปูกูซาโอเฮา (pukusa ohaw) ซุปปูกูซา
** ปูกูซากีนาโอเฮา (pukusakina ohaw) ซุปดอกไม้
* มูนีนีอีโม (munini-imo) แพนเค้กที่ทำจากมันฝรั่งหมัก
* เมฮุน (mehun) ตับและเครื่องในแซลมอนหมัก
* ราตัสเก็ป (rataskep) ชิเงรุ คายาโนะและอื่น ๆ อธิบายว่า คือ สตูว์ หรื
ซลมอนหมัก
* ราตัสเก็ป (rataskep) ชิเงรุ คายาโนะและอื่น ๆ อธิบายว่า คือ สตูว์ หรือ อาหารที่ผสมจากของหมักต่าง ๆ บางแหล่งข้อมูลก็ว่าเป็นอาหารพิเศษที่ทำจากส่วนผสมพิเศษ
อ้างอิง

บรรณานุกรม

* 
* 
*

แหล่งข้อมูลอื่น

* English site of the Ainu Museum 
* Official site of an Ainu restaurant in Tokyo, "Rera Cise" 
* Official site of an Ainu restaurant in Ainu Kotan, "Poron'no" 
* Official site of an Ainu restaurant in Ainu Kotan, "Marukibune by Moshiri"
อาหารวาติกัน
อาหารวาติกัน อันเป็นอาหารประจำนครรัฐวาติกันนั้นไม่มีลักษณะเด่นจำเพาะเนื่องจากประเทศนี้เป็นจุลรัฐขนาดน้อยและถูกรายล้อมด้วยอาณาเขตของประเทศอิตาลี ทั้งประเทศมีร้านอาหารเพียงแห่งเดียว และอาหารนั้นมีลักษณะดุจเดียวกับอาหารอิตาลี

รายชื่ออาหาร
อาหารที่โดดเด่นของนครรัฐวาติกันได้แก่ 
* มะเขือยาวกับพาร์เมซันชีสขององครักษ์สวิส มีส่วนผสมคือมะเขือยาว พาร์เมซันชีส และเครื่องเทศ
* พิซซา อาหารอิตาลี
* ตีรามีซู อาหารหวานยอดนิยมของอิตาลี
* พาสตา อาหารประเภทเส้นของอิตาลี

อ้างอิง
อุทยานแห่งชาติไอเฟิล
อุทยานแห่งชาติไอเฟิล ( ) เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 14 ของประเทศเยอรมนี และเป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน อุทยานนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของนครโคโลญไปราว 65 กิโลเมตร ตั้งอยู่ใกล้กับชายแดนประเทศเบลเยียม

สัตว์ป่าและพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติไอเฟิลเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่ากว่า 7,100 ชีวิต และพืชกว่า 1,800 สายพันธุ์ สัตว์ป่าหายากที่พบได้ในอุทยานนี้อาทิ แมวป่า, นกกระสาดำ, นกหัวขวานจุดกลาง

แม้อุทยานนี้จะเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม แต่ก็มีบางพื้นที่ภายในอุทยานถูกกำหนดเป็นเขตหวงห้าม เนื่องจากยังมีกับระเบิดหลงเหลือจากสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง

แหล่งข้อมูลอื่น
คิคโคแมน
บริษัทคิคโคแมน ( ; ) เป็นบริษัทนานาชาติของประเทศญี่ปุ่น ที่มีการการค้าผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เป็นต้นว่า ซีอิ๊ว, เครื่องปรุงรส, มิริง, โชจู, สาเก, เภสัชภัณฑ์ และยังมีการบริการด้านการจัดการร้านอาหาร

คิคโคแมนมีโรงงานผลิตและสำนักงานอยู่ในประเทศญี่ปุ่น, สหรัฐ, เนเธอร์แลนด์, สิงคโปร์, ไต้หวัน, จีน และแคนาดา โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์ซีอิ๊วยี่ห้อคิคโคแมนนี้ได้รับความนิยมอย่างยิ่งในประเทศญี่ปุ่น และในสหรัฐ ในหมู่บ้านซาเพอเมอร์ (Sappemeer) ในเมืองโกรนิงเงิน (Groningen) ประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นสำนักงานใหญ่ของคิคโคแมนในยุโรป เริ่มดำเนินการเมื่อปี พ.ศ. 2540 ปัจจุบันโรงงานนี้สามารถผลิตซีอิ๊วได้ราว 400 ล้านลิตรต่อปี
ประวัติ
บริษัทคิคโคแมนก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2460 โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในโนดะ จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นการรวมตัวของของธุรกิจครอบครัวทั้ง 8 ครอบครัวตั้งแต่ปี พ.ศ. 2146 นำโดยตระกูลโมงิและทากานาชิ

คำว่า "คิคโค" (kikko) มาจากคำญี่ปุ่นว่า "คิกโก" แปลว่า "กระดองเต่า" รวมกับคำว่า "แมน" (man) คือ "มัง" แปลว่า "หนึ่งหมื่น" เป็นเครื่องหมายการค้าและเป็นชื่อบริษัทด้วย ถือเป็นมงคลนามเพราะคติชนญี่ปุ่นเชื่อว่าเต่าเป็นสัตว์อายุยืนหมื่นปี เครื่องหมายการค้าของคิคโคแมนจึงเป็นตัวอักษรจีน ที่แปลว่า "หนึ่งหมื่น" ถูกล้อมด้วยกรอบหกเหลี่ยมเปรียบเสมือนรูปกระดองเต่า

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* The World of Kikkoman
บัตเตอร์สกอตช์
บัตเตอร์สกอตช์ ( ) เป็นขนมที่มีส่วนผสมหลักคือน้ำตาลแดงและเนย บางครั้งอาจผสมน้ำเชื่อมข้าวโพด, ครีม, วานิลลาและเกลือ สูตรแรก ๆ ที่พบในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ใช้กากน้ำตาลแทนน้ำตาล บัตเตอร์สกอตช์คล้ายกับทอฟฟี แต่ต่างกันที่ระดับความเดือดของน้ำตาล โดยบัตเตอร์สกอตช์จะเป็นระดับ soft crack ส่วนทอฟฟีจะเป็นระดับ hard crack

บัตเตอร์สกอตช์ใช้เป็นส่วนผสมในลูกกวาดและพุดดิง ใส่ในคุกกี้แบบเดียวกับช็อกโกแลตชิป หรือแต่งรสชาติของเหล้าหวาน ซอสบัตเตอร์สกอตช์ใช้เป็นซอสของหวาน โดยเตรียมได้จากการเคี่ยวน้ำตาลแดงที่อุณหภูมิ 116 °C กับเนยและครีม
ที่มาของคำ
ที่มาของคำว่า butterscotch ยังไม่เป็นที่แน่ชัด โดยอาจมาจากคำว่า scotch ซึ่งแปลว่า ตัด, แบ่ง เนื่องจากขนมหวานชนิดนี้ต้องตัดแบ่งก่อนนำไปทำให้แข็ง หรืออาจเพี้ยนมาจากคำว่า scorch ซึ่งแปลว่า เผา, เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเนื่องจากความร้อน

ประวัติ
บัตเตอร์สกอตช์ถูกกล่าวถึงครั้งแรกโดยเกี่ยวข้องกับขนมหวานจากเมืองดองคัสเตอร์ในมณฑลยอร์กเชอร์ ในปี ค.ศ. 1848 หนังสือพิมพ์ลิเวอร์พูลเมอร์คิวรีตีพิมพ์สูตร "บัตเตอร์สกอตช์ดองคัสเตอร์" มีส่วนผสมคือ "เนย
1 ปอนด์, น้ำตาล 1 ปอนด์, กากน้ำตาล 1/4 ปอนด์ นำมาเคี่ยวรวมกัน" (เนยและน้ำตาลอย่างละ 450 กรัมและกากน้ำตาล 110 กรัม)
ในปี ค.ศ. 1851 บัตเตอร์สกอตช์ดองคัสเตอร์ถูกขายให้กับบริษัทเอส. พาร์กินสันแอนด์ซันส์ ซึ่งทำการค้าในชื่อดองคัสเตอร์เชิร์ช บัตเตอร์สกอตช์ของพาร์กินสันเคยได้รับการถวายแด่สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ในปี ค.ศ. 1948 (ในขณะนั้นทรงเป็นดัชเชสแห่งเอดินบะระ) และเจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารีในปี ค.ศ. 2007

