SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดบ่อเงิน (จังหวัดปทุมธานี)
วัดบ่อเงิน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ่อเงิน อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี

เดิมทีวัดนี้ชาวบ้านเรียกว่า วัดโบสถ์ ตามวัดที่ผู้สร้าง อยู่มาหลายปียังมีชนอีกบางพวกเรียกวัดนี้ว่า วัดลาด ตามที่ตั้งที่อยู่ในที่ลาดและลุ่มมาก ต่อมาเรียกว่า "วัดบ่อเงิน" เพราะที่ดินบริเวณนี้เพราะชาวพุทธที่อุปการะมีมาก ประกอบกับพื้นที่แผ่นดินบริเวณนั้นมีมากมายหลายพันไร่ และเป็นที่ราบลุ่มทำนาข้าวได้ผลดี เมื่อข้าวดีทางวัดก็หาเงินได้มาก
ที่ดินที่สร้างวัด เดิมเป็นที่ดินของขุนวิเศษภักดี ซึ่งเป็นนายอำเภอเมืองปทุมธานีกับนางพ่วง ภรรยา และนายยม พร้อมบุตร ได้พร้อมใจกันมอบที่ดิน 1 แปลง กว้าง 2 เส้น ยาว 25 เส้น ให้แก่
พระครูบวรธรรมกิจ (หลวงปู่เทียน) เจ้าอาวาสวัดโบสถ์ อำเภอเมืองปทุมธานี ให้ถือเป็นกรรมสิทธิ์ที่ดินแปลงนี้ พระครูบวรธรรมกิจได้มอบให้นายหรั่งกับนายพุด เช่าทำนาโดยไม่ต้องเสียค่าเช่าเพียงแต่ให้หักร้างถางพงให้เตียนเพราะแต่ก่อนเป็นป่า แต่นายหรั่งกับนายพุดก็ทำนาได้ 2 ปีเท่านั้น จนเมื่อ พ.ศ. 2454 นายเผือนได้นิมนต์ ท่านพระครูบวรธรรมกิจ ไปทำพิธีตัดจุกที่บ้านตำบลคูตัน (เดิม) ได้ปรารภกับท่านพระครูธรรมกิจ เห็นว่าวัดอยู่ไกล หากตั้งสำนักสงฆ์บริเวณนี้สักแห่งคงดี ชาวบ้านเห็นด้วยจึงได้ร่วมก
ห็นว่าวัดอยู่ไกล หากตั้งสำนักสงฆ์บริเวณนี้สักแห่งคงดี ชาวบ้านเห็นด้วยจึงได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2445 โดยได้เริ่มก่อสร้างศาลาการเปรียญ 3 ห้อง กุฏิ 3 ห้อง จนเมื่อ พ.ศ. 2456 จึงได้สร้างกุฏิอีก 2 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง 3 ห้อง มีระเบียงรอบ มุงสังกะสี เมื่อ พ.ศ. 2470 ได้สร้างศาลาการเปรียญ 4 ห้อง มีระเบียงรอบ หลังคามุงกระเบื้อง พร้อมทั้งยกช่อฟ้าเสร็จ ทางวัดยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนในที่ธรณีสงฆ์แยกออกเป็นเนื้อที่ยาว 3 เส้น 5 วา ได้มีนางแก้ว ยกที่ดินให้อีกกว้าง 1 เส้น ยาว 3 เส้น รวมมอบถวายให้เป็นที่ธรณีสงฆ์
อุโบสถยาว 8 วา 2 ศอก กว้างวัดภายใน 3 วา 16 นิ้ว กว้างจากภายนอก 4 วา วัดจากพื้นสูงถึงเพดาน 3 วา 1 ศอก เมื่อ พ.ศ. 2490 ได้ผูกพัทธสีมาพร้อมฝังลูกนิมิต วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536

วัดบ่อเงินมีงานกุศลประจำปี คือการจัดงานตักบาตรพระร้อยและปิดทองพระในวันเดียวกัน ตรงกับวันแรม 6 ค่ำ เดือน 11 ของทุกปี

อ้างอิง
ทะเลสาบโบสทัง
ทะเลสาบโบสทัง ( ; อุยกูร์: / / Baghrash Köli / Baƣrax Kɵli; ชากาทาย: Bostang) เป็นทะเลเลสาบน้ำจืดทางขอบตะวันออกเฉียงเหนือของแอ่งทาริม อยู่ในเขตปกครองตนเองมองโกลบายินโกลิน (巴音郭楞蒙古自治州; Bayin'gholin Mongol Autonomous Prefecture) และประมาณ 20 กม. (12 ไมล์) ทางตะวันออกของการาชาฮีร์ (焉耆; Yānqí; ยานฉี) และ 57 กม. (35 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของคูร์ลา ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ประเทศจีน ทะเลเลสาบครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 1,000 ตารางกิโลเมตร (390 ตารางไมล์) (ร่วมกับทะเลสาบขนาดเล็กที่อยู่ติดกัน) เป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในซินเจียงและเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศจีน ทะเลสาบโบสทังได้รับน้ำไหลเข้าจากพื้นที่เก็บกักน้ำ 56,000 ตารางกิโล
่งในประเทศจีน ทะเลสาบโบสทังได้รับน้ำไหลเข้าจากพื้นที่เก็บกักน้ำ 56,000 ตารางกิโลเมตร (22,000 ตารางไมล์)
ชื่ออุยกูร์ของทะเลสาบและภาษาจีนบางครั้งแสดงเป็น Bosten Hu, Bagrax-hu, Bagrasch-köl, Baghrasch köl, Bagratsch-kul, Bositeng Lake หรือ Bositeng Hu

แม่น้ำไคตู (开都河) เป็นแม่น้ำสาขาสำคัญที่สุดที่ไหลลงทะเลสาบโบสทัง คิดเป็นประมาณร้อยละ 83 ของปริมาณน้ำที่ไหลเข้าทั้งหมด แม่น้ำสาขาที่สำคัญอื่น ๆ ได้แก่ ลำห้วยหวงสุ่ย (จีน: 黃水溝) แม่น้ำชิงสุ่ย (清水河) และแม่น้ำไซต์ (烏拉司特河)
ปัจจุบันยังคงมีการทำประมงอยู่ในทะเลสาบ ข้อมูลจนถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 (ช่วง พ.ศ. 2513) ปลาที่จับได้ประจำปีร้อยละ 80 เป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียน 2 ชนิด คือ Schizothorax biddulphi และ Aspiorhynchus laticeps ซึ่งเป็นปลาเฉพาะถิ่นของทะเลสาบโบสทังและแม่น้ำยาร์คันด์ คิดเป็น ในช่วงปี พ.ศ. 2505 ถึง 2508 ได้มีการนำปลาในวงศ์ปลาตะเพียนหลายชนิด (ปลาซ่ง, ปลาเฉาดำ, ปลาลิ่น, ปลาเฉา, ปลาไน และปลาทอง) มาปล่อยในทะเลสาบ ในคริสต์ทศวรรษ 1970 ปลาเหล่านี้กลายเป็นเป้าหมายหลักของการประมงในทะเลสาบแทน และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 ปลาเพิร์ชยุโรปได้ถูกนำมาปล่อยและเป็นปลาชนิดหลักในการการประมงในทะเลสาบโบสทังในเวลาต่อมา

ระเบียงภาพ
ไฟล์:Bostenlake 20121004 01.jpg
ไฟล์:金沙滩Golden Sands China Xinjiang Urumqi Welcome you to tour the - panoramio - 罗布泊 (16).jpg
ไฟล์:金沙滩Golden Sands China Xinjiang Urumqi Welcome you to tour the - panoramio - 罗布泊 (15).jpg
ไฟล์:金沙滩Golden Sands China Xinjiang Urumqi Welcome you to tour the - panoramio - 罗布泊 (17).jpg

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

*Google Earth view
วัดชัยศรีภูมิ์
วัดชัยศรีภูมิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างม่อย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดชัยศรีภูมิ์สร้างขึ้นราว พ.ศ. 1985–2000 สมัยพญามังรายเริ่มสร้างเมืองเชียงใหม่ มีทหารชื่อพันตำเกินเป็นประธานสร้างจึงเรียกว่า วัดพันตำเกิน หรือ วัดปันต๋าเกิ๋น เหตุทีเรียกว่าวัดชัยศรีภูมิ์ หรือ วัดศรีภูมิ์ เพราะตั้งอยู่ใกล้แจ้งศรีภูมิ สาเหตุที่สร้างวัด เพื่อเป็นศรีเมืองเชียงใหม่ ตามทักษาเมืองจาตุรงคทิศ ต่อมาอีกสองร้อยกว่าปี ในปี จ.ศ. 840 หรือ พ.ศ. 2022 ในสมัยพระเจ้าติโลกราชยังพบว่า วัดชัยศรีภูมิ์ มีชื่อปรากฏว่า วัดอโสการาม เป็นที่ประดิษฐานพระไม้แก่นจันทน์ซึ่งมาถึงเชียงใหม่เป็นครั้งแรกและอยู่ได้ถึง 15 ปี เมื่อเชียงใหม่อยู่อยู่ภายใต้การปกครองของพม่าวัดอาจมีความทรุดโทรมลงไป และได้รับการบูรณะขึ้นมาใหม่เมื่อ พ.ศ. 2380 ในสมัยพระยาพุทธวงศ์
เสนาสนะและปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ วิหารไม้ทั้งหลังเรียกว่า วิหารพระเจ้าทันใจ กุฏิทั้ง 4 หลัง เป็นที่ประดิษฐานของพระไจยขี้เหมี้ยงหรือพระเจ้าแสนไจยและพระไม้แก่นจันทร์แดง พระประธานในอุโบสถ เป็นพระนอนปางไสยาสน์

