SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดเกาะวังไทร
วัดเกาะวังไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวังไทร ตำบลถนนขาด อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
วัดเกาะวังไทรตั้งอยู่บริเวณที่เป็นน้ำอ้อม ซึ่งเป็นจุดเชื่อมระหว่างลำโตนดที่ไหลมาจากคูเมืองโบราณนครปฐมด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้กับลำน้ำบางแขมที่ไหลมาจากแม่น้ำแม่กลองด้านทิศตะวันตก เกิดเป็นเกาะขึ้น ในอดีตกล่าวกันว่าพื้นที่แห่งนี้มีต้นไทรขึ้นอยู่มาก ประกอบกับเป็นวังน้ำไหลเชี่ยว เมื่อมีการสร้างวัดขึ้นบนเกาะจึงเรียกว่า "วัดเกาะวังไทร" โดยสร้างขึ้นบนพื้นที่วัดร้างเดิม นอกจากนี้พื้นที่ฝั่งตรงข้ามวัดด้านทิศตะวันตกเคยมีวัดคู่กับวัดเกาะวังไทร ชื่อ "วัดบางเตย" แต่ปัจจุบันร้างไปเนื่องจากถูกยุบและย้ายมารวมกับวัดเกาะวังไทร เหลือซากเนินเจดีย์และฐานรากอาคารเล็กน้อย ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าวัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 25
โบราณวัตถุที่พบได้แก่ หลวงพ่อแดง เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยประดิษฐานในมณฑป กล่าวกันว่าเป็นพระพุทธรูปที่สลักขึ้นจากหินทรายสีแดง ขุดพบที่วัดบางเตยร้างฝั่งตรงข้ามและย้ายมาประดิษฐานที่วัดเกาะวังไทร ปัจจุบันมีการปิดทองทั่วทั้งองค์จึงไม่สามารถเห็นพุทธศิลปะที่ชัดเจนได้ ระฆังหินลักษณะเป็นแผ่นหินปูนเจาะรูกลม แท่นศิลาแลงมีลักษณะเป็นก้อนศิลาแลงขนาดใหญ่ ด้านหน้าทำเป็นร่องสี่เหลี่ยมคล้ายสำหรับรองรับฐานเสาหรือฐานแท่นบางอย่าง ชิ้นส่วนยอดสถูปมีลักษณะเป็นก้อนศิลาแลงทรงกลมค่อนข้างแบน มีรูกลมตรงกลางสำหรับเสียบสวมกับแกน
ประชาชนมักมาลอดโบสถ์เป็นพิธีกรรมสะเดาะเคราะห์ เสริมดวงชะตา เสริมบารมี วัดมีวัตถุมงคลที่สร้างโดยพระครูเกษมนวกิจ (เต้า เขมโก) เช่น พระกริ่ง เหรียญรูปเหมือน รูปหล่อลอยองค์ พระเนื้อดินโป่งผสมผงพุทธคุณ พระปิดตา นางกวัก ตะกรุด และผ้ายันต์เป็นต้น

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์ใจ 
* พระใบฎีกา ล้ง กิตฺติธโร 
* พระครูเกษมนวกิจ (เต้า เขมโก)
* พระอธิการดาว โอวาทกาโม 
* พระสมุห์ วิฑูรย์ ธมฺมาวุโธ 
* พระครูโกวิทธรรมสุนทร (สุนทร โกวิโท)

อ้างอิง
วัดบางรักน้อย
วัดบางรักน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านบางรักน้อย ตำบลบางรักน้อย อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

วัดบางรักน้อยสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2351 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ที่ได้นามเช่นนี้เพราะเรียกขานกันตามชื่อหมู่บ้านที่ตั้งวัด แต่ก็มีเรื่องเล่าขานว่า เศรษฐีชาวมอญคนหนึ่งได้อพยพตามเสด็จสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชมาตั้งถิ่นฐานบริเวณนี้และได้สร้างวัดไว้ 3 แห่ง คือ วัดบางรักใหญ่สำหรับเมียหลวงของตัวเอง วัดบางรักน้อยสำหรับเมียน้อยของตัวเอง และวัดดาวดึงษ์สำหรับตัวเอง (ปัจจุบันร้างไปแล้ว) วัดบางรักน้อยได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2370 และทำการผูกพัทธสีมาในปีเดียวกัน
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2361 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีต และวิหาร ส่วนปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปศิลาแลงปางมารวิชัยในอุโบสถ นามว่า หลวงพ่อมงคลเทพนิมิตร พระพุทธรูปปางต่าง ๆ จำนวน 9 องค์อยู่ที่วิหาร หลวงพ่อหิน พระพุทธรูปศิลาแลงปางสะดุ้งมารในวิหาร พระพุทธมิ่งมงคลพิทักษ์ราษฎร์ หรือ หลวงพ่อใหญ่ ประดิษฐานอยู่กลางลานวัด นอกจากนี้ยังมีรูปปั้นพ่อปู่ฤๅษี รูปปั้นเทพเจ้า พระพิฆเณศวร์ ท้าวจตุคามรามเทพ เจ้าแม่กวนอิม และอื่น ๆ
วัตถุมงคลที่นิยมมากของวัดบางรักน้อยได้แก่ พระยอดธงและพระปิดตาเนื้อใบลาน แตกกรุจากเจดีย์เก่าภายในวัด สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา พระปิดตาเนื้อเมฆพัดของหลวงปู่อ่วม (อดีตเจ้าอาวาส) ตะกรุด และเหรียญ 5 เหลี่ยมหลวงพ่อหิน สร้างสมัยหลวงปู่ปลั่ง (อดีตเจ้าอาวาส) โดดเด่นมากเรื่องคงกระพันชาตรี แคล้วคลาด ปลอดภัย นอกจากนั้น พระครูกิตติวราภิรักษ์ (พรชัย อภินนฺโท หรือพระอาจารย์เปี๊ยก เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน) ได้สร้างและปลุกเสกวัตถุมงคลจนโด่งดัง เป็นต้นตำรับตะกรุดฝักข้าวโพด เบี้ยแก้ ตะกรุด ปลัดขิก เหรียญ และพระเครื่องอีกหลายรุ่น

อ้างอิง
วัดเกดประยงค์-เล็ก ตั้งตรงจิตร
วัดเกดประยงค์-เล็ก ตั้งตรงจิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางกอกน้อย ในหมู่ที่ 8 บ้านข้าวสาร ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดเกดประยงค์-เล็ก ตั้งตรงจิตร ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2379 โดยลูกหลานของนางเกดได้ถวายที่ดินและทรัพย์สินสร้างวัดชื่อ วัดเกด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2394 ต่อมาถาวรวัตถุต่าง ๆ ของวัดเสื่อมโทรมไปตามอายุขัย จนกระทั่งประมาณ พ.ศ. 2479 นายประยงค์และนางเล็ก ตั้งตรงจิตร เจ้าของห้างขายยาตราใบโพธิ์ ได้มาทอดกฐินที่วัดนี้ 3 ปี สภาพวัดก็ยังทรุดโทรมเช่นเดิม จึงเกิดจิตศรัทธาที่จะสร้างและปฏิสังขรณ์เสนาสนะต่าง ๆ ให้สวยงามเป็นระเบียบเรียบร้อย โดยเริ่มปฏิสังขรณ์ใน พ.ศ. 2479 แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดเกดประยงค์-เล็ก ตั้งตรงจิตร"
อาคารเสนาสนะของวัดได้แก่ อุโบสถรูปทรงเรือสำเภา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2379 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 45 นิ้ว วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ศาลาท่าน้ำ และหอระฆัง วัดยังมีเขาพระฉายที่จำลองมาจากเขาพระพุทธฉาย จังหวัดสระบุรี เขาถวายพระเพลิงที่จำลองจากวัดพระแท่นดงรังวรวิหาร จังหวัดกาญจนบุรี

อ้างอิง
วัดสิริมงคลไชยาราม
วัดสิริมงคลไชยาราม ( ) พงศาวดารลาวเรียกว่า วัดสีมงคล เป็นวัดในหลวงพระบาง ประเทศลาว สร้างขึ้นในรัชสมัยของเจ้าโชติกะ ในปี พ.ศ. 2306 โดยเพียกลางมงคล (เพียเป็นยศ เทียบได้กับ พระยา) จึงได้ตั้งชื่อวัดตามนามผู้สร้าง ต่อมาได้เติมชื่อเป็น "วัดสิริมงคลไชยราม" มีการซ่อมแซมบูรณะในปี พ.ศ. 2473 และปี พ.ศ. 2488
สิมของวัดนี้ มีลักษณะการสร้างระเบียงโถงด้านข้างแบบหลวงพระบางกับหลังคาทรงเชียงขวางมาผสานกัน ระเบียงด้านข้างใช้สำหรับเป็นที่นั่งเมื่อมีงานพิธี หลังคาของสิมมีหลังคาปีกนกข้างหนึ่งซึ่งมีการต่อในแบบหลังคาปีกนกเพื่อมุงส่วนระเบียงของโถงด้านนอก ด้านข้างมีหอไหว้ขนาดเล็กภายในมีพระธาตุองค์เล็ก ๆ ประดิษฐานอยู่ การจัดวางผังอาคารเช่นเดียวกับล้านนาของไทย คือ มีธาตุเจดีย์อยู่ท้ายสิม พระประธานปางมารวิชัย ภายในเขียนเป็นลายคำบนพื้นแดงเต็ม ภายในสิมไม่มีฮูปฝาผนัง

