SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
ทีบส์
ทีบส์ ( ; ; , Thēbai) มีชื่อเรียกในอียิปต์โบราณว่า วาเซต (Waset) เป็นนครอียิปต์โบราณริมแม่น้ำไนล์ โดยอยู่ห่างจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทางใต้ประมาณ ซากโบราณสถานปัจจุบันตั้งอยู่ในนครลักซอร์ของประเทศอียิปต์ ทีบส์เคยเป็นเมืองหลักในคทาโนเม (Sceptre nome) อียิปต์ตอนบนที่ 4 และเป็นเมืองหลวงในช่วงสมัยราชอาณาจักรกลางถึงราชอาณาจักรใหม่ เมืองนี้ตั้งอยู่ใกล้นูเบียและทะเลทรายตะวันออก ซึ่งมีทรัพยากรแร่และเส้นทางการค้าที่มีความสำคัญ เมืองนี้เคยเป็นศูนย์กลางลัทธิ และเป็นเมืองที่มีความศักดิ์สิทธิ์มากที่สุดของอียิปต์โบราณหลายสมัย พื้นที่เมืองทีบส์ครอบคลุมทั้งฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไนล์ที่เป็นที่ตั้งของวิหารแห่งคาร์นักและลักซอร์ และทางฝั่งตะวันตกที่มีสุสานส่วนตัวขน
ที่เป็นที่ตั้งของวิหารแห่งคาร์นักและลักซอร์ และทางฝั่งตะวันตกที่มีสุสานส่วนตัวขนาดใหญ่ สุสานหลวง และกลุ่มสุสาน ใน ค.ศ. 1979 ซากทีบส์โบราณได้รับเลือกเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก
ภูมินามวิทยา
{|class="wikitable" style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;"
| 
| 
| 
| 
|}

ชื่อภาษาอียิปต์ของทีบส์คือ wꜣs.t แปลว่า "นครแห่ง wꜣs" คทายาวของฟาโรห์ที่มีหัวเป็นสัตว์และฐานปลายง่าม ในช่วงปลายสมัยราชอาณาจักรใหม่ มีชื่อเรียกเป็น แปลว่า "นครแห่งอามุน" หัวหน้าเทพทั้งสามแห่งทีบส์ (Theban Triad) ส่วนสมาชิกที่เหลือคือมุตกับคนชู ชื่อเมืองทีบส์ยังปรากฏในคัมภีร์ไบเบิลภายใต้ชื่อ ( ) ในหนังสือนาฮูม และ "No" ( ) ในหนังสือเอเสเคียล กับเยเรมีย์
บางครั้งมีการอ้างว่าทีบส์เป็นรูปแผลงเป็นละตินจาก ที่แผลงเป็นกรีกจากภาษาอียิปต์ดีมอติกว่า tꜣ jpt ("วิหาร") ซึ่งสื่อถึง jpt-swt ปัจจุบันวิหารนี้มีชื่อเรียกเป็นภาษาอาหรับว่า คาร์นัก ("หมู่บ้านที่ป้องกันแน่นหนา") ที่ฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของเมือง อย่างไรก็ตาม เนื่องจากโฮเมอร์กล่าวถึงเมโตรปลิสด้วยชื่อเมืองเอง และอักษรดีมอติกยังไม่ปรากฏจนกระทั่งในสมัยต่อมา ทำให้มีผู้สงสัยในศัพทมูลวิทยานี้ โดยข้อมูลจากอีเลียดของโฮเมอร์ ระบุว่า ชาวกรีกเรียกทีบส์ของอียิปต์เป็น ( , Thēbai hekatómpyloi) เพื่อแยกจาก "ทีบส์ เจ็ดประตู" ( , Thēbai heptápyloi) ที่Boeotia ประเทศกรีซ

หมายเหตุ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*More information on ancient Thebes, a World Cultural Heritage site
*Theban Mapping Project
*Ramesseum/Ancient Thebes Digital Media Archive (photos, laser scans, panoramas) , data from an Egyptian Supreme Council of Antiquities/CyArk research partnership
*ICOMOS Heritage at Risk 2001/2002
เวทีมวยนานาชาติรังสิต
เวทีมวยรังสิต หรือ เวทีมวยนานาชาติรังสิต ( ) เป็นสนามมวยที่มีชื่อเสียง ซึ่งตั้งอยู่ ณ ตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี เวทีมวยแห่งนี้ ใช้เป็นสถานที่จัดการแข่ง ทั้งมวยไทยผ่านรายการถ่ายทอดสด รวมถึงการแข่งมวยสากลในระดับนานาชาติ

โดยในช่วงระยะเวลากว่า 3 ทศวรรษ ได้มีนักมวยที่ผ่านการแข่ง ณ สนามแห่งนี้ ไปสร้างชื่อเสียงอยู่เป็นจำนวนมาก

ประวัติ

เดิมในปี พ.ศ. 2558 สถิติผู้เข้าชมที่เวทีมวยแห่งนี้เฉลี่ยต่อนัด อยู่ที่ 400 คน กระทั่งปี พ.ศ. 2559 จากการประกบคู่มวยต่างศึก ต่างสาย ส่งผลให้มีผู้เดินทางมาเข้าชมต่อนัดเฉลี่ยที่ 700 คน
กิจกรรมเพื่อสังคม
วันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2558 ทางสนามมวยได้จัดหาเงินเพื่อช่วยเหลือสถานีตำรวจภูธรประตูน้ำจุฬาลงกรณ์ สำหรับการสร้างตู้ยาม

เหตุการณ์สำคัญ
เดือนเมษายน พ.ศ. 2558 เกิดกรณีเจ้าหน้าที่ตำรวจภูธรจังหวัดปทุมธานีเข้าจับกุมนักพนันที่สนามมวย 86 ราย อย่างไรก็ตาม ฝ่ายเจ้าของสนามได้ออกมาแย้งว่ามีใบอนุญาต เช่นเดียวกับสนามมวยมาตรฐานทุกแห่ง และได้มีการนำเงิน 425,000 บาทมาเพื่อประกันตัวออกไป

การตอบรับ
เวทีมวยนานาชาติแห่งนี้ได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกด้านบรรยากาศที่โอ่โถง การแยกโซนสำหรับกองเชียร์ที่เห็นได้ชัดเจน มีเครื่องปรับอากาศเปิดตลอดเวลา อย่างไรก็ตาม เวทีมวยแห่งนี้มีข้อเสียอยู่บ้างคือ สถานที่จอดรถที่มีอยู่จำกัด
สิ่งสืบเนื่อง
เวทีมวยนานาชาติรังสิต ยังใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียง อาทิ ในปี พ.ศ. 2554 ได้มีการถ่ายทำผลงาน มวยไทย Fight แหลก ที่นำแสดงโดยเจสัน ยัง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
พระครูพิพิธชลธรรม (หลาย อาภรโณ)
พระครูพิพิธชลธรรม หรือ หลวงพ่อหลาย ฉายา อาภรโณ เป็นเจ้าอาวาสวัดนาจอมเทียน และเจ้าคณะตำบลนาจอมเทียน เกจิดังของตำบลนาจอมเทียน อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี

ประวัติ
พระครูพิพิธชลธรรม มีนามว่า " หลาย " นามสกุล " ห้วยใหญ่ " เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2471 ตรงกับวันเสาร์ แรม 12 ค่ำ เดือน 12 ปีมะเส็ง ณ บ้านทุ่งคา บ้านเลขที่ 49 หมู่ที่ 9 ตำบลห้วยใหญ่ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี โยมบิดาชื่อ " ยา " มารดาชื่อ " หยัด " นามสกุล ห้วยใหญ่
อุปสมบท
พ.ศ. 2491 เมื่ออายุได้ 20 ปี ท่านอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดนาจอมเทียน โดยมี
:- พระอุปัขฌาย์ พระครูสุนทรธรรมรส (หลวงพ่อศรี) วัดอ่างศิลา ปัจจุบันคือ พระวิสุทธิสมาจาร (เจ้าคุณศรี พฺรหฺมโชติ) 
:- พระกรรมวาจาจารย์ พระอธิการลั้ง วัดอัมพาราม ปัจจุบันคือ พระครูสาธกธรรมคุณ (หลวงพ่อลั้ง สุทสสฺโน)
:- พระอนุสาวนาจารย์ พระอธิการไฮ้ วัดนาจอมเทียน
ท่านได้รับฉายาทางธรรมว่า " อาภรโณ "
เมื่ออุปสมบทแล้ว ได้มาจำพรรษาอยู่ ณ วัดนาจอมเทียน กับพระอาจารย์รูปแรกคือ พระอธิการไฮ้ วัดนาจอมเทียน พระผู้มากด้วยพุทธาคม พร้อมทั้งร่ำเรียนพระธรรมวินัย และพุทธาคมกับท่าน ต่อมาจึงได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของ พระอธิการลั้ง วัดอัมพาราม ศิษย์เอกผู้เป็นมือจารปลัดขิกให้กับพระครูวรเวทมุนี (อี๋ พุทธสโร) พระอาจารย์รูปที่ 3 ของหลวงพ่อหลาย คือ หลวงพ่อทองอยู่ จนฺทสาโร อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ผู้เป็นศิษย์ของบูรพาจารย์ตำนานเขี้ยวเสือแกะ พระครูพิพัฒนิโรธกิจ (ปาน อาจกล่าวได้ว่า หลวงพ่อหลาย อาภรโณ ท่านมีครูที่เป็นอมตะเถราจารย์ผู้เข้มขลังแห่งภาคตะวันออกถึง 3 รูปเลยทีเดียว พระครูพิพิธชลธรรม (หลวงพ่อหลาย อาภรโณ) เป็นทั้งพระนักปฏิบัติ และพระนักพัฒนาทั้งยังดำรงความเป็นส
รม (หลวงพ่อหลาย อาภรโณ) เป็นทั้งพระนักปฏิบัติ และพระนักพัฒนาทั้งยังดำรงความเป็นสมณะอยู่ในศีลธรรมอย่างดี และเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาแก่พุทธศาสนิกชนโดยทั่วไปมาช้านาน
มรณภาพ
หลวงปู่หลาย ท่านมรณภาพลงอย่างสงบด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2562 เมื่อเวลา 13.50 น. สิริอายุได้ 91 ปี พรรษาที่ 71 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ณ วัดนาจอมเทียน ตำบลนาจอมเทียน อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี

งานปกครอง
*พ.ศ. 2505 เป็นเจ้าอาวาสวัดนาจอมเทียน
*พ.ศ. (ไม่ทราบปี) – เป็นพระกรรมวาจาจารย์
*พ.ศ. 2517 เป็นพระอุปัชฌาย์ (ว.4 สิงหาคม พ.ศ. 2517)
*พ.ศ. (ไม่ทราบปี) – เป็นเจ้าคณะตำบลนาจอมเทียน

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
*ประวัติ พระครูพิธิชลธรรม (หลวงพ่อหลาย) วัดนาจอมเทียน - facebookอัศจรรย์พระเครื่อง สาขา2
*งานทำบุญฉลองอายุ 86 ปี พระครูพิพิธชลธรรม (หลวงพ่อหลาย) วัดนาจอมเทียน จ.ชลบุรี 
*ตามรอยเส้นทางการเดินทัพพระเจ้าตากสิน ณ วัดนาจอมเทียน จ.ชลบุรี
จังหวัดปังกาซีนัน
จังหวัดปังกาซีนัน (ปังกาซีนัน: Luyag na Pangasinan; อีโลกาโน: Probinsia ti Pangasinan; ) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักคือลิงกาเยน ตั้งอยู่ในพื้นที่ทางตะวันตกของเกาะลูซอน ติดกับอ่าวลิงกาเยนและทะเลจีนใต้ จังหวัดมีพื้นที่ สำหรับในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 2,956,726 แต่ผู้มีสิทธิ์ลงคะแนนเสียงภายในจังหวัดมีอยู่ 1,651,814 คน

ปังกาซีนัน เป็นทั้งชื่อจังหวัด, ชาติพันธุ์ และภาษา ประชากรที่พูดภาษาปังกาซีนันมีประมาณ 2 ล้านคน โดยภาษานี้ นอกจากจะเป็นภาษาราชการประจำจังหวัดแล้ว ยังเป็นภาษาราชการประจำเขตอีกด้วย ประชากรในจังหวัดส่วนใหญ่เป็นชาวปังกาซีนัน และที่เหลือเป็นชาวโบลิเนาและชาวอีโลกาโน ซึ่งตั้งถิ่นฐานบริเวณทางตะวันออกและตะวันตกของจังหวัด
คำว่า ปังกาซีนัน แปลว่า "สถานที่แห่งเกลือ" หรือ "สถานที่แห่งการผลิตเกลือ" เนื่องจากจังหวัดนี้เป็นแหล่งผลิตเกลือขนาดใหญ่ของประเทศ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Official Tourism Website of Pangasinan 
* Official Website of the Provincial Government of Pangasinan
* Provincial Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines 
* Local Governance Performance Management System 
* Pangasinan Wikipedia
* Salt production in Pangasinan
* Philippine Standard Geographic Code
* Philippine Census Information
จังหวัดบาตาเนส
จังหวัดบาตาเนส (อีวาตัน: Probinsya nu Batanes; อีโลกาโน: Probinsia ti Batanes; ) เป็นจังหวัดหมู่เกาะของเขตลัมบักนางคากายัน ประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นจังหวัดที่อยู่เหนือสุด มีพื้นที่และประชากรน้อยที่สุดของประเทศ เมืองหลักคือบัสโก ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะบาตัน

หมู่เกาะนี้ อยู่ห่างจากเกาะลูซอนไปทางทิศเหนือ และอยู่ห่างจากเกาะไต้หวันไปทางทิศใต้ จังหวัดนี้แยกจากหมู่เกาะบาบูยันของจังหวัดคากายันโดยช่องแคบบาลินตัง และแยกจากไต้หวันโดยช่องแคบบาชี
ภูมิศาสตร์
จังหวัดบาตาเนสมีพื้นที่ 219.01 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 10 เกาะ อยู่ระหว่างหมู่เกาะบาบูยัน (จังหวัดคากายัน) และเกาะไต้หวัน แต่ละเกาะมีประชากรเบาบาง และอยู่ภายใต้อิทธิพลของไต้ฝุ่น สามเกาะที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรอาศัยอยู่ ได้แก่ เกาะบาตัน, เกาะอิตบายัต และเกาะซับตัง

เกาะที่อยู่เหนือสุดของจังหวัดและประเทศคือ เกาะมาวูดิส เกาะอื่น ๆ ที่อยู่ใกล้ ได้แก่ เกาะมิซังกา, เกาะซียายัน, เกาะอีวูฮอส และเกาะดีเกย โดยเกาะทั้งหมดของจังหวัดอยู่บนวงแหวนภูเขาไฟลูซอน

ภูมิอากาศ

การขนส่ง
สามารถเดินทางโดยทางอากาศที่ท่าอากาศยานบัสโก และท่าอากาศยานอิตบายัต

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* Batanes Islands Cultural Atlas
* Northern Luzon cultures 
* Batanes Travel and Tours
* Batanes Budget Travel Guide
* TRAVEL TIP: A Guide on Planning a Trip to Batanes
จังหวัดคากายัน
จังหวัดคากายัน ( ) (อีโลกาโน: Probinsia ti Cagayan, ฟิลิปีโน: Lalawigan ng Cagayan) เป็นจังหวัดในเขตลัมบักนางคากายันของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะลูซอน และยังรวมพื้นที่ของหมู่เกาะบาบูยันทางทิศเหนือ จังหวัดคากายันอยู่ติดกับจังหวัดฮีลากังอีโลโคสและอาปาเยาทางทิศตะวันตก และติดกับจังหวัดกาลิงกาและอีซาเบลาทางทิศใต้ เมืองหลักคือตูเกกาเรา

จังหวัดมีพื้นที่ 9,295.75 ตารางกิโลเมตร ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 3 ของพื้นที่ทั้งประเทศ ทำให้เป็นจังหวัดที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของเขตลัมบักนางคากายัน

สำหรับในปี ค.ศ. 2015 จังหวัดคากายันมีประชากร 1,199,320 คน ความหนาแน่น 130 คนต่อตารางกิโลเมตร หรือ 340 คนต่อตารางไมล์

ภูมิอากาศ

อ้างอิง
จังหวัดอีซาเบลา
จังหวัดอีซาเบลา (อีโลกาโน: Probinsia ti Isabela; ) เป็นจังหวัดที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะลูซอน เมืองหลักคืออีลากัน ตั้งอยู่ในเขตลัมบักนางคากายัน อยู่ติดกับจังหวัดคากายันทางทิศเหนือ, ติดกับจังหวัดกาลิงกาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ, ติดกับจังหวัดบูลูบุนดูคินทางทิศตะวันตก, ติดกับจังหวัดอีฟูเกาและนูเอวาวิซคายาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้, ติดกับจังหวัดคีรีโนและเอาโรราทางทิศใต้ และติดกับทะเลฟิลิปปินทางทิศตะวันออก

ผลผลิตทางเกษตรกรรมที่สำคัญได้แก่ ข้าว และข้าวโพด ในปี ค.ศ. 2012 จังหวัดผลิตข้าวโพดได้ถึง 1,209,524 เมตริกตัน เมืองทางการค้าที่สำคัญได้แก่ อีลากัน, คาอัวยัน, ซันเตียโก และโรซัส

อ้่างอิง
กลุ่มข่าวยูสเน็ต
กลุ่มข่าวยูสเน็ต ( ) เป็นคลังเก็บสารที่โพสต์จากผู้ใช้หลายคนจากที่ต่าง ๆ โดยใช้อินเทอร์เน็ต ซึ่งปกติอยู่ในระบบยูสเน็ต คำว่า "กลุ่มข่าว" เป็นชื่อผิด จริง ๆ แล้วเป็นกลุ่มอภิปราย และไม่ได้มีไว้เพื่อพิมพ์เผยแพร่ข่าว แต่เคยใช้เมื่ออินเทอร์เน็ตยังมีอายุน้อย ในทางเทคนิคแล้วกลุ่มข่าวต่างจากฟอรัม (forum) อภิปรายในเวิลด์ไวด์เว็บ แต่มีฟังก์ชันคล้ายกัน เคยมีการใช้ซอฟต์แวร์อ่านข่าวเพื่ออ่านกลุ่มข่าว
ก่อนมีเวิลด์ไวด์เว็บ กลุ่มข่าวยูสเน็ตเป็นบริการอินเทอร์เน็ตยอดนิยมอย่างหนึ่ง และยังคงสภาพไม่ใช่เชิงพาณิชย์ซึ่งตรงข้ามกับเว็บซึ่งมีโฆษณา ในปีหลัง ๆ การอภิปรายเปิดแบบนี้บนอินเทอร์เน็ตเสียพื้นที่ให้กับฟอรัมที่เข้าถึงได้ด้วยเบราว์เซอร์ที่มีปัจเจกบุคคลดำเนินการและเครือข่ายสังคมสื่อขนาดใหญ่อย่างเฟซบุ๊กและทวิตเตอร์

การสื่อสัญญาณภายในและที่ขอบเขตของเครือข่ายใช้เกณฑ์วิธีการโอนข่าวเครือข่าย (NNTP) ซึ่งเป็นมาตรฐานอินเทอร์เน็ตอย่างหนึ่ง
ไชนาทาวน์ (กรุงเทพมหานคร)
ซึ่งครอบคลุมพื้นที่หลัก ๆ ของไชนาทาวน์ กรุงเทพมหานคร]]
ไชนาทาวน์ในกรุงเทพมหานคร เป็นหนึ่งในไชนาทาวน์หรือชุมชนจีนที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ก่อตั้งขึ้นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2325 พร้อมกับการสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ชาวจีนอพยพที่นี่ส่วนใหญ่จะเป็นชาวแต้จิ๋ว โดยเมื่อมีการสร้างพระบรมมหาราชวัง พระองค์ได้โปรดเกล้าฯ ให้ชาวจีนที่เดิมอยู่รอบ ๆ ย้ายไปยังสำเพ็ง ก่อให้เกิดเป็นชุมชนจีนเกิดขึ้นที่นี่ ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการตัดถนนเยาวราชขึ้นในปี พ.ศ. 2435 จึงทำให้ถนนเยาวราชเป็นย่านหลักของชุมชนจีน และกลายเป็นเขตการค้าหลักของกรุงเทพมหานคร รวมทั้งเป็นย่านสีแดงแหล่งค้าฝิ่น โรงละคร ไนต์คลั
เดิมบริเวณนี้เป็นกำแพงพระบรมมหาราชวังรอบนอก ซึ่งอยู่เลยอาณาเขตเกาะรัตนโกสินทร์ และกลายเป็นศูนย์กลางการค้าของกรุงเทพมหานครในช่วงปลาย พ.ศ. 2344 ถึงต้น พ.ศ. 2443 ตั้งแต่นั้นมา ไชนาทาวน์จึงมีความโดดเด่นขึ้นมา ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมจีนโดยมีร้านค้าจำนวนมากที่ขายสินค้าแบบดั้งเดิม

