SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วนอุทยานแห่งชาตินายูง-น้ำโสม
อุทยานแห่งชาตินายูงน้ำโสม ครอบคลุมพื้นที่รอยต่อ 3 จังหวัด คือ จังหวัดอุดรธานี, จังหวัดเลย และจังหวัดหนองคาย มีเนื้อที่ 281,875 ไร่ (451 ตร.กม.) ที่ทำการตั้งอยู่บ้านสว่าง หมู่ที่ 2 ตำบลนายูง อำเภอนายูง จังหวัดอุดรธานี อุทยานฯ แห่งนี้แบ่งออกเป็น 2 ส่วนคือ ส่วนแรกเทือกเขาภูย่าอู่คลอบคลุมพื้นที่อำเภอบ้านผือ, อำเภอนายูง จังหวัดอุดรธานี โดยมีภูย่าอู่สูง 588 เมตร
สถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ เช่น น้ำตกสามเทพ (มีน้ำไหลตลอดทั้งปี), น้ำตกตาดน้อย (มีน้ำไหลตลอดทั้งปี), ถ้ำเกิ้ง, ผาแดง, จุดชมวิวภูนกกระบาและน้ำตกยูงทอง เป็นน้ำตกตั้งอยู่บนสันเขาภูพานและภูย่าอู มีลำน้ำไหลผ่านโขดหินสลับซับซ้อนสวยงาม ท่ามกลางความเขียวขจีของแมกไม้นานาพันธุ์ น้ำตกยูงทองเป็นน้ำตกสูง 3 ชั้น อยู่ห่างจากตัวเมืองอุดรธานีประมาณ 103 กม. การเดินทางจากตัวจังหวัดอุดรธานี ผ่านเข้าอำเภอบ้านผือและอำเภอน้ำโสม เมื่อถึงอำเภอน้ำโสมจะมีทางแยกจากหมู่บ้านน้ำซึม หรือ เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า 
"สามเหลี่ยม" ต่อไปอีกประมาณ 17 กม. ก็จะถึงทางแยกไปอุทยานแห่งชาตินายูงน้ำโสม ซึ่งเส้นทางดังกล่าวเป็นเส้นทางของ รพช. ตลอดสายและมีสภาพดี 
ส่วนที่ 2 เทือกเขาภูก้อน, ภูหมอก
ดังกล่าวเป็นเส้นทางของ รพช. ตลอดสายและมีสภาพดี 
ส่วนที่ 2 เทือกเขาภูก้อน, ภูหมอกบ่วาย, ภูผาห้วยหินขาว, ภูหลวงนาแค, ภูหลวงห้วยเดื่อ ครอบคลุมพื้นที่อำเภอน้ำโสม, อำเภอนายูง จังหวัดอุดรธานี / อำเภอปากชม จังหวัดเลย / อำเภอสังคม จังหวัดหนองคาย พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในเขตจังหวัดอุดรธานี มียอดเขาที่สำคัญ คือ ภูหมากขี่สูง 992 เมตร ภูหมอกบ่วายสูง 1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเลเป็นยอดภูสูงสุดของอุทยานฯ แหล่งท่องเที่ยวทั้งหมดส่วนใหญ่อยู่ในเขตจังหวัดอุดรธานี มีน้ำตกหลายแห่งเช่น น้ำตกห้วยอ้อ, น้ำตกตาลโตน, น้ำตกคำพม่า, น้ำตกห้วยป่าชี และจุดชมทะเลหมอกภูหมอกบ่วาย
แคว้นฟร็องช์-กงเต
ฟร็องช์-กงเต ( ) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ตามข้อมูลเมื่อปี 2564 ในบริเวณอดีตแคว้นดังกล่าวมีประชากรอาศัยอยู่ 1,179,601 คน

ตั้งแต่ปี 2499 จนถึง 2558 ฟร็องช์-กงเตเป็นหนึ่งในแคว้นของฝรั่งเศส จนกระทั่งเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2559 แคว้นฟร็องช์-กงเตและแคว้นบูร์กอญได้ควบรวมกันเป็นแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเตในที่สุด

อ้างอิง
แคว้นโอต-นอร์ม็องดี
โอต-นอร์ม็องดี ( ) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นนอร์ม็องดี) สภาพพื้นที่เป็นที่ราบกว้างใหญ่ มีการเพาะปลูกพวกธัญพืชและผลไม้ โดยส่วนใหญ่ผลไม้ที่ปลูกนั้นจะเป็นแอปเปิล และนอกจากนี้ยังมีทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่ซึ่งเหมาะแก่การเลี้ยงสัตว์ สัตว์ที่เลี้ยงก็จะเป็นพวกม้าและวัว ซึ่งม้าและวัวของที่นี่ถือว่าเป็นม้าและวัวที่ดีที่สุดของประเทศฝรั่งเศส แคว้นนี้ยังเป็นแหล่งผลิตเนยแข็งที่มีชื่อเสียง เช่น กาม็องแบร์ ปงเลแว็ก และนอกจากนี้ยังมีน้ำผลไม้ที่ขึ้นชื่อ ก็คือ น้ำแอปเปิล ซึ่งจะผลิตในช่วงเดือนกันยายน–เดือนธันวาคม แคว้นนี้ยังเป็นเมืองอุตสาหกรรม มีทั้งอุตสาหกรรมอาหาร อุตสาหกรรมเครื่องไฟฟ้า อุตสาหกรรมเครื่องปั้นดินเผาของรูอ็อง อุตสาหก
สาหกรรมอาหาร อุตสาหกรรมเครื่องไฟฟ้า อุตสาหกรรมเครื่องปั้นดินเผาของรูอ็อง อุตสาหกรรมเครื่องยนต์และรถยนต์
แคว้นลอแรน
ลอแรน ( ) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นกร็องแต็สต์

ประวัติศาสตร์
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 แคว้นลอแรนถูกปรับปรุงในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และกลายเป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศฝรั่งเศส บ่อยครั้งที่แคว้นอาลซัสได้ถูกกล่าวรวมกับแคว้นลอแรน เนื่องจากการครอบครองดินแดนของแคว้นทั้งสอง (อาลซัส-ลอแรน) เป็นที่เลื่องชื่อในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19-20
จนถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเยอรมนีรวมกับปรัสเซียและไซลีเชียเข้าโจมตีฝรั่งเศสและสามารถยึดอาลซัสและบางส่วนของลอแรนมาได้ระยะหนึ่ง พอเยอรมนีแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฝรั่งเศสซึ่งชนะสงครามจึงเอาอาลซัสและบางส่วนของลอแรนคืนมา หลังจากนั้นในสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมนีได้เข้ายึดปารีสและขู่ให้ฝรั่งเศสยกอาลซัสและบางส่วนของลอแรนคืนให้เยอรมนี อาลซัสและบางส่วนของลอแรนจึงกลับเป็นของเยอรมนีอีกครั้ง เมื่อเยอรมนีนาซีแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีก็คืนอาลซัสและบางส่วนของลอแรนแก่ฝรั่งเศส
แคว้นมีดี-ปีเรเน
มีดี-ปีเรเน ( ; หรือ ; ) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส โดนถูกยุบเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นอ็อกซีตานีตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2016 แคว้นนี้เป็นแคว้นที่ใหญ่ที่สุดตามพื้นที่ในประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ โดยมีขนาดใหญ่กว่าประเทศเนเธอร์แลนด์หรือเดนมาร์ก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* French Ministry of Culture website for Occitanie
แคว้นปีการ์ดี
ปีการ์ดี ( , ) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2016 มันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโอดฟร็องส์ ที่อยู่ทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส

อ้างอิง

สารานุกรม
*

แหล่งข้อมูลอื่น
* Picardy: the other north of France - Official French website
* Official regional council website
* Picardy, brief guide to the region and attractions
* photos from Southern Picardy
แคว้นนอร์-ปาดกาแล
นอร์-ปาดกาแล ( , ) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโอดฟร็องส์) มีพรมแดนทางทะเลติดกับอังกฤษ โดยมีช่องแคบอังกฤษเป็นผืนน้ำกั้นไว้
จังหวัดไกลกังวล
จังหวัดไกลกังวล เป็นโครงการจัดตั้งจังหวัดใหม่ของประเทศไทย สืบเนื่องจาก วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2549 คณะรัฐมนตรีรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร ได้พิจารณาการนำเสนอโครงการจัดตั้งจังหวัดที่ 77 เป็นการรวม 5 อำเภอ 2 จังหวัดในแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของประเทศคือ อำเภอชะอำ และอำเภอท่ายาง จากจังหวัดเพชรบุรี และอำเภอหัวหิน อำเภอปราณบุรี และอำเภอสามร้อยยอด จากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เข้าเป็นจังหวัดเดียว
ทั้งนี้คณะรัฐมนตรีได้มอบหมายให้กระทรวงมหาดไทย ศึกษาความเป็นไปได้ในการจัดตั้ง เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในวโรกาสฉลองครบรอบ 80 พรรษาของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ใน พ.ศ. 2550 และอำเภอหัวหินยังเป็นที่ตั้งของวังที่ประทับอีกด้วย แต่โครงการนี้ได้ถูกยกเลิกไปพร้อมกับรัฐบาลชุดดังกล่าว
ต่อมาใน พ.ศ. 2551 ได้มีการนำเรื่องส่งเข้ามาพิจารณาอีกครั้ง โดยอ้างเหตุผลเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติในวโรกาสที่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ มีพระชนมายุครบ 77 พรรษา พร้อมเหตุผลประกอบในการจัดตั้งจังหวัดใหม่ให้เป็นไปตามมติคณะรัฐมนตรีวันที่ 8 ธันวาคม 2524 จนกระทั่งเดือนมกราคม พ.ศ. 2552 นายปานชัย บวรรัตนปราณ ผู้ว่าราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในขณะนั้น ได้แจ้งหนังสือเวียนด่วนที่สุดที่ ปข 0017/21174 เรื่องพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดไกลกังวล ให้ทุกหน่วยงานตอบแสดงความเห็นตามแบบสอบถามไปยังสำนักงานปกครองจังหวัด โดยระบุว่าได้รับแจ้งจากกระทรวงมหาดไทยว่าสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรีได้ส่งสำเนาร่าง พรบ.ตั้งจังหวัดไกลกังวลเพื่อพิจารณาเสนอความเห็นในรายละเอีย
ฐมนตรีได้ส่งสำเนาร่าง พรบ.ตั้งจังหวัดไกลกังวลเพื่อพิจารณาเสนอความเห็นในรายละเอียดผลดี ผลเสีย สาระสำคัญของร่าง พรบ.ดังกล่าว ได้อ้างเหตุผลความจำเป็นว่า เนื่องจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีประชากรอาศัยจำนวนมาก และมีพื้นที่กว้าง ส่งผลให้ประชาชนไม่ได้รับความสะดวกในการติดต่อราชการ เพื่อให้เป็นประโยชน์ในการปกครองและอำนวยความสะดวกให้กับประชาชน จึงสมควรแยก อำเภอปราณบุรี อำเภอหัวหิน อำเภอสามร้อยยอด ออกจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และแยกอำเภอชะอำออกจากการปกครองของจังหวัดเพชรบุรี รวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดไกลกังวล โดยให้เปลี่ยนชื่ออำเภอหัวหินเป็นอำเภอเมืองไกลกังวล
แคว้นล็องก์ด็อก-รูซียง
ล็องก์ด็อก-รูซียง ( ; ; ) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส โดยผนวกเข้ากับแคว้นมีดี-ปีเรเนไปเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นอ็อกซีตานีในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2016

