SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
สายสี่เล็ก น.ศรีผึ้ง
สายสี่เล็ก น.ศรีผึ้ง เกิดวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2523 เป็นนักมวยไทยชาวไทยที่เข้าร่วมแข่งขันในระดับนานาชาติ ซึ่งหนึ่งในการแข่งขันครั้งสำคัญที่ได้รับการกล่าวขาน คือการแข่งขัน ณ วันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ในรายการ เค-วัน เวิลด์จีพี ที่จัดขึ้น ณ กรุงไทเป ประเทศไต้หวัน โดยได้พบกับ คิม ยองฮุน ซึ่งเป็นนักมวยชาวเกาหลีใต้ที่มีร่างกายสูงใหญ่กว่าเขามาก โดยสายสี่เล็กเป็นฝ่ายพ่ายแพ้คะแนน และผู้ชมชาวเกาหลีเองก็ต่างแสดงความรู้สึกเสียดายที่เขาเป็นฝ่ายแพ้ ทั้งนี้ รูปแบบการต่อสู้หลักของสายสี่เล็กคือมวยไทย และเขามีส่วนสูงที่ 175 ซม. กับน้ำหนักที่ 83 กก. ซึ่งถือว่ามีขนาดค่อนข้างเล็กเมื่อเทียบกับรุ่นเฮฟวี่เวท
วันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 สายสี่เล็กเข้าแข่งขันศึกมวยไทยวอริเออร์ส ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยพาบิลเลียน ปรินซิเปอร์ ที่กรุงมาดริด ประเทศสเปน โดยใช้ชื่อ สายสี่เล็ก ศิษย์ซุปเปอร์แมน เข้าแข่งในรุ่น 78 กก. ที่ซึ่งเขาเป็นฝ่ายเสมอยูเซฟ ฮาจิ จากประเทศสเปน
สถิติการชก
{| class="wikitable"
|-
|- align="center" bgcolor="#dddddd"
! วันที่
! รายการ
! สถานที่จัด
! ผล
! คู่ชก
! รุ่น
! ยก
! วิธีชนะ
|-
|- bgcolor="#FFBBBB"
| 13 ก.ค. 2551
| เค-วัน เวิลด์จีพี 2008 อินไทเป
| กรุงไทเป ประเทศไต้หวัน
| แพ้
| คิม ยองฮุน
| 
| ยก 3 (แข่งแบบสามยก)
| กรรมการตัดสินอย่างเป็นเอกฉันท์
|-
|- bgcolor="#FFBBBB"
| 31 ม.ค. 2553
| ทาลเนฟคัพ 2010 รอบคัดเลือก 8 คนสุดท้าย
| ประเทศรัสเซีย
| แพ้
| อาร์เท็ม วาร์คิทอฟ
| 80 กก.
| ยก 4 (แข่งแบบสี่ยก)
| กรรมการตัดสิน 
|-
|- bgcolor="#FFBBBB"
| 8 พ.ค. 2553
| สตาร์ออฟวิคทอรี่ ยูไนเต็ดรัส vs เอเซีย
| ประเทศรัสเซีย
| แพ้
| อเล็กซานเดอร์ สเตทซ์ยูเรนโก
| 81 กก.
| ยกแรก
| เคโอ 
|-
|- bgcolo
ัสเซีย
| แพ้
| อเล็กซานเดอร์ สเตทซ์ยูเรนโก
| 81 กก.
| ยกแรก
| เคโอ 
|-
|- bgcolor="#c5d2ea"
| 8 พ.ย. 2556
| ศึกมวยไทยวอริเออร์ส
| เวทีมวยพาบิลเลียน ปรินซิเปอร์ กรุงมาดริด ประเทศสเปน
| เสมอ
| ยูเซฟ ฮาจิ
| 78 กก.
| ครบ 5 ยก
| เสมอ
|}
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* fighter's profile - Saiseelek Nor-Seepun 
* K-1 OFFICIAL WEBSITE - Saiseelek Nor-Seepun 
* Karaev captures K-1 Asia GP; Bonjasky, Samedov also win in Taiwan
ซิมพาทีฟอร์เดอะเดวิล
ซิมพาทีฟอร์เดอะเดวิล ( ) เป็นเพลงของเดอะโรลลิงสโตนส์ แต่งโดยมิก แจ็กเกอร์ เป็นเพลงแทร็กที่ 1 ของอัลบั้ม Beggars Banquet ที่วางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1968 นิตยสารโรลลิงสโตนได้จัดให้เพลงนี้อยู่ในอันดับที่ 32 ของ 500 เพลงยอดเยี่ยมตลอดกาล จากการจัดอันดับในปี 2004
เพลงนี้ระบุว่าแต่งโดย แจ็กเกอร์/ริชาร์ด แต่ในภายหลังแจ็กเกอร์ได้ให้สัมภาษณ์นิตยสารโรลลิงสโตนระบุว่า เขาเป็นผู้แต่งเพลงนี้เป็นส่วนใหญ่ โดยได้แรงบันดาลใจมาจากบทกวีลัทธิสัญลักษณ์นิยมของชาร์ลส์ โบเดอแลร์ (Charles Baudelaire) และจากนวนิยายเรื่อง The Master and Margarita ของมิคาอิล บูลกาคอฟ (Mikhail Bulgakov) 
มีคำร้องที่กล่าวพาดพิงถึงเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ เช่น การพิพากษาและการสิ้นพระชนม์ของพระเยซู, สงครามศาสนาในยุโรป, การปฏิวัติรัสเซียและการสังหารหมู่ราชวงศ์โรมานอฟ รวมไปถึงการลอบสังหารพี่น้องเคนเนดี
เพลงนี้ขับร้องโดยมิก แจ็กเกอร์ มีจุดเด่นที่เสียงกลองคองกาในจังหวะแซมบา ล้อไปกับการบรรเลงเปียโน กีตาร์เบส ลูกซัด สลับกับเสียงคอรัส "WOO WOOS" โดยสมาชิกในวงตลอดทั้งเพลง