อ้างอิง
วัดแก้วเจริญ
วัดแก้วเจริญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดแก้วเจริญ เป็นวัดโบราณสมัยกรุงศรีอยุธยา ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง และมีนามเดิมชื่อว่าวัดอะไร เพราะได้รกร้างมาเป็นเวลานาน มีเรื่องเล่าว่า ชาวบ้านท่าใหญ่กรุงศรีอยุธยาได้อพยพหลบภัยพม่า เมื่อเสียกรุง พ.ศ. 2310 มาถึงสถานที่แห่งนี้แล้วเห็นว่ามีทำเลเหมาะสม จึงช่วยกันแผ้วถางป่าลึก เข้าไปประมาณ 3 เส้น ได้พบวัดร้าง มีซากอุโบสถ พระพุทธรูปศิลาแลง ปางต่าง ๆ มากมาย และพระพุทธรูปสร้างด้วยแก้ว มีใบเสมารอบอุโบสถ พระพุทธรูปหล่อด้วยทองสมฤทธิ์ไม่มีผ้าพาด ซึ่งเรียกว่าพระกรวยอยู่เป็นอันมาก มีเจดีย์รามัญ 2 องค์ ชำรุดหักพังอยู่ ชาวบ้านเห็นว่าคงไม่เหมาะกับการสร้างที่อยู่อาศัยเพราะมีวัดร้างอยู่ จึงไปแผ้วถางสถานที่แห่งใหม่ ห่างจากวัดประมาณ 5 เส้น ตั้งเป็นหมู่บ้านท่า
ร้างอยู่ จึงไปแผ้วถางสถานที่แห่งใหม่ ห่างจากวัดประมาณ 5 เส้น ตั้งเป็นหมู่บ้านท่าใหญ่ตามชื่อเดิมของผู้อพยพ
จนกระทั่ง พ.ศ. 2340 เจ้าอาวาส ชื่อ พระอธิการต่าย ได้ปฏิสังขรณ์วัดให้มีสภาพดีขึ้น ส่วนพระพุทธรูปที่สร้างด้วยแก้ว เป็นปูชนียวัตถุที่สำคัญ ประชาชนจึงเรียกวัดนี้ว่า วัดแก้ว ต่อมาพระพุทธรูปแก้วองค์นี้ เนื่องจากมีขนาดเล็กมาก เกรงว่าจะไม่ปลอดภัย จึงเห็นว่า ควรจะเก็บไว้ในที่ปลอดภัย จึงฝังไว้ที่ใต้ฐานชุกชีของพระประธาน ปัจจุบันอยู่ภายนอกฐานชุกชีแล้ว วัดประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 ชื่อว่า "วัดแก้วเจริญ" และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2529 มีใบเสมาคู่ คงจะทำพิธีผูกพัทธสีมา 2 ครั้ง แต่ไม่ทราบว่ากระทำในสมัยใด
ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปโบราณคู่มากับวัด ไม่มีพระนามปรากฏแกะสลักด้วยศิลาแดง พระพุทธรูปนอกอุโบสถเป็นพระพุทธรูปศิลาแลงทั้งสิ้น ปางต่าง ๆ ได้แก่ ปางป่าเลไลยก์ ปางไสยาสน์ และปางมารวิชัย อาคารเสนาสนะ ได้แก่ กุฏิสงฆ์ และหอฉันเป็นเรือนไทย และศาลาการเปรียญอาคารไม้สักเรือนไทยประยุกต์สองชั้นสร้างเชื่อมต่อกันจำนวนสามหลังอาคารหลังกลางมีขนาดใหญ่หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ภาพจิตรกรรมบนเพดานนี้ได้รับการตกแต่งทาสีใหม่ศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ (รัชกาลที่ 5–6) วัดมีพิพิธภัณฑ์เรือชนิดต่าง ๆ

อ้างอิง
วัดใหม่สุปดิษฐาราม
วัดใหม่สุปดิษฐาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ในหมู่ที่ 3 บ้านกลาง ตำบลนครชัยศรี อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมีพระครูปฐมชยาภิวัฒน์ (สมชาย วรมุนี) เป็นเจ้าอาวาส

วัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2439 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในชื่อ วัดใหม่ริมจวน หลังจากนั้นพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร ได้ทรงสร้างอุโบสถ วิหาร สถูป และมณฑปพระอีกคู่หนึ่ง จึงได้ชื่อว่า "วัดใหม่สุปดิษฐาราม" มาจนถึงปัจจุบันนี้
สิ่งโดดเด่นของวัดคือวิหารสีทองและพระสีวลีองค์ใหญ่ ภายในวิหารยังมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์อีกมากมาย เช่น หลวงปู่เป้า หลวงปู่ผูก เกจิอาจารย์ชื่อดังและเป็นพระสงฆ์ที่สร้างโบสถ์ ในสมัยพระครูปฐมชยาภิวัฒน์ (เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน) ได้มีการบูรณะใหม่และมีการสร้างพระนอนปางเสวยสุขขนาดความยาว 25 เมตร และสร้างอุโบสถสีทอง

อ้างอิง
วัดปทุมทองรัตนาราม
วัดปทุมทองรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองสองห้อง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 75 ตารางวา

วัดปทุมทองรัตนารามตั้งเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2511 โดยมีพระสมุห์ใหญ่เป็นผู้ริเริ่ม เนื่องจากชาวบ้านหมู่ที่ 4 ตำบลโรงเข้ และหมู่ที่ 2 ตำบลหนองสองห้องไม่มีวัดที่จะทำพิธีกรรมต่าง ๆ จึงได้บอกแก่ประชาชนผู้มีศรัทธาว่าจะทำการสร้างวัดขึ้นในหมู่บ้าน โดยมีคุณแม่เม้า ทัศทอง เป็นผู้ถวายที่ดินเพื่อสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 28 เมตร ยาว 44 เมตร
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นอาคารไม้เนื้อแข็ง มุงกระเบื้องลอนคู่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารไม้ ทรงไทยประยุกต์ กุฏิสงฆ์ จำนวน 5หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร กว้าง 4 เมตร ยาว 7 เมตร เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก และ วิหารหลวงพ่อสามสมัย ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ

อ้างอิง
วัดเพิ่มทาน
วัดเพิ่มทาน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 ตำบลคลองสี่ อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด เนื้อที่ 23 ไร่ 2 งาน ปัจจุบันมีพระครูโสภณภัทรคุณ (ปรีชา) เป็นเจ้าอาวาส

วัดเพิ่มทานสร้างเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2445 โดยมีนางเพิ่ม วิมุกตานนท์ เป็นผู้ถวายที่ดินเนื้อที่ 10 ไร่ ให้สร้างวัด และขนานนามว่า "วัดเพิ่มทาน" ต่อมาใน พ.ศ. 2487 นางสาวศิริ สีตกริน ได้ถวายที่ดินให้วัดอีก 15 ไร่ และใน พ.ศ. 2492 นางกิมฮวย เรืองหิรัญ ได้สร้างหอสวดมนต์ 1 หลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2471 ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมภายในวัดทุกปี
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9.60 เมตร ยาว 14.80 เมตร ก่ออิฐถือปูน เครื่องบนทำจากไม้ ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 23.50 เมตร เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ 9 หลัง เป็นอาคารไม้ 8 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง หอระฆัง กว้าง 2.50 เมตร สูง 5 เมตร ศาลาท่าน้ำ และหอสวดมนต์

อ้างอิง
วัดกล้วย (อำเภอบางกรวย)
วัดกล้วย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดชลอ ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 22 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา มีคลองบางกรวยผ่านทางทิศเหนือเชื่อมต่อแม่น้ำเจ้าพระยากับคลองบางกอกน้อย

วัดกล้วยสร้างเมื่อ พ.ศ. 2326 ไม่ทราบนามประวัติผู้สร้าง คาดว่าคงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2356 ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2521 และได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนในพื้นที่วัด มีชื่อว่า โรงเรียนบางกรวย
อาคารเสนาสนะสำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7.5 เมตร ยาว 13 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง มีทั้งอาคารไม้ทรงไทยและอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 และศาลาการเปรียญ ปูชนียวัตถุสำคัญมีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 32 นิ้ว สูง 49 นิ้ว และพระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 25 นิ้ว สูง 39 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549

รายนามเจ้าอาวาส
* พระบุญรอด
* พระเปรม
* พระพ่วง
* พระมหาผัน
* พระมหาโชติ
* พระมหาธรรมนูญ
* พระมหาเสถียร
* พระอธิการสำรอง
* พระอธิการวิมล มหาวีโร
* พระมหาเจียม อุฏฐาโม พ.ศ. 2521 ถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดเสนีวงศ์
วัดเสนีวงศ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านหนองทับ ตำบลหนองเพรางาย อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี

วัดเสนีวงศ์ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยมีนายนามและนางเสงี่ยม เสนีวงศ์ ณ อยุธยา เป็นผู้ถวายที่ดินจำนวน 50 ไร่ และดำเนินการสร้างวัด ได้ขนานนามวัดว่า "วัดเสนีวงศ์" ตามนามสกุลผู้สร้าง กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2503 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2503
อุโบสถมีการทำชายหลังคาของพาไลรอบอุโบสถแบบวัดพระศรีรัตนศาสดาราม หน้าบันสลักไม้ลวดลายประณีต ซุ้มประตูทางเข้าวัดทำเป็นหัวเม็ดเสาสี่เหลี่ยมย่อมุมสิบสองสูงขึ้นและเอนเข้าหากันเพื่อเป็นการรับน้ำหนักตัวอาคาร บานประตูพระอุโบสถทั้งหน้าและหลังมีด้านละสองบาน ลวดลายทองบนบานประตูและหน้าต่าง ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังฝีมือช่างสกุลนนทบุรี พระพุทธรูปในพระอุโบสถได้รับการปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เจดีย์ล้อมรอบตัวพระอุโบสถทั้งสี่ด้านบริเวณด้านหน้าอุโบสถมีหินสลักเป็นรูปยักษ์รักษาวัด ตนหนึ่งหน้าดุ อีกตนหนึ่งหน้ายิ้มในมือถือกระบอง หอระฆังของวัดเป็นมณฑปยอดเจดีย์ผสมกันระหว่างหอสูงรูปสี่เหลี่ยมกับเจดีย์ย่อมุม เจดีย์สมปรารถนาสร้างเ
ณฑปยอดเจดีย์ผสมกันระหว่างหอสูงรูปสี่เหลี่ยมกับเจดีย์ย่อมุม เจดีย์สมปรารถนาสร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นรูประฆังคว่ำ ภายในพระเจดีย์มีพระพุทธรูปปางอุ้มบาตร พระสังกระจายรูปแบบไทยและรูปแบบจีน รอยพระพุทธบาทจำลอง 2 รอยคู่ เจดีย์สร้างเพื่อเป็นสถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ
การ์ปัชโช
การ์ปัชโช ( ) คืออาหารที่ทำจากเนื้อสัตว์หรือเนื้อปลา (เช่น เนื้อวัว เนื้อลูกวัว เนื้อกวาง แซลมอน หรือทูน่า) แล่เป็นแผ่นบาง ๆ แล้วเสิร์ฟทั้งที่ยังดิบ (มักเป็นอาหารเรียกน้ำย่อย) ได้รับการคิดค้นขึ้นใน ค.ศ. 1950 โดยจูเซปเป ชีปรีอานี จากแฮรีส์บาร์ในเวนิสและเป็นที่นิยมในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในครั้งนั้นใช้เนื้อวัวเสิร์ฟพร้อมเลมอน น้ำมันมะกอก และเห็ดทรัฟเฟิลขาวหรือเนยแข็งปาร์มีจาโนเรจจาโน ต่อมาศัพท์นี้ได้ขยายขอบเขตรวมถึงอาหารที่ทำจากเนื้อปลาหรือเนื้อสัตว์ดิบชนิดอื่น ๆ และเสิร์ฟพร้อมเลมอนหรือน้ำส้มสายชู น้ำมันมะกอก เกลือ และพริกไทยป่น