รายนามเจ้าอาวาส
* ครูบาราชครูเจ้า พ.ศ. 2398–2401 
* ครูบาโสภา พ.ศ. 2402–2444 
* ครูบาอภิวงศ์บุญมี พ.ศ. 2445–2479 
* พระอุ่น 
* พระตี๊บ (ทิพย์ ณ เชียงใหม่)
* พระนุ 
* พระก้ำ 
* พระบุญจู 
* พระบุญชื่นและอธิการเล็ก พ.ศ. 2513–2516 
* พระอธิการ สุชิน ปสันนจิตโต พ.ศ. 2518–2524 
* พระอธิการคงทอง สุธัมโม พ.ศ. 2524–ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดพระธาตุประสิทธิ์
วัดพระธาตุประสิทธิ์ หรือ วัดธาตุประสิทธิ์ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาหว้า อำเภอนาหว้า จังหวัดนครพนม
วัดพระธาตุประสิทธิ์ เดิมชื่อ วัดธาตุ เนื่องจากมีเจดีย์เก่าแก่ที่ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างมาในสมัยใด ลักษณะเป็นเจดีย์รูปสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสองฐาน สภาพพระธาตุเมื่อแรกพบ มีสภาพชำรุดทรุดโทรมมีเถาวัลย์ปกคลุมไปทั้งองค์พระธาตุ พบโดยชนเผ่าญ้อ ต่อมาพระเจ้าไชยเชษฐาได้เข้ามาบูรณะใหม่ ต่อมา พ.ศ. 2454 พระครูประสิทธิ์ศึกษากร เจ้าอาวาสวัดธาตุประสิทธิ์ ได้ก่อสร้างพระธาตุเจดีย์องค์ใหม่โดยสร้างเลียนแบบพระธาตุพนมบางส่วน กว้างด้านละ 7.2 เมตร วัดโดยรอบฐาน 24.5 เมตร สูง 24.52 เมตร สร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2506 ได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุ พระอรหันต์ธาตุรวม 24 พระองค์ และดินจากสังเวชนียสถาน และพระพุทธรูปที่พบใน เจดีย์องค์ที่เก่ามาบรรจุไว้ในองค์พระธาตุ และเมื่อปี
ียสถาน และพระพุทธรูปที่พบใน เจดีย์องค์ที่เก่ามาบรรจุไว้ในองค์พระธาตุ และเมื่อปี พ.ศ. 2500 ได้อัญเชิญพระพุทธบาทจำลองที่อัญเชิญมาจากกรุงเทพ พร้อมตั้งชื่อพระธาตุใหม่ว่า พระธาตุประสิทธิ์
พระธาตุองค์นี้เป็นพระธาตุประจำวันเกิดของผู้ที่เกิดวันพฤหัสบดี ทุกปีจะมีงานนมัสการพระธาตุ คือ งานบุญเดือนสี่ของดีนาหว้าซึ่งตรงกับวันขึ้น 12 ค่ำ เดือนสี่ ถึงวันขึ้น 15 ค่ำ เดือนสี่

ต่อมาในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2568 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ยกฐานะวัดพระธาตุประสิทธิ์ขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ เพื่อเฉลิมพระเกียรติและเป็นพระราชกุศลเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 28 กรกฎาคม 2567

อ้างอิง
ออร์วิลล์ บราวน์
ออร์วิลล์ บราวน์ (Orville Brown) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เป็นแชมป์โลก 3 สมัย และยังเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA คนแรก ในปี ค.ศ.1948 และเขาได้ยุติอาชีพนักมวยปล้ำในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 เนื่องจากเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจากอุบัติเหตุทางรถยนต์
แชมป์และรางวัล
* Cauliflower Alley Club
** Posthumous Award (2008) 
* Midwest Wrestling Association (Ohio)
** MWA World Heavyweight Championship (Ohio version) (1 สมัย)
* Midwest Wrestling Association 
** MWA World Heavyweight Championship (11 สมัย)
* National Wrestling Alliance
** NWA World Heavyweight Championship (1 สมัย, คนแรก)
* Professional Wrestling Hall of Fame
** Pioneer Era ได้รับการบรรจุในปี 2005
* อื่นๆ
** Kansas Heavyweight Championship

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Pro Wrestling Hall of Fame
* Wrestling-Titles.com: Orville Brown
* Orville Brown bio
วัดอรัญญิกาวาส (จังหวัดราชบุรี)
วัดอรัญญิกาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ตั้งอยู่นอกกำแพงเมืองราชบุรีไปทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือในที่ราบของของท้องทุ่งเขางูซึ่งเป็นสมรภูมิรบระหว่างทัพพม่าและกรุงศรีอยุธยาหลายครั้ง ในตำบลเจดีย์หัก อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี มีเนื้อที่ 73 ไร่ 2 งาน 48 วา

วัดอรัญญิกาวาส เดิมมีชื่อ วัดเจริญธรรมวิหาร สร้างมาแต่สมัยขอม ประมาณศตวรรษที่ 10 ถึง 16
พระปรางค์เป็นปรางค์ใหญ่และปรางค์เล็ก 4 มุม ปรางค์ใหญ่อยู่กลางสูงประมาณ 1 เส้น เศษ (40 เมตร) หลังปรางค์มีพระนอนทำด้วยหินแดงก้อน ใหญ่ ๆ เรียงก่อเป็นรูปพุทธบรรทมตะแคงขวา ยาวประมาณ 12 ศอกเศษ (6 เมตร) ส่วนพระพุทธไสยาสน์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2030–2035 มีความยาว 15 วา ทำการบูรณะซ่อมแซมโดยการสร้างครอบองค์จริง มีความยาว 30 วา รอบองค์พระปรางค์ยังล้อมรอบไปด้วยระเบียงคด ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปหินทราย พุทธศิลปะอยุธยา ประดิษฐานอยู่โดยรอบ เป็นพระพุทธรูปหินแดงสมัยลพบุรี ประดิษฐานอยู่จำนวน 41 องค์ วัดยังมีเจดีย์ทรงระฆังกลมอีกสององค์ อยู่ทางด้านหน้าของวัด เป็นเจดีย์ศิลปะแบบลังกา
อุโบสถเก่า มีขนาดกว้าง 3 วา 2 ศอก (7 เมตร) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2438 ผู้ก่อสร้างอุโบสถ คือ พระยาธรรมจรัญญานุกูลมนตรี (จำเริญ บุรณศิริ) ภายในอุโบสถมีพระประธานปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก สูง 6 ศอก เป็นพระพุทธรูปปั้น ถือปูนปิดทอง สันนิษฐานว่าภายในองค์พระประธานนี้จะมีพระพุทธรูปหินแดงสมัยลพบุรีประดิษฐานอยู่ สระน้ำตั้งอยู่ทางด้านหลังองค์พระพุทธไสยาสน์ เป็นสระรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า เป็นสระน้ำสาธารณะโบราณ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา

อ้างอิง
วัดหนองกระทุ่ม (จังหวัดนครปฐม)
วัดหนองกระทุ่ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองกระทุ่ม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 28 ไร่ 3 งาน
วัดหนองกระทุ่ม เดิมเป็นที่พักสงฆ์ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2479 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ผูกพัทธสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2534 มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระครูสถิตวุฒิคุณ (หลวงพ่อปลั่ง เขมจารี) อดีตเจ้าคณะตำบลทุ่งลูกนก ส่วนเจ้าอาวาสองค์รูปปัจจุบันคือ พระครูโกศลนวการ (ปั่น กวิสสโร) ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดหนองกระทุ่ม เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 และเป็นเจ้าคณะตำบล พ.ศ. 2549 ทางวัดหนองกระทุ่มจะมีงานประจำปีทุกวันที่ 16 เมษายน ของทุกปีและมีพิธีสวดสะเดาะเคราะห์ต่อชะตาให้กับผู้มาร่วมงาน ประชาชนมักมาสักการะ หลวงพ่อพระพุทธมงคลนิมิต พระพุทธรูปคู่วัด และวัดยังเป็นสถานที่ลานบุญ-ตลาดอิ่มบุญ ตลาดของฝาก ที่ประชาชน มาทำบุญ
วัดสระมงคล (จังหวัดนครปฐม)
วัดสระมงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสระสี่มุม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม

วัดสระมงคลตั้งวัดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ในชื่อ "วัดสระมงคล" ผู้ขออนุญาตตั้งวัดคือ นายรุ่งโรจน์ กิตติถาวร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2545
หลวงปู่พระมหาเจิม ปญฺญาพโล เป็นพระเถระชั้นผู้ใหญ่อีกรูปหนึ่งของนครปฐม ได้รับการยกย่องว่าเป็นพระที่เคร่ง ครัดพระธรรมวินัย ใส่ใจปฏิบัติกัมมัฏฐานเป็นยอดพระเกจิแห่งยุคอีกรูปหนึ่ง ท่านได้รับนิมนต์ให้มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสระมงคล วัดสระมงคลในช่วงนั้น มิได้เป็นวัดที่มีเสนาสนะพร้อมสมบูรณ์ แม้จะอยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพมากนักแต่สภาพพื้นที่วัด ใครที่เดินทางไปอาจหาไม่เจอได้ เพราะห่างจากถนนใหญ่พอสมควร ป้ายใหญ่บอกทางก็ไม่มี ถนนมีความคดเคี้ยว จนนึกไม่ถึงว่าจะมีอารามอยู่ในพื้นที่นี้ ทั้งนี้หลวงปู่เจิมได้สร้างคุณูปการแก่วัดเป็นอันมาก ก่อสร้างถาวรวัตถุของวัด อาทิ สร้างหอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ สำหรับหมู่กุฏิของวัด มีความเป็นระเบียบเรียบร้อยสวยงาม อยู่ท่ามกลางความ
การเปรียญ สำหรับหมู่กุฏิของวัด มีความเป็นระเบียบเรียบร้อยสวยงาม อยู่ท่ามกลางความร่มรื่นของแมกไม้ เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม
ด้านวัตถุมงคล บ่อยครั้งที่มีลูกศิษย์และสาธุชนที่เลื่อมใสหลวงปู่เจิม จะเข้ามากราบขออนุญาต แต่หลวงปู่เจิมไม่เคยอนุญาตให้จัดสร้าง แต่ในที่สุดได้อนุญาตให้จัดสร้างเพียงครั้งเดียวและครั้งสุดท้าย จากนั้นให้เลิกสร้างโดยเด็ดขาด สาเหตุที่อนุญาตให้จัดสร้างวัตถุมงคลในครั้งนี้ เพื่อหาปัจจัยสมทบทุนสร้างพิพิธภัณฑ์บริขารของท่าน

