SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
เมย์ ยัง
จอห์นนี เมย์ ยัง (Johnnie Mae Young; 12 มีนาคม ค.ศ. 1923 - 14 มกราคม ค.ศ. 2014) เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันของWWF และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2008
ผลงานแชมป์และรางวัล
* Championship Wrestling from Florida
** NWA Florida Women's Championship (1 time) 
* National Wrestling Alliance
** NWA United States Women's Championship (1 time) 
** NWA Women's World Tag Team Championship (1 time) &ndash; with Ella Waldek 
* Professional Wrestling Hall of Fame
** Class of 2004 
* World Wrestling Federation/World Wrestling Entertainment/WWE
** Miss Royal Rumble (1 time) 
** Slammy Award for Knucklehead Moment of the Year (2010) 
** WWE Hall of Fame (Class of 2008)

หมายเหตุ

อ้างอิง
* 
*

แหล่งข้อมูลอื่น
*Profile at Online World of Wrestling
*WWE Hall of Fame profile of Mae Young
*
วัดกลาง (จังหวัดกาฬสินธุ์)
วัดกลาง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ ตั้งอยู่เลขที่ 47 ถนนกาฬสินธุ์ ตำบลกาฬสินธุ์ อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2387 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2480 และได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญเมื่อ วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 เป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่บนพื้นที่ 7 ไร่ 2 งาน 55 ตารางวา เป็นวัดที่มีเฉพาะพื้นที่ตั้งวัดเท่านั้น ไม่มีธรณีสงฆ์ หรือ กัลปนา โดยประดิษฐานพระพุทธสัมฤทธิ์นิรโรคันตราย หรือหลวงพ่อองค์ดำ
ประวัติ
ตามทะเบียนวัดของคณะกรรมการสงฆ์อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ บันทึกไว้ว่า วัดกลางสร้างเมื่อ พ.ศ. 2389 แต่ไม่ปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับผู้สร้างและเจ้าอาวาสรูปแรก วัดกลางมีความเจริญรุ่งเรืองบ้าง ตกต่ำบ้างผลัดเปลี่ยนกันตามยุคตามสมัย ครั้งถึงในสมัย พระครูกาฬสินธวาจารย์ทิสังฆปาโมกข์ (อ้ม) และพระครูกาฬสินธวาจารย์ (ติ่ง) เป็นเจ้าอาวาส ก็เจริญก้าวหน้ามาโดยลำดับ จนถึงสมัยพระธรรมวงศาจารย์ (สุข สุขโณ) เจ้าอาวาสรูปก่อน ได้จัดการพัฒนาวัดทั้งด้านวัตถุ การศึกษา และการปฏิบัติธรรมรุดหน้ามาโดยตลอด มีเสนาสนะสิ่งปลูกสร้างถาวรมาตรฐานและถูกต้องตามแบบศิลปะของไทย ที่สวยงามมาก ภายในวัดสะอาดร่มรื่น เหมาะแก่การปฏิบัติศาสนกิจ เป็นวัดตัวอย่างของบรรดาวัดทั้งหลายท
ยในวัดสะอาดร่มรื่น เหมาะแก่การปฏิบัติศาสนกิจ เป็นวัดตัวอย่างของบรรดาวัดทั้งหลายที่มีในเขตจังหวัดกาฬสินธุ์ มีการศึกษาทั้งคดีโลกและคดีธรรมเหมาะสมกับสมัยนิยม ได้รับการยกย่องจากประชาชนตลอดมาตั้งแต่อดีตจนถึงสมัยพระเทพปัญญาเมธี
ถาวรวัตถุ-ปูชนียวัตถุ
ถาวรวัตถุ
* พระอุโบสถ 1 หลัง 
* พระวิหารพระพุทธสัมฤทธิ์ หลังเก่า 1 หลัง 
* พระวิหารพระพุทธสัมฤทธิ์ หลังใหม่ 1 หลัง 
* ศาลาการเปรียญ (กุฏิเจ้าคณะจังหวัดกาฬสินธุ์) 1 หลัง 
* ศาลาบำเพ็ญบุญใหม่ 1 หลัง 
* อาคารหอพิพิธภัณฑ์ 1 หลัง 
* กุฏิสงฆ์ 4 หลัง 
* โรงเรียนปริยัติธรรม 
* หอระฆัง 1 หลัง 
* สำนักงานพุทธสมาคมจังหวัดกาฬสินธุ์ 1 หลัง 
* โรงเก็บเรือซวง (เรือแข่ง) 
* ห้องสุขามาตรฐานทั่วไป 2 หลัง

ปูชนียวัตถุ
* พระพุทธปฏิมาประธานในพระอุโบสถ 1 องค์ 
* พระพุทธสัมฤทธิ์นิรโรคันตราย (หลวงพ่อองค์ดำ พระมิ่งบ้านมิ่งเมือง) 1 องค์ 
* รอยพระพุทธบาทจำลองโบราณ 1 องค์ 
* พระพุทธรูปปางต่าง ๆ ขนาดต่าง ๆ ประมาณ 100 องค์ 
* รูปเจ้าแม่กวนอิม 1 องค์
กูเองกา (ประเทศเอกวาดอร์)
กูเองกา ( ) หรือชื่อเต็มว่า ซานตาอานาเดโลสกัวโตรริโอสเดกูเองกา ( ) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศเอกวาดอร์ ในด้านประชากร โดยมีประชากร 329,928 คน เป็นเมืองหลักของจังหวัดอาซวย ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ บนที่ราบสูงเอกวาดอร์ สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางราว 2,500 เมตร ศูนย์กลางของเมืองได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก จากอาคารเก่าแก่ในเมืองหลายหลัง เป็นแหล่งผลิตหมวกปานามา เครื่องหนัง สิ่งทอ เมืองนี้สร้างโดยชาวสเปนใน ค.ศ. 1557 บนที่ตั้งของเมืองเก่าของชนพื้นเมืองที่เรียกว่า ตูเมบัมบา
สภาการโบราณสถานระหว่างประเทศ
สภาการโบราณสถานระหว่างประเทศ ( ) หรือ อิโคโมส (ICOMOS) เป็นสมาคมวิชาชีพซึ่งดำเนินงานด้านการอนุรักษ์และปกป้องคุ้มครองสถานที่อันเป็นมรดกทางวัฒนธรรมทั่วโลก และเสนอคำแนะนำต่อยูเนสโกในเรื่องแหล่งมรดกโลก
ความคิดในการจัดตั้งอิโคโมสนั้นสืบเนื่องมาจากการประชุมที่เอเธนส์ว่าด้วยการบูรณะอาคารประวัติศาสตร์ (Athens Conference on the restoration of historic buildings) ที่สำนักงานพิพิธภัณฑ์ระหว่างประเทศ (International Museums Office) จัดขึ้นใน ค.ศ. 1931 และนำไปสู่การออกกฎบัตรเอเธนส์ (Athens Charter) ซึ่งนำเสนอแนวคิดเรื่องมรดกระหว่างประเทศ (international heritage) จนใน ค.ศ. 1964 สภาสถาปนิกและผู้ชำนัญพิเศษด้านอาคารประวัติศาสตร์ ชุดที่สอง (Second Congress of Architects and Specialists of Historic Buildings) ประชุมกันในเมืองเวนิส ประเทศอิตาลี และมีข้อมติ 13 ข้อ ข้อมติข้อแรกให้ออกกฎบัตรระหว่างประเทศว่าด้วยการอนุรักษ์และบูรณะโบราณสถานและแหล่งที่ตั้ง (Interna
อกกฎบัตรระหว่างประเทศว่าด้วยการอนุรักษ์และบูรณะโบราณสถานและแหล่งที่ตั้ง (International Charter on the Conservation and Restoration of Monuments and Sites) หรือที่เรียกกันว่า กฎบัตรเวนิส (Venice Charter) และข้อมติข้อที่สองให้จัดตั้งอิโคโมสขึ้นมาดำเนินการตามกฎบัตรนี้ จึงมีการจัดตั้งอิโคโมสที่กรุงวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ ใน ค.ศ. 1965
ปัจจุบัน อิโคโมสมีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองชาร็องตง-เลอ-ปง กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส มีสมาชิกเป็นบุคคลธรรมดามากกว่า 10,100 คนจากประเทศกว่า 153 แห่ง และมีคณะกรรมการระดับชาติกว่า 110 ชุด กับคณะกรรมการทางวิทยาศาสตร์ในระดับระหว่างประเทศกว่า 28 ชุด สมาชิกของอิโคโมสนั้นต้องมีคุณวุฒิในสาขาการอนุรักษ์ และต้องเป็นนักจดหมายเหตุ นักบรรพชีวินวิทยา นักบริหารแหล่งมรดก นักโบราณคดี นักประวัติศาสตร์ นักผังเมือง นักมานุษยวิทยา วิศวกร หรือสถาปนิก แต่ก็มีข้อยกเว้นในกรณีเฉพาะ

นอกจากนี้ อิโคโมสยังร่วมมือกับและเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งบลูชีลด์อินเทอร์เนชันนัล (Blue Shield International) ซึ่งปกป้องคุ้มครองแหล่งวัฒนธรรมของโลกที่เป็นอันตรายจากภัยสงครามและภัยธรรมชาติ
ดูเพิ่ม
* สหภาพระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

*เว็บไซต์ของอิโคโมส 
*เว็บไซต์ของอิโคโมสไทย
โบราณสถานแห่งเติงเฟิง
โบราณสถานแห่งเติงเฟิง ณ "ใจกลางฟ้าดิน" ( ; ) คือแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในมณฑลเหอหนาน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน

มรดกโลก
เขาอู่ไถได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 34 เมื่อปี พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2010) ที่กรุงบราซิเลีย ประเทศบราซิล ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
* (iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
* (vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์

อ้างอิง

* Mount Wutai
บิวตี้ฟูล บ๊อกเซอร์
บิวตี้ฟูล บ๊อกเซอร์ ( ) เป็นภาพยนตร์ไทยอิงชีวประวัติ น้องตุ้ม (ปริญญา เจริญผล) ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ได้รับการกล่าวว่าไม่ค่อยประสบความสำเร็จในประเทศไทยเท่าใดนัก หากแต่ประสบความสำเร็จในเวทีสากล โดยภาพยนตร์ชุดนี้สามารถทำรายได้นอกประเทศไทยรวม 1 ล้านเหรียญ ซึ่งส่วนหนึ่งของการตอบรับ มาจากความนิยมของมวยไทยของผู้ชม

ทั้งนี้ อัสนี สุวรรณ ซึ่งเป็นนักแสดงนำผู้รับบทเป็นน้องตุ้มในภาพยนตร์ชุดนี้ ยังเคยเป็นนักมวยไทยมาก่อนด้วยเช่นกัน
เนื้อเรื่องย่อ
เป็นเรื่องจริงของชายคนหนึ่ง ที่มีจิตใจเป็นหญิงมาตั้งแต่เด็ก และมีความใฝ่ฝันว่าจะเป็นผู้หญิงในวันข้างหน้า ในวัยเยาว์ เขาได้ใช้ชีวิตเร่ร่อนช่วยพ่อแม่ในจังหวัดต่างๆ รวมทั้งเคยบวชเรียนเป็นเณรติดตามพระธุดงค์ แล้วเขาก็ได้เข้าสู่วงการมวยไทยในเวลาต่อมา ซึ่งมีชื่อเสียงไปทั่วโลก ชีวิตเขาล้วนมีความขัดแย้งภายในจิตใจ เขามีทั้งความอ่อนโยน รักสวยรักงาม และขณะเดียวกันเขาก็มีความเป็นนักสู้ไม่แพ้ชายชาตรี