เนื้อเพลงบรรยายทัศนะของบุคคลที่หนึ่งผ่านมุมมองของลูซิเฟอร์ ยิ่งทำให้ภาพลักษณ์ของวงแย่ลงจากที่ถูกโจมตีมาก่อนหน้า จากเพลง Let's Spend the Night Together ว่าส่งเสริมเรื่องผิดศีลธรรม และจากอัลบั้มก่อนหน้า คือ Their Satanic Majesties Request ว่าส่งเสริมลัทธิบูชาซาตาน และยิ่งถูกโจมตีว่าทางวงส่งเสริมความรุนแรงในหมู่วัยรุ่น หลังเกิดเหตุประท้วงการเหยียดผิว และเกิดจลาจลหลายครั้งในสหรัฐอเมริกาในปี 1968 หลังอัลบั้ม Beggars Banquet นี้วางจำหน่าย
ในระหว่างการบันทึกเสียงอัลบั้ม Beggars Banquet นั้น ฌอง-ลุค โกดาร์ด ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศสได้ถ่ายทำภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับการทำงานของวงเดอะโรลลิงสโตน เดิมใช้ชื่อภาพยนตร์ว่า One on One ต่อมาได้เปลี่ยนไปใช้ชื่อภาพยนตร์ตามชื่อเพลง ว่า Sympathy for the Devil

ศิลปินที่เคยนำเพลงนี้มาบันทึกเสียงใหม่ เช่น กันส์แอนด์โรสเซส (ปี 1994), ออซซี ออสบอร์น (ปี 2005) ศิลปินที่เคยนำเพลงนี้มาร้องในการแสดงสด เช่น เพิร์ลแจม ยูทู บองโจวี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* The Rolling Stones - Sympathy For The Devil - Studio Sessions by Jean-Luc Godard
ไมค์ เบอร์นาโด
ไมค์ เบอร์นาโด ( ; 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1969 — 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012) เป็นทั้งนักมวยไทย, คิกบ็อกเซอร์ รวมถึงเป็นนักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้จากเคปทาวน์ เขาเป็นที่รู้จักที่ญี่ปุ่นในชื่อ เบรุจัง ที่ซึ่งเขาได้มีส่วนร่วมในรายการเค-วัน เวิลด์จีพีตั้งแต่ ค.ศ. 1994 เขาได้รับการจดจำในฐานะผู้มีชัยเหนือมีโคร ฟีลีโปวิค, แอนดี ฮัก, ฟรันซิสโก ฟีโล, บรันโก ซีคาทิค ตลอดจนเป็นผู้ชนะแชมป์เค-วัน 3 สมัยระดับตำนานอย่าง ปีเตอร์ เอิร์ธ ได้สำเร็จ
ไมค์ เบอร์นาโด ได้รับการกล่าวว่าเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงของรายการเค-วัน ซึ่งในการแข่งขันครั้งสุดท้ายของการต่อสู้แบบคิกบ็อกซิงนั้น เขาเป็นฝ่ายเสมอกับก้าวไกล แก่นนรสิงห์ ในรายการไททันเฟิร์ส ซึ่งจัดขึ้นใน ค.ศ. 2004 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต ณ วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ในเคปทาวน์ ที่ประเทศแอฟริกาใต้

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* K-1sport.de - Complete Fighters Profile of Mike Bernardo
* Mike Bernardo - Boxer - BoxRec Boxing Records
* Kakutougi: K-1 News and Interviews
* Mike Bernardo MMA Stats
* Mike Bernardo Interview
วัดประดู่บางจาก
วัดประดู่บางจาก เป็นวัดในพระพุทธศาสนา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 30 ซอยราชพฤกษ์ 1 ถนนเพชรเกษม แขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
วัดประดู่บางจากสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2320 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2322

