นกพูดได้
ในกรงที่พูดคำว่า "hello" หลังจากได้รับการกระตุ้นจากผู้มาเยี่ยม]] (ปี 1650) พูดคำว่า χαῖρε ("สวัสดี" ใน ภาษากรีกโบราณ)]]
นกพูดได้ คือนกที่สามารถเลียนเสียงการพูดของมนุษย์ได้ มีการถกเถียงในชุมชนวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับว่านกแก้วบางตัวที่พูดได้นั้นมีความเข้าใจทางด้านภาษาหรือไม่ นกมีความสามารถในการพูดที่แตกต่างกันไป บางตัวเช่นนกในวงศ์กา สามารถเลียนเสียงคำและวลีได้เพียงไม่กี่คำ ขณะที่ นกหงส์หยก บางตัวถูกพบว่ามีคำศัพท์มากถึงเกือบ 2,000 คำ นกขุนทอง ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงที่พบได้ทั่วไป เป็นที่รู้จักกันดีในด้านความสามารถในการพูด และญาติของมันคือ นกกิ้งโครง ก็มีความสามารถในการเลียนเสียงได้ดีเช่นกัน นก นกกระตั้ว ในป่าของออสเตรเลียถูกพบว่าพูดภาษามนุษย์ได้จากการเรียนรู้ทางวัฒนธรรม โดยนกที่เคยถูกเลี้ยงในกรงและกลับไปใช้ชีวิตในฝูงตามธรรมชาติได้สอนให้นกป่าพูดตาม
การกล่าวถึงนกพูดได้ครั้งแรกสุดมาจาก Ctesias ในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช นกที่เขาเรียกว่า Bittacus อาจจะเป็น นกแก้วหัวพลัม

== กระบวนการ == 
 นกวัยอ่อนบางชนิดเรียนรู้การสื่อสารด้วยเสียงผ่านการเรียนรู้ทางสังคม โดยเลียนแบบพ่อแม่ รวมถึงนกที่มีอำนาจในฝูง แม้ว่านกจะไม่มี สายเสียง (vocal cords) แต่เชื่อกันว่านกสร้างเสียงและโทนต่าง ๆ โดยใช้กล้ามเนื้อในลำคอและเยื่อเมือก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไซริงซ์ มีข้อจำกัดในการเลียนเสียงที่นกสามารถทำได้ เนื่องจากความแตกต่างในโครงสร้างทางกายวิภาค เช่น การที่นกไม่มีริมฝีปาก
มีข้อเสนอว่า การเลียนเสียงในหมู่นกนั้นพบได้เกือบทั่วไป และมีความเป็นไปได้ว่าในที่สุดทุกสายพันธุ์จะมีความสามารถในการเลียนเสียงต่างชนิดได้บ้าง (แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นเสียงมนุษย์เสมอไป) การเลียนเสียงมนุษย์ไม่จำกัดเฉพาะนกที่ถูกขัง นกในป่าของออสเตรเลียเช่น นกแม็กพาย นกไลร์เบิร์ด และ นกบาวเวอร์เบิร์ด ที่มีปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์แต่ยังคงใช้ชีวิตในธรรมชาติสามารถเลียนเสียงมนุษย์ได้
นกขับขาน และ นกแก้ว เป็นสองกลุ่มนกที่สามารถเรียนรู้และเลียนเสียงมนุษย์ อย่างไรก็ตาม พบว่า นกขุนทอง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวงศ์นกกิ้งโครง สามารถถูกฝึกให้เรียนรู้และสร้างเสียงมนุษย์ได้ นกเลี้ยงสามารถถูกสอนให้พูดโดยเจ้าของผ่านการเลียนเสียงของพวกเขา หากนกเลี้ยงเหล่านั้นถูกนำไปปล่อยในธรรมชาติ นกในป่าก็อาจเลียนเสียงใหม่เหล่านี้ได้ ปรากฏการณ์นี้ถูกสังเกตในสวนสาธารณะใน ซิดนีย์ ออสเตรเลีย ซึ่งนกป่าเช่นนกแก้วกล่าวคำว่า "Hello darling!";สวัสดีที่รัก! และ "What's happening?";เกิดอะไรขึ้น!