อ้างอิง

บรรณานุกรม

*

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
*
คอร์ซิกา
คอร์ซิกา ( ), กอร์ส ( ) หรือ กอร์ซีกา ( ; สำเนียงเหนือ: สำเนียงใต้: ) เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นลำดับที่ 4 ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (รองจากเกาะซิซิลี ซาร์ดิเนีย และไซปรัส) ตั้งอยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทางทิศตะวันตกของประเทศอิตาลี ทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส และทิศเหนือของซาร์ดิเนีย

คอร์ซิกาเป็นเป็นหนึ่งในแคว้น 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส แต่ที่จริงแล้วตามกฎหมาย คอร์ซิกามีฐานะเป็นประชาคมดินแดน ( ) ของฝรั่งเศส จึงมีอำนาจมากกว่าแคว้นอื่น ๆ ในฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่อยู่บ้าง แต่ในการสนทนาทั่วไป คอร์ซิกามักจะถูกเรียกว่าเป็น "แคว้น" และอยู่ในรายนามแคว้นของประเทศฝรั่งเศสตลอดมา ทั้ง ๆ ที่เป็นเกาะแยกออกมาจากแผ่นดินใหญ่โดยมีทะเลลีกูเรียนขวางไว้
มีกลุ่มการเมืองหลายกลุ่มที่ต่อต้านและเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศส เช่น แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติคอร์ซิกา

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ
* Corsica: a mountain in the sea – Official French website (in English)
* 
*
น็องซี
น็องซี ( , ; ) เป็นเมืองและเทศบาลในแคว้นลอแรน ประเทศฝรั่งเศส น็องซีเป็นเมืองหลักของจังหวัดเมอร์เตมอแซล โดยเคยเป็นเมืองหลวงของดัชชีลอแรนก่อนถูกผนวกเข้ากับฝรั่งเศสในสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ใน ค.ศ. 1766 และแทนที่ด้วยมณฑล โดยที่น็องซียังคงเป็นเมืองหลัก หลังก้าวขึ้นสู่ความโดดเด่นในยุคเรืองปัญญา ทำให้เมืองนี้มีชื่อเล่นว่า "เมืองหลวงของฝรั่งเศสตะวันออก" ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 เขตปริมณฑลน็องซีมีประชากร 511,257 คนในสำมะโน ค.ศ. 2018 ทำให้เป็นเขตเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 16 ของประเทศ และเป็นอันดับแรกในแคว้นลอแรน ส่วนประชากรในเขตนครน็องซีอยู่ที่ 104,885 คน

ประชากร

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์สภานคร 
* เว็บไซต์การท่องเที่ยว
ทับ จำเกาะ
ทับ จำเกาะ เป็นนักมวยไทยฝีมือดีจากจังหวัดนครราชสีมา ถูกส่งตัวเข้ามาชกในกรุงเทพฯในยุคสนามมวยสวนกุหลาบเมื่อ พ.ศ. 2464 เพื่อเก็บเงินซื้อปืนให้กองเสือป่า การเดินทางเข้ามาชกมวยของนายทับครั้งนั้นได้สร้างชื่อเสียงเป็นที่กล่าวขวัญในวงการมวยยุคนั้นว่า "หมัดนายจีน ตีนนายทับ"

เมื่อเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ กรมหลวงชุมพรฯรับอุปการะให้เข้าพักในวังเปรมประชากร นายทับขึ้นชกครั้งแรกกับนักมวยจากจังหวัดมหาสารคาม ซึ่งปรากฏว่านายทับเตะเป็นชุด จนนักมวยจากมหาสารคามลุกไม่ขึ้น ยอมแพ้แค่ยกแรก
จากชัยชนะในครั้งแรก ฝ่ายผู้จัดการแข่งขันได้คัดเลือกนักมวยขึ้นสู้กับนายทับ ครั้งแรก ม.ร.ว. มานพฯ เสนอบังสะเล็บ ศรไขว้ แต่นายทับไม่สู้ ดังนั้นจึงประกบคู่ให้นายทับพบกับประสิทธิ์ บุณยารมณ์ ครูพลศึกษาซึ่งนายทับตอบตกลง
ต่อมาเมื่อนายทับรู้ภายหลังว่าได้คู่กับนายประสิทธิ์ซึ่งเป็นมวยนักเรียนพลศึกษา และมีชื่อในทางชนะนักมวยหัวเมืองด้วยอิทธิพล นายทับถอดใจไม่ยอมซ้อมจนกรมหลวงชุมพรรับสั่งให้หา เมื่อทราบว่านายทับกลัวอิทธิพลจึงปลอบใจให้สู้และเชิญหลวงพ่อศุข วัดมะขามเฒ่ามาประกอบพิธีแต่งตัวให้นายทับเพื่อให้เกิดขวัญกำลังใจ หลังจากนั้นขวัญกำลังใจของนายทับจึงดีขึ้น ซ้อมมวยได้ตามปกติ เมื่อถึงวันชกที่สนามมวยสวนกุหลาบ โดยมีพระยานนทิเสนสุรภักดี แม่กองเสือป่า เป็นคนนำเป่าปี่บรรเลง การแข่งขันปรากฏว่านายทับใช้ชั้นเชิงในจังหวะที่ประสิทธิ์ต่อยพลาด เข้าเตะประสิทธิ์เป็นชุดแบบเดียวกับที่ใช้ในการชกครั้งแรก จนนายประสิทธิ์หมดสติ ถูกจับแพ้ไป
หลังจากการชกในครั้งนั้น มีผู้เสนอนักมวยที่จะเป็นคู่ชกรายต่อไปของนายทับหลายคน เช่น สุวรรณ นิวาสะวัต อินทร์ ศักดิ์เดช แต่ในระหว่างที่รอคู่ชกอยู่ นายทับมีความจำเป็นต้องกลับภูมิลำเนา กรมหลวงชุมพรทรงอนุญาตให้กลับได้ นายทับยังคงชกมวยตามหัวเมืองต่อมา แต่ไม่ได้เข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯอีกเลย อย่างไรก็ตาม ชื่อเสียงของนายทับ ยังเป็นที่จดจำของชาวกรุงเทพฯ เมื่อครั้งที่ อภิเดช ศิษย์หิรัญโด่งดัง ยังมีผู้ตั้งฉายาให้เขาว่า "ทับ จำเกาะคนใหม่" แม้ว่าเวลาจะห่างกันถึง 40 ปีก็ตาม