ดูเพิ่ม
* คาราเมล

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
สุสานหลวงฟูชิมิโมโมยามะ
สุสานหลวงฟูชิมิโมโมยามะ ( ) เป็นสุสานหลวงที่ตั้งอยู่ในเขตฟูชิมิ นครเกียวโต จังหวัดเกียวโต ถูกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2455 เพื่อใช้เป็นที่ฝังพระบรมศพของจักรพรรดิเมจิ โดยบริเวณใกล้เคียงยังมีสุสานหลวงของจักรพรรดินีโชเก็ง อัครมเหสีในจักรพรรดิเมจิ
วัดบึง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดบึง ตั่งอยู่เลขที่ 7 บ้านบึงเหนือ หมู่ที่ 8 ตำบลวังแดง อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินวัด เนื้อที่ 31 ไร่ 3 งาน 31 ตารางวา
ประวัติวัดบึง
วัดบึงหรือวัดบ้านบึง สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั่งแต่ พ.ศ. 2325 ได้มีนามวัดตามชื่อบ้านและโดยที่หมู่บ้านนี้มีบึงใหญ่ซึ่งเกิดจากการตกคุ้งของแม่น้ำป่าสัก จึงมีชื่อเรียกว่าบ้านบึง และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรก พ.ศ. 2330 และเนื่องจากได้มีการสร้างอุโบสถหลังใหม่ จึงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2540 ทางวัดยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตการศึกษา 
ลำดับเจ้าอาวาส
* เจ้าอาวาสในอดีตและปัจจุบัน 5 รูป
# หลวงปู่เสน
# พระอาจารย์เปลื้อง
# พระอาจารย์อิน
# พระอาจารย์หวาน
# พระครูอุดมภาวนาธิมุต (ลำเพย อุตฺตโม) พ.ศ. 2505 - ปัจจุบัน
ที่ธรณีสงฆ์
* อาณาเขตที่ดินวัด เนื้อที่ 31 ไร่ 3 งาน 31 ตารางวา 
* ทิศเหนื
จุบัน
ที่ธรณีสงฆ์
* อาณาเขตที่ดินวัด เนื้อที่ 31 ไร่ 3 งาน 31 ตารางวา 
* ทิศเหนือ จรดถนนคันบึงทางเข้าหมูบ้าน
* ทิศใต้ จรดกำแพงถนนคันบึง
* ทิศตะวันออก จรดกำแพงติดถนนคันบึงหลังโรรงเรียนวัดบึง
* ทิศตะวันตก จรดกำแพงซุ้มประตูทางเข้าวัดบึง 
ปูชนียวัตถุศาสนสถาน
* อุโบสถ 1หลัง
* ศาลาการเปรียญ 1 หลัง
* ศาลาอเนกประสงฆ์ 1 หลัง
* หอสวดมนต์ 1 หลัง
* กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
* วิหาร หลวงพ่อเกษร เป็นอาคารคอนกรีตแสริมเหล็ก 1 หลัง
* พระปรางค์ 1 หลัง
* พระเจดีย์ 1 หลัง
* มณฑป 1หลัง
* นอกจากนี้มีหอระฆัง 1 หลัง 
ฌาปนสถาน ( วัดบึง )
* เมรุ
อ้างอิง
ยุงเฟราย็อค
ยุงเฟราย็อค ( ) เป็นช่องสันเขาที่มีชื่อเสียงของเทือกเขาแอลป์ ตั้งอยู่ในรัฐแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ยุงเฟราย็อคมีความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 3,466 เมตร นักท่องเที่ยวสามารถนั่งรถไฟสายยุงเฟราจากเมืองอินเทอร์ลาเคินไปจนถึงสถานีรถไฟยุงเฟราย็อคได้ สถานีรถไฟแห่งนี้ตั้งอยู่ที่ความสูง 3,454 เมตรจึงถือเป็นสถานีรถไฟที่ตั้งอยู่สูงที่สุดในยุโรป ยุงเฟราย็อคยังเป็นทางผ่านเพื่อไปสู่ยอดเขายุงเฟราที่ระดับความสูง 4,158 เมตร ซึ่งต้องเดินเท้าไปต่อเท่านั้น

ยุงเฟราย็อคยังเป็นที่ตั้งของหอดูดาวสฟิงคส์ ซึ่งเป็นหนึ่งในหอดูดาวที่อยู่สูงที่สุดในโลกที่ระดับความสูง 3,572 เมตร และยังเป็นที่ตั้งของสถานีทวนสัญญาณยุงเฟรา ซึ่งถือเป็นสถานีวิทยุที่อยู่สูงที่สุดในยุโรป

ภูมิอากาศ
วัดกระโดงทอง
วัดกระโดงทองตั้งอยู่เลขที่ 1 บ้านปลายนา หมู่ที่ 7 ต.บ้านโพธิ์ อ.เสนา จ.พระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์ มหานิกาย

ประวัติวัดกระโดงทอง
ตั้งอยู่เลขที่ 1 บ้านปลายนา หมู่ที่ 7 ต.บ้านโพธิ์ อ.เสนา จ.พระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์ มหานิกาย

มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 25 ไร่ 43 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือและทิศใต้ ติดต่อกับทางสาธารณะทิศ ตะวันออกและตะวันตก ติดต่อกับแม่น้ำน้อย

มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื่อที่ 23 ไร่ 2 งาน 32 ตารางวา โฉนดเลขที่ 8217 พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม มีแม่น้ำโอบล้อมทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก

ลำดับการปกครองของอดีตเจ้าอาวาส
เท่าที่หลักฐานปรากฏ วัดกระโดงทองมีเจ้าอาวาสวัด รวมถึงรูปปัจจุบันด้วย มี 10 รูป

อดีตเจ้าอาวาส มี 9 รูป
1. พระอาจารย์ช้าง

2. พระอาจารย์แก่น

3. พระอาจารย์ฟัก

4. พระอาจารย์พวง

5. พระอาจารย์มาก

6. พระครูอุดมสมาจารย์

7. พระครูชื้น จนทสุวณโณ

8. พระครูวิบูลย์ธรรมศาสตร์

9. พระครูพิลาศธรรมานุกูล

10.พระครูวัชรสุวรรณากร เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน

ปูชนียวัตถุ

มีพระประธานในอุโบสถ และหลวงปู่พระพุทธเกษร ประดิษฐานอยู่ในพระปรางค์ วัดกระโดงทอง สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2400 เล่ากันว่าพ่อค้าสำเภา ได้มาดำเนินการจัดสร้างโดยใช้เสากระโดงเรือปักหมายไว้เป็นสัญลักษณ์ ระยะแรกเรียก วัด "เสากระโดงทอง" ต่อมา คำว่าเสาหายไป คงเหลือเป็นนามวัดว่า "วัดกระโดงทอง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลัง วันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473
ศาสนสถาน
สิ่งปลูกสร้าง ที่เป็นอาคารเสนาสนะต่าง ๆ เช่น

- อุโบสถ กว้าง 8 ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2473 ก่ออิฐ ถือปูน

- ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 22 เมตร สร้าง พ.ศ. 2496

- หอฉันท์ กว้าง 9 เมตร ยาว 15 เมตร

- หอสวดมนต์ กว่าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร

- กุฎิสงฆ์ จำนวน 17 หลังเจ้าอาวาส

อ้างอิง
กรมการศาสนา.หนังสือประวัติวัดทั่วราชาอาณาจักร. (กรุงเทพ ฯ​ โรงพิมพ์กรมการศาสนา,2535) หน้า 108

พระวัดกระโดงทอง ตำบลบ้านโพธิ์ อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยูธยา
นารูโตมากิ
ในช่องแคบนารูโตะ]]