อ้างอิง
วัดกลาง (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)
วัดกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงใต้ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 35 ตารางวา
วัดกลางสร้างเมื่อ พ.ศ. 2335 ตามประวัติวัดแจ้งว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2394 เดิมเป็นวัดร้าง ต่อมามีพระธุดงค์นามว่า สุนันทา มาจากเมืองปู ได้ธุดงค์มาถึงที่นี่ แลเห็นว่าที่เหล่านี้เป็นวัดเดิมเพราะมีสีมาปรากฏ จึงได้อธิษฐานที่จะจำพรรษาและได้ซ่อมแซมเสนาสนะพออยู่อาศัยได้ จากอีกแหล่งข้อมูลระบุว่า ชาวไทใหญ่ได้สร้างวัดขึ้นมาใหม่โดยมีการรื้อถอนและปลูกสร้างมาหลายครั้ง จนกระทั่งครั้งหลังสุดได้สร้างใหม่ในช่วงเวลาประมาณ พ.ศ. 2469 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร
วัดกลางมีเจดีย์องค์ใหญ่ ศิลปะไทใหญ่ ประดิษฐานอยู่กลางลานวัด มีเจดีย์ทรงมอญรายล้อมโดยรอบ ใต้เจดีย์ทำเป็นซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปประจำวัน เหนือฐานเจดีย์องค์ใหญ่ทำเป็นมณฑปยอดมงกุฎ

อ้างอิง
วัดสองพี่น้อง (จังหวัดปทุมธานี)
วัดสองพี่น้อง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออก ในหมู่ที่ 2 บ้านกลาง ตำบลบ้านงิ้ว อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ 49 ไร่ 3 งาน
ประวัติ
วัดสองพี่น้องสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2410 มีเรื่องเล่าขานว่า ผู้สร้างวัดเป็นชายสองคนพี่น้องซึ่งทราบกันเพียงว่าอพยพลงมาจากภาคเหนือและอาศัยอยู่ในบริเวณวัด ทั้งสองเป็นโจรปล้นทรัพย์ ชอบลักวัวควายของชาวบ้าน ประกอบกับสถานที่นี้เป็นป่าหนาทึบจึงยากแก่การติดตาม จนกระทั่งต่อมาบิดามารดาของสองพี่น้องนี้ได้ล่องเรือลงมาจากทางเหนือเพื่อค้าขายสิ่งของต่าง ๆ เมื่อมาถึงบริเวณใกล้เคียงกับที่สองพี่น้องอาศัยอยู่ก็เป็นเวลาจวนจะมืดพอดี จึงจอดพักค้างคืนที่นั่น พอตกกลางคืนโจรสองพี่น้องได้ปล้นและฆ่าบิดาและมารดาของตนโดยไม่รู้ พอถึงรุ่งเช้าได้ทราบว่าคนที่ตนฆ่าเป็นบิดามารดาก็เสียใจมาก จึงตัดสินใจสร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นการลบล้างบาป โดยได้สร้างทั้งโบสถ์และวิหาร เมื่อสร้าง
ัดสินใจสร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นการลบล้างบาป โดยได้สร้างทั้งโบสถ์และวิหาร เมื่อสร้างเสร็จได้ตั้งชื่อว่า "วัดสองพี่น้อง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2469
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
วัดสองพี่น้องมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่มีนามว่า หลวงพ่อเพชร และ หลวงพ่อพลอย มีอายุเก่าแก่ประมาณ 700 ปี เป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย ว่ากันว่าหลวงพ่อเพชรเป็นพระคู่บ้านคู่เมือง เป็นที่เคารพสักการะของบรรดาพ่อค้ามอญชาวเรือ เป็นพระประธานในอุโบสถร้างสมัยอยุธยาที่พังลงน้ำหมดแล้ว คงเหลือแต่องค์พระและใบเสมาศิลาแลงขนาดใหญ่สมัยอู่ทอง
วัดยังมีเจดีย์ทรงมอญหน้าวัด สูง 6 เมตร ฐานกว้างประมาณ 3 เมตรเศษ เป็นเจดีย์เก่าแก่ประมาณ 200 ปีเศษ พระประธานในโบสถ์ที่สร้างด้วยเหรียญฮ่องกง จำนวน 1,000 เหรียญ น้ำหนักเหรียญละ 1 สลึง หน้าตักกว้าง 23 นิ้ว สูงประมาณ 25 นิ้ว พระเกศเป็นทองคำหนัก 13 บาท พระพุทธรูปและเจดีย์บรรจุพระธาตุสวยงามลวดลายวิจิตรที่สร้างด้วยเงินและทองเหลืองประดิษฐานอยู่ที่หอสวดมนต์ โต๊ะหมู่บูชาประดับมุก หมู่ 9 และเครื่องกังไสของจีนแท้ที่ตั้งอยู่หน้าพระประธานในอุโบสถ

อ้างอิง
วัดโรงเข้ (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดโรงเข้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโรงเข้ อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ปัจจุบันมีพระครูจันทสุวรรณสาคร (ทองเปลว จนฺทสุวณฺโณ) เป็นเจ้าอาวาส
วัดโรงเข้สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย พื้นที่ตั้งวัดเป็นทุ่งนา เดิมประชาชนมาจากนครปฐมมาตั้งหลักแหล่งทำมาหากินอยู่บริเวณอำเภอบ้านแพ้วแล้วกระจายเข้ามาสู่ตำบลโรงเข้ บริเวณนี้ขณะนั้นมีจระเข้ชุกชุม ชาวบ้านพบซากจระเข้เลยสร้างโรงเก็บไว้ ใครจะไปจะมาที่หมู่บ้านแห่งนี้จึงเรียกว่า "หมู่บ้านโรงจระเข้" ต่อมาการพูดได้กร่อนเสียงลงไปเรียกว่า หมู่บ้านโรงเข้ เมื่อชุมชนใหญ่ขึ้นเนื่องจากผู้ที่เข้ามาอาศัยส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ จึงได้รวมกันสร้างวัดขึ้น หมู่บ้านแห่งนี้จึงได้เปลี่ยนเป็นหมู่บ้านวัดโรงเข้ จากข้อมูลกรมการศาสนา ระบุว่าวัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2447 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2513
ในที่ดินวัดยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดโรงเข้ เป็นสถานที่ตั้งของโรงเรียน เปิดทำการสอน ตั้งแต่ระดับอนุบาล ถึงระดับประถมศึกษาปีที่ 6

อ้างอิง
วัดหนองดินแดง
วัดหนองดินแดง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านลำสระเกตุ ตำบลหนองดินแดง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

จากหลักฐานที่พบและตำแหน่งที่ตั้ง เชื่อว่าชุมชนโบราณบริเวณวัดหนองดินแดงน่าจะมีมาแล้วตั้งแต่สมัยทวารวดี แม้จะมีการอยู่อาศัยไม่หนาแน่นนักแต่น่าจะมีความต่อเนื่องเรื่อยมาจนถึงสมัยปัจจุบัน โดยมีลำน้ำบางแขม (คลองหนองดินแดง) และคลองห้วยลึกเป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญ ส่วนวัดหนองดินแดงในปัจจุบันเชื่อกันว่าน่าจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ ข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2458 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2471
ปูชนียวัตถุของวัดได้แก่ พระพุทธศิลามณี (หลวงพ่อแดง) เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สลักขึ้นจากหินทรายสีแดง ประดิษฐานในหอพระทรงมณฑปบริเวณหน้าวัด มีประวัติกล่าวว่าอัญเชิญมาจากวัดโรงม้า (ร้าง) ซึ่งอยู่ในบริเวณใกล้เคียงเมื่อ พ.ศ. 2499 ลักษณะพุทธศิลปะคล้ายกับศิลปะลาว วัดยังมีระฆังหินจำนวน 3 ชิ้น พบวางประดับสวนหย่อมบริเวณด้านข้างหอพระซึ่งประดิษฐานพระพุทธศิลามณี

รายนามเจ้าอาวาส
* พระจาด
* หลวงตาพร้อม
* หลวงพ่อใช้ พุทฺธสโร
* พระทองดี จนฺทสโร
* พระครูสาธุกิจวิมล (เล็ก ชิโต)
* พระครูหริภูมิรักษ์ (ชันยา อติฉนฺโท ป.ธ.3)

