SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดขันเงิน
วัดขันเงิน เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เป็นวัดเก่าแก่แห่งหนึ่งของจังหวัดชุมพร มีอายุมากกว่า 300 ปี อยู่ในเขตการปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 16 ตั้งอยู่กลางชุมชนตลาดหลังสวน ตำบลวังตะกอ อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร มีฐานะเป็นวัดของเจ้าคณะจังหวัดชุมพร ต่อเนื่องกันมาตั้งแต่ พ.ศ. 2489 - 2558 เป็นเวลากว่า 69 ปี นับตั้งแต่ พระเทพวงศาจารย์ (จันทร์ โกสโล) พระราชญาณกวี (บุญชวน เขมาภิรโต) และพระธรรมโกศาจารย์ (องอาจ ฐิตธมฺโม)
ประวัติ
วัดขันเงิน เดิมเป็นวัดราษฎร์ ในหนังสือ “ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร” ระบุว่า วัดขันเงินสร้างเมื่อ พ.ศ. 2369 แต่เมื่อสืบค้นจากกรมการศาสนา จึงทราบว่าวัดขันเงินสร้างขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2240 ครั้งกรุงศรีอยุธยา ในรัชกาลสมเด็จพระมหาบุรุษวิสุทธิเดชอุดม (สมเด็จพระเพทราชา) ต่อมาพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ 9 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ยกเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 15 มกราคม 2531 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2499
พระอุโบสถ
พระอุโบสถเป็นอาคารคอนกรีตทั้งหลัง ขนาดกว้าง 18 เมตร ยาว 29 เมตร หลังคาจตุรมุขซ้อนกัน 3 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 สมัยพระเทพวงศาจารย์ (จันทร์ โกสโล) เป็นเจ้าอาวาส พระอุโบสถหลังนี้สร้างขึ้นแทนพระอุโบสถไม้หลังเก่า

พระประธานพระอุโบสถ เป็นพระพุทธชินราชจำลอง ประทับนั่งขัดสมาธิ ปางมารวิชัย หล่อด้วยทองเหลือง และลงรักปิดทอง ขนาดหน้าตักกว้าง 2.38 เมตร สูง 3.20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 เบื้องซ้ายและขวา มีพระอัครสาวกลงรักปิดทองด้านละองค์ พระประธานในพระอุโบสถวัดขันเงินนี้นับว่าเป็นพระพุทธรูปประทับนั่งใหญ่ที่สุดองค์หนึ่งในภาคใต้
จิตรกรรมในพระอุโบสถ เป็นจิตรกรรมฝาผนังแบบประยุกต์ แนวปริศนาธรรม จากภาพพุทธประวัติหินสลัก นิทานชาดก โคลงโลกนิติ และพุทธภาษิต วาดโดยนายชัยวัฒน์ วรรณานนท์ เริ่มดำเนินการเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2544 เสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2551 ใช้เวลาทั้งสิ้น 7 ปี

พระวิหารเล็ก
พระวิหารเล็ก หรือเรียกกันว่า โบสถ์น้อย หลังเดิมสร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 ต่อมาชำรุดทรุดโทรม จึงได้รื้อสร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2558
พระประธานพระวิหาร นามว่า หลวงพ่ออินทร์ เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งปางมารวิชัย ก่ออิฐถือปูน (ปูนขาว ทำจากเปลือกหอยทะเลเผาไฟตำละเอียด ผสมกับน้ำอ้อยเคี่ยว) ผีมือช่างท้องถิ่น ขนาดหน้าตัก 1.70 เมตร สูงประมาณ 2.50 เมตร มีอายุมากกว่า 100 ปี กล่าวกันว่า หลวงพ่ออินทร์ อดีตเจ้าอาวาสวัดขันเงิน เป็นผู้สร้าง แต่เดิมพระพุทธรูปองค์นี้ประดิษฐานเป็นประธานอยู่ในอุโบสถหลังเก่า เมื่อรื้ออุโบสถหลังเก่าแล้ว จึงย้ายมาประดิษฐานที่พระวิหารเล็ก ซึ่งตั้งอยู่ด้านทิศเหนือของพระอุโบสถหลังปัจจุบัน กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2539
ลำดับเจ้าอาวาส
นับแต่สร้างวัดมาในสมัยกรุงศรีอยุธยา วัดขันเงินมีเจ้าอาวาสสืบต่อมาหลายรูป แต่ไม่สามารถสืบทราบได้ เท่าที่สืบทราบได้มีลำดับ ดังนี้
{|class="wikitable" align="center" style="text-align:center"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับที่ || รายนาม || width=20%|เริ่มวาระ || width=20%|สิ้นสุดวาระ
|- 
| 1 || พระอาจารย์อุ || ? || ?
|-
| 2 || พระอาจารย์อินทร์ || ? || ?
|-
| 3 || พระอาจารย์ชัย || ? || ?
|-
| 4 || พระครูหนู 
(พระปลัดหนู)
| ? || 2445
|-
| 5 || พระเทพวงศาจารย์ (จันทร์ โกสโล) || 2447 || 2506
|-
| 6 || พระราชญาณกวี (บุญชวน เขมาภิรโต) || 2508 || 2531
|-
| 7 || พระธรรมโกศาจารย์ (องอาจ ฐิตธมฺโม) || 2532 || ปัจจุบัน
|}

อ้างอิง
สะพานหก
บทความนี้หมายถึงสะพานหกในพื้นที่แขวงพระบรมมหาราชวังและแขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ในความหมายอื่น ดูที่: สะพานยก

สะพานหก เป็นสะพานที่สร้างข้ามคลองคูเมืองเดิม ตั้งอยู่ในแขวงพระบรมมหาราชวังและแขวงบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ชื่อสะพานเรียกตามลักษณะซึ่งนำแบบมาจากสะพานในประเทศเนเธอร์แลนด์ สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวต่อเนื่องถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีลักษณะพิเศษคือสามารถยกหรือหกให้เรือผ่านได้ โดยมีสะพานลักษณะเช่นนี้ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์มากด้วยกันถึง 8 แห่ง ทั้งในฝั่งพระนครและฝั่งธนบุรี คือ
*ข้ามคลองที่หน้ากระทรวงมหาดไทย 
*ข้ามคลองที่หลังกระทรวงกลาโหม
*ข้ามคลองริมวังพระองค์เจ้าสาย
*ข้ามคลองบางกอกใหญ่
*ข้ามคลองวัดอนงคาราม
*ข้ามคลองวัดพิชัยญาติ
*ข้ามคลองสระปทุม
*ข้ามคลองมอญ

แต่ได้ทรุดโทรมไปตามกาลเวลา

สะพานหกที่เชื่อมระหว่างถนนอัษฎางค์กับถนนราชินีมีสถานที่สำคัญใกล้เคียง คือ สวนสราญรมย์, อนุสาวรีย์หมูและสะพานปีกุน, วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม, วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม, สะพานมอญ, สะพานช้างโรงสี, กระทรวงมหาดไทย และกระทรวงกลาโหม
สะพานหกเดิมเป็นสะพานไม้และได้ทรุดโทรมไปตามกาลเวลา ต่อมาในช่วงฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ครบ 200 ปี ใน พ.ศ. 2525 ทางรัฐบาลได้ดำเนินการสร้างสะพานหกใกล้วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามขึ้นมาใหม่ โดยปรับจากโครงสร้างไม้ปลายตุ้มเหล็กมาเป็นสะพานคอนกรีตสำหรับเดินข้าม แต่ให้คงลักษณะเหมือนอย่างโบราณเพื่อเป็นอนุสรณ์ของกรุงรัตนโกสินทร์ ในขณะที่กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนสะพานหกหลังกระทรวงกลาโหมเป็นโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2540

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
สะพานช้างโรงสี
สะพานช้างโรงสี เป็นสะพานและทางแยกแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร มีลักษณะเป็นสี่แยก เป็นจุดเริ่มต้นของถนนบำรุงเมือง ตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร
สะพานช้างโรงสี เป็นสะพานที่สร้างข้ามคลองคูเมืองเดิม เชื่อมระหว่างถนนราชินี บริเวณหลังกระทรวงกลาโหม กับถนนอัษฎางค์ ด้านหน้ากระทรวงมหาดไทย ในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น สะพานช้างโรงสีเป็นสะพานที่สร้างสำหรับกองทัพช้างศึกที่กลับมาจากการทำศึกสงครามเดินข้ามเพื่อเข้าเขตราชธานี ซึ่งเดิมมีสะพานที่สร้างสำหรับช้างเดินข้ามมีทั้งสิ้น 3 สะพาน คือ สะพานช้างวังหน้า ซึ่งปัจจุบันคือ บริเวณเชิงลาดสะพานพระปิ่นเกล้า, สะพานข้ามคลองคูเมืองเดิมบริเวณปากคลองตลาด ซึ่งปัจจุบัน คือ สะพานเจริญรัช 31 และสะพานช้างโรงสีแห่งนี้ ซึ่งในอดีตตั้งอยู่ใกล้กับโรงสีข้าวของฉางหลวงแห่งพระนคร ผู้คนในสมัยนั้นจึงเรียกกันติดปากว่า "สะพานช้างโรงสี" และได้เป็นสะพานเพียงแห่งเดียวที่ยังคงใช้ชื่อเดิ
จนเมื่อสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ได้ทรงบูรณะจากเดิมที่เป็นสะพานไม้แผ่นหนาวางพาดเปลี่ยนเป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก ราวสะพานทำเป็นลูกแก้วปูนหล่อ ช่วงปลายสะพานทั้งสี่มุมเป็นประติมากรรมปูนปั้นรูปหัวสุนัข มีจารึกคำว่า ศก ๑๒๙ อันหมายถึง ปีจอ และรัตนโกสินทร์ศก 129 (พ.ศ. 2453) ซึ่งเป็นทั้งปีนักษัตรประสูติของพระองค์และตรงกับปีที่บูรณะซ่อมแซมสะพานอีกด้วย

ไม่ไกลจากสะพานช้างโรงสีเป็นที่ตั้งของวังสราญรมย์, สะพานปีกุนกับอนุสาวรีย์หมู, สะพานหก, วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม, วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม และแพร่งภูธร

ระเบียงภาพ
ไฟล์:สะพานช้างโรงสี Saphan Chang Rong Si Bridge (October 2021) - img 04.jpg|ประติมากรรมหัวสุนัข
ไฟล์:Atsadang rd, Wat ratchabophit, Bangkok - panoramio.jpg|แยกสะพานช้างโรงสี
ไฟล์:อาคารฟาซาล Fazal Building เชิงสะพานช้างโรงสี (October 2021) - img 01.jpg|อาคารฟาซาลซึ่งตั้งอยู่เชิงสะพาน
ไฟล์:สะพานช้างโรงสี Saphan Chang Rong Si Bridge (October 2021) - img 02.jpg|มุมมองจากสะพานไปทางกระทรวงกลาโหม
สะพานช้างโรงสี Saphan Chang Rong Si Bridge (October 2021) - img 06.jpg|มุมมองจากสะพานไปทางถนนบำรุงเมืองและอาคารฟาซาล