นารูโตมากิ ( หรือ ) เป็นอาหารประเภท คามาโบโกะ โดยจะมีลักษณะเป็นเส้นสีขาวผิวนอกมีรอยหยักภายในเป็นรูปน้ำวนสีชมพูหรือสีแดงโดยเลียนแบบมาจากน้ำวนในช่องแคบนารูโตะที่อยู่ระหว่างเกาะอาวาจิกับเกาะชิโกกุในประเทศญี่ปุ่น และนอกจากนี้ยังใช้เป็นคำแสลงสำหรับเครื่องหมาย ("@")

การผลิต
แหล่งผลิตชื่อดังของนารูโตมากิอยู่ในเมืองยาอิซุในจังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น

การนำมาใช้
นารูโตมากินำมาใช้ในการตกแต่งราเม็งหรืออย่างอื่นตามความเหมาะสม

การปรากฏในสื่อ
* นำมาใช้ในการตั้งชื่อของตัวเอกของการ์ตูนนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ

อ้างอิง

ดูเพิ่ม

* Naruto as a topping on soba (Shin-Yokohama Ramen Museum) 
* Knowledge on naruto (Naruto Kitamura Ltd.)
การท่องเที่ยวในประเทศโรมาเนีย
(ถนนแห่งชัยชนะ) ในบูคาเรสต์]]

การท่องเที่ยวในประเทศโรมาเนีย มุ่งเน้นไปที่ภูมิทัศน์และประวัติศาสตร์ของประเทศ

โรมาเนียดึงดูดนักท่องเที่ยวต่างชาติจำนวน 9.33 ล้านคนในปี ค.ศ. 2016 ตามข้อมูลของธนาคารโลก
ภาคการท่องเที่ยวของประเทศโรมาเนียมีส่วนช่วยสนับสนุนโดยตรงจำนวน 2.09 พันล้านยูโรต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (จีดีพี) ในปี ค.ศ. 2015 ซึ่งสูงกว่าปี ค.ศ. 2014 เล็กน้อย และได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่ 72 ของโลก นำหน้าประเทศสโลวาเกียและบัลแกเรีย แต่ตามหลังประเทศโครเอเชียและสาธารณรัฐเช็ก ผลรวมการท่องเที่ยวของภาคเศรษฐกิจทั้งหมดของโรมาเนีย ซึ่งรวมถึงการลงทุนและการใช้จ่ายโดยภาคธุรกิจนี้ มีมูลค่าประมาณ 8.3 พันล้านยูโรในปี ค.ศ. 2015 โดยเพิ่มขึ้น 3.4 เปอร์เซนต์เมื่อเทียบกับปี ค.ศ. 2014
ในช่วง 3 เดือนแรกของปี ค.ศ. 2017 มีนักท่องเที่ยวต่างชาติจำนวน 2.06 ล้านคน เทียบกับช่วง 3 เดือนเดียวกันของปีก่อน จำนวนนักท่องเที่ยวต่างประเทศเพิ่มขึ้น 10.9 เปอร์เซนต์ และพักค้างคืนในที่พักเพิ่มขึ้น 7.1 เปอร์เซนต์

เมืองที่มีผู้มาเยือนมากที่สุด ได้แก่ บูคาเรสต์, บราชอฟ, ซีบิว, กลุฌ-นาปอกา, ตีมีชออารา, ยัช และกอนสตันซา ส่วนแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สำคัญที่สุดคือแม่น้ำดานูบ, เทือกเขาคาร์เพเทียน และทะเลดำ

จำนวนนักท่องเที่ยวแบ่งตามประเทศ
ผู้มาเยือนประเทศโรมาเนียในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ส่วนใหญ่ในปี ค.ศ. 2016 มาจากประเทศต่อไปนี้ :
{| class="wikitable"
|-
|- style="color:white;"
! style="width:5px; background:#00966E;"| อันดับ
! style="width:130px; background:#00966E;"| ประเทศ
! style="width:50px; background:#00966E;"| จำนวน (คน)
|- 
|1|| || 281,704
|-
|2|| || 251,908
|-
|3|| || 233,787
|-
|4|| || 145,584
|-
|5|| || 140,594
|-
|6|| || 138,103
|-
|7|| || 137,586
|-
|8|| || 102,854
|-
|9|| || 97,661
|-
|10|| || 66,009
|-
|||รวมชาวต่างประเทศ || 2,471,412
|}

อ้างอิง

หนังสืออ่านเพิ่ม
* Tourism in the New Europe: The Challenges and Opportunities of EU Enlargement. pp. 256–265.
* "Dracula tourism in Romania Cultural identity and the state". Annals of Tourism Research. pp. 746–765.
* "Rural tourism and livelihood strategies in Romania". Journal of Rural Studies. pp. 152–162.
* OECD Tourism Trends and Policies 2012. pp. 397–402
* The Report: Romania 2008. pp. 98–100.
* Geography of Travel and Tourism. pp. 286–287.
* Yahoo News article
* The Financial Times article
* International Medical Travel Journal article

แหล่งข้อมูลอื่น

* Official Tourism Site of Romania
รามเกียรติ์ (ละครโทรทัศน์)
รามเกียรติ์ ( ) เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2013 กล่าวถึงสงครามครั้งสำคัญในวรรณกรรมเรื่องยิ่งใหญ่ รามายณะ ที่กล่าวการยกทัพของพระรามกับพญาทศกัณฐ์ เพื่อชิงเอานางสีดาคืนมา นำแสดงโดย กากัน มาลิค, เนหา ซากัม ออกอากาศทางช่องซีหนัง ออกอากาศทุกวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 19.00 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2560 ปัจจุบันเปลี่ยนเวลาออกอากาศเป็นเวลา 17: 00 น. เริ่มตั้งแต่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 เป็นต้นไป
เนื้อเรื่อง
เหตุเกิดเมื่อพระราม พระลักษมณ์ และนางสีดาออกเดินป่า แล้วทศกัณฐ์ก็มาลักพานางสีดาไปตามคำยุยงของนางสำมนักขา หลังจากนั้น ทหารเอกทั้งห้า จึงเกิดตามกันไป ได้แก่ หนุมานเกิดจากเหล่าศาสตราวุธของพระอิศวรไปอยู่ในครรภ์นางสวาหะ สุครีพเกิดจากพระอาทิตย์แล้วโดนคำสาปฤๅษีที่เป็นพ่อของนางสวาหะ องคตเป็นลูกของพาลีที่เป็นหลานของสุครีพ ชมพูพาน เกิดจากการชุบเลี้ยงของพระอินทร์ นิลพัทเป็นลูกของพระกาฬ ฝ่ายพระรามและฝ่ายทศกัณฐ์ได้ทำศึกชิงนางสีดา จนไพร่พลฝ่ายยักษ์ล้มตายเป็นจำนวนมาก และสุดท้ายทศกัณฐ์เองก็ถูกพระรามฆ่าตายเช่นเดียวกัน
นักแสดงนำ
* ฮีมานซู โซนิ รับบท พระวิษณุ
* กากัน มัลลิค รับบท พระราม 
* เนหา ซากัม รับบท นางสีดา 
* นีล บาตต์ รับบท พระลักษมณ์
* ซาชิน ทยากี รับบท พญาทศกัณฐ์ 
* มัลฮาร์ ปรัตยา รับบท หนุมาน
* มหิกา ชารฟ์มา รับบท เทวีอัมภา
* รัซัป จุลกา รับบท ท้าวทศรถ

แหล่งข้อมูลอื่น
* Ramayan Official Site
โรงเรียนชุมชนบ้านโนนเจริญ
โรงเรียนชุมชนบ้านโนนเจริญ เป็นโรงเรียนในจังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ

ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนชุมชนบ้านโนนเจริญ เดิมมีชื่อว่าโรงเรียนบ้านโนนเจริญ ปัจจุบันตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ตำบลโนนเจริญ อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ ได้ทำพิธีเปิดทำการสอนเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2502 โดยมี นายสัญชัย เธียรวรรณ ปลัดอำเภอโทเป็นหัวหน้ากิ่งอำเภอบ้านกรวดเป็นประธานพิธี มีคำสั่งให้ นายประจักษ์ รัตนกาญจน์ ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ ปัจจุบันมี นายองอาจ วัชเรนทร์วงศ์ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน
สัญลักษณ์
* ตราสัญลักษณ์ : 
* วิสัยทัศน์ : เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ มุ่งมั่นจัดการศึกษาให้ได้มาตรฐาน บนพื้นฐานเศรษฐกิจพอเพียง เคียงคู่คุณธรรม นำภูมิปัญญาไทย ก้าวไกลสู่ความเป็นเลิศ
* คำขวัญ : เรียนดี กีฬาเด่น เน้นคุณธรรม นำชุมชน