และแล้ว การโคจรสู่มหาศึกที่โตเกียวโดมก็ได้เริ่มขึ้น เขาได้พบกับคู่ต่อสู้ซึ่งเป็นนักมวยปล้ำหญิงที่มีชื่อว่า เคียวโกะ อิโนะอุเอะ ซึ่งถือได้ว่าเป็นการต่อสู้ที่มีความขัดแย้งทางร่างกายและจิตใจสำหรับเขาเป็นอย่างมาก
นักแสดง
* อัสนี สุวรรณ รับบทเป็น น้องตุ้ม 
* สรพงษ์ ชาตรี รับบทเป็น พี่ชาติ
* อรอนงค์ ปัญญาวงศ์ รับบทเป็น แม่ของน้องตุ้ม
* นึกคิด บุญทอง รับบทเป็น พ่อของน้องตุ้ม
* เคียวโกะ อิโนะอุเอะ รับบทเป็น นักมวยปล้ำหญิงชาวญี่ปุ่น (ตัวเธอเอง)
* ยูกะ เฮียวโดะ รับบทเป็น หญิงสาวชาวญี่ปุ่น
* คีแกน กัง รับบทเป็น แจ็คเดอะรีพอร์ทเตอร์

เพลงประกอบภาพยนตร์
* เธอ (มาจากไหน) ขับร้องโดย อัสนี โชติกุล 
* หนึ่งมิตรชิดใกล้ ขับร้องโดย ปรีติ บารมีอนันต์
* หมัด-เท้า-เข่า-ศอก ขับร้องโดย ไมค์ ภิรมย์พร
* ซุปเปอร์แมนอะไร ขับร้องโดย ใหม่ เจริญปุระ
* ผู้ชายในฝัน ขับร้องโดย ตุ้ม ปริญญา เจริญผล
* ก็เคยสัญญา ขับร้องโดย อัสนี สุวรรณ
รางวัล
* รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากเวทีสุพรรณหงส์ทองคำ ปี 2546
* รางวัลแต่งหน้ายอดเยี่ยม จากเวทีสุพรรณหงส์ทองคำ ปี 2546
* รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ โตนิโร
* รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมิลาน อิตาลี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Official U.S. Site
* Beautiful Boxer at the Internet Movie Database
* Beautiful Boxer at Rotten Tomatoes
* a chapter about her story in the book The Secret World of Thailand's Third Gender" by Susan Aldous and Pornchai Sereemongkonpol published in 2008 by Maverick House Publishers
*
ปาเอยา
ปาเอยา ( ) หรือ ปาเอ็ลยาดาร์ร็อส ( ) เป็นชื่อเรียกอาหารประจำชาติอย่างหนึ่งของประเทศสเปน มีส่วนประกอบหลักที่สำคัญคือข้าวซึ่งนำไปหุง (มิใช่ผัด) กับเนื้อสัตว์และเครื่องเทศด้วยน้ำสต็อกในกระทะแบนใหญ่ ต้นกำเนิดของปาเอยานั้นมาจากแคว้นบาเลนเซียซึ่งเป็นแหล่งผลิตข้าวอันดับต้น ๆ ของประเทศสเปน อาหารจานนี้เป็นสิ่งที่สะท้อนถึงความเรียบง่ายทางขนบธรรมเนียมและประวัติศาสตร์ของแคว้นบาเลนเซียได้เป็นอย่างดี
ความมีชื่อเสียงและแพร่หลายของปาเอยานั้นมาจากการที่สามารถดัดแปลงใช้วัตถุดิบที่หาได้ตามแต่ละท้องถิ่นสร้างปาเอยาที่มีลักษณะเฉพาะของแต่ละแคว้นขึ้นมาได้โดยง่าย ยกตัวอย่างเช่น แคว้นกาลิเซียซึ่งมีที่ตั้งอยู่ติดกับทะเล สามารถใช้อาหารทะเล เช่น กุ้ง หอย ปลา หรือปลาหมึก เป็นส่วนประกอบหลักทำปาเอยาทะเล ในขณะที่บางแคว้นที่อยู่ตอนในของประเทศ เช่น แคว้นกัสติยาและเลออน สามารถใช้เนื้อหมูหรือเนื้อไก่ซึ่งสามารถหาได้ง่ายกว่ามาใช้เป็นส่วนประกอบหลัก
ในยุคแรกปาเอยายังไม่เป็นที่แพร่หลายในประเทศสเปนมากนัก เมนูนี้มีไว้สำหรับเป็นอาหารกลางวันเพื่อเลี้ยงชนชั้นแรงงานเช่น ชาวนา กรรมกร เป็นต้น โดยชาวนาแถบชนบทได้ช่วยกันนำข้าวจากไร่นาของตนเองมาประกอบอาหารทานกันในครอบครัว และมีการนำผักต่าง ๆ เช่นมะเขือเทศ หอมใหญ่ พริก กระเทียม มาปรุงให้เข้ากับเนื้อสัตว์ที่ตนเองหามาได้ เช่น กระต่ายป่า ไก่ เป็ด หมู เป็นต้น โดยยังไม่ได้มีการนำอาหารทะเลมาเป็นส่วนประกอบแต่อย่างใด
ปาเอยาสูตรต้นตำรับ
ในแคว้นบาเลนเซีย พื้นที่ที่เชื่อกันว่าเป็นแหล่งกำเนิดของอาหารจานนี้คือบริเวณทะเลสาบอัลบูเฟรา ( ) ทะเลสาบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศสเปน มีที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองบาเลนเซีย นอกจากนี้ลักษณะทางภูมิศาสตร์ก็เอื้ออำนวยต่อการใช้วัตถุดิบอื่น ๆ ในการทำปาเอยาเช่นดียวกัน สำหรับปาเอยาสูตรต้นตำรับนั้น ในหนังสือของดิโอนิซิโอ เปเรซ ( ) นักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ผู้ที่มีความเชี่ยวชาญด้านอาหารสเปน กล่าวว่า วัตถุดิบที่รวมอยู่ด้วยได้แก่ ปลาไหล หอยทาก และถั่วเขียว อุปกรณ์ที่ใช้คือ หม้อก้นโค้งที่มีฝาปิดได้และใช้ความร้อนจากไฟที่เกิดจากการก่อฟืน
ประเพณี
ในสมัยแรก ๆ นั้นปาเอยาเป็นเพียงอาหารที่ใช้เรียกผู้คนเข้ามาร่วมเฉลิมฉลองในเทศกาลต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม ทุกวันนี้ได้มีการจัดงานเทศกาลการเฉลิมฉลองสำหรับปาเอยาโดยเฉพาะ หนึ่งในงานที่มีชื่อเสียงมากจัดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1961 ซึ่งมีการแข่งขันทำปาเอยานานาชาติในเมืองซูแอกา ( ) แคว้นบาเลนเซีย จากงานนี้ได้ก่อให้เกิดธรรมเนียมปฏิบัติที่พบเห็นได้ทั่วไปตามเทศกาลต่าง ๆ ในแต่ละเมืองของแคว้นบาเลนเซียในปัจจุบัน โดยจะมีการใช้กระทะขนาดใหญ่และก่อไฟจากฟืนเพื่อทำ "ปาเอยายักษ์" แจกให้กับผู้ที่มาร่วมงานโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใด ๆ การทำปาเอยาในลักษณะนี้มีชื่อเรียกเหมือนกันในทุกเมืองว่า "ปาเอยาริมทาง" ( )
ที่มาของชื่อ
 เป็นคำในภาษาบาเลนเซียที่แปลว่า "กระทะ" โดยหมายรวมถึงกระทะทุกประเภท อาหารชนิดนี้ได้รับการตั้งชื่อตามคำว่ากระทะซึ่งเป็นอุปกรณ์หลักที่ใช้ในการประกอบอาหาร ในหลายภูมิภาคของประเทศสเปน (นอกเหนือจากแคว้นบาเลนเซีย) นิยมใช้ทั้งคำว่า และ เพื่อสื่อความหมายถึงกระทะ ส่วนในทวีปอเมริกาใต้ คำว่า ยังสื่อความหมายถึงเครื่องครัวหลากหลายประเภทที่ใช้ในการประกอบอาหาร

คำว่า ในภาษาบาเลนเซียและภาษาสเปนนั้นแผลงมาจากคำว่า ในภาษาละติน และมีผู้ตั้งข้อสังเกตว่าคล้ายกับคำว่า ในภาษาฝรั่งเศส, ในภาษาอิตาลี และ ในภาษาสเปนเก่า ซึ่งทั้งสามคำสื่อความหมายถึงอุปกรณ์เครื่องครัว

อ้างอิง
วิเชียร นีลิกานนท์
วิเชียร นีลิกานนท์ เป็นอดีตนักแสดง ข้าราชการกรมประชาสัมพันธ์ พิธีกรและผู้บรรยายกีฬาชกมวย พระเอกละครวิทยุ

ประวัติ
เกิดวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2474 เริ่มเข้าเรียนที่โรงเรียนพร้อมวิทยามูล โรงเรียนดำเนินศึกษา สำเร็จชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนไทยประสาทวิทยา และเข้าศึกษาต่อโรงเรียนพณิชยการพระนคร จากนั้นเข้ารับราชการที่กรมไปรษณีย์โทรเลข แล้วย้ายมาสังกัดกรมประชาสัมพันธ์ ทำหน้าที่เป็นผู้สื่อข่าว เขียนข่าว และทำหน้าที่อ่านข่าวประเภทกีฬา วิเชียร รับราชการอยู่กรมประชาสัมพันธ์จนได้รับตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายข่าวกีฬา กระทั่งเกษียณอายุราชการ
ระหว่างการศึกษาวิเชียร เคยรับบทแสดงเป็นพระเจ้าตาก ในงานศิลปหัตถกรรมนักเรียน และทดลองจัดละครวิทยุกับเพื่อน เข้าสู่วงการละครวิทยุกับคณะวรรณศิลป์และย้ายไปแสดงกับคณะวรรณศิลป์ในเวลาต่อมา เมื่อมีประสบการณ์ทางด้านละครวิทยุจึงจัดตั้งคณะละครวิทยุเป็นของตนเองชื่อ วิเชียรภิรมย์ กระจายเสียงทางสถานีวิทยุ 1 ปณ และเปลี่ยนชื่อเป็น คณะนีลิกานนท์ ในช่วงทำการแสดงละครวิทยุเคยร่วมแสดงกับ รัชนี จันทรังษี และ จีราภา ปัญจศิลป์

ในด้านพิธีกรกีฬาชกมวย วิเชียรเป็นผู้ที่อยู่ในอาชีพนี้มากว่า 40 ปี และมีชื่อเสียงโด่งดัง วิเชียรยังจัดแสดงละครวิทยุให้คณะนีลิกานนท์ซึ่งเป็นของตนเอง และทำหน้าที่เป็นผู้บรรยายและพิธีกรบนเวทีกีฬาชกมวยให้แก่สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
วิเชียร เสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 เวลา 16:15 น. ด้วยโรคชรา ในวัย 82 ปี

ผลงาน

* ละครวิทยุ
* แสดงภาพยนตร์เรื่อง กาเหว่า งูผี (แสดงคู่กับ พันธุ์ทิพย์ วิภาตะพันธุ์)
* พากย์เสียงในภาพยนตร์เรื่อง น้อยใจยา
* พิธีกรกีฬาและผู้บรรยายชกมวยทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในรายการมวยไทย 7 สี
* ผู้ตัดสินกีฬาบาสเกตบอล

รางวัลและเกียรติคุณ
*รางวัล ดาราทอง พระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชในปี พ.ศ. 2509
*รางวัลพระราชทาน เทพทอง ในปี พ.ศ. 2547 
*รางวัล ผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น ปี พ.ศ. 2553

