SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
ฟัวกรา
มักถูกใช้ทำฟัวกรามากที่สุด]]
ฟัวกรา ( , ; แปลตรงตัว: "ตับอ้วน") เป็นผลิตภัณฑ์อาหารที่ทำมาจากตับของเป็ดหรือห่าน รายงานจากกฎหมายฝรั่งเศส ฟัวกราถือเป็นตับของเป็ดหรือห่านที่ถูกทำให้อ้วนด้วยวิธีการให้อาหารทางสายยาง ในประเทศสเปน และประเทศอื่น จะใช้วิธีการให้อาหารตามธรรมชาติ ฝูงเป็ดถูกบังคับให้กินอาหารสองครั้งต่อวันเป็นเวลา 12.5 วัน ส่วนห่านอยู่ที่สามครั้งต่อวันเป็นเวลาประมาณ 17 วัน ฝูงเป็ดถูกฆ่าในวันที่ 100 และห่านถูกฆ่าในวันที่ 112
เทคนิคการให้อาหารผ่านหลอดสามารถสืบได้ถึง 2500 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อชาวอียิปต์โบราณเริ่มเก็บนกไว้ทำอาหารและทำให้มันอ้วนโดยการบังคับกิน ปัจจุบัน ฝรั่งเศสเป็นประเทศที่ผลิตและบริโภคฟัวกรามากที่สุด ถึงแม้ว่าจะมีการผลิตและบริโภคทั่วโลกก็ตาม โดยเฉพาะชาติยุโรป สหรัฐ และจีน
ฟัวกรา เป็นอาหารที่มีไขมันมาก และยังมีเส้นใยมากอีกด้วย แต่เดิมแหล่งผลิตฟัวกราที่ดีที่สุด คือ เมืองตูลูซ ทางภาคใต้ของฝรั่งเศส แต่ปัจจุบันนี้สามารถหารับประทานได้เกือบทุกที่ 
องค์การสิทธิสัตว์และสวัสดิการสัตว์ถือว่า ขั้นตอนการผลิตฟัวกรานั้นโหดร้าย เนื่องจากเป็นการบังคับป้อนอาหารให้ห่านหรือเป็ดด้วยข้าวโพด เพื่อให้มีตับใหญ่กว่าปรกติ นอกจากนี้ การผลิตฟัวกรานั้นผิดกฎหมายในหลายพื้นที่ เพราะถือเป็นการทรมานสัตว์ เป็นต้นว่า ใน
* นอร์เวย์
* เนเธอร์แลนด์
* เดนมาร์ก
* โปแลนด์ (เคยเป็นผู้ผลิตอันดับ 5 ของโลก เมื่อ ค.ศ. 1999)
* ฟินแลนด์
* เยอรมนี
* ลักเซมเบิร์ก
* สวิตเซอร์แลนด์
* สวีเดน
* สหรัฐอเมริกา: เมืองชิคาโกและรัฐแคลิฟอร์เนีย (เริ่ม พ.ศ. 2555)
* สหราชอา
สวีเดน
* สหรัฐอเมริกา: เมืองชิคาโกและรัฐแคลิฟอร์เนีย (เริ่ม พ.ศ. 2555)
* สหราชอาณาจักร
* สาธารณรัฐเช็ก
* ออสเตรีย (6 ใน 9 รัฐ)
* อาร์เจนตินา
* อิตาลี
* อิสราเอล
* ไอร์แลนด์
ดูเพิ่ม

* Shen Dzu – การทำให้หมูอ้วนด้วยวิธีการที่คล้ายกัน
* รายชื่ออาหารจากเป็ด
* ออร์โทลัน บันติง (Ortolan bunting)
* อาหารพิเศษ
* โรคไขมันพอกตับที่ไม่มีแอลกอฮอล์

อ้างอิง

สารานุกรม
;หนังสือ

*Larousse Gastronomique, by Prosper Montagne (Ed.), Clarkson Potter, 2001. .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .

;บทความ
*

แหล่งข้อมูลอื่น

* Video of foie gras production.
* ฟัวกรา

งานวิจัยวิทยาศาสตร์
* Report of the EU Scientific
แหล่งข้อมูลอื่น
* Foie Gras without force-feeding
* Faux Gras – "Foie Gras Without The Cruelty"
* Foie Gras history and using microbiome manipulation without forced feeding 
* Chef Dan Barber tells the story of a small farm in Spain that has found a humane way to produce foie gras
* Can Ethical Foie Gras Happen in America? TIME, 12 August 2009
หีบศพ
หีบศพ หรือ โลง หรือ โลงศพ คือ ที่สำหรับบรรจุศพ หรือร่างผู้เสียชีวิต โดยให้ศพนอนราบอยู่ภายใน และมีฝาครอบมิดชิด ก่อนที่จะนำไปบำเพ็ญพิธีกรรมทางศาสนาต่อไป

โดยทั่วไปแล้ว โลงศพมักจะทำด้วยไม้ เป็นรูปคล้ายกล่องสี่เหลี่ยม มีส่วนยาวมากกว่าส่วนกว้าง ลักษณะของโลงศพแตกต่างกันไปตามความนิยม หรือธรรมเนียมการทำศพในแต่ละศาสนา

ดูเพิ่ม

* โกศ
* งานศพ
ประตูท่าแพ
ประตูท่าแพ (ชั้นใน) ( ) หรือชื่อเดิม ประตูเชียงเรือก ( ) เป็นประตูทางทิศตะวันออก และเป็น 1 ใน 5 ประตูเมืองชั้นในของเวียงเชียงใหม่ ปัจจุบันเป็นประตูเมืองเพียงแห่งเดียวที่มีบานประตู

ประวัติ
ประตูท่าแพ (ชั้นใน) เดิมเป็นประตู 2 ชั้น วางตำแหน่งเยื้องกันและมีป้อมยื่นออกมาข้างประตูเมือง เพื่อใช้เป็นปราการป้องกันเมืองยามศึกสงครามในอดีต (ดังปรากฏในแผนที่เมืองนครเชียงใหม่ พ.ศ. 2436 ในรัชสมัยพระเจ้าอินทวิชยานนท์)
ประตูท่าแพซึ่งตั้งอยู่ในปัจจุบันนี้ เทศบาลนครเชียงใหม่และกรมศิลปากรได้ร่วมกันสร้างขึ้นมาใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2528 โดยอาศัยหลักฐานทางประวัติศาสตร์และโบราณคดี ประกอบกับภาพถ่ายประตูเมืองเชียงใหม่ประตูหนึ่ง (ปัจจุบันสันนิษฐานเป็นประตูท่าแพชั้นนอก บริเวณวัดแสนฝาง ) ซึ่งถ่ายเมื่อปี พ.ศ. 2422
ประตูท่าแพที่ถูกเรียกกันในปัจจุบันนั้น แท้จริงมีนามว่า "ประตูเชียงเรือก" เพราะอยู่ใกล้หมู่บ้านเชียงเรือก สร้างขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยพญามังราย เมื่อแรกตั้งเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 1839 ส่วนประตูท่าแพของจริงนั้นเดิมเคยตั้งอยู่บริเวณสี่แยกวัดแสนฝาง ซึ่งเป็นประตูของแนวกำแพงเมืองชั้นนอก ต่อมาเมื่อมีการรื้อแนวกำแพงชั้นนอกออกจึงเหลือแต่ประตูเชียงเรือกที่เป็นประตูชั้นใน ชาวบ้านจึงเรียกประตูเชียงเรือกนี้ว่าประตูท่าแพแทน
ในสมัยโบราณ คำว่า "เชียง" หมายถึง "เวียง" หรือ "เมือง" ส่วนคำว่า "เรือก" นั้นมีความหมายอีกอย่างหนึ่งว่า เรือ หรือ เฮือ ซึ่งหมายถึง พาหนะที่ใช้เดินทางไปมาทางแม่น้ำ คู ครอง ฝายเหมือง เป็นต้น ดังนี้ คำว่า "เชียงเรือก" หากพูดเป็นภาษาชาวบ้าน ก็อาจแปลออกมาได้เป็นเชียงเรือ หรือเวียงเรือ ซึ่งก็หมายถืงเมืองของเรือ ที่ขายของทางเรือ หรือสถานที่มีเรือมากก็ว่าได้ เหตุนี้ในสมัยต่อมาจึงถูกเรียกว่าท่าแพ ซึ่งก็มีความหมายเดิม คือที่จอดแพหรือเรือ มีความหมายเดียวกันคือ เมืองของเรือ ที่ขายของทางเรือ หรือสถานที่มีเรือมาก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* สถานที่สำคัญรอบเวียงเชียงใหม่ จากสำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดเชียงใหม่
ดารูมะ
ดารูมะ ( ) เป็นตุ๊กตาไม้ ของญี่ปุ่น มีลักษณะกลมไม่มีแขนและขาคล้ายตุ๊กตาล้มลุก โดยหน้าตาจะคล้ายคลึงกับพระโพธิธรรม (ซึ่งชื่อว่า ดารูมะ ในภาษาญี่ปุ่น) มีหนวดและเครา โดยส่วนมากตุ๊กตาดารูมะจะมีสีแดง แต่อาจจะมีสีอื่นบ้าง เช่น สีเหลือง สีเขียว หรือสีขาว ตรงบริเวณคางจะมีการเขียนคำขอพรไว้ สมัยเอโดะส่วนใบหน้าผมของตุ๊กตาดารุมะมีลักษณะความหมายดั่งนี้ เคราคล้ายต้นสน รอบดวงหน้าคือไม้ไผ่และจมูกคือต้นพลัม ต้นไม้ทั้งหมดเป็นไม้มงคลสำหรับการดำรงชีวิตที่ดีและยืนยาว สมัยปัจจุบันก็มีการเปรียบเทียบใบหน้าดังนี้คือ ขนคิ้วเป็นนกกระเรียน และมีหนวดเคราเป็นเต่า มีความหมายที่แสดงถึงชีวิตที่ยืนยาวด้วยเช่นกัน ส่วนตัวอักษรที่เขียนนั้นก็แล้วแต่ว่าเราอยากจะเขียนอักษรที่มีความห
ยาวด้วยเช่นกัน ส่วนตัวอักษรที่เขียนนั้นก็แล้วแต่ว่าเราอยากจะเขียนอักษรที่มีความหมายดี ๆ ลงไป ส่วนใหญ่ก็มักจะเกี่ยวกับความเจริญก้าวหน้าต่าง ๆ ภายนอกทาด้วยสีแดงให้เหมือนกับอาภรณ์ของนักบวช ตุ๊กตาดารูมะสามารถหาซื้อได้บริเวณวัดพุทธในประเทศญี่ปุ่น ราคาประมาณ 1,000 เยน สำหรับตัวเล็ก (สูง 15 ซม.) ถึงราคา 10,000 เยน สำหรับตัวใหญ่ (สูง 60 ซม.)
การขอพรกับตุ๊กตาดารูมะ ทำได้โดยใช้หมึกสีเขียนตาดำข้างหนึ่งของตุ๊กตาและทำการขอพร และจะเก็บตุ๊กตาไว้บนหิ้ง โดยเมื่อพรสมหวังจะเติมตาอีกข้างให้สมบูรณ์ จะเห็นได้จากช่วงการเลือกตั้ง พรรคการเมืองที่ชนะการเลือกตั้งจะมีการเติมตาของดารูมะ

ในช่วง พ.ศ. 2538- 2543 ได้มีกลุ่มนักคุ้มครองสิทธิได้มีการเรียกร้องโดยกล่าวหาว่าวัฒนธรรมการเติมตาให้ดารูมะเป็นการล้อเลียนคนตาบอด
เหตุที่มีสีแดง
สาเหตุที่ตุ๊กตาดารูมะมีสีแดงนั้น บ้างก็ว่าเพราะมีตำนานเล่าขานว่าพระโพธิธรรมท่านมักสวมเสื้อผ้าสีแดง บ้างก็ว่าเพราะในสมัยก่อนมีความเชื่อว่าสีแดงจะช่วยขับไล่มารร้าย และช่วยขจัดปัดเป่าเชื้อโรคฝีดาษ (ไข้ทรพิษ) ด้วย เนื่องจากมีความเชื่อว่า "เทพฝีดาษ" ที่ทำให้เกิดโรคฝีดาษนั้นไม่ชอบสีแดง ด้วยเหตุนี้คนญี่ปุ่นจึงได้มีการมอบตุ๊กตาดารูมะให้แก่เด็ก ๆ เป็นของเล่น เพื่อที่ดารูมะจะได้ช่วยขับไล่มารร้ายและโรคฝีดาษให้ไปจากเด็ก ๆ