* สีประจำโรงเรียน : 
** 
**

การเรียนการสอน

ชั้นอนุบาล
*ชั้น อนุบาล.1-ชั้นอนุบาล 2 มี 2 ชั้นเรียน
ชั้นประถมศึกษา
*ชั้นประถมศึกษา ป.1 มี 3 ชั้นเรียน
*ชั้นประถมศึกษา ป.2 - ป.6 มี 2 ชั้นเรียน

อาคารและสถานที่
*อาคารเรียน ป.1ฉ ปีที่สร้าง 2518
*อาคารเรียน ป.1ฉ ปีที่สร้าง 2522
*อาคารเรียน สปช.105/29 ปีที่สร้าง 2556
*อาคารเรียน สปช.105/29 ปีที่สร้าง 2559
*อาคารอเนกประสงค์ สปช.205/26 ปีที่สร้าง 2532
ดอนดูร์มา
]]
ดอนดูร์มา ( ) เป็นคำภาษาตุรกีและอาเซอร์ไบจาน แปลว่า "ไอศกรีม" ส่วนในภาษาอังกฤษและภาษาอื่น ๆ หมายถึง ไอศกรีมชนิดหนึ่งจากตุรกี มีลักษณะเหนียวหนึบเนื่องจากมีส่วนผสมของยางไม้แมสติก

โดยทั่วไป ดอนดูร์มามีวัตถุดิบหลักคือ ครีม, วิปครีม, น้ำตาล, แมสติก และซาเลป (ผงแป้งที่ได้จากหัวกล้วยไม้ป่า) เชื่อกันว่าไอศกรีมชนิดนี้มีต้นกำเนิดจากเมืองมารัช จึงเป็นที่รู้จักในตุรกีในชื่อ "ไอศกรีมมารัช" ( )

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Ice Cream of Kahramanmaraş 
* SBS food - ดอนดูร์มา (Turkish Ice-cream)
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไมโครนีเชีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศไมโครนีเชียทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
|-style="background-color: #FFE6BD"
! scope="row" style="background-color: #FFE6BD" | นันมาโต
ground-color: #FFE6BD"
! scope="row" style="background-color: #FFE6BD" | นันมาโตล : ศูนย์กลางพิธีการแห่งไมโครนีเชียตะวันออก
| 
| รัฐโปนเปย์ 
| วัฒนธรรม: (i), (iii), (iv), (vi)
| 76.7; พื้นที่กันชน 664
| align="center" | 2559/2016
| เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย
| 1503 
|-
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศไมโครนีเชียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง

อ้างอิง
ไก่เนย
ไก่เนย (butter chicken, ภาษาฮินดี: मुर्ग़ मक्खनी) หรือมุร์ข มขานี เป็นอาหารทำจากไก่ของอินเดีย ปรุงในซอสรสเผ็ด
ประวัติ
อาหารนี้มีพื้นฐานมาจากอาหารปัญจาบ พัฒนาขึ้นโดยกุนดาน ลัล คุชราล ชาวปัญจาบที่นับถือศาสนาฮินดู และเป็นผู้ก่อตั้งภัตตาคาร โมตี มาฮาล เดอลุกซ์ในเดลฮี ประเทศอินเดีย เมื่อราวทศวรรษ 2493 เป็นการปรุงไก่ในน้ำเกรวี่ทำจากมะเขือเทศ ใส่เนยและครีมมาก 
การปรุง
หมักไก่กับส่วนผสมของครีม โยเกิร์ต และเครื่องเทศหลายชั่วโมง เครื่องเทศที่ใช้ได้แก่ มะละล่า ขิง กระเทียม เลมอนหรือมะนาว พริกไทย ผักชี ขมิ้น และพริก นำไปอบในเตาทันดูร์ หรือย่าง หรือทอด กินกับน้ำแกงที่ใส่เนย มีส่วนประกอบของซอสที่ต่างกันหลายอย่าง บางสูตรใส่กานพลู ผักชี อบเชย พริกไทย มหาหิงคุ์ ยี่หร่า และลูกซัด บางสูตรใส่เม็ดมะม่วงหิมพานต์บดเพื่อทำให้ข้น โรยหน้าด้วยเนย ครีม พริกเขียว ผักชี และลูกซัด
อ้างอิง

* Curry Club Tandoori and Tikka Dishes, Piatkus, London — (1993)
*Curry Club 100 Favourite Tandoori Recipes, Piatkus, London — & (1995)
* India: Food & Cooking, New Holland, London — (2007)
ต้มเครื่องในหมู
ต้มเครื่องในหมู, ต้มเลือดหมู บางแห่งเรียก เกาเหลาเลือดหมู ( , chheng-thng) เป็นอาหารประเภทซุปในมาเลเซียและสิงคโปร์ มีต้นกำเนิดในประเทศจีนบริเวณแต้จิ๋ว เป็นซุปใส กินกับข้าว โดยนำเครื่องในหมูหลายชนิดมาต้มรวมกัน รวมทั้งตับ หัวใจ ไส้ กระเพาะ ลิ้น เลือดหมู รวมทั้งชิ้นเนื้อหมูหั่นบาง ผักดองเค็ม เต้าหู้ ไข่ โรยใบต้นหอมหั่นและพริกไทย กินกับซอสพริกหรือซีอิ๊วที่หั่นพริกเป็นท่อนใส่ลงไปด้วย

หากเป็นต้มเครื่องในหมูใส่ผักกาดดองจะเรียกว่า ตือฮวน ( ) หากรับประทานกับลำไส้หมูยัดไส้ข้าวเหนียวและถั่วลิสง จะเรียกว่า ตือฮวนจุกบี้

อ้างอิง
อนุสรณ์สถานทหารโซเวียต (อุทยานเทรพโท)
อนุสรณ์สถานทหารโซเวียต ( ) เป็นอนุสรณ์สถานสงครามและสุสาน ตั้งอยู่ที่อุทยานเทรพโทในกรุงเบอร์ลิน (เบอร์ลินตะวันออกในอดีต) อนุสรณ์ออกแบบโดยสถาปนิกชาวโซเวียต ยาคอฟ เบโลปอลสกี โดยสร้างเพื่อรำลึกถึงทหารโซเวียต 7,000 ถึง 80,000 คนที่เสียชีวิตระหว่างการรบในยุทธการที่เบอร์ลิน ระหว่างเดือนเมษายน ถึงพฤษภาคม 1945 อนุสรณ์สถานเปิดให้เข้าชมในวันที่ 8 พฤษภาคม 1949 สี่ปีหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุด

อนุสรณ์สถานนี้เป็นอนุสรณ์สถานหลักของเยอรมนีตะวันออก โดยอนุสรณ์สถานนี้เป็นหนึ่งในสามอนุสรณ์สถานทหารโซเวียตที่สร้างในกรุงเบอร์ลิน โดยมีอนุสรณ์สถานอีกสองที่คือ อนุสรณ์สถานที่เทียร์การ์เทินในเขตมิทเทอ และอนุสรณ์สถานที่เชินฮอลเซอร์ไฮเดอในเขตพังโค
อนุสาวรีย์หลักของอนุสรณ์สถานทหารโซเวียตออกแบบและสร้างโดยสถาปนิกชาวโซเวียต เยฟเกนี วูเชติช มีความสูง 12 เมตร อนุสาวรีย์ประกอบไปด้วยทหารโซเวียตถือดาบกำลังอุ้มเด็กผู้หญิงชาวเยอรมัน โดยยืนอยู่เหนือ เครื่องหมายสวัสดิกะที่ถูกทำลาย โดยสร้างจากความประสงค์ของจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต วาซีลี ชุยคอฟ โดยเพื่อรำลึกถึงสิบเอกนิโคไล มาซาลอฟ ระหว่างการบุกครั้งสุดท้ายที่ตอนกลางของกรุงเบอร์ลิน โดยได้ช่วยชีวิตเด็กสาวอายุสามขวบ ที่ตามหาแม่ที่หายไปท่ามกลางกระสุนปืนกลของนาซี
นอกจากนี้อนุสรณ์สถานยังมีโลงหิน 16 โลง แต่ละโลงจะจารึกชื่อ 16 สาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต (ในปี 1940–56 โดยรวมถึง สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช ต่อมาคือ สาธารณรัฐปกครองตนเองสังคมนิยมโซเวียตคาเรลียา ในชื่อ 16 "สาธารณรัฐของสหภาพ") โดยที่หินอ่อนสีน้ำตาลแดงและโลงหินที่ใช้ในการสร้างอนุสรณ์สถานทหารโซเวียตนี้ส่วนใหญ่ได้มาจากการทำลายอาคารทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์