อ้างอิง
วัดบัวทอง (จังหวัดปทุมธานี)
วัดบัวทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านปทุม อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ ด้านทิศตะวันตกติดต่อกับแม่น้ำเจ้าพระยา

วัดบัวทองตั้งวัดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2325 เดิมมีนามว่า วัดปรัก ก่อนจะเปลี่ยนชื่อมาเป็นวัดบัวทองเมื่อ พ.ศ. 2443 และใช้ชื่อนี้มาจนปัจจุบัน ครั้นในสมัยพระอธิการแขวง ธมฺมิโก เป็นเจ้าอาวาส เมื่อ พ.ศ. 2489 ได้ย้ายวัดมาตั้งใหม่ห่างจากเดิมประมาณ 60 เมตร วัดบัวทองได้พระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2450 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีครั้งหลังเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2450
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.5 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 มีพระประธานในอุโบสถ นามว่า "หลวงพ่อโต" ซึ่งเป็นพระพุทธรูปแบบสุโขทัย หน้าตักกว้าง 55 นิ้ว สูง 90 นิ้ว กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ศาลาท่าน้ำ และหอระฆัง

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการเป็ด
* พระอธิการนิล
* พระอธิการแขวง ธมฺมิโก
* พระอธิการอินทร์ ทนฺดาจาโร
* พระครูสมุห์ ประสิทธิ์ อาทิตฺตญาโณ

อ้างอิง
วัดบัวหลวง (จังหวัดปทุมธานี)
วัดบัวหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงรากใหญ่ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 2 งาน 60 ตารางวา โฉนดเลขที่ 277 มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 85 ตารางวา โฉนดเลขที่ 369

วัดบัวหลวงสร้างเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2454 เดิมมีนามว่า วัดปะโร่ง ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบัวหลวง" เมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2463 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2463 วัดได้ให้ทางราชการเปิดโรงเรียนในที่ดินของวัด
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มมีถนนโดยรอบวัด หน้าวัดอยู่ด้านทิศตะวันออกซึ่งมีคลองอ้อมผ่านด้านนี้ อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.5 เมตร ยาว 18 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 1 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ศาลาท่าน้ำ ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน หอระฆัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ ปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 95 นิ้ว

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการนันท
* พระอธิการป้อม
* พระอธิการจำนงค์
* พระอธิการถาวร ถาวโร
* พระครูสมุห์ พนา ถาวรธมฺโม

อ้างอิง
วัดพระนอน (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดพระนอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำท่าจีน ในตำบลพิหารแดง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี พื้นที่โดยรอบเป็นไร่และนา ห่างจากตัวเมืองเก่าประมาณ 1 กิโลเมตร คาดว่าน่าจะมีแหล่งเตา
วัดพระนอนเป็นวัดเก่าแก่สมัยอู่ทองสุพรรณภูมิ ที่ปรักหักพังแล้วและได้บูรณะขึ้นมาใหม่ วิหารของวัดมีรูปปั้นพระนอนในลักษณะนอนหงาย สร้างเท่าขนาดคนจริงสมัยโบราณ ลักษณะเหมือนพระนอนที่เมืองกุสินารา ประเทศอินเดีย ตามประวัติก็กล่าวไว้ว่า ได้พบฝังดินอยู่ในบริเวณวัดนี้ จากการสำรวจพื้นที่แหล่งโบราณดคีพบเศษภาชนะดินเผาเนื้อหยาบเผาด้วยอุณหภูมิต่ำ มีลายประทับและฝาภาชนะเป็นลักษณะของภาชนะดินเผาสมัยอยุธยา เครื่องถ้วยจีน สมัยราชวงศ์หมิง เครื่องสังคโลก จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2122
เสนาสนะอื่น ๆ ในวัด ได้แก่ ศาลาการเปรียญที่ตั้งอยู่บริเวณหน้าวัด ส่วนด้านในเป็นอุทยานมัจฉา บริเวณริมน้ำหน้าวัด ท่านเจ้าอาวาสได้เลี้ยงปลาไว้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2516 มีทั้งปลาสวาย ปลาตะเพียน ปลาแรด ปลาตะโกก ปลายี่สก จำนวนนับแสนตัว บริเวณนั้นมีศาลเจ้าแม่กวนอิม ถัดมาเป็นวิหารพระนอน เป็นวิหารทรงจัตุรมุข โดยมุขด้านหน้ามีหลังคาต่อเติมออกมา

อ้างอิง
วัดพระลอย
วัดพระลอย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 40 ไร่

วัดพระลอย ไม่ทราบประวัติการสร้างวัดที่แน่ชัด วัดมีอุโบสถที่ปรักหักพัง สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยพระเจ้าอู่ทอง ทางวัดได้ปฏิสังขรณ์โดยสร้างอุโบสถใหม่ครอบไว้ และยังมีอุโบสถหลังใหม่ ที่ประดิษฐาน พระพุทธราชมงคล พระประธานอุโบสถ หน้าบันอุโบสถหลังเก่าทำด้วยไม้ พิงผนังโบสถ์อยู่
ข้อมูลของกรมการศาสนา ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2350 ในอดีตเรียกกันว่า วัดชลอ สาเหตุที่สร้างวัดนี้น่าจะมาจากที่มีพระพุทธรูปปางนาคปรกเนื้อหินทรายขาวลอยมาตามแม่น้ำท่าจีน จึงได้ทำพิธีอาราธนาขึ้นมาจากแม่น้ำ สันนิษฐานว่าเป็นพระพุทธรูปสมัยลพบุรี ยังมีตำนานเล่าขานกันว่า บริเวณวัดพระลอยในปัจจุบัน เดิมมีวัดเก่าแก่ อยู่ 2 วัดคือ วัดกระโจมทอง และวัดมาลา ต่อมาวัดทั้งสองร้างไป จึงได้รวมวัดเป็นวัดพระลอย วัดมีพระพุทธรูปนาคปรก 2 องค์ องค์ล่างทางวัดจำลองจากองค์จริงไว้ เพื่อให้ชาวบ้านได้ ปิดทอง ส่วนองค์บนเป็นพระนาคปรกองค์จริงคือ หลวงพ่อพระลอย ประดิษฐานอยู่กับวัดมานานแล้วในวิหาร ชาวบ้านมากราบไหว้ขอพรเรื่องค้าขาย หน้าที่การงาน พระนาคปรก สูงประมาณ 39 นิ้ว หน้าตักกว
านมากราบไหว้ขอพรเรื่องค้าขาย หน้าที่การงาน พระนาคปรก สูงประมาณ 39 นิ้ว หน้าตักกว้างประมาณ 19 นิ้ว ซึ่งได้รับอิทธิพลรูปแบบจากศิลปะบายนของขอม ราวพุทธศตวรรษที่ 18 วัสดุทำจากหินทราย พุทธลักษณะที่ปรากฏคือ ประทับนั่งอยู่บนขนดนาค พระพักตร์ค่อนข้างสี่เหลี่ยม พระขนงต่อกันเป็นปีกกา พระเนตรยาว พระนาสิกโด่ง พระโอษฐ์หนา แย้มสรวลเล็กน้อย
ลำดับเจ้าอาวาส
ลำดับเจ้าอาวาส และรักษาการเจ้าอาวาสวัดพระลอย เท่าที่พบข้อมูล 
{| class="wikitable"
|+
!ลำดับ
!รายนาม
!เริ่มวาระ
!สิ้นสุดวาระ
!หมายเหตุ
|-
|1
|หลวงพ่อคล้าย
|ราวสมัยรัชกาลที่ 5
|สมัยรัชกาลที่ 5
|เจ้าอาวาส, ย้ายไปอยู่ที่อื่น
|-
|2
|หลวงพ่อทิม
|สมัยรัชกาลที่ 5
|สมัยรัชกาลที่ 5
|เจ้าอาวาส, ย้ายไปอยู่ที่อื่น
|-
|3
|หลวงพ่อแก้ว
|สมัยรัชกาลที่ 5
|สมัยรัชกาลที่ 5
|เจ้าอาวาส, มรณภาพ
|-
|4
|พระอธิการจอน
|ราว พ.ศ. 2434
|พ.ศ. 2482
|เจ้าอาวาส, มรณภาพ
|-
|5
|พระครูประภัศร์ธรรมาภรณ์ (แต้ม นารถพลายพันธ์ ปุญฺญสุวณฺโณ)
|พ.ศ. 2483
|พ.ศ. 2514
|เจ้าอาวาส, มรณภาพ
|-
|6
|พระอธิการบุญนาค นาควโร
|พ.ศ. 2514
|พ.ศ. 2519
|เจ้าอาวาส, ลาสิกขา
|-
|7
|พระครูสุธ
ระอธิการบุญนาค นาควโร
|พ.ศ. 2514
|พ.ศ. 2519
|เจ้าอาวาส, ลาสิกขา
|-
|7
|พระครูสุธรรมวรคุณ (ช้วน ธมฺมวโร)
|พ.ศ. 2519
|พ.ศ. 2553
|เจ้าอาวาส, มรณภาพ
|-
|8
|พระสุพรรณวชิรโมลี (ทวี พลายแก้ว รตนเมธี) ป.ธ.6 ดร.
|พ.ศ. 2553
| -
|เจ้าอาวาส, ปัจจุบัน
|-
|}
วัดพิกุลทองวราราม
วัดพิกุลทองวราราม เป็นวัดไทยสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในอำเภอตุมปัต รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ปัจจุบันพระวิจารณ์วุฒิคุณ เป็นเจ้าอาวาสและเจ้าคณะรัฐกลันตัน