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
การรักษาด้วยการให้สารน้ำทางปาก
การรักษาด้วยการให้สารน้ำทางปาก ( ) เป็นการรักษาด้วยการชดเชยสารน้ำวิธีหนึ่ง ใช้เพื่อรักษาหรือป้องกันการขาดน้ำ โดยเฉพาะการขาดน้ำที่เกิดจากภาวะท้องร่วง ทำโดยให้ผู้ป่วยดื่มน้ำที่ผสมเกลือและน้ำตาลเล็กน้อย อาจให้ด้วยการกินตามปกติหรือให้ผ่านสายให้อาหารชนิดใส่ผ่านจมูกก็ได้ โดยปกติจะแนะนำให้เสริมสังกะสีร่วมด้วยในการรักษา การรักษาด้วยวิธีนี้สามารถลดอัตราการเสียชีวิตจากท้องร่วงลงได้ถึง 93%
ผลข้างเคียงที่อาจพบได้ ได้แก่ อาเจียน โซเดียมในเลือดสูง หรือโปแตสเซียมในเลือดสูง หากผู้ป่วยกินสารละลายแล้วอาเจียนแนะนำให้พักก่อน 10 นาที แล้วค่อยๆ กินใหม่ สูตรของสารละลายที่แนะนำจะประกอบด้วย โซเดียมคลอไรด์ โซเดียมซิเตรต โปแตสเซียมคลอไรด์ และกลูโคส หากไม่มีอาจใช้ซูโครสแทนกลูโคส และใช้โซเดียมไบคาร์บอเนตแทนโซเดียมซิเตรตได้ กลูโคสจะช่วยให้เซลล์ในลำไส้ดูดซึมน้ำและโซเดียมได้ดีขึ้น นอกจากสูตรนี้แล้วยังมีสูตรดัดแปลงอื่นๆ เช่นสูตรที่สามารถทำได้เองที่บ้าน อย่างไรก็ตามสูตรที่ทำได้เองเหล่านี้ยังไม่มีผลการศึกษาวิจัยที่ยืนยันผลการรักษา
การรักษาด้วยการให้สารน้ำทางปากเช่นนี้ถูกพัฒนาขึ้นเมื่อช่วงปี 1940s และเริ่มเป็นที่แพร่หลายเมื่อช่วงปี 1970s สูตรยาของสารน้ำนี้ได้รับการบรรจุไว้ในรายการยามาตรฐานขององค์การอนามัยโลก ซึ่งเป็นกลุ่มของยาที่ปลอดภัยและได้ผลดีและมีความจำเป็นต่อระบบบริการสุขภาพ ราคาขายส่งของผงละลายน้ำเกลือแร่ที่ขายอยู่ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้วอยู่ที่ประมาณซองละ 0.03-0.20 ดอลลาร์สหรัฐ ในปี ค.ศ. 2015 มีการใช้การรักษาด้วยการให้สารน้ำทางปากกับผู้ป่วยเด็กที่มีอาการท้องร่วงอยู่ที่ 41% ทั่วโลก การใช้การรักษาด้วยวิธีนี้มีส่วนสำคัญในการลดอัตราการเสียชีวิตของเด็กอายุน้อยกว่า 5 ปี 
อ้างอิง
การใส่สายจากจมูกถึงกระเพาะอาหาร
การใส่สายจากจมูกถึงกระเพาะอาหาร ( ) เป็นหัตถการทางการแพทย์ที่มีการใส่สายพลาสติก (เรียกว่าสายสำหรับใส่จากจมูกถึงกระเพาะอาหาร หรือ สาย NG) เข้าไปทางจมูก ผ่านคอหอย และลงไปถึงกระเพาะอาหาร สายเช่นเดียวกันนี้อาจใส่ทางปากได้ เรียกว่าการใส่สายจากปากถึงกระเพาะอาหาร ( )

สายนี้อาจใช้เพื่อระบายอาหารหรือลมในกระเพาะ ใช้ตรวจสอบสิ่งที่อยู่ในกระเพาะ ใช้ล้างเลือดที่ออกในกระเพาะ หรือใช้สำหรับให้อาหาร เป็นต้น
ทวารหนัก
ทวารหนัก หรือ ตูด ( ) มาจากคำภาษาลาติน anus แปลว่า "วงแหวน" หรือ "วงกลม" เป็นรูเปิดตรงส่วนปลายของทางเดินอาหารของสัตว์ตรงข้ามกับปาก มีหน้าที่ในการควบคุมการปล่อยอุจจาระ, ของกึ่งแข็งที่ไม่เป็นที่ต้องการในระบบย่อยอาหาร ซึ่งขึ้นอยู่กับสัตว์แต่ละชนิด อาจรวมถึง สิ่งที่สัตว์ชนิดนั้นไม่สามารถย่อยได้ ส่วนที่เหลือของอาหารหลังสารอาหารถูกนำออกไปหมดแล้ว ตัวอย่างเช่น เซลลูโลสหรือลิกนิน (lignin), สิ่งที่อาจเป็นพิษหากคงอยู่ในทางเดินอาหาร และจุลินทรีย์ในลำไส้ (gut bacteria) ที่ตายแล้วหรือเกินจำเป็นรวมถึงสิ่งมีชีวิตร่วมอาศัย (endosymbiont) อื่น ๆ
สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ สัตว์เลื้อยคลาน และนก ใช้ช่องเปิดช่องเดียวกันเรียกว่าทวารรวม (cloaca) สำหรับขับถ่ายของเสียทั้งของเหลวและของแข็ง, สำหรับร่วมเพศ และสำหรับวางไข่ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในชั้นย่อยโมโนทรีมมีทวารรวมเช่นกัน คาดว่าเป็นลักษณะที่สืบทอดจากสัตว์มีถุงน้ำคร่ำยุคแรกสุดผ่านสัตว์เลื้อยคลานกลุ่มเทอแรพซิด (therapsid) สัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องมีช่องเปิดเดียวสำหรับขับของเหลวและของแข็ง และเพศเมียมีช่องคลอดแยกสำหรับการสืบพันธุ์ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกลุ่ม placentalia เพศหญิงมีช่องเปิดแยกสำหรับถ่ายอุจจาระ ขับปัสสาวะ และสืบพันธุ์ ส่วนเพศผู้มีช่องเปิดสำหรับอุจจาระ และอีกช่องสำหรับทั้งปัสสาวะและสืบพันธุ์แม้ช่องทางที่ไหลไปยังช่องเปิดนั้นแทบจะแยกกันอย่างสิ้
การพัฒนาของทวารหนักเป็นขั้นตอนสำคัญในวิวัฒนาการของสัตว์หลายเซลล์

ดูเพิ่ม
* ช่องทวารหนัก (anal canal)
* ภาวะรูทวารหนักไม่มีช่องเปิด (Imperforate anus) ความผิดปกติแต่กำเนิด

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
มีนีอาทัวร์วุนเดอร์ลันท์
มีนีอาทัวร์วุนเดอร์ลันท์ ( ) เป็นห้องจัดแสดงโมเดลเมืองและทางรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ในเมืองฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี สร้างสรรค์ขึ้นโดยสองพี่น้องฝาแฝดเฟรเดอริคและเกริท เบราน์ (Frederik & Gerrit Braun) เริ่มเปิดให้เข้าชมเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2001 โดยปัจจุบัน โมเดลเมืองมีขนาดใหญ่กว่า 1,490 ตารางเมตร และมีรถไฟความยาวกว่า 15.4 กิโลเมตร ส่วนจัดแสดงแบ่งออกเป็น 9 โซน ด้วยพื้นที่จัดแสดงทั้งหมด 6,800 ตารางเมตร ทั้งนี้ คาดว่าโมเดลเมืองจะมีขนาดเพิ่มขึ้นเป็น 2,300 ตารางเมตรและมีโซนเพิ่มเป็น 14 โซนภายในปี 2020 ห้องจัดแสดงนี้มีค่าเข้าชม 15 ยูโรสำหรับผู้ใหญ่ และ 7.5 ยูโรสำหรับเด็ก

รูปภาพ

อ้างอิง
มอลลี ฮอลลี
นอรา คริสตีนา เบนชูฟ (Nora Kristina Benshoof) (née Greenwald; ) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักดีกับสมาคม World Wrestling Federation/World Wrestling Entertainment ตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2005 ภายใต้ชื่อ มอลลี ฮอลลี (Molly Holly) เธอยังเป็นที่รู้จักดีในการร่วมสมาคม World Championship Wrestling (WCW) ในนาม Miss Madness และ Mona ในปี 1999 ถึง 2000

เธอเริ่มอาชีพมวยปล้ำอาชีพใน WCW ซึ่งเธอยังทำงานเป็นผู้ฝึกสอน ในปี 2000 เธอเปิดตัวใน WWF ร่วมกลุ่มญาติของเธอ The Holly Cousins หลังจากนั้นเธอก็มีบทกับ The Hurricane ในช่วงที่เธออยู่กับ WWF/WWE เคยได้แชมป์ WWF Hardcore Championship 1สมัย และ WWE Women's Championship 2สมัย
ตอนนี้เธอทำหน้าที่เป็นโค้ชหญิงที่โรงเรียนฝึกสอนมวยปล้ำอาชีพในมินนิอาโปลิสมินนิโซตาโดย Ken Anderson และ Shawn Daivari เป็นเจ้าของ

ในปี 2021 เธอได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame
ผลงานแชมป์และรางวัล
* Cauliflower Alley Club
** Women's Wrestling Award (2013) 
* New Dimension Wrestling
** NDW Women's Championship (1 time) 
* World Professional Wrestling Federation
** WPWF Women's Championship (1 time) 
* Women Superstars Uncensored
** WSU Hall of Fame (Class of 2010)
* World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment
** WWE Women's Championship (2 times) 
** WWF Hardcore Championship (1 time) 
**WWE Hall of Fame (Class of 2021)
นัดที่เดิมพัน
{|class="wikitable" width=100%
|-
!style="background: #e3e3e3;" width=20%|Winner (wager)
!style="background: #e3e3e3;" width=20%|Loser (wager)
!style="background: #e3e3e3;" width=20%|Location
!style="background: #e3e3e3;" width=20%|Event
!style="background: #e3e3e3;" width=15%|Date
!style="background: #e3e3e3;" width=5%|Notes
|----- align="center"
|Victoria (championship)
|Molly Holly (hair) 
|New York City, New York
|WrestleMania XX
| 
| 
|}

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
*
ซิวิไลเซชัน V
ซิดไมเออส์ ซิวิไลเซชัน V ( ) เป็นวิดีโอเกมประเภท 4X ในเกมชุด ซิวิไลเซชัน พัฒนาโดยฟิราซิสเกมส์ เปิดตัวครั้งแรกบนไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในเดือนกันยายน 2010 บนแมคโอเอส เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2010 และบนลินุกซ์เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2014

ใน ซิวิไลเซชัน V ผู้เล่นรับบทบาทเป็นผู้นำอารยธรรมตั้งแต่ยุคโบราณจนถึงยุคอนาคต มีจุดประสงค์คือจะต้องบรรลุเงื่อนไขชัยชนะโดยใช้การค้นคว้า การสำรวจ การทูต การศาสนา การขยายอาณาเขต การพัฒนาเศรษฐกิจ การเมือง และการทหาร