หลังจากที่กำแพงเบอร์ลินถูกทำลาย มีผู้ไม่หวังดีนิรนามได้ทำลายข้าวของในอนุสรณ์สถาน รวมถึงได้สร้างรอยขูดขีดเขียนต่อต้านโซเวียต ทำให้ชาวเยอรมันตะวันออก 250,000 คน ได้มีการเดินขบวนที่อนุสรณ์สถานในวันที่ 3 มกราคม 1990

สมุดภาพ
Sowjetisches Ehrenmal Treptow - panoramio (11).jpg|รูปปั้นทหารผู้ปลดปล่อย (Во́ин-освободи́тель)
Sowjetisches Ehrenmal Treptow Mutter Heimat.jpg|รูปปั้น มูทเทอร์ ไฮมาท
Berlin Treptow Ehrenmal 12.jpg|รูปปั้นทหารกำลังคุกเข่า
Sowjetisches Ehrenmal im Treptower Park.jpg|แกนหลักที่มีเครื่องประดับทองสัมฤทธิ์
Berlin-alt-treptow sowjetisches-ehrenmal 20050321 891 part.jpg|เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชัยชนะ
The Soviet Union 1951 CPA 1609 stamp (The Stockholm Appeal by the World Peace Council. The Soviet War Memorial in Berlin's Treptower Park).jpg|ไปรษณียากรของสหภาพโซเวียต (1951)
20th anniversary of Victory in Patriotic War.JPG|เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 20 ปีใน
20th anniversary of Victory in Patriotic War.JPG|เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 20 ปีในชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945"
Bundesarchiv Bild 183-1990-0105-300, Berlin, Demonstration am sowjetischen Ehrenmal.jpg|ชาวเบอร์ลิน 250,000 คน เดินขบวนต่อต้านกลุ่มนีโอนาซีในเดือนมกราคม 1990
ดูเพื่ม
* อนุสรณ์สถานทหารโปแลนด์และผู้ต่อต้านฟาสซิสต์ชาวเยอรมัน
* อนุสรณ์สถานการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิวในยุโรป
* อนุสรณ์สถานที่เทียร์การ์เทิน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Satellite photo of the Memorial - centered on the statue of a Soviet soldier holding a German girl
*
บานานาสปลิต
บานานาสปลิต ( ) เป็นของหวานที่มีส่วนประกอบเป็นไอศกรีม เสิร์ฟพร้อมกล้วยที่ผ่าตามยาว ส่วนประกอบของบานานาสปลิตมีหลากหลาย แต่ดั้งเดิมจะเสิร์ฟด้วยไอศกรีมสามรสคือ วานิลลา, ช็อกโกแลตและสตรอว์เบอร์รี ราดด้วยซอสช็อกโกแลต, สตรอว์เบอร์รีและสับปะรด ด้านบนตกแต่งด้วยถั่ว (มักใช้ถั่วลิสงหรือวอลนัต ) วิปครีมและเชอร์รีมาราสชีโน
ประวัติ
ในปี ค.ศ. 1904 เดวิด อีแวนส์ สตริกเกลอร์ เภสัชกรฝึกหัดจากเมืองเลโทรบ รัฐเพนซิลเวเนีย เป็นผู้คิดค้นไอศกรีมซันเดที่มีส่วนประกอบเป็นกล้วยขึ้น เมนูนี้ขายในราคา 10 เซ็นต์และได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย สูตรที่ได้รับความนิยมที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1907 ประกอบด้วยกล้วยผ่าตามยาว ไอศกรีมสองก้อนซึ่งตรงกลางตกแต่งด้วยวิปครีมและเชอร์รีมาราสชีโน โดยไอศกรีมก้อนหนึ่งตกแต่งด้วยถั่ว ส่วนอีกก้อนตกแต่งด้วยผลไม้ ในปี ค.ศ. 2004 เมืองเลโทรบเฉลิมฉลองในโอกาสครบรอบ 100 ปีของบานานาสปลิต ในปีเดียวกัน สมาคมผู้ค้าไอศกรีมแห่งชาติ (NICRA) ให้การรับรองว่าเมืองเลโทรบเป็นต้นกำเนิดของบานานาสปลิต
ด้านเมืองวิลมิงตัน รัฐโอไฮโออ้างสิทธิ์เช่นกันว่าเป็นต้นกำเนิดของบานานาสปลิต โดยในปี ค.ศ. 1907 เออร์เนสต์ ฮาซาร์ด เจ้าของร้านอาหารต้องการดึงดูดนักเรียนจากวิทยาลัยวิลมิงตัน เขาจึงจัดให้มีการประกวดเมนูไอศกรีมขึ้นในหมู่ลูกจ้างในร้าน แต่ไม่มีใครชนะ ฮาซาร์ดจึงคิดเมนูบานานาสปลิตขึ้นเอง เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองดังกล่าว เมืองวิลมิงตันจะจัดเทศกาลบานานาสปลิตขึ้นในช่วงเดือนมิถุนายนของทุกปี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* บานานาสปลิต ที่วิกิตำรา
ซัลทซ์คัมเมอร์กูท
ซัลทซ์คัมเมอร์กูท ( ) เป็นเขตท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติในประเทศออสเตรีย กินพื้นที่ตั้งแต่ทางตะวันออกของนครซัลทซ์บวร์คขนานไปกับแหลมอัลไพน์และกลุ่มภูเขาเขาหินปูนด้านเหนือของเทือกเขาแอลป์ไปจรดที่ทิวเขาดัคชไตน์ ซัลทซ์คัมเมอร์กูทตั้งอยู่ในอาณาเขตของรัฐโอแบร์เอิสเตอร์ไรช์, รัฐซัลทซ์บวร์ค และรัฐสตีเรีย แม่น้ำสายหลักในพื้นที่นี้คือแม่น้ำเทราน์ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาย่อยของแม่น้ำดานูบ ซัลทซ์คัมเมอร์กูทได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกเมื่อ ค.ศ. 1997 ทั้งนี้ใน ค.ศ. 2002 เทศบาลทั้ง 54 แห่งในซัลทซ์คัมเมอร์กูทได้ร่วมกันจัดตั้งบริษัท Salzkammergut Tourismus-Marketing GmbH ขึ้นเพื่อดูแลงานด้านการตลาดและการประชาสัมพันธ์
ชื่อ ซัลทซ์คัมเมอร์กูท มีความหมายว่า "ทรัพย์แห่งสภาเกลือ" สื่อถึงสภาเกลือในสมัยจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งรับผิดชอบกิจการเหมืองเกลือของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค จากการพื้นที่แห่งนี้เคยเป็นพื้นที่ที่อุดมไปด้วยเหมืองเกลือจำนวนมาก

อ้างอิง
วัดสำพะเนียง
วัดสำพะเนียง เป็นวัดในพระพุทธศาสนา นิกายเถรวาท เป็นวัดที่มีประวัติความเป็นมานับแต่ครั้งอยุธยาเป็นราชธานี เป็นวัดที่มีพระสงฆ์อยู่จำพรรษา

