อักษรซุนดา
อักษรซุนดามาตรฐาน (Aksara Sunda Baku, ᮃᮊ᮪ᮞᮛ ᮞᮥᮔ᮪ᮓ ᮘᮊᮥ) เป็นระบบการเขียนแบบดั้งเดิมที่ชาวซุนดาใช้เขียนภาษาซุนดา โดยอิงจากอักษรซุนดาโบราณ ( Aksara Sunda Kuno) ซึ่งใช้กันตั้งแต่ศตวรรษที่ 14 ถึง 18
ประวัติศาสตร์
อักษรซุนดาโบราณได้รับการพัฒนาโดยอิงจากอักษรปัลลวะ ของอินเดีย และถูกใช้ตั้งแต่ศตวรรษที่ 14 จนถึงศตวรรษที่ 18 ต้นฉบับสุดท้ายที่เขียนด้วยอักษรซุนดาโบราณคือ Carita Waruga Guru ตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ถึงศตวรรษที่ 19 ภาษาซุนดาส่วนใหญ่ใช้พูดมากกว่าเขียน ในช่วงเวลานี้มีการใช้อักษรชวา และอักษรเปโกนในการเขียนภาษาซุนดา ในปี 1996 รัฐบาลชวาตะวันตกได้ประกาศแผนการที่จะนำอักษรซุนดาอย่างเป็นทางการมาใช้ และในเดือนตุลาคม 1997 อักษรซุนดาโบราณได้รับการคัดเลือกและเปลี่ยนชื่อเป็นอักษรซุนดา

แบบลักษณ์
อักษรมาตรฐานมีอักขระพื้นฐาน 32 ตัว ได้แก่ สระ 7 ตัว พยัญชนะ 23 ตัว และเครื่องหมายกำกับเสียง 13 ตัว ( ) นอกจากนี้ยังมีตัวเลขตั้งแต่ศูนย์ถึงเก้าด้วย
พยัญชนะ
พยัญชนะแต่ละตัว ( ) มีสระอะในตัว ดังนั้นพยัญชนะแต่ละตัวจึงออกเสียงเป็นพยางค์ พยัญชนะดั้งเดิมทั้ง 18 พยัญชนะ ได้แก่ กะ-คะ-งะ จะ-ชะ-ญะ ตะ-ทะ-นะ ปะ-พะ-มะ ยะ-ระ-ละ วะ-สะ-หะ (ออกเสียงไม่ตรงกับอักษรไทย แต่ตรงกับอักษรตระกูลพราหมีส่วนใหญ่)

{| class="wikitable"
|+พยัญชนะ
|-
| 
| 
| 
| 
| 
| 
|-
| 
| 
| 
| 
| 
| 
|- 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
|}

{| class="wikitable"
|+ พยัญชนะอื่นสำหรับคำต่างประเทศ
|-
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
|}
สระ
มีสระลอย 7 ตัว อะ แอ อิ โอ อุ เอ เออ (เสียงสั้นทั้งหมด) ซึ่งแต่ละตัวมีรูปแบบสระลอยและ "rarangkén" หรือเครื่องหมายกำกับเสียง พยางค์พื้นฐานที่ประกอบด้วยพยัญชนะและสระนั้น เกิดจากการเติมเครื่องหมายสระไว้กับพยัญชนะ เครื่องหมายสระนี้จะแทนที่เสียง 'อะ' ที่มีอยู่ในตัวพยัญชนะ หรือในกรณีของ "ตัวฆ่าสระ" ( ) จะลบสระออก ทำให้พยัญชนะกลายเป็นตัวสะกด

{| class="wikitable"
|+ สระ เครื่องหมายกำกับ และตัวอย่างบน ᮊ
|-
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
|
|-
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
|-
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
|}

ตัวเลข
ในข้อความตัวเลขจะเขียนโดยมีไปป์คู่ล้อมรอบ | ... | เช่น ปี 2020 จะเขียนว่า | ᮲᮰᮲᮰ |

{| class="wikitable"
|+ เลขซุนดา
|-
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
|}
เครื่องหมายวรรคตอน
ในการใช้งานสมัยใหม่ จะใช้เครื่องหมายวรรคตอนแบบละติน แต่ภาษาซุนดาโบราณนั้นเขียนโดยใช้ชุดสัญลักษณ์วรรคตอนของตนเอง เช่น , ซึ่งประกอบด้วย และ ซึ่งประกอบด้วย ใช้เพื่อทำเครื่องหมายข้อความทางศาสนา ส่วน ซึ่งประกอบด้วย ใช้เพื่อทำเครื่องหมายข้อความทางประวัติศาสตร์ บางครั้งก็ใช้เป็นจุดจบประโยค โดยใช้ แทนเครื่องหมายจุลภาค ก็เคยถูกใช้เป็นเครื่องหมายจุลภาคเช่นกัน

ตัวอย่างข้อความ
ข้อ 1 แห่งปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน

"มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในศักดิ์ศรีและสิทธิ ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ"
ยูนิโคด
อักษรซุนดานถูกเพิ่มเข้าไปในมาตรฐาน ยูนิโค้ด ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2551 พร้อมกับการเปิดตัวเวอร์ชัน 5.1 ในเวอร์ชัน 6.3 ได้มีการเพิ่มการรองรับอักษรปาซังกัน และอักษรบางตัวจากอักษรซุนดานโบราณ

บล็อก
บล็อกยูนิโคดสำหรับอักษรซุนดาคือ U+1B80–U+1BBF บล็อก Unicode สำหรับอักษรซุนดาส่วนเสริมคือ U+1CC0–U+1CCF

แกลเลอรี่
ไฟล์:Naskah_Sunda_Lontar.jpg|alt=A Sundanese lontar manuscript written in Sundanese script.| เอกสารตัวเขียน ลอนตาร์ ของชาวซุนดา เขียนด้วยอักษรซุนดา
ไฟล์:Carita_Waruga_Guru.jpg|alt=The first page of a manuscript containing the Old Sundanese Carita Waruga Guru, written in Old Sundanese script.| หน้าแรกของต้นฉบับที่บรรจุคัมภีร์สุหนี่โบราณ "จริตะ วรุกะ กุรุ" ซึ่งเขียนด้วยอักษรซุนดาโบราณ

ดูเพิ่มเติม

* ภาษาซุนดา
* ภาษาซุนดาโบราณ
* อักษรบูดา
* ตัวเลขซุนดา

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* ไครากะ - เว็บไซต์ข้อมูลที่ครอบคลุมเกี่ยวกับการพัฒนาแบบอักษรภาษาซุนดาน
* 
* แป้นพิมพ์ซุนดา - ᮘᮞ ᮞᮥᮔ᮪ᮓ ( basa sunda ) แป้นพิมพ์ ที่ branah.com