SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไนเจอร์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศไนเจอร์ทั้งสิ้น 3 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์อากาแดซ
| 
| แคว้นอากาแดซ
| วัฒ
อ้างอิง
|-
! scope="row" | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์อากาแดซ
| 
| แคว้นอากาแดซ
| วัฒนธรรม: (ii), (iii) 
| 77.6; พื้นที่กันชน 98.1
| align="center" | 2556/2013
|
| 1268 
|}
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-style="background-color: #FFE6BD"
! scope="row" style="background-color: #FFE6BD" | เขตสงวนธรรมชาติ อาอีร์และเต
D"
! scope="row" style="background-color: #FFE6BD" | เขตสงวนธรรมชาติ อาอีร์และเตเนเร
| 
| แคว้นอากาแดซ
| ธรรมชาติ: (vii), (ix), (x)
| 7,736,000
| align="center" | 2534/1991
| เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย
| 573 
|-
! scope="row" | กลุ่มอุทยาน ดูเบลอเว-อาร์ลี-แปนจารี (ร่วมกับบูร์กินาฟาโซและเบนิน) 
| 
| แคว้นตีลาเบรี
| ธรรมชาติ: (ix), (x)
| 1,714,831; พื้นที่กันชน 1,101,221
| align="center" | 2539/1996; เพิ่มเติม 2560/2017
|
| 749 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศไนเจอร์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 19 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไนจีเรีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศไนจีเรียทั้งสิ้น 2 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | ภูมิทัศน์วัฒนธรรมซูคูร์
| 
| รัฐอาดามาวา
| วัฒนธรรม: (iii), (v), (vi)
| 764.
" | ภูมิทัศน์วัฒนธรรมซูคูร์
| 
| รัฐอาดามาวา
| วัฒนธรรม: (iii), (v), (vi)
| 764.4; พื้นที่กันชน 1.178
| align="center" | 2542/1999
|
| 938 
|-
! scope="row" | ดงไม้ศักดิ์สิทธิ์โอซูน-โอโชกโบ
| 
| รัฐโอซูน
| วัฒนธรรม: (ii), (iii), (vi)
| 75; พื้นที่กันชน 47
| align="center" | 2548/2005
|
| 1118 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศไนจีเรียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 14 แห่ง

อ้างอิง
วัดพงษ์สุนันท์
วัดพงษ์สุนันท์ เป็นวัดในเขตกำแพงเมือง จังหวัดแพร่ อยู่ที่บ้านพงษ์สุนันท์ ตำบลในเวียง ชื่อเดิมว่า วัดปงสนุก เดิมเป็นวัดร้าง ทางทิศใต้ของวัดมีสระน้ำและมีรูปปั้นเต่า โดยมีตำนานเล่าว่า นางคำพวนชาวพม่าได้ลงไปในสระเพราะอยากได้เต่าและจมน้ำตาย เพื่อนของนางชื่อส่างตาดจึงสร้างเจดีย์และรูปเต่าสี่ตัวรอบเจดีย์เพื่อระลึกถึงเพื่อน ในพ.ศ. 2472 พ่อเจ้าบุรีศรีปัญญาได้บูรณะวิหาร แต่ต่อมาถูกไฟไหม้และน้ำท่วมจนเสียหาย พญาบุรีรัตน์จึงได้บูรณะใหม่โดยมีหลวงพงษ์พิบูลย์และเจ้าสุนันตาเป็นศรัทธาหลักใน พ.ศ. 2477 วัดนี้จึงได้ชื่อว่าวัดพงษ์สุนันท์ ได้วิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2499 ภายในวัดมีพระนอนกลางแจ้งริมกำแพงเป็นเอกลักษณ์ของวัด 
อ้างอิง
* ศรีศักร วัลลิโภดม และ วลัยลักษณ์ ท
ลางแจ้งริมกำแพงเป็นเอกลักษณ์ของวัด 
อ้างอิง
* ศรีศักร วัลลิโภดม และ วลัยลักษณ์ ทรงศิริ. นครแพร่ จากอดีตมาปัจจุบัน ภูมินิเวศวัฒนธรรม ระบบความเชื่อ และประวัติศาสตร์ท้องถิ่น. กรุงเทพฯ. สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย. 2551 หน้า 124 - 125
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเบนิน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเบนินทั้งสิ้น 3 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 2 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | พระราชวังแห่งอาบอแม
| 
| จังหวัดซู
| วัฒนธรรม: (iii),
อ้างอิง
|-
! scope="row" | พระราชวังแห่งอาบอแม
| 
| จังหวัดซู
| วัฒนธรรม: (iii), (iv)
| 47.6; พื้นที่กันชน 181.4
| align="center" | 2528/1985; เพิ่มเติม 2550/2007
|
| 323 
|-
! scope="row" |กูตามากู ดินแดนของชาวบาตามารีบา (ร่วมกับโตโก) 
| 
| จังหวัดอาตากอรา
| วัฒนธรรม: (v), (vi)
| 271,826
| align="center" |2547/2004; เพิ่มเติม 2566/2023
| ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของประเทศเบนินเมื่อ พ.ศ. 2566
| 1140 
|}
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | กลุ่มอุทยาน ดูเบลอเว-อาร์ลี-แปนจารี (ร่วมกับไนเจอร์และบูร์กินาฟาโซ) 
| 
| จังหวัดอาตากอรา และจ
เบลอเว-อาร์ลี-แปนจารี (ร่วมกับไนเจอร์และบูร์กินาฟาโซ) 
| 
| จังหวัดอาตากอรา และจังหวัดอาลีบอรี
| ธรรมชาติ: (ix), (x)
| 1,714,831; พื้นที่กันชน 1,101,221
| align="center" | 2539/1996; เพิ่มเติม 2560/2017
| ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของประเทศเบนินเมื่อ พ.ศ. 2560
| 749 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศเบนินมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศลิเบีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศลิเบียทั้งสิ้น 5 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-style="background-color: #FFE6BD"
! scope="row" style="background-color: #FFE6BD" | แหล่งโบราณ
und-color: #FFE6BD"
! scope="row" style="background-color: #FFE6BD" | แหล่งโบราณคดีไซรีนี
| 
| เขตอัลญะบะลุลอัคฎ็อร
| วัฒนธรรม: (ii), (iii), (vi)
| 131.675
| rowspan="3" align="center" | 2525/1982
| rowspan="4" | เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย
| 190 
|-style="background-color: #FFE6BD"
! scope="row" style="background-color: #FFE6BD" | แหล่งโบราณคดีเลปติสแมกนา
| 
| เขตอัลมัรก็อบ
| วัฒนธรรม: (i), (ii), (iii)
| 387.485
| 183 
|-style="background-color: #FFE6BD"
! scope="row" style="background-color: #FFE6BD" | แหล่งโบราณคดีแซบราทา
| 
| เขตอัซซาวียะฮ์
| rowspan="2" | วัฒนธรรม: (iii)
| 90.534
| 184 
|-style="background-color: #FFE6BD"
owspan="2" | วัฒนธรรม: (iii)
| 90.534
| 184 
|-style="background-color: #FFE6BD"
! scope="row" style="background-color: #FFE6BD" | แหล่งศิลปะบนหิน แห่งตาดราร์ตอากากุส
| 
| เขตฆอต
| 3,923,961
| align="center" | 2528/1985
| 287 
|-style=
! scope="row" | เมืองเก่ากาดาแม็ส
| 
| เขตนาลูต
| วัฒนธรรม: (v)
| 38.4
| align="center" | 2529/1986
| เคยเป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตรายในช่วงปี 2016 – 2025
| 362 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศลิเบียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศบอตสวานา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศบอตสวานาทั้งสิ้น 2 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | โซดีโล
| 
| 
| วัฒนธรรม: (i), (iii), (vi)
| 4,800; พ
อ้างอิง
|-
! scope="row" | โซดีโล
| 
| 
| วัฒนธรรม: (i), (iii), (vi)
| 4,800; พื้นที่กันชน 70,400
| align="center" | 2544/2001
| 
| 1021 
|}
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอกาวางโก
| 
| 
| ธรรมชาติ: (vii), (ix), (x)
| 2,023,590; พื้นที่กัน
่ยมปากแม่น้ำโอกาวางโก
| 
| 
| ธรรมชาติ: (vii), (ix), (x)
| 2,023,590; พื้นที่กันชน 2,286,630 
| align="center" | 2557/2014
| 
| 1432 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศบอตสวานามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไอร์แลนด์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศไอร์แลนด์ทั้งสิ้น 2 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมทั้ง 2 แหล่ง

