SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดสุวรรณจินดาราม
วัดสุวรรณจินดาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคูบางหลวง อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน 18 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา มีสะพานจากที่ตั้งวัดออกไปสู่ถนนสาธารณะ สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2503
วัดสุวรรณจินดารามเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2489 โดยมีนายทองคำ เนินกร่าง เป็นผู้รายงานขอสร้างวัด พร้อมกับมีผู้ร่วมดำเนินการอีก 5 คน คือ นายเลื่อน โพธิ์เขียว นายปุ้ม ธัญญวิกัย นายอยู่ ใจมั่น นายโป๊ะ กล้าหาญ นายทรง ธัญญวิกัย โดยที่ดินสร้างวัด นายเทียบและนางจ่าง สมประสงค์ บริจาคเนื้อที่ 6 ไร่ ได้ซื้อเพิ่มเติมอีก 5 ไร่เศษ กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2490 ตั้งนามวัดว่า "วัดสุวรรณจินดาราม" เพื่อเป็นเกียรติแก่นายทองคำ เนินกร่าง ผู้เป็นหัวหน้าที่คิดริเริ่มสร้างวัด แรกเดิมชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดใหม่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 50 เมตร ทางวัดยังได้เปิดสอนพระปริยัต
พ.ศ. 2491 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 50 เมตร ทางวัดยังได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2515
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 ภายในมีพระประธาน 2 องค์ หน้าตักกว้าง 1.02 เมตร เป็นพระพุทธรูปแบบสุโขทัย อีกองค์หนึ่งเป็นแบบเชียงแสน หน้าตักกว้าง 1.08 เมตร จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์และท่านผู้หญิงวิจิตรา ธนะรัชต์สร้างถวายไว้ กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ และศาลาท่าน้ำ

อ้างอิง
วัดรางกำหยาด
วัดรางกำหยาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางภาษี อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เนื้อที่ตั้งวัด 17 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์ 46 ไร่ 56 ตารางวา
ชื่อรางกำหยาด หมายถึง ร่องน้ำฝนที่ไหลตามธรรมชาติ เพราะในปัจจุบัน คลองรางกำหยาดซึ่งเป็นรางน้ำ ไหลตามธรรมชาติ ยังปรากฏอยู่หลังโรงเรียนวัดรางกำหยาด ห่างไปทางทิศเหนือประมาณ 300 เมตร มูลเหตุที่จะสร้างวัดรางกำหยาด เนื่องจากประชาชนที่อาศัยอยู่ในแถบถิ่นนั้น มีความเลื่อมใสศรัทธาในบวรพุทธศาสนา พิจารณาเห็นว่าในท้องถิ่นนี้น่าจะได้มีวัดไว้สักแห่งหนึ่ง นายตาล สุพรรณไพ กับนายฟ้ง ท่านทั้งสองได้ อุทิศที่ดินของตนให้เป็นที่สำหรับสร้างวัดคนละครึ่ง เป็นเนื้อที่ 16 ไร่ 26 ตารางวา พร้อมทั้งได้ชักชวนประชาชนมาประชุมปรึกษาหารือ ในการสร้างวัดขึ้น เริ่มแรก ได้ช่วยกันหักร้างถางพงสร้างเป็นสำนักสงฆ์ขึ้นก่อน โดยสร้างกุฏิหลังเล็กๆ ขึ้น เป็นที่สำหรับ พระสงฆ์ได้พักอาศัย หลังคา
กสงฆ์ขึ้นก่อน โดยสร้างกุฏิหลังเล็กๆ ขึ้น เป็นที่สำหรับ พระสงฆ์ได้พักอาศัย หลังคามุงด้วยแฝกเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2435 เมื่อแรกตั้งเป็นสำนักสงฆ์ มีชื่อว่า สำนักสงฆ์รางกำหยาด หรือสำนักสงฆ์อะไรหลักฐานไม่ปรากฏ เมื่อได่หักร้างถางพงและสร้างกุฏิสงฆ์เสร็จแล้วก็ได้นิมนต์ให้ หลวงพ่อแฉ่ง มาเป็นเจ้าอาวาสและจำพรรษาอยู่ที่สำนักสงฆ์แห่งนี้พร้อมด้วย หลวงตาเดื่อย
วัดรางกำหยาดตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2459 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2544 มีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อบางว้าอัญเชิญมาจากวัดอมรินทรารามวรวิหาร

รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงตาแฉ่ง 
* หลวงตาเตื่อย 
* หลวงตาอ่วม 
* หลวงพ่อบุญ จนฺโท พ.ศ. 2453–2467 
* หลวงพ่อเจริญ ปริปุณฺโณ พ.ศ. 2467–2495 
* พระครูวิสุทธิ์คุณาธาร (ชุติมา) พ.ศ. 2496–2529 
* พระมหาเพลิน ธมฺมกาโม ป.ธ.7 พ.ศ. 2531–2542 
* พระมหาสมชัย ฐิติธมฺโม ป.ธ.7 พ.ศ. 2543–2552 
* พระครูวินัยธร ทวีป ปสนฺโน พ.ศ. 2556

อ้างอิง
วัดบึงลาดสวาย
วัดบึงลาดสวาย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางภาษี อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 37 ไร่ 2 งาน ที่ธรณีสงฆ์ 9 ไร่ 3 งาน

วัดบึงลาดสวายประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2457 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467
วัดบึงลาดสวายเป็นวัดของชุมชนชาวมอญ เป็นหนึ่งใน 7 วัดที่ชุมชนมอญกระทุ่มมืดสร้างไว้ มีเสาหงส์แสดงสัญลักษณ์วัดมอญ นับเป็นวัดที่ยึดถือขนบประเพณีแบบมอญไว้อย่างค่อนข้างสมบูรณ์ เช่น การสวดมนต์ ทำวัตรของพระภิกษุสามเณร จะสวดเป็นภาษามอญทั้งหมด มีประเพณีชาวมอญ เช่น ประเพณีการเผาศพพระมอญ ประเพณีตักบาตรน้ำผึ้ง ประเพณีตักบาตรดอกไม้ (ชอนกาว) ประเพณีสงกรานต์ไทยรามัญมีพิธีสรงน้ำพระแบบไทยรามัญ

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการเกร็ป จนฺทสิริ พ.ศ. 2447–2494 
* พระครูวงค์ เขมเทโว พ.ศ. 2494–2514 
* พระสุเมธมุนี (ลำพวน ธมฺมธโร ป.ธ.๗) พ.ศ. 2516

อ้างอิง
วัดทัพหลวง (จังหวัดนครปฐม)
วัดทัพหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทัพหลวง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
วัดทัพหลวง เดิมชื่อ วัดแปดโรง ตามชื่อของหมู่บ้านซึ่งมีชาวบ้านมาปลูกสร้างเป็นแบบบ้านหลังคามุงแฝกอยู่ 8 หลัง ส่วนชื่อวัดทัพหลวงตามชื่อตำบลที่ฝ่ายบ้านเมืองตั้งให้ สันนิษฐานว่าในสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช (พ.ศ. 2310-2315) ได้ยกกองทัพมาถึง ณ ที่ตำบลทัพหลวง และคงได้หยุดไพร่พล ณ ที่แห่งนี้ ซึ่งใกล้กับบริเวณวัด สภาพพื้นที่ของวัดทัพหลวงในขณะนั้น เป็นพื้นที่แห้งแล้ง ไม่มีระบบชลประทานเหมือนในปัจจุบันนี้ การเพาะปลูกในขณะนั้นจึงไม่ได้ผลผลิต เป็นเหตุให้ประชาชนยากจน พระภิกษุที่จำพรรษาในวัดทัพหลวงต้องทนลำบากเพราะขาดแคลนน้ำ อยู่ในสภาพอดยาก อันเนื่องมาจากการทำบุญใส่บาตรของประชาชนน้อยลงเพราะความยากจนของชาวบ้าน เป็นเหตุให้พระภิกษุในวัดทัพหลวงย้ายไปจำพรรษาวัดอ
วัดทัพหลวงเริ่มก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2460 โดยมีนายอ่อน แป้นห้วยไผ่ อุทิศที่ดินถวายประมาณ 15 ไร่ ในระยะแรกได้สร้างศาลาการเปรียญขึ้น 1 หลัง ต่อมาถูกไฟไหม้ ต่อมาพระภิกษุนาค ได้ชักชวนชาวบ้านดำเนินการก่อสร้างศาลาการเปรียญขึ้นใหม่และได้ปกครองวัดมาอีก 1 ปี ต่อมา พ.ศ. 2461 วัดนี้ต้องถูกยุบ เนื่องจากไม่ได้ขออนุญาตสร้างวัดต่อคณะสงฆ์อย่างถูกต้อง จน พ.ศ. 2462 นายอ่อน แป้นห้วยไผ่ ได้เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงชักชวนประชาชนดำเนินการก่อสร้างวัดขื้นใหม่อีกครั้งหนึ่ง และได้ขออนุญาตตั้งวัดอย่างถูกต้องต่อคณะสงฆ์ซึ่งก็ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งได้ ชาวบ้านได้นิมนต์ พระภิกษุเรียบ จากวัดหนองปลาหมอ อำเภอบ้านโปร่ง จังหวัดราชบุรี มาเป็นผู้ปกครองวัด ในสมัยพระภิกษุเกิด จนฺทสโร เป็
อำเภอบ้านโปร่ง จังหวัดราชบุรี มาเป็นผู้ปกครองวัด ในสมัยพระภิกษุเกิด จนฺทสโร เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้เริ่มก่อสร้าง ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอฉัน ศาสนสถานและศาสนวัตถุต่าง ๆ ยังเป็นผู้ริเริ่มสร้างโรงเรียนประชาบาลวัดทัพหลวงในปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2471
วัดมงคลนิมิตร
วัดมงคลนิมิตร อาจหมายถึง
* วัดมงคลนิมิตร พระอารามหลวง จังหวัดภูเก็ต
* วัดมงคลนิมิตร จังหวัดสมุทรปราการ
* วัดมงคลนิมิตร จังหวัดอุตรดิตถ์
วัดสามัคคิยาราม
วัดสามัคคิยาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองควาย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 6 ตารางวา ทิศใต้ติดต่อกับคลองวัดดอนมะกูด ทิศตะวันออกติดต่อกับแม่น้ำเจ้าพระยา

วัดสามัคคิยารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2369 เดิมมีนามว่า วัดเมี่ยง ได้เปลี่ยนมาเป็น "วัดสามัคคิยาราม" เมื่อ พ.ศ. 2482 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 50 เมตร ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2470 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 3.5 เมตร ยาว 20.5 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์และศาลาการเปรียญ
วัดมีเกจิอาจารย์ คือ พระครูธรรมวรญาณ (บุญธรรม ญาณวโร) พระเถราจารย์เชื้อสายรามัญ สนับสนุนโรงเรียนทุกโรงเรียนที่อยู่ในเขตปกครอง ด้วยทุนทรัพย์ที่ชาวบ้านในย่านนั้นให้การบริจาคไว้ ซึ่งท่านได้จัดตั้งกองทุนเอาไว้ส่งเสริมให้เด็กนักเรียนได้มีโอกาสได้รับการศึกษา รวมทั้งพระภิกษุสามเณร ที่ขาดแคลน ริเริ่มการก่อสร้างและบูรณปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุที่ชำรุดทรุดโทรมภายในวัดให้กลับคืน สู่สภาพสมบูรณ์ ท่านจัดสร้างวัตถุมงคลจัดทำออกมาหลายครั้ง หลายรุ่นที่โดดเด่น อาทิ เหรียญโสฬสยันต์มอญ

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการเป๊ด
* พระอธิการสุดใจ สุทฺธวาโส
* พระครูวิศาลปริยัติคุณ
* พระครูธรรมวรญาณ (บุญธรรม ญาณวโร)
* พระครูอภัยธรรมรุจี (ชาตรี อภโย)

อ้างอิง
วัดสุนทริการาม (จังหวัดปทุมธานี)
วัดสุนทริการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 13 ไร่ 1 งาน 94 ตารางวา

วัดสุนทริการามได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 โดยมีหม่อมหลวงสุ่นเป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2511 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2520 ด้านการศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2512 และยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนในที่ดินของวัด คือ โรงเรียนชุมชนประชานิกรอำนวยเวทย์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2553
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 5.5 เมตร ยาว 9 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 17 เมตร ยาว 18 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ หน้าตักกว้าง 30 นิ้ว ปางสมาธิ สมัยรัตนโกสินทร์
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์อุ่น พ.ศ. 2478–2479 
* พระอาจารย์ติ้น พ.ศ. 2479–2487 
* พระอาจารย์จุ่น พ.ศ. 2487–2494 
* พระอาจารย์เชิด พ.ศ. 2494–2495 
* พระอาจารย์หมาก พ.ศ. 2495–2496 
* พระอาจารย์บุญมา พ.ศ. 2496–2498 
* พระอาจารย์แปะ พ.ศ. 2498–2500 
* พระอาจารย์ฮัง พ.ศ. 2500–2502 
* พระอาจารย์วิชัย พ.ศ. 2502–2505 
* พระครูสุนทราภิรักษ์ พ.ศ. 2505–2538 
* พระอธิการโยธิน พ.ศ. 2538–2546 
* พระอธิการจตุรงค์ พ.ศ. 2546–2549 
* พระอธิการสุชาติ ฐิติโก พ.ศ. 2549–2552 
* พระครูปทุมปัญญาวุธ (บัญชา ปญฺญาธโร) พ.ศ. 2552–ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดมงคลประชาราม
วัดมงคลประชาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองโยง อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม

วัดมงคลประชารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2519 ได้รับพระราชทานรับวิสุงคามสีมาเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 ปัจจุบันมีพระครูโสภณธรรมมงคล (สมจิตร์) เป็นเจ้าอาวาส ท่านเป็นพระนักพัฒนา จะเห็นจะได้จากการปรับปรุง ภูมิทัศน์ของวัดโดยรอบ เช่น เมื่อ พ.ศ. 2559 ได้รื้อถอนเมรุหลังเก่าและก่อสร้างเมรุหลังใหม่ จากนั้นได้ทาสีเมรุ 11 สี จนประชาชนทั่วไปต่างพูดถึง

ภายในอุโบสถประดิษฐาน หลวงพ่อมงคลศรีวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 อีกทั้งยังมี หลวงพ่อดำ ซึ่งชาวบ้านในละแวกนั้นมีความศรัทธาเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะความเชื่อในเรื่องของโชคลาภ
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการเฉลิม จิตฺตคุตฺโต พ.ศ. 2522–2536 
* พระครูโสภณธรรมมงคล (สมจิตร์) พ.ศ. 2536

อ้างอิง
วัดสาลวัน (จังหวัดนครปฐม)
วัดสาลวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 7 ไร่ โดยประมาณ

วัดสาลวันเดิมนั้นเรียกว่า วัดตาพิน โดยเมื่อ พ.ศ. 2440 กำนันพิน ซึ่งมีบรรดาศักดิ์เป็น ขุนวิศาล กันโอภาส เป็นนายกองเก็บผลประโยชน์จากที่ดินนาของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ได้นำเงินจากค่ากองนามาสร้างเป็นวัดขึ้น ในสมัยเริ่มแรกที่ก่อตั้งวัดมีเพียงกุฏิสงฆ์และศาลารวมอยู่ด้วยกันเป็นเรือนหมู่ แต่ยังไม่มีอุโบสถ มีพื้นที่กว้างขวางกว่าที่พบในปัจจุบันอย่างมาก มีพระอธิการชด (เดช ดิษดี) เป็นสมภารรูปแรก ได้ร่วมกับกำนันพินและชาวบ้านทำนุบำรุงวัดสาลวันเรื่อยมา ได้สร้างศาลาการเปรียญขึ้นเป็นหลังแรกของวัด
ชื่อแต่เดิมของ วัดตาพิน ถูกตั้งตามชื่อของขุนวิศาลกันโอภาส ต่อมามีการเปลี่ยนชื่อเป็น วัดภิญโญสโมสร ตามชื่อผู้สร้าง และเป็น "วัดสาลวัน" ในที่สุด เหตุเพราะหลวงพ่อนำต้นสาละมาปลูก จึงกลายชื่อมาเป็นวัดสาลวัน วัดสาลวันได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อพระบรมเขมาจารย์ เป็นพระประธานของวัดสาลวัน มีจำนวน 3 องค์ เป็นที่เคารพสักการะของชาวบ้านเป็นอย่างมาก
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการชด พ.ศ. 2481–2490 
* พระครูใบฎีกา สมควร วิชฺชาสาโร พ.ศ. 2492–2504 
* พระอธิการสม จนฺทสิริ พ.ศ. 2505–2508 
* พระอธิการอุ่น จิตฺตตสุภาโร พ.ศ. 2508–2512 
* พระปลัด วิเชียร ถิรปญฺโญ พ.ศ. 2512–2517 
* พระใบฎีกา วรการ จิตฺปญฺโญ พ.ศ. 2517–2518 
* พระครูศิริชัยปภากร พ.ศ. 2519–2546 
* พระครูวิศิษฏ์ธรรมสาร (นิวัฒน์) พ.ศ. 2547

อ้างอิง
วัดเทพนิมิต (จังหวัดนครปฐม)
วัดเทพนิมิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม

วัดเทพนิมิตได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2515 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2525 ได้รับการประกาศให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง ปีพุทธศักราช 2538 เป็นวัดที่มีการปฏิบัติธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด เป็นสำนักวิปัสสนากรรมฐาน แห่งที่ 7 ของจังหวัดนครปฐม โดยอาคารปฏิบัติธรรม สามารถจุคนได้ประมาณ 1,000 คน โดยในแต่ละสัปดาห์จะมีพุทธศาสนิกชนมาปฏิบัติธรรมอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนต่าง ๆ ติดต่อขอนำนักเรียนมาปฏิบัติธรรมอีกด้วย
อุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติ บริเวณวัดมีวังมัจฉาบริเวณคลองทวีวัฒนาด้านหน้าของวัด ซึ่งบริเวณนั้นมีฝูงปลาอยู่เป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะปลาสวาย ปลาตะเพียนทอง พระสงฆ์ พุทธศาสนิกชน และชาวบ้านในละแวกวัด นิยมนำอาหารปลา เศษขนมปังมาให้ทานแก่ฝูงปลาดังกล่าวอยู่เป็นประจำ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัด ได้แก่ พ่อปู่พญายม พระพรหม พระแม่ธรณี พระโพธิสัตว์กวนอิมสร้างจากหินทรายแกะสลัก ท้าวเวสสุวัณ ศาลเจ้าแกะเจ้าจุก และหัวเรือเจ้าแม่ตะเคียน

อ้างอิง
วัดพิทักษ์เทพาวาส
วัดพิทักษ์เทพาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลขุนพิทักษ์ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี ปัจจุบันมีพระครูสุธรรมรักษ์เป็นเจ้าอาวาส
วัดพิทักษ์เทพาวาส เดิมชื่อ วัดตั้วฮ้ำ ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 ซึ่งมี พระมหาเทพ ชินวโร เป็นประธานการสร้าง และมีฝ่ายฆราวาส คือ นายผึ้ง แสงทอง, นายชวน วิสุวรรณ และนายปุ่ย วีระจินดา ได้ชักชวนชาวบ้านต่างๆ ที่มีจิตศรัทธาร่วมกันบริจาคทรัพย์ซื้อที่ดินสร้างวัด และมีผู้บริจาคบ้านทรงไทย 3 หลัง ๆ ละ 3 ห้อง เพื่อสร้างเป็นกุฏิสงฆ์ ต่อมาเจ้าคณะอำเภอดำเนินสะดวก ได้ส่งพระครูพิทักษ์เทพสิทธิ์ มาปกครองดูแลคณะสงฆ์ และดำเนินการก่อสร้างถาวรวัตถุ จนได้รับการประกาศให้ตั้งเป็นวัดพิทักษ์เทพาวาส เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2513 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516
อุโบสถภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่ออู่ทอง มีจิตรกรรมฝาผนังเขียนเรื่องทศชาติชาดก ด้านหลังองค์พระประธาน จะเขียนแสดงถึงช่วงที่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสรู้ ด้านนอกอุโบสถมีพระพุทธรูปปูนปั้นองค์ใหญ่ ประดิษฐานอยู่ หันพระพักตร์ไปที่คลองขุนพิทักษ์

อ้างอิง
วัดคลองอ้อมใหญ่
วัดคลองอ้อมใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 2/1 หมู่ที่ 3 ในตำบลอ้อมใหญ่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม

