แท่นบูชาทรงกลม
แท่นบูชาทรงกลม ( ) เป็นลานทรงกลมโล่งแจ้งสามชั้นที่สร้างขึ้นจากหินอ่อน ตั้งอยู่ในปักกิ่ง ประเทศจีน โดยเป็นส่วนหนึ่งของหอสักการะฟ้า

แท่นบูชาได้รับการสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1530 ระหว่างปีที่ 9 แห่งการครองราชย์ของจักรพรรดิเจียจิ้งในราชวงศ์หมิง และได้รับการขยายขนาดใน ค.ศ. 1749 (ปีที่ 14 แห่งการครองราชย์ของจักรพรรดิเฉียนหลงในราชวงศ์ชิง) ลานระเบียงทรงกลมนี้เดิมทีถูกปูด้วยแผ่นหินเคลือบสีน้ำเงินเข้มและล้อมรอบด้วยลูกกรงหินอ่อนสีขาวเมื่อครั้งที่มีการขยายขนาด โดยมีเส้นรอบวงทรงกลมยาว 534 เมตร และมีความสูง 5.2 เมตร
แท่นบูชานี้สร้างขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ทางศาสนาเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับพิธีกรรมขอฝนโดยจักรพรรดิในช่วงเวลาที่เกิดภัยแล้ง
ในช่วงราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1368–1911) จักรพรรดิจะทรงเครื่องพลีกรรมบูชาแด่สวรรค์ในวันเหมายันของทุกปี สัตว์ที่ใช้บูชายัญและเครื่องพลีกรรมอื่น ๆ จะถูกเผาที่นี่เพื่อความอุดมสมบูรณ์ของพืชผล สัตว์ทั่วไปที่ถูกเชือดที่นี่คือโคตัวผู้ ซึ่งผู้คนจะนำไปเผาไฟเพื่อเป็นเครื่องบูชาแห่งความเจริญรุ่งเรือง
พิธีกรรมนี้จัดขึ้นเพื่อขอบคุณสวรรค์และสวดภาวนาให้ทุกสิ่งราบรื่นด้วยดีในอนาคต

ลักษณะพิเศษ
กำแพงแต่ละชั้นเป็นตัวแทนของสิ่งต่าง ๆ ที่แตกต่างกันไป กำแพงชั้นในที่เป็นทรงกลมเป็นตัวแทนของสวรรค์ ในขณะที่กำแพงชั้นนอกที่เป็นทรงสี่เหลี่ยมเป็นตัวแทนของโลก ตามความเชื่อและประเพณีของจีน 
ลานระเบียงหินอ่อนสีขาวทรงกลมสามชั้นที่ประกอบกันเป็นแท่นบูชานั้นเป็นตัวแทนของการสื่อสารกับสวรรค์
แท่นบูชาทรงกลมนี้มีความพิเศษตรงที่สถาปัตยกรรมของสถานที่แห่งนี้จะหมุนเวียนอยู่รอบเลข 9 เพื่อให้เข้าใจว่าเหตุใดคนจีนในอดีตจึงเลือกเลข 9 เราต้องพิจารณาจากแนวคิดเรื่องหยินและหยาง โดยในระบบหยินและหยาง หยินจะเป็นตัวแทนของเลขคู่ และหยางจะเป็นตัวแทนของเลขคี่ เลข 9 ซึ่งเป็นเลขคี่หลักเดียวที่ใหญ่ที่สุด จึงถือว่าเป็น "หยางขั้นสุด" เลขนี้เป็นตัวแทนของมังกรจีน และมังกรก็เป็นตัวแทนของจักรพรรดิ นอกจากนี้ยังกล่าวกันว่าเลข 9 เป็นสัญลักษณ์ของ "สวรรค์ 9 ชั้น"
จำนวนเสาในแต่ละส่วนล้วนเป็นพหุคูณของ 9 เมื่อเราคูณจำนวนนี้ด้วย 4 เพื่อหาจำนวนเสาสำหรับทั้งวงกลม ผลลัพธ์ที่ได้ก็ยังคงเป็นพหุคูณของ 9 นอกจากนี้ จำนวนแผ่นหินชนวนที่ใช้สร้างกำแพงแต่ละด้านในลานระเบียงชั้นแรกก็คือ 9 แผ่น