ที่ตั้ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
|-style="background-color:
! scope="row" style="background-color: " | บรูนาโบนเยอ กลุ่มโบราณ
kground-color:
! scope="row" style="background-color: " | บรูนาโบนเยอ กลุ่มโบราณคดี แห่งช่วงโค้งแม่น้ำบอยน์
| 
| เทศมณฑลมีท 
| วัฒนธรรม: (i), (iii), (iv)
| 770; พื้นที่กันชน 2,560 
| align="center" | 2536/1993
|
| 659 
|-style="background-color:
! scope="row" style="background-color: " | ชเกลิกวิคีล
| 
| เทศมณฑลเคร์รี 
| วัฒนธรรม: (iii), (iv) 
| 21.9
| align="center" | 2539/1996
|
| 757 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศไอร์แลนด์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอันดอร์รา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอันดอร์ราทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
|-style="background-color:
! scope="row" style="background-color: " | หุบเขามาดริว-เปราฟิตา-ก
ground-color:
! scope="row" style="background-color: " | หุบเขามาดริว-เปราฟิตา-กลาโร 
| 
| เขตซันฌูลิอาดาลอริอา, เขตอังกัม, เขตอันดอร์ราลาเวยา และเขตอัสกัลดัส-อังกูร์ดัญ 
| วัฒนธรรม: (v)
| 4,247 
| align="center" | 2547/2004; เพิ่มเติม 2549/2006
| ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของหุบเขานำเสนอมุมมองทางเศรษฐศาสตร์จุลภาคของผู้คนที่อาศัยทรัพยากรของเทือกเขาพิรินีในช่วงหลายพันปี
| 1160 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศอันดอร์รามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศซานมารีโน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศซานมารีโนทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
|-style="background-color:
! scope="row" style="background-color: " | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์
kground-color:
! scope="row" style="background-color: " | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ ซานมารีโนและเขาตีตาโน 
| 
| เทศบาลซานมารีโน 
| วัฒนธรรม: (iii)
| 55; พื้นที่กันชน 167
| align="center" | 2551/2008
|
| 1245
|}

สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศซานมารีโนไม่มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลก

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศลิทัวเนีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศลิทัวเนียทั้งสิ้น 5 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์วิลนีอัส 
| 
| เทศบาลนครวิลนีอัส 
| วัฒนธรรม: (ii), (i
" | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์วิลนีอัส 
| 
| เทศบาลนครวิลนีอัส 
| วัฒนธรรม: (ii), (iv)
| 352.09; พื้นที่กันชน 1,912.24
| align="center" | 2537/1994
| 
| 541 
|-
! scope="row" | สันดอนจะงอยคัวร์แลนด์ (ร่วมกับรัสเซีย) 
| 
| เทศบาลเนริงกา 
| วัฒนธรรม: (v)
| 33,021 
| align="center" | 2543/2000
| 
| 994 
|-
! scope="row" | แหล่งโบราณคดีเกร์นาเว (เขตสงวนวัฒนธรรมเกร์นาเว) 
| 
| เทศบาลเขตชีร์วินตอส 
| วัฒนธรรม: (iii), (iv)
| 194.4; พื้นที่กันชน 2,455.2
| align="center" | 2547/2004
| 
| 1137 
|-
! scope="row" | ส่วนโค้งภูมิมาตรศาสตร์ชตรูเวอ (ร่วมกับนอร์เวย์, เบลารุส, ฟินแลนด์, มอลโดวา, ยูเครน, รัสเซีย, ลัตเวีย, สวีเดน และเอสโตเนีย) 
| 
| เทศบาลเขตรอกิชกิ
, มอลโดวา, ยูเครน, รัสเซีย, ลัตเวีย, สวีเดน และเอสโตเนีย) 
| 
| เทศบาลเขตรอกิชกิสและเทศบาลเขตวิลนีอัส 
| วัฒนธรรม: (ii), (iii), (vi)
| 
| align="center" | 2548/2005
| 
| 1187 
|-
! scope="row" |เกานัสแบบอย่างสมัยใหม่ : สถาปัตยกรรมแห่งการมองโลกในแง่ดี ค.ศ. 1919–1939
| 
| เทศบาลนครเกานัส 
| วัฒนธรรม: (iv)
| 451.6; พื้นที่กันชน 407.4 
| align="center" | 2566/2023
| 
| 1661 
|-
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศลิทัวเนียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอิสราเอล
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอิสราเอลทั้งสิ้น 9 แหล่ง