วัดพิกุลทองวราราม เป็นวัดเก่าแก่ บ้างว่าสร้างมาแล้ว 400–500 ปี บ้างว่าสร้างมาแล้ว 700 ปี วัดมีโรงเรียนสอนภาษาไทย บริหารงานการสอนในรูปแบบคณะกรรมการ มีครูอาสาสมัครช่วยสอน
อุโบสถของวัดมีอักษรจารึกว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 เป็นอุโบสถก่ออิฐถือปูนหันหน้าไปทางทิศตะวันตก มีพาไลรอบ ฐานอุโบสถค่อนข้างสูง ลักษณะเป็นฐานบัวลูกแก้วอกไก่ ทำประตูทางเข้าด้านหน้าทางเดียว ผนังด้านข้างมีหน้าต่าง 3 ช่อง วัดมีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ พระพุทธลีลามหามงคล หรือ หลวงพ่อสระทอง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 จำลองแบบมาจากพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม และมีต้นพิกุลศักดิ์สิทธิ์ มีอายุประมาณ 300 กว่าปี

อ้างอิง
วัดปราบปัจจามิตร
วัดปราบปัจจามิตร หรือ วัดกระโดน ( ) เป็นวัดในเมืองพระตะบอง ประเทศกัมพูชา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2388 เป็นวัดที่เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ตั้งทัพและสร้างวัดไว้เมื่อครั้งไปทำสงครามกับญวน ดังความในหนังสือ พระตะบอง ว่า มีเรื่องเล่าว่าเมื่อครั้งที่เจ้าพระยาบดินทรเดชานำช้างเดินผ่านช้างทั้ง 4 เชือกหยุดพร้อมกันถือว่าเป็นลางดี ท่านจึงให้สร้างวัดขึ้นที่นี่ ด้านหน้าอุโบสถก็มีรูปปั้นช้าง 4 เชือกจำลองเหตุการณ์ในครั้งนั้น ต่อมาวัดนี้ก่อสร้างใหญ่โตเป็นวัดประจำตระกูลอภัยวงศ์ เจ้าเมืองพระตะบองที่ครองเมืองพระตะบองตั้งครั้งรัชกาลที่ 1 จนถึงรัชกาลที่ 5
อุโบสถเป็นรูปแบบที่นิยมสร้างกันในกัมพูชา รูปแบบเช่นเดียวกับที่วัดแก้วพิจิตร หน้าบันอุโบสถทั้งด้านหน้าและหลัง เป็นตราจักรีวางบนพระแสงขรรค์ชัยศรี เปล่งแสงทองบนลวดลายชดช้อย ส่วนด้านหลังเป็นรูปพระตะบองบนพานแว่นฟ้า สัญลักษณ์ตำแหน่งเจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ ภายในอุโบสถมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวพระตะบองศรัทธามาก คือ เสาพระ 4 หน้า ที่เล่ากันว่าลอยมากับน้ำมีลักษณะเป็นท่อนไม้ แต่ด้านบนสลักเป็นรูปพระพุทธรูปทั้งสี่ด้าน ส่วนพระประธานในปัจจุบันเป็นองค์ใหม่ สร้างขึ้นหลังจากเขมรแดงทำลายองค์เดิมแล้วนำไปทำถนน และยังมีเสาไม้ในอุโบสถประดับด้วยแผ่นทองเหลืองแกะสลักพันรอบเสาทุกต้นไว้ ด้านหลังอุโบสถมีเจดีย์บรรจุอัฐิของผู้คนในตระกูลอภัยวงศ์ ซึ่งตรงประตูทางเข้ามีปูนปั้นเจ้
งอุโบสถมีเจดีย์บรรจุอัฐิของผู้คนในตระกูลอภัยวงศ์ ซึ่งตรงประตูทางเข้ามีปูนปั้นเจ้าพระยาอภัยภูเบศร (ชุ่ม อภัยวงศ์) ยืนอยู่ตรงขอบประตู
ส่วนตึกอาคารหลังเก่าที่เคยใช้เรียนพระปริยัติธรรมทรุดโทรมมากแล้ว และมีปูนปั้นรูปต่างๆ เป็นปริศนาธรรมประดับตามเสามุมกำแพง ภายในวัดมีสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่มีความเชื่อกำกับว่ามีการนำพูนดินไปถมสร้างเป็นอาคารโบสถ์

อ้างอิง
วัดสามกระบือเผือก
วัดสามกระบือเผือก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามควายเผือก อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม พื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ 1 งาน 89 ตารางวา ตามหนังสือโฉนดเลขที่ 25788 เล่ม 258 หน้า 87
วัดสามกระบือเผือกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2415 ตามประวัติเล่าว่า มีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่ออาจารย์โต เดินธุดงค์มาซึ่งไม่มีใครทราบว่าท่านมาจากไหน ได้มาปักกลดอยู่ที่บ้านสระน้ำหวาน ชาวบ้านมีความเลื่อมใสในปฏิปทาของท่านจึงนิมนต์ให้ท่านอยู่และพร้อมใจกันสร้างเสนาสนะเล็ก ๆ ให้เป็นสำนักสงฆ์ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือของวัดสามกระบือเผือกในปัจจุบัน ห่างจากวัดประมาณ 3 กิโลเมตร ในระหว่างที่ท่านอยู่จำพรรษาที่สำนักสงฆ์ บ้านสระน้ำหวานนี้ มีเด็กชายชาเป็นลูกศิษย์คอยปรนนิบัติท่านอยู่ด้วย พร้อมกับเล่าเรียนหนังสือและวิชาการต่าง ๆ จากอาจารย์โต ควบคู่กันไปด้วย ต่อมาเด็กชายชาได้บรรพชาเป็นสามเณร จนกระทั่งอายุได้ 21 ปี ก็ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา ครั้นต่อมาอาจารย์โตได้คิด
่งอายุได้ 21 ปี ก็ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา ครั้นต่อมาอาจารย์โตได้คิดย้ายวัดมาตั้งในที่เหมาะสม จึงได้ย้ายมาอยู่ทางทิศเหนือของที่ตั้งวัดปัจจุบัน ระยะห่างประมาณครึ่งกิโลเมตร ต่อมาอาจารย์โตได้ชราภาพและมรณภาพลง ชาวบ้านจึงมอบให้พระภิกษุชาเป็นเจ้าอาวาสสืบต่อมา
พระภิกษุชาได้พิจารณาแล้วมีความเห็นว่า ที่ตั้งวัดในสมัยนั้นยังไม่เหมาะสม จึงได้ทำการย้ายที่ตั้งวัดใหม่เป็นครั้งที่ 3 โดยย้ายข้ามคลองลงมาทางทิศใต้ และได้ทำการสร้างวัดใหม่ในที่ตั้งปัจจุบัน เมื่อมีเสนาสนะพอสมควรแล้ว ก็มีนายหมวดอินทร์เป็นผู้อุปการะวัด มีการก่อสร้างอุโบสถประมาณ พ.ศ. 2423 ขนานนามวัดว่า วัดอินทาราม โดยเอานามของนายหมวดอินทร์มาตั้งเป็นชื่อวัด และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2435 ต่อมามีพ่อค้าเกวียนเทียมควายบรรทุกของเดินทางมาหลายเล่มเกวียน มาหยุดพักบริเวณวัด ชาวบ้านละแวกนี้ซึ่งเป็นชนชาวลาว จึงถือเอานิมิตรว่า ควายเผือกสามตัวเป็นมงคล ชาวบ้านจึงเปลี่ยนชื่อวัดเสียใหม่ว่า "วัดสามควายเผือก" ตั้งแต่นั้นมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีม
ชื่อวัดเสียใหม่ว่า "วัดสามควายเผือก" ตั้งแต่นั้นมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2525
รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อชา พ.ศ. 2463 
* หลวงพ่อฉ่ำ พ.ศ. 2463–2485 
* พระครูสังฆการโกวิท (วรรณ ปุณฺณวณฺโณ) พ.ศ. 2485–2526
* พระครูวิสุทธาจารวิมล (เฉลิม ยสธโร) พ.ศ. 2526

อ้างอิง
วัดแหลมมะเกลือ
วัดแหลมมะเกลือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามง่าม อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ 3 งาน 40 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 5 แปลง มีเนื้อที่ 73 ไร่ 2 งาน

วัดแหลมมะเกลือตั้งเมื่อ พ.ศ. 2438 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2506 ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2522
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7.45 เมตร ยาว 22.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 16.27 เมตร ยาว 20.85 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 3 ชั้น ชั้นบนเป็นที่พังสงฆ์ หอสวดมนต์ กว้าง 14.30 เมตร ยาว 17.80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 ชั้นหลังคาทรงไทยตรีมุข ชั้นบนเป็นที่เรียนพระปริยัติธรรม ชั้นกลางเป็นที่สวดมนต์ ชั้นล้างเป็นหอฉัน กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 4 หลัง และตึก 4 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 17.40 เมตร ยาว 18.57 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลา
ป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาเฉลิมพระเกียรติ 2 ชั้น 1 หลัง กว้าง 15 เมตร 1 มุข หอระฆัง ศาลาประดิษฐานพระประจำวัน 7 วัน มณฑปประดิษฐานพระพุทธรูปสำคัญและพระบูรพาจารย์ และศาลาท่าน้ำ 2 หลัง รวมทั้งลานปฏิบัติธรรมและมีที่พักสำหรับผู้ปฏิบัติธรรมอย่างเพียงพอ
รายนามเจ้าอาวาส
* พระชน 
* พระใจ 
* พระสมัย 
* พระครูมนตวิสุทธิ์ (จำลอง มนฺตคุตฺโต) พ.ศ. 2505–2549 
* พระครูสิริสิกขกิจ (พระมหาพลลภัตน์ สิกฺขาสโภ) พ.ศ. 2549–2565
* พระมหาเทือง วราโภ พ.ศ.2566 - ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดสุขวราราม (จังหวัดนครปฐม)
วัดสุขวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนรวก อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม

วัดสุขวราราม เดิมชื่อ วัดดอนรวก ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2501 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2529 เป็นวัดเก่าแก่และได้ทำการบูรณะขึ้นมาใหม่ พระพุทธรูปที่มีชื่อเสียงของวัดสุขวรารามคือ หลวงพ่อองค์ปฐมพุทธมหามงคล ได้ทำการเปลี่ยนเครื่องทรงจากลายปูนปั้นองค์พระสีขาวเครื่องทรงสีทองเป็นสีเหลืองทองทั้งองค์
วัดสุขวรารามมีอุโบสถที่งดงามบริเวณโดยรอบจะปูกระบื้องสีขาวรอบ ๆ ทางเดินพระอุโบสถ ในช่วงวันวิสาขบูชาก็จะมีกิจกรรมเวียนเทียนรอบอุโบสถ ด้านการศึกษา ทางวัดยังให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินวัด คือ โรงเรียนวัดสุขวราราม สังกัดสำนักงานเขต​พื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการบุญเลิศ สุมโน พ.ศ. 2502–2525 
* พระพิพัฒน์วิริยาภรณ์ (ผูก ฐิตสทฺโธ) พ.ศ. 2527 ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดสุขวราราม
* พระครูบวรสุขวัฒน์ พ.ศ. 2532–2542 
* พระครูสุจิตพิพัฒน์ พ.ศ. 2542–2553 
* พระครูปฐมสิทธิชัย (สิทธิชัย อคฺคเตโช) พ.ศ. 2553–

อ้างอิง
วัดบางเดื่อ (จังหวัดปทุมธานี)
วัดบางเดื่อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเดื่อ อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 25 ไร่ 2 งาน 8 ตารางวา โฉนดเลขที่ 5651 ทางทิศตะวันออกติดต่อกับแม่น้ำเจ้าพระยา

วัดบางเดื่อสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2360 โดยมีชาวมอญซึ่งอพยพมาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร ซึ่งมีพระมอญอพยพมาด้วย ได้สร้างวัดขึ้นและเรียกว่า "วัดบางเดื่อ" ตามที่ตั้งวัด วัดบางเดื่อได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2448
พื้นที่วัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา มีวังมัจฉา เป็นสถานที่ชาวบ้านและประชาชนทั่วไปจะมานั่งพักผ่อนหย่อนใจให้อาหารปลา ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ อุโบสถกว้าง 5.85 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2489 กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ทรงไทยโบราณ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ สำหรับปูชนียวัตถุ มีพระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธชินราชจำลอง หน้าตักกว้าง 3 ศอก นอกจากนั้นยังมีพระพุทธรูปปางต่าง ๆ จำนวน 4 องค์

อ้างอิง
วัดบางเตยใน
วัดบางเตยใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเตย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน

วัดบางเตยในสร้างเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2450 เดิมชาวบ้านคลองโพได้จับจองที่ดินว่างเปล่าประมาณ 3 ไร่ และได้ตั้งวัดชื่อว่า วัดโพธิ์ ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางเตยใน" ให้สอดคล้องกับชื่อหมู่บ้านที่ตั้งวัด การบูรณะพัฒนาวัดมีนายแทน ดอกละมุด ดำเนินการ นางกล้วยไม้ได้บริจาคเรือน 1 หลัง วัดบางเตยในได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 60 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินของวัด
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 20 เมตร ยาว 60 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้หลังคามุงกระเบื้อง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ศาลาท่าน้ำ ฌาปนสถาน และหอระฆัง

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการแดง อุตฺตโม พ.ศ. 2485–2512
* พระอธิการจงกล ฐิดาโร พ.ศ. 2512–2514
* พระอธิการทองดี พ.ศ. 2514–2520
* พระอธิการสมาน ปนฺนฐาโร พ.ศ. 2520–2523
* พระเพี้ยน อินฺทญาโร พ.ศ. 2523–2525
* พระอธิการสงวน อมาวิโล พ.ศ. 2525–
* พระครูใบฎีกา บุญธรรม จิตฺตธมฺโมส 
*
*

อ้างอิง
วัดพิพิธธาราม
วัดพิพิธธาราม ( ) เป็นวัดที่เมืองพระตะบอง จังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2431 ตรงกับสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะที่พระตะบองเป็นประเทศราชของสยาม
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2462 มีเจดีย์ประจำมุม สร้างกำแพงแก้วล้อมรอบ ตัวเจดีย์ประจำมุมสร้างหลังจากนั้น 10 ปี คือ พ.ศ. 2476 อุโบสถมีมุขประเจิดที่มีเครื่องลำยอง วัสดุเครื่องลำยองทำจากปูน ประกอบด้วย ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ นาคสะดุ้ง งวงไอรา หน้าบันของอุโบสถเขียนเรื่องราวพุทธประวัติและทศชาติชาดก ผนังของอุโบสถยกสูง มีเสาพาไลขนาดเล็ก ตามปลายเสาพาไลมีการตกแต่งด้วยคันทวยที่เป็นรูปครุฑ ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นเรื่องราวพุทธประวัติและชาดก ใบสีมามีลักษณะเป็นสีมานั่งแท่น ไม่มีการทำซุ้มครอบ 
อ้างอิง
วัดศรีสุนทร (จังหวัดภูเก็ต)
วัดศรีสุนทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีสุนทร อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต มีพื้นที่ประมาณ 22 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา

วัดศรีสุนทร เดิมชื่อ วัดบ้านพอน สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2335 ด้านการศึกษา ทางวัดจัดให้มีการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2469 นอกจากนี้ยังจัดให้มีห้องสมุดบริการประชาชน หน่วยฌาปนกิจสงเคราะห์ และโรงเรียนวัดศรีสุนทร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร แบบโบราณมีฝาผนังเต็มเพียงด้านหลังด้านเดียว อีกสามด้านมีเพียงครึ่งเดียว ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 36 เมตรสร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสองชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 23 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้สองชั้น ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ

อ้างอิง
วัดมธุรวราราม
วัดมธุรวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะพะงัน อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดมธุรวราราม เดิมชื่อ วัดมะเดื่อหวาน ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2149 สมัยกรุงศรีอยุธยา ในรัชกาลสมเด็จพระเอกาทศรถ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2239
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปศิลายวง [ศิ-ลา-ยวง] หรือพระพุทธรูปหยกขาว ศิลปะเมืองมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า อายุมากกว่า 100 ปี อัญเชิญมาจากพม่าพร้อมพระศิลายวงองค์อื่น ๆ ที่ประดิษฐานอยู่ในอำเภอเกาะสมุยและอำเภอเกาะพะงันรวมกัน 8 องค์ โดยวัดมธุรวราราม จัดสร้างพระวิหารประดิษฐานองค์พระศิลายวง นามว่า หลวงพ่อเพชร ให้ประชาชนกราบไหว้สักการะ ด้านหน้าของหลวงพ่อเพชรเป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง ซึ่งต้องเดินขึ้นบันไดทอดยาวราว 180 ขั้น มีงานประเพณีนมัสการเป็นประจำทุกปี
วัดมธุรวราราม ถือเป็นวัดเก่าแก่ที่สุดของอำเภอเกาะพะงัน มีพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียง หลายรุปด้วยกันเช่น พระครูวิบูลย์ธรรมสาร หลวงปู่เพชร วชิโร พระสมุห์เวียน สีลสาโร และพระครูสุภัทรธรรมาภิรม หลวงพ่อหลบ ธัมมวโร

รายนามเจ้าอาวาส
* พระขรัวจันทร์ พ.ศ. 2201
* พระอุปปัชฌาจันทร์ พ.ศ. 2320
* พระหีต
* พระพิด
* พระครูโสร์ธรรมานันทร์ พ.ศ. 2473–2490
* พระสมุห์เวียนสีลสาโร พ.ศ. 2491–2527

อ้างอิง
วัดมงคลพุการาม
วัดมงคลพุการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองสี่ อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา
วัดมงคลพุการามได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 โดยมีนายมงคล ชวดท่าข้าม ถวายที่ดินสร้างวัด 1 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา นายพุก ขาวแดง ถวายที่ดิน 5 ไร่ 2 งาน ร่วมกับนายต่วน แสงสี นายรัก นายมาด กรุดปทุม ดำเนินการสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2505 โดยคณะสังฆมนตรีขนานนามว่า "วัดมงคลพุการาม" ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดใหม่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2513 พระครูใบฎีกาผล เจ้าอาวาสวัดพรหมวงศาราม พญาไท ซึ่งเคยจำพรรษาที่วัดนี้ ได้ชักชวนผู้มีจิตศรัทธาร่วมกันสร้างอุโบสถ 1 หลัง ภายในวัดยังมีโรงเรียนระดับประถมศึกษา
อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 24 เมตร เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารไม้ หอระฆังกว้าง 3 เมตร สูง 6.5 เมตร และมีสุสาน

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการอู๊ด ฐิตธมฺโม 
* พระครูมงคลกิจจารักษ์ (สันติชัย จิตฺตกาโร)

อ้างอิง
วัดบ้านพร้าวนอก
วัดบ้านพร้าวนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงรากใหญ่ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 14 ตารางวา เลขที่โฉนด 3899 มีพื้นที่ธรณีสงฆ์ 8 ไร่ เลขที่โฉนด 549, 662 ทางทิศเหนือติดต่อกับคลองบ้านพร้าว
วัดบ้านพร้าวนอกสร้างเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2425 ไม่ปรากฏนามผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด แต่เนื่องจากพื้นที่ตั้งวัดนั้นอยู่ใกล้กับปากคลองบ้านพร้าว ชาวบ้านจึงเรียกว่า วัดปากคลอง ต่อมาสมัยหนึ่งมีเรือสำเภาบรรทุกมะพร้าวมาล่มที่ปากคลอง ใกล้บริเวณที่ตั้งของวัด ชาวบ้านจึงเรียกชื่อวัดว่า วัดสำเภาล่ม บ้าง วัดมะพร้าว บ้าง ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบ้านพร้าวนอก" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2435 มีเขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 24 เมตร
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8.50 เมตร ยาว 13.50 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้และคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ วิหาร ศาลาท่าน้ำ ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน หอระฆัง หอปริยัติธรรม หอไตร และเจดีย์ 3 องค์