อ้างอิง
มาลัยเพชร ศศิประภา
มาลัยเพชร ศศิประภา มีชื่อจริงคือ มงคล วิวาห์สุข เป็นนักมวยไทยชาวไทย ที่บางครั้งเข้าร่วมแข่งในศิลปะการต่อสู้แบบผสม เขาเป็นอดีตแชมป์เวทีมวยราชดำเนิน ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่แคลิฟอร์เนียตอนใต้

ประวัติ
มาลัยเพชรเริ่มฝึกมวยไทยตั้งแต่อายุ 8 ปี เขาเป็นที่รู้จักกันในด้านการเตะทำลายล้าง รวมถึงการกอดรัดกับการต่อสู้ในอีลิท XC เป็นส่วนใหญ่ในการต่อสู้แบบผสม ปัจจุบันมาลัยเพชรว่างเว้นจากการต่อสู้แบบผสมโดยหันมาให้ความสำคัญต่อมวยไทยแทน นอกจากนี้ ภาพยนตร์ชีวประวัติที่อิงชีวิตของเขาเรื่อง Legendary ได้เปิดตัวในช่วงปลาย ค.ศ. 2009 ด้วยเช่นกัน
รายการที่ชนะ
* อดีตแชมป์เวทีมวยราชดำเนิน 
* ปัจจุบันเป็นแชมป์รุ่นเวลเธอร์เวท WBC มวยไทยนานาชาติ 
* IKBA เวิลด์แชมเปี้ยน
* IKKC ยูเอสเอแชมเปี้ยน
* IMTO ยูเอสเอแชมเปี้ยน
* IMTO เวิลด์แชมเปี้ยน
* IKKC เวิลด์แชมเปี้ยน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* } Professional MMA record for Mongkhon Wiwasuk from Sherdog
* Malaipet Profile for Contender Asia
สายใยอาหาร
สายใยอาหาร หรือวัฏจักรอาหาร บรรยายความสัมพันธ์แบบการกินกันในชุมชนนิเวศวิทยา นักนิเวศวิทยาสามารถรวบรวมรูปแบบชีวิตทุกชนิดอย่างกว้างขวางเป็นหนึ่งในสองหมวดหมู่ที่เรียกว่า ระดับหรือลำดับขั้นการกินอาหาร ได้แก่ 1) ออโตทรอพ และ 2) เฮเทโรทรอพ ในการบำรุงเลี้ยงร่างกาย การเจริญเติบโต การพัฒนา และเพื่อสืบพันธุ์ของตน พวกออโตทรอพผลิตอินทรีย์สารจากอนินทรีย์สาร รวมถึงทั้งแร่ธาตุและแก๊ส เช่น คาร์บอนไดออกไซด์ ปฏิกิริยาเคมีเหล่านี้ต้องอาศัยพลังงาน ซึ่งมาจากดวงอาทิตย์เป็นหลักและส่วนใหญ่โดยการสังเคราะห์ด้วยแสง แม้ปริมาณน้อยมากมาจากปล่องไฮโดรเทอร์มอลและน้ำพุร้อน มีการไล่ระหว่างระดับการกินอาหารตั้งแต่ออโตทรอพสมบูรณ์ซึ่งมีแหล่งคาร์บอนจากบรรยากาศเพียงแหล่งเดียว ไปจนถึ
ินอาหารตั้งแต่ออโตทรอพสมบูรณ์ซึ่งมีแหล่งคาร์บอนจากบรรยากาศเพียงแหล่งเดียว ไปจนถึงมิกโซทรอพ (เช่น พืชกินสัตว์) ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตออโตทรอพที่ได้รับอินทรีย์สารบางส่วนจากแหล่งอื่นนอกเหนือจากบรรยากาศ และเฮเทโรทรอพสมบูรณ์ซึ่งได้รับอินทรีย์สารโดยการกินออโตทรอพและเฮเทโรทรอพอื่น สายใยอาหารเป็นการแสดงหลากหลายวิธีการกินอย่างง่าย ซึ่งเชื่อมโยงระบบนิเวศเข้าด้วยกันเป็นระบบการแลกเปลี่ยนรวม มีความสัมพันธ์การกินกันหลายประเภทซึ่งสามารถแบ่งได้อย่างหยาบ ๆ เป็นการกินพืช กินสัตว์ กินซาก และภาวะปรสิต อินทรีย์สารบางอย่างที่กินโดยเฮเทโรทรอพ เช่น น้ำตาล ให้พลังงาน ออโตทรอพและเฮเทโรทรอพมีทุกขนาด ตั้งแต่ขนาดเล็กจนมองด้วยตาเปล่าไม่เห็นไปจนถึงหนักหลายตัน จากสาหร่ายสีเขีย
ุกขนาด ตั้งแต่ขนาดเล็กจนมองด้วยตาเปล่าไม่เห็นไปจนถึงหนักหลายตัน จากสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงินไปจนถึงต้นไม้ยักษ์ และจากไวรัสไปจนถึงวาฬสีน้ำเงิน
ชาลส์ เอลตันบุกเบิกแนวคิดของสายใยอาหาร ห่วงโซ่อาหาร และขนาดอาหารในหนังสือคลาสสิก "นิเวศวิทยาสัตว์" ใน ค.ศ. 1927 คำว่า "วัฏจักรอาหาร" ของเอลตันถูกแทนที่ด้วยคำว่า "สายใยอาหาร" ในหนังสือนิเวศวิทยาสมัยหลัง เอลตันแบ่งสปีชีส์ออกเป็นหมู่ทำหน้าที่ ซึ่งเป็นพื้นฐานสำหรับงานคลาสสิกและรากฐานสำคัญของเรย์มอนด์ ลินเดมัน ใน ค.ศ. 1942 ว่าด้วยไดนามิกส์ระดับการกิน ลินเดมันเน้นบทบาทสำคัญของสิ่งมีชีวิตผู้ย่อยสลายในระบบการจำแนกระดับการกิน ความคิดของสายใยอาหารนั้นมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ในงานเขียนของชาร์ลส์ ดาร์วิน และระบบคำศัพท์ของเขา ตลอดจนในการอ้างถึงพฤติกรรมการย่อยสลายของไส้เดือนดิน เขาพูดเกี่ยวกับ "การเคลื่อนไหวอย่างดำเนินไปของอนุภาคโลก" แม้ก่อนหน้านั้น ใน ค.
น เขาพูดเกี่ยวกับ "การเคลื่อนไหวอย่างดำเนินไปของอนุภาคโลก" แม้ก่อนหน้านั้น ใน ค.ศ. 1768 จอห์น บรุคเนอร์ อธิบายธรรมชาติว่าเป็น "สายในชีวิตสืบเนื่องกันหนึ่งเดียว"
สายใยอาหารเป็นตัวแทนระบบนิเวศจริงที่จำกัด เพราะจำเป็นต้องจัดรวบรวมสปีชีส์ทั้งหลายเข้าเป็นสปีชีส์ตามลำดับการกิน ซึ่งเป็นหมู่ทำหน้าที่ของสปีชีส์ซึ่งมีผู้ล่าและเหยื่ออย่างเดียวกันในสายใยอาหาร นักนิเวศวิทยาใช้การทำให้เข้าใจง่ายนี้ในแบบจำลองเชิงปริมาณ หรือเชิงคณิตศาสตร์ ของไดมานิกส์ระดับการกิน ด้วยการใช้แบบจำลองเหล่านี้ นักนิเวศวิทยาสามารถวัดและทดสอบรูปแบบทั่วไปในโครงสร้างของเครือข่ายสายใยอาหารแท้จริงได้ นักนิเวศวิทยาได้ระบุคุณสมบัติไม่สุ่มในโครงสร้างภูมิลักษณ์ของสายใยอาหาร ตัวอย่างที่ตีพิมพ์ซึ่งใช้ในการวิเคราะห์อภิมานมีคุณภาพกับการละเลยหลากหลาย อย่างไรก็ดี จำนวนการศึกษาเชิงประจักษ์เกี่ยวกับสายใยชุมชนนั้นกำลังปรากฏขึ้น และการกระทำทางคณิตศาสตร์ต่อส
ษาเชิงประจักษ์เกี่ยวกับสายใยชุมชนนั้นกำลังปรากฏขึ้น และการกระทำทางคณิตศาสตร์ต่อสายใยอาหารโดยใช้ทฤษฎีเครือข่ายมีรูปแบบพิสูจน์ได้ร่วมกันทั้งหมด ตัวอย่างเช่น กฎสเกลลิง ทำนายความสัมพันธ์ระหว่างทอพอโลยีของความเชื่อมโยงผู้ล่า-เหยื่อในสายใยอาหารและความอุดมของสปีชีส์
กริสเตียน ดากีโอ
กริสเตียน ดากีโอ ( ; 4 เมษายน ค.ศ. 1969 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018) เกิดที่เมืองการ์ปี เป็นทั้งนักมวยไทยและนักมวยสากลชาวอิตาลี

ประวัติ
กริสเตียน ดากีโอ เริ่มฝึกมวยไทยตั้งแต่อายุ 20 ปี และได้กลายมาเป็นนักมวยไทยระดับอาชีพในปี ค.ศ. 1993 ต่อมา ในปี ค.ศ. 2000 เขาได้รับรางวัลแชมป์ยุโรปของมวยไทยโลก และรวมถึงปีถัดมา เขาเป็นที่ยอมรับในการต่อสู้จากการชนะที่เวทีมวยลุมพินีในกรุงเทพ นับเป็นชาวอิตาลีคนแรกที่ประสบความสำเร็จในเวทีนี้
ตั้งแต่ ค.ศ. 1996 เขาได้พำนักอยู่ที่ประเทศไทยเป็นการถาวรเพื่อสร้างผลงาน จากนั้นในปี ค.ศ. 2006 ก็ได้ทำการเปิดค่ายฝึกสอนมวยไทย ปีถัดมา เขาชนะรายการชิงแชมป์ของประเทศไทย และปี ค.ศ. 2010 ได้รับเข็มขัดผู้ชนะใน WMA กับอีกครั้งใน ค.ศ. 2011 ด้วยผลงานสามเหรียญทองแดงสำหรับทีมชาติอิตาลีในการชิงแชมป์ยุโรปสองรายการ (ที่ นครปาฟอส ประเทศไซปรัส กับ กรุงมอสโก ใน ประเทศรัสเซีย) รวมถึงรายการชิงแชมป์โลกที่แข่งขันในกาโอรเล

สถิติการแข่งขันระดับอาชีพของเขาคือ ชนะ 131 ครั้ง ใน 170 รายการ

มวยสากล
คริสเตียนชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 ที่เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี โดยชนะน็อกในยกที่ 2 โดยที่คู่ต่อสู้นั้นยังไม่มีข้อมูลปรากฏแน่ชัด
คริสเตียนได้ขึ้นชิงแชมป์สมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย (พีเอบีเอ) ที่ว่างลง ในรุ่นไลท์เฮฟวีเวท โดยชนะน็อกยกแรก มุฮัมมัด อิมาม นักมวยชาวอินโดนีเซีย เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 ที่หน้าศาลากลางจังหวัดนครราชสีมา ร่วมรายการเดียวกับ น็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท ป้องกันแชมปโลกเฉพาะกาลสมาคมมวยโลก กับ อเล็กซิส ดิแอซ นักมวยชาวเวเนซุเอลา

เกียรติประวัติ

มวยไทย

มวยสากล
* แชมป์ PABA รุ่นไลท์เฮฟวีเวท
** ชิง (ที่ว่าง) 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 ชนะน็อคยก 1 มุฮัมมัด อิมาม ( อินโดนีเซีย) ที่ หน้าศาลากลางจังหวัดนครราชสีมา

ชื่อชกมวยอื่น
* คริสเตียน คอมแบตกรุ๊ป (ชื่อชกมวยสากล)

