สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน หรือ สถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ( ; ) เป็นการจัดจำแนกและการประเมินระดับคุณภาพของสถานที่ท่องเที่ยวในประเทศจีน ตามมาตรฐานแห่งชาติ ประเมินโดย "คณะกรรมการจัดระดับคุณภาพสถานที่ท่องเที่ยวแห่งชาติ" และออกโดยกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน มอบให้กับสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญและได้รับการดูแลอย่างดีที่สุด

ระดับ AAAAA (5A; 5 เอ) เป็นระดับสูงสุดในการจัดอันดับ ณ ปี 2563 มีสถานที่ท่องเที่ยว 279 แห่งที่ถูกจัดระดับนี้
ประวัติ
ที่มาของระบบการจัดระดับสถานที่ท่องเที่ยวเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดครั้งแรกในปี 2542 โดยองค์การบริหารการท่องเที่ยวแห่งชาติจีน (กระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวในปัจจุบัน) และแก้ไขในปี 2547 เกณฑ์นี้รวมถึงปัจจัยด้านคุณภาพและการจัดการ ตามเงื่อนไข 12 ประการ ได้แก่ ความสะดวกในการคมนาคมขนส่ง, การจัดการการเที่ยวชมสถานที่, ความปลอดภัยของสถานที่, ความสะอาด, สุขภาพและสุขอนามัยในการท่องเที่ยว, บริการไปรษณีย์และโทรคมนาคม, การซื้อของเพื่อการท่องเที่ยว, การจัดการและการปกป้องทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม, ความน่าดึงดูดใจของทรัพยากรการท่องเที่ยว, ความน่าดึงดูดจากการตลาด, จำนวนนักท่องเที่ยวประจำปี และอัตราความพึงพอใจจากการสุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยว โดยคำนึงถึงเอกลั
ที่ยวประจำปี และอัตราความพึงพอใจจากการสุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยว โดยคำนึงถึงเอกลักษณ์และการรับรู้ของการเสนอสถานที่ท่องเที่ยว สถานที่ท่องเที่ยวได้รับการจัดลำดับตามเกณฑ์ในระดับเริ่มต้นจาก A ถึง AAAA ในระยะแรก และเพิ่มระดับ AAAAA หรือ 5A ในภายหลังเพื่อเป็นระดับสูงสุด
กลุ่มสถานที่ท่องเที่ยว 66 แห่งได้รับการรับรองว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับการจัดอันดับ AAAAA ชุดแรกในปี 2550 ในการจัดระดับสถานที่ท่องเที่ยวชุดแรก มีสถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่โดดเด่นที่สุดหลายแห่งในประเทศจีนรวมอยู่เช่น พระราชวังต้องห้าม และ พระราชวังฤดูร้อน ซึ่งล่าสุดการจัดระดับในเดือนกุมภาพันธ์ 2560 เพิ่มเติมใหม่ 20 แห่ง ในบางครั้งซึ่งเกิดขึ้นไม่บ่อยนัก มีสถานที่บางแห่งถูกลดออกจากระดับสูงสุด เนื่องจากข้อบกพร่องจากการสร้างประสบการณ์ที่ดีแก่ผู้เข้าชม
รายชื่อ
{| class="wikitable sortable" style="text-align:left;"
! scope="col" |มณฑล / เขตปกครองพิเศษ
!จำนวนรวม (แห่ง)
! scope="col" |เมือง
! scope="col" |ชื่อสถานที่
!ชื่อภาษาจีน
! scope="col" |ปีที่ได้รับการจัดระดับ
! scope="col" |รายละเอียด
! scope="col" |ภาพ
!หมายเหตุ
|-
| rowspan="8" |ปักกิ่ง
| rowspan="8" |8
|ปักกิ่ง
|พระราชวังต้องห้าม 
|故宫博物院
|2550
|พื้นที่ 72 ตารางกิโลเมตร อาคาร 980 แห่ง เริ่มสร้างโดยจักรพรรดิหย่งเล่อตั้งแต่ปี พ.ศ. 1949–1963 ใช้เป็นพระราชวังหลักของราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงตอนต้น ถูกดัดแปลงเป็นพิพิธภัณฑ์สาธารณะในปี พ.ศ. 2468 ด้านทิศใต้ประตูเทียนอันเหมิน แสดงภาพเหมือนที่มีชื่อเสียงของเหมา เจ๋อตง และเป็นสถานที่ของเหตุการณ์ส
ยนอันเหมิน แสดงภาพเหมือนที่มีชื่อเสียงของเหมา เจ๋อตง และเป็นสถานที่ของเหตุการณ์สำคัญมากมายในประวัติศาสตร์จีนสมัยใหม่ ได้แก่การเฉลิมฉลองการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2492
| 
| rowspan="306" | 
|-
|ปักกิ่ง
|หอสักการะฟ้า
|天坛公园
|2550
|พื้นที่ 2.73 ตารางกิโลเมตร อาคาร 92 หลัง สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิหย่งเล่อในปี พ.ศ. 1963 ใช้สำหรับบูชาสวรรค์ตามประเพณีในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง โดยถูกดัดแปลงเป็นสวนสาธารณะในปี 2461 
| 
|-
|ปักกิ่ง
|พระราชวังฤดูร้อน หรือ อี๋เหอ-ยฺเหวียน
|颐和园
|2550 
|พื้นที่ประมาณ 2.97 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,812.5 ไร่ ประกอบด้วยเนินเขาสูง 60 เมตร มีพระตำหนักอยู่บนเนิน (เขาอายุวัฒนะ) และทะเลสาบคุนหมิง ซึ่งมีเนื้อที่ประมาณ
เมตร มีพระตำหนักอยู่บนเนิน (เขาอายุวัฒนะ) และทะเลสาบคุนหมิง ซึ่งมีเนื้อที่ประมาณ 2.2 ตารางกิโลเมตร หรือ (1,375 ไร่) คิดเป็น 3 ใน 4 ของพื้นที่ทั้งหมด อี๋เหอ-ยฺเหวียนเริ่มก่อสร้างในสมัยราชวงศ์จิน (พ.ศ. 1658–1777) โดยจักรพรรดิไหหลิงหวัง เมื่อย้ายเมืองหลวงมาอยู่ที่ปักกิ่ง และเป็นที่ประทับของจักรพรรดิราชวงศ์หยวน จนกระทั่งถึงรัชกาลของจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง ทรงบูรณะและสร้างพระตำหนักแห่งใหม่บนเนินเขา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2293–2307 เพื่อย่อขนาดสถานที่ที่มีชื่อเสียงต่าง ๆ ของจีนและในตำนานจีน ใช้เป็นพระราชวังหลักอย่างไม่เป็นทางการสำหรับจักรพรรดิองค์ถัด ๆ มาในราชวงศ์ชิง ในปี พ.ศ. 2403 ระหว่างสงครามฝิ่นครั้งที่สองถูกทำลายล้างโดยกองทหารยุโรป ซึ่งสร้างขึ
ปี พ.ศ. 2403 ระหว่างสงครามฝิ่นครั้งที่สองถูกทำลายล้างโดยกองทหารยุโรป ซึ่งสร้างขึ้นใหม่โดยซูสีไทเฮาและรัฐบาลราชวงศ์ชิงตอนปลาย ได้รับความเสียหายและถูกปล้นโดยชาวต่างชาติอีกครั้งในปี พ.ศ. 2443 ระหว่างกบฏนักมวย ดัดแปลงเป็นสวนสาธารณะในปี พ.ศ. 2467 และได้รับการบูรณะอย่างกว้างขวางตั้งแต่ปี พ.ศ. 2496
| 
|-
|ปักกิ่ง
|กำแพงเมืองจีนช่วง ปาตาหลิง และ มู่เถียนยู่
|八达岭-慕田峪长城
|2550
|กำแพงเมืองจีนช่วงปาตาหลิง และ ช่วงมู่เถียนยู่ ยาว 3,741 เมตร เริ่มสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2008 เพื่อป้องกันช่องเขาจูหยง ได้รับการบูรณะหลังปี พ.ศ. 2495 และเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมในปี พ.ศ. 2501 กำแพงเมืองจีนให้การต้อนรับผู้นำต่างชาติมากมาย โดยเฉพาะประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสันของสหรัฐฯ
จีนให้การต้อนรับผู้นำต่างชาติมากมาย โดยเฉพาะประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสันของสหรัฐฯ ในระหว่างการเยือนปี 2515 
| 
|-
|ปักกิ่ง
|สุสานหลวงราชวงศ์หมิง 
|明十三陵
|2554
|พื้นที่ 34.35 ตารางกิโลเมตร เป็นพระราชสุสานที่ฝังพระศพของจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงทั้งสิ้น 13 พระองค์ (จากทั้งหมด 16 พระองค์ของราชวงศ์หมิง) เริ่มจากจักรพรรดิหย่งเล่อสร้างสุสานของพระองค์เองขึ้นในปี พ.ศ. 1952–2187 ในหุบเขาหยานชาน
| 
|-
|ปักกิ่ง
|คฤหาสน์องค์ชายกง
|恭王府景区
|2555
|
| 
|-
|ปักกิ่ง
|โอลิมปิกกรีน
|奥林匹克公园
|2555
|สวนโอลิมปิกขนาด 11.59 ตารางกิโลเมตร สร้างขึ้นสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกปี 2551 ซึ่งปัจจุบันประกอบด้วยสนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง (สนามกีฬารังนก), สนามกีฬาในร่มแห่งชาติ, ศูนย์กี
ระกอบด้วยสนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง (สนามกีฬารังนก), สนามกีฬาในร่มแห่งชาติ, ศูนย์กีฬาทางน้ำ, อุทยานป่าโอลิมปิก, วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ และพิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์
| 
|-
|ปักกิ่ง
|พระราชวังฤดูร้อนเดิม
|圆明园
|2562
|ห่างจากพระราชวังต้องห้ามไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 8 กิโลเมตร ในบริเวณใกล้เคียงกับพระราชวังฤดูร้อนอี๋เหอ-ยฺเหวียน "พระราชวังฤดูร้อนเดิม" เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางว่าเป็นผลงานชั้นสุดยอดของสวนและการออกแบบพระราชวังของจักรพรรดิจีน สวนที่กว้างขวาง สถาปัตยกรรมอาคาร และงานศิลปะและสมบัติทางประวัติศาสตร์มากมาย ขึ้นชื่อว่าเป็น "สวนแห่งหมื่นสวน" (万园之园; 萬園之園; wàn yuán zhī yuán) ในยุครุ่งเรือง
| 
|-
| rowspan="2" |เทียนจิน
| rowspan="2" |
wàn yuán zhī yuán) ในยุครุ่งเรือง
| 
|-
| rowspan="2" |เทียนจิน
| rowspan="2" |2
|เทียนจิน
|ถนนวัฒนธรรมโบราณ (กู่เหวินฮฺว่าเจีย)
|古文化街
|2550
|ถนนยาว 560 เมตร เรียงรายด้วยร้านค้าสร้างเลียนแบบสมัยชิงเปิดในปี 2529 โดยจำหน่ายของใช้และของว่าง ตั้งข้างศาลเจ้าแม่มาจู่ และวัดลัทธิเต๋า (ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงปี พ.ศ. 1869 และ 1913 ตามลำดับ) และพิพิธภัณฑ์คติชนวิทยา 
| 
|-
|เทียนจิน
|เขาผาน 
|盘山
|2550
|วนอุทยานขนาด 105 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมเขาผาน สูง 850 เมตร ซึ่งมีวัดนี้ที่สร้างขึ้นหลายแห่งในช่วงราชวงศ์ฮั่น มี 4 วัดที่ยังหลงเหลืออยู่ รวมทั้งสถูป 13 ชั้น ซึ่งได้รับการซ่อมแซมทั้งหมดตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 