ประเภท
หน้าที่
มีหลายทฤษฎีที่ถูกเสนอเกี่ยวกับหน้าที่ของการเลียนแบบเสียงที่ได้ยินโดยทั่วไป อย่างไรก็ตาม ทฤษฎีเหล่านี้ไม่ได้เจาะจงถึงเหตุผลที่มนุษย์ถูกเลียนแบบเสียง หลายทฤษฎีจะใช้ได้กับเพียงบางชนิดเท่านั้น เนื่องจากโครงสร้างทางสังคม สภาพแวดล้อม และนิเวศวิทยาทางพฤติกรรม

===การเลียนแบบโดยผิดพลาด=== 
มีการเสนอว่าการเลียนแบบเสียงที่ไม่เกี่ยวข้องกับนกนั้นเป็นเพียงความพยายามเลียนแบบเสียงเรียกเฉพาะของชนิดนกนั้น ๆ โดยผิดพลาด
===การจำแนกฝูง=== 
ในธรรมชาติ ฝูงนกแก้วพัฒนาภาษาท้องถิ่นที่แตกต่างกัน การวิจัยชี้ให้เห็นว่านกเหล่านี้ใช้ภาษาเหล่านี้เพื่อแยกแยะสมาชิกของฝูงที่คุ้นเคยออกจากนกตัวอื่นที่ไม่คุ้นเคย นกจะตอบสนองต่อเสียงเรียกที่คุ้นเคยกับของฝูงตนเองมากกว่า และพวกมันจะเมินเฉยต่อนกที่เรียกเสียงแตกต่างจากฝูง นกที่เลี้ยงในกรงอาจเลียนเสียงมนุษย์ โดยเฉพาะเสียงของเจ้าของ เพื่อให้ได้รับการยอมรับว่าเป็นสมาชิกของครอบครัว (หรือฝูง) หากนกได้ยินคำหรือวลีซ้ำ ๆ มันอาจตีความว่าเป็นเสียงที่เฉพาะเจาะจงกับฝูงของมัน จากนั้นมันจะพยายามเลียนเสียงนั้นเพื่อรักษาการเป็นสมาชิกของฝูง หากนกแก้วไม่ได้รับการตอบสนองเมื่อมันร้องเรียกเสียงธรรมชาติตามปกติของนกแก้ว แต่ได้รับความสนใจหรืออาหารเมื่อเลี
มื่อมันร้องเรียกเสียงธรรมชาติตามปกติของนกแก้ว แต่ได้รับความสนใจหรืออาหารเมื่อเลียนเสียงพูดของมนุษย์ นกจะมีแรงจูงใจเพิ่มเติมในการเลียนคำและวลีของมนุษย์ซ้ำ
===การปกป้องอาณาเขต=== 
เสียงร้องที่ใช้ในการปกป้องอาณาเขตของนกไลเออร์เบิร์ดค่อนข้างเรียบง่ายและแตกต่างอย่างมากจากเสียงที่มันเลียนแบบ รวมถึงเสียงพูดของมนุษย์

===การคัดเลือกทางเพศเพื่อเพิ่มจำนวนเสียงในคลัง=== 
หน้าที่หนึ่งที่ถูกเสนอ สำหรับการเลียนแบบโดยทั่วไปคือการที่นกเลียนแบบเสียงได้หลากหลายชนิดนั้นวิวัฒนาการมาเพื่อเพิ่มโอกาสในการสืบพันธุ์ของตน ตัวอย่างเช่น นกไลเออร์เบิร์ดตัวผู้จะเพิ่มความไพเราะให้กับเพลงของมันโดยการเลียนแบบเสียงต่าง ๆ มากมาย ซึ่งมักจะเป็นเสียงร้องของนกชนิดอื่นใกล้เคียง แต่ก็อาจรวมถึงเสียงแตรรถยนต์ เลื่อยยนต์ และเสียงเห่าของสุนัขด้วย
===การป้องกันจากผู้ล่า=== 
การเลียนแบบเสียงโดยทั่วไปอาจช่วยให้นกป้องกันตนเองหรือลูกหลานจากการถูกล่าได้ ตัวอย่างเช่น นกแม็กพายในออสเตรเลียเลียนแบบเสียงเรียกของนกฮูกเห่าและนกฮูกบูบุ๊ค ซึ่งเป็นนักล่าที่กินลูกนกแม็กพาย

