SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
โคตรสู้ โคตรโส
โคตรสู้ โคตรโส ( ) เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่นไทย ที่ได้นำเสนอรูปแบบศิลปะการต่อสู้หลากรูปแบบไม่ว่าจะเป็น มาร์เชี่ยลอาร์ท, คาโปเอร่า, ฟรีรันนิ่ง, ไทเก็ก, เทควันโด, กังฟู และมวยไทย และกีฬาเอ็กซ์ตรีม กำหนดฉายในประเทศไทยครั้งแรก 16 ธันวาคม พ.ศ. 2553
เนื้อเรื่องย่อ
กลุ่มของนักศึกษาผู้มีทักษะด้านศิลปะการต่อสู้ซึ่งมีชื่อว่า "Fighting Club" ได้แยกย้ายกันไปตามวิถีชีวิตของตนภายหลังจากสำเร็จการศึกษา ต่อมาพวกเขาได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองในการเป็นนักแสดงภาพยนตร์แอ็คชั่นฮอลลีวูด ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิด นั่นคือได้มีเสียงระเบิดดังขึ้น เมื่อทุกคนฟื้นขึ้นมาก็พบว่างานสังสรรค์นี้ได้กลายเป็นสถานที่ที่มีแต่ความเงียบงัน เพื่อนของพวกเขาถูกจับตัวไป ทั้งยังมีมือสังหารคอยกำจัดพวกเขา นั่นได้ทำให้พวกเขาเกิดความสงสัยขึ้นมาว่าเป็นฝีมือที่เกิดขึ้นจากพวกใด และมีสาเหตุอะไรที่ต้องทำเช่นนี้ อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็มีเพียงทางเลือกเดียวในการช่วยเหลือพวกพ้องของตน นั่นคือการร่วมมือกันต่อสู้กับเหล่าร้าย
ยงทางเลือกเดียวในการช่วยเหลือพวกพ้องของตน นั่นคือการร่วมมือกันต่อสู้กับเหล่าร้าย พร้อมกันนี้เหล่านักสู้ที่เหลือก็ต้องพบความจริงอันน่าเจ็บปวดว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเหล่านี้มีบางคนในกลุ่มของพวกเขาหักหลังไปเข้ากับเหล่าร้ายพร้อมกับจัดฉากสร้างเรื่องราวทั้งหมดขึ้น
การสร้าง
ออกแบบฉากต่อสู้โดยพันนา ฤทธิไกรและมรกต แก้วธานี โดยใช้เวลาในการออกแบบกว่า 1 ปี ร่วมกับทีมสร้างภาพยตร์ชุด องค์บาก, ต้มยำกุ้ง, ช็อคโกแลต และจีจ้า ดื้อสวยดุ ซึ่งมีนักแสดงสมทบอย่าง ชัชพล อภิชาติ, กิติศักดิ์ อุ่นจิตต์, สำเร็จ เมืองพุทธ, ธนวิช วงศ์สุวรรณ, ภุชงค์ ศาสตร์นอก, วิรัช เข็มกลัด, ศราวุธ คำสอน, ปุญญพัทร บุญคุณชนก และ วินัย เวียงย่างกุ้ง ที่ได้แสดงรูปแบบศิลปะการต่อสู้หลากแขนงในภาพยนตร์ชุดดังกล่าวนี้ด้วยเช่นกัน

นักแสดง
นักแสดงนำ
* ศุภักษร ไชยมงคล รับบทเป็น จอย 
* สรพงศ์ ชาตรี รับบทเป็น จ่าแร่ม 
* เกียรติศักดิ์ อุดมนาค รับบทเป็น วันชัย 
* พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ รับบทเป็น ใบเฟิร์น 
* คาซู แพททริค แทงค์ รับบทเป็น ดร.ดัชนนท์
นักแสดงนำสมทบ 9 นักสู้เลือดใหม่ (ทีม Fighting Club)
* ชัชพล กุลศิริวุฒิชัย (อภิชาติ) รับบทเป็น ป๊อซ ศิลปะการต่อสู้ เทควันโด (ทายาทนักบู๊ ลักษณ์ อภิชาติ)
* ศราวุธ คำสอน รับบทเป็น ยูโก้ ศิลปะการต่อสู้ มวยไทย (กำปั้นสะท้านภูผา)
* วิรัช เข็มกลัด รับบทเป็น จ้าว ศิลปะการต่อสู้ คาโปเอร่า (มฤตยูแห่งป่า)
* วินัย เวียงย่างกุ้ง รับบทเป็น นัท ศิลปะการต่อสู้ ซามูไร (คมดาบในความมืด)
* ธนวิช วงศ์สุวรรณ รับบทเป็น ปอม ศิลปะการต่อสู้ กังฟู (วูซู มวยอ่อน)
* ปุญญภัทร บุญคุณชนก รับบทเป็น เหลิม ศิลปะการต่อสู้ ไทเก๊ก (ฝ่ามือเทพสายฟ้า)
* ภุชงค์ ศาสตร์นอก รับบทเป็น เอ็ดโด้ ศิลปะการต่อสู้ ฟรีรันนิ่ง (เดอะคิลเลอร์ จัมพ์เปอร์)
* สำเร็จ เมืองพุทธ รับบทเป็น โอ๋ ศิลปะการต่
ฟรีรันนิ่ง (เดอะคิลเลอร์ จัมพ์เปอร์)
* สำเร็จ เมืองพุทธ รับบทเป็น โอ๋ ศิลปะการต่อสู้ แบบทหารคอมมานโด (มวยอเมริกันแซมโบ้) 
* กิตติศักดิ์ อุ่นจิตต์ รับบทเป็น กิต ศิลปะการต่อสู้ คิกบ็อกซิ่ง/ยิมนาสติก
นักแสดงสมทบ
* สปีดดี้ อาร์โนลด์ รับบทเป็น มิสเตอร์สนีด 
* อาคิโกะ นาคัทสึ รับบทเป็น นักพนันหญิงชาวญี่ปุ่น
* ยุทธ ทองเจริญ รับบทเป็น เชน นักพนันชายชาวไทย
การตอบรับ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการวิจารณ์เชิงบวก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บทางการของ "โคตรสู้ โคตรโส" 
* Bangkok Knockout 
*
ไทม์ (วงดนตรี)
ไทม์ ( ) เป็นกลุ่มดนตรี มีผลงานอัลบั้ม 4 ชุดกับสังกัดแกรมมี่ ซึ่งชุดแรกและชุดที่สองอยู่ในสังกัดย่อยของแกรมมี่คือแกรมมี่แกรนด์ ส่วนชุดที่สามและสีอยู่ในค่ายอัพจี โดยมีเพลงดังติดชาร์ตคือเพลง "ขอใจเธอคืน", "สวยแล้วหยิ่ง", "เฒ่าหัวงู", "ก่อนมะลิบาน" และเพลง "น้องไก่" เป็นต้น

สมาชิก
* ปอย - อนุพงศ์ ชัยรัตน์ (ร้องนำ)
* อ้อม - คทาทิพย์ ทองปลั่ง (เบส, ร้องนำ)
* ศักดิ์ - พงษ์ศักดิ์ เหมะญาติ (กีตาร์, ร้องนำ)
* โย่ง - เอกรัฐ อภิวัฒน์ชัชวาลย์ (กีตาร์)
* แบงค์ - ภาสกร ปั้นเพชร (กลอง)
* โอ๊บ - เพิ่มศักดิ์ พิสิษฐ์สังฆการ (คีย์บอร์ด)
ผลงาน
สตูดิโออัลบั้ม
{| class="wikitable"
|+ รายชื่อ สตูดิโออัลบั้ม แสดงรายชื่อเพลง
|-
! style="width:70px"| ชื่ออัลบั้ม
! style="width:250px"| รายละเอียด
! style="width:195px"| รายชื่อเพลง
|-
! scope="row"| ไทม์ 3,063 Sec.
|
* ออกจำหน่าย: 28 สิงหาคม พ.ศ. 2540
* สังกัด: แกรมมี่แกรนด์ (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
* รูปแบบ: เทป, ซีดี
| 
# ขอใจเธอคืน
# ฟ้า
# เบื่อเธอแล้ว
# แล้วฉันจะไป
# ขออย่างเดียว
# เสียดาย
# เวลา
# ขาดเธอ
# ไม่มีที่จะไป (ชมรมคนท้อแท้)
# ทำไม
# รักเหมือนอะไร
# เวลา (Backing Track)
|-
! scope="row"| ฟ.ฟัน
|
* ออกจำหน่าย: 21 มกราคม พ.ศ. 2542
* สังกัด: แกรมมี่แกรนด์ (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
* รูปแบบ: เทป, ซีดี
| 
# เฒ่าหัวงู
# สวยแล้วหยิ่ง 
# ขอให้โชคดี
# โช้ยเลย
# รู้
# แบ๊บ แบ๊บ แบ๊บ
# ที่ซับน้ำตา 
# คนมันหิว
# จะไปว่าอะไร
# ไม่ HURT ด้วยหรอก
# โรงเรียนชีวิต 
# รอนแรม
|-
! scope="row"| Midnight
|
* ออกจำหน่าย: 27 กรกฎาคม พ.ศ. 25
ียนชีวิต 
# รอนแรม
|-
! scope="row"| Midnight
|
* ออกจำหน่าย: 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2543
* สังกัด: อัพจี (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
* รูปแบบ: เทป, ซีดี, วีซีดี คาราโอเกะ
| 
# น้องไก่
# นังผู้ชาย
# แพ้ทาง
# เปิดไฟเขียว
# แม่ 
# ทิ้งให้ปลากิน
# เธอ
# คนคั่นใจ
# ขอเถอะนาย
# ลึกลับซับซ้อน
# ไม่อยากเป็นตัวอะไร
# แพ้ทาง (Backing Track)
|-
! scope="row"| 24 ชั่วโมง
|
* ออกจำหน่าย: 30 เมษายน พ.ศ. 2548
* สังกัด: อัพจี (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
* รูปแบบ: เทป, ซีดี, วีซีดี คาราโอเกะ
| 
# ก่อนมะลิบาน
# แค่คืนหนึ่ง
# นางฟ้าจำแลง
# เวลาของวันวาน
# มันจำเป็น
# เธอเคยรู้สึกไหม
# สวยมั่กมาก
# สวยประหยัด 
# คนเดิม
# ยื้อ
|-
|}
ทรีจี (วงดนตรี)
ทรี-จี (อังกฤษ: 3G) เป็นเกิร์ลกรุปในสังกัดเมกเกอร์เฮด ในเครือจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ ประกอบด้วยสมาชิกคือ (มด) - กัลย์กมล จิรชัยศักดิ์เดชา, (มุก) - จุฑามาศ วชรเขื่อนขันธ์, (มะเหมี่ยว) - อิสรีย์ นำพาเจริญ

มีผลงานอัลบั้มเดี่ยวเพียงหนึ่งชุดชื่อว่า 3G ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2545 โดยมด-กัลยา เป็นหัวหน้าวง มีผลงานเพลงฮิตติดชาร์ตในช่วงปี 2545 คือเพลง "ห่วง" และเพลง "อู้ว์ว" เรียกได้ว่ากระตอบรับดีมาก ๆ ในช่วงนั้น

จากนั้นก็มีอัลบั้มพิเศษ ที่ทั้งสามได้ออกร่วมกันคืออัลบั้ม "Cheer2 Friendship"
สมาชิก
{| class="wikitable"
!align="left" width="250px"|ชื่อ-นามสกุล
!align="left" width="100px"|ชื่อเล่น
!align="left" width="400px"|วันเกิด
!align="left" width="400px"|ตำแหน่งของวง
|-
| align="center"|จุฑามาศ วชิรเขื่อนขันธ์ 
| align="center"|มุก
| align="center"| 
| align="center"|หัวหน้าวง, นักเต้นนำ, นักร้องเสริม
|-
| align="center"|อิสรีย์ นำพาเจริญ 
| align="center"|มะเหมี่ยว
| align="center"| 
| align="center"|แร็ปเปอร์หลัก, นักเต้นหลัก, นักร้องสนับสนุน
|-
| align="center"|กัลย์กมล จิรชัยศักดิ์เดชา 
| align="center"|มด
| align="center"| 
| align="center"|นักร้องเสียงหลัก, ภาพลักษณ์ของวง, น้องเล็ก
|-
|}
อัลบั้ม
สตูดิโออัลบั้ม
อัลบั้ม 3G (31 มกราคม 2545)
# อู้ว์ว
# อยากฟังชัดๆ
# คุณหนู
# ห่วง
# ไม่ได้รักเธอ
# รู้แล้วเหยียบไว้
# แค่กุมมือ
# น้ำเน่า
# Ah-Ha
# รักกันดีไหม

