SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
มด-นุ่น-เนย
"มด นุ่น เนย" ศิลปินกลุ่มทรีโอ้ภายใต้ บริษัท เออร์ซ่า เมเจอร์ จำกัด ประกอบสมาชิกทั้ง 3 คน ได้แก่ มด กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา, นุ่น กุลธิดา อักษรนันทน์ และ เนย พิชชาภา พงษ์พยอม ออกอัลบั้มเดี่ยวเพียงชุดเดียว คืออัลบั้ม "หัวหมุน" วางแผงเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2542
โดยถือเป็นศิลปินกลุ่มทรีโอ้ที่อายุน้อยที่สุดในขณะนั้น อยู่ในช่วงวัย 12-14 ปี ในช่วงนั้น มด อายุ 14 ปี, นุ่น อายุ 12 ปี และเนย อายุ 12 ปี (ในช่วงปี พ.ศ. 2542) แนวเพลงในอัลบั้มชุดนี้เป็นแนวเพลงป็อป เนื้อหาส่วนใหญ่เป็นเพลงเชิงบวก สดใสตามวัยของศิลปิน โดยเปิดตัวด้วยเพลง "หัวหมุน" และเพลง "ฝันหวาน" นอกจากนี้ยังนำเพลงของศิลปินรุ่นพี่ในสังกัด มาขับร้องใหม่ และบรรจุอยู่ในอัลบั้มอีกหลายเพลง ได้แก่เพลง แค่มีเธอคนเดียว (ต้นฉบับเทพิน เลี่ยมอยู่), เหงา (ต้นฉบับ วงแองเจิ้ล) เป็นต้น
สมาชิก
กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา (ชื่อปัจจุบัน: กัลย์กมล จิรชัยศักดิ์เดชา) ชื่อเล่น มด หรือชื่อที่เป็นที่รู้จักจนถึงปัจจุบันคือ มด ทรีจี เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2528 เข้าสู่วงการด้วยการถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่น ก่อนที่จะมาเป็นหนึ่งในสมาชิกวง "มด นุ่น เนย" หลังจากนั้นได้ฟอร์มวงร่วมกับ มุก และ มะเหมี่ยว ออกอัลบั้มภายใต้สังกัดเมกเกอร์เฮด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ในนามทรีจี ปัจจุบันยังคงโลดแล่นในวงการบันเทิงอยู่ตลอด ทั้งงานแสดง งานเพลง หรืองานเบื้องหลัง เช่น เป็นโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินใหม่ อีกทั้งยังเป็นนักแต่งเพลงอีกด้วย
กุลธิดา อักษรนันทน์ (ชื่อปัจจุบัน : พิพิม พิมพ์พิศา เขมจิรัฎฐ์ เดิมทีเคยใช้ชื่อ จิ๊บ เบญจณัฏฐ์ อักษรนันทน์) ชื่อเล่น นุ่น (ชื่อเล่นในปัจจุบันคือ พิพิม) เป็นที่รู้จักจากผลงานละครเรื่อง กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ รับบทเป็น เดือนสิบ เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 เข้าสู่วงการด้วยการแสดงละครโทรทัศน์เรื่อง ธรณีนี่นี้ใครครอง และเป็นที่รู้จักจากละครซีรี่ส์เรื่อง กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ รุ่น 1 รับบทเป็น เดือนสิบ ปัจจุบัน ยังคงรับงานแสดง และทำงานเบื้องหลังควบคู่ไปด้วย
พิชชาภา พงษ์พยอม (ชื่อปัจจุบัน: พิมพ์ภัทรา พงษ์พยอม) ชื่อเล่น เนย เข้าสู่วงการด้วยการถ่ายโฆษณา มีผลงานโดยการเป็นพิธีกรรายการ ทีนทอล์ค, รายการ ยากูซ่า และแสดงภาพยนตร์เรื่อง ฮะเก๋า เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2530 ปัจจุบันเป็นเจ้าของธุรกิจ ร้านปูดอง อันยอง

ผลงาน
อัลบั้ม หัวหมุน (พ.ศ. 2542)
* หัวหมุน
* ฝันหวาน
* เก็บไว้ให้เธอ(คนดี)
* มาดีกันนะ
* เอ๊ะ! ยังไง
* เหงา
* ห้ามใจ
* ใต้ดาวดวงเดียวกัน
* ฉันไม่แน่ใจ
* แค่มีเธอคนเดียว
* เพียงเท่านี้
* รักยังคงงดงาม
เพลงประกอบละคร
* เพลง ไม่อยากรับรู้ (ประกอบละคร สาวน้อยประแป้ง) / เฉพาะ มด กัลยา (2542)
* เพลง เชื่อได้ไหม (ประกอบละคร สาวน้อยประแป้ง) / เฉพาะ มด กัลยา (2542)
* เพลง แค่มีเธอ (ประกอบละคร สุดดวงใจ) / เฉพาะ มด กัลยา (2542)
* เพลง รักกันเถอะ (ประกอบละคร สุดหัวใจ) / เฉพาะ นุ่น กลุธิดา ร่วมด้วย เล็ก วงฝันดี-ฝันเด่น (2542)
* เพลง Chirpy Chirpy Cheep Cheep (ประกอละคร สุดหัวใจ) / เฉพาะ นุ่น กุลธิดา (2542)
* เพลง ห้ามใจ (ประกอบละคร สาวน้อยคาเฟ่) / มด นุ่น เนย (2543)

อ้างอิง
* บทความ เบญจณัฏฐ์ อักษรนันทน์, กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา
แก้ว แฟร์เท็กซ์
แก้ว แฟร์เท็กซ์ (5 กันยายน พ.ศ. 2528 – ) หรือ แก้ว วีระศักดิ์เล็กยิม เป็นนักมวยไทยชาวไทย ผู้เป็นอดีตแชมป์โลกมวยไทยสภามวยโลกในรุ่นเฟเธอร์เวท และปัจจุบันเป็นแชมป์โลกของสหพันธ์มวยไทยอาชีพโลกในรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท ซึ่งเขาเป็นผู้มาจากค่ายมวยแฟร์เท็กซ์
ผลงานในระดับอาชีพ
แก้วเป็นผู้ชนะการแข่งขันเค-วัน เวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2014 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 65 กก. ในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ที่ชิบูยะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นฝ่ายชนะคิกบ็อกเซอร์ชาวญี่ปุ่นได้ถึงสามรายภายในคืนเดียว ด้วยลูกเตะที่มีความเร็วดุจสายฟ้าฟาดเข้าที่ศีรษะ และความสามารถของเขาในการโยกหลบหมัด เขาได้รับการตัดสินให้เป็นฝ่ายชนะฮิเดกิ ยามาซากิ อย่างเป็นเอกฉันท์ในการแข่งขันก่อนรอบสุดท้าย แล้วเขาก็เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศโดยเป็นฝ่ายชนะยูตะ คูโบะ หนึ่งในคิกบ็อกเซอร์ยอดฝีมือด้วยหมัดฮุคขวาในยกที่สอง และในท้ายสุด เขาก็เป็นฝ่ายชนะยาซูโอมิ โซดะ ส่งผลให้ครองชัยการแข่งขันครั้งดังกล่าว ซึ่งแก้วได้อุทิศชัยชนะให้แก่พ่อของเขาซึ่งเสียชีวิตไปเพียงหนึ
ข่งขันครั้งดังกล่าว ซึ่งแก้วได้อุทิศชัยชนะให้แก่พ่อของเขาซึ่งเสียชีวิตไปเพียงหนึ่งสัปดาห์ก่อนการแข่งขัน
รายการที่ชนะ
* แชมป์ เค-วัน รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 65 กก. (ป้องกันแชมป์ 1 รายการ)
* แชมป์การแข่งขันชิงแชมป์เค-วัน เวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2014 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 65 กก.
* แชมป์สหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท 
* ผู้ชนะการแข่งขันฮีโรเลเจนด์ 2012 เอเชีย รุ่น 65 กก.
* แชมป์สนามมวยเวทีลุมพินี รุ่นไลท์เวท
* แชมป์สนามมวยเวทีลุมพินี รุ่นเฟเธอร์เวท
* แชมป์มวยไทยสภามวยโลก รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
* แชมป์สมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย รุ่นเฟเธอร์เวท

ดูเพิ่ม
* นักมวยไทย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Kaew Fairtex K-1 profile
* Kaew Fairtex's Fight Record in Japan
* Interview of KAEW FAIRTEX by Serge TREFEU (2009) 
* Kaew Fairtex – Fighter of the Month
มาร์โก เด เชซาริส
มาร์โก เด เชซาริส ( ) เป็นผู้ฝึกสอนมวยไทย และมวยไทยเลิศฤทธิ์ในระดับนานาประเทศ รวมถึงเป็นโปรโมเตอร์มวยไทยชาวอิตาลี

ประวัติ
มาร์โก เด เชซาริส เริ่มฝึกมวยไทยมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 กับโรแฌร์ ปาชี (หนึ่งในผู้บุกเบิกมวยไทยในประเทศฝรั่งเศส) แล้วมาเรียนกับโชคชัยชนะ ครุฑสุวรรณ (พี่หมู) ซึ่งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนแห่งค่ายมวยปิ่นสินชัย ที่กรุงเทพมหานคร ก่อนที่จะมาเป็นผู้ฝึกสอนที่ได้รับการรับรองโดยสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ของกระทรวงศึกษาธิการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991
เขาได้รับการจัดให้อยู่ในขั้นที่ 15 จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ รวมถึงได้รับการจัดให้อยู่ในระดับมงคลทอง (อาจารย์มวยโบราณ) นับเป็นครูมวยไทยที่มิใช่ชาวไทย คนที่สามของโลกที่ได้รับเกียรติสูงสุดนี้

เขาเป็นผู้อำนวยการด้านเทคนิคและเป็นผู้ก่อตั้งสถาบันมวยโบราณนานาชาติที่ได้รับการก่อตั้งในปี ค.ศ. 1993 โดยให้ความร่วมมือกับสมาคมสถาบันศิลปการต่อสู้ป้องกันตัวแบบไทย และสมาคมครูมวยไทย ซึ่งเป็นสององค์กรที่ตั้งสำนักงานอยู่ในประเทศไทย

มาร์โก เด เชซาริส ยังเป็นผู้เผยแพร่วิชามวยไทยโบราณในประเทศอิตาลี รวมถึงหลายประเทศในทวีปยุโรปและอเมริกาใต้
นอกจากนี้ เขาได้เป็นกรรมการผู้ตัดสินมวยไทย, โปรโมเตอร์มวยไทย และเป็นผู้ฝึกสอนนักมวยไทยระดับอาชีพตั้งแต่ปี ค.ศ. 1989 โดยเป็นผู้ฝึกสอนนักมวยไทยแชมป์โลก 8 คน และนักมวยไทยแชมป์ยุโรป 3 คน

มาร์โก เด เชซาริส มีผลงานหนังสือ 7 เล่ม โดยห้าเล่มในนั้นจะเกี่ยวกับมวยโบราณ กับอีกสองเล่มที่เกี่ยวกับมวยไทย ทั้งยังมีผลงานวิดีโอเกี่ยวกับเทคนิคการฝึกมวยไทยและมวยโบราณอีก 20 ชุด

