SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
เกาะอัลคาทราซ
เกาะอัลคาทราซ (บางครั้งเรียกว่า อัลคาทราซ หรือ เดอะร็อค) เป็นเกาะเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่กลางอ่าวซานฟรานซิสโก ในแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เกาะนี้เคยเป็นสถานที่ตั้งประภาคาร ป้อมปราการของกองทัพ และยังเป็นคุกทหารจนถึงปี 1963 หลังจากนั้น เกาะอัลคาทราซก็กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยว

ปัจจุบันนี้ เกาะอัลคาทราซเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์จากการอนุมัติโดยหน่วยงานอุทยาน แห่งชาติ ที่เป็นส่วนหนึ่งของ "Golden Gate National Recreation Area" และเปิดเป็นสถานที่ท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวสามารถไปเยี่ยมชมโดยเรือเฟอร์รี่จากท่าเรือ 33 ใกล้กับ ฟิชเชอร์แมนวาร์ฟ (Fisherman's Wharf) ในซานฟรานซิสโก นอกจากนี้เกาะแห่งนี้ยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติในปี 1986
ชื่อของเกาะได้รับการตั้งขึ้นเมื่อปี 1775 เมื่อนักสำรวจชาวสเปน ฮวน มานูเอล เดอ อยาลา ทำการสำรวจอ่าวซานฟานซิสโก และตั้งชื่อตามขนาดของเกาะว่า ลา อิสลา เดอ ลอส อัลคาทราซ ซึ่งแปลว่า "เกาะแห่งนกกระทุง" เกาะแห่งนี้ไม่เหมาะที่จะอยู่อาศัย เนื่องจากกระแสน้ำทะเล พืชผักที่มีปริมาณน้อยมาก และพื้นดินที่แห้งแล้ง
เนื่องจากเกาะแห่งนี้ตั้งอยู่โดดเดี่ยวกลางอ่าวตามธรรมชาติ ล้อมรอบด้วยน้ำที่มีอุณหภูมิเยือกแข็งและคลื่นลมแรง เกาะอัลคาทราซ จึงได้รับการพิจารณาให้ใช้เป็นที่คุมขังนักโทษ ในปี 1861 เกาะนี้ได้เป็นที่รองรับนักโทษจากสงครามกลางเมืองจากรัฐต่าง ๆ และผลพวงจากสงครามสเปน-อเมริกัน ในปี 1898 ทำให้จำนวนนักโทษเพิ่มขึ้นจาก 26 คน เป็น 450 คน จากนั้นในปี 1906 ได้เกิดแผ่นดินไหวในซานฟานซิสโก (ที่ทำลายเมืองนี้อย่างรุนแรง) บรรดานักโทษจึงถูกย้ายไปบนเกาะเพื่อความปลอดภัย ในปี 1912 มีการก่อสร้างคุกขนาดใหญ่ที่ใจกลางเกาะ และในปลายทศวรรษ 1920 อาคารสามชั้นนี้ก็เสร็จสมบูรณ์
กองทัพสหรัฐใช้เกาะอัลคาทราซมามากว่า 80 ปี คือจากปี 1850 จนถึงปี 1933 จากนั้นเกาะนี้ได้ย้ายไปอยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงยุติธรรมเพื่อใช้เป็นที่คุมขังนักโทษ รัฐบาลได้ใช้เป็นสถานที่ดัดสันดานที่มีระบบรักษาความปลอดภัยสูงสุด ปราศจากสิทธิพิเศษใด ๆ เพื่อจัดการกับบรรดานักโทษ และแสดงถึงประสิทธิภาพทางกฎหมายที่รัฐบาลต้องการลดคดีอาชญากรรมที่มีมากมาย ในช่วงปี 1920 และปี 1930
เกาะอัลคาทราซ ไม่ใช่ "เกาะแห่งความชั่วร้ายของอเมริกา" อย่างที่ปรากฏในหนังสือและภาพยนตร์ต่าง ๆ จำนวนนักโทษโดยเฉลี่ยประมาณคือ 260-275 คน (จำนวนนักโทษนี้ยังไม่ถึงปริมาณที่รองรับได้สูงสุด 336 คน ซึ่งนับได้ว่าจำนวนนักโทษของเกาะมีสัดส่วนน้อยกว่า 1% ของจำนวนนักโทษทั่วประเทศ) มีนักโทษมากมายถูกพิพากษาไว้ชีวิต และมีสภาพความเป็นอยู่ที่ดีกว่านักโทษที่อื่น (ยกตัวอย่างเช่น นักโทษหนึ่งคนต่อหนึ่งห้องขัง) ซึ่งมีนักโทษหลายคนขอย้ายไปอยู่ที่เกาะอัลคาทราซ

เกาะดังกล่าวถูกนำไปใช้เป็นสถานที่หลักในการดำเนินเนื้อเรื่องภาพยนตร์ชุด เรซิเดนต์อีวิล (ภาพยนตร์ชุด) Resident Evil: Death Island ผีชีวะ เชื้อคลั่งเกาะหายนะ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* คุกอัลคาทราส 
*
เขาตะเกียบ
]]

เขาตะเกียบ เป็นเขาหินปูน ที่ตั้งยื่นออกไปในทะเล โดยเป็นสถานที่ชมวิวที่สามารถมองเห็นชายหาดหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จากโค้งหาดของ หาดตะเกียบ
สถานที่ตั้ง
เขาตะเกียบ อยู่ห่างจากตัวอำเภอหัวหินไปทางทิศใต้ประมาณ 14 กิโลเมตร มีทางแยกซ้ายมือจากถนนเพชรเกษมที่กิโลเมตร 221 เข้าไปประมาณ 500 เมตร โดยมีชุมชนเขาตะเกียบอยู่ก่อนถึงทางขึ้นเขา
เขาตะเกียบเป็นเขาที่ยื่นออกไปในทะเลมีโขดหินสวยงาม โดยมีวัดเขาตะเกียบตั้งอยู่บนเขา ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางห้ามญาติขนาดใหญ่ที่หันหน้าออกสู่ทะเล บนยอดเขามีทางเดินขึ้นไปสามารถชมทิวทัศน์ของท้องทะเลและตัวเมืองหัวหินได้อย่างชัดเจน ชายหาดเขาตะเกียบมีความยาวประมาณ 1.5 กิโลเมตร มีความลาดชันน้อย ทรายขาวละเอียด บริเวณชายหาดมีร้านอาหาร โรงแรม ที่พักและร้านจำหน่ายสินค้าจากชาวประมงและของทะเลแห้ง
การเดินทาง
สามารถขึ้นรถที่ตลาดฉัตรไชยหรือรถสองแถว ที่ติดป้าย ตะเกียบ-ตลาด หรือ ตุ๊กตุ๊ก ทั่วไป โดยจะบริการวิ่งระหว่างหัวหิน-เขาไกรลาส-เขาตะเกียบ หรือเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัวได้

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
หอพระคัมภีร์ (เยรูซาเลม)
หอพระคัมภีร์ ( Heikhal HaSefer) เป็นปีกหนึ่งของพิพิธภัณฑ์อิสราเอลที่ใกล้กับบริเวณเมืองเยรูซาเลมฝั่งตะวันตก สถานที่แห่งนี้ได้เก็บรักษาม้วนหนังสือเดดซี ซึ่งได้ถูกค้นพบระหว่างปี 1947-1956 ในถ้ำ 11 แห่งในเมืองคุมรานทางตะวันตกเฉียงเหนือของทะเลสาบเดดซี
อาคารถูกวางแผนระยะเวลาการสร้าง 7 ปีซึ่งได้เริ่มต้นสร้างในปี 1965 โดยได้รับเงินสนับสนุนจากครอบครัวของเดวิด ซามูเอล ก็อทเท็สแมน ผู้อพยพชาวฮังการี ซึ่งได้ซื้อม้วนหนังสือแห่งทะเลสาบเดดซีให้เป็นของขวัญแก่ประเทศอิสราเอล หนึ่งในบรรดาสถาปนิก ฟิลลิป บาร์ตอสได้แต่งงานกับเซเลสเท รูธ ก็อทเท็สแมน ซึ่งเป็นลูกสาวของก็อทเท็สแมน ยังมีเกเซอร์ เฮลเลอร์ สถาปนิกที่ได้ออกแบบอาคารสำคัญหลายหลังในประเทศอิสราเอล เขาได้แต่งงานกับอลิส แฮมเมอร์ ซึ่งพี่สาวของเธอเป็นหัวหน้าธนาคารแห่งอิสราเอล เธอยังเป็นลูกสาวของหัวหน้ารับบี ของเมืองบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี
แรกเริ่มสถาปนิกชาวอิสราเอลได้คัดค้านอย่างหนักต่อการที่มีสถาปนิกที่ไม่ใช่ชาวอิสราเอลเข้ามาร่วมออกแบบ และเฟรเดอริก จอห์น คีเอสเลอร์ ยังไม่สำเร็จการศึกษาสถาปนิกในเวียนนา ประเทศออสเตรีย และเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี (ทั้งที่ได้จบการศึกษา ณ นิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา) และยังไม่เคยออกแบบอาคารใดๆเลย อย่างไรก็ตามก็อทเท็สแมน ก็ได้จ้างเขาในต้นปี 1965
อาคารได้สร้างเป็นโดมสีขาว ครอบคลุมพื้นที่ 2 ใน 3 ของอาคารที่อยู่ใต้ดิน ซึ่งได้สะท้อนกับสระน้ำที่อยู่บริเวณรอบข้าง ข้ามจากโดมสีขาวก็จะพบกำแพงสีดำที่ทำด้วยหินบะซอลต์ สีและรูปร่างของโดมได้แนวคิดมาจากจินตนาการในม้วนหนังสือที่กล่าวกับสงครามระหว่างบุตรแห่งแสงสว่างกับบุตรแห่งความมืด โดยโดมสีขาวแสดงถึงบุตรแห่งแสงสว่าง และกำแพงสีดำแสดงถึงบุตรแห่งความมืด
เนื่องจากความเบาะบางของม้วนหนังสือทำให้เป็นไปไม่ได้ที่จะสามารถจัดแสดงได้ตลอดเวลา โดยม้วนหนังสือจะถูกจัดแสดงประมาณ 3-6 เดือน หลังจากนั้นจะนำไปเก็บในโรงเก็บพิเศษที่ป้องกันม้วนหนังสือเป็นอย่างดีจากแสง พิพิธภัณฑ์ยังได้จัดแสดงเอกสารต้นฉบับโบราณรวมถึงอเลปโป โคเด็กซ์ซึ่งเป็นสำเนาการเขียนพระคัมภีร์ในภาษาฮีบรู โดมที่มีลักษณะโดดเด่นได้ถูกใช้เป็นฉากในการถ่ายทำภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์หลายๆ เรื่อง
อ้างอิง
* Anon., "Endless Cave in Jerusalem" , ไทม์ ฉบับวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2508
* Meir Ronen, "Keepers of the Scrolls," เยรูซาเล็มโพสต์ ฉบับวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2540
* Lelke, Roland, "Der endlose Raum in Frederick Kieslers Schrein des Buches," ("ที่ว่างที่ไม่สิ้นสุดในอาคารแห่งหนังสือของเฟรเดอริก คีเอสเลอร์") (หนังสือ, หน้าที่ 187) Shaker Verlag, Aachen, (พ.ศ. 2542) (ภาษาเยอรมนี)