อาคารเสนาสนะ
*ศาลาการเปรียญ
*อุโบสถ
*กุฏิที่พักสงฆ์
*ฌาปนสถาน / ศาลาคู่เมรุ
*หอระฆัง 
*หอสวดมนต์ 
*หอฉัน
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธการบุญ ธม.มสโร พ.ศ. 2410 
* พระอธิการนาค พ.ศ. 2411
* พระอธิการคล้าย พ.ศ. 2413–2434 
* พระอธิการคุ้ม พ.ศ. 2413–2438
* พระอธิการบุญ ธม.มสโร พ.ศ. 2434–2441 
* พระอธิการอ้อม พ.ศ. 2442–2451
* พระอธิการอ้อม พ.ศ. 2452–2464
* พระพระธิการบุญ ธม.มสโร พ.ศ. 2465–2467
* พระอธิการน้อย จน.ทสโร พ.ศ. 2468–2471 
* พระอธิการเกลี้ยงปุง.คโว พ.ศ. 2471–2478
* พระอธิการคำ ยส.สสิโน พ.ศ. 2480–2488 
* พระครูสมบุญ จน.ทาโร พ.ศ. 2490–22502
* พระครวิเชียรธรมโกวิทย พ.ศ. 2502–2509 
* พระครูโสภณนันทคุณ พ.ศ. 2510–2525
* พระครูวิเชียรธรรมโกวิท พ.ศ. 2525–2526 
* พระครูเมธีวรานุวัตร (สาย) พ.ศ. 2526 -2566
* พระครูปลัดประสาน ฉนฺทโก พ.ศ. 2566-ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดราษฎร์บูรณะ (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดราษฎร์บูรณะ ตั้งอยู่เลขที่ 43 บ้านบางปลา หมู่ที่ 2 ตำบลบางปลา อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ประวัติ
วัดราษฎร์บูรณะ สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2425 โดยมีนายจันทร์ จันทร เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด วัดนี้เดิมชื่อ วัดบางลาว ตามชื่อของตำบล โดยมีพระภิกษุรูปแรกซึ่งเป็นเจ้าอาวาสชื่อหลวงพ่อลาวซึ่งธุดงด์มาจากทางภาคภาคใต้ของประเทศไทย ต่อมาประชาชนได้ร่วมกันบูรณะ จึงเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดราษฎร์บูรณะ" ในปี พ.ศ. 2483 วัดราษฎร์บูรณะ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ครั้งแรกเมื่อวันแรม 3 ค่ำ เดือนอ้าย ปีชวด พ.ศ. 2431 ได้รับพระราชทานครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ในด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2499 และได้ให้ความอนุเคราะห์โรงเรียนประชาบาลที่อยู่ในวัดอีกด้วย นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างสถานีอนามัย และโรงเรียนสอน
าลที่อยู่ในวัดอีกด้วย นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างสถานีอนามัย และโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์ เปิดสอนตั้งแต่ พ.ศ. 2521
อาการภัตตาคารจีน
อาการภัตตาคารจีน ( ) เชื่อว่าเป็นอาการที่เกิดจากการแพ้ผงชูรส ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1968 โรเบิร์ต โฮ แมน ควอก (Robert Ho Man Kwok) เขียนจดหมายถึงวารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์ ประดิษฐ์คำว่า "อาการภัตตาคารจีน" ซึ่งเขาอ้างในจดหมายว่า
 ผมได้ประสบอาการประหลาดเมื่อใดก็ตามที่ผมออกไปรับประทานในภัตตาคารจีน โดยเฉพาะอย่างยิ่งภัตตาคารที่เสิร์ฟอาหารจีนตอนเหนือ อาการนี้ ซึ่งโดยปกติเริ่มขึ้น 15 ถึง 20 นาทีหลังผมเริ่มรับประทานอาหารจานแรก กินเวลานานประมาณสองชั่วโมง โดยไม่มีผลกระทบตกค้าง เครื่องแสดงที่เด่นชัดที่สุดคือ อาการชาที่หลังคอ และค่อย ๆ ลามไปทั้งแขนและหลัง อ่อนเพลียทั่วไปและใจสั่น
ใน ค.ศ. 1969 "อาการภัตตาคารจีน" คาดว่าน่าจะมาจากสารเสริมรสกลูตาเมตส่วนใหญ่เป็นเพราะบทความที่มีการอ้างอิงอย่างกว้างขวาง "โมโนโซเดียม แอล-กลูตาเมต: เภสัชวิทยาและบทบาทในอาการภัตตาคารจีน" (Monosodium L-glutamate: its pharmacology and role in the Chinese Restaurant Syndrome) ซึ่งตีพิมพ์ในวารสารไซแอนซ์ อาการนี้มักย่อเป็น CRS และภายหลังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "อาการภัตตาคารจีน" และ "กลุ่มอาการโมโนโซเดียมกลูตาเมต"
อาการซึ่งคาดว่ามาจากอาการภัตตาการจีนนั้นค่อนข้างสามัญและไม่เจาะจง อาการเหล่านี้มีทั้งความรู้สึกแสบร้อน (burning sensation), ชา, เป็นเหน็บ (tingling), รู้สึกอุ่น (feelings of warmth), หน้ากดหรือแน่น (facial pressure or tightness), เจ็บที่หน้าอก, ปวดศีรษะ, คลื่นไส้, หัวใจเต้นเร็ว, หลอดลมหดเกร็ง (bronchospasm) ในผู้ที่เป็นโรคหืด, ง่วงซึม และอ่อนเพลีย
ขณะที่หลายคนเชื่อว่า โมโนโซเดียมกลูตาเมตเป็นสาเหตุของอาการเหล่านี้ แต่ไม่สามารถแสดงถึงความเชื่อมโยงภายใต้เงื่อนไขที่ควบคุมอย่างเข้มงวดเลย แม้แต่ในการศึกษากับผู้ที่ถูกชวนให้เชื่อว่าพวกเขารู้สึกไวต่อผงชูรสก็ตาม 
 การควบคุมอคติเชิงทดลองครบครันรวมทั้งการออกแบบการทดลองที่มียาหลอกเป็นตัวควบคุมและการนำไปใช้ในแคปซูลเพราะรสที่ยังกรุ่นอยู่ในปาก (after-taste) ที่เข้มและเป็นเอกลักษณ์ของกลูตาเมต