ปัจจุบันไชนาทาวน์ในกรุงเทพมหานครและย่านต่าง ๆ ใกล้เคียง คือ ตลาดน้อย, คลองถม และเวิ้งนครเกษม ตั้งอยู่ในพื้นที่เขตสัมพันธวงศ์ ตลอดความยาวของถนนเจริญกรุง
ปัจจุบันความเจริญสมัยใหม่ได้เข้ามาสู่ไชนาทาวน์ของกรุงเทพมหานคร จากการเปิดของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ซึ่งมีสถานีวัดมังกรอยู่บริเวณนั้น เป็นที่น่ากังวลเกี่ยวกับชุมชนเก่าแก่ที่จะได้รับผลกระทบหลังจากความเจริญเหล่านี้เข้ามาแทนที่
อาณาบริเวณ
*ถนนเยาวราช : ถนนสายหลักของไชนาทาวน์ สร้างขึ้นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2435 มีจุดเริ่มต้นที่วงเวียนโอเดียนแยกกับถนนเจริญกรุง
*วงเวียนโอเดียน : วงเวียนที่เป็นจุดเริ่มต้นของถนนเยาวราช เดิมเป็นวงเวียนน้ำพุ ปัจจุบันมีซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติซึ่งมีอักษรจารึกทั้งภาษาไทยและภาษาจีนใน 2 ด้าน สร้างเสร็จตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542
*สำเพ็ง : หรือในชื่ออย่างเป็นทางการว่า ซอยวานิช 1 ชุมชนดั้งเดิมของไชนาทาวน์ เป็นแหล่งการค้าที่คึกคักทั้งเวลากลางวันและกลางคืน โดยมากจะเป็นเครื่องประดับ ของขวัญ ของจุกจิก หรือเครื่องใช้ไฟฟ้าเล็ก ๆ น้อย ๆ
*ชุมชนเจริญไชย : ชุมชนเก่าแก่ในย่านไชนาทาวน์ อยู่ในซอยเจริญกรุง 23 เป็นแหล่งจำหน่ายกระดาษเงินกระดาษทองและเครื่องเซ่นไหว้ต่าง ๆ รวม
นซอยเจริญกรุง 23 เป็นแหล่งจำหน่ายกระดาษเงินกระดาษทองและเครื่องเซ่นไหว้ต่าง ๆ รวมถึงชุดแต่งงานในแบบประเพณีจีนดั้งเดิมและเทศกาลไหว้พระจันทร์ ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของบ้านเก่าเล่าเรื่อง พิพิธภัณฑ์ที่เป็นศูนย์ข้อมูลของชาวจีนในประเทศไทย แต่เป็นชุมชนที่ได้รับผลกระทบการสร้างสถานีรถไฟฟ้า 
*ตลาดน้อย : ย่านเก่าแก่ที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของไชนาทาวน์ เป็นที่ตั้งของอาคารประวัติศาสตร์หลายแห่ง เช่น โบสถ์กาลหว่าร์ ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาตลาดน้อย เป็นต้น
*ถนนทรงวาด : ถนนริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในอดีตเคยเป็นที่ตั้งของท่าเรือบรรทุกสินค้าจำนวนมาก ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของอาคารเก่าแก่ที่ทรงคุณค่ามากมาย และยังมีศิลปะบนผนัง ที่สร้างสรรค์โดยศิลปินชาวตะวันตกอีกด้วย
จังหวัดนูเอวาวิซคายา
จังหวัดนูเอวาวิซคายา (อีโลกาโน: Probinsia ti Nueva Vizcaya [Baro nga Biscaya]) เป็นจังหวัดในเขตลัมบักนางคากายันของประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือบาโยมโบง อาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเบงเก็ตทางทิศตะวันตก, ติดกับจังหวัดอีฟูเกาทางทิศเหนือ, ติดกับจังหวัดอีซาเบลาทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ, ติดกับจังหวัดคีรีโนทางทิศตะวันออก, ติดกับจังหวัดเอาโรรา‎ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้, ติดกับจังหวัดนูเอวาเอซีฮาทางทิศใต้ และติดกับจังหวัดปังกาซีนันทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่เขตเทือกเขาคอร์ดิลเลรัส
จังหวัดนูเอวาวิซคายามีพื้นที่ 3,975.67 ตารางกิโลเมตร และเป็นจังหวัดใต้สุดของเขตลัมบักนางคากายัน อยู่ห่างจากเมโทรมะนิลาไปทางทิศเหนือประมาณ สามารถเดินทางได้โดยถนนลัมบักนางคากายัน (ทางหลวงมาฮาร์ลิกา)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการประจำจังหวัด
* Philippine Standard Geographic Code 
* Local Governance Performance Management System
จังหวัดคีรีโน
จังหวัดคีรีโน ( , อีฟูเกา: ) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตลัมบักนางคากายันของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งชื่อตามเอลปิดิโอ กีริโน ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่ 6 เมืองหลักคือคาบาร์โรกิส

จังหวัดคีรีโน มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเอาโรรา‎ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้, จังหวัดนูเอวาวิซคายาทางทิศตะวันตก และจังหวัดอีซาเบลาทางทิศเหนือ จังหวัดคีรีโนเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดนูเอวาวิซคายา จนถึงปี ค.ศ. 1966
ภูมิศาสตร์
 (ด้านล่าง) ไหลผ่านเมืองมัดเดลา]]
จังหวัดคีรีโนครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 2,323.47 ตารางกิโลเมตร (897.10 ตารางไมล์) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของภูมิภาคคากายันแวลลีย์ ไม่มีทางออกสู่ทะเล อยู่ภายในส่วนบนของลุ่มแม่น้ำคากายัน และล้อมรอบด้วยจังหวัดอีซาเบลาทางทิศเหนือ จังหวัดเอาโรราทางทิศตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ และจังหวัดนูเอวาวิซคายาทางทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้

เทือกเขาซีเยร์รามาเดรเป็นแนวกั้นธรรมชาติบริเวณชายแดนด้านตะวันออกและใต้ของจังหวัด และเทือกเขามัมปารังทางฝั่งตะวันตก พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัด ประมาณร้อยละ 80 ปกคลุมด้วยภูเขาและที่ราบสูง ซึ่งส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในเขตอนุรักษ์คีรีโน

ภูมิอากาศ
ประชากร
ประชากรในจังหวัดคีรีโนมีประมาณ 188,991 คน (ค.ศ. 2015) ความหนาแน่น 81 คนต่อตารางกิโลเมตร หรือ 210 คนต่อตารางไมล์ ภาษาหลักที่ใช้คือ ภาษาอีโลกาโนและอีฟูเกา

ศาสนา
ส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก คิดเป็นร้อยละ 54 ศาสนาอื่น ๆ ที่สำคัญ ได้แก่ ศาสนาอิสลาม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
*
ขนมหนวดมังกร
ขนมหนวดมังกร หรือ ขนมไหมฟ้า หรือ ขนมสายไหมจีน ( ; อักษรจีนตัวเต็ม: 龍鬚糖, 龙须糖; พินอิน: Lóng xū táng; อักษรจีนตัวย่อ: 銀絲糖, 銀絲糖; พินอิน: Yín sī táng) เป็นขนมแบบดั้งเดิมของชาวจีน พบได้ตามแถบชุมชนจีน และได้แพร่กระจายไปในหลายประเทศทั่วโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอเชียตะวันออก เช่น มาเก๊า, สิงคโปร์, แคนาดา, สหรัฐอเมริกา, ไต้หวัน, ญี่ปุ่น ในเกาหลีถือเป็นขนมหวานที่มีค่ายิ่งในราชสำนัก
ขนมหนวดมังกร มีที่มาตั้งแต่ยุคราชวงศ์ฮั่นเมื่อ 2,000 ปีมาแล้ว กล่าวกันว่า พ่อครัวคนหนึ่งซึ่งเพลินเพลินในการทำขนมแบบใหม่กับพระจักรพรรดิ์ ด้วยการยืดส่วนผสมแบบแป้งที่ทำจากแป้งข้าวเจ้าเป็นเส้นเล็ก ๆ บาง ซึ่งแลดูคล้ายกับหนวดหรือเคราที่สามารถติดอยู่กับใบหน้าผู้คน การที่ได้ชื่อว่า "หนวดมังกร" อาจเป็นเพราะมังกรเป็นสัญลักษณ์ของพระจักรพรรดิ์ ในสมัยโบราณ ขนมหนวดมังกรถือเป็นของที่ทำเพื่อถวายแด่พระจักรพรรดิ์และชนชั้นสูงในราชสำนักเท่านั้น ในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรม ขนมหนวดมังกรถูกห้ามจากยุวชนแดง ตามคำสั่งของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ที่ห้ามประชาชนประกอบกิจกรรมที่อาจเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ฮั่น การทำขนมหนวดมังกรถือเป็นศิลปะละเอียดอ่อนอย่างหนึ่ง จึงทำให้หาผู้สืบทอดได้ยาก อย
การทำขนมหนวดมังกรถือเป็นศิลปะละเอียดอ่อนอย่างหนึ่ง จึงทำให้หาผู้สืบทอดได้ยาก อย่างไรก็ตามในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาก็ได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในสถานที่ท่องเที่ยว เช่น เทศกาลตามถนนสายต่าง ๆ และแพร่กระจายไปทั่วโลกได้ไกลถึงจุดหมายปลายทางของผู้เชี่ยวชาญ
เส้นขนมหนวดมังกร คล้ายกับสายไหม โดยทำจากน้ำผึ้งกวนกับแป้งข้าวเจ้า, แป้งข้าวโพด, แป้งข้าวเหนียว และข้าวโอ๊ต จากนั้นจึงนำมาดึงเหมือนเส้นบะหมี่ จนยืดยาวเป็นเส้นเล็ก ๆ จำนวนหลายร้อยเส้น และนำมาคลุกกับไส้ซึ่งเป็นเม็ดมะม่วงหิมพานต์, ถั่วลิสง และงาขาว จากนั้นจึงปั้นเป็นก้อนกลม ลักษณะคล้ายดักแด้