แหล่งข้อมูลอื่น
* อาคารแห่งหนังสือ พิพิธภัณฑ์อิสราเอล กรุงเยรูซาเล็ม
* พิพิธภัณฑ์อิสราเอล กรุงเยรูซาเล็ม
ไข่น้ำ
ไข่น้ำ หรือ แกงจืดไข่น้ำ เป็นเมนูง่ายๆ ที่สามารถทำทานได้ภายในครัวเรือน เครื่องปรุงและส่วนผสมใช้ไม่เยอะ เป็นเมนูที่ เด็กๆ ชอบรับประทาน เคล็ดลับของอาหารจานนี้คือ เมื่อทอดไข่เสร็จแล้ว ก่อนนำไปใส่ในซุป ควรทิ้งไว้ให้สะเด็ด น้ำมัน หรือใช้กระดาษซับน้ำมันช่วยด้วยก็จะดี เพื่อไม่ให้แกงจืดมันเกินเพราะน้ำมันจากไข่ทอดที่ใส่ลงไป และ ที่ขาดไม่ได้คือต้องโรยกระเทียมเจียวก่อนเสริฟทุกครั้ง ซึ่งจะช่วยทำให้รสชาติน้ำซุปหอม และกลมกล่อมมากขึ้น

อ้างอิง
วัดพรหมรังษี
วัดพรหมรังษี อาจหมายถึง

* วัดพรหมรังษี แขวงสีกัน กรุงเทพมหานคร
* วัดพรหมรังษี แขวงแสมดำ กรุงเทพมหานคร
* วัดพรหมรังษี อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
* วัดพรหมรังษี อำเภอประจันตคาม จังหวัดปราจีนบุรี
* วัดพรหมรังษี อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี
วัดเพลง
วัดเพลง อาจหมายถึง

* วัดเพลง เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร
* วัดเพลง เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
* วัดเพลง (กลางสวน) เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร
* วัดเพลง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
* วัดเพลงวิปัสสนา เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
* วัดเพลง จังหวัดราชบุรี
* อำเภอวัดเพลง จังหวัดราชบุรี
โรดส์
โรดส์ ( ; , Ródos, IPA:ˈro̞ðo̞s; ; ออตโตมันตุรกี: ردوس Rodos; ลาดิโน: Rodi หรือ Rodes) เป็นเกาะของประเทศกรีซที่ตั้งอยู่ราว 18 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของตุรกีทางตะวันออกของทะเลอีเจียน โรดส์เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะโดเดคานีส (Dodecanese) ทั้งทางเนื้อที่และทางจำนวนประชากร โดยมีประชากร 117,007 คน (ค.ศ. 2001) โดย 53,709 พำนักอาศัยอยู่ในเมืองโรดส์ที่เป็นเมืองหลวงของเกาะ

โรดส์มีความสำคัญในประวัติศาสตร์เพราะเป็นที่ตั้งของเทวรูปเฮลิออส (Colossus of Rhodes) ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ตัวเมืองจากยุคกลางได้รับการสถาปนาให้เป็นมรดกโลก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
สมเด็จพระเจ้าปัฟโลสแห่งกรีซ
สมเด็จพระเจ้าปัฟโลส ( , Pávlos; 14 ธันวาคม ค.ศ. 1901 – 6 มีนาคม ค.ศ. 1964) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรีซ ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1947 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1964

สมเด็จพระเจ้าปัฟโลสเป็นพระญาติชั้นที่ 1 ในเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ และพระราชอัยกาในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน

พระราชประวัติเบื้องต้น

พระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1901 ณ กรุงเอเธนส์, ราชอาณาจักรเฮเลนิก พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ใน พระเจ้ากอนสตันดีโนสที่ 1 กับ เจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย พระองค์ทรงเป็นผู้สืบสายเลือดโดยตรงลำดับที่ 5 ของราชวงศ์อิมพีเรียลกรีก (จักรวรรดิไบแซนไทน์) พระองค์ทรงเข้ารับการฝึกในราชนาวีกรีซ
โดยระหว่างปี ค.ศ. 1917 ถึง ค.ศ. 1920 พระองค์ต้องทรงออกนอกประเทศและลี้ภัยอยู่ในต่างแดนกับพระราชบิดา ครั้งที่สองระหว่าง ค.ศ. 1923 ถึง ค.ศ. 1935 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 1941 ถึง ค.ศ. 1946 ครั้งนี้กับพระเชษฐา สมเด็จพระราชาธิบดีเยออร์ยีโอสที่ 2 ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ที่กรีซอยู่ภายใต้การควบคุมของนาซีเยอรมัน พระองค์ร่วมกับรัฐบาลผลัดถิ่นกรีซทั้งในลอนดอนและไคโร กระจายเสียงผ่านวิทยุไปยังชาวกรีกในกรีซ พระองค์เสด็จนิวัติกลับประเทศกรีซเมื่อปี ค.ศ. 1946 ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อปี ค.ศ. 1947 ซึ่งต่อจากสมเด็จพระราชาธิบดีเยออร์ยีโอสที่ 2 พระเชษฐาที่เสด็จสวรรคตในระหว่างสงครามกลางเมือง
การอภิเษกสมรสและพระราชบุตร
ในวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1938 พระองค์อภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงฟรีเดอรีเคอแห่งฮันโนเฟอร์ พระญาติองค์แรกเคยถูกถอดออกจากฟรีดริชที่ 3 จักรพรรดิเยอรมัน และ วิกตอเรีย เจ้าหญิงพระราชกุมารี และพระญาติชั้นที่สองผ่านทางคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ณ กรุงเอเธนส์ และมีโอรสธิดาด้วยกันสามพระองค์ดังนี้
* โซเฟีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน (พระราชสมภพ: ค.ศ. 1938)
* กอนสตันดีโนสที่ 2 พระมหากษัตริย์เฮเลนส์ (พระราชสมภพ: ค.ศ. 1940)
* ไอรีน (ประสูติ: ค.ศ. 1942)

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
* เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์ (ร.ม.ภ.) (ประเทศไทย)

อ้างอิง
ซูเกร
ซูเกร ( ) เป็นเมืองหลวงของประเทศโบลิเวีย มีประชากร (ใน ค.ศ. 2006) ทั้งหมด 247,300 คน อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 2,750 เมตรหรือ 9,022 ฟุต เมืองนี้ยังได้รับการจดทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 1990 อีกด้วย

ซูเกรเป็นเมืองที่ได้ฉายาว่า "นครสี่นาม" เนื่องจากมีชื่อมาแล้วสี่ชื่อ โดยแรกเริ่มใช้ชื่อว่า "ลาปลาตา" (La Plata) และเปลี่ยนเป็น "ชาร์กัส" (Charcas) และเปลี่ยนเป็น "ชูกิซากา" (Chuquisaca) และเปลี่ยนเป็น "ซูเกร" ใน ค.ศ. 1839 ดังในปัจจุบัน เพื่อเป็นเกียรติแก่ประธานาธิบดีคนแรกของโบลิเวีย คือ อันโตนิโอ โฆเซ เด ซูเกร

อ้างอิง
ดัชชีนอร์ม็องดี
ดัชชีนอร์ม็องดี ( ) มีที่มามาจากการรุกรานของชนหลายชาติที่รวมทั้งชนเดนส์, ไฮเบอร์โน-นอร์ส, ไวกิงจากออร์กนีย์ และแองโกล-เดนส์ (จากบริเวณเดนลอว์) ในฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ประมุขที่อาจจะเป็นอาณาจักรเคานต์ก่อตั้งขึ้นโดยสนธิสัญญาแซ็ง-แกลร์-ซูว์แร็ปต์ ในปี ค.ศ. 911 เมื่อพระเจ้าชาร์ลผู้เรียบง่าย ทรงยอมพระราชทานตำแหน่งให้แก่รอลโลผู้นำของไวกิงที่รู้จักกันในชื่อว่า “นอร์สเม็น” (Northmen) (หรือในภาษาละตินว่า “Normanni”)
เดิมดัชชีนอร์ม็องดีครอบคลุมบริเวณนอยส์เตรีย (Neustria) และบางส่วนของดินแดนเบรอตาญทางฝั่งทะเลทางตอนเหนือ และส่วนในของฝรั่งเศส ที่ในปัจจุบันแบ่งเป็นแผ่นดินฝรั่งเศสและหมู่เกาะแชนเนลที่ขึ้นกับสหราชอาณาจักร สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรทรงเป็นดยุคแห่งนอร์ม็องดีองค์ปัจจุบัน

เมื่อชนนอร์สมาตั้งถิ่นฐานในนอร์ม็องดี ก็ยอมรับภาษาแกลโล-โรมานซ์ของผู้ตั้งถิ่นฐานอยู่แต่เดิม — เช่นเดียวกับการที่ผู้ปกครองนอร์มันในอังกฤษมายอมรับภาษาของผู้ที่ถูกปกครอง ในนอร์ม็องดีภาษาวิวัฒนาการมาเป็นภาษานอร์มัน ในอังกฤษวิวัฒนาการเป็นภาษาแองโกล-นอร์มัน และวรรณกรรมของดัชชีนอร์ม็องดีและอังกฤษในอาณาบริเวณการปกครองของนอร์มันเรียกกันว่าวรรณกรรมแองโกล-นอร์มัน.
นิวเซียม
นิวเซียม ( ) เป็นพิพิธภัณฑสถานแสดงผลงานที่เกี่ยวข้องกับกับข่าว และหนังสือพิมพ์ ตัวพิพิธภัณฑสถานตั้งอยู่บนถนนเพนซิลเวเนีย ในวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา เป็นลักษณะอาคารสูง 7 ชั้น พื้นที่ 250,000 ตารางฟุต และประกอบด้วยแกลเลอรี 14 ห้อง

นิวเซียมเดิมนั้นตั้งอยู่ในอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย ที่เริ่มเปิดให้บริการเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2540 หลังจากการเสนอแนะการย้ายพิพิธภัณฑ์มาอยู่ในวอชิงตัน ดี.ซี. พิพิธภัณฑ์เดิมในอาร์ลิงตันได้ปิดตัวลงวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2545 และต่อมาวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2551 พิพิธภัณฑ์นิวเซียมในวอชิงตัน ดี.ซี. ได้เปิดให้บริการ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์พิพิธภัณฑ์สถานนิวเซียม
มาริบอร์
มาริบอร์ ( ) เป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 2 ของประเทศสโลวีเนีย รองจากกรุงลูบลิยานาซึ่งเป็นเมืองหลวง โดยมีประชากรประมาณ 133,000 คน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำดราวา เป็นเมืองใหญ่ที่สุดของภูมิภาคโลเวอร์สตีเรียของประเทศ มีท่าอากาศยานนานาชาติมาริบอร์เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ และมีเมืองกราซ ประเทศออสเตรียเป็นเมืองขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้ที่สุด ห่างออกไปประมาณ 60 กิโลเมตร โดยสัญลักษณ์ของเมืองเป็นรูปนกพิราบกำลังบินบนปราสาทสีขาวซึ่งมีหอคอย 2 หอ
มาริบอร์ร่วมสมัย
สถานที่ท่องเที่ยวในเมืองที่นักท่องเที่ยวเยี่ยมชนเช่นวิหารกอทิกที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 รวมถึงศาลากลางเมืองที่สร้างเป็นแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาหรือสถาปัตยกรรมเรอเนซองซ์ ซึ่งสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมืองนี้ยังมีมหาวิทยาลัยมาริบอร์ ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2504 ยังเป็นแหล่งองุ่นที่เก่าแก่แห่งหนึ่งของโลก รวมถึงเป็นถิ่นของสโมสรฟุตบอลมาริบอร์ ที่มีชื่อเสียงมากในประเทศสโลวีเนีย และในทุก ๆ เดือนมกราคมของทุกปี จะมีการแข่งขันสกีรายการมาริบอร์สโกพอฮอร์ย เพื่อชิงถ้วยแอลไพน์สกีอิงเวิลด์คัพ หรือถ้วยหมาป่าทองคำ โดยจัดบริเวณชานเมือง บนเทือกเขาโปฮอร์เจล ในเดือนมิถุนายนจะมีการจัดเทศกาลเลนท์สองสัปดาห์ โดยจะมีการแสดงดนตรีและละครมากมาย
มาริบอร์ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองแอลไพน์ในปี พ.ศ. 2543 ยังได่รับการคัดเลือกเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป ในปีพ.ศ. 2555 และมาริบอร์ยังเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว ในปีพ.ศ. 2556