นอกจากนี้ เขายังได้รับการฝึกวิชามวยไทยเลิศฤทธิ์ จากผู้เชี่ยวชาญทางการทหารหลายคน โดยได้รับการประสานงานในช่วง 12 ปีที่ผ่านมา ซึ่งมีพันเอกนพเก้า ศรีบุญเรือง เป็นผู้ฝึกสอนคนแรก

เกียรติประวัติ
* ค.ศ. 2007 : เหรียญทอง การแข่งขันชิงแชมป์มวยโบราณ ประเภทเดี่ยว ที่กรุงเทพมหานคร

อ้างอิง
โรนัลด์ แมคโดนัลด์
โรนัลด์ แมคโดนัลด์ ( ) เป็นตัวตลกซึ่งถูกใช้เป็นมาสคอตหลักของแมคโดนัลด์ ในโฆษณาโทรทัศน์ ตัวตลกตัวนี้จะอาศัยอยู่ในโลกจินตนาการที่ชื่อว่าแมคโดนัลด์แลนด์ และมักจะออกผจญภัยกับเพื่อนของเขา เมเยอร์ แมคชีส, แฮมเบอร์กลาร์, ไกรเมซ, เบอร์ดี้ เดอะ เออร์ลี เบิร์ด และ เดอะ ฟราย คิดส์ หลังจากที่เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา รายการโทรทัศน์ที่เกี่ยวกับแมคโดนัลด์แลนด์ได้หยุดผลิตลง โรนัลด์ก็หันมามีปฏิกิริยากับเด็ก ๆ ในชีวิตประจำวันของเขาแทน

ประวัติ
นักแสดง
มีนักแสดงนับร้อยที่แสดงเป็นโรนัลด์ แมคโดนัลด์ตามร้านอาหารและงานต่าง ๆ แต่อย่างไรก็ตาม บริษัทใช้นักแสดงเพียงหนึ่งคนเท่านั้นในการเล่นบทบาทของโรนัลด์ในโฆษณาโทรทัศน์ โดยนักแสดงที่แสดงเป็นโรนัลด์ แมคโดนัลด์ มีดังต่อไปนี้

*วิลลาร์ด สกอตต์ (วอชิงตัน ดี. ซี. พ.ศ. 2506-2508)
*เบฟ เบอร์เจอรอน (แคลิฟอร์เนียใต้ พ.ศ. 2509-2511)
*จอร์จ เวอร์ฮิส (แคลิฟอร์เนียใต้ พ.ศ.​ 2511-2531)
*เรย์ เรย์เนอร์ (พ.ศ. 2511-2512)
*คิง มูดี้ (พ.ศ. 2518–2527)
*สไควร์ ไฟรเดลล์ (พ.ศ. 2527–2534)
*แจ็ค ดีออปกี (พ.ศ. 2533–2538)
*โจ แมกการ์ด (พ.ศ. 2538–2550)
*แบรด เลนนอน (พ.ศ. 2550–ปัจจุบัน)
ชื่อ "โรนัลด์ แมคโดนัลด์" ในรูปแบบต่าง ๆ รวมถึงชุด หน้าตาตัวตลก อุปนิสัยต่าง ๆ ของโรนัลด์ แมคโดนัลด์ทั้งหมด เป็นเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของแมคโดนัลด์

การนำตัวละครไปใช้ในงานอื่น ๆ

การทำให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมของชาติอื่น ๆ
 ]]

ในประเทศไทย โรนัลด์ แมคโดนัลด์จะต้อนรับลูกค้าในลักษณะไหว้ เพื่อให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมของไทย โดยมาสคอตในลักษณะไหว้นี้ ถูกกำหนดขึ้นเมื่อปี พ.ศ.​ 2545 โดยแฟรนไชส์ของแมคโดนัลด์ในประเทศไทยที่ชื่อว่า แมคไทย

สำหรับในประเทศจีนนั้น เพื่อเป็นการเคารพโรนัลด์ แมคโดนัลด์ในฐานะผู้ใหญ่ เด็ก ๆ จึงเรียกเขาว่า 麦当劳叔叔 (ลุงแมค)
ในประเทศญี่ปุ่น โรนัลด์ แมคโดนัลด์ถูกเรียกว่าโดนัลด์ แมคโดนัลด์ เนื่องจากว่าเสียง "r" ที่ชัดเจนในภาษาอังกฤษไม่มีในภาษาญี่ปุ่น

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม
*Schlosser, E. (2006) Chew on this: everything you don’t want to know about fast food. Boston, MA: Houghton Mifflin Co.

แหล่งข้อมูลอื่น

*Ronald.com — เว็บไซต์ทางการ
กุสตาโบ เปเรซ เอร์นันเดซ
กุสตาโบ เปเรซ ( ) มีชื่อจริงคือ กุสตาโบ เปเรซ เอร์นันเดซ เป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยทั้งมวยไทยโบราณ, มวยไทย และมวยไทยเลิศฤทธิ์ อย่างเป็นทางการในประเทศเม็กซิโก ที่ประสบความสำเร็จในการเผยแพร่ความรู้ในทวีปอเมริกากลาง และอเมริกาใต้

ประวัติ
กุสตาโบ เปเรซ เป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยโบราณที่มีความโดดเด่น และเป็นที่ปรึกษาด้านศิลปะมวยไทย ให้แก่สภาศิลปะการต่อสู้แบบผสมแห่งละตินอเมริกา

ในปี ค.ศ. 2011 เขายังทำหน้าที่เป็นโปรโมเตอร์มวยไทย เมื่อครั้งที่ฟรังกี "หนุมาน" ราโมส เข้าแข่งขันชิงแชมป์มวยไทยคู่เอก ของมวยไทยสภามวยโลก

ด้านกิจกรรมการกุศล ในปี ค.ศ. 2015 เขาได้จัดงานสัมมนามวยไทยขึ้น เพื่อนำรายได้ทั้งหมดไปบริจาคให้แก่ผู้ป่วยโรคมะเร็ง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
*
แนนซี ดูพรี
แนนซี แฮตช์ ดูพรี ( ; ปาทานและเปอร์เซีย: ; เกิด: 3 ตุลาคม ค.ศ. 1927 – 10 กันยายน ค.ศ. 2017) เป็นผู้อำนวยการศูนย์อัฟกานิสถาน มหาวิทยาลัยคาบูล ประเทศอัฟกานิสถาน และยังเป็นผู้เขียนหนังสือประวัติศาสตร์อัฟกานิสถานจำนวนห้าเล่มช่วงปี ค.ศ. 1962-1970

ประวัติ
แนนซี เกิดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1927 ในคูเปอส์ทาว์น รัฐนิวยอร์ก สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเบอร์นาร์ด และมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย เธอเข้าไปอัฟกานิสถานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1962 ในฐานะภริยานักการทูต หลายปีต่อมาเธอจึงพบกับศาสตราจารย์หลุยส์ ดูพรี นักโบราณคดีและนักวิชาการด้านวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์อัฟกานิสถานผู้มีชื่อเสียง ทั้งสองรักกันและแต่งงานเมื่อปี ค.ศ. 1966 หลังทั้งสองหย่าร้างกับคู่สมรสเดิม
ทั้งสองและเพื่อนร่วมงานจากสหรัฐอเมริกาทำงานร่วมกันในคาบูลกว่า 15 ปี รวบรวมเอกสารงานเขียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์อัฟกานิสถานมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เดินทางทั่วประเทศเพื่อสำรวจแหล่งโบราณคดีด้วยรถแลนด์โรเวอร์ กระทั่งช่วงสงครามกลางเมืองที่ผ่านมาเธอยังคงทำงานอยู่ที่ศูนย์การเรียนรู้สำหรับผู้ลี้ภัยอัฟกานิสถานในเมืองเปศวาร์ ประเทศปากีสถาน

ในปัจฉิมวัยแนนซีพำนักไปมาระหว่างอัฟกานิสถาน กับบ้านอีกหลังที่รัฐนอร์ทแคโรไลนา

แนนซีเสียชีวิตหลังล้มป่วยมานานที่คาบูล ประเทศอัฟกานิสถาน สิริอายุ 89 ปี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
นางสมุทรชา
นางสมุทรชา หรือ นางสมุทรเทวี หรือในรามายณะฝั่งอินเดียเรียกว่า นางสุมิตรา ( , IAST: Sumitrā) เป็นพระมเหสีองค์ที่สามของ ท้าวทศรถ กษัตริย์แห่งกรุงอโยธยา เป็นมเหสีองค์กลางของพระมเหสีทั้งสามพระองค์ พระนางเป็นพระมารดาของ พระลักษมณ์ กับ พระสัตรุด สองโอรสคู่แฝด ตัวละครสำคัญใน รามายณะ
นางมีเชื้อสายของกษัตริย์ของกาสี นับได้ว่าเป็นมเหสีที่ฉลาดที่สุดในบรรดามเหสีทั้งสามของท้าวทศรถ ว่ากันว่านางเป็นผู้ทูลขอให้ พระลักษมณ์ ออกติดตามพระรามและรับใช้พระองค์ในระหว่างที่ถูกเนรเทศ พระนางมีส่วนช่วยในการแก้ไขปัญหาส่วนตัวของท้าวทศรถเสมอ นางรักใคร่กับนางอูมิลา พระสุนิสาของนางอย่างมากและถือว่านางสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด ในระหว่างที่พระลักษณ์ถูกเนรเทศ นางมักจะคอยให้กำลังใจอยู่เคียงข้างกับนางอูมิลาเสมอ

ประวัติ
จากในวรรณกรรมรามายณะของอินเดียระบุว่านางสมุทรชามีมีอำนาจเหนือกว่านางไกยเกษี อย่างไรก็ตาม แม้จะไม่ใช่มเหสีเอกผู้เป็นที่โปรดปราน แต่พระนางก็ยังจงรักภักดีให้กับท้าวทศรถ พระสวามี และนางเกาสุริยา มเหสีเอกเพียงผู้เดียว และนางยังเสียสละ ให้พระลักษมณ์ลูกชายของเธอไปคอยรับใช้กับพระราม โดยพื้นเพนางเป็นเจ้าหญิงแห่ง กาสี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
อาราเระ
อาราเระโมจิ ( &thinsp;) หรือ อาราเระ ( ; ลูกปรายหิมะ) เป็นขนมขบเคี้ยวญี่ปุ่นชนิดหนึ่ง ซึ่งทำจากข้าวเหนียวปรุงรสด้วยโชยุคล้ายเซ็มเบ แต่ผิดกันตรงที่เซ็มเบทำจากข้าวเจ้า ทั้งมีขนาดและรูปทรงต่างออกไป ส่วนในรัฐฮาวายจะเรียกขนมนี้ว่า คากิโมจิ ( ) หรือ โมจิครันช์ (Mochi Crunch) แปลว่า "โมจิกรอบ"

ประวัติ
อาราเระ หรืออาราเระโมจิเป็นโมจิกรอบชนิดหนึ่งทำขึ้นครั้งแรกช่วงยุคเฮอัง ครั้นล่วงมาในยุคเอโดะขนมชนิดนี้ก็ถูกผลิตจำนวนมากจนเป็นสินค้าเชิงพาณิชย์แล้ว โดยชื่อขนมนี้ตั้งตามลักษณะที่ละม้ายลูกปรายหิมะจึงเรียกตามความหมายในภาษาญี่ปุ่นว่า "อาราเระ"
อาราเระมีขนาด สีสัน และรสชาติที่หลากหลาย อาทิ โนริมากิอาราเระ ( ) คืออาราเระที่ห่อด้วยสาหร่ายโนริ และคากิโนะทาเนะ ( ) บ้างเรียก คากิพี ( ) ส่วนใหญ่ทำมาจากถั่วลิสง แต่มีลักษณะคล้ายเม็ดพลับจึงเรียกว่า "คากิ" นิยมรับประทานแกล้มเบียร์