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* About Asia's Dragon's Beard Candy Master 
* Singapore's version of the Dragon's Beard Candies 
* Bamboo Garden Icy-Crispy Dragon Beard Candy 
* Noodles And Rice: Dragon Beard Candy
* DRAGON BEARD CANDY 龍鬚糖 
* 
* 
* International News Report on Dragon Beard Candy
* The Dragon Beard Candy Show
*
ศาสนารีวกีว
จังหวัดโอกินาวะ]]
ศาสนารีวกีว หรือ ชินโตแบบรีวกีว ( ) บ้างเรียก นิไรกาไนชิงโก ( ) หรือ อูตากิชิงโก ( ) เป็นระบบความเชื่อพื้นเมืองของชาวรีวกีวในหมู่เกาะรีวกีว แต่ละเกาะจะมีตำนาน ประเพณี หรือพิธีกรรมแตกต่างกันออกไป สารัตถะของศาสนารีวกีวคือการบูชาบรรพบุรุษ โดยความเคารพนั้นจะสัมพันธ์กันระหว่างช่วงที่มีชีวิต ช่วงที่ตาย หรือที่เป็นเทพเจ้า หรือแม้แต่การเคารพผีธรรมชาติต่าง ๆ บ้างก็เชื่อเรื่องวิญญาณปกปักรักษาและอื่น ๆ โดยจะมีการแบ่งชนชั้นระหว่างเทพเจ้ากับมนุษย์อันบ่งชี้ถึงขนบการนับถือถือผีแบบโบราณที่มีมาแต่เดิม
ในเวลาต่อมาศาสนารีวกีวก็รับอิทธิพลจากศาสนาพื้นบ้านจีน (ลัทธิขงจื๊อ ลัทธิเต๋า และความเชื่อพื้นบ้าน), ศาสนาพุทธ และลัทธิชินโตของญี่ปุ่น หนึ่งในคุณลักษณะอันเก่าแก่ที่หลงเหลืออยู่คือคติโอนาริงามิ ( ) หรือคติหญิงเป็นใหญ่ โดยมีพระเจ้าที่สร้างสรรพสิ่งเป็นอิตถีเพศคืออามามิกีว ( ) ทำให้มีนักบวชหญิงเรียกว่าโนโระ (ภาษาโอกินาวะเรียก นูรุ) ซึ่งพัฒนามาจากยูตะหรือหญิงคนทรงหรือแม่หมอ

อ้างอิง
ขนมฝรั่งกุฎีจีน
ขนมฝรั่ง หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ขนมฝรั่งกุฎีจีน เป็นขนมไทยอย่างหนึ่ง ที่มีประวัติยาวนานมาตั้งแต่กรุงธนบุรีเป็นราชธานี โดยเป็นขนมที่อยู่คู่กับชุมชนชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกส คือ ชุมชนกุฎีจีน ในเขตธนบุรี และชุมชนบ้านเขมร ในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ซึ่งทั้งสองชุมชนนี้มีตำรับการทำขนมที่แตกต่างกันออกไปเล็กน้อย

ในประเทศกัมพูชามีขนมรูปแบบเดียวกัน เรียกว่า นมบารัง ( , นํบารำง; ) ซึ่งเชื่อว่าตกทอดมาจากชาวโปรตุเกส
ประวัติ
ขนมฝรั่งกุฎีจีน เป็นขนมที่ได้รับอิทธิพลมาจากขนมโปรตุเกสเช่นเดียวกับขนมไทยหลายอย่าง เช่น ทองหยิบ, ทองหยอด, ฝอยทอง หรือลูกชุบ ตั้งแต่ยุคกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง รัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยท้าวทองกีบม้า หรือ มารี กีมาร์ ตัวขนมเป็นตำรับของขนมแบบโปรตุเกส โดยใช้วัตถุดิบสามอย่าง คือ แป้งสาลี, ไข่เป็ด และน้ำตาลทราย ตีให้ส่วนผสมเข้ากันจนขึ้นฟูและเทลงแม่พิมพ์ โดยไม่ผสมผงฟู, ยีสต์ หรือสารกันบูด จากนั้นโรยด้วยลูกเกด, ลูกพลับอบแห้ง, ฟักเชื่อม และน้ำตาลทราย ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากขนมของจีน โดยชาวจีนเชื่อว่าเมื่อรับประทานฟักเชื่อมแล้วจะก่อให้เกิดความร่มเย็น ส่วนน้ำตาลทรายจะเกิดความมั่งคั่งไม่รู้จบเหมือนกับน้ำตาลทรายที่นับเม็ดไม่ได้ ส่วนพลับอบแห้งแล
ายจะเกิดความมั่งคั่งไม่รู้จบเหมือนกับน้ำตาลทรายที่นับเม็ดไม่ได้ ส่วนพลับอบแห้งและลูกเกด ก็เป็นผลไม้ที่มีราคาและมีคุณค่าทางอาหารอีกด้วย แล้วจึงนำไปเทใส่แม่พิมพ์แล้วอบจนสุกโดยใช้วิธีอบแบบโบราณด้วยเตาถ่าน ขนมฝรั่งในชุมชนกุฎีจีนมีความกรอบนอก นุ่มใน
ขณะที่ขนมฝรั่งในชุมชนบ้านเขมร ซึ่งเป็นชุมชนโปรตุเกสอีกแห่ง ตัวเนื้อขนมปังจะมีความนิ่ม นุ่มฟู ไม่กรอบ โรยหน้าเพียงแค่ฟักแห้งกับลูกเกดเท่านั้น และไม่โรยน้ำตาลอย่างกุฎีจีน และจัดทำเฉพาะในช่วงเทศกาลสำคัญทางศาสนาภายในชุมชนของตนเท่านั้น
การจำหน่าย
เดิมทีขนมฝรั่งกุฎีจีนจะทำกันเฉพาะในช่วงเทศกาลสำคัญทางศาสนาและแจกจ่ายรับประทานกันเองในครอบครัวหรือชุมชนเชื้อสายโปรตุเกส เช่น คริสต์มาส ต่อมาเมื่อได้รับความนิยมและเป็นที่รู้จักกันมากขึ้น
จึงมีการทำออกมาขาย จนมีคำร้องคล้องจองกันของผู้ค้า เมื่อนำขนมออกไปเร่ขายเพื่อดึงดูดความสนใจผู้ซื้อว่า "อ้อยจีนบางใหญ่ อ้อยไทยบางคูวัด ข้าวหลามตัดวัดระฆัง ขนมฝรั่งกุฎีจีน แม่เอ๊ย" อันบ่งบอกได้ถึงอดีตที่เคยรุ่งเรืองของอาหารพื้นถิ่นและการค้าขายในแถบนี้ ซึ่งในอดีตก็จะมีขายเฉพาะในช่วงปลายปีเท่านั้น อันตรงกับช่วงเทศกาลคริสต์มาส

ปัจจุบันที่ชุมชนกุฎีจีนเหลือร้านที่ทำและจำหน่ายขนมฝรั่งกุฎีจีนเพียงไม่กี่รายเท่านั้น

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
จังหวัดเอาโรรา
จังหวัดเอาโรรา ( ; อีโลกาโน: Probinsia ti Aurora) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางลูโซนของประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ติดกับทะเลฟิลิปปิน เมืองหลักคือบาเลร์ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเกซอน, บูลาคัน, นูเอวาเอซีฮา, นูเอวาวิซคายา, คีรีโน และอีซาเบลา

ก่อนปี ค.ศ. 1979 เอาโรราเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเกซอน โดยชื่อจังหวัดเอาโรรานั้น ตั้งชื่อตาม เอาโรรา อารากอน ภริยาของมานูเอล เอเล. เกซอน อดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*
จังหวัดบาตาอัน
จังหวัดบาตาอัน ( ; กาปัมปางัน: Lalawigan ning Bataan) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางลูโซนของประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักคือบาลังกา ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรบาตาอันของเกาะลูซอน จังหวัดบาตาอันมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดซัมบาเลสและปัมปังกาทางทิศเหนือ, ติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก, ติดกับอ่าวซูบิกทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และติดกับอ่าวมะนิลาทางทิศตะวันออก

เหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นที่จังหวัดแห่งนี้ คือ สงครามบาตาอัน ซึ่งเกิดขึ้นก่อนการบุกยึดของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง

ภูมิศาสตร์
จังหวัดบาตาอันมีพื้นที่ 1,372.98 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่คาบสมุทรบาตาอันซึ่งเป็นพื้นที่ขยายของเทือกเขาซัมบาเลสที่ยื่นลงไปในทะเลจีนใต้ ปิดล้อมจนเกิดเป็นอ่าวมะนิลา ทางด้านทิศเหนือของคาบสมุทรคือ ภูเขานาติบ (ความสูง )

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* เว็บไซต์ทางการของจังหวัดบาตาอัน
จังหวัดบูลาคัน
จังหวัดบูลาคัน (ตากาล็อก: Lalawigan ng Bulacan; กาปัมปางัน: Lalawigan ning Bulacan) (PSGC: 031400000 ; ISO: PH-BUL) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางลูโซนบนเกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศเหนือประมาณ และเป็นส่วนหนึ่งของเขตพิเศษวงแหวนตัวเมืองเมโทรลูซอน จังหวัดบูลาคันก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1578

จังหวัดบูลาคันมีบารังไกย์ 569 แห่ง จากเทศบาลทั้งหมด 21 แห่ง และมีนคร 3 แห่ง โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่มาโลโลส จังหวัดบูลาคันอยู่ทางด้านทิศเหนือโดยตรงของเมโทรมะนิลา และตั้งอยู่บนชายฝั่งด้านทิศเหนือและตะวันออกของอ่าวมะนิลา
ในปี ค.ศ. 2015 จังหวัดบูลาคันมีประชากรประมาณ 3,292,071 คน มากที่สุดในเขตกิตนางลูโซน และมากเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ

ภูมิอากาศ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* Bulacan PH
* Philippine Standard Geographic Code
แยกกษัตริย์ศึก
แยกกษัตริย์ศึก ( ) เป็นทางแยกหนึ่งในพื้นที่แขวงคลองมหานาคและแขวงวัดเทพศิรินทร์ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และแขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เป็นสี่แยกที่เป็นจุดกันระหว่างถนนพระรามที่ 1, ถนนกรุงเกษม และถนนบำรุงเมือง
ชื่อทางแยกมาจาก "สะพานกษัตริย์ศึก" หรือ สะพานพระราม 1 ซึ่งเป็นสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษม ที่อยู่ตรงทางแยกฝั่งถนนพระรามที่ 1 เดิมสะพานนี้มีชื่อที่เรียกกันว่า "สะพานยศเส" ซึ่งเป็นสะพานไม้ ต่อมาสะพานยศเสมีความชำรุด ในปี พ.ศ. 2471 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้มีการซ่อมแซมใหม่เป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก มีบาทวิถีสองข้าง เช่นเดียวกับสะพานข้ามทางรถไฟ ในเส้นทางรถไฟจากสถานีรถไฟหัวลำโพงทางถนนพระรามที่ 1 ที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งใช้ชื่อว่าสะพานกษัตริย์ศึกเช่นเดียวกัน โดยชื่อ "กษัตริย์ศึก" ซึ่งเป็นนามพระราชทาน มีที่มาจากราชทินนามในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช องค์ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี เมื่อครั้งที่ทรงรับราชการและมีบรรดาศักดิ
กมหาราช องค์ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี เมื่อครั้งที่ทรงรับราชการและมีบรรดาศักดิ์เป็นสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก และสัมพันธ์กับความหมายของชื่อถนนพระรามที่ 1 ซึ่งหมายถึงรัชกาลที่ 1 และมีการสันนิษฐานว่า เส้นทางสร้างสะพานแห่งนี้เป็นเส้นทางเดินทัพกลับของสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกเมื่อคราวศึกกัมพูชา พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ ทรงเปิดสะพานวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2472
จากที่เดิมสะพานกษัตริย์ศึกเคยใช้ชื่อว่า สะพานยศเส ทำให้ย่านนี้ถูกเรียกกันติดปากว่า "ยศเส" มีซอยต่าง ๆ ที่ใช้ชื่อตามนี้ โดยเป็นแหล่งของร้านอาหารที่มีชื่อเสียงจำนวนมาก เช่น ราดหน้า, สุกี้ ที่ได้รับการแนะนำเป็นบีบกูร์ม็องจากมิชลินไกด์ด้วย

นอกจากนี้แล้วในปี พ.ศ. 2450 ที่นี่ยังเป็นจุดแรกที่มีการให้บริการรถโดยสารประจำทาง หรือรถเมล์ เป็นครั้งแรกในประเทศไทย โดยนายเลิศ เศรษฐบุตร โดยวิ่งจากสะพานยศเสไปจนถึงประตูน้ำสระปทุม (บริเวณแยกประตูน้ำในปัจจุบัน) แต่ในครั้งนั้นยังไม่ได้ใช้รถยนต์ หากแต่ใช้รถม้า จึงยังไม่ค่อยประสบความสำเร็จนัก
สถานที่สำคัญใกล้เคียง
*การรถไฟแห่งประเทศไทย
*กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน
*บ้านพิบูลธรรม
*โรงเรียนเทพศิรินทร์
*ตลาดโบ๊เบ๊
*โรงพยาบาลหัวเฉียว
*วัดสระบัว (กรุงเทพมหานคร)
*วัดชำนิหัตถการ (วัดสามง่าม)

อ้างอิง
มิสแกรนด์สระบุรี
มิสแกรนด์สระบุรี ( ) เป็นการประกวดนางงามสำหรับผู้หญิงระดับจังหวัดสระบุรีทางภาคกลางของประเทศไทย​ จุดประสงค์เพื่อทำงานเผยแพร่วัฒนธรรมของจังหวัดเข้าร่วมการประกวด​เป็นแบบอย่างที่ดีในสังคม​และเป็นกระบอกเสียงด้านต่างๆในประเทศไทย และผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ จะเป็นตัวแทนประเทศไทย ไปประกวดเวทีระดับนานาชาติ 
และได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ปี 2016 และส่งประกวดเวทีใหญ่คือมิสแกรนด์ไทยแลนด์
การประกวดมิสแกรนด์สระบุรี
{| class="wikitable" style="font-size:90%;"
|+ การประกวดมิสแกรนด์สระบุรี
|-
! ปี !! ครั้งที่ !! วันที่ !!สถานที่จัดประกวด/แต่งตั้ง!! ผู้เข้าประกวด
!ผู้อำนวยการจังหวัด
!อ้างอิง
|-
|2025
|9
|8 กันยายน
|ศูนย์การค้าเซ็นทรัลแจ้งวัฒนะ
|26
| rowspan="3" |รัชรินทร์ อุดเมืองคำ
|
|-
|2024
|8
|17 กันยายน
|MGI Hall ชั่น 6 Show DC
|20
|
|-
|2023
|7
|10 กันยายน
|MCC Hall เดอะมอลล์งามวงศ์วาน
|39
|
|-
|2022
|6
|27 กุมภาพันธ์ 
|หอประชุมD-HALL ม.เทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ศูนย์เทเวศร์
|10
|พายุ กันลา
|
|-
|2020
|5
|13 สิงหาคม
|ศูนย์การค้าอยุธยาซิตี้พาร์ค, จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
|10
|
|
|- 
| 2019
|4
|3 มีนาคม
|ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน, สระบ
วัดพระนครศรีอยุธยา
|10
|
|
|- 
| 2019
|4
|3 มีนาคม
|ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน, สระบุรี
|13
|กฤตานนท์ รัตนชยางกูล
|
|- 
| 2018
|3
|3 มีนาคม
|มีลา การ์เดน รีทรีท คอทเทจ, อำเภอมวกเหล็ก
|8
|
|
|- 
| 2017
|2
|19 มีนาคม
|โรงแรมอารมณ์ดีรีสอร์ท, อำเภอพระพุทธบาท
|12
|
| 
|-
|2016
|1
|22 พฤษภาคม
|ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน, สระบุรี
|23
|
|
|}
{| class="wikitable sortable" style="font-size: 95%; text-align:center"
!width="70" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ปี
!width="200" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ผู้ดำรงตำแหน่ง
!width="250" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ตำแหน่งในการประกวด
!width="200" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|รางวัลพิเศษ
|-
| 2016
| ชนกพิมพ์มาดา ฉัตรเมืองปัก
|  ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
*นางงามสวยและสมาร์ท
|- style="background:#FFFF66;"
| 2017
|เลลาณี ทศพร
| 12 คนสุดท้าย
|
*เบสท์วอยซ์
*รองอันดับ​ 2 มิสแกรนด์ขวัญใจเชียงใหม่
|-
| 2018
| จุติณัฏฐ์ ภู่ระหงษ์
| ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|-
| 2019
| กฤตภรณ์ ทิพย์สุข
| ไม่ผ่าน
| จุติณัฏฐ์ ภู่ระหงษ์
| ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|-
| 2019
| กฤตภรณ์ ทิพย์สุข
| ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|-
| 2020​
| กนกพร พยุงวงษ์
| ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|-
|| 
| colspan=3 
|-
| 2022
|นารีรัตน์ วรรณโวหาร
| ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|- style="background:#FFFF66;"
| 2023​
|วาเนสซ่า ณัฐชา เว้งค์
| รองอันดับ 5
|
*Miss Grand Best Seller
*รองอันดับ​ 3​ มิสแกรนด์ขวัญใจเชียงใหม่
|- style="background:#FFFF66;"
| 2024​
| สุนทรี อ้วนอินทร์
| รองอันดับ 5
|
*ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน
*Miss Grand Best Seller
*𝗙𝗿𝗶𝗲𝗻𝗱𝘀 𝗼𝗳 𝗗𝗿.𝗝𝗶𝗟𝗟
|-style="background-color:#FFFF99"
|2025​
|ฐิตารีย์ พงศ์ธรสาธร
|20 คนสุดท้าย
|
*ขวัญใจของดีจังหวัดสงขลา
|-style="background:#FFFF66;"
|2026
|ณัฐกฤตา 
เกิดแก่น
*ขวัญใจของดีจังหวัดสงขลา
|-style="background:#FFFF66;"
|2026
|ณัฐกฤตา 
เกิดแก่นจิโรจ
|รองอันดับ 3
|
*มิสแกรนด์ขวัญใจสวนไทยพัทยา
|}
จังหวัดนูเอวาเอซีฮา
จังหวัดนูเอวาเอซีฮา ( , , กาปัมปางัน: Lalawigan ning Nueva Ecija, ปังกาซีนัน: Luyag na Nueva Ecija) ( : 034900000; ISO: PH-NUE) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ตั้งอยู่ในเขตกิตนางลูโซน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือปาลายัน อาณาเขตติดต่อกับจังหวัดบูลาคัน, ปัมปังกา, ตาร์ลัก, ปังกาซีนัน, นูเอวาวิซคายา และเอาโรรา โดยจังหวัดนูเอวาเอซีฮามีแหล่งปลูกข้าวที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ จึงได้รับสมญาว่า ชามข้าวแห่งฟิลิปปินส์

ภูมิอากาศ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 
*
จังหวัดปัมปังกา
จังหวัดปัมปังกา (กาปัมปางัน: Lalawigan ning Pampanga; ) เป็นจังหวัดใน ประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางตอนเหนือของอ่าวมะนิลา ปัมปังกามีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดตาร์ลักทางทิศเหนือ, จังหวัดตาร์ลักทาง
ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ, จังหวัดบูลาคันทางทิศตะวันออก, อ่าวมะนิลาทางทิศใต้, จังหวัดบาตาอันทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และจังหวัดซัมบาเลสทางทิศตะวันตก มีเมืองหลักคือ ซันเฟร์นันโด และมีนครอิสระคือ แอนเจลิส
จังหวัดปัมปังกา มีท่าอากาศยานนานาชาติคลาร์ก ซึ่งอยู่ในเขตเมืองท่าปลอดภาษีคลาร์ก ห่างจากเมืองหลักของจังหวัดไปทางทิศเหนือ จังหวัดนี้ยังเป็นที่ตั้งของฐานทัพกองทัพอากาศฟิลิปปินส์ 2 แห่ง ได้แก่ ฐานทัพอากาศบาซา และฐานทัพอากาศคลาร์ก ในปี ค.ศ. 2015 จังหวัดปัมปังกามีประชากรประมาณ 2,198,110 คน แต่ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งมีประมาณ 1,079,532 คน

ภูมิอากาศ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
*
สะพานวิศุกรรมนฤมาณ
สะพานวิศุกรรมนฤมาณ หรือ สะพานวิศสุกรรมนฤมาณ [ชื่อที่สะกดตามป้ายชื่อบนสะพาน] สะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษมแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงบางขุนพรหม เขตพระนคร และแขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นสะพานเชื่อมระหว่างถนนนครราชสีมาและถนนประชาธิปไตย สะพานวิศุกรรมนฤมาณเป็นหนึ่งในห้าสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษม ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้น และได้ชื่อที่คล้องจองกัน คือ สะพานเทเวศรนฤมิตร, สะพานวิศุกรรมนฤมาณ, สะพานมัฆวานรังสรรค์, สะพานเทวกรรมรังรักษ์ และสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ โดยพระราชเลขานุการซึ่งเชี่ยวชาญภาษามคธ มีความหมายโดยรวมว่า "สะพานที่เทพยดาทรงสร้าง" ซึ่งในส่วนของสะพานวิศุกรรมนฤมาณนั้นมีความหมายว่า "สะพานที่พระวิส
สะพานวิศุกรรมนฤมาณ เดิมเป็นสะพานโครงเหล็กพื้นไม้ มีราวสะพานเป็นรูปกรงเหล็กหล่อ ต่อมาได้มีการปรับปรุงใหม่เป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กขนาดกว้างกว่าเดิม ลักษณะราวสะพานเป็นรูปกรงคอนกรีตโปร่ง มีโค้งออกด้านข้าง ได้รับการบูรณะในปี พ.ศ. 2510