อนึ่ง ในปัจจุบันนี้ได้มีการทาสีดารูมะเป็นสีอื่น ๆ นอกจากสีแดงแล้ว เช่น สีเหลือง สีขาว สีเขียว และสีทอง เป็นต้น
และเหตุที่ตุ๊กตาดารูมะมีลักษณะคล้ายตุ๊กตาล้มลุก เพราะเป็นคติธรรมที่หมายถึง ตุ๊กตายังล้มแล้วลุกขึ้นไป ชีวิตมนุษย์ก็ต้องล้มแล้วลุกขึ้นมาได้เช่นกัน

อ้างอิง

*

แหล่งข้อมูลอื่น
สำเนียงอิงแลนด์
ภาษาอังกฤษสำเนียงอิงแลนด์ ( ) หรือ ภาษาอังกฤษถิ่นอิงแลนด์ เป็นคำที่ใช้เรียก ภาษาถิ่นย่อย หรือสำเนียงย่อย ของภาษาอังกฤษ ที่พูดกันในอังกฤษ สำหรับในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษนอกจากสหราชอาณาจักรนั้น มักจะใช้คำว่า ภาษาอังกฤษสำเนียงบริเตน (British English) เพื่อหมายถึงภาษาถิ่นย่อยนี้ของภาษาอังกฤษ แต่มีข้อเสนอจาก Peter Trudgill ในหนังสือ Language in the British Isles ให้ใช้คำว่า "ภาษาอังกฤษสำเนียงอิงแลนด์" นี้ และในปัจจุบันคำนี้เริ่มมีการรับรู้และใช้ทั่วไปในงานวิชาการจำนวนมาก พอๆ กับ การใช้คำว่า "Anglo-English" และ "English in England" (ซึ่งล้วนหมายถึงภาษาถิ่นเดียวกันนี้ทั้งสิ้น)
ในการใช้เช่นนี้ คำว่า "ภาษาอังกฤษสำเนียงอิงแลนด์" จึงมีความหมายที่กว้างกว่า และใช้เพื่อบรรยายคุณลักษณะที่มีร่วมกันในภาษาถิ่นภาษาอังกฤษสำเนียงอิงแลนด์, อังกฤษเวลช์ (Welsh English) , อังกฤษไฮเบอร์โน (Hiberno-English) และอังกฤษสกอตแลนด์ (Scottish English) ด้วย
กลาสโกว์
กลาสโกว์ ( ; ; ) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสกอตแลนด์ ตั้งอยู่บนแม่น้ำไคลด์ ชาวกลาสโกว์รู้จักกันในชื่อ กลาสวีเจียนส์ (Glaswegians) นอกจากนี้กลาสวีเจียนส์ยังเป็นชื่อสำเนียงท้องถิ่นอีกด้วย ซึ่งนิยมเรียกกันว่า "Glasgow Patter"
เมืองกลาสโกว์นั้นถือเป็นเมืองใหญ่ในสหราชอาณาจักรที่มีความเจริญรุ่งเรืองและล้ำหน้ามากที่สุดเมืองหนึ่ง ตั้งแต่ในศตวรรษที่ 16 เมืองกลาสโกว์เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วเนื่องจากการเป็นเมืองท่าใหญ่ของมหาสมุทรแอตแลนติก จากนั้นในศตวรรษที่ 19 อุตสาหกรรมเหล็ก การต่อเรือ และยานยนต์ได้เติบโตขึ้นจนเป็นผลทำให้ผู้คนหลั่งไหลเข้ามา ในที่สุด กลาสโกว์กลายเป็นเมืองที่สามของยุโรปที่มีจำนวนประชากรเกินหนึ่งล้านคน รองจากลอนดอนและปารีส และกลายเป็นเมืองสำคัญอันดับสองของสหราชอาณาจักรรองจากลอนดอน ณ ปี ค.ศ. 2020 กลาสโกว์มีประชากรในเขตเมืองขยาย (Glasgow City Region) ประมาณ 1.8 ล้านคน ในขณะที่ในเขตเมืองหลักมีประชากรประมาณ 635,350 คน และมากกว่า 1 ล้านคนอาศัยอยู่ในเขตเมืองต่อเนื่
มืองหลักมีประชากรประมาณ 635,350 คน และมากกว่า 1 ล้านคนอาศัยอยู่ในเขตเมืองต่อเนื่อง (Greater Glasgow)
ในปัจจุบัน เมืองกลาสโกว์ยังคงความเป็นศูนย์กลางการค้า ขายปลีก วิศวกรรม และอุตสาหกรรมต่อเรือ ของสก็อตแลนด์ นอกจากนั้นทางด้านต่างๆเช่นการเงินการธนาคาร กลาสโกว์เป็นเมืองทางการเงิน (Financial Centre) ที่ใหญ่เป็นอันดับสามของ UK โดยมี International Financial District (IFSD) ที่เป็นที่ตั้งของบริษัทเงินทุนและธนาคารมากมาย ยกตัวอย่างเช่น 8 ใน 10 แห่งของบริษัทประกันภัยใน UK มีสำนักงานตั้งอยู่ในเมืองกลาสโกว์ บริษัททางการเงินขนาดใหญ่ของโลกเช่น เจพี มอร์แกน แบงค์บาร์เคล และมอร์แกน สแตนเลย์ ต่างก็มีสาขาตั้งอยู่ในบริเวณนี้
กลาสโกว์ยังเป็นอีกเมืองหนึ่งที่ได้รับความสนใจอย่างมากจากนักท่องเที่ยว ทั้งนี้เนื่องจากความหลากหลายของกิจกรรมที่สามารถหาทำได้ในเมืองใหญ่แห่งนี้ เช่น ช้อบปิ้ง sightseeing งานเทศกาล พิพิธภัณฑ์ ดูหนังฟังเพลง ด้วยความสวยงามของสถาปัตยกรรมบวกกับการที่มีศิลปินมากมายทำให้ในปี 1990 เมืองแห่งนี้ได้รับการยกย่องให้เป็น เมืองแห่งสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมของยุโรป (Europe’s City of Architecture & Culture) แหล่ง ช็อบปิ้งในกลาสโกว์นั้นมีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศ เมืองกลาสโกว์มีมหาวิทยาลัยสามแห่ง ประกอบไปด้วย มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ มหาวิทยาลัยสแตรธไคลด์ และ มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ คาเลโดเนียน

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Glasgow districts map and other Glasgow maps 
* 
* Glasgow City Council
* Interactive Attractions Map of Central Glasgow 
* TheGlasgowStory
* National Library of Scotland: Scottish Screen Archive (archive films relating to Glasgow)
ข้าวสาลี
ข้าวสาลี (Triticum spp.) เป็นพืชจำพวกธัญพืช ปลูกมากในแถบประเทศตะวันออกกลาง เหนือเส้นศูนย์สูตร หรือในเขตอบอุ่น หรือเขตหนาวบางเขต
เมล็ดข้าวสาลีจะมีแป้งเป็นส่วนประกอบอยู่ประมาณ 70% และมีแร่ธาตุอื่น ๆ อีกเป็นองค์ประกอบ 30% ต้นข้าวสาลีประกอบไปด้วยธาตุอาหารมากกว่า 100 ชนิด ซึ่งรวมทั้งแร่ธาตุหลัก ๆ ที่ร่างกายต้องการทุกตัว แร่ธาตุรองที่ร่างกายต้องการในปริมาณเล็กน้อย วิตามินในกลุ่มบีคอมเพล็กซ์ครบถ้วน นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในเรื่องของแหล่งโปร – วิตามินเอ ที่สูงที่สุดในบรรดาอาหารต่าง ๆ รวมทั้งมีวิตามินซี อี และเค เป็นจำนวนมาก น้ำต้นข้าวสาลีมีโปรตีนอยู่ 25 % ซึ่งเป็นเปอร์เซ็นต์ที่สูงมากกว่าเมื่อเทียบกับเนื้อปลา ไข่ ผลิตภัณฑ์นม หรือถั่วต่าง ๆ มากไปกว่านี้ย
์ที่สูงมากกว่าเมื่อเทียบกับเนื้อปลา ไข่ ผลิตภัณฑ์นม หรือถั่วต่าง ๆ มากไปกว่านี้ยังมีสารต้าน เชื้อรา สารต้านพิษจากเชื้อราที่เรียกว่า laetrile อีกด้วย
ข้าวสาลี เป็นธัญพืชอย่างดีที่มีการบริโภคกันอย่างแพร่หลายทั่วโลก สำหรับผู้ป่วยโรคเบาหวานและโรคกระเพาะ สำหรับผู้ป่วยระหว่างพักฟื้น ในทางยาใช้เมล็ดแก่ในขนาด 15-30 g. ต้มกินน้ำเป็นยาบำรุงหัวใจ ช่วยให้นอนหลับ และลดความดันโลหิตสูง

แหล่งผลิตข้าวสาลีรายใหญ่ในประเทศไทย ได้แก่ อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ และอำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน

โภชนาการ
แม้ว่าข้าวสาลีจะมีคุณค่าทางโภชนาการสูง แต่ข้าวสาลีก็มีโปรตีนกลูเต็นที่ผู้ป่วยโรคผิดปกติเกี่ยวกับช่องท้อง (Coeliac disease) ไม่สามารถรับโปรตีนชนิดนี้ได้เช่นกัน ซึ่งโปรตีนชนิดนี้สามารถพบได้ใน ข้าวสาลี ข้าวไรย์ ข้าวบาร์เลย์ ข้าวโอ๊ตและข้าวทริทิเคลี
== ผลผลิตและการบริโภค == 
ในปี 2011 การบริโภคข้าวสาลีเฉลี่ย 65 กิโลกรัมต่อคน และพบว่าประเทศอาเซอร์ไบจานมีการบริโภคข้าวสาลีเฉลี่ย 210 กิโลกรัมต่อคน ในปี 1997 มีการข้าวสาลีเฉลี่ยสูงถึง 110 กิโลกรัมต่อคน และประเทศเดนมาร์กบริโภคสูงถึง 623 กิโลกรัมต่อคน แต่ร้อยละ 80 เป็นอาหารสัตว์ ข้าวสาลีเป็นอาหารหลักหลักในแอฟริกาเหนือและตะวันออกกลางและได้รับความนิยมในเอเชีย การผลิตข้าวสาลีเป็นที่แพร่หลายมากขึ้นทั่วโลก โดยประเทศจีนสามารถผลิตข้าวสาลีได้เกือบจะเป็นหนึ่งในหกของโลก
{| class="sortable wikitable" style="float:right; margin: 0 0 0.5em 1em"
|+ 15 อันดับผู้ผลิตข้าวสาลี (หน่วยเป็นล้านตัน)
!Rank
!Country
!2010
!2011
!2012
!2013
|-
| 1 || || 115 || 117 || 126 || 122
|-
| 2 || || 80 || 86 || 95 || 94
|-
| 3 || || 60 || 54 || 62 || 58
|-
| 4 || || 41 || 56 || 38 || 52
|-
| 5 || || 40 || 38 || 40 || 39
|-
| 6 || || 23 || 25 || 27 || 38
|-
| 7 || || 24 || 22 || 22 || 25
|-
| 8 || || 23 || 25 || 24 || 24
|-
| 9 || || 22 || 27 || 30 || 23
|-
| 11 || || 16 || 22 || 16 || 23
|-
| 10 || || 19 || 21 || 20 || 22
|-
| 12 || || 13 || 13 || 14 || 14
|-
| 13 || || 9 || 22 || 13 || 14
|-
| 14 || || 14 || 15 || 13 || 12
|-
| 15
14
|-
| 13 || || 9 || 22 || 13 || 14
|-
| 14 || || 14 || 15 || 13 || 12
|-
| 15 || || 9 || 9 || 9 || 9
|- style="background:#ccc;"
| — || World || 651 || 704 || 675 || 713
|-
|colspan=6 | Source: UN Food & Agriculture Organization 
|}
ปวยร์โตรีโก
ปวยร์โตรีโก ( , ) หรือชื่อทางการคือ เครือรัฐปวยร์โตรีโก ( ) เป็นเครือรัฐของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในภูมิภาคทะเลแคริบเบียน ทางทิศตะวันออกของสาธารณรัฐโดมินิกัน ปวยร์โตรีโกเป็นดินแดนที่เล็กที่สุดของเกรตเตอร์แอนทิลลีส มีพื้นที่รวมเกาะปวยร์โตรีโก เกาะเล็ก ๆ จำนวนหนึ่ง รวมทั้งกลุ่มเกาะ ได้แก่ โมนา เบียเกซ และกูเลบรา การเดินทางเข้าปวยร์โตรีโกนั้นต้องใช้วีซาของสหรัฐอเมริกา เพราะปวยร์โตรีโกถือเป็นดินแดน (territory) ของสหรัฐอเมริกา แม้จะไม่ถือว่าเป็นรัฐ (state) ก็ตาม