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* FDA and Monosodium Glutamate (MSG) 
* Could MSG make a comeback? (Slate)
* The Observer - If MSG is so bad for you, why doesn't everyone in Asia have a headache?
โอโกโปโก
โอโกโปโก หรือ ไนทากะ ( ) เป็นชื่อเรียกของสัตว์ประหลาดในทะเลสาบ ซึ่งได้รับรายงานว่าอาศัยอยู่ในทะเลสาบโอคานากัน ในเมืองเคโลว์นา รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา
ลักษณะและการพบเห็น
โอโกโปโกได้รับการอ้างถึงว่ามีการพบโดยชาวกลุ่มปฐมชาติตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 รูปพรรณสัญฐานที่กล่าวถึงบ่อยที่สุดในลักษณะของงูทะเลยักษ์ที่มีความยาว 40–50 ฟุต หรือ 60 ฟุต (12–15 เมตร) โดยกล่าวว่ามีรูปร่างยาวเหมือนงู มีครีบเล็ก ๆ 4 ข้าง คล้ายใบพายทำให้ว่ายน้ำได้เร็ว หางเรียวเล็ก ส่วนหัวไม่มีคำบรรยายที่แน่ชัด โดยผู้ที่พบโอโกโปโกล้วนแต่เป็นการพบเห็นบนผิวน้ำ โดยในยุคปัจจุบัน สถานที่ ๆ มีรายงานว่าพบเห็นโอโกโปโกมากที่สุด คือ รอบ ๆ เกาะงูหางกระดิ่ง ซึ่งเป็นเกาะเพียงแห่งเดียวในทะเลสาบแห่งนี้ ซึ่งข้างใต้เกาะมีสภาพเป็นถ้ำมากมาย อาจเป็นที่อาศัยของโอโกโปโกหรือสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ได้ แต่การสำรวจใต้น้ำทำได้ยากเนื่องจากสภาพน้ำที่นี่ขุ่นมาก
นักวิจัยสัตว์ลึกลับชาวอังกฤษ คาร์ล ชูเกอร์ ได้จัดให้โอโกโปโกอยู่ในหมวดหมู่สัตว์ประหลาดหลายหนอกของกลุ่มบรรดาสัตว์ประหลาดในทะเลสาบทั้งหลาย เช่นเดียวกับ เนสซี ในทะเลสาบล็อกเนสส์ของสก็อตแลนด์ และชี้ให้เห็นว่าอาจเป็นชนิดหนึ่งของสัตว์เลื้อยคลานดึกดำบรรพ์ ดังเช่น โมซาซอรัส หรือพวกไพลโอซอร์ อย่างไรก็ตาม เนื่องด้วยหลักฐานทางกายภาพของสัตว์ชนิดนี้มักถูกจำกัดและไม่ชัดเจนทั้งทางภาพถ่ายและในฟิล์ม ซึ่งมักได้รับการอธิบายว่าเป็นปรากฏการณ์ของการพบสัตว์ที่มีอยู่โดยทั่วไป อย่างเช่น ตัวนาก หรือวัตถุที่ไม่มีชีวิต อย่างเช่น ท่อนไม้ลอยน้ำ ผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตว์น้ำสันนิษฐานว่าโอโกโปโกอาจจะเป็นปลาสเตอร์เจียน ซึ่งเป็นปลารูปร่างประหลาดเหมือนสัตว์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ขนา
จะเป็นปลาสเตอร์เจียน ซึ่งเป็นปลารูปร่างประหลาดเหมือนสัตว์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ขนาดใหญ่ แต่ทว่าก็ยังไม่ปรากฏผู้ใดที่จับปลาสเตอร์เจียนในทะเลสาบโอคานากันได้ หรืออาจะเป็นปรากฏการณ์ที่ก๊าซในน้ำดันตัวพุ่งขึ้นมาสู่เหนือน้ำ ก็อาจทำให้เห็นเป็นมีอะไรบางอย่างโผล่ผุดขึ้นมาจากน้ำได้เช่นกัน
ผู้ที่อาศัยอยู่รอบ ๆ ทะเลสาบโอคานากันต่างเชื่อว่าโอโกโปโกมีอยู่จริง หลายคนเคยพบเห็น โดยเฉลี่ยมีผู้เห็นปีนึงประมาณ 6 คน ในเมืองเคโลว์นา มีรูปปั้นโอโกโปโกปรากฏอยู่หลายแห่ง รวมถึงมีการผลิตเสื้อยืดสกรีนรูปโอโกโปโกทั้งเด็กและผู้ใหญ่จำหน่ายเป็นที่ระลึกอีกด้วย

ชื่อ

ชื่อของ "โอโกโปโก" มาจากเพลงมิวสิคฮอลล์ ค.ศ. 1924 ที่มีชื่อว่า "The Ogo-Pogo: The Funny Fox-Trot" โดย คัมเบอร์แลนด์ คลาร์ก และ มาร์ค สตรอง

ดูเพิ่ม
*เนสซี
*เชสซี
*แคดโบโรซอรัส

อ้างอิง

;เอกสารบันทึก
;บรรณานุกรม
* Gaal, Arlene (2001) In Search of Ogopogo. Hancock House, Surrey, B.C.
* Gaal, Arlene (1986) Ogopogo: The True Story of The Okanagan Lake Million Dollar Monster. Hancock House, Surrey, BC.
* Moon, Mary (1977) Ogoppogo. Douglas Ltd., North Vancouver, Canada.
* Nickell, Joe (2006) "Ogopogo: The Lake Okangan Monster". Skeptical Inquirer, 30(1): 16–19.
* Radford, Benjamin (2006) "Ogopogo the Chameleon". Skeptical Inquirer, 30(1): 41–46.
* Salmonson, Jessica Amanda (1992) The Mysterious Doom and Other Ghostly Tales of the Pacific Northwest: 149. Sasquatch Books, Seattle, WA.