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
สะพานนริศดำรัส
สะพานนริศดำรัส หรือที่นิยมเรียกกันว่า สะพานดำ เป็นสะพานแห่งหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เป็นสะพานข้ามคลองมหานาค ตั้งอยู่ในแขวงคลองมหานาคและแขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย บนถนนจักรพรรดิพงษ์ ใกล้เคียงกับวัดสระเกศราชวรมหาวิหารและโรงเรียนวัดสระเกศ
สะพานนริศดำรัสสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2442 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อมกับสะพานอาวาศวิจิตรข้ามคลองวัดสระเกศ และสะพานโสมนัสนาคราข้ามคลองวัดโสมนัส และได้รับชื่อพระราชทานเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 สะพานทั้งสามนี้มีชื่อคล้องจองกัน โดยพระราชทานนามสะพานนริศดำรัสเพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ สมเด็จพระอนุชา และเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเปิดสะพานเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2443 พร้อมกับสะพานและถนนอื่น ๆ อีกหลายแห่ง เช่น สะพานเทวกรรมรังรักษ์, สะพานเฉลิมวัง 47, ถนนจักรพรรดิพงษ์, ถนนอุณากรรณ เป็นต้น
สะพานนริศดำรัสได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2513 และจารึกชื่อสะพานใหม่เป็น "สะพานนริศดำรัส" จากเดิมที่เคยจารึกว่า "สะพานนริศรดำรัส"

อ้างอิง
* 
แหล่งข้อมูลอื่น
*
ฮนโนจิ
ฮนโนจิ ( ) เป็นวัดในพระพุทธศาสนานิกายนิจิเร็งซึ่งเป็นนิกายย่อยของนิกายมหายาน ตั้งอยู่ในเมืองเกียวโต

ฮนโนจิเป็นที่รู้จักจากเหตุการณ์ที่เรียกว่าการล้อมฮนโนจิหรือ "กบฏฮนโนจิ" เนื่องจากโอดะ โนบูนางะ ขุนศึกผู้ทรงอำนาจและอิทธิพลแห่งยุคอาซูจิ–โมโมยามะได้มาพำนักที่นี่ก่อนจะถูกโจมตีจากทางฝั่งตะวันตกในช่วงเช้ามืดของวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1582 โดยกองทัพกบฏภายใต้การนำของอาเกจิ มิตสึฮิเดะหนึ่งในขุนพลของโนบูนางะได้เข้าล้อมและจุดไฟเผาวัด ทำให้โนบูนางะไม่มีทางออก จึงตัดสินใจกระทำเซ็ปปูกุในกองเพลิง ขณะที่ขุนพลคู่ใจของโนบูนางะคือโมริ รัมมารุพร้อมพี่ชายถูกสังหาร ต่อมาได้มีการสร้างฮนโนจิขึ้นมาใหม่แต่ได้ย้ายมาสร้างในที่ปัจจุบันซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่เดิม
สะพานเทเวศรนฤมิตร
สะพานเทเวศรนฤมิตร เป็นสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษม ตั้งอยู่บนถนนสามเสน กรุงเทพมหานคร เป็นสะพานที่สร้างขึ้นตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่มีพระราชประสงค์สร้างสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษมทั้งหมดห้าสะพาน และทรงโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามให้มีชื่อคล้องจองกันทั้งหมด โดยทรงปรึกษากับพระราชเลขานุการที่เชี่ยวชาญภาษามคธ ได้นามเป็นมงคลคล้องจองกันและมีความหมายโดยรวมว่า "สะพานที่เทวดานฤมิตร" คือ สะพานเทเวศรนฤมิตร, สะพานวิศสุกรรมนฤมาณ, สะพานมัฆวานรังสรรค์, สะพานเทวกรรมรังรักษ์ และสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ โดยในส่วนของสะพานเทเวศรนฤมิตร นั้นมีความหมายถึง "สะพานที่เทวดาผู้เป็นใหญ่สร้าง" หรือ "สะพานที่พระอิศวรเป็นผู้สร้าง" เมื่อสร้างเสร็จแล้ว พระ
วดาผู้เป็นใหญ่สร้าง" หรือ "สะพานที่พระอิศวรเป็นผู้สร้าง" เมื่อสร้างเสร็จแล้ว พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2442 เป็นสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษมแห่งแรกที่ทรงเปิด
มีโครงสร้างเป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก มีราวพนักสะพานเป็นคอนกรีตทึบทั้งสองข้าง ปลายสะพานเป็นเสาหัวเม็ด มุมสะพานทั้งสี่เป็นเสาตั้งหัวไฟทั้งสี่มุม ได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2518

เชิงสะพานเทเวศรนฤมิตร เป็นสี่แยกจุดตัดของถนนสามเสนกับถนนกรุงเกษมและถนนลูกหลวง และเป็นจุดตัดของเขตดุสิตกับเขตพระนคร เป็นตลาดและชุมชนเก่าแก่ คือ ตลาดเทเวศร์ หรือ ตลาดเทวราช ซึ่งขึ้นชื่ออย่างในการเป็นตลาดค้าไม้ดอกไม้ประดับ และทำให้ย่านนี้ได้ชื่อว่า "เทเวศร์" ไปด้วย

บริเวณใกล้เคียง
*ท่าเทเวศร์
*วัดนรนาถสุนทริการาม
*วัดเทวราชกุญชร
*วังเทเวศร์
*วังเทวะเวสม์
*วังรพีพัฒน์
*ตลาดเทวราช
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร
*ธนาคารแห่งประเทศไทย
*วังบางขุนพรหม

อ้างอิง
สะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์
สะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ หรือที่นิยมเรียกกันว่า สะพานขาว เป็นหนึ่งในสะพานที่สร้างข้ามคลองผดุงกรุงเกษม เชื่อมระหว่างถนนหลานหลวง ตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงสี่แยกมหานาค เขตดุสิต กับแขวงคลองมหานาคและแขวงวัดโสมนัส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร ถือกำเนิดขึ้นโดยพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงโปรดเกล้าฯ ให้มีการสร้างสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษม หลังจากพื้นที่พระนครและประชาชนริมคลองมีการขยายตัวขึ้น โดยการสร้างขึ้นมาทั้งหมดห้าแห่ง และมีการพระราชทานนามอันเป็นมงคลที่คล้องจองกันทั้งหมด คือ สะพานเทเวศรนฤมิตร, สะพานวิศสุกรรมนฤมาณ, สะพานมัฆวานรังสรรค์, สะพานเทวกรรมรังรักษ์ และสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ ซึ่งมีความหมายโดยรวมว่า "สะพานที่เท
นเทวกรรมรังรักษ์ และสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ ซึ่งมีความหมายโดยรวมว่า "สะพานที่เทวดาเนรมิตร" และในส่วนของสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์มีความหมายว่า "สะพานที่พระพรหมเป็นผู้สรรค์สร้าง" ได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2496 รวมถึงมีการสร้างสะพานลักษณะแบบเดียวกันอีกสองแห่งขนานคู่กันอีกด้วย
ที่เชิงสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ทั้งสองฝั่ง เป็นทางแยก ลักษณะเป็นสี่แยก คือ แยกสะพานขาว ซึ่งได้ชื่อตามชื่อที่นิยมเรียกกันของสะพาน เป็นจุดตัดของถนนหลานหลวงกับถนนลูกหลวงและถนนกรุงเกษม บริเวณนี้เป็นแหล่งการค้าที่คึกคักและมีประวัติเก่าแก่ยาวนานมา ซึ่งได้แก่ ตลาดโบ๊เบ๊ ตลาดค้าส่งและปลีกเสื้อผ้าราคาถูก, ตลาดมหานาค หรือตลาดสะพานขาว ตลาดค้าส่งและปลีกผลไม้แห่งใหญ่ รวมถึงยังเป็นที่ตั้งของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ด้วย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
จังหวัดตาร์ลัก
จังหวัดตาร์ลัก (กาปัมปางัน: Lalawigan ning Tarlac; อีโลกาโน: Probinsia ti Tarlac; ปังกาซีนัน: Luyag na Tarlac; ) เป็นจังหวัดไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตกิตนางลูโซน ประเทศฟิลิปปินส์ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดปังกาซีนันทางทิศเหนือ, จังหวัดนูเอวาเอซีฮาทางทิศตะวันออก, จังหวัดซัมบาเลสทางทิศตะวันตก และจังหวัดปัมปังกาทางทิศใต้ ภายในจังหวัดแบ่งเขตการปกครองออกเป็น เขตรัฐสภา 3 เขต, เทศบาล 17 แห่ง และเมืองตาร์ลัก ซึ่งเป็นเมืองหลัก

ตัวจังหวัดตั้งอยู่ใจกลางเกาะลูซอน มีพื้นที่

ภูมิอากาศ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* Official Portal of the Province of Tarlac
พันล้านปี
มักใช้หน่าย Gya หรือ "พันล้านปี"]]
พันล้านปี ( )(10 9  ปี) เป็นหน่วยของเพตาวินาที มีค่าเท่ากับ 3.16 × 10 16  วินาที.

บางครั้งจะอยู่ในแบบ Gy, Ga ("giga-annum"), Byr ฯลฯ. ส่วน Gya หรือ bya คือ "พันล้านปีก่อน" ปล. พันล้านปีก่อนปัจจุบัน.  ใช้กันในประเภทธรณีวิทยา, บรรพชีวินวิทยา, ธรณีฟิสิกส์, ดาราศาสตร์ และจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ.