อ้างอิง
วัดพลับพลา (จังหวัดนนทบุรี)
วัดพลับพลา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 15 ไร่
วัดพลับพลาสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2311 ในต้นสมัยกรุงธนบุรี จากหลักฐานใบเสมาอุโบสถ ตามโฉนดที่ดินซึ่งออกให้ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดนี้มีชื่อว่า วัดพลับพลาไชย ชื่อวัดน่าจะเกี่ยวข้องกับเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดินอยู่บ้าง คงเป็นที่สร้างพลับพลาที่ประทับมาก่อน แต่เดิมคงเป็นวัดใหญ่ที่เจริญรุ่งเรืองมากและเป็นศูนย์กลางของชุมชน แต่ภายหลังได้เสื่อมสภาพลง เสนาสนะต่าง ๆ ได้ชำรุดทรุดโทรม จนในสมัยพระครูสิรินนทคุณเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ดำเนินการบูรณะพัฒนา มีการสร้างปรับปรุงเสนาสนะ ก่อสร้างอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และกุฏิขึ้นใหม่
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธาน ได้รับพระราชทานพระนามจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเมื่อปี พ.ศ. 2521 ว่า พระพุทธาภิวัฒน์มงคลรัตนพลับพลาสถิตย์ ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยประยุกต์ 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อดำ ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

อ้างอิง
วัดจันทร์ (จังหวัดนนทบุรี)
วัดจันทร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านวัดลุ่ม ตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน

วัดจันทร์สร้างเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2315 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2338 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 40 เมตร อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ได้รับการบูรณะใหม่เมื่อ พ.ศ. 2464 และ พ.ศ. 2529 และได้สร้างกำแพงแก้วรอบอุโบสถพร้อมซุ้มประตูในปี พ.ศ. 2514 อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ กุฏิ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้สัก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2400 ศาลาการเปรียญ 12 เมตร ยาว 24 เมตร หอสวดมนต์และหอฉัน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 ศาลาท่าน้ำ และหอไตร สร้างด้วยไม้
พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 108 นิ้ว หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ก่ออิฐถือปูนลงรักปิดทอง สันนิษฐานว่าได้สร้างมาพร้อมกับอุโบสถในสมัยกรุงธนบุรี มีอัครสาวกซ้ายขวา มีพระพุทธรูปเก่าที่ได้สร้างมาพร้อมกับพระประธานรวม 7 องค์

อ้างอิง
วัดดอนมะโนรา
วัดดอนมะโนรา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนมะโนรา อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันพระครูสมุทรวัฒนาภรณ์ (เจริญ คเวสโก) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดดอนมะโนราสร้างขึ้นสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สภาพแวดล้อมอยู่ในสวนลึก ผู้ร่วมกันสร้างวัด ได้แก่ นายปาน กุ่นศรี และนายบ๊วย ได้อุทิศที่ดินเพื่อสร้างวัด ส่วนนายตุ๊ แซ่ตั๋น ได้จัดการสร้างวัด เริ่มตั้งแต่กุฏิสงฆ์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2419 และได้ขออนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2433 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2471
อุโบสถหลังเก่าทรงไทย สร้างจากไม้สักมีสภาพทรุดโทรมยังมิได้ปฏิสังขรณ์ อุโบสถหลังใหม่ประดิษฐานพระประธาน พระนามว่า หลวงพ่อสัมฤทธิ์ อาราธนามาจากกรุงเทพมหานคร เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่สมัยศรีวิชัย หล่อด้วยโลหะเนื้อสัมฤทธิ์ปางมารวิชัย ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อโต ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังร่วมสมัยในลักษณะของดีจังหวัดสมุทรสงครามและวิถีชีวิตชุมชนของตำบลดอนมะโนรา โดยประยุกต์ให้รวมอยู่กับเรื่องราวพุทธประวัติ และแสดงให้เห็นวิถีชีวิตความเป็นอยู่ในสมัยโบราณ หน้าอุโบสถยังประดิษฐานพระสังกระจายองค์โต ลานกลางแจ้งมีพระพทธรูปใหญ่

อ้างอิง
วัดยางหลวง
วัดยางหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าผา อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ ที่ดินเนื้อที่ 1 ไร่ 1 งาน 47 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือจดลำเหมืองสาธารณะและทุ่งนา ทิศตะวันตกจดถนนและหมู่บ้าน มีเนื้อที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 17 ไร่ 2 งาน

วัดยางหลวงเป็นวัดที่ตั้งชื่อตามกลุ่มชาติพันธุ์ "ยาง" หรือ "กะเหรี่ยง" กล่าวกันว่าได้มีผู้สร้างวัดนี้ขึ้นมาในราวพุทธศตวรรษที่ 24 และมีหลักฐานจารึกที่หน้าฐานพระพุทธรูป หน้าซุ้มกิจกูฏไว้ว่าวัดแห่งนี้ได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2407
อุโบสถศิลปะแบบล้านนา มุงด้วยกระเบื้องดินเผาเพิ่งได้รับการบูรณะ (เฉพาะอุโบสถ) ภายในมีซุ้มก่ออิฐฉาบปูนประดับด้วยลวดลายปูนปั้นเรียกกันว่า กิจกูฏ (เขาคิชกูฏ) คนโบราณถือว่าเป็นประตูไปสู่สวรรค์ ลักษณะทางสถาปัตยกรรมของกิจกูฏเป็นแบบพุกามจากพม่า ผสมกับล้านนาสกุลช่างเชียงแสน วิหารไม้สักประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย ผนังด้านหลังวิหารปรากฏ ภาพวาดจิตรกรรมฝาผนังที่งดงามอย่างยิ่ง เป็นภาพพระภิกษุสามรูป ซึ่งเชื่อกันว่า คือพระพุทธเจ้าและพระสาวก ส่วนด้านข้างวิหารเป็นสถานที่เก็บกลองล้านนาขนาดใหญ่ อีกจุดเด่น คือ เงาวิหารกลับหัว ซึ่งจะเห็นภาพนี้ได้โดยการเข้าไปชมในพระอุโบสถ แล้วปิดไฟ ปิดประตูหน้าต่าง ทุกบาน เพื่อให้ด้านในมืดสนิท แง้มหน้าต่างให้แสงลอดผ่านขอบหน้าต่าง
ประเพณีที่สำคัญ คือ พิธีจุลกฐินที่มักจัดในช่วงปลายฤดูฝน ซึ่งในงานจะมีการเตรียมไร่ฝ้ายที่ลานวัด ตกแต่งไร่ฝ้าย เพื่อนำมาทอผ้าที่ใช้ในพิธี อีกทั้งยังมีฟ้อนรำ การละเล่นต่าง ๆ

อ้างอิง
สถาปัตยกรรมมัวร์
ในกรุงราบัต ประเทศโมร็อกโก (ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12)]]

สถาปัตยกรรมมัวร์ ( ) เป็นรูปแบบหนึ่งในสถาปัตยกรรมอิสลามที่ซึ่งมีวิวัฒนาการในโลกอิสลามตะวันตก อันรวมถึงอัลอันดะลุส (สเปนและโปรตุเกสภายใต้การปกครองของมุสลิมระหว่าง ค.ศ. 711 ถึง 1492), โมร็อกโก, แอลจีเรีย และตูนิเซีย ศัพท์ มัวร์ มาจากคำที่ชาวยุโรปตะวันตกใช้เรียกชาวมุสลิมในภูมิภาคเหล่านั้นว่า "ชาวมัวร์" ซึ่งมาจากคำในภาษาละตินว่า "เมารี" ( ) ซึ่งดั้งเดิมแล้วหมายถึงผู้ที่มาจากดินแดนเมาเรตานิอา ( ) ซึ่งคือโมร็อกโกในปัจจุบัน จึงทำให้บางครั้งมีผู้เรียกสถาปัตยกรรมมัวร์ว่า สถาปัตยกรรมอิสลามตะวันตก ( )
สถาปัตยกรรมมัวร์เป็นการผสมผสานวัฒนธรรมของชาวเบอร์เบอร์ในแอฟริกาเหนือ, ไอบีเรียยุคก่อนอิสลาม (โรมันโบราณ, ไบแซนไทน์ และวิซิกอธ) และอิสลามแบบตะวันออกกลาง องค์ประกอบที่เป็นที่รู้จักของสถาปัตยกรรมมัวร์ เช่น ช่องโค้งรูปเกือกม้าแบบ "มัวร์", สวนริยาฎ และลวดลายนูนต่ำเรขาคณิตและอะราเบสก์ในงานไม้ งานปูนแต่ง และงานกระเบื้อง (เช่น ซิลลีจญ์) เมืองที่เป็นศูนย์กลางสำคัญของการพัฒนาสถาปัตยกรรมมัวร์ได้แก่ กอร์โดบา, อัลก็อยเราะวาน, แฟ็ส, มาร์ราเกช, เซบิยา, กรานาดา และตแลมแซนเป็นต้น
หลังจากการปกครองของมุสลิมในสเปนและโปรตุเกสสิ้นสุดลงแล้ว ธรรมเนียมของสถาปัตยกรรมมัวร์ยังคงปรากฏในแอฟริกาตอนเหนือและในสถาปัตยกรรมมูเดฆาร์ในสเปน ที่ซึ่งนำเอาองค์ประกอบของมัวร์ไปประยุกต์ใช้ในงานของศาสนาคริสต์ ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ปรากฏว่าสถาปัตยกรรมมัวร์ถูกนำมาเลียนแบบหรือพัฒนาขึ้นเป็นสถาปัตยกรรมมัวร์ฟื้นฟู ( ) หรือมัวร์ใหม่ ( ) โดยเฉพาะในแถบสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นผลจากกระแสจินตนิยมในคตินิยมโลกตะวันออก นอกจากนี้ในปัจจุบันยังปรากฏสถาปัตยกรรมแบบมัวร์โดดเด่นเป็นพิเศษในสถาปัตยกรรมซิโนกอก ศาสนสถานของศาสนายิวที่สร้างขึ้นในยุคหลัง ๆ