ประวัติศาสตร์
ยุคก่อนโคลัมบัส

การเข้ามาของชาวสเปน

ในปี 1509 สเปนเข้ามายึดครองเกาะปวยร์โตรีโก จนกระทั่งถึงปี 1898 จึงถูกยกให้สหรัฐอเมริกาหลังจากสเปนแพ้สงครามสเปน-สหรัฐอเมริกา
ภายใต้การปกครองของสหรัฐอเมริกา

การแบ่งเขตการปกครอง

ปวยร์โตรีโกไม่มีหน่วยการปกครองลำดับแรกที่กำหนดโดยรัฐบาลสหรัฐฯ แต่มี เทศบาล ( ) 78 แห่งเป็นหน่วยการปกครองลำดับรอง (เกาะโมนาไม่มีฐานะเป็นเทศบาล แต่เป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลมายาเกวซ) เทศบาลของปวยร์โตรีโกแบ่งย่อยออกเป็น เขต ( ) และ แขวง ( ) แต่ละแห่งมีนายกเทศมนตรีและสภาเทศบาลซึ่งมีการเลือกตั้งใหม่ทุก ๆ 4 ปี
เทศบาลแห่งแรก (เดิมเรียกว่า "เมือง") ของปวยร์โตรีโกคือเทศบาลซานฮวน จัดตั้งขึ้นในปี 1521 ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ก็ได้ตั้งเทศบาลใหม่ขึ้น ได้แก่ โกอาโม (1570) และซันเฮร์มัง (1570) จากนั้นเทศบาลอีก 3 แห่งก็ได้รับการจัดตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้แก่ อาเรซีโบ (1614) อากวาดา (1692) และปอนเซ (1692)

การตั้งถิ่นฐานในปวยร์โตรีโกขยายตัวเพิ่มขึ้นในอีก 2 ศตวรรษถัดมา โดยเกิดเทศบาลขึ้นใหม่ 30 แห่งในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และอีก 34 แห่งแห่งเกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีเทศบาลเพียง 6 แห่งที่เพิ่งจัดตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยเทศบาลแห่งใหม่ที่สุดคือ โฟลรีดา จัดตั้งขึ้นในปี 1971

หมายเหตุ

เชิงอรรถ

อ้างอิง

* รายละเอียดปวยร์โตรีโก

แหล่งข้อมูลอื่น
; รัฐบาล
* รัฐบาลปวยร์โตรีโก 
* 
; รัฐบาลสหรัฐอเมริกา
* Application of the U.S. Constitution in U.S. Insular Areas , November 1997
* Puerto Rico State Guide, from the Library of Congress
; สหประชาชาติ
* U.N. Decolonization Committee's press release on what it deems as the colonial political status of Puerto Rico, June 14, 2007
; การศึกษา

; การท่องเที่ยว
* เว็บไซต์การท่องเที่ยวปวยร์โตรีโกอย่างเป็นทางการ
; อื่นๆ
* BBC Territory profile
* Encyclopaedia Britannica profile
* Datos y Estadisticas de Puerto Rico y sus Municipios (In Spanish) 
* 
*
วงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ
วงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ หรือ Bangkok Symphony Orchestra (ชื่อย่อ BSO) เป็นวงซิมโฟนี ออร์เคสตรา ก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 โดยวิทยา ตุมรสุนทร ประกอบด้วยนักดนตรีอาชีพ 60 คน มีฐานะเป็นชมรมในชื่อว่า "ชมรมวงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ" และได้รับพระกรุณาให้อยู่ในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร (ต่อมาได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว) โดยมีอุเทน เตชะไพบูลย์ เป็นประธานชมรม อัจฉรา เตชะไพบูลย์ เป็นกรรมการ และเลขานุการ
เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ได้จดทะเบียนเป็นมูลนิธิ ใช้ชื่อว่า "มูลนิธิวงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร" (Bangkok Symphony Orchestra Foundation under the Royal Patronage of His Royal Highness Crown Prince Maha Vajiralongkorn) ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "มูลนิธิรอยัลแบงค์ค็อกซิมโฟนีออร์เคสตร้า ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา" (Royal Bangkok Symphony Orchestra Foundation under The Royal Patronage of Her Royal Highness Princess Sirivannavari Nariratana Rajakanya - RBSO) มีคุณหญิง ทิพาวดี เมฆสวรรค์ เป็นรองประธานกรรมการปัจจุบันมีสมาชิก รวม 70 คน ประกอบด้วย นัก
ทิพาวดี เมฆสวรรค์ เป็นรองประธานกรรมการปัจจุบันมีสมาชิก รวม 70 คน ประกอบด้วย นักดนตรีอาชีพจากหน่วยงาน สถาบัน องค์กรต่าง ๆ ทั้งภาครัฐและภาคเอกชน
ตั้งแต่ก่อตั้งวงจนถึงปัจจุบัน มีผู้อำนวยการด้านดนตรี ดังนี้
* พลเรือตรีวีระพันธ์ วอกลาง พ.ศ. 2525-2532
* Vladimir Kin ชาวรัสเซีย พ.ศ. 2532-2534
* Timm Tzschaschel ชาวเยอรมัน พ.ศ. 2534-2537
* John Georgiadis ชาวอังกฤษ พ.ศ. 2537-2539
*Hikotaro Yazaki ผู้อำนวยเพลงชาวญี่ปุ่น 2539 - 2551
*Michel Tilkin ผู้อำนวยเพลงชาวเบลเยียม 2561-2564

ปัจจุบัน วานิช โปตะวนิช และ นรอรรถ จันทร์กล่ำ ทำหน้าที่เป็นวาทยากรประจำวง (Resident Conductor) และมีผู้อำนวยเพลงที่มีชื่อเสียงระดับโลก รับเชิญเป็นผู้อำนวยเพลงเป็นครั้งคราว เช่น เมห์ธา ชาร์ดาด โรฮานี ฮิโคทาโร ยาซากิ
วงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ มีการจัดการแสดงคอนเสิร์ตอย่างสม่ำเสมอ เน้นการแสดงประเภท ซิมโฟนีออเคสตร้า เป็นหลัก, มีกิจกรรม "คอนเสิร์ตในสวน" จัดแสดงดนตรีในวันสุดสัปดาห์ที่สวน 100 ปี จุฬาฯ และบันทึกเสียงลงแผ่นซีดีวางจำหน่ายทั่วไป

ปัจจุบันมูลนิธิวงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ ได้จัดตั้ง โรงเรียนดนตรีบางกอกซิมโฟนี (Bangkok Symphony Music School : BSS) ขึ้นเพื่อสนับสนุนการศึกษาด้านดนตรี และเป็นการสร้างและพัฒนาบุคลากรด้านดนตรีคลาสสิกในอนาคต

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* "12 ปี บีเอสโอ ตั้งใจดีแต่ยากจน"
* "บางกอก ซิมโฟนี ออเคสตรา" 24 ปี บนเส้นทางดนตรีคลาสสิก
ไก่กอและ
ไก่กอและ หรือ ไก่ฆอและ บ้างเรียก ไก่ย่างปัตตานี เป็นอาหารมลายูปักษ์ใต้และมาเลเซีย อาหารชนิดนี้เป็นอาหารที่ชาวมุสลิมแถบชายแดนใต้ของไทยทำรับประทานกัน โดยเฉพาะที่จังหวัดปัตตานีจะมีชื่อเสียงมาก บางแห่งจะทำไก่กอและขายคู่กับข้าวหลามด้วย

ไก่กอและในภาษามลายูปัตตานีเรียกว่า โดยคำว่า แปลว่า "ไก่" ส่วน แปลว่า "กลิ้ง" ดังนั้น จึงแปลว่า "ไก่กลิ้ง" ก็น่าจะหมายถึงการย่างเพราะต้องคอยพลิกกลับไปมา นอกจากจะใช้ไก่ทำแล้ว ยังสามารถใช้เนื้อสัตว์อื่น ๆ ทำได้ ถ้าใช้หอยแครงสดทำ เรียกว่า ถ้าใช้ปลาทำ เรียกว่า และถ้าใช้เนื้อทำ เรียกว่า

อ้างอิง
นาซีดากัง
นาซี ดากัง ( ) หรือที่ในภาษามลายูปัตตานีเรียกว่า ( ) เรียกเป็นภาษาไทยให้ใกล้เคียงได้ว่า ข้าวมันแกงไก่ เป็นอาหารที่ชาวมุสลิมปักษ์ใต้นิยมรับประทานกันเป็นอาหารหลักโดยเฉพาะมื้อเช้า เป็นอาหารที่ให้คุณค่าทางอาหารสูง ประกอบด้วยข้าว แกงไก่หรือแกงปลาโอ และไข่ต้ม ความหมายของชื่ออาหารนี้มีหลายความหมาย บ้างว่าหมายถึงข้าวสำหรับคนอนาถา เพราะใช้ข้าวเจ้าหุงผสมกับข้าวเหนียว หรืออีกนัยหนึ่ง ดากัง ( ) เป็นคำภาษาอินโดนีเซียที่แปลว่าหาบ ส่วนภาษามลายูปัตตานีเรียกว่า และยืมมาใช้หมายถึงคนต่างถิ่น จึงหมายถึงข้าวของคนต่างถิ่นที่นำมาเผยแพร่ในบริเวณนี้
ทางชายฝั่งตะวันตกของมาเลเซียจะเรียกนาซีเลอมักของชายฝั่งตะวันออกในรัฐตรังกานูและรัฐกลันตันว่า นาซีดากัง แต่ไม่พบในบริเวณอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม ทั้งนาซีดากังและนาซีเลอมักเป็นอาหารยอดนิยมในมาเลเซียทั้งสองด้านของคาบสมุทร ในตรังกานูและกลันตันนิยมทำนาซีดากังเป็นอาหารเช้าในเทศกาลฉลองการสิ้นสุดการถือศีลอด

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
การติดเกม
การติดเกม เป็นอาการเสพติดทางจิตวิทยา เกิดจากการเล่นเกมคอมพิวเตอร์หรือวิดีโอเกมมากจนส่งผลกระทบต่อกิจวัตรประจำวัน รวมถึงมีปฏิสัมพันธ์กับสังคมผู้เล่นเกมมากกว่าสังคมในชีวิตจริง ผู้ติดเกมอาจรู้สึกมุ่งมั่นเอาจริงเอาจังในการเล่น และรู้สึกว่าเลิกหรือหยุดเล่นได้ยาก นอกจากนี้ยังอาจมีผลกระทบรุนแรงจนถึงขั้นเสียสายตา