ที่ตั้ง

สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! scope="col" | ที่ตั้ง
! scope="col" | ประเภท
! scope="col"| พื้นที่ ha (acre)
! scope="col"| ปี (พ.ศ./ค.ศ.)
! scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง 
|-
! scope="row"| มาซาดา
| 
|เขตใต้ 
| วัฒนธรรม: (iii)(iv)(vi)
| 276 (680); buffer zone 28,965 (71,570)
| rowspan="2" align="center" | 2544/2001
|
| 
|-
! scope="row"| เมืองเก่าเอเคอร์
| 
|Western Galilee 
| วัฒนธรรม: (ii)(iii)(v)
| 63 (160)
|
| 
|-
! scope="row"| นครสีขาวเทลอาวีฟ—ขบวนการนวยุค
| 
|เทลอาวีฟ 
| วัฒนธรรม: (ii)(iv)
| 140 (350);
| นครสีขาวเทลอาวีฟ—ขบวนการนวยุค
| 
|เทลอาวีฟ 
| วัฒนธรรม: (ii)(iv)
| 140 (350); พื้นที่กันชน 197 (490)
| align="center" | 2546/2003
|
| 
|-
! scope="row"| มูนดินในคัมภีร์ไบเบิล - เมกิดโด, คัตซอร์, เบียร์ชีบา
| 
| 
| วัฒนธรรม: (ii)(iii)(iv)(vi)
| 96 (240); พื้นที่กันชน 604 (1,490)
| rowspan="2" align="center" | 2548/2005
|
| 
|-
! scope="row"| เส้นทางสายเครื่องหอม - นครทะเลทรายในเนเกฟ
| 
|Negev 
| วัฒนธรรม: (iii)(v)
| align="center" | — 
|
| 
|-
! scope="row"| สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาบาไฮในไฮฟาและกาลิลีตะวันตก
| 
|Haifa and North District 
| วัฒนธรรม: (iii)(vi)
| 63 (160); พื้นที่กันชน 255 (630) 
| align="center" | 2551/2008
|
| 
|-
! scope
| 63 (160); พื้นที่กันชน 255 (630) 
| align="center" | 2551/2008
|
| 
|-
! scope="row"| แหล่งวิวัฒนาการของมนุษย์ที่ภูเขาคาร์เมล: ถ้ำนาคัลเมอารอต/วาดีอัลมุเฆาะเราะฮ์
| 
|Mount Carmel 
| วัฒนธรรม: (iii)(v)
| 54 (130); พื้นที่กันชน 370 (910) 
| align="center" | 2555/2012
| 
| 
|-
! scope="row"| ถ้ำมาเรชาและเบต-กุฟรินในที่ต่ำจูเดีย จักรวาลเล็ก ๆ แห่งดินแดนถ้ำ
| 
| 
| วัฒนธรรม: (v)
| align="center" | 259 (640)
| align="center" | 2557/2014
| 
| 
|-
! scope="row"| สุสานเบย์ตเชอาริม : ภูมิสัญลักษณ์แห่งการฟื้นฟูประชาคมยิว
| 
| 
| วัฒนธรรม: (ii)(iii)
| align="center" | 12 (30); พื้นที่กันชน 64 (160) 
| align="center" | 2558/2015
| 
| 
|}
แหล่งมรดกโลกพิพาท
{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! scope="col" | ที่ตั้ง
! scope="col" | ประเภท
! scope="col"| พื้นที่ ha (acre)
! scope="col"| ปี (พ.ศ./ค.ศ.)
! scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row"|นครเก่าเยรูซาเลมและกำแพงเมือง
| 
|เยรูซาเลม 
| วัฒนธรรม: (ii), (iii), (vi)
|
| align="center" | 2524/1981
|
| 
|}

สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศอิสราเอลมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 18 แห่ง

อ้างอิง
เซ็มเบ
เซ็มเบ ( ) คือ ข้าวเกรียบแบบหนึ่ง ที่มีหลายรูปทรง ขนาด และรสชาติ โดยปกติแล้วจะเป็นรสเค็ม (ส่วนใหญ่​รสเค็มจะเป็นรสชาติของโชยุ)​ แต่รสหวานก็มีให้เห็น ส่วนใหญ่แล้วเซ็มเบจะรับประทานคู่กับชาเขียว เป็นขนมจัดให้แขกที่มาเยี่ยมเยียนบ้าน