แหล่งข้อมูลอื่น
* British Columbia Skeptics
* OgogoMonster.com
* "Ogopogo the Chameleon" article about Ogopogo in the Skeptical Inquirer
* Ogopogo – The Canadian Lake Monster

;รูปภาพ
* Lake Monster 
* Art Folden footage 
* Thal footage

* Ken Chaplin footage 
* Videos
ชาอูหลง
ชาอูหลง ( แปลว่า ชามังกรดำ) เป็นชากึ่งหมัก ผ่านกระบวนการนวดเล็กน้อย ใช้เวลาไม่มากนัก มีกลิ่นหอม รสชาติชุ่มคอ ถ้าเป็นชาน้ำร้อนจะเห็นสีเขียวของใบชาอยู่ รสชาติจะจืดกว่าชาเขียว น้ำชามีสีแดงเข้ม หมักใบสดระหว่างผลิตบางส่วน
ต้นกำเนิดของชาอูหลงอยู่ที่ประเทศจีน ในมณฑลฝูเจี้ยน (ฮกเกี้ยน) ซึ่งภาษาจีนใช้ว่า “อูหลงฉา” อันแปลความหมายได้ว่า ชามังกรดำ ตำนานเกี่ยวกับชาอูหลงนั้นมีมากมายแต่ที่เห็นจะตรงกันหลายตำรากล่าวถึงในสมัยราชวงศ์ชิง ซึ่งเป็นจุดกำเนิดชาแห่งตำนานชาอูหลง

กระบวนการผลิต
กระบวนการผลิต นำยอดชามาผึ่งแดดให้อุณหภูมิในยอดชาสูงขึ้น ทำให้เกิดกลิ่นหอม นำมาผึ่งในที่ร่ม พร้อมเขย่าเพื่อกระตุ้นให้ใบชาตื่นตัว เข้ากระบวนการเร่งการหมัก ทำให้น้ำชามีสีเข้มขึ้น
สรรพคุณ

ประโยชน์ของใบชา น้ำชามีสาร tannin ช่วยสลายไขมันในลำไส้ใหญ่ ช่วยทำให้สดชื่น กระตุ้นการทำงานของระบบประสาทและหมุนเวียนโลหิต 
ชาอูหลงขึ้นชื่อในเรื่องการช่วยในการดูดซึมไขมันและควบคุมน้ำหนัก นอกจากนี้สรรพคุณชาอูหลงยังช่วยลดการเกิดโรคต่าง ๆ อาทิ

* โรคหัวใจและหลอดเลือด
* ลดอาการปวดบวมอักเสบ
* ลดคลอเลสเตอรอล
* มีสารต้านอนุมูลอิสระ
* ช่วยลดการเกิดโรคมะเร็งและการแก่ก่อนวัย
* ช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือด
อ้างอิง
* 
* 
*
เฟร์นันดูจีนอโรนยา
กลุ่มเกาะเฟร์นันดูจีนอโรนยา ( ) เป็นกลุ่มเกาะที่ประกอบด้วยเกาะ 21 เกาะ รวมถึงเกาะขนาดเล็ก ของประเทศบราซิล ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติก อยู่ห่างจากชายฝั่งบราซิล 354 กม. (220 ไมล์) เกาะหลักมีเนื้อที่ 18.4 ตร.กม. (7.1 ตร.ไมล์) มีประชากร 3,012 คน ในปี ค.ศ. 2010 เป็นเทศบาลพิเศษในรัฐเปร์นังบูกู ถึงแม้จะใกล้กับรัฐฮิวกรังจีดูนอร์ชีมากกว่าก็ตาม ยูเนสโกขึ้นทะเบียนเกาะนี้เป็นแหล่งมรดกโลก อยู่ในเขตเวลา UTC-02:00 นักท่องเที่ยวและชาวพื้นเมืองสามารถเดินทางมายังเกาะนี้โดยทางเครื่องบินหรือทางเรือจากเมืองเรซีฟี (545 กม.) หรือโดยเครื่องบินจากเมืองนาเตา (360 กม.)
เกาะนี้ค้นพบเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1503 โดยนักสำรวจชาวโปรตุเกส ออกทุนและจัดการโดยฟือร์เนา ดึ ลูโรญา เกาะนี้ใช้เป็นสถานที่กักกันนักโทษตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมา

อ้างอิง
ผู้เล่นคนที่ 12
ผู้เล่นคนที่ 12 ( ) เป็นคำที่อธิบายถึงแฟนฟุตบอลในสนามฟุตบอลระหว่างการแข่งขันฟุตบอลหรืออเมริกันฟุตบอล คำนี้มีความหมายแตกต่างในกีฬาคริกเกต หมายถึงผู้เล่นสำรองคนแรกที่ได้ลงสนามหลังจากที่ผู้เล่นบาดเจ็บ ในกีฬาฟุตบอลซึ่งมีจำนวนผู้เล่นแข่งขันในสนาม 11 คนต่อทีม คำ ๆ นี้จึงแสดงถึงแฟนฟุตบอลที่พยายามช่วยทีม ส่วนในอเมริกันฟุตบอลคำนี้เป็นสัญลักษณ์และมีที่มาจากมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม ในปี ค.ศ. 1922
การแสดงของแฟนสามารถมีผลกระทบต่อฝีมือการเล่นของทีมได้ เป็นองค์ประกอบความได้เปรียบของทีมเหย้า กล่าวคือ แฟนทีมเหย้าต้องการเห็นทีมของตนชนะในบ้านตัวเอง ดังนั้นแฟนเหล่านี้จะมักสร้างเสียงดังหรือร้องเพลงเพื่อหวังที่จะสร้างความรำคาญ ลดความมั่นใจ และสับสน ต่อทีมคู่แข่ง ขณะที่พวกเขาครองบอล หรือชี้นำผู้ตัดสินในการตัดสินใจ เสียงต่าง ๆ นี้อาจเกิดจากการโห่ ผิวปาก กระทืบ หรือเทคนิคต่าง ๆ
ปลากระโทงดาบ
ปลากระโทงดาบ หรือ ปลากระโทงแทงดาบ ( ; ) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Xiphiidae