สาเหตุที่เป็นไปได้

นักทฤษฎีส่วนใหญ่ให้ความสำคัญกับระบบให้ของตอบแทนภายในเกมเพื่ออธิบายธรรมชาติการติดเกม และเมื่ออ้างถึงนักเล่นเกมคนหนึ่งซึ่งฆ่าตัวตายในประเทศจีน หัวหน้าของบริษัทซอฟต์แวร์แห่งหนึ่งกล่าวว่า "ในโลกสมมุติที่ถูกสร้างขึ้นภายในเกม พวกเขาจะมีความมั่นใจและความพอใจ ซึ่งพวกเขาไม่อาจหาได้ในโลกแห่งความเป็นจริง"

อาการ
ผู้เล่นบางคนอาจให้ความสนใจในปฏิสัมพันธ์ในเกมมากกว่าปฏิสัมพันธ์ในชีวิตจริง และยังอาจใช้เวลาหลายชั่วโมงต่อวันในการเล่นเกม ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อน้ำหนัก การนอนหลับ การทำงาน การหลีกเลี่ยงจากเพื่อนฝูง ครอบครัว และทำให้มีการแสดงออกที่แย่ลง

นอกจากนี้ ยังมีรายงานจากทั่วโลกเกี่ยวกับผู้เสียชีวิตและเสียสายตาจากการเล่นเกมติดต่อกันเป็นเวลาหลาย วันเนื่องจากส่งผลให้ร่างกายอ่อนเพลีย

ดูเพิ่ม
* แม่หม้ายผัวติดเกม - ผู้ที่มีคู่สมรสติดเกม

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บสำหรับการป้องกัน แก้ไขปัญหาติดเกม และทำแบบทดสอบการติดเกม (ภาษาไทย)
* www.olganon.org เว็บสำหรับคนติดเกมออนไลน์
แม่ม่ายติดคอมฯ
แม่ม่ายติดคอมฯ ( ) เป็นคำเรียกผู้ใช้คอมพิวเตอร์เพื่อเล่นเกม ผ่อนคลาย เล่นอินเทอร์เน็ต หรือเขียนโปรแกรม เป็นต้น จนติดคอมพิวเตอร์ และขาดความสนใจหรือเอาใจใส่บุคคลรอบข้างโดยเฉพาะคู่ครองหรือคนรัก

อย่างไรก็ตามคนบางคนกลับพบว่าอินเทอร์เน็ตเป็นหนทางที่จะใช้ในการหาคู่ อย่างเช่น แหล่งเดตออนไลน์ และยังมีกลุ่มบางกลุ่มที่สนับสนุน "แม่ม่ายติดคอมฯ" ในชีวิตจริง รวมทั้งกลุ่มคนที่ติดเกมก็มีตัวแทนที่จะพูดตามสื่ออีกด้วย

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* การติดเกม
* การเสพติดคอมพิวเตอร์

แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บกระดานข่าวอิเล็กทรอนิกส์สำหรับแม่ม่ายติดคอมฯ หรือคนที่มีอาการติดเกม
โลกาภิวัตน์
โลกาภิวัตน์ (มักเขียนผิดเป็น โลกาภิวัฒน์) หรือ โลกานุวัตร ( ) คือ ผลจากการพัฒนาการติดต่อสื่อสาร การคมนาคมขนส่ง และเทคโนโลยีสารสนเทศ อันแสดงให้เห็นถึงการเจริญเติบโตของความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจ การเมือง เทคโนโลยี และวัฒนธรรมที่เชื่อมโยงระหว่างปัจเจกบุคคล ชุมชน หน่วยธุรกิจ และรัฐบาล ทั่วทั้งโลก

โลกาภิวัตน์ ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 หมายถึง "การแพร่กระจายไปทั่วโลก การที่ประชาคมโลกไม่ว่าจะอยู่ ณ จุดใด สามารถรับรู้ สัมพันธ์ หรือรับผลกระทบจากสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็วกว้างขวาง ซึ่งเนื่องมาจากการพัฒนาระบบสารสนเทศเป็นต้น

อ้างอิง
เบ็นโต
เบ็นโต ( ) หมายถึงอาหารที่จัดเตรียมใส่กล่องเพื่อสะดวกต่อการพกพาไปรับประทานนอกบ้าน หรือระหว่างการเดินทาง คล้ายกับข้าวกล่อง (lunch box) ของสหรัฐอเมริกา โดยส่วนมากกล่องที่ใส่จะมีลักษณะเป็นหลุมหลายหลุม เหมือนกับถาดหลุม เพื่อจะได้สามารถจัดอาหาร เช่น ข้าวสวย กับข้าว รวมถึงเครื่องเคียงอื่น ๆ ใส่ลงในกล่องได้อย่างเป็นสัดส่วน

ปัจจุบันในประเทศญี่ปุ่นมีเบ็นโตมากมายหลายชนิดให้เลือกรับประทาน ทั้งตามสถานีรถไฟภัตตาคาร ห้างสรรพสินค้า และร้านสะดวกซื้อทั่วไป ส่วนในประเทศไทย สามารถหารับประทานได้ตามภัตตาคารอาหารญี่ปุ่นหลายแห่ง

มีการสันนิษฐานว่าคำว่า ปิ่นโต ของไทย น่าจะเพี้ยนมาจากคำว่า เปี้ยนตัง (便當) ของจีน และเบ็นโตของญี่ปุ่นนี่เอง

ดูเพิ่ม
* ซูชิ
* โอนิงิริ
เพบเบิลบีช
เพบเบิลบีช ( ) เป็นชุมชนเอกชนลักษณะคล้ายเมือง ตั้งอยู่แถบชายฝั่งทะลบริเวณเคาน์ตีมองเตอเรย์ ในรัฐแคลิฟอร์เนีย เพบเบิลบีชบริหารงานโดยบริษัทเพบเบลบีช และมีการบริหารงานคล้ายเมือง แต่เพบเบิลบีชไม่ได้บริหารงานภายใต้โดยรัฐบาล ผู้อาศัยอยู่ในเพบเบิลบีช จ่ายเงินให้กับทางบริษัท แทนที่จะจ่ายภาษีให้กับรัฐบาล

เพบเบิลบีช ตั้งอยู่ในคาบสมุทรมองเตอเรย์ อยู่ละติจูด 36°35′27″ เหนือ และลองจิจูด 121°56′46″ ตะวันตก ติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิกในทิศตะวันตก อยู่ทางใต้ห่างจากเมืองซานฟรานซิสโกประมาณ 192 กิโลเมตร (120 ไมล์)

เพบเบิลบีชเป็นที่รู้จักของที่ตั้งสนามกอล์ฟที่มีชื่อเสียงสองแห่งคือ สนามกอล์ฟเพบเบิลบีช และ สนามกอล์ฟไซเพรซซ์พอยนต์

แหล่งข้อมูลอื่น
ราศีเมษ
ราศีเมษ ( จาก แปลว่า "แกะตัวผู้") เป็นราศีแรกตามตำราของโหราศาสตร์ตะวันตก อยู่ระหว่างราศีมีนกับราศีพฤษภ มีสัญลักษณ์เป็นแกะตัวผู้ ช่วงวันที่ครอบคลุมของราศีเมษนั้น ในแบบสายนะจะครอบคลุมระหว่างวันที่ 21 มีนาคม ถึง 20 เมษายน ส่วนแบบนิรายนะจะครอบคลุมระหว่างวันที่ 15 เมษายน ถึง 15 พฤษภาคม

อ้างอิง
Jeff Mayo, Teach Yourself Astrology, pp 38-41, Hodder and Stoughton, London, 1979 
*The Diagram Group, The Little Giant Encyclopedia of The Zodiac, p 171, Sterling Publishing Company, New York, 1997
อาหารค่ำมื้อสุดท้าย (เลโอนาร์โด)
อาหารค่ำมื้อสุดท้าย ( ; ) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เลโอนาร์โด ดา วินชี วาดให้แก่ดยุกลูโดวีโก สฟอร์ซา ผู้อุปถัมภ์เขา ภาพเป็นเหตุการณ์ตามพระวรสารภาพเกี่ยวกับอาหารค่ำมื้อสุดท้ายของพระเยซูกับอัครทูต ก่อนที่จะทรงถูกนำไปตรึงกางเขน ภาพวาดนี้ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ เนื่องจากถูกวาดด้วยปูนเปียกบนผนัง ภาพวาดนี้ยังถือว่าเป็นภาพวาดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของเลโอนาร์โด ดา วินชี ที่ยังคงสภาพให้มองเห็นได้ในปัจจุบัน และยังถือได้ว่าเป็นหนึ่งในบรรดาจิตรกรรมที่รู้จักกันอยู่ทั่วโลก
ภาพวาดนี้ยังเป็นแกนสำคัญของการเดินเรื่องราวของนวนิยายชื่อดังของโลก รหัสลับดาวินชี ที่มีเนื้อหาระบุว่า เลโอนาร์โด ดา วินชี ได้แฝงปริศนาความลับไว้ในภาพโดยแสดงถึงสาวกหญิงใกล้ชิดผู้หนึ่งซึ่งมีสัมพันธ์กับพระเยซู ซึ่งเนื้อหาดังกล่าวได้รับการคัดค้านจากศาสนาจักรคาทอลิกอย่างรุนแรง
คำอธิบายภาพ
ภาพพระกระยาหารค่ำมื้อสุดท้าย เป็นภาพที่บรรยายให้เห็นถึงปฏิกิริยาของแต่ละอัครสาวก
ในช่วงเวลาสำคัญที่สุดช่วงหนึ่ง คือเมื่อพระเยซูได้ทำนายว่า “…เราบอกความจริงกับท่านว่า คนหนึ่งในพวกท่านจะทรยศเรา” – (ยอห์น 13:21) โดยชื่อของอัครสาวกถูกระบุจาก ต้นฉบับ (The Notebooks of Leonardo Da Vinci หน้า 232) ในศตวรรษที่ 19 โดยเรียงลำดับจากซ้ายไปขวาแบ่งเป็นกลุ่มได้ดังนี้ (เรียงลำดับจากหน้าไม่ใช่การนั่ง)
*บารโธโลมิว, ยากอบ บุตรอัลเฟอัส และ อันดูรว์ ทั้งกลุ่มแสดงอาการตกใจ
*ยูดาส อิสคาริโอท, เปโตร และยอห์น “สาวกที่พระเยซูทรงรัก (ยอห์น) เอนกายอยู่ใกล้พระองค์ ซีโมนเปโตรจึงพยักหน้าให้เขาทูลถามพระองค์ว่า
คนที่พระองค์ตรัสถึงนั้นคือใคร” (ยอห์น 13:23-24)
ส่วน
กหน้าให้เขาทูลถามพระองค์ว่า
คนที่พระองค์ตรัสถึงนั้นคือใคร” (ยอห์น 13:23-24)
ส่วนยูดาสนั้นผงะไปด้านหลังด้วยความตกใจ เพราะเขารู้แก่ใจว่าที่พระเยซูหมายถึงนั้นคือเขาเอง
*พระเยซู
*โธมัส, ยากอบ บุตรเศเบดี และฟีลิป 
ฟิลิปทำท่าถามว่าผู้ที่จะทรยศนั้นใช่เขาหรือไม่ จาก มัทธิว 26:22
“พวกสาวกก็พากันเป็นทุกข์ ต่างคนต่างเริ่มทูลถามพระองค์ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า คือข้าพระองค์หรือ?’ ”
*มัทธิว, ยูดา และซีโมนเศโลเท กำลังสงสัยว่าเป็นใคร
“พวกสาวกจึงมองหน้ากันและสงสัยว่าคนที่พระองค์ตรัสถึงนั้นคือใคร” (ยอห์น 13:22)
ยังมีภาพพระกระยาหารค่ำมื้อสุดท้ายของ เลโอนาร์โด ดา วินชี ที่ถูกเลียนแบบขึ้นในที่ต่าง ๆ ได้แก่ 
* Chiesa Minorita ที่เวียนนา
* พิพิธภัณฑ์ ดา วินชี ในโบสถ์ Tongerlo ของเบลเยียม
* โบสถ์ท้องถิ่นที่ Ponte Capriasca ใกล้ ๆ ลูกาโน