อ้างอิง

* เขตร ศรียาภัย. ปริทัศน์มวยไทย. กทม. มติชน. 2550. หน้า 119-142
นิล ปักษี
นิล ปักษี เป็นนักมวยเก่าซึ่งได้ต่อสู้อย่างโชกโชนมาแล้วในปักษ์ใต้ เป็นนักมวยฝีมือดีหาตัวจับยาก ตระกูลปักษี นับได้ว่าเป็นตระกูลมวยในบ้านพุมเรียง พ่อของนายนิลชื่อนายเพชรก็เป็นนักมวยไชยาชื่อดัง ได้เคยชกมวยกับนักมวยแขกตรังกานู และแขกปัตตานี ฯลฯ ครั้งฉลองตราเจ้าเมืองไชยา
ประวัติ
นิลกำพร้าพ่อแต่ยังเด็ก นายนิลได้ฝึกหัดท่าร่ายรำมาบ้างเล็กน้อย แต่เมื่อนายนิลเติบโตเป็นหนุ่มขึ้นภายใต้การอุปการะของแม่และปู่ ได้ฝึกมวยเพิ่มเติมจากครูนิน (บังเอิญชื่อพ้องกันแต่ครูนินสะกดด้วย น.)ซึ่งเคยเป็นครูมวยพ่อของนายเพชรอีกทีหนึ่ง เมื่อเป็นหนุ่มเต็มตัวได้เริ่มชกมวยครั้งแรกที่ศาลาเก้าห้อง (ศาลาพักคนเดินทาง ที่บิดาผู้เขียนสร้างให้เป็น สาธารณสมบัติ) ตำบลพุมเรียง ครั้งนั้นเป็นงานลากพระประจำปี นายนิลได้คู่ชกกับนายแพน บ้านปากท่อ ซึ่งเคยเข้ามาชกกับนักมวยนครราชสีมาถึงในกรุงเทพฯ รูปร่างนักมวยทั้งสองฝ่าย คือนายนิลและนายแพนพอฟัดพอเหวี่ยงกัน และเป็นการชกครั้งแรกด้วยกันทั้งคู่ การต่อสู้เป็นไปอย่างที่เรียกว่าถึงพริกถึงขิงเป็นที่สบอารมณ์คนดูอย่างย
กันทั้งคู่ การต่อสู้เป็นไปอย่างที่เรียกว่าถึงพริกถึงขิงเป็นที่สบอารมณ์คนดูอย่างยิ่ง ผลสุดท้ายปรากฏว่าเสมอกัน แต่เพื่อนฝูงต่างต้องประคองกันกลับบ้าน เพราะต่างนัยน์ตาปิดมองไม่ใคร่เห็นทางเดิน
นิล ปักษี ฝีมือทัดเทียมกับนายปล่อง จำนงทอง ซึ่งต่อมาได้รับพระมหากรุณาคุณโปรดเกล้าจากสมเด็จพระปิยะมหาราช รัชกาลที่ 5 ให้เป็นหมื่นมวยมีชื่อ เพราะได้เป็นผู้พิชิตมวยฝีมือดีลูกศิษย์พระเหมสมาหาร จ้าเมืองโคราชหรือปรมาจารย์ใหญ่ ซึ่งได้ทำให้เมืองโคราชได้ชื่อว่า “เมืองมวย” ทางฝ่ายเหนือ แต่เจ้าเมืองไชยาไม่ได้นำนายนิล ปักษี เข้ากรุงเทพฯพร้อมกับนายปล่อง จำนงทอง ด้วยเหตุที่ขาหนึ่งของนายนิลลีบเล็ก บิดาของผู้เขียนเกรงจะถูกตำหนิว่าคนร่างกายสมประกอบทั้งเมืองไชยาไม่มีแล้วหรือ จึงได้นำนักมวยพิการมาชกหน้าพระที่นั่ง เหตุนี้ทำให้นายนิล ปักษี น้อยเนื้อต่ำใจ และพยายามเข้ากรุงเทพฯ เพื่อชกมวยหน้าพระพักตร์พระเจ้าแผ่นดินโดยพละตนเอง แต่ทว่าเงิน 5 บาท ค่าโดยสาร เรือเมล์ไปก
วยหน้าพระพักตร์พระเจ้าแผ่นดินโดยพละตนเอง แต่ทว่าเงิน 5 บาท ค่าโดยสาร เรือเมล์ไปกลับรวมค่าอาหาร 2 วัน 2 คืนไม่ได้ จึงพลาดโอกาสที่จะเป็นหมื่นเยี่ยงเพื่อนนักมวยที่มีฝีมือทัดเทียมกัน
ในบันทึกของสมเด็จพระพุทธาจารย์ (โสม ฉนฺโน) อดีตเจ้าอาวาสวัดสุทัศน์เทพวราราม กล่าวถึงนายนิล ปักษีว่า นายนิลครูมวยชาวไชยา ปะแป้งหน้านวลขาว นั่งขัดสมาธิบนครก (ตำข้าว) แล้วให้ลูกศิษย์เข้าชกพร้อมกันสามคน โดยครูนิลสามารถปิดป้องไม่ให้หมัดลูกศิษย์โดนหน้า และไม่เสียหลักตกจากครก (จากหนังสือแจกในงานพระราชทานเพลิงศพของสมเด็จองค์นั้น) นายนิล ปักษี เป็นครูมวยฝ่ายไทยพุทธ สมัยเดียวกันกับนายเผือก เป็นครูมวยฝ่ายไทยอิสลาม
ลูกชายของนายนิล ปักษีชื่อ นายเนียม ปักษี ได้เข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ ในสมัยสวนสนุกเป็นสนามสัมปทาน 10 ปี ของพระยาคทาธรบดี นายเนียมได้มาพักอยู่ที่บ้านไชยาและขึ้นชกที่สนามสวนสนุก 2-3 ครั้ง เป็นที่พออกพอใจของผู้ที่ได้ชมฝีมือของมวยไชยาขนานแท้และดั้งเดิม แต่นายเนียม มีโรคประจำตัวอันเกิดจากไข้มาลาเรีย (ปักษ์ใต้เรียกว่าไข้ป้าง) ถึงขนาดม้ามย้อย เวลาต่อยรู้สึกเหนื่อยและหอบเร็วผิดปกติ จึงต้องรีบกลับไชยา ทั้งๆที่ฝีมือเขายังฝังใจแฟนมวยทั่วไปของสนามมวยสวนสนุกแห่งนั้น นายนิลมีบุตรธิดาจากสองภรรยา รวม 6 คน
บุญส่ง เทพพิมล
นายบุญส่ง เทพพิมล เป็นหัวหน้าคณะมวย ณ ศรีวิชัย ซึ่งสืบสายเลือดมาจากเต็ง เทพพิมล และเป็นหลานของนุช เทพพิมล นักมวยชื่อดังของค่ายมวยไชยา รวมทั้งเป็นหลานของตาเริก อดีตนายกองมวยบ้านวียง นักชกผู้นี้เคยต่อกรกับไอ้ยางตัน ทองใบ ยนตรกิจ มาแล้ว
บุญส่งเป็นบุตรแม่เอียด เทพพิมล ที่บ้านเวียง ตำบลตลาด เคยฝึกมวยตั้งแต่อายุประมาณ 16-17 ปี เคยชกมาไม่น้อยกว่า 90 ครั้ง โดยตระเวนชกตั้งแต่ชุมพรตลอดภาคใต้เขาเคยพิชิตไอ้ลิงดำ นบ ชมศรีเมฆ เป็นประวัติการณ์เพียงในยกแรก และหมัดแรก ท่ามกลางความตกตลึงพรึงเพริดของบรรดาผู้ไม่เคยคาดคิด นายนบ หรือลิงดำโซเซลุกขึ้นได้ ขณะที่ผู้ตัดสินนับยังไม่ถึงแปด นบลุกขึ้นมามิใช่เพื่อต่อสู้กับนายบุญส่ง เขาลุกขึ้นมายืนด้วยขาสั่นเทา หมัดห้อยข้างลำตัว ตาลอย แสยะปากเห็นฟันขาว เพื่อรับหมัดเหวี่ยงควายเข้าปุ่มแอก แล้วล้มตึงคว่ำหน้าไม่ไหวติงอีกเลย นายนบ ชมศรีเมฆ อ้ายลิงดำจอมทรหด ซึ่งมวยไทย และมวยเทศสมัยเป็นสวนสนุก ไม่เคยมีใครทำให้เขาหมอบได้เลย ต้องหมอบด้วยฝีมือนายแผลด หรือบุญส่ง เท
เป็นสวนสนุก ไม่เคยมีใครทำให้เขาหมอบได้เลย ต้องหมอบด้วยฝีมือนายแผลด หรือบุญส่ง เทพพิมล เมื่อกลับเข้ากรุงเทพฯ นายนบ ชมศรีเมฆ ต้องผละจากอาชีพการชกมวย เพราะเสียคนด้วยโรคเมาหมัดและอายุสั้น
นอกจากนั้น นายบุญส่ง เทพพิมล ยังเคยชนะแก้ว เลือดเมืองกาญจน์, ปฐม บุญยเกียรติ เคยเสมอกับ อุดม สุขเลิศ และผลัดแพ้ผลัดชนะกับ อารีย์ แม่นดี แห่งเมืองสงขลา ถึง 6 ครั้ง ปัจจุบันอายุ 66 ปี ตั้งบ้านเรือนอยู่บ้านเลขที่ 43 หมู่ที่ 4 ต.ตลาด มีชีวิตอยู่อย่างสงบและสุขสบาย
ทวารหนักของมนุษย์
ทวารหนักของมนุษย์ ( ) เป็นอวัยวะหนึ่ง เป็นส่วนท้ายสุดของระบบย่อยอาหาร ซึ่งทำหน้าที่เป็นช่องทางขับถ่ายอุจจาระ ประกอบด้วยกล้ามเนื้อหูรูด 2 ส่วน คือ หูรูดภายใน (Internal Sphincter) และหูรูดภายนอก (External Sphincter) โดยเป็นส่วนภายในร่างกายที่เป็นส่วนต่อจากลำไส้ และ ภายนอกลักษณะเป็นรูอยู่กลางร่างกายระหว่างก้น

โรคที่เกี่ยวข้องเช่น ริดสีดวงทวาร
นุ้ย อักษรชื่น
นุ้ย ชัยภิรมย์ หรือ นายนุ้ย อักษรชื่น เป็นศิษย์ของหมื่นมวยมีชื่อ เป็นนักชกชั้นดี ขั้นครูบาอาจารย์ที่สามารถถ่ายทอดความรู้วิชามวยไทยได้เป็นเยี่ยม ศิษย์ฝีมือเยี่ยมของนายนุ้ย จึงมีอย่างมากมาย เพราะตนเองมีประสบการณ์การต่อสู้มามาก และส่วนใหญ่ผลการต่อสู้ก็มีเสมอกับชนะ เมื่อมาตั้งคณะมวย “ชัยภิรมย์” ที่ได้กล่าวมาแล้วนอกจากนั้นแล้วศิษย์ชั้นยอดเยี่ยมอีกผู้หนึ่งของนายนุ้ย คือ นายสม เวชวิสุทธิ์ อดีตนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี
จ้อย เหล็กแท้
นายจ้อย เหล็กแท้ เป็นผู้ตั้งค่ายมวยวงค์ไชยา

ประวัติ
เริ่มชกที่อำเภอไชยา บ้านเกิดก่อน เพราะฝึกหัดมวยมาตั้งแต่เด็ก หลังจากบวชเรียนก็เดินทางไปทำการประมงในเขตชุมพร เมื่อมีรายการชกมวย จึงขึ้นประลองกับเขาบ้าง ได้รับชัยชนะติดต่อกัน 4 ครั้ง พอดีกับคุณนายชื่น ศรียาภัยลงมาจากกรุงเทพฯ มาธุระที่เมืองชุมพร และได้ให้คุณหลวงศรี (เป็นผู้แทนในสมัยนั้น) เรียกตัวนักมวยเมืองชุมพรเข้าพบ นายจ้อย ถูกกำนันที่นั่นเรียกตัวให้เข้าพบด้วย เมื่อคุณนายชื่น ทราบประวัติการชกที่เมืองชุมพร รวมทั้งทราบว่า เป็นนักมวยจากไชยาบ้านเกิด จึงนำตัวนายจ้อยเข้ากรุงเทพฯแต่เพียงผู้เดียว และเปลี่ยนชื่อในการชกมวยมาเป็น “นายเนียม วงค์ไชยา”
ครั้นวันเปรียบคู่มวยครั้งแรก ได้คู่กับนายแก้ว นักมวยชาวอุตรดิตถ์ แต่ถูกสบประมาทจากนายวร พระประแดง จึงจับเอานายวรด้วยโดยชกกันคนละอาทิตย์ ซึ่งทางสนามก็ยอมตกลง ผลการชกทั้งสองครั้งได้รับชัยชนะ ในช่วงนั้นมีการชกมวยเพื่อที่จะนำเงินไปบำรุงกองทัพ จึงเสนอตัวเข้าทำการชกโดยไม่ขอเงินรางวัล จนเพื่อนนักมวยด้วยกันต้องออกปากถามว่า “ชกทำไมไม่เอาเงิน” นายจ้อยตอบอย่างภาคภูมิใจเสมอว่า “นายเนียม วงค์ไชยา เป็นเด็กของแม่ชื่น เมื่อแม่ชื่นให้กินให้ใช้ ให้ที่อยู่ เงินรางวัลจึงไม่จำเป็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นการชกเพื่อนำเงินบำรุงกองทัพ” และรางวัลทุกครั้งที่ขึ้นชกเพื่อเป็นเกียรติ จะได้เหรียญหรือเข็มเชิดชูเกียรติเท่านั้นเอง
นายจ้อยอยู่ตระเวนชกในกรุงเทพฯ เป็นเวลา 3 ปี 5 เดือน ซึ่งส่วนใหญ่ไม่เคยเพลี่ยงพล้ำ มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ถูกตัดสินให้แพ้ฟาล์ว เพราะใช้หัวขวิดคู่ต่อสู้จนเป็นแผลแตกฉกรรจ์แต่มีการโต้เถียงกันขึ้น จนปรมาจารย์กิมเส็ง ทวีสิทธิ์ ต้องขึ้นมาตัดสินเอง หลังจากที่ได้พูดเรื่องแม่ไม้มวยไทยกันจนเพียงพอ ก็ได้กลับคำตัดสินให้นายจ้อยเป็นผู้ชนะได้

ครั้นกลับมาบ้านเกิดเมืองไชยา ก็ได้ตั้งคณะมวย “วงค์ไชยา” ฝึกหัดศิษย์ให้รู้แม่ไม้มวยไทยเป็นต้นมา ปัจจุบันจ้อย เหล็กแท้ มีบ้านพักอยู่บ้านเลขที่ 78 หมู่ที่ 1 ตำบลทุ่ง อำเภอไชยา
วัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรีสามัคคีธรรม
วัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรี หรือ วัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรีสามัคคีธรรม เป็นวัดสร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2520 ตั้งอยู่บนถนนสายแพร่-ลำปาง ช่วงอำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ มีจุดเด่นคือเป็นวัดที่รวบรวมศิลปกรรมล้านนาประยุกต์ที่สวยงามมากที่สุดแห่งหนึ่ง ภาพจิตรกรรมบนฝาผนังระเบียงคตเป็นเรื่องราวของชาดกพื้นบ้านและภาพพุทธประวัติ ในบริเวณวัดมีเจดีย์ทรงล้านนากว่า 30 องค์ ด้านหน้าบันไดทางขึ้นทิศตะวันออกมีรูปปั้นสิงห์ขนาดใหญ่ มีอาคารพิพิธภัณฑ์ไม้สักทรงล้านนา ที่เก็บรวบรวมเรื่องราวของล้านนาและเมืองแพร่ จัดแสดงเครื่องใช้ อาวุธของนักรบโบราณ รวมทั้งภาพถ่ายของเจ้านายฝ่ายเหนือและภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ในล้านนา
ปัจจุบันวัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรี มีครูบาน้อยหรือพระอธิการมนตรี ธมฺมเมธี (พระครูวิฑิตพิพัฒนาภรณ์) เป็นเจ้าอาวาส