อ้างอิง
วัดบ้านโคก (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดบ้านโคก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีเนื้อที่ประมาณ 14 ไร่ 1 งาน 30 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือจดที่ดินเอกชน ทิศใต้จดที่เอกชน ทิศตะวันออกจดถนน ทิศตะวันตกจดคลองโคกขามใหม่
วัดบ้านโคกตั้งเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 ผู้ริเริ่มสร้างวัดคือ ครูประยงค์ กุลวิวัฒน์ ผู้ใหญ่บ้านตำบลพันท้ายนรสิงห์ เริ่มสร้างเป็นที่พักสงฆ์ มีพระภิกษุสงฆ์มาอยู่จำพรรษาเปลี่ยนไปหลายรูป จนประมาณปี พ.ศ. 2522 พระจงเขมวโร ได้ดำเนินการขออนุญาตตั้งวัดที่ถูกต้องตามกฎหมาย และมีประชาชนได้บริจาคที่ดินเพิ่มเติม และได้บูรณปฏิสังขรณ์ มาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2529 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6.80 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในวัดมี หลวงพ่อดำ พระประธานองค์แรกของวัดบ้านโคก ประดิษฐานอยู่ในศาลาใหญ่

อ้างอิง
วัดเชิงท่า (จังหวัดปทุมธานี)
วัดเชิงท่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 3 บ้านคาง ตำบลบางกระบือ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

วัดเชิงท่าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2300 เดิมมีชื่อว่า วัดตีนท่า เป็นวัดที่ย้ายมาจาก วัดมหิงสาราม ในสมัยที่หลวงตาเป็ดเป็นเจ้าอาวาส (ตรงกับสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว) เพื่อความสะดวกแก่การคมนาคมเพราะใกล้แม่น้ำเจ้าพระยา ต่อมาเรียกชื่อใหม่ว่า "วัดเชิงท่า" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2410
เนื่องจากวัดเชิงท่าตั้งอยู่ในพื้นที่ราบลุ่มริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา นับแต่อดีตในฤดูน้ำหลากน้ำจัด อีกทั้งเมื่อเกิดเหตุน้ำท่วมใหญ่ พ.ศ. 2554 ส่งผลให้อาคารเสนาสนะจำนวนมากได้รับความเสียหาย พระปลัดสามารถ อุตตโร เจ้าอาวาส จึงได้ร่วมแรงร่วมใจกับญาติโยมทั้งในและนอกพื้นที่ค่อย ๆ บูรณปฏิสังขรณ์วัดมาอย่างต่อเนื่อง

ปูชนียวัตถุและโบราณวัตถุสำคัญของวัดได้แก่ พระประธานในโบสถ์ศิลปะรัตนโกสินทร์ ใบเสมาหินแกรนิตบนยอดกุฏิศิลปะรัตนโกสินทร์ และตู้ขาหมูลายกำมะลอสมัยรัตนโกสินทร์ซึ่งเป็นตู้บรรจุพระธรรม

อ้างอิง
วัดนางตะเคียน
วัดนางตะเคียน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองแม่กลอง ในตำบลคลองเขิน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดนางตะเคียน เดิมชื่อ วัดเทพธาราม แต่ชาวบ้านเรียกวัดนางตะเคียน เป็นวัดโบราณ สมัยกรุงศรีอยุธยา ไม่ทราบใครเป็นผู้สร้าง ชือของวัดตั้งพ้องกับชื่อของคลองนางตะเคียนที่ไปออกคลองท่าคา อัมพวา หรือที่สร้างวัดมีต้นตะเคียนอยู่คู่หนึ่ง ปัจจุบันนี้ตายแล้ว จึงชื่อวัดตามต้นไม้ที่มีอยู่ก็ได้
อุโบสถก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องลดชั้น ภายในประดิษฐานพระประธานในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ทำด้วยปูนปั้นลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 2 เมตร สูงถึงพระโมลี 2 เมตรครึ่ง เจดีย์มุมก่ออิฐถือปูน ฐานเจดีย์เป็นฐานสิงห์ซ้อนกัน 3 ชั้น ศาลาท่าน้ำอาคารไม้หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องสี และมีมณฑปจัตุรมุขเป็นของเก่าโบราณ ผุพังทรุดโทรม มิได้รับการปฏิสังขรณ์
ปูชนียวัตถุ ได้แก่ ชิ้นส่วนพระพุทธรูปหินทรายแดงประทับนั่งขัดสมาธิราบ ไม่มีพระเศียร พระกรและพระหัตถ์ พระชงค์และพระบาทชำรุดศิลปะอยุธยาตอนปลาย หินหีบน้ำอ้อยทำจากหินแกรนิต ลักษณะเป็นหินทรงกระบอกสองก้อน ตรงกลางเจาะรูกลม ส่วนล่างเจาะเป็นร่องสำหรับใส่เดือยไม้ มีฐานสี่เหลี่ยมรองรับ หลวงพ่อเณรเป็นพระพุทธรูปปางห้ามสมุทร สูง 74 นิ้ว หล่อด้วย
ทองเหลืองคล้ายสมัยอยุธยาประดิษฐานอยู่ในวิหาร ระฆังหล่อด้วยทองเหลืองลงหิน เส้นผ่าศูนย์กลาง 16 นิ้ว สูง 27 นิ้วครึ่ง ธรรมาสน์รูปหกเหลี่ยม ได้รับพระราชทานสมัยหลวงปู่จ้อย (เล็ก) เป็นเจ้าอาวาส

อ้างอิง
วัดศรีดอนชัย (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)
วัดศรีดอนชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงเหนือ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา

ประวัติ
ตามประวัติพงศาวดารกล่าวว่าเป็นวัดแรกของเมืองปาย (อำเภอปาย) โดยสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1855 โดยพะก่าหม่องซอได้นำทัพพม่ามาตั้งที่บ้านดอนแห่งนี้ และได้สร้างวัดขึ้นในชื่อว่า วัดดอนจองใหม่ (หรือวัดใหญ่) โดยการสร้างครั้งแรกนั้นได้สร้างกุฎิ (หรือจองแบบไทใหญ่) ให้เป็นที่บำเพ็ญกุศลของเหล่าทัพและประชาชนในสมัยนั้น โดยได้นิมนต์พระพม่า ไทใหญ่ จากแสนหวี หนองฮี เมื่องปั่น ลางเคอ เมืองนาย มาจำพรรษาอบรมชาวบ้านและกองทัพในสมัยนั้น
ต่อมา พ.ศ. 2020 พระเจ้าติโลกราชมีพระราชบัญชาให้เจ้ามหาศรีไจยาหรือเจ้าศรีไจย์ ซึ่งเป็นราชบุตรของพระเจ้าเสนะภู นำช้างพลายเผือก 2 เชือก ชื่อช้างพลายเผือกเฒ่ามงคล และช้างพลายแก้วมงคล พร้อมเหล่าเสนาทหารยกทัพมา เพื่อมาตีเมืองแห่งนี้จากพะก่ากั่นนะและพะก่าส่างกงและได้รับชัยชนะจากการรบในครั้งนั้น และได้สั่งให้เผาวัดวาจนมอดไหม้ไปสิ้น
พระเจ้าติโลกราช ได้สถาปนาพระนามใหม่ให้เจ้าศรีใจยาว่า เจ้าชัยสงคราม ให้ดูแลปกครองเมืองปายสืบต่อไป และได้สร้างวัดโดยการสร้างขึ้นใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2021 โดยได้ก่อสร้างวิหาร กำแพง กุฏิ และเสนาสนะอื่น ๆ และขุดสร้างกำแพงเมือง ประตูเมือง และอัญเชิญอาราธนาพระพุทธสิหิงค์ (พระสิงห์ปาย) จากเมืองนพบุรีศรีนครพิงค์เชียงใหม่มาประดิษฐาน รวมทั้งได้อาราธนาพระวชิรปัญญามหาเถร วัดมหาโพธาราม (เจ็ดยอด) จังหวัดเชียงใหม่ และพระภิกษุมหาเถระจากเมืองพะเยา จังหวัดเชียงราย อีก 5 รูป จำพรรษาอบรมศีลธรรมให้กับชาวบ้าน โดยได้ตั้งชื่อวัดใหม่ว่า วัดศรีดอนไชย (ต่อมาเขียนเป็น "วัดศรีดอนชัย" ตามสมัยใหม่)
ในปี พ.ศ. 2124 สมเด็จพระนเรศวรมหาราช เสด็จมาฝึกคุมทหารที่เมืองปาย และเสด็จมานมัสการพระพุทธสิหิงค์ (พระสิงห์ปาย) ประทับแรมที่ปราสาทหอคำเจ้าฟ้าคุ้มเจ้าหลวงเมืองปายแห่งนี้ด้วย เมื่อ พ.ศ. 2158 เจ้าแม่สุนันทาได้เข้ามาปกครองเมือปาย และได้บูรณะซ่อมแซมวัดศรีดอนชัยและปราสาทหอคำที่เจ้าฟ้าที่ถูกพม่าเผาบาง ยังได้อาราธนาพระภิกษุจากเวียงเชียงใหม่จำพรรษา

จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2392 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2480

อ้างอิง
วัดคลองเจ้า (จังหวัดนนทบุรี)
วัดคลองเจ้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของคลองทวีวัฒนา ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองเจ้าทวีวัฒนา ตำบลทวีวัฒนา อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี
วัดคลองเจ้าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2420 เดิมบริเวณนี้เป็นป่าทึบ จากนั้นจึงมีการหักร้างถางป่าและมีผู้คนเข้ามาทำนา หม่อมเจ้าทวีวัฒนาวงศ์ได้มาขุดคลองซึ่งเรียกกันว่าคลองเจ้าหรือคลองทวีวัฒนา เมื่อบริเวณนี้มีผู้อยู่อาศัยมากขึ้น นายผัน จุ้ยจ้อย ได้บริจาคที่ดินเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน และนางเขียน บุตรสาวของนายผันได้บริจาคเพิ่มอีก 5 ไร่ แล้วร่วมกับชาวบ้านสร้างวัดขึ้นโดยใช้ชื่อวัดตามชื่อคลองหน้าวัด เมื่อสร้างวัดแล้วชาวบ้านก็ร่วมใจกันทำนุบำรุงสืบต่อมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 28 เมตร ยาว 44 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2515
ภายในวัดคลองเจ้ามีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ลักษณะทรงไทย ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพุทธประวัติ และประดิษฐานพระประธานนามว่า พระมิ่งเมืองทอง หน้าตักกว้าง 8 วา 9 นิ้ว กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ และศาลาท่าน้ำ