วัฒนธรรม
ในเทศกาลฮินะมัตสึริ ตรงกับวันที่ 3 มีนาคมซึ่งเป็นวันเด็กหญิงของญี่ปุ่น จะมีการรับประทานอาราเระที่ทำไว้หลากหลายสีตั้งแต่ สีชมพู เหลือง ขาว น้ำตาล เขียวอ่อน ปรกติแล้วสามารถหาซื้ออาราเระรับประทานได้ตลอดทั้งปี แต่ช่วงเดือนมกราคมถึงมีนาคมที่ตรงกับห้วงเทศกาลฮินะมัตสึริเท่านั้นที่จะทำอาราเระหลากสี เรียกว่า ฮินะอาราเระ ( )
อาราเระถูกนำเข้าไปสหรัฐอเมริกาโดยผู้อพยพชาวญี่ปุ่นที่ไปรับจ้างเป็นเกษตรกรในฮาวายช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งในฮาวายมักเรียกว่าคากิโมจิหรือโมจิครันช์ นิยมผสมอาราเระกับข้าวโพดคั่ว (บางคนก็ผสมฟูริกาเกะ) ส่วนเฮอร์ริเคนป็อปคอร์น (Hurricane popcorn) คือข้าวโพดคั่วที่ผสมทั้งอาราเระและฟุริกาเกะ

ระเบียงภาพ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
อักษรไทน้อย
อักษรไทน้อย (บ้างครั้งสะกดเป็น ไทยน้อย) ภาษาอีสานสะกดว่า โตไทน้อย ออกเสียงว่า โต่ไท่น่อย หรือ โต่ไท้น่อย หรือ ประเทศลาวเรียกว่า ອັກສອນລາວບູຮານ (อักสอนลาวบูฮาน) หรือเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า อักษรอีสาน เป็นอักษรตระกูลพราหมีที่เคยใช้งานในประเทศลาวและภาคอีสาน นับตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 1500 อักษรลาวในปัจจุบันสืบทอดโดยตรงจากอักษรนี้และยังคงรักษารูปร่างอักษรแบบง่าย ๆ อักษรนี้ส่วนใหญ่เลิกใช้ในภาคอีสานของประเทศไทย เนื่องจากนโยบายการแผลงเป็นไทยของรัฐบาลไทยที่กำหนดใช้วัฒนธรรมไทยถิ่นกลาง เช่นอักษรไทยทั่วประเทศ
อักษรไทน้อย
 ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี อักษรในป้ายนี้เขียนด้วยอักษรไทน้อย รูปปริวรรตอักษรไทย: "พิพิดทะพันสฺลีอุบนลัดตะนาลาม" คำอ่าน: "พิพิธภัณฑ์ศรีอุบลรัตนาราม"]]
พยัญชนะ
พยัญชนะต้น
พยัญชนะต้นอักษรไทน้อย ประกอบด้วยพยัญชนะทั้งหมด 27 ตัว ดังนี้

พยัญชนะประสม
พยัญชนะประสมอักษรไทน้อย คือพยัญชนะต้นที่ประกอบด้วยตัวอักษร 2 ตัวมาประสมกัน (ตัว ห นำในภาษาไทย) ประกอบด้วยพยัญชนะทั้งหมด 6 ตัว ดังนี้

ตัวสะกด
ตัวสะกดอักษรไทน้อย คือพยัญชนะที่วางไว้ที่ตำแหน่งหลังสุด ใช้เป็นตัวสะกด ประกอบด้วยพยัญชนะทั้งหมด 11 ตัว แบ่งได้เป็น 8 มาตราตัวสะกด ดังนี้

สระ
สระอักษรไทน้อย ประกอบด้วยสระะทั้งหมด 29 ตัว ดังนี้
เสียงวรรณยุกต์
ภาษาไทยถิ่นอีสานมีระดับเสียงวรรณยุกต์ 6 ระดับ คือ สามัญ เอก โท ตรี ตรีเพี้ยน และจัตวา ระดับเสียงจะแตกต่างกัน ไปตามชนพื้นเมืองของผู้พูดและที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ ส่วนรูปวรรณยุกต์ที่ปรากฏการใช้พบว่ามีอยู่ 2 รูป คือ รูปเอก กับ รูปโท

ตัวอย่างคำศัพท์

ยูนิโคด
มีการพยายามตั้งรหัสอักษรไทน้อยลงไปในยูนิโคด

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* โครงการอนุรักษ์ใบลานภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
* อักษรไทน้อย โรงเรียนสว่างวีระวงศ์ จังหวัดอุบลราชธานี
* อักษรไทน้อย เว็บไซต์ isangate.com
* อักษรไทน้อยยุคโลกาภิวัตน์ โดย ยุทธพงศ์ มาตย์วิเศษ 
* โครงการอักษรอีสาน โดย เทพพิทักษ์ การุญบุญญานันท์
ฮูโก บัล
ฮูโก บัล ( ; 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1886 – 14 กันยายน ค.ศ. 1927) เป็นนักเขียนและกวีชาวเยอรมัน เกิดในครอบครัวคาทอลิกที่เมืองเพียร์มาเซ็นส์ บัลเรียนด้านสังคมวิทยาและปรัชญาที่มหาวิทยาลัยมิวนิกและมหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค ในปี ค.ศ. 1910 บัลย้ายไปเบอร์ลินเพื่อร่วมงานกับมัคส์ ไรน์ฮาร์ท ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวออสเตรีย ในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บัลอาสาอยู่หน่วยแพทย์แต่ถูกปฏิเสธ ต่อมาเขาเดินทางไปที่ซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์กับเอ็มมี เฮ็นนิงส์ นักแสดงคาบาเรต์และกวี ซึ่งเขาแต่งงานด้วยในปี ค.ศ. 1920 ที่นั่นบัลยังคงสนใจในแนวคิดอนาธิปไตยและผลงานของมีฮาอิล บาคูนิน ในปี ค.ศ. 1916 บัลออกแถลงการณ์ดาดาและร่วมกับเฮ็นนิงส์ก่อตั้งคาบาเรต์วอลแตร์ ซึ่งเป็นแหล่งเผยแพร่ผ
ลออกแถลงการณ์ดาดาและร่วมกับเฮ็นนิงส์ก่อตั้งคาบาเรต์วอลแตร์ ซึ่งเป็นแหล่งเผยแพร่ผลงานแนวดาดา บัลเข้าร่วมกับแนวคิดดาดาอยู่สองปีก่อนจะเกษียณตัวเองไปใช้ชีวิตอยู่ที่รัฐตีชีโน ทางตอนใต้ของสวิตเซอร์แลนด์ บัลเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งกระเพาะอาหารในปี ค.ศ. 1927
วัดหนองอารีย์
วัดหนองอารี เดิมชื่อ วัดหนองอารีย์สัมพันธ์มาลา ตั้งอยู่เลขที่ 1 ม.1 ต.ดินแดง อ.ไพรบึง จ.ศรีสะเกษ สังกัดสงฆ์มหานิกาย มีเนื้อที่11 ไร่ 1 งาน 16 ตารางวา โฉนดที่ดิน439 นับว่าเป็นวัดที่เก่าแก่แห่งหนึ่ง ของจังหวัดศรีสะเกษ จากตำราโบราณและคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านได้กล่าวว่า ไม่รู้ว่าสร้างขึ้นเมื่อใด ใครเป็นผู้สร้าง เพราะเกิดมาก็ได้พบเห็น วัดและโบสถ์อยู่แล้ว แต่สันนิฐานว่า สร้างขึ้นประมาณพ.ศ. 2410 (ปลายรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่4) ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 17 มกราคม 2435 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร มีศาสนาสถานที่สำคัญคืออุโบสถเป็นอาคารทรงไทยเดิม มีลักษณะพิเศษคือมีประตูทางเข้า-ออก ทางเดียว ซึ่งมีไม่กี่
โบสถเป็นอาคารทรงไทยเดิม มีลักษณะพิเศษคือมีประตูทางเข้า-ออก ทางเดียว ซึ่งมีไม่กี่แห่งในจังหวัดศรีสะเกษ ปัจจุบันได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ตามรูปแบบโครงสร้างเดิม เพื่อเป็นคงความเป็นเอกลักษณ์คงความสวยงามและเป็นแหล่งศึกษาศาสนสถานสำหรับผู้สนใจได้เที่ยวชม เนื่องจากยังไม่เป็นที่รู้จักเท่าที่ควร ปัจจุบันมี พระครูพินิจธรรมวิชัย เป็นเจ้าอาวาส
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ

* อุโบสถ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2410

* พระพุทธรูปปางสมาธิ ประดิษฐานภายในกุฏิสามัคคีธรรม จัดสร้างโดย พระยาสุนทรเทพระบำ (เปลี่ยน สุนทรนัฏ) ผู้รับราชการในกรมดนตรี สังกัดกรมมหาดเล็ก ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว สร้างถวายเมื่อปี พ.ศ. 2479 เจ้าอาวาสวัดขณะนั้นได้พาชาวบ้านเดินทางไปรับพระพุทธรูปที่สถานีรถไฟศรีสะเกษ ใช้โคเทียมเกวียนเป็นยานพาหนะในการเดินทางผ่านเส้นทางบ้านดวนใหญ่ อ.วังหิน เข้าตัวเมืองศรีสะเกษ

ลำดับเจ้าอาวาส
* รูปที่ 1 พระอุปัชฌาย์แทน ขันวงษ์ ไม่ปรากฏปี พ.ศ.- 2468
* รูปที่ 2 พระอธิการพิมพ์ ทวี พ.ศ. 2468 - 2475
* รูปที่ 3 พระอยู่ อจินโณ พ.ศ. 2475 - 2477
* รูปที่ 4 พระไฮ ชินกโร พ.ศ. 2477 - 2482
* รูปที่ 5 พระสี สุภัทโธ พ.ศ. 2482 - 2485
* รูปที่ 6 พระแนม รตนยาโณ พ.ศ. 2485 - 2488
* รูปที่ 7 พระอธิการคำ คุนุตตฺโม พ.ศ. 2488 - 2491
* รูปที่ 8 พระอุปัชฌาย์อุทัย ฐิตธมฺโม พ.ศ. 2491 - 2506
* รูปที่ 9 พระอธิการอุปคุต วรปญฺโญ พ.ศ. 2506 - 2508
* รูปที่ 10 พระอุปัชฌาย์โฮม อุชุจารี พ.ศ. 2508 - 2516
* รูปที่ 11 พระครูธรรมสารกิตติคุณ (โปก) พ.ศ. 2516 - 2537
* รูปที่ 12 พระครูวาปีวิหารกิจ (สิงห์) พ.ศ. 2537 - 2551
* รูปที่ 13 พระครูพินิจธรรมวิชัย (ชม) พ.ศ. 2551 - ปัจ
การเดินทาง
การเดินทางไปวัดวัดหนองอารี (อยู่ห่างจากตัวเมืองศรีสะเกษประมาณ 35 กิโลเมตร) เดินทางจากตัวเมืองศรีสะเกษ ผ่านถนนสาย ศรีสะเกษ - กันทรลักษ์ (ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 3001) ออกจากตัวเมือง ประมาณ 7 กิโลเมตร ให้เลี้ยวขวา ทางเข้า อสมท.ศรีสะเกษ (ทางหลวงชนบทหมายเลข 3015) เดินทางอีกประมาณ 28 กิโลเมตร ถึงวัดหนองอารี