อัลบั้มพิเศษ
อัลบั้ม Cheer 2 Friendship (19 พฤศจิกายน 2545)
# เพลง Cheer On
# เพลง ดอกไม้ ดวงดาว และอ้อมแขน
# เพลง มือจับมือ
# เพลง เล่นไม่เก่ง
# เพลง Mickey
# เพลง มาฝันกัน
# เพลง อย่าบอกว่าไม่รู้
# เพลง Boom (Remix)
# เพลง เกมน้ำใจ

อัลบั้มอื่นๆ
* อัลบั้ม Cover Girl (มด-มุก-มะเหมี่ยว)
* อัลบั้ม Rocky Road (เฉพาะ มด)
* อัลบั้ม Cover Girl 2 (เฉพาะ มด)
ปัจจุบัน
* มด มีผลงานละคร และซิงเกิ้ลเดี่ยว รวมทั้งเปิดร้านอาหาร
* มะเหมี่ยว ออกอัลบั้มกับวง 2 is better than 1 กับค่าย Classy Records 
* มุก แต่งงานและมีบุตรแล้ว

อ้างอิง
อาหารเยเมน
ทอดของชาวเยเมน ใส่ไข่]]
อาหารเยเมน เป็นอาหารที่มีความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากอาหารที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายในตะวันออกกลาง อาหารเยเมนในภูมิภาคที่ที่ต่างกันยังมีความแตกต่างกันเล็กน้อยอาหารเยเมนได้รับอิทธิพลจากอาหารตุรกีสมัยจักรวรรดิออตโตมันมากเนื่องจากการถูกยึดครองโดยจักรวรรดิออตโตมัน

ส่วนประกอบหลัก
เนื้อสัตว์ส่วนใหญ่เป็นไก่และเนื้อแกะ พบมากกว่าเนื้อวัวซึ่งมีราคาแพง ปลานิยมกินโดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ชายฝั่งทะเล เนยแข็ง เนยและผลิตภัณฑ์จากนมอื่น ๆ จะพบน้อยในอาหารเยเมน นิยมใช้บัตเตอร์มิลค์ มากกว่าถ้าสามารถใช้ได้ ไขมันใช้กันมากที่สุดคือน้ำมันพืชในการประกอบอาหารทั่วไปและ semn (سمن) (เนยชนิดหนึ่ง) เป็นไขมันที่ใช้ในขนมอบ
ซัลตะฮ์
ซัลตะฮ์ (saltah; سلتة) ถือเป็นอาหารประจำชาติ แม้ว่าแต่ละภูมิภาคจะมีความแตกต่างกันบ้าง มีพื้นฐานมาจากสตูว์เนื้อสีน้ำตาลของตุรกีที่เรียกว่ามารัก (maraq; مرق)ฟองจากเมล็ดฟีนูกรีก, และซาฮาวิก (sahawiq; سحاوق) (ส่วนผสมของพริก มะเขือเทศ กระเทียมและสมุนไพรที่เป็นส่วนผสมของซอสซัลซา) ข้าว มันฝรั่ง ไข่กวนและผัก กินกับขนมปังแบนที่ใส่ไส้ไว้ตรงกลาง

ขนมปังเยเมน
ขนมปังเยเมนมีหลายชนิด เช่น tawa, Tameez, Laxoox, Malooga, Kader, Fateer, Kudam, Rashoosh, Oshar, Khamira ขนมปังแบนโดยปกติจะอบที่บ้านใน เตาที่เรียกว่าทันดูร์ (تبون) Malooga, ค็อบซ์ และ khamira เป็นขนมปังทำเองที่นิยมโดยทั่วไป ส่วนขนมปังที่ซื้อรับประทานได้แก่พิตา (Pita) และขนมปังม้วนแบบฝรั่งเศส (roti)

เครื่องดื่ม

แม้ว่ากาแฟและชามีการบริโภคทั่วประเทศเยเมน, กาแฟเป็นเครื่องดื่มที่นิยมมากกว่าในขณะที่ชาดำเป็นเครื่องดื่มของทางเลือกในเอเดนและ Hadhramaut มีการบริโภคชาพร้อมกับอาหารเช้า หลังจากรับประทานอาหารกลางวัน (บางครั้งกับขนมหวานและขนมอบ) และพร้อมกับอาหารมื้อค่ำ เครื่องปรุงรสที่นิยมมีกระวาน กานพลู และสะระแหน่

อ้างอิง
ซัลตะฮ์
ซัลตะฮ์ ( ; ) เป็นหนึ่งในอาหารจานหลักที่รับประทานกันอย่างแพร่หลายในเยเมน ส่วนใหญ่นิยมรับประทานในมื้อกลางวัน ส่วนประกอบหลักเป็นเนื้อแกะ เนื้อไก่ หรือเนื้อวัว ส่วนผสมอื่น ๆ เพิ่มได้ตามสิ่งที่มีในครัวเรือน เช่น ข้าวสุก, ไข่กวน, มันฝรั่ง, ฮุลบะฮ์ (hulbah) (ซอสที่ทำจากเมล็ดฟีนูกรีก) ถั่ว เนื้อสัตว์สับและซอสซัลซาที่เรียกว่า sahawqa นิยมกินกับขนมปังแบนชนิดมาลูกา (malooga)

เชื้อกันว่าจุดเริ่มต้นของซัลตะฮ์มาจากกรุงซานา (Sana'a) โดยได้รับจากอิทธิพลจากอาหารของชาวตุรกีที่นำเข้ามาเมื่อราว 100 ปีที่แล้ว เมื่อถูกยึดครองด้วยจักรวรรดิออตโตมัน และชาวเยเมนนำมาปรับปรุงจนเป็นซัลตะฮ์ในทุกวันนี้
อ้างอิง
* Saltah, Very Special Yemeni Dish Yemen Times
* "Al-Saltah" the Yemeni National Dish Yemen Times
อาโดโบ
อาโดโบ ( ) เป็นอาหารฟิลิปปินส์ที่ได้รับความนิยมปรุงจากเนื้อสัตว์หรืออาหารทะเลหมักด้วยน้ำส้มสายชูและกระเทียม ทอดในน้ำมันจนเป็นสีน้ำตาล คำว่า "อาโดโบ" มาจากภาษาสเปน แต่วิธีการทำอาหารเป็นของชนพื้นเมืองชาวฟิลิปปินส์ เมื่อสเปนเอาชนะฟิลิปปินส์ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชาวสเปนจึงรู้จักขั้นตอนการทำอาหารพื้นเมืองที่เกี่ยวข้องกับน้ำส้มสายชูซึ่งเรียกว่า อาโดโบ ซึ่งเป็นภาษาสเปนหมายถึงการปรุงรสหรือหมัก
แม้ว่าอาโดโบของฟิลิปปินส์และสเปนมีลักษณะบางอย่างร่วมกัน แต่พวกเขาจะอ้างถึงสิ่งที่มีที่มาต่างกัน อาโดโบของฟิลิปปินส์ได้รับการอธิบายในภาษาสเปนว่าเป็นอาหารที่ปรุงโดยการหมัก แต่อาโดโบสำหรับชาวฟิลิปปินส์มีลักษณะเฉพาะกว่า โดยทั่วไปหมายถึงอาหารที่ปรุงด้วยเนื้อหมูหรือไก่หรือรวมกันเคี่ยวให้สุกอย่างช้า ๆ ในซอสถั่วเหลือง น้ำส้มสายชู กระเทียมบด ใบกระวาน และพริกไทยดำและมักมีสีน้ำตาลจากการทอดหรืออบในกระทะ
บางครั้งจะเรียกอาโดโบว่าสตูฟิลิปปินส์ กินกับข้าวทั้งที่บ้านและสำหรับเหมาะสำหรับพกไว้เป็นเสบียงอาหารระหว่างการเดินทาง เพราะเป็นอาหารที่เก็บได้นานโดยไม่ต้องแช่เย็น การที่อาหารชนิดนี้เก็บได้นานน่าจะมาจากน้ำส้มสายชูที่เป็นเครื่องปรุงหลักยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรียในอาหารได้เป็นอย่างดี บางครั้งถือเป็นอาหารประจำชาติฟิิลิปปินส์อย่างไม่เป็นทางการ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
อาหารบรูไน
อาหารประจำชาติของบรูไน]]
อาหารบรูไน ( ) มีลักษณะคล้ายกับอาหารของประเทศเพื่อนบ้านได้แก่ มาเลเซีย สิงคโปร์ และอินโดนีเซีย นอกจากนั้นยังได้รับอิทธิพลเพิ่มเติมจากอินเดีย จีน ไทย และญี่ปุ่น ปลาและข้าวเป็นอาหารหลัก เนื้อวัวรับประทานน้อยเพราะมีราคาแพง เนื่องจากอิทธิพลของศาสนาอิสลาม อาหารที่รับประทานจึงเป็นอาหารฮาลาล หลีกเลี่ยงเนื้อหมู และห้ามดื่มแอลกอฮอล์ในบรูไน
อาหารบรูไนมักจะมีรสเผ็ดและปกติกินกับข้าวหรือก๋วยเตี๋ยว อาหารที่เป็นที่นิยมได้แก่ เรินดังเนื้อ นาซีเลอมะก์ และปูเตอรีนานัซ ของหวานที่นิยมในประเทศบรูไนคืออัมบูยัต ทำจากสาคูห่อด้วยไม้ไผ่และจิ้มซอสผลไม้รสเปรี้ยว เครื่องดื่มทั่วไป ได้แก่ น้ำผลไม้ ชาและกาแฟ อาหารจากจีนและอินเดียมีอยู่ในบรูไนมากเช่นกัน

อ้างอิง

*Brunei 2009. Oxford Business Group. ISBN 1907065091, 9781907065095 . Pg 213
โมคุจิน
เช่นเดียวกับบรูซ เออร์วิน ]]