เมืองพี่น้อง
* กราทซ์, ประเทศออสเตรีย
* กรีนิช, อังกฤษ, สหราชอาณาจักร
* คราลเยโว, ประเทศเซอร์เบีย
* มาร์บูร์ก, ประเทศเยอรมนี
* ออซิเยก, ประเทศโครเอเชีย
* เปตองช์, ประเทศลักเซมเบิร์ก
* พิวโบล, รัฐโคโลราโด, สหรัฐอเมริกา 
* เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก, ประเทศรัสเซีย
* โซมบอตเฮย์, ประเทศฮังการี
* ตูร์, ประเทศฝรั่งเศส
* อูดีเน, ประเทศอิตาลี

อ้างอิง
บาร์เกย์
บาร์เกย์ ( ) คือบาร์เฉพาะที่จัดให้พิเศษ (หรือเน้น) ให้ลูกค้าเกย์ เลสเบี้ยน ไบเซ็กชวลและคนข้ามเพศ (กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ) ที่มีคำว่าเกย์มาใช้ยังครอบคลุมไปถึงกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศและเกย์ บาร์เกย์เป็นศูนย์รวมของสังคมเกย์และเป็นที่ในไม่กี่ที่ที่ชาวรักเพศเดียวกันและกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศจะมาพบปะสังสรรค์กันอย่างเปิดเผย คำอื่นที่อาจหมายถึงบาร์เกย์ ในเช่น คลับเกย์ ผับเกย์ หรือในภาษาอังกฤษอย่าง boy bar, girl bar, queer bar, lesbian bar, และ dyke bar เป็นต้น ซึ่งชื่อขึ้นกับสังคมเฉพาะกลุ่มนั้น ๆ และด้วยการมาถึงของสังคมบริการเครือข่ายสังคมทางอินเทอร์เน็ตและการเปิดกว้างขึ้นในการยอมรับของผู้คนต่อกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลา
งอินเทอร์เน็ตและการเปิดกว้างขึ้นในการยอมรับของผู้คนต่อกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ จึงทำให้บาร์เกย์ในสังคมเกย์มีจำนวนลดลงไป
โคโค บี.แวร์
เจมส์ แวร์ (James Ware) เกิด 20 มิถุนายน ค.ศ. 1957 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันสังกัด WWF ในชื่อ โคโค บี.แวร์ (Koko B. Ware) เจ้าของฉายา Birdman โดยก่อนปล้ำเขาจะเอานกแก้วมาคอว์ชื่อ แฟรงกี้ มาที่เวทีด้วย ปัจจุบันได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2009

แชมป์และรางวัล​
*Badger State Pro Wrestling
**BSPW Heavyweight Championship (1 time)
**BSPW Tag Team Championship (2) - with Juicy Johnny

*Championship Wrestling from Florida
:*NWA United States Tag Team Championship (Florida version) (1 time) - with Norvell Austin
*Continental Wrestling Association
:*AWA Southern Tag Team Championship (7 times) - with Norvell Austin (3), Bobby Eaton (2), Stan Lane (1), and Dutch Mantel (1)
:*NWA Mid-America Heavyweight Championship (6 times)
:*NWA Mid-America Television Championship (1 time)

*International World Class Championship Wrestling
:*IWCCW Heavyweight Championship (1 time)

*International Wrestling Alliance
**IWA Heavyweight Championship (1 time)

*Pro Wrestling Illustrated
:*PWI ranked him #406 of the 500 best singles wrestlers during the "PWI Years" in 2003.

*Real Wrestling Federation
:*RWF Heavyweight Championship (1 time)
*Supreme Championship Wrestling
:*SCW Supreme Championship (1 time)

*United States Wrestling Association
:*USWA Unified World Heavyweight Championship (2 times)
:*USWA World Tag Team Championship (1 time) - with Rex Hargrove

*World Wrestling Entertainment
:*WWE Hall of Fame (2009)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

*WWE Hall of Fame profile
*Memphis Wrestling History
วัดศรีทรายมูล
วัดศรีทรายมูล อาจหมายถึง
* จังหวัดเชียงราย
** วัดศรีทรายมูล ตำบลเจริญเมือง อำเภอพาน
** วัดศรีทรายมูล ตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย
* จังหวัดเชียงใหม่
** วัดศรีทรายมูล ตำบลเชียงดาว อำเภอเชียงดาว
** วัดศรีทรายมูล ตำบลยางคราม อำเภอดอยหล่อ
** วัดศรีทรายมูล ตำบลแม่แฝก อำเภอสันทราย
** วัดศรีทรายมูล ตำบลหนองจ๊อม อำเภอสันทราย
* จังหวัดลำพูน
** วัดศรีทรายมูล ตำบลทาปลาดุก อำเภอแม่ทา
** วัดศรีทรายมูล อำเภอเมือง 
* จังหวัดลำปาง
** วัดศรีทรายมูล อำเภอเสริมงาม
พระราชวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลิน
พระราชวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลิน ( ) หมายถึงกลุ่มวังและสวนภูมิทัศน์ที่ตั้งอยู่ในเมืองพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลินในประเทศเยอรมนีที่ไดัรับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปีค.ศ. 1990 ในฐานะมรดกทางวัฒนธรรม เพราะความมีคุณค่าในความกลมกลืนของภูมิทัศน์ทางประวัติศาสตร์—และเป็นตัวอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ของการออกแบบภูมิทัศน์ภายในบริบทของปรัชญาของความเป็นรัฐของปรัสเซีย

ในมรดกโลกของเยอรมนี กลุ่มวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลินนี้ มีพระราชวัง, วัง, และ อุทยานแห่งเมืองพ็อทซ์ดัมโดยเฉพาะในส่วนของพระราชวังซ็องซูซี เป็นสถาปัตยกรรมเด่นของกลุ่ม

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* มรดกโลก
วัดราษฎร์สโมสร (จังหวัดชลบุรี)
วัดราษฎร์สโมสร ตั้งอยู่เลขที่ 4 หมู่ 11 ตำบลนาป่า อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันชื่อ พระมหาสุชาติ ธมมฺกาโม,ดร. พธ.ด. เป็นผู้อำนวยการ มหาวิทยาลัยสงฆ์ชลบุรี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

วัดราษฎร์สโมสรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2451 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2485

อ้างอิง
วัดราษฎร์สโมสร
วัดราษฎร์สโมสร อาจหมายถึง
* วัดราษฎร์สโมสร อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี
* วัดราษฎร์สโมสร อำเภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาส
* วัดราษฎร์สโมสร อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา
ซานา
ซานา ( ; , , อาหรับแบบเยเมน: ; อาหรับใต้โบราณ: 𐩮𐩬𐩲𐩥 Ṣnʿw) เป็นเมืองใหญ่สุดในประเทศเยเมน และศูนย์กลางของเขตผู้ว่าการซานา และเป็นเมืองหลวงของประเทศเยเมนตามที่กำหนดในรัฐธรรมนูญของเยเมน ถึงแม้ว่าศูนย์กลางด้านการปกครองจะย้ายไปอยู่ที่เมืองเอเดนภายหลังกบฏฮูษีเข้ายึดครอง ประธานาธิบดี Abdrabbuh Mansur Hadi ได้ประกาศให้เอเดนเป็นเมืองหลวงชั่วคราวในเดือนมีนาคม 2015
ซานาเป็นหนึ่งในเมืองที่มีการอยู่อาศัยติดต่อกันยาวนานที่สุดในโลก ตั้งอยู่บนความสูงจากระดับน้ำทะเล จึงเป็นหนึ่งในเมืองหลวงที่ตั้งอยู่สูงที่สุดในโลก และตั้งอยู่ถัดจากเทือกเขาซาราวัต แห่ง Jabal An-Nabi Shu'ayb และ Jabal Tiyal ซึ่งเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในภูมิภาคตะวันออกกลาง ซานามีประชากรประมาณ 3,937,500 คนในปี 2012 จึงเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในเยเมน

เมืองเก่าซานา (Old City of Sanaʽa) เป็นแหล่งมรดกโลก ยูเนสโก ด้วยงานสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ โดยเฉพาะที่เห็นชัดในอาคารสูงหลายชั้น ประดับประดาด้วยลวดลายเรขาคณิต ในเมืองเก่านี้เป็นที่ตั้งของมัสยิดอัลซะเลห์ ซึ่งเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในซานา

อ้างอิง
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับ
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมอาหรับ ( ) อยู่ภายใต้การจัดการขององค์การยูเนสโก ในโครงการเมืองหลวงทางวัฒนธรรม เพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมอาหรับและสร้างความร่วมมือในภูมิภาคอาหรับ
เมืองหลวงทางวัฒนธรรม
{| class="wikitable" 
|-
! ปี!! เมือง !! สมาชิกผู้เข้าร่วม
|-
| 1996
| ไคโร 
| อียิปต์
|-
| 1997
| ตูนิส 
| ตูนิเซีย
|-
| 1998
| ชัรญะฮ์ 
| สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
|-
| 1999
| เบรุต 
| เลบานอน
|-
| 2000
| รียาด 
| ซาอุดีอาระเบีย
|-
| 2001
| คูเวตซิตี 
| คูเวต
|-
| 2002
| อัมมาน 
| จอร์แดน
|-
| 2003
| ราบัต 
| โมร็อกโก
|-
| 2004
| ซานา 
| เยเมน
|-
| 2005
| คาร์ทูม 
| ซูดาน
|-
| 2006
| มัสกัต 
| โอมาน
|-
| 2007
|แอลเจียร์ 
| แอลจีเรีย
|-
| 2008
| ดามัสกัส 
| ซีเรีย
|-
| 2009
| อัลกุดส์ (เยรูซาเลม) 
| รัฐปาเลสไตน์ 
|-
| 2010
| โดฮา 
| กาตาร์
|-
| 2011
| เซิร์ต
| ลิเบีย
|-
| 2012
| มานามา 
| บาห์เรน
|-
| 2013
| แบกแดด 
| อิรัก
|
11
| เซิร์ต
| ลิเบีย
|-
| 2012
| มานามา 
| บาห์เรน
|-
| 2013
| แบกแดด 
| อิรัก
|-
| 2014
| ตริโปลี 
| ลิเบีย
|-
| 2015
| กงส์ต็องตีน
| แอลจีเรีย
|-
| 2016
| สฟักซ์
| ตูนิเซีย
|-
| 2017 || ลักซอร์ || อียิปต์
|-
| 2018 || อุจดา || โมร็อกโก
|-
| 2019 || พอร์ตซูดาน || ซูดาน
|-
| 2020 || เบธเลเฮม || รัฐปาเลสไตน์
|-
| 2021 || อิรบิด || จอร์แดน
|-
| 2022 || คูเวตซิตี || คูเวต
|-
| 2023 || colspan="2" | เลื่อน 
|-
|2024
| ตริโปลี 
|เลบานอน
|}
แผนที่