ลานระเบียงแต่ละชั้นมีแผ่นหิน 9 แผ่น ชั้นบนสุดมีแผ่นหิน 72 แผ่น ชั้นกลางมี 108 แผ่น และชั้นล่างสุดมี 180 แผ่น รวมทั้งหมดมี 360 แผ่น ซึ่งคล้ายกับ 360° ซึ่งเป็นวงกลมและเป็นตัวแทนของเส้นรอบวงของสวรรค์
ตรงใจกลางของลานระเบียงชั้นบนสุดคือ หินหัวใจสวรรค์ ซึ่งล้อมรอบด้วยแผ่นหินปูพื้นเรียงรายเป็นวงแหวนร่วมศูนย์กลาง มีหิน 9 ก้อนในวงกลมแรก 18 ก้อนในวงกลมที่สอง และ 27 ก้อนในวงกลมที่สาม โดยจะเป็นไปในลักษณะนี้เรื่อย ๆ จนถึงวงกลมที่เก้าซึ่งมีหิน 81 ก้อน ลานระเบียงชั้นกลางและชั้นล่างก็มีวงกลมชั้นละ 9 วงเช่นกัน จำนวนรวมของแผ่นหินปูพื้นหินอ่อนบนพื้นผิวทั้งหมดคือ 3,402 ก้อน

ลานระเบียงแต่ละชั้นมีทางเข้าสี่ทาง และมีบันไดเก้าขั้นทอดลงไปในทุกทิศทาง บันไดเก้าขั้นนี้เป็นตัวแทนของสวรรค์เก้าชั้นและเน้นย้ำถึงความสำคัญอันสูงสุดของสวรรค์
เส้นผ่านศูนย์กลางของแท่นบูชามีความยาวรวม 450 ฟุต ซึ่งเชื่อมโยงกับคำว่า ( ) เนื่องจาก 45 = 9 × 5 การจัดวางตัวเลขเก้าและห้ารวมกันนั้นถูกนำมาใช้โดยจักรพรรดิโบราณในประเทศจีนเท่านั้น เนื่องจากเป็นตัวแทนของพระราชอำนาจแห่งจักรพรรดิ

การขยายเสียง
มีผลลัพธ์พิเศษประการหนึ่งจากรูปแบบทางสถาปัตยกรรมของแท่นบูชาทรงกลม ซึ่งสามารถอธิบายได้ผ่านพิธีกรรมทางศาสนาที่จัดขึ้น ณ ที่แห่งนี้ แผ่นหินบนลานระเบียงชั้นบนสุดจะขยายเสียงเมื่อมีคนกระซิบผ่านมัน เมื่อจักรพรรดิทรงยืนอยู่ตรงใจกลางของลานระเบียงชั้นบนสุด บนยอดของหินใจกลางและทรงประกอบพิธีสวดภาวนาขอฝน พระสุรเสียงของพระองค์จะดังขึ้น ราวกับเป็นเทวโองการจากสรวงสวรรค์ เมื่อประกอบกับพิธีกรรมอันเคร่งขรึมที่ดำเนินโดยกลุ่มพระสงฆ์ชาวจีน บรรยากาศจึงยิ่งทวีความลึกลับมากขึ้น เนื่องจากเสียงที่เกิดขึ้นจะค่อย ๆ เพิ่มระดับความดังขึ้นเรื่อย ๆ
สาเหตุของปรากฏการณ์นี้เกิดจากความเรียบเนียนเป็นอย่างยิ่งของกำแพงและพื้นของแท่นบูชา ทำให้คลื่นเสียงในทุกทิศทางกระจายตัวอย่างรวดเร็วไปยังลูกกรงหินอ่อนและสะท้อนกลับมา นักวิทยาศาสตร์ได้คำนวณเวลาที่ใช้ในกระบวนการนี้ว่าอยู่ที่เพียง 0.07 วินาที ซึ่งแสดงให้เห็นว่ากระบวนการนี้เกิดขึ้นเกือบจะในทันที
จากกระบวนการนี้ทำให้เกิดเสียงสะท้อน ส่งผลให้ระดับความดังของพระสุรเสียงของจักรพรรดิเพิ่มขึ้นเกือบเป็นสองเท่า ปรากฏการณ์นี้มีความสำคัญเนื่องจากเป็นสัญลักษณ์ว่าพระสุรเสียงของจักรพรรดิจะส่งไปถึงสรวงสวรรค์
แท่นบูชาแห่งนี้ได้ผ่านการทดสอบของกาลเวลามาเป็นเวลาเกือบ 500 ปี และยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างสมบูรณ์แบบโดยไม่มีรอยแตกร้าวหรือการทรุดตัว ตัวอาคารยังคงอยู่ในสภาพที่ดีเช่นนี้ น่าจะเป็นเพราะได้รับการบูรณะในช่วง ค.ศ. 1749 ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเป็นผลมาจากความทนทานสูงของวัสดุที่ใช้ในการสร้างผลงานสถาปัตยกรรมชิ้นนี้ ปัจจุบันกำแพงได้รับการบุด้วยหินอ่อน และส่วนที่เหลือของแท่นบูชาประกอบด้วยวัสดุเริ่มแรกที่ใช้ในการก่อสร้าง นั่นคือหินสีน้ำเงิน
หินอ่อนเป็นวัสดุสำคัญที่เลือกใช้ เนื่องจากพื้นผิวที่เรียบเนียนเป็นอย่างยิ่งช่วยให้เกิดเสียงสะท้อนที่ใช้ในการขยายเสียง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
*