อ้างอิง

* สถิติการชกมวยสากล

แหล่งข้อมูลอื่น
* Christian Daghio Campione del Mondo WMA
บิ๊กเบน ช.พระราม 6
บิ๊กเบน ช.พระราม 6 เป็นนักมวยไทยชาวไทยระดับแชมป์ ฉายาของเขาได้มาจากหอนาฬิกาบิ๊กเบน ซึ่งเป็นนักมวยไทยผู้สามารถเอาชนะ เคนอิจิ โองาตะ ซึ่งเป็นนักมวยชู้ตบ็อกซิ่งชาวญี่ปุ่น ในรายการแข่งขันที่จัดขึ้นในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยบิ๊กเบนเป็นฝ่ายชนะน็อคด้วยหมัดฮุคขวาในยกที่ 2 และเขายังเป็นแชมป์โลก WBC มวยไทย นานาชาติ รุ่นเวลเตอร์เวท โดยเป็นฝ่ายชนะ นพเดช 2 ชูวัฒนะ ในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ที่เวทีมวยราชดำเนิน ต่อมา ในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 บิ๊กเบน ได้ทำการป้องกันแชมป์มวยไทยสภามวยโลกรุ่นเวลเตอร์เวท โดยได้พบกับ ลมอีสาน ส.โชคกิจชัย ในรายการ ศึกชิงแชมป์โลก WBC มวยไทยมวยสากลเฉลิมพระเกียรติ 84 พรรษา ที่อาคารนิมิบุ
นอกจากนี้ เขายังเคยเข้าร่วมแข่งขันโววีนัม ซึ่งเป็นศิลปะการต่อสู้ของเวียดนาม โดยได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขันโววีนัมชิงแชมป์โลก

ประวัติ
บิ๊กเบน ช.พระราม 6 มีผลงานการแข่งขันเป็นที่กล่าวขานหลายรายการ ดังเช่น พ.ศ. 2547 เขาได้พบกับ รถถัง ว.ทวีเกียรติ ที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยจากการฟันศอกในยกที่สองนี้ ส่งผลให้ทั้งคู่มีเลือดอาบ และในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2549 เขาได้สู้กับ ฌอง ชาร์ลส์ สกาโบว์สกี ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวฝรั่งเศส โดยบิ๊กเบนเป็นฝ่ายชนะน็อคด้วยศอกในยกแรก และต่อมา ในปี พ.ศ. 2551 เขาได้เป็นเจ้าของเข็มขัดแชมป์โลก WBC มวยไทย ในรุ่น 147 ปอนด์
นอกจากนี้ บิ๊กเบน ยังมีโอกาสดวลฝีมือกับนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงระดับโลกอย่าง นฤพนธ์ แฟร์เท็กซ์ โดยในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2549 เขาได้พบกับนฤพนธ์ที่เวทีมวยราชดำเนิน ซึ่งบิ๊กเบนเป็นฝ่ายแพ้ ทั้งนี้ บิ๊กเบนเคยแพ้ เทพสุทิน พุ่มพันธ์ม่วง และ เบอร์หนึ่ง ศักดิ์หอมศีล มาแล้วครั้งหนึ่ง ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 บิ๊กเบนได้รับการจัดอันดับ อยู่ที่รองอันดับ 2 ของแชมป์ประเทศไทย โดยสมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย

ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2555 เขาได้พบกับคู่ชก ฟาบิโอ ปินก้า ในรายการแข่งขันนัดพิเศษ "ศึกชิงแชมป์โลกมวยไทยสภาโลก" ซึ่งจัดขึ้นที่ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี โดยฟาบิโอเป็นฝ่ายชนะคะแนน
ผลงาน
* แชมป์โลก WBC มวยไทย นานาชาติ รุ่นเวลเตอร์เวท 
* รองอันดับ 2 แชมป์ประเทศไทย ในรุ่นเวลเตอร์เวท ประจำเดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2551 
* เหรียญเงิน การแข่งขันโววีนัมชิงแชมป์โลก 
* อันดับ 3 รายการคิงออฟเดอะริง

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* บิ๊กเบน

แหล่งข้อมูลอื่น
* World Champions
ตังกุย
ตังกุย ( ; อังกฤษ: Dong Quai ) เป็นสมุนไพรที่มีต้นกำเนิดจากประเทศจีน เป็นไม้ล้มลุกอายุหลายปี รากอวบหนา ทรงกระบอก มีกลิ่นเฉพาะตัว หอมแรง ใบหยักลึกแบบขนนกสามชั้น ออกดอกเป็นช่อซี่ร่มตามปลายกิ่ง โคนแผ่เป็นกาบ สีอมม่วง ผลเป็นผลแบบผักชี พบแพร่กระจายในป่าดิบในเขตเขาสูงทางภาคกลางของจีน เช่น เสฉวน หูเป่ย กานซีจนถึงยูนนาน นอกจากนั้นยังมีปลูกในญี่ปุ่น เกาหลี เวียดนาม
การใช้ประโยชน์
ตังกุย
เครื่องยาจีนที่เรียกว่าตังกุยทำมาจากรากแห้งของพืชชนิดนี้ สีน้ำตาลหรือน้ำตาลอมเหลือง มีรอยย่นเป็นแนวยาว เนื้อเหนียว รอยหักเป็นสีขาวหรือสีน้ำตาลอมเหลือง เปลือกรากหนา เนื้อในรากสีขาว หอมแรง หวานและขมเล็กน้อย ยาจีนใช้ตังกุยเป็นส่วนประกอบของยาหลายขนาน รากแก้ว (กุยเท้า; ) ใช้เป็นยาบำรุงกำลัง รากแขนง (กุยบ้วย; ) ใช้เป็นยาขับระดู ส่วนใหญ่ใช้เป็นยารักษาโรคของสตรี รวมถึงเป็นยากระตุ้นอารมณ์ทางเพศและทำให้ลูกดก
อ้างอิง
* ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทย เล่ม 5. พิมพ์ครั้งที่ 2. กทม. อมรินทร์. 2548
แหล่งข้อมูลอื่น
* Angelica sinensis List of Chemicals (Dr. Duke's Databases) 
* Ontario Ministry of Agriculture and Food
* Medline.
มันเผา
มันเผา หรือ มันเทศย่าง เป็นอาหารที่ทำจากการเอามันเทศมาทำให้ร้อนถือเป็นวัฒนธรรมอาหาร ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะในเอเชียตะวันออก

มันเผาของประเทศต่าง ๆ

ญี่ปุ่น

ในประเทศญี่ปุ่น จากผลิตภัณฑ์มันเทศ 814,200 ตัน ที่ผลิตในปี 2015 นั้นทั้งหมด 60,000 ตันได้ถูกนำมาทำเป็นมันเผา นอกจากนี้ มันเผายังเป็น คำตามฤดูกาล สำหรับฤดูหนาว

จีน
ในประเทศจีนมีมันเทศพันธุ์ต่าง ๆ เช่น "ปักกิ่ง 553" (北京553) และ "ซูสู่หมายเลข 1" (蘇薯1号) ที่ผลิตขึ้นสำหรับมันเผาโดยเฉพาะ มีร้านขายมันเผา 250 แห่งใน เซี่ยงไฮ้ และใน ปักกิ่ง ฉงชิ่ง และ ฮาร์บิน ก็ยังมีร้านขายมันเผาที่เปิดเป็นแผงขายหรือรถเข็น ย่างบนถ่านในช่วงฤดูหนาว
เกาหลี
ในประเทศเกาหลีใต้ ร้านขายมันเผาซึ่งก่อตั้งเมื่อปี 1954 เปิดดำเนินการตามท้องถนนโดยใช้ถังตั้งนอนเป็นเตาอบ และมีหม้อไฟแบบเปิดสำหรับใช้ในบ้านซึ่งมีขายที่ร้านสะดวกซื้อ 
ไฟล์:Ishi_yakiimo_truck_by_bitmask_in_Tokyo.jpg|link=ファイル:Ishi_yakiimo_truck_by_bitmask_in_Tokyo.jpg|alt=東京の焼き芋| มันเผาในโตเกียว
ไฟล์:Beijing_Aquarium_street_food_-_IMG_1291.jpg|link=ファイル:Beijing_Aquarium_street_food_-_IMG_1291.jpg|alt=北京の焼き芋| มันเผาในปักกิ่ง
ไฟล์:Roasted_sweet_potatoes_and_chestnuts_hawkers_(Hong_Kong).jpg|link=ファイル:Roasted_sweet_potatoes_and_chestnuts_hawkers_(Hong_Kong).jpg|alt=香港の焼き芋| มันเผาในฮ่องกง
ไฟล์:Gungoguma_drum_can_(sweet_potato_roaster)_2.jpg|li
t=香港の焼き芋| มันเผาในฮ่องกง
ไฟล์:Gungoguma_drum_can_(sweet_potato_roaster)_2.jpg|link=ファイル:Gungoguma_drum_can_(sweet_potato_roaster)_2.jpg|alt=韓国の焼き芋| มันเผาในเกาหลี
ไฟล์:Hot_Food_and_Non-Food_Products_in_FamilyMart.JPG|link=ファイル:Hot_Food_and_Non-Food_Products_in_FamilyMart.JPG|alt=台湾のファミリーマートの焼き芋| มันเผาในไต้หวัน
หมู่เกาะมาร์เคซัส
หมู่เกาะมาร์เคซัส ( ; , หรือ ; ; ) เป็นหมู่เกาะภูเขาไฟในเฟรนช์พอลินีเชีย อาณานิคมโพ้นทะเลของฝรั่งเศสในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ โดยมีจุดสูงสุดคือยอดเขาโออาเว ( ) บนเกาะอูอาโปอู ด้วยความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 1,230 เมตร (4,035 ฟุต)
งานวิจัยทางโบราณคดีชี้ให้เห็นว่าหมู่เกาะนี้ถูกนักเดินทางจากพอลินีเชียตะวันตกตั้งอาณานิคมในคริสต์ศตวรรษที่ 10 หลายศตวรรษต่อมา หมู่เกาะนี้ยังคงมี "วัฒนธรรม ชีววิทยา และภาษาที่มีความสม่ำเสมออย่างน่าทึ่ง" หมู่เกาะมาร์เคซัสได้รับชื่อมาจากภรรยาของมาร์ควิสแห่งกัญเญเต ( ) เจ้าเขตอุปราชแห่งเปรูของสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยอัลบาโร เด เมนดัญญา นักสำรวจชาวสเปนที่เดินทางพบหมู่เกาะนี้ใน ค.ศ. 1595 ต่อมานักสำรวจชาวอังกฤษชื่อ กัปตันเจมส์ คุก ได้เดินเรือมาถึงใน ค.ศ. 1775 ตกอยู่ใต้การปกครองของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1842 แต่การตั้งถิ่นฐานของฝรั่งเศสมีขึ้นหลัง ค.ศ. 1870
เมืองหลวงชื่อไตโอฮาเอ ตั้งอยู่บนเกาะนูกูฮีวา หมู่เกาะมีประชากร 9,346 คน จากการสำรวจประชากรในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2017

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม
* 
* Robert Louis Stevenson, In the South Seas, 1896.
* Urmenyhazi, Attila. 2013 book publication: Samoan & Marquesan Life in Oceania: a probing travelogue. . .