รายนามจ้าอาวาส
* พระอธิการละมูล 
* พระอธิการบุญเหลือ 
* พระอธิการเที่ยง 
* พระอธิการเขียน โชติสโร พ.ศ. 2454–2506 
* พระใบฎีกาไปล่ อุตฺตโม พ.ศ. 2507–2534 
* พระครูโกศลธรรมสุนทร (บุญผูก ปุณฺณสีโล)

อ้างอิง
วัดป่าปฐมชัย
วัดป่าปฐมชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองปากโลง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัดป่าปฐมชัยมีพิธีวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2552 ตั้งวัดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ผู้ขออนุญาตสร้างวัดคือ พระนิพนธ์ ธมฺมทีโป ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2558 วัดป่าปฐมชัยเป็นวัดสายกรรมฐานในเขตเมือง ที่ปฏิบัติตามแนวทางของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต และหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน
สถาปัตยกรรมของวัดมีลักษณะเป็นศิลปะล้านนา วิหารรูปทรงแบบล้านนา และเจดีย์สีทอง รายล้อมด้วยพระพุทธรูปขนาดเล็ก เจดีย์เป็นทรงระฆังที่เป็นรูปแบบเฉพาะของล้านนา ฐานสี่เหลี่ยมเพิ่มมุมซ้อนขึ้นไปรองรับส่วนยอดที่เป็นทรงกรวย พระเจดีย์ชัยมงคลศรีทวารวดี สีขาวมีรุปปั้นของพระพุทะเจ้าอยู่ทั้ง 4 ด้าน มีซุ้มโขง บริเวณวัดยังมีจุดน่าสนใจเช่นลานธรรมจักร ศาลาสมเด็จพระเจ้าตากสิน และศาลาไม้หอพระแก้ว มีองค์พระแก้วมรกตจำลองด้านใน

อ้างอิง
วัดหนองกระพี้
วัดหนองกระพี้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านหลวง อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม

ประวัติเล่ากันต่อมาว่ามีพระภิกษุมาพำนักอยู่ใกล้หนองน้ำ มีต้นกระพี้ขึ้นอยู่ใกล้หนองน้ำ ชาวบ้านจึงนำหญ้าคามาสร้างที่พักให้ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2337 และต่อมาก็ได้สร้างเป็นวัดขึ้น เรียกว่า "วัดหนองกระพี้" ตามสภาพท้องที่ที่มีต้นกระพี้มากบริเวณหนองน้ำ เรียกชื่อนี้มาจนถึงปัจจุบัน ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัด คือ องค์หลวงพ่อดำศักดิ์สิทธิ์ ประดิษฐานอยู่ในวิหารหลวงพ่อดำ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2535
รายนามเจ้าอาวาส
* พระภิกษุคนทา พ.ศ. 2337–2344 
* พระภิกษุกันยา พ.ศ. 2345–2351 
* พระอาจารย์เสา พ.ศ. 2352–2372 
* พระภิกษุชา พ.ศ. 2373 
* พระภิกษุฉิม ภูจำปา พ.ศ. 2373–2378 
* พระภิกษุทา พ.ศ. 2379–2385 
* พระภิกษุม่อม พ.ศ. 2386–2390 
* พระอาจารย์ทุม พ.ศ. 2391–2398 
* พระอาจารย์เพชร พ.ศ. 2399–2413 
* พระภิกษุฉิม ภูจำปา พ.ศ. 2414–2420 
* พระภิกษุฝาด สารแดง พ.ศ. 2421–2425 
* พระภิกษุผูก เนียมเกาะเพชร พ.ศ. 2426–2431 
* พระภิกษุจันทร์ พ.ศ. 2432–2433 
* พระภิกษุบุญ พ.ศ. 2434–2436 
* พระภิกษุป่อ พ.ศ. 2437–2444 
* พระภิกษุสอน สารแดง พ.ศ. 2445–2449 
* พระภิกษุแดง สุวรรณประเสริฐ พ.ศ. 2450–2452 
* พระภิกษุคำ ห้วยบุญ พ.ศ. 2453–2454 
* พระภิกษุจอน พ.ศ. 2455
ริฐ พ.ศ. 2450–2452 
* พระภิกษุคำ ห้วยบุญ พ.ศ. 2453–2454 
* พระภิกษุจอน พ.ศ. 2455–2457 
* พระภิกษุมา พ.ศ. 2458–2460 
* พระภิกษุกุ๋ย มีพันธ์ศรี พ.ศ. 2461–2463 
* พระภิกษุมี มีรอด พ.ศ. 2464–2466 
* พระอาจารย์แทน หาเชียว พ.ศ. 2467–2490 
* พระอาจารย์อรุณ มีพันธ์ศรี พ.ศ. 2491–2500 
* พระภิกษุขำ มิ่งสงฆ์ พ.ศ. 2501–2502 
* พระภิกษุเสี้ยว พันธ์ทอง พ.ศ. 2503–2507 
* พระภิกษุจั่น พันทา พ.ศ. 2508–2509–
* พระมหาสุพจน์ พ.ศ. 2510–2511 
* พระภิกษุจั่น พันทา พ.ศ. 2512–2515 
* พระภิกษุจิระ เผ่าผาง พ.ศ. 2516–2517 
* พระภิกษุสุวรรณ ติ่งตา พ.ศ. 2518–2519 
* พระอธิการสุรินทร์ ขนฺติสาโร พ.ศ. 2520–2530 
* พระครูอาทรธรรมประโชต (ชัยวัฒิ โชติวโร) พ.ศ. 2531–2542 
* พระอ
พ.ศ. 2520–2530 
* พระครูอาทรธรรมประโชต (ชัยวัฒิ โชติวโร) พ.ศ. 2531–2542 
* พระอธิการยุทธนา ติสรโณ พ.ศ. 2543–2548 
* พระครูประสิทธิคุณากร พ.ศ. 2549–2549 
* พระอธิการศุภสวัสดิ์ รกฺขิโต พ.ศ. 2549–2556 
* พระใบฎีกา นิคม จิตฺตทนฺโต พ.ศ. 2556–
วัดอุดมสิทธิกุล
วัดอุดมสิทธิกุล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนราภิรมย์ อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม

วัดอุดมสิทธิกุล หรืออีกนามที่ชาวบ้านแถบนั้นเรียกกันคือ วัดใหม่อุดม หรืออาจเรียก วัดป่าอุดมสิทธิกุล ก็ได้ เป็นวัดฝ่ายอรัญวาสี ลูกศิษย์หลวงปู่มั่น ภูริทัตโตและพระราชนิโรธรังสี (เทสก์ เทสรํสี)
วัดอุดมสิทธิกุลสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2534 โดยท่านเจ้าคุณพระอุดมศีลคุณได้รับมอบที่ดินของวัดนี้ จากพุทธศาสนิกชน โดยการนำของตระกูลอุดมสิทธิกุล จำนวน 12 ไร่ เพื่อสร้างวัดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2534 ภายหลังได้ซื้อที่ดินเพิ่มเติมจำนวน 26 ไร่ จึงมีที่ดินสร้างวัดทั้งหมด 38 ไร่ โดยตั้งชื่อว่า สำนักสงฆ์ยี่สิบห้ามกรา ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ผู้ขออนุญาตตั้งวัดคือ นายกิติศักดิ์ อุดมสิทธิกุล ใช้ชื่อวัดว่า "วัดอุดมสิทธิกุล" เพื่อเป็นที่ระลึกแด่ตระกูลอุดมสิทธิกุล โดยท่านเจ้าคุณได้สร้างความเจริญแก่วัดนี้มากมาย เช่น สร้างอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์
ต่อมาท่านเจ้าคุณพระอุดมศีลคุณได้มรณภาพเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2544 ทางคณะศิษยานุศิษย์จึงได้น้อมถวายวัดนี้แด่ท่านพระอาจารย์อุทัย ท่านพระอาจารย์ติ๊ก ฌานุตตโม ท่านได้เมตตารับไว้เป็นองค์อุปถัมป์วัดต่อไป โดยท่านพัฒนาวัดให้เป็นวัดป่ากรรมฐานโดยปลูกต้นไม้เพิ่มเติมเพื่อให้บริเวณวัดร่มรื่น สร้างที่พักสำหรับพุทธบริษัทที่จะมาปฏิบัติธรรม ศาลากลางน้ำ วางข้อวัตรสำหรับพระภิกษุสามเณรตามพระวินัยธุดงควัตร 13 ที่พระบูรพาจารย์หลวงปู่มั่น ภูริทัตตมหาเถระได้พาดำเนินมา

อ้างอิง
วัดชีสุขเกษม
วัดชีสุขเกษม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีนในตำบลพิหารแดง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินทั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 2 งาน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 5 ไร่
วัดชีสุขเกษม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2324 มีตำนานเล่าสืบกันมาว่า มีผู้มีจิตศรัทธาจากจังหวัดชัยนาท มีศรัทธาจะสร้างวัดไว้ในพระพุทธศาสนา จึงได้แกะสลักไม้จันทน์เป็นรูปแม่ชีอธิษฐานว่า ถ้ารูปแม่ชีลอยน้ำไปอยู่ ณ ที่ใดจะสร้างวัดชีที่นั่น แล้วลอยน้ำในแม่น้ำท่าจีนมาติดอยู่ที่บริเวณหน้าวัดในปัจจุบัน จึงได้ทั้งวัดขึ้นและตั้งชื่อว่า วัดชี ต่อมาภายหลังจากเพิ่มเติมคำว่า สุขเกษม จึงมีชื่อวัดว่า "วัดชีสุขเกษม" จนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ประดิษฐานพระพุทธรูปเก่าแก่ เนื้อหิวเขียว อายุกว่าพันปี ซึ่งสร้างขึ้นในสมัยทวารวดี และถูกขุดพบในบริเวณวัดนี้ ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 32 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 15 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นอาคารไม้สัก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง ด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ เจดีย์ทรงระฆังครอบ สร้างขึ้นในสร้างสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย
บริเวณวัดเป็นแหล่งโบราณคดี ได้พบซากเตาเผาภาชนะและเศษภาชนะดินเผาเนื้อแกร่งเผาด้วยอุณหภูมิสูง แบบต่าง ๆ คือ หม้อปากผาย ไหขนาดใหญ่ ไหรูปเท้าช้าง ลวดลายเป็นลายขุดนูน และลายขุดลึก สันนิษฐานว่าในบริเวณวัดน่าจะมีแหล่งเตาเผาอย่างแน่นอน