ลักษณะ
ปกติแล้วเซ็มเบจะทำโดยการอบ หรือย่างถ่านแบบดั้งเดิม ระหว่างปรุงอาจมีการทาเซ็มเบด้วยซอสปรุงรส ซึ่งส่วนมากทำจากซอสถั่วเหลืองและมิริง จากนั้นอาจห่อด้วยสาหร่ายและปรุงด้วยเกลือ
ในประเทศจีน เซ็มเบ อ่านว่า "เจียนปิ่ง" (jiānbǐng) (煎餅) โดยมีหลายแบบเช่น ซานตงเจียนปิ่งและเทียนจินเจียนปิ่ง อย่างไรก็ตาม เหล่านี้ถือว่าเป็นอาหารคนละอย่างกัน ในประเทศจีน เจียนปิ่งนั้นมีลักษณะคล้ายแพนเค้ก ใกล้เคียงกับโอโกโนมิยากิ ในขณะที่ของประเทศญี่ปุ่นนั้นมีความแข็ง และเป็นขนมไม่ใช่อาหารหลัก อย่างไรก็ตาม ขนมปังกรอบซึ่งคล้ายกับเซ็มเบญี่ปุ่นมีในประเทศจีนในปัจจุบัน ชื่อสมัยใหม่คือ "เซียนเป้ย์" (仙贝, ) ซึ่งออกเสียงคล้ายกับเซ็มเบ
เซ็มเบหวาน (甘味煎餅) มาถึงประเทศญี่ปุ่นในช่วงราชวงศ์ถัง บันทึกการใช้ครั้งแรกอยู่ใน ค.ศ. 737 และยังมีความคล้ายกับรูปแบบของราชวงศ์ถัง โดยแรกเริ่มนั้นแพร่หลายแถบคันไซ ซึ่งรวมไปถึงเซ็มเบ "กระเบื้องหลังคา" แบบดั้งเดิม เครื่องปรุงที่ใช้ได้แก่มันฝรั่งและแป้งข้าวสาลี หรือข้าวเหนียว และยังคล้ายกับเค้กคัสเตลลา (มีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับเซ็มเบในปัจจุบัน)
เซ็มเบแบบโบราณแบบนี้ยังหาได้ เช่นที่ อิงะ เมบุตสึ คาตายากิ (伊賀名物 かたやき) ในเมืองอิงะ สิ่งที่คนญี่ปุ่นเรียกว่าเซ็มเบในปัจจุบันนั้นเริ่มได้รับความนิยมในยุคเอโดะโดยร้าน Sōkajuku ที่ทำให้เซ็มเบรสซอสถั่วเหลืองเป็นที่นิยมทั่วประเทศญี่ปุ่น เซ็มเบแบบโบราณมีหลากหลายรูปแบบ เช่น เซ็มเบหวาน (มีมากกว่า 15 แบบ) ขนมข้าวเซ็มเบ (米菓煎餅) และอื่น ๆ ซึ่งรวมไปถึงเซ็มเบปลา (魚せんべい) เซ็มเบรากบัว (蓮根煎餅) และเซ็มเบกระดูก (骨せんべい) เซ็มเบยุคใหม่นั้นมีความสร้างสรรค์เป็นอย่างมาก และอาจมีรสกิมจิ วาซาบิ แกงกะหรี่ ไปจนถึงช็อกโกแลต
เซ็มเบคันไซ ส่วนมากใช้ข้าวเหนียว มีการปรุงแต่งเพียงเล็กน้อยและมีเนื้อที่ละเอียดอ่อน (saku saku) เซ็มเบคันโต โดยดั้งเดิมมาจากอูรูจิไม (uruchimai) ข้าวที่ไม่เหนียว รวมไปถึงมีความกรอบ (kari kari) และรสชาติที่กลมกล่อม

ข้าวเกรียบญี่ปุ่นแบบบาง (薄焼きせんべい อูซูยากิ เซ็มเบ) ได้รับความนิยมในประเทศออสเตรเลีย และประเทศอื่น ๆ

อ้างอิง
ซึงฉ่าย
ซึงฉ่าย ( ; เพ็งอิม: seng1 cai3) หรือ เกี่ยมฉ่าย ( ; เพ็งอิม: giam5 cai3) ใช้ผักกาดขาวแต่ไม่เด็ดใบนำมาดองกับเกลือ ใส่น้ำต้มสุกให้ทั่ว ประมาณ 1 สัปดาห์ ผักจะเริ่มเปรี้ยว นิยมนำมาปรุงกับอาหารที่ใส่เนื้อสัตว์ ในไทยนิยมนำไปยำหรือกินกับข้าวซอย

อ้างอิง
* สุทัศน์ ศุกลรัตนเมธี. สืบสานตำนานอาหารแต้จิ๋ว. กรุงเทพฯ: ตู้กับข้าว. 2556
แหล่งข้อมูลอื่น
*A common type of jiecai 芥菜 that is used to make suancai 
*A photo series of the process after salting
*A photo series containing jiecai harvest and suaicai production
*Suancai sold in a tub in Hongkong
จำเนียร ศรีไทยพันธุ์
จำเนียร ศรีไทยพันธุ์ (21 ตุลาคม พ.ศ. 2463 - 27 มิถุนายน พ.ศ. 2540) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) ประจำปี พ.ศ. 2536 ครูจำเนียร ศรีไทยพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2463 ที่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม เป็นบุตรของนายนาคและนางเปลี่ยน เรียนหนังสือที่โรงเรียนประชาบาลบางระทึก วัดดอนหวาย อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม จนจบชั้นประถมปีที่ 4 เริ่มเรียนดนตรีไทยกับครูสุ่ม พูลโคกหวาย ต่อมาได้ไปเรียนกับครูทองดี เดชชาวนาและครูขุนทอง บางระจัน รวมทั้งเรียนวิชาปี่ชั้นสูงจากครูเล็ก มีป้อม เริ่มออกงานบรรเลงดนตรีตั้งแต่ พ.ศ. 2472 ขณะอายุเพียง 9 ปี จากนั้น นายจำเนียรได้ไปฝากตัวเป็นศิษย์และต่อเพลงกับครูเพลงอีกหลายท่านจนเชี่ยวชาญ และได้สมรสกับผ่องศรี
ปฝากตัวเป็นศิษย์และต่อเพลงกับครูเพลงอีกหลายท่านจนเชี่ยวชาญ และได้สมรสกับผ่องศรี สุขสมัยเมื่อ พ.ศ. 2484 มีบุตร 4 คน คือ อนงค์ อานุภาพ อร่ามศรี และอารีย์ ศรีไทยพันธุ์ต่อมาจำเนียร ได้รับราชการที่กรมประชาสัมพันธ์ ในตำแหน่งศิลปินจัตวา เมื่อ พ.ศ. 2496 จนเกษียณอายุ เมื่อ พ.ศ. 2524 โดยมีผลงานทั้งการเล่นดนตรี การแต่งเพลงไทยและเป็นครูสอนดนตรีไทยตามสถาบันการศึกษาต่าง ๆ ตัวอย่างเพลงเถาที่นายจำเนียรได้ประพันธ์ไว้คือ สร้อยลำปาง ตามกวาง ยอเร มอญขว้างดาบ ศรีธรรมราช สองฝั่งโขง และน้ำลอดใต้ทราย เป็นต้น ตัวอย่างเพลงที่ประพันธ์บทร้อง ได้แก่ เทพชาตรีเถา ต้อยตลิ่งเถา นาคนิมิตรเถา และนกกระจอกทองเถา เป็นต้น ส่วนผลงานการร้องเพลงไทยเดิมที่ได้บันทึกเสียงไว้คือ บันทึกเส
กระจอกทองเถา เป็นต้น ส่วนผลงานการร้องเพลงไทยเดิมที่ได้บันทึกเสียงไว้คือ บันทึกเสียงกับวงดนตรีพลายมงคลที่จัสแมค บันทึกเสียงกับวงดนตรีดุริยประณีต ที่บริษัทยีซีม่อน บันทึกเสียงกับวงดนตรีเกตุคงและบันทึกเสียงร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องเงาะป่า
ครูจำเนียรถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2540 สิริรวมอายุได้ 77 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ณ วัดดอนหวาย จังหวัดนครปฐม