ดูเพิ่ม
* เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอเมริกา
* เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป

หมายเหตุ
{| style="margin-left:13px; line-height:150%;"
|-
|align="right" valign="top"|i. 
| รางวัลของเยรูซาเลมเป็นของ "ปาเลสไตน์" ตามกฎหมายระหว่างประเทศ เยรูซาเลมตะวันออกและเมืองเก่าถือเป็นเมืองหลวงรัฐปาเลสไตน์ แต่ถูกยึดครองในสงครามหกวันใน ค.ศ. 1967 และจัดเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนที่อิสราเอลครอบครอง ประเทศอิสราเอลยังได้ออกกฎหมายเยรูซาเลมที่ประกาศให้ทั้งเยรูซาเลมตะวันตกและเยรูซาเลมตะวันออกเป็นเมืองหลวงของตน ซึ่งเป็นความเคลื่อนไหวที่ถูกประณามจากคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ
|}

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
*Algiers Arab Capital of Culture 2007 - เว็บไซต์ทางการ
*Damascus Arab Capital of Culture 2008 - เว็บไซต์ทางการ
*Al-Quds Arab Capital of Culture 2009 - เว็บไซต์ทางการ
*East Jerusalem: "Capital of Arab Culture 2009"
*Manama Arab Capital of Culture 2012 - เว็บไซต์ทางการ
ฟีดแบค
ฟีดแบ็ค คือวงดนตรีแนวเทคโน ป๊อปร็อก ช่วงยุคทศวรรษที่ 80 ของค่าย นิธิทัศน์ โดยสมาชิกของวงเป็นนักเรียนมัธยมปลายจาก โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ทั้งหมด 6 คนได้แก่ ธนา ลวสุต, รชฏ ยมาภัย,เดชาพล สังข์ลำไย, เจษฎา ปลั่งมณี, นุสรณ์ พจน์พิพัฒน์ และ สุขสมิทธิ์ ชื่นประสิทธิ์ โดยทางวงได้รับไฟเขียวจากนิธิทัศน์ให้ผลิตผลงานเพลงและได้ ธานี ลวสุต พ่อของ ปอนด์ ธนา ซึ่งทำงานเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับนิธิทัศน์มาควบคุมการผลิตเพลงให้
ผลงานอัลบั้ม
วงฟีดแบค ออกอัลบั้มแรกและอัลบั้มเดียวของวงในปี พ.ศ. 2527 โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า "Feed Back#1" เมื่อวางแผงไปแล้วปรากฏว่าได้รับ การตอบรับที่ดีแต่ทางวงก็มีอันต้องแยกวงกันไปในที่สุดเนื่องจากสมาชิกของวงแต่ละคนต้องสอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัยจึงไม่สามารถมาทำอัลบั้มกันต่อได้โดยในอัลบั้มนี้มีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ ตื่นเถิดชาวไทย,ประกายเสน่หาและสิ่งที่เธอให้

อ้างอิง
แม็กกี้
แม็กกี้ ( , ในหลายประเทศอ่านเป็น ขณะที่บางส่วนอ่านเป็น ) เป็นตราสินค้าของเนสท์เล่ สำหรับผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป ซุป น้ำซุปสำหรับปรุงอาหาร ซุปก้อน ซอสมะเขือเทศ ซอส เครื่องปรุงรส และบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

ในปัจจุบัน แม็กกี้เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายในนิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย ปากีสถาน อินเดีย ไนจีเรีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ และสิงคโปร์ในนามของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแม็กกี้ ส่วนในไทย คำว่า แม็กกี้ จะมีความหมายครอบคลุมถึงซอสปรุงรสสีดำที่นิยมใช้ปรุงรสไข่ดาว
ประวัติ
บริษัทได้รับการก่อตั้งขึ้นในสวิตเซอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1872 เมื่อยูลีอุส มัจจี ได้ครอบครองกังหันลมของพ่อของเขา บริษัทได้กลายเป็นต้นแบบของอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์อาหารอย่างรวดเร็ว โดยมีเป้าหมายเพื่อพัฒนาส่วนผสมในการปรุงอาหารของแม่ครัว และเป็นบริษัทแรกที่ได้นำอาหารที่มีโปรตีนจากถั่วเข้ามาในตลาด ต่อมาได้มีผลิตภัณฑ์ประเภทซุปสำเร็จรูปที่มีพื้นฐานจากอาหารที่ทำจากถั่วออกมาใน ค.ศ. 1886 ต่อมาใน ค.ศ. 1897 มัจจีได้ก่อตั้งบริษัทแม็กกี้ขึ้นในเมืองซิงเงิน เยอรมนี

ใน ค.ศ. 1947 หลังการเปลี่ยนแปลงเจ้าของและโครงสร้างองค์กร บริษัทแม็กกี้ถูกรวมกับบริษัทเนสท์เล่ กลายเป็นบริษัทเนสท์เล่-อาลีเมนตานาซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในชื่อเนสท์เล่

ผลิตภัณฑ์
ไฟล์:Maggiwürze-alt.jpg|ซอสปรุงรสแม็กกี้ (แบบจำลองของขวดในอดีต)
ไฟล์:Maggiwürze-neu.jpg|ขวดซอสแม็กกี้ตั้งแต่ ค.ศ. 2006 เป็นต้นมา
ไฟล์:Brühwürfel-1.jpg|ซุปก้อน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Nestle Global Website
ทริปโตเฟน
ทริปโตเฟน (Tryptophan;ย่อ Trp หรือ W) เป็นหนึ่งใน 9 กรดอะมิโนที่จำเป็นในความต้องการของมนุษย์ มันถูกเข้ารหัสในรหัสทางพันธุกรรมพื้นฐานเป็นโคดอน UGG เพียงแค่ L-สเตอริโอไอโซเมอร์ของทริปโตเฟนเท่านั้นถูกใช้ในสเกลอโรโปรตีนหรือโปรตีนเอนไซม์ แต่ D-สเตอริโอไอโซเมอร์บางครั้งพบในเพปไทด์ที่ถูกสร้างขึ้นตามธรรมชาติ (ตัวอย่าง คอนทริปเฟนเพปไทด์พิษทะเล) ลักษณะโครงสร้างเด่นของทริปโตเฟนคือบรรจุด้วยหมู่ฟังก์ชันอินโดล

อ้างอิง
เค็มนิทซ์
เค็มนิทซ์ ( , ; ระหว่าง ค.ศ. 1953–1990 ใช้ชื่อว่า คาร์ล-มาคส์-ชตัท, ) เป็นเมืองใหญ่อันดับสามในรัฐซัคเซิน รองจากไลพ์ซิชและเดรสเดิน

ชื่อเมืองตั้งตามแม่น้ำที่ไหลผ่านเมือง คำว่า เค็มนิทซ์ เป็นภาษาซอร์เบีย (Sorbian) แปลว่า ลำธารที่เต็มไปด้วยก้อนหิน

อ้างอิง
มารียาน
แสดงภาพมารียาน (ตัวแทนของฝรั่งเศส, ยืนด้านซ้าย) และเทวีบริทานเนีย (ตัวแทนของบริเตนใหญ่, ยืนด้านขวา ประคองสมอ) ยอมรับการนำของมารดารัสเซีย (ตัวแทนของรัสเซีย, ยืนตรงกลาง) ในการเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง]]
 (1830), (พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์)]]
มารียาน ( ) เป็นชื่อเรียกของรูปสัญลักษณ์เชิงบุคลาธิษฐานประจำชาติ (national personification) ของประเทศฝรั่งเศส ในรูปลักษณ์ของสตรีเพศผู้เป็นตัวแทนแห่งเสรีภาพ สัญลักษณ์ดังกล่าวมักปรากฏอยู่ในเหรียญเงิน ภาพวาด ตรามหาลัญจกรประจำแผ่นดิน รูปปั้น อนุสาวรีย์ต่าง ๆ ในประเทศฝรั่งเศส และยังปรากฏอยู่ในภาพเขียน "เสรีภาพนำทางประชาชน" ( ) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิวัติฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1830

ดูเพิ่ม
* เทพีแห่งประชาธิปไตย (Goddess of Democracy)
* เทพีเสรีภาพ
* อนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพ

แหล่งข้อมูลอื่น
* สถานเอกอัครราชทูตฝรั่งเศสประจำสหรัฐอเมริกา 
* สำนักนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
โลกตะวันออก
โลกตะวันออก เป็นวัฒนธรรมหรือโครงสร้างทางสังคมและระบบปรัชญาหลายอย่างแล้วแต่บริบท ซึ่งบ่อยครั้งรวมอย่างน้อยทวีปเอเชียบางส่วนหรือประเทศและวัฒนธรรมที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของทวีปยุโรป ภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียนและโลกอาหรับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทประวัติศาสตร์ (ก่อนสมัยใหม่) และในสมัยใหม่ในบริบทของคตินิยมแบบตะวันออก (Orientalism)

คำนี้ปกติไม่ใช้โดยประชากรในโลกตะวันออกเอง เนื่องจากโลกตะวันออกนี้เป็นภูมิภาคที่มีความหลากหลาย ซับซ้อนและเป็นพลวัต สามัญการได้ยาก แม้ประเทศและภูมิภาคเหล่านี้มีสายใยร่วมกัน แต่ในอดีตประเทศเหล่านี้ไม่เคยจำเป็นต้องนิยามตนเองร่วมกันเพื่อต่อสู้กับเอนทิตีอื่น ไม่ว่าจริงหรือโดยผิวเผิน
คำนี้เดิมทีมีความหมายทางภูมิศาสตร์ตามอักษร โดยหมายความถึงส่วนตะวันออกของโลกเก่า ซึ่งระบุความแตกต่างระหว่างวัฒนธรรมและอารยธรรมของทวีปเอเชียกับยุโรป (โลกตะวันตก) แต่เดิมโลกตะวันออกรวมเอเชียกลาง เอเชียเหนือ เอเชียตะวันออก (ตะวันออกไกล) เอเชียตะวันตก (ตะวันออกกลาง) เอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้ (อนุทวีปอินเดีย)
ในมโนทัศน์ เขตแดนระหว่างตะวันออกและตะวันตกเป็นเรื่องของวัฒนธรรมมากกว่าภูมิศาสตรฺ ผลทำให้ออสเตรเลียมักถูกจัดเป็นโลกตะวันตก ส่วนชาติอิสลามและอดีตสหภาพโซเวียตหลายประเทศไม่ว่าตั้งอยู่ที่ใดจัดเป็นตะวันออก นอกจากทวีปเอเชียและบางส่วนของทวีปแอฟริกา ทวีปยุโรปกลืนสังคมโอเชียเนียและทวีปอเมริกาเกือบทั้งหมดเข้าสู่โลกตะวันตก ประเทศตุรกี ฟิลิปปินส์ อิสราเอลและญี่ปุ่นซึ่งในทางภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ในซีกโลกตะวันออก ถือว่ากลายเป็นตะวันตกบางส่วนเนื่องจากอิทธิพลทางวัฒนธรรมของทวีปยุโรป