รายนามเจ้าอาวาส
* พระนิล
* พระอ่อน
* พระพรัม
* ครูสุวรรณเขมคุณ
* พระครูวินัยธร ชิตวิชัย ฌานวโร

อ้างอิง
วัดบุญชูภาวนาราม
วัดบุญชูภาวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในบ้านคลองตะเคียน 99/9 หมู่ที่ 1 ตำบลคลองโคน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม และเป็นวัดสาขาของวัดช่องลม ปัจจุบันมี พระครูสมุห์วิชัย สิริวิชโย ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดบุญชูภาวนารามเริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2559 โดยนางสาวบุญชู อยู่ประเสริฐ ได้มีจิตศรัทธาถวายที่ดิน จำนวน 9 ไร่เศษ ถวายพระครูสมุทรกิตติวัฒน์ เจ้าอาวาสวัดช่องลม ต.บ้านปรก อ.เมืองฯ จ.สมุทรสงคราม เพื่อให้สร้างวัด จากนั้นได้เริ่มพัฒนาถมดินปรับพื้นที่ สร้างเป็นสำนักปฏิบัติธรรม ต่อมาได้พัฒนาสร้างกุฏิสงฆ์ ห้องน้ำ ห้องสุขา ศาลาอเนกประสงค์ตามลำดับ และในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัดในพระพุทธศาสนาจากมหาเถรสมาคม ในชื่อว่า "วัดบุญชูภาวนาราม" ผู้ขออนุญาตตั้งวัดคือ นางสาวบุญชู อยู่ประเสริฐ ต่อมาวัดได้ดำเนินการสร้างอุโบสถ 2 ชั้น เพื่อพระสงฆ์ได้ใช้ประกอบพิธีสังฆกรรม

อ้างอิง
วัดเสนานุชรังสรรค์
วัดเสนานุชรังสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะกั่วป่า อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา
วัดเสนานุชรังสรรค์ เดิมชาวบ้านเรียก วัดใหม่กำแพง พระยาเสนานุชิต (นุช ณ นคร) ผู้สำเร็จราชการเมืองตะกั่วป่าเป็นผู้สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2390 หลังจากที่ได้สร้างเมือง ที่ว่าการ และที่พำนักแล้ว จึงได้สร้างวัดเพื่อสืบอายุพระพุทธศาสนาให้มั่นคงถาวรในเมืองตะกั่วป่า และเห็นว่าพื้นที่เชิงเขาฉมังคีรี ตำบลตลาดเหนือ ใกล้สำนักสงฆ์วัดควนป้อม เป็นที่ว่างเปล่ามีอาณาบริเวณกว้างพอสมควร จึงจัดการเกลี่ยพื้นที่ด้านตะวันออกให้ราบ ก่อกำแพงด้วยอิฐถือปูนสูง 2 เมตร มีประตูสี่ประตู คือ ด้านทิศตะวันตก และทิศตะวันออก ด้านละสองประตู แล้วสร้างอุโบสถขึ้นตอนกลาง ตามแบบวัดมหรรณพารามวรวิหาร และสร้างพระประธานหล่อด้วยโลหะ หน้าตักกว้างสองศอกคืบ สร้างศาลาการเปรียญสองหลัง แบบกึ่งถาวร พื้
ะธานหล่อด้วยโลหะ หน้าตักกว้างสองศอกคืบ สร้างศาลาการเปรียญสองหลัง แบบกึ่งถาวร พื้นก่อด้วยอิฐ เสาไม้แก่น หลังคามุงสังกะสี ปัจจุบันศาลาการเปรียญทางทิศใต้ ดัดแปลงเป็นศาลาบำเพ็ญกุศล ส่วนศาลาทางด้านทิศเหนือสร้างเป็นกุฏิสงฆ์สองชั้นกึ่งถาวร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2449 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20.25 เมตร ยาว 10 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2451 วัดเสนานุชรังสรรค์เคยเป็นสถานที่ถือน้ำพิพัฒน์สัตยาตลอดมา ในสมัยก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475
อุโบสถเป็นสถาปัตยกรรมแบบพระราชนิยมในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ได้รับอิทธิพลจากแบบของจีน มีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ก่อฐานแยกพื้นข้างในประธาน และชาลารอบตัวอาคารสูงกว่าระดับดิน ริมชาลาก่อเสารายเป็นเสาสี่เหลี่ยมขึ้นไปรับพาไลทั้งสี่ด้าน หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกร็ดสามชั้น ต่อมาภายหลัง หลังคาได้หักพังลงมา ทางวัดได้จัดการซ่อมขึ้นใหม่ โดยลดลงเสียชั้นหนึ่งแล้วมุงด้วยสังกะสี วัดได้รับการลงทะเบียนเป็นโบราณสถานที่ได้รับการขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร เมื่อ พ.ศ. 2539

อ้างอิง
วัดบึงกาสาม
วัดบึงกาสาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงกาสาม อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 9 ไร่

วัดบึงกาสามได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2520 โดยมีนายโพธิ์ นางชุบ หิรัญพงษ์ บริจาคที่ดินและดำเนินการสร้าง แต่เดิมได้บริจาคที่ดิน 9 ไร่ ต่อมาบริจาคเพิ่มอีก 1 ไร่ และมีผู้บริจาคเพิ่มอีก 2 ไร่ กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 โดยได้ขนานนามตามตำบลที่ตั้งวัด วัดบึงกาสามได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2522
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง ศาลาดิน หอฉัน ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปแบบสุโขทัย หน้าตักกว้าง 122 เซนติเมตร นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปปางต่าง ๆ จำนวน 10 องค์ หน้าตักกว้าง 30 นิ้ว

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูสุนทรบุญญานุยุต (สนั่น คุตฺตจิตฺโต) พ.ศ. 2523 
* พระใบฎีกา วินัย กิตฺติโสภโณ พ.ศ. 2560

อ้างอิง
วัดบึงบอน (จังหวัดปทุมธานี)
วัดบึงบอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงบอน อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี

วัดบึงบอนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2457 โดยมีคุณหญิงตาด บริจาคที่ดิน 6 ไร่ 2 งาน นายเหว่า สุขหอม บริจาค 9 ไร่ 2 งาน 64 ตารางวา ให้เป็นสมบัติวัด และตั้งชื่อตามท้องที่ที่ตั้งวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2481 ด้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ด้านการศึกษา ได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2485
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 และ 2524 หอสวดมนต์กว้าง 12 เมตร ยาว 20.5 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 วิหาร ศาลาท่าน้ำ หอระฆัง หอฉัน และสุสาน ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธโสธรจำลองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2504

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูโต๊ะ พ.ศ. 2475–2487 
* พระครูวิจารณ์ธัญญเขต พ.ศ. 2487–2521 
* พระครูวิมลกิจโกวิท พ.ศ. 2522–2529 
* พระครูโสภณกิจจารักษ์ (บานเย็น) พ.ศ. 2530-ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดพุทธธรรมรังษี
วัดพุทธธรรมรังษี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลานตากฟ้า อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
ทางราชการจังหวัดแห่งการเกษตรที่ดิน จังหวัดนครปฐม ได้ออกโฉนดกราบบังคมทูลถวายที่ดินแก่สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2460 มีเนื้อที่ 244 ไร่ 1 งาน 70 ตารางวา ต่อมาได้โอนเข้าพระคลังข้างที่ผู้ต่างพระเนตร พระกรรณ เป็นผู้จัดการพระราชมรดก เมื่อพระองค์สวรรคต พระคลังข้างที่ได้ขายที่ดินให้ขุนมหาสวัสดิ์ (แดง ไทยนิยม) เมื่อขุนมหาสวัสดิ์วายชนม์ลง ทายาทได้มีการแบ่งที่ดินนี้ให้กับหลาน เหลือไว้เพียง 44 ไร่ 3 งาน 70 ตารางวา ต่อมา ผู้ใหญ่เกตุและนางสร้อย ทรัพย์แสนดี เห็นว่าประชาชนในละแวกนี้ขาดศูนย์รวมใจทางพุทธศาสนา จึงไปปรึกษาเจ้าของที่ เจ้าของที่มีความศรัทธา จึงได้มอบที่ดินสร้างวัด โดยถวายที่ดินให้แก่หลวงพ่อ
ของที่ เจ้าของที่มีความศรัทธา จึงได้มอบที่ดินสร้างวัด โดยถวายที่ดินให้แก่หลวงพ่อมหาฟัก สุกฺกธมฺโม (กรรณวัฒน์) เป็นประธานสงฆ์ในการก่อสร้างวัด และนายชัยฤทธิ์ ไทยนิยม ได้ถวายที่ดินเพิ่มอีก 20 ไร่ และนายศรีนวล ไทยนิยม ได้ถวายที่ดินเพิ่มอีก รวมที่ดินสร้างวัด 69 ไร่ 3 งาน 70 ตารางวา วัดพุทธธรรมรังษีได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2518 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2519
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง ศาลาดินกว้าง 12 เมตร ยาว 25 เมตร วิหารประดิษฐานหลวงพ่อพระพุทธธรรมรังสี เป็นพระพุทธรูปศิลาแลง สมัยทวารวดี อัญเชิญมาจากอุโบสถหลังเก่าวัดลานตากฟ้า ศาลาท่าน้ำ ภายในวัดยังมีโรงเรียนวัดพุทธธรรมรังษี