อ้างอิง
วัดสพานสูง
วัดสพานสูง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านแหลมเหนือ ตำบลคลองพระอุดม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี

วัดสพานสูงสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2395 เดิมชื่อว่า วัดสว่างอารมณ์ ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เสด็จมาตรวจคณะสงฆ์ที่วัดนี้ พระองค์ทอดพระเนตรเห็นสะพานสูงข้ามคลองบ้านแหลม (คลองพระอุดมในปัจจุบัน) จึงประทานชื่อใหม่ว่า "วัดสพานสูง"
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2470 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีช่อฟ้า ใบระกา คันทวย หน้าบันลงรักปิดกระจก ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น มีมุข 3 ด้าน ลงรักปิดกระจกและปิดทองช่อฟ้าใบระกา หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหาร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ส่วนปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2470 และพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516
รายนามเจ้าอาวาส
{|class="wikitable" align="center" style="text-align:center"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับที่ || รายนาม || width=20%|เริ่มวาระ || width=20%|สิ้นสุดวาระ
|- 
| 1 || หลวงปู่เอี่ยม ปฐมนาม || พ.ศ. 2395 || พ.ศ. 2438
|-
| 2 || พระครูโสภณศาสนกิจ (กลิ่น จนฺทรํสี) || พ.ศ. 2438 || พ.ศ. 2490
|-
| 3 || พระครูนนทกิจโสภณ (ทองสุข อินฺทสาโร) || พ.ศ. 2490 || พ.ศ. 2525
|-
| 4 || พระครูสมุห์สอน สิริธมฺโม || พ.ศ. 2525 || พ.ศ. 2530
|-
| 5 || พระครูอมรศุภการ (สมทรง อมโร) || พ.ศ. 2530 || พ.ศ. 2562
|-
| 6 || พระครูสุทธิกิจโกศล (สมภพ สุวโจ) || พ.ศ. 2562 || ปัจจุบัน
|}

อ้างอิง
วัดราษฎร์สามัคคี
วัดราษฎร์สามัคคี อาจหมายถึง
* วัดราษฎร์สามัคคี อำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น
* วัดราษฎร์สามัคคี อำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดชลบุรี
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดชัยนาท
* วัดราษฎร์สามัคคี อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ
* วัดราษฎร์สามัคคี อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ
* วัดราษฎร์สามัคคี อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดเชียงราย
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดนครปฐม
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดนครพนม
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดพิจิตร
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดพิษณุโลก
* วัดราษฎร์สามัคคี อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม
* วัดราษฎร์สามัคคี (บ้านหนองแฮ) อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม
* วัดราษฎร์สามัคคี ตำบลโพนทราย อำเภอเมือง
นหนองแฮ) อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม
* วัดราษฎร์สามัคคี ตำบลโพนทราย อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร
* วัดราษฎร์สามัคคี ตำบลคำป่าหลาย อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร
* วัดราษฎร์สามัคคี อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร
* วัดราษฎร์สามัคคี อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด
* วัดราษฎร์สามัคคี อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดลพบุรี
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดเลย
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดสระบุรี
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดเลย
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดสุพรรณบุรี
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดสุรินทร์
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดหนองบัวลำภู
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดอุตรดิตถ์
* วัดราษฎร์สามัคคี จังหวัดอุบลราชธานี
วัดดอนตูม
วัดดอนตูม อาจหมายถึง
* วัดดอนตูม อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม
* วัดดอนตูม อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม
* วัดดอนตูม อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม
* วัดดอนตูม อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี
* วัดดอนตูม จังหวัดเลย
วัดเขาสุวรรณประดิษฐ์
วัดเขาสุวรรณประดิษฐ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนสัก อำเภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีเนื้อที่ 99 ไร่ 2 งาน 70 ตารางวา มีเนื้อที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง 82 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา

วัดเขาสุวรรณประดิษฐ์ เดิมเรียกว่า วัดเขาล้าน เนื่องจากตั้งอยู่บนเนินโล่งเตียน ชาวบ้านมีความเชื่อว่าเป็นที่สถิตของพ่อท่านยอดเขา ซึ่งเป็นเทพยดารักษาเขาล้านและดินแดนโดยรอบ ผู้ดำเนินสร้างวัดคือ อาจารย์ทอง ท่านเป็นชาวจังหวัดสงขลาและเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ต่อมาพระราชรัตนกวี อดีตเจ้าคณะจังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดเขาสุวรรณประดิษฐ์" เพื่อความเป็นสิริมงคล มีความหมายว่า "วัดที่อาจารย์ทองสร้างขึ้นที่ภูเขา"
วัดเขาสุวรรณประดิษฐ์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 และได้รับการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500

ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัด ได้แก่ พระประธานเนื้อโลหะสมัยอยุธยา พระพุทธรูปทรงเครื่อง (สำหรับใช้ประจำเรือพระ) พระบรมสารีริกธาตุบรรจุในเจดีย์จัตุรมุขซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขา พระพุทธบาทจำลอง อนุสาวรีย์พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิตและมีรูปปั้นอดีตเจ้าอาวาส 3 รูป ในอุโบสถยังมีสังขารของพระครูสุวรรณประดิษฐ์การ หรือหลวงพ่อจ้อย เกจิอาจารย์ชื่อดังแห่งภาคใต้ ซึ่งท่านได้มรณภาพ เมื่อปี พ.ศ. 2536 ร่างของท่านอยู่ในโลงแก้ว

อ้างอิง
วัดพระใหญ่ (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
วัดพระใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ด้านทิศเหนือของเกาะสมุยใกล้กับหาดบ่อผุด ที่ตั้งของวัดอยู่บนเกาะเล็ก ๆ ที่มีชื่อว่า "เกาะฟาน" อยู่ในตำบลบ่อผุด อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประวัติ
วัดพระใหญ่เป็นธรณีสงฆ์ของวัดแหลมสุวรรณาราม อดีตเคยเป็นที่สำหรับฝังศพเด็กทารกและเด็กเล็กอายุไม่เกิน 10 ขวบมาเป็นเวลานาน จนท่านพระครูสันตินนทคุณได้มาพัฒนาตกแต่งสถานที่ให้ดูดีสวยงามขึ้น ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2513 จัดให้มีที่พักสงฆ์และที่ปฏิบัติธรรมขึ้นในเกาะ โดยเริ่มสร้างองค์ พระพุทธสันติทีปนาถ หรือ พระใหญ่เกาะฟาน หรือ พระพุทธโคดม เมื่อปี พ.ศ. 2515 เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สีเหลืองทองทั้งองค์ ขนาดหน้าตักกว้าง 5 วา 9 นิ้ว สูง 12 เมตร ถือเป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่สุดของภาคใต้ ประดิษฐานไว้กลางแจ้งบนยอดเขา
พ.ศ. 2549 เป็นปีที่ฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทางวัดพระใหญ่โดยพระครูสันตินนทคุณจึงได้ก่อสร้างเรือพระที่นั่งสุพรรณหงส์และมีธรรมจักรตั้งอยู่บนเรือ เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลในครั้งนั้น

อ้างอิง
พิพิธภัณฑ์ธนารักษ์ จังหวัดสงขลา
พิพิธภัณฑ์ธนารักษ์ จังหวัดสงขลา ( ) เป็นพิพิธภัณฑ์จัดแสดงนิทรรศการเหรียญกษาปณ์และเงินตราไทย พร้อมกับบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ เศรษฐกิจ และการใช้เงินตราท้องถิ่นของไทย ควบคู่กับการแสดงเงินตราประเภทต่าง ๆ ที่เคยใช้ในดินแดนภาคใต้ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
การจัดแสดง
พิพิธภัณฑ์ธนารักษ์ จังหวัดสงขลา เป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงเกี่ยวประวัติศาตร์เงินตราไทยตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน และเหรียญกษาปณ์ในภูมิภาคของภาคใต้เป็นหลัก พร้อมเหรียญกษาปณ์และเงินตราไทย โดยเฉพาะที่พบในพื้นที่จังหวัดภาคใต้ออกมาหมุนเวียนจัดแสดง ณ ส่วนจัดแสดง 4 (พิพิธภัณฑ์ธนารักษ์ จังหวัดสงขลา) เพื่อให้เยาวชนและประชาชนที่อยู่ในส่วนภูมิภาคได้มีโอกาสเข้าชม รวมทั้งเป็นพิพิธภัณฑ์แหล่งเรียนรู้และค้นคว้าด้านประวัติศาสตร์เงินตราและเหรียญกษาปณ์ไทย ที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่บริเวณศาลากลางจังหวัดสงขลา (หลังเก่า) ถนนราชดำเนิน อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา เปิดให้ประชาชนได้เข้าชมตั้งแต่วันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 08.30 - 16.30 น.ยกเว้นวันหยุดนักขัตฤกษ์ โดย
พิพิธภัณฑ์ธนารักษ์ จังหวัดสงขลายังมีการจำหน่ายเหรียญและผลิตภัณฑ์เหรียญ รวมถึงแลกเหรียญกษาปณ์ ซึ่งต่อมากรมธนารักษ์มีนโยบายขยายงานการบริหารจัดการเหรียญโดยการตั้งศูนย์บริหารจัดการเหรียญกษาปณ์ที่จังหวัดสงขลา และมีการโอนภารกิจด้านการรับ - จ่ายแลกเหรียญกษาปณ์ สังกัดสำนักบริหารเงินตรา (ปัจจุบันเป็นกองบริหารเงินตรา) ไปสังกัดสำนักงานธนารักษ์พื้นที่สงขลา