อ้างอิง
แฟร์รารา
แฟร์รารา ( ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาในประเทศอิตาลี แฟร์ราราเป็นเมืองหลวงของจังหวัดแฟร์รารา

แฟร์ราราตั้งอยู่ประมาณ 50 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือของโบโลญญาบนฝั่งโปดิโวลาโนซึ่งเป็นแควของแม่น้ำโป ตัวเมืองมีถนนกว้างและวังและคฤหาสน์มากมายจากคริสต์ศตวรรษที่ 14 และ 15 เมื่อเป็นที่ตั้งสำนักของตระกูลเอสเต ความงามและความสำคัญทางวัฒนธรรมของแฟร์ราราทำให้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 1999

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Official Tourism Office Site - in six languages
* Official website 
* Search engine and index of websites related to Ferrara 
* The Comunale Theatre
* Ferrara Balloons Festival - the biggest Hot Air Balloons Fiesta in Italy
* Ferrara Under the Stars - The most important Italian summer music festival 
* Ferrara Buskers' Festival
* Palazzo dei Diamanti - Ferrara National Museum of Art
* The University of Ferrara
* Local Newspaper
ปีเอนซา
ปีเอนซา ( ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดซีเอนา แคว้นตอสคานา ประเทศอิตาลี ปีเอนซาตั้งอยู่ในวัลดอร์ชา (Val d'Orcia) ทางตอนกลางของอิตาลีระหว่างเมืองมอนเตปุลชาโนกับมอนตัลชีโน เป็นเมืองสัญลักษณ์ของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาหรือ "touchstone of Renaissance urbanism"

ในปี ค.ศ. 1996 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ประกาศขึ้นทะเบียนปีเอนซาเป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม และในปี ค.ศ. 2004 หุบเขาทั้งหมด -- วัลดอร์ชา -- ได้รับการประกาศให้เป็นภูมิทัศน์วัฒนธรรมของโลก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
เวโรนา
เวโรนา ( ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเวโรนา แคว้นเวเนโตในประเทศอิตาลี เวโรนาเป็นหนึ่งในเจ็ดเมืองหลวงของทางตอนเหนือของอิตาลี เวโรนาเป็นสถานที่ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวด้วยเหตุที่มีความสำคัญทางศิลปะและวัฒนธรรมที่เห็นได้งานนิทรรศการประจำปีหลายงาน โรงละคร และอุปรากรในโรงละครกลางแจ้งที่สร้างโดยโรมัน
เวโรนาเป็นเมืองสำคัญในประวัติศาสตร์และเศรษฐกิจจากตำแหน่งที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่ตั้งอยู่ตรงโค้งของแม่น้ำอดิเจ (Adige River) ไม่ไกลจากทะเลสาบการ์ดา ที่ตั้งนี้ทำให้เกิดน้ำท่วมขึ้นหลายครั้งจนกระทั่ง ค.ศ. 1956 เมื่อมีการสร้างอุโมงค์โมริ-ทอร์โบเลที่เป็นทางระบายน้ำ 500 คิวบิคเมตรลงไปในทะเลสาบการ์ดาเมื่อมีความจำเป็น อุโมงค์ลดสถิติน้ำท่วมทุกเจ็ดสิบปีไปเป็นทุกสองร้อยปี

ในปี ค.ศ. 2000 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ประกาศขึ้นทะเบียนเวโรนาเป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
อูร์บีโน
อูร์บีโน ( ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเปซาโรและอูร์บีโน แคว้นมาร์เค ประเทศอิตาลี อูร์บีโนเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในวัฒนธรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาที่เป็นลักษณะเฉพาะตัวโดยเฉพาะในสมัยของเฟเดรีโก ดา มอนเตเฟลโตร ดยุกแห่งอูร์บีโนระหว่าง ค.ศ. 1444 ถึง ค.ศ. 1482 ตัวเมืองเป็นกระจุกอยู่เนินสูงรอบวังดยุคที่ยังคงรักษาความงามอย่างเมืองของยุคกลางอย่างไม่เปลี่ยนแปลง อูร์บีโนเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยอูร์บีโนที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1506 และเป็นเมืองศูนย์กลางของบิชอปแห่งอูร์บีโน สิ่งก่อสร้างที่สำคัญที่สุดของเมืองคือปาลัซโซดูกาเล อูร์บีโนที่สร้างใหม่โดยลูเชียโน ลอรานา
ในปี ค.ศ. 1998 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ประกาศขึ้นทะเบียนอูร์บีโนเป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอ (มิลาน)
ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอ ( , "พระแม่มารีแห่งพระหรรษทาน") เป็นโบสถ์และคอนแวนต์ของคณะดอมินิกัน ตั้งอยู่ที่เมืองมิลานในประเทศอิตาลี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1980

โบสถ์ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอมีชื่อเสียงเพราะเป็นที่ตั้งของจิตรกรรมฝาผนัง "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" ที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีภายในหอฉันของคอนแวนต์

ประวัติ
ดุ๊กแห่งมิลาน ฟรันเชสโกที่ 1 สฟอร์ซาเป็นผู้สั่งให้สร้างคอนแวนต์ของคณะดอมินิกันและโบสถ์ในวังที่เป็นที่ตั้งของชาเปลที่อุทิศให้แก่พระแม่มารีแห่งพระหรรษทาน (St. Mary of the Graces)
สถาปนิกหลักคือกวีนีฟอร์เต โซลารี (Guiniforte Solari) คอนแวนต์สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1469 และโบสถ์มาสร้างเสร็จทีหลัง ลูโดวีโก สฟอร์ซา ดุ๊กคนใหม่ตัดสินใจใช้โบสถ์นี้เป็นสถานที่บรรจุศพของตระกูลสฟอร์ซา และสร้างอารามใหม่และมุขตะวันออกที่มาเสร็จในปี ค.ศ. 1490

เบอาตรีเช เดสเต ภรรยาของลูโดวีโกได้รับการบรรจุในโบสถ์ในปี ค.ศ. 1497

มุขตะวันออกของโบสถ์เชื่อกันว่าสร้างโดยโดนาโต บรามันเต แต่ไม่มีหลักฐานสนับสนุน เพียงแต่บรามันเตมาพำนักอยู่ที่มิลานในช่วงเวลานั้น

อ้างอิง

* 
*

ดูเพิ่ม
* มรดกโลก
* พระกระยาหารมื้อสุดท้าย

แหล่งข้อมูลอื่น

* Official website (English version) 
* Leonardo's Last Supper: QTVR
* 360degree panorama inside the church
ตอร์เรอันนุนซีอาตา
ตอร์เรอันนุนซีอาตา ( ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนาโปลีในแคว้นคัมปาเนียในประเทศอิตาลี ตอร์เรอันนุนซีอาตาตั้งอยู่ที่อ่าวเนเปิลส์ที่เชิงภูเขาไฟวิสุเวียสและถูกทำลายเมื่อภูเขาไฟระเบิดในปี ค.ศ. 79 และในปี ค.ศ. 1631 เมืองนี้ก็รูจักในภาษาเนเปิลส์ท้องถิ่นว่า ตอร์เรนุนซีอาตา

ตอร์เรอันนุนซีอาตาเป็นที่ตั้งของโรงงานทำเหล็ก, ผลิตอาหารสำเร็จรูปและพาสตา และรวมทั้งการนาวี, การผลิตอาวุธ และยารักษาโรค