อ้างอิง
จังหวัดอีโลโคสซูร์
จังหวัดอีโลโคสซูร์ (อีโลกาโน: Makin-abagatan nga Ilocos) เป็นจังหวัดหนึ่งของเขตอีโลโคส เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักคือเมืองบีกัน ซึ่งตั้งอยู่ปากแม่น้ำเมสตีโซ จังหวัดอีโลโคสซูร์มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอีโลโคสนอร์เตและอาบราทางทิศเหนือ, ติดกับจังหวัดบูลูบุนดูคินทางทิศตะวันออก, ติดกับจังหวัดลาอูนยอนและเบงเก็ตทางทิศใต้ และติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก
จังหวัดอีโลโคสซูร์ ก่อตั้งโดยชาวสเปนนามว่า Juan de Salcedo ในปี ค.ศ. 1572 โดยแยกออกจากส่วนเหนือ (ซึ่งก็คือจังหวัดอีโลโคสนอร์เตในปัจจุบัน) ในช่วงนั้น จังหวัดได้ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของจังหวัดอาบราและจังหวัดลาอูนยอนในปัจจุบันเข้าไปด้วย เขตแดนของจังหวัดนี้ได้ถูกกำหนดขึ้นอย่างชัดเจนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1917

จังหวัดเป็นที่ตั้งของแหล่งมรดกโลก 2 แห่ง ได้แก่ เมืองมรดกบีกัน และโบสถ์ซานตามาเรีย

ภูมิศาสตร์

ครอบคลุมพื้นที่ทางตอนกลางของเขตอีโลโคส ซึ่งเป็นเขตทางตอนเหนือของเกาะลูซอน จังหวัดมีพื้นที่ 2,596.00 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 20.11 ของพื้นที่เขตอีโลโคส ภูมิประเทศเป็นที่ราบลูกฟูก มีความสูงตั้งแต่ เหนือระดับน้ำทะเล
ภูมิอากาศ
สภาพภูมิอากาศค่อนข้างแล้งในช่วงเดือนตุลาคมถึงพฤษภาคม แต่ในจุดใต้สุดอย่างเซอร์วานเตส มีฝนตกและความชื้นแทบตลอดทั้งปี ในขณะที่จุดตะวันออกเฉียงใต้สุดนั้น จะแห้งกว่า เดือนที่มีฝนตกมากที่สุดคือสิงหาคม ส่วนเดือนที่มีฝนตกน้อยที่สุดคือมกราคมและกุมภาพันธ์ อุณหภูมิโดยเฉลี่ยอยู่ที่

การแบ่งเขตการปกครอง
ประกอบด้วย 32 เทศบาล, 2 นคร และ 768 บารังไกย์

;นครในจังหวัดอีโลโคสซูร์

ไฟล์:FvfCandonChurch9359 06.JPG|แคนดอน
ไฟล์:WIKI-2012-negdelacruz-VIGAN-bricks 04.jpg|บีกัน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* Philippine Standard Geographic Code
ล้ง 1919
ล้ง 1919 ( ; ) เป็นศูนย์การค้าแนวราบริมแม่น้ำเจ้าพระยาด้านฝั่งธนบุรี ตั้งอยู่ที่ปลายสุดของถนนเชียงใหม่ แขวงคลองสาน เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร ดำเนินกิจการโดย ตระกูลหวั่งหลี ตั้งอยู่ติดกับบ้านหวั่งหลี มีเนื้อที่ประมาณ 6 ไร่ และพื้นที่อาคาร 6,800 ตารางเมตร โดยอยู่ฝั่งตรงข้ามกับย่านตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ ในฝั่งพระนคร เปิดตัวเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ปัจจุบันตระกูลหวั่งหลีปล่อยเช่าพื้นที่ให้บริษัท แอสเสท เวิรด์ คอร์ป จํากัด (มหาชน) ในเครือกลุ่มทีซีซี บริหารงานจนถึงปี พ.ศ. 2628
ล้ง 1919 เกิดขึ้นจากการบูรณะอาคารเก่าทั้งหมด มีความโดดเด่นด้วยสถาปัตยกรรมจีน ก่ออิฐถือปูนและการใช้โครงสร้างไม้ที่ยังคงเก็บรูปแบบอย่างเดิมไว้ ลักษณะของโครงการนี้คล้ายคลึงกับเอเชียทีค เดอะ ริเวอร์ฟรอนท์ เดสติเนชั่น ที่ตั้งอยู่ไม่ห่างกันมากนัก ภายในล้ง 1919 ประกอบด้วย โกดังเก่าของตระกูลหวั่งหลี ศาลเจ้าแม่หม่าโจ้ว ศาลเจ้าจีนเก่าแก่ในเขตคลองสาน ท่าเรือหวั่งหลี ลานกิจกรรมกลางแจ้ง และ Co-Working Space

ประวัติ
ภูมิหลัง
เดิมบริเวณนี้เป็นท่าเรือของพระยาพิศาลศุภผล (ชื่น) ต้นตระกูลพิศาลบุตร สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2393 โดยมีชื่อว่า "ฮวยจุ่งล้ง" (火船廊; แปลว่า ท่าเรือกลไฟ ) เป็นท่าเรือกลไฟและโกดังสินค้าสำหรับรองรับเรือสินค้าจากหัวเมืองประเทศต่าง ๆ เช่น มลายู สิงคโปร์ จีนแผ่นดินใหญ่ ฮ่องกง ต่อมาขายให้แก่นายตันลิบบ๊วย แห่งตระกูลหวั่งหลี ในปี พ.ศ. 2462 จนกระทั่งในภายหลัง บริษัท หวั่งหลี จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทของครอบครัวเข้ามาเป็นผู้บริหารดูแล
ต่อมาในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ตระกูลหวั่งหลี ได้มีโครงการที่จะเปลี่ยนที่นี่ให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและจุดหมายตาริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา จึงเริ่มเข้ามาพัฒนาพื้นที่และเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 โดยเป็นร้านอาหาร ร้านกาแฟ จุดถ่ายรูป ร้านจำหน่ายสินค้าศิลปะและหัตถกรรม พิพิธภัณฑ์การเรียนรู้ความสัมพันธ์ไทย-จีน และสถานที่พักผ่อน
ภายใต้การพัฒนาโดยแอสเสท เวิรด์ คอร์ป
ต่อมาเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 บริษัท แอสเสท เวิรด์ คอร์ป จํากัด (มหาชน) (AWC) ในเครือกลุ่มทีซีซี โดยวัลลภา ไตรโสรัส ประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้จัดการใหญ่ ได้ลงนามในสัญญาเช่าที่ดินที่ตั้งของล้ง 1919 จากตระกูลหวั่งหลีจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2628 รวม 64 ปี แบ่งเป็นระยะพัฒนาโครงการประมาณ 4 ปีโดยจะไม่มีการคิดค่าเช่า และช่วงเช่าอีก 30+30 ปี เพื่อพัฒนาโครงการให้เป็น "จุดหมายแห่งการบูรณาการสุขภาวะ" (The Integrated Wellness Destination) โดยเป็นการอนุรักษ์อาคารเดิมและสร้างอาคารเพิ่มเป็นโรงแรมจำนวน 86 ห้อง และอาคารชุดเพื่อการพักอาศัยจำนวน 56 ห้อง รวม 142 ห้อง โดยทั้ง 2 อาคารนี้บริหารโดยเครือโรง
ุดเพื่อการพักอาศัยจำนวน 56 ห้อง รวม 142 ห้อง โดยทั้ง 2 อาคารนี้บริหารโดยเครือโรงแรม เดอะ ริทซ์-คาร์ลตัน
จังหวัดลาอูนยอน
จังหวัดลาอูนยอน (อีโลกาโน: Probinsia ti La Union; ปังกาซีนัน: Luyag na La Union) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ในเขตอีโลโคสบนเกาะลูซอน เมืองหลักคือเมืองซันเฟร์นันโด ซึ่งยังถือเป็นเมืองหลักของเขตอีโลโคสอีกด้วย

ภูมิศาสตร์
จังหวัดลาอูนยอนมีพื้นที่ 1,497.70 ตารางกิโลเมตร (578.27 ตารางไมล์) ครอบคลุมพื้นที่ทางตอนกลางถึงใต้ของเขตอีโลโคสบนเกาะลูซอน มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอีโลโคสซูร์ทางทิศเหนือ, ติดกับจังหวัดเบงเก็ตทางทิศตะวันออก, ติดกับจังหวัดปังกาซีนันทางทิศใต้ และติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก

ลาอูนยอนอยู่ห่างจากเมโทรมะนิลาไปทางทิศเหนือ และห่างจากบาเกียวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ลักษณะภูมิประเทศ มีแนวเขาคอร์ดิลเยราวางตัวทางทิศตะวันออก และทะเลจีนใต้ทางตะวันตก ส่วนด้านภูมิอากาศ มีฤดูแล้งที่ค่อนข้างยาวนาน ช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงพฤษภาคม

ไฟล์:FvfRosarioLU6966 16.JPG|ที่ราบในเทศบาลโรซารีโอ
ไฟล์:TapuakanRiverjf996.JPG|แม่น้ำตาปัวกันในเทศบาลปูโก ใกล้ตีนเขาคอร์ดิลเยรา
ไฟล์:AgooLaUnionjf313.JPG|ชายฝั่งทะเลจีนใต้ในเทศบาลอากู
ไฟล์:La Union Labelled Map.png|แผนที่ทางรัฐกิจ

การแบ่งเขตการปกครอง
ประกอบด้วย 19 เทศบาล และ 1 นครทั่วไป

;นครและเทศบาลใหญ่ 5 อันดับแรก
ไฟล์:SaFernandoCityLa Unionjf462.JPG|ซันเฟร์นันโด
ไฟล์:BauangLaUnionjf741.JPG|บาอวง
ไฟล์:FvfLaUnion9246 16.JPG|อากู
ไฟล์:RosarioLaUnionjf915.JPG|โรซารีโอ
ไฟล์:FvfNaguilanLaUnion0185 29.JPG|นากีเลียน
ไฟล์:FvfAringayLaUnion9524 27.JPG|อารีนไกย์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* Philippine Standard Geographic Code
อาหารกลางวัน
อาหารกลางวัน ( ย่อจาก luncheon) เป็นมื้ออาหารโดยทั่วไปกินตอนเที่ยงวัน ในช่วงศตวรรษที่ 20 ความหมายการกินอาหารกลางวันจะจำกัดแคบในความหมายของมื้ออาหารขนาดเล็กหรือกลางที่กินตอนเที่ยงวัน อาหารกลางวัน โดยทั่วไปเป็นมื้อที่ 2 ของวัน ถัดจากอาหารเช้า มื้ออาหารกลางวันมีความหลากหลายตั้งแต่ขนาดตามแต่วัฒนธรรมในแต่ละแห่งของโลก

อ้างอิง
บรันช์
บรันช์ ( ) หมายถึงอาหารเช้าควบกลางวัน โดยมากรับประทานตั้งแต่ 11 โมงเช้า ถึง บ่าย 3 โดยทั่วไปจะมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ด้วย (ส่วนมากเป็นแชมเปญและค็อกเทล) บรันช์ ในภาษาอังกฤษ เป็นคำประสมระหว่าง breakfast และ lunch บรันช์เริ่มต้นขึ้นในประเทศอังกฤษในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และเริ่มได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1930