มีการวัดปีของดาว และปีจูเลียนได้ดังนี้
J= จูเลียน S=ดาว:
: 1 Ga j =3.15576×10 16 s,
: 1 Ga s =3.15581×10 16 s (epoch J2000.0).
:1 Ga s = y
Byr ถูกใช้ในภาษาอังกฤษ, ธรณีวิทยา และดาราศาสตร์ เป็นหน่วยของหนึ่งพันล้านปี. ส่วนนักดาราศาสตร์ใช้ Gyr หรือ Gy ในรูปแบบของ gigayear.
ดูเพิ่ม
* พันปี
* ล้านปี
* Year#SI prefix multipliers
* อันดับของขนาด (เวลา)
* คำย่อของ y กับ yr

อ้างอิง
จังหวัดซัมบาเลส
จังหวัดซัมบาเลส (ตากาล็อก: Lalawigan ng Zambales; ซัมบัล: Probinsya nin Zambales; กาปัมปางัน: Lalawigan ning Zambales; ปังกาซีนัน: Luyag na Zambales) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางลูโซน เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคืออีบา มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดปังกาซีนันทางทิศเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ, จังหวัดตาร์ลักทางทิศตะวันออก,
จังหวัดปัมปังกาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้, จังหวัดบาตาอันทางทิศใต้ และทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก จังหวัดมีพื้นที่ (รวมนครอิสระโอลองกาโป) ซึ่งมากเป็นอันดับที่ 2 ของเขตกิตนางลูโซน รองจากจังหวัดนูเอวาเอซีฮา จังหวัดซัมบาเลสมีชื่อเสียงในด้านมะม่วง ซึ่งเพาะปลูกในช่วงเดือนมกราคม-เมษายน
จังหวัดซัมบาเลสไม่มีสนามบินพาณิชย์ แต่สนามบินที่ใกล้ที่สุดคือท่าอากาศยานนานาชาติคลาร์กในจังหวัดปัมปังกา ส่วนท่าอากาศยานนานาชาติซูบิกเบย์ ซึ่งตั้งอยู่ที่จุดซูบิ เขตเมืองท่าปลอดภาษีซูบิกเบย์ ไม่มีการใช้งานเชิงพาณิชย์แล้ว

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* Baluate Ng Sambal 
* Olongapo city news archive
แยกอุภัยเจษฎุทิศ
แยกอุภัยเจษฎุทิศ [อุ-ไพ-เจด-สะ-ดุ-ทิด] เป็นทางแยกหนึ่งในพื้นที่แขวงสวนจิตรลดา เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นสี่แยกจุดตัดกันระหว่างถนนราชวิถี กับถนนสวรรคโลก โดยมีทางรถไฟสายเหนือ, สายตะวันออก และสายใต้ตัดผ่าน
ชื่อ "อุภัยเจษฎุทิศ" มาจากชื่อของสะพานอุภัยเจษฎุทิศที่ตั้งอยู่บนถนนราชวิถี ซึ่งแต่เดิมเป็นสะพานข้ามทางรถไฟเชื่อมถนนซางฮี้ (ถนนราชวิถี) บริเวณพระราชวังดุสิต มีที่มาจากการที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริให้สร้างขึ้น เนื่องในวโรกาสที่สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ขณะทรงดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช กรมขุนสงขลานครินทร์ มีพระชนมายุครบ 18 พรรษา เท่ากับพระบรมเชษฐาสองพระองค์ คือ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสมมติวงศ์วโรทัย กรมขุนศรีธรรมราชธำรงฤทธิ์ ซึ่งได้เสด็จสวรรคตไปก่อนหน้านั้นด้วยพระชนมายุ 18 พรรษา พระบาทสมเด็จพระจุ
รงฤทธิ์ ซึ่งได้เสด็จสวรรคตไปก่อนหน้านั้นด้วยพระชนมายุ 18 พรรษา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมสุขาภิบาลสร้างสะพานแห่งนี้ขึ้นเพื่ออุทิศส่วนพระราชกุศล พระราชทานแก่เจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์ และโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช กรมขุนสงขลานครินทร์ เสด็จทรงเปิดสะพานเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2452 พร้อมกับพระราชทานนามว่า "สะพานอุภัยเจษฎุทิศ" แปลว่า "สะพานที่อุทิศแด่พระเชษฐาสองพระองค์" [ในลักษณะคล้ายกับสะพานชมัยมรุเชษฐ์ ] ต่อมาภายหลัง สะพานอุภัยเจษฎุทิศได้ถูกรื้อถอนไป ทางการจึงได้นำชื่ออุภัยเจษฎุทิศมาเป็นชื่อของสี่แยกนี้ ภายหลัง ในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการสร้างสะพานอุภัยเจษฎุทิศขึ้นมาใหม่ แต่เป็นการสร้
้ ภายหลัง ในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการสร้างสะพานอุภัยเจษฎุทิศขึ้นมาใหม่ แต่เป็นการสร้างราวสะพานริมถนนตามแนวของสะพานเดิม
ชไปเชอร์ชตัท
ชไปเชอร์ชตัท ( ) มีความหมายว่า "เมืองคลังสินค้า" เป็นย่านหนึ่งในนครฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี เป็นหนึ่งในย่านคลังสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่ตั้งอยู่บนฐานรากแบบเสาเข็มไม้ซุง ก่อสร้างขึ้นในช่วง ค.ศ. 1883–1927 โดยเมืองฮัมบวร์ค โดยถูกสร้างขึ้นเป็นเขตแลกเปลี่ยนสินค้าแบบปลอดภาษี ย่านนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกใน ค.ศ. 2015

ภาพมุมกว้าง

อ้างอิง
มิสเตอร์เกย์เวิลด์ไทยแลนด์
มิสเตอร์เกย์เวิลด์ไทยแลนด์ ( ) เป็นการประกวดความงามชายในประเทศไทย จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2560 ผู้ชนะเลิศเป็นผู้แทนประเทศไทยเข้าประกวดมิสเตอร์เกย์เวิลด์ “หลายคนเข้าใจผิดว่า มิสเตอร์เกย์ฯ เป็นเวทีการประกวด แต่ความจริงแล้วไม่ใช่ เพราะเวทีนี้คือการทำงานในฐานะเอ็นจีโอ เฟ้นหาคนอยากทำอะไรสักเรื่องหนึ่ง อาสามาทำ เหมือนจิตอาสา ไม่มีอะไรตอบแทน”
รายนามผู้ได้รับตำแหน่งมิสเตอร์เกย์เวิลด์ไทยแลนด์
เรียงลำดับจังหวัดของผู้ชนะ
{| class="wikitable" style="text-align:left; font-size: 10pt; line-height:22px;" 
|- bgcolor="#787878" align="center" colspan="10"
| width="120" | จังหวัด 
| width="40" | จำนวน 
| width="120" | ปีที่ชนะ 
|-
|ชลบุรี
| rowspan="6" | 1 
|2024
|-
|พัทลุง
|2023
|-
|พิษณุโลก
|2020
|-
|มหาสารคาม
|2019
|-
|กรุงเทพมหานคร
|2018
|-
|อุดรธานี
|2017
|}
รองชนะเลิศ
{| class="wikitable" style="font-size:90%; text-align:center"
|-
!ปี
!รองอันดับ 1
! รองอันดับ 2
! รองอันดับ 3
! รองอันดับ 4
|-
|2017
|อนุวัฒน์ ศรีเกิน
|ณัฐพงศ์ ทรัพย์สาร
| 
| 
|-
|2018
|สรพงษ์ บรรเทิงจิตร
|วุฒิพล สายทอง
| 
| 
|-
|2019
|เจษฎา ปลอดแก้ว
|สมพงษ์ คงรุ่งเรืองสกุล
| 
| 
|-
|2020
|กฤษฏิ์ เพียงมุ่งสัมพันธ์
|รังสิต หวงเกลี้ยง
| 
| 
|-
|2023
|กัณห์ กุลอัฐภิญญา (ถอนตัว)
|กรภัทร วิกรมวงศา
|รังสิต เมฆารักษ์ภิญโญ
|ศุภอัฑฒ์ สัตยเทวา
|-
|2024
|กัณห์ กุลอัฐภิญญา
|สุรชัย แสงสุวรรณ
|ณัฐพงษ์ บุญพ่วง
|จิตศักดิ์ หลิมภากรกุล
|}

ผลงานการประกวดระดับนานาชาติ
สัญลักษณ์สี
มิสเตอร์เกย์เวิลด์
{| class="wikitable sortable" style="font-size: 95%; text-align:center"
!width="60" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ปี
!width="200" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ผู้ดำรงตำแหน่ง
! width="100" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;" |จังหวัด
!width="250" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ตำแหน่งในการประกวด
!width="250" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|รางวัลพิเศษ
|-
| 2010
|กัมปา สมศรีแก้ว
|ซือริช, รัฐซือริช
| ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|-
| 2011
|สรวิศ ปาล์มทองคำ
|กรุงเทพมหานคร
|colspan=2 
|-
| 2016
|ฮิวโก้ ไพศล โพรี
|กรุงเทพมหานคร
|ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|-
| 2017
|พัฒน
=2 
|-
| 2016
|ฮิวโก้ ไพศล โพรี
|กรุงเทพมหานคร
|ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|-
| 2017
|พัฒนจัก วิภาดากุล
|อุดรธานี
|ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|- Best Interview
| 2018
|ภัครพงษ์ ขวยเขิน
|กรุงเทพมหานคร
|ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|- style="background-color:#FFFF33"
| 2019
|ชโยดม สามิบัติ
|มหาสารคาม
|รองอันดับ 3
|
|-
|ออนไลน์ 2020 
|ภัทรพล ใจเย็น
|พิษณุโลก
|ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|-
| 2023
|นัซมาดี มะทีม หนูจันทร์
|พัทลุง
|ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|-style="background-color:#FFFF33"
| 2024
|ภูษิต ช้างแก้วมณี
|ชลบุรี
|รองอันดับ 2
| style="background:;" | 
|-
| 2025
|กัณห์ กุลอัฐภิญญา
(แต่งตั้ง)
|นครราชสีมา
|ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|}
วัดศรีนคราราม
วัดศรีนคราราม เป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 75 ไร่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2472 เดิมเป็นวัดร้าง เป็นวัดโบราณสร้างสมัยขอม มีซากของพระพุทธรูปเก่าชำรุด ชาวบ้านได้มาพบเข้าจึงได้พร้อมกันบูรณะขึ้น พร้อมสร้างวัดขึ้นใหม่และตั้งชื่อว่า วัดศรีนคราราม หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าวัดศรีเมือง เดิมอยู่บ้านดงเมือง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2502 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

วัดศรีนคราราม ได้รับการคัดเลือกจากคณะกรรมการอำนวยการพัฒนาวัดให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง พ.ศ. 2507 จากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ และได้รับคัดเลือกจากคณะกรรมการอำนวยการให้เป็นวัด ลานวัด ลานใจ ลานกีฬา พ.ศ. 2541 จากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ
มีเจ้าอาวาสที่ทราบนาม