| 
|-
| rowspan="11" |เหอเป่ย์
| rowspan="11"
้งหมดตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 
| 
|-
| rowspan="11" |เหอเป่ย์
| rowspan="11" |11
|เป่าติ้ง
|ทะเลสาบไป๋หยาง
|白洋淀
|2550
|ทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือของจีน ซึ่งตั้งแต่ปีคริสต์ทศวรรษ 1950 ได้ลดขนาดลงจากมากกว่า 1,000 ตารางกิโลเมตร จากการใช้น้ำในเขตเมืองและเพื่อการเกษตร จนแทบไม่เหลืออะไรในคริสต์ทศวรรษ 1980 ปัจจุบันประกอบด้วยทะเลสาบขนาดเล็กกว่า 143 แห่ง ที่มีพื้นที่รวมประมาณ 366 ตารางกิโลเมตร ใช้สำหรับการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ ปัจจุบันขนาดของทะเลสาบได้รับการดูแลรักษาอย่างไม่ยั่งยืน โดยอาศัยการสูบน้ำบาดาลที่มีมลพิษสูงมาเติม 
| 
|-
|เฉิงเต๋อ
|สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ
|承德避暑山庄和外八庙
|2550
|พื้นที่ 6.1 ตารางกิโลเมตร เริ่มสร้างระหว่างปี พ.ศ
ดในเฉิงเต๋อ
|承德避暑山庄和外八庙
|2550
|พื้นที่ 6.1 ตารางกิโลเมตร เริ่มสร้างระหว่างปี พ.ศ. 2246–2335 ช่วงราชวงศ์ชิง พื้นที่ล้อมรอบด้วยพื้นที่ภูเขา ที่ราบ และริมฝั่งทะเลสาบ เลียนแบบภูมิทัศน์แบบจีนโดยรวม วังฤดูร้อนบนเขา (避暑山庄) มีวัตถุประสงค์เป็นที่ประทับของพระราชวงศ์จีนในคราเสด็จไปเมืองเฉิ่นหยาง เมืองหลวงเก่า เป็นที่ชื่นชอบโดยเฉพาะของจักรพรรดิคังซี และเฉียนหลง ส่วนหมู่วัดที่หมายถึงนี้คือหมู่วัดบนเขาที่สร้างด้วยการผสมสถาปัตยกรรมระหว่างทิเบตกับจีน 
| 
|-
|เป่าติ้ง
|อุทยานแห่งชาติเย่ซานโพ
|野三坡
|2554
|อุทยานแห่งชาติขนาด 334.8 ตารางกิโลเมตร ซึ่งประกอบด้วยพื้นที่ท่องเที่ยว 3 แห่ง ได้แก่ Baili Gorge, Longmentian Pass และ Fodongta Peak พร้อมถ้ำ Yugu 
| 
|-
|ฉือ
ได้แก่ Baili Gorge, Longmentian Pass และ Fodongta Peak พร้อมถ้ำ Yugu 
| 
|-
|ฉือเจียจวง
|เมืองซีไป๋โพ
|西柏坡景区
|2554
|หมู่บ้าน พิพิธภัณฑ์ และอนุสรณ์สถานอื่น ๆ ที่สร้างขึ้นใหม่ ในฐานะสำนักงานใหญ่ของพรรคคอมมิวนิสต์จีนและกองทัพปลดแอกประชาชนในปลายปี 2491 และต้น 2492 ซึ่งเป็นช่วงเวลาสำคัญของสงครามกลางเมืองจีน (สถานที่เดิมจมอยู่ใต้น้ำแล้ว จากโครงการไฟฟ้าพลังน้ำในท้องถิ่น) 
| 
|-
|ถังชาน
|สุสานหลวงตะวันออกแห่งราชวงศ์ชิง
|清东陵
|2558
|สุสานขนาด 78 ตารางกิโลเมตร มีอาคาร 508 หลัง สร้างขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2204–2451 ในซอกเขาฉางรุ่ย ซึ่งใช้เป็นสุสานของจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิง 5 พระองค์ และซูสีไทเฮา 
| 
|-
|หานตาน
|วังนฺหวี่วา (วาหฺวางงกง) 
|清东陵
|2558
|พื้นที่ 1
งค์ และซูสีไทเฮา 
| 
|-
|หานตาน
|วังนฺหวี่วา (วาหฺวางงกง) 
|清东陵
|2558
|พื้นที่ 1.7 ตารางกิโลเมตร ข้างเขาเฟิ่งหวง เพื่อเป็นเกียรติแก่เทพีนฺหวี่วา ซึ่งวัดเริ่มสร้างในราชวงศ์ฮั่น พระราชวังและวัดที่ยังหลงเหลืออยู่ถูกสร้างขึ้นในช่วงจักรพรรดิว่านหลี่แห่งราชวงศ์หมิง ได้รับการบูรณะในปี พ.ศ. 2533 จุดดึงดูดคือ งานแกะสลักหิน ได้แก่ อักษร 130,000 ตัวจากพระคัมภีร์ทางพุทธศาสนาที่จารึกบนภูเขาตั้งแต่รัฐฉีเหนือ (คริสต์ศตวรรษที่ 6) หรือก่อนหน้า 
| 
|-
|หานตาน
|เมืองโบราณกว่างฟู่
|广府古城
|2560
|
| 
|-
|เป่าติ้ง
|เขาหินขาว
(เขาไป๋ฉือ)
|白石山风景区
|2560
|
| 
|-
|ฉินหฺวางเต่า
|ด่านชานไห่
|山海关区山海关景区
|2561
|กลุ่มป้อมปราการของกำแพงเมืองจีนซึ่งครั้งหนึ่งเคยปกป้องช่องเขาซานไ
关区山海关景区
|2561
|กลุ่มป้อมปราการของกำแพงเมืองจีนซึ่งครั้งหนึ่งเคยปกป้องช่องเขาซานไห่ ยาว 10 กิโลเมตร กำแพงทอดตัวยาวไปบนภูเขาฮวนหลี่หลิ่ง และสิ้นสุดที่ทะเลปั๋ว (โป๋ไห่) เคยใช้ปกป้อง "ดินแดนจีน" จากแมนจูเรีย สร้างขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ.1126 ระหว่างราชวงศ์สุยตอนต้น และรูปแบบปัจจุบันส่วนใหญ่จากการสร้างในปี พ.ศ. 1924 ในช่วงต้นราชวงศ์หมิง โดยจุดท่องเที่ยวยอดนิยมที่ปลายด้านตะวันออกสุดของกำแพงเมืองจีนสมัยราชวงศ์หมิง ที่ทอดบรรจบไปในทะเลโป๋ไห่กว่า 20 เมตร ซึ่งจุดนี้เรียกว่า "เหล่าหลงโถว" (老龙头; แปลว่า หัวมังกรเฒ่า)
| 
|-
|เป่าติ้ง
|สุสานหลวงตะวันตกแห่งราชวงศ์ชิง
|清西陵
|2562
|"ชิงซีหลิง" เป็นสถานที่ฝังพระศพจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิง อยู่ห่างจากกรุงปักกิ่งไปทางตะ
ซีหลิง" เป็นสถานที่ฝังพระศพจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิง อยู่ห่างจากกรุงปักกิ่งไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 140 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่เมืองเป่าติ้ง มณฑลเหอเป่ย ประเทศจีน สุสานแห่งนี้เริ่มต้นสร้างขึ้นในสมัยจักรพรรดิยงเจิ้ง ประกอบด้วยสุสานหลวงสี่แห่งที่ฝังพระศพของพระบรมวงศานุวงศ์ 78 พระองค์ รวมถึงจักรพรรดิราชวงศ์ชิง 4 พระองค์ คือ จักรพรรดิยงเจิ้ง จักรพรรดิเจียชิ่ง จักรพรรดิเต้ากวง จักรพรรดิกวังซวี่ พระจักรพรรดินี พระสนม องค์ชายและองค์หญิง รวมถึงข้าราชการอื่น ๆ
| 
|-
|เฉิงเต๋อ
|กำแพงเมืองจีนช่วงจินชานหลิ่ง
|金山岭长城
|2563
|
|
|-
| rowspan="9" |ชานซี
| rowspan="9" |9
|ต้าถง
|ถ้ำยฺหวินกัง
|云岗石窟
|2550
|แหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองต้าถง มณฑลชานซี ประเทศจีน มีถ้ำน
ง
|云岗石窟
|2550
|แหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองต้าถง มณฑลชานซี ประเทศจีน มีถ้ำน้อยใหญ่จำนวนกว่า 252 ถ้ำ และเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปกว่า 51,000 องค์ ถ้ำผาแห่งนี้ได้แสดงถึงยุคทองทางพุทธศาสนาของจีนในช่วงพุทธศตวรรษที่ 11 และ 12 ได้อย่างชัดเจน ถ้ำยฺหวินกังจัดว่าเป็น 1 ใน 3 แหล่งปฏิมากรรมโบราณ ที่มีชื่อเสียงที่สุดในจีน อันประกอบด้วยถ้ำมั่วเกา ถ้ำหลงเหมิน และถ้ำยฺหวินกัง
| 
|-
|ซินโจว
|เขาอู่ไถ
|五台山风景名胜区
|2550
|ตั้งอยู่ในเขตภูเขา มณฑลชานซี ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นหนึ่งในสี่ภูเขาอันศักดิ์สิทธิ์ทางพุทธศาสนาของจีน (ประกอบด้วยภูเขาอู่ไถ ภูเขาจิ่วหฺวา ภูเขาเอ๋อเหมย์หรือง้อไบ๊ และภูเขาผู่ถัว) ณ ภูเขาอู่ไถแห่งนี้เป็นที่ประทับของพระมัญชุศรีโพธิสัตว
รือง้อไบ๊ และภูเขาผู่ถัว) ณ ภูเขาอู่ไถแห่งนี้เป็นที่ประทับของพระมัญชุศรีโพธิสัตว์ ธรรมราชกุมารในคติของพระพุทธศาสนามหายาน
| 
|-
|จิ้นเฉิง
|ทำเนียบผู้ว่าราชการหวงเฉิง
|皇城相府
|2554
|
| 
|-
|จิ้นจง
|เขาเหมียน 
|绵山风景名胜区
|2556
|
| 
|-
|จิ้นจง
|เมืองโบราณผิงเหยา 
|平遥古城
|2558
|เมืองหนึ่งในมณฑลชานซี ในสมัยราชวงศ์ชิง ผิงเหยาเป็นศูนย์กลางทางการเงินของจีน มีชื่อเสียงมาจากกำแพงเมืองโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์เป็นอย่างดี และได้รับการประกาศให้เป็นเมืองมรดกโลก ภายในเมืองและบริเวณใกล้เคียงเป็นที่ตั้งของโบราณสถานมากกว่า 300 แห่ง มีอาคารบ้านเรือนสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงเกือบ 4,000 หลังได้รับการอนุรักษ์ให้คงลักษณะเช่นเดิม ถนนต่างๆยังคงมีลักษณะเช่นเดียวกับสมัยโบ
หลังได้รับการอนุรักษ์ให้คงลักษณะเช่นเดิม ถนนต่างๆยังคงมีลักษณะเช่นเดียวกับสมัยโบราณ
| 
|-
|ซินโจว
|ด่านย่านเหมิน 
|雁门关风景名胜区
|2560
|
| 
|-
|หลินเฝิน
|ต้นฉัตรจีนยักษ์แห่งหงต้ง
|洪洞大槐树寻根祭祖园旅游景区
|2561
|
| 
|-
|ฉางจื้อ
|หุบเขาไท่หางและผาปาเฉฺวียน
|太行山大峡谷八泉峡
|2562
|
| 
|-
|หลินเฝิน
|เขาหยุนชิว
|云丘山
|2563
|
|
|-
| rowspan="6" | 
| rowspan="6" |6
|ออร์ดอส
|Xiangshawan
|
|2554
|รีสอร์ททะเลทราย
| 
|-
|ออร์ดอส
|สุสานเจงกิสข่าน
|
|2554
|
| 
|-
|Manzhouli
|Manzhouli China-Russia Border Tourist Area
|
|2559 
|พื้นที่นี้รวมถึง Matryoshka Resort ซึ่งเป็นรีสอร์ทเชิงวัฒนธรรมในธีม Matryoshka และ National Gate Resort ซึ่งเป็นประตูชายแดนขนาดใหญ่ที่มีหอสังเกตการณ์อ
tryoshka และ National Gate Resort ซึ่งเป็นประตูชายแดนขนาดใหญ่ที่มีหอสังเกตการณ์อยู่ด้านบนเพื่อให้ผู้มาเยือนมองเห็นพื้นที่ชายแดนระหว่างจีนและรัสเซีย สถานที่ท่องเที่ยวอื่นๆ ในบริเวณที่สวยงาม ได้แก่ อนุสาวรีย์ชายแดนที่ 41, Locomotive Square และสถานที่ทางประวัติศาสตร์ของการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่หกของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ซึ่งจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1928 
| 
|-
|Hinggan League
|Mount Arxan และ Chaihe River scenic area 
|
|2560
|
| 
|-
|Chifeng
|Ashatu Stone Formation
|
|2561
|
| 
|-
|Alxa League
|Populus euphratica Tourist Area
|
|2562
|
| 
|-
| rowspan="6" |เหลียวหนิง
| rowspan="6" |6
|เฉิ่นหยาง
|สวนพฤกษศาสตร์เฉิ่นหยาง
|植物园（沈阳世博园）
|2550
|
| 
|-
|ต้าเหลี
pan="6" |6
|เฉิ่นหยาง
|สวนพฤกษศาสตร์เฉิ่นหยาง
|植物园（沈阳世博园）