ในปี ค.ศ. 1997 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ประกาศขึ้นทะเบียนตอร์เรอันนุนซีอาตาเป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
ฟ้อนเบิกฟ้าป่าแดด
ฟ้อนเบิกฟ้าป่าแดด เป็นฟ้อน (ศิลปะล้านนา) ที่แสดงถึงเอกลักษณ์ตัวตนของชาวอำเภอป่าแดดได้อย่างหนึ่งคือการรวบเอาเอกลักษณ์ของคนแต่ละชนเผ่าที่อาศัยในอำเภอ เช่น ไท-ยวน (ฅนเมือง), ไท-ยอง, ไท-ลาว ถ่ายทอดออกมาเป็นรูปแบบการฟ้อนซึ่งมีความอ่อนช้อยและงดงานอีกฟ้อนหนึ่งผู้ประดิษฐ์ท่าฟ้อนนายธีรวุฒิ เปลี่ยนแก้ว ชาวอำเภอป่าแดด โดยมีท่าฟ้อนดังนี้
# นบน้อมไหว้สา (สื่อถึงความอ่อน้อมและเป็นมิตรของคนอำเภอป่าแดด)
# เบิกฟ้าป่าแดด (หมายถึงชาวอำเภอป่าแดดยินดีต้อนรับทุกที่และพร้อมจะเปิดม่านรับทุกดท่านที่มาเยือน)
# แทบไท้ธาตุจอม (หมายถึงคนอำเภอป่าแดดเคารพบูชาพระธาตุจอมคีรีเป็นสิ่งคู่บ้านคู่เมืองมาตั้งแต่ในอดีต)
# ปรองดองกันไว้ (สื่อให้เห็นว่าคนอำเภอป่าแดดอยู่ร่วมกันอย่างผา
งมาตั้งแต่ในอดีต)
# ปรองดองกันไว้ (สื่อให้เห็นว่าคนอำเภอป่าแดดอยู่ร่วมกันอย่างผาสุก)
# รวมใจชนเผ่า (สื่อให้เห็นว่าแม่มีความหลากหลายชนเผ่าแต่คนอำเภอป่าแดดก็อยู่ร่วมกันได้)
# เหมือนเถาว์เกี่ยวขอน (บอกถึงความสามัคคีของตนในอำเภอ)
# วอนให้รักษา (สื่อให้รู้ว่าให้คนในอำเภอรักษาสิ่งดี ๆ จารีตวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษนี้ไว้)
# จารีตล้านนา (บอกให้รู้ว่าชาวอำเภอป่าแดดมีจารีตประเพณีที่งดงามตั้งแต่สมัยอดีตที่ยาวนาน)
# คู่ฟ้าไชยนารายฯ (สื่อให้รู้ว่าอดีตอำเภอป่าแดด (เวียงปากน้ำ) จะเคยเป็นผืนแผ่นดินของอาณาจักรภูกามยาวแต่ก็สามมารถดำรงอยู่ได้ในอาณาจักรไชยนารายฯ) เปรียบเสมือนเมืองพี่เมืองน้องกัน
อ้างอิง
ขอขอบคุณสำนักงานวัฒนธรรม จังหวัดเชียงราย นายธีรวุฒิ เปลี่ยนแก้ว ศิลปิพื้นบ้าน จังหวัดเชียงราย นายสมบูรณ์ ศรีโชติ ประธานวัฒนธรรมอำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย
ฟ้อนร่มฟ้าไท-ยวน
ท่าฟ้อนร่มฟ้าไท-ยวน หรือเรียกว่า ฟ้อนยวนสาวไหม เป็นฟ้อนที่แสดงเอกลักษณ์อกัพกิริยาท่าทางและการดำรงค์ชีวิตของของหญิงชาวไทยวนสมัยก่อนคือการทอผ้าฝ้ายการแต่งตัว ทั้งเสื้อผ้าทรงผม จากคำบอกเล่าของผู้ประดิษฐ์ท่าฟ้อนคืออาจารย์ธีรวุฒิ ได้ความว่า เนื่องจากฟ้อนชุดนี้ได้ประดิษฐ์ขณะอยู่อาศัยอยู่ในจังหวัดสระบุรีและได้พบกับชาวไทยวนที่อพยพมาจาก นครเชียงแสนมาอยู่ที่ สระบุรี เมื่อ 200 กว่าปี คืออาจารย์ทรงชัย วรรณกุล โดยทั้งสองได้พูดคุยกันเรื่องการฟ้อนที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวไทยวนสระบุรี และอาจารย์ธีรวุฒิ ได้อาสาช่วยประดิษฐ์ท่าฟ้อนให้และแล้วเสร็จในปี 2548 โดยถ่ายทอดให้กับเยาวชนกลุ่มแรกคือ นักเรียนเทศบาล 4 หนองแคอนุสรณ์ อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี เนื่องจากเป็นฟ้อนท
คือ นักเรียนเทศบาล 4 หนองแคอนุสรณ์ อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี เนื่องจากเป็นฟ้อนที่ประดิษฐ์ให้กับชาวไทยวนที่อาศัยอยู่ในสระบุรี จึงมีเอกลักษณ์ของพื้นที่ใกล้เคียงในจังหวัดสระบุรีต่อมาแทรกอยู่ในท่าฟ้อนชุดนี้ เช่น เอกลักษณ์ ของท่าฟ้อนจากละโว้ ในท่า กวาดไกว๋ยอมสี เป็นต้น ต่อท่าฟ้อนนี้ได้ถ่ายทอดให้กับเยาชนบ้านป่าแดด อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย และกลุ่มผู้สนใจในชุมชนต่าง ๆ ในจังหวัดใกล้เคียงด้วยท่าฟ้อนที่อ่อนช้อยและชุดที่สวมใส่งดงามทำให้ฟ้อนชุดนี้เป็นที่เผยแพร่เผยแพร่ และเป็นที่ยอมรับรู้จักของคนทั่วไป
ท่าฟ้อน
# นบน้อมวันทา เกศากราบเกล้า แนบเนาพสุธา (สื่อถึงตนไท-ยวนมีความอ่อนน้อมถ่อมตน)
# เตรียมท่าตั้งเผียน (คือการเตรียมเผียนหรือกวงเพื่อรอปั่นฝ้าย) 
# เตรียมทอไว้ถ้า (คือการเตรียมเครื่องทอไว้ทอผ้า) 
# เข้าป่าโยกย้าย (บอกถึงคนไท-ยวนมักปลูกฝ้ายตามป่าและหญิงไท-ยวนออกชวนกันออกเดินทางไปเก็บฝ้ายในป่าเป็นกลุ่ม) 
# เก็บฝ้ายใส่บุง (เมื่อเก็บฝ้ายได้มักเอากระบุงไปใส่) 
# เต็มถุงเต็มซ้า (เมื่อได้ฝ้ายมากพอก็จะเอากลับมาที่บ้าน) 
# กำมาตากแดด (จากนั้นก็เอฝ้านที่เก็บได้มาตากแดดให้แห้ง) 
# ฮีตฝ้ายหื้อแตก (หมายถึงการรีดฝ่ายให้ฟูเพื่อเครียมไหปั่นฝ้าย) 
# แยกขึงเป็นยาววา (หมายถึงเมื่อได้ไหมฝ้ายเป็นเส้นก็จะขึงให้ไหมฝ้านออกเป็นเส้น) 
# เอามาสาวไหม (หมายถึงการเอาไ
่อได้ไหมฝ้ายเป็นเส้นก็จะขึงให้ไหมฝ้านออกเป็นเส้น) 
# เอามาสาวไหม (หมายถึงการเอาไหมฝ้ายมาม้วนให้กลุ่มก่อนนำไปย้อมสี) 
# กวาดไกวย้อมสี (แสดงถึงภูมิปัญญาของชาวไท-ยวนในอดีตที่เอาสีธรรมชาติมาย้อมไหมฝ้าย) 
# กระตุกกี่ตอผ้า (เมื่อได้สีที่ต้องการก็นำไปทอเป็นผืนผ้าและสื่อให้เห็นว่าชาวไท-ยวนในอดีตทอผ้าใช้เอง) 
# ได้ผ้าผืนงาม (เมื่อทอแล้วก็ได้ผ้าอันงดงานฉบับไท-ยวนไม่ว่าจะผ้าลายขวาง) 
# นำมาเย็บปลาย (สื่อถึงเมื่อได้ผ้าลวดลายงดงานก็จะเอามเย็บบริเวณปลายผ้าเพื่อไม่ให้ไหมฝ้ายหลุดออกจากกัน 
# ผ้าลายแป๋งซิ่น (กล่าวถึงให้เห็นว่าชาวไท-ยวนในอดีตใส่ผ้าซิ่นที่มีลวดลายงดงามวิจิตร จนคนไทถิ่นเรียกคนไท-ยวนว่ายวนตูดลาย) 
# ติ่นแดงตุ้มอก (สื่อให้เห็นว่าคนไท-ยวนในอดีตนิยม
ิ่นเรียกคนไท-ยวนว่ายวนตูดลาย) 
# ติ่นแดงตุ้มอก (สื่อให้เห็นว่าคนไท-ยวนในอดีตนิยมเอาผ้าสีแดงมานุ่งพันอกแทนเสื้อผ้า) 
# ผ้าสะว้านก้องคอ-ป้าดอก (หมายถึงสไบที่คนล้านนาหรือไท-ยวนใช้คล้องคอและนำมาเป็นสะไบหมกาย) 
# สางผมรอม้วนเกล้า(สื่อให้เห็นว่าหญิงไท-ยวนในอดีตมักไว้ผมยาวและเกล้าผม) 
# เอื้องเอาแซมผม (สื่อให้เห็นว่าชาวไท-ยวนชอบเอาดอกล้วยไม้มาแซมผมที่เกล้าไว) 
# สมเป็นฅนยวน (บอกให้รู้ว่าสิ่งที่กล่าวมาข้างต้นนี้คือชาวยวน)
อ้างอิง
ขอขอบคุณสำนักงานวัฒนธรรม จังหวัดเชียงราย นายธีรวุฒิ เปลี่ยนแก้ว ศิลปิพื้นบ้าน จังหวัดเชียงราย นายสมบูรณ์ ศรีโชติ ประธานวัฒนธรรมอำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย
มันโตวา
มันโตวา ( ) หรือ แมนชัว ( ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในแคว้นลอมบาร์เดียในประเทศอิตาลี มันโตวาเป็นเมืองหลวงของจังหวัดมันโตวา

มันโตวาถูกโอบรอบสามด้านด้วยทะเลสาบที่ขุดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ที่ได้น้ำจากแม่น้ำมินโชที่มาจากทะเลสาบการ์ดา ทะเลสาบทั้งสามชื่อ ลาโกซูเปรีโอเร (Lago Superiore-ทะเลสาบใหญ่) ลาโกดีเมซโซ (Lago di Mezzo-ทะเลสาบกลาง) และลาโกอินเฟรีโอเร (Lago Inferiore-ทะเลสาบเล็ก) ทะเลสาบปาโจโล (ทะเลสาบที่สี่) เคยเป็นทะเลสาบสุดท้ายที่ล้อมเมืองแต่มาเหือดแห้งไปในคริสต์ศตวรรษที่ 18

มันโตวาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 2008

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
สถานีรถไฟสงขลา
สถานีรถไฟสงขลา ตั้งอยู่ที่ถนนปละท่า ตำบลบ่อยาง อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา เป็นสถานีรถไฟในทางรถไฟสายใต้ (ทางรถไฟสายสงขลา) ยกเลิกการใช้งานไปแล้วตั้งแต่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 ปัจจุบันได้ประกาศขึ้นทะเบียนอาคาร สถานที่เป็นโบราณสถานของกรมศิลปากรแล้ว ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2547

อ้างอิง
นักปรัชญาสามคน (จอร์โจเน)
นักปรัชญาสามคน ( , ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอร์โจเน จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ, เวียนนาในประเทศออสเตรีย ภาพ “นักปรัชญาสามคน” เขียนเสร็จราวระหว่างปี ค.ศ. 1505 ถึงปี ค.ศ. 1509 ให้แก่ขุนนางชาวเวนิสชื่อทัดดิโอ คอนตารินิ
ภาพ “นักปรัชญาสามคน” เป็นภาพที่เขียนเสร็จเพียงปีเดียวก่อนที่จอร์โจเนจะเสียชีวิตและเป็นภาพเขียนภาพหนึ่งในบรรดาภาพเขียนสุดท้ายที่เขียน ที่เป็นภาพของนักปรัชญาสามคนที่มีอายุต่างกันและต่างเชื้อชาติกันที่ตามดาวเพื่อจะหาพระเยซูผู้ที่เพิ่งมาประสูติ แต่บุคคลสามคนนี้มาจากคนละสมัย ชายหนุ่มเป็นสัญลักษณ์ของยุคเรอเนซองส์ ชายกลางคนมาจากอาราเบีย ชายสูงอายุเป็นสัญลักษณ์ของยุคกลาง ทั้งสามคนยืน/นั่งอยู่ในป่าที่มีฉากหลังเป็นเมือง

ชื่อของภาพมาจากบทเขียนของมาร์คันโตนิโอ มิคิเอลผู้เห็นภาพเขียนนี้ในคฤหาสน์ในเวนิส แต่ที่เห็นได้ชัดคือชายสามคนนี้เป็นอุปมานิทัศน์ ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ดูเหมือนจะนั่งสังเกตถ้ำและดูจะพยายามวัดด้วยอุปกรณ์สักอย่าง
นักวิชาการบางท่านก็ตีความหมายว่าไม่ใช้แมไจสามคนที่มองไปยังถ้ำที่เกิดของพระเยซู แต่เป็นสัญลักษณ์ของความคิดสามปรัชญา: ยุคเรอเนซองส์คือชายหนุ่ม, อาราเบียคือชายกลางคน และยุคกลางคือชายสูงอายุ แต่นักวิชาการผู้อื่นกล่าวว่าเป็นอุปมานิทัศน์ของอายุสามระดับของมนุษย์

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* จอร์โจเน
วัดขนแกะ
วัดขนแกะ ( ) คือวัดในอังกฤษที่สร้างจากทุนทรัพย์ที่ได้มาจากกิจการการค้าขายขนแกะอันรุ่งเรืองในยุคกลาง พ่อค้าที่ร่ำรวยจากกิจการที่ว่าก็แสดงออกโดยการสร้างคริสต์ศาสนสถานที่หรูหราที่แสดงถึงความมั่งคั่งที่ได้รับ วัดขนแกะส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในบริเวณค็อทสวอลด์ และ อีสต์แองเกลีย