วัดคลองอ้อมใหญ่ไม่ทราบว่าตั้งขึ้นเมื่อใด เพราะไม่มีหลักฐานชัดเจนเดิมเป็นวัดร้าง ไม่มีพระจำพรรษา ต่อมา พ.ศ. 2519 พระอธิการเนื่องได้บรูณะขึ้นใหม่ วัดคลองอ้อมใหญ่ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2519 วัดได้พระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ปัจจุบันพระครูปฐมจิตตารักษ์ (สมคิด ปภากโร) เป็นเจ้าอาวาส
ชื่อ "อ้อมใหญ่" เป็นลำน้ำโค้งะของลำน้ำที่โค้งอ้อม โค้งอ้อมมาก ขณะที่โค้งอ้อมที่เล็กกว่าก็เรียกอ้อมน้อย มีการขุดคลองลัดวงโค้งอ้อมใหญ่เมื่อใดไม่ปรากฏ แต่เมื่อลำน้ำเดิมตื้นเขินและแคบลง วงโค้งนี้จึงถูกเรียกว่า คลองอ้อมใหญ่ ซึ่งปัจจุบันมีวัดสำคัญอยู่ 2 แห่งคือ วัดคลองอ้อมใหญ่และวัดอ้อมใหญ่

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์เนื่อง กิตฺติธโร พ.ศ. 2516–2522 
* พระบุญธรรม ปุญฺญธมฺโม พ.ศ. 2522–2524 ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส 
* พระครูกัลยาณาภิรักษ์ (บุญส่ง กลฺยาโณ) พ.ศ. 2529–2539 
* พระครูสันตยานุโยค (เขมธมฺโม) พ.ศ. 2540–2554 
* พระครูปฐมจิตตารักษ์ (สมคิด ปภากโร) พ.ศ. 2554–

อ้างอิง
วัดใหม่กลางคลองสิบ
วัดใหม่กลางคลองสิบ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงทองหลาง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ ปัจจุบันพระสมุห์ชยุต ปัญญาธิยุตโต

วัดใหม่กลางคลองสิบได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2504 โดยมีนายก้อนทอง สนธิสุวรรณ ดำเนินการสร้างวัดในที่ดินของนายสมจิตต์ สุขสถิตย์และนายลออ สุขสถิตย์ รวมเนื้อที่ 7 ไร่ วัดใหม่กลางคลองสิบได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2510 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2510 ด้านการศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2507
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถหน้าตักกว้าง 1.75 เมตร และมีพระพุทธโคดม หน้าตักกว้าง 1 เมตร พระอัครสาวกและที่ศาลาการเปรียญมีพระประธานหน้าตักกว้าง 70 เซนติเมตร และพระพุทธรูปอีก 2 องค์ หน้าตักกว้าง 76 และ 50 เซนติเมตร ตามลำดับ

อ้างอิง
วัดอดิศร
วัดอดิศร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงทองหลาง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ 1 งาน 81 ตารางวา
วัดอดิศรสร้างเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2440 เดิมเป็นที่ทุ่งนานามว่า วัดดิษฎาวาสราษฎร์บำรุง ต่อมาหลังจากที่ขุดคลองซอยที่ 11 สายกลาง พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงอดิศรอุดมเดชได้ถวายที่ดิน 9 ไร่ 1 งาน 47 ตารางวา ให้ทำการย้ายวัดมาที่ปัจจุบัน แล้วเปลี่ยนนามวัดใหม่ว่า "วัดอดิศร" เมื่อ พ.ศ. 2443 ต่อมาทางวัดได้บูรณะพัฒนา มีผู้ถวายที่ดินเพิ่มเติม คือ นายนวล ถวาย 2 ไร่ 3 งาน 96 ตารางวา นายผิน บุญบุตร ถวาย 1 ไร่ 38 ตารางวา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2479 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร ทางได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมา ตั้งแต่ พ.ศ. 2496 นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลขึ้นในที่ดินวัดเนื้อที่ประมาณ 7 ไ
อกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลขึ้นในที่ดินวัดเนื้อที่ประมาณ 7 ไร่ พร้อม อาคารต่าง ๆ และสนามอีกด้วย
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 กว้าง 14 เมตร ยาว 22 เมตร และศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 กว้าง 16 เมตร ยาว 24 เมตร หอฉัน วิหารเล็ก 2 หลัง อยู่ที่มุมกำแพงอุโบสถ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธชินราชจำลองหน้าตักกว้าง 56 นิ้ว พร้อมพระอัครสาวกและพระพุทธรูปปางอื่น ๆ

อ้างอิง
วัดสะแกราย
วัดสะแกราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนยายหอม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัดสะแกรายตั้งวัดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2536 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2542

ภายในวัดมีหลวงพ่อสองพี่น้อง เป็นพระพุทธรูปที่อยู่ในวิหาร ประวัติของพระพุทธรูป กล่าวกันว่ามีชาวบ้านเหวี่ยงแหหาปลาในคลองและพบทั้งสององค์อยู่ในคลองจึงนำมาประดิษฐานไว้ในวิหาร ต่อมาชาวบ้านจึงเรียกชื่อว่า หลวงพ่อสองพี่น้อง เป็นพระพุทธรูปที่ชาวบ้านมาขอพรแล้วจะได้ตรงตามที่ขอ จึงเป็นที่ศรัทธาของชาวบ้านว่าศักดิ์สิทธิ์ ทุกปีจะมีงามนมัสการประจำปีและชาวบ้านได้สร้างองค์จำลององค์ใหญ่ไว้ที่หน้าวัดเพื่อให้ชาวบ้านได้สักการะบูชา
เนื่องจากวัดตั้งอยู่ในบ้านสะแกราย ชุมชนไทดำ ซึ่งเคลื่อนย้ายมาจากเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี ชาวบ้านจึงได้ตั้งศูนย์วัฒนธรรมไทดำ บริเวณวัดสะแกราย โดยสร้างเป็นอาคารเรือนไทดำบนพื้นที่ประมาณ 60 ตารางเมตร ไม่มีรั้วกั้นในการแบ่งพื้นที่ของศูนย์วัฒนธรรม เพราะตั้งอยู่ภายในบริเวณวัด ตัวเรือนของศูนย์วัฒนธรรม สร้างขึ้นจากไม้ มีโครงสร้างหลังคาเป็นเหล็ก และมุงด้วยจาก อันเป็นลักษณะเฉพาะของชาวไทยดำในแถบพื้นที่นี้ จัดแสดงข้าวของที่เกี่ยวข้องกับชาวไทยดำ เช่น ปานเผือน โห้ กระติ๊บข้าวเหนียว ลูกช่วง เชี่ยนหมาก โดยจัดแสดงบนเรือน และวางตำแหน่งวัตถุข้าวของบนเรือนในบริเวณพื้นที่ที่จะเกิดพิธีกรรมนั้นจริง ๆ
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์อุทัย เตชปญฺโญ 
* พระสมุห์ สมทรง เขมวีโร 
* พระใบฎีกา อุดม ชาคโร พ.ศ. 2549

อ้างอิง
วัดพระธาตุห้าดวง
วัดพระธาตุห้าดวง หรือ เวียงเจดีย์ห้าหลัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลี้ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน สันนิษฐานว่าที่ตั้งวัดเป็นบริเวณเวียงเก่าลี้ เพราะมีซากกำแพงและคูเมืองตั้งเป็นแถว
จากข้อมูลรายงานทะเบียนวัดจังหวัดลำพูน ระบุว่าวัดพระธาตุห้าดวงตั้งเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2518 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ 2549 ตามตำนานเล่าว่า พระนางจามเทวี กษัตริย์ครองเมืองหริภุญชัย ได้ยินข่าวจากราษฎรเมืองลี้ว่ามีดวงแก้ว 5 ดวง ปรากฏให้เห็นอยู่บ่อยครั้ง จึงได้เสด็จมาดูด้วยพระองค์เอง พอเวลาค่ำคืน ได้ทอดพระเนตรเห็นแสงสว่างจากดวงแก้วทั้ง 5 ดวง ลอยอยู่บนกองดิน 5 กอง จึงได้สอบถามความเป็นมาก็ทราบว่า คือพระเมโตธาตุ (น้ำไคลมือ) ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เคยล้างพระหัตถ์ และน้ำก็ไหลผ่านปลายนิ้วทั้ง 5 ลงพื้นดิน พระนางจามเทวีจึงเกิดศรัทธาสร้างพระธาตุเจดีย์ครอบกองดินทั้ง 5 กองไว้ ซึ่งในวันที่ 20 เมษายนของทุกปีจะมีประ
าสร้างพระธาตุเจดีย์ครอบกองดินทั้ง 5 กองไว้ ซึ่งในวันที่ 20 เมษายนของทุกปีจะมีประเพณีสรงน้ำพระธาตุห้าดวง สมัยพระเจ้าสามฝั่งแกน เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์เม็งราย ได้อาราธนาพระมหารัตนรังสี แห่งสำนักวัดสวนดอกเชียงใหม่ มาทำการบูรณะปฏิสังขรณ์วัดพระธาตุห้าดวง ลุถึงสมัยพระเมืองแก้ว ผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 11 แห่งราชวงศ์เม็งราย ได้จัดให้มีประเพณีสรงน้ำ พระธาตุเวียงเจดีย์ห้าหลัง (พระธาตุห้าดวง) ในวันเดือน 8 เหนือขึ้น 7 ค่ำ เป็นประจำทุกปี (ปัจจุบันกำหนดเอาวันที่ 20 เมษายนของทุกปี เป็นวันประเพณีสรงน้ำพระธาตุห้าดวง)
ในระหว่าง พ.ศ. 2364–2368 เจ้าหลวงเศรษฐีคำฝั้น เป็นผู้ครองนครลำพูน ท่านได้ทำการบูรณซ่อมแซมองค์พระธา่ตุจนสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี
หลังจากนั้นก็ได้มีพระครูบา 6 รูป ได้มาปฏิบัติธรรมบำเพ็ญภาวนาและดูแลรักษารวมถึงบูรณะปฏิสังขรณ์วัดพระธาตุห้าดวง มีนามคือ ครูบากิตติ ครูบามหาสมณะ ครูบามหามังคลาจารย์ ครูบามหาสวามี ครูบามหาเตจา และครูบาจะวรรณะ ปัญญา ซึ่งหลวงปู่พระครูบาวงศ์ท่านได้สร้างพระรูปเหมือนทั้ง 6 ครูบา ประดิษฐานไว้ในวิหารเก้าครูบา อีก 3 ท่านที่ยังไม่ได้กล่าวถึง คือ ครูบาศรีวิชัย ครูบาอภิชัยขาวปี และครูบาชัยยะวงศาพัฒนา จนกระทั่งถึง พ.ศ. 2468 พระครูบาเจ้าศรีวิชัย ได้มาบูรณะพระธาตุทั้ง 5 องค์จนสำเร็จ แล้วได้ทำการฉลองสมโภชองค์พระธาตุ จากนั้นวัดพระธาตุห้าดวงก็ขาดพระภิกษุที่จะมาดูแลและทำการบูรณะ ทำให้วัดพระธาตุห้าดวงจำต้องร้างอีกวาระหนึ่ง ต่อมาได้มีพระอธิการนุช ธมมวโร ได้มาประจำอ
วัดพระธาตุห้าดวงจำต้องร้างอีกวาระหนึ่ง ต่อมาได้มีพระอธิการนุช ธมมวโร ได้มาประจำอยู่ ณ วัดพระธาตุห้าดวงแห่งนี้ จนได้ยกฐานะวัดร้างเป็นวัดมีพระสงฆ์เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2518 ชาวบ้านเรียกว่า วัดดอยเวียง
วัดยม (อำเภอบางปะอิน)
วัดยม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดยม อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินเนื้อที่ 25 ไร่ โฉนดเลขที่ 15512 ทิศเหนือ ติดต่อกับคลองวัว ทิศตะวันออก ติดต่อกับแม่น้ำเจ้าพระยา