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Stevenson, Robert L. (1896), In the South Seas
*Official website Les îles Marquises en polynésie française
*Administrative divisions of the Marquesas Islands (archived)
*Effects of the 1946 Aleutian Tsunami on the Marquesas Is. (archived)
*Flora of the Marquesas Islands
*WorldAtlas.com's map of the Marquesas—includes most of the islands
*Sailing Schedule to the Marquesas Islands (archived)
คลองอ้อมนนท์
คลองอ้อมนนท์ เคยเป็นส่วนหนึ่งของแม่น้ำเจ้าพระยาในสมัยก่อน เมื่อถึงปี พ.ศ. 2179 สมเด็จพระเจ้าปราสาททองโปรดเกล้าฯ ให้ขุดคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยาซึ่งมีความคดเคี้ยวในช่วงเมืองนนทบุรี การเดินทางสัญจรต้องใช้เวลานาน เมื่อขุดคลองลัดแล้ว แม่น้ำก็เปลี่ยนทางไหลเข้าคลองขุดใหม่กลายเป็นแม่น้ำเจ้าพระยาสายใหม่ดังปัจจุบันนี้ ส่วนแม่น้ำสายเดิมนั้นเล็กลงกลายเป็นทางน้ำอ้อม เรียกกันว่า "แม่น้ำอ้อม" เมื่อถึง พ.ศ. 2208 สมเด็จพระนารายณ์มหาราชโปรดเกล้าฯ ให้สร้างป้อมปราการตรงปากแม่น้ำอ้อม และโปรดฯ ให้ย้ายเมืองนนทบุรีมาอยู่ปากแม่น้ำอ้อมด้วย
 ก่อนจะมีการย้ายเมืองนนทบุรีมายังที่ตั้งปัจจุบันในสมัยรัตนโกสินทร์
ปัจจุบันคลองอ้อมนนท์เป็นคลองที่แยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาที่อำเภอเมืองนนทบุรี เข้าเขตอำเภอบางใหญ่ วกลงทางใต้ ไปจรดคลองบางกรวยซึ่งเป็นลำน้ำสายเดียวกัน แต่จะเปลี่ยนมาเรียกอีกชื่อหนึ่งเมื่อไหลมาบรรจบกับคลองลัดบางกรวยบริเวณวัดชลอในเขตอำเภอบางกรวยก่อนไหลออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยาสายปัจจุบันในท้องที่อำเภอบางกรวย ซึ่งจะเรียกชื่อว่าคลองบางกรวยเฉพาะส่วนที่เลยปากคลองลัดบางกรวยมาเท่านั้นนั่นเอง
คลองอ้อมนนท์นี้มีความยาวรวมทั้งสิ้น 17.5 กิโลเมตร ชื่ออื่น ๆ ที่นิยมเรียกได้แก่ คลองอ้อม แม่น้ำอ้อม คลองบางอ้อม หรือคลองอ้อมน้อย ปัจจุบันถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของคลองบางกอกน้อย ซึ่งลำน้ำสายนี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวชมวิถีชีวิตริมน้ำ และมีสถานที่ท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมหลายแห่ง คือ
* วัดโตนด (อำเภอเมืองนนทบุรี)
* วัดบางระโหง
* วัดขวัญเมือง
* วัดบางรักน้อย
* วัดประชารังสรรค์
* สวนเชิงเกษตรบางรักน้อย
* วัดบางรักใหญ่
* วัดสวนแก้ว
* วัดโมลี
* วัดมะเดื่อ
* วัดศรีราษฎร์
* วัดเสาธงหิน
* วัดราษฎร์ประคองธรรม
* วัดพิกุลเงิน
* วัดอัมพวัน
* วัดบางม่วง
* วัดปรางค์หลวง
* วัดยุคันธราวาส
* วัดโบสถ์บน
* วัดโพธิ์เอน
* วัดอุทยาน
* วัดบางไกรนอก
* วัดไทยเจริญ
* วัดปราสาท
*
วัดโบสถ์บน
* วัดโพธิ์เอน
* วัดอุทยาน
* วัดบางไกรนอก
* วัดไทยเจริญ
* วัดปราสาท
* วัดแก้วฟ้า
* วัดบางอ้อยช้าง
* วัดโพธิ์บางโอ
* วัดท่า
* วัดโตนด (อำเภอบางกรวย)
* วัดชลอ
พุทราจีน
พุทราจีน ( ; พันธุ์ที่มีเปลือกสีน้ำตาลเข้มเรียก ; ) ภาคอีสานเรียก บักทันหรือหมากกะทัน ภาคเหนือเรียกมะตัน มะตันหลวง นางต้มต้น ภาษาจีนเรียก เป้กเลี้ยบ อินเดียเรียก เบอร์ เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก ในวงศ์ Rhamnaceae เป็นไม้ยืนต้นมีหนาม มักมีเป็นคู่ โดยตรงทั้งสองอันหรือตรงอันหนึ่ง โค้งอันหนึ่ง ผลมีเมล็ดเดียว ผิวเรียบ ส่วนใหญ่ผลสุกจะเป็นสีเหลือง ยกเว้นบางพันธุ์ที่เป็นสีแดงเข้ม มีทั้งพันธุ์ผลเล็กและผลใหญ่
พุทราจีนมีถิ่นกำเนิดในประเทศจีนตอนเหนือ มีการบริโภคในประเทศจีนมาเมื่อ 4,000 ปีที่แล้ว ในอินเดียปลูกพุทรามาก่อนสมัยพุทธกาล ซึ่งมีกล่าวถึงในบันทึกของหลวงจีนยวนชางที่เดินทางไปอินเดียเมื่อราว พ.ศ. 1172 ในกรีกเป็นที่รู้จักตั้งแต่สมัยโฮเมอร์ โดยมีกล่าวถึงพุทราในโอดิสซี

พันธุ์พุทราจีน
พันธุ์พุทราจีนที่มีปลูกในประเทศไทยได้แก่
* พันธุ์พื้นเมือง แบ่งเป็นพันธุ์ลูกเกดและพันธุ์ไข่เต่า ใบขนาดเล็ก กลม ผลรีหรือกลมแป้น เปลือกบาง เนื้อหยาบสีเหลือง รสเปรี้ยวและฝาดอมหวาน
* พันธุ์สามรส ใบเล็กยาวรี หนา ผลทรงกลมแป้น เปลือกบาง เนื้อละเอียดสีขาวกรอบ
* พันธุ์เจดีย์ หรือพันธุ์ปากน้ำ เป็นลูกผสมของพันธุ์พื้นเมืองกับพันธุ์จากอินเดีย ถิ่นกำเนิดอยู่ที่สมุทรปราการ
* พันธุ์บอมเบย์ นำเข้ามาจากกัลกัตตา ใบยาวรี ปลายแหลม ผลยาวรี เปลือกบางเป็นมัน เนื้อเหลือง ละเอียด หวานกรอบ
* พันธุ์เหรียญทอง ใบใหญ่ยาว ผลใหญ่ทรงกลมคล้ายแอปเปิล เปลือกหนา ผิวหยาบ เนื้อขาวละเอียด หวานกรอบ มีกลิ่นหอม
* พันธุ์แอปเปิล ใบใหญ่รูปหัวใจ ผลใหญ่ กลมแป้น เปลือกหนาใส สีเขียวเข้มเนื้อสีขาว กรอบละเอียด หวานอมเปรี้ยว
* พันธุ์สา
่ กลมแป้น เปลือกหนาใส สีเขียวเข้มเนื้อสีขาว กรอบละเอียด หวานอมเปรี้ยว
* พันธุ์สาลี่หรือพันธุ์บอมเบย์ยักษ์ ใบใหญ่ ผลทรงคล้ายสาลี่ ผลใหญ่กว่าพันธุ์อื่น เปลือกบาง ผิวเหลือง เนื้อสีเหลือง ค่อนข้างหยาบ หวานกรอบ เนื้อมาก
น้ำตกสะปัน
น้ำตกสะปัน เป็นน้ำตกที่อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติขุนน่าน ภายในบริเวณหมู่บ้านสะปัน อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน น้ำตกเกิดจากลำน้ำสะปัน เป็นน้ำตกขนาดกลาง มี 3 ชั้นใหญ่ ความสูงของน้ำตกชั้นที่ 1, 2, และ 3 สูงประมาณ 3, 5, 6, เมตร ตามลำดับ โดยชั้นที่ 3 มีลักษณะเป็นสายน้ำไหลจากหน้าผา 2 สาย ลงสู่แอ่งน้ำเบื้องล่าง น้ำตกสะปันมีน้ำไหลตลอดทั้งปีและมีความสวยงามตามธรรมชาติ สภาพป่าไม้บริเวณน้ำตกมีความร่มรื่นร่มเย็น สมบูรณ์สวยงามมาก
การเดินทาง
น้ำตกสะพานอยู่ห่างจากอำเภอบ่อเกลือประมาณ 10 กิโลเมตร การเดินทางใช้เส้นทางสายบ่อเกลือ-เฉลิมพระเกียรติ ไปตามทางหลวงหมายเลข 1081 จากถนนใหญ่ เลี้ยวขวาเข้าหมู่บ้านสะพาน ขับต่อไปประมาณ 2 กิโลเมตร สังเกตป้ายบอกทางไปยังลานจอดรถ จากลานจอดรถ เดินเพียง 100 เมตรก็จะถึงน้ำตก
อ้างอิง

พิกัดแผนที่
คนองศึก วีระศักดิ์เล็ก
คนองศึก วีระศักดิ์เล็ก (1 เมษายน พ.ศ. 2530 – ) เป็นนักมวยไทยชาวไทย จากจังหวัดอุบลราชธานี จากค่ายมวยวีระศักดิ์เล็กแฟร์เท็กซ์มวยไทยยิม และปัจจุบันเป็นแชมป์เอ็ม-วัน รุ่นเฟเธอร์เวท รวมถึงเป็นแชมป์โลกรุ่นไลท์เวทของสหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก

ประวัติ
ในช่วงต้น เขาเป็นนักมวยไทยเจ้าของตำแหน่งรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวทจากสนามมวยเวทีลุมพินี

วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ในรายการแข่งขันของสหพันธ์ออลเจแปนคิกบ็อกซิง เขาได้พบกับนาโอกิ มาเอดะ และถือเป็นการเปิดตัวครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่น โดยเขาเป็นฝ่ายชนะน็อค ซึ่งเขาใช้ชื่อในการแข่งขันครั้งนั้นว่า คนองศึก แฟร์เท็กซ์
19 มีนาคม พ.ศ. 2549 ในรายการแข่งขันของสหพันธ์ออลเจแปนคิกบ็อกซิง เขาได้ดวลฝีมือกับเกนจิ ยามาโมโตะ ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้น็อคจากการถูกโจมตีเข้าทางด้านซ้ายของลำตัว

ในการแข่งขันรายการเอ็ม-วัน ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2550 เขาได้พบกับอากิระในรอบรองชนะเลิศ และเป็นฝ่ายชนะน็อคด้วยการชกหมัดตรงขวา ซึ่งเขาใช้ชื่อ คนองศึก วีระศักดิ์เล็ก ในการแข่งขันดังกล่าว

คนองศึกแข่งขันในสหพันธ์นิวเจแปนคิกบ็อกซิงเป็นครั้งแรกในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 โดยได้พบกับเท็ตสึยะ ยามาโตะ และเป็นฝ่ายชนะน็อคด้วยหมัดตรงซ้าย
วันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ได้มีการจัดรายการขึ้นที่อากาซากะ ซากาสึสแควร์ ในรายการ "เค-วัน เวิลด์แมกซ์ & ดรีม พรีเซ็นต์ อากาซากะไฟท์เฟสติวัล" เขาได้พบกับศิษย์ร่วมสำนักที่มีชื่อว่า วัลลพ วีระศักดิ์เล็ก โดยคนองศึกเป็นฝ่ายแพ้น็อคในการแข่งขัน

วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2553 เขาได้ร่วมแข่งขันชิงแชมป์รุ่นไลท์เวทของสหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก โดยได้พบกับมาซูดะ ฮิโรเสะ และเป็นฝ่ายชนะการตัดสิน 3-0