อ้างอิง
* Kenneth Clark.Leonardo da Vinci, Penguin Books 1939, 1993, p144.
* "Last Supper (copy after Leonardo)". Retrieved 2008-08-11.
* Versions of the story can be found at the following locations Daily Blessings, The Easter Egg Archive, The Last Supper, Truth or Fiction
* P.B. Barcilon and P.C. Marinin, Leonardo: The Last Supper, University of Chicago Press, 1999, p19.
*
ปิ่นโต
ปิ่นโต เป็นภาชนะชนิดหนึ่งสำหรับบรรจุอาหาร ประกอบด้วยภาชนะรูปทรงกระบอกซ้อนกันเป็นชั้น ๆ มีโครงเป็นโลหะเรียกว่าขาร้อยตรงส่วนหูสองข้าง หิ้วได้ มักจะมีตั้งแต่ 2 ชั้นขึ้นไป ลักษณนามเรียก “เถา”
ที่มา
เดิมมีการเข้าใจผิดว่า “ปิ่นโต” มาจากคำว่า “ปินโต” ในภาษาโปรตุเกส แต่โสมทัต เทเวศร์ (นามปากกาของ ส.พลายน้อย หรือ สมบัติ พลายน้อย) นักภาษาศาสตร์ เห็นแย้งว่า น่าจะเป็นการจำไขว้เขวกับฝรั่งโปรตุเกสที่เข้ามาอยู่เมืองไทยสมัยกรุงศรีอยุธยา ชื่อ ฟืร์เนา เมงดึช ปิงตู (Fernão Mendes Pinto) จึงทำให้เชื่อคล้อยตามกันมาก ความจริงแล้วตามพจนานุกรมภาษาโปรตุเกส คำว่า "Pinto" หมายถึงลูกไก่ ดังนั้นภายหลังส่วนใหญ่ลงความเห็นสอดคล้องกันว่าน่าจะมาจากคำว่า “เบ็นโต” (弁当) ในภาษาญี่ปุ่น ซึ่งหมายถึง ข้าวกล่อง ซึ่งอาจจะผ่านมาจากภาษาจีน คำว่า “เปี้ยนตัง” (便當, biàndāng) อีกคำหนึ่งอาจจะมาจากภาษาบาลี เดิมคือ ปิณโฑละ แปลว่า บวช เพื่อต้องการอาหาร ต้องการอาหารกินจุ ความจุ แล
าษาบาลี เดิมคือ ปิณโฑละ แปลว่า บวช เพื่อต้องการอาหาร ต้องการอาหารกินจุ ความจุ และเพื้ยนมาเป็น ปิ่นโต ในปัจจุบัน
การใช้งาน
ปิ่นโตชั้นล่างสุดมักจะมีขนาดใหญ่กว่าชั้นอื่น ๆ เล็กน้อย นิยมใส่ข้าว ส่วนชั้นอื่น ๆ อาจใส่กับข้าว ขนม หรืออื่น ๆ ก็ได้

ปิ่นโตนิยมใช้ใส่อาหารสำหรับนักเรียนนำไปรับประทานตอนกลางวัน หรือผู้ที่ทำงานนอกบ้าน นอกจากนี้แล้วพุทธศาสนิกชนยังนิยมบรรจุอาหารใส่ปิ่นโตเพื่อนำไปถวายพระตอนเช้า หรือกลางวัน ขณะที่ร้านอาหารที่บริการส่งถึงบ้าน ก็นิยมใช้ปิ่นโตใส่อาหาร

ดูเพิ่ม
* เบนโต

อ้างอิง
ปาก
ปาก (mouth) หรือ ช่องปาก (oral cavity) เป็นอวัยวะของสิ่งมีชีวิต โดยทั่วไปใช้กินอาหารและดื่มน้ำ เป็นจุดเริ่มต้นของระบบย่อยอาหารและมีน้ำลายย่อยคาร์โบไฮเดรต

ประโยชน์ของปาก

1.ใช้พูดคุยกับผู้อื่น

2.ใช้บดเคี้ยวอาหารโดยการย่อยเชิงกล และคลุกเคล้าอาหารให้เข้ากับน้ำลายเพื่อให้เหมาะกับการย่อยในอวัยวะถัดไป

3.ใช้ย่อยอาหารเชิงเคมีโดยการหลั่งเอมไซม์อะไมเลส

4.ใช้หายใจแทนจมูกได้ในบางครั้งเช่นตอนเป็นหวัด

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
ชายสี่ บะหมี่เกี๊ยว
ชายสี่ บะหมี่เกี๊ยว เป็นธุรกิจขายก๋วยเตี๋ยวประเภทบะหมี่และเกี๊ยว ที่ก่อตั้งโดย นายพันธ์รบ กำลา ภายใต้ บริษัท ชายสี่ คอร์ปอเรชั่น จำกัด ลักษณะธุรกิจเป็นแฟรนไชส์ซื่งแพร่หลายและพบเห็นได้มากตามตลาดต่าง ๆ ในประเทศไทย โดยเฉพาะตลาดอาหารกลางคืน เป็นรู้จักอย่างแพร่หลาย ถึงกระทั่งมีบทเพลงที่แต่งขึ้นเกี่ยวกับชายสี่ บะหมี่เกี๊ยว โดยบิลลี่ โอแกน นอกจากในประเทศไทยแล้ว ยังมีแฟรนไชส์ในประเทศลาวและมาเลเซีย

ไฟล์:Koh Phangan Haad Rin street03-2004.jpg|รถเข็นของชายสี่ บะหมี่เกี๊ยว
ไฟล์:Chai4-Loas.jpg|ร้านชายสี่ บะหมี่เกี๊ยวในสุวรรณเขต ประเทศลาว

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการของ ชายสี่ บะหมี่เกี๊ยว 
* ราคาแฟรนไชส์ ชายสี่หมี่เกี๊ยว
กลองยาว
กลองยาว เป็นเครื่องดนตรี สำหรับตีด้วยมือ ตัวกลองทำด้วยไม้ มีลักษณะกลมกลวง ขึงด้วยหนังมีหลายชนิด ถ้าทำด้วยหนังหน้าเดียว มีรูปยาวมากใช้สะพายในเวลาตี เรียกว่ากลองยาวหรือเถิดเทิง
ประวัติ
เชื่อกันว่ากลองยาวได้แบบอย่างมาจากพม่า ซึ่งนักโบราณคดีของรัฐบาลพม่ากล่าวกับกรมศิลปากร เมื่อ เดือนเมษายน พ.ศ. 2509 ในระหว่างการแสดงของคณะนาฏศิลป์ของกรมศิลปากรเพื่อเชื่อมความสัมพันธไมตรีของรัฐบาลไทย-พม่า ณ กรุงย่างกุ้งและมัณฑเลย์ว่าพม่าได้แบบอย่างกลองยาวมาจากไทใหญ่อีกทอดหนึ่ง 
ในสมัยกรุงธนบุรี หรือต้นกรุงรัตนโกสินทร์ สมัยที่ไทยกับพม่ากำลังทำสงครามกัน เวลาพักรบ ทหารพม่าก็เล่น "กลองยาว" กันสนุกสนาน พวกชาวไทยได้เห็นก็จำแบบอย่างมาเล่นบ้าง แต่บางท่านก็เล่าว่า กลองยาวของพม่าแบบนี้ มีชาวพม่าพวกหนึ่งนำเข้ามาเล่นในงานที่มีกระบวนแห่ เช่น บวชนาค ทอดกฐิน เป็นต้น และนิยมเล่นกันเป็นที่รื่นเริง สนุกสนานในเทศกาลสงกรานต์ และเล่นกันแพร่หลายไปแทบทุกหัวบ้า
หนังสือ ระบำ รำ ฟ้อน ของกรมศิลปากร ระบุว่า กลองยาวเข้ามาสู่ดินแดนไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้วยมีชาวพม่ากลุ่มหนึ่งอพยพเข้ามาในดินแดนไทยและทำการเผยแพร่ ปรากฏเป็นบทร้องในการแสดงไทย และมีผู้แต่งเนื้อเพลงโดยใช้ทำนองเพลงพม่าขึ้นหลายเพลง เครื่องแต่งกายเลียนแบบชุดพม่า ด้วยการสวมเสื้อแขนกว้าง นุ่งโสร่ง และมีผ้าโพกศีรษะ หากไม่สะดวกอาจสวมกางเกงมีเชิงปลายขา เสื้อคอกลมแขนสั้น มีผ้าคาดพุง และใช้ผ้าโพกศีรษะ โดยยังคงอัตลักษณ์ความเป็นพม่าซึ่งเป็นเจ้าของเดิมคือการโพกศีรษะ
กลองยาววงหนึ่ง ๆ จะใช้กลองยาวหลายลูกก็ได้ เครื่องดนตรีที่ใช้บรรเลงร่วม มี ฉิ่ง, ฉาบเล็ก, กรับ, โหม่ง เรียกการเล่นชนิดนี้ว่า "เถิดเทิง" หรือ "เทิงกลองยาว" ที่เรียกเช่นนี้เข้าใจว่า เรียกตามเสียงกลองที่ตีและตามรูปลักษณะกลองยาว

ดูเพิ่ม
* เครื่องดนตรีไทย

อ้างอิง

* พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
ไหมไทย (วงดนตรี)
วงไหมไทย หรือ ไหมไทยออร์เคสตร้า ก่อตั้งโดย ดนู ฮันตระกูล เป็นวงดนตรีที่นำเพลงไทยเดิม เพลงลูกกรุง และเพลงที่แต่งขึ้นใหม่ มาเรียบเรียงเพื่อเล่นกับวงออร์เคสตรา

โดยผลงานในช่วงแรกคือ ชีพจรลงเท้า/เขมรไทรโยค ทุ่งแสงทองและ ใต้แสงเทียน ยกเว้นผลงานชุดพิเศษ ลำนำแห่งขุนเขา ที่ทำร่วมกับจรัล มโนเพชร ผลโดยในงานช่วงที่สองคือ เงาไม้ รังสรรค์วันสวย และผลิใบ เริ่มมีเพลงร้องเข้ามาสร้างสีสันเพิ่มความสวยงามในบทเพลงของไหมไทยในอีกมิติหนึ่ง โดยเพลงร้องส่วนใหญ่เป็นน้ำเสียงของ สุภัทรา อินทรภักดี