วัดยมสร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่สมัยอยุธยาประมาณ พ.ศ. 2195 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2200 ได้รับพระราชทานสุงคามสีมาครั้งหลัง เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2504
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ ศาลาการเปรียญเป็นอาคารคอนกรีตทรงไทยโบราณ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 หอสวดมนต์เป็นอาคารทรงไทยโบราณ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง โครงสร้างเป็นอาคารม่าวนมากเป็นไม้สัก วัดยมมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมสำหรับพระภิกษุสามเณร เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2468 นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนประถมศึกษาและห้องสมุดประชาชน

อ้างอิง
วัดจอมทอง (จังหวัดนครศรีธรรมราช)
วัดจอมทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสิชล อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช

ประวัติ
วัดจอมทองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2225 มีร่องรอยเนินโบราณสถานอยู่กลางวัด ซึ่งเกี่ยวกับศาสนาพราหมณ์และศิลปวัตถุที่เกี่ยวข้องกับศาสนาพุทธ โดยเมื่อ พ.ศ. 2525 โครงการโบราณคดีประเทศไทย (ภาคใต้) กองโบราณคดีได้สำรวจพบว่าวัดจอมทองซึ่งตั้งอยู่ริมคลองท่าเรือรีมีร่องรอยเนินโบราณสถานสูงประมาณ 1 เมตร อยู่กลางวัด แต่ได้ถูกทำลายไปเมื่อราว 30 ปีก่อนการสำรวจ พระวิษณุ พระพรหม พระพุทธรูปและพระพิมพ์จำนวนมาก รวมทั้งชิ้นส่วนสถาปัตยกรรมซึ่งทำจากหินปูน
โบราณวัตถุ
โบราณวัตถุสำคัญที่พบ ได้แก่ พระวิษณุศิลา สูง 67.5 เซนติเมตร อายุประมาณครึ่งหลังพุทธศตวรรษที่ 13 ลักษณะบั้นพระองค์เล็กพระโสณีผายพระเพลาใหญ่พระกรทั้ง 4 ข้างสลักแยกออกจากพระวรกายทรงยืนอยู่บนฐานที่มีเดือยและสวมกีรีฎมกุฏทรงเตี้ยทรงพระภูษาโจงยาวครอบข้อพระบาทและขมวดเป็นปมอยู่ใต้พระนาภี ไม่มีผ้าคาดพระโสณี ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ศรีธรรมราช
ธรณีประตูเป็นแผ่นหินปูนพบจำนวนหลายแผ่นลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีรูสำหรับสวมเดือยกรอบประตูและมีรอยสลักลงไปให้กลมแต่ไม่ทะลุ ทั้งนี้คงจะใช้สำหรับสวมเดือยของบานประตูที่เป็นเครื่องไม้ ส่วนใหญ่มีสภาพชำรุดมีอยู่ชิ้นหนึ่งที่มีอักษรปัลลวะรุ่นเดียวกันกับทีพ่บในศิลาจารึกหุบเขาช่องคอย อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งมีอายุอยู่ในระหว่างพุทธศตวรรษที่ 11–12 ปรากฏอยู่ด้วยอย่างไรก็ดี ศาสตราจารย์โอคอนเนอร์กำหนดอายุตัวอักษรว่าอยู่ในราวครึ่งหลังพุทธศตวรรษที่ 12–13 จึงอาจกล่าวได้ว่าโบราณสถานแห่งนี้มีอายุในราวพุทธศตวรรษที่ 12 ขึ้นไป ปัจจุบันธรณีประตูชิ้นนี้ถูกเคลื่อนย้ายไปวางไว้ในบริเวณวัดประทุมทายการาม อำเภอสิชล
กรอบประตูเป็นแผ่นหินปูนที่ได้รับการตกแต่งให้เรียบทั้ง 2 หน้าลักษณะเป็นแผ่นยาวและมีเดือยที่ปลายทั้ง 2 ข้าง แผ่นหินนี้คงจะเป็นกรอบประตูซึ่งเป็นส่วนค้ำยันหรือวางในแนวดิ่งเดือยนั้นคงใช้สำหรับสวมลงไปในรูของธรณีประตู วัดขนาดชิ้นที่สมบูรณ์มีความกว้าง 38 เซนติเมตรหนา 9 เซนติเมตร ยาว 159 เซนติเมตร (หากรวมเดือยยาว 167 เซนติเมตร) แผ่นหินรูปวงกลมพบจำนวน 2 แผ่นทำจากหินปูนตกแต่งเรียบทั้ง 2 หน้าขนาดเท่ากัน คือ หนา 9 เซนติเมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 92 เซนติเมตร แผ่นหนึ่งมีร่องรอยสลักซึ่งยากแก่การศึกษาว่าจะเป็นสวดลายหรืออักษร
พระพุทธรูปประทับยืนสำริดสูง 20.3 เซนติเมตร ศิลปะทักษิณที่สร้างขึ้นภายใต้อิทธิพลของศิลปะอินเดียทางภาคตะวันออกเฉียงใต้โดยเฉพาะจากเมืองนาคปัฎฎินัมซึ่งเป็นศูนย์กลางของพุทธศาสนาที่กษัตริย์แห่งราชวงศ์โจฬะทรงอุปถัมภ์อายุระหว่างพุทธศตวรรษที่ 17–18 ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ นครศรีธรรมราช

อ้างอิง
วัดดอนทอง (จังหวัดนครปฐม)
วัดดอนทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนข่อย อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันพระอธิการเอกชัย อิสฺสโร เป็นเจ้าอาวาส

วัดดอนทองเป็นวัดป่าสาขาวัดหนองป่าพง จังหวัดอุบลราชธานี สาขาที่ 200 จากคำบอกเล่าของพระอาจารย์เอกชัย อิสฺสโร เจ้าอาวาสและผู้ก่อตั้งวัด เล่าว่า ก่อนบวช พระอาจารย์เอกชัย ได้ศึกษาธรรมะกับครูบาอาจารย์ไปหลายวัด หลายสถานที่ โดยเฉพาะสายวัดป่าในภาคอีสาน เมื่อมาพบวัดหนองป่าพง มีหลวงปู่ชา สุภัทโท เป็นเจ้าอาวาสในขณะนั้น จึงเกิดความศรัทธา ตัดสินใจลาออกจากราชการเพื่อศึกษาทางธรรมอย่างเต็มที่ โดยเป็นผ้าขาวอยู่ที่วัดหนองป่าพงประมาณ 1 ปี จึงได้รับการบวชเป็นพระภิกษุจนได้ 5 พรรษา
หลวงพ่อเลี่ยม ฐิตธัมโม ได้อนุญาตให้พระอาจารย์เอกชัยออกธุดงค์ ก่อนออกธุดงค์ หลวงพ่อเลี่ยมก็ได้ปรารภว่า หากมีสาขาทางนครปฐมก็ดีเหมือนกัน จะได้เป็นที่พักของพระป่าที่ผ่านไปทางกรุงเทพและภาคใต้และองค์พระปฐมเจดีย์ก็เป็นสถานที่สำคัญต่อพระพุทธศาสนาด้วย ต่อมาได้มีโยมศรัทธากลุ่มหนึ่งประทับใจและศรัทธาในพระอาจารย์เอกชัย ประกอบกับหมู่บ้านดอนทองยังไม่มีวัดประจำหมู่บ้าน โยมจึงได้นิมนต์ท่านไว้และช่วยกันหาที่ให้สร้างวัด โดยได้ซื้อที่จำนวน 6 ไร่ 2 งาน ต่อจากนั้นก็ถมดิน ปลูกต้นไม้ สร้างเสนาสนะเพิ่มเติม จากนั้นผู้ศรัทธาได้ซื้อที่ดินขยายอีก 8 ไร่ 1 งานเศษ พ.ศ. 2549 ซื้อที่ดินขยายเพิ่มอีก 16 ไร่เศษ ได้ขุดดินในพื้นที่มาถมดินเพื่อขยายพื้นที่ปลูกต้นไม้และสร้างเสนาสนะ
วัดดอนทองได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ศาสนสถานที่เป็นจุดเด่นของวัดดอนทอง คือ อุโบสถ รูปทรงองค์พระปฐมเจดีย์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2550