12 กันยายน พ.ศ. 2553 เขาได้พบกับ เอ็นโด ซาโตชิ ในรายการเอ็ม-วันรุ่นไลท์เวทของสหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก ด้วยการเดิมพันชิงดับเบิลแชมป์ของรายการระดับโลก และเป็นฝ่ายชนะน็อคโดยใช้ศอกซ้ายจนชนะรายการเอ็ม-วัน ในรุ่นไลท์เวท
วันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ที่รายการเวิลด์วิคทอรีโรดพรีเซ็นต์: โซลออฟไฟท์ เขาได้พบกับยามาโมโตะ เก็นคิ ซึ่งเป็นการต่อสู้ในกติกามวยไทย และกรรมการตัดสินให้คนองศึกเป็นฝ่ายชนะ 3-0

วันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2554 ในรายการหลักของสหพันธ์นิวเจแปนคิกบ็อกซิง เขาได้ชิงชัยกับราชาตะ และเป็นฝ่ายชนะโดยกรรมการตัดสิน 3-0

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* SRC 選手データ
แซลอแมทีเยชอฮ์
"แซลอเมชอฮ์" ( ) หรือ "แซลอแมทีเยชอฮ์" ( ) เป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีและเพลงชาติของอิหร่านกอญัรใน ค.ศ. 1873 ถึง 1909 อาลแฟรด ฌ็อง บาติสต์ เลอแมร์นักดนตรีชาวฝรั่งเศส ประพันธ์ทำนองของเพลงนี้ใน ค.ศ. 1873 ตามพระราชกระแสรับสั่งของนอเซแรดดีน ชอฮ์ กอจอร์

ใน ค.ศ. 1909 หลังระบอบของโมแฮมแมด แอลี ชาฮ์ กอจอร์ล่มสลาย เพลงช่ตินี้จึงยกเลิกใช้งาน และหลังการขึ้นครองราชย์ของแอฮ์แมด ชอฮ์ใน ค.ศ. 1914 จึงมีการใช้เพลงแซลอแมทีเยโดว์เลตแอเลย์เฮอีรอนเป็นเพลงชาติอิหร่าน

สื่อ

อ้างอิง
โซรูเดชอแฮนชอฮีเยอีรอน
โซรูเดชอแฮนชอฮีเยอีรอน ( ) หรืออีกชื่อว่า "ขอพระองค์ทรงพระเจริญ" ( ) เป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีของราชวงศ์ปาห์ลาวีตั้งแต่ ค.ศ. 1933 จนถูกยกเลิกหลังการปฏิวัติอิสลามอิหร่านใน ค.ศ. 1979 ทำนองโดยโมแฮมแมด แฮสซีม แอสแฟร์ (Mohamad Haschim Afsar) บทร้องโดย ร้อยโทดอวูด แนจมี โมแฆดแดม (Lieut. Davood Najmi Moghaddam) เนื้อหาของเพลงโดยรวมเป็นสรรเสริญถึงความกล้าหาญของจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ปาห์ลาวี

เนื้อร้อง
{| cellpadding="5"
!
:ภาษาเปอร์เซีย
||ทับศัพท์
||
:แปลไทย
|-
|
:سرود شاهنشاهی
:شاهنشاه ما زنده بادا
:پايد کشور به فرش جاودان
:کز پهلوی شـد ملک ایران
:صد ره بهتر زعهد باستان
:از دشمنان بودی پریشان
:در سايه‌اش آسوده ایران
:ايرانیان پيوسته شادان
:همواره يزدان بود او را نگهبان

:سرود پرچم
:ای پرچم خورشید ایران
:پرتو افکن به روی این جهان
:یاد آور از آن روزگاری
:کآسود از برق تیغت بر کران
:در سایه‌ات جان می‌فشانیم
:از دشمنان جان می‌ستانیم
:ما وارث ملک کیانیم
:همیشه خواهیم وطن را از دل و جان
:سرود ملی
:بودیم و هستیم پیرو حق
:جز حق هرگز نخواهیم از جهان
:با شه‌پرستی مملکت را
:داریم از دست دشمن در امان
:ما پیرو کردار نیکیم
:روشندل از پندار نیکیم
:رخشنده از گفتار نیکیم
:شد زین فضائل بلندآوازه ایران
||
:Sorude Šâhanšâhi
:1. Šâhanšâhe mâ zende bâdâ
:Pâyad kešvar be faraš jâvedân
:Kaz Pahlavi šod molke Irân
:Sad rah behtar ze ahde bâsetân
:Az došmanân budi parišân
:Dar sâye aš âsude Irân
:Irâniyân peyvaste šâdân
:Hamvâre Yazdân bovad urâ negahbân.
:Sorude Parcam
:2. Ey parcame xoršide Irân
:Partov afkan be ruye in jahân
:Yâd âvar az ân ruzegâri
:Kâsud az barqe tiqat bar karân
:Dar sâye at jân mifešânim
:Az došmanân jân misetânim
:Mâ vârese molke kiyânim
:Hamiše xâhim vatan râ az del va jân.
:Sorude Melli
:3. Budim va hastim peyrove haq
:Joz haq hargez naxâhim az jahân
:Bâ šâhparasti mamlekat râ
:Dârim az daste došman dar amân
:Mâ peyrove kerdâre nikim
:Rovšandel az pendâre nikim
:Raxšande az goftâre nikim
:Šod zin fazâyel bolandâvâze Iran.
||
:เพลงสรรเสริญพระบารมี
:1. ขอพระเจ้าชาห์จงทรงพระเจริญ
:และขอให้ความรุ่งโรจน์ของพระองค์ทำให้ดินแดนเราเป็นนิจนิรันดร์
:เพราะราชวงศ์ปาห์ลาวีได้อุ้มชูอิหร่าน
:ให้ดีขึ้นกว่าเดิมเป็นร้อยเท่าพันทวี
:แม้นครั้งหนึ่งจะเคยถูกคุกคามโดยความพิโรธของเหล่าปัจจามิตร
:บัดนี้สันติภาพได้บังเกิดภายใต้การอภิบาลของพระองค์
:เราชาวอิหร่าน จักปรีดาไปชั่วกาลนาน
:โอ้ ขอพระเป็นเจ้าโปรดคุ้มครองพระองค์ นับแต่บัดนี้และตราบ
:เพลงสรรเสริญธงชาติ
:2. โอ ดวงตะวันผู้ทอแสงเหนือธงอิหร่าน
:สาดแสงเหนือนานาประเทศอย่างแรงกล้าและเท่าเทียม
:วันเหล่านั้นยังตราตรึงอยู่ในความทรงจำของเรา
:เมื่อใบดาบอันทอประกายของเจ้านำพาสันติสุขไปทั่วทุกดินแดน
:เรายอมถวายชีวิตให้แก่ร่มเงาอันอ่อนโยนของเจ้า
:และจักพรากชีวิตของเหล่ามวลไพรี
:เราคือทายาทแห่งวงศ์คายานิด
:โอ้ ปฐพีผู้เป็นที่รักยิ่ง ทั่วทั้งมวลของเจ้าคือเรา
:เพลงชาติ
:3. ด้วยครรลอง เราเป็นและยังคงเป็นผู้มีชัย
:ความถูกต้องคือสิ่งที่เราเรียกร้อง
:ด้วยคำอธิฐานขององค์ราชา
:เราจักปกปักษ์แดนเราจากเหล่าศัตรู
:"ความประพฤติดี" คือหลักข้อแรกของเรา
:"ปัญญาดี" คือแสงสว่างนำทางจิตและความคิดของเรา
:และผ่านทาง "วาทะดี" จักลุกโซติช่วงนับแต่บัดนี้และตลอดกาล
:นั้นคือรัศมีแห่งอิหร่านที่จักขจรไปอย่างกว้างไกล
|}

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* "Imperial Anthem of Iran" at National Anthems Info
ลวิว
ลวิว ( , ; , ; , ; , ) เป็นนครทางตะวันตกของประเทศยูเครน เป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางวัฒนธรรมที่สำคัญของยูเครนในปัจจุบัน และเป็นเมืองประวัติศาสตร์ เป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมโปแลนด์และยิวที่สำคัญ เนื่องจากนครนี้มีประชากรจำนวนหนึ่งเป็นชาวโปแลนด์และยิวที่อพยพมาหลังสงครามโลกครั้งที่สองและการล้างชาติโดยนาซี (ค.ศ. 1944–1946) ย่านประวัติศาสตร์ของลวิวได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกจากยูเนสโก

เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2009 นิตยสารยูเครน Focus ให้ลวิวเป็นเมืองที่ดีที่สุดของยูเครนในแง่การอยู่อาศัย ลวิวยังเป็น 1 ใน 8 เมืองในการแข่งขันฟุตบอลยูโร 2012 รอบแบ่งกลุ่มอีกด้วย

ภูมิศาสตร์
ภูมิอากาศ

อ้างอิง
โหมะน์ฮี่นก้า
โหมะน์ฮี่นก้า หรือ หม่อฮิงคา ( , ) เป็นขนมจีนแบบพม่า กินกับน้ำยาปลาซึ่งเป็นอาหารประจำชาติของพม่า สามารถหารับประทานได้ทั่วประเทศ นิยมรับประทานเป็นอาหารเช้าในเมืองใหญ่มีขายเป็นอาหารริมถนน นิยมกินเป็นอาหารเช้า ในปัจจุบันมีขายในรูปกึ่งสำเร็จรูป
ประวัติ
มีการสันนิษฐานว่าโหมะน์ฮี่นก้าน่าจะเกิดขึ้นในช่วงปยูของพม่าซึ่งได้รับอิทธิพลจากจีนและอินเดีย โหมะน์ฮี่นก้าเริ่มเป็นที่มีอิทธิพลในอาหารไทย ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 แป้งราคาถูกจากสหรัฐอเมริกาได้เข้ามาสู่ตลาดไทย และขณะเดียวกับที่สหรัฐไทยเดิมล่มสลายลง กองทัพพายัพของไทยได้กลับมาจากการรบที่ประเทศพม่า ทหารไทยได้คุ้นเคยกับอาหารพม่ามาก่อนทำให้ได้มีการคิดดัดแปลงรวมกับขนมจีนน้ำเงี้ยวให้มีรสชาติคล้ายโหมะน์ฮี่นก้าเข้าไปด้วย
การปรุง
โหมะน์ฮี่นก้าในแต่ละพื้นที่ของพม่ามีความแตกต่างกัน เช่นในยะไข่จะใส่กะปิมาก น้ำน้อย แต่สูตรมาตรฐานมาจากพม่าภาคใต้ซึ่งเป็นบริเวณที่หาปลาสดได้ง่าย เครื่องปรุงหลักได้แก่แป้งถั่วหัวช้างหรือข้าวคั่วบด กระเทียม หัวหอม ตะไคร้ หยวกกล้วย ขิง กะปิ น้ำปลา และปลาดุก ต้มรวมกันให้เดือด กินกับขนมจีน ปรุงรสเพิ่มด้วยน้ำปลา มะนาวหั่น หอมเจียว ผักชี พริก และของทอดกรอบ เช่น ถั่วหัวช้าง ( ), ถั่วเขียว ( ) หรือปาท่องโก๋หั่น ( ) หรืออาจเป็นไข่ต้ม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* inc. video
จังหวัดตาแก้ว
ตาแก้ว หรือ ตาแกว ( ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา เมืองหลักคือเมืองโฎนแกว (เดิมชื่อตาแก้ว) ซึ่งมีประชากร 39,186 คน จังหวัดนี้ติดต่อกับจังหวัดกำปอตทางตะวันตก จังหวัดกำปงสปือและจังหวัดกันดาลทางเหนือ และทางใต้ติดต่อกับประเทศเวียดนาม แบ่งออกเป็น 10 อำเภอ, 100 ตำบล และ 1,117 หมู่บ้าน บุคคลที่มีชื่อเสียงที่เป็นชาวจังหวัดตาแก้วคือ ตา มอก ผู้นำเขมรแดง และเกม โซคา หัวหน้าพรรคสิทธิมนุษยชน
การแบ่งเขตการปกครอง
{| class="wikitable sortable"
!#
!ชื่อ
!อังกฤษ
!เขมร
!หน่วยการปกครอง
!Geocode
|-
|1
|อ็องกอร์โบะเร็ย
|Angkor Borei
|អង្គរបូរី
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2101
|-
|2
|บาตี
|Bati
|បាទី
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2102
|-
|3
|โบะเร็ยโจลซาร์
|Borei Cholsar
|បូរីជលសារ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2103
|-
|4
|กีรีวงส์
|Kiri Vong
|គីរីវង់
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2104
|-
|5
|เกาะอันแดด
|Kaoh Andaet
|កោះអណ្ដែត
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2105
|-
|6
|เปรยกับบาส
|Prey Kabbas
|ព្រៃកប្បាស
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2106
|-
|7
|ซ็อมโรง
|Samraong
|សំរោង
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2107
|-
|8
|โฎนแกว
|Doun Kaev
|ដូនកែវ
|เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង)
|2108
|-
|9
|ตรำกก
|Tram Ka
|8
|โฎนแกว
|Doun Kaev
|ដូនកែវ
|เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង)
|2108
|-
|9
|ตรำกก
|Tram Kak
|ត្រាំកក់
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2109
|-
|10
|เตรียง
|Treang
|ទ្រាំង
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2110
|}
ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า
ทะเลสาบโมโตซุ ทะเลสาบโชจิ ทะเลสาบไซ ทะเลสาบยามานากะ]]

ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า ( ) เป็นชื่อเรียกพื้นที่บริเวณรอบฐานของภูเขาไฟฟูจิ ในจังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 1,000 เมตร เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ

ชื่อทะเลสาบฟูจิทั้งห้ามาจากทะเลสาบ 5 แห่งซึ่งเกิดขึ้นหลังการระเบิดของภูเขาไฟฟูจิ ประกอบด้วย ทะเลสาบคาวางูจิ ทะเลสาบโมโตซุ ทะเลสาบไซ ทะเลสาบโชจิ และทะเลสาบยามานากะ เมืองที่สำคัญในบริเวณนี้คือเมืองฟูจิโยชิดะ จุดที่น่าสนใจในบริเวณใกล้เคียงนี้คือป่าอาโอกิงาฮาระ
ทะเลสาบฟูจิทั้งห้าได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกพร้อมกันกับภูเขาไฟฟูจิ อุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ และน้ำตกชิราอิโตะภายใต้ชื่อ "ฟูจิซัง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ" เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2556
{| class="sortable wikitable" style="text-align:right; line-height:1.25em; margin-right:0px;"
|+ ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า 
|- style="white-space:nowrap;"
!ภาพถ่ายทางอากาศ
!ชื่อ
!พื้นน้ำ 
!ลึก 
!ยาว 
!เหนือระดับน้ำทะเล 
|-
| 
| style="text-align:left;" |ทะเลสาบโมโตซุ
|4.70 km 2 
|121.6 ม.
|11.82 กม.
|900 ม.
|-
| 
| style="text-align:left;" |ทะเลสาบโชจิ
|2.10 km 2 
|71.7 ม.
|9.85 กม.
|900 ม.
|-
| 
| style="text-align:left;" |ทะเลสาบไซ
|0.50 km 2 
|15.2ม.
|6.80 กม.
|900 ม.
|-
| 
| style="text-align:left;" |ทะเลสาบคาวางูจิ
|5.70 km 2 
|14.6 ม.
|20.94 กม.
|830.5 ม.
|-
| 
| style="text-align:left; white-space:nowrap;" |ทะเลสาบยามานากะ
| style="white-spac
tyle="text-align:left; white-space:nowrap;" |ทะเลสาบยามานากะ
| style="white-space:nowrap;" |6.80 km 2 
|13.3 ม.
| style="white-space:nowrap;" |13.87 กม.
|980.5 ม.
|}
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* ฟูจิโงโกะทีวี
* สำนักงานบริหารทะเลสาบคาวางูจิ 
* ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า ข้อมูลการท่องเที่ยวรวมทั้งแผนที่
วัดถ้ำเหวสินธุ์ชัย
วัดถ้ำเหวสินธุ์ชัย ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี

วัดถ้ำเหวสินธุ์ชัย สร้างขึ้นโดยหลวงปู่หล้า ปคุโณ ภายในวัดจะมีทางเดินไปยังถ้ำเล็ก ๆ หรือที่เรียกกันว่า ถ้ำเหวสินธุ์ชัย ภายในประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ รูปหล่อพระฤๅษี พระแม่ธรณี และพระพุทธรูปอีกหลายองค์ และที่บริเวณของเพิงถ้ำ มีน้ำตกจากลำธารเล็กไหลผ่านลงมาเป็นน้ำตก นอกจากนี้ ยังมีวิหารพระแก้วมรกต และพระพุทธรูปยืนองค์ใหญ่ที่สามารถมองเห็นได้แต่ไกลจากสะพานข้ามแม่น้ำมูลให้สักการะกันอีกด้วย

อ้างอิง
วัดหงษ์ (จังหวัดบุรีรัมย์)
วัดหงษ์ หรือ วัดศีรษะแรด ตั้งอยู่ที่อำเภอพุทไธสง จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นที่ประดิษฐานพระเจ้าใหญ่ พระพุทธรูปปางมารวิชัย ซึ่งได้รับการค้นพบในราว พ.ศ. 1792 โดยท้าวศรีปาก (นา) และไพร่พลซึ่งตามแรดใหญ่มา จึงได้มีการตั้งรกรากในบริเวณนั้น แต่ก็ได้เสื่อมลงตามกาลเวลา ต่อมาในพ.ศ. 2200 พรานป่า 2 คนได้ตามหงส์เข้ามาในป่า ได้พบองค์พระเจ้าใหญ่ ซากเจดีย์ นอแรด และกระดูกแรด จึงชวนผู้คนมาตั้งรกราก ตั้งชื่อว่า บ้านศีรษะแรด และสร้างวัดชื่อ วัดหงษ์ และในปี พ.ศ. 2513 ได้มีการขุดค้นพบพระปรางค์สูง 70 เซนติเมตร ในบริเวณวิหารพระเจ้าใหญ่อีกด้วย และในช่วง วันขึ้น 14 ค่ำถึงวันแรม 1 ค่ำ เดือน 3 ของทุกปี จะมีการจัดงานเทศกาลปิดทองพระเจ้าใหญ่วัดหงษ์ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ
งทุกปี จะมีการจัดงานเทศกาลปิดทองพระเจ้าใหญ่วัดหงษ์ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ของบุรีรัมย์ มีการทำบุญไหว้พระและมีมหรสพต่าง ๆ มากมาย รวม 7 วัน 7 คืน
วัดศรีคุณเมือง (จังหวัดหนองคาย)
วัดศรีคุณเมือง ตั้งอยูที่ถนนมีชัย ตำบลในเมือง อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย เดิมชื่อว่า วัดป่าขาว ภายในวัดมีเจดีย์อันเก่าแก่ ภายในพระอุโบสถ เป็นที่ประดิษฐาน หลวงพ่อพระสุก (จำลอง) เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะล้านช้าง กว้าง 91 เซนติเมตร สูง 114 เซนติเมตร สร้างในพุทธศตวรรษที่ 24 หลวงพ่อพระสุกองค์จริงสร้างพร้อมกับหลวงพ่อพระใสและหลวงพ่อพระเสริม ในสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช กษัตริย์แห่งล้านช้าง พ.ศ. 2093 โดยพระธิดาสุก, เสริม และใส
ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 3 เจ้าอนุวงศ์ได้ก่อกบฏ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงส่งกองทัพไปปราบ และได้อัญเชิญพระพุทธรูปทั้ง 3 ไปยังฝั่งไทยด้วยแพ แต่เมื่อมาถึงปากน้ำงึม เกิดพายุใหญ่ แท่นพระสุกจึงจมลงไปในแม่น้ำโขง เหลือแต่องค์พระสุกเท่านั้น แต่ต่อมาเมื่อพ้นปากน้ำงึม พระสุกได้แหกแพจมลงไปในแม่น้ำโขง บริเวณนั้นเรียกว่า เวินสุก ซึ่งตรงกับอำเภอโพนพิสัย จังหวัดหนองคาย เมื่อถึงฝั่งแล้ว จึงอัญเชิญพระใสไปวัดโพธิ์ชัย จ.หนองคาย ส่วนพระเสริมอัญเชิญไปวัดปทุมวนารามราชวรวิหาร ในปี พ.ศ. 2420 พระอาจารย์สีทัตถ์ สุวรรณมาโจ อดีตเจ้าอาวาสวัดศรีคุณเมือง ได้รวบรวมปัจจัยชาวหนองคายหล่อหลวงพ่อพระสุกจำลอง ทำพิธีอัญเชิญหลวงพ่อพระสุกมาสถิต กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณว
งพ่อพระสุกจำลอง ทำพิธีอัญเชิญหลวงพ่อพระสุกมาสถิต กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุ เมื่อ พ.ศ. 2534 ในวันสงกรานต์ของทุกปี จะอัญเชิญออกมาให้ประชาชนสรงน้ำ
หวัง เหว่ย์
หวัง เหว่ย์เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1939 ที่ฮ่องกง เริ่มต้นอาชีพนักแสดงเมื่ออายุได้ 20 ต้น ๆ ในยุคต้นทศวรรษที่ 60 จากการนำแนะโดยเพื่อนสนิทของบิดา จนได้มีโอกาสรับบทในภาพยนตร์ภาษาจีนกลาง ต่อมาก็มีผลงานในภาพยนตร์ภาษากวางตุ้งด้วย ซึ่งที่โดดเด่นเป็นพิเศษก็คือบทนำจากเรื่อง Story of a Discharged Prisoner เมื่อปี ค.ศ. 1967 ผลงานของผู้กำกับ หลงกง ที่เล่าเรื่องราวของชายหนุ่มขี้คุก กับชีวิตหลังได้รับอิสรภาพ ซึ่งต่อมา จอห์น วู ได้หยิบเค้าโครงเรื่องไปสร้างใหม่เป็นภาพยนตร์เรื่อง A Better Tomorrow หรือ โหดเลวดี ในปี ค.ศ. 1987 ซึ่งประสบความสำเร็จไปทั่วโลก โดยบทตัวละครของ หวัง เหว่ย์ รับบทเป็นตัวละครน้องชาย ซึ่งใน A Better Tomorrow แสดงโดย เลสลี่ จาง
หวัง เหว่ย์เป็นที่รู้จักกันจากการเป็นนักแสดงในบทร้ายหรือบทสมทบจากภาพยนตร์และซีรีส์ต่าง ๆ โดยเฉพาะในยุคทศวรรษที่ 70 และ 80 อาทิ Project A หรือ เอไกหว่า, Police Story 2 หรือ วิ่งสู้ฟัด 2 แต่ที่สร้างชื่อให้มากที่สุด คือ การเป็นนักแสดงในสังกัด ATV ในปี ค.ศ. 1971 งานซึ่งเป็นที่จดจำได้ก็เช่นการสวมบท นู่เอ๋อร์ฮาชื่อ ฮ่องเต้องค์แรกของราชวงศ์ชิง ในซีรีส์อิงประวัติศาสตร์ชุด 13 ฮ่องเต้ตำนานจักรพรรดิราชวงศ์ชิง และยังร่วมแสดงในซีรีส์กำลังภายในเรื่อง ยอดยุทธจักรมังกรฟ้า และจิ๋นซีฮ่องเต้ ในบทของ หลี่ปู้เหว่ย เป็นต้น
ผลงานในระยะหลังได้แก่การรับบทเป็น งักปุ๊กคุ้ง จากซีรีส์กำลังภายในเรื่อง กระบี่เย้ยยุทธจักร ในปี ค.ศ. 1996 ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นบทบาทการแสดงที่สุดเรื่องหนึ่งในชีวิต เนื่องจากสามารถถ่ายทอดบุคลิกวิญญูชนจอมปลอมของงักปุ๊กคุ้งออกมาได้เป็นอย่างดีเยี่ยม รวมทั้งในซีรีส์แฟนตาซีแนวเดินทางข้ามเวลา คือ เจาะเวลาหาจิ๋นซี