ศาสนสถาน

อ้างอิง
* ศิลปกรรมล้านนาที่วัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรี แพร่ (เชียงใหม่นิวส์)

แหล่งข้อมูลอื่น
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ (เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2495) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในรัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในรัฐบาลสมัคร สุนทรเวช อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน สังกัดพรรคพลังประชาชน

ประวัติ
อนุสรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2495 ที่อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ เป็นบุตรนายณรงค์ วงศ์วรรณ (บุตรพ่อเจ้าแสน วงศ์วรรณ สืบเชื้อสายมาจากแสนเสมอใจ กับแม่เจ้าพิมพา พระญาติเจ้าหลวงเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย) อดีตหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม และนางอุไร วงศ์วรรณ
สำเร็จการศึกษามัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากวิทยาลัยบางแสน จังหวัดชลบุรี ระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยไวด์เนอร์ รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา และระดับปริญญาโท (ด้านวิศวกรรมอุตสาหการ) จากมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนาสเตต สหรัฐอเมริกา
การเมือง
อนุสรณ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน 4 สมัย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี 4 กระทรวง ได้แก่ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (รัฐบาลบรรหาร ศิลปอาชา) รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม (รัฐบาลชวน หลีกภัย) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม (รัฐบาลสมัคร สุนทรเวช) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (รัฐบาลสมัคร สุนทรเวช)

ในปี พ.ศ. 2551 อนุสรณ์ ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 27
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 19 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ

ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

อ้างอิง
กาสิโน
กาสิโน ( ) เป็นสถานบันเทิงที่มีกิจกรรมการพนันเป็นกิจกรรมหลัก โดยปกติแล้วกาสิโนมักจะสร้างร่วมกับโรงแรม, ร้านอาหาร, แหล่งชอปปิง หรือบางครั้งกาสิโนจะสร้างอยู่บนเรือนำเที่ยว ปัจจุบันมีกาสิโนมากกว่า 4,750 แห่งทั่วโลก

คำว่า casino มาจากภาษาอิตาลี อ่านว่า "กาซีโน" แปลว่าบ้านพักหลังเล็กใช้สำหรับพักผ่อนหย่อนใจ (casa = บ้าน) ซึ่งต่อมาได้มีการนำมาใช้ในสถานที่ที่เล่นการพนัน
กาสิโนในประเทศไทย
ปัจจุบันในไทยไม่มีกาสิโนอย่างถูกกฎหมาย ซึ่งในอดีตเคยมีบ่อนถูกกฎหมายเปิดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย จนกระทั่งในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องด้วยปัญหาประชาชนติดการพนัน ได้มีการยกเลิกบ่อนการพนัน จาก 403 ตำบล เหลือ 9 ตำบล และในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการประกาศปิดบ่อนทั่วประเทศในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2460
ในปี 2551 สมัคร สุนทรเวชนายกรัฐมนตรีประเทศไทยได้มีการกล่าวว่า "ถ้าได้เป็นนายกครบ 4 ปีจะมีการเปิดคาสิโนในประเทศไทยใน 5 จังหวัดท่องเที่ยว" ซึ่งทางดร. เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง ได้มีการเขียนค้านในหนังสือพิมพ์ว่าการเปิดกาสิโนในไทยจะก่อให้เกิดปัญหามากขึ้น ซึ่งรวมถึงปัญหาการซักฟอกเงินที่เป็นปัญหาในหลายประเทศ
ในบางมุมมองกลับบอกว่า การเปิดบ่อนกาสิโนในประเทศไทยจะได้ประโยชน์มากกว่า เพราะไม่ว่าจะยังไงก็ตามก็จะมีคนเล่นการพนันอยู่ดี และเงินเหล่านี้ก็จะไปอยู่กับกลุ่มคนที่มีอำนาจหรือไม่ก็นายทุนผู้มีอิทธิพล อีกทั้งประเทศเพื่อนบ้านก็เปิดกาสิโนหมดแล้ว เงินจำนวนไม่น้อยที่ไหลออกนอกประเทศ ประชาชนในประเทศไทยไม่ได้รับผลประโยชน์ใด ๆ เป็นมุมมองเดียวกันกับที่รัฐบาลที่นำเอา หวยใต้ดิน มาสร้างเป็น หวยบนดิน ทำให้มีเม็ดเงินจำนวนมากมายมหาศาลมาพัฒนาการศึกษา เก็บรายได้เข้ารัฐแทนที่จะไปอยู่ในมือเจ้ามือผู้มีอิทธิพล

ดูเพิ่ม
* รายชื่อกาสิโน

อ้างอิง
อุทยานแห่งชาติดอยจง
อุทยานแห่งชาติดอยจง ตั้งอยู่ในท้องที่ของอำเภอเถิน อำเภอสบปราบ อำเภอแม่พริก จังหวัดลำปาง และอำเภอลี้ จังหวัดลำพูน

ลักษณะภูมิประเทศ
ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไป เป็นเทือกเขาสูงต่ำสลับซับซ้อนของแนวเทือกเขาถนนธงชัย ทอดตัวยาวจากทิศเหนือไปทางทิศใต้ ยามประมาณ 40 กิโลเมตร มีความสูง ระหว่าง 270 – 1,379 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง มียอดดอยจง เป็นยอดเขาสูงที่สุดในพื้นที่ สูงจากระดับน้ำทะเล 1,379 เมตร เป็นแหล่งกำเนิดลำห้วยสำคัญหลายสาย ที่ไหลลงสู่แม่น้ำวังทางด้านจังหวัดลำปางและแม่น้ำปิงทางด้านจังหวัดลำพูน
ลักษณะภูมิอากาศ
ลักษณะภูมิอากาศ เป็นแบบมรสุมเขตร้อน แบ่งเป็น 3 ฤดู คือ 
*ฤดูร้อน เริ่มต้นตั้งแต่ระหว่างเดือนมีนาคม - เดือนพฤษภาคม 
*ฤดูฝน เริ่มต้นตั้งแต่ระหว่างเดือนมิถุนายน - เดือนตุลาคม 
*ฤดูหนาว เริ่มต้นตั้งแต่ระหว่างเดือนพฤศจิกายน - เดือนกุมภาพันธ์ 
สภาพอากาศโดยทั่วไปค่อนข้างร้อนในฤดูร้อน และอากาศหนาวในฤดูหนาว บนยอดดอยจงจะมีอากาศเย็นตลอดปี และหนาวจัดในฤดูหนาว อุณหภูมิสูงสุดประมาณ 40 องศาเซลเซียส และต่ำสุดประมาณ 4 องศาเซลเซียส
ทรัพยากรป่าไม้
ลักษณะทางธรณีวิทยา
ลักษณะดิน เป็นดินเหนียวปนทราย ดินลูกรัง และดินกรวด บางส่วนเป็นภูเขาหิน มีการสำรวจพบแร่หลายชนิด เช่น พลวง แบไรด์ หินอ่อน ลิกไนต์ หินคาร์บอเนต และดินมาร์ (ที่มา : ทรัพยากรธรณี จังหวัดลำปาง)

ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติดอยจง ประกอบด้วยสภาพป่าหลายชนิด ได้แก่
#ป่าเบญจพรรณ (Mixed deciduous forest) พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ สัก แดง ประดู่ มะค่าโมง ตะเคียน ตะแบก รกฟ้า และไม้ไผ่ชนิดต่าง ๆ ไม้พื้นล่างประกอบด้วย หญ้า และพืชในวงศ์ ขิง ข่า
#ป่าเต็งรัง (Dry dipterocarp forest) พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ เต็ง รัง เหียง พลวง ไม้พื้นล่างได้แก่ มะขามเครือ ปรง และเห็ดชนิดต่าง ๆ
#ป่าดิบเขา (Hill evergreen forest) พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ ก่อเดือย ก่อแป้น ก่อตาหมู สนสองใบ สนสามใบ กฤษณา อบเชย พันธุ์ไม้พื้นล่างได้แก่ มอส และเฟิร์นต่าง ๆ
ทรัพยากรสัตว์ป่า
สัตว์ป่าที่สำคัญประกอบด้วย เลียงผา หมี เก้ง หมูป่า สุนัขจิ้งจอก งู อีเห็น กระรอก ไก่ฟ้า ไก่ป่า นกชนิดต่าง ๆ สัตว์น้ำ สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ สัตว์เลื้อยคลาน และแมลงชนิดต่าง ๆ

แหล่งท่องเที่ยว
ด้านธรรมชาติ
* ดอยจง
* ถ้ำผาชัน
* น้ำตกตาดปู่หล้า
* น้ำตกธารมะไฟ
* น้ำตกแม่แฮด
* อ่างเก็บน้ำแม่ทาย
* อ่างเก็บน้ำแม่ยอง
* อ่างเก็บน้ำแม่อาบ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อุทยานแห่งชาติของกรมอุทยาน 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของจังหวัด
มงคล อมาตยกุล
มงคล อมาตยกุล (9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461 – 20 กันยายน พ.ศ. 2532) เป็นนักดนตรีและนักแต่งเพลงชาวไทย ผู้ก่อตั้งวงดนตรีจุฬารัตน์

ประวัติ
มงคล อมาตยกุล เกิดที่อำเภอพระนคร เป็นบุตรของอำมาตย์เอก พระยาวินิจวิทยาการ (กร อมาตยกุล) กับหม่อมหลวงผาด เสนีวงศ์ มีศักดิ์เป็นหลานปู่ของพระปรีชากลการ (สำอาง อมาตยกุล) และเหลนของพระยากระสาปนกิจโกศล (โหมด อมาตยกุล) จบการศึกษาจากโรงเรียนวัดชนะสงคราม โรงเรียนหอวัง โรงเรียนปทุมคงคา และโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย (ส.ก.7502, พ.ศ. 2479 รุ่นเดียวกับพลเอกเปรม ติณสูลานนท์) จากนั้นเข้าศึกษาต่อที่คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เข้าสู่วงการ
หลังจากเรียนที่คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจนถึงชั้นปีที่ 4 จึงหยุดเรียน เพราะมหาวิทยาลัยหยุดการเรียนการสอนเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้หันไปเล่นดนตรีสากล ตั้งคณะละครวิทยุ และแต่งบทละคร เล่นออกอากาศทางสถานีวิทยุ และได้เป็นนักแต่งเพลง เรียบเรียงเสียงประสาน และเป็นหัวหน้าวงดนตรีของเทศบาลนครกรุงเทพ