|2550
|
| 
|-
|ต้าเหลียน
|Tiger Beach Ocean Park, Tiger Beach Polar Museum
|老虎滩海洋公园·老虎滩极地馆
|2550
|
| 
|-
|ต้าเหลียน
|หาดหินทอง
(หาดจินฉือ)
|金石滩国家旅游度假区
|2554
|
| 
|-
|เปิ่นซี
|อุทยานแห่งชาติถ้ำน้ำเปิ่นซี
|本溪水洞
|2558
|
| 
|-
|อานชาน
|อุทยานแห่งชาติเขาพันยอด
(Qianshan National Park)
|千山风景区
|2560
|
| 
|-
|ผานจิ่น
|จุดชมทิวทัศน์หาดแดง
|红海滩国家风景廊道
|2562
|
| 
|-
| rowspan="7" |จี๋หลิน
| rowspan="7" |7
|ฉางชุน
|พิพิธภัณฑ์พระราชวังแมนจูกัว
|伪满皇宫博物院
|2550
|
| 
|-
|ไป๋ชาน
|เทือกเขาฉางไป๋
|长白山景区
|2550
|
| 
|-
|ฉางชุน
|Jingyuetan National Forest Park
|净月潭国家森林公园
|2554
|
| 
|-
|ฉางชุน
|Changchun Movie
ingyuetan National Forest Park
|净月潭国家森林公园
|2554
|
| 
|-
|ฉางชุน
|Changchun Movie Wonderland
|长影世纪城
|2558
|
| 
|-
|ตุนฮฺว่า
|Mount Liuding
|六鼎山文化旅游区
|2558
|
| 
|-
|ฉางชุน
|อุทยานประติมากรรมโลกฉางชุน
|世界雕塑公园
|2560
|ตั้งอยู่ในเมืองฉางชุน มณฑลจี๋หลิน เป็นอุทยานที่รวบรวมงานศิลปะและประติมากรรมแบบตะวันออกและตะวันตก ที่จัดแสดงอยู่ในภูมิทัศน์ธรรมชาติและดำเนินกิจการเป็นสวนนันทนาการ และได้ชื่อว่าเป็นสวนที่มีผลงานประติมากรรมมากที่สุดในโลก คือมีมากถึง 400 ชิ้น จากศิลปิน 270 คน จาก 212 ประเทศทั่วโลก 
| 
|-
|ทงฮฺว่า
|เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ
|高句丽文物古迹旅游景区
|2562
|ตั้งอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือและประเทศจีน โดยสุสานทั้งหมดมี 30 สุสาน
| 
|-
| rowspa
ั้งอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือและประเทศจีน โดยสุสานทั้งหมดมี 30 สุสาน
| 
|-
| rowspan="6" |เฮย์หลงเจียง
| rowspan="6" |6
|ฮาร์บิน
|เกาะพระอาทิตย์
|太阳岛风景区
|2550
|หนึ่งในพื้นที่จัดแสดงหลักสำหรับประติมากรรมน้ำแข็ง ในช่วงเทศกาลประติมากรรมน้ำแข็งและหิมะนานาชาติฮาร์บิน
| 
|-
|เฮย์เหอ
|Wudalianchi
|五大连池风景区
|2554
|
| 
|-
|มู่ตานเจียง
|Jingpo Lake
|镜泊湖国家级风景名胜区
|2554
|(ได้รับคำเตือนอย่างร้ายแรงจากกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว)
| 
|-
|อีชุน
|Stone Forest Scenic Area
|林海奇石景区
|2556
|ตั้งอยู่ภายในอุทยานแห่งชาติ Tanwanghe
|
|-
|โม่เหอ
|Arctic Village
|漠河市北极村
|2558
|
| 
|-
|หู่หลิน
|Hutou Scenic Area
|虎头风景名胜区
|2562
|
|
|-
| rowspan="4" |เซี่ยงไฮ้
| rowspan="4"
|Hutou Scenic Area
|虎头风景名胜区
|2562
|
|
|-
| rowspan="4" |เซี่ยงไฮ้
| rowspan="4" |4
|เซี่ยงไฮ้
|หอไข่มุกตะวันออก
|东方明珠广播电视塔
|2550
|ตั้งอยู่ในย่านผู่ตงหรือเขตเมืองใหม่ของนครเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ทางตะวันออกของแม่น้ำหวงผู่ เป็นหอส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์สูง 468 เมตร ลักษณะเป็นไข่มุก 11 ลูก และ เสา 3 เสา ด้านบนเป็นรูปไข่มุก 3 เม็ด 3 ขนาดเรียงกันในแนวตั้ง เป็นที่ทำการของสถานีโทรทัศน์ 9 แห่ง และสถานีวิทยุ 10 แห่ง ภายในหอกลมทำเป็นภัตตาคาร โรงแรมหรูขนาด 25 ห้อง และร้านค้า ด้านใต้ตรงฐานของหอจัดเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เมืองเซี่ยงไฮ้เมืองจำลองโลกอนาคต และเมืองวิทยาศาสตร์แฟนตาซี 
| 
|-
|เซี่ยงไฮ้
|สวนสัตว์เปิดเซี่ยงไฮ้
|上海野生动物园
|2550
|เป็นสวนสัตว์เปิดหรือ
ซี 
| 
|-
|เซี่ยงไฮ้
|สวนสัตว์เปิดเซี่ยงไฮ้
|上海野生动物园
|2550
|เป็นสวนสัตว์เปิดหรืออุทยานสัตว์ป่าระดับชาติแห่งแรกของประเทศจีนที่ร่วมกันสร้างโดยรัฐบาลท้องถิ่นนครเซี่ยงไฮ้ และสำนักบริหารป่าไม้แห่งประเทศจีน สวนสัตว์เปิดเซี่ยงไฮ้เป็นสวนสัตว์เที่ผสมผสานการอนุรักษ์เพาะพันธุ์สัตว์ป่า โดยการแสดงนิทรรศการ การผสมพันธุ์และการคุ้มครอง และการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์และการพักผ่อน ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 178 ถนนหนานลิ่ว ซวนเฉียว เขตผู่ตง ประมาณ 35 กิโลเมตรจากใจกลางเมือง ดูแลรวบรวมสัตว์ป่าและสัตว์หายากกว่า 200 ชนิดจากทั่วโลก มากกว่า 10,000 ตัว 
| 
|-
|เซี่ยงไฮ้
|พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเซี่ยงไฮ้
|上海科技馆
|2553
|เป็นพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่ครอบคลุมพื้นที่ 42 ไร่ (16.8 เ
โลยีเซี่ยงไฮ้
|上海科技馆
|2553
|เป็นพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่ครอบคลุมพื้นที่ 42 ไร่ (16.8 เอเคอร์) พื้นที่ใช้สอยรวม 98,000 ตารางเมตร พื้นที่ใช้จัดแสดง 65,500 ตารางเมตร ในเขตผู่ตง นครเซี่ยงไฮ้ ตั้งอยู่ใกล้กับสวนเซ็นจูรี สวนสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดในเขตชั้นในของเมือง เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศจีน และเป็นพิพิธภัณฑ์ที่มุ่งเน้นการเผยแพร่การเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี
| 
|-
|เซี่ยงไฮ้
|อนุสรณ์สถานสภาแห่งชาติครั้งที่ 1, 2 และ 4 ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน
|中国共产党一大·二大·四大纪念馆景区
|2564
|
|
|-
| rowspan="25" |เจียงซู
| rowspan="25" |25
|หนานจิง
|สุสานซุนยัตเซ็น
|
|2550
|อยู่ในเขาจื่อจิน (紫金山)
| 
|-
|อู๋ซี
|สตูดิโอโทรทัศน์แ
|สุสานซุนยัตเซ็น
|
|2550
|อยู่ในเขาจื่อจิน (紫金山)
| 
|-
|อู๋ซี
|สตูดิโอโทรทัศน์และภาพยนตร์ CCTV
|
|2550
|
| 
|-
|ซูโจว
|สวนโบราณแห่งซูโจว
(สวนจัวเจิ้ง, สวนหลิว, เขาเสือ)
|
|2550
|เป็นสถานที่ที่มีสวน คลอง สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ มากมายแบบจีนในเมืองซูโจว มีประวัติยาวนานมากว่า 2,000 ปี ตั้งแต่ก่อนศตวรรษที่ 6 ในยุคชุนชิว การสร้างสวนของซูโจวเริ่มเป็นที่นิยมมากขึ้น จนถึงต้นสมัยราชวงศ์ชิง (ศตวรรษที่ 11-19) มีสวนทั้งในและนอกเมืองซูโจวมากกว่า 200 สวน ซึ่งมักสร้างขึ้นโดยเหล่าเจ้านายชั้นสูง ขุนนาง เศรษฐี และมหาบัณฑิตต่าง ๆ แบ่งได้เป็น 3 ประเภท คือ สวนในที่พักอาศัย สวนในวัด และสวนชานเมือง โดยมีจำนวนสวนในที่พักอาศัยมากที่สุด ศิลปะในการสร้างสวนแห่งเมืองซูโจวนั้
ชานเมือง โดยมีจำนวนสวนในที่พักอาศัยมากที่สุด ศิลปะในการสร้างสวนแห่งเมืองซูโจวนั้น เป็นผลงานสร้างสรรค์สวนที่มักจะจำลองมาจากธรรมชาติ เช่นหิน เนินเขา และแม่น้ำ โดยมีศาลาหรือเจดีย์เป็นองค์ประกอบที่สำคัญ 
| 
|-
|ซูโจว
|โจวจวง
|周庄
|2550
|อยู่ในคุนชาน
| 
|-
|อู๋ซี
|พระใหญ่แห่งเขาหลิง
|
|2553
|
| 
|-
|หนานจิง
|วัดขงจื้อหนานจิง และแม่น้ำฉินไหฺว
|
|2553
|
| 
|-
|หยางโจว
|ทะเลสาบตะวันตกน้อย
|瘦西湖
|2553
|
| 
|-
|ซูโจว
|ถงหลี่
|同里
|2553
|เป็นหมู่บ้านโบราณขนาดเล็ก มีพื้นที่ประมาณ 63 ตารางกิโลเมตร ในเขตอู๋เจียง (吴江区) ชานเมืองซูโจว ห่างจากตัวเมืองซูโจวเพียง 28 กิโลเมตร หรือประมาณครึ่งชั่วโมง ห่างจากเซี่ยงไฮ้ 90 กิโลเมตร และห่างจากโจวจวงเพียง 18 กิโลเมตร มีชื่
รึ่งชั่วโมง ห่างจากเซี่ยงไฮ้ 90 กิโลเมตร และห่างจากโจวจวงเพียง 18 กิโลเมตร มีชื่อเสียงในด้านชีวิตและสถาปัตยกรรมริมคลองเช่นเดียวกับซูโจวและโจวจวง เมืองโบราณแห่งนี้จึงได้รับฉายาว่า เวนิสน้อยแห่งตะวันออก (东方小威尼斯) ซึ่งมีอดีตย้อนหลังไปมากกว่า 1,000 ปี ถงหลี่ล้อมรอบด้วยน้ำทั้ง 4 ด้าน แบ่งพื้นที่ออกเป็น 7 เกาะด้วยลำคลอง 15 สายที่ผ่านกลาง ทำให้ตึกรามบ้านเรือนเกือบทั้งหมดตั้งอยู่ริมน้ำ อีกทั้งมีสะพานเป็นจำนวนมากถึง 49 แห่ง 
| 
|-
|ฉางโจว
|จูราสิกพาร์คตะวันออก (Oriental Jurassic Park)
|
|2553
|
| 
|-
|เจียงย่าน
|จุดชมวิวทะเลสาบฉิน
|溱湖
|2555
|
|
|-
|ซูโจว
|ทะเลสาบจินจี
|
|2555
|อยู่ในสวนอุตสาหกรรมซูโจว
| 
|-
|หนานทง
|Hao River
|
|2553
|
| 
|-
|เจิ้นเจีย
55
|อยู่ในสวนอุตสาหกรรมซูโจว
| 
|-
|หนานทง
|Hao River
|
|2553
|
| 
|-
|เจิ้นเจียง
|Three Mountains of Zhenjiang (Jinshan, Jiaoshan และ Beigushan)
|
|2555
|
| 
|-
|อู๋ซี
|หยวนโถวจู่
(แหลมหัวเต่า)
|鼋头渚
|2555
|หยวนโถวจู่ หรือแหลมหัวเต่า (鼋头渚; Yuantouzhu หรือ the Islet of Turtle head Island) เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งซึ่งมีลักษณะเป็นแหลมคล้ายหัวเต่า ที่ตั้งอยู่ทางฝั่งเหนือของทะเลสาบไท่
| 
|-
|ซูโจว
|ทะเลสาบไท่
|太湖
|2555
|เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ในบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี (Yangtze Delta) ใกล้เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ตั้งอยู่ในเขตมณฑลเจียงซู โดยมีบริเวณตอนใต้ของทะเลสาบติดกับเขตของมณฑลเจ้อเจียง พื้นที่ทะเลสาบมีขนาดประมาณ 2,250