โมคุจิน ( ; ) เป็นตัวละครหุ่นไม้จากเกมซีรีส์เทคเคน ปรากฏตัวครั้งแรกในเทคเคนภาค 3 ไม่มีรูปแบบการต่อสู้เป็นของตัวเอง หากแต่เป็นผู้ใช้รูปแบบการต่อสู้ของตัวละครอื่นแบบแรนดอมที่เปลี่ยนแปลงไปในแต่ละยก ทั้ง กังฟู, มวยปล้ำ, มวยสากล, นินจึตสึ, ยูโด, เทควันโด, ไอคิโด รวมทั้งมวยไทยแบบเดียวกันกับบรูซ เออร์วิน ตัวละครดังกล่าวได้รับแรงดลบันดาลใจจากภาพยนตร์ชุด ถล่ม 20 มนุษย์ไม้ ( ) ซึ่งนำแสดงโดยเฉินหลง
เนื้อเรื่องย่อ
โมคุจินเป็นหุ่นไม้โอ๊กเก่าอายุ 2,000 ปี ที่ต้องการฝึกฝนวิชาการต่อสู้ ซึ่งเดิมเขาถูกเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์มาเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน แต่เมื่อเทพเจ้าแห่งการต่อสู้ซึ่งมีชื่อว่าออการ์ได้ตื่นขึ้น ส่งผลให้มันได้รับความเป็นตัวตนและสามารถกระทำการต่างๆได้ด้วยตนเอง ผู้คนบางรายกล่าวว่ามันได้รับแรงดลบันดาลใจที่จะช่วยนักต่อสู้ป้องกันตัว ซึ่งมีเพียงพระเจ้ากับโมคุจินเท่านั้นที่รู้วัตถุประสงค์ที่แน่ชัด
ในเทคเคนแท็กทัวร์นาเมนท์มีการระบุว่าออการ์, เดวิลจิน และอันโนว์ ได้ปรากฏตัวขึ้น นั่นทำให้โมคุจินต้องปฏิบัติภารกิจอีกครั้งในการหยุดยั้งความชั่วร้ายจากปีศาจทั้งสาม เมื่อโมคุจินได้รับชัยชนะศึกดังกล่าว เขาก็ใช้ลานต่อสู้ของฟอเรสท์ ลอว์ นำโมคุจินรายอื่นอีก 40 รายเพื่อร่ายรำมวยจีนอย่างพร้อมเพรียง
ฉากจบ
ฉากจบของโมคุจิน มีทั้งแบบขบขัน และให้แง่คิดที่หลากหลาย กล่าวคือ ในฉากจบของเทคเคนภาค 3 โมคุจินฝ่ายสามีถูกโมคุจินฝ่ายภรรยาใช้หมัดอัปเปอร์คัทอยู่เป็นประจำ ซึ่งโมคุจินฝ่ายสามีมักถูกใช้งานให้ไปช่วยตักน้ำ แต่ขากลับเขากลับแวะเล่นเกมตู้ ซึ่งโมคุจินฝ่ายภรรยาได้มาพบเข้าพอดี เธอจึงใช้หมัดเสยใส่โมคุจินฝ่ายสามีอีกครั้งหนึ่งเป็นการลงโทษ ในฉากจบภาคแท็กทัวร์นาเม้นท์ โมคุจินกับเท็ตสึจินต่างพากันฝึกร่ายรำมวยจีนแบบวูซู รวมถึงรูปแบบอื่นๆที่สวยงามอีกมากมาย ในภาค 5 เมื่อมันได้ปราบจินปาจิลงแล้ว ดวงจิตของมันก็ดับลง พร้อมกับทิ้งร่างร่วงลงสู่ผืนดิน แล้วแสงสว่างจากฟากฟ้าก็ได้สาดส่องลงมายังร่างของมัน ก่อนที่จะมีใบไม้ขนาดเล็กเติบโตขึ้นที่ปลายจมูกของเขา อันเป็นสัญลั
มายังร่างของมัน ก่อนที่จะมีใบไม้ขนาดเล็กเติบโตขึ้นที่ปลายจมูกของเขา อันเป็นสัญลักษณ์แห่งการมีชีวิตครั้งใหม่ สำหรับฉากจบในภาค 6 จะมีเสียงของผู้หญิงเล่าเรื่องในลักษณะของเทพนิยายพร้อมภาพประกอบ ซึ่งโมคุจินได้ขับรถข้ามภูเขา, มหาสมุทร และทะเลทราย ในที่สุดเขาก็ได้พบกับจอมปีศาจซึ่งมีชื่อว่า ดาร์ค-ลอร์ด แล้วทำการต่อสู้กัน ก่อนที่โมคุจินจะก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ ซึ่งเป็นการล้อเลียนฉากจบของจิน คาซามะ ในเทคเคน ภาค 5 นั่นเอง
การปรากฏตัว
ในเกมอื่น
โมคุจิน ยังเป็นตัวละครที่ได้รับเลือกเป็นตัวละครพิเศษที่ร่วมกับแพ็คแมน ในเกม สตรีทไฟท์เตอร์ X เทคเคน ที่ปรากฏตัวในเวอร์ชัน เพลย์สเตชัน 3 และ เพลย์สเตชันวิต้า โดยเฉพาะ

การตอบรับ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลเกี่ยวกับ "โมคุจิน" (Tekkenpedia) 
* ข้อมูลเกี่ยวกับ "โมคุจิน"
อาหารเคิร์ด
อาหารเคิร์ด เป็นอาหารที่หลากหลายของชาวเคิร์ดในประเทศตุรกี อิหร่าน สาธารณรัฐปกครองตนเองเคอร์ดิสถานในอิรักหรือที่อื่นๆ 
ส่วนประกอบ
ส่วนประกอบหลักเป็นผักและผลไม้ โดยเฉพาะแตงกวา เนื้อแกะและไก่เป็นเนื้อสัตว์หลัก อาหารเช้าตามปกติจะเป็นขนมปังแบนผสมน้ำผึ้งกับโยเกิร์ตจากนมควายหรือนมแกะและชาดำ อาหารโดยทั่วไปเป็นข้าวหรือขนมปังแบน เนื้อแกะและผักเคี่ยวในซอสมะเขือเทศ ผลไม้ที่สำคัญมีองุ่น ลูกมะเดื่อและวอลนัท น้ำผึ้งเคิร์ดมักจะขายคู่กับรังผึ้ง มีผลิตภัณฑ์จากนมแกะและกระบือ มี kofta และ kubbaหลายประเภทที่ยัดไส้ด้วยเนื้อ ใช้สมุนไพรสดมากมาย ชาดำรสหวานเป็นเครื่องดื่มที่เป็นที่นิยม และโยเกิร์ตละลายในน้ำเย็น
การรับประทาน
อาหารเคิร์ดเป็นอาหารแบบดั้งเดิมของเกษตรกรเคิร์ด ทำจากเมล็ดข้าวสาลีต้มที่ตากแห้งและโขลกในครก (curn) เพื่อกำจัดแกลบ ข้าวสาลีบดแล้วนำมาต้มรับประทาน

อาหารเช้าทั่วไปประกอบด้วยเนยแข็ง เนย มะกอก ไข่ มะเขือเทศ แตงกวา พริกเขียว reçel (แยม) และน้ำผึ้งทาบน kaymak ไส้กรอก อาหารอบและซุปยังบริโภคเป็นอาหารเช้าในเคอร์ดิสถาน ขนมปังแบบดั้งเดิมเช่น pide ยังบริโภคกันอย่างแพร่หลาย อาหารเช้าที่เรียกว่า menemen ประกอบด้วยมะเขือเทศอบ พริก น้ำมันมะกอกและไข่ นิยมดื่มชาดำกับอาหารเช้าด้วย

แหล่งข้อมูลอื่น
*Kubbah hamousta, prepared by Kurdish Jews

รายการอ้างอิง
อาหารมัลดีฟส์
เป็นส่วนประกอบหลักของ ]]

อาหารมัลดีฟส์แบบดั้งเดิมจะขึ้นอยู่กับส่วนประกอบสามรายการหลักต่อไปนี้ และเครื่องปรุงอื่น&hairsp;ๆ

มะพร้าว
มะพร้าวจะใช้ในรูปแบบขูด คั้นให้ได้กะทิหรือเคี่ยวเป็นน้ำมันมะพร้าวสำหรับทอด การขูดมะพร้าวใช้ huni gondi ซึ่งเป็นอุปกรณ์พื้นบ้านของมัลดีฟส์แบบดั้งเดิม เป็นเก้าอี้เตี้ยทรงยาวกับใบมีดเหล็กเป็นซี่&hairsp;ๆ ที่ส่วนปลาย (คล้ายกระต่ายขูดมะพร้าวของไทย) มะพร้าวขูดใช้ในอาหารเช่น มาส ฮูนิ ( ) กะทิ (kaashi kiru) เป็นส่วนประกอบสำคัญในแกงหลายชนิดของมัลดีฟส์
ปลา
ปลาที่นิยมคือปลาทูน่าทั้งแห้งหรือสด ปลาอื่น&hairsp;ๆ ได้แก่ ปลาทูน่าลาย (latti), ปลาทูน่าเหลือง (kanneli), ปลาทูน่าฟริเกต (raagondi), ปลาสีกุนทอง (mushimas), ปลาวาฮู (kurumas) และปลาอีโต้มอญ (fiyala) ปลาเหล่านี้สามารถรับประทานต้มหรือแปรรูป

ชิ้นปลาทูน่าแปรรูปอาจจะใช้ทั้งชิ้นหรือตัดแบ่ง ในการทำแกง ปลาดิบหรือปลาทูน่าแปรรูปถูกตัดออกเป็นชิ้นหนาขนาด 1/2 นิ้ว (13 มิลลิเมตร) ปลาทูน่าแห้งใช้เป็นหลักในอาหารที่เรียกว่า gulha, kavaabu, bajiya และ fatafolhi ชาวมัลดีฟส์ไม่ได้มีประเพณีการรับประทานปลาดิบ ซึ่งแตกต่างจากชาวหมู่เกาะแปซิฟิกส่วนใหญ่
แป้ง
แป้งที่นิยมบริโภค เช่นข้าวซึ่งต้มกินหรือบดเป็นแป้ง พืชหัวเช่นเผือก (ala), มันเทศ (kattala) หรือมันสำปะหลัง (dandialuvi) เช่นเดียวกับผลไม้เช่นสาเก (bambukeyo), ลำเจียกหรือเตยทะเล (kashikeyo) พืชหัวและสาเกจะต้มกิน ผลลำเจียกจะกินดิบหลังจากหั่นเป็นชิ้นบาง

อ้างอิง

บรรณานุกรม

*

แหล่งข้อมูลอื่น
*
แฟชันโลลิตา
แฟชั่นโลลิตา ( ) เป็นวัฒนธรรมย่อยแฟชั่นที่มีต้นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น ที่แต่เดิมนั้นได้รับอิทธิพลจากเสื้อผ้าแบบวิกตอเรียน เช่นเดียวกับเครื่องแต่งกายจากยุคโรโกโก แฟชั่นโลลิตายังมีหลายรูปแบบย่อย โดยมีรูปลักษณ์โดยหลักคือ กระโปรงถึงเข่า หรือชุดเดรส เครื่องประดับศีรษะ เสื้อ ชายผ้า ถุงเท้าสูงถึงหัวเข่า รองเท้าส้นสูง
ถึงแม้ว่าต้นกำเนิดของแฟชั่นโลลิตาจะไม่ชัดเจน แต่ก็มีกระแสเกิดขึ้นมาในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยมีตราสินค้าที่มีชื่อเสียงอย่าง พิงก์เฮาส์, มิวก์ และ แองเจลิกพริตตี ได้เริ่มออกขายเสื้อผ้าที่ถือได้ว่าเป็นแบบโลลิตาในปัจจุบัน ในคริสต์ทศวรรษ 1990 แฟชั่นโลลิตาเป็นที่รู้จักมากขึ้น กับวงอย่างมาลิซไมเซอร์ และวงประเภทวิชวลเคอื่น ๆ ที่ได้รับความนิยม วงเหล่านี้แต่งกายแบบนี้ ซึ่งทำให้แฟน ๆ ได้ดัดแปลงชุดแต่งกายเป็นของตัวเอง โดยแฟชั่นแบบนี้ได้เริ่มแพร่กระจายในเขตคันไซ จนในที่สุดมาถึงโตเกียว และได้รับความนิยมในหมู่วัยรุ่นญี่ปุ่น แฟชั่นโลลิตาได้รับความนิยมมากขึ้นจนสามารถพบเห็นทั่วไปแม้กระทั่งห้างสรรพสินค้าในญี่ปุ่น

รูปแบบ
กอธิกโลลิตา
เป็นการรวมกันระหว่างแฟชั่นกอธิกกับแฟชั่นโลลิตา มีต้นกำเนิดในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ในฮาราจูกุ และมีชื่อเสียงขึ้นมากับวงแนววิชวลเคที่ชื่อ มาลิซไมเซอร์

กอธิกโลลิตา เป็นแฟชั่นที่มีเอกลักษณ์คือการแต่งหน้าและแต่งกายที่ดูมืดหม่น ทาลิปสติกสีแดงและทางตาดำ ใช้อายไลเนอร์สีดำ การแต่งหน้าทาแป้ง ซึ่งถือว่าเป็นรสนิยมที่แย่สำหรับแฟชั่นโลลิตา กอธิกโลลิตามักใช้สีในโทนมืด อย่าง สีดำ สีน้ำเงินเข้ม สีม่วง

สำหรับแนวทางของกอธิกตะวันตก มีการใส่กางเขนอัญมณีและเครื่องหมายทางศาสนาชนิดอื่น และมีเครื่องประดับในแบบกอธิกโลลิตา อาทิ เช่น กระเป๋า กระเป๋าสตางค์ ที่มักมีรูปร่างเป็น ค้างคาว โลงศพ และไม้กางเขนที่มีหุ่นพระเยซูตรึงอยู่

สวีตโลลิตา
ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากสไตล์โรโกโก เช่นเดียวกับการแต่งกายแบบสมัยวิกตอเรียและเอ็ดเวิร์ด โดยมุ่งไปในรูปแบบเด็ก ๆ และแฟนตาซี โดยสวีตโลลิตาจะมีรูปแบบแบบโลลิตาทั่วไป โดยใช้สีโทนสว่างกว่าและการออกแบบให้เหมือนดูเด็ก การแต่งหน้า โดยมากจะใช้สีชมพู สีพีช สีมุก
เสื้อผ้า จะใช้สีในโทนพาสเทิล โทนผลไม้ (เชอร์รี สตอร์เบอร์รี หรือผลไม้หวานอื่น ๆ) ใช้ลูกไม้แบบดอกไม้ (กุหลาบ แจสมิน ลิลี เชอร์รีบลอสสัม) ใช้โบว์ หรือในธีมสัตว์น่ารักอย่าง แมว กระต่าย ลูกสุนัข และโบว์ที่เน้นให้เกิดความน่ารัก ธีมที่ได้รับความนิยมในสวีตโลลิตา ได้มาจากอลิซท่องแดนมหัศจรรย์ (อลิซอินวันเดอร์แลนด์) นิทานคลาสสิก ส่วนอัญมณีมักมีการสะท้อนในแบบธีมแฟนตาซี กระเป๋าและกระเป๋าสตางค์ทำให้มีรูปแบบคล้ายของเจ้าหญิง และมักมีรูปร่างอย่าง สตอเบอร์รี มงกุฎ หัวใจ เป็นต้น