อ้างอิง
วัดเสถียรรัตนาราม
วัดเสถียรรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศีรษะทอง อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดเสถียรรัตนารามเริ่มสร้างเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2516 โดยมีนายสำรวย ศรีธัญญา เป็นผู้รับเหมาการก่อสร้างและได้เริ่มก่อสร้างถาวรวัตถุต่าง ๆ พร้อม ๆ กัน เสร็จสมบูรณ์ภายในระยะเวลา 1 ปี กับ 4 เดือน มีพระภิกษุเข้าประจำอยู่ที่วัดนี้ในระยะเวลาเริ่มแรก 9 รูป โดยมีพระมหาชัยวัฒน์ ปัญญาสิริ เป็นเจ้าอาวาส และได้ตั้งชื่อวัดนี้ว่า "วัดเสถียรรัตนาราม" และ ที่มาของการสร้างวัดนี้เนื่องจากประชาชนในท้องที่นี้ได้รับความลำบากยากเข็นในการทำบุญ ประชาชนในย่านนี้จึงได้ยกที่ดินให้เพื่อการสร้างวัด จำนวน 11ไร่ 35 ตารางวา และมีผู้ใจบุญซื้อที่บริเวณนี้ถวายเพิ่มอีก 15 ไร่ 29 ตารางวา รวมมีที่ดินที่สร้างวัดทั้งสิ้น 26 ไร่ 64 ตารางวา วัดได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 พฤ
ดินที่สร้างวัดทั้งสิ้น 26 ไร่ 64 ตารางวา วัดได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2518
อาคารและเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ กุฏิ จำนวน 7 หลัง ศาลาการเปรียญ จำนวน 1 หลัง พร้อมทั้งตู้พระไตรปิฎก อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 21.75 เมตร เจดีย์ 1 องค์ ซึ่งบรรจุพระบรมสารีริกธาตุและพระพุทธบาทจำลอง หอฉัน 1 หลัง ศาลาสารพัดประโยชน์ 1 หลัง และหอกลอง ระฆัง 1 หอ

รายนามเจ้าอาวาส
* พระมหาชัยวัฒน์ ปญฺญาสิริ ป.ธ.9 พ.ศ. 2518–2536 
* พระมหาสมบูรณ์ ทสฺสธมฺโม ป.ธ.9 พ.ศ. 2536–2551 
* พระครูสิทธิธรรมวิมล พ.ศ. 2551–2555 
* พระมหาพรชัย สิริวโร ป.ธ.7 พ.ศ. 2555

อ้างอิง
วัดไผ่สามตำลึง
วัดไผ่สามตำลึง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทรงาม อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 20 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์ 40 ไร่
เมื่อ พ.ศ. 2455 นายโต นางว๊อย คำเซ่ง มีจิตศรัทธาบริจาคที่ดิน 50 ไร่ สร้างที่พักสงฆ์ วัดไผ่สามตำลึงประกาศตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2481 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2485 มีพระอธิการใช้ แก้วไทรสุ่น เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ที่มาของชื่อวัดนั้น เดิมบริเวณนี้เป็นป่าไผ่ขึ้นเต็มไปหมด เจ้าของที่นั้นได้เล่าว่าในสมัยนั้นได้มีโจรมาลักโขมยหน่อไม้เป็นประจำจนถูกชาวบ้านจับได้ส่งตำรวจเสียค่าปรับเป็นจำนวน เงิน 3 ตำลึง หรือ 12 บาท จึงเป็นที่มาแห่งบ้านไผ่สามตำลึง ภายหลังได้รับแรงศรัทธาจากโยมเจ้าของที่ได้บริจาคที่เพื่อสร้างวัด และได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดไผ่สามตำลึง"
ภายในวัดมีอาคารและเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ หอสวดมนต์ (กิตติภัทรคุณ) หอระฆังสมัยโบราณ ศาลาการเปรียญหลังไม้สมัยโบราณ กุฎิพระครูกิตติภัทรคุณ (อดีดเจ้าอาวาส) ซึ่งมีรูปปั้น เจดีย์เก็บกระดูกผู้บริจาคที่สร้างวัด คือ ตระกูลคำเซ่ง และ ตระกูลเหล่าหบุตร เมรุลดโลกร้อน และกุฎิเจ้าอาวาส ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อสุโขทัยธรรมราชา

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูกิตติภัทรคุณ พ.ศ. 2506–2550 
* พระสมุห์ จรัญ จารุธมฺโม พ.ศ. 2550 
* พระครูปลัดวิทยา ฐานธมฺโม พ.ศ.2564-2565

อ้างอิง
อากก
อากก ( ) เป็นหนึ่งในอาหารท้องถิ่นที่มีชื่อเสียงของรัฐกลันตันและรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย ทำมาจากแป้ง ไข่ น้ำตาล และกะทิ

อ้างอิง
วัดเขียน (จังหวัดอ่างทอง)
วัดเขียน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน้อย ในตำบลศาลเจ้าโรงทอง อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง

วัดเขียนสร้างขึ้นสมัยใดไม่ปรากฎ แต่มีข้อมูลว่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2270 สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช สันนิษฐานว่าวัดเขียนได้ถูกปล่อยทิ้งร้างไปนานก่อนจะมีการบูรณะขึ้นใหม่ แต่จากหลักฐานทางด้านโบราณวัตถุสถาน เช่น อุโบสถ ใบเสมา เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง พออนุมานได้ว่าสร้าง ขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย รวมถึงภาพจิตรกรรมฝาผนังภายในอุโบสถก็เป็นภาพที่เขียนขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลายเช่นเดียวกัน
อุโบสถหลังเดิมมีขนาดย่อมก่ออิฐถือปูน มีประตูทางเข้าทางเดียว ทางด้านหน้าพระประธาน ผนังด้านข้างมีหน้าต่างข้างละ 3 บาน เสาภายในอาคารเป็นเสาเหลี่ยมติดผนัง บัวหัวเสาเป็นหัวกลีบยาว หน้าบันเป็นไม้ขนาดเล็กแกะสลักลวดลายเป็นลายเทพนมและลายกระจังรวน ได้รับการบูรณะ โดยได้สร้างอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กครอบอุโบสถหลังเดิม แต่ยังคงลักษณะของอาคารเดิมคือมีทางเข้าทางเดียว และเปลี่ยนโครงเครื่องบนใหม่ทั้งหมด ทำเป็นหลังคาชั้นเดียวแต่มีชั้นลดเพิ่มเป็น 2 ชั้น มุงหลังคาด้วยกระเบื้องแผ่นตามแบบปัจจุบัน จิตรกรรมฝาผนัง สันนิษฐานว่าเป็นฝีมือช่างสกุลเมืองวิเศษชัยชาญสมัยอยุธยาตอนปลาย มีภาพทศชาติชาดกเรียงกันมาตั้งแต่เตมีย์ชาดก มหาชนกชาดก สุวรรณสามชาดก เป็นต้น ด้านข้างเหนือหน้าต่
เรียงกันมาตั้งแต่เตมีย์ชาดก มหาชนกชาดก สุวรรณสามชาดก เป็นต้น ด้านข้างเหนือหน้าต่างขึ้นไปเป็นภาพเทพชุมนุม ข้างบนเหนือเส้นสินเทาขึ้นไปเป็นรูปฤาษี วิทยาธรชาติต่าง ๆ รูปนางมักกะลีผล ผนังด้านทิศใต้เขียนรูปมโนราห์หรือสุธนชาดกจากปัญญาสชาดก ผนังด้านหลังพระประธานเขียนเป็นภาพดอกไม้ และลายเฟื่องอุบะโดยภาพส่วนใหญ่ใช้สีแดงสดเป็นพื้น
เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง อยู่ด้านหน้าอุโบสถทางทิศตะวันออก ใบเสมา ตั้งอยู่รอบอุโบสถทั้ง 8 ทิศ เป็นหินทรายสีขาวทั้งหมด เป็นชนิดใบเสมานั่งแท่นตั้งอยู่บนฐานสิงห์และฐานบัวกลุ่ม ตรงกลางแถบจะมีนมเสมาซึ่งเป็นลายประจำยามลักษณะคล้ายทับทรวง ส่วนอกเสมาเหมือนนมเสมาเป็นรูปดอกไม้กลมทั้งสองข้าง เรียกว่า ตาเสมา ยอดเสมาเป็นรูปมงกุฎครอบท้องเสมาและมีกระหนกตัวเหงาอยู่ที่เอวเสมา

อ้างอิง
กลุ่มอาการพลัมเมอร์–วินสัน
กลุ่มอาการพลัมเมอร์-วินสัน ( ) เป็นโรคหายากที่ผู้ป่วยแสดงอาการกลืนยาก, ภาวะเลือดจางเหตุขาดเหล็ก, ลิ้นอักเสบ, มุมปากอักเสบ และ เว็บที่หลอดอาหาร โดยทั่วไปสามารถรักษาพยุงอาการได้โดยการให้เหล็กเสริม

สมุฏฐานวิทยาของโรคยังไม่เป็นที่ชักเจน และโรคนี้เป็นโรคที่พบได้ยากมาก อย่างไรก็ตามมีการตั้งสมมติฐานว่าเกี่ยวข้องกับการได้รับสารอาหารที่เพียงพอ เนื่องจากในประเทศที่มีผู้ป่วยโรคนี้ลดลงมักปรากฏการได้ระบสารอาหารเพียงพอที่เพิ่มขึ้นในประชากรไปพร้อมกัน อาการนี้มักพบในสตรีเพริเมโนพอส โรคนี้อาจเพิ่มความเสี่ยงการเกิดมะเร็งเซบล์สความัสของหลอดอาหาร และ ฟาริงซ์
ชื่อของโรคตั้งตามแพทย์ชาวอเมริกัน เฮนรี สแตนลีย์ พลัมเมอร์ และศัลยแพทย์ชาวอเมริกัน พอร์เทอร์ เพลสลีย์ วินซัน ในสหราชอาณาจักรบางทีเรียกโรคนี้ว่ากลุ่มอาหารพีเทอร์ซัน-เคลลี (Paterson-Kelly) หรือพีเทอร์ซัน-บราวน์ เคลลี (Paterson-Brown Kelly) ตามชื่อของ เดเรค บราวน์-เคลลี และ ดอนอลด์ รอส พัทเทอร์ซัน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*