อ้างอิง
*
หลวงกัลยาณมิตตาวาส (ทับ พาทยโกศล)
หลวงกัลยาณมิตตาวาส (ทับ พาทยโกศล) เดิมเป็นชาวอยุธยา ไม่ทราบปีเกิด ย้ายเข้ามาอยู่ในกรุงเทพฯ ในราวสมัยรัชกาลที่ 2 ยึดอาชีพทำวงพิณพาทย์ ต่อมา ได้เป็นเจ้ากรมของวัดกัลยาณมิตร จึงมักเรียกท่านว่าเจ้ากรมทับ ท่านเป็นนักดนตรี เล่นดนตรีได้ทุกชนิด แต่เชี่ยวชาญซอสามสาย เคยประจำวงพิณพาทย์ของสมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช และเป็นหัวหน้าวงดนตรีประจำบ้าน ของ พระยาภาสกรวงศ์ และได้รับพระราชทานนามสกุล พาทยโกศล จากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต
ชีวิตครอบครัวนั้น ท่านมีภรรยา 3 คน ชื่อ แสง นวล และสุข ท่านมีบุตรกับภรรยาชื่อแสง 2 คนคือ หนู และทั่ว บุตรชายที่ชื่อทั่วนี้ ต่อมาคือจางวางทั่ว พาทยโกศล นักดนตรีไทยที่มีชื่อเสียง มีบุตรชายกับภรรยาที่ชื่อนวล 1 คนคือ แมว ที่ต่อมาเป็นนักดนตรีที่มีชื่อเสียงทางเครื่องหนัง ส่วนภรรยาชื่อสุขนั้น ไม่ปรากฏว่ามีบุตรธิดา หลวงกัลยาณมิตตาวาสถึงแก่กรรมเมื่อราว พ.ศ. 2462
แหล่งข้อมูลอื่น
* ห้องสมุดดนตรีสมเด็จพระเทพรัตน์
สืบสุด ดุริยประณีต
สืบสุด ดุริยประณีต เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2478 ที่ตำบลสามพระยา อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร เป็นบุตรนายศุข กับนางแถม ดุริยประณีต ด้านครอบครัวสมรสกับนางเรณู มีบุตร-ธิดา 3 คนคือ สืบศักดิ์ ดุริยประณีต, ศิริณา ดุริยประณีต และพิพัฒน์ ดุริยประณีต โดยบุตรคนที่ 3 ประสบอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำที่อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 เสียชีวิตพร้อมบิดา

เขาสนใจดนตรีไทยแต่ยังเด็ก จนอายุ 11 ปี จึงได้หัดตีฆ้องวงใหญ่ และฝึกฝนเพิ่มเติมจนสามารถเข้าวงปี่พาทย์ได้ มีชื่อเสียงในการเล่นระนาดเอก ระนาดทุ้ม และฆ้องวงใหญ่

สืบสุดได้เข้ารับราชการในกรมประชาสัมพันธ์ แผนกดนตรีไทย เมื่อ พ.ศ. 2496

อ้างอิง
*
อาหารปลอมในประเทศญี่ปุ่น
อาหารปลอมที่ทำจากพลาสติก มีแสดงตามหน้าต่างและตู้แสดงสินค้าในร้านอาหารที่เสิร์ฟอาหารทั่วประเทศญี่ปุ่น อาหารปลอมเหล่านี้ครั้งหนึ่งเคยทำจากขี้ผึ้ง ปัจจุบันมักทำจากพลาสติก แบบจำลองอาหารพลาสติกมักทำด้วยมือจากพอลิไวนิลคลอไรด์ และแกะสลักอย่างระมัดระวังเพื่อให้ดูเหมือนอาหารจริง แบบจำลองอาหารจะได้รับการตกแต่งตามภัตตาคารแต่ละแห่ง และแม้แต่อาหารทั่วไปอย่าง ราเม็ง จะได้รับการดัดแปลงให้เข้ากับอาหารในแต่ละร้านได้ ระหว่างกระบวนการหล่อ ส่วนประกอบอาหารที่เลียนแบบมามักถูกหั่นเป็นชิ้นและรวมกันคล้ายกับการทำอาหารจริง
งานหัตถกรรมดังกล่าวกลายเป็นศิลปะรูปแบบหนึ่ง อาหารญี่ปุ่นพลาสติกผลิตโดยบริษัทไมซุรุตั้งแสดงที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ต กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษใน ค.ศ. 1980 มีการแข่งขันทำอาหารปลอมด้วยพลาสติกและวัสดุอื่น ๆ อาหารที่แสดงเรียกว่า ซัมปุรุ (サンプル) มาจากคำภาษาอังกฤษว่า "sample"

ผู้ผลิตอาหารพลาสติกปกปิดความลับทางการค้าอย่างเข้มงวดเนื่องจากผลประโยชน์ทางธุรกิจ อุตสาหกรรมอาหารพลาสติกในญี่ปุ่นมีการประมาณว่ามีรายได้ถึงหลายพันล้านเยนต่อปี ร้านอาหารแต่ละร้านอาหารอาจสั่งผลิตเมนูอาหารพลาสติกที่มีมูลค่ามากกว่าหนึ่งล้านเยน

ในปัจจุบัน ผู้ผลิตอาหารพลาสติกได้เป็นตลาดเป้าหมายในต่างประเทศ เช่น จีน และเกาหลีใต้ด้วย