===แผนที่ทางเสียง=== 
นกบางชนิด เช่น นกแม็กพายในออสเตรเลีย เลียนแบบเฉพาะเสียงที่ได้ยินขณะอยู่ในอาณาเขตของตน มีการเสนอว่านกที่มีโครงสร้างทางสังคมที่ซับซ้อนอาจพัฒนาแผนที่ทางเสียงของอาณาเขตตนเองควบคู่กับแผนที่ทางสายตา และการเลียนแบบเสียงช่วยอำนวยความสะดวกในกระบวนการนี้
นกที่พูดได้ที่มีชื่อเสียง
อเล็กซ์ นกแก้วสีเทา มีคลังคำศัพท์ประมาณ 100 คำ ซึ่งน้อยกว่าผู้ครองสถิติโลกหลายราย แต่มันอาจเป็นนกพูดได้ที่มีชื่อเสียงที่สุด เนื่องจากการเผยแพร่ข่าวเกี่ยวกับความสามารถทางสติปัญญาของมัน ในการเรียนรู้ที่จะพูด อเล็กซ์ได้แสดงให้นักวิทยาศาสตร์ ไอรีน เปปเปอร์เบิร์ก เห็นว่าเขาเข้าใจการจำแนกประเภท เช่น "เหมือนและต่าง" และ "ใหญ่กว่าและเล็กกว่า" เขาสามารถระบุวัตถุได้ตามรูปร่าง ("สามเหลี่ยม", "สี่เหลี่ยม", สูงสุดถึง "หกเหลี่ยม") และวัสดุ: เมื่อแสดง ปอมปอม หรือบล็อกไม้ เขาสามารถตอบได้อย่างถูกต้องว่า "ขนแกะ" หรือ "ไม้" ประมาณ 80% ของเวลา อเล็กซ์สามารถระบุความแตกต่างระหว่างวัตถุขนาดเดียวกันที่เป็นสีเหลืองและสีเขียวโดยพูดว่า "สี" หร
ะบุความแตกต่างระหว่างวัตถุขนาดเดียวกันที่เป็นสีเหลืองและสีเขียวโดยพูดว่า "สี" หรือระบุวัตถุที่ใหญ่กว่าโดยเรียกชื่อสีของมัน หากถามว่าอะไรคือความแตกต่างระหว่างกุญแจสีฟ้า 2 ดอกที่เหมือนกัน อเล็กซ์เรียนรู้ที่จะตอบว่า "ไม่มี" (เขาออกเสียงว่า "น๊ะ") อเล็กซ์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2007
"พอล" เป็นนกแก้วสีเทาแอฟริกันที่ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา แอนดรูว์ แจ็กสัน เป็นเจ้าของ มีรายงานว่าพอลถูกสอนให้พูดคำหยาบคายโดยแจ็กสัน และมีเรื่องเล่าว่าพอลถูกนำออกจากพิธีศพของเขาเนื่องจากพูดคำหยาบคายอย่างต่อเนื่อง

"พรูเดิล" ครองสถิติโลกกินเนสส์เป็นเวลาหลายปีในฐานะนกที่มีคำศัพท์มากที่สุด – โดยมีการบันทึกคำศัพท์ไว้ 800 คำ

"เอน'คิสิ" เป็นนกแก้วสีเทาอีกตัวหนึ่งที่มีชื่อเสียงในด้านทักษะการใช้ภาษาอังกฤษและความสามารถอื่น ๆ ณ เดือนมกราคม 2004 เอน'คิสิมีคำศัพท์ที่บันทึกไว้ถึง 950 คำ เชื่อกันว่าเขาเป็นหนึ่งในนกที่มีความสามารถในการใช้ภาษามนุษย์ขั้นสูงที่สุดในโลกของสัตว์
"ไอน์สไตน์" ปรากฏตัวในรายการโทรทัศน์หลายรายการและมีชื่อเสียงในด้านความสามารถในการสร้างเสียงรวมถึงการพูด คลิปวิดีโอแสดงให้เห็นว่าเขาสามารถทำเสียงลำแสงเลเซอร์และหัวเราะแบบเสียงดุร้าย เขาได้รับการฝึกฝนโดยสเตฟานี ไวท์

กริป เป็นนกกาที่ ชาลส์ ดิกคินส์ เลี้ยงไว้เป็นสัตว์เลี้ยง เธอสามารถพูดได้หลายวลี รวมถึง "halloa, old girl","สวัสดีจ้ะหนูน้อย" และเป็นต้นแบบของตัวละครที่มีบทบาทสำคัญในนวนิยายเรื่อง Barnaby Rudge ของดิกเกนส์ มากกว่าหนึ่งครั้งที่คำพูดที่ไม่คาดคิดของกริปส่งผลกระทบต่อเรื่องราว นอกจากนี้ กริปยังเป็นแรงบันดาลใจให้กับบทกวี The Raven ของ เอดการ์ แอลลัน โพ

อ้างอิง
อ่านเพิ่มเติม
* Smith, Fran (2008). Friendly Feathers: Life with Pierre, an African Grey Parrot. Frances L. Smith. 
แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*Recordings of a grey parrot talking