แหล่งข้อมูลอื่นๆ
* เพจวัดหนองอารี จ.ศรีสะเกษ
รายชื่อประเทศเรียงตามอัตราการพึ่งพาตัวเองทางอาหาร
ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อประเทศเรียงตามอัตราการพึ่งพาตัวเองทางด้านอาหาร
{| class="wikitable sortable"
!ลำดับ
!ประเทศ
!อัตรา (%)
!อ้างอิง
!ปี
|-
|1
| ประเทศออสเตรเลีย 
| 173 
| 
| 2010
|-
|2
| สหรัฐอเมริกา 
| 124 
| 
| 2010
|-
|3
| ประเทศฝรั่งเศส 
| 111 
| 
| 2010
|-
|4
| ประเทศเยอรมนี 
| 80 
| 
| 2010
|-
|5
| ประเทศอิตาลี 
| 63 
| 
| 2010
|-
|6
| สหราชอาณาจักร 
| 60 
| 
| 2014
|-
|7
| ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ 
| 54 
| 
| 2010
|-
|8
| ประเทศเกาหลีใต้ 
| 44 
| 
| 2010
|-
|9
| ประเทศญี่ปุ่น 
| 39 
| 
| 2015
|}

อ้างอิง
วัดตรีทศเทพวรวิหาร
วัดตรีทศเทพ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประวัติ
วัดตรีทศเทพ สร้างขึ้นปีใดไม่ปรากฏหลักฐาน ทราบเพียงว่าพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร ได้บริจาคทรัพย์และกำหนดเขตไว้จะสร้างวัด แต่ไม่ทันได้เริ่มก่อสร้างก็สิ้นพระชนม์ลงเสียก่อน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมเหศวรศิววิลาส จึงทรงรับทำการก่อสร้างวัดต่อมา จนขุดคูวัด สร้างกุฏิ ศาลา โรงฉัน เป็นต้นแล้วเสร็จ แต่ยังไม่ทันได้สร้างวิหาร อุโบสถ และศาลาการเปรียญ ก็สิ้นพระชนม์ลงอีก พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงรับมาดำเนินการเอง โดยโปรดเกล้าฯ ให้พระยาราชสงครามเป็นผู้อำนวยการสร้างจนแล้วเสร็จในปีมะโรง พ.ศ. 2410 และพระราชทานนามว่าวัดตรีทศเทพ แปลว่าวัดของเทพผู้ชายสามองค์ (ตรี (สาม) + ทศ (ผู้ชาย) + เทพ)
ลำดับเจ้าอาวาส
วัดตรีทศเทพมีเจ้าอาวาสตามลำดับ ดังนี้ 
{|class="wikitable" align="center" style="text-align:center"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับที่ || รายนาม || width=20%|เริ่มวาระ || width=20%|สิ้นสุดวาระ
|- 
| 1 || พระครูปลัดจุลานุนายก (คง) || พ.ศ. 2411 || ?
|-
| 2 || พระสมุห์เกตุ || ? || ?
|-
| 3 || พระปลัดเจียม || ? || ?
|-
| 4 || พระวินัยรักขิต (จันทร์) || พ.ศ. 2445 || พ.ศ. 2446
|-
| 5 || พระครูวินัยธรแสง || ? || ?
|-
| 6 || พระสังกิจคุณ (ขำ อินฺทวํโส) || พ.ศ. 2443 || พ.ศ. 2487
|-
| 7 || พระนิพากรกิตติพิลาศ (อรุณ อรุโณ) || พ.ศ. 2488 || พ.ศ. 2517
|-
| 8 || พระเทพวัชรธรรมาภรณ์ (สุรพงส์ ฐานวโร) || พ.ศ. 2518 || พ.ศ. 2539
|-
| 9 || พร
8 || พระเทพวัชรธรรมาภรณ์ (สุรพงส์ ฐานวโร) || พ.ศ. 2518 || พ.ศ. 2539
|-
| 9 || พระวินัยบัณฑิต (ประพันธ์ วรพนฺธุ) || พ.ศ. 2540 || พ.ศ. 2545
|-
| รักษาการ || สมเด็จพระวันรัต (จุนท์ พฺรหฺมคุตฺโต)|| พ.ศ. 2545 ||2565
|-
| 10 || พระเทพวชิรปาโมกข์ (อาชว์ อาชฺชวปเสฏฺโฐ) || พ.ศ. 2565 ||พ.ศ. 2568
|-
| รักษาการ || พระพรหมวชิรรังษี (จิรพล อธิจิตฺโต) ||30 มิถุนายน พ.ศ. 2568 ||ปัจจุบัน
|}
(2022) วัดตรีทศเทพวรวิหาร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร (1).jpg|พระพุทธนวราชบพิตร พระประธานในพระอุโบสถ
ไฟล์:จิตรกรรมฝาผนัง วัดตรีทศเทพ Wat Tree Tossathep (1).jpg|จิตรกรรมฝาผนังฝีมือจักรพันธุ์ โปษยกฤต

อ้างอิง
; เชิงอรรถ

; บรรณานุกรม

*
แอนจิลา ลี
แอนจิลา ลี ( ) เกิดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1996 เป็นนักต่อสู้แบบผสมชาวแคนาดา-อเมริกันเชื้อสายเอเชีย ลีเกิดที่เมืองแวนคูเวอร์ แต่ย้ายไปอยู่ในฮาวายตั้งแต่อายุ 7 ขวบ พ่อของเขามาจากสิงคโปร์ แม่ของเขามาจากเกาหลีใต้ ซึ่งทั้งคู่เป็นนักต่อสู้แบบผสม จึงทำให้เธอเริ่มฝึกซ้อมมาตั้งแต่เด็กตอนอายุ 6 ขวบ และมีน้องชายชื่อคริสเตียน ลีเป็นนักต่อสู้แบบผสมเช่นเดียวกัน ปัจจุบันลีสังกัดอยู่ในวันแชมเปียนชิพ

เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม เธอเป็นนักต่อสู้แบบผสมที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ศิลปะการต่อสู้แบบผสมในการคว้าแชมป์หญิงอะตอมเวท โดยการเอาชนะ เมอิ ยะมะกุจิ ด้วยการเอาชนะโดยการตัดสินไปได้
เมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2023 ลีได้โพสต์อินสตาแกรมส่วนตัวว่า น้องสาวของเธอ วิคตอเรีย ลี ซึ่งเป็นนักสู้แบบผสมเช่นเดียวกัน ได้เสียชีวิตแล้วเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2022

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
วัดบางพลี
วัดบางพลี ตั้งอยู่เลขที่ 34 หมู่ที่ 10 ถนนบางพลี ตำบลบางโทรัด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่จำนวน 18 ไร่ 3 งาน 2 ตารางวา วัดนี้ตั้งขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2369  และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2496
ประวัติ
วัดบางพลีเดิมชื่อ วัดบางพลีใหญ่ เมื่อครั้งโบราณประชาชนฝ่ายรามัญอยู่เมืองหงสาวดีเกิดเหตุมีความเดือดร้อน จึงได้พึ่งพระบรมโพธิสมภารในประเทศไทย ต่อมามีประชาชนมากขึ้น จึงได้ปรึกษากันว่าสมควรจัดการตั้งวัดนี้ขึ้นได้แล้ว  มีผู้มีจิตศรัทธาได้ถวายที่ดินเป็นจำนวน 6 ไร่ 3 งาน ให้สร้างวัดนี้ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2369  มีเจ้าอาวาสปกครองที่วัดบางพลี  ผ่านมาเป็นจำนวน 8 รูป ได้บูรณปฏิสังขรณ์มาตลอดเวลา ต่อมาเจ้าอาวาสองค์ที่ 9 ในปัจจุบันได้จัดการก่อสร้างและบูรณปฏิสังขรณ์อาคารที่ชำรุดตลอดมา
วัดซางตาครู้ส
วัดซางตาครู้ส, โบสถ์ซางตาครู้ส หรือ วัดกุฎีจีน ( ) เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในซอยกุฎีจีน แยกซอยอรุณอมรินทร์ 4 (ถนนเทศบาล สาย 1) ถนนอรุณอมรินทร์ แขวงวัดกัลยาณ์ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร โบสถ์ในปัจจุบันนี้เป็นอาคารหลังที่สามซึ่งสร้างขึ้นเพื่อทดแทนโบสถ์หลังเดิมที่คับแคบและชำรุดทรุดโทรมมาก โดยมีคุณพ่อกูเลียลโม กิ๊น ดา ครู้ส เป็นผู้ควบคุมการก่อสร้างในปี พ.ศ. 2459 (ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว) และได้รับการปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ในปี พ.ศ. 2539 โดยมีคุณพ่อศวง ศุระศรางค์ เป็นผู้ริเริ่มเพื่อการอนุรักษ์ต่อไป ปัจจุบันวัดหลังนี้มีอายุรวมแล้ว ปี
อาคารวัดซางตาครู้สเป็นอาคารรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาและสถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกเช่นเดียวกับอาสนวิหารอัสสัมชัญ มีจุดเด่นที่ยอดโดมแบบอิตาลีซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกับโดมแห่งมหาวิหารฟลอเรนซ์หรือโดมของพระที่นั่งอนันตสมาคม ภายในเป็นอาคารชั้นเดียว มีจุดเด่นอีกประการคือ การใช้เสาลอยรับน้ำหนักของฝ้าเพดานแบบโค้ง รวมถึงกระจกสีที่เป็นเรื่องราวเกี่ยวข้องกับคริสต์ศาสนา
วัดซางตาครู้สเป็นศาสนสถานที่สำคัญที่อยู่คู่กับชุมชนกุฎีจีนเก่าแก่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา โดยบริเวณที่ตั้งของวัดอยู่ใกล้กับพระราชวังเดิม สมัยธนบุรี สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีพระราชทานที่ดินให้แก่ชาวโปรตุเกสซึ่งร่วมทำการศึกต่อต้านพม่าจนได้รับชัยชนะ นักบวชชาวโปรตุเกสจึงได้เริ่มก่อสร้างอาคารวัดหลังแรกที่สร้างด้วยไม้ทั้งหมดแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2313 ต่อมาได้เกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในชุมชนในปี พ.ศ. 2376 ทำให้อาคารวัดพังเสียหายทั้งหมด จึงต้องก่อสร้างใหม่ด้วยอิฐถือปูน และได้ก่อสร้างใหม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2459 ซึ่งคืออาคารวัดหลังที่เห็นในปัจจุบัน
นอกจากอาคารวัดที่สำคัญแล้ว ยังมีศาลาซางตาครู้สซึ่งสร้างเสร็จในเวลาไล่เลี่ยกันคือประมาณปี พ.ศ. 2453 เป็นศาลาทรงวิกตอเรีย ขนมปังขิง มีจตุรมุข 4 ด้าน แต่ในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ได้เกิดอุบัติเหตุเครื่องเครนที่ใช้ก่อสร้างทางเลียบแม่น้ำเจ้าพระยาเคลื่อนไปชนตัวศาลาจนเสียหายหนัก