==อ้างอิง==
วัดหลวง (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)
วัดหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงใต้ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 59 ตารางวา
วัดหลวงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2346 เดิมเป็นวัดร้างมาก่อน มีพระพุทธรูปใหญ่ก่อด้วยอิฐถือปูนได้ทรุดโทรมไป ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2442 พระยาดำรงพ่อเมืองปายได้ถึงแก่พิราลัยไป บุตรของพระยาดำรง คือ พระยาราช มาปกครองแทน แล้วได้นำราษฎรในอำเภอปายสร้างเจดีย์วัดหลวงก่อน สร้างครอบองค์พระพุทธรูป ใช้เวลา 3 ปี จึงแล้วเสร็จ พระยาราชเสมาใส่ยอดเมื่อ พ.ศ. 2444 โดยมีพระออเป็นเจ้าอาวาสและเป็นทั้งเจ้าคณะอำเภอปกครองคณะสงฆ์ ในสมัยนี้วัดเจริญรุ่งเรืองมาก ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2450 ต่อมาพระออได้ถึงแก่มรณะภาพไป มีพระหลู่หรือพระเชียงตองเป็นเจ้าอาวาสแทน ต่อมาไม่นานพระเชียงตองกลับไปเมืองพม่า มีพระเกหล่ามาอยู่แทนชั่วคราว ต่อมาคณะศรัทธาไปนิมนต์พระภิกษุโยงจากวัดทุ่งโป่งมาเป็นเจ้าอาวาสแทน ต่อมา พ
่วคราว ต่อมาคณะศรัทธาไปนิมนต์พระภิกษุโยงจากวัดทุ่งโป่งมาเป็นเจ้าอาวาสแทน ต่อมา พ.ศ. 2496 พระครูอนุศิษย์ศาสนการได้มรณะภาพไป พระครูโสภณสวัสดิการ เจ้าอาวาสวัดโป่งเวียงเหนือได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นเจ้าคณะอำเภอปาย แทนพระครูอนุศิษย์ศาสนการ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494
เจดีย์มีศิลปกรรมแบบไทใหญ่ที่ถือเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของเมืองปาย นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปเก่าแก่ 2 องค์ คือ พระเจ้าเพชรและพระพาราละอ่อง

อ้างอิง
วัดคลองตันราษฎร์บำรุง
วัดคลองตันราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกษตรพัฒนา อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 40 ไร่ 1 งาน 59 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 33 ตารางวา

วัดคลองตันราษฎร์บำรุงตั้งเมื่อ พ.ศ. 2439 สถานที่ตั้งวัดอยู่ริมคลองตันด้านทิศใต้ ผู้สร้างวัดคือ นายโตและนางพ่วง แซ่เล็ก โดยยกที่ดินให้ 13 ไร่ 2 งาน และทำนุบำรุงมาจนถึงปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2474 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 80 เมตร ยาว 80 เมตร
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 80 เมตร ยาว 80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 13.60 เมตร ยาว 31.10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2439 เป็นอาคารทรงไทยยกพื้น หอสวดมนต์กว้าง 9 เมตร ยาว 29 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2441 เป็นอาคารทรงไทย กุฏิสงฆ์จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหารกว้าง 12 เมตร ยาว 15 เมตร เป็นอาคารทรงไทย อยู่รวมกับหอฉันแบ่งเป็น 30 ห้อง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2441 ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 16 เมตร ยาว 31 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2439 และพระบูชาอีก 3 องค์

อ้างอิง
วัดบางเกาะเทพศักดิ์
วัดบางเกาะเทพศักดิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมน้ำคลองแควอ้อม ซึ่งเป็นคลองย่อยออกมาจากแม่น้ำแม่กลอง ในตำบลแควอ้อม อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

ประวัติ
วัดบางเกาะเทพศักดิ์วัดโบราณสมัยกรุงศรีอยุธยา ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2320 เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันระบุว่า แต่เดิมชื่อว่า วัดเกาะกาหลง ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดบางเกาะกรรณิการาม ใกล้กับวัดนี้มีวัดร้างอยู่หนึ่งวัด คือ "วัดจำปาศักดิ์" จนเมื่อ พ.ศ. 2496 ได้รวมสองวัดเป็นวัดเดียว ใช้ชื่อว่า "วัดบางเกาะเทพศักดิ์"
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
อุโบสถหลังเก่าซึ่งน่าจะร่วมสมัยกับอุโบสถวัดบางกุ้ง แต่ปัจจุบันอุโบสถได้รับการบูรณะซ่อมแซมใหม่แล้วในปี พ.ศ. 2425 พระมณฑปอาคารรูปทรงสี่เหลี่ยม หลังคาเครื่องไม้และสร้างซ้อนกันเป็นชั้น ๆ จำนวน 7 ชั้น โดยยอดบนสุดมีขนาดเล็กรูปทรงคล้ายจอมแห มุงกระเบื้องดินเผา
ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปทรงเครื่องใหญ่พระพุทธรูปสำริดประทับนั่งขัดสมาธิราบบนฐานบัว แสดงปางมารวิชัย พระพุทธรูปหินทรายแดงภายในระเบียงพระมณฑป และบริเวณวัดพบชิ้นส่วนพระพุทธรูปจำนวนหนึ่งเป็นพระพุทธรูปหินทรายแดง พอกทับด้วยปูนปั้นลงรักปิดทอง ประทับนั่งแสดงปางสมาธิและปางมารวิชัย ศิลปะอยุธยาตอนปลายถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น บริเวณหน้าอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานของเทพทันใจ ภายในอุโบสถประดิษฐานของ หลวงพ่อเพชรมงคลอุดมโชค พระประธานองค์ใหญ่ปางสะดุ้งมารที่สร้างขึ้นในช่วงสมัยปลายกรุงศรีอยุธยา วิหารพระศรีสมุทรศักยมุนีเป็นวิหารจัตุรมุขที่สร้างด้วยหินอ่อนเกือบทั้งหลัง ภายในประดิษฐาน พระศรีสมุทรศักยมุนี ซึ่งหล่อด้วยทองเหลืององค์ใหญ่ปางอุ้มบาตร สูง 3 เมตร 80 เซนติเมตร
รีสมุทรศักยมุนี ซึ่งหล่อด้วยทองเหลืององค์ใหญ่ปางอุ้มบาตร สูง 3 เมตร 80 เซนติเมตร บริเวณฝาผนังเป็นที่เก็บรวบรวมวัตถุสิ่งของต่าง ๆ ที่ล้ำค่า เช่น รูปภาพ ตาลปัตร และอื่น ๆ อีกมากมาย นอกจากนี้ยังเป็นที่ประดิษฐานของพระบรมสารีริกธาตุและพระธาตุเขี้ยวแก้วบรรจุอยู่ด้านในผอบ ซึ่งพระอาจารย์ทรัพย์ อดีตเจ้าอาวาสได้จำลองมาจากประเทศศรีลังกา และสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร ประทานให้วัดบางเกาะเทพศักดิ์แห่งนี้
วัดหว้าเอน (จังหวัดนครปฐม)
วัดหว้าเอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ฝั่งทิศตะวันออกของลำน้ำบางแขม ในหมู่ที่ 10 บ้านไร่ ตำบลโพรงมะเดื่อ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

พื้นที่บริเวณรอบวัดหว้าเอนน่าจะมีชุมชนโบราณมาแล้วตั้งแต่สมัยอยุธยา แต่สันนิษฐานกันว่าตัววัดในปัจจุบันน่าจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ โดยพิจารณาจากอุโบสถเก่าและหมู่กุฏิเรือนไทยซึ่งพบได้ตามวัดที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลายถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้นริมฝั่งลำน้ำต่าง ๆ ในภาคกลางและภาคตะวันตก วัดเริ่มตั้งเมื่อประมาณ พ.ศ. 2445 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน
อุโบสถเก่ามีขนาด 5 ห้อง ได้รับการซ่อมแซมส่วนหลังคาด้วยการมุงด้วยกระเบื้องดินเผาเคลือบใหม่ ส่วนหน้าบันเป็นปูนปั้นรูปมงกุฎวางบนพานรองเหนือแท่นฐาน ประดับสองข้างด้วยฉัตรและคชสีห์ พื้นภายในปูด้วยกระเบื้องเคลือบแบบใหม่เช่นเดียวกัน ไม่มีภาพจิตรกรรมภายใน กำแพงแก้วเดิมโดยรอบถูกรื้อลงไปหมดแล้ว เหลือเพียงร่องรอยฐานรากให้เห็นซากวิหารน้อย ปัจจุบันเหลือให้เห็นเพียงส่วนฐานและราวบันไดทางขึ้น ส่วนเหนือขึ้นไปพังลงมาหมดแล้ว ไม่เหลือหลักฐานเดิมให้เห็นเลย ปัจจุบันใช้เป็นส่วนครัวของวัด กุฏิมีลักษณะเป็นกุฏิไม้ทรงไทยล้อมรอบลานพื้นไม้ตรงกลางซึ่งใช้เป็นทั้งสถานที่ฉันภัตตาหารและปฏิบัติศาสนกิจอื่น ๆ มีบันไดทางขึ้นก่ออิฐถือปูนก่อประชิดกับหมู่กุฏิเรือนไทยทางด้านหน้าทิศใต้
ิจอื่น ๆ มีบันไดทางขึ้นก่ออิฐถือปูนก่อประชิดกับหมู่กุฏิเรือนไทยทางด้านหน้าทิศใต้ 1 ทาง และทั้งสองฟากข้างทิศเหนือด้านละ 1 ทาง
รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อก๋ง
* หลวงพ่อตน
* หลวงพ่อช่วย โสภิโต
* พระครูโสภณสิริคุณ (ทอง ปภสฺสโร)