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศนิวซีแลนด์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศนิวซีแลนด์ทั้งสิ้น 3 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสม 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | เตวาฮิโปอูนามู – นิวซีแลนด์ตะวันตกเฉียงใต้
| 
| แคว้น
อ้างอิง
|-
! scope="row" | เตวาฮิโปอูนามู – นิวซีแลนด์ตะวันตกเฉียงใต้
| 
| แคว้นแคนเทอร์เบอรี, แคว้นเซาท์แลนด์, แคว้นเวสต์โคสต์ และแคว้นโอทาโก 
| ธรรมชาติ: (vii), (viii), (ix), (x)
| 2,600,000 
| align="center" | 2533/1990
| 
| 551 
|-
! scope="row" | หมู่เกาะในเขตกึ่งแอนตาร์กติกของนิวซีแลนด์ 
| 
| 
| ธรรมชาติ: (ix), (x)
| 76,458
| align="center" | 2541/1998
| ประกอบด้วย 5 หมู่เกาะ มีนกรวมทั้งสิ้น 126 สายพันธุ์ เป็นนกทะเล 40 สายพันธุ์ ซึ่งในจำนวนนี้ 5 สายพันธุ์ไม่สามารถพบได้ที่อื่น
| 877 
|}
แหล่งมรดกโลกแบบผสม
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | อุทยานแห่งชาติตองการิโร 
| 
| แคว้นมานาวาตู-ฟางานูอีและแคว้นไวกาโต 
| ผสม: (vi), (vii), (viii)
| 79
ริโร 
| 
| แคว้นมานาวาตู-ฟางานูอีและแคว้นไวกาโต 
| ผสม: (vi), (vii), (viii)
| 79,596
| align="center" | 2533/1990; เพิ่มเติม 2536/1993
| 
| 421 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศนิวซีแลนด์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 8 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศปาเลา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศปาเลาทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | ทะเลสาบน้ำเค็มทางตอนใต้ของหมู่เกาะร็อก 
| 
| รัฐคอรอร์ 
| ผสม: (iii), (v), (
" | ทะเลสาบน้ำเค็มทางตอนใต้ของหมู่เกาะร็อก 
| 
| รัฐคอรอร์ 
| ผสม: (iii), (v), (vii), (ix), (x)
| 100,200; พื้นที่กันชน 164,000 
| align="center" | 2555/2012
| 
| 1386 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศปาเลามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในหมู่เกาะมาร์แชลล์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของหมู่เกาะมาร์แชลล์ทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | แหล่งทดสอบนิวเคลียร์บนเกาะปะการังวงแหวนบิกีนี 
| 
| 
| วัฒนธรรม: (iv), (vi)
|
| แหล่งทดสอบนิวเคลียร์บนเกาะปะการังวงแหวนบิกีนี 
| 
| 
| วัฒนธรรม: (iv), (vi)
| 73,500; พื้นที่กันชน 130,425 
| align="center" | 2553/2010
| มีการทดสอบระเบิดนิวเคลียร์รวม 67 ครั้งในช่วง ค.ศ. 1946–1958 รวมถึงทางทดลองอาวุธเทอร์โมนิวเคลียร์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1952
| 1339 
|-
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
หมู่เกาะมาร์แชลล์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศลัตเวีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศลัตเวียทั้งสิ้น 3 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:11%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:9%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:9%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:31%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:4%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์รีกา 
| 
| รีกา 
| วัฒนธรรม: (i), (ii)
| 438.3; พื้นที่กั
ศูนย์กลางประวัติศาสตร์รีกา 
| 
| รีกา 
| วัฒนธรรม: (i), (ii)
| 438.3; พื้นที่กันชน 1,574.2 
| align="center" | 2540/1997
| รีกาเคยเป็นศูนย์กลางของสันนิบาต ซึ่งเจริญรุ่งเรืองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึง 15 จากการค้ากับยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก 
| 852 
|-
! scope="row" | ส่วนโค้งภูมิมาตรศาสตร์ ชตรูเวอ (ร่วมกับนอร์เวย์, เบลารุส, ฟินแลนด์, มอลโดวา, ยูเครน, รัสเซีย, ลิทัวเนีย, สวีเดน และเอสโตเนีย) 
| 
| เทศบาลมาดัวนา และเทศบาลเยกัปปิลส์ 
| วัฒนธรรม: (ii), (iii), (vi)
| 
| align="center" | 2548/2005
| 
| 1187 
|-
! scope="row" | เมืองเก่ากุลดีกา 
| 
| เทศบาลกุลดีกา 
| วัฒนธรรม: (v)
| 84.33; พื้นที่กันชน 88.85
| align="center" | 2566/2023
| 
| 1658
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศลัตเวียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเอสโตเนีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเอสโตเนียทั้งสิ้น 2 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ (เมืองเก่า) ทาลลินน์ 
| 
| เทศมณฑลฮาร์ยู 
| วัฒนธรรม:
" | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ (เมืองเก่า) ทาลลินน์ 
| 
| เทศมณฑลฮาร์ยู 
| วัฒนธรรม: (ii), (iv)
| 113; พื้นที่กันชน 2,253 
| align="center" | 2540/1997; เพิ่มเติม 2551/2008
| 
| 822 
|-
! scope="row" | ส่วนโค้งภูมิมาตรศาสตร์ชตรูเวอ (ร่วมกับนอร์เวย์, เบลารุส, ฟินแลนด์, มอลโดวา, ยูเครน, รัสเซีย, ลัตเวีย, ลิทัวเนีย และสวีเดน) 
| 
| เทศมณฑลตาร์ตู และเทศมณฑลแลเน-วิรู 
| วัฒนธรรม: (ii), (iii), (vi)
| 
| align="center" | 2548/2005
| 
| 1187 
|-
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศเอสโตเนียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไอซ์แลนด์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศไอซ์แลนด์ทั้งสิ้น 3 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:11%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:9%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:9%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:31%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:4%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | อุทยานแห่งชาติซิงก์แว็ตลีร์ 
| 
| เปลาสโกว์วาปิกซ์ 
| ว
างอิง
|-
! scope="row" | อุทยานแห่งชาติซิงก์แว็ตลีร์ 
| 
| เปลาสโกว์วาปิกซ์ 
| วัฒนธรรม: (iii), (vi)
| 9,270
| align="center" | 2547/2004
| 
| 1152 
|}
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:11%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:9%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:9%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:31%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:4%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | ซืร์ตเซย์
| 
| แว็สต์มันนาเอย์ยาร์ 
| ธรรมชาติ: (ix)
| 3,370; พื้นที่กันชน 3,190
| align="center
ว็สต์มันนาเอย์ยาร์ 
| ธรรมชาติ: (ix)
| 3,370; พื้นที่กันชน 3,190
| align="center" | 2551/2008
| ซืร์ตเซย์คือเกาะภูเขาไฟที่ตั้งอยู่ห่างจากเกาะไอซ์แลนด์ไปทางใต้ราว 32 กิโลเมตร เป็นเกาะใหม่ที่เกิดจากการประทุของภูเขาไฟในช่วง พ.ศ. 2506–2510
| 1267 
|-
! scope="row" | อุทยานแห่งชาติ วาหต์นาเยือกึตล์ - ธรรมชาติเชิงพลวัต ของไฟและน้ำแข็ง
| 
| ซิงเกย์ยาร์สเวต, ฟลิโยตส์ตัลส์เฮียรัซ, ฟลิโยตส์ตัลส์แรห์ปือร์, ฮอร์ตนาฟิเยอร์ดือร์, สกัฟเตาร์แรห์ปือร์ และเอาซาแรห์ปือร์ 
| ธรรมชาติ: (viii)
| 1,482,000
| align="center" | 2562/2019
| 
| 1604 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศไอซ์แลนด์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในนครรัฐวาติกัน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของนครรัฐวาติกันทั้งสิ้น 2 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมทั้ง 2 แหล่ง

สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! scope="col" | ที่ตั้ง
! scope="col" | ประเภท
! scope="col"| พื้นที่ (ha) 
! scope="col"| ปี (พ.ศ./ค.ศ.)
! scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
|-style="background-color:
! scope="row" style="background-color: " | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์โรม ทรัพย์สินของสันตะสำนักในนครดังกล่าวซึ่งได้รับสิทธิสภาพนอกอาณาเขต และซานปาโอโลฟูโอรีเลมูรา (ร่วมกับอิตาลี) 
| 
| 
| วัฒนธรรม: (i) (ii) (iii) (iv) (vi)
| 1,430.8
| align="center" | 2523/1980 เพิ่มเติม 2533/1990
| 
|
|-
|-style="background-color:
! scope="row" style="background-color: " | นครวาติกัน 
| 
| 
| วัฒนธรรม: (i) (ii) (iv) (vi)
|
| align="center" | 2527/1984
| นครวาติกันคือหนึ่งในสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของคริสตจักร ซึ่งมีส่วนช่วยในการสร้างประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่ของโลก
|

|}

สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
นครรัฐวาติกันไม่มีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคต

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมอนเตเนโกร
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมอนเตเนโกรทั้งสิ้น 4 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" style="background-color: " | ภูมิภาคธรรมชาติ และประวัต
อ้างอิง
|-
! scope="row" style="background-color: " | ภูมิภาคธรรมชาติ และประวัติศาสตร์เชิงวัฒนธรรม แห่งกอตอร์ 
| 
| เทศบาลกอตอร์, เทศบาลเคร์ตเซ็กนอวี และเทศบาลติวัต 
| วัฒนธรรม: (i), (ii), (iii), (iv)
| 14,600; พื้นที่กันชน 36,491
| align="center" | 2522/1979; เพิ่มเติม 2555/2012 และ 2558/2015 
|
| 125 
|-
! scope="row" style="background-color: " | สุสานศิลาจารึกหลุมศพสมัยกลาง (สเตชัก) (ร่วมกับโครเอเชีย, เซอร์เบีย และบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา) 
| 
| เทศบาลฌับลิยากและเทศบาลปลูฌิเน 
| วัฒนธรรม: (iii), (vi)
| 49.15; พื้นที่กันชน 321.24 
| align="center" | 2559/2016
|
| 1504 
|-
! scope="row" style="background-color: " | งานป้องกันของสาธารณรัฐเวนิ
| 1504 
|-
! scope="row" style="background-color: " | งานป้องกันของสาธารณรัฐเวนิส ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16–17 : สตาโตดาแตร์รา – สตาโตดามาร์ตะวันตก (ร่วมกับโครเอเชียและอิตาลี) 
| 
| เทศบาลกอตอร์ 
| วัฒนธรรม: (iii), (iv)
| 378.37; พื้นที่กันชน 1,749.62
| align="center" | 2560/2017
|
| 1533 
|}
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" style="background-color: " | อุทยานแห่งชาติดูร์มิตอร์ 
| 
| เทศบาลฌับลิยาก 
| ธรรมชาติ: (vii),
nd-color: " | อุทยานแห่งชาติดูร์มิตอร์ 
| 
| เทศบาลฌับลิยาก 
| ธรรมชาติ: (vii), (viii), (x)
| 32,100 
| align="center" | 2523/1980; เพิ่มเติม 2548/2005
| 
| 100 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศมอนเตเนโกรมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง

อ้างอิง
อุทยานแห่งชาติซวนเซิน
อุทยานแห่งชาติซวนเซิน ( ) เป็นอุทยานแห่งชาติในอำเภอเตินเซิน จังหวัดฟู้เถาะ ประเทศเวียดนาม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1986 เป็นเขตสงวนธรรมชาติ และมีพื้นที่รวมทั้งหมด 150.48 ตารางกิโลเมตร หรือ 94,050 ไร่

อุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของภูเขาฮหว่างเลียน และห่างจากจุดบรรจบของแม่น้ำแดง และแม่น้ำดำประมาณ 45 กิโลเมตร