วัดโฮลีทรินิตีที่ลองเมลฟอร์ดในซัฟโฟล์คถือกันว่าเป็นตัวอย่างของ “วัดขนแกะ” ที่สร้างอย่างงดงามที่สุดวัดหนึ่งในอังกฤษ ที่ส่วนใหญ่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1467 ถึงปี ค.ศ. 1497 ภายในตกแต่งด้วยหน้าต่างประดับกระจกสีจากคริสต์ศตวรรษที่ 15, ชาเปลแชนทรีของตระกูลคล็อพตันและชาเปลพระแม่มารีที่ยื่นออกไปจากมุขตะวันออก วัดเป็นพยานให้เห็นถึงความรุ่งเรืองของเศรษฐกิจการค้าขนแกะในยุคกลางอย่างเด่นชัด
สุสานใต้ดิน
ในกรุงโรม]]
สุสานใต้ดิน ( ) เป็นสุสานที่สร้างขึ้นเพื่อเก็บศพใต้ดิน สุสานใต้ดินหลายแห่งที่ตั้งอยู่ใต้เมืองใช้เป็นที่หลบภัยระหว่างสงคราม หรือเป็นที่พบปะของกลุ่มลัทธิบูชา ระเบียงช่องเก็บศพที่เรียกกันว่า “สุสานใต้ดิน” ที่ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกตั้งอยู่ภายใต้มหาวิหารนักบุญเซบัสเตียนนอกกำแพง (San Sebastiano fuori le mura) ในกรุงโรม ในปัจจุบันคำว่า “สุสานใต้ดิน” หมายถึงเครือถ้ำ หรือ ช่อง หรือระเบียงที่ใช้ในยุคกลางสำหรับหนีภัยระหว่างสงคราม หรือสำหรับบรรจุศพ

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* ที่เก็บศพ
* สุสานใต้ดินแห่งกรุงโรม
* สุสานใต้ดินกาปูชิน
* สุสานแห่งอเล็กซานเดรีย

แหล่งข้อมูลอื่น
เมโลดี้ ออฟ ไลฟ์
เมโลดี้ ออฟ ไลฟ์ เป็นเทศกาลดนตรีที่จัดโดยบริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) จัดที่ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 จนถึงปัจจุบัน (งดจัดในปี พ.ศ. 2555)
รูปแบบ
เมโลดี้ ออฟ ไลฟ์ เป็นเทศกาลดนตรีที่จะนำวงดนตรีนอกกระแสหลักที่ได้รับความนิยมมาแสดงคอนเสิร์ต โดยในปีแรกจัดแสดงเฉพาะที่ลานเซ็นทรัลเวิลด์สแควร์ในช่วงปลายปี แต่ในปีต่อๆ มา ได้เพิ่มลานโซนฟอรัมอีกหนึ่งแห่ง และย้ายช่วงเวลาจัดมาเป็นช่วงกลางปี นอกจากนี้ในเทศกาล ยังมีโซนสำหรับพบปะศิลปินอย่างใกล้ชิด และโซนจำหน่ายของที่ระลึก ของสะสมของศิลปินที่เข้าร่วมงาน
ในปี พ.ศ. 2557 งานได้กลับมาจัดในช่วงปลายปีเช่นเดียวกับครั้งแรก โดยผนวกกิจกรรมการฉายภาพยนตร์สั้น และงานตลาดนัดเปิดท้ายโดยนิตยสารชีส เข้าไว้ในงาน สำหรับเวทีการแสดงแบ่งออกเป็น 3 เวที ได้แก่ ลานโซนอีเดน ลานโซนเซ็นทรัลคอร์ด และลานเซ็นทรัลเวิลด์สแควร์
ดูเพิ่ม
* เซ็นทรัลเวิลด์
แหล่งข้อมูลอื่น
* เฟสบุ๊คของเทศกาล
เกาะโรบเบิน
เกาะโรบเบิน ( ; ) หรือเกาะแมวน้ำ (Seal Island) เป็นเกาะแห่งหนึ่งในอ่าวเทเบิล ห่างจากชายฝั่งเคปทาวน์ในประเทศแอฟริกาใต้ไปประมาณ 7 กิโลเมตร ชื่อเกาะเป็นคำในภาษาดัตช์ซึ่งหมายถึง เกาะแมวน้ำ เกาะนี้มีรูปร่างคล้ายรูปไข่ ความยาวจากเหนือจรดใต้ราว 3.3 กิโลเมตร ความกว้าง 1.9 กิโลเมตร มีพื้นที่รวมประมาณ 5.07 ตารางกิโลเมตร เกาะค่อนข้างเป็นที่ราบและอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลเล็กน้อย ประกอบด้วยหินแปร Precambrian ในกลุ่ม Malmesbury Group
เกาะแห่งนี้มีความสำคัญเนื่องจากเป็นสถานที่คุมขังอดีตประธานาธิบดีแอฟริกาใต้ และเจ้าของรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ คือ เนลสัน แมนเดลา และเป็นที่คุมขังอดีตประธานาธิบดีแอฟริกาใต้ กคาลิมา มุตลาอึนแท (Kgalema Motlanthe) รวมไปถึงนักโทษการเมืองที่มีชื่อเสียงอีกมากมาย ซึ่งถูกคุมขังอยู่ที่นี่นับสิบปีในระหว่างยุคแห่งการแบ่งแยกสีผิวในประเทศ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* เส้นเวลา 
* UWC Mayibuye Robben Island Archives 
* สารคดีว่าด้วยการแบ่งแยกสีผิวในแอฟริกาใต้กับเกาะโรบเบิน 
* พิพิธภัณฑ์เกาะโรบเบิน
ขนมหม้อแกง
ขนมหม้อแกง หรือ ขนมกุมภมาศ เป็นขนมไทยชนิดหนึ่ง สร้างสรรโดยท้าวทองกีบม้า หรือ มารี กีมาร์ ส่วนประกอบ ในการทําคือ ไข่ แป้ง และกะทิ เป็นส่วนประกอบสําคัญนำผสมกันในถาดตามสัดส่วน

เป็นขนมที่มีแพร่หลายตั้งแต่สมัยอยอยุธยาตอนปลายจนมาถึงรัตนโกสินทร์ตอนกลาง จะมีให้ชิมกันก็เฉพาะเมืองหลวงหรือหัวเมืองใหญ่

ปัจจุบันมีการใส่ ถั่วเขียว และหอมเจียวมาผสม ที่ต้องนำถั่วเขียวมาผสมก็เพราะเป็นการลดต้นทุนเพื่อให้ชาวบ้านที่ห่างไกลและมีทรัพย์น้อยได้กินบ้างแม้จะไม่เหมือนในหัวเมือง ก็ยังใช้วัตถุดิบที่มีอยู่ในพื้นบ้านมาเป็นส่วนประกอบแทน เพราะในสมัยก่อน ตามหัวเมืองใหญ่หรือกรุงเทพจะไม่มีขนมหม้อแกงที่ใส่ถั่วเลย
ประวัติ
ขนมหม้อแกง หรือ ขนมกุมภมาศ ผู้สร้างสรรคือท้าวทองกีบม้า จากการสันนิษฐาน ขนมกุมภมาศ เป็นขนมที่เรียกชื่อตามภาชนะที่ใช้ใส่ขนม คือ หม้อทอง กุมภ แปลว่า หม้อ และ มาศ แปลว่า ทอง ดังนั้น กุมภมาศ คือ หม้อทอง ชาวบ้านได้ทำถวายพระสงฆ์ในงานบุญงานกุศล และยังคงรักษาส่วนผสมเดิม และเรียกชื่อใหม่ว่า ขนมหม้อแกง เนื่องจากคนสมัยก่อนก็จะเรียกชื่อสิ่ง ต่าง ๆ อย่างง่าย ๆ เช่น กับข้าว ที่มีน้ำจะเรียกว่า แกงขนมบางชนิดที่มีน้ำ มีส่วนผสมของกะทิก็จะเรียกว่าแกง จึงเรียกว่า ขนมหม้อแกง มากกว่าขนมหม้อทอง หรือ ขนมกุมภมาศ

อ้างอิง
วัดธรรมปทีป
วัดธรรมปทีป อาจหมายถึง
* วัดธรรมปทีป วัดในปารีส ประเทศฝรั่งเศส
* วัดธรรมปทีป วัดในประเทศสกอตแลนด์
* วัดธรรมปทีป วัดในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา
พระแม่มารีแห่งภูผา
พระแม่มารีแห่งภูผา ( ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันสองภาพที่มีลักษณะการวางภาพที่เหมือนกันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีจิตรกรคนสำคัญสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในกรุงปารีสและเลโอนาร์โด ดา วินชียังได้วาดภาพนี้ขึ้นอีกชิ้นและปัจจุบันถูกเก็บรักษาไว้ที่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอนและในอังกฤษ
ภาพในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
ภาพที่ตั้งอยู่ในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1483 ถึงปี ค.ศ. 1486 หรือก่อนหน้านั้น ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่มีความเห็นตรงกันว่าเป็นงานเขียนของดา วินชี และเป็นงานเขียนก่อนชิ้นที่อยู่ที่ลอนดอน การใช้ฝีแปรงที่ละเอียดและการใช้ค่าต่างแสง เป็นลักษณะที่เห็นในงานเขียนอื่นหลายชิ้นของเลโอนาร์โด ดา วินชีภาพนี้สูงกว่าภาพลอนดอนราว 8 เซนติเมตร บันทึกแรกที่กล่าวถึงภาพนี้บันทึกใน ค.ศ. 1625 เมื่อตกไปเป็นของฝรั่งเศส
ภาพในหอศิลป์แห่งชาติ
ภาพในหอศิลป์แห่งชาติเป็นภาพเขียนที่เกือบเหมือนกับภาพแรกและเชื่อกันว่าเขียนโดยดา วินชีเช่นกัน ที่อาจจะเขียนก่อน ค.ศ. 1508 ภาพนี้อาจจะมีผู้ช่วยๆ เขียนบางบริเวณของภาพ เป็นภาพที่เขียนสำหรับชาเปลภราดรภาพ Confraternity of Immaculate Conception ของวัดซานฟรานซิสโคกรานเดในมิลาน วัดซานฟรานซิสโคขายภาพนี้อาจจะราว ค.ศ. 1781 แต่ที่แน่คือใน ค.ศ. 1785 ให้กับกาวิน แฮมมิลตันผู้นำกลับไปอังกฤษ หลังจากผ่านมือไปยังงานสะสมต่างๆ ในที่สุดหอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอนก็ซื้อภาพนี้ใน ค.ศ. 1880
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2005 เมื่อใช้เครื่องสะท้อนอินฟรา-เรด (reflectogram) ก็พบว่าภาพใต้ภาพที่เห็นเป็นภาพเขียนอีกภาพหนึ่ง ที่เชื่อกันว่าเป็นภาพเหมือนของสตรีคุกเข่าที่อาจจะอุ้มเด็กไว้ในมือหนึ่งและอีกมือหนึ่งยื่นออกไป นักค้นคว้าบางคนเชื่อว่าความตั้งใจเดิมของดา วินชีคือการเขียนภาพการชื่นชมของพระบุตร นอกจากนั้นก็ยังมีการแก้อื่นๆ เมื่อตรวจสอบด้วยเครื่องสะท้อนอินฟรา-เรดหรือเอ็กซเรย์