ในปี พ.ศ. 2489 ได้ร่วมวงดนตรีดุริยะโยธิน ก่อนจะลาออกมาตั้งวงดนตรีมงคล อมาตยกุล เป็นของตนเอง รับแสดงตามโรงภาพยนตร์ หรืองานลีลาศ ร่วมกับ ป. ชื่นประโยชน์ เนียน วิชิตนันท์ ร้อยแก้ว รักไทย ไพบูลย์ บุตรขัน มีนักร้องเช่น วงจันทร์ ไพโรจน์ นริศ อารีย์ ลัดดา ศรีวรนันท์ ปรีชา บุณยเกียรติ
ในปี พ.ศ. 2492 ครูมงคล ได้เป็นหัวหน้าห้องบันทึกแผ่นเสียงของห้างดี. คูเปอร์ จอห์นสัน และได้ช่วยสนับสนุนการบันทึกเสียงของครูเพลงหลายท่าน เช่น ครูไพบูลย์ บุตรขัน ปี พ.ศ. 2500 ครูมงคล อมาตยกุล ได้ก่อตั้งวงดนตรีจุฬารัตน์ ซึ่งสร้างลูกศิษย์ลูกหาให้กับวงการเพลงลูกทุ่ง เป็นจำนวนมาก เช่น ชาย เมืองสิงห์ ทูล ทองใจ พร ภิรมย์ พนม นพพร ศรีไพร ใจพระ ชัย อนุชิต​ ปอง ปรีดา วงจันทร์ ไพโรจน์ สังข์ทอง สีใส หยาด นภาลัย บุปผา สายชล สุชาติ เทียนทอง นพดล ดวงพร ประจวบ จำปาทอง โฆษิต นพคุณ แมน เนรมิตร
เพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดของครูมงคล คือเพลง "เย้ยฟ้าท้าดิน" ประพันธ์คำร้องโดย ชาลี อินทรวิจิตร และสัมพันธ์ อุมากูล ขับร้องโดยสุรสิทธิ์ สัตยวงศ์ ประกอบละครเรื่อง เทพบุตรฮ่อ ของ ส. อาสนจินดา ในปี พ.ศ. 2497

ถึงแก่กรรม
ช่วงบั้นปลายชีวิต ครูมงคลมีปัญหาด้านสุขภาพ จึงยุบวงดนตรีจุฬารัตน์ในปี พ.ศ. 2516 ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2532 สิริอายุ 71 ปี

ลำดับสาแหรก

อ้างอิง
*
ปฏิทินญี่ปุ่น
, เป็นที่นิยมตกแต่งกันในวันเด็กผู้ชาย]]
ปฏิทินญี่ปุ่น หรือ โคกิ (皇紀) เป็นปฏิทินที่ใช้ในประเทศญี่ปุ่น เริ่มใช้ราววันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2416 ซึ่งญี่ปุ่นได้นำปฏิทินเกรโกเรียนมาใช้โดยนำชื่อเดือนของญี่ปุ่นและวันหยุดประจำปีมาประยุกต์ แต่ก่อนนั้นญี่ปุ่นใช้ปฏิทินสุริยจันทรคติ โดยประยุกต์มาจากปฏิทินจีน ปัจจุบันนิยมใช้ชื่อยุคของญี่ปุ่นเป็นตัวบอกปี เช่น 1 มกราคม 2560 ถ้าเทียบกับปีของญี่ปุ่นแล้วจะเป็น ปีเฮย์เซย์ที่ 29 เดือนมกราคม วันที่ 1
ประวัติ
ปฏิทินทางสุริยจันทรคติได้เข้ามาในญี่ปุ่นผ่านทางเกาหลีในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 หลังจากนั้นในปี1685 ญี่ปุ่นได้คำนวณปฏิทินของตัวเองโดยอ้างอิงมาจากวิธีการของจีน อย่างไรก็ตาม ในปี 1873 ซึ่งตรงกับยุคเมจิ ได้มีการเริ่มใช้ปฏิทินทางสุริยคติแทนจนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* ปฏิทิน
* ลำดับศักราชญี่ปุ่น
กรดกระเพาะอาหาร
กรดกระเพาะ ( ) คือ สิ่งคัดหลั่งจากกระเพาะอาหาร โดยมีองค์ประกอบส่วนใหญ่ คือ กรดไฮโดรคลอริก นอกจากนี้ ยังพบโปแตสเซียมคลอไรด์และโซเดียมคลอไรด์อีกบ้างเล็กน้อย
แบล็กเดย์
แบล็กเดย์ (Black Day) เป็นวันสำคัญตรงกับวันที่ 14 เมษายน ในวัฒนธรรมเกาหลีใต้ เป็นวันฉลองสำหรับคนที่ไม่มีคนรัก โดยจะมีการรวมตัวกันของคนที่ยังไม่มีคู่รักและกินบะหมี่ราดด้วยซอสถั่วดำ จะเป็นบะหมี่สีดำ ที่เรียกว่าจาจังมย็อน (짜장면 Jjajangmyeon) เพื่อรวมตัวฉลองสำหรับผู้ที่ไม่ได้รับของขวัญในวันวาเลนไทน์หรือในวันไวต์เดย์โดยมีความเชื่อกันว่าหากได้กินจาจังมย็อนในวันนี้ จะทำให้ได้พบเจอคนรักในเร็ววัน

ดูเพิ่ม
* ไวต์เดย์

อ้างอิง
* บทความเกี่ยวกับแบล็กเดย์
ไข่ป่าม
ไข่ป่าม หรือ ไข่ป๋าม (ป่ามเป็นภาษาพื้นเมืองแปลว่า ปิ้ง) เป็นอาหารพื้นเมืองทางภาคเหนือ ที่ปรุงไข่ให้สุกด้วยวิธีป่าม โดยเทไข่ลงบนใบตอง และเทน้ำลงใต้ใบตอง ตั้งไฟให้ไข่สุก มีลักษณะคล้ายไข่เจียวและมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของใบตอง บางครั้งเรียกไข่ทอดตอง

ส่วนผสมสูตรดั้งเดิม ประกอบด้วย ไข่ไก่ เกลือป่น ต้นหอมซอย ตะใคร้ กระเทียม พริกสด หากต้องการเพิ่มคุณค่าทางอาหาร หรือดัดแปลงให้น่ารับประทานยิ่งขึ้น สามารถเพิ่มส่วนผสมอื่น ๆ เช่น เนื้อหมู กุ้ง ปลาหมึก ปูอัด ฯลฯ ได้ตามต้องการ
อ้างอิง
อุทยานแห่งชาติมิกัวชา
อุทยานแห่งชาติมิกัวชา ( ) คือพื้นที่ทางธรรมชาติทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา บนชายฝั่งด้านใต้ของคาบสมุทรกัสเป ได้รับการยกย่องให้เป็นแหล่งศึกษาทางบรรพชีวินวิทยาในยุคดีโวเนียนที่สมบูรณ์ที่สุด ด้วยอายุทางธรณีวิทยา 370 ล้านปี พื้นที่นี้มีซากดึกดำบรรพ์ของปลาจากยุคดีโวเนียนอยู่ราว 5–6 กลุ่ม โดยเฉพาะซากดึกดำบรรพ์ของปลากลีบเนื้อที่พบเป็นจำนวนมากและอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ที่สุด

อ้างอิง
* รายละเอียดจากยูเนสโก
พระราชวังเชินบรุน
พระราชวังเชินบรุน ( ) ตั้งอยู่ในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ในอดีตเป็นที่ประทับของจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 จนถึง พ.ศ. 2461 ออกแบบโดย Johann Bernhard Fischer von Erlach และ Nicolaus Pacassi เป็นสถานที่รวบรวมผลงานทางศิลปะการตกแต่งชั้นเยี่ยมจำนวนมาก ภายในอุทยานเคยเป็นที่ตั้งของสวนสัตว์แห่งแรกของโลกเมื่อ พ.ศ. 2295 ปัจจุบันได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลก และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงมากในกรุงเวียนนา สาธารณรัฐออสเตรีย

ประวัติ
ในปี ค.ศ. 1569 จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ได้ใช้พระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ในการซื้อที่ดินที่น้ำท่วมถึงริมฝั่งแม่น้ำเวน ตั้งอยู่ระหว่างเขตเมดลิงกับเขตไฮต์ซิง ที่ซึ่งเดิมประชาชนใช้ทำมาหากินและในปี ค.ศ. 1548 ได้มีการสร้างพระที่นั่งที่มีชื่อว่า แคตเตอร์เบิร์ก ซึ่งชื่อพระราชวังเชินบุรนน์ (Schönbrunn) แปลว่าน้ำพุอันสวยงาม ซึ่งชื่อนี้มาจากบ่อน้ำบาดาลที่พุดขึ้นมาบริเวณนั้น และพระจักรพรรดิได้ทอดพระเนตรเห็นเข้าในครั้งแรกที่เสด็จมาดูบริเวณนั้นจึงตั้งชื่อพระราชวังตามบ่อน้ำบาดาล นอกจากนี้พระนางมารี อองตัวเนต พระราชินีแห่งฝรั่งเศส ก็ยังเคยใช้พระชนม์ชีพในวัยเยาว์ในพระราชวังแห่งนี้อีกด้วย รวมถึงสมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห
์ชีพในวัยเยาว์ในพระราชวังแห่งนี้อีกด้วย รวมถึงสมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ก็เคยมาประทับพักอยู่ ณ พระราชวังแห่งนี้กับพระราชโอรสของพระองค์ แต่เดิมด้านหลังของพระราชวังจะเป็นป่าใช้สำหรับล่าสัตว์แต่ภายหลังได้มีการจัดทำสวนดอกไม้สวยมากขึ้นมาอย่างเลิอค่า ต่อมาพระนางเอเลนอร์ กอนซากา ผู้ที่ชื่นชอบการล่าสัตว์เป็นอย่างมากได้เพิ่มเติมพระรางวังเข้ากับพระที่นั่งแคตเตอร์เบิร์กในภายหลัง และในปี ค.ศ. 1638 ตุรกีได้บุกรุกออสเตรียพระราชวังถูกทำลายและไม่ได้มีการบูรณะ ฟื้นฟูอีกเลย
ปัจจุบัน

สมุดภาพ

ไฟล์:Schoenbrunn Palace precursor 1672.jpg
ไฟล์:Schoenbrunn Palace utopic design I 1688.jpg
ไฟล์:Schoenbrunn Palace design II c1696.jpg‎
ไฟล์:1952 Schönbrunn.jpg
ไฟล์:Palace and Gardens of Schönbrunn rough map 2008.gif
ไฟล์:Wien Schoenbrunn Rueckseite.jpg
ไฟล์:Gloriette - Schönbrunn - Vienna.jpg
ไฟล์:Wien.Schönbrunn17.jpg
ไฟล์:Orangerie (Schönbrunn) 20080216.jpg
ไฟล์:Vena_04.jpg

แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติฮ่องกง
เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติฮ่องกง ( ) เป็นเทศกาลภาพยนตร์ที่จัดขึ้นทุกปี เริ่มจัดมาตั้งแต่ พ.ศ. 2520 เป็นการรวมตัวของหนังเอเชีย รวมถึงตลาดค้าขายภาพยนตร์ ที่มีค่ายหนังทั้งจากเอเชียและยุโรปมาเปิดบูท และใน พ.ศ. 2550 เริ่มมีการมอบรางวัลภาพยนตร์เอเชียครั้งแรก ในเทศกาลนี้ โดยการมอบรางวัลจะเลือกวันแจกรางวัลตรงกับวันเปิดเทศกาล

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
พระราชวังเฮเรินคีมเซ
เฮเรินคีมเซ หรือชื่อเต็มคือ พระราชวังใหม่เฮเรินคีมเซ ( ) ตั้งอยู่ที่เกาะเฮเรินกลางทะเลสาบคีม ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐบาวาเรีย สร้างโดยพระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย ตามแบบส่วนกลางของพระราชวังแวร์ซายที่ฝรั่งเศส เป็นวังใหญ่ที่สุดที่ทรงสร้าง