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

*
ร้านเจ๊ไฝ
หรือเจ๊ไฝ]]

ร้านเจ๊ไฝ เป็นร้านอาหารริมทาง ตั้งอยู่ริมถนนมหาไชย ใกล้ทางแยกสำราญราษฎร์ (ประตูผี) แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีชื่อเสียงจากเป็นร้านอาหารริมทางที่ได้ 1 ดาวจากมิชลินไกด์
ลักษณะ
ร้านเจ๊ไฝมีลักษณะเป็นอาคารพาณิชย์หรือห้องแถว ตั้งอยู่ที่ 327 ถนนมหาไชย แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เปิดวันจันทร์ถึงเสาร์ เวลา 13.30–01.30 น. ขายอาหารตามสั่ง ใช้เตาถ่านประกอบอาหาร มีรายการเด่นได้แก่ ไข่เจียวปู ปูผัดผงกะหรี่ และโจ๊กแห้ง มีกำหนดราคาตั้งแต่อาหารทั่วไป 200 บาทถึงราดหน้าเป๋าฮื้อ 10,000 บาท ส่วนไข่เจียวปูซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของร้าน ตั้งราคาไว้ระหว่าง 800 ถึง 1,500 บาท สาเหตุที่กำหนดราคาสูงเนื่องจากใช้วัตถุดิบคุณภาพดี ในร้านมีโต๊ะ 10 โต๊ะ ในระยะแรกไม่รับจองโต๊ะล่วงหน้า แต่ต่อมาได้เปิดให้จองโต๊ะได้ผ่านอีเมล และมีบริการจัดส่งอาหารถึงบ้าน
ประวัติ
ร้านเจ๊ไฝเป็นร้านสืบทอดกิจการมาจากรุ่นพ่อ อายุกว่า 70 ปี เจ้าของร้านคนปัจจุบันคือ สุภิญญา จันสุตะ หรือเปีย (เกิด พ.ศ. 2488) เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 แล้วไปเรียนต่อด้านการตัดเสื้อ แต่หลังจบก็ไม่ประสบความสำเร็จ ต่อมาจึงช่วยครอบครัวทำร้านก๋วยเตี๋ยวและหันมาเปิดร้านอาหารของตนเองตามลำดับ ปัจจุบันยังเป็นแม่ครัวในร้านของตนอยู่

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2567 สุภิญญาได้ปฏิเสธกระแสข่าวว่าร้านเจ๊ไฝจะเลิกกิจการในปี พ.ศ. 2568
ดาวมิชลิน
วันที่ 6 ธันวาคม 2560 มีการเปิดตัว "มิชลิน ไกด์ กรุงเทพฯ" ฉบับปฐมฤกษ์ ซึ่งเป็นหนังสือนำเที่ยวของบริษัทผู้ผลิตยางรถยนต์ มิชลิน ซึ่งมีการมอบรางวัลมิชลิน 1 ดาวแก่ร้านเจ๊ไฝ โดย 1 ดาวหมายถึง "ถ้าร้านอยู่ในเส้นทาง สมควรแวะกิน" เป็นร้านอาหารคุณภาพสูง ผู้ประเมินเป็นชาวไทยที่ผ่านการอบรมหลักเกณฑ์ของมิชลิน โดยไม่เปิดเผยตัวตนและจ่ายค่าอาหารเอง การให้ดาวมีเกณฑ์พิจารณาจากคุณภาพของวัตถุดิบ ความชำนาญและเทคนิคการประกอบอาหาร ลักษณะเฉพาะของเชฟที่สื่อผ่านอาหารที่ปรุงขึ้น ความคุ้มค่า และความคงเส้นคงวาของคุณภาพอาหารและรสชาติ มิชลินจะมีการทบทวนการจัดอันดับซ้ำทุก 5 ปี
การให้ดาวมิชลินดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของการสำรวจของมิชลินที่ทำสัญญากับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) โดยคณะรัฐมนตรีอนุมัติงบประมาณให้ 144 ล้านบาท

มีข้อวิจารณ์ว่า เหตุใดร้านทิพย์สมัย ประตูผี ที่อยู่ใกล้กันและมีลูกค้าเป็นจำนวนมากไม่ได้รับดาวมิชลิน ได้เพียงรางวัลบีบกูร์ม็องหรือร้านอาหารที่ดีเป็นพิเศษในราคาย่อมเยา

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* เจ๊ไฝ – มิชลิน ไกด์ Bangkok
*
บาทอิชเชิล
บาทอิชเชิล ( ) เป็นเมืองชนบทในประเทศออสเตรีย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเทราน์ตรงใจกลางของแหล่งมรดกโลกซัลทซ์คัมเมอร์กูทในรัฐโอแบร์เอิสเตอร์ไรช์ แม่น้ำเทราน์ได้แตกสาขา ณ บริเวณเมืองนี้เป็นแม่น้ำอิชเชิลซึ่งไหลไปลงทะเลสาบทะเลสาบว็อล์ฟกังทางตะวันตก ในขณะที่แม่น้ำเทราน์สายหลักก็ไหลไปลงทะเลสาบทะเลสาบเทราน์ทางเหนือ ในอดีตเมืองแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการค้าขายเกลือที่สำคัญ
เมืองแห่งนี้ยังเป็นที่ตั้งของ ไคเซอร์วิลลา (Kaiservilla) คฤหาสน์ฤดูร้อนส่วนพระองค์ของจักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย–ฮังการี ซึ่งทรงได้รับมอบจากพระราชมารดาเป็นของขวัญการอภิเษกสมรส เมื่อพระองค์มาเยือนเมืองนี้ ถึงกับตรัสว่าเป็น "สวรรค์บนดิน" ตั้งแต่นั้นมาคฤหาสน์แห่งนี้ก็กลายเป็นที่ประทับฤดูร้อนของพระราชวงศ์ โดยในปัจจุบัน กรรมสิทธิในคฤหาสน์หลังนี้ยังคงตกทอดกันในทายาทราชวงศ์ฮับส์บูร์ก-ลอแรน แต่ก็เปิดให้สาธารณะชนได้เข้าชม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Bad Ischl's government website
* ข้อมูลการท่องเที่ยวบาทอิชเชิล
พระครูวิมุติธรรมาภิรม (บุญส่วน ปริมุตฺโต)
พระครูวิมุติธรรมาภิรม (หลวงพ่อบุญส่วน ปริมุตฺโต) เจ้าอาวาสวัดหนองคล้า และเจ้าคณะตำบลบึง เกจิดังของตำบลบึง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี

ประวัติ
พระครูวิมุติธรรมาภิรม (หลวงพ่อบุญส่วน ปริมุตฺโต) เจ้าอาวาสวัดหนองคล้า และเจ้าคณะตำบลบึง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
หลวงพ่อมีชื่อเดิมว่า " บุญส่วน " นามสกุล " ทิมแสง " หรือชาวบ้านหนองคล้า และประชาชนทั่วไปนิยมเรียกท่านว่า "อาจารย์ส่วน หรือหลวงพ่อส่วน" ท่านเกิดเมื่อวันพฤหัสบดี ขึ้น 4 ค่ำ เดือนอ้าย ปีมะเส็ง ตรงวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2496 โยมบิดาชื่อ ใฝ่ มารดาชื่อ หวล นามสกุล ทิมแสง
อุปสมบท
หลวงพ่อส่วนอุปสมบทเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2527 (อายุ 31 ปี) ณ วัดอัมพวัน ตำบลบึง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
:- พระอุปัชฌาย์ พระครูวิริยาภรณ์ (หลวงพ่อเริ่ม ปรโม) วัดจุกกะเฌอ ตำบลบึง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
:- พระกรรมวาจาจารย์ พระครูปทุมาภิธาน (หลวงพ่อบัว ทนฺตจิตฺโต) วัดอัมพวัน ตำบลบึง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
:- พระอนุสาวนาจารย์ พระอธิการบุญรอด พรหมญาโณ วัดหนองคล้า ตำบลบึง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
โดยได้รับฉายาทางธรรมว่า " ปริมุตฺโต " แปลว่า ผู้พ้นรอบ - ความหลุดพ้นอย่างบริสุทธิ์
หลังจากอุปสมบทแล้ว หลวงพ่อส่วนได้จำพรรษาอยู่ที่วัดหนองคล้า เพื่อศึกษาพระธรรมวินัยทางพระปริยัติธรรมไปตามลำดับ จนสามารถสอบไล่ได้นักธรรมชั้นเอก ในปี 2530

ในระหว่างนั้นท่านได้ไปฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของหลวงพ่อเริ่ม ปรโม องค์พระอุปัชฌาย์ ซึ่งเป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังมากที่สุดในขณะนั้น เนื่องจากระยะทางระหว่างวัดจุกกะเฌอ กับวัดหนองคล้า อยู่ไม่ไกลกันมากนัก สามารถเดินทางไปมาหาสู่กันได้อย่างสะดวก
ด้านการศึกษาวิทยาคมและไสยศาสตร์ หลวงพ่อส่วนได้ฝากตัวเป็นศิษย์กับ หลวงพ่อเริ่ม ปรโม วัดจุกกะเฌอ อีกทั้งยังได้ไปศึกษาร่ำเรียนเพิ่มเติมกับ หลวงพ่อคง สุวณฺโณ วัดวังสรรพรส จ.จันทบุรี, หลวงปู่ม่น ธมฺมจิณฺโณ วัดเนินตามาก จ.ชลบุรี และพระมงคลศีลาจารย์ (คร่ำ ยโสธโร) วัดวังหว้า จ.ระยอง

วิทยฐานะ
* พ.ศ. - จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัดหนองคล้า อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี
* พ.ศ. - จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 โรงเรียนวัดจุกกะเฌอ อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี
* พ.ศ. 2530 สอบไล่ได้นักธรรมเอก สำนักเรียนคณะจังหวัดชลบุรี
งานปกครอง
* พ.ศ. 2533 อายุ 37 พรรษาที่ 7 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระอธิการเจ้าอาวาส วัดหนองคล้า
* พ.ศ. 2540 อายุ 44 พรรษาที่ 13 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะตำบลบึง
* พ.ศ. 2555 อายุ 58 พรรษาที่ 27 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระกรรมวาจาจารย์
* พ.ศ. 2555 อายุ 60 พรรษาที่ 29 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระอุปัชฌาย์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*5-6 ธ.ค.2558 ร่วมแสดงมุทิตาจิตหลวงพ่อส่วนวัดหนองคล้า
*5 ธ.ค.2558 พระเครื่องวัตถุมงคล หลวงพ่อส่วน วัดหนองคล้า จ.ชลบุรี
*ประวัติ วัดหนองคล้า
ไคลน์มัทเทอร์ฮอร์น
ไคลน์มัทเทอร์ฮอร์น ( ) เป็นจุดสูงสุดของเทือกเขาแอลป์เพนนีนส์ (Alpes Pennines) ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมืองแซร์มัทในรัฐวาเล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีความสูง 3,883 เมตรจากระดับน้ำทะเล ถือเป็นจุดสูงสุดในยุโรปที่สามารถเข้าถึงได้โดยระบบขนส่งมวลชน ไคลน์มัทเทอร์ฮอร์นเป็นส่วนหนึ่งของมวลเขาสูงไบรท์ฮอร์น (Breithorn massif) ซึ่งตั้งอยู่บริเวณชายแดนสวิส-อิตาลี ระเบียงชมวิวของไคลน์มัทเทอร์ฮอร์นถือเป็นระเบียงชมวิวที่สูงที่สุดของทวีปยุโรป จากระเบียงชมวิวสามารถมองเห็นธารน้ำแข็งมัทเทอร์ฮอร์นได้อย่างชัดเจน และยังสามารถเห็นยอดเขามัทเทอร์ฮอร์นซึ่งตั้งอยู่ 7 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงเหนือได้อีกด้วย ในแต่ละปีมีผู้มาเยือนไคลน์มัทเทอร์ฮอร์นกว่า 5-6 แสนคน อุณหภูมิบนไคลน์มัท
อีกด้วย ในแต่ละปีมีผู้มาเยือนไคลน์มัทเทอร์ฮอร์นกว่า 5-6 แสนคน อุณหภูมิบนไคลน์มัทเทอร์ฮอร์นอยู่ที่เฉลี่ย -8 ถึง -18 องศาเซลเซียส
อาหารจานหลัก
อาหารจานหลัก ( ) เป็นจานหลักในมื้ออาหารที่มีหลายจาน มักรับประทานหลังอาหารจานแรก (entrée)

