บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป
บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ( หรือ instant ramen) เป็นอาหารประเภทบะหมี่ที่จำหน่ายในรูปแบบก้อนอบแห้งและปรุงสุกไว้ล่วงหน้า พร้อมกับผงปรุงรสและ/หรือน้ำมันเครื่องปรุง ก้อนบะหมี่แห้งเริ่มแรกถูกสร้างขึ้นโดยการทอดในน้ำมันอย่างรวดเร็ว (flash-frying) ซึ่งยังคงเป็นวิธีหลักที่ใช้ในประเทศแถบเอเชีย ส่วนในประเทศตะวันตกมักนิยมก้อนบะหมี่แบบเป่าแห้งด้วยลม (air-dried) ก้อนบะหมี่แห้งถูกออกแบบมาเพื่อให้ปรุงสุกหรือแช่ในน้ำเดือดก่อนรับประทาน ราเม็ง ซึ่งเป็นซุปบะหมี่แบบจีนที่ปรับปรุงโดยญี่ปุ่น บางครั้งถูกใช้เป็นคำเรียกขยายรสชาติต่าง ๆ ของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปโดยผู้ผลิตชาวญี่ปุ่นบางราย และในสหรัฐอเมริกา คำนี้ได้กลายเป็นคำที่มีความหมายเดียวกับผลิตภัณฑ์บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปทั้งหม
บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถูกประดิษฐ์ขึ้นโดย โมโมฟูกุ อันโด แห่งบริษัทนิสชินฟูดส์ในประเทศญี่ปุ่น โดยเริ่มวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1958 ภายใต้ชื่อทางการค้าว่า ชิกิ้นราเมง (Chikin Ramen) ต่อมาในช่วงทศวรรษ 1960 ผลิตภัณฑ์เริ่มได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกา และมีการจัดตั้งบริษัทในเครือของนิสชินฟูดส์ขึ้นที่นั่น ในปี ค.ศ. 1971 นิสชินได้เปิดตัว คัพนูดเดิล (Cup Noodles) ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์บะหมี่แบบถ้วยเป็นรายแรก ปัจจุบันบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมีการวางจำหน่ายทั่วโลกภายใต้ยี่ห้อต่าง ๆ มากมาย
ส่วนประกอบหลักของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปคือ แป้ง, แป้งมันสำปะหลัง, น้ำ, เกลือ และ/หรือ (น้ำแร่อัลคาไลน์ที่มีส่วนผสมของโซเดียมคาร์บอเนต และมักจะมีโพแทสเซียมคาร์บอเนต รวมถึงบางครั้งอาจมีกรดฟอสฟอริกในปริมาณเล็กน้อย) ส่วนประกอบทั่วไปในผงปรุงรสได้แก่ เกลือ, ผงชูรส, เครื่องเทศ และน้ำตาล โดยเครื่องปรุงมักจะบรรจุแยกมาในซองต่างหาก ส่วนในแบบถ้วย (cup noodles) ผงปรุงรสมักจะถูกโรยไว้ในถ้วยโดยตรง ผลิตภัณฑ์บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปบางชนิดมีการบรรจุแบบสุญญากาศ ซึ่งสามารถนำไปอุ่นร้อนหรือรับประทานได้ทันทีจากซองหรือภาชนะบรรจุ
ประวัติ
บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถูกคิดค้นขึ้นครั้งแรกโดย โมโมฟุคุ อันโดะ จากบริษัท นิสชิน ฟูดส์ ประเทศญี่ปุ่น โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากสภาพของประเทศในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ญี่ปุ่นเป็นฝ่ายพ่ายแพ้สงคราม และต้องเสียค่าปฏิกรรมสงครามเป็นจำนวนมาก ซึ่งทำให้มีผลกระทบต่อความเป็นอยู่ของประชาชน จากการที่ได้เห็นชาวญี่ปุ่นต้องเข้าแถวรอรับแจกขนมปังจากรัฐบาล แต่คนเหล่านั้นไม่มีความสุข โมะโมะฟุคุจึงคิดที่จะหาอาหารที่ชาวญี่ปุ่นสามารถรับประทานได้ในราคาถูกและเป็นที่ชื่นชอบด้วย และพบว่าแท้จริงแล้วคือ ราเม็ง หรือบะหมี่ โมโมฟุคุได้พัฒนากระบวนการผลิตเส้นบะหมี่โดยการทอดและอบแห้งเป็นการถนอมอาหารที่สามารถนำกลับมารับประทานได้อีกครั้งเมื่อเติมน้ำร้อน บะหมี่กึ่งสำเร็