อ้างอิง
วัดนครชื่นชุ่ม
วัดนครชื่นชุ่ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกระทุ่มล้ม อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
วัดนครชื่นชุ่มประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2475 ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว สร้างโดยตระกูลกรรณสูต ซึ่งได้กล่าวไว้ว่าภายหลังที่ นายอากร ฮะหยง ซึ่งเป็นน้องชายของพระยาสุนทรบุรีศรีพิไชยสงคราม (อี้ กรรณสูต) ได้ถึงแก่อนิจกรรม ต่อมาอีกไม่นาน นางชุ่มภรรยาของท่านก็ถึงแก่กรรมบุตรแลหลานจึงได้นำเงินที่ได้รับบริจาคในงานครั้งนี้มาสร้างวัดเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานแห่งบรรพบุรุษทั้งสอง ตั้งนามวัดว่า วัดชื่นชุ่ม ต่อมาวัดได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในสมัยขุนนครรัฐเขตต์ จึงได้ผนวกนามของท่านเข้าไปด้วย และได้ชื่อใหม่ว่า "วัดนครชื่นชุ่ม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2479 ปัจจุบันมีพระครูมงคลประภาส (สนั่น) เป็นเจ้าอาวาส
อุโบสถขนาด 5 ห้อง ด้านขวาของอุโบสถเป็นอนุสรณ์สถานพระครูสุนทรกิจโกศล (ชั้ว บัวหลั่น) ด้านข้างอนุสรณ์สถานพระครูสุนทรกิจโกศล (ชั้ว บัวหลั่น) มีรูปปั้นสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัด มีศาลเจ้าแม่ตะเคียนและพ่อปู่ฤๅษี ศาลาแปดเหลี่ยม เจ้าแม่กวนอิม พระสีวลี พระพรหม และพระแม่ธรณีบีบมวยผม

อ้างอิง
กานวรยาตรา
ที่ หริทวาร ในเทศกาลกานวรยาตรา]]
กานวรยาตรา (เทวนาครี: कांवड़ यात्रा, Kānvar Yātrā) เป็นการจาริกแสวงบุญประจำปีของผู้นับถือพระศิวะ ("กานววริยา"; Kānvarias, कावड़िया หรือ "โภเล"; Bhole, भोले) ไปยังสถานที่จาริกแสวงบุญที่หริทวาร, คาวมุข และ คังโคตริ ในรัฐอุตตราขัณฑ์ กับ สุลตานคันช์ ในรัฐพิหาร เพื่อลงอาบน้ำหรือรับน้ำจากแม่น้ำคงคา รวมถึงเก็บน้ำเหล่านั้นกลับไปอาบหรือบูชาแด่เทวรูปของพระศิวะที่ท้องถิ่นของตน
ถึงแม้ว่าในคัมภีร์หลักกลางของฮินดูและลัทธิไศวะจะไม่ได้ระบุถึงกานวรยาตราเป็นพิเศษ แต่ก็พบการประกอบพิธีย้อนกลับไปอย่างน้อยในศตวรรษที่ 19 ตอนต้น ตามในบันทึกของชาวอังกฤษที่เดินทางมาแถบอินเดียเหนือ กานวรยาตราที่ใหญ่ที่สุดอยู่ที่เมืองหริทวาร ซึ่งมีผู้เข้าร่วมพิธีประมาณ 12 ล้านคนในปี 2010 แะล 2011 ทำให้นี่เป็นหนึ่งในการรวมตัวกันทางศาสนาที่ใหญ่ที่สุดเทศกาลหนึ่งของอินเดีย ทุก ๆ ปี รัฐบาลของรัฐทัองถิ่นและรัฐบาลกลางต้องจัดสรรการรักษาความปลอดภัย รวมถึงจัดการจราจรบนทางด่วนสายเดลี-หริทวาร (ทางด่วนหมายเลข 58) เป็นพิเศษสำหรับผู้เช้าร่วมพิธี

อ้างอิง
จโลรต
จโลรต ( ), เจอโลรต ( ), เจอโรรต ( ) หรือ เจอลูรุต ( ) เป็นขนมพื้นเมืองในประเทศอินโดนีเซีย ทำจากแป้งข้าวเจ้านุ่มและหวานกับกะทิ ห่อด้วย จานูร์ หรือใบมะพร้าวอ่อนในรูปทรงกรวย เป็นอาหารพื้นเมืองยอดนิยมซึ่งพบได้ทั่วไปในประเทศอินโดนีเซีย มาเลเซีย และบรูไน

ในเกาะชวา อาหารนี้มีชื่อว่า จโลรต หรือ เจอโลรต และมักกินกับ จาจันปาซาร์ ("ขนมตลาด") ส่วนในเกาะบาหลีและเกาะลมบก มีชื่อว่า เจอโรรต และในประเทศบรูไนกับรัฐซาบะฮ์ มีชื่อว่า เจอลูรุต

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Clorot recipe 
* Video about Clorot in Javanese culture
* Longest Jelurut Kuih
วัดพนมยงค์
วัดพนมยงค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองเมืองในตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดพนมยงค์สร้างขึ้นในราวรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ระหว่าง พ.ศ. 2173–2198 เดิมบริเวณที่ตั้งวัดเป็นสวนของพระนมในราชสำนักของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มีนามว่า โยง หรือ ยง เมื่อพระนมโยงได้ถึงแก่อนิจกรรมลงแล้ว เจ้านายบางองค์ได้ระลึกถึงอุปการคุณ จึงได้สร้างวัดขึ้นที่สวนของพระนมเพื่ออุทิศส่วนกุศลแด่พระนม วัดที่สร้างขึ้นจึงได้มีนามว่า วัดพระนมโยง ต่อมาเรียกว่า วัดพนมโยง วัดจอมมะยงค์ หรือ "วัดพนมยงค์" ภายหลังเสียกรุงศรีอยุธยา พ.ศ. 2310 วัดนี้ได้ถูกปล่อยทิ้งร้าง และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาตระกูลพนมยงค์ได้เป็นโยมอุปถัมภ์วัดนี้มาจนถึงในปัจจุบัน
อุโบสถทรงท้องสำเภา อันเป็นคติทางพุทธศาสนาฝ่ายมหายานที่แฝงอยู่กับคติเถรวาท มีหมายถึงพุทธศาสนาเป็นดั่งสำเภาที่จะพาปุถุชนข้ามโอฆสังสารไปสู่ความสิ้น ทุกข์ พระพุทธรูปในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปสมัยอู่ทอง พระพุทธรูปปางไสยาสน์ที่ประดิษฐานอยู่ในวิหารโปร่ง คือมีฝาผนังตันที่ด้านหัวและท้ายของตัววิหารชั้นเดียว ฐานเตี้ย ผนังด้านข้างโปร่งทั้งสองข้าง พระพุทธรูปปางไสยาสน์

อ้างอิง
วัดปิ่นจันทราราม
วัดปิ่นจันทราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสัมปทวน อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

วัดปิ่นจันทราราม หรือที่รู้จักกันในชื่อ วัดกกตาล ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2517 อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ ได้แก่ หารหลวงพ่อวัว เจดีย์ และโบสถ์ ซึ่งมีความเก่าแก่เป็นอย่างมาก อีกทั้งหน้าวัดยังมีผู้คนนิยมนำอาหารมาเลี้ยงปลากันมากมา
ในสมัยหลวงพ่อพระครูมงคลศิริชัย (สนิท นิพภโย) เป็นเจ้าอาวาส ตั้งแต่ พ.ศ. 2500 ท่านได้พัฒนาวัดสร้างสาธารณูปโภค สาธารณูปการ ทั้งบูรณะอุโบสถ สร้างกุฏิสงฆ์ใหม่หลายหลัง สร้างศาลาการเปรียญให้กว้างขวาง รวมทั้งบริจาคสาธารณกุศลช่วยชุมชน จนเป็นที่รู้จักศรัทธาเลื่อมใส เป็นพระที่เปี่ยมด้วยเมตตาธรรม ท่านได้สร้างวัตถุมงคลมากมาย เช่น ธงมหามงคล ที่มีพุทธคุณด้านเมตตามหานิยม ทำมาค้าขายได้ดี เงินทองเข้าร้านร่ำรวย และสร้างเหรียญขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2506 รุ่นแรก ลักษณะแบบใบเสมา มีรูปท่านครึ่งองค์ เนื้อทองแดงรมดำ จำนวน 5,000 เหรียญ โดดเด่นด้านเมตตามหานิยมและคงกระพันชาตรี เป็นต้น
รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อเกิด 
* พระอาจารย์กอบ 
* พระอาจารย์จันทร์ 
* พระอาจารย์ฟัก 
* พระอาจารย์แก้ว 
* พระอาจารย์พุฒ พ.ศ. 2476 
* พระอาจารย์ย้อย พ.ศ. 2476–2498
* พระครูมงคลสิริชัย พ.ศ. 2499

อ้างอิง
วัดไผ่หูช้าง
วัดไผ่หูช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไผ่หูช้าง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 24 ไร่ 2 งาน 89 ตารางวา ที่กัลปนา 25 ไร่ 2 งาน
วัดไผ่หูช้างประกาศตั้งวัดเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2461 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 ซึ่งมีนายสว่าง นางสา ทองเต่าอินทร์ เป็นผู้มอบที่ดินจำนวน 24 ไร่ 2 งาน 89 ตารางวา จนตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2461 ได้มีเจ้าอาวาสปกครองวัด มีการพัฒนาสร้างเสนาสนะเป็นยุค ๆ จนถึงปัจจุบันได้เหลือเพียงอุโบสถเท่านั้นเป็นของเก่าที่ ยังไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบไปมาก นอกนั้นเป็นสิ่งก่อสร่างใหม่ทั้งหมด อุโบสถหลังใหม่สีขาวล้วน ภายในประดิษฐานองค์พระประธาน พระปฐมพรมหามิ่งมงคล วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 มีการจัดสร้างศูนย์วัฒนธรรมท้องถิ่นบ้านไผ่หูช้าง เพื่อเป็นแหล่งเผยแพร่ ให้ความรู้ เกี่ยวกับวิถีชีวิตไท
นธรรมท้องถิ่นบ้านไผ่หูช้าง เพื่อเป็นแหล่งเผยแพร่ ให้ความรู้ เกี่ยวกับวิถีชีวิตไทยทรงดำ ด้วยความร่วมมือกับของเจ้าอาวาสวัดไผ่หูช้าง โรงเรียนวัดไผ่หูช้าง อบต. ไผ่หูช้าง และชาวบ้านในตำบล ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อเพชรประดิษฐานอยู่ในวิหารและหลวงพ่อโชคดี
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการทองดี พ.ศ. 2461–2465 
* พระอธิการผิว พ.ศ. 2465–2467 
* พระอธิการยอด พ.ศ. 2467–2469
* พระอธิการไผ่ พ.ศ. 2469–2470 
* พระอธิการทิพย์ อังเพชร พ.ศ. 2470–2481
* พระอธิการใส เขมโก พ.ศ. 2481–2493 
* พระอธิการพุฒ ภทฺทโก พ.ศ. 2493–2499 
* พระอธิการปอก วรธมฺโม พ.ศ. 2499–2503 
* พระอธิการเยิง ปิยธโร พ.ศ. 2503–2507 
* พระครูโสภณปริยัติธาดา พ.ศ. 2507–2519 
* พระอธิการโกมินทร์ อินฺทวีโร พ.ศ. 2519-2523 
* พระอธิการเฉลียว อินฺธิโชโต พ.ศ. 2523-2525 
* พระอธิการเสถียร ขิปฺปาทิญฺโญ พ.ศ. 2525-2528 
* พระครูภัทรกิจพิศาล (ปภทฺโท) พ.ศ. 2531-2553 
* พระครูใบฎีกา ศักดา กลฺยาโน พ.ศ. 2554