การใช้
ในสหรัฐและแคนาดา (ยกเว้นรัฐเกแบ็ก) อาหารจานหลักอาจเรียกว่า อ็องเทร ส่วนชาวเกแบ็กที่พูดภาษาอังกฤษใช้ความหมายตามชาวฝรั่งเศส

อาจเป็นอาหารจานหลักในมื้ออาหาร]]

การเสิร์ฟ
อาหารจานหลักมักเป็นจานที่หนักที่สุดและมีความซับซ้อนที่สุดในเมนู ส่วนประกอบหลักมักเป็นเนื้อสัตว์, ปลา หรือแหล่งโปรตีนอื่น มักรับประทานต่อจากอาหารเรียกน้ำย่อย ซุป หรือสลัด และตามด้วยของหวาน ด้วยเหตุนี้บางครั้งอาหารจานหลักอาจเรียกว่า "อาหารจานเนื้อ" (meat course)

อ้างอิง

บรรณานุกรม
*
ไอวอรี (นักมวยปล้ำ)
ลิซา แมรี มอเรตตี (Lisa Mary Moretti) เกิด เป็นมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับเวลาของเธอกับ World Wrestling Entertainment (WWE หรือเดิม World Wrestling Federation) ระหว่างปี 1999 และ 2005 ภายใต้ชื่อบนสังเวียน ไอวอรี (Ivory) เธอเริ่มต้นอาชีพและเปิดตัวเป็นครั้งแรกกับสมาคมอิสระ Gorgeous Ladies of Wrestling (GLOW) ในนาม ทีนา เฟร์รารี (Tina Ferrari) ตั้งแต่ช่วงกลางถึงปลายทศวรรษที่ 1980 เธอเปิดตัวกับ World Wrestling Federation ในปี 1999 ในฐานะผู้จัดการของ D'Lo Brown & Mark Henry ได้แชมป์ WWE Women's Championship 3สมัยก่อนที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มอธรรม Right to Censor บทบาทของกลุ่มนี้มีมุมมองทางการเมืองแบบ
ป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มอธรรม Right to Censor บทบาทของกลุ่มนี้มีมุมมองทางการเมืองแบบอนุรักษนิยมที่เข้มงวด
ในปีต่อๆ มากับ WWE เธอปล้ำเป็นระยะๆ เธอยังร่วมเป็นพิธีกรรายการ WWE Experience และทำหน้าที่เป็นหนึ่งในผู้ฝึกสอนในรายการ WWE Tough Enough หลังจากออกจาก WWE ในปี 2005 เธอปล้ำให้กับ Women Superstars Uncensored ได้แชมป์สองครั้งและได้รับแต่งตั้งให้เข้าสู่ WSU Hall of Fame เธอยังเริ่มทำงานในอุตสาหกรรมจัดสวนและอาสาไปที่ที่พักอาศัยในท้องถิ่นของเธอ นอกจากนี้ได้เปิดศูนย์ดูแลสัตว์และสุนัข Downtown Dog ในบ้านเกิดของเธอในปี 2007

ปี 2018 เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame
ผลงานแชมป์รางวัล
* Carolina Championship Wrestling
** CCW Women's Tag Team Championship (1 time) – with Bambi 
* Gorgeous Ladies of Wrestling
** GLOW Championship (1 time) 
* Ladies Sports Club
** LSC Championship (1 time) 
* Powerful Women of Wrestling
** POWW Championship (2 times) 
* Pro Wrestling This Week
** Wrestler of the Week (March 13–19, 1988) 
* SuperGirls Wrestling
** SuperGirls Championship (1 time) 
* Women Superstars Uncensored
** WSU Hall of Fame (Class of 2011)
* World Wrestling Federation/WWE
** WWF Women's Championship (3 times) 
** WWE Hall of Fame (Class of 2018)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
เดอะดิแซสเตอร์อาร์ติสท์ (ภาพยนตร์)
เดอะดิแซสเตอร์อาร์ติสท์ ( , แปลตามรูปคำว่า "ศิลปินแห่งความวิบัติ") เป็นภาพยนตร์แนวดราม่าตลกชีวประวัติจากประเทศสหรัฐอเมริกา ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2560 ซึ่งอำนวยการสร้างและกำกับโดยเจมส์ ฟรังโก เขียนบทโดยสก็อตต์ นิวสแตดเตอร์ และไมเคิล เอช วีเบอร์ ดัดแปลงจากหนังสือสารคดีชื่อเดียวกันโดยเกร็ก เซสเทโร และทอม บิสเซลล์ ซึ่งเล่าเรื่องการสร้างภาพยนตร์เรื่อง เดอะรูม ซึ่งออกฉายปี 2003 โดยทอมมี ไวซาว ซึ่งได้รับการกล่าวถึงอย่างกว้างขวางว่าเป็นภาพยนตร์ที่แย่ที่สุดเรื่องหนึ่งเท่าที่เคยมีการสร้างมา ในภาพยนตร์เรื่องนี้ เจมส์ ฟรังโก และน้องชายเดฟ ฟรังโก รับบทไวซาวและเซสเทโร ตัวละครสมทบอื่น ๆ รับบทโดย เซท โรเกน (ร่วมอำนวยการสร้าง), แอลิสัน บรี, แอรี เกรย์นอร์, จอช ฮัท
น ๆ รับบทโดย เซท โรเกน (ร่วมอำนวยการสร้าง), แอลิสัน บรี, แอรี เกรย์นอร์, จอช ฮัทเชอร์สัน, และ แจคกี้ วีฟเวอร์
ล้านปี
ล้านปี ( ) เป็นหน่วยจำนวน 1,000,000 (1 × 10 6 ) ปี หรือ 31.6 เทระวินาที

การใช้งาน
ส่วนใหญ่มีการใช้ myr ในวิทยาศาสตร์โลกและจักรวาลวิทยา โดย myr ถูกใช้คล้ายกับ mya หรือ "ล้านปีก่อน (million years ago)"

การใช้ myr เป็นที่ถกเถียงกันในธรณีวิทยา ทว่าเป็นหน่วยมาตราฐานในดาราศาสตร์ "myr" ในธรณีวิทยามักหมายถึง "Myr" (หน่วยของเมกะปี, mega-years) ส่วนในดาราศาสตร์มักหมายถึง "MYR" (million years, ล้านปี)

ดูเพิ่ม
* Megaannum (Ma)
* Byr
* kyr

อ้างอิง
ชายกินพืช
ชายกินพืช หรือ ชายกินหญ้า  ( ) เป็นคำที่ใช้ใน ญี่ปุ่น เพื่อกล่าวถึงคนที่ไม่สนใจจะแต่งงานหรือหาแฟนสาว คำว่าชายกินพืชใช้สื่อถึงชายหนุ่มที่สูญเสียความเป็นชาย คำนี้ถูกคิดขึ้นโดยนักเขียนมากิ ฟูคะซะวะ ในบทความตีพิมพ์เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2006

ผลสำรวจของชายโสดญี่ปุ่นใน ค.ศ. 2010 พบว่า ร้อยละ 61 ของชายในวัย 20 และร้อยละ 70 ของชายในวัย 30 นับว่าตัวเองเป็นชายกินพืช รัฐบาลญี่ปุ่นมองปรากฏการณ์นี้ว่าเป็นหนึ่งในสาเหตุของการลดลงของอัตราการเกิดในประเทศญี่ปุ่น
ตามที่ฟูคะซะวะอธิบายไว้ ชายกินพืช "ไม่ได้ไม่มีความสัมพันธ์ที่โรแมนติก แต่มีทัศนคติไม่แยแสต่อความต้องการเนื้อหนัง" นักปรัชญา มาซะฮิโระ โมริโอกะ ให้นิยามกับคำว่าชายกินพืชว่า เป็นชายที่ใจดีและอ่อนโยน และไม่ถูกยึดไว้ด้วยความเป็นชาย ไม่แสวงหาความรักโรแมนติกอย่างตะกละตะกลาม และไม่มีแนวโน้มที่จะถูกทำร้ายหรือทำร้ายผู้อื่น
สิ่งที่อาจเป็นสาเหตุ
ความไม่แยแสของผู้ชายต่อการแต่งงานและความผูกพันเป็นแนวโน้มที่สังเกตได้ในสังคมที่ก้าวหน้ามาก ๆ ปัจจัยทางสังคมและเศรษฐกิจต่าง ๆ มีการอ้างถึงบทบาทของแนวโน้มเช่นนี้ ในญี่ปุ่นการลดลงของเศรษฐกิจญี่ปุ่นมักถูกกล่าวกันว่าเป็นสาเหตุของการเพิ่มขึ้นของชายกินพืช ทฤษฎีที่ว่าความถดถอยทางเศรษฐกิจจากการแตกของฟองสบู่ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ทำให้ชาวญี่ปุ่นหันหลังให้กับผู้ชายที่เป็นแบบฉบับ และบทบาทในองค์กร ในขณะที่ภาวะเศรษฐกิจถดถอยแสดงให้เห็นถึงความเปราะบางของมนุษย์เงินเดือน การมีงานประจำกลายเป็นเรื่องที่น่าสนใจน้อยลง โดยมีฟรีแลนซ์กว่า 2,500,000 คนที่ทำงานเฉพาะช่วงเวลา และระหว่าง 650,000 ถึง 850,000 คนหนุ่มสาวที่ "ไม่ได้อยู่ในการศึกษา การจ
ช่วงเวลา และระหว่าง 650,000 ถึง 850,000 คนหนุ่มสาวที่ "ไม่ได้อยู่ในการศึกษา การจ้างงานหรือการฝึกอบรม" ระหว่างอายุ 19 ถึง 35 ปีอาศัยอยู่ในญี่ปุ่น การตอบสนองนี้อาจฝังลึกในวัฒนธรรมญี่ปุ่น
สตรีชาวญี่ปุ่นอาจเป็นอีกสาเหตุที่ผู้ชายไม่อยากมีความสัมพันธ์ที่โรแมนติก การตัดสินใจที่ชายกินพืชหลายคนหยุดการทำงานเนื่องจากการทำงานและการแต่งงานในญี่ปุ่นมีความเกี่ยวพันกันเป็นอย่างมาก  ทำให้ชาวญี่ปุ่นเหล่านี้หาคู่ยากขึ้น ผู้หญิงจำนวนมากปฏิเสธชายที่ไม่ได้มีงานที่มั่นคง.  ผู้หญิงคนอื่น ๆ รู้สึกว่าชายกินพืชนั้นอ่อนแอและไม่เป็นชายชาตรี และชายบางคนก็ไม่ชอบผู้หญิงที่มีความเป็นตัวของตัวเอง. ในการสำรวจความคิดเห็นของเด็กชายญี่ปุ่นอายุระหว่าง 16 ถึง 19 ปีพบว่า 36% กล่าวว่าพวกเขาไม่สนใจในเรื่องเพศ ตัวเลขสำหรับหญิงในกลุ่มอายุเดียวกันอยู่ที่ 59% 
มาซาฮิโร โมริโอกะโต้แย้งว่าชายกินพืชในญี่ปุ่นเป็นเป็นผลมาจากความสงบสุขหลังสงครามของญี่ปุ่น นับตั้งแต่สิ้นสุดสงค
ินพืชในญี่ปุ่นเป็นเป็นผลมาจากความสงบสุขหลังสงครามของญี่ปุ่น นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองญี่ปุ่นไม่ได้มีส่วนร่วมโดยตรงในสงครามหรือความขัดแย้งใด ๆ ไม่ว่าจะอยู่ในขอบเขตของตนเองหรือนอกประเทศ ก่อนช่วงเวลาแห่งสันติภาพชาวญี่ปุ่นจำนวนมากรู้สึกว่าการเป็นทหารเป็นวิธีเดียวที่จะกลายเป็นลูกผู้ชาย บรรทัดฐานทางสังคมนี้หายไปอย่างช้าๆในช่วงหลังสงครามสันติภาพหลังสงคราม ด้วยเหตุนี้คนญี่ปุ่นจึงก้าวร้าวน้อยลงและอาจทำให้ชายเหล่านี้ไม่อยากมีรักโรแมนติก
ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น
ญี่ปุ่นมีอัตราการเกิดเพียง 1.42 ในปี 2014 ลดลงจากระดับ 1.84 ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 หลายคนตำหนิการร่วงลงอย่างรุนแรงนี้ต่อการเพิ่มขึ้นของชายกินพืชในประเทศญี่ปุ่น การลดลงของอัตราการเกิดเป็นผลมาจากการไม่เต็มใจที่จะแต่งงานของชายกินพืช