ริเวณตอนใต้ของทะเลสาบติดกับเขตของมณฑลเจ้อเจียง พื้นที่ทะเลสาบมีขนาดประมาณ 2,250 ตารางกิโลเมตร (870 ตารางไมล์) และความลึกเฉลี่ยประมาณ 2 เมตร (6.6 ฟุต) เชื่อมต่อกับคลองต้ายวิ่นเหอ (Grand Canal) ที่มีชื่อเสียงและเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำหลายสาย เช่น สายน้ำซูโจว (Suzhou Creek) เป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียงมากในด้านหินปูนที่มีรูปร่างและโครงสร้างสวยงามเฉพาะตัว มีหินหลายชิ้นถูกนำไปใช้ประดับสวนโบราณเมืองซูโจว
| 
|-
|ฉางโจว
|ทะเลสาบเทียนมู่
|天目湖
|2556
|
| 
|-
|ซูโจว
|ชาเจียปัง และเขาหยู
|沙家浜镇, 虞山
|2556
|ชาเจียปัง และเขาหยู อยู่ในเมืองฉางสู
| 
|-
|เจิ้นเจียง
|เขาเหมา
|
|2557
|
|
|-
|ไหฺวอาน
|บ้านเก่าโจวเอินไหล
|
|2558
|
| 
|-
|หยานเฉิง
|เขตอนุรักษ์ธรรมชาติแ
|-
|ไหฺวอาน
|บ้านเก่าโจวเอินไหล
|
|2558
|
| 
|-
|หยานเฉิง
|เขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติกวางเอลค์ต้าเฟิง
|江苏大丰麋鹿国家级自然保护区
|2558
|
|
|-
|สูโจว
|ทะเลสาบหยฺวินหลง
|云龙湖
|2559
|
| 
|-
|เหลียนหยฺวินกั่ง
|เขาฮฺวากั่ว
|花果山
|2559
|
| 
|-
|ฉางโจว
|ซากเมืองโบราณหยานเฉิง
|淹城遗址
|2560
|
| 
|-
|อู๋ซี
|Hui Shan Ancient Town
|
|2562
|
| 
|-
|ซุ่เชียน
|อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำทะเลสาบหงเจ๋อ
|宿迁市洪泽湖湿地景区
|2563
|
|
|-
| rowspan="19" |เจ้อเจียง
| rowspan="19" |19
|หางโจว
|ทะเลสาบตะวันตก
|西湖
|2550
|ทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก ของเมืองหางโจว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ที่มีทัศนียภาพสวยงามเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี ทะเลสาบมีความยาวจากทิศใต้ถึงทิ
น ที่มีทัศนียภาพสวยงามเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี ทะเลสาบมีความยาวจากทิศใต้ถึงทิศเหนือ 3.3 กิโลเมตร ความกว้างจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตก 2.8 กิโลเมตร รอบด้านประกอบด้วยภูเขา 3 ลูก น้ำมีความใสราวกับกระจก และมีสิ่งก่อสร้างทางวัฒธรรมที่สวยงามอยู่รายรอบทั้งเจดีย์, เก๋งจีน, วัด, สวนแบบจีน, สวนเซ็นญี่ปุ่น, ศาลเจ้า จนถูกขนานนามว่าเป็น "สวรรค์บนดิน" 
| 
|-
|เวินโจว
|เขาเยี่ยนตั้ง
|
|2550
|
| 
|-
|โจวชาน
|เขาผู่ถัว
|
|2550
|พื้นที่ประมาณ 12.5 ตารางกิโลเมตร เป็นเกาะหนึ่งในกลุ่มเกาะโจวชาน ในมณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน มีชื่อเสียงในพุทธศาสนาของจีนและเกี่ยวข้องกับพระโพธิสัตว์กวนอิม เขาผู่ถัวเป็นหนึ่งในภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ในพุทธศาสนาของจีน ในอดีตเป็นที่รู้จั
เขาผู่ถัวเป็นหนึ่งในภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ในพุทธศาสนาของจีน ในอดีตเป็นที่รู้จักในชื่อ "เหมยเฉินชาน" (梅岑山) และต่อมาเปลี่ยนชื่อตามภูเขาโปตาลกะ (補怛落迦山; Mount Potalaka) ที่มีบันทึกเกี่ยวข้องกับกำเนิดของพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรในประเทศอินเดีย เป็นที่ตั้งของพุทธสถานที่มีชื่อเสียงหลายแห่งได้แก่ วัดผู่จี้, วัดฝ่าหยู่ วัดฮุ่ยจี้ ศาลเจ้าแม่กวนอิมปู้เขิ่นชฺวี่ รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมแห่งทะเลจีนใต้
| 
|-
|หางโจว
|ทะเลสาบเชียนเต่า (ทะเลสาบพันเกาะ)
|
|2553
|
| 
|-
|หนิงโป
|ซีโข่ว-เถิงโถว
(Xikou-Tengtou scenic spot)
|溪口
|2553
|อยู่ในเฟิ่งหฺวา
| 
|-
|เจียซิง
|อูเจิ้น
|
|2553
|
| 
|-
|จินหฺวา
|สตูดิโอเหิงเตี้ยน
|横店影视城
|2553
|อยู่ในตงหยาง
| 
|-
|เจียซิง
|หนานหู
-
|จินหฺวา
|สตูดิโอเหิงเตี้ยน
|横店影视城
|2553
|อยู่ในตงหยาง
| 
|-
|เจียซิง
|หนานหู (ทะเลสาบใต้)
|南湖
|2554
|
| 
|-
|หางโจว
|อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติซีซี
|西溪国家湿地公园
|2555
|
| 
|-
|เช่าซิง
|บ้านเกิดของหลู่ซุ่น
|鲁迅故里
|2555
|เป็นบ้านในวัยเด็กและย่านใกล้เคียงของหลู่ ซุ่น (鲁迅; Lu Xun) ซึ่งเป็นหนึ่งในนักเขียนวรรณกรรมจีนชั้นแนวหน้าในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตั้งอยู่ในเช่าซิง มณฑลเจ้อเจียง และได้รับการอนุรักษ์ให้เป็นพิพิธภัณฑ์และพื้นที่การศึกษาวัฒนธรรม 
| 
|-
|ฉูโจว
|Root Palace Buddhist Cultural Tourism Zone
|
|2556
|อยู่ในเทศมณฑลไคฮฺว่า
|
|-
|หูโจว
|Nanxun Old Town
|
|2558
|อยู่ในเขตหนานสุน
| 
|-
|ไทโจว
|เขาเทียนไท
(ภูเขาเทียนไถ)
|天台山
|2558
|
| 
|-
58
|อยู่ในเขตหนานสุน
| 
|-
|ไทโจว
|เขาเทียนไท
(ภูเขาเทียนไถ)
|天台山
|2558
|
| 
|-
|ไทโจว
|Shenxianju
|
|2558
|อยู่ใน Xianju County
| 
|-
|เจียซิง
|ซีถัง
|西塘
|2560
|เมืองทางประวัติศาสตร์ในอำเภอเจียซ่าน ของเมืองเจียซิง เจ้อเจียง ประเทศจีน มีอายุย้อนไปถึงอย่างน้อยยุควสันตสารท (ยุคชุนชิว) (ช่วง 770 ปีก่อนคริสต์ศักราช –476 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นเมืองโบราณริมน้ำที่มีแม่น้ำและคลองเก้าสายตัดกัน ซึ่งแบ่งเมืองออกเป็นแปดส่วน และเชื่อมโยงกันด้วยสะพานหินสมัยเก่าที่มีจุดท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงคือทางเดินหลังคาคลุมซึ่งยาวติดต่อกันเกือบ 1,000 เมตร (3,300 ฟุต)
| 
|-
|ฉูโจว
|Mount Jianglang และ Nianbadu
|
|2560
|
| 
|-
|หนิงโป
|เทียนอีเก๋อ และทะเลสาบพระจันทร์
Jianglang และ Nianbadu
|
|2560
|
| 
|-
|หนิงโป
|เทียนอีเก๋อ และทะเลสาบพระจันทร์
|
|2561
|
| 
|-
|หลีสุ่ย
|Xiandu
|
|2562
|อยู่ใน Jinyun County
| 
|-
|เวินโจว
|พื้นที่ชมทิวทัศน์บ้านเกิดของหลิวปั๋วเวิน
|刘伯温故里景区
|2563
|
|
|-
| rowspan="12" |อานฮุย
| rowspan="12" |12
|หวงชาน
|จุดชมทิวทัศน์เขาหวง
|
|2550
|เป็นเทือกเขาที่ทอดตัวอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลอันฮุย ทางตะวันออกของสาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อเสียงมาจากทิวทัศน์ที่งดงามของยอดเขาหินแกรนิตและต้นสนหวงรูปร่างแปลกตา และภาพของหมอกและเมฆที่ลอยอยู่ใกล้ยอดเขา บริเวณเทือกเขายังมีน้ำพุร้อนและบ่อน้ำร้อนธรรมชาติอีกมากมาย เนื่องมาจากความงดงาม จึงมักจะปรากฏภาพของเทือกเขาหวงอยู่ในภาพเขียนจีน หรือปรากฏชื่อในวรรณกรรม
วามงดงาม จึงมักจะปรากฏภาพของเทือกเขาหวงอยู่ในภาพเขียนจีน หรือปรากฏชื่อในวรรณกรรมอยู่บ่อยครั้ง ปัจจุบันนี้ องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเทือกเขาหวงเป็นมรดกโลก และยังจัดว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมมากที่สุดแห่งหนึ่งในจีน
เขาหวงประกอบไปด้วยยอดเขาจำนวนมาก มียอดภูเขาที่มีชื่อ 72 ยอด และมีอยู่ 77 ยอดที่มีความสูงมากกว่า 1,000 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุด 3 อันดับแรกในเทือกเขาคือ ยอดเขาเหลียนหฺวา (莲花峰 เหลียนหัวเฟิง) สูง 1,864 เมตร, ยอดเขากวงหมิง (光明顶) สูง 1,840 เมตร และ ยอดเขาเทียนตู่ (天都峰 เทียนตู่เฟิง) สูง 1,829 เมตร เขตที่ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกประกอบด้วยบริเวณเทือกเขาซึ่งมีพื้นที่ 154 ตารางกิโลเมตร และรอบๆเทือกเขาอีก 142 ตารางกิโลเมตร
| 
|-
|ฉื
ขาซึ่งมีพื้นที่ 154 ตารางกิโลเมตร และรอบๆเทือกเขาอีก 142 ตารางกิโลเมตร
| 
|-
|ฉือโจว
|Mount Jiuhua
|
|2550
|
| 
|-
|อานชิ่ง
|Mount Tianzhu
|
|2554
|
| 
|-
|หวงชาน
|ซีตี้และหงชุน
(หมู่บ้านโบราณซีตี้และหงชุน)
|
|2554
|หมู่บ้านหงชุนในเขตปกครองของ นครระดับจังหวัดหวงซาน ในภูมิภาคหุ้ยโจว ทางตอนใต้ของมณฑลอานฮุย โดดเด่นด้วยสถาปัตยกรรมที่พักอาศัยและงานแกะสลักจำนวนราว 150 หลังคาเรือน มีอายุย้อนไปถึงสมัยราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิง ซึ่งได้รับการกล่าวขานว่าเป็นสถาปัตยกรรมและงานแกะสลักสมัยหมิงและชิงที่ยังคงสภาพดีที่สุดในประเทศจีน หอเฉิงจื้อ (承志堂; Chéngzhì Hall) เป็นหนึ่งในศาลบรรพชนขนาดใหญ่ที่สุด ซึ่งเปิดให้เข้าชมเป็นพิพิธภัณฑ์
| 
|-
|ลู่อาน
|เทียนถังไจ้
|天堂寨
ชนขนาดใหญ่ที่สุด ซึ่งเปิดให้เข้าชมเป็นพิพิธภัณฑ์
| 
|-
|ลู่อาน
|เทียนถังไจ้
|天堂寨
|2555
|
| 
|-
|ซฺวานเฉิง
|Longchuan
|
|2555
|
| 
|-
|ฟู่หยาง
|Bali River
|
|2556
|
|
|-
|หวงชาน
|Huizhou Cultural Area
|
|2557
|
| 
|-
|เหอเฝย์
|Sanhe Ancient Town
|
|2558
|
| 
|-
|อู๋หู
|สวนสนุกอู๋หู
(Fantawild Adventure Wuhu)
|芜湖方特欢乐世界
|2559
|
| 
|-
|ลู่อาน
|Wanfo Lake
|
|2559
|
|
|-
|หม่าอานชาน
|หินไค่ฉือ
|采石矶
|2563
|
|
|-
| rowspan="10" |ฝูเจี้ยน
| rowspan="10" |10
|เซี่ยเหมิน
|Gulangyu
|
|2550
|
| 
|-
|หนานผิง
|ทิวเขาอู่อี๋
|
|2550
|(ได้รับคำเตือนอย่างร้ายแรงจากกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว)
พื้นที่ 70 ตารางกิโลเมตร หรือ (43,750 ไร่)
| 
|-
|จางโจว หลงหยาน
|ถู่โหลวแห่งฝูเจี้ยน
|
|2554
|(ได้รับคำเตือนอย่างร้ายแรงจากกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว)