ประวัติ
วังใหม่ออกแบบโดยของคริสทีอัน ยังค์, ฟรันทซ์ ฟ็อน ไซทซ์ และเกออร์ค ฟ็อน ด็อลมัน สร้างระหว่าง ค.ศ. 1863–1886 ทรงใช้ค่าก่อสร้างทั้งหมดประมาณ 16,579,674 มาร์ค ในการสร้างซึ่งเท่ากับ 4,795,000,000 บาท (ค.ศ. 2007) รัฐธรรมนูญของประเทศเยอรมนีร่างกันที่วังนี้ในปี ค.ศ. 1948 ในปี ค.ศ. 1995
การออกแบบ
วังเฮเรินคีมเซเป็นวังที่แสดงถึงความชื่นชมที่พระเจ้าลูทวิชที่ 2 ทรงมีต่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ในห้องกระจกบนเพดานเป็นภาพเขียนของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ทรงประสงค์จะสร้างวังนี้ให้ทัดเทียมกับพระราชวังแวร์ซาย แต่ทรงสร้างเสร็จเพียงส่วนกลางก่อนที่จะสิ้นพระชนม์จึงเหลืออีก 50–70 ห้องที่ยังไม่ได้สร้าง การสร้างมิได้ทรงตั้งใจจะให้เหมือนไปเสียทุกตารางนิ้วเพราะบางส่วนที่สร้างทรงสร้างเหนือไปจากแวร์ซาย ห้องกระจกยาวกว่าต้นฉบับและห้องเลี้ยงรับรองมีโคมระย้ากระเบื้องไมส์เซินที่ใหญ่ที่สุดในโลก นอกจากนั้นตัวสิ่งก่อสร้างยังได้ประโยชน์การใช้วิธีการสร้างที่ใหม่กว่าเมื่อสร้างแวร์ซายเมื่อสองร้อยปีก่อนหน้านั้น เช่นพระราชวังแวร์ซายไม่มีห้องน้ำแม้แต่ห้องเ
้างแวร์ซายเมื่อสองร้อยปีก่อนหน้านั้น เช่นพระราชวังแวร์ซายไม่มีห้องน้ำแม้แต่ห้องเดียว และระบบน้ำก็มีเพียงน้ำพุจากภาพนอกตัวอาคารเท่านั้น พระเจ้าลูทวิชทรงใช้ระบบสมัยใหม่ที่มีทั้งห้องน้ำและอ่างอาบน้ำอุ่น แต่ที่วังเฮเรินคีมเซไม่ขึ้นชื่อเท่าวังอื่นก็คงเป็นเพราะทางเดียวที่จะเข้าเยี่ยมชมได้คือต้องนั่งเรือข้ามไปดูเพราะวังอยู่บนเกาะ
สวน
สวนของวังเฮเรินคีมเซเป็นสวนแบบภูมิทัศน์ที่ประกอบด้วยน้ำพุและรูปปั้นแบบคลาสสิกแบบเดียวกับแวร์ซายเป็นแบบโรแมนติกซึ่งเป็นแบบที่ลูทวิชทรงนิยม

สมุดภาพ

ไฟล์:Herrenchiemsee-1911.jpg|ค.ศ. 1911
ไฟล์:Herrenchiemsee.jpg|ค.ศ. 2004
ไฟล์:Herrenchiemsee Park 1.jpg|สวนภูมิทัศน์
ไฟล์:Spiegelgalerie Herrenchiemsee.jpg|ห้องกระจก
ไฟล์:SchlossHerrenchiemseeTreppe.jpg|บันได, ค.ศ. 1890 ถึง 1905

อ้างอิง
ลินเดอร์โฮฟ
วังลินเดอร์โฮฟ ( ) ตั้งอยู่ใกล้เมืองโอเบอร์อัมเมอร์เกาทางตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นบาวาเรีย เป็นวังที่เล็กที่สุดที่สร้างโดยพระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย
ที่มาของการก่อสร้าง
ก่อนที่จะสร้างลินเดอร์โฮฟพระเจ้าลูทวิชทรงรู้จักบริเวณนั้นดีจากการเดินทางไปล่าสัตว์ในบริเวณเทือกเขาบาวาเรียแอลป์กับพระบิดาพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนที่ 2 แห่งบาวาเรียเมื่อยังทรงพระเยาว์ เมื่อขึ้นครองราชย์ต่อจากพระบิดาตั้งแต่ ค.ศ. 1869 ลูทวิชไดัรับ “ตำหนักเคอนิกเฮาเชน” (Königshäuschen) เมื่อเริ่มแรกก็ทรงขยายตำหนักเดิมแต่ต่อมาก็ทรงสั่งให้ย้ายตำหนักเคอนิกเฮาเชนไปตั้งในบริเวณอื่น และบนสิ่งก่อสร้างรูปตัว “U” ที่ยังเหลืออยู่ทรงเพิ่มห้องสามห้องและบันได ด้านหน้าตกแต่งที่เคยเป็นไม้ก็ทรงสั่งให้หุ้มด้วยหิน ตัวสิ่งก่อสร้างเป็นแบบโรโคโค ในช่วง ค.ศ. 1863 ถึง 1886 มีการใช้เงินไปกับการก่อสร้างลินเดอร์โฮฟรวม 8,460,937 มาร์ค
ถึงแม้ว่าวังลินเดอร์โฮฟจะเป็นวังที่เล็กกว่าพระราชวังแวร์ซาย แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเป็นวังที่สร้างเลียนแบบพระราชวังของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสผู้เป็นวีรบุรุษและแรงบันดาลใจของลูทวิช การก่อสร้างต่าง ๆ เช่นบันได ก็เป็นการสร้างย่อส่วนของบันไดทูต (Ambassador's staircase) ที่แวร์ซาย ซึ่งต่อมาไปสร้างเต็มสัดส่วนที่วังแฮเร็นเคียมเซ ภายในวังจะมีสัญลักษณ์พระอาทิตย์ที่เป็นสัญลักษณ์ของระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 อยู่ทั่วไป ซึ่งเหมาะกับความคิดของลูทวิชที่ว่าอำนาจของพระเจ้าแผ่นดินเป็นอำนาจโดยตรงจากพระเจ้า แต่ตามความเป็นจริงแล้วความคิดเช่นนั้นเป็นความคิดที่ล้าสมัยไปแล้วในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ห้องบรรทมเป็นห้องที่สำคัญที่สุดในระบอบกษัตริย์แบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ทรงรับการถวายราชการหนแรกและหนสุดท้ายของวันหนึ่ง ๆ ภายในห้องบรรทม ห้องบรรทมที่ลินเดอร์โฮฟก็เป็นการเลียนแบบห้องบรรทมของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เป็นห้องที่ใหญ่ที่สุดในวัง หันไปทางทิศเหนือซึ่งทรงกลับสัญลักษณ์ของแวร์ซายที่ทรงเห็นพระองค์ว่าเป็น “พระราชาแห่งราตรี” (Night-King)

ที่ตั้งของปราสาทอยู่ไม่ไกลจากวัดเอ็ททาลซึ่งทำให้เห็นอีกแง่หนึ่ง เพราะทรงเห็นลักษณะสถาปัตยกรรมของวัดว่าควรเป็นที่เก็บรักษาจอกศักดิ์สิทธิ์ (Holy Grail) ซึ่งเป็นการเชื่อมพระราชวังบาโรกกับพระราชวัง “ยุคกลาง” เช่น นอยชวานชไตน์เป็นความคิดที่เข้ารูปเข้ารอยกับโอเปร่าของริชาร์ด วากเนอร์ที่ลูทวิชโปรด
ดูเพิ่ม
* สถาปัตยกรรมโรโคโค

อ้างอิง

Further reading
* Krückmann, Peter O.: Linderhof. München/London/New York 2000.
* Hojer, Gerhard. Schmid, Elmar D.: Linderhof Palace. Official guide. München 1999.
* Rauch, Alexander: Linderhof. König Ludwig II. und seine Schlösser. Band III aus der Reihe "Gebaute Geschichte". München 1997. (German edition)
* Schick, Afra: Furniture for the Dream King. Ludwig II and the Munich Court Cabinet-Maker Anton Pössenbacher. Stuttgart 2003. (German/English edition)

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการของลินเดอร์โฮฟ
* Linderhof Palace, Ludwig's favorite castle 
* Linderhof Palace
* ภาพวังลินเดอร์โฮฟ more castle details.
* Linderhof tour review
* Photo Gallery of Linderhof

สมุดภาพ

ไฟล์:Zamek Linderhof 05.jpg|ด้านหน้า
ไฟล์:Linderhof.jpg|ด้านหน้า
ไฟล์:Linderhof-15.jpg|บัลลังก์นกยูง
ไฟล์:Linderhof-11.jpg|โคมระย้ากระเบื้องเคลือบ
ไฟล์:Linderhof-14.jpg|ถ้าใต้ดินและเรือหอย
ไฟล์:Schloss Linderhof (Park).jpg|สวนและน้ำพุ
ไฟล์:Fountains in germany 1.jpg|สวนและน้ำพุ
ไฟล์:Linderhof-16.jpg|ศาลาแบบมัวร์
ไฟล์:SchlossLinderhof03.jpg|พรมแขวนผนัง, ค.ศ. 1900
โชคดีติ่มซำ
โชคดีติ่มซำ เป็นร้านอาหารประเภทติ่มซำ อย่าง ขนมจีบ ฮะเก๋า ซาลาเปา เปาะเปี๊ยะทอด หรือก๋วยเตี๋ยวหลอด ก่อตั้งโดย ธีรภพ ศิรประภาธรรมเปิดสาขาแรกที่ สาขาบรรทัดทอง (จุฬา ซอย 12) ในปี 2543 และหลังจากนั้นได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี ไม่ว่าจากทั้งลูกค้าชาวจีน กลุ่มครอบครัว วัยรุ่น นักศึกษา และคนทำงาน อีกทั้งได้หาลู่ทางขยายสาขาซึ่งในขณะนั้นภาครัฐโดยกรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์ได้สนับสนุนผู้ประกอบการให้ขยายธุรกิจด้วยระบบแฟรนไชส์

จากนั้นก็ได้ขยายสาขา ในปี 2549 มี 17 สาขา เป็นสาขาที่ดำเนินการเอง 8 สาขาและสาขาแฟรนไชส์ 9 สาขา และมีสาขาที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมงอยู่ 2 สาขาคือ ในสาขาบรรทัดทอง และสาขาสีลม
ในปี 2558 ธีรภพ ศิรประภาธรรม ได้ส่งต่อธุรกิจ โชคดีติ่มซำ ให้กับ จิรศักดิ์ จิยะจันทน์ เพื่อที่จะไปทำ Farmstay Uncle Tom's Cabin (กระท่อมน้อยของลุงทอม), ร้านพิซซ่าอิตาเลียน Uncle Tom's Pizzeria (พิซซ่าเตาถ่านของลุงทอม) และ ร้านผัดไทยโบราณเมืองเพชร ที่เขาค้อ

อ้างอิง

* ประวัติของโชคดีติ่มซำ
* [ ‘โชคดีติ่มซำ’ มุ่งเปิด 24 ชม.หวังหนีคู่แข่ง บุกสู้ด้วยรสชาติ โดย ผู้จัดการออนไลน์ 23 กันยายน 2548 07:34 น.