อ้างอิง
บุญอมตูก
บุญอมตูก ( ) เป็นเทศกาลน้ำของกัมพูชา เป็นประเพณีที่จัดขึ้นทุกปีในเดือนพฤศจิกายน ทุกจังหวัดและทุกเมืองทั่วประเทศจัดงานเฉลิมฉลองเทศกาลดังกล่าว โดยมีการเฉลิมฉลองใหญ่ที่สุดจัดขึ้นในพนมเปญ เมืองหลวงของประเทศ บุญอมตูกกินระยะเวลาสามวัน จัดขึ้นเพื้อระลึกถึงการสิ้นสุดของฤดูฝน เช่นเดียวกับการเปลี่ยนทิศทางการไหลของแม่น้ำตนเลสาบ นอกจากนี้ยังมีการจัดการแข่งเรือและคอนเสิร์ต ซึ่งดึงดูดหลายล้านคนให้เข้าร่วมเฉลิมฉลองด้วย

การแข่งเรือในเทศกาลดังกล่าวเป็นประเพณีซึ่งมีอายุมากกว่าหนึ่งพันปี เพื่อระลึกถึงอำนาจของจักรวรรดิขะแมร์ในสมัยโบราณ
บุญอมตูกมีที่มาจากอาณาจักรเมืองพระนคร เมื่อพระมหากษัตริย์ทรงปรารถนาจะทดสอบความองอาจด้านการต่อสู้ของนักรบ โดยจัดการแข่งขันขึ้น การแข่งเป็นรูปแบบหนึ่งของการฝึกฝนและเป็นวิธีการซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงเลือกนักรบของพระองค์ วิธีการดังกล่าวคล้ายคลึงกับการจัดการประลองยุทธ์ของอัศวินในสมัยกลางของยุโรป

ประติมากรรมแกะสลักในวิหารกัมพูชาที่ปราสาทบายนและปราสาทบันทายฉมาร์มีการพรรณนาถึงการรบทั้งหลายที่รบกันบนน้ำ ในทางจิตวิญญาณ เทศกาลดังกล่าวเป็นโอกาสที่จะบูชาพระพุทธเจ้าจากการเก็บเกี่ยวข้าวตลอดปีและขอฝนที่เพียงพอแก่การเพาะปลูกในปีต่อไป นอกจากนี้ยังมีพิธีกรรมอีก 3 อย่างระหว่างเทศกาล
ระหว่างเทศกาลดังกล่าวได้เกิดเหตุเหยียบกันเสียชีวิตครั้งใหญ่ใน พ.ศ. 2553 เช่นเดียวกับมีคนพายเรือ 5 คนจมน้ำเสียชีวิต ใน พ.ศ. 2551 และคนพายเรืออีก 1 คน จมน้ำเสียชีวิตระหว่างการแข่งเรือใน พ.ศ. 2552

อ้างอิง
อาหารคูเวต
อาหารคูเวตเป็นวัฒนธรรมที่โดดเด่นอย่างหนึ่งของชาวคูเวต อาหารประจำชาติของคูเวตที่รู้จักกันดีคือ machboos ( ) ประกอบด้วยเนื้อแกะหรือไก่วางข้างบนหรือผสมในข้าวหุงสุกอาหาร จะทำและเสิร์ฟอาหารครั้งละมาก ๆ และเป็นเรื่องปกติเป็นอย่างยิ่งสำหรับที่จะเชิญแขกไปรับประทานอาหารร่วมกันกับครอบครัวของตน อาหารคูเวตได้รับอิทธิพลจากอาหารอินเดีย เปอร์เซีย เมดิเตอร์เรเนียนและ Najdi (ที่อยู่ตอนกลางของคาบสมุทรอาหรับ)
ตัวอย่างอาหารคูเวต
* Qouzi อาหารประจำชาติซึ่งประกอบด้วยเนื้อแกะย่างยัดไส้ด้วยข้าว ไก่ ไข่ และส่วนผสมอื่น ๆ 
* Machboos จานที่ทำด้วยเนื้อแกะหรือไก่พร้อมข้าวที่หุงด้วยน้ำซุปแกะหรือไก่ 
* Gers Ogaily เค้กแบบดั้งเดิมทำด้วยแป้ง ไข่ น้ำตาล กระวาน และใส่สีเหลือง เสิร์ฟกับน้ำชา
* Harees ข้าวสาลีต้มกับเนื้อบดแล้วมักจะราดด้วยน้ำตาลอบเชย
* Jireesh (Yireesh) ส่วนประกอบของไก่หรือเนื้อแกะ มะเขือเทศ และเครื่องเทศบางอย่าง
* Gabout (Gabboot) เกี๊ยวแป้งในสตูเนื้อ
* บิรยานี (Biryani) ข้าวหุงกับไก่หรือเนื้อแกะ ได้รับอิทธิพลจากอาหารอินเดีย เป็นที่นิยมโดยทั่วไปในคูเวต 
* Mutabbaq samak เนื้อปลาวางบนข้าวที่หุงด้วยซุปปลา
* Balaleet บะหมี่หวานสีเหลืองกินกับไข่เจียว
*
เนื้อปลาวางบนข้าวที่หุงด้วยซุปปลา
* Balaleet บะหมี่หวานสีเหลืองกินกับไข่เจียว
* Ghuraiba คุกกี้ที่กินกับกาแฟอาหรับ
* Mumawwash ข้าวหุงกับถั่วเลนทิลสีดำ โรยหน้าด้วยกุ้งแห้ง
* Zalabia แป้งทอดแช่ในน้ำเชื่อมสีเหลือง 
* Lugaimat แป้งหมักด้วยยีสต์แช่ในน้ำเชื่อมสีเหลือง
อ้างอิง

*DiPiazza, Francesca Davis, 2006 Kuwait in Pictures, Twenty-First Century Books, p.56- 57, ISBN 0822565897
*O'Shea, Maria, 1999, Kuwait, Marshall Cavendish p.114- 121, ISBN 0761408711
*Riolo, Amy, 2007, Arabian Delights: Recipes & Princely Entertaining Ideas from the Arabian Peninsula, Capital Books, p.23- 24, ISBN 1933102551
อาหารบาห์เรน
อาหารบาห์เรนแบบดั้งเดิมส่วนใหญ่ประกอบด้วยปลา เนื้อ และข้าว อาหารดั้งเดิมอย่างหนึ่งคือ machboos ( ) ทำจากเนื้อหรือปลาเสิร์ฟพร้อมข้าว อาหารอีกอย่างหนึ่งที่รู้จักกันดีคือ muhammar ( ) ซึ่งเป็นข้าวหวานที่เสิร์ฟกับน้ำตาล ชาวบาห์เรนยังกินอาหารอาหรับอื่น ๆ เช่น falafel ซึ่งเป็นถั่วชิกพีทอดเสิร์ฟในขนมปังและ shawarma ซึ่งเป็นเนื้อแกะหรือไก่ย่างด้วยการหมุนยัดไส้ในขนมปังพิตา ขนมพื้นบ้าน ได้แก่ samboosa และขนมอบ
ส่วนที่สำคัญของอาหารบาห์เรนคือปลาสดของอ่าวเปอร์เซียราชาของปลาคือปลาเก๋า (Hamour; ) ซึ่งรับประทานด้วยการย่าง ทอดหรือนึ่ง ปลาที่นิยมอื่น ๆ ได้แก่ Safi ( ) (rabbitfish) ปลาทู (Chanad; ) และ Sobaity ( ) ส่วนมากนิยมกินปลากับข้าว ช่วงที่อยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษทำให้การกินปลากับมันฝรั่งทอดเป็นที่นิยมในประเทศบาห์เรน

อาหารที่มีชื่อเสียงอีกอย่างหนึ่งคือ Qoozi ( ) (Ghoozi) ซึ่งเป็นเนื้อแกะย่างยัดไส้ข้าว ไข่ต้ม หัวหอมและเครื่องเทศ ขนมปังแบนแบบดั้งเดิมที่เรียกว่า ค็อบซ์ ( ) เป็นขนมปังแบนอบในเตาอบขนาดใหญ่พิเศษ มักจะกินกับซอส mahyawa ที่ทำจากปลา
ของหวานแบบดั้งเดิมที่นิยมมากที่สุดคือ Halwa Showaiter หรือ Halwa Bahraini มันเป็นเจลลี ทำด้วยแป้งข้าวโพด หญ้าฝรั่น และถั่วต่าง ๆ กาแฟเรียกว่า Gahwa ( ) ถือเป็นส่วนหนึ่งของการต้อนรับแบบดั้งเดิมในประเทศบาห์เรน มักจะเสิร์ฟในหม้อกาแฟ ซึ่งเรียกว่า dalla ( ) ในประเทศบาห์เรน จะให้บริการกาแฟในถ้วยเล็กที่ใช้เฉพาะกับกาแฟเรียกว่า finjan ( ) Sheesha ( ) แบบดั้งเดิมหรือมอระกู่ เป็นที่นิยมสูบในหมู่ชายบาห์เรนจำนวนมาก ให้บริการมอระกู่ในร้านกาแฟเปิดโล่งที่คนในท้องถิ่นสามารถไปพบปะพูดคุยกันขณะสูบมอระกู่ ปัจจุบันยังพบในการสูบมอระกู่ในร้านกาแฟ
อัลกาลาเดเอนาเรส
อัลกาลาเดเอนาเรส ( ) เป็นเมืองมรดกโลกแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในแคว้นมาดริด ประเทศสเปน

ชื่อ
คนท้องถิ่นรู้จักเมืองนี้ในชื่อ ส่วน (‘ของแม่น้ำเอนาเรส’) จะใช้เมื่อจำเป็นที่จะต้องแยกเมืองในสเปนที่มีชื่ออัลกาลา (จากศัพท์ภาษาอาหรับว่า ) เหมือนกัน

ส่วนชื่อในภาษาละติน หมายถึง "บรรจบกัน" 
ซึ่งเป็นจุดที่น้ำในแม่น้ำ (หรือน้ำฝน) ไหลไปยังที่หนึ่ง (เช่น )

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*University and Historic Precinct of Alacalá de Henares UNESCO collection on Google Arts and Culture
* Madrid-Alcalá
วัดสุบรรณนิมิตร
วัดสุบรรณนิมิตร เป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย และเป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่งของจังหวัดชุมพร สร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2335 และเป็นสถานศึกษาแห่งแรกของจังหวัดชุมพร

ที่ตั้งวัด
วัดสุบรรณนิมิตร ตั้งอยู่เลขที่ 189 หมู่ 9 ตำบลตากแดด อำเภอเมือง จังหวัดชุมพร
* การเดินทาง จากกรุงเทพ ถึงสี่แยกปฐมพร เข้าตลาดชุมพร ก่อนข้ามแม่น้ำท่าตะเภา ทางเข้าวัดอยู่ขวามือ อยู่หลังโรงเรียนเทศบาลเมืองชุมพรวัดสุบรรณนิมิตร
ประวัติ
พระยาเพชรกำแหงสงคราม (ครุฑ บ่วงราบ) หรือ พระยาชุมพร (ครุฑ) หรือ พระยาเพชร อดีตเจ้าเมืองชุมพร ได้สร้างโบสถ์หลังเก่าวัดสุบรรณนิมิตร พ.ศ. 2371 ลักษณะเป็นเสาไม้หลังคากระเบื้องดินเผา พระประธานเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย (พระพุทธชินราช ปางมารวิชัย ศิลปะสุโขทัย) แต่เดิม พระยาวิชิตภักดีศรีพิชัยสงคราม (มี) เจ้าเมืองไชยา ได้บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัดแต่เรียกว่า วัดท่าตะเภาใต้ หรือ วัดใต้ ตั้งแต่ พ.ศ. 2335 มีเนื้อที่ 28 ไร่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2376 พระยาเพชรกำแหงสงคราม (ครุฑ) ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองชุมพร จึงได้เปลี่ยนเป็นชื่อ วัดสุบรรณนิมิตร และวัดนี้เคยใช้เป็นที่ตั้งศพ พระยาเพชรกำแหงสงคราม (ยัง ซุ่ยยัง) อดีตเจ้าเมืองชุมพร และต่อมาในปี พ.ศ.
่ตั้งศพ พระยาเพชรกำแหงสงคราม (ยัง ซุ่ยยัง) อดีตเจ้าเมืองชุมพร และต่อมาในปี พ.ศ. 2440 พระครูจุฬามุนี (ฤกษ์) เจ้าอาวาส เปิดสอนนักเรียน เรียกว่า โรงเรียนวัดสุบรรณนิมิตร ก่อนย้ายนักเรียนในระดับมัธยมมาเป็น โรงเรียนศรียาภัย ในปัจจุบัน
โบถส์ใหม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2545 ปัจจุบันมีพระครูปุณณสารวิมล เป็นเจ้าอาวาสตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529