ชีวิตส่วนตัว สมรสกับนางแบบชื่อ โห เมิ่งนา ในปี ค.ศ. 1971 มีทายาทเป็นลูกชายสองคนและลูกสาวอีกคน โดย สตีเฟนนี หวัง บุตรสาวปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัด TVB ด้วย

หวัง เหว่ย์ เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ด้วยโรคมะเร็งในกระเพาะ สิริอายุได้ 70 ปี

อ้างอิง
คมพยัคฆ์ วีระศักดิ์เล็ก
คมพยัคฆ์ วีระศักดิ์เล็ก หรือที่รู้จักในชื่อ คมพยัคฆ์ แฟร์เท็กซ์ ( ) เกิดวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2525 เป็นนักมวยไทยชาวไทยที่มีชื่อเสียง ผู้มาจากจังหวัดสมุทรปราการ โดยอยู่ในสังกัดวีระศักดิ์เล็กแฟร์เท็กซ์มวยไทยยิม ซึ่งปัจจุบันเป็นผู้ครองแชมป์เอ็ม-วัน รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท
ประวัติ
คมพยัคฆ์เป็นแชมป์อันดับหนึ่งในรุ่นแบนตั้มเวท จากสนามมวยเวทีลุมพินี และได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่ 6 ของสมาคมมวยไทยอาชีพแห่งประเทศไทย รวมถึงสนามมวยเวทีลุมพินีมักจัดให้เขาเป็นผู้แข่งขันคู่เอกอยู่บ่อยครั้ง โดยมีผู้สนับสนุนเขาอยู่ในระดับหนึ่ง นอกจากนี้ จากสถิติการชกที่ผ่านมายังแสดงให้เห็นว่าเขาเป็นผู้ชนะแชมป์จากแต่ละองค์กรมาแล้วหลายราย รวมถึงได้รับการจัดอันดับให้เป็นนักสู้ระดับท็อปของประเทศญี่ปุ่น และเป็นแชมป์ที่ผ่านการรับรองจากเอ็ม-วันรายแรกแบบไร้ข้อกังขา

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* นักมวยไทย

แหล่งข้อมูลอื่น
* ウィラサクレック・フェアテックス・ムエタイジム
* M-1ムエタイチャレンジ
ยูนิลีเวอร์
ยูนิลีเวอร์ (Unilever) เป็นบริษัทผู้ผลิตสินค้าอุปโภคบริโภค เป็นผู้ผลิตอาหาร เครื่องดื่ม ผงซักฟอก และสินค้าเพื่อสุขอนามัยส่วนบุคคล เป็นผู้ผลิตสินค้าอุปโภคบริโภคที่มียอดขายสูงสุดเป็นอันดับหนึ่งของโลก มียอดขาย 2 ล้านล้าน บาท จำหน่ายอยู่ใน 190 ประเทศทั่วโลก และมีสินค้ากว่า 400 ตราสินค้า ผู้บริโภคใช้สินค้ายูนิลีเวอร์ ทุกวัน 2.5 พันล้านคน/วัน
ยูนิลีเวอร์เป็นบริษัทข้ามชาติของสหราชอาณาจักรและเนเธอร์แลนด์ โดยเกิดจากการควบรวมกิจการของบริษัทลีเวอร์บราเธอร์ ผู้ผลิตสบู่ของสหราชอาณาจักร และบริษัทมาร์การีน ยูนี ผู้ผลิตเนยเทียมของเนเธอร์แลนด์ เมื่อปี ค.ศ. 1929 ปัจจุบันยูนิลีเวอร์เป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แบบสองตลาด โดยมีสำนักงานใหญ่ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร ใช้ชื่อว่า ยูนิลีเวอร์ พีแอลซี (Unilever PLC) และสำนักงานใหญ่ที่รอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ใช้ชื่อว่า ยูนิลีเวอร์ เอ็น. วี. (Unilever N.V.)

เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2020 บริษัทได้กลายเป็นบริษัทของสหราชอาณาจักรที่ถือหุ้นทั้งหมด
นโยบายสวัสดิภาพสัตว์
ยูนิลีเวอร์เป็นหนึ่งในบริษัทแรกๆ ที่เริ่มทำงานกับผู้ผลิตไข่ไก่เพื่อเริ่มจัดหาไข่ไก่มาใช้ในผลิตภัณฑ์  ยูนิลีเวอร์กล่าวว่าทางบริษัทได้เริ่มใช้ไก่จากฟาร์มปลอดกรงแล้ว(cage-free) 100% ในทวีปยุโรปตั้งแต่ พ.ศ. 2552  ยูนิลีเวอร์กล่าวว่ามุ่งมั่นที่จะขยายความสำเร็จในการใช้ไข่ไก่จากฟาร์มปลอดกรง(cage-free)  100% (สำหรับผลิตภัณฑ์ไข่ทุกชนิด) ไปทั้งยุโรปและทวีปอเมริกาเหนือภายใน พ.ศ. 2563 และทั่วโลกภายใน พ.ศ. 2568

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
ยัง หาญทะเล
ยัง หาญทะเล เป็นนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงในยุคมวยคาดเชือก เขาเป็นลูกศิษย์ และเป็นทหารคนสำคัญของกรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ นอกจากนี้ ยัง หาญทะเล ยังเป็นเพื่อนร่วมวงการกับทับ จำเกาะ ผู้เป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกัน ซึ่งยัง หาญทะเล เคยประลองฝีมือกับนักมวยจีน และทำให้อีกฝ่ายถึงแก่ความตายไปสองราย

ประวัติ
ยัง หาญทะเล เป็นชาวโคราช ซึ่งเป็นศิษย์ของพระเหมสมาหาร ต่อมา เขาได้เดินทางไปชกมวยที่กรุงเทพพร้อมกับหมื่นชงัดเชิงชก, ทับ จำเกาะ, ตู้ ไทยประเสริฐ และพูน ศักดา

ยัง หาญทะเล เป็นเพื่อนของทับ จำเกาะ ซึ่งเป็นนักมวยไทยคาดเชือกร่วมวงการ ที่ได้รับการอุปการะจากกรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ไปฝึกมวยที่วังเปรมประชากรจนมีชื่อเสียงเช่นเดียวกัน
ครั้งหนึ่ง เมื่อทับ จำเกาะ เดินทางกลับภูมิลำเนาเดิมของตน ได้มีการเรียกร้องให้ยัง หาญทะเล แข่งมวยไทย โดยพระยานนทิเสนสุเรนทรภักดีได้ทำการปรึกษากับข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ และเพื่อนที่เป็นพ่อค้าในสังกัดกรมท่าซ้าย กระทั่งยัง หาญทะเล มีโอกาสประลองมวยกับจอมยุทธชาวจีน นามว่า จิ๊ฉ่าง ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นนักมวยจีนชาวฮ่องกงที่มีฝีมือเก่งกาจ (บางแห่งกล่าวว่าเขาเป็นชาวจีนกวางตุ้งในประเทศไทย) โดยเป็นครูมวยจีนอยู่แถวสำเพ็ง ซึ่งทั้งคู่แข่งขันกันใน วันมังกรสู้เสือ โดยในการแข่งขันครั้งนี้ มีวงปี่กลองของหมื่นสมัครเสียงประจิต ทำหน้าที่บรรเลงดนตรี และยัง หาญทะเล เป็นฝ่ายชนะ
ส่วนการแข่งขันระหว่าง ยัง หาญทะเล กับนิยม ทองชิตร ที่กระทรวงธรรมการ (หรือกระทรวงศึกษาธิการในปัจจุบัน) ที่ได้จัดขึ้น ผลปรากฏว่ายัง หาญทะเล เป็นฝ่ายแพ้ นอกจากนี้ เขายังเคยแข่งกับนักมวยจีน ชื่อ ไล่ หู ที่สนามโรงเรียนสวนกุหลาบ เมื่อ พ.ศ. 2465

อนึ่ง มีตำนานกล่าวถึงเหตุการณ์ที่กรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ได้นำผ้าเจียดจากอาจารย์ศุข วัดมะขามเฒ่า มาแจกให้แก่ทหารเรือ และทรงให้ทำการทดลองอาคมในการลงไปแหวกว่ายน้ำทะเลท่ามกลางฝูงปลาฉลาม แต่ไม่มีใครกล้าเสี่ยง ยกเว้นยัง หาญทะเล ที่รับอาสาทดลอง เขากระโดดจากเรือลงสู่ทะเล และสามารถยืนบนผิวน้ำทะเลท่ามกลางฝูงปลาฉลาม ได้โดยมิได้รับอันตรายใด ๆ ท่ามกลางสายตาของเหล่าทหารเรือมาแล้วครั้งหนึ่ง
สิ่งสืบทอด
ท่าคุมมวยของยัง หาญทะเล เป็นหนึ่งในท่าคุมมวยยุคคาดเชือกที่ได้รับการกล่าวขานสืบมา โดยครั้งหนึ่งอาจารย์เขตร ศรียาภัย ผู้เป็นปรมาจารย์มวยไทย ได้กล่าวถึงท่าคุมมวยที่มีชื่อเสียงของยัง หาญทะเล เมื่อครั้งที่แข่งกับฮกหลิม ทวีสิทธิ์ ว่า ใช้สองแขนไขว้ถึงระดับยอดคาง เลื่อนลงคุมลิ้นปี่และราวอก ย่อเข่าแล้วเขย่งปลายเท้าขึ้นลงตามแบบฉบับของมวยนครราชสีมา

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* ปริทัศน์มวยไทย ตอน ยัง หาญทะเล ปะทะ จี๊ฉ่าง วันมังกรสู้เสือ
* เรื่องของครูยัง หาญทะเล หนึ่งในทหารเสือเสด็จเตี่ย 
* ยัง หาญทะเล ปะทะ จิ๊ฉ่าง วันมังกรสู้เสือ ตอนที่ 1 
* ยัง หาญทะเล ปะทะ จิ๊ฉ่าง วันมังกรสู้เสือ ตอนที่ 2 
* ครูมวยโคราช ที่สำคัญในสมัยรุ่งเรือง 
* ทุ่มทับจับหักในมวยคาดเชือก
เนยถั่วลิสง
เนยถั่วลิสง คืออาหารลักษณะเหนียวชนิดหนึ่งทำจากถั่วลิสงอบแห้งเป็นส่วนผสมหลัก มักใช้เป็นอาหารใช้ทาขนมปังในแซนด์วิช เป็นที่นิยมในอเมริกาเหนือ เนเธอร์แลนด์ สหราชอาณาจักร และบางส่วนของเอเชีย โดยประเทศสหรัฐเป็นผู้ส่งออกเนยถั่วลิสงและหนึ่งที่ประเทศที่มีผู้บริโภคต่อประชากรมากที่สุด นอกจากนี้เนยถั่วที่ทำจากถั่วชนิดอื่น ๆ ก็มีเช่นกัน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* US Code of Federal Regulations, Peanut butter; part 164.150; last amended 24 March 1998