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ถ้ำมังกรขาว
ถ้ำมังกรขาว หรือ สำนักหลวงปู่มังกรขาว ( , ) เป็นศาลเจ้าจีน ตั้งอยู่ในเขตตำบลสุรศักดิ์ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี สร้างขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2530 โดยทำพิธียกเสาเอกเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2530 และทำพิธีปิดแท่นบูชา ของหลวงปู่มังกรขาวเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2530 และมีการทำพิธีไหว้ครูในเดือนสิงหาคมของทุกปี

หลวงปู่มังกรขาวเป็นที่เคารพนับถือในหมู่ชาวจีน ว่ามีความศักดิ์สิทธิ์ เนื่องจากชาวจีนถือว่ามังกรขาว เป็นหนึ่งในสี่พญามังกรจีนโบราณ โดยเฉพาะนักแสดงในวงการบันเทิงจากฮ่องกง และไต้หวัน นิยมเข้ามาสักการบูชา ทำนายดวงชะตา และสะเดาะเคราะห์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ หลวงปู่มังกรขาว
พรานทะเล
พรานทะเล เป็นธุรกิจอาหารแช่แข็งพร้อมบริโภค ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2547 เป็นของบริษัท พรานทะเล มาร์เก็ตติ้ง ซึ่งเป็นบริษัทลูกของ บจก ยูเนี่ยนโฟรเซนโปรดักส์ (UFP) ผู้ผลิตอาหารแช่แข็งเพื่อส่งออกมานานกว่า 23 ปี (ในปี พ.ศ. 2551) มีตลาดหลักในอเมริกาและยุโรป ในประเทศไทยออกโฆษณาทางโทรทัศน์ที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับสัตว์น้ำที่ถูกจับขึ้นมาแช่แข็งเข้าสู่ตู้เย็นโดยยังไม่รู้ตัว โดยมุ่งให้ผู้บริโภคซื้อไปทดแทนอาหารทะเลสด ผลิตภัณฑ์ในปัจจุบันได้แก่ อาหารทะเลแช่แข็งพร้อมปรุง อาหารทะเลแช่แข็งพร้อมรับประทาน อาหารพร้อมรับประทาน น้ำจิ้มและซอส

ในปัจจุบันมีอยู่ 150 สาขา ทั้งใน โลตัส บิ๊กซี และท็อปส์ เป็นต้น

อ้างอิง
* “พรานทะเล จานด่วน” ร้านต้นแบบ Chilled Food
วังบ้านหม้อ
วังบ้านหม้อ ตั้งอยู่ริมถนนอัษฎางค์ ริมคลองคูเมืองเดิม ฝั่งตรงข้ามกับ ศาลเจ้าพ่อหอกลอง เดิมเป็นวังประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระพิทักษเทเวศร์ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย และเจ้าจอมมารดาศิลา ซึ่งเป็นต้นราชสกุล กุญชร นับตั้งแต่ได้เข้ารับราชการที่กรมม้า และกรมคชบาล กรมพระพิทักษเทเวศร์ ได้ประทับอยู่ที่ วังบ้านหม้อมาจวบจนกระทั่งสิ้นพระชนม์

วังบ้านหม้อมีรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบสมัยรัตนโกสินทร์ (รัชกาลที่ 3-5) ปัจจุบันวังบ้านหม้อตกอยู่ในความครอบครองของ หม่อมหลวงแฉล้ม กุญชร ธิดาคนที่ 27 ของเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ ปัจจุบันเหลือเพียงท้องพระโรง ศาลาท้องพระโรง และเก๋งด้านหน้าท้องพระโรง อันเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีมานับตั้งแต่สร้างวัง
โอ บอง แปง
]]
โอ บอง แปง (Au Bon Pain) เป็นร้านอาหาร/คาเฟ่ ประเภท เบเกอรี่ และเครื่องดื่ม ก่อตั้งโดย หลุยส์ เคน ในปี 1978 ในสหรัฐ ด้วยแนวคิดที่ต้องการทำเบเกอรี่สำหรับคนทำงาน นักเรียน นักท่องเที่ยว หรือคนที่เดินทางผ่านไปผ่านมาได้เข้ามานั่งพักหรือพบปะพูดคุย เน้นทั้งอาหาร กาแฟ และน้ำผลไม้ไปพร้อมๆกัน จากนั้นก็ขยายสาขาไปทั่วสหรัฐ และจัดตั้งเป็นบริษัท ABP Corporation

สำหรับในประเทศไทย เริ่มเข้ามาเปิดสาขาในไทยเมื่อปี 1997 โดยในปี 2007 มีจำนวนสาขา 70 สาขาทั้งในศูนย์การค้าและโรงพยาบาล เป็นที่สองรองจากในสหรัฐที่มีกว่า 200 สาขา และรองจากประเทศไทยคือไต้หวันและเกาหลีใต้ซึ่งมีเพียง 4 และ 3 สาขาเท่านั้น
สัดส่วนประเภทยอดขายของโอ บอง แปง (by category) จากทั้งหมด 70 สาขา ในประเทศไทย (ข้อมูล กันยายน 2567) เครื่องดื่ม 35%, แซนด์วิช 25%, เบเกอรี 20%, สลัด 7% และซุป 3%

อ้างอิง
* au bon pain positioningmag.com
* เรื่องน้อยนิดมหาศาลของโอ บอง แปง
ฟูจิ กรุ๊ป
ฟูจิ กรุ๊ป (Fuji Group) เป็นบริษัทประกอบธุรกิจร้านอาหารในชื่อ ฟูจิ ซูชิซึคิจิ และโคโค่อิชิบันยะ

ประวัติ
 ]]
ร้านอาหารฟูจิ เป็นร้านอาหารญี่ปุ่น โดยคุณทานากะ ชาวญี่ปุ่น ได้เดินทางเข้ามาประเทศไทย ร่วมมือกับพรรคพวกเปิดร้านอาหารญี่ปุ่นขึ้น ร้านแรกชื่อ "ไทยซึคิจิ" เป็นร้านที่เปิดเพื่อบริการลูกค้าชาวญี่ปุ่นด้วยกันเองเป็นหลัก ซึ่งประสบความสำเร็จดี จากนั้นคุณทานากะยังร่วมหุ้นเปิดร้าน "ชินไดโกกุ" ขึ้นอีกที่ย่านสวนลุม ซึ่งเป็นที่ตั้งของตึกอับดุลลาฮิมในปัจจุบัน ภายหลังได้ย้ายไปอยู่ที่ย่านอโศก นอกจากนั้นยังเปิด "โกเบ" ที่ย่านสยามสแควร์
จากนั้นคุณทานากะจึงเปิดร้านอาหาร "ฟูจิ" เริ่มเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2542 โดยร้านแรกเปิดบริการที่ศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว ธุรกิจร้านฟูจิเติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงวิกฤตต้มยำกุ้ง เนื่องจากผู้บริโภคเลือกทางของที่คุ้มค่าเงินที่สุด

ในช่วง พ.ศ. 2562 ฟูจิ กรุ๊ปมีร้านฟูจิ 105 สาขา มีร้านซูชิซึคิจิ (Sushi Tsukiji) บนถนนสีลมอีก 1 สาขา และซื้อแฟรนไชส์ร้านโคโค่อิชิบันยะ ข้าวหน้าแกงกะหรี่จากญี่ปุ่น โดยเปิดได้ 25 สาขา
นอกจากธุรกิจร้านอาหารแล้ว บริษัทยังได้ลงทุนเปิดบริการโรงแรมทนาบูติก บนเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ในประเทศญี่ปุ่นยังดำเนินธุรกิจร้านอาหารไทย ชื่อ ร้านบางกอกคิทเช่น ดำเนินธุรกิจโรงแรมฮิบิย่าซิตี้ ที่กรุงโตเกียว และร้านอาหารฝรั่งเศส ชื่อบราสซารี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
อุทยานแห่งชาติแม่จริม
อุทยานแห่งชาติแม่จริม ตั้งอยู่ในท้องที่ของอำเภอแม่จริมและอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 106 ของประเทศไทย เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 มีกิจกรรมการท่องเที่ยวที่โดดเด่น คือ การล่องแก่งลำน้ำว้าโดยใช้แพยาง

ลักษณะภูมิประเทศ
เป็นภูเขาสลับซับซ้อนทอดตัวจากทิศเหนือไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ อยู่เหนือจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 300-1,652 เมตร ความสูงของเทือกเขาจะค่อยลดหลั่นไปทางทิศตะวันตก โดยมีดอยขุนลาน เป็นจุดสูงสุดที่ความสูง 1,652 เมตร จากระดับน้ำทะเล มีแม่น้ำว้าซึ่งไหลมาจากเทือกเขาหลวงพระบางผ่านทางทิศตะวันตกของพื้นที่
ลักษณะภูมิอากาศ
แบ่งออกเป็น 3 ฤดู คือ ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม ฤดูฝน เริ่มเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม และฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์

การเดินทาง
จากตัวอำเภอเมืองน่าน ใช้ทางหลวงหมายเลข 1168 (น่าน - แม่จริม) ระยะทางประมาณ 38 กิโลเมตร จากอำเภอแม่จริมใช้ทางหลวงหมายเลข 1243 (นาเซีย-น้ำมวบ) ระยะทางประมาณ 15 กิโลเมตร ถึงบ้านห้วยทรายมูลเลี้ยวซ้ายเข้าที่ทำการอุทยานฯ ระยะทาง 4 กิโลเมตร

แหล่งท่องเที่ยว
ด้านท่องเที่ยวผจญภัย
* ล่องแก่งลำน้ำว้าตอนล่าง

ด้านธรรมชาติ
* เส้นทางขับรถชมวิว ตามเส้นทางหลวงหมายเลข 1259
* เส้นทางเดินป่าตามลำน้ำแปง
* เส้นทางเดินป่าบ้านน้ำพาง-บ้านร่มเกล้า
* เส้นทางปีนผาหน่อ
ด้านวัฒนธรรมและประเพณี
* หมู่บ้านชาวเขาบ้านร่มเกล้า

ด้านศึกษาธรรมชาติ
* เส้นทางศึกษาธรรมชาติ "ชบาป่า"

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อุทยานแห่งชาติของกรมอุทยาน 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของจังหวัด 
*
อุทยานแห่งชาติแม่ตะไคร้
อุทยานแห่งชาติแม่ตะไคร้ ตั้งอยู่ในท้องที่ของอำเภอสันกำแพง อำเภอดอยสะเก็ด อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่ และอำเภอบ้านธิ อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
อุทยานแห่งชาติแม่ตะไคร้ มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 1,229.8 ตารางกิโลเมตร หรือ 768,625 ไร่

แหล่งท่องเที่ยว
ด้านธรรมชาติ
* จุดชมทิวทัศน์ กม.6
* ดอยลังกา
* น้ำตกตาดเหมย
* น้ำตกแม่ตะไคร้
* อ่างเก็บน้ำแม่ตะไคร้
ลักษณะทางภูมิศาสตร์
ภูมิประเทศ
พื้นที่โดยทั่วไปเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อน มีความสูงตั้งแต่ 400 - 1,947 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง เป็นป่าต้นน้ำลำธารชั้น 1 อยู่ใน พื้นที่ลุ่มน้ำปิง 
วัง ยม น่าน ภูเขาเป็นเขาหินปูน มีป่าเบญจพรรณขึ้นอยู่โดยทั่วไป และมีป่าดิบเขาขึ้นตามแนวลำห้วยขุนห้วย หุบเขา และบริเวณป่าต้นน้ำลำธารอย่างหนาแน่น