จัดเป็นเพียงชนิดเดียวและสกุลเดียวเท่านั้น ที่อยู่ในวงศ์นี้

มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลากระโทงร่ม (Istiophoridae) ต่างกันที่จะงอยปากที่ยื่นยาวออกไปมีลักษณะแบนลง เมื่อโตเต็มวัยไม่มีเกล็ดหุ้มตัว ไม่พบครีบท้อง ในปากไม่มีฟัน (มีฟันแต่เฉพาะยามเป็นปลาวัยอ่อน ซึ่งฟันมีความกริบเหมือนมีดโกน และจะหลุดออกเมื่อโตขึ้น ) บริเวณด้านข้างคอด หางมีสันนูนเพียงข้างละสันเดียว
มีขนาดตัวยาวได้ถึง 4.5 เมตร พบกระจายพันธุ์ไปในมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก สามารถที่จะดำน้ำได้ถึง 550 เมตร กินปลาขนาดเล็กทั่วไป สามารถว่ายน้ำได้เร็วถึง 50 ไมล์/ชั่วโมง จัดเป็นปลาที่ดุร้ายก้าวร้าวชนิดหนึ่ง มีรายงานโจมตีปลาฉลามหรือเต่าทะเล โดยพบชิ้นส่วนของจะงอยปากติดกับสิ่งที่แทง รวมถึงแม้แต่เรือดำน้ำขนาดเล็กเพื่อการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ด้วย ก็เคยถูกปลากระโทงดาบโจมตี จนตัวปลาติดกับเรือจนตาย และเมื่อขึ้นสู่ผิวน้ำ ลูกเรือก็ได้กินปลาตัวนั้นเป็นอาหาร

นิยมตกเป็นเกมกีฬา และเป็นปลาเศรษฐกิจของประเทศในซีกโลกตะวันตก

โดยชื่อทางวิทยาศาสตร์นั้น ได้มาจากภาษากรีก ξίφος หมายถึง "ดาบ, และภาษาละติน gladius หมายถึง "ดาบ" เช่นกัน

ดูเพิ่ม
*วงศ์ปลากระโทง
อ้างอิง

อ่านเพิ่มเติม
*

แหล่งข้อมูลอื่น

* Swordfish, Seafood Watch, Monterey Bay Aquarium
* FDA Consumer:Mercury In Fish:Cause For Concern?
คุ้มเจ้าบุรีรัตน์ (มหาอินทร์)
คุ้มเจ้าบุรีรัตน์ (มหาอินทร์ ณ เชียงใหม่) ถือเป็นคุ้มเจ้านายฝ่ายเหนือเพียงไม่กี่แห่งที่เหลืออยู่ในเมืองเชียงใหม่ ตั้งอยู่ที่ถนนพระปกเกล้าด้านที่ตัดกับถนนราชดำเนิน ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่

ประวัติ
สร้างขึ้นระหว่าง พ.ศ. 2432–2436 ในรัชสมัยพระเจ้าอินทวิชยานนท์ พระเจ้านครเชียงใหม่องค์ที่ 7 ที่มีเจ้าบุรีรัตน์ น้อยมหาอินทร์ เป็นพระอุปราช
ภายหลังเจ้าน้อยมหาอินทร์ถึงแก่กรรม เจ้าน้อยชมชื่น ณ เชียงใหม่ บุตรชายเจ้าน้อยมหาอินทร์ ได้เป็นผู้ครอบครองอาคาร ต่อมานางบัวผัน นิกรพันธ์ ได้ขอซื้อจากเจ้าบุษบา ณ เชียงใหม่ (ชายาเจ้าน้อยชมชื่น) ในราคา 5,000 บาทและได้เชิญพระนายกคณานุการ (เมือง ทิพยมณฑล) บิดามาพำนักอยู่ที่คุ้มเจ้าบุรีรัตน์ ที่เรียกว่า "บ้านกลางเวียง" ดังนั้นในระยะหลังบ้านกลางเวียงจึงเป็นที่พักอาศัยของบุตรและญาติของพระนายกคุณานุการ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2470 เป็นต้นมา
พ.ศ. 2529 เมื่อนางบัวผัน ทิพยมณฑล ถึงแก่กรรม นางพรรณจิตร เจริญกุศล บุตรีของนายจรัลและนางบู่ทอง ทิพยมณฑลได้อาศัยอยู่จนถึง พ.ศ. 2544 นางสาวเรียงพันธุ์ ทิพยมณฑล จึงได้มอบอาคารคุ้มเจ้าบุรีรัตน์ เจ้าน้อยมหาอินทร์ ให้กับทางมหาวิทยาลัยเชียงใหม่เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่บรรพบุรุษตระกูลทิพยมณฑลและกิติบุตร ซึ่งในปัจจุบัน คุ้มเจ้าบุรีรัตน์ มหาอินทร์ ได้เป็นศูนย์สถาปัตยกรรมล้านนา ในความดูแลของ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
สถาปัตยกรรม
คุ้มเจ้าบุรีรัตน์ เป็นอาคารครึ่งปูนเครื่องไม้บนแบบผสม สูงสองชั้นมีบันไดอยู่นอกบ้าน ชั้นล่างเสาก่ออิฐหนาก่อเป็นรูปโค้งฉาบปูนเรียบมีระเบียงโดยรอบ เป็นรูปแบบผสมระหว่างเรือนมนิลากับสถาปัตยกรรมแบบโคโลเนียล ซึ่งเป็นรูปแบบที่แพร่หลายในประเทศอาณานิคม ส่วนชั้นบนเป็นไม้มีระเบียงโดยรอบเช่นกัน หลังคาจั่งและหลังคาปั้นหยาคลุมระเบียงโดยรอบ เป็นแบบอย่างของสถาปัตยกรรมบริติชในเชียงใหม่ยุคแรก สันนิษฐานว่าบริษัทป่าไม้ของชาวอังกฤษเป็นผู้เข้ามาก่อสร้างให้เจ้าบุรีรัตน์ น้อยมหาอินทร์ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2432–2436