{|class="wikitable" align="center" style="text-align:center"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับที่ || รายนาม 
|- 
| 1 || พระอธิการจันทร์เพ็ญ จนฺทสาโร
|- 
| 2 || พระอธิการขุน ขนฺติธมฺโม
|- 
| 3 || พระอธิการสุดชา ปภสฺสโร
|- 
| 4 || พระอธิการลี อตฺตคุตฺโต 
|- 
| 5 || พระครูธรรมวิธานธำรง (ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอกุมภวาปี)
|- 
| 6 || พระครูสุเมธสารคุณ (ดำรงตำแหน่งรองเจ้าคณะอำเภอกุมภวาปี)
|- 
| 7 || พระราชวัชรวิสุทธิ์ (ดำรงตำแหน่งรองเจ้าคณะจังหวัดอุดรธานี)
|- 
|}
เจาะเวลาหาจิ๋นซี (ละครโทรทัศน์)
เจาะเวลาหาจิ๋นซี ( ) เป็นละครโทรทัศน์ที่กล่าวถึงเรื่องราวของวรรณกรรมชิ้นเอกของ หวง อี้ เรื่อง เจาะเวลาหาจิ๋นซี นำแสดงโดย กู่ เทียนเล่อ, กวง หว่า, เจสสิก้า ซวน, ซอนเจีย กัว, เรบ์มอนด์ ลัม, จอยเซ่ ถัง, มิเชลล์ ซาลัม, ไวเซ ลี, เอลลีน เยียว, ซิกนี่ หยิม, กัว ฟุง ออกอากาศช่อง TVB ในประเทศจีน และออกอากาศทางช่อง 3 แฟมิลี่ ในประเทศไทย ละครเรื่องนี้ออกอากาศต่อจากละครเรื่อง เดชเซียวฮื้อยี้ และเมื่อละครเรื่องนี้จบลง ละครเรื่องต่อไปที่ออกอากาศต่อคือเรื่อง มังกรคู่สู้สิบทิศ
เนื้อเรื่องย่อ
เซี่ยงเส้าหลง ตำรวจหน่วยพิเศษแห่งศตวรรษที่ 21 ตัดสินใจนั่งกระสวยกาลเวลาย้อนอดีตกลับไปเพื่อให้ได้เจอหญิงสาวที่เขารัก แต่นึกไม่ถึงว่าการย้อนเวลากลับไปในอดีตนั้นเกิดความผิดพลาด เซี่ยงเส้าหลงถูกพาย้อนเวลากลับไปในประวัติศาสตร์สมัยจิ๋นซี ฮ่องเต้อิ๋งเจิ้ง ซึ่งต่อมาก็คือจิ๋นซีฮ่องเต้ซึ่งในเวลานั้นยังไม่ได้ขึ้นครองราชย์ อิ๋งเจิ้งถูกจับตัวเป็นตัวประกันที่แคว้นจ้าว เซี่ยงเส้าหลงเพื่อที่จะย้อนเวลากลับไปยังปัจจุบันจึงตัดสินใจตามหาอิ๋งเจิ้งและช่วยเหลืออิ๋งเจิ้งจนขึ้นครองราชย์ได้ในที่สุด
นักแสดงนำ
* กู่ เทียนเล่อ รับบท เซียงเสี่ยวหลง
* กวง หว่า รับบท หลินชุน
* เจสสิก้า ซวน รับบท เจ้าหญิงฉิวหยุน
* ซอนเจีย กัว รับบท ฉุนฉิง/ กัมฉิง
* เรย์มอนด์ ลัม รับบท จิ๋นซีฮ่องเต้
* เถิง ลี่หมิง รับบท ซินเหยา
* หลิว เจียฮุย รับบท จู เจ้าโตว
* เอลลีน เยียว รับบท แม่นางจู
* ซิกนี่ หยิม
* กัว ฟุง รับบท หลุย ปัตเว่ย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* A Step into the Past reviews at spcnet.tv
ฮิลบิลลี จิม
เจมส์ มอร์ริส (James Morris; ) นักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุและนักจัดวิทยุชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักภายใต้ชื่อบนสังเวียน ฮิลบิลลี จิม (Hillbilly Jim) เขาเป็นที่รู้จักในการปล้ำให้กับ World Wrestling Federation ตั้งแต่ปี 1984 ถึง 1990 และในซีรีส์ฮิต "Hillbilly Moments"

วันที่ 5 มีนาคม 2018 เขาได้รับการเสนอชื่อให้เข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame ประจำปี 2018

ผลงานที่แสดง
*Hee Haw
*Live with Regis and Kathy Lee
*Farm Aid
*Jerry Lewis Telethon
*Special Olympics
*Juvenile Diabetes Telethon
*Variety Club Children's Telethon
รางวัลและความสำเร็จ
*Pro Wrestling Illustrated
:*PWI ranked him # 298 of the 500 best singles wrestlers during the "PWI Years" in 2003.
*WWE
:*WWE Hall of Fame (Class of 2018)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
อัดมีรัลอูชาคอฟ (ภาพยนตร์)
อัดมีรัลอูชาคอฟ ( ) เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์และสงครามของสหภาพโซเวียต กำกับโดยมีฮาอิล โรมม์ นำแสดงโดย Ivan Pereverzev, Boris Livanov และ Sergey Bondarchuk

ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับอัตชีวประวัติของฟิโอดอร์ อูชาคอฟ นายทหารเรือชาวรัสเซีย และเฉลิมฉลองเกียรติให้กับนายทหารเรือชาวอังกฤษโฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานต์เนลสันที่ 1 นอกจากนีภาพยนตร์ยังสร้างภาคต่อในชื่อ โคราบลีชตูรมูตูย์บาซตีโอนืย
อ้างอิง

* The film "Admiral Ushakov" in the online cinema "Mosfilm" "Admiral Ushakov" on the site "Encyclopedia of Russian Cinema" Cinema of Russia

บรรณานุกรม
* Rollberg, Peter. Historical Dictionary of Russian and Soviet Cinema. Scarecrow Press, 2008.
สะพานสมมตอมรมารค
สะพานสมมตอมรมารค [สม-มด-อะ-มอน-มาก] เป็นสะพานข้ามคลองรอบกรุงในส่วนของคลองบางลำพู ตั้งอยู่บนถนนบำรุงเมือง ในพื้นที่แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร และแขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
เดิมเป็นสะพานไม้ที่มีโครงเหล็กรองรับพื้นที่ชักเลื่อนออกจากกัน มีชื่อเรียกโดยผู้คนที่อาศัยอยู่แถบนี้ว่า "สะพานเหล็กประตูผี" เนื่องจากตั้งอยู่ด้านทิศตะวันตกของประตูพระบรมมหาราชวัง หรือที่นิยมเรียกกันว่า "ประตูผี" อันเป็นทางที่ใช้สำหรับขนถ่ายศพของผู้เสียชีวิตในพระบรมมหาราชวังออกมาปลงศพด้านนอก ในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สะพานแห่งนี้มีความทรุดโทรมมาก จึงทรงโปรดเกล้าฯ ให้มีการบูรณะใหม่ พร้อม ๆ กับการสร้างถนนและสะพานอีกหลายแห่งเพื่อรองรับความเจริญของบ้านเมือง โดยเป็นสะพานปูนปั้นเสริมโครงเหล็กเหมือนแบบเก่า และพระราชทานชื่อให้ว่า "สะพานสมมตอมรมารค" เมื่อแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2455 เพื่อเป็นเกียรติแก่พร
อให้ว่า "สะพานสมมตอมรมารค" เมื่อแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2455 เพื่อเป็นเกียรติแก่พระองค์เจ้าสวัสดิประวัติ พระอนุชา ต้นราชสกุลสวัสดิกุล (ภายหลังสถาปนาเป็นพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสวัสดิประวัติ กรมพระสมมตอมรพันธุ์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว) โดยมีความหมายว่า "สะพานของพระราชา" เป็นสะพานที่มีความยาว 23 เมตร กว้าง 7.50 เมตร ลูกกรงเป็นสถาปัตยกรรมแบบไอโอนิก มีฐานเสาเซาะร่องตลอดแนว
และหลังจากมีการสร้างสะพานใหม่แล้ว พร้อมกับเปลี่ยนย่านนี้จากประตูผีเป็น "สำราญราษฎร์" เพื่อความเป็นสวัสดิมงคล ผู้คนจึงย้ายมาอยู่อาศัยมากขึ้นจนถึงปัจจุบัน มีชุมชนเก่าแก่ คือ "ชุมชนบ้านบาตร" ซึ่งเป็นชุมชนที่ชาวชุมชนมีอาชีพทำบาตรพระด้วยมือ และยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน 
บริเวณที่ตั้งของสะพานสมมตอมรมารคใกล้กับแยกสำราญราษฎร์ เป็นแหล่งรวมของร้านอาหารที่ได้รับความนิยมและมีความคึกคักอย่างมาก โดยเฉพาะในช่วงเวลาค่ำคืน และเชิงสะพานฝั่งเขตป้อมปราบศัตรูพ่ายติดกับแยกเมรุปูน อันเป็นทางแยกที่ตัดกันระหว่างถนนบำรุงเมืองกับถนนบริพัตร ซึ่งในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เคยเป็นที่ตั้งของเมรุเผาศพที่สร้างขึ้นด้วยปูน สำหรับปลงศพเจ้านายชั้นรองและขุนนางต่าง ๆ ต่อมาได้รื้อออก เ
ศพที่สร้างขึ้นด้วยปูน สำหรับปลงศพเจ้านายชั้นรองและขุนนางต่าง ๆ ต่อมาได้รื้อออก เนื่องจากมีการสร้างเมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส และที่ตั้งของเมรุปูนนั้นได้กลายมาเป็นที่โรงเรียนสารพัดช่างพระนคร และวิทยาลัยสารพัดช่างพระนคร ในปัจจุบัน
ระเบียงภาพ

ไฟล์:สะพานสมมตอมรมารค Saphan Sommot Amon Mak Bridge (October 2021) - img 02.jpg
ไฟล์:สะพานสมมตอมรมารค Saphan Sommot Amon Mak Bridge (October 2021) - img 03.jpg
ไฟล์:สะพานสมมตอมรมารค Saphan Sommot Amon Mak Bridge (October 2021) - img 04.jpg
ไฟล์:สะพานสมมตอมรมารค Saphan Sommot Amon Mak Bridge (October 2021) - img 05.jpg
ไฟล์:สะพานสมมตอมรมารค Saphan Sommot Amon Mak Bridge (October 2021) - img 06.jpg
ไฟล์:สะพานสมมตอมรมารค Saphan Sommot Amon Mak Bridge (October 2021) - img 07.jpg

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

*สะพานสมมตอมรมารค (The Sommot Anaramarks Bridge) จากข้อมูลเกาะรัตนโกสินทร์
*