* สุบรรณ แปลว่า ขนวิเศษ หมายถึงครุฑ 
* นิมิตร (นิมิต) แปลว่า สร้าง
* วัดสุบรรณนิมิตร รวมความแล้วจึงแปลว่า “วัดที่พระยาเพชรกำแหงสงคราม (ครุฑ บ่วงราบ) เป็นผู้สร้างสร้าง”
เหตุการณ์สำคัญ
* ในวันอังคาร ที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2382 พระยาเพชรกำแหงสงคราม (ครุฑ บ่วงราบ) ขณะดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองชุมพร ทำพิธีบวงสรวงกองทัพเมืองชุมพร เมืองประทิว จำนวน 1,216 คน ก่อนออกเดินทางเข้าร่วมกองทัพหลวงปราบปรามความวุ่นวายในหัวเมืองปักษ์ใต้ (กบฏหวันหมาดหลี) เมืองไทรบุรี (รัฐเคดาร์ ประเทศมาเลเชีย ปัจจุบัน)ในบังคับบัญชา พระยาเสนาภูเบศร์ แม่ทัพหน้า
* ในปี พ.ศ. 2440 พระครูจุฬามณี(ฤกษ์) เจ้าอาวาส เปิดสอนนักเรียน เรียกว่า โรงเรียนวัดสุบรรณนิมิตร
* ในวันจันทร์ ที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2555 เวลา 17.00 น.พิธีพุทธาภิเษก-มังคลาภิเษก พระรูปเหมือน “เสด็จในกรมหลวงชุมพรฯ” โดยนิมนต์พระเกจิอาจารย์ชื่อดังของภาคใต้ 5 รูป ได้แก่ พ่อท่านเอื้อม วัดบางเนียน, หลวงพ่อต
์พระเกจิอาจารย์ชื่อดังของภาคใต้ 5 รูป ได้แก่ พ่อท่านเอื้อม วัดบางเนียน, หลวงพ่อตุด วัดธรรมถาวร, หลวงพ่อช่วย วัดปากคลอง, หลวงพ่อโปร่ง วัดพรุตะเคียน และหลวงพ่อบุญมา วัดถ้ำโพงพาง
อ้างอิง

แหล่งข้อมูล
* เปิดตำนาน วีรบุรูษนักรบแห่งคอคอดกระ ดินแดนสองฝั่งทะเล ตอน เจ้าพระยายมราช (ครุฑ บ่วงราบ)

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของจังหวัด
* เว็บไซต์ข้อมูลเมืองชุมพร
สกัดเพชร อินแกรมยิม
สกัดเพชร อินแกรมยิม เกิดวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2525 เป็นนักมวยไทยชาวไทย จากจังหวัดพัทลุง ที่มีผลงานเป็นที่กล่าวขวัญทั้งในเวทีมวยราชดำเนิน, สนามมวยเวทีลุมพินี และเป็นนักมวยไทยที่มีผลงานในเค-วัน
ประวัติ
สกัดเพชร อินแกรมยิม เป็นนักมวยไทยที่มีผลงานการแข่งขันมากว่า 100 ครั้ง สกัดเพชรเคยร่วมการแข่งขันมวยรอบมาราธอนเงินล้าน ที่เวทีมวยชั่วคราว สนามกีฬากลาง ค่ายสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา ในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 สกัดเพชรได้แพ้ให้กับเอ็กซ์ตร้า ส.ฤกษ์ชัย ซึ่งเป็นคู่เอกของรายการศึกอัศวินดำก่อเกียรติ เวทีมวยรามอินทรา ในรุ่น 136 ปอนด์ โดยสกัดเพชรเป็นฝ่ายแพ้คะแนน และในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2553 สกัดเพชรสามารถผ่านเข้าสู่รอบ 16 คนสุดท้ายในรายการเค-วันเวิลด์แมกซ์ ซึ่งจัดขึ้นที่โอลิมปิกสเตเดียม โซล ประเทศเกาหลีใต้ โดยได้พบกับไมเคิล กลอโกวสกี ซึ่งเป็นนักชกจากโปแลนด์
เกียรติประวัติ
* อดีตแชมป์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท น้ำหนักไม่เกิน 140 ปอนด์ เวทีมวยราชดำเนิน
* อดีตแชมป์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท น้ำหนักไม่เกิน 140 ปอนด์ สนามมวยเวทีลุมพินี
* อดีตแชมป์มวยมิตซูบิชิ สตราดา

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* PROFILE OF SAGADPET INGRAM-GYM 
* Sagatpet IngramGym vs Michal Glogowski 
* ลัดฟ้ามวยไทยไปกับ ป๋อง ลำปาง 14 ก.ย.
* Sagatpetch IngramGym Interview 
* Sagatpetch Ingram Gym 
*
ซินบี แตวุง
ซินบี แตวุง ( ) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ต.ปฏัก ส.จุลเสน เกิดวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2522 เป็นนักมวยไทยและนักมวยเค-วันชาวไทย ส่วนสูง 176 ซม. เขาเป็นแชมป์รายการ KOMA ใน พ.ศ. 2548 นอกจากนี้ เขายังสอนมวยไทยให้แก่ชาวต่างชาติ และมีส่วนสำคัญในการเผยแพร่มวยไทยที่ประเทศเกาหลีใต้
ประวัติ
ซินบีเกิดที่จังหวัดสงขลา ประเทศไทย เติบโตมาพร้อมกับพี่น้องสองคน บิดาเป็นชาวนา มารดาทำสวนผลไม้ บิดาเริ่มฝึกมวยไทยให้เขากับพี่ชายที่บ้านเมื่อเขามีอายุได้ 9 ปี เขาเริ่มต่อสู้ในช่วงอายุดังกล่าวครั้งแรกโดยใช้ชื่อชก "แหลมสิงห์ ศิษย์ศรชัย" ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนและได้รับค่าตัว 30 บาท ครั้นเมื่ออายุ 13 ปี ก็ออกจากบ้านและย้ายไปอยู่ที่กรุงเทพฯ กับเพื่อนเพื่อใช้ชีวิตและฝึกมวยไทยที่ลุงเทพอากาศยิม โดยฝึกไปด้วยเรียนไปด้วย จนสำเร็จมัธยมศึกษาตอนปลายเมื่ออายุได้ 19 ปี หลังจากนั้น เขาศึกษาต่อที่วิทยาลัยวิทยาศาสตร์การกีฬา และสำเร็จการศึกษาเมื่ออายุ 24 ปี ในช่วงที่เขาได้ฝึกฝนที่ลุงเทพอากาศยิมนี้เอง เขาได้ร่วมต่อสู้กว่า 100 ครั้งในกรุงเทพฯ จนได้ชื่อเสียง
นที่ลุงเทพอากาศยิมนี้เอง เขาได้ร่วมต่อสู้กว่า 100 ครั้งในกรุงเทพฯ จนได้ชื่อเสียงมาจากการต่อสู้ที่สนามมวยลุมพินีและราชดำเนิน
เมื่ออายุได้ 25 ปี เขาเดินทางไปใช้ชีวิตและทำงานที่ประเทศเกาหลีเป็นเวลา 6 เดือนในฐานะครูฝึกสอนมวยไทย และร่วมต่อสู้ในนามของแตวุงมวยไทยยิมที่โซล หลังจากนั้น เขาย้ายไปอยู่ที่จังหวัดภูเก็ต และทำงานที่ราไวย์มวยไทย โรงยิมของเพื่อนชื่อว่า ตุ๊ก ซึ่งรู้จักกันแต่ครั้งที่ฝึกฝนอยู่ในกรุงเทพฯ ต่อมาเมื่อเขาได้ฝึกสอนมวยไทยให้แก่ชาวต่างชาติจำนวนมาก เขาก็เริ่มเรียนภาษาอังกฤษ

พ.ศ. 2548 เขาเดินทางไปอยู่ประเทศอังกฤษเป็นเวลา 1 เดือน เพื่อต่อสู้และสอนวิชามวยไทยที่โทรจันยิมในเมืองเบอร์มิงแฮม รวมถึงเป็นผู้ชนะรายการ KOMA ที่ประเทศเกาหลีใต้ ต่อมาใน พ.ศ. 2549 เขาเดินทางไปต่อสู้ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย รวมทั้งร่วมต่อสู้ในรายการ KOMA อีกครั้งหนึ่ง
ระหว่าง พ.ศ. 2549 ถึง 2550 เขาได้ร่วมการแข่งขันเค-วัน 3 ครั้ง โดยได้รับการสนับสนุนจากประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะ 2 ครั้ง แพ้ 1 ครั้ง

ภายหลัง เขาเปิดค่ายมวยไทยของตนเองชื่อ ซินบีมวยไทย ที่จังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย ลิม ชีบิน ซึ่งเป็นนักมวยคิกบ็อกซิงชาวเกาหลีใต้ เคยเดินทางมาเรียนมวยไทยที่ค่ายแห่งนี้เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2550

ชีวิตส่วนตัว
ซินบี แตวุง เคยคบกับแฟนชาวเยอรมัน โดยทั้งคู่ลงทุนเปิดค่ายมวยระยะหนึ่งก่อนเลิกรากันภายหลัง

ดูเพิ่ม
* มวยไทย
* ลิม ชีบิน
* เค-วัน

อ้างอิง

* 신비태웅 "존 웨인파와 대결, 누가 이기든 실신 KO될 것" 
* 코마걸의 환상적인 등의 곡선
แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Official website of Sinbi Taewoong 
* Sinbi Muay Thai training Camp Thailand, Muay Thai Gym of Sinbi Taewoong in Phuket Thailand
* muaythai2000.com fighters profile of Sinbi Taewoong in Best Fighter Chart (select YODWANPADED FIGHTS from drop-down list)
ศาลาราย วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
ศาลาราย
ศาลาราย พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นมีเป็นศาลาโถงไม่มีฝา จำนวน 12 หลัง ตั้งอยู่รายรอบพระอุโบสถ ด้านทิศเหนือ และทิศใต้มีจำนวนด้านละ 4 หลัง ทิศตะวันออก และทิศตะวันตกมีจำนวนด้านละ 2 หลัง แต่ไม่ปรากฏหลักฐานว่ามีรูปร่างลักษณะแบบใด ใช้เป็นที่อ่านหนังสือศาสนาให้ราษฎรที่ไม่รู้หนังสือฟังเวลามีงานหรือวัน สำคัญทางพระพุทธศาสนา และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ ในสมัยรัชกาลที่ 3 และรัชกาลที่ 4 ด้วย มีลักษณะเหมือนกันทั้งรูปร่าง ขนาดและความสูง ลักษณะเป็นศาลาโถงขนาด 2 ห้อง หลังคาทรงไทย มุงด้วยกระเบื้องดินเผาเคลือบสี โดยมีพื้นสีน้ำเงินขอบสีส้ม หน้าบันเป็นรูปเทพนม บนพื้นกระจกสีขาว มีลาย กระหนกประกอบโดยรอบบนกระจกพื้นสีน้ำเงิน
้าบันเป็นรูปเทพนม บนพื้นกระจกสีขาว มีลาย กระหนกประกอบโดยรอบบนกระจกพื้นสีน้ำเงิน ประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์และนาคสะดุ้งทำด้วยไม้ มีคันทวยไม้จำหลักลายเป็นรูปพญานาครองรับชายคาโดยรอบ เพดานฉลุฉายปิดทองบนพื้นชาด เสาเป็นเสาสี่เหลี่ยมฉาบปูนย่อเหลี่ยม ระหว่างเสาทำเป็นคูหาโค้งตอนมุม พื้นซึ่งทำเป็น 2 ระดับปูด้วยหินอ่อน ปัจจุบันทุกวันเข้าพรรษา วันกลางพรรษา และ วันออกพรรษา จะมีนักเรียนไปสวดโอ้เอ้วิหารรายในศาลารายเหล่านี้ด้วย
จังหวัดบิซกายา
บิซกายา ( ; ) เป็นจังหวัดทางตอนเหนือของประเทศสเปน อยู่ในแคว้นประเทศบาสก์ เมืองหลักของจังหวัดคือบิลบาโอ ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 จังหวัดบิซกายาเคยเป็นแหล่งอุตสาหกรรมที่สำคัญของสเปน

