เขตมี่ยฺหวิน
มี่ยฺหวิน ( ) เป็นเขตหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของปักกิ่ง มีพื้นที่ และมีประชากร 527,683 คน (สำมะโน ค.ศ. 2020) ที่ตั้งรัฐบาลตั้งอยู่ที่แขวงกู่โหลว
ประวัติศาสตร์
มี่ยฺหวินเป็นหนึ่งในสถานที่ที่ขุนศึกเฝิง ยฺวี่เสียงใช้เป็นที่ตั้งกำลังทหารของเขาเพื่อเตรียมการรัฐประหารปักกิ่งใน ค.ศ. 1924 ในทศวรรษ 1930 มี่ยฺหวินถูกยึดโดยกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นและกลายเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของสภาปกครองตนเองเหอเป่ย์ตะวันออก รัฐหุ่นเชิดของญี่ปุ่น อย่างไรก็ดี การยึดครองของญี่ปุ่นก็ถูกท้าทายเมื่อนักบวชลัทธิเต๋าในท้องถิ่นคนหนึ่งสามารถปลุกระดมชาวนาในมี่ยฺหวินได้ ในฐานะสมาชิกสมาคมทรายเหลือง เขาได้รวบรวมผู้ติดตามและโน้มน้าวพวกเขาว่าพวกเขาสามารถคงกระพันต่อกระสุนปืนได้ผ่านพิธีกรรมทางไสยศาสตร์ที่เขาประกอบขึ้น ด้วยแรงจูงใจที่สูงเช่นนี้ ชาวนาจึงก่อการกบฏในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1936 และเอาชนะหน่วยของกองทัพเ
ที่สูงเช่นนี้ ชาวนาจึงก่อการกบฏในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1936 และเอาชนะหน่วยของกองทัพเหอเป่ย์ตะวันออกที่ถูกส่งมาปราบปรามพวกเขาได้ ดังนั้น กองกำลังกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นที่อยู่ใกล้เคียงจึงถูกระดมพลเพื่อต่อต้านผู้ก่อความไม่สงบ ภายในเดือนกันยายน การจลาจลก็ถูกปราบปรามลง และกบฏทรายเหลืองในมี่ยฺหวินประมาณ 300 คนถูกสังหารหรือบาดเจ็บในการต่อสู้
การแบ่งเขตการปกครอง

มี่ยฺหวินแบ่งออกเป็น 2 แขวง 17 เมือง และ 1 ตำบลชาติพันธุ์ ที่ตั้งรัฐบาลเขตอยู่ในแขวงกู่โหลว
{| class="wikitable"
! ชื่อ !! ภาษาจีน (ตัวย่อ) !! ฮั่นยฺหวี่พินอิน!! จำนวนประชากร (ค.ศ. 2010) !! พื้นที้ (ตร.กม.)
|-
| แขวงกู่โกลว (ที่ตั้งรัฐบาลเขต ) || || || 104,479 || 1.60
|-
| แขวงกั่วยฺเหวียน || || || 52,840 || 7.55
|-
| ตำบลชาติพันธุ์แมนจูและมองโกลถานอิ๋ง || || || 7,571 || 2.73
|-
| เมืองมี่ยฺหวิน || || ||18,722 || 24.00
|-
| เมืองซีเวิง || || ||19,811 || 87.90
|-
| เมืองซีเถียนเก้อจวง || || ||36,056 || 129.60
|-
| เมืองฉือหลี่พู่ || || ||25,086 || 30.80
|-
| เมืองเหอหนานไจ้ || || ||24,067 || 66.70
|-
| เมืองจู้เก้อจวง || || ||23,017 || 107.80
|-
| เมืองมู่เจียยฺวี่ || || ||33,145 || 102.80
|-
| เมืองไท่ชือถุน || || ||27,311 || 202.00
่เจียยฺวี่ || || ||33,145 || 102.80
|-
| เมืองไท่ชือถุน || || ||27,311 || 202.00
|-
| เมืองเกาหลิ่ง || || ||14,186 || 111.40
|-
| เมืองปู้เหล่าถุน || || ||15,810 || 193.20
|-
| เมืองเฝิงเจียยฺวี่ || || ||6,640 || 214.25
|-
| เมืองกู่เป๋ย์โข่ว || || ||7,932 || 84.71
|-
| เมืองต้าเฉิงจื่อ || || ||11,648 || 144.00
|-
| เมืองตงเช่าฉฺวี || || ||12,276 || 109.30
|-
| เมืองเป่ย์จวง || || ||7,769 || 83.70
|-
| เมืองซินเฉิงจื่อ || || ||7,993 || 176.50
|-
| เมืองฉือเฉิง || || ||5,453 || 252.80
|-
|}
ภูมิศาสตร์
มี่ยฺหวินเป็นที่ตั้งของจุดที่อยู่ตะวันออกสุดของเทศบาลกรุงปักกิ่ง มีอาณาเขตติดกับเขตต่าง ๆ ของปักกิ่ง ได้แก่ เขตผิงกู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ เขตชุ่นอี้ทางตะวันตกเฉียงใต้ และเขตหฺวายโหรวทางตะวันตก รวมถึงติดกับมณฑลเหอเป่ย์ทั้งทางทิศเหนือโดยตรงและทางทิศตะวันออก อ่างเก็บน้ำมี่ยฺหวิน แหล่งน้ำสำคัญสำหรับเทศบาลกรุงปักกิ่ง ก็ตั้งอยู่ในเขตมี่ยฺหวินด้วยเช่นกัน

ภูมิอากาศ
เขตมี่ยฺหวินมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dwa) อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในมี่ยฺหวินอยู่ที่ ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ โดยเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนกรกฎาคม ประมาณ และต่ำสุดในเดือนมกราคม ประมาณ
การท่องเที่ยว
สถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมในเขตมี่ยฺหวินคือซือหม่าไถ ส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองจีน อีกแห่งคือสกีรีสอร์ตหนานชาน หนึ่งในสกีรีสอร์ตที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ

การคมนาคม
 ]]

*รถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง–เฉิ่นหยาง: สถานีรถไฟมี่ยฺหวิน
*ทางรถไฟสายปักกิ่ง–เฉิงเต๋อ: สถานีรถไฟมี่ยฺหวินเหนือ

การศึกษา

อ้างอิง

บรรณานุกรม
* 
* 
*

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการของรัฐบาลมี่ยฺหวิน (ภาษาจีน)
* Illustrated Atlas of Shanhai, Yongping, Jizhou, Miyun, Gubeikou, Huanghua Zhen and Other Areas