นอกจากนี้แล้ววงไหมไทยยังได้มีผลงานชุดพิเศษออกมาอีกหลายชุดในโอกาส วาระต่าง ๆ เช่น เพลงนิทานกวีชุด หยดฝนกับใบบัว แม่ไม้เพลงไทย ชุดสุนทราภรณ์ นิทานเพลงช้างกับเรือ เป็นต้น
ผลงานดนตรีของวงไหมไทย
* ไหมไทย ๑ ชีพจรลงเท้า/เขมรไทรโยค (2531)
* ไหมไทย ๒ ทุ่งแสงทอง (2531)
* ไหมไทย ๓ ใต้แสงเทียน (2532)
* ลำนำแห่งขุนเขา - จรัล/ไหมไทย (2531)
* ไหมไทย ๔ เงาไม้ (2533)
* หยดฝนกับใบบัว (เพลงนิทาน เพลงกวี) (2534)
* ไหมไทย รวมชุด
* ไหมไทย รังสรรค์วันสวย (2534)
* ผลิใบ (2535)
* ปักษ์ใต้บ้านเรา
* แม่ไม้เพลงไทย - ชุดสุนทราภรณ์ (2533)
* นิทานเพลง ช้างกับเรือ - ดนู ฮันตระกูล, ไหมไทย, จำนงศรี รัตนิน
* เพลงตามคำขอ - ดนู ฮันตระกูล, ไหมไทย
* ไหมไทยคลาสสิก (2551)
* ไหมไทย หิรัญ (2552)
* ไหมไทย รื่นฤดี (2552)
* ไหมไทย เสน่หา (2553)
* ไหมไทย คอนเสิร์ต (2553)
* รักอันเป็นนิรันดร์ (2554) - ณัฐพร ธรรมาธิ, ดนู ฮันตระกูล, ไหมไทย
* ดวงหทัยแห่งควา
ักอันเป็นนิรันดร์ (2554) - ณัฐพร ธรรมาธิ, ดนู ฮันตระกูล, ไหมไทย
* ดวงหทัยแห่งความรัก (2554)
* ลำนำแห่งขุนเขา - รำลึก จรัล มโนเพ็ชร (2555)
* ไหมไทย สุรสีห์ (2563)
== ผลงานส่วนตัว ในนาม ดนู ฮันตระกูล == 
* ทีเล่น ทีจริง (2537)
* เทียบเสียง (2539)
* A Stream Toward Stars หรือ สายธารสู่ดวงดาว [เป็นผลงานที่ออกในสังกัด Kuma Music เพื่อจำหน่ายในตลาดเอเชีย ในปี 2532 และได้ผลิตจำหน่ายอีกครั้งในชื่อ "เพลงตามคำขอ"]
* เพลง The Light of Asia เพลงพิธีปิดการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 พ.ศ. 2541 ขับร้องโดย ทาทา ยัง
* เพลงบางกอก (2544) ร่วมกับ สุภัทรา อินทรภักดี, นรอรรถ จันทร์กล่ำ และ จุน โกมัตสึ
* ลมเหนือน้ำหนาว (2546) ร่วมกับ ประสานมิตรคอรัส และวงดนตรีท
กล่ำ และ จุน โกมัตสึ
* ลมเหนือน้ำหนาว (2546) ร่วมกับ ประสานมิตรคอรัส และวงดนตรีทัศนา ของ ทัศนา นาควัชระ
* เมื่อดอกซากุระบาน (2548) ร่วมกับ สุภัทรา อินทรภักดี, นรอรรถ จันทร์กล่ำ และ จุน โกมัตสึ
* เสียงใบไผ่ (2549)
* ตามเพลงไหมไทย (2550)
* รวมเพลงไหมไทย (2551) [แผ่นคู่ - รวมเพลงจาก 6 ชุดล่าสุดตั้งแต่ เพลงบางกอกถึงไหมไทยคลาสสิก]
* ภาพรัก (2555) ร่วมกับ สุภัทรา อินทรภักดี โกราษฎร์
* เพลงโปรด (2555) ร่วมกับ สุภัทรา อินทรภักดี โกราษฎร์
* เคียงขวัญ (2557) ร่วมกับ สุภัทรา อินทรภักดี โกราษฎร์
แหล่งข้อมูลอื่น
* dnunet.com
แฟนต้า
แฟนต้า ( ) เป็นเครื่องหมายการค้าน้ำอัดลมของบริษัทโคคา-โคลา และวางตลาดทั่วโลก ซึ่งมีรสชาติมากกว่า 100 รสชาติทั่วโลก แฟนต้าเริ่มต้นจากในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองได้มีการจัดตั้งเขตห้ามค้าสินค้าของนาซีเยอรมนีซึ่งทำให้การนำเข้าน้ำเชื่อมโคคา-โคล่าทำได้ยาก เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหานี้ แม็กซ์ คีธ หัวหน้าของโคคา-โคล่าในสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (โคคา-โคล่าจีเอ็มบีเอช) จึงตัดสินใจที่จะสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่สำหรับวางขายในตลาดเยอรมัน โดยใช้เฉพาะส่วนผสมที่มีอยู่ในประเทศเยอรมนีในเวลานั้น

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Fanta on Coca-Cola company
นมเปรี้ยว
นมเปรี้ยว หรือ โยเกิร์ต ( ) เป็นผลิตภัณฑ์ที่ทำจากนมชนิดต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นนมสด นมพร่องมันเนย หรือ นมถั่วเหลือง โดยการใช้แบคทีเรีย แลคโตบาซิลัส เอซิโดซิส และสเตรปโตคอคคัส เทอร์โมฟิลลัส เป็นหลักใส่ลงไปหมักผลิตภัณฑ์นมต่าง ๆ แบคทีเรียเหล่านี้ช่วยย่อยน้ำตาลแล็กโทสในนมให้เป็นกรดแล็กติก ทำให้มีภาวะกรดและมีรสเปรี้ยวโดยมีความเป็นกรด-เบสอยู่ระหว่าง 3.8-4.6 นมเปรี้ยว มี 2 ชนิด คือ ชนิดแรกเป็นนมเปรี้ยวที่มีลักษณะเป็นน้ำคล้ายเครื่องดื่ม อีกชนิดหนึ่งเป็นนมเปรี้ยวที่มีลักษณะเหลวข้นที่เรียกว่า โยเกิร์ต
ประวัติ
นักประวัติศาสตร์มีความเห็นว่า โยเกิร์ตเป็นอาหารที่รวมอยู่ในโภชนาการของชนเผ่าทราเซียน อันเป็นบรรพบุรุษเก่าแก่ที่สุดของชาวบัลแกเรีย ชาวทราเซียนเก่งในการเลี้ยงแกะ คำว่า yog ในภาษาทราเซียน แปลว่า หนาหรือข้น ส่วน urt แปลว่า น้ำนม คำ yoghurt น่าจะได้มาจากการสมาสของคำทั้งสองข้างต้น ในยุคโบราณราวศตวรรษที่ 4 ถึง 6 ก่อนคริสตกาล ชาวทราเซียนมีวิธีการเก็บรักษาน้ำนมไว้ในถุงที่ทำจากหนังแกะ เวลาเดินทางก็เอาถุงนี้คาดเอวไว้ ความอบอุ่นจากร่างกายร่วมกับจุลชีพที่มีอยู่ในหนังแกะ ช่วยให้เกิดปฏิกิริยาการหมักขึ้น น้ำนมในถุงก็กลายสภาพเป็นโยเกิร์ตไป
นักวิทยาศาสตร์บางคนสันนิษฐานว่า สิ่งที่มีมาก่อนโยเกิร์ตน่าจะเป็นน้ำนมหมักที่ใช้ดื่ม เรียกว่า คูมิส (Kumis) น้ำนมชนิดนี้ทำมาจากน้ำนมม้า โดยชนเผ่าที่มาอยู่ก่อนหน้าชาวบัลแกเรีย เช่น ชนเผ่าที่เร่ร่อนที่อพยพย้ายถิ่นฐานจากทวีปเอเชียมายังคาบสมุทรบอลข่าน ในปี ค.ศ. 681

ในยุโรปตะวันตก โยเกิร์ตปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกในศตวรรษที่ 16 ในราชสำนักของพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ครั้งนั้นกษัตริย์พระองค์นี้ประชวร มีพระอาการปั่นป่วนในท้อง แพทย์ชาวตุรกีผู้หนึ่งจึงทำการรักษาโดยให้เสวยโยเกิร์ตที่นำมาจากบัลแกเรีย เรื่องนี้ศาสตราจารย์คริสโต โชมาคอฟ รายงานไว้ในหนังสือ Bulgarian Yoghurt-Health and Longevity
ประโยชน์
นมเปรี้ยวเป็นอาหารที่ให้คุณค่าทางโภชนาการดีกว่านมสด เช่น โปรตีนเคซีนในนมเปรี้ยวจะถูกนำไปใช้ประโยชน์ต่อร่างกายได้ดีกว่า เพราะย่อยสลายได้ง่ายกว่า ดร.โยชิโร ชิมาซากิ ศึกษาว่าการกินนมเปรี้ยวที่มีกรดน้ำนมจะช่วยรักษาอนามัยปาก ป้องกันไม่ให้เป็นรำมะนาด

ดูเพิ่ม
* คีเฟอร์
* พิ้งก์เบอร์รี่
* เรด แมงโก้

อ้างอิง
พิพิธภัณฑ์บริติช
เป็นพื้นที่ที่พัฒนาในปี 2001 ล้อมรอบรีดดิงรูม]]

บริทิชมิวเซียม ( ) ในย่านบลูมส์บรีของลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นสถาบันสาธารณะที่ตั้งขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่ประวัติศาสตร์มุนษย์, ศิลปะ และ วัฒนธรรม ของสะสมถาวรของพิพิธภัณฑ์มีจำนวนราวแปดล้านชิ้นและเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่มีของสะสมมากที่สุดในโลก และครอบคลุมมากที่สุดในประวัติศาสตร์ ซึ่งได้มาจากการเก็บรวบรวมนับตั้งแต่สมัยของจักรวรรดิอังกฤษ เป็นต้นมา ทำให้พิพิธภัณฑ์สามารถบอกเล่าความเป็นมาของมนุษยชาติได้ตั้งแต่อดีต บริทิชมิวเซียมเป็นพิพิธภัณฑ์ที่เปิดแก่สาธารณะแห่งแรกของโลก
พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งขึ้นในปี 1753 โดยส่วนใหญ่ได้มาจากของสะสมของแพทย์และนักวิทยาศาสตร์ชาวไอริช เซอร์ฮานส์ สโลน และเปิดสู่สาธารณะเป็นครั้งแรกในปี 1759 ในมอนทากูเฮาส์ ที่ตั้งของอาคารพิพิธภัณฑ์ในปัจจุบัน ในปัจจุบันมีสถาบันสาขาของพิพิธภัณฑ์มากมาย โดยสถาบันแรกที่แยกสาขาออกมาคือ พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ในปี 1881.

ความเป็นเจ้าของของพิพิธภัณฑ์เหนือโบราณวัตถุที่มีชื่อเสียงที่สุดบางชิ้นที่ได้มาจากประเทศอื่นยังคงเป็นที่ถกเถียงในระดับสากล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กรณีของงานสลักหินอ่อนเอลกิน จากกรีซ, ศิลารอเซตตา จากอียิปต์ และทองสัมฤทธิ์เบนิน จากราชวงศ์เบนิน

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์หลักของบริติช มิวเซียม 
* ลำดับเหตุการณ์ในประวัติของบริติช มิวเซียม จากเว็บไซต์หลัก
ลูกอมทรีบอร์
ทรีบอร์ เป็นลูกอมสอดไส้ผลิตโดยบริษัทในเครือแคดเบอรี ชเวปส์, และนำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยโดยบริษัท แคดเบอรี อาดัมส์ (ประเทศไทย) จำกัด

ทรีบอร์ในอดีตในช่วงทศวรรษที่ 80 ถึง 90 จะมีแพคเกจแบบห่อด้วยกระดาษพลาสติกชิ้นเดียวแล้วบิดเกลียวปิดด้านหัวกับด้านท้าย
พอมาในทศวรรษที่ 2000 จะมีการปรับโฉม เป็นอีกแบบที่มีลักษณะมิดชิดมากขึ้น