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* ชุมชนกุฎีจีน
* วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร
* ศาลเจ้าเกียนอันเกง
* รายชื่อโบราณสถานในกรุงเทพมหานคร (ฝั่งธนบุรี)

แหล่งข้อมูลอื่น
พระราชวังโกเลสถาน
พระราชวังโกเลสถาน ( , ) เป็นพระราชวังของอดีตราชวงศ์แคแจร์ ตั้งอยู่ในเตหะราน เมืองหลวงของประเทศอิหร่านในปัจจุบัน

พระราชวังโกเลสถานเป็นโบราณสถานที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในเตหะรานและมีฐานะเป็นแหล่งมรดกโลก ภายในประกอบด้วยสวน อาคาร และงานสะสมงานฝีมือจากอิหร่านและของกำนัลจากยุโรปสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2569 เหตุการณ์ความขัดแย้งในตะวันออกกลาง พ.ศ. 2569 ทำให้พระราชวังถูกโจมตีได้รับความเสียหาย

อ้างอิง
ศาลเจ้าเกียนอันเกง
ศาลเจ้าเกียนอันเกง หรือ ศาลเจ้ากวนอันเก๋ง (ตัวเต็ม: 建安宮) เป็นศาลเจ้าเจ้าแม่กวนอิมของกลุ่มชาวจีนฮกเกี้ยน ตั้งอยู่ในย่านชุมชนกุฎีจีน แขวงวัดกัลยาณ์ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร ศาลแห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างวัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหารและวัดซางตาครู้ส ศาลเจ้าได้สร้างขึ้นในปีใดไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่กล่าวกันว่าชาวจีนฮกเกี้ยนที่ตามเสด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเป็นผู้สร้างขึ้น เดิมศาลเจ้าแห่งนี้มีจำนวน 2 หลังซึ่งติดกัน คือ ศาลเจ้าโจวซือกง และ ศาลเจ้ากวนอู จนในเวลาต่อศาลเจ้าก็ทรุดโทรมลงไปมาก ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่ ได้มีชาวฮกเกี้ยนกลุ่มหนึ่งได้เข้ามารื้อศาลทั้ง 2 ลง แล้วสร้างใหม่จนแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2391 และดำรงสภาพเดิมมาจนถึงปัจจุบัน
เดิมทั้ง 2 ศาล ประดิษฐาน เจ้าพ่อโจวซือกง และ เจ้าพ่อกวนอู ตามชื่อศาลเจ้า แต่ภายหลังรื้อศาลเจ้าแล้วสร้างใหม่เพียงหลังเดียวทำให้องค์ประธานทั้ง 2 ได้ถูกย้ายไปด้วยซึ่งไม่ปรากฏว่าเป็นที่ใด ปัจจุบันศาลเจ้ามีเจ้าแม่กวนอิม เป็นองค์ประธานหลัก
ศาลเจ้าเกียนอันเกงมีทำเลที่ตั้งติดแหล่งน้ำจึงมีการวางผังหันสู่แม่น้ำออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา สำหรับผังบริเวณของศาลเจ้า จัดเป็นศาลเจ้าขนาดกลางที่มีอาคาร 2 หลังวางขนานกัน โดยมีชานระเบียงล้อมลานตรงกลางศาล (ผังแบบโดนัท) สำหรับงานศิลปกรรมที่สำคัญภายในศาลเจ้าประกอบด้วย ไม้เครื่องแกะสลักที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่าง ภาพจิตรกรรมฝาผนัง และกระเบื้องโค้งตามรูปแบบจีนประเพณี จนในปี พ.ศ. 2551 ศาลเจ้าได้รับรางวัลอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่นจากสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ ปัจจุบันศาลเจ้าอยู่ในความดูแลของตระกูล สิมะเสถียร หรือ แซ่ซิ้ม เดิมและ ตันติเวชกุล หรือ แซ่ตัน เดิม ซึ่งเป็นตระกูลที่เข้ามาก่อสร้างปรับปรุงให้กับศาลเจ้าตั้งแต่ครั้นรัชกาลที่ 3

อ้างอิง
ดูเพิ่ม
* ชุมชนกุฎีจีน
* วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร
* วัดซางตาครู้ส
* รายชื่อโบราณสถานในกรุงเทพมหานคร (ฝั่งธนบุรี)

แหล่งข้อมูลอื่น
วัดคอนเซ็ปชัญ
วัดคอนเซ็ปชัญแห่งพระแม่เจ้า ( ) เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในประเทศไทย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในซอยสามเสน 11 ถนนสามเสน แขวงวชิรพยาบาล เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร วัดคอนเซ็ปชัญประกอบด้วย ตัวอาคารหลังเดิม ซึ่งเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ทรงหลังคาจั่วแบบไทย เป็นอาคารที่เก่าแก่ที่สุดคาดว่าก่อสร้างขึ้นตั้งแต่ช่วงสมัยอยุธยาตอนปลาย ปัจจุบันได้ปรับปรุงเป็นพิพิธภัณฑ์ และส่วนของตัวโบสถ์คอนเซ็ปชัญซึ่งสร้างขึ้นโดยบาทหลวงฌ็อง-บาติสต์ ปาลกัว ชาวฝรั่งเศส ที่ได้เดินทางมาเป็นอธิการโบสถ์ โดยได้ทำการเสกในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2380 (รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว) นอกจากนี้ในบริเวณที่ตั้งของวัด ยังมีวัดนักบุญฟรังซีสเซเวียร์ ซึ่งตั้งอยู่ข้างกับวัดอีกด้
้ในบริเวณที่ตั้งของวัด ยังมีวัดนักบุญฟรังซีสเซเวียร์ ซึ่งตั้งอยู่ข้างกับวัดอีกด้วย ปัจจุบันตัวโบสถ์นี้มีอายุรวมแล้ว ปี ทำให้เป็นหนึ่งในโบสถ์คาทอลิกที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศไทย
วัดคอนเซ็ปชัญ มีประวัติมาตั้งแต่ครั้นสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งพระองค์พระราชทานที่ดินให้กับชาวโปรตุเกสที่ร่วมรับราชการทำสงครามให้กับพระองค์ ในราวปี พ.ศ. 2217 ต่อมาในปี พ.ศ. 2325 ซึ่งตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้โปรดให้ชาวเขมร 500 คน ที่หลบหนีลี้ภัยมาจากเขมร มาอยู่รวมกับชาวโปรตุเกสในหมู่บ้านนี้ และตั้งแต่นั้นมาก็มีการเรียกหมู่บ้านนี้ว่า "บ้านเขมร" จนในเวลาต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทานที่กับชาวญวน เข้ามารวมกับที่อยู่เดิมของชาวเขมร ทำให้ชาวญวนในเวลาต่อมาก็ได้เข้ารีตนิกายคริสต์กันเป็นส่วนใหญ่
ตัวโบสถ์คอนเซ็ปชัญ มีความโดดเด่นในด้านงานสถาปัตยกรรมกว่าโบสถ์ทั่ว ๆ ไป เนื่องจากเป็นโบสถ์ลูกครึ่งไทยและฮอลันดา หรือที่เรียกว่า "วิลันดา" ซึ่งเป็นรูปแบบที่นิยมในสมัยอยุธยาตอนปลายจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น มีลักษณะคือใช้ระบบผนังรับน้ำหนัก มีเสาไม้รับโครงของหลังคาแบบไทย และตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้น ซึ่งโดยมากจะเป็นลายเทศ เลียนแบบฝรั่ง โดยลดลายเส้นกนกออกไป จนในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดได้มีการเพิ่มเติมส่วนของหอระฆัง (Bell Tower) โดยมีโยอาคิม กรัสซี (Joachim Grassi) สถาปนิกชาวออสเตรีย เป็นผู้ออกแบบ ซึ่งเป็นการออกแบบหอระฆัง ด้วยสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา มีหัวเสาแบบโรมาเนสก์รองรับช่วงชั้นต่าง ๆ ของอาคาร และการวางเป็นซุ้มโค้งแ
ลปวิทยา มีหัวเสาแบบโรมาเนสก์รองรับช่วงชั้นต่าง ๆ ของอาคาร และการวางเป็นซุ้มโค้งแบบโรมัน ด้วยเหตุนี้เองทำให้โบสถ์คอนเซ็ปชัญ ประกอบด้วยงานสถาปัตยกรรมถึง 3 รูปแบบ คือ ไทย ฮอลันดา และโรมัน
โบสถ์น้อย
ด้านหลังของวัดคอนเซ็ปชัญ ยังมีโบสถ์น้อยหรือ "โรงสวด" เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนขนาดเล็กตั้งอยู่ ตามคำบอกเล่าของชาวชุมชน เชื่อว่าแต่เดิมเคยเป็นหอนั่งของพระยาวิเศษสงคราม ผู้นำชุมชนในสมัยโบราณ แต่ก็มีข้อเสนอว่า อาจจะเป็นอาคารที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นศาลาสวดศพก็ได้ โดยเฉพาะในงานศพของพระสังฆราชปัลเลอกัวซ์ ซึ่งจัดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 4 มีบันทึกว่ามีการสร้างอาคารสำหรับตั้งศพของท่านโดยเฉพาะ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