อ้างอิง
เมืองชล จีระพันธ์
เมืองชล จีระพันธ์ เป็นอดีตยอดมวยไทยแห่งจังหวัดชลบุรี, อดีตเจ้าของค่ายมวยศิษย์สุชล, อดีตสารวัตรกำนันรวมถึงเป็นอดีตโปรโมเตอร์ศึกจ้าวเมืองชล

เมืองชลเกิดที่ จังหวัดชลบุรี เมื่อ พ.ศ. 2489 มีชื่อจริงว่า จรวย คชชา แต่ในปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อเป็น ธนา คชชา เริ่มต้นเส้นทางการเป็นนักมวยจากการไปหัดมวยที่ค่ายจีระพันธ์ของคุณ สาลี่ จีระพันธ์ เจ้าของไก่ย่างจีระพันธ์โดยคุณสาลี่นอกจากมีค่ายมวยจีระพันธ์แล้วยังมีค่ายมวยในเครืออีกหนึ่งค่ายคือค่ายสาครพิทักษ์ซึ่งมียอดมวยไทยระดับตำนานประดับค่ายคือ สีชัง สาครพิทักษ์ และ บุเรงนอง สาครพิทักษ์
โดยก่อนที่เมืองชลจะได้เข้ามาเป็นนักมวยในสีเสื้อค่ายจีระพันธ์เขาเคยไปสมัครเป็นนักมวยในค่าย ฮ.มหาชัย ของ โกเฮง อ่าวถาวรบุตร อดีตโปรโมเตอร์ศึกศิริมงคลผู้ล่วงลับซึ่งมียอดนักมวยไทยประดับบารมีค่ายคือ วีระชัย ฮ.มหาชัย และ อรชุนน้อย ฮ.มหาชัย เจ้าของฉายา ขวัญใจคนจน แต่โกเฮงได้ปฏิเสธเนื่องจากเมืองชลตัวเล็กเกินไป

เมืองชลเคยชกกับยอดมวยไทยในยุคนั้นมากมายอาทิ เนตร ศักดิ์ณรงค์ , นรสิงห์ อิสรภาพ และ เด่นธรณี เมืองสุรินทร์ รวมถึง วิสันต์ ไกรเกรียงยุค ยอดมวยจากชลบุรีเช่นกันก่อนที่เมืองชลจะตัดสินใจประกาศแขวนนวมเมื่อ พ.ศ. 2518 ขณะมีอายุเพียง 29 ปี
หลังจากแขวนนวมเมืองชลได้ผันตัวมาทำธุรกิจหลายอย่างจนร่ำรวยฐานะมีอันจะกินรวมถึงเป็นสารวัตรกำนันแต่เมืองชลก็ยังไม่ทิ้งวงการมวยด้วยการเปิดค่ายมวยส่งมวยเข้ามาชกในเวทีใหญ่ ๆ ในกรุงเทพและยังได้เป็นโปรโมเตอร์ศึกจ้าวเมืองชลแห่ง เวทีมวยราชดำเนิน

ชีวิตในปัจจุบันเมืองชลได้หันมาเปิดธุรกิจร้านขายยาเล็ก ๆ ชื่อ สุภาเภสัช โดยในวันที่ 19–31 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ได้แจกข้าวขาหมูกว่า 100 กิโลกรัมฟรีที่หน้าร้านขายยาของตนเองเพื่อถวายความอาลัยแด่ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

ด้านชีวิตครอบครัวเมืองชลสมรสกับคุณ แสงเดือน คชชา มีบุตรธิดารวม 3 คนเป็นบุตรสาว 2 คนและบุตรชาย 1 คน
== ผลงานการชกมวย (ไม่สมบูรณ์เท่าที่หาข้อมูลได้จากฟิล์มภาพยนตร์บันทึกการชก) ==

|-style="background:#cfc;"
| 31 มีนาคม 2513
| ศึกฉลามบุก
| ชนะ
| นรสิงห์ โลลิต้า (นรสิงห์ อิสรภาพ)
| คะแนน
| 
| ลุมพินี
|-style="background:#fbb;"
| 11 พฤษภาคม 2514
| ศึกเกียรติสยาม
| แพ้
| วิสันต์ ไกรเกรียงยุค
| คะแนน
| 
| ลุมพินี
|-style="background:#cfc;"
| 29 ตุลาคม 2514
| ศึกยอดมวยไทย 14
| ชนะ
| เด่นธรณี เมืองสุรินทร์
| คะแนน
| 
| ลุมพินี
|-style="background:#fbb;"
| 12 กันยายน 2516
| 
| แพ้
| ผุดผาดน้อย วรวุฒิ
| คะแนน
| 
| ราชดำเนิน
|-style="background:#cfc;"
| 18 เมษายน 2517
| ศึกมุมน้ำเงิน
| ชนะ
| เนตร ศักดิ์ณรงค์
| คะแนน
| 
| ราชดำเนิน
|-
|}

อ้างอิง
เทศกาลโอลิมปิกฤดูร้อนเยาวชนยุโรป 2017
เทศกาลโอลิมปิกฤดูร้อนเยาวชนยุโรป 2017 จัดขึ้นที่เมืองเยอร์, ประเทศฮังการี ระหว่างวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2560

กีฬา
* มีทั้งหมด 130 เหรียญ
สนามกีฬา
{| class="wikitable"
|-
! สนามกีฬา
! ที่ตั้ง
! กีฬา
|-
| ETO Park
| เยอร์
| พายเรือ
|-
| Radnóti street Sport Centre
| เยอร์
| กรีฑา
|-
| Széchenyi István University sports hall
| เยอร์
| บาสเกตบอล (ชาย)
|-
| Bercsényi Miklós Secondary School gym hall
| เยอร์
| บาสเกตบอล (หญิง)
|-
| Aranypart, Püspökerdő
| เยอร์
| พายเรือ
|-
| M85 expressway - Competition Centre: City Hall
| เยอร์
| การปั่นจักรยาน
|-
| Radnóti street Sport Centre – Gymnastics Hall
| เยอร์
| ยิมนาสติก 
|-
| Audi Aréna
| เยอร์
| Handball (ชาย)
|-
| Magvassy Mihály Sportcsarnok
| เยอร์
| แฮนด์บอล (หญิง)
|-
| Radnóti street Sport Centre - Judo Hall
| เยอร์
| ยูโด
|-
| Aq
ด์บอล (หญิง)
|-
| Radnóti street Sport Centre - Judo Hall
| เยอร์
| ยูโด
|-
| Aqua Sports Centre
| เยอร์
| ว่ายน้ำ
|-
| Radnóti street Sport Centre - Tennis Centre
| เยอร์
| เทนนิส
|-
| Széchenyi István University sports hall
| เยอร์
| วอลเลย์บอล
|}
{| 
|-
| 1 ||align=left| || 30 || 19 || 12 || 61
|-
| 2 ||align=left| || 14 || 11 || 13 || 38
|-
| 3 ||align=left| || 13 || 14 || 14 || 41
|-
| 4 ||align=left| || 8 || 6 || 2 || 16
|-
| 5 ||align=left| || 7 || 4 || 4 || 15
|-
| 6 ||align=left| || 5 || 8 || 4 || 17
|-
| 7 ||align=left| || 5 || 6 || 8 || 19
|-
| 8 ||align=left| || 5 || 6 || 5 || 16
|-
| 9 ||align=left| || 5 || 0 || 2 || 7
|-
| 10 ||align=left| || 4 || 1 || 6 || 11
|-
| 11 ||align=left| || 4 || 1 || 4 || 9
|-
| 12 ||align=left| || 3 || 5 || 7 || 15
|-
| 13 ||align=left| || 3 || 4 || 1 || 8
|-
| 14 ||align=left| || 3 || 3 || 4 || 10
|-
| 15 ||align=left| || 3 || 2 || 2 || 7
|-
|
align=left| || 3 || 3 || 4 || 10
|-
| 15 ||align=left| || 3 || 2 || 2 || 7
|-
| 16 ||align=left| || 3 || 1 || 6 || 10
|-
| 17 ||align=left| || 3 || 1 || 5 || 9
|-
| 18 ||align=left| || 2 || 3 || 5 || 10
|-
| 19 ||align=left| || 1 || 6 || 2 || 9
|-
| 20 ||align=left| || 1 || 4 || 6 || 11
|-
| 21 ||align=left| || 1 || 4 || 5 || 10
|-
| 22 ||align=left| || 1 || 3 || 0 || 4
|-
| 23 ||align=left| || 1 || 2 || 3 || 6
|-
| 24 ||align=left| || 1 || 2 || 2 || 5
|-
| 25 ||align=left| || 1 || 1 || 3 || 5
|-
| 26 ||align=left| || 1 || 1 || 0 || 2
|-
| rowspan = 2|27 ||align=left| || 1 || 0 || 1 || 2
|-
| align = left| || 1 || 0 || 1 || 2
|-
| 29 ||align=
eft| || 1 || 0 || 1 || 2
|-
| align = left| || 1 || 0 || 1 || 2
|-
| 29 ||align=left| || 0 || 5 || 3 || 8
|-
| 30 ||align=left| || 0 || 2 || 2 || 4
|-
| 31 ||align=left| || 0 || 1 || 7 || 8
|-
| 32 ||align=left| || 0 || 1 || 2 || 3
|-
| rowspan = 2|33 ||align=left| || 0 || 1 || 1 || 2
|-
| align = left| || 0 || 1 || 1 || 2
|-
| 35 ||align=left| || 0 || 1 || 1 || 2
|-
| 36 ||align=left| || 0 || 0 || 2 || 2
|-
| rowspan = 2|37 ||align=left| || 0 || 0 || 1 || 1
|-
| align = left| || 0 || 0 || 1 || 1
|- class="sortbottom"
! colspan=2 | Total || 130 || 130 || 148 || 408
|}
หมายเหตุ: 12 ทีมข้างล่างนี้ไม่ได้รับเหรียญรางวัล:
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
สะพานภาณุพันธุ์
สะพานภาณุพันธุ์ เป็นสะพานแห่งหนึ่ง ในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นสะพานที่ข้ามคลองรอบกรุง ช่วงคลองโอ่งอ่างหรือคลองบางลำพู ตั้งอยู่ปลายสุดของถนนเยาวราชตัดกับถนนพีระพงษ์, ถนนจักรเพชรและถนนมหาไชย
สะพานภาณุพันธุ์ สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2442 โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระราชทานนามให้ว่า "สะพานภาณุพันธุ์" เพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช องค์ผู้ทรงเป็นสมเด็จพระอนุชา อันเนื่องจากพระองค์ทรงประทับอยู่ ณ วังบูรพาภิรมย์ ที่อยู่ใกล้เคียง โดยระยะแรกที่สร้างเป็นสะพานโครงเหล็กเช่นเดียวกับสะพานดำรงสถิต หรือสะพานเหล็กบน ที่อยู่ใกล้เคียง ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดเกล้าฯ ให้มีการสร้างสะพานขึ้นมาใหม่โดยมีโครงสร้างของคอนกรีตเสริมเข้าไปเหมือนกับสะพานดำรงสถิต หากแต่ต่างกันตรงที่ลูกกรงราวสะพานเป็นรูปกรงแบบไทย และปลายสะพานทั้งสองด้านมีโคมไฟ แต
แต่ต่างกันตรงที่ลูกกรงราวสะพานเป็นรูปกรงแบบไทย และปลายสะพานทั้งสองด้านมีโคมไฟ แต่ก็ยังคงชื่อเดิมไว้เมื่อครั้งในอดีต
ปัจจุบัน ได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานระดับชาติ โดยอยู่ในความดูแลของกรุงเทพมหานคร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 มีสถานที่สำคัญหลายแห่งที่อยู่ใกล้กับสะพานภาณุพันธุ์ นอกเหนือจากสะพานดำรงสถิตแล้ว ยังมีสะพานหัน, สำเพ็ง, ถนนพาหุรัด ซึ่งเป็นย่านการค้าที่คึกคักและสำคัญ และห้างเมก้า พลาซ่า สะพานเหล็ก ซึ่งในอดีตเป็นที่ตั้งของวังบูรพาภิรมย์