อ้างอิง
วัดโคก (จังหวัดปทุมธานี)
วัดโคก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งเหนือของคลองวัดโคก ในท้องที่ตำบลบางปรอก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันพระครูปทุมธรรมาภิรักษ์ (ชมพู) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดโคกเป็นวัดมอญ ข้อมูลกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2409 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2411 ภายในวัดมีพระประธานปางสมาธิ เจดีย์มอญก่อสร้างแบบก่ออิฐถือปูนทาสีขาว ซึ่งใน พ.ศ. 2561 เกิดฟ้าผ่าลงที่ยอดขององค์เจดีย์ ทำให้เกิดความเสียหาย ทางวัดจึงได้บูรณะและอัญเชิญพระอัฐิธาตุมาบรรจุที่เจดีย์องค์นี้ด้วย ศาลาการเปรียญก่อสร้างด้วยไม้สัก เสาเป็นไม้แดงมีอายุ 100 ปีเศษ ศาลาท่าน้ำผุพังไปแล้ว ส่วนอุโบสถได้รับการบูรณะให้อยู่ในสภาพดี วัดยังมีธรรมาสน์เก่าทำด้วยไม้มะเกลือฝังมุกอายุกว่าร้อยปี

อ้างอิง
วัดคลองตาคล้าย
วัดคลองตาคล้าย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองตาคล้าย ตำบลไทรน้อย อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 23 ไร่ และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 52 ไร่ 3 งาน 84 ตารางวา
วัดคลองตาคล้ายสร้างเมื่อ พ.ศ. 2450 ชาวบ้านที่ได้มาบุกเบิกถางป่ากระทุ่มมืดและมาจับจองที่ดินทำนาในบริเวณบ้านคลองตาคล้ายได้ช่วยกันสร้างวัด โดยนายวิง วิงประวัติ เป็นผู้บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด และเนื่องจากวัดตั้งอยู่ริมคลองตาคล้าย จึงเรียกชื่อวัดตามที่ตั้งว่า "วัดคลองตาคล้าย" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2459 นับเป็นการสร้างอุโบสถหลังแรกของวัดนี้ ต่อมาได้สร้างอุโบสถหลังใหม่แทนหลังเดิม อุโบสถหลังใหม่ได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 ลักษณะทรงไทย มีช่อฟ้า ใบระกา บัวปลายเสา คันทวย หน้าบันประดับด้วยกระจกและปิดทอง ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อบัวขาว กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง สร้างขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2510 เป็นต้นมา และศาลาการเปรียญ กว้าง 18.50 เมตร ยาว 50.50 เมตร

อ้างอิง
วัดพุทธปัญญา
วัดพุทธปัญญา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

วัดพุทธปัญญาตั้งวัดเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2542 โดยนางสาวไสว ทองแจ้ง บริจาคที่ดินถวายหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ เพื่อสร้างวัดถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชในมหามงคลสมัยพระราชพิธีกาญจนาภิเษก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2556
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถกลางน้ำซึ่งประดิษฐานพระพุทธแสนสุข กว้าง 17.50 เมตร ยาว 17.50 เมตร ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยประยุกต์ 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญมีพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2548 และพระอรหันต์ 8 ทิศ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2548

อ้างอิง
วัดหางดง (อำเภอหางดง)
วัดหางดง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหางดง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่

วัดหางดงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2320 แต่ตามประวัติของกรมการศาสนาแจ้งว่าสร้างประมาณปี พ.ศ. 2027 เดิมชื่อว่า วัดสันดอนแก้ว หรือ วัดดอนแก้ว สร้างในปลายสมัยพระเจ้าติโลกราช (พ.ศ. 1985–2030) เมื่อทางราชการได้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองมีการตั้งแขวงแม่ท่าช้าง เป็นอำเภอหางดง จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดบ้านดง เพื่อให้สอดคล้องกับชื่อหมู่บ้าน และเปลี่ยนมาเป็น "วัดหางดง" จนถึงปัจจุบัน
วิหารเป็นสถาปัตยกรรมแบบล้านนาที่มีความงดงามมากแห่งหนึ่ง รูปแบบทรวดทรงของวิหารมีลักษณะคล้ายคลึงกับวัดต้นเกว๋น อำเภอหางดง ซึ่งมีประวัติว่าสร้างในตอนต้นพุทธศตวรรษที่ 25 เข้าใจว่าวัดหางดงก็คงจะสร้างขึ้นในระยะเวลาใกล้เคียงกัน วิหารมีแผนผังที่มุขยื่นออกด้านข้างซึ่งควรเป็นแผนผังของวิหารราวต้นพุทธศตวรรษที่ 25 ที่หน้าแหนบวิหารและเสาภายในวิหารประดับด้วยลายปูนปั้นที่มีฝีมือเป็นเอกลักษณ์ นอกจากนี้ยังมีภาพจิตรกรรมฝาผนังแต่ยังเขียนไม่เสร็จ วัดมีธรรมาสน์ชนิดไม้ทาชาดเขียนลายทองประดับกระจก ศิลปะล้านนา พุทธศตวรรษที่ 25 กว้างยาว 149 เซนติเมตร สูง 492 เซนติเมตร

อ้างอิง
วัดตระกวน
วัดตระกวน เป็นโบราณสถานภายในกำแพงของอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย โดยทางทิศตะวันตกของวัดติดกับตระพังตระกวน

ลักษณะทางกายภาพ

โบราณสถานปรากฏภายในวัดมีเจดีย์ระฆังทรงกลม ก่ออิฐ และมีอุโบสถประกอบที่ด้านหน้าหรือด้านทิศตะวันออก

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสำรวจวัดตระกวนเมื่อ พ.ศ. 2450 พบวัดที่ชาวบ้านเรียกว่าวัดตะกอน หรือวัดตาควน ทรงสันนิษฐานว่าชื่อวัดที่ถูกน่าจะเป็น วัดตระกวน ซึ่งเป็นภาษาเขมร แปลว่า ผักบุ้ง ในภาษาไทย
ขณะทรงสำรวจบริเวณวัดตระกวนมีเจดีย์ใหญ่องค์หนึ่งตั้งอยู่โดดเดี่ยว มีโบสถ์ทางทิศตะวันออกหลังหนึ่ง นอกจากนั้นยังพบหัวมังกร (มกร) ตกอยู่ หน้าตาเป็นมังกรไทย ทำด้วยดินเผาเคลือบสีขาว (สังคโลก) มีลายดำเหมือนกับชามสวรรคโลก ทรงเข้าใจว่าน่าจะใช้ครอบปลายราวบันไดเช่นเดียวกับบันไดนาค หรืออาจเป็นเครื่องประดับอื่น เช่น ช่อฟ้า และใบระกา ซึ่งข้อสันนิษฐานดังกล่าวได้พบหลักฐานจากการขุดวัดทั่วไปในสมัยสุโขทัย ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการใช้เป็นเครื่องประดับหลังคาตามที่พระองค์ทรงสันนิษฐานไว้
ชื่อวัดตระกวนปรากฏในจารึกวัดสรศักดิ์ ที่เล่าเรื่องเมื่อราวกลางพุทธศตวรรษที่ 20 กล่าวถึงมหาเถรธรรมไตรโลก เป็นน้าพระยาของพ่อเจ้าอยู่หัว พ่อเจ้าอยู่หัวได้เสด็จมารับมหาเถรไปจอดไว้ในวัดตระกวน ก่อนที่จะทำการฉลองวัดสรศักดิ์ที่สร้างใหม่ แสดงให้เห็นว่าน่าจะเป็นวัดที่อยู่ใกล้กับวัดสรศักดิ์ ดังนั้นแสดงให้เห็นว่าวัดนี้มีอยู่ก่อนวัดสรศักดิ์

ข้อมูลจากจารึกวัดสรศักดิ์ทำให้สันนิษฐานต่อไปได้ว่า เจดีย์ระฆังทรงกลมที่ปรากฏในวัดตระกวน น่าจะมีอายุไม่ต่ำกว่ากลางพุทธศตวรรษที่ 20

โบราณวัตถุ
วัดตระกวนมีการค้นพบพระพุทธรูปสุโขทัยแบบหนึ่งที่ลักษณะทางศิลปกรรมผสมผสานระหว่างศิลปะเชียงแสนกับศิลปะสุโขทัย เรียกว่า พระพุทธรูปแบบหมวดวัดตระกวน หรือหมวดเบ็ดเตล็ด
ลักษณะโดยทั่วไปของพระพุทธรูปหมวดนี้คือ ประทับนั่งขัดสมาธิเพชร มีลักษณะใกล้เคียงกับพระพุทธรูปแบบเชียงแสนสิงห์หนึ่ง ในศิลปะล้านนา อันได้รับอิทธิพลมาจากวิวัฒนาการของพระพุทธรูปปาละ ผ่านมาทางพุกามของพม่า และเข้ามาในศิลปะหริภุญชัยและล้านนา ลักษณะที่สำคัญคือขัดสมาธิเพชร เห็นฝ่าพระหัตถ์ทั้งสองข้าง พระพักตร์กลมอมยิ้ม ขทวดพระเกศาใหญ่ รัศมีเป็นตุ่มกลมคล้ายดอกบัวตูม พระวรกายอวบอ้วน ชายสังฆาฏิสั้นอยู่เหนือพระถัน

อายุของพระพุทธรูปหมวดวัดตระกวนมีผู้สันนิษฐานไว้ว่าน่าจะเป็นพระพุทธรูปรุ่นแรกของศิลปะสุโขทัย เนื่องจากมีอิทธิพลจากศิลปะเชียงแสนรุ่นแรก
ในขณะที่คงเดช ประพัฒน์ทอง และศักดิ์ชัย สายสิงห์ ศึกษาเปรียบเทียบลักษณะทางศิลปกรรมและประวัติศาสตร์แล้วเสนอว่า พระพุทธรูปหมวดวัดตระกวนนี้ มีอายุไม่เก่าไปกว่าพุทธศตวรรษที่ 20 หรืออาจเป็นช่วงพุทธศตวรรษที่ 21

อ้างอิง