ดูเพิ่ม
* รายชื่อโบราณสถานในกรุงเทพมหานคร (ฝั่งพระนคร)
สถาบันการทำอาหารแห่งอเมริกา
สถาบันการทำอาหารแห่งอเมริกา (CIA) คือวิทยาลัยไม่แสวงหาผลกำไรของเอกชนจากอเมริกาที่เชี่ยวชาญด้านการสอนทำอาหาร การทำขนมปังและขนมอบ วิทยาเขตหลักของ CIA ตั้งอยู่ที่ Hyde Park นิวยอร์ก และมีสาขาอยู่ที่ St. Helena รัฐแคลิฟอร์เนีย และ Napa รัฐแคลิฟอร์เนีย; San Antonio, เท็กซัส; และสาธารณรัฐสิงคโปร์ นอกจากนี้ CIA ยังให้ความรู้อย่างต่อเนื่องแก่ผู้ประกอบวิชาชีพในอุตสาหกรรมบริการ การประชุม และบริการที่ปรึกษา มีชั้นเรียนแบบพักผ่อนหย่อนใจสำหรับผู้ที่ไม่ได้ประกอบอาชีพนี้ และ The Food Business School เป็นศูนย์รวมของการศึกษาสำหรับผู้บริหารและบัณฑิต วิทยาลัยแห่งนี้มีบุคลากรประมาณ 170 ท่านและมีมาสเตอร์เชฟที่ผ่านการรับรองจากสมาพันธ์การทำอาหารแห่งอเมริกา (America
70 ท่านและมีมาสเตอร์เชฟที่ผ่านการรับรองจากสมาพันธ์การทำอาหารแห่งอเมริกา (American Culinary Federation) หลายท่าน และมาสเตอร์เบเกอร์ที่ได้รับการรับรองจากสมาคมนักอบขนมปังค้าปลีกแห่งอเมริกา (Retail Bakers of America) CIA มีศิษย์เก่ามากกว่า 48,000 คนในเกือบทุกภาคส่วนของอุตสาหกรรมบริการอาหาร
วิทยาลัยเปิดสอนหลักสูตรอนุปริญญาสาขาศิลปะการทำอาหาร (Culinary Arts) และศิลปะการอบขนมปังและขนมอบ (Baking and Pastry Arts) ในวิทยาเขตนิวยอร์ก แคลิฟอร์เนีย และเท็กซัส และสอนหลักสูตรปริญญาตรีสาขาการจัดการ (Management), วิทยาศาสตร์อาหาร (Culinary Science) และการศึกษาอาหารประยุกต์ (Applied Food Studies) ในวิทยาเขตนิวยอร์กของเรา แต่ละหลักสูตรจะมีการฝึกงานเป็นเวลา 15 สัปดาห์ในสถานที่บริการอาหารที่ CIA อนุมัติ และมีการทำงานจริงในร้านอาหารในวิทยาเขตของวิทยาลัย ในหลักสูตรปริญญาตรีสาขาการจัดการนั้น เราจะเน้นการให้ความรู้เรื่องไวน์ เครื่องดื่ม และการบริการขั้นสูง; อาหารละติน; หลักการขั้นสูงด้านการอบขนมปังและขนมอบ; การทำกิจการ (การเริ่มต้นธุรกิจ); การปรุงอ
หลักการขั้นสูงด้านการอบขนมปังและขนมอบ; การทำกิจการ (การเริ่มต้นธุรกิจ); การปรุงอาหารจากฟาร์มสู่โต๊ะ; และอาหารเอเชีย เกือบทุกสาขาย่อยเหล่านี้จะประกอบด้วยการเรียนหนึ่งภาคเรียนที่วิทยาเขตแคลิฟอร์เนีย เท็กซัส หรือสิงคโปร์ของ CIA นอกจากนี้หลักสูตรระดับปริญญาของวิทยาลัยเรายังได้รับการรับรองจากคณะกรรมการอุดมศึกษาเขตมิดเดิ้ลสเตท (Middle States Commission on Higher Education) แล้ว
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* Restaurants at the Culinary Institute of America
* The Food Business School of the Culinary Institute of America
โทโคฟีรอล
โทโคฟีรอล ( ; ย่อ TCP) เป็นกลุ่มสารประกอบอินทรีย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสารฟีนอลหมู่เมทิล หลายชนิดเกี่ยวข้องกับวิตามินอี

แอลฟา-โทโคฟีรอล (α-tocopherol) พบมากในอาหารยุโรป โดยเฉพาะในน้ำมันมะกอกและน้ำมันดอกทานตะวัน ในขณะที่แกมมา-โทโคฟีรอล (γ-tocopherol) พบมากในอาหารอเมริกัน โดยเฉพาะในน้ำมันถั่วเหลืองและน้ำมันข้าวโพด
รูปแบบ
วิตามินอีมีโครงสร้าง 8 แบบ แยกเป็นโทโคฟีรอล 4 แบบและโทโคไทรเอนอล 4 แบบ ทั้งหมดมีวงแหวนโครเมนกับหมู่ไฮดรอกซิลที่ให้ไฮโดรเจนเพื่อลดอนุมูลอิสระ และมีโซ่ข้างแบบไฮโดรโฟบิกที่สามารถผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ได้ ทั้งโทโคฟีรอลและโทโคไทรเอนอลมีรูปแบบแอลฟา (α), บีตา (β), แกมมา (γ) และเดลตา (δ) ซึ่งจำแนกได้จากจำนวนและตำแหน่งของหมู่เมทิลบนวงแหวนโครเมน

{| class="wikitable"
|-
! รูปแบบ || โครงสร้าง
|-
| แอลฟา-โทโคฟีรอล || 
|-
| บีตา-โทโคฟีรอล || 
|-
| แกมมา-โทโคฟีรอล || 
|-
| เดลตา-โทโคฟีรอล || 
|}
เมื่อใช้เป็นวัตถุเจือปนอาหาร โทโคฟีรอลจะมีเลขอีคือ E306 แอลฟา-โทโคฟีรอลคือ E307 แกมมา-โทโคฟีรอลคือ E308 และเดลตา-โทโคฟีรอลคือ E309 ทั้งหมดได้รับการอนุญาตให้ใช้เป็นสารต้านอนุมูลอิสระในสหรัฐอเมริกา สหภาพยุโรป ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์

ประวัติ
จากการทดลองให้สารอาหารกับหนู เฮอร์เบิร์ต แมคลีน อีแวนส์สรุปในปี ค.ศ. 1922 ว่าหากหนูไม่ได้รับสารอาหารจากจมูกข้าวสาลี หนูจะไม่มีการปฏิสนธิ เขาจึงสกัดสารดังกล่าวแล้วระบุสูตรเคมี C 29 H 50 O 2 และตั้งชื่อสารชนิดนี้ว่า "โทโคฟีรอล" ซึ่งมาจากภาษากรีก τόκος (tókos แปลว่า กำเนิด) และ φέρειν (phérein แปลว่า นำพา) และต่อท้ายด้วย -ol เพื่อระบุว่าเป็นสารกลุ่มแอลกอฮอล์ โครงสร้างถูกระบุในภายหลังในปี ค.ศ. 1938
* น้ำมันจมูกข้าวสาลี (215.4 มิลลิกรัม)
* น้ำมันดอกทานตะวัน (55.8 มิลลิกรัม)
* น้ำมันอัลมอนด์ (39.2 มิลลิกรัม)
* เมล็ดทานตะวัน (35.17 มิลลิกรัม)
* อัลมอนด์ (26.2 มิลลิกรัม)
* เฮเซลนัต (26.0 มิลลิกรัม)
* น้ำมันวอลนัต (20.0 มิลลิกรัม)
* น้ำมันถั่วลิสง (17.2 มิลลิกรัม)
* น้ำมันมะกอก (12.0 มิลลิกรัม)
* น้ำมันเมล็ดฝิ่น (11.4 มิลลิกรัม)
* ถั่วลิสง (9.0 มิลลิกรัม)
* รำข้าว (2.4 มิลลิกรัม)
* ข้าวโพด (2.0 มิลลิกรัม)
* เมล็ดฝิ่น (1.8 มิลลิกรัม)
* หน่อไม้ฝรั่ง (1.5 มิลลิกรัม)
* ข้าวโอ๊ต (1.5 มิลลิกรัม)
* เกาลัด (1.2 มิลลิกรัม)
* มะพร้าว (1.0 มิลลิกรัม)
* มะเขือเทศ (0.9 มิลลิกรัม)
* วอลนัต (0.7 มิลลิกรัม)
* แครอต (0.6 มิลลิกรัม)
* นมแพะ (0.1 มิลลิกรัม)
โรคพร่อง

โรคพร่องวิตามินอีทำให้เกิดโรคทางระบบประสาท เช่น โรคกล้ามเนื้อเสียการประสานงานจากสมองน้อยและไขสันหลังโรคกล้ามเนื้อและโลหิตจาง

อ้างอิง
วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม
วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม อาจหมายถึง
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม แขวงคันนายาว กรุงเทพมหานคร
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม แขวงบางจาก กรุงเทพมหานคร
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลธำมรงค์ อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลภูผาม่าน อำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลบางกระเจ็ด อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลคลองขุด อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลชุมพล อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลหนองกระเจา อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลวังท่าช้าง อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลไม้ตรา อำเภอบางไทร จังหวัดพร
ทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลไม้ตรา อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดราษฎรศรัทธาธรรม ตำบลไทรย้อย อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลบ้านไร่ อำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลลาดแค อำเภอชนแดน จังหวัดเพชรบูรณ์
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลประดู่งาม อำเภอศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลท่าอิบุญ อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลน้ำก้อ อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลมะกอกหวาน อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลพระพุทธบาท อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลไผ่ต่ำ อำเภอหน
ะพุทธบาท อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลไผ่ต่ำ อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลศาลาขาว อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลปากแคว อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ตำบลหนองอ้อ อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
* วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม อำเภอศรีนคร จังหวัดสุโขทัย
เอลเอสโกเรียล
พระราชฐานซานโลเรนโซเดเอลเอสโกเรียล ( ) หรือเรียกอย่างย่อว่า เอลเอสโกเรียล ในอดีตเป็นที่ประทับของกษัตริย์แห่งสเปน สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 มีรูปแบบสถาปัตยกรรมเรอแนซ็องส์ เริ่มสร้างเมื่อ ค.ศ. 1563 และแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1584 ตั้งอยู่ในเมืองซานโลเรนโซเดเอลเอสโกเรียล บริเวณเชิงเขาอาบันโตส ราว 45 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงมาดริด เป็นหนึ่งในเขตพระราชฐานที่มีอยู่มากมายในประเทศสเปน แต่เอลเอสโกเรียลมีความพิเศษกว่าที่ภายในมีส่วนต่าง ๆ อย่างครบครัน ทั้งอาราม พระราชวัง โรงเรียน และพิพิธภัณฑสถาน
เอลเอสโกเรียลประกอบด้วยหมู่อาคารสองสถาปัตยกรรมที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม หมู่อาคารแรกคืออารามหลวง และหมู่อาคารที่สองคือ ลากรังคียาเดลาเฟรสเนดา ( ) ที่ประทับเพื่อเสด็จล่าสัตว์อันมีความสงบเงียบซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไปห้ากิโลเมตร ทั้งสองสถานที่นี้มีสถาปัตยกรรมร่วมอันบ่งชี้ถึงอำนาจของราชวงศ์สเปนและอำนาจของศาสนจักรโรมันคาทอลิกในแผ่นดินสเปนระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 17 ปัจจุบันเอลเอสโกเรียลเป็นสำนักงานใหญ่ของคณะสงฆ์แห่งนักบุญออกัสติน
พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 ผู้ทรงยึดมั่นในคาทอลิก ทรงตอบโต้ต่อการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ที่บังเกิดไปทั่วทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยอุทิศเวลาทั้งรัชกาลของพระองค์ (ค.ศ. 1556–1598) ตลอดจนทองคำมหาศาลที่ได้จากอาณานิคมสเปนในโลกใหม่ไปในการยับยั้งการแผ่ขยายของนิกายโปรเตสแตนต์ แม้ว่าความพยายามของพระองค์บางส่วนประสบผลสำเร็จในระยะยาว แต่กระแสการปฏิรูปคาทอลิกที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันกลับรบกวนพระองค์เสียมากกว่าตลอดสามสิบปีแรกของการตัดสินพระทัยสร้างเอลเอสโกเรียล
ในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1984 องค์การยูเนสโกได้ประกาศให้พระราชฐานซานโลเรนโซแห่งเอลเอสโกเรียลเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม ปัจจุบันเอลเอสโกเรียลเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม สามารถเดินทางไปกลับจากกรุงมาดริดได้ภายในวันเดียว แต่ละปีมีนักท่องเที่ยวเข้าเยี่ยมชมกว่าห้าแสนคน

ไฟล์:Facade monastery San Lorenzo de El Escorial Spain.jpg|thumb|left|177px|ด้านหน้าของเอลเอสโกเรียล
ไฟล์:Escorial-sur.jpg|thumb|left|177px|ทางใต้ของเอลเอสโกเรียล
ไฟล์:EscorialBiblioteca.jpg|thumb|left|177px|ห้องสมุด