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* เลโอนาร์โด ดา วินชี
* รายชื่อภาพเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
ประเพณีกำฟ้า
ประเพณีกำฟ้า เป็นประเพณี สำคัญตั้งแต่สมัยโบราณ ซึ่งเกี่ยวกับวิถีชีวิตของชาวไทยพวน ที่อาศัยกระจายไปอยู่ในหลายภูมิภาค เช่น ต.ไผ่หลิ๋ว อ.ดอนพุด จ.สระบุรี ลพบุรี สิงห์บุรี สุพรรณบุรี ฉะเชิงเทรา นครนายก ปราจีนบุรี อุดรธานี หนองคาย แพร่ สุโขทัย อุตรดิตถ์ และพิจิตร เป็นต้น แม้การรวมตัวในแต่ละถิ่นไม่มากนัก แต่ทุกแห่งต่างก็สามารถรักษาวิถีชีวิต และขนบธรรมเนียมดั้งเดิมไว้ได้อย่างดี

กำ หมายถึง การสักการบูชา (ภาษาพวน)

กำฟ้า หมายถึง การสักการบูชาฟ้า
วันขึ้น 3 ค่ำเดือน 3 เป็นวันกำฟ้า ก่อนวันกำฟ้า 1 วัน คือวันขึ้น 2 ค่ำเดือน 3 จะถือเป็นวันสุกดิบแต่ละบ้านจะทำข้าวปุ้น หรือ ขนมจีน พร้อมทั้งน้ำยา และน้ำพริกไว้เลี้ยงดูกัน มีการทำข้าวหลามเผาไว้ในกระบอกข้าวหลามอ่อน มีการทำข้าวจี่ ข้าวจี่ทำโดยนำข้าวเหนียวที่นึ่งสุกแล้วนำมาปั้นเป็นก้อนขนาดพอเหมาะ อาจจะใส่ใส้หวานหรือใส่ใส้เค็มหรือไม่ใส่ใส้เลย ก็ได้ เสียบเข้ากับไม้ทาโดยรอบด้วยไข่ แล้วนำไปปิ้งไฟจนสุกหอม ข้าวจี่จะนำไปเซ่นไหว้ผีฟ้าและแบ่งกันกินในหมู่ญาติพี่น้อง พอถึงวันกำฟ้าทุกคนในบ้านจะไปทำบุญที่วัด มีการใส่บาตรด้วยข้าวหลาม ข้าวจี่ ตกตอนบ่ายจะมีการละเล่นไปจน ถึงกลางคืน การละเล่นที่นยมได้แก่ ช่วงชัย มอญซ่อนผ้า นางด้ง ฯลฯ
สาเหตุที่เกิดประเพณีกำฟ้า
ชาวพวนมีความสามารถในด้านการเกษตร โดยเฉพาะการทำนา สมัยก่อนต้องพึ่งพาธรรมชาติ ชาวนาจึงเกรงกลัวต่อฟ้ามาก จึงมีการเซ่นไว้ สักการบูชา ซึ่งชาวบ้านรู้สึกสำนึกบุญคุณของฟ้าที่ให้น้ำฝน ทำให้มีประเพณีนี้เกิดขึ้น แต่เดิมถือเอาวันที่มีผู้ที่ได้ยินฟ้าร้องครั้งแรกในเดือน 3 เป็นวันเริ่มประเพณี แต่ทุกคนไม่สามารถได้ยินได้ทุกคน ภายหลังจึงกำหนดให้วันกำฟ้า คือ วันขึ้น 3 ค่ำ เดือน 3 ของทุกปี
คำทำนายเกี่ยวกับฟ้าร้อง
* ทำนายเกี่ยวกับเหตุการณ์และงานอาชีพ 
** ฟ้าร้องดังมาจากทิศเหนือหรือตะวันออกเฉียงเหนือ ทำนายว่าฝนจะดี ทำนาได้ข้าวงาม
** ฟ้าร้องดังมาจากทิศใต้ ทำนายว่าฝนจะแล้ง ข้าวจะเสียหาย
** ฟ้าร้องดังมาจากทิศตะวันตก ทำนายว่าฝนจะน้อย ทำนาไม่ได้ผล
* ทำนายเกี่ยวกับชีวิตและความเป็นอยู่
** ฟ้าร้องดังมาจากทิศเหนือ ทำนายว่าชาวบ้านจะอดข้าว
** ฟ้าร้องดังมาจากทิศใต้ ทำนายว่าชาวบ้านจะอดเกลือ
** ฟ้าร้องดังมาจากทิศตะวันออก ทำนายว่าชาวบ้านจะอยู่เย็นเป็ยสุข
** ฟ้าร้องดังมาจากทิศตะวันตก ทำนายว่าชาวบ้านจะเดือดร้อน
ตามประเพณี "วันสุกดิบ" เป็นวันเตรียมงาน ตรงกับวันขึ้น 2 ค่ำ เดือน 3 ซึ่งข้าวหลามที่ใช้ในพิธีบายศรีสู่ขวัญจะทำในวัด เรียกว่า "ข้าวหลามทิพย์" ซึ่งใครได้กินเชื่อว่าจะไม่ถูกฟ้าผ่า

วันกำฟ้า ทุกคนจะหยุดงาน 1 วัน จึงมีเวลา สำหรับการต้อนรับญาติพี่น้องที่มาเยี่ยมเยือนได้อย่างเต็มที่

หลังจากวันกำฟ้าไป 7 วัน ก็จะเกิดวันกำฟ้าอีกครึ่งวัน ต่อจากครึ่งวันนี้ไปอีก 5 วันถือว่าเสร์จสิ้น ชาวบ้านจะจัดอาหารคาวหวานไปที่วัดอีกหนึ่งครั้ง จากนั้นจะเอาดุ้นฟืนที่ติดไฟ 1 ดุ้น ไปทำพิธีตามลำน้ำ เรียกว่า การเสียแล้งตามแม่น้ำลำคลอง โดยจะทิ้งดุ้นไปตามสายน้ำ เป็นการบอกกล่าวเทวดาว่า หมดเขตกำฟ้าแล้ว
ในปัจจุบันยังคงถือประเพณีกันทุกปี แต่บรรยากาศในอดีตมีแต่จะหายไป โดยความสนุกท่ามกลางเสียงแคน การละเล่นพื้นบ้าน มาแทนที่ จึงกลายมาเป็น ราตรีกำฟ้า

ประเพณีกำฟ้าในแต่ละท้องถิ่นอาจมีรายละเอียดแตกต่างกันออกไป แต่ชาวไทยพวนก็ยังรักษาคติดั้งเดิมไว้ได้อย่างมั่นคงตลอดมา

อ้างอิง
*แปลก สนธิรักษ์, พิธีกรรมและลัทธิประเพณี. พิมพ์ครั้งที่ ๒. พระนคร, โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช,๒๕๐๔.
*ปุ่น วงศ์วิเศษ และวิเชียร วงศ์วิเศษ. ไทยพวน. กรุงเทพมหานคร, โรงพิมพ์องค์การทหารผ่านศึก,๒๕๑๖๗.
*
หาดทรายรี
หาดทรายรี เป็นหาดทรายแห่งหนึ่งในจังหวัดชุมพร บริเวณแนวชายหาดเป็นที่ตั้งของอนุสรณ์สถานของพลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์

ที่ตั้งของหาดทรายรี
หาดทรายรีอยู่บริเวณอ่าวชุมพร ห่างจากเขตเทศบาลเมืองชุมพรไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตามทางหลวงหมายเลข 4119 และ 4098 ประมาณ 20 กิโลเมตร มีรถโดยสารวิ่งจากตัวเมืองถึงชายหาด
องค์ประกอบของอนุสรณ์สถาน
* ศาลเจ้าพ่อกรมหลวงชุมพรฯ (ศาลเก่า)
* สวนตำหนักกรมหลวงชุมพร เป็นที่ตั้งของศาลกรมหลวงชุมพรฯ ที่สร้างขึ้นใหม่
* สวนสมุนไพรหมอพร อยู่บริเวณเชิงเขาเป็นโครงการของกระทรวงสาธารณสุข เพื่ออนุรักษ์สมุนไพรที่มีคุณค่า สืบทอดเจตนารมณ์ของ “กรมหลวงชุมพรฯ” หรือ “หมอพร” ของชาวบ้าน 
* เรือหลวงชุมพร เป็นเรือตอร์ปิโดขนาดใหญ่มีความยาวตลอดลำเรือ 68 เมตร กว้าง 6.55 เมตร เรือลำนี้ปลดประจำการเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 ต่อมาในปี พ.ศ. 2522 กองทัพเรือได้มอบเรือนี้ให้มาตั้ง ณ หาดทรายรี เพื่อเป็น อนุสรณ์ระลึกถึงกรมหลวงชุมพรฯ

แหล่งข้อมูลอื่น

*
น้ำตกดาดฟ้า
น้ำตกดาดฟ้า ในอดีตเคยเป็นฐานที่มั่นของพรรคคอมมิวนิสต์ แต่ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยว

ในอุทยานแห่งชาติใต้ร่มเย็น

ที่ตั้งอยู่ในอำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี น้ำตกดาดฟ้าจัดว่าเป็นน้ำตกที่ใหญ่และสูงที่สุดใจังหวัดสุราษฎร์ธานี มีหน้าผาสูงชันประมาณ 80 เมตร มีหมู่ไม้นานาพันธุ์คอยให้ความร่มรื่นและสวยงาม ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความอุดมสมบูรณ์ได้เป็นอย่างดี เป็นน้ำตกที่มีน้ำตลอดทั้งปี น้ำตกแห่งนี้มีทั้งหมด 8 ชั้น ได้แก่
ชั้นที่ 1 ริมไผ่ 
ชั้นที่ 2 วังเตย 
ชั้นที่ 3 หนานเตย 
ชั้นที่ 4 ริมไทร 
ชั้นที่ 5 ริมไทรน้อย 
ชั้นที่ 6 วังเย็น 
ชั้นที่ 7 วังต้นผึ้ง 
ชั้นที่ 8 ดาดฟ้า
สถานที่ตั้ง
หมู่ 7 ตำบลลำพูน อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ลักษณะภูมิประเทศ
เป็นเทือกเขาสูงสลับซับซ้อนและป่าดิบชื้นที่ยังมีสภาพอุดมสมบูรณ์มาก มีต้นไม่สูงใหญ่จำนวนมาก ตามพื้นล่างมีหวายและเฟิร์นขึ้นหนาแน่น

การเดินทาง
ตามเส้นทางทางหลวงหมายเลข 4009 ไปทางอำเภอบ้านนาสาร ถึงบ้านเฉียงพร้าซึ่งห่างจากตัวเมืองสุราษฎร์ธานีประมาณ 33 กิโลเมตร มีทางแยกเลี้ยวเข้าถนน ร.พ.ช.ประมาณ 13 กิโลเมตร ก็จะถึงน้ำตก
อ้างอิง
นมแมว
นมแมว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Rauwenhoffia siamensis) เป็นพรรณไม้ยืนต้นมีกลิ่นหอม ลำต้นมีขนาดย่อม สูง 1-2 เมตร ลำต้น กิ่ง และก้านมีสีคล้ำ ใบจัดเป็นใบเดี่ยว ลักษณะแหลมยาว ดอกเป็นดอกเดี่ยวออกเป็นกล่ม กลุ่มละ 1-3 ดอก ดอกมี 6 กลีบ สีเหลืองอมเขียว ขนาดใหญ่ประมาณ 1-2 เซนติเมตร ออกดอกตลอดทั้งปี

นมแมวในวรรณคดีไทย
นมแมวปรากฏอยู่ในวรรณคดีไทยหลายเรื่อง เนื่องด้วยเป็นพรรณไม้ที่มีอยู่แพร่หลายในประเทศไทย