อ้างอิง
จังหวัดกิปุซโกอา
กิปุซโกอา ( ; ) เป็นจังหวัดทางเหนือของประเทศสเปน อยู่ในแคว้นประเทศบาสก์ และมีเมืองหลักคือซานเซบัสเตียน
จังหวัดอาลาบา
อาลาบา ( ) หรือ อาราบา ( ) มีชื่อทางการว่า อาราบา/อาลาบา ( ) เป็นจังหวัดทางเหนือของประเทศสเปน อยู่ในแคว้นประเทศบาสก์ และมีเมืองหลักคือบิโตเรีย ซึ่งเป็นเมืองหลักของแคว้นประเทศบาสก์เช่นกัน

จังหวัดนี้ยังเป็นจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาแคว้นปกครองตนเองบาสก์สามแห่ง ด้วยขนาด 3,037 ตารางกิโลเมตร แต่กลับมีประชากรน้อยที่สุด ซึ่งมีแค่ 331,700 คน (ค.ศ. 2019)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* GGatholic ecclesiastical history
วัดพระธาตุจอมนาง
วัดพระธาตุจอมนาง ตั้งอยู่ที่หมู่ 9 ตำบลจอมพระ อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน สร้างราวประมาณพุทธศักราช 1600-1650 สมัยพระเจ้าเจืองฟ้าธรรมิกราช หรือ พ่อขุนเจือง กษัตริย์ผู้ครองภูกามยาว หิรัญเงินยาง เวียงปะกัน และหัวเมืองต่าง ๆ ตลอดสายแม่น้ำโขง ในสมัยโบราณวัดพระธาตุจอมนางเป็นวัดหลวงประจำเมือง คือ เวียงเหียง หรือ แส่งเหียง ตามจารึกภูกามยาว (พะเยา)

วัดพระธาตุจอมนางได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 61 ตอน 65 วันที่ 24 ตุลาคม 2487
ปัจจุบันวัดพระธาตุจอมนาง มีเพียงแต่พุทธบริษัท ผู้ศรัทธา ได้ร่วมแรงร่วมใจกันตั้งสถานปฏิบัติธรรมในเขตโบราณสถานวัดพระธาตุจอมนาง ให้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม ภาวนา มีพระภิกษุ สามเณร สายวัดป่า (ฝ่ายธรรมยุตินิกาย) จำพรรษาอยู่ โดยใช้ชื่อเรียกว่า "สำนักปฏิบัติธรรมพระธาตุจอมนาง"
การเดินทาง
* จากอำเภอเมืองน่าน มาตามถนนน่านทุ่งช้าง (ทางหลวง1080) ถึงอำเภอท่าวังผา ระยะทาง 43 ก.ม.
* เมื่อถึงอำเภอท่าวังผา ผ่านตลาดเทศบาลท่าวังผา (ถนนสี่เลน) ให้ชิดขวา แล้วเลี้ยวเข้า ช่องขวา (ทางกลับรถวัดศิลามงคล) ให้วิ่งรถเข้าช่องกลาง สังเกตป้ายทางหลวง “น้ำตกศิลาเพชร” กับป้าย “บ้านน้ำยาว” 
* เมื่อวิ่งตามถนนท่าวังผาศิลาเพชร (ทางหลวง 1170) เข้ามา 8 ก.ม.สังเกตป้ายซ้ายมือ “พระธาตุจอมนาง” หรือป้าย “ปรมัตถภาวนากรรมฐาน”
โน แจกิล
โน แจกิล ( ; ) เจ้าของฉายา เค.แมกซ์ (K.MAX) เกิดวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1980 เป็นทั้งนักมวยไทยและมวยคิกบ็อกซิ่งชาวเกาหลีใต้ และเป็นผู้ที่เข้าร่วมการแข่งขันเค-วัน ส่วนสูง 180 เซนติเมตร น้ำหนัก 70 กิโลกรัม ซึ่งโน แจกิล เป็นนักมวยเค-วันชาวเกาหลีใต้ที่มีชื่อเสียงเช่นเดียวกับ ลิม ชีบิน และซู ฮวานลี

เกียรติประวัติ
* แชมป์รุ่นมิดเดิลเวทของสมาคมมวยไทยในเกาหลีใต้

ผลการแข่งขัน
* แข่ง 9 ครั้ง ชนะ 5 ครั้ง แพ้ 4 ครั้ง (น็อคเอาท์ 2 ครั้ง)

{|table class="wikitable" style="font-size: 85%"
!วันที่
!คู่ชก
!ผล
!วิธีชนะ
!การแข่งขัน

27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 
 เวอร์จิล กาลาโกดา 
 แพ้ 
 ต่อเวลาพิเศษยกที่ 4 (ตามการตัดสินกรรมการ) 
 เดอะข่าน 2
14 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 
 โยโกฮามา โก 
 ชนะ 
 น็อคเอาท์ยกที่ 3 
 เค-วัน เวิลด์แมกซ์ ไฟนอล 8

20 มีนาคม ค.ศ. 2008 
 ซู ฮวานลี 
 แพ้ 
 น็อคเอาท์ยกแรก 
 เค-วัน แมกซ์ โคเรีย 2009

20 มีนาคม ค.ศ. 2008 
 วาตานาเบ้ มาซาคาสุ 
 ชนะ 
 ต่อเวลาพิเศษยกที่ 4 (ตามการตัดสินกรรมการ) 
 เค-วัน แมกซ์ โคเรีย 2009

24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 
 ลิม ชีบิน 
 แพ้ 
 น็อคเอาท์ยกที่ 3 (2 นาที 6 วินาที) 
 เค-วัน เอเชียแมกซ์ 2008 อินโซล

24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 
 ซู ฮวานลี 
 ชนะ 
 กรรมการตัดสินน็อคเอาท์ยกที่ 3 
 เค-วัน เอเชียแมกซ์ 2008 อินโซล

24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 
 ฮาคุโตะ 
 ชนะ 
 น็อคเอาท์ยกที่ 1 (1 นาที 10 วินาที) 
 เค-วัน เอเชียแมกซ์ 2008 อินโซล
18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 
 ดริตัน รามา 
 ชนะ 
 กรรมการตัดสินยกที่ 3 
 เค-วัน ไฟท์ติ้งเน็ตเวิร์ก ข่าน 2007 อินโซล

16 กันยายน ค.ศ. 2006 
 คิม พานซู 
 แพ้ 
 กรรมการตัดสินยกที่ 3 
 เค-วัน ไฟท์ติ้งเน็ตเวิร์ก ข่าน 2006 อินโซล

|}

ดูเพิ่ม
* มวยไทย
* เค-วัน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Profile at K-1
* Fighter's Profiles
หอยกูอีดั๊ก
หอยกูอีดั๊ก ( , ; หรือเรียกสั้น ๆ ว่า กูอี (Gooey) หรือ ดั๊ก (Duck)) เป็นหอยสองฝาที่พบในทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Panopea generosa ในวงศ์ Hiatellidae

เป็นหอยที่มีลักษณะเด่นคือ มีเปลือกสีขาวยาวประมาณ 15–20 เซนติเมตร แต่มีจุดเด่นคือ มีท่อไซฟอนซึ่งตอนปลายมีรู 2 รู แยกเป็นรูดูดอาหารและรูปล่อยของเสียรวมถึงสเปิร์มในตัวผู้ และไข่ในตัวเมีย ยื่นยาวออกมาจากเปลือกอย่างเห็นได้ชัด แลดูคล้ายงวงของช้าง ซึ่งอาจยาวได้ถึง 1 เมตร

หอยกูอีดั๊กจะอาศัยในทะเล โดยการฝังตัวใต้ทรายบริเวณชายฝั่งบริติชโคลัมเบียในมหาสมุทรแปซิฟิก ระหว่างประเทศแคนาดาและสหรัฐอเมริกา หากินโดยการกินสาหร่ายทะเลเป็นอาหาร เมื่อถูกจับขึ้นมา จะพ่นน้ำคัดหลั่งออกมาจากปลายท่อไซฟอน
ขยายพันธุ์ด้วยการที่ตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อออกมาปฏิสนธิพร้อมกับตัวเมียที่ปล่อยไข่ออกมาได้ราวครั้งละ 10 ล้านฟอง ลูกหอยขนาดเล็กจะขุดหลุมฝังตัวใต้ทรายในระดับที่ตื้น ๆ ก่อนที่จะขุดลึกลงไปเรื่อย ๆ ตามวัยที่โตขึ้น ซึ่งอาจลึกได้ถึง 110 เมตร นอกจากนี้แล้ว หอยชนิดนี้ยังมีอายุยืนได้ถึง 146 ปี นับเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่มีอายุยืนที่สุดของโลก โดยมีฤดูการขยายพันธุ์อยู่ในช่วงเดือนมิถุนายน–กรกฎาคม ซึ่งเป็นช่วงที่น้ำมีอุณหภูมิค่อนข้างอุ่น

เป็นหอยที่นิยมบริโภคกันทั้งในสหรัฐอเมริกาหรือประเทศทางภูมิภาคเอเชียตะวันออก โดยนิยมทำไปเป็นซูชิในอาหารญี่ปุ่น โดยถูกเฉือนเป็นแผ่นบาง ๆ หรือปรุงเป็นอาหารจีน
ปัจจุบัน หอยชนิดนี้มีการเพาะเลี้ยงเป็นอุตสาหกรรม ลูกหอยที่เพาะออกมาได้ จะถูกนำไปฝังไว้ใต้ทรายบริเวณชายหาดในท่อพลาสติก ซึ่งต้องใช้เวลานานกว่า 5 ปี กว่าหอยจะโตเต็มวัยถึงขนาดที่จับขายได้

รากศัพท์
 ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น]]
ชื่อ Geoduck มาจากชื่อสัตว์ในภาษา Lushootseed ว่า รากศัพท์ของ ยังคงสรุปไม่ได้ คำต่อท้ายศัพท์ ในภาษานี้หมายถึง "จำนวนมาก" พจนานุกรมอังกฤษ ฉบับออกซ์ฟอร์ดระบุว่าคำนี้ประกอบด้วยรากศัพท์ที่ไม่ทราบความหมายกับ แทน ซึ่งหมายถึง "องคชาต" (สื่อถึงรูปร่างของหอย) ส่วนนักวิจัยอีกกลุ่มระบุว่าคำนี้เป็นวลีที่หมายถึง "ขุดลึก"

บางครั้งรู้จักกันในชื่อ เป็ดโคลน, ราชาหอยกาบ หรือแปลตรงตัวจากภาษาจีนว่า หอยงวงช้าง ( )
ในช่วง ค.ศ. 1983 ถึง 2010 ชื่อวิทยาศาสตร์ของหอยชนิดนี้สับสนกับหอยที่สูญพันธุ์แล้วชื่อ Panopea abrupta (Conrad, 1849) ในวรรณกรรมวิทยาศาสตร์

อุตสาหกรรม
การประมงหอยกูอีดั๊กครั้งแรกของโลกเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1970 แต่ความต้องการในช่วงแรกนั้นต่ำเนื่องจากเนื้อสัมผัสของมัน หอยเหล่านี้้ถูกนำไปขายในจีนด้วยราคากว่า 33 ดอลลาร์สหรัฐต่อกิโลกรัม หรือ 15 ดอลลาร์สหรัฐต่อปอนด์

ผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม
วิธีการเลี้ยงและเก็บเกี่ยวหอยกูอีดั๊กเป็นเรื่องสร้างปัญหา ซึ่งสร้างความขัดแย้งกับเจ้าของทรัพย์สินริมชายฝั่งทะเล กับข้อกังวลจากองค์กรที่ไม่ใช่ภาครัฐ