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*El Escorial site
*Jardin del Monasterio de El Escorial - a Gardens Guide review 
*El Escorial Monastery - History and Photos
*74 Photos of El Escorial
วัดม่อนพระยาแช่
วัดม่อนพระยาแช่ หรือ วัดม่อนพญาแช่ เป็นวัดสำคัญตั้งอยู่เลขที่ 279 หมู่ 1 ตำบลพิชัย อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง ภายในวัดเป็นที่ตั้งของพระธาตุม่อนพระยาแช่ เป็นปูชนียสถานอันเก่าแก่ของจังหวัดลำปาง และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ในปี พ.ศ. 2478

ประวัติ
วัดม่อนพระยาแช่ ตั้งอยู่บนเนินเขาชื่อ "ม่อนไก่เขี่ย" ตำบลพิชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2353 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2501 สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย วัดมีเนื้อที่ 350 ไร่ ส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูง ซึ่งเป็นที่ตั้งของพระธาตุม่อนพระยาแช่
วัดม่อนพระยาแช่ แต่เดิมไม่มีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่ประจำ จนกระทั่งใน พ.ศ. 2499 พระครูศรีปริยัติกิติ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดม่อนพระยาแช่

ใน พ.ศ. 2515 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช พร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และพระเจ้าลูกเธอ ได้เสด็จพระราชดำเนินมานมัสการพระธาตุม่อนพระยาแช่ เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2515
ต่อมาเจ้าคณะจังหวัดลำปาง ได้แต่งตั้งพระครูประโชติคณารักษ์ เป็นเจ้าอาวาสวัดม่อนพระยาแช่ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2522 และวัดม่อนพระยาแช่ได้รับการพัฒนาเรื่อยมา ต่อมาโครงการชลประทานลำปาง ได้สร้างอ่างเก็บน้ำห้วยโจ้ ขึ้นที่ด้านหลัง วัดม่อนพระยาแช่ เพื่อกักเก็บน้ำใว้ใช้ในวัด และใน พ.ศ. 2524 จังหวัดลำปาง ได้อนุมัติงบประมาณก่อสร้างถนนลาดยางตลอดสาย จากถนนพหลโยธินจนเข้าถึงวัดม่อนพระยาแช่ รวมระยะทาง 5 กิโลเมตร

อ้างอิง
นพเก้า ศรีบุญเรือง
พันเอก นพเก้า ศรีบุญเรือง หรือ เสธนพ เป็นผู้ฝึกสอนมวยไทย ทั้งมวยไทยเลิศฤทธิ์ , มวยไทยโบราณ และศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว แห่งโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า

ทั้งนี้ นพเก้า ศรีบุญเรือง ยังเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยเลิศฤทธิ์คนแรกของมาร์โก เด เชซาริส และเป็นผู้ให้ความร่วมมือกับสถาบันมวยโบราณนานาชาติ (IMBA) อย่างต่อเนื่อง ในการเผยแพร่วิชาความรู้ของมวยไทยเลิศฤทธิ์ และมวยไทยโบราณ ทั่วโลก

นอกจากนี้ นพเก้า ศรีบุญเรือง ยังเป็นนักยูโดสายดำขั้น 2 จากโดโดกัน ประเทศญี่ปุ่น และยูโดสายดำชั้น 3 จากสมาคมยูโดแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ประวัติ
ในช่วงปี พ.ศ. 2526 ถึง 2549 นพเก้า ศรีบุญเรือง ได้เป็นผู้ตัดสินกีฬายูโด และในช่วงปี พ.ศ. 2525 ถึง 2550 เขาได้เป็นประธานผู้ตัดสินกีฬายูโดของกรมพลศึกษา

รวมทั้งเป็นผู้ตัดสินกีฬารักบี้ฟุตบอลในช่วงปี พ.ศ. 2529 ถึง 2549 และเป็นประธานผู้ตัดสินกีฬารักบี้ฟุตบอล ของสมาคมกีฬารักบี้ฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อปี พ.ศ. 2549

เกียรติประวัติ
* ผู้ช่วยปรมาจารย์อาวุโส (มงคล ๙ - มงคลทอง) แห่งสมาคมครูมวยไทย 
* ผู้ตัดสินกีฬารักบี้ดีเด่น พ.ศ. 2547

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Muay Boran Roma - Official Website
เทศกาลนักเรียนนานาชาติไกรฟส์วัลท์
เทศกาลนักเรียนนานาชาติไกรฟส์วัลท์ ( &thinsp;) เป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นโดยองค์กร GrIStuF e.V. ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรในประเทศเยอรมนี กิจกรรมนี้ถูกจัดขึ้น ณ เมืองไกรฟส์วัลท์ (Greifswald) ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือ ห่างจากกรุงเบอร์ลินเมืองหลวงของประเทศเยอรมนี ประมาณ 200 กิโลเมตร โดยเมืองนี้ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลบอลติก

กิจกรรมที่จัดขึ้นประกอบไปด้วย การทำเวิร์กช็อป กิจกรรมแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม การนำเสนอผลงาน งานเลี้ยง และคอนเสิร์ต โดยแนวคิดหลักของงานครอบคลุมเนื้อหาในหลากหลายประเด็น ทั้งการเมือง ศิลปะ สังคม และวัฒนธรรม

ผู้จัดงาน
GrIStuF e.V. เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรซึ่งจัดตั้งโดยนักศึกษาอาสาสมัคร เพื่อจัดกิจกรรม Greifswald International Student Festival นอกจากนี้ทางองค์กรยังได้จัดกิจกรรมอีกหลายอย่าง อาทิ Running Dinner และ Féte de la Musique สำหรับผู้คนในเมืองตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007

ประวัติ

กิจกรรมได้รับแรงบันดาลใจมาจาก International Student Week in Iimenau โดยกลุ่มนักศึกษาที่สนใจ จนเกิดเป็น Greifswald International Student Festival ขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2002

รายการกิจกรรมที่ได้จัดไปแล้ว
* 2002: Our World - Our Choice 
* 2005: Touch the world
* 2006: Project U-Rope: Utopia or reality?
* 2008: Mind a change?
* 2010: Response-Ability
* 2012: FACE to FACE - paving the way for a non-violent society
* 2014: Lost in Consumption - Rethinking Economy
* 2016: Sea: The Future - Discovering the Ocean Current

หัวข้อของกิจกรรมในปี ค.ศ. 2005 ได้แก่ Green Globalization, Conflicts, Migration, Development Cooperation, Intercultural learning และ Bioethics มีนักศึกษาทั้งหมด 271 คนเข้าร่วมงาน ซึ่งน้อยกว่าที่คาดการณ์ไว้เนื่องจากปัญหาเรื่องวีซ่าของนักศึกษาจากนอกสหภาพยุโรป
ในปี ค.ศ. 2006 กิจกรรมได้จัดขึ้นภายใต้แนวคิด Project U-rope: Utopia or Reality ซึ่งในครั้งนี้ให้เฉพาะนักศึกษาจากยุโรปเข้าร่วม โดยมีเกซีน ชวาน (Gesine Schwan) นักวิชาการด้านรัฐศาสตร์และนักการเมืองเป็นผู้อุปถัมภ์ และได้แสดงวีดิทัศน์ แก่นักศึกษาซึ่งเข้าร่วมงานในครั้งนี้มากกว่า 400 คน กิจกรรมทางวัฒนธรรมในงานได้แก่

* European Night
* Meeting of the Europeans
* Excursions to the Region
* Panel Discussions
* League of Culture
* Several Concerts

งานในครั้งถัดมาได้ถูกจัดขึ้นในปี ค.ศ. 2008 เพื่อไม่ให้ซ้อนกับงาน Ilmenau Festival ในปี ค.ศ. 2007

อ้างอิง
วัดม่วงหวาน
วัดม่วงหวาน ตั้งอยู่เลขที่ 1 หมู่ที่ 8 ตำบลม่วงหวาน อำเภอหนองแซง จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ภายใต้การปกครองคณะสงฆ์ตำบลม่วงหวาน

ประวัติวัด

วัดม่วงหวาน ตั้งอยู่เลขที่ 1 บ้านม่วงหวาน หมู่ที่ 8 ตำบลม่วงหวาน อำเภอหนองแซง จังหวัดสระบุรี มีที่ดินที่ตั้งวัด 5 ไร่ 3 งาน
อาณาเขต ทิศเหนือ จดที่ดินเอกชน ทิศใต้ จดที่ดินเอกชน ทิศตะวันออก จดที่ดินเอกชน ทิศตะวันตก จดที่ดินเอกชน
วัดม่วงหวาน ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2390 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2484 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 5 เมตร ยาว 11 เมตร
ลำดับเจ้าอาวาส
1.พระอธิการโม่ง ไม่ทราบปีที่ดำรงตำแหน่งแน่ชัด (จร)
2.พระอธิการคำ ดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2483 ถึง พ.ศ. 2492 (จร)
3.พระอธิการยศ ยโส (ยโสธโร) ดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2493 ถึง พ.ศ. 2534 (จร)
4.พระครูปัญญาสรกิจ ดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2534 ถึง พ.ศ. 2538 (รก)
5.พระครูวิบูลสรการ ดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2538 ถึง พ.ศ. 2551 (จร)
6.พระสมชาย จิตคุโณ ดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2551 ถึง พ.ศ. 2553 (รก)
7.พระอธิการณรงค์ ทีฆายุโก ดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2553 ถึง พ.ศ. 2555 (รก)
8.พระครูฐาปนกิจาทร (พนม รกฺขิตธมฺโม) ดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2555 เป็นต้นมา

หมายเหตุ (จร) คือ เจ้าอาวาส (รก) คือ ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส

อาคารเสนาสนะ
อุโบสถ กำลังดำเนินการก่อสร้าง
อ้างอิง
*ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร พ.ศ. 2552 เล่ม 4 กองพุทธสถาน สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ หน้า 427
คุ้มเจ้าหนานไชยวงศ์
คุ้มเจ้าหนานไชยวงศ์ หรือ บ้านเจ้าหนานไชยวงศ์ ตั้งอยู่เลขที่ 6 ถนนพระร่วง ตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ เป็นคุ้มของเจ้าหนานไชยวงศ์ หรือ เจ้าหนานตึ หัวเมืองแก้ว และเจ้าสุธรรมมา มหายศปัญญา ธิดาในเจ้าบุรีรัตน์ (น้อยหนู มหายศปัญญา เจ้าบุรีรัตน์องค์สุดท้ายแห่งนครแพร่
ประวัติ
บ้านเจ้าหนานไชยวงศ์ สร้างประมาณปี พ.ศ. 2450 โดยเจ้าบุรีรัตน์ (น้อยหนู มหายศปัญญา) เจ้าบุรีรัตน์นครแพร่ เพื่อเป็นเรือนหอให้ธิดาคือ เจ้าสุธรรมมา มหายศปัญญา และเจ้าหนานตึ หัวเมืองแก้ว บุตรเขย ที่มีอาชีพทำป่าไม้เช่นเดียวกับเจ้าบุรีรัตน์ บ้านหลังนี้ก่อสร้างขึ้นโดยสถาปัตยกรรมแบบขนมปังขิงสร้างจากไม้สักทองทั้งหลังทาด้วยสีครีมน้ำตาลหรือสีไข่ไก่ขลิบแดง ด้านในไม่ทาสีเพื่อให้เห็นเนื้อไม้ หลังคาเป็นทรงมนิลา มุงด้วยไม้แป้นเกล็ดมีการประดับ ประดาลวดลายฉลุ สันนิษฐานว่าเป็นช่างชุดเดียวกับคุ้มวงศ์บุรี ที่พิเศษคือบ้านหลังนี้มีห้องน้ำในตัวเรือนอยู่ตั้งแต่เดิม