ภูมิอากาศ
สภาพภูมิอากาศในเขตอุทยานแห่งชาติแม่ตะไคร้ แบ่งออกเป็น 3 ฤดูกาล คือ
# ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคม - เดือนตุลาคม
# ฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน - เดือนกุมภาพันธ์
# ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคม - เดือนเมษายน
พันธุ์ไม้และสัตว์ป่า
สภาพป่าประกอบด้วยป่าเบญจพรรณ ป่าดิบเขา ป่าเต็งรัง มีพันธุ์ไม้นานาชนิด ได้แก่ ไม้สัก แดง ประดู่ ยาง จำปี ประดู่ส้ม เหียง พลวง รัง ดงดำ ตีนนก 
ไม้ชั้นล่างประกอบด้วย ไม้ไผ่ หวาย พง ก้อ เป็นต้น และจะมี สน 2 ใบ สน 3 ใบ ขึ้นอยู่เป็นหย่อม ๆ ตามแนวสันเขาโดยทั่วไป

สัตว์ป่าประกอบด้วย หมูป่า ลิง ชะนี กวาง เก้ง เลียงผา เสือ กระต่าย ไก่ป่า นกยูง นกนานาชนิด เช่น นกแกง นกกระยาง นกเค้าแมว นกเก้ง เป็นต้น
จุดที่น่าสนใจ
* อ่างเก็บน้ำและเขื่อนเก็บน้ำ ประกอบด้วยอ่างเก็บน้ำห้วยผาแหน อ่างเก็บน้ำห้วยขมิ้น อ่างเก็บน้ำห้วยบง อ่างเก็บน้ำห้วยแม่ตะไคร้ เขื่อนเก็บน้ำแม่กวง 
เขื่อนห้วยแม่ออน
* ถ้ำเมืองออน ตั้งอยู่ที่อำเภอสันกำแพง เป็นถ้ำขนาดใหญ่ มีร่องรอยทางประวัติศาสตร์ มีปูชนียวัตถุทางพุทธศาสนาอยู่เป็นอันมาก
* สภาพทิวทัศน์ที่สวยงาม มีลักษณะเด่นเป็นเขาหินปูน มีหินงอกหินย้อย ถ้ำ หน้าผา น้ำตก น้ำพุร้อน ลำห้วย และสภาพป่าที่สมบูรณ์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อุทยานแห่งชาติของกรมอุทยาน 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของจังหวัด
ศาลและสุสานบังทอง
ศาลและสุสานบังทอง หรือชื่ออื่น ๆ ว่า ศาลมังกรและหงส์ และ เนินหงส์ร่วง เป็นศาลและสุสานที่ตั้งอยู่ในเมืองไป๋หม่ากวัน (白馬關鎮) เขตหลัวเจียง นครเต๋อหยาง มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ศาลเจ้าและสุสานสร้างเพื่ออุทิศแก่บังทอง (ค.ศ. 179–214) ที่ปรึกษาของเล่าปี่ จักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก ในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 ศาลและสุสานกลายเป็นส่วนหนึ่งของสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่ได้รับความคุ้มครองในระดับชาติชุดที่หก
ภูมิหลัง
บังทองเป็นชาวเมืองซงหยง (襄陽郡 เซียงหยางจวิ้น; ปัจจุบันคือนครเซียงหยาง มณฑลหูเป่ย์) เริ่มรับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ในเมืองลำกุ๋น (南郡 หนานจวิ้น; ปัจจุบันอยู่บริเวณนครจิงโจว มณฑลหูเป่ย์) ก่อนมาเป็นที่ปรึกษาของขุนศึกเล่าปี่ในปี ค.ศ. 209 ครั้นเมื่อราวปี ค.ศ. 210 ได้ติดตามเล่าปี่เข้าร่วมในการศึกเพื่อเข้ายึดมณฑลเอ๊กจิ๋ว (มีพื้นที่ครอบคุลมมณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) จากขุนศึกเล่าเจี้ยง บังทองเสียชีวิตเพราะถูกยิงด้วยเกาทัณฑ์ในศึกที่อำเภอลกเสีย (雒縣 ลั่วเซี่ยน; ปัจจุบันอยู่ทางเหนือของนครกว่างฮั่น มณฑลเสฉวน) ในปี ค.ศ. 214
การเสียชีวิตของบังทองได้มีการเสริมเติมดัดแปลงในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก ในนิยาย เตียวหยิมขุนพลของเล่าเจี้ยงจัดให้มีกองซุ่มอยู่นอกอำเภอลกเสีย ด้านเล่าปี่มอบม้าของตนคือเต๊กเลาให้บังทองขี่ก่อนเริ่มศึก บังทองนำกองทหารเข้าโจมตีอำเภอลกเสียและผ่านไปยังพื้นที่ที่มีการดักซุ่ม เตียวหยิมเห็นม้าเต๊กเลาก็เข้าใจว่าผู้ขี่คือเล่าปี่ สั่งให้ทหารยิงเกาทัณฑ์ใส่ผู้ขี่ บังทองถูกเกาทัณฑ์หลายดอกและเสียชีวิต ณ ที่นั้น สถานที่ที่บัวทองเสียชีวิตนั้นเรียกว่า "ลกห้องโห" (落鳳坡 ลั่วเฟิ่งพัว) หรือ "เนินหงส์ร่วง"
ประวัติของสุสานและศาล
เล่าปี่ให้สร้างสุสานและศาลของบังทองในปี ค.ศ. 214 หลังการเสียชีวิตของบังทอง มีอีกชื่อเรียกว่า "วัดไป๋หม่า" (白馬寺; แปลว่า "วัดม้าขาว") เพราะตั้งอยู่ในเมืองไป๋หม่ากวาน (白馬關鎮; แปลว่า "เมืองประตูม้าขาว") และยังมีชื่อเรียกอื่นว่า "ศาลมังกรและหงส์" เพราะมีรูปปั้นของบังทองและจูกัดเหลียงอยู่ข้างใน บังทองและจูกัดเหลียงมีฉายานามว่า "หงส์อ่อน" (ฮองซู) และ "มังกรหลับ" (ฮกหลง) ตามลำดับ และทั้งคู่เป็นที่ปรึกษาของเล่าปี่
ศาลและสุสานผุพังไปตามกาลเวลาแต่ได้รับการบูรณะในปี ค.ศ. 1691 ในรัชสมัยของจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิง ในปัจจุบัน ศาลมีประตูใหญ่ โถงกลาง โถงข้างสองแห่ง และศาลา โดยสุสานตั้งอยู่ข้าง ๆ มีต้นสนขนาดใหญ่สองต้นภายในศาลซึ่งกล่าวกันว่าปลูกโดยเตียวหุย ขุนพลของเล่าปี่ มีกลอนคู่คู่หนึ่งอยู่ที่ประตูความว่า "แม้ว่าเป็นที่แน่ชัดว่าจักรพรรดิองค์ก่อน (เล่าปี่) ทรงโปรดหงส์ที่ร่วงหล่น (บังทอง) แต่มังกรหลับ (จูกัดเหลียง) ยังได้โอกาสเป็นเสนาบดีที่ครองตำแหน่งยาวนาน" ชีวประวัติบังทองที่เขียนโดยตันซิ่วในศตวรรษที่ 3 มีการสลักบนกำแพงศิลาในโถงกลาง
ในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 ศาลและสุสานได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองในระดับชาติชุดที่หก

อ้างอิง

บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว. จดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อ).
* ล่อกวนตง. สามก๊ก (ซันกั๋วเหยี่ยนอี้).
ฮิวแมนเวปปอน
ฮิวแมนเวปปอน ( ) เป็น รายการทีวีรายสัปดาห์ ออกอากาศทางช่อง "เดอะฮิสทรีแชนแนล" ( ) โดยพิธีกรรายการ (เจสัน แชมเบอส์ กับ บิล ดัฟฟ์) ซึ่งจะเดินทางไปยังประเทศ หรือภูมิภาคที่เป็นแหล่งกำเนิดของศิลปะการต่อสู้ เพื่อนำเสนอประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของประเทศหรือภูมิภาค ผ่านศิลปะการต่อสู้

พิธีกรได้ตระเวนฝึกฝนศิลปะการต่อสู้จากอาจารย์ที่เชี่ยวชาญแต่ละด้าน และสุดท้าย หนึ่งในพิธีกร (หรือบางครั้งอาจจะทั้งสองคน) ก็จะต่อสู้กับนักสู้ผู้เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้เจ้าถิ่น

จุดเด่นอย่างหนึ่งของรายการคือ การนำเอาคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ มาช่วยแสดงเทคนิคในด้านของการกระทำ แรง และผลกระทบ ซึ่งช่วยอธิบายประสิทธิภาพ และการทำงาน ของเทคนิคต่างๆของศิลปะการต่อสู้ในเชิงวิทยาศาสตร์
รายการแต่ละตอน และ วันออกอากาศ
{| class="wikitable"
|-
! ตอน #
! ประเทศ
! ศิลปะการต่อสู้ 
! วันออกอากาศ
|-
| 1
| ประเทศไทย
| มวยไทย
| 20 กรกฎาคม 2007
|-
| 2
| ประเทศฟิลิปปินส์
| Eskrima
| 27 กรกฎาคม 2007
|-
| 3
| จังหวัดโอะกินะวะ
| คาราเต้
| 3 สิงหาคม 2007
|-
| 4
| ประเทศฝรั่งเศส
| Savate
| 10 สิงหาคม 2007
|-
| 5
| ประเทศญี่ปุ่น
| ยูโด
| 17 สิงหาคม 2007
|-
| 6
| ประเทศกรีซ
| Pankration
| 24 สิงหาคม 2007
|-
| 7
| ประเทศอิสราเอล
| คราฟมากา
| 31 สิงหาคม 2007
|-
| 8
| สหรัฐอเมริกา
| Marine Corps Martial Arts
| 21 กันยายน 2007
|-
| 9
| สหรัฐอเมริกา
| ศิลปะการต่อสู้แบบผสม
| 28 กันยายน 2007
|-
| 10
| สาธารณรัฐประชาชนจีน
| กังฟู (สานต่า)
| 2 พฤศจิกาย
สม
| 28 กันยายน 2007
|-
| 10
| สาธารณรัฐประชาชนจีน
| กังฟู (สานต่า)
| 2 พฤศจิกายน 2007
|-
| 11
| ประเทศรัสเซีย
| แซมโบ
| 9 พฤศจิกายน 2007
|-
| 12
| ประเทศกัมพูชา
| Pradal Serey
| 16 พฤศจิกายน 2007
|-
| 13
| มาเลเซีย
| Silat
| 23 พฤศจิกายน 2007
|-
| 14
| 
| "Passport to Pain" (Season Review)
| 7 ธันวาคม 2007
|-
| 15
| ประเทศญี่ปุ่น
| นินจึตสึ
| 14 ธันวาคม 2007
|-
| 16
| สาธารณรัฐเกาหลี
| เทควันโด
| 21 ธันวาคม 2007
|}