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* ศูนย์สถาปัตยกรรมล้านนา คุ้มเจ้าบุรีรัตน์ (เจ้าน้อยมหาอินทร์ ณ เชียงใหม่)
วัดม้าขาว
วัดม้าขาว หรือ ไป๋หม่าซื่อ (สำเนียงจีนกลาง) หรือ แป๊ะเบ๊ยี่ (สำเนียงแต้จิ๋ว) ( , , พินอิน: Báimǎ Sì) เป็นวัดทางพุทธศาสนาแห่งแรกที่ตั้งขึ้นในประเทศจีน อยู่ที่เมืองลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน ซึ่งประวัติความเป็นมา คือ ในปี ค.ศ. 66 ในรัชสมัยจักรพรรดิมิ่งตี้ แห่งราชวงศ์ฮั่น หลังจากได้มีการส่งคณะทูต 18 คน ไปสืบพุทธศาสนาที่ประเทศอินเดีย โดยใช้เวลา 3 ปี คณะทูตก็ได้เดินทางกลับ พร้อมด้วยพระพุทธรูป พระภิกษุอีก 2 รูป คือ พระกัศยป มาตังคะ (迦葉摩騰)และพระธรรมรัตน์ โคภรณ์ (竺法蘭) และคัมภีร์ทางพุทธศาสนามาส่วนหนึ่งด้วย โดยบรรทุกมาบนหลังม้าสีขาวตัวหนึ่ง ในปี ค.ศ. 68 จึงได้โปรดให้มีการสร้างวัดแห่งนี้ขึ้นที่ชานเมืองลั่วหยาง เพื่อเป็นที่เก็บพระคัมภีร์ และให้พระภิกษุทั้ง 2 จ
แห่งนี้ขึ้นที่ชานเมืองลั่วหยาง เพื่อเป็นที่เก็บพระคัมภีร์ และให้พระภิกษุทั้ง 2 จำพรรษา ณ วัดแห่งนี้ และพระราชทานนามให้ว่า "วัดม้าขาว" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ม้าขาวตัวนั้น
วัดม้าขาว กลายมาเป็นต้นกำเนิด และศูนย์กลางของพุทธศาสนาในประเทศจีน ซึ่งต่อมาได้มีพระภิกษุอีกนับพันรูปได้จำพรรษา ณ วัดแห่งนี้ รวมทั้งพระอันซื่อกาว พระเสวียนจั้ง หรือ พระถังซัมจั๋ง ด้วย ซึ่งก่อนออกเดินทางไปจารึกแสวงบุญยังประเทศอินเดีย ก็ได้เริ่มต้นการเดินทางจากที่นี่ และเดินทางกลับมายังประเทศจีน ในปี ค.ศ. 645 และมาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ซึ่งปัจจุบันอัฐิของท่านก็ถูกบรรจุอยู่ในเจดีย์องค์หนึ่งที่วัดแห่งนี้
ปัจจุบัน วัดม้าขาวมีเนื้อที่ราว 80 ไร่เศษ ซึ่งในปี ค.ศ. 1992 พุทธศาสนิกชนชาวไทยและชาวจีนได้ร่วมกันบริจาคเงินสร้างวิหารหลังหนึ่งในรูปแบบสถาปัตยกรรมไทย ขึ้นทางด้านทิศตะวันตกของวัด ซึ่งในปัจจุบัน วัดม้าขาวถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่ง ของเมืองลั่วหยาง และมณฑลเหอหนาน โดยมีผู้มาเยือนจากทั่วโลกไม่ขาดสายในแต่ละปี

ดูเพิ่ม
* ศาสนาพุทธในประเทศจีน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
หูฉลาม
หูฉลาม (จีนตัวเต็ม: 魚翅, จีนตัวย่อ: 鱼翅) เป็นอาหารจีนที่มีชื่อเสียงและรู้จักกันดีอย่างหนึ่ง ประวัติของหูฉลามย้อนไปได้ถึงสมัยราชวงศ์หมิง

หูฉลามปรุงมาจากครีบส่วนต่าง ๆ ของปลาฉลาม มีวิธีการปรุงคล้ายกับกระเพาะปลา คือ มีความหนืดคาว และมีส่วนผสมอย่างอื่น เช่น เนื้อไก่, เนื้อหมู, ขาหมู, กระดูกไก่, กระดูกหมู และเครื่องยาจีนต่าง ๆ

ครีบของปลาฉลามมีลักษณะเป็นกระดูกอ่อนที่เป็นเส้น ๆ เพื่อช่วยให้ปลาฉลามสามารถแผ่ครีบออกได้ แบ่งออกได้เป็นสองส่วน คือฐานครีบและก้านครีบ ส่วนที่นำมาทำเป็นหูฉลามนั้น ก็คือ ก้านครีบ ซึ่งต้องผ่านกระบวนการหลายอย่าง ตั้งแต่การตากแห้ง ต้มจนเปื่อย และขูดหนังทิ้งจนเหลือแต่กระดูกอ่อน
มีความเชื่อกันว่าหูฉลามที่นำมาต้มจนเปื่อยและตุ๋นจนได้ที่จะกลายเป็นอาหารวิเศษในการบำรุงร่างกาย แต่คุณค่าในทางอาหารแล้ว หูฉลามหนึ่งชามมีค่าเท่ากับไข่เป็ดฟองเดียวเท่านั้น