ปัจจุบันบ้านเจ้าหนานไชยวงศ์ยังมีทายาทอาศัยอยู่ และมีแผนจะสร้างเป็นพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้
สถาปัตยกรรม
บ้านเจ้าหนานไชยวงศ์ เป็นสถาปัตยกรรมแบบขนมปังขิงสร้างจากไม้สักทองทั้งหลังทาด้วยสีครีมน้ำตาล หลังคาเป็นทรงมนิลา มุงด้วยไม้แป้นเกล็ดมีการประดับ ประดาลวดลายฉลุ

อ้างอิง
เอไลจาห์ คลาร์ก (นักมวยไทย)
สถิติการชกมวยไทยในระดับอาชีพ
{| class="wikitable"
|+ชนะ 4 ครั้ง, แพ้ 1 ครั้ง
!ผล
!คู่ชก
!วิธีชนะ
!วันที่
!สถานที่
!หมายเหตุ
|-
|แพ้
|เบร็ท ฮลาวาเช็ค
|การตัดสินอย่างเป็นเอกฉันท์
|22 สิงหาคม ค.ศ. 2015
|นครนิวยอร์ก
|ศึกมวยไทยสภามวยโลก รุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท 
|-
|ชนะ
|อาเลกซ์ เบร์รีโอส
|ชนะน็อกโดยเทคนิค
|27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015
|นครนิวยอร์ก
|
|-
|ชนะ
|จอร์กวี สแมกวิน
|การตัดสินอย่างเป็นเอกฉันท์
|19 กันยายน ค.ศ. 2014
|นครนิวยอร์ก
|ศึกฟรายเดย์ไนต์ไฟต์ 
|-
|ชนะ
|ไมเคิล สตีเวนส์
|การตัดสินอย่างไม่เป็นเอกฉันท์
|16 สิงหาคม ค.ศ. 2013
|นครนิวยอร์ก
|
|-
|ชนะ
|จิล ปิงเอร์โร
|น็อกเอาต์
|12 เมษายน ค.ศ. 2013
|นครนิวยอร์ก
|ศึกมวยไทยใน "กติกาเต็มรูปแบบ" ครั้งแรก
ไมค์ สกรอย
ไมค์ สกรอย ( ; 14 สิงหาคม ค.ศ. 1978 – ) เป็นทั้งผู้ฝึกสอนมวยไทย และนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งระดับอาชีพในตำแหน่งปีกซ้ายชาวแคนาดา ซึ่งปัจจุบันเป็นตัวแทนอิสระแบบไม่ผูกมัด โดยเมื่อเร็ว ๆ นี้ สกรอยได้เป็นสมาชิกของทีมออร์แลนโดโซลาร์แบรส์ในศึกอีซีเอชแอล ซึ่งเป็นทีมที่ 28 ที่เขาได้เข้าร่วมในระดับอาชีพ
ชีวิตส่วนตัว
* สกรอยยังเป็นนักต่อสู้แบบผสม ซึ่งทำการสอนศิลปะมวยไทย ในช่วงสิ้นสุดฤดูการแข่งขัน ตามข่าวประชาสัมพันธ์ของทีมเอลมิราแจ็คเกิลส์ สกรอยได้เริ่มต้นในศิลปะการต่อสู้แบบผสมระดับอาชีพ ด้วยผลการแข่งชนะ 5 ครั้ง แพ้ 0 ครั้ง
* สกรอยยังคงมีความสุขกับการเล่นไพ่โป๊กเกอร์ในช่วงวันหยุดและได้เข้าร่วมการแข่งขัน ครั้งหนึ่ง เขาเคยได้ที่ 27 จากผู้เข้าแข่งขัน 780 คนในรายการเวิลด์ซีรีส์ออฟโป๊กเกอร์ 
* สกรอยได้ปรากฏตัวในเอ็นเอชแอล สแลปช็อต ซึ่งเป็นวิดีโอเกมของอีเอสปอร์ต โดยที่เขาไม่ได้มีสังกัดทีม หากแต่สามารถพบได้จากรายชื่อของตัวแทนอิสระ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
*
มเหนทรบรรพต
มเหนทรบรรพต ( มเหนฺทฺรบรฺวต&thinsp;; มเหนฺทฺรปรฺวต&thinsp;; ) เป็นเมืองโบราณสมัยจักรวรรดิเขมร ตั้งอยู่ในประเทศกัมพูชาปัจจุบัน

เป็นที่รับรู้กันมาหลายทศวรรษแล้วว่า เมืองนี้มีอยู่ แต่อยู่ที่ใดไม่แน่ชัด เพราะเนื้อที่ส่วนใหญ่กลายเป็นป่ารกร้างและจมอยู่ใต้ดิน กระทั่งคณะนักโบราณคดี ซึ่งมีฌ็อง-บัปติสต์ เชอว็องส์ (Jean-Baptiste Chevance) กับเดเมียน เอวันส์ (Damian Evans) เป็นหัวหน้า ใช้เลเซอร์สแกนหาทางอากาศจนพบใน ค.ศ. 2012 และเริ่มขุดค้นเรื่อยมา

ศัพทมูล
ชื่อ "มเหนทรบรรพต" มาจากภาษาสันสกฤต แปลว่า "ภูเขาขององค์อินทร์ผู้ยิ่งใหญ่" เป็นชื่อหนึ่งของพนมกุเลน (ភ្នំគូលេន ภฺนํคูเลน "ภูเขาลิ้นจี่") ศาสนสถานบนยอดเขาซึ่งใช้อภิเษกพระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ขึ้นเป็นพระเจ้าจักรพรรดิเมื่อ ค.ศ. 802 ชื่อ "มเหนทรบรรพต" นี้ปรากฏในจารึกหลายหลักจากสมัยพระนครซึ่งพบที่ปราสาทอกยม (ប្រាសាទអកយំ บฺราสาทอกยํ&thinsp;)

ที่ตั้ง
เมืองมเหนทรบรรพตตั้งอยู่บนเนินภูเขาพนมกุเลนในจังหวัดเสียมราฐ ห่างนครวัดไปทางเหนือ และห่างตัวจังหวัดเสียมราฐไปทางเหนือ

การขุดค้น
ฌ็อง-บาติสต์ เชอว็องซ์ จากมูลนิธิโบราณคดีและการพัฒนาแห่งลอนดอน (London's Archaeology and Development Foundation) กับเดเมียน เอวันส์ จากมหาวิทยาลัยซิดนีย์ (University of Sydney) ร่วมกับนำคณะผู้เชี่ยวชาญขุดค้นหาเมืองมเหนทรบรรพตมานานหลายปี จน ค.ศ. 2012 คณะดังกล่าวใช้วิทยาการไลดาร์ (Lidar) คือ ใช้เลเซอร์ติดตั้งบนเฮลิคอปเตอร์ออกบินสแกนทั่วพื้นที่พนมกุเลนเป็นเวลาเจ็ดวัน จนพบที่ตั้งเมืองมเหนทรบรรพต ซึ่งสอดคล้องกับการวิจัยภาคพื้นดินที่นักโบราณคดีหลายคนเคยทำไว้
คณะผู้เชี่ยวชาญจึงขุดค้นจนพบรางน้ำและแอ่งน้ำของเมือง โดยใช้จักรยานยนต์ออกตรวจค้นจนพบจุดเริ่มขุด แต่ต้องเสี่ยงกับระเบิดที่ฝังไว้ในดินตั้งแต่ช่วงสงคราม คณะขุดค้นยังพบศาสนสถาน 5 แห่ง แล้วใช้ลีดาร์ตรวจจนพบศาสนสถานอีก 30 แห่ง ร่องรอยถนนที่เชื่อมโยงกันอย่างอลังการ เขื่อน และสระน้ำ เดเมียน เอวันส์ ยังกล่าวว่า งานครั้งนี้ทำให้ได้ทฤษฎีว่า ปัญหาการบริหารจัดการน้ำทำให้จักรวรรดิเขมรล่มสลายในที่สุด

ประวัติ

คณะนักโบราณคดีของฌ็อง-บาติสต์ เชอว็องซ์ ประมาณว่า เมืองมเหนทรบรรพตกำเนิดขึ้นใน ค.ศ. 802 ฉะนั้น เมืองมเหนทรบรรพตจึงเก่ากว่านครวัดราว 350 ปี
เมืองมเหนทรบรรพตตั้งขึ้นในรัชกาลพระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ผู้สถาปนาจักรวรรดิเขมร และรับการอภิเษกเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ณ พนมกุเลน ภูเขาอันเป็นที่ตั้งเมืองมเหนทรบรรพต

พระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ตั้งเมืองมเหนทรบรรพตนี้ขึ้นเพื่อป็นราชสำนักหนึ่งในสามแห่งของพระองค์ อีกสองแห่งคือ อมเรนทรปุระ (អមរេន្ទ្របុរៈ อมเรนฺทฺรบุระ̤ "เมืองพระอินทร์") และหริหราลัย (ហរិហរាល័យ หริหราลัย "เมืองพระหริหระ")

อ้างอิง

บรรณานุกรม
*
พระราชวังเยกาเจรีนา
พระราชวังเยกาเจรีนา หรือ พระราชวังแคเธอริน ( ) เป็นพระราชวังศิลปะโรโกโก ตั้งอยู่ในเทศบาลพุชกิน ราว 30 กิโลเมตรไปทางใต้ของนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในประเทศรัสเซีย เป็นพระราชวังฤดูร้อนของซาร์แห่งรัสเซีย
พระราชวังแห่งนี้สร้างในปี ค.ศ. 1717 ในรัชสมัยของจักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 1 และพระนางก็โปรดฯให้มีการขยายพระราชวังอีกในปี ค.ศ. 1733 อย่างไรก็ตามในรัชสมัยของจักรพรรดินีเอลิซาเบธ กลับไม่โปรดพระราชวังแห่งนี้ ด้วยดำริว่าพระราชวังที่สร้างขึ้นโดยพระราชมารดาของพระนางนั้น โบราณคร่ำครึและน่าอึดอัด พระนางจึงโปรดให้สถาปนิกหลวงชาวอิตาลี บาร์โธโลมีโอ ราสเตลรี รื้อพระที่นั่งหลังเก่าและแทนด้วยหลังใหม่ที่ใหญ่โตกว่าเดิมและมีศิลปะแบบโรโกโก พระที่นั่งหลังใหม่ใช้เวลาก่อสร้างราว 4 ปีจึงแล้วเสร็จ และเมื่อราสเตลรีได้ทูลเชิญพระนางมาทอดพระเนตรในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1756 นั้น พระที่นั่งขนาดมโหฬารความยาวกว่า 325 เมตรก็สร้างความตื่นตะลึงไปทั้งราชสำนักและเหล่าทูตานุทูต
แหล่งข้อมูลอื่น

*Official website 
*Detailed description and history from Tsarskoe Selo in 1910
*Photo Tour of the Cameron Gallery from the Alexander Palace Time Machine