==ในวัฒนธรรมร่วมสมัย== 
วิทยาลัยเอเวอร์กรีนสเตตที่โอลิมเปีย รัฐวอชิงตัน มีหอยกูอีดั๊กชื่อ สปีดี (Speedy) เป็นมาสคอต
หอยกูอีดั๊กยังได้รับความสนใจทางวัฒนธรรมเนื่องจากท่อไซฟอนที่มีลักษณะคล้ายลึงค์ ในฐานะอาหารแปลกและหรู และการปรากฏตัวในสื่อยอดนิยม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Man and Mollusc—Geoduck facts
* Geoduck.org; Underwater Harvester's Association
* Geoduck.org: UHA—BC Seafood Alliance,
* The Evergreen State College's Geoducks Page
* Fisheries and Oceans Canada—Geoduck clam (Panopea abrupta)—Anatomy, Histology, Development, Pathology, Parasites, and Symbionts.
* "Duckumentary" film Home Page: "3 Feet Under—Digging Deep for the Geoduck Clam"
* Geoduck cooking Recipes
รอยซ์
บริษัทรอยซ์คอนเฟกต์ จำกัด ( ; ) หรือมักเรียก อี-รอยซ์ ( ) เป็นบริษัทสัญชาติญี่ปุ่นผลิตช็อกโกแลต มีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด ผลิตภัณฑ์ขึ้นชื่อคือ ช็อกโกแลตยี่ห้อ รอยซ์ (Royce')

ประวัติ

บริษัทรอยซ์ก่อตั้งในเดือนกรกฎาคม 1983 ด้วยทุนสิบล้านเยน มีสำนักใหญ่แห่งแรกอยู่ในจังหวัดฮกไกโด ห่างกรุงโตเกียวไปทางเหนือราวห้าร้อยไมล์ แล้วเริ่มผลิตช็อกโกแลตภายในเดือนพฤศจิกายน ปีนั้นเอง
สองปีแรกที่เริ่มเข้าสู่เศรษฐกิจญี่ปุ่น บริษัทเจริญช้า ครั้นเดือนกันยายน 1985 บริษัทเพิ่มทุนเป็นสามสิบล้านห้าแสนเยน และเดือนกันยายน 1989 ก็สามารถเพิ่มเบ้าหลอมช็อกโกแลตได้ บริษัทจึงเริ่มแข่งขันกับยี่ห้ออื่น ๆ ในตลาดได้ กระทั่งปี 1990 ก็เริ่มมีบทบาทเด่นในอุตสาหกรรมลูกกวาดในเอเชีย

ในเดือนพฤษภาคม 1993 บริษัทตั้งร้านขายสินค้าของตนเองโดยเฉพาะ ชื่อ "ร้านหลักฮิงาชินาเอโบะ" (Higashi Naebo Main Shop) ในปีเดียวกันนั้นก็เริ่มผลิตคุกกี้เพิ่มจากช็อกโกแลตด้วย บริษัทสามารถขยายโกดังขนานใหญ่ได้ในปี 1994 และ 1995 โดยเปิดสาขาในฮิรางิชิ, อาซาบุ และ โคโตนิ ในปี 1996 จึงตั้งศูนย์ส่งสินค้า และออกช็อกโกแลตยี่ห้อ นามะ (Nama)
เดือนมีนาคม 1997 จึงเปิดร้านของบริษัทที่ห้างสรรพสินค้ามิตสึโกชิ (Mitsukoshi department store) กลางเมืองซัปโปโระ และเดือนกรกฎาคม ปีเดียวกัน เมื่อชาวซัปโปโระคุ้นเคยผลิตภัณฑ์ของบริษัทแล้ว ก็ย้ายสำนักงานหลักมายังอำเภอฮิงาชิของเมืองดังกล่าว แล้วออกช็อกโกแลตยี่ห้อใหม่อีก ชื่อ ทรัฟเฟิล (Truffle) และตั้งศูนย์ส่งสินค้าอีกแห่งในเดือนพฤศจิกายน นอกจากนี้ บริษัทยังเปิดร้านที่สนามบินต่าง ๆ ของเมืองฮกไกโด เช่น ที่สนามบินชิโตเซะ (Chitose Airport) ด้วย

ผลิตภัณฑ์ช็อกโกแลต
* เค้กดักกัวซ์ (Dacquoise)
* เค้กฟีแนนซีเออร์ (Financier)
* ลูรูมาโระโชโกละ (Lurumaro Chocola)
* เค้กมาเดอลีน (Madeleine)
* ช็อกโกแลตนามะ (Nama Chocolate) ทำจากช็อกโกแลตผสมครีมและนม อุ่นให้นิ่มเป็นก้อน ตัดเป็นแถบเล็ก ๆ แล้วโรยผงโกโก้ปิดท้าย มีห้ารส คือ โอเล (au lait), ไวต์ช็อกโกแลต (white chocolate), แชมเพน (champagne), โกโก้อ่อน (mild cocoa), และช็อกโกแลตขม (bitter chocolate) ทุกรสผสมสุรา ยกเว้นรสโกโก้อ่อน 
* แท่งถั่วเคลือบช็อกโกแลต (Nutty Bar Chocolate)
* ลูกกลอนช็อกโกแลต (Petite Truffe)
* ช็อกโกแลตบาร์ รอยซ์ (Royce Chocolate Bar)
* ช็อกโกแลตดิบ รอยซ์ (Royce Pure Chocolate)
* มันฝรั่งทอดเคลือบช็อกโกแลต (Potato Chip Chocolate)

อ้างอิง
มะตะบะ
มะตะบะ ( , มุฏ็อบบัก) เป็นอาหารอาหรับ มีอยู่ 2 ชนิด ได้แก่ 
* มะตะบะเค็ม คือ แผ่นแป้งที่ใส่ไส้เนื้อสัตว์หรือผักต่าง ๆ ที่ปรุงรสสุกแล้ว ไส้มะตะบะเค็มมักจะมีการผสมเครื่องเทศเป็นหลัก เช่น ผงกะหรี่ กระชาย รากผักชี ที่นำมาโขลกรวมกัน แล้วนำลงกระทะ ผัดให้หอม ตามด้วยเนื้อสัตว์ที่สับละเอียด คั่วให้น้ำมันจากเนื้อออกมา เติมเครื่องปรุงรส เช่น เกลือ น้ำตาลทราย จากนั้นจึงนำผักต่าง ๆ ที่เตรียมไว้ผัดให้เข้ากัน อาจเป็นมันฝรั่ง มะระ หอมหัวใหญ่ หรือแคร์รอตซึ่งหั่นและต้มสุกแล้ว แล้วนำไปใส่ในแผ่นแป้ง ห่อให้มิด ทอดพอสุก หั่นเป็นชิ้น รับประทานกับเครื่องเคียงคืออาจาดแตงกวา มีส่วนผสมของแตงกวา หอมแดงซอย พริกขี้หนูหั่น น้ำส้มสายชู และน้ำตาลทราย
* มะตะบะหวาน คือ แผ่นแป้
งกวา หอมแดงซอย พริกขี้หนูหั่น น้ำส้มสายชู และน้ำตาลทราย
* มะตะบะหวาน คือ แผ่นแป้งที่ใส่ไส้กล้วยหอมและลูกเกด วิธีทำในการห่อเหมือนมะตะบะเค็ม พอทอดสุกแล้ว ยกลง หั่นเป็นชิ้นเล็กพอดีคำ ราดด้วยนมข้นหวาน โรยด้วยน้ำตาลทราย
ไหว้ครูรำมวย
]]

ไหว้ครูรำมวย เป็นการร่ายรำในกีฬามวยไทยเพื่อแสดงถึงความกตัญญูรู้คุณและความเคารพต่อครูมวย เป็นประเพณีที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาช้านาน เช่นเดียวกับวิชาการหลายแขนงของไทย ที่มักทำการไหว้ครูก่อน และให้มีการสวมมงคลขณะทำการร่ายรำไหว้ครู เนื่องจากถือเป็นของศักดิ์สิทธิ์ ท่าที่นิยมทำการไหว้ครูมากที่สุดคือ พรหมสี่หน้า , หงส์เหิร, ยูงฟ้อนหาง, สอดสร้อยมาลา, พระรามแผลงศร, พยัคฆ์ตามกวาง, เสือลากหาง, สาวน้อยประแป้ง , ลับหอกโมกขศักดิ์ และกวางเหลียวหลัง ฯลฯ
การรำไหว้ครูเริ่มจากนั่ง กราบเบญจางคประดิษฐ์ คุกเข่าถวายบังคม ขึ้นพรหมนั่ง-ยืน ท่ารำมวย (อาจมีการเดินแปลง ย่างสามขุม การรูดเชือก การบริกรรมคาถา) เพื่อสำรวจ ทักทายหรือข่มขวัญซึ่งแตกต่างกันไปตามแต่ละค่าย หรือสำนัก โดยจะมีการบรรเลงดนตรีให้จังหวะในการต่อสู้ซึ่งจะใช้ "

ประวัติ
 ]]
การรำมวยไหว้ครูมีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย โดยมีที่มาของการที่นักมวยต้องไปพักอาศัยอยู่กับครูมวยเพื่อคอยปรนนิบัติรับใช้ เพื่อให้ครูมวยแน่ใจว่าลูกศิษย์ของตนเป็นคนมีความซื่อสัตย์สุจริต มีความมานะพยายาม และมีความเคารพศรัทธาต่อครูผู้สอน จึงจะมีการอนุญาตให้ทำพิธีขึ้นครู หรือในบางท้องถิ่นเรียกว่า พิธียกครู เพื่อแสดงถึงการยอมรับซึ่งกันและกันทั้งครูและศิษย์
ส่วนการไหว้ครูรำมวย เป็นการแสดงความเคารพต่อครู บิดา มารดา รวมทั้งเป็นการขอพรต่ออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อให้คุ้มครองตนให้ได้รับความปลอดภัยจากการชกมวย โดยแสดงออกเป็นท่ารำต่างๆที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากครูมวย รวมทั้งอาจมีการบริกรรมคาถาตามความเชื่อของแต่ละบุคคล ปัจจุบัน ชาวไทยส่วนใหญ่ ได้หันมาให้ความสนใจด้านการรักษาสุขภาพโดยมุ่งเน้นวิธีการแบบชาวตะวันตก แต่ไม่ได้ให้ความสำคัญต่อภูมิปัญญาแบบไทยเท่าใดนัก ซึ่งให้ประโยชน์ทั้งการเสริมสร้างสุขภาพกายและใจให้เข้มแข็ง ตลอดจนปลูกฝังด้านธรรมะ ซึ่งแท้จริงแล้วการไหว้ครูมวยไทย ท่ารำมวยไทย ท่าแม่ไม้ ท่าลูกไม้ และการชกลมเล่นเชิง มีประโยชน์ในการเสริมสร้างสุขภาพกาย สุขภาพใจ และแฝงถึงความสำคัญด้านคุณธรรม และมีส
มีประโยชน์ในการเสริมสร้างสุขภาพกาย สุขภาพใจ และแฝงถึงความสำคัญด้านคุณธรรม และมีส่วนส่งเสริมเอกลักษณ์ความเป็นไทยประการหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ชาวไทยหลายคนมิได้ตระหนักถึงคุณค่า และความสำคัญดังกล่าว เนื่องจากสถาบันการพลศึกษามิได้มุ่งเน้นความสำคัญ และเด็กหลายคนมิได้รับการปลูกฝังจากผู้ใหญ่ ซึ่งแท้จริงแล้วการไหว้ครูรำมวยเป็นการปฏิบัติที่มิได้สื่อถึงการแสดงการขอบคุณต่อครูมวย หรือเพียงการอบอุ่นร่างกายเท่านั้น หากแต่เป็นการระลึกถึงสิ่งสำคัญที่ครูมวยได้สอนมา
ดนตรี
ก่อนการชกมีกติกากำหนดไว้ว่า นักมวยทุกคนต้องทำการร่ายรำไหว้ครูบนสังเวียนได้ไม่เกินคนละ 8 นาที เพลงที่บรรเลงช้าหรือเร็วนั้นเป็นไปตามลีลาของนักมวย