หูฉลามจัดว่าเป็นอาหารที่มีราคาแพง เป็นอาหารหลักในช่วงงานเทศกาลต่าง ๆ เช่น เทศกาลตรุษจีน, งานแต่งงานในจีน, ฮ่องกง, ไต้หวัน และอีกหลายประเทศที่มีชาวจีนอาศัยอยู่ เช่น สิงคโปร์ ไทย ภัตตาคารแห่งหนึ่งในสิงคโปร์ขายหูฉลามในราคาจานละ 16 ดอลลาร์สิงคโปร์
การขายหูฉลามทำให้ทั่วโลกมีการล่าปลาฉลามเพื่อตัดเอาครีบมาทำเป็นหูฉลามมากขึ้น รายงานของกองทุนสัตว์ป่าโลก (WWF) ระบุว่า มีปลาฉลามจำนวนกว่า 73 ล้านตัวถูกฆ่าในทุก ๆ ปีเพื่อนำมาขายปลีกกิโลกรัมละหลายร้อยดอลลาร์สหรัฐ และในปี ค.ศ. 2010 มีสปีชีส์ปลาฉลามกว่า 180 สปีชีส์ที่ถูกคุกคามเทียบกับปี ค.ศ. 2000 ที่ถูกคุกคามเพียง 15 สปีชีส์ ปัจจุบันมีการรณรงค์จากหลายภาคส่วนให้มีการลดละการบริโภคหูฉลามมากขึ้น
ประเทศไทยถือว่าเป็นประเทศหนึ่งที่เป็นศูนย์กลางการค้าหูฉลามมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก เฉพาะแค่ในพื้นที่กรุงเทพมหานครมีภัตตาคารขายหูฉลามมากกว่า 100 ร้าน จากการศึกษาพบว่า หูฉลามเป็นหนึ่งในเมนูอาหารยอดนิยมของชาวไทย พบได้มากถึงร้อยละ 60 ทั้งในงานเลี้ยงสังสรรค์ หรือมื้ออาหารตามปกติ

ดูเพิ่ม
*กระเพาะปลา
*รังนก
*พระกระโดดกำแพง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
พนิตา กำภู ณ อยุธยา
พนิตา กำภู ณ อยุธยา (สกุลเดิม อุตตะโมต) เป็นข้าราชการชาวไทย ดำรงตำแหน่งกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี อดีตปลัดกระทรวงศึกษาธิการ อดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ฝ่ายข้าราชการประจำ และอดีตปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และได้รับพระกรุณาธิคุณแต่งตั้งเป็นผู้แทนพระองค์ ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ไปปฏิบัติภารกิจของมูลนิธิมิราเคิล ออฟ ไลฟ์ อยู่เสมอ
ประวัติ
พนิตา เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2496 เป็นธิดาคนโตของนายประกิต อุตตะโมต อดีตรองปลัดกระทรวงมหาดไทย และนางอำไพวรรณ อุตตะโมต มีพี่น้อง 5 คน คนที่ 2 คือ นายประวัฒน์ อุตโมท อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อพรรคเพื่อไทย

พนิตา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร และปริญญาโทด้านการพัฒนาชุมชน สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย ชีวิตส่วนตัวสมรสกับนาย ภูรีธร กำภู ณ อยุธยา เพื่อนร่วมรุ่นคณะโบราณคดี มีธิดา 2 คน
การทำงาน
พนิตา ได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ เมื่อปี พ.ศ. 2553 ต่อมาในปี พ.ศ. 2555 ได้รับแต่งตั้งให้ย้ายไปดำรงตำแหน่งที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ฝ่ายข้าราชการประจำ และหลังจากนั้นจึงได้รับการโปรดเกล้าฯแต่งตั้งให้เป็นปลัดกระทรวงศึกษาธิการ

งานการเมือง
พนิตา เคยลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม ใน พ.ศ. 2544 สังกัดพรรควิถีไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

อ้างอิง
จอห์น เวย์น พาร์
จอห์น เวย์น พาร์ ( ) เกิดวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1976 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ JWP เป็นนักมวยไทยรุ่นมิดเดิลเวทชาวออสเตรเลีย ผู้มาจากบุญชูยิม เมืองโกลโคสต์ รัฐควีนส์แลนด์ เขาเป็นแชมป์โลก 8 สมัย และเป็นรองผู้ชนะของรายการ เดอะ คอนเทนเดอร์เอเชีย

ประวัติ
ชีวิตช่วงต้น
เวย์น พาร์ เริ่มฝึกเทควันโดเมื่อมีอายุได้ 11 ปี เมื่อพาร์เติบโตขึ้น ครอบครัวของเขาได้ย้ายไปเป็นจำนวนมาก และแม่ของเขาช่วยให้เขาได้พบกับโรงยิมใหม่ทุกครั้งที่ทำการย้ายเพื่อให้ลูกชายของเธอได้รับการฝึกฝน เมื่อเขามีอายุสิบหกปี ครอบครัวของเขาก็ได้ย้ายกลับคืนสู่รัฐควีนส์แลนด์ และพาร์ก็ได้เริ่มฝึกฝนกับแบลร์ มัวร์ ซึ่งมัวร์เป็นหนึ่งในโปรโมเตอร์ชั้นนำของควีนส์แลนด์ด้านมวยไทย
อาชีพช่วงต้นที่ออสเตรเลีย
พาร์ เริ่มเข้าร่วมทำศึกในระดับอาชีพขณะมีอายุได้ 17 ปี มัวร์ได้ทำการฝึกแก่พาร์สำหรับการต่อสู้ใน 13 นัด โดยพาร์ได้ชนะการแข่งขันของออสเตรเลีย (รุ่น 63 กก.) ขณะที่มีอายุได้ 17 ปี และในรายการเซาธ์แปซิฟิค พาร์เป็นฝ่