ประวัติวัด
วัดสำพะเนียง สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2330 ได้มีนามตามชื่อบ้าน ชาวบ้านเรียกว่า “ วัดสนามควาย” ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2450
ที่ตั้ง
วัดสำพะเนียง ตั้งอยู่เลขที่ 136 บ้านสำพะเนียง หมู่ที่ 6 ตำบลบ้านสำพะเนียง อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 24 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา โฉนดเลขที่ 8638 , 1266 พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบสูง
เสนาสนะ/ถาวรวัตถุ
อาคารเสนาสนะต่างๆมี อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร สร้าง พ.ศ. 2458 ก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 32 เมตร สร้างด้วยไม้ พ.ศ. 2474 หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างด้วยไม้ พ.ศ. 2484 กุฎีสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ และอาคารคอนกรีต สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ
ลำดับเจ้าอาวาส
* พระอธิการเขมร พ.ศ. 2330 – 2357
*พระอธิการพุ่ม พ.ศ. 2358 – 2378
*พระอธิการหนู พ.ศ. 2379 – 2498
*พระอธิการสาด พ.ศ. 2400 – 2430
*พระอธิการหมี พ.ศ. 2431 – 2457
*พระอธิการเทียน ภทฺทโก พ.ศ. 2458 – 2459
*พระอธิการเถิ่ง จนฺทวณฺโณ พ.ศ. 2460 – 2477
*พระอธิการเงิน กลฺยาโณ พ.ศ. 2477 – 2486
*พระครูอุดมสิทธิการ ( แร่ อุตฺตโม ) พ.ศ. 2487 – 2538
*พระครูเกษมโพธิกิจ ( โพธิ์ จนฺทเขโม ) พ.ศ. 2540 – 2557
*พระปลัดกนก สุทฺธิมโน พ.ศ. 2558 – ปัจจุบัน

อ้างอิง
กองพุทธศาสนสถาน,กรมการศาสนา,กระทรวงศึกษาธิการ,ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่มที่ 3 อยุธยา สระบุรี อ่างทอง,กรุงเทพ ฯ โรงพิมพ์การศาสนา,2531. หน้า 408
จรัสเดช อุลิต
จรัสเดช อุลิต เป็นผู้ทรงคุณวุฒิมวยไทย จากกรมส่งเสริมวัฒนธรรม (สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ) และเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยสายพลศึกษา ซึ่งเป็นสายมวยที่รู้จักทั่วโลก

ทั้งนี้ เขาเป็นอาจารย์สอนมวยไทย ที่สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตมหาสารคาม ผู้มีผลงานโดดเด่นด้านการเรียนการสอน
วันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ได้มีการจัดงานวันมวยไทย ขึ้นที่เวทีกลางแจ้ง ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย โดยเขาได้รับเกียรติเป็นหนึ่งในตัวแทนครูมวยไทย 5 สาย ที่ทำการรำไหว้ครูมวยไทย ร่วมกับยอดธง ศรีวราลักษณ์ (มวยไทยภาคกลาง), ประเสริฐ ยาและ (มวยไทยไชยา), จ.ส.อ.สมนึก ไตรสุทธิ (มวยไทยลพบุรี), พ.อ.(พิเศษ) อำนาจ พุกศรีสุข (มวยไทยโคราช) และ รศ.ดร.สมพร แสงชัย (มวยไทยท่าเสา และพระยาพิชัยดาบหัก)

มรดกสืบทอด
จรัสเดช อุลิต เป็นผู้เผยถึงเอกลักษณ์ของการไหว้ครูรำมวยสายพลศึกษา ว่ามีท่วงท่าที่โดดเด่นอยู่เป็นจำนวนมาก เช่น การไหว้ถวายบังคม, การไหว้พรหมสี่หน้า ตลอดจนรูปแบบสำคัญอย่างการย่างขุนไกรทวน 8 ทิศ
นอกจากนี้ เขายังมีความต้องการที่จะให้ชาวต่างชาติเข้าถึงมวยไทยอย่างถูกต้อง รวมถึงการรำไหว้ครู

เกียรติประวัติ
* ปรมาจารย์อาวุโส (มงคล ๙ - มงคลทอง) แห่งสมาคมครูมวยไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

อ้างอิง
เวลีคีนอฟโกรอด
เวลีคีนอฟโกรอด ( ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ นอฟโกรอด ( ) เป็นเมืองใหญ่สุด และเป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้นนอฟโกรอดของประเทศรัสเซีย และเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศรัสเซีย เมืองเป็นที่ตั้งของ ทางด่วนสหพันธ์ที่ M10 ระหว่างกรุงมอสโก และ นครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก เวลีคีนอฟโกรอดได้รับการรับเลือกจากองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ ให้เป็นแหล่งมรดกโลก ในปี 1992
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Official website of Veliky Novgorod 
* Veliky Novgorod City Portal
* Veliky Novgorod for tourists
* The Faceted Palace of the Kremlin in Novgorod the Great site
ซัลซา (ซอส)
ซัลซา เป็นอาหารประเภทซอสชนิดหนึ่งในอาหารยุโรปและลาตินอเมริกา คำว่าซัลซาเองนั้นหมายถึงซอสในภาษาสเปน ภาษาอิตาลี ภาษากรีก และภาษาตุรกี ( ) ส่วนในภาษาอังกฤษ ซัลซาหมายถึงซอสชนิดหนึ่งในอาหารเม็กซิโก ( ) ซึ่งใช้เป็นเครื่องจิ้ม ลักษณะของซัลซาเป็นซอสที่ทำจากผักและผลไม้หั่นเป็นชิ้น เช่น มะเขือเทศ แตงกวา มะม่วง ใส่พริก หอมแดง ถั่ว ข้าวโพด และเครื่องเทศอื่น ๆ คลุกกับน้ำมันมะกอกและน้ำส้มสายชู กินกับอาหารทะเล รสชาติมีตั้งแต่ปานกลางจนถึงเผ็ด
การออกเสียงและที่มาของคำ
คำว่าซัลซาในภาษาอังกฤษนั้นเป็นคำยืมมาจากภาษาสเปน หมายถึงซอส รากศัพท์ดั้งเดิมมาจากภาษาละติน ("เค็ม") ผู้พูดภาษาสเปนเป็นภาษาแม่ออกเสียงว่า ภาษาอังกฤษแบบอเมริกันออกเสียงว่า ส่วนภาษาอังกฤษแบบบริติชออกเสียงว่า

ความสำคัญของการเก็บรักษา
องค์การอนามัยโลกกล่าวว่าจำเป็นต้องระมัดระวังในการเตรียมและการเก็บรักษาซัลซาเช่นเดียวกับซอสอื่น ๆ เพราะส่วนผสมที่เป็นของดิบสามารถเป็นแหล่งอาหารของแบคทีเรียที่เป็นอันตรายได้ โดยเฉพาะเมื่อไม่แช่เย็น ดังที่มีรายงานการพบการปนเปื้อน E. coli ในซอสของภัตตาคาร และโรคที่เกิดจากอาหาร 1 ใน 25 ระหว่าง พ.ศ. 2541 - 2551 สามารถติดตามได้ว่ามีที่มาจากซอสในภัตตาคาร ทั้งการเตรียมและการเก็บรักษา

อ้างอิง
หอคอยบึไล
หอคอยบึไล ( ) ตั้งอยู่ที่กรุงลิสบอน เมืองหลวงของประเทศโปรตุเกส หอคอยบึไลแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกใน พ.ศ. 2526

หอคอยแห่งสร้างขึ้นโดยพระเจ้าฌูเวาที่ 2 ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยใช้สถาปัตยกรรมแบบโปรตุเกส ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบป้องกันเมืองริมฝั่งแม่น้ำเทกัส ตัวหอคอยบึไลประกอบไปด้วยหินอ่อนและตัวป้อมปราการมีความสูงกว่า 30 เมตร