เพลงสะระหม่าไทย (โยน-แปลง)"ในการไหว้ครู "เพลงเจ้าเซ็น" ใช้ในการต่อสู้ยกแรก ยกต่อ ๆ ไปจะใช้เพลงอะไรก็ได้ แต่ยังคงยึดหน้าทับเจ้าเซ็นไว้ และครึ่งหลังยกสุดท้ายจะต้องออก"เพลงเชิด" ส่วนวงดนตรีที่ใช้บรรเประกอบลงคือ "วงปี่กลอง" ซึ่งประกอบด้วย ปี่ชวา, กลองแขก และฉิ่ง
การใช้บทเพลงประกอบการชกมวยไทย หลักฐานที่ปรากฏไม่แน่ชัดแต่สันนิษฐานว่า คงนำมาใช้ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ จากเพลงสระหม่าแขกที่ใช้ในการรำกริชชวาเรื่อง อิเหนา เป็นเรื่องของการรำอาวุธ ต่อมาคงพัฒนามาเป็นการรำไหว้ครูมวยไทย

สาเหตุที่มีการไหว้ครูก่อนแข่ง
* เพื่อเป็นการอบอุ่นร่างกาย 
* เพื่อเป็นการปลุกขวัญกำลังใจให้แก่ตน
* เพื่อบอกกล่าวบางอย่าง
* เพื่อเป็นการสำรวจพื้นที่ในเบื้องต้น

ดูเพิ่ม
* ไหว้ครู
* มวยไทย

อ้างอิง

* 
* 
* ไหว้ครูรำมวย

แหล่งข้อมูลอื่น

* ประวัติมวยไทย ประวัติแม่ไม้มวยไทย การไหว้ครูมวยไทย 
* การไหว้ครูมวยไทย
* The tradition of Wai khru 
* Article on Ram Muay
ชัมปง
]]
ชัมปง ( ) เป็นบะหมี่น้ำชนิดหนึ่งของญี่ปุ่น ชาวจีนอยู่ในนางาซากิเป็นผู้คิดค้น ชัมปงต้องใส่หลาย ๆ อยาง เนื้อหมู กุ้ง ปลาหมึก คามาโบโกะ หอย ผัก และบางครั้งจะมีข้าวโพด
วัดราชธานี
วัดราชธานี เป็นวัดที่อยู่กลางเมืองสุโขทัย ที่มีประวัติความเป็นมานับแต่ครั้งกรุงสุโขทัย เป็นวัดที่มีความสำคัญ ที่ทางราชการ พ่อค้า ประชาชนถือว่าเป็นวัดสำคัญวัดหนึ่งทางราชการได้อาศัยประกอบรัฐพิธี ที่สำคัญ เช่น พิธีถือน้ำพิพัฒนสัตยา อีกทั้งเป็นวัดที่ตั้งอยู่ใจกลาง เป็นวัดที่มีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวสุโขทัยรู้จักกันในชื่อว่า "หลวงพ่อเป๋า"
วัดราชธานีเป็นวัดที่อดีตพระราชประสิทธิ์คุณ (ทิม ยสทินโน) ผู้เป็นกำลังหลักในการรวบรวมศาสนวัตถุทางพระพุทธศาสนาครั้งกรุงสุโขทัย เพื่อจัดมอบให้กับพิพิธภัณฑ์สุโขทัย รวมทั้งยังเคยดำรงตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัด และอดีตเจ้าอาวาสวัดราชธานี เคยอยู่อาศัยจำพรรษาที่วัดราชธานีแห่งนี้ นอกจากนี้วัดยังเคยเป็นที่ตั้งโรงเรียนประจำจังหวัดสุโขทัยด้วย
ประวัติ
วัดราชธานี แต่เดิม ชื่อว่า วัดป่าละเมาะ เพราะสภาพที่ตั้งล้อมรอบด้วยป่าละเมาะ ต่อมาเปลี่ยนชื่อตามสภาพที่ตั้งเป็น “วัดท่านี้” อันเนื่องด้วยมีท่าเรือข้ามฟาก ที่ใช้เป็นจุดเชื่อมค้าขายระหว่างคลองแม่รำพันจากด้านเหนือคือ เมืองเชลียง จนกระทั่งต่อมาได้กร่อนคำเป็น " วัดธานี " สืบมาจนกระทั่งสมัย “พระราชธานี” เจ้าเมืองสุโขทัยในขณะนั้น ได้ให้มีการบูรณะวัด พร้อมเปลี่ยนชื่อว่า “วัดราชธานี" สืบมาจนปัจจุบัน

มีหลักหลักฐานทางโบราณสถาน โบราณวัตถุ ที่หลงเหลืออยู่ เป็นก้อนอิฐที่นำมาก่อสร้างเจดีย์เก่าแก่ ซึ่งทำให้สันนิษฐานได้ว่าเป็นวัดเก่าแก่ และฐานอิฐนี้มีขนาดกว้าง 6 นิ้ว ยาว 12 นิ้ว หนา 1 นิ้วครึ่ง นักโบราณคดีสันนิษฐานว่าเป็นเจดีย์สมัยสุโขทัย
แต่เดิมในวิหารวัดราชธานีมีพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยปางต่างๆ เป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ยังมี พระพุทธรูปสมัยอู่ทอง สมัยลพบุรีเป็นจำนวนมาก ในสมัยพระราชประสิทธิคุณอดีตเจ้าอาวาส และเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย ได้ให้ทางหน่วยงานราชการนำไปเก็บรักษาไว้ที่ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ภูมิภาคที่ 3 สุโขทัย ที่เหลือนอกนั้นได้ถูกเพลิงไหม้พร้อมกับกุฏิ และอุโบสถ เมื่อปี พ.ศ. 2511 ดังที่ปรากฏในเนื้อเพลง “สุโขทัยระทม” ประหนึ่งเป็นเพลงประจำจังหวัดไป ที่เนื้อเพลงกล่าวถึงเหตุการณ์ไฟไหม้ตลาดครั้งใหญ่ที่ปรากฏในปี พ.ศ. 2511 และวัดราชธานีก็ถูกไฟไหม้ในครั้งนั้น อุโบสถที่เก็บพระพุทธรูปสำคัญก็ถูกไฟไหม้ด้วย ซึ่งในปัจจุบันยังคงเหลือซากนั้นปรากฏอยู่ นอกจากนี้ยังมีข้อมูลว่าวัดราชธานีมีที่ธรณีส
ในปัจจุบันยังคงเหลือซากนั้นปรากฏอยู่ นอกจากนี้ยังมีข้อมูลว่าวัดราชธานีมีที่ธรณีสงฆ์ และถูกโอนให้กับหน่วยงานราชการก็คือเทศบาลตำบลธานีด้วย
มีข้อมูลว่า "ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก และเป็นสถานที่ประกอบพิธีสำคัญ เช่น พิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา" ทั้งยังเป็นวัดที่มีตำนานเล่ากันมาว่า "พระยาพิชัยดาบหัก เมื่อครั้งเป็นเด็กเคยมาอาศัยอยู่กับบิดา" พร้อมกันนั้นวัดราชธานีแห่งนี้ยังเคยเป็น เป็นสาขาพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2497 เนื่องจากวัดแห่งนี้มีการรวบรวมโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ ไว้เป็นจำนวนมาก ทั้งในอดีตประมาณ พ.ศ. 2501 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 เคยเสด็จฯมานมัสการพระราชประสิทธิ์คุณ (ทิม ยสทินโน) อดีตเจ้าอาวาสในขณะนั้นด้วย
ศาสนวัตถุ
*พระวิหาร (พระอุโบสถหลังเดิม) สถาปัตยกรรมไทยสมัยสุโขทัย
*ศาลาการเปรียญ
*กุฎิที่พักสงฆ์
*วิหารหลวงพ่อเป๋า
*พระพุทธรูปปางประทานพร
*ฌาปนสถาน
*โรงเรียนปริยัติสามัญ

ลำดับเจ้าอาวาส
# พระครูศีลวัตรวิจารณ์
#พระราชประสิทธิคุณ (ทิม ยสทินฺโน) ระหว่าง พ.ศ. 2460-2513 
# พระครูอุทัยธีรคุณ (เฉลิม กุสลธมฺโม)ระหว่าง พ.ศ. 2513-2562
#พระครูศรีธรรมานุสิฐ (ทรงชัย ธวชฺชโย ป.ธ.6) พ.ศ.2562-ปัจจุบัน
##พระครูสุมนสุตกิจ (อรชุน ฐิตมโน ป.ธ.3) รองเจ้าอาวาส พ.ศ.2562-

อ้างอิง
ช็อคโกแลต 2
ช็อคโกแลต 2 ( ) เป็นภาพยนตร์ภาคต่อของช็อคโกแลต ซึ่งเป็นภาพยนตร์แนวศิลปะการต่อสู้ของไทย นำแสดงโดยจีจ้า ญาณิน กำกับโดยปรัชญา ปิ่นแก้ว โดยเริ่มถ่ายทำตั้งแต่ช่วงปลายพ.ศ. 2553 ที่ประเทศญี่ปุ่น การถ่ายทำภาพยนตร์ชุดดังกล่าวเป็นระบบ 3 มิติ และตั้งงบประมาณในการถ่ายทำไว้กว่า 100 ล้านบาท โดยสมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ หรือเสี่ยเจียงให้สัมภาษณ์ถึงภาพยนตร์ชุดนี้ว่าต้องการเน้นถึงศักดิ์ศรีภาพยนตร์ไทยมากกว่าการทำกำไร
เนื้อเรื่องย่อ
เป็นเรื่องราวที่สานต่อจากภาคแรกที่กล่าวถึงเด็กออทิสติก ลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ซึ่งมีชื่อว่าเซน โดยเหตุการณ์ต่อมาเกิดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่น จากการที่มาซาชิ ซึ่งเป็นพ่อของเซ็น ได้วางมือจากวงการยากูซ่าเพื่อดูแลลูกสาว แล้วความขัดแย้งใหม่ ๆ ได้เกิดขึ้นที่นั่น

นักแสดงนำ
* จีจ้า ญาณิน รับบทเป็น เซน
* ศรราม เทพพิทักษ์ รับบท ซัน
* ฮิโรชิ อาเบะ รับบทเป็น มาซาชิ
* นักแสดงชาวญี่ปุ่นไม่ทราบชื่อ
การสร้าง
เดิมทีมสร้างมีกำหนดเริ่มถ่ายทำภาพยนตร์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 ที่ประเทศญี่ปุ่น แต่เนื่องด้วยเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ จึงได้มีการเลื่อนการถ่ายทำภาพยนตร์ดังกล่าวออกไป นอกจากนี้ ปรัชญา ปิ่นแก้ว ซึ่งเป็นผู้กำกับมีแผนที่จะเลือกนักแสดงชายชาวญี่ปุ่นมาเป็นตัวเอกของเรื่องโดยที่ยังไม่ได้เปิดเผยชื่อนักแสดงดังกล่าว

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* ช็อคโกแลต
อนาชีด
อนาชีด ( ) หรือ อานาซีด, อานาซิด, นาชีด หรือ อัลนาชีด ( ) (Arabic: เอกพจน์ نشيد , พหูพจน์ أناشيد เป็นการขับร้องบทเพลงที่เกี่ยวกับการศรัทธา การทำความดี เช่น การเป็นมุสลิมที่ดี การเป็นลูกที่ดีของบิดามารดา การเป็นสมาชิกที่ดีของสังคม ส่งเสริมการให้ความรักต่อกัน แต่ไม่ใช้ความรักในเชิงการชู้สาว จะพบว่า บทเพลงอนาชีดคือบทเพลงส่งเสริมให้ทุกคนทำความดีต่อทุกสิ่งที่พระผู้เป็นเจ้าได้ สรรค์สร้างขึ้น ในจักรวาลนี้ อีกทั้งยังเป็นการอนุรักษ์ประเพณีวัฒนธรรม ของท้องถิ่น ให้คงอยู่สืบไป บทเพลงอนาชีด เป็นบทเพลงที่มุสลิมทั่วโลกใช้ในการขับร้อง ซึ่งเป็นที่อนุมัติตามบทบัญญัติของศาสนาอิสลาม
กิจกรรมต่างๆที่เกี่ยวกับอนาชีด
# การประกวดการขับร้องบทเพลงอนาชีด
# การเข้าค่ายอบรมอนาชีด
# การประกวดการแต่งบทเพลงอนาชีด
# การแต่งบทเพลงอนาชีดในโอกาสต่างๆ
# การขับร้องในเทศกาลสำคัญๆ เช่น วันฮารีรายอ การแต่งงาน เทศกาลวันสำคัญๆ