ดูเพิ่ม
* ข้อมูลบริษัท แคดเบอรี อาดัมส์
พรู
พรู วงดนตรีสังกัดเบเกอรี่มิวสิก เกิดจากการรวมตัวกันของน้อย สุกี้ และคณิน ซึ่งเป็นพี่น้องร่วมเล่นดนตรีกันตั้งแต่เด็ก ๆ โดยเอกลักษณ์เฉพาะตัวของวงพรูคือความอิสระทางความคิด ที่สมาชิกแต่ละคนจะมีวิธีในการสื่อสารความคิดของตัวเองสู่สาธารณะอย่างอิสรเสรี เอกลักษณ์ที่สำคัญของพรูอีกประการหนึ่งคือ ลีลาการแสดงสดของวงพรูบนเวทีเป็นที่กล่าวขวัญมาก โดยเฉพาะกับนักร้องนำอย่างกฤษดา ที่มักจะประยุกต์การเต้นประเภทต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นแจ๊สหรือบัลเลต์เข้ามาใส่ไว้ในบทเพลง ทำให้การแสดงโชว์ของพรูในแต่ละครั้งมีผู้เข้าชมเป็นจำนวนมาก
สมาชิก
* กฤษดา สุโกศล แคลปป์ (น้อย) นักร้องนำ
* กมล สุโกศล แคลปป์ (สุกี้) มือกีต้าร์
* ยอดเถา ยอดยิ่ง (ยอด) มือเบส
* คณินญาน จันทรสมา (คณิน) มือกลอง
ผลงาน
อัลบั้ม
วงพรูออกอัลบั้มชุดแรกในปี พ.ศ. 2544 โดยใช้ชื่อว่า Pru โดยได้รับกระแสตอบรับเป็นอย่างดี เพลงเปิดตัวของทางอัลบั้มได้แก่ แค่ และ ทุกสิ่ง พุ่งทะยานขึ้นติดชาร์จวิทยุจำนวนมาก 
{| class="wikitable"
|+
!อัลบั้ม
!รายชื่อเพลง
|-
|PRU (พ.ศ. 2544)
|
# เลือกแบบไหน
# Romeo & Juliet
# พรู
# ขอสักวัน
# วันดวงซวย (อาจจะ)
# แค่
# ยังรอคอยเธอเสมอ
# เท่าไหร่เท่านั้น
# Go Away
# ทุกสิ่ง (Love Theme)
# ทุกสิ่ง
# เพลงสัญญา
|-
|PRU S.E. (พ.ศ. 2544)
|
# นางฟ้า
# รักเธอจนจบชีวิต
# กระทู้
# เลือกแบบไหน
# Romeo & Juliet
# พรู
# ขอสักวัน
# วันดวงซวย (อาจจะ)
# แค่
# ยังรอคอยเธอเสมอ
# เท่าไหร่เท่านั้น
# Go Away
# ทุกสิ่ง (Love Theme)
# ทุกสิ่ง
# เพลงสัญญา
# ทุ
อ
# เท่าไหร่เท่านั้น
# Go Away
# ทุกสิ่ง (Love Theme)
# ทุกสิ่ง
# เพลงสัญญา
# ทุกสิ่ง (Acoustic Version)
|-
|Zero (พ.ศ. 2548)
|Part I
# Prologue
# ตอบ
# Passage : ควายสุพรรณ
# Jeans
# โปรด Ft. Ornaree
# เพื่อนเอ๋ย
# Passage : albino shootout
# คนเผือก
# Passage : stage whispers
# บิน 
Part II
# Passage : ชีวิตไม่เคยเปลี่ยน
# Whales
# World War IV (จุดเดิม)
# Passage : song 4 patient O
# ฉัน...
# Passage : การให้อภัย
# ...รักคุณ
# เรา
# 50 ชั้น
# เมื่อฉันรู้
# Epilogue
# 0
|}

*

ไฟล์:อัลบั้มเปิดตัววงพรู.jpg| 1. PRU (พ.ศ. 2544) 
ไฟล์:พรูสอง.jpg| 2. Pru - S.E.(Special Edition) (พ.ศ. 2544) 
ไฟล์:Pru - Zero.jpg| 3. Zero (0) (พ.ศ. 2548)

อีพีและซิงเกิล
ไฟล์:Pru - Single -01 Romeo & Juliet.jpg| 1. Romeo & Juliet (พ.ศ. 2544) 
ไฟล์:Noimage.svg| 2. รักเธอจนจบชีวิต (พ.ศ. 2545) 
ไฟล์:Pru - D.S.jpg| 3. PRU D.S.(Double Single) (พ.ศ. 2548)

บันทึกการแสดงสด

ไฟล์:Noimage.svg| 1. Pru Live Velvet (พ.ศ. 2545)

ที่มาของชื่อวง
ชื่อของวงพรูมาจากเด็กขายพวงมาลัยในบริเวณทางแยกพระรามที่ 4 ซึ่งกฤษดามักจะพบอยู่เสมอ เขาตั้งชื่อเด็กขายพวงมาลัยที่มีแววตาเศร้าคนนั้นว่า "พรู" โดยได้แรงบันดาลใจมาจากภาพยนตร์เรื่อง From Here to Eternity ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี 1953 โดยเด็กขายพวงมาลัยที่เขาเจอนั้น มีแววตาเศร้าหมองเช่นเดียวกับแววตาของตัวเอกในภาพยนตร์

อ้างอิง

* Pru Fan Club

แหล่งข้อมูลอื่น
* Pruvelvet
โคลอสซัส
ปีเตอร์ นิโคเลวิทศ์ รัสปูติน ( ) หรือ โคลอสซัส ( ) นับเป็นอีกหนึ่งตัวละครที่ใครหลายๆ คนนั้นอยากรู้จักซึ่งนับได้ว่าเขาคนนี้เป็นตัวละครที่แข็งแกร่งที่สุดในทีมเอ็กซ์-เมนเลยก็ว่าได้ เนื่องจากร่างกายของเขายามเปลี่ยนสภาพจะเป็นเหล็กทั้งหมด เขามีชื่อจริงๆ ว่า ปีเตอร์ นิโคเลวิทช์ รัสปูติน
ประวัติ
จากชื่อก็คงเดาออกว่าเขาเป็นคนโซเวียต ปีเตอร์เกิดขึ้นในฟาร์มใกล้กับแถบไซบีเรีย ครอบครัวของเขามีสมาชิกหลายคน แม่ชื่อ อเล็กซานดร้า พ่อชื่อ นิโคไล และมีน้องสาวชื่อว่า อิลยาน่า และน้องชาย มิคาอิล ทุกคนล้วนเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ทั้งหมด ปีเตอร์มารู้ตัวว่าเขาเป็นมิวแทนท์ก็ตอนที่ช่วยเหลือน้องสาวไม่ให้ถูกรถแทรคเตอร์ตัดขาด โดยเขากลายร่างเป็นเหล็กทั้งตัวเพื่อปกป้องน้องสาวเอาไว้จากนั้นเขาเลยใช้ความสามารถนี้ในการดูแลฟาร์มประจำบ้าน แน่นอนมีเหรอที่ ชาร์ลส เซเวียร์ จะไม่ได้ยินเรื่องราวของเขา ศาสตราจารย์รีบติดต่อเขามาโดยด่วนเพื่อให้เขาเข้าร่วมทีมเอ็กซ์-เมน
ปีเตอร์กลายมาเป็น เอ็กซ์-เมนรุ่น 2 ซึ่งเป็นเจเนเรชั่นนานานชาติ ภารกิจแรกของเขาคือการช่วยเหลือสมาชิกทีมเอ็กซ์เมนรุ่นแรกจากเกาะคราคัวเขาสามารถช่วยเหลือสมาชิกทีมเอ็กซ์ทุกคนที่เคยติดกับอยู่ที่นี่ได้เป็นผลสำเร็จ เขาเลยตัดสินใจย้ายภูมิลำเนามาอยู่ที่อเมริกาเพื่อร่วมทีมเอ็กช์-เมนอย่างเป็นทางการ และได้รับชื่อว่า โคลอสซัส จากศาสตราจารย์ เอ็กซ์ ซึ่งมีความหมายว่า ยักษ์ใหญ่
แม้จะไกลบ้านแต่เขาก็ยังเขียนจดหมายถึงพ่อแม่พี่น้องอยู่เสมอๆปีเตอร์เป็นคนเงียบๆ และปฏิเสธที่จะใช้พลังในทางที่มิชอบนอกจากเพื่อปกป้องคนอื่น เขาเป็นคนเก็บตัวและเข้ากับใครไม่ค่อยได้ ปีเตอร์มักชอบหมกตัวเองอยู่กับกระดาษและดินสอ วาดรูประบายอารมณ์ แต่เขาก็ยังเผื่อแผ่เวลามาปลูกต้นรักโรแมนติก กับ คิตตี้ ไพรด์ ด้วย ถึงเขาจะคบกับเธอได้ไม่นานนักก่อนเลิกราไปหลงใหลเอเลี่ยนจากต่างดาว ซาจิ จนสาวน้อยคิตตี้ชอกช้ำใจไปนาน แต่มันกลายเป็น 1 ในตำนานของโลก X-Men ทีเดียว
โคลอสซัสยังเป็นนักสู้ตัวยง แต่บางครั้งก็ออกจะห้าวหาญเกินไป เขามักสู้แบบเสี่ยงตายไปข้างจนร่างกายบอบช้ำหนักกลับมาบ่อยๆ เช่น ครั้งหนึ่งต้องปะทะกับ ริปไทด์ และ ฮาร์ปูน เขาพยายามปกป้อง ชาโดว์แคท ซึ่งถูกเล่นงานอย่างสะบักสะบอม แต่ใช้พลังมากไปนิด หักคอริปไทด์จนตาย ส่วนตัวเองก็หมดสติใกล้ตายไปด้วย ยังดีว่าแมกนีโต้ใช้พลังรักษาเขาไว้แต่ก็สาหัสจนเขาต้องอยู่ในสภาพโคม่าไปอีกนาน
พลังพิเศษ
โคลอสซัสสามารถเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นเหล็กซึ่งมีสติสัมปชัญญะการแปลงร่างของเขาเพิ่มพลังความแข็งแกร่งขึ้นอีกหลายเท่าตัว แถมยังได้ส่วนสูงเพิ่มอีก 1 ฟุต แล้วหากเขาอยู่ในร่างนั้น ร่างกายก็ไม่ต้องการอาหารและน้ำด้วย นานวันเข้า พลังของเขาก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นกว่าวันที่เข้าร่วมทีมครั้งแรกทั้งนี้น่าจะเป็นเพราะได้หมอที่ดีอย่างแมกนีโต้ ซึ่งสามารถควบคุมเหล็กอยู่แล้วก็เป็นได้
โสม
โสม เป็นพืชในสกุล Panax ในวงศ์เล็บครุฑ (Araliaceae) โตได้ในซีกโลกเหนือในทวีปเอเชียและทวีปอเมริกาเหนือ

ประวัติ
โสม เป็นพืชสมุนไพรโบราณ มีหลากหลายสายพันธุ์แตกต่างกันไปตามแต่สถานที่เพาะปลูก เช่น โสมจีน โสมเกาหลี โสมอเมริกา แรกเริ่มเดิมทีนั้นการใช้โสมถูกบันทึกไว้ในตำรับยาแพทย์แผนจีนหลายพันปีก่อน เชื่อกันว่าโสมในยุคแรกที่มีการนำมาใช้คือโสมป่า ที่ขุดได้จากทางตอนเหนือของจีน มีรูปร่างของรากคล้ายกับคน (หยิ่งเซียม) และมีการใช้โสมแพร่หลายออกไปยังเกาหลี โสมเกาหลี (โสมโครยอ) และอีกหลากสายพันธุ์จากฝั่งอเมริกา ในสมัยก่อนโสมนั้นมีราคาแพงมาก เนื่องจากโสมป่านั้นเป็นของหายาก
ต้นโสม
โสมเป็นพืชล้มลุกที่ปลูกยาก ต้องปลูกในที่ที่มีอากาศเย็นสม่ำเสมอ ไกลจากทะเล และดินและน้ำไม่มีมลพิษ มีรากลึกประมาณ 1 ฟุต ลำต้นสูงประมาณ 1 เมตร โสมทางฝั่งเอเชียนิยมเพาะปลูกกันทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน และในประเทศเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ ส่วนโสมอเมริกาจะมาจากวิสคอนซิน หรือแคนาดา ปัจจุบันมีการเพาะปลูกโสมกันในเชิงพาณิชย์ เนื่องจากโสมป่าเป็นของที่หายากแล้ว
ชนิด
เรานิยมนำโสมมาใช้เฉพาะส่วนของรากที่อยู่ลงไปใต้ดิน โสมที่ขุดนำมาใช้ได้นั้นจะมีอายุตั้งแต่ 3–6 ปี ซึ่งโสมอายุ 6 ปีจะเป็นโสมที่ถือว่ามีตัวยาสำคัญมากที่สุด โดยโสมแบ่งได้ 2 ชนิด คือ
* โสมขาว คือโสมสดที่ขุดขึ้นมาจากดิน ล้างทำความสะอาด สามารถนำไปใช้ได้ทันที อาจนำไปตากแห้งให้น้ำระเหยออกไปเพื่อให้เก็บรักษาไว้ใช้ได้นานขึ้น ใช้เป็นส่วนผสมของยาจีนและทำอาหารได้
* โสมแดง คือโสมขาวที่นำไปผ่านวิธีการอบ เพื่อให้มีสรรพคุณทางยามากขึ้น ลักษณะของรากจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอมแดง และมีความชื้นเล็กน้อย โสมแดงนี้ถือว่ามีคุณค่าทางยามากที่สุดและราคาแพง
ส่วนโสมในปัจจุบันที่ใช้กันโดยทั่วไปนั้น จะเป็นผลิตภัณฑ์แปรรูปที่ได้จากการนำโสมแดงและโสมขาวมาทำ เช่น โสมสกัด โสมเม็ด
ั้น จะเป็นผลิตภัณฑ์แปรรูปที่ได้จากการนำโสมแดงและโสมขาวมาทำ เช่น โสมสกัด โสมเม็ด โสมผง หรือใช้เป็นส่วนผสมของเครื่องสำอาง
การจำแนก
คำว่า Panax มีรากศัพท์มาจากภาษากรีกแปลว่า "รักษาได้สารพัดโรค"