อ้างอิง
วัดป่าแสงอรุณ
วัดป่าแสงอรุณ เป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระลับ อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น

วัดป่าแสงอรุณตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เดิมเรียกว่า วัดป่าพระคือ เพราะพระอาจารย์ผู้นำสร้าง ย้ายมาจากดอนปู่ตา (วัดสมศรี) ทั้งได้รับการอุปถัมภ์จากชาวบ้านพระคือมาก่อน ได้เรียกชื่อวัดครั้งแรกว่า วัดป่าอรุโณ ต่อมาท่านเจ้าคุณพระวินัยสุนทรเมธี (พระราชสุเมธี) วัดศรีจันทร์ อดีตเจ้าคณะจังหวัดขอนแก่น (ธรรมยุต) ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดป่าแสงอรุณ"
บริเวณวัดมีลักษณะเป็นเนินสูง จากด้านทิศเหนือราบลุ่มลงไปทางด้านทิศใต้และพื้นที่บางส่วนก็เป็นหลุม เป็นบ่อ มีไผ่ป่าและหญ้าคาขึ้นหนาแน่น ส่วนบริเวณที่พระสงฆ์อยู่อาศัย มีไม้ยืนต้นที่สำคัญ เช่น มะค่าแต้ ตะโก ตะแบก ประดู่ สะเดา ไม้จิก ไม้แดง ต้นปีบ เป็นต้น
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คือ สิมอีสาน เป็นสิมที่มีสถาปัตยกรรมแบบอีสานตอนบนผสมผสานกับสถาปัตยกรรมส่วนกลาง สิมมีความกว้าง 15 เมตร ความยาว 35 เมตร สูงจากพื้นดินเดิม 62 เมตร มีเสา 52 ต้น หน้าต่าง 14 บาน และประตู 3 บาน หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกล็ดปลาแบบโบราณ และมีหอระฆัง 4 หอ ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว ภายในสิมประดิษฐานพระประธาน คือ พระพุทธรังสิโยภาสสุขพิพัฒน์ เป็นพระพุทธรูปปางสะดุ้งมาร (ปางมารวิชัย) องค์พระมีขนาดหน้าตักกว้าง 69 นิ้ว สูง 2 เมตรเศษ ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น หอระฆัง วิหาร มีศาลาอเนกประสงค์ ฌาปนสถาน ศาลาบำเพ็ญกุศล สุสาน ศาลาผู้ปฏิบัติธรรม โรงครัว เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2569 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ยกวัดป่าแสงอรุณ ขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เพื่อเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 4 รอบ 3 มิถุนายน 2569 และทรงพระกรุณาโปรดแต่งตั้ง พระพรหมวชิรดิลก (สมาน สุเมโธ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดป่าแสงอรุณ พระอารามหลวง

อ้างอิง
วัดเจดีย์ยอดทอง
วัดเจดีย์ยอดทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
วัดเจดีย์ยอดทองสร้างขึ้นในสมัยสุโขทัย ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 19–20 โดยมีหลักฐานสำคัญ คือ เจดีย์ทรงพุ่มข้าวบิณฑ์หรือเจดีย์ทรงยอดดอกบัวตูม เป็นเจดีย์สุโขทัยองค์เดียวที่พบในพิษณุโลก สันนิษฐานว่า สร้างในรัชสมัยพระมหาธรรมราชาที่ 1 (พระยาลิไท) คราวเสด็จมาครองเมืองพิษณุโลกและได้มีการบูรณะกันต่อมาตลอดสมัยสุโขทัยสมัยอยุธยาและสมัยรัตนโกสินทร์ ต่อมาเป็นวัดร้าง และได้รับตั้งเป็นวัดที่มีพระสงฆ์เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 วัดเจดีย์ยอดทองได้รับการบูรณะประมาณปี พ.ศ. 2533–2534 โดยดำเนินการบูรณะเฉพาะเจดีย์ทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ ส่วนฐานวิหารด้านทิศตะวันออกอยู่ด้านใต้อาคารไม้ของวัด กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานครั้งแรก ใน พ.ศ. 2479 ในชื่อว่า วัดยอดทอง ต่อมา
ศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานครั้งแรก ใน พ.ศ. 2479 ในชื่อว่า วัดยอดทอง ต่อมาได้ประกาศขอบเขตที่ดินโบราณสถานวัดยอดทองในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 118 ตอนพิเศษ 124 ง ประกาศ ณ วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2544 รวมเนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน 90 ตารางวา ที่ชื่อว่าวัดเจดีย์ยอดทองนั้น ที่ยอดของเจดีย์อาจจะเป็นทองหรือหุ้มทองมาก่อนก็ได้
เจดีย์ทรงพุ่มข้าวบิณฑ์มีฐานกว้างประมาณ 9 เมตร สูง 21 เมตร เฉพาะที่ยอดทรงดอกบัวตูมนั้น ได้เห็นรอยกระเทาะของปูนทำให้แลเห็นการเสริมยอดโดยการพอกปูนเพิ่มที่ยอดแหลมของดอกบัว มีแนวกำแพงล้อมรอบขนาดกว้าง 14.50 เมตร ยาว 14.50 เมตร ฐานกำแพงกว้าง 50 ซม. ก่ออิฐถือปูน มีทางเข้าทางทิศเหนือและทิศใต้ ขนาดกว้าง 1 เมตร ปรากฏซุ้มจระนำทั้งสี่ทิศ ซุ้มจระนำประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นประทับยืน ส่วนพระเศียร พระวรกายและพระกรหักหายไป ด้านหน้าเจดีย์เป็นวิหาร พบฐานอาคารก่อด้วยอิฐ ขนาดยาว 25 เมตร กว้าง 10 เมตร ฐานสูงประมาณ 30 ซม. แนวฐานส่วนใหญ่อยู่ใต้อาคารมุงสังกะสีของวัด และมีคูน้ำล้อมรอบ กว้างประมาณ 90 เมตร ยาว 100 เมตร บริเวณด้านทิศเหนือค่อนข้างตื้นเขิน เพราะไม่ได้ดำเนิ
งประมาณ 90 เมตร ยาว 100 เมตร บริเวณด้านทิศเหนือค่อนข้างตื้นเขิน เพราะไม่ได้ดำเนินการขุดลอกชั้น ทิศใต้ถูกปรับเพื่อเป็นบ่อเลี้ยงปลาของวัด ส่วนทิศตะวันออกและทิศตะวันตกถูกถมไประหว่างการปรับปรุงสภาพวัด
วัดแหล่งทองแดงพรหมสราราม
วัดแหล่งทองแดงพรหมสราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตาก้อง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
วัดแหล่งทองแดงพรหมสรารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2543 ผู้ขออนุญาตตั้งวัดคือ นางสาวบุญชุบ มากลัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2557 วัดแห่งนี้เป็นวัดที่หลวงพ่อแช่ม วัดตาก้อง ได้มามรณภาพลง ณ วัดแห่งนี้ ซึ่งสถานที่แห่งนี้เดิมเป็นที่ดินในครอบครัวของหลวงพ่อแช่ม ต่อมาได้ยกให้หลานสาวผู้บวชเป็นแม่ชีดูแล และต่อมาได้ถวายที่ดินนี้แด่สมเด็จพระพุทธปาพจนบดี (ทองเจือ จินฺตากโร) วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร จนมาถึงยุคสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อัมพร อมฺพโร) วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร เป็นผู้อุปถัมภ์ดูแล และได้มอบหมายให้ท่านเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือพระอาจารย์สมาน ปสันนจิตโต เป็นผู้ดูแลตราบเท่าทุกวันนี้
อุโบสถของวัดได้รับพระราชทานแบบอุโบสถจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ประธานมูลนิธิชัยพัฒนา ภายในบริเวณวัดมีความร่มรื่นเย็นสบาย ยังคงความสงบเหมาะแก่การปฏิบัติธรรม มีรูปเหมือนของเกจิอาจารย์ต่าง ๆ เช่น หลวงพ่อแช่ม หลวงปู่ทวด หลวงปู่โต หลวงพ่อเงิน หลวงปู่สุข และหลวงปู่มั่น

อ้างอิง
วัดหนองงูเหลือม (จังหวัดนครปฐม)
วัดหนองงูเหลือม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองงูเหลือม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัดหนองงูเหลือม สร้างขึ้นด้วยความศรัทธาของชาวบ้านที่สนับสนุนช่วยกันก่อสร้างวัด ได้แก่ ประชาชนบ้านหนองแก ไร่นิคม ทัพนางชี หนองตะลุ หนองไผ่ล้อม และชาวหนองงูเหลือม ได้ร่วมกันจัดสร้างขึ้นเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2513 ที่ดินเดิมที่ตั้งวัดเป็นของ นางใหม่ ผิวอ่อน, นายนำและนางมูล ครองระวะ, นายทองและนางทองดี ผิวอ่อน, นายสุดและนางปั้น บุตรศรีด้วง และ นายมั่นและนางเทียน พันธา รวมเนื้อที่ทั้งหมด 20 ไร่ 2 งาน ต่อมาตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ได้รับพระราชทานรับวิสุงคามสีมา เมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างขึ้นมาพร้อมกับการสร้างวัดหนองงูเหลือม เมื่อประมาณ พ.ศ. 2519 วิหารหลวงพ่อสุพรรณรังษีภายในประดิษฐาน หลวงพ่อสุพรรณรังษี หรือ หลวงพ่อใหญ่ เป็นประธานฝ่ายเทวดา เป็นพระพุทธปฏิมาสร้างด้วยศิลาในสมัยกรุงศรีอยุธยา