สมุดภาพ

ไฟล์:Xuan Son.JPG
ไฟล์:Xuan Son 3.jpg

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*Official site
ศาลเจ้าคามิงาโมะ
ศาลเจ้าคามิงาโมะ ( ) หรือชื่อทางการคือ ศาลเจ้าคาโมวาเกอิกาซูจิ ( ) เป็นศาลเจ้าชินโตที่สำคัญ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคาโมะทางตอนเหนือของนครเกียวโต สร้างขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 678 เป็นหนึ่งในศาลเจ้าชินโตที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในสิบเจ็ดอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกจากยูเนสโก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ศาลเจ้าคามิงาโมะ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมอลตา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมอลตาทั้งสิ้น 3 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมทั้ง 3 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
|-style="background-color:
! scope="row" style="background-color: " | คูหาใต้ดินฮัลซัฟลีนี 
|
ground-color:
! scope="row" style="background-color: " | คูหาใต้ดินฮัลซัฟลีนี 
| 
| ราฮัลจดีต 
| วัฒนธรรม: (iii)
| 0.13
| rowspan="2" align="center" | 2523/1980
|
| 130 
|- style="background-color:"
! scope="row" style="background-color: " | นครวัลเลตตา 
| 
| วัลเลตตา 
| วัฒนธรรม: (i), (vi)
| 55.5
| สิ่งก่อสร้างกว่า 320 แห่งภายในพื้นที่ 55 เฮกตาร์ ส่งผลให้กรุงวัลเลตตาเป็นเขตประวัติศาสตร์ที่หนาแน่นที่สุดแห่งหนึ่งบนโลก
| 131 
|-
! scope="row" | วิหารหินใหญ่แห่งมอลตา
| 
| ลิมจาร์, อิชชารา, อิล-อเร็นดี และฮัลตาร์ชีน 
| วัฒนธรรม: (iv) 
| 3.155; พื้นที่กันชน 167
| align="center" | 2523/1980; เพิ่มเติม 2535/1992 และ 2558/2015
| เช่น ลิมนัยดรา หมู่วิ
="center" | 2523/1980; เพิ่มเติม 2535/1992 และ 2558/2015
| เช่น ลิมนัยดรา หมู่วิหารตาฮัจรัต
| 132 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศมอลตามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมาซิโดเนียเหนือ
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมาซิโดเนียเหนือทั้งสิ้น 2 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสม 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" style="background-color: " | ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูม
อ้างอิง
|-
! scope="row" style="background-color: " | ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิ แห่งเทือกเขาคาร์เพเทียน และภูมิภาคอื่นของยุโรป (ร่วมกับโครเอเชีย, เช็กเกีย, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, บัลแกเรีย, เบลเยียม, โปแลนด์, ฝรั่งเศส, ยูเครน, เยอรมนี, โรมาเนีย, สเปน, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, สวิตเซอร์แลนด์, ออสเตรีย, อิตาลี และแอลเบเนีย) 
| 
| เทศบาลมาวรอวอ และรอสตูชา 
| ธรรมชาติ: (ix)
| 99,947.81; พื้นที่กันชน 296,275.8
| align="center" | 2550/2007; เพิ่มเติม 2554/2011, 2560/2017, 2564/2021 และ 2566/2023
| ป่าต้นบีชในประเทศมาซิโดเนียเหนือได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2564
| 1133 
|}
แหล่งมรดกโลกแบบผสม
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | คำบรรยาย
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | มรดกธรรมชาติและวัฒนธรรมแห่งภูมิภาคออคริต (ร่วมกับแอลเบเนีย) 
| 
| เทศบาลออคริต 
| ผสม: (i), (iii),
ธรรมแห่งภูมิภาคออคริต (ร่วมกับแอลเบเนีย) 
| 
| เทศบาลออคริต 
| ผสม: (i), (iii), (iv), (vii)
| 94,728.6; พื้นที่กันชน 15,944.4
| align="center" | 2522/1979; เพิ่มเติม 2523/1980, 2552/2009 และ 2562/2019
| เมืองออคริตตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลสาบออคริต เป็นหนึ่งในสถานที่ตั้งถิ่นฐานมนุษย์ที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรป เดิมขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกชนิดวัฒนธรรม จนกระทั่ง พ.ศ. 2562 จึงได้เสนอขึ้นทะเบียนร่วมกับประเทศแอลเบเนียในแหล่งมรดกโลกชนิดผสม
| 99 
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
มาซิโดเนียเหนือมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง

อ้างอิง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซอร์เบีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซอร์เบียทั้งสิ้น 5 รายการ เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 5 แหล่ง

สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! scope="col" | ที่ตั้ง
! scope="col" | ประเภท
! scope="col"| พื้นที่ (ha) 
! scope="col"| ปี (พ.ศ./ค.ศ.)
! scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
|-style="background-color:
! scope="row" style="background-color: " | สตารีรัสและซอพอตชานี 
| 
| rowspan="2" | 
| วัฒนธรรม: (i) (iii)
| 198.72 ; พื้นที่กันชน 9,935.84
| align="center" | 2522/1979
|
| 
|- style="background-color:"
! scope="row" style="background-color: " | อารามสตูเดนิตซา 
| 
| วัฒนธรรม: (i) (ii) (iv) (vi)
| 1.16; พื้นที่กันชน 269.34
| align="center" | 2529/1986
|
|
|-style="background-color: #FFE6BD"
! scope="row" style="background-color: #FFE6BD" | โบราณสถานยุคกลางในคอซอวอ 
| 
| 
| วัฒนธรรม: (ii) (iii) (iv)
| 2.8802; พื้นที่กันชน115.3879
| align="center" | 2547/2004
| ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกที่ตกอยู่ในสภาวะอันตรายเมื่อปี พ.ศ. 2549
|

|-style="background-color: "
! scope="row" style="background-color: " | กัมซีกราด-โรมูเลียนา พระราชวังของจักรพรรดิกาเลริอุส 
| 
| rowspan="2" | 
| วัฒนธรรม: (iii) 
| 179.217; พื้นที่กันชน 544.925 
| align="center" | 2550/2007
| 
|
|-style="background-color:
! scope="row" style="background-color: " | Stećci Medieval Tombstones Graveyards (ร่วมกับบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา มอนเตเนโกร และโครเอเชีย) 
| 
| วัฒนธรรม: (iii) (vi)
| 49.15; พื้นที่กันชน 321.24 
| align="center" | 2559/2016
|
| 
|}

สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศเซอร์เบียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 11 รายการ

อ้างอิง