อ้างอิง
โปกอสต์แห่งคีจี
โปกอสต์แห่งคีจี ( ) เป็นโบราณสถานที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่เกาะคีจี เกาะอยู่ในทะเลสาบโอเนกา ที่ สาธารณรัฐคาเรเลีย (Medvezhyegorsky District) ประเทศรัสเซีย โปกอสต์เป็นที่ตั้งของโบสถ์ไม้ (มีโดมที่โบสถ์หลัก 22 โดม และ โดมที่โบสถ์รอง 9 โดม) และหอระฆัง ในปี 1990 โปกอสต์แห่งคีจีได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ ให้เป็น มรดกโลก และในปี 1993 โปกอสต์แห่งคีจีได้รับการขึ้นทะเบียนจากทางการรัสเซียให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของรัสเซีย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* From the history of the Church of the Transfiguration repairs and restoration
* Inner structure of Kizhi Pogost churches
ริกิโดซัง
มิตซึฮิโร่ โมโมตะ ( ) หรือทีรู้จักกันดีในชื่อ ริกิโดซัง เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1924 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและซูโม่ชาวญี่ปุ่นเชื้อสายเกาหลี เขารู้จักกันดีในฉายา บิดาแห่งมวยปล้ำอาชีพของญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในผู้ชายที่มีอิทธิพลมากที่สุดในประวัติศาสตร์มวยปล้ำอาชีพ

ริกิโดซังได้เสียชีวิตลง ด้วยเยื่อบุช่องท้องอักเสบ จากการถูกแทงด้วยของมีคม หลังจากเหตุทะเลาะวิวาทด้วยอาการมึนเมากับสมาชิกแก๊งยากูซ่าบริเวณสถานบันเทิง เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1963 ในมินะโตะ, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น รวมอายุได้ 39 ปี

เกี่ยวกับมวยปล้ำ
*Finishing moves
:*Rising Sun (Mongolian chop)
:*Piledriver
*Signature moves
:*Shoulder block
:*Multiple chops
:*Hip toss
:*Hammerlock
:*Cranking side headlock
:*Body scissors
:*Knee lock
:*Body slam

แชมป์ และผลงานทั้งหมด
*Japan Wrestling Association
:*All Asia Heavyweight Championship (1 time)
:*All Asia Tag Team Championship (4 times) - with Toyonobori
:*JWA All Japan Tag Team Championship (1 time) - with Toyonobori
:*NWA International Heavyweight Championship (1 time)
:*Japanese Heavyweight Championship (1 time)
:*World Big League (5 times)

*Mid-Pacific Promotions
:*NWA Hawaii Tag Team Championship (3 times) - with Bobby Bruns (1), Azumafuji (1) and Koukichi Endoh (1)
*National Wrestling Alliance
:*NWA Hall of Fame (Class of 2011)

*NWA San Francisco
:*NWA Pacific Coast Tag Team Championship (San Francisco version) (1 time) - with Dennis Clary
:*NWA World Tag Team Championship (San Francisco version) (1 time) - with Koukichi Endoh

*North American Wrestling Alliance
:*NAWA World Heavyweight Championship (1 time)

*Professional Wrestling Hall of Fame and Museum
**(Class of 2006)
*Wrestling Observer Newsletter awards
:*Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 1996)

* WWE
:*WWE Hall of Fame (Class of 2017)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*Puroresu.com: Rikidozan
*Ring Chronicle Hall of Fame: Rikidozan
*Rikodozan at the Online World of Wrestling
* : a film about his life
อำนาจ พุกศรีสุข
พลตรี อำนาจ พุกศรีสุข (8 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 – 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2564) เป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยสายโคราช ผู้สืบทอดวิชาจากครูบัว วัดอิ่ม (ร้อยโท บัว นิลอาชา)

ทั้งนี้ พลตรี อำนาจ ยังเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยสายโคราชแก่นักแสดงนำภาพยนตร์อย่างจา พนม และสำเร็จ เมืองพุทธ

ประวัติ
พลตรี อำนาจ พุกศรีสุข รับราชการในตำแหน่งนายทหารปฏิบัติการ กรมยุทธศึกษาทหารบก กองทัพบกไทย ก่อนเกษียณอายุราชการ

เขาเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยสายโคราชแก่สถานศึกษา, หน่วยงานราชการทั้งในและต่างประเทศ รวมถึงมีผลงานวิชาการที่ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารเวิร์ลมวยไทย ตลอดจนสื่อการสอน และหลักสูตรมวยไทย
นอกจากนี้ ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ได้มีการจัดงานวันมวยไทย ขึ้นที่เวทีกลางแจ้ง ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ซึ่งเขาได้รับเกียรติเป็นหนึ่งในตัวแทนครูมวยไทย 5 สาย ที่ทำการรำไหว้ครูมวยไทย ร่วมกับยอดธง ศรีวราลักษณ์ (มวยไทยภาคกลาง), ประเสริฐ ยาและ (มวยไทยไชยา), จ.ส.อ.สมนึก ไตรสุทธิ (มวยไทยลพบุรี), รศ.ดร.สมพร แสงชัย (มวยไทยท่าเสา และพระยาพิชัยดาบหัก) และจรัสเดช อุลิต (มวยไทยพลศึกษา)

วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว​โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม​ฯพระราชทานอาบหลวงอาบศพ โกศแปดเหลี่ยม และสวดพระอภิธรรม ณ วัดบางปรงธรรมโชติการาม
ต่อมาวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว​โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม​ฯพระราชทานเพลิงศพ

ชีวิตส่วนตัว
พลตรี อำนาจ พุกศรีสุข มีลูกสาวชื่ออรรณิกา พุกศรีสุข ซึ่งเป็นภรรยาของวิธวัฒน์ สิงห์ลำพอง

มรดกสืบทอด
พลตรี อำนาจ พุกศรีสุข เป็นผู้สืบทอดมวยไทยสายโคราช ซึ่งได้ชื่อว่า มวยไทยนวรัช โดยเป็นรูปแบบที่บูรณาการจากองค์ความรู้ต่าง ๆ ที่สามารถสืบค้นได้ใน 9 รัชกาล

เกียรติประวัติ
* ผู้ช่วยปรมาจารย์อาวุโส (มงคล ๗ - มงคลทอง) แห่งสมาคมครูมวยไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

อ้างอิง
กีฬามวยไทยในซีเกมส์ 2017
การแข่งขัน มวยไทย ในมหกรรมกีฬา ซีเกมส์ 2017 ในกรุง กัวลาลัมเปอร์ จัดขึ้นที่ ศูนย์นิทรรศการและแสดงสินค้ามาเทรด.

ตารางเหรียญรางวัล
 ประเทศเจ้าภาพ

{| 
|-
|1||align=left| || 2 || 3 || 0 || 5
|-bgcolor=ccccff
|2||align=left| || 2 || 1 || 1 || 4
|-
|3||align=left| || 1 || 1 || 2 || 4
|-
|4||align=left| || 0 || 0 || 4 || 4
|-
|5||align=left| || 0 || 0 || 2 || 2
|-
|6||align=left| || 0 || 0 || 1 || 1
|-
!colspan=2| รวม || 5 || 5 || 10 || 20
|}
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล
ชาย
{| 
|-
|rowspan=2|54 กก.
|rowspan=2|Mohd Ali Yaakub 
|rowspan=2|สุรชัย นาคแถม 
|Vann Voeurn 
|-
|Thongbang Seuaphom 
|-
|rowspan=2|57 กก.
|rowspan=2|Ain Kamarrudin 
|rowspan=2|ธัชทนา หลวงพล 
|Lao Chetra 
|-
|Nguyễn Trần Duy Nhất 
|-
|rowspan=2|63.5 กก.
|rowspan=2|Khun Dima 
|rowspan=2|ชลวิทย์ ปรีดาศักดิ์ 
| Ryan Jakiri 
|-
| Võ Văn Đài 
|-
|rowspan=2|67 กก.
|rowspan=2|มานะ สัมชัยภูมิ 
|rowspan=2|Tengku Sharizal Abd Rahman 
| Latxasak Souliyavong 
|-
| Nguyễn Văn Yên 
|-
|rowspan=2|71 กก.
|rowspan=2|อนึ่ง คัฒมารศรี 
|rowspan=2|Meun Sophea 
| Trương Quốc Hưng 
|-
| Muhamad Samsi Noor 
|}

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
แพต โอคอนเนอร์ (นักมวยปล้ำ)
แพทริก จอห์น โอคอนเนอร์ ( ) (22 สิงหาคม ค.ศ. 1924 – 16 สิงหาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวนิวซีแลนด์

ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำชั้นนำในยุคของเขา โอคอนเนอร์ ครองแชมป์โลกทั้งแชมป์โลก AWA และแชมป์โลก NWA เขายังเป็นแชมป์โลก AWA คนแรก

การชนะเลิศและผลงานทั้งหมด
มวยปล้ำสมัครเล่น
* 1950 British Empire Games silver medal in freestyle wrestling (heavyweight)
* New Zealand Heavyweight Championship (1949, 1950)
มวยปล้ำอาชีพ
* American Wrestling Association
** AWA World Heavyweight Championship (1 time) 
** AWA World Tag Team Championship (1 time) – with Wilbur Snyder 
* Central States Wrestling
** NWA Central States Heavyweight Championship (3 times) 
** NWA Central States Tag Team Championship (1 time) – with Bob Brown 
** NWA North American Tag Team Championship (Central States version) (2 times) – with Sonny Myers 
** NWA United States Heavyweight Championship (Central States version) (3 times) 
** NWA World Tag Team Championship (Central States version) (4 times) – with Sonny Myers (1), Tiny Mills (1), Bob Geigel (1) and Omar Atlas (1) 
* Maple
ith Sonny Myers (1), Tiny Mills (1), Bob Geigel (1) and Omar Atlas (1) 
* Maple Leaf Wrestling
** NWA British Empire Heavyweight Championship (Toronto version) (1 time) 
** NWA Canadian Open Tag Team Championship (1 time) – with Whipper Billy Watson 
* Mid-Atlantic Championship Wrestling
** NWA Eastern States Heavyweight Championship (1 time) 
* Midwest Wrestling Association
** Ohio Heavyweight Championship (1 time) 
* Montreal Athletic Commission
** World Heavyweight Championship (Montreal version) (2 times) 
* National Wrestling Alliance
** NWA Hall of Fame (class of 2011) 
* NWA Chicago
** NWA World Tag Team Championship (Chicago version)
ss of 2011) 
* NWA Chicago
** NWA World Tag Team Championship (Chicago version) (1 time) – with Roy McClarity 
** NWA World Six-Man Tag Team Championship (1 time) – with Roy McClarity and Yukon Eric
* NWA New Zealand
** NWA British Empire/Commonwealth Championship (New Zealand version) (2 times) 
* NWA Rocky Mountain
** NWA Rocky Mountain Heavyweight Championship (1 time) 
* Professional Wrestling Hall of Fame
** Class of 2007 
* Stampede Wrestling
** Stampede Wrestling Hall of Fame 
* St. Louis Wrestling Club
** NWA World Heavyweight Championship (1 time) 
* St. Louis Wrestling Hall of Fame
** Class of 2007 
* World Wrestling Association
**
Louis Wrestling Hall of Fame
** Class of 2007 
* World Wrestling Association
** WWA World Tag Team Championship (1 time) – with Wilbur Snyder 
* Wrestling Observer Newsletter
** Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (class of 1996)
* WWE
** WWE Hall of Fame (Class of 2016)
ทูตส์ มอนดต์
เจมส์ เออวิน มอนดต์ ( ) เป็นนักมวยปล้ำและนักโปรโมเตอร์ชาวอเมริกัน ผู้ปฏิวัติอุตสาหกรรมมวยปล้ำในช่วงต้นถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1920 และเป็นโปรโมเตอร์ร่วม World Wide Wrestling Federation

ผลงานทั้งหมด
*Professional Wrestling Hall of Fame and Museum
**(Class of 2008) 
*Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame
**(Class of 1996)
* WWE
:*WWE Hall of Fame (Class of 2017)

อ้างอิง

อ่านเพิ่มเติม
*

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*New York Pro Wrestling
*Toots Mondt's Professional Wrestling Hall of Fame Page
ปราสาทโดเวอร์
ปราสาทโดเวอร์ ( ) เป็นป้อมปราการและพระราชวังสร้างในสมัยศตวรรษที่ 11 ตั้งอยู่บนเนินติดกับหน้าผาสีขาวด้านทิศตะวันออกของเมืองโดเวอร์ แคว้นเคนต์ ซึ่งถือเป็นเมืองหน้าด่านในอดีต  ทำให้ปราสาทนี้ได้ชื่อว่าประตูสู่อังกฤษ หรือกุญแจสู่อังกฤษ ตัวปราสาทประกอบด้วยหอรบขนาดใหญ่เป็นพิเศษ ล้อมรอบด้วยกำแพงฉนวนชั้นใน ชั้นกลาง และชั้นนอก จึงถือได้ว่าเป็นปราสาทที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในอังกฤษ ปัจจุบันปราสาทอยู่ภายใต้การดูแลของสำนักงานศิลปากรแห่งชาติอังกฤษ (English Heritage)
ประวัติ
เมืองโดเวอร์เป็นเมืองหน้าด่านตั้งประจันหน้าเมืองดันเคิร์ก (หรือ เดิงแกร์ก) ในฝรั่งเศส เป็นหนึ่งในท่าเรือทั้งห้าหรือซิงก์พอตส์ (cinque ports) ซึ่งสถาปนาในสมัยพระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต ในอดีตเมื่อผู้ใดจะเดินทางจากยุโรปภาคพื้นทวีปเข้าสู่เกาะอังกฤษจะต้องแลเห็นเมืองนี้ก่อนเสมอ ครั้นถึงสมัยพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ปราสาทโดเวอร์ก็ถูกสร้างขึ้น ประกอบด้วยหอรบขนาดใหญ่เป็นพิเศษ หุ้มรอบด้วยกำแพงฉนวนใน และกำแพงฉนวนนอกหลังจากที่พระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ ออกพระราชโองการแมกนาคาร์ตาอันขัดกับพระราชประสงค์แล้ว บรรดาขุนนางที่ต้องการจะล้มราชบัลลังก์ก็ก่อกบฏขึ้น โดยทูลเชิญพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสให้ก่อสงคราม เรียกว่า สงครามขุนนางครั้งที่หนึ่ง ครานั้นเอง มีการสู
8 แห่งฝรั่งเศสให้ก่อสงคราม เรียกว่า สงครามขุนนางครั้งที่หนึ่ง ครานั้นเอง มีการสู้รบกันที่ปราสาทโดเวอร์ โดยมีการพยายามขุดใต้หอรบและปราสาทแต่ก็ล้มเหลว ต่อมาครั้นถึงสมัยสงครามนโปเลียน ได้มีการสร้างอุโมงค์ใต้ดินสำหรับให้พลทหารอาศัย เมื่อร้างราสงครามอุโมงค์ก็ว่างลง จนกระทั่งถึงสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ได้เปิดใช้อุโมงค์ดังกล่าวอีกครั้งโดยติดตั้งเครื่องชุมสายโทรศัพท์ โต๊ะบังคับการปืนใหญ่ต่อสู้อากศยาน และโต๊ะบังคับการเรือ ณ ที่นี้เอง เบอร์แทรม แรมเซย์ (Bertram Ramsay) ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นพลเรือโท ได้บัญชาการการอพยพทหารฝ่ายสัมพันธมิตรที่ถอยร่นจากฝ่ายนาซีเยอรมัน ช่วยชีวิตทหารได้เป็นจำนวนมาก โดยมีวินสตัน เชอร์ชิลล์ มาตรวจเยี่ยมและร่วมวางแผนในครั้งนั้นด้
ารได้เป็นจำนวนมาก โดยมีวินสตัน เชอร์ชิลล์ มาตรวจเยี่ยมและร่วมวางแผนในครั้งนั้นด้วย ปัจจุบันปราสาทโดเวอร์เป็นโบราณสถานประเภท 1 ภายใต้กฎหมายสหราชอาณาจักร
หมายเหตุ

อ้างอิง

* Goodall, John, "Dover Castle and the Great Siege of 1216", Chateau Gaillard v.19 (2000) (the online version lacks the diagrams of the print version)
* Jeffrey, Kate, "Dover castle", Published by English Heritage, 1997

แหล่งข้อมูลอื่น

* หน้า Dover Castle ที่เว็บไซต์สำนักงานศิลปากรแห่งชาติอังกฤษ
* รายการหนังสือที่เกี่ยวข้อง