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูวิสุทธิ์สารนิวิฐ (เหว่า) พ.ศ. 2517–2543 
* พระครูพิศิษฏ์สรการ พ.ศ. 2549–2551 
* พระปลัด มานพ ฐานมุตฺตโม พ.ศ. 2552

อ้างอิง
วัดบางเลน (จังหวัดนครปฐม)
วัดบางเลน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ใกล้ประตูน้ำพระพิมล ในตำบลบางเลน อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมีพระครูเกษมถาวรคุณ (ถาวร) เป็นเจ้าอาวาส

วัดบางเลนสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2517 เดิมเรียกว่า วัดดอนกระต่ายเต้น หรือ วัดประตูน้ำพระพิมล ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 มีเนื้อที่ตั้งวัด 10 ไร่ 2 งาน ต่อมาคณะสงฆ์ได้ตั้งชื่อว่า "วัดบางเลน" เนื่องจากไม่มีวัดเป็นชื่อของอำเภอ

วัดบางเลนมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ประชาชนนับถือ คือ แม่ย่าตะเคียน อายุพันปี ภายหลังวัดได้ตั้งมูลนิธิแม่ย่าตะเคียนทองเพื่อช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก
รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อหวล กนฺตสีโล 
* พระสมุห์ บุญธรรม จารุธมฺโม พ.ศ. 2529–2540 
* พระครูเกษมถาวรคุณ (ถาวร) พ.ศ. 2540–

อ้างอิง
วัดจินดาราม (จังหวัดนครปฐม)
วัดจินดาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาดจินดา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
วัดจินดารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2445 ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระยาสุนทรบุรีศรีพิชัยสงครามรามภักดีพิริยะพาหะ (อี้ กรรณสูต) ได้ซื้อที่ดินถวายเพื่อสร้างวัด ตามแผนที่โบราณได้ออกสำรวจเมื่อ พ.ศ. 2456 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เรียกชื่อวัดนี้ว่า วัดจินดา ฉบับที่ 2 สำรวจเมื่อ พ.ศ. 2468 เรียกว่า วัดใหม่ตลาดจินดา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2445 ปัจจุบันมีพระครูจินดากิจจานุรักษ์ (ทวี ครุธมฺโม) เป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 10 ท่านได้บริหารจัดการบูรณะวัดขึ้นใหม่ทั้งโบสถ์และที่พักของพระสงฆ์ ด้านการศึกษา ได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนตั้งแต่ พ.ศ. 2477 โดยในระยะแรกโรงเรียนได้ใช้ศาลาการเปรียญเป็นสถาน
วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อสัมฤทธิ์ เป็นพระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางสุโขทัย ที่รัชกาลที่ 6 ได้พระราชทานผ่านพระยาสุนทรบุรีศรีพิชัยสงครามรามภักดีพิริยะพาหะ นำมาถวายวัดจินดารามเมื่อ พ.ศ. 2443 มีการงานปิดทองจะจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี

รายนามเจ้าอาวาส
* พระเล็ก ฐิตาฤโย พ.ศ. 2479 
* พระครูยติธรรมาจารย์ พ.ศ. 2479–2524 
* พระครูจินดากิจจานุรักษ์ (ทวี ครุธมฺโม) พ.ศ. 2525

อ้างอิง
วัดไผ่รื่นรมย์
วัดไผ่รื่นรมย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกระตีบ อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม หลังวัดไผ่รื่นรมย์ ติดกับโรงเรียนการบิน

วัดไผ่รื่นรมย์ แรกเริ่มเป็นสำนักสงฆ์ ต่อมาได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2520 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 โดยวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 พลเอกชา เรืองวิศกรรมใด้มากราบนิมนต์ หลวงพ่อล้อม มาอยู่ (บ้านรางลึก) คือบ้านไผ่รื่นรมย์ในปัจจุบัน จากป่ารกร้างจนกลายเป็นที่ก่อตั้งสงฆ์ มีความเจริญขึ้นตามลำดับ จนกลายมาเป็นวัดและใด้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในที่สุด
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ วิหารหลวงพ่อใหญ่ วิหารหลวงพ่อพระพิรุณมงคล ปัจจุบันพระครูวิมลชัยสิทธิ (ล้อม ชยธมฺโม) เป็นเจ้าอาวาส พระเกจิอาจารย์มีสมาธิจิตสูงแก่กล้าถือมักน้อยและสันโดษ เคร่งครัดในพระธรรมวินัย ปฏิปทาน่าเลื่อมใส มีความเชี่ยวชาญและเก่งกล้าในไสยเวทย์พุทธาคม เป็นศิษย์ผู้สืบทอดไสยเวทย์พุทธาคมจากหลวงพ่อจง วัดหน้าต่างนอก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

อ้างอิง
วัดทุ่งสีหลง
วัดทุ่งสีหลง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำเหย อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม พื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 22 ไร่ 1 งาน 85 ตารางวาเศษ 2/10 ตามหนังสือ น.ส.4 จ. เลขที่ 8991 วัดจัดประโยชน์แก่ผู้มาแสวงบุญ และเป็นที่ตั้งโรงเรียนวัดทุ่งสีหลง เพื่อเป็นที่ศึกษา วัดได้แบ่งเป็นที่ตั้งโรงเรียนวัดทุ่งสีหลง จำนวน 6 ไร่ 2 งาน ที่ธรณีสงฆ์ของวัดโฉนดเลขที่ 347 จำนวนที่ดิน 3 งาน 23 ตารางวา วัดไม่ได้จัดประโยชน์ที่ดินโฉนดเลขที่ 347 จำนวนที่ดิน 9 ไร่ 3 งาน 62 ตารางวา วัดเป็นจัดประโยชน์เพื่อให้เช่าที่ดินทำการเกษตร
วัดทุ่งสีหลง เดิมชื่อว่า วัดทุ่งตาสีหลง แต่เดิมบริเวณนี้เป็นทุ่งนากับป่าไม้ มีชายแก่คนหนึ่งชื่อตาสี ได้มาต่อนกในทุ่งจนพลบค่ำ แต่หลงทางกลับบ้านไม่ได้ ทุ่งนี้จึงได้ชื่อว่า ทุ่งตาสีหลง ต่อมาพูดสั้นลงเหลือ ทุ่งสีหลง ต่อมาได้นำชื่อนี้มาตั้งชื่อวัด วัดทุ่งสีหลงสร้างขึ้นราว พ.ศ. 2460 มีพระอธิการ (ติ่ง) เป็นเจ้าอาวาสองค์แรก ได้เริ่มพัฒนาวัดขึ้นมา ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2466 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2485 ปัจจุบันพระครูปฐมปัญญาภรณ์ (ปัญญา ป.ธ.6) เป็นเจ้าอาวาส
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการติ่ง พ.ศ. 2460 
* พระอธิการทองดี 
* พระอธิการน้อย 
* พระอธิการคำศรี ชุติปญฺโญ พ.ศ. 2500–2507 
* พระเคี้ยง กิตฺติสาโร พ.ศ. 2508–2509 รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดทุ่งสีหลง
* พระครูวิจิตรคุณากร (ปลั่ง สนฺตจิตฺโต) พ.ศ. 2510–2550 
* พระครูวิมลญาณวัฒน์ (เสมียน ญาณธโร) พ.ศ. 2550 รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดทุ่งสีหลง
* พระครูปฐมปัญญาภรณ์ (ปัญญา ป.ธ.6) พ.ศ. 2551

อ้างอิง
วัดพระอมรพิสัย
วัดพระอมรพิสัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนราภิรมย์ อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 11 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา

จากคำบอกเล่าของชาวบ้านในตำบลแถบนี้ว่า ในอดีตนั้นอยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมมากจนถึงเกือบจะเป็นวัดร้าง แต่ได้เริ่มมีการก่อสร้างอุโบสถเป็นครั้งแรกและมีงานปิดทองฝังลูกนิมิต เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2475 และเมื่อแต่ก่อนนี้คลองวัดพระอมรพิสัย มีเรือยนขนาดใหญ่วิ่งผ่านไปม ต่อมาคลองได้ตื้นเขิน เรือก็ไม่สามารถวิ่งผ่านไปมาได้ คงมีแต่เรือเล็ก ๆ ประเภทเรือหาปลา วัดพระอมรพิสัยได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2457 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2477
อุโบสถหลังใหม่ประดิษฐานพระประธาน นามว่า หลวงพ่อเมตตามหาลาภประชาบูชิต เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 80 นิ้ว เนื้อทองเหลือง และพระอัครสาวก พระสารีบุตร พระมหาโคคัลลานะ

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์มี 
* พระอาจารย์ขม 
* พระอธิการชุ่ม ญาณธโร พ.ศ. 2512–2528 
* พระอธิการอำนวย นรินฺโท พ.ศ. 2530–2545 
* พระครูสถิตอมรพิสัย (ดุสิต ป.ธ.3) พ.ศ. 2546

อ้างอิง
วัดบัวปากท่า
วัดบัวปากท่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนิลเพชร อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เนื้อที่ตั้งวัด 24 ไร่ 2 งาน 12 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์ 24 ไร่
วัดบัวปากท่าตั้งวัด เมื่อ พ.ศ. 2453 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2477 ตั้งชื่อวัดตามชื่อตำบล แต่เดิมมีบึงใหญ่อยู่ใกล้บริเวณวัดบัวปากท่า ชาวบ้านได้อาศัยบึงน้ำใหญ่แห่งนี้ซึ่งมีท่าจอดเทียบเรือไว้ขนถ่ายสินค้าหรือซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้าซึ่งกันและกัน และการเดินทางเพื่อที่จะไปยังต่างจังหวัดหรือสถานที่ต่าง ๆ ต่อมา พ.ศ. 2516 ได้แบ่งแยกพื้นที่การปกครองออกเป็น 2 ตำบล ทางตอนเหนือใช้ชื่อเดิมว่าตำบลบัวปากท่า ส่วนทางตอนใต้ใช้ชื่อใหม่ว่า ตำบลนิลเพชร วัดบัวปากท่าทำให้ย้ายมาอยู่ในตำบลนิลเพชร ที่ตั้งของวัด ตั้งอยู่ของหมู่บ้านสามขา ซึ่งเป็นลำคลองสามแยก จึงเรียกว่า วัดสามขา จนชาวบ้านสามขาถวายที่จำนวน 12 ไร่เศษ เพื่อให้เป็นที่สร้างวัด
ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2507 และมีศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์วัดบัวปากท่า ตั้งแต่ พ.ศ. 2551 สอนในวันอาทิตย์ เวลา 9.00-15.00 น.

รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อชิต 
* เจ้าอธิการปุย กมโล 
* อาจารย์เรือน 
* พระครูวรพจน์สุนทร พ.ศ. 2529–2555 
* พระอธิการอำนาจ กตนาโท พ.ศ. 2556

อ้างอิง
วัดช่องลม (จังหวัดราชบุรี)
วัดช่องลม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
วัดช่องลมตั้งเมื่อ พ.ศ. 2411 แต่สันนิษฐานว่าเป็นวัดที่สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี เดิมชื่อว่า วัดช้างล้ม เนื่องจากสมัยก่อนทางทิศตะวันตกห่างจากวัดไป เป็นโรงสำหรับขังช้างของทางราชการ ฝูงช้างใช้เป็นที่เดินผ่านเพื่อไปกินน้ำและอาบน้ำที่แม่น้ำแม่กลองเป็นประจำ วันหนึ่งมีช้างเกิดพลาดติดหล่มล้มลง ชาวบ้านจึงเรียกสถานที่นี้ว่า "ช้างล้ม" ต่อมามีผู้ศรัทธาสร้าง ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2475 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จมาที่วัด เห็นว่าชื่อวัดไม่เป็นมงคล จึงตั้งชื่อให้ใหม่ว่า "วัดช่องลม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2482 ยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ ตั้งแต่วันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 เป็นต้นมา
ภายในวัดมีวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ของจังหวัดราชบุรี คือ หลวงพ่อแก่นจันทร์ เป็นพระพุทธรูปสมัยทวารวดี ปางอุ้มบาตร แต่แปลกจากทั่วไป คือบาตรของหลวงพ่อเหมือนสวมอยู่ในถุงบาตรซึ่งมีที่จับ มีความสูงตั้งแต่พระเกตุมาลา ถึงพระบาท 2 เมตร 26 เซนติเมตร เล่ากันว่า หลวงพ่อแก่นจันทน์ลอยน้ำมาจากบ้านแก่งหลวง จังหวัดกาญจนบุรี จนกระทั่งมาถึงวัดช้างล้ม ทางวัดจะมีการจัดงานสมโภชน์หลวงพ่อแก่นจันทร์ในช่วงเทศกาลตรุษจีนของทุกปี และแห่รอบตลาดในช่วงเทศกาลวันสงกรานต์

อ้างอิง
วัดสุวรรณรัตนาราม (จังหวัดนครปฐม)
วัดสุวรรณรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งขวาง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ติดต่อกับโรงเรียนบ้านหลักเมตร วัดมีเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน
วัดสุวรรณรัตนาราม เดิมชื่อ วัดหลักเมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 เหตุที่ชื่อว่า หลักเมตร ผู้อาวุโสเล่าให้ฟังว่า สมัยก่อนที่ดินบริเวณนี้มีความรกร้าง ต้นไม้ต่าง ๆ ขึ้นปกคลุมทั่วพื้นที่ การสัญจรใช้เกวียนเป็นส่วนใหญ่ หลักเขตต่าง ๆ มีเพียงหลักเขตของทหารมีขนาดใหญ่ เป็นที่สังเกตได้ง่าย น่าจะเป็นเหตุให้ตั้งเป็นชื่อหมู่บ้านว่าหลักเมตร ต่อมาจำนวนชาวบ้านมากขึ้น การทำพิธีกรรมต่าง ๆ ทางศาสนา สถานที่วัดเดิมจึงคับแคบไม่เพียงพอแก่กิจกรรม ประกอบกับการขยายพื้นที่เป็นไปได้ยาก เพราะวัดมีเนื้อที่ติดกับโรงเรียนและพื้นที่ข้าง ๆ วัดเป็นบ้านโดยรอบ ชาวบ้านจึงประชุมและมีมติร่วมกันให้ย้ายวัด ต่อมา พ.ศ. 2514 จึงย้ายวัดมาตั้งอยู่ ณ สถานที่ปัจจุบัน โดยตั้งชื่อวัดใหม่ว่า "วัดสุว
า พ.ศ. 2514 จึงย้ายวัดมาตั้งอยู่ ณ สถานที่ปัจจุบัน โดยตั้งชื่อวัดใหม่ว่า "วัดสุวรรณรัตนาราม" ด้วยเหตุผลที่ตระกูลทองเกิดและตระกูลแก้วขาว ได้ร่วมกันถวายที่ดินให้แก่วัด จึงได้นำคำ "สุวรรณ" ซึ่งแปลว่า ทอง และนำคำว่า "รัตนะ" ซึ่งแปลว่า แก้ว มาจากตระกูลทั้งสอง ประกอบกันเป็นชื่อวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2548
รายนามเจ้าอาวาส
* พระมหากมล กมโล พ.ศ. 2518–2529 
* พระอธิการเทียบ ปวฑฺฒโน พ.ศ. 2531–2539 
* พระอธิการอนุชิต อตฺตสนฺโต พ.ศ. 2540–2547 
* พระครูปฐมเมธาภรณ์ (วิศิษฎ์ วิสุทฺโธ) พ.ศ. 2548–

อ้างอิง
วัดนิยมธรรมวราราม
วัดนิยมธรรมวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งบัว อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม

วัดนิยมธรรมวรารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2500 โดยมีนายพิน กันตะเพ็ง ศึกษาธิการอำเภอกำแพงแสนในสมัยนั้น ได้เป็นผู้ซื้อที่ดินจำนวน 60 ไร่เศษ ถวายพระครูสุกิจ ธรรมสรณ์ (หลวงพ่อหว่าง) เจ้าอาวาสวัดกำแพงแสน ต่อมาภายหลังหลวงพ่อได้มอบที่ดินเพื่อสร้างโรงเรียนวัดนิยมธรรมวราราม จำนวน 20 ไร่ และถูกทางรถไฟ สายชุมทาง หนองปลาดุก-สุพรรณบุรี ตัดผ่านอีกจำนวนหนึ่ง ทำให้มีที่ดินของทางวัด คงเหลือจำนวน 40 ไร่ 1 งาน 10 ตารางวา
วัดนิยมธรรมวรารามได้ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2503 ต่อมาพระครูสุกิจธรรมสรณ์ จึงได้แต่งตั้งให้หลวงพ่อสกล ปริสุทฺโธ มาเป็นเจ้าอาวาส ในขณะนั้นเมื่อเป็นวัดใหม่ยังไม่มีชื่อวัด ชาวบ้านเรียกว่า วัดทุ่งควายหาย ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดนิยมธรรมวราราม" ต่อมา พ.ศ. 2515 หลวงพ่อสกล ลาออกจากเจ้าอาวาส ปีถัดมาพระสมาน สิริปฺโญ จึงได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสปกครองวัดสืบมา จนถึง พ.ศ. 2538 ได้ลาออกจากตำแหน่งเจ้าอาวาส ชาวบ้านจึงได้ไปนิมนต์พระสุริยา ปภากโร วัดทะเลบก ตำบลกระตีบ อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มาเป็นเจ้าอาวาส ต่อมา พ.ศ. 2545 พระอธิการสุริยา ได้ลาออกจากตำแหน่งเจ้าอาวาส กำนันบุญชู และ ไวยาวัจกร ชาวบ้านจึงไปขอพระภิกษุจากพระครูสุธรรมนาถ
หน่งเจ้าอาวาส กำนันบุญชู และ ไวยาวัจกร ชาวบ้านจึงไปขอพระภิกษุจากพระครูสุธรรมนาถ วัดปลักไม้ลาย พระครูสุธรรมนาถ จึงส่ง พระอธิการเอกกุญชร อุชุจาโร มาในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2546 และได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 สืบมาจนถึงปัจจุบัน วัดนิยมธรรมวรารามได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2522 เมื่อ พ.ศ. 2558 วัดได้จัดสร้างวัตถุมงคลเพื่อนำรายได้บูรณะศาลาสวดมนต์และจัดสร้างศาลาปฏิบัติธรรม
รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อสกล ปริสุทฺโธ พ.ศ. 2500–2515 
* พระครูสิริปัญญารักษ์ (สมาน สิริปญฺโญ) พ.ศ. 2516–2538 
* พระอธิการสุริยา ปภากโร พ.ศ. 2538–2545 
* พระอธิการเอกกุญชร อุชุจาโร พ.ศ. 2546–

อ้างอิง
วัดตะโกสูง
วัดตะโกสูง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามง่าม อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 17 ไร่ 3 งาน 53 ตารางวา
วัดตะโกสูงประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2448 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ตามคำบอกเล่าว่า เป็นที่ดอนน้ำ ไม่ท่วม มีตะโกสูงขึ้นมากมาย ต้นใหญ่ขนาดโอบไม่รอบตัว ฤดูน้ำหลากน้ำไม่ท่วมชาวบ้านนำวัว ควาย หมู เป็ด ไก่ มาพักอาศัยหนีน้ำทุกปี ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้ราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินของวัด คือ โรงเรียนวัดตะโกสูง (เหรียญอุปถัมภ์) ก่อตั้งและเปิดทำการสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2480 สอนระดับชั้นประถมศึกษา ในระยะแรกสถานที่เล่าเรียนใช้ศาลาการเปรียญวัดตะโกสูงซึ่งได้รับอนุญาตจาก พระอธิการพลอย เจ้าอาวาส
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์แดง พ.ศ. 2448–2452 
* พระอาจารย์โต๊ะ 
* พระอาจารย์พลอย พ.ศ. 2484 
* พระอาจารย์คล้าย พ.ศ. 2484–2488 
* พระอาจารย์โพธิ์ พ.ศ. 2488–2490 
* พระครูอุดมสมณคุณ (เหรียญ ปุณฺณโก) พ.ศ. 2491–2528 
* พระครูอุดมสมณคุณ (สาลี สุทนฺโต) พ.ศ. 2528–2540 
* พระครูนิมมานสุนทร (สมพงษ์ ปิยธโร) พ.ศ. 2542–

อ้างอิง