* Panax ginseng C.A. Mey. – โสมจีน
* Panax japonicus (T. Nees) C.A. Mey. – โสมญี่ปุ่น
* Panax pseudoginseng Wall. – ซานชี, เถียนซี
* Panax quinquefolius L. – โสมอเมริกา
* Panax trifolius L. – โสมแคระ 
* Panax vietnamensis Ha & Grushv. – โสมเวียดนาม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
วิศวกรรมอาหาร
ในประเทศเยอรมนี]]
วิศวกรรมอาหาร ( ) เป็นแขนงหนึ่งของวิศวกรรมเครื่องกล ซึ่งเป็นสาขาที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบเครื่องจักรในกระบวนการผลิตอาหาร โดยใช้หลักการทางวิศวกรรมเครื่องกลมาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมกับกระบวนการแปรรูปอาหาร และคุณสมบัติเฉพาะของอาหารประเภทนั้น ๆ
เนื้อหาใจความหลักของสาขาวิชานี้ได้แก่
* การออกแบบเครื่องจักรในกระบวนการผลิตอาหาร เช่น เครื่องฆ่าเชื้อด้วยความร้อน, เครื่องทอด เป็นต้น
* พื้นฐานทางวิศวกรรม เช่น กลศาสตร์ของแข็ง, สถิตศาสตร์วิศวกรรม, Power Plant, การทำความเย็น, ทฤษฎีเครื่องจักรกล, กลศาสตร์ของไหล, อุณหพลศาสตร์ และ การออกแบบชิ้นส่วนเครื่องจักรกล เป็นต้น
* หน่วยปฏิบัติการวิศวกรรมอาหาร (Unit Operation Of Food Engineering)
* เครื่อ
ต้น
* หน่วยปฏิบัติการวิศวกรรมอาหาร (Unit Operation Of Food Engineering)
* เครื่องมือแปรรูปในอุตสาหกรรมอาหาร
เนื้อหาใจความเสริมของสาขาวิชานี้ได้แก่
* เทคโนโลยีชีวภาพในการผลิตอาหาร
* การออกแบบโรงงานอาหาร
* การออกแบบบรรจุภัณฑ์อาหาร
* การควบคุมคุณภาพในการผลิตอาหาร
* ความปลอดภัยของอาหารในขั้นตอนการผลิต
* การออกแบบกระบวนการทางจุลชีววิทยาและทางเคมีในการตรวจสอบอาหาร
วิศวกรรมอาหารมีความเกี่ยวข้องทั้งโดยตรงและโดยอ้อมกับสาขาวิชาที่เกี่ยวกับการผลิตอาหาร เช่น
* โภชนาการ
* วิทยาศาสตร์การเกษตร
* การประมง
* การปรับปรุงพันธุ์พืช
พระเจ้าทันใจ
พระเจ้าทันใจ หมายถึงพระพุทธรูปที่สามารถสร้างเสร็จภายใน 1 วัน พุทธศาสนิกชนจึงเชื่อว่ามีพระพุทธานุภาพ ที่จะสามารถบันดาลให้เกิดโชคลาภ และความสมปรารถนาได้ทันอกทันใจเมื่ออธิษฐานขอพร

]]

วัดพระเจ้าทันใจ
วัดพระเจ้าทันใจ เป็นวัดสำคัญทางภาคเหนือ นิยมสร้างพระพุทธรูปที่เรียกว่า “พระเจ้าทันใจ” ซึ่งหมายถึง พระพุทธรูปที่ใช้เวลาสร้างได้สำเร็จภายใน 1 วัน กล่าวคือ จะเริ่มพิธีตั้งแต่หลังหกทุ่มเป็นต้นไป จนสามารถสร้างองค์พระได้สำเร็จก่อนพระอาทิตย์ตกดิน (ก่อนเวลา 18.00 น.) ของวันถัดไป ถ้าสร้างไม่เสร็จถือเป็นพระพุทธรูปธรรมดาทั่วไป และสามารถทำพิธีพุทธาภิเษกได้ในเย็นอีกวันหนึ่ง ทั้งนี้เนื่องจากการสร้างพระพุทธรูปนั้น มักจะมีขั้นตอน และพิธีกรรมที่ละเอียดซับซ้อน การสร้างพระพุทธรูป และสามารถทำพิธีพุทธาภิเษกได้สำเร็จภายใน 1 วัน จึงถือว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์ จึงเชื่อกันว่าเป็นเพราะพระพุทธานุภาพ และอานุภาพแห่งเทพยดาที่บันดาลให้พิธีกรรมสำเร็จโดยปราศจากอุปสรรค ดังนั้นพ
ธานุภาพ และอานุภาพแห่งเทพยดาที่บันดาลให้พิธีกรรมสำเร็จโดยปราศจากอุปสรรค ดังนั้นพุทธศาสนิกชนจึงถือว่าพระเจ้าทันใจเป็นพระพุทธรูปที่จะบันดาลความสำเร็จให้แก่ผู้อธิษฐานขอพรได้อย่างทันอกทันใจ
การสร้างพระเจ้าทันใจนั้น มีลักษณะที่แปลกกว่าการสร้างพระพุทธรูปอื่น ๆ กล่าวคือจะมีการบรรจุหัวใจพระเจ้า คล้ายกับหัวใจของมนุษย์ ตลอดจนการบรรจุวัตถุมงคลสิ่งของมีค่าไว้ในองค์พระพุทธรูปด้วย และในช่วงระยะเวลาที่กำลังปั้น จะต้องมีการเจริญพระพุทธมนต์ของพระสงฆ์ตลอดทั้งคืนจนสว่างด้วย

โดยทั่วไปพระเจ้าทันใจนิยมสร้างเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย แต่วัดที่มีการสร้างพระเจ้าทันใจที่มีพระพุทธลักษณะต่างจากที่อื่นคือ วัดพระบรมธาตุหริภุญไชย ที่องค์พระเจ้าทันใจมีลักษณะเป็นพระพุทธรูปประทับยืน พระหัตถ์ทั้งสองวางซ้อนกันอยู่เบื้องหน้า
เทคโนโลยีอาหาร
เทคโนโลยีทางอาหาร ( ) เป็นสาขาวิชาที่ประยุกต์มาจากวิศวกรรมเคมี ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา ชีวเคมี จุลชีววิทยามีเนื้อหาเกี่ยวกับการถนอมอาหาร การแปรรูปอาหาร บรรจุภัณฑ์ การจัดจำหน่ายอาหาร และหลักโภชนาการของอาหาร

นักเทคโนโลยีทางอาหาร ศึกษาลักษณะทางกายภาพ ทางจุลชีววิทยา และทางเคมีของอาหาร เพื่อวิจัย ออกแบบ และควบคุม กระบวนการผลิตและการควบคุมคุณภาพผลิตภัณฑ์อาหาร ให้มีคุณภาพเหมาะสมในการบริโภค ตามหลัก HACCP และ GMP

ประวัติศาสตร์ยุคแรกเริ่มของเทคโนโลยีอาหาร

หลุยส์ พาสเตอร์ ได้ศึกษาวิจัยการเน่าเสียของไวน์ และได้ค้นพบวิธีป้องกันการเน่าเสียในปี 1864 (พ.ศ. 2407) ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของเทคโนโลยีอาหารที่มีพื้นฐานมาจากวิทยาศาสตร์
ลิสบอน
ลิสบอน ( ) หรือ ลิชบัว ( , ) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศโปรตุเกส ตัวเมืองลิสบอนมีประชากร 564,657 คน ถ้ารวมเขตที่อยู่อาศัยโดยรอบด้วยจะมีประชากรประมาณ 2,760,723 คน (ข้อมูลปี 2005)

ลิสบอนตั้งอยู่ทิศตะวันตกของประเทศ ริมชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของคาบสมุทรไอบีเรีย การที่ลิสบอนตั้งอยู่ทางใต้ของทวีปยุโรปและติดกับมหาสมุทร จึงได้รับอิทธิพลจากกระแสน้ำกัลฟ์สตรีม ทำให้ลิสบอนเป็นเมืองหลวงที่มีภูมิอากาศอบอุ่นที่สุดในยุโรป
ประวัติศาสตร์
ลิสบอนมีประวัติศาสตร์มาตั้งแต่ช่วงหนึ่งสหัสวรรษก่อนคริสตกาล เคยอยู่ใต้ปกครองของกรีกโบราณและโรมัน ลิสบอนได้รับอิทธิพลจากศาสนาคริสต์เช่นเดียวกับเมืองที่อยู่ใต้ปกครองของโรมัน แต่เมื่อ ค.ศ. 711 ลิสบอนถูกครอบครองโดยเผ่ามัวร์ ซึ่งอาศัยอยู่ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกา และนับถือศาสนาอิสลาม ในช่วงนั้นชาวลิสบอนใช้ภาษาอาหรับเป็นภาษาราชการ
ค.ศ. 1147 ลิสบอนกลับมาอยู่ภายใต้ศาสนาคริสต์อีกครั้ง โดยกลุ่มนักรบจากประเทศใกล้เคียง เช่น ฝรั่งเศส เยอรมัน อังกฤษ และโปรตุเกส ภายใต้การนำของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แห่งโปรตุเกส ได้ยึดลิสบอนกลับคืนได้ ลิสบอนเปลี่ยนมาใช้ภาษาโปรตุเกส และชาวมุสลิมส่วนมากเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ ลิสบอนกลายเป็นเมืองหลวงของโปรตุเกสเมื่อ ค.ศ. 1255

ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของจักรวรรดิโปรตุเกส ลิสบอนเป็นศูนย์กลางของยุโรปในการเดินทางไปยังตะวันออกไกล ลิสบอนมาเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ใน ค.ศ. 1755 ซึ่งมีผู้เสียชีวิตประมาณ 60,000-90,000 คน
ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ลิสบอนถูกรุกรานโดยกองทัพของนโปเลียน โบนาปาร์ต ทำให้สิ่งก่อสร้างเสียหายเป็นจำนวนมาก ใน ค.ศ. 1910 ลิสบอนเป็นศูนย์กลางของการเปลี่ยนแปลงการปกครอง โปรตุเกสเปลี่ยนจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบสาธารณรัฐ สำหรับช่วงสงครามโลกครั้งที่สองนั้น โปรตุเกสวางตัวเป็นกลาง ทำให้ลิสบอนกลายเป็นเมืองท่าสำคัญของยุโรปฝั่งแอตแลนติก

กีฬา
 ของสโมสรไบฟีกา ซึ่งเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดของประเทศโปรตุเกส]]
 ของสโมสรสปอร์ติงลิสบอน]]
ลิสบอนมีประเพณีการเล่นกีฬามายาวนาน เมืองแห่งนี้ยังได้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาหลายนัด ซึ่งรวมถึงการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 รอบสุดท้าย และได้เป็นเจ้าภาพรอบสุดท้ายของกรีฑาในร่มชิงแชมป์โลก 2001 และฟันดาบสากลชิงแชมป์ยุโรป ใน ค.ศ. 1983 และ 1992 ตลอดจนแฮนด์บอลชิงแชมป์โลก 2003 และยูโดชิงแชมป์ยุโรป 2008 ตั้งแต่ ค.ศ. 2006 ถึง 2008 กรุงลิสบอนยังเป็นจุดเริ่มต้นการแข่งขันดาการ์แรลลี และเมืองแห่งนี้ จะเป็นเจ้าภาพยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2014

อ้างอิง