อ้างอิง
* 
*

แหล่งข้อมูลอื่น

*
เมมฟิส (ประเทศอียิปต์)
เมมฟิส ( คอปติก: ⲙⲉⲙϥⲓ; ) เป็นเมืองหลวงเก่าแก่ของอียิปต์ล่าง ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองมิต-ราฮินา ราว 20 กม. (12 ไมล์) ตอนใต้ของเมืองกีซา

ตามตำนานที่เกี่ยวข้องโดยมาเนโท นักประวัติศาสตร์และนักบวชในยุคราชอาณาจักรทอเลมีแห่งอียิปต์โบราณ เมืองก่อตั้งขึ้นโดยฟาโรห์เมเนส เป็นเมืองหลวงของอียิปต์ในสมัยราชอาณาจักรเก่า และเป็นเมืองสำคัญใกล้ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตลอดประวัติศาสตร์โบราณ มันครอบครองตำแหน่งยุทธศาสตร์ที่ปากแม่น้ำไนล์และเป็นที่ที่ตั้งของท่าเรือหลักของอียิปต์ล่างคือ เพรู - เนเฟอร์ มีโรงงานหีบห่อและคลังสินค้าขนาดใหญ่ที่กระจายอาหารและสินค้าทั่วราชอาณาจักรโบราณ ในช่วงยุคทองเมมฟิสเติบโตขึ้นมาในฐานะศูนย์กลางการค้าการค้าและศาสนาในระดับภูมิภาค
ชาวอียิปต์โบราณเชื่อว่าเมมฟิสอยู่ภายใต้การคุ้มครองของเทพพทาห์ เทพแห่งช่างฝีมือ และมีวิหารของเทพพทาห์ คือ ฮัต-กา-พทาห์ (หมายถึง "สวนแห่งวิญญาณของเทพพทาห์") เป็นโครงสร้างที่โดดเด่นที่สุดแห่งหนึ่งในเมือง ชื่อของวิหารนี้กลายเป็นภาษากรีกในฐานะ Aί-γυ-πτoς (Ai-gy-ptos) โดยนักประวัติศาสตร์ เชื่อกันว่าเป็นแหล่งกำเนิดของชื่อภาษาอังกฤษยุคใหม่ในภาษาเอธิโอเปีย
ประวัติความเป็นมาของเมมฟิสมีการเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับอียิปต์โบราณ เชื่อกันว่าความสำคัญของเมืองลดลงเพราะการสูญเสียความสำคัญทางเศรษฐกิจในช่วงยุคหลัง จากการเกิดเมืองชายฝั่งอะเล็กซานเดรีย และความสำคัญทางศาสนาที่ลดลงหลังจากการละทิ้งศาสนาโบราณตามคำสั่งของเทสซาโลนิกา (ค.ศ. 380) ซึ่งทำให้คริสต์ศาสนาเป็นศาสนาหลักของจักรวรรดิโรมัน

เมมฟิสขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี 2522 ภายใต้ชื่อ เมมฟิสและสุสาน - กลุ่มพีระมิดตั้งแต่กีซาถึงดาห์ชูร์ ร่วมกับกลุ่มพีระมิดแห่งกีซา และสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ในบริเวณกีซา ซัคคารา และดาห์ชูร์ที่ส่วนมากสร้างในช่วงราชวงศ์ที่สามถึงหกของยุคราชอาณาจักรเก่า

อ้างอิง
เอโมจิ
]]
เอโมจิ ( ) หรือ อิโมจี ( ) คือตัวหนังสือความคิดและสไมลีย์ที่ใช้กันในข้อความอิเล็กทรอนิกส์และเว็บเพจ เอโมจิปรากฏในหลายรูปแบบ เช่น การแสดงสีหน้าและกิริยาอาการ วัตถุ สถานที่ ลมฟ้าอากาศ สัตว์ เป็นต้น เอโมจิมีลักษณะเหมือนสัญรูปอารมณ์มาก แต่มาจากรูปภาพจริงแทนที่จะมาจากตัวอักษร ตัวเลข หรือเครื่องหมายวรรคตอนประสมกันอย่างสัญรูปอารมณ์ เดิมคำ เอโมจิ มีความหมายว่า ตัวหนังสือภาพ โดยมาจากคำ เอะ ( , "ภาพ") ประสมกับคำ โมจิ ( , "ตัวหนังสือ") ความคล้ายคลึงระหว่างรูปอักษรโรมันของคำนี้ (คือ ) กับคำ และ ในภาษาอังกฤษเป็นเรื่องบังเอิญเท่านั้น
อีโมจิมีต้นกำเนิดมาจากโทรศัพท์เคลื่อนที่ของญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2542 โดยนายชิเกตากะ คูริตะ ผู้มีอาชีพนักออกแบบของบริษัทผู้ให้บริการโทรศัพท์แห่งหนึ่งในญี่ปุ่นเพื่อช่วยให้การสื่อสารทางโทรศัพท์เคลื่อนที่นั้นง่ายขึ้น ในครั้งนั้นเขาได้คิดค้นอีโมจิรวมทั้งหมด 176 แบบ
ในคริสต์ทศวรรษ 2010 เอโมจิได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นทั่วโลกหลังจากที่มีการเพิ่มเอโมจิเข้าไปในระบบปฏิบัติการสำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่หลายระบบ ปัจจุบันถือว่าเอโมจิเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมประชานิยมในโลกตะวันตก ในปี พ.ศ. 2558 ออกซฟอร์ดดิกชันนารีส์ ประกาศให้เอโมจิรูปใบหน้ากับน้ำตาแห่งความยินดี (Face with Tears of Joy emoji) เป็นคำแห่งปี 
ในยูนิโคด
ยูนิโคด กำหนดเอโมจิทั้งหมด 3,953 ตัว โดยใช้อักขระ 1,438 ตัว กระจายอยู่ใน 24 บล็อก ซึ่ง 26 ตัวเป็นสัญลักษณ์แสดงภูมิภาคที่รวมกันเป็นคู่เพื่อสร้างเอโมจิธง และ 12 ตัว (#, * และ 0–9) เป็นตัวอักษรพื้นฐานสำหรับลำดับเอโมจิ keycap

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Unicode Technical Report #51: Unicode emoji
* The Unicode FAQ – Emoji & Dingbats
* Emoji Symbols – The original proposals for encoding of Emoji symbols as Unicode characters.
* Background data for Unicode proposal
* emojitracker – List of most popularly used emoji on the Twitter platform; updated in real-time.
ลูนีทูนส์
ลูนีย์ตูนส์ ( ) เป็นภาพยนตร์สั้นแอนิเมชันสุขนาฏกรรมสัญชาติอเมริกัน ผลิตโดยวอร์เนอร์บราเธอส์ตั้งแต่ ค.ศ. 1930–1969 ซึ่งขณะนั้นอยู่ในช่วงยุคทองแห่งภาพยนตร์แอนิเมชันของสหรัฐ เดิมผลิตเป็นภาพขาวดำ ต่อมาเริ่มผลิตเป็นภาพสีตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1940

ประวัติ
เมื่อ ค.ศ. 1929 วอร์เนอร์บราเธอส์สนใจที่จะผลิตภาพยนตร์สั้นแอนิเมชันเพื่อโปรโมตผลงานเพลงของทางบริษัท และเพื่อแข่งขันกับการ์ตูนสั้นเรื่องมิกกี้เมาส์ของวอลต์ ดิสนีย์ ทางบริษัทจึงทำสัญญากับ ลีออน ชเลสซินเจอร์ (Leon Schlesinger) ให้ผลิตการ์ตูนให้กับทางบริษัท เขาได้จ้างให้ รูดอล์ฟ ไอซิง (Rudolf Ising) และฮิว ฮาร์แมน (Hugh Harman) ผลิตซีซันแรก ตอนแรกมีชื่อว่า Sinkin' in the Bathtub ซึ่งออกอากาศเมื่อ ค.ศ. 1930