เป็นอาคารรูปทรงวงแหวนหลายชั้นที่สร้างจากดินของชาวจีนแคะ ซึ่งที่ได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกนี้มีจำนวน 46 หลัง ทั้งหมดสร้างขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 20 อาคารแต่ละหลังสามารถเป็นที่อยู่อาศัยของผู้คนกว่าร้อยคน
| 
|-
|ซานหมิง
|Taining
|
|2554
|
| 
|-
|หนิงเต๋อ
|Baishuiyang
|
|2555
|
| 
|-
|เฉวียนโจว
|เขาชิงหยวน
|清源山
|2555
|
| 
|-
|หนิงเต๋อ
|เขาไท่หมู่
|太姥山
|2556
|
| 
|-
|ฝูโจว
|Sanfang Qixiang
|
|2558
|
| 
|-
|หลงหยาน
|Gutian
|
|2558
|
| 
|-
|ผูเถียน
|ศาลเจ้ามาจู่เกาะเหมย์โจว (ศาลเจ้าม่าจ้อเกาะบ้วยจิว)
|湄洲岛妈祖文化景区
|2563
|
|
|-
| rowspan="13" |เจียงซี
| rowspan="13" |13
|จิ่วเจียง
|เขาหลู
|
|2550
|ตั้งอยู่ในมณฑลเจียงซี เป็นหนึ่งในสถานที่ศูนย์กลางท
3
|จิ่วเจียง
|เขาหลู
|
|2550
|ตั้งอยู่ในมณฑลเจียงซี เป็นหนึ่งในสถานที่ศูนย์กลางทางจิตวิญญาณทั้งศาสนาพุทธ ลัทธิขงจื๊อ และลัทธิเต๋า ของวัฒนธรรมจีน
| 
|-
|จี๋อาน
|เทือกเขาจิ่งกัง
|井冈山
|2550
|
| 
|-
|ช่างเหรา
|เขาซานชิง
|三清山
|2554
|ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเจียงซี งดงามด้วยภูมิทัศน์เสาหินแกรนิต (89 เสา) และยอดเขา (48 ยอด) ที่มีรูปร่างประหลาด ยอดเขาสูงสุดคือยอดเขาหยู่จิง (玉京) สูง 1,817 เมตร
| 
|-
|ยิงถาน
|เขาหลงหู่
(เขามังกรเสือ)
|龙虎山
|2555
|
| 
|-
|ช่างเหรา
|Jiangwan Village
|
|2556
|อยู่ใน Wuyuan County
| 
|-
|จิ่งเต๋อเจิ้น
|Ancient Kiln Folk Customs Museum
|
|2556
|
| 
|-
|อี๋ชุน
|Mingyue Mountain
|
|2558
|
|
|-
|รุ่ยจิน
|แหล่งกำเนิด
m
|
|2556
|
| 
|-
|อี๋ชุน
|Mingyue Mountain
|
|2558
|
|
|-
|รุ่ยจิน
|แหล่งกำเนิดของสาธารณรัฐประชาชนจีน (Cradle of the People's Republic of China)
|
|2558
|
| 
|-
|ฝู่โจว
|Mount Dajue
|
|2560
|
|
|-
|ช่างเหรา
|Guifeng Peak
|
|2560
|
| 
|-
|หนานชาง
|หอเถิงหวัง
|滕王阁
|2561
|
| 
|-
|ผิงเซียง
|เทือกเขาอู่กง
|武功山
|2562
|
| 
|-
|จิ่วเจียง
|จุดชมทิวทัศน์ทะเลตะวันตกหลูชาน
|庐山西海风景名胜区
|
|
|
|-
| rowspan="13" |ชานตง
| rowspan="13" |13
|Yantai
|หอเผิงไหล
|蓬莱阁
|2550
|
| 
|-
|Jining
|Temple และ Cemetery of Confucius และ the Kong Family Mansion in Qufu
|
|2550
|
| 
|-
|ไท่อาน
|เขาไท่
|泰山
|2550
|
| 
|-
|ชิงเต่า
|เขาเหลา
(เหลาชาน)
|崂山
|2554
|
| 
|-
|Yantai
|Mou
ไท่
|泰山
|2550
|
| 
|-
|ชิงเต่า
|เขาเหลา
(เหลาชาน)
|崂山
|2554
|
| 
|-
|Yantai
|Mount Nanshan
|
|2554
|
| 
|-
|Weihai
|Liugong Island
|
|2554
|
| 
|-
|Zaozhuang
|Taierzhuang Ancient Town
|
|2556
|อยู่ใน Tai'erzhuang District
| 
|-
|จี่หนาน
|Baotu Spring
|天下第一泉风景区
|2556
|
| 
|-
|Linyi
|Yimeng Mountain
|
|2557
|อยู่ใน Yishui County
|
|-
|Weifang
|Qingzhou Ancient Town
|
|2560
|
| 
|-
|Weihai
|Huaxiacheng
|威海华夏城
|2560
|
|
|-
|Dongying
|Huanghekou
|黄河口生态旅游区
|2562
|
| 
|-
|หลินหยี
|ถ้ำหิ่งห้อย, แกรนด์แคนยอนใต้ดิน
|萤火虫水洞·地下大峡谷
|2563
|
|
|-
| rowspan="14" |เหอหนาน
| rowspan="14" |14
|เติงเฟิง
|เขาซง และ วัดเส้าหลิน
|
|2550
|
| 
|-
|ลั่วหยาง
|ถ้ำหลงเหมิ
="14" |14
|เติงเฟิง
|เขาซง และ วัดเส้าหลิน
|
|2550
|
| 
|-
|ลั่วหยาง
|ถ้ำหลงเหมิน
|
|2550
|เป็นกลุ่มถ้ำบนหน้าผา ทางใต้ 12 กิโลเมตรจากเมืองลั่วหยาง ในมณฑลเหอหนาน อยู่ระหว่างภูเขาเซียงทางทิศตะวันออกกับภูเขาหลงเหมินทางทิศตะวันตก หันหน้าออกสู่ริมฝั่งแม่น้ำอี้ พื้นที่บริเวณกลุ่มถ้ำมีความยาวจากทิศเหนือจรดทิศใต้ประมาณ 1 กิโลเมตร จัดว่าเป็น 1 ใน 3 แหล่งปฏิมากรรมโบราณที่มีชื่อเสียงที่สุดในจีน ที่ประกอบด้วยถ้ำมั่วเกา ถ้ำหลงเหมิน และถ้ำยฺหวินกัง
|
|-
|เจียวจั่ว
|Yuntai Mountain
|
|2550
|
| 
|-
|ไคเฟิง
|สวนภาพริมแม่น้ำในช่วงเทศกาลเชงเม้ง
|
|2554
|สวนสนุกวัฒนธรรมที่จำลองภาพวาด "ริมแม่น้ำในช่วงเทศกาลเชงเม้ง" (清明上河图; Along the River During the Qingming Festival)
| 
|-
|ลั่วหยาง
|Baiyun Mountain
|
|2554
|
|
|-
|อันหยาง
|อินซฺวี
|
|2554
|ตั้งอยู่ในเมืองอันหยาง มณฑลเหอหนาน เป็นเมืองหลวงแห่งสุดท้ายของราชวงศ์ซาง โดยเป็นเมืองหลวงอยู่ 225 ปี มีจักรพรรดิปกครองอยู่ 12 พระองค์ เมืองหลวงเก่าแห่งนี้เป็นหลักฐานชิ้นสำคัญของสิ่งที่เป็นไปในยุคทองของอารยธรรมจีนยุคสำริด สุสานหลวงและพระราชวังที่เป็นต้นแบบของสถาปัตยกรรมจีน และกระดูกคำทำนายที่จารึกด้วยตัวอักษรจีนโบราณ ที่บ่งบอกเกี่ยวกับวัฒนธรรม และสถานะทางสังค
ูกคำทำนายที่จารึกด้วยตัวอักษรจีนโบราณ ที่บ่งบอกเกี่ยวกับวัฒนธรรม และสถานะทางสังคมของคนในยุคนั้นนับว่าเป็นสิ่งสำคัญที่สุดที่ได้ขุดค้นพบในเมืองนี้
แหล่งโบราณคดีค้นพบกระดูกมังกร (กระดูกสะบักวัวขนาดใหญ่) และกระดูกจารึก ซึ่งระบุว่าเป็นหลักฐานอักษรจีนที่เก่าที่สุดที่รู้จักกัน
| 
|-
|ผิงติ่งชาน
|เขาเหยา, พระพุทธปฏิมาจงหยวน
|尧山, 中原大佛
|2554
|
| 
|-
|ลั่วหยาง
|เขาเหล่าจุน, ถ้ำจีกฺวาน
|老君山, 鸡冠洞
|2555
|
| 
|-
|ลั่วหยาง
|หลงถานแกรนด์แคนยอน
|洛阳龙潭大峡谷
|2556
|
| 
|-
|Nanyang
|Laojieling และ Xixia Dinosaur Relics Park
|
|2557
|
| 
|-
|Zhumadian
|Mount Chaya
|
|2558
|
|
|-
|Anyang
|Red Flag Canal และ Taihangshan Gorge
|
|2559
|
| 
|-
|Yongcheng
|เขาหมางตั้ง
|芒砀
Red Flag Canal และ Taihangshan Gorge
|
|2559
|
| 
|-
|Yongcheng
|เขาหมางตั้ง
|芒砀山
|2560
|
| 
|-
|ซินเซียง
|ปาหลี่โกว
|八里沟
|2562
|
|
|-
| rowspan="13" |หูเป่ย์
| rowspan="13" |13
|อู่ฮั่น
|เจดีย์กระเรียนเหลือง
(เจดีย์หวงเห้อ)
|黄鹤楼
|2550
|
| 
|-
|อี๋ชาง
|เขื่อนซานเสียต้าป้า
|长江三峡大坝
|2550
|เป็นเขื่อนอเนกประสงค์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก (พ.ศ. 2550) ของประเทศจีน ลักษณะของเขื่อนเป็นแบบเขื่อนคอนกรีตถ่วงน้ำหนัก (Concrete gravity dam) กั้นขวางแม่น้ำแยงซี เขื่อนซานเสียต้าป้า เป็นเขื่อนแรกของจีนที่มีชื่อเป็นภาษาอังกฤษ ชื่อเต็มในภาษาอังกฤษของโครงการก่อสร้างเขื่อนนี้ คือ “Three Gorges multipurpose water control project” มีประวัติการก่อสร้างยาวนาน ตั้งแต่สมัย ดร.
s multipurpose water control project” มีประวัติการก่อสร้างยาวนาน ตั้งแต่สมัย ดร.ซุน ยัตเซ็น ในปี พ.ศ. 2462 และเริ่มศึกษาโครงการฯ เมื่อปี พ.ศ. 2473 สภาประชาชน ลงมติให้ก่อสร้างได้ในปี พ.ศ. 2535 ในสมัยรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีหลี่เผิง มีผู้อพยพจากน้ำท่วมบริเวณโดยรอบมีถึงประมาณ 1.35 ล้านคน 
| 
|-
|Shiyan
|ทิวเขาอู่ตัง
(ทิวเขาบู๊ตึ๊ง)
|
|2554
|ป็นทิวเขาที่ตั้งอยู่ในมณฑลหูเป่ย์ ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน มีความสำคัญของลัทธิเต๋า ที่เล่าสืบมาว่า ปรมาจารย์เจินอู่ หรือเทพเจ้าเสวียนอู่ (玄武) ได้บำเพ็ญตบะบนยอดเขาแห่งนี้ ทิวเขาอู่ตังเป็นสถานที่ที่รวมสิ่งก่อสร้างตามแบบสถาปัตยกรรมจีนหลายยุคหลายสมัยเข้าด้วยกัน ตั้งแต่ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่ง ราชวงศ์หยวน เรื่อยมากระทั
ลายยุคหลายสมัยเข้าด้วยกัน ตั้งแต่ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่ง ราชวงศ์หยวน เรื่อยมากระทั่งราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิง รวมกันนับได้กว่าพันปี
| 
|-
|อี๋ชาง
|Three Gorges Tribes Scenic Area
|
|2554
|
|
|-
|เอินซือ
|ห้วยเสินหนง
|神农溪
|2554
|
| 
|-
|เสินหนงเจี้ย
|เขตอนุรักษ์ธรรมชาติเสินหนงเจี้ย
|
|2555
|
| 
|-
|อี๋ชาง
|แม่น้ำชิง
|清江
|2556
|
| 
|-
|อู่ฮั่น
|ทะเลสาบตะวันออก (ตงหู)
|东湖
|2556
|
| 
|-
|อู่ฮั่น
|Huangpi Mulan Scenic Area
|
|2557
|
| 
|-
|เอินซือ
|เอินซือแกรนด์แคนยอน
|恩施大峡谷
|2558
|
| 
|-
|เสียนหนิง
|ชื่อปี่
|
|2561
|
| 
|-
|เซียงหยาง
|หลงจง
|隆中
|2562
|
| 
|-
|เอินซือ
|จุดชมทิวทัศน์ถ้ำเถิงหลง
|腾龙洞景区
|2563
|
|
|-
| rowspan="11" |หูหนาน
| rowspan="11"
ุดชมทิวทัศน์ถ้ำเถิงหลง
|腾龙洞景区
|2563
|
|
|-
| rowspan="11" |หูหนาน
| rowspan="11" |11
|เหิงหยาง
|เขาเหิง
(เหิงชาน)
|衡山
|2550
|
| 
|-
|จางเจียเจี้ย
|Wulingyuan และ เขาเทียนเหมิน
|
|2550
|
| 
|-
|เยว่หยาง
|Yueyang Tower และ เกาะจฺวินชาน
|
|2554
|
| 
|-
|Xiangtan
|เขาเฉา
(เฉาชาน)
|韶山
|2554
|
| 
|-
|ฉางชา
|Yuelu Mountain และ เกาะส้ม
|
|2555
|
| 
|-
|ฉางชา
|Huaminglou Town
|
|2557
|
| 
|-
|Chenzhou
|Dongjiang Lake
|
|2558
|
|
|-
|Shaoyang
|เขาล่าง (หรือ เขาล่างชาน)
|
|2559
|
| 
|-
|Zhuzhou
|Yandi Mausoleum
|
|2562
|
|
|-
|ฉางเต๋อ
|พื้นที่ชมทิวทัศน์เถาฮฺวาหยวน
|桃花源景区
|2563
|
|
|-
|เซียงซี
|อ่ายไจ้-ถ้ำสิบแปด-หุบเขาเต๋อฮาง
|矮寨·十八洞·德夯大峡谷景区
|2564
|
|
|-
63
|
|
|-
|เซียงซี
|อ่ายไจ้-ถ้ำสิบแปด-หุบเขาเต๋อฮาง
|矮寨·十八洞·德夯大峡谷景区
|2564
|
|
|-
| rowspan="15" |กวางตุ้ง
| rowspan="15" |15
|กว่างโจว