ารถนอมอาหารที่สามารถนำกลับมารับประทานได้อีกครั้งเมื่อเติมน้ำร้อน บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปวางจำหน่ายครั้งแรกในโลกที่ประเทศญี่ปุ่นเมือวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2501 ภายใต้เครื่องหมายการค้า "ชิกิง ราเมง" (Chikin Ramen) ราคา 35 เยน จากผลสำรวจชาวญี่ปุ่นในปีพ.ศ. 2543 พบว่าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเป็นสิ่งคิดค้นที่ดี่ที่สุดในศตวรรษที่ 20 มีบริษัทผู้ผลิตบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเกิดขึ้นอีกมากมายทั้งใน จีน ไทย เวียดนาม อินโดนีเซีย เกาหลีใต้ อเมริกา และวางจำหน่ายไปทั่วโลก เมื่อปี พ.ศ. 2548 สำหรับในประเทศไทยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถือเป็นตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจตัวหนึ่ง เนื่องจากเป็นอาหารที่มีราคาถูกและสามารถหาซื้อรับประทานกันได้ทั่วไป
วิธีการผลิตเส้นบะหมี่

การผลิตจะทำเป็นระบบอุตสาหกรรม โดยนำแป้งสาลีมาคลุกกับส่วนผสมต่าง ๆ ซึ่งขึ้นอยู่กับบะหมี่แต่ละรสชาติ เมื่อได้ที่แล้วนำแป้งเหล่านั้นเข้าเครื่องอัดให้เป็นแผ่น นำไปรีดให้มีขนาดบางประมาณ 0.8 มิลลิเมตร แล้วสไลด์ด้วยมีดสั้นลักษณะเป็นซี่ ๆ จนแป้งกลายเป็นเส้นหยัก ๆ นำไปนึ่งในน้ำเดือด เป่าด้วยลมเย็นก่อนจะนำไปตัดเป็นก้อน

ก้อนบะหมี่ที่มีขนาดพอเหมาะถูกลำเลียงไปราดน้ำซุป จากนั้นเป่าลมให้สะเด็ดน้ำก่อนเรียงใส่บล็อก และนำไปทอดให้เหลืองกรอบ นำบะหมี่ที่ทอดเสร็จแล้วเข้าเครื่องทำความเย็นเพื่อลดอุณหภูมิให้เหมาะสำหรับบรรจุใส่ซอง
รสชาติ
รสของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป จะอยู่ที่เครื่องปรุงโดยนำมาจากอาหารชนิดอื่น ๆ รสที่นิยมจำหน่ายกันเช่น รสหมูสับ รสต้มยำ รสแห้งผัดขี้เมา ขนาดของเส้นจะแตกต่างกันไปตามแต่ผู้ผลิตจะทำให้เป็นรุ่นหรือรูปแบบที่แตกต่างกัน
อันตรายจากการบริโภคมากเกินไป
ในทางโภชนาการ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมีพลังงานแคลเลอรีสูง มีองค์ประกอบของไขมันอิ่มตัว และโซเดียมสูงมาก ซึ่งทำให้เสี่ยงต่อการเป็นโรคหัวใจ, เบาหวาน และอาการหลอดเลือดในสมองตีบ โดยประเทศที่มีการบริโภคบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมากที่สุดในโลกเมื่อปี พ.ศ. 2554 คือ เกาหลีใต้ ที่มีขายอยู่ทุกมุม แม้กระทั่งสระว่ายน้ำหรือห้องสมุด เพราะสะดวกต่อการบริโภคและราคาถูก การรับประทานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมากกว่า 2 ครั้งต่อสัปดาห์จะก่อให้เกิดความบกพร่องของระบบเผาผลาญอาหาร ซึ่งเป็นส่วนประกอบของโรคเบาหวาน และยังทำให้เกิดโรคเบาหวานและหัวใจ โดยเฉพาะในผู้หญิง แต่จะไม่พบในผู้ชาย
ในจีน เมื่อปี พ.ศ. 2556 มีอัตราการบริโภคบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมากถึง 46,000 ล้านห่อ คิดเป็นร้อยละ 44 ของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปซองทั่วโลก เฉลี่ยแล้วคนละ 32 ซองต่อปี แต่ก็ยังเป็นอัตราส่วนน้อยกว่าการบริโภคต่อคนเมื่อเทียบกับเกาหลีใต้, อินโดนีเซีย และญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2559 ประเทศที่มีอัตราบริโภคบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมากที่สุดในโลก คือ จีน ด้วยปริมาณ 38,520 ล้านซองหรือถ้วย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Instant Ramen Home Page (by the Japan Convenience Foods Industry Association)
* World Instant Noodles Association (WINA)