ต่อมาฮาร์แมนและไอซิงได้ออกจากวอร์เนอร์บราเธอส์เมื่อ ค.ศ. 1933 เนื่องจากมีข้อพิพาทเรื่องงบประมาณกับชเลสซินเจอร์ และได้นำสิทธิ์ในตัวละครและการ์ตูนที่สร้างขึ้นไปด้วย
ต่อมาเริ่มผลิตเป็นภาพสี โดยตอนสุดท้ายที่ผลิตเป็นภาพขาวดำคือ Puss n' Booty ซึ่งออกอากาศเมื่อ ค.ศ. 1943

ในคริสต์ทศวรรษ 1980 วอร์เนอร์โฮมวิดีโอได้วางจำหน่ายการ์ตูนชุดนี้ในรูปแบบวีเอชเอส

ภาพยนตร์
* สเปซแจม ทะลุมิติมหัศจรรย์ (1996)
* ลูนี่ย์ ทูนส์ รวมพลพรรคผจญภัยสุดโลก (2003)
* สเปซแจม สืบทอดตำนานใหม่ (2021)

อ้างอิง
ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาตลาดน้อย
ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาตลาดน้อย เป็นสาขาหนึ่งของธนาคารไทยพาณิชย์ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 1280, 1280/1 ถนนโยธา แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร โดยธนาคารแห่งนี้ มีประวัติความเป็นมาที่เก่าแก่ยาวนาน โดยเป็นที่ทำการของธนาคารแห่งแรกในประเทศไทย เริ่มก่อตั้งขึ้นในนาม "บุคคลัภย์" โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าไชยันตมงคล กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปี พ.ศ. 2447 เพื่อให้เป็นสถาบันการเงินที่เป็นฐานรองรับการเติบโตด้านเศรษฐกิจของไทย และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "แบงก์สยามกัมมาจล" ในปี พ.ศ. 2449 และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ธนาคารไทยพาณิชย์" ในปี พ.ศ. 2482 ดังเช่นชื่อที่ใช้ในปัจจุบัน
ปัจจุบัน กิจการของธนาคารก็ยังคงเปิดให้ดำเนินการอยู่ โดยที่ตัวอาคารมีความโดดเด่นที่สถาปัยกรรมตะวันตกแบบโบซาร์ผสมนีโอคลาสสิก ออกแบบโดยสถาปนิกชาวอิตาลี อันนิบาเล รีกอตติ เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2451 และบูรณะในปี พ.ศ. 2538 ตัวอาคารมีทั้งหมด 3 ชั้น ติดกับริมแม่น้ำเจ้าพระยา สถาปัตยกรรมของอาคารแห่งนี้ มีความคล้ายคลึงกับหลายส่วนของพระที่นั่งอนันตสมาคม เช่น ทางขึ้นข้างของอาคาร เป็นต้น ชั้นล่างเป็นที่ทำการทั่วไปแต่ยังคงรูปแบบดั้งเดิม โดยเคาน์เตอร์รับฝากถอนคล้ายกับโรงรับจำนำ มีผนังเป็นลวดลายปูนปั้น เสาทรงไอโอนิกประกอบระหว่างช่วงหน้าต่าง กระเบื้องปูพื้นนำเข้าจากเยอรมนี และเป็นที่จัดแสดงของที่เคยใช้ในกิจการในอดีต เช่น เครื่องพิมพ์ดีด, เครื่องคิดเลข, สมุดบั
ที่จัดแสดงของที่เคยใช้ในกิจการในอดีต เช่น เครื่องพิมพ์ดีด, เครื่องคิดเลข, สมุดบัญชีเก่า, พระรูปขององค์ผู้ก่อตั้งตรงประตูทางเข้า และชั้นบนเคยเป็นพิพิธภัณฑ์ธนาคารไทย ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่สำนักงานใหญ่ เอสซีบีพาร์กพลาซา แยกรัชโยธิน ในปัจจุบัน
ตัวอาคารของธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาตลาดน้อย ได้รับรางวัลอนุรักษ์สถาปัตยกรรม ASA ในปี พ.ศ. 2525 ถือเป็นอาคารอนุรักษ์แห่งหนึ่ง และเป็นโบราณสถานแห่งหนึ่งของเขตสัมพันธวงศ์ โดยกรมศิลปากร ซึ่งสาขาของธนาคารไทยพาณิชย์ที่มีความเก่าแก่และสวยงามเช่นนี้ ยังมีอีก 2 สาขา คือ สาขาถนนเพชรบุรี ถนนเพชรบุรี ใกล้กับแยกเพชรพระราม (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของมูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย) และสาขาเฉลิมนคร ถนนเจริญกรุง ใกล้กับแยกเอส. เอ. บี.

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

*สาขาตลาดน้อย จากเว็บไซต์ของธนาคารไทยพาณิชย์
พิซซาเป็นชิ้น
พิซซาเป็นชิ้น ( ) เป็นอาหารจานด่วนที่จัดให้มีขายในร้านพิซซาและแผงขายอาหารโดยเตรียมพิซซาไว้เป็นชิ้น เป็นอาหารยอดนิยมและอาหารข้างถนนในหลายพื้นที่ในโลก ร้านอาหารบ้างร้านและแผงขายพิซซาอาจขายพิซซาเป็นชิ้นเท่านั้น และมีบางร้านที่ขายทั้งแบบเป็นชั้นและทั้งถาด พิซซาขนาดจัมโบเป็นนิวยอร์กสไตล์พิซซาชิ้นใหญ่ที่มีขายอย่างแพร่หลายในวอชิงตัน ดี.ซี. พิซซา อัล แทจลีโอ เป็นอีกรูปแบบของพิซซาที่มีต้นกำเนิดมาจากโรม ประเทศอิตาลี เสิร์ฟเป็นชิ้นและขายตามน้ำหนัก

ภาพรวม
ร้านขายพิซซ่าบางแห่งขายพิซซาทั้งถาดและแบ่งขายเป็นชิ้นพิซซาเป็นชิ้นมักทำและหั่นไว้ก่อนแล้ว และบางครั้งทำให้อุ่นอยู่โดยใช้โคมไฟร้อนอุ่นอาหาร
หลักจากลูกค้าสั่ง ชิ้นพิซซาบางครั้งจะถูกทำให้ร้อนในเตาอบพิซซาก่อนนำไปเสริฟ การขายพิซซาเป็นชิ้นจะช่วยเพิ่มกำไรให้กับร้านอาหารเนื่องจากการขายแบบนี้ ช่วยลดเวลาเตรียมพิซซาในช่วงเวลาอาหารกลางวัน เมื่อเทียบกับการที่ลูกค้าต้องสั่งและรอพิซซาที่ทำใหม่ราคาของพิซซาเป็นชิ้นถูกกว่าพิซซาเป็นถาดอยู่มาก ส่งผลให้ลูกค้ามีกำลังซื้อมากขึ้น
การขายพิซซาเป็นชิ้นพบเห็นได้มากในสหรัฐอเมริกา และมีความต้องการของลูกค้าอยู่มากในสหรัฐ ร้านขายพิซซาในนครนิวยอร์กโดยมากขายพิซซาสไตล์นิวยอร์กเป็นชิ้น และบางแห่งก็มีสิซิเลียนพิซซาเป็นชิ้นขายด้วย มีร้านขายเป็นพิซซามากกว่าพันร้านในนครนิวยอร์ก และหลายร้านขายทั้งถาดและเป็นชิ้น ในนครนิวยอร์ก พิซซาเป็นชิ้นสไตล์นิวยอร์กเป็นพิซซาที่ลูกค้าสั่งมากที่สุด พิซซาเป็นอาหารข้างถนนที่พบเห็นได้ง่ายในนครนิวยอร์ก หลายร้านแข่งขัน ประชันกันว่าร้านตัวเองขายพิซซาชิ้นที่ดีที่สุดในเมือง
พิซซาเป็นชิ้นพบเห็นได้มากในบางพื้นที่ของบอลข่าน เช่น บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา บัลแกเรีย โครเอเชีย มาซิโดเนีย สโลวีเนีย ในบัลแกเรีย พิซซาเป็นชิ้นเป็นอาหารข้างถนนที่ขายโดยร้านข้างทางและแผฃพิซซาข้างถนน

พิซซาเป็นชิ้นยังถูกผลิตขายเป็นในรูปแบบอาหารแช่แข็ง และบางครั้งยังถูกแพ็คเป็นชิ้น ๆ อีกด้วย หนึ่งในตัวอย่าง ได้แก่ ยี่ห้อเรด บารอน "ทีละชิ้น" ที่สามารถนำเข้าไมโครเวฟได้ ผลิคโดยบริษัทชวาน (Schwan's)
ไฟล์:Pizza By The Slice sign.jpg|ป้ายพิซซาเป็นชิ้นที่ร้านอาหารในซานฟรานซิสโก แคลิฟอลเนีย
ไฟล์:Red Baron Supreme Pizza By The Slice.jpg|เรดบารอนพิซซาแช่แข็งแบบก่อนและหลังอบ
ไฟล์:Sicilian slice - Carmine's Original Pizza.jpg|สิซิเลี่ยนพิซซา
ไฟล์:Pepperoni and chicken pesto pizza slices.jpg|พิซซาสไตล์นิวยอร์ก

จัมโบสไลส์
จัมโบสไลส์เป้นพิซซาสไตล์นิวยอร์กขนาดใหญ่ที่มักจะขายเป็นชิ้น

เป็นอาหารที่แพร่หลายในวอชิงตัน ดี ซี และบางครั้งก็เป็นอาหารวางยามดึกเมื่อบาร์ใกล้บ้านปิด ร้านพิซซาในวอชิงตัน ดี ซีหลายร้านขึ้นชื่อเรื่องพิซซาจัมโบสไลส์

พิซซา อัล แทจลีโอ
พิซซา อัล แทจลีโอเป็นพิซซาแบบอิตาเลียนที่เป็นสี่เหลี่ยมพื้นผ้า ขายเป็นชิ้นและโดยมากตามน้ำหนัก อาหารประเภทนี้มีต้นกำเนิดและเป็นที่นิยมในโรม ประเทศอิตาลี หาทานได้ในหลายพื้นที่ของโลกในปัจจุบัน แป้งของพิซซา อัล แทจลีโอบางครั้งจะทำให้สุกก่อน เพื่อความรวดเร็วในการเตรียม โดยซอสและหน้าพิซซาจะถูกใส่ในพิซซาแล้วจึงนำไปอบอีกที

อ้างอิง
โทโชจิ
โทโชจิ ( ) เป็นวัดประจำตระกูลโฮโจแห่งยุคคามากูระ สร้างขึ้นในสมัยของโฮโจ ยาซูโตกิ ผู้เป็นชิกเก็งหรือผู้สำเร็จราชการแทนโชกุนคนที่ 3 เมื่อ ค.ศ. 1237 เพื่อระลึกถึงมารดาของเขา ร่างของเธอได้ถูกฝังไว้ที่วัดแห่งนี้ และร่างชิกเก็งทุกคนในยุคคามากูระจะถูกนำมาฝังไว้ที่นี่

อ้างอิง

หนังสืออ่านเพิ่ม
* 
* 
*