|ฉางหลงทัวริสต์รีสอร์ท (กว่างโจว)
(Guangzhou Chimelong Tourist Resort)
|广州长隆旅游度假区
|2550
|
| 
|-
|เชินเจิ้น
|OCT
|
|2550
|
| 
|-
|เชินเจิ้น
|Mission Hills Resort
|
|2554
|
| 
|-
|เหมย์โจว
|Yannanfei Tea Fields
|
|2554
|
|
|-
|กว่างโจว
|เขาไป๋ยฺหวิน
|
|2554
|
| 
|-
|ชิงหยวน
|แม่น้ำใต้ดินเหลียนโจว
|
|2554
|
|
|-
|เฉากฺวาน
|เขาตานเสีย
|
|2555
|
| 
|-
|ฝัวชาน
|พระโพธิสัตว์กวนอิมแห่งเขาซีเฉียว
|西樵山南海观音
|2556
|เป็นประติมากรรมแบบจีนรูปพระโพธิสัตว์กวนอิม ขนาดใหญ่ที่สุดองค์หนึ่งในประเทศจีนมีความสูงประมาณ 77 เมตร (รวมฐาน
พธิสัตว์กวนอิม ขนาดใหญ่ที่สุดองค์หนึ่งในประเทศจีนมีความสูงประมาณ 77 เมตร (รวมฐาน) และเป็นรูปปั้นพระโพธิสัตว์กวนอิมท่านั่งที่สูงที่สุดในโลก ตั้งอยู่บนหนึ่งใน 72 ยอดเนินของเขาซีเฉียว เขตหนานไห่ เมืองฝัวชาน
| 
|-
|ฝัวชาน
|Changlu Park
|
|2557
|
|
|-
|ฮุ่ยโจว
|เขาหลัวฝู
|
|2557
|
| 
|-
|จั้นเจียง
|Dajiao Bay Maritime Silk Road Park
|
|2558
|
| 
|-
|จงชาน
|Former Residence of Sun Yat-sen
|
|2559
|อยู่ใน Cuiheng Village, Nanlang Town
| 
|-
|ฮุ่ยโจว
|Huizhou West Lake
|
|2561
|
| 
|-
|เจ้าชิ่ง
|Xinghu
|
|2562
|
| 
|-
|เจียงเหมิน
|หอตรวจการณ์และหมู่บ้านแห่งไคผิง
|开平碉楼与村落
|2563
|ในเมืองไคผิงมีประมาณ 1,833 หอ และประมาณ 500 หอในเมืองไถซาน งานก่อสร้างหอเ
|2563
|ในเมืองไคผิงมีประมาณ 1,833 หอ และประมาณ 500 หอในเมืองไถซาน งานก่อสร้างหอเริ่มตั้งแต่สมัยปลายราชวงศ์หมิงเพื่อต่อต้านของผู้รุกราน ช่วงยุคทองของการสร้างหออยู่ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อชาวจีนจำนวนมากเริ่มอพยพไปตั้งรกรากทางฝั่งตะวันตกของสหรัฐในยุคตื่นทองทำงานในเหมืองหรือก่อสร้างทางรถไฟ และเดินทางกลับบ้านช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงประมาณก่อนสงครามโลก และอีกส่วนหนึ่งได้ส่งเงินกลับ แล้วสร้างอาคารแปลกตาตามสถาปัตยกรรมที่ได้พบเห็นในต่างประเทศผสานกับสถาปัตยกรรมจีน ช่วงที่มีการก่อสร้างมากสุดคือตั้งแต่ปี พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900) ถึงปี พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) มีการสร้างหอถึง 1,648 หอ คิดเป็นเกือบร้อยละ 90 ของจำนวนหอทั้งหมด
| 
|-
| rowspan="8" |
ร้างหอถึง 1,648 หอ คิดเป็นเกือบร้อยละ 90 ของจำนวนหอทั้งหมด
| 
|-
| rowspan="8" |กว่างซี
| rowspan="8" |8
|กุ้ยหลิน
|แม่น้ำหลี
|漓江
|2550
|
| 
|-
|กุ้ยหลิน
|Merryland World
|
|2550
|
|
|-
|กุ้ยหลิน
|Jingjiang Princes' Palace
|
|2555
|
| 
|-
|หนานหนิง
|Mount Qingxiu
|
|2557
|
| 
|-
|กุ้ยหลิน
|Two Rivers และ Four Lakes Scenic Area
|
|2560
|
| 
|-
|ฉงจั่ว
|น้ำตกเต๋อเทียน-น้ำตกตักถิ่นบั๋นจ๊ก
|德天瀑布-板約瀑布
|2561
|
| 
|-
|ไป่เซ่อ
|Memorial Park of Baise Uprising
|
|2562
|
| 
|-
|เป่ย์ไห่
|จุดชมทิวทัศน์ภูเขาจระเข้หนานวาน เกาะเหวย์โจว
|涠洲岛南湾鳄鱼山景区
|2563
|
|
|-
| rowspan="6" |ไหหลำ
| rowspan="6" |6
|ซานย่า
|วัดหนานชาน
|南山寺
|2550
|
| 
|-
|ซานย่า
|Nanshan Dax
หลำ
| rowspan="6" |6
|ซานย่า
|วัดหนานชาน
|南山寺
|2550
|
| 
|-
|ซานย่า
|Nanshan Daxiaodongtian
|
|2550
|
| 
|-
|เทศมณฑลปกครองตนเองชนชาติหลี่และเหมี่ยว เป่าถิง
|Yanoda Rainforest
|
|2555
|
| 
|-
|Lingshui
|เกาะเขตแดน 
|分界洲
|2556
|
| 
|-
|Baoting
|Binglang Canyon Scenic Area
|
|2558
|
|
|-
|ซานย่า
|เกาะอู๋จือโจว
|蜈支洲岛
|2559
|
| 
|-
| rowspan="10" |ฉงชิ่ง
| rowspan="10" |10
|ฉงชิ่ง
|งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋
|大足石刻
|2550
|เป็นแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเขตนครฉงชิ่ง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนเด่นในความงดงามของงานแกะสลักทั้งทางพุทธศาสนา ลัทธิขงจื๊อ ลัทธิเต๋า และชีวิตผู้คนบนผาแคบ ๆ ที่เริ่มแกะสลักเรื่อยมาตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 14 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18
| 
|-
บ ๆ ที่เริ่มแกะสลักเรื่อยมาตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 14 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18
| 
|-
|ฉงชิ่ง
|Small Three Gorges
|
|2550
|
| 
|-
|ฉงชิ่ง
|Wulong Karst
|
|2554
|
| 
|-
|ฉงชิ่ง
|Youyang Taohuayuan Scenic Area
|桃花源旅游景区
|2555
|
| 
|-
|ฉงชิ่ง
|Black Valley Scenic Area
|万盛黑山谷风景区
|2555
|
|
|-
|ฉงชิ่ง
|เขาพระทอง
(เขาจินโฝ)
|金佛山景区
|2556
|เขาจินโฝเป็นภูเขาที่โดดเดี่ยว มีหน้าผาสูงถึง 300 ม. ล้อมรอบยอดเขาที่ค่อนข้างราบเรียบ ล้อมรอบด้วยป่าไม้ ด้วยคุณสมบัติของหินปูนที่โดดเด่นและความหลากหลายทางชีวภาพที่ยอดเยี่ยม เขาจินโฝได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเบื้องต้นตั้งแต่ปี 2544
| 
|-
|ฉงชิ่ง
|ภูเขาสี่หน้า
(ภูเขาซื่อเมี่ยน)
|四面山景区
|2558
|
| 
|-
|ฉงชิ่ง
|Longgang Geo
งชิ่ง
|ภูเขาสี่หน้า
(ภูเขาซื่อเมี่ยน)
|四面山景区
|2558
|
| 
|-
|ฉงชิ่ง
|Longgang Geological Park
|龙缸景区
|2560
|อุทยานธรณีวิทยาหลงกังมีลักษณะภูมิประเทศที่แปลกประหลาด เช่น หินปูน ถ้ำหินปูนลึก ทุ่งหญ้า และหินงอกหินย้อย และสะพานแขวนที่ยาวที่สุดในโลก
|
|-
|ฉงชิ่ง
|Ayi River
|阿依河景区
|2562
|
|
|-
|ฉงชิ่ง
|พื้นที่ชมทิวทัศน์จั๋วฉุ่ย
|濯水景区
|2563
|
|
|-
| rowspan="15" |เสฉวน
| rowspan="15" |15
|เฉิงตู
|เขาชิงเฉิง และระบบชลประทานตูเจียงย่าน
|青城山
|2550
|การก่อสร้างระบบชลประทานตูเจียงเอี้ยนเริ่มขึ้นในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล ระบบนี้ยังคงควบคุมน่านน้ำของแม่น้ำหมินเจียงและกระจายไปยังพื้นที่เกษตรกรรมของที่ราบเฉิงตู เขาชิงเฉิงเป็นแหล่งกำเนิดของลัทธิเต๋า ซึ่งมีการเฉล
้นที่เกษตรกรรมของที่ราบเฉิงตู เขาชิงเฉิงเป็นแหล่งกำเนิดของลัทธิเต๋า ซึ่งมีการเฉลิมฉลองในวัดโบราณหลายแห่ง 
| 
|-
|เล่อชาน
|เขาเอ๋อเหมย์
|峨眉山
|2550
|วัดในพุทธศาสนาแห่งแรกในประเทศจีน สร้างขึ้นที่เขาเอ๋อเหมย์ในมณฑลเสฉวนในพุทธศตวรรษที่ 6 ในสภาพแวดล้อมที่สวยงามของยอดเขาเอ๋อเหม่ย์ เป็นหนึ่งในสี่ภูเขาอันศักดิ์สิทธิ์ทางพุทธศาสนาของจีน เนื่องจากเป็นสถานที่ที่พระสมันตภัทรโพธิสัตว์เคยสถิตอยู่ (ประกอบด้วยเขาอู่ไถ เขาจิ่วหัว เขาเอ๋อเหมย์ และเขาผู่ถัว) และอารามลัทธิเต๋าต่าง ๆ 151 แห่ง แต่ส่วนใหญ่ทรุดโทรม ยังคงเหลือที่เที่ยวชมได้ 20 แห่ง เขาเอ๋อเหมย์มียอดสูงถึง 3,099 เมตร ซึ่งเป็นที่ตั้งของวัดหัวจ้วง และช่วงฤดูหนาวมีหิมะปกคลุม และยังเป็นแหล่งรวมความหลากหลายท
นที่ตั้งของวัดหัวจ้วง และช่วงฤดูหนาวมีหิมะปกคลุม และยังเป็นแหล่งรวมความหลากหลายทางชีวภาพของทั้งพรรณพืชและสัตว์ป่า 
| 
|-
|เขตปกครองตนเองชนชาติทิเบตและเชียงอาป้า
(Ngawa)
|จิ่วไจ้โกว
|九寨沟
|2550
|จิ่วไจ้โกวตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของเทือกเขาหมินซาน ห่างจากเมืองเฉิงตูไปทางเหนือ 330 กิโลเมตร ถือเป็นส่วนหนึ่งของเทศมณฑล Nanping ในเขตปกครองตนเองชนชาติทิเบตและเชียงอาป้า ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลเสฉวน ใกล้เขตแดนของมณฑลกานซู บริเวณหุบเขามีพื้นที่อย่างน้อย 240 ตารางกิโลเมตร ขณะที่องค์กรด้านการอนุรักษ์บางแห่งกำหนดให้มีพื้นที่ 600-700 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่กันชนเพิ่มเข้ามา 400 - 600 ตารางกิโลเมตร ระดับความสูงจะแตกต่างไปตามแต่ละพื้นที่ โดยมีทั้งพื้นที่มีม
0 - 600 ตารางกิโลเมตร ระดับความสูงจะแตกต่างไปตามแต่ละพื้นที่ โดยมีทั้งพื้นที่มีมีความสูง 1,998 - 2,140 เมตร (ที่ปากทางเข้าหุบเขาซูเจิ้ง) ไปจนถึง 4,558 - 4,764 เมตร เป็นพื้นที่อนุรักษ์ธรรมชาติทางตอนเหนือของมณฑลเสฉวน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อเสียงจากน้ำตกหลายระดับชั้นและทะเลสาบที่มีสีสันงดงาม และได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2535 บริเวณนี้ยังมีสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ เช่น แพนด้ายักษ์และทาคินเสฉวน 
| 
|-
|เล่อชาน
|พระพุทธรูปเล่อชาน
|樂山大佛
|2554
|เป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ในเขาเล่อ (เล่อชาน) เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกร่วมกับภูเขาเอ๋อเหมย์เมื่อปี พ.ศ. 2539 สร้างเมื่อพุทธศตวรรษที่ 12 มีคว
ป็นมรดกโลกร่วมกับภูเขาเอ๋อเหมย์เมื่อปี พ.ศ. 2539 สร้างเมื่อพุทธศตวรรษที่ 12 มีความสูงกว่า 70 เมตร 
| 
|-
|เขตปกครองตนเองชนชาติทิเบตและเชียงอาป้า
(Ngawa)
|หฺวางหลง
|黄龙
|2555
|ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเสฉวน หุบเขาหฺวางหลงประกอบด้วยยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะและอยู่ทางตะวันออกสุดของธารน้ำแข็งจีน นอกจากภูมิประเทศที่เป็นภูเขาแล้ว ยังมีระบบนิเวศของป่าไม้ที่หลากหลาย ตลอดจนการก่อตัวของหินปูน น้ำตก และน้ำพุร้อนที่สวยงาม บริเวณนี้ยังมีสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ เช่น แพนด้ายักษ์และลิงจมูกเชิดสีทองเสฉวน 
| 
|-
|กว่างอาน
|บ้านเกิดของเติ้ง เสี่ยวผิง
|
|2556
|ที่พำนักเดิมของเติ้งเสี่ยวผิงสร้างขึ้นในปลายราชวงศ์ชิง (ศตวรรษที่ 19) อยู่ในหมู่บ้านไป่ฟาง เมืองเซี่ยซ
ี่ยวผิงสร้างขึ้นในปลายราชวงศ์ชิง (ศตวรรษที่ 19) อยู่ในหมู่บ้านไป่ฟาง เมืองเซี่ยซิง อำเภอกวงอัน เมืองกวงอัน มีพื้นที่อาคารประมาณ 833.4 ตร.ม. (8,971 ตารางฟุต) รวบรวมอาคารต่างๆ เช่น บ้านเก่า รูปปั้นเติ้งเสี่ยวผิง ลานเต๋อเจิ้ง หอนิทรรศการพระธาตุวัฒนธรรม ลานฮั่นหลิน
| 
|-
|หนานชง
|เมืองโบราณล่างจง
|
|2556
|ตั้งแต่ปี 2528 รัฐบาลจีนได้มอบรางวัลห้กับเมืองล่างจง สามครั้ง ในปี พ.ศ. 2529 สภาแห่งรัฐได้กำหนดให้เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงและประวัติศาสตร์ ในปีพ.ศ. 2534 ได้มีการอัปเกรดสถานะเมืองเป็นระดับเทศมณฑล
| 
|-
|เหมียนหยาง
|สถานท่องเที่ยวชนชาติเฉียง เป่ย์ชวน 
(Beichuan Qiang City Tourist Area)
|
|2556
|อยู่ใน Beichuan Qiang Autonomous County พื้นที่ท่องเที
ty Tourist Area)
|
|2556
|อยู่ใน Beichuan Qiang Autonomous County พื้นที่ท่องเที่ยวประกอบด้วยซากปรักหักพังของสภาเทศมณฑลเป่ย์ชวนเก่า, สภาเทศมณฑลเป่ย์ชวนใหม่ และพิพิธภัณฑ์แผ่นดินไหวเป่ย์ชวน เป็นต้น
| 
|-
|เขตปกครองตนเองชนชาติทิเบตและเชียงอาป้า
(Ngawa)
|สถานท่องเที่ยวพิเศษเวิ่นชฺวาน (สถานท่องเที่ยวรำลึกเหตุแผ่นดินไหวเวิ่นชฺวาน)
|
|2556
|เทศมณฑลเวิ่นชฺวาน (汶川县) เป็นเทศมณฑลใน Ngawa Tibetan และ Qiang Autonomous Prefecture ในมณฑลเสฉวน เป็นที่ตั้งของศูนย์กลางของแผ่นดินไหวและเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบรุนแรงที่สุดจากแผ่นดินไหวที่เสฉวน พ.ศ. 2551 หรือที่เรียกว่าแผ่นดินไหวเวิ่นชฺวาน
| 
|-
|กว่างหยวน
|จุดชมทัศนียภาพด่านเจี้ยนเหมิน
|剑门关
|2558
|ด่านเจี้ยนเหมิน เป็นช่องเขาที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองกว่างหยวน ในมณฑลเสฉวน มันถูกเรียกว่า "ช่องด่านเจี้ยนเหมิน" ช่องเขานี้เป็นส่วนหนึ่งของถนนฉู่ (ถนนจ๊ก) การก่อสร้างด่านเกี่ยวข้องกับรัฐบุรุษและนักยุทธศาสตร์การทหารยุคสามก๊ก จูกัดเหลียง อ
รก่อสร้างด่านเกี่ยวข้องกับรัฐบุรุษและนักยุทธศาสตร์การทหารยุคสามก๊ก จูกัดเหลียง อัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐฉู่ฮั่น (蜀漢)
| 
|-
|หนานชง
|บ้านเก่าของจูเต๋อ
|
|2559
|ที่พำนักเดิมของจอมพลจูเต๋อ สร้างขึ้นในปลายราชวงศ์ชิงตอนปลาย ในหมู่บ้านหลินหลาง เมืองหม่าอัน เทศมณฑลอี้หลง มีพื้นที่อาคารประมาณ 2560 ตารางเมตร รวมอาคารต่างๆ เช่น บ้านเก่า หอรำลึกจูเต๋อ, รูปปั้นจูเต๋อ, หอนิทรรศการวัตถุทางวัฒนธรรม และสวน Lancao
| 
|-
|กานจือ
|อุทยานแห่งชาติธารน้ำแข็ง Hailuogou
|
|2560
|เป็นอุทยานแห่งชาติธารน้ำแข็งที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเขตปกครองตนเองชนชาติทิเบต กานจือ ของมณฑลเสฉวน อยู่ทางทิศตะวันออกของเขาก้งก๋า (Miya Konka) ที่ขอบด้านตะวันออกของที่ราบสูงทิเบตตะวันออก
ทิศตะวันออกของเขาก้งก๋า (Miya Konka) ที่ขอบด้านตะวันออกของที่ราบสูงทิเบตตะวันออก ภายในอุทยานแห่งนี้มีธารน้ำแข็งแขวนอ ถ้ำน้ำแข็งนับร้อย น้ำตกน้ำแข็งขนาดยักษ์ และป่าที่เงียบสงบ Great Icefall มีความยาว 1,000 เมตรและกว้าง 1,100 เมตร ธารน้ำแข็งตั้งอยู่ที่ระดับความสูงประมาณ 2800 เมตรจากระดับน้ำทะเล ความแตกต่างของพืชพรรณระหว่างแคมป์ฐานที่ Moxi และแคมป์ 4 ณ ตำแหน่งสูงสุดของอุทยาน 
| 
|-
|หย่าอาน
|ปึ้เฟิงเสีย
|碧峰峡
|2562
|
| 
|-
|ปาจง
|สถานที่ท่องเที่ยวเขากฺวางหวู่
|光雾山旅游景区
|2563
|
|
|-
|กานจึ
|สถานที่ท่องเที่ยวเต้าเฉิงย่าติง
|稻城亚丁旅游景区
|2563
|
|
|-
| rowspan="8" |กุ้ยโจว
| rowspan="8" |8
|อานชุน
|น้ำตกหฺวังกั่วชู่
|黄果树瀑布
|2550
|ตั้งอยู่ห่างราว 45 กิโลเ
rowspan="8" |8
|อานชุน
|น้ำตกหฺวังกั่วชู่
|黄果树瀑布
|2550
|ตั้งอยู่ห่างราว 45 กิโลเมตร ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองอันชุ่น ใกล้กับเมืองกุ้ยหยาง มณฑลกุ้ยโจว เป็นน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน มีความกว้าง 101 เมตร สูงถึง 77.8 เมตร ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติน้ำตกหฺวังกั่วชู่ ซึ่งเป็นกลุ่มน้ำตกขนาดใหญ่จำนวน 18 แห่ง นับเป็นกลุ่มน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย โดยมีน้ำตกหฺวังกั่วชู่เป็นหลัก 
| 
|-
|อานชุน
|Longgong National Park Scenic Area
|
|2550
|
|
|-
|ปี้เจี้ย
|Baili Dujuan National Forest Park Scenic Area
|
|2556
|
| 
|-
|เฉียนหนาน
|Zhangjiang Scenic Area
|
|2558
|
|
|-
|กุ้ยหยาง
|เมืองโบราณ Qingyan
|
|2560
|สร้างขึ้นในปี 1378 ในสมัยราชวงศ์หมิง ข
|-
|กุ้ยหยาง
|เมืองโบราณ Qingyan
|
|2560
|สร้างขึ้นในปี 1378 ในสมัยราชวงศ์หมิง ขาหมูของ Qingyan เป็นอาหารอันโอชะของท้องถิ่นที่พบในเมือง เท้าหมูเป็นสัญลักษณ์ของความโชคดี อยู่ในอำเภอหฺวาซี (花溪区)
| 
|-
|ถงเหริน
|เขาฟ่านจิ้ง
|
|2561
|
| 
|-
|เฉียนตงหนาน
|เมืองเก่าเจิ้นหยวน
|
|2562
|
| 
|-
|ชื่อสุ่ย
|พื้นที่ท่องเที่ยวชื่อสุ่ย ตานเสีย
|赤水丹霞旅游区
|2563
|ภูมิประเทศที่เกิดขึ้นบนแผ่นดินซึ่งมีธรณีสัณฐานเป็นหินแปรสีแดง มีการกัดเซาะที่เกิดจากอิทธิพลของพลังภายในของลักษณะทางธรณีวิทยา
|
|-
| rowspan="9" |ยูนนาน
| rowspan="9" |9
|คุนหมิง
|ป่าหิน
|
|2550
|
| 
|-
|ลี่เจียง
|ภูเขาหิมะมังกรหยก
|
|2550
|เทือกเขาขนาดเล็กที่อยู่ใกล้กับเมืองลี่เจียง ในมณฑลยูนนาน ทางตะว
ังกรหยก
|
|2550
|เทือกเขาขนาดเล็กที่อยู่ใกล้กับเมืองลี่เจียง ในมณฑลยูนนาน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ยอดเขาที่สูงที่สุดมีชื่อว่า ช่านจึโต่ว (จีน: 扇子陡; พินอิน: Shànzi Dǒu) ทิวทัศน์ของเทือกเขาที่มองจากสวนที่สระมังกรดำในเมืองลี่เจียงนั้น กล่าวกันว่าเป็นหนึ่งในทิวทัศน์ที่งดงามที่สุดของจีน
| 
|-
|ต้าหลี่
|เจดีย์สามองค์
|
|2554
|
| 
|-
|สิบสองปันนา
|สวนพฤกษชาติเขตร้อนสิบสองปันนา
|中国科学院西双版纳热带植物园
|2554
|
| 
|-
|ลี่เจียง
|เมืองเก่าลี่เจียง
|
|2554
|ย่านเมืองเก่าลี่เจียงมีประวัติศาสตร์ย้อนหลังไปได้มากกว่า 800 ปี และเคยเป็นจุดแลกเปลี่ยนค้าขายสินค้าตามเส้นทางสาย Tea Horse สายเก่า มีสถาปัตยกรรม ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมแตกต่างไปจากเมืองโบราณ
Tea Horse สายเก่า มีสถาปัตยกรรม ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมแตกต่างไปจากเมืองโบราณอื่นๆของจีน เนื่องจากเป็นเมืองที่เป็นที่ตั้งรกรากของชาวน่าซีมาตั้งแต่สมัยโบราณ
| 
|-
|ตี๋ชิ่ง
|อุทยานแห่งชาติผู่ต้าชั่ว
|
|2555
|อยู่ในแชงกรี-ลา
| 
|-
|คุนหมิง
|World Horti-Expo Garden
|
|2559
|
| 
|-
|เป่าชาน
|Tengchong Volcanic Scenic Area
|
|2559
|
| 
|-
|เหวินชาน
|ผู่เจ่อเหย์
|丘北县普者黑旅游景区
|2563
|
|
|-
| rowspan="5" |ทิเบต
| rowspan="5" |5
|ลาซา
|พระราชวังโปตาลา
|
|2556
|ทะไลลามะองค์ที่ 5 เริ่มก่อสร้างพระราชวังปาตาลาในปี พ.ศ. 2188 และเป็นที่ประทับขององค์ทะไลลามะ จนกระทั่งองค์ทะไลลามะองค์ที่ 14 หนีไปอินเดียระหว่างการจลาจลในทิเบตปี 2502 พระราชวังเป็นหมู่อาคาร 13 ช
องค์ที่ 14 หนีไปอินเดียระหว่างการจลาจลในทิเบตปี 2502 พระราชวังเป็นหมู่อาคาร 13 ชั้น ประกอบด้วยห้องพักกว่า 1,000 ห้อง ศาลเจ้า 10,000 แห่ง และรูปปั้นประมาณ 200,000 รูป ตัวพระราชวังสูง 117 เมตร ตั้งบนยอดมาร์โปรี "เนินแดง" ที่สูงรวมกว่า 300 เมตร (980 ขั้น) เหนือพื้นลานหุบเขาด้านหน้า
| 
|-
|ลาซา
|วัดโจคัง
|
|2556
|ตั้งอยู่ในจัตุรัสบาร์คฮอร์ในลาซา ส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของวัดนี้สร้างขึ้นในปี พ.ศ.1195 โดยซงเซน กัมโป โดยทั่วไปแล้ว ชาวทิเบตถือว่าวัดนี้เป็นวัดที่ศักดิ์สิทธิ์และสำคัญที่สุดในทิเบต ปัจจุบันวัดได้รับการดูแลโดยโรงเรียน Gelug แต่รับผู้นับถือจากทุกนิกายของพุทธศาสนา
| 
|-
|ญิงจี
|อารามโซซงกองปา (Tsozong Gongba Monastery)
|
|2560
|อารามพุทธทิเบตข
| 
|-
|ญิงจี
|อารามโซซงกองปา (Tsozong Gongba Monastery)
|
|2560
|อารามพุทธทิเบตขนาดเล็กก่อตั้งขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1400 ตามประเพณีญิงมา ตั้งอยู่บนเกาะ Tashi กลางทะเลสาบ Pagsum ในเทือกเขา Nyenchen Tanglha
| 
|-
|ซีกาเจ
|วัดจาซีลวินโป
|
|2560
|ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 1990 เป็นอารามที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ซึ่งเป็นที่พำนักของปันเชนลามะตามประเพณี ตั้งอยู่บนเนินเขาใจกลางเมือง ชื่อเต็มของอารามในทิเบตหมายถึง "ที่รวมโชคลาภและความสุขทั้งหมด"
| 
|-
|ญิงจี
|แกรนด์แคนยอนยาลุงซังโบ
|雅鲁藏布大峡谷旅游景区
|2563
|
|
|-
| rowspan="11" |ฉ่านซี
| rowspan="11" |11
|ซีอาน
|สระหฺวาชิง
|华清池
|2550
|
| 
|-
|หยานอัน
|สุสานหวงตี้
(สุสานจักรพรรดิเหลือง)
|
|2550
|
|
ิง
|华清池
|2550
|
| 
|-
|หยานอัน
|สุสานหวงตี้
(สุสานจักรพรรดิเหลือง)
|
|2550
|
| 
|-
|ซีอาน
|สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้, กองทัพทหารดินเผา
|秦始皇陵
|2550
|วัตถุโบราณที่พบในสุสาน ได้แก่ กองทัพทหารดินเผา สรรพาวุธ รถม้าและม้าศึก จำนวนทั้งสิ้นกว่า 7,400 ชิ้น ภายในบริเวณพื้นที่หลุมสุสานกว่า 25,000 ตร.ม. มีการคาดคะเนว่าอาณาเขตของสุสานฉินสื่อหวงจะมีพื้นที่มากกว่า 2,180 ตารางกิโลเมตร
| 
|-
|เว่ยหนาน
|เขาฮฺว่า
(หัวซัว)
|华山
|2554
|
| 
|-
|ซีอาน
|เจดีย์ต้าย่าน
(เจดีย์ห่านใหญ่)
|
|2554
|เป็นเจดีย์ที่ตั้งอยู่ในซีอานตอนใต้ มณฑลฉ่านซี ประเทศจีน สร้างขึ้นใน พ.ศ. 1195 ในสมัยราชวงศ์ถัง เดิมมี 5 ชั้น ต่อมาในรัชสมัยบูเช็กเทียน มีการสร้างขึ้นใหม่ใน พ.ศ. 1247 และในสมัยราชวงศ์หม
ชั้น ต่อมาในรัชสมัยบูเช็กเทียน มีการสร้างขึ้นใหม่ใน พ.ศ. 1247 และในสมัยราชวงศ์หมิง มีการบูรณะด้านหน้าส่วนนอกที่เป็นอิฐ วัตถุประสงค์เพื่อไว้บรรจุพระสูตรกับพระพุทธรูปขนาดเล็กที่พระถังซัมจั๋งนำมาจากอินเดีย ปัจจุบันกำแพงส่วนในของเจดีย์มีรูปพระพุทธเจ้าที่ศิลปินหยัน ลี่เปิ่น สลักไว้
| 
|-
|เป่าจี
|วัดฝ่าเหมิน
|法門寺
|2557
|
| 
|-
|ชางหลัว
|Golden Gorge Scenic Area
|金丝峡景区
|2558
|
|
|-
|เป่าจี
|เขาไท่ไป๋
|太白山旅游景区
|2559
|
| 
|-
|ซีอาน
|ป้อมปราการแห่งซีอาน และ ป่าแผ่นศิลาจารึก
|城墙·碑林历史文化景区
|2561
|หรือ "กำแพงเมืองซีอาน" อยู่ในเมืองซีอาน เมืองหลวงโบราณของจีน เป็นหนึ่งในกำแพงเมืองของจีนที่เก่าแก่ที่สุด ขนาดใหญ่ที่สุด และรักษาไว้ได้ดีที่สุด ถูกสร้างขึ้นภายใต
องของจีนที่เก่าแก่ที่สุด ขนาดใหญ่ที่สุด และรักษาไว้ได้ดีที่สุด ถูกสร้างขึ้นภายใต้การปกครองของจักรพรรดิหงหวู่ หรือ จูหยวนจาง
| 
|-
|หยานอัน
|Yan'an Revolutionary Scenic Area
|延安革命纪念地景区
|2562
|
| 
|-
|ซีอาน
|พระราชวังต้าหมิง
|大明宫旅游景区
|2563
|
|
|-
| rowspan="6" |กานซู่
| rowspan="6" |6
|ผิงเลี่ยง
|เทือกเขาคงถง
|崆峒山风景名胜区
|2550
|
| 
|-
|เจียยฺวี่กฺวัน
|ด่านเจียยฺวี่
|嘉峪关文物景区
|2550
|เป็นด่านสุดท้ายของกำแพงเมืองจีนทางด้านทิศตะวันตก ปัจจุบันตั้งอยู่ ณ เมืองเจียยฺวี่กฺวัน มณฑลกานซู่ ด่านเจียยฺวี่บูรณะครั้งสำคัญ 2 ครั้ง ในสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง
| 
|-
|เทียนสุ่ย
|ถ้ำม่ายจีชาน
|麦积山景区
|2554
|
| 
|-
|ตุนหฺวาง
|ทะเลสาบพระจันทร์เสี้ยว
|鸣沙山月牙泉景区
|2558
|
ายจีชาน
|麦积山景区
|2554
|
| 
|-
|ตุนหฺวาง
|ทะเลสาบพระจันทร์เสี้ยว
|鸣沙山月牙泉景区
|2558
|เป็นทะเลสาบขนาดเล็กรูปพระจันทร์เสี้ยว ก่อตัวจากน้ำซับที่พุขึ้นตามธรรมชาติจนกลายเป็นโอเอซิสกลางทะเลทราย ห่างจากเมืองตุนหฺวางในมณฑลกานซู่ไปทางใต้ 5 กิโลเมตร เชื่อกันว่าทะเลสาบพระจันทร์เสี้ยวและโอเอซิสก่อตัวและคงอยู่มากว่า 2,000 ปี 
| 
|-
|จางเย่
|อุทยานธรณีแห่งชาติจางเย่
|张掖国家地质公园
|2562
|ครอบคลุมพื้นที่กว่า ถูกจัดตั้งเป็น "อุทยานธรณีแห่งชาติเมืองจางเย่" (Zhangye National Geopark) โดยกระทรวงทรัพยากรและที่ดินในวันที่ 16 มิถุนายน 2559 เริ่มเป็นที่รู้จักเนื่องจากมีการก่อตัวของหินที่มีสีสันสวยงาม และได้รับการโหวตจากสื่อมวลชนจีนว่าเป็นสถานที่ที่สวยงามแห่งหนึ่งในประเทศจีน
ยงาม และได้รับการโหวตจากสื่อมวลชนจีนว่าเป็นสถานที่ที่สวยงามแห่งหนึ่งในประเทศจีน ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "เขาสายรุ้งตันเสีย" (七彩丹霞) ซึ่งเรียกตามแนวเขาสูงที่มีลวดลายเป็นริ้วสีธรรมชาติสีสดใส ซึ่งสีเหล่านี้มาจากสีของหินทรายและแร่ธาตุต่างๆ ที่เกิดขึ้นจากการเคลื่อนตัวของเปลือกโลกเมื่อ 24 ล้านปีก่อน 
| 
|-
|หลินเสีย
|จุดชมทิวทัศน์วัดปิ่งหลิง
|炳灵寺景区
|2563
|
|
|-
| rowspan="4" |ชิงไห่
| rowspan="4" |4
|ไห่เป่ย์
|ทะเลสาบชิงไห่
|青海湖风景区
|2554
|เป็นทะเลสาบน้ำเค็มใหญ่ที่สุดของประเทศจีน อยู่ในมณฑลชิงไห่ สหประชาชาติจัดให้เป็น "พื้นที่ชุ่มน้ำแหล่งสำคัญของโลก" มีจุดเด่นคือมีน้ำจึงไหลเข้าอย่างเดียว พื้นที่ทั้งหมด 4,500 ตารางกิโลเมตร อยู่เหนือระดับน้ำทะเล 3,196 เ
ลเข้าอย่างเดียว พื้นที่ทั้งหมด 4,500 ตารางกิโลเมตร อยู่เหนือระดับน้ำทะเล 3,196 เมตร มีความยาวจากตะวันออกถึงตะวันตก 106 กิโลเมตร และมีความกว้างจากใต้ถึงเหนือ 63 กิโลเมตร น้ำลึกโดยเฉลี่ย 19 เมตร และลึกที่สุด 39 เมตร โดยมีภูเขาโอบล้อมอยู่ทุกทิศทาง 
| 
|-
|ซีหนิง
|Kumbum Monastery
|塔尔寺景区
|2555
|
| 
|-
|ไห่ตง
|Huzhu Homeland Park
|互助土族故土园旅游区
|2560
|
|
|-
|ไห่เป่ย์
|พื้นที่ชมทิวทัศน์อามีดอนโซ
|阿咪东索景区
|2563
|
|
|-
| rowspan="4" |หนิงเซี่ย
| rowspan="4" |4
|จงเว่ย
|ชาโพโถว
|
|2550
|
| 
|-
|สือจุ่ยชาน
|Shahu Lake Scenic Area
|
|2550
|
| 
|-
|อิ๋นชวน
|Zhenbeibao West Film Art Center
|
|2554
|
| 
|-
|อิ๋นชวน
|Shuidonggou
|
|2558
|
| 
|-
| rowspan="16" |
rt Center
|
|2554
|
| 
|-
|อิ๋นชวน
|Shuidonggou
|
|2558
|
| 
|-
| rowspan="16" |ซินเจียง
| rowspan="16" |16
|ชางจี๋
|Heavenly Lake of Tianshan ("Tianchi")
|
|2550
|
| 
|-
|ถู่ลู่ฟาน
|Grape Valley
|
|2550
|
| 
|-
|อัลไต
|ทะเลสาบคานาส ("สถานพักตากอากาศทะเลสาบคานาส")
|喀纳斯湖
|2550
|เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่อยู่ท่ามกลางวงโอบล้อมของเทือกเขาอัลไต มีพื้นที่กว่า 2,000 ตารางกิโลเมตร โดยอยู่บริเวณตอนเหนือสุดของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ อยู่ระหว่างพรมแดนจีนกับคาซัคสถาน ขึ้นทะเบียนเป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ ด้วยมีความหลากหลายของพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์ "คานาส" เป็นภาษามองโกล แปลว่า "ทะเลสาบท่ามกลางขุนเขา"
| 
|-
|อีลี่
|Nalati Grasslands
|
|2554
|
| 
|-
|อัลไต
|
"ทะเลสาบท่ามกลางขุนเขา"
| 
|-
|อีลี่
|Nalati Grasslands
|
|2554
|
| 
|-
|อัลไต
|Koktokay
|
|2555
|
| 
|-
|คัชการ์
|Jinhuyang Forest
|
|2556
|
|
|-
|บายินโกลิน
|ทะเลสาบโบสทัง
|博斯腾湖
|2557
|เป็นทะเลเลสาบน้ำจืดทางขอบตะวันออกเฉียงเหนือของแอ่งทาริม อยู่ในเขตปกครองตนเองมองโกลบายินโกลิน
| 
|-
|อุรุมชี
|เทียนชาน แกรนด์แคนยอน
|
|2557
|
|
|-
|คัชการ์
|เมืองเก่าคัชการ์
|
|2558
|
| 
|-
|อีหลี
|ทุ่งหญ้าคาลาจัน
(Kalajun Grassland)
|
|2559
|
| 
|-
|บายินโกลิน
|ทุ่งหญ้าบายานบูลัค
|巴音布鲁克
|2559
|
| 
|-
|Beitun
|Baisha Lake
|
|2560
|
|
|-
|ทาชคูร์กัน
|พื้นที่ท่องเที่ยวเทือกเขาปามีร์
|帕米尔旅游区
|2562
|เป็นเทือกเขาในเอเชียกลาง บริเวณจุดบรรจบของเทือกเขาหิมาลัยกับ เทีย
|帕米尔旅游区
|2562
|เป็นเทือกเขาในเอเชียกลาง บริเวณจุดบรรจบของเทือกเขาหิมาลัยกับ เทียนชาน เทือกเขาการาโกรัม เทือกเขาคุนหลุน เทือกเขาฮินดูกูช และเทือกเขาฮินดูราช ที่ถือเป็นหุบเขาที่สูงที่สุดในโลก
| 
|-
|คาราไม
|พื้นที่ชมทิวทัศน์เมืองปีศาจ
|世界魔鬼城景区
|2563
|
|
|-
|บอร์ตาลา
|จุดชมทิวทัศน์ทะเลสาบไซรัม
|赛里木湖景区
|2564
|
|
|-
|อารัล
|โซนท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่ 359 ทะเลทรายทากลามากัน
|塔克拉玛干·三五九旅文化旅游区
|2564
|
|
|}
การปรับลดระดับ
สถานที่ท่องเที่ยวที่สำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีนพบว่ามีข้อบกพร่อง (สำนักงานนี้รวมเข้ากับกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวจีนในปี 2561) ถูกปรับลดระดับการรับรอง 5A เนื่องจากไม่สามารถสร้างประสบการณ์ที่ดีแก่นักท่องเที่ยว ในปี 2558 ช่องเขาซานไห่ Shanhai Pass ในเหอเป่ย์เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งแรกที่ถูกลดระดับจาก 5A และในปี 2559 โดยมีการถอด Orange Isle ในหูหนานและช่องเขา Shenlong Gorge ในฉงชิ่ง เนื่องจากปัญหาด้านความปลอดภัย ราคาสูงเกินไป การจัดการสิ่งแวดล้อมที่ไม่ดี และการบำรุงรักษาสถานที่ไม่ดี ตลอดจนบริการที่ไม่ดีซึ่งส่วนใหญ่เกิดจากการขาดพนักงาน
{| class="wikitable sortable" style="text-align:left;" 
! scope="col" |มณฑล
! scope="col" |เมือง/เขต
! scope="col" |ชื่อสถานที่
!ชื่อภาษาจีน
! scope="col" |ปีที่ได้รับการจัดระดับ
! scope="col" |ปีที่ได้รับการลดระดับ
! scope="col" |รายละเอียด
! scope="col" |ภาพ
|-
|ฉงชิ่ง
|เขตหนานชฺวัน
|Shenlong Gorge
|
|2556
|2559
|
|
|-
|ชานซี
|เทศมณฑลฉี
|คฤหาสน์ตระกูลเฉียว
|乔家大院
|2557
|2562 
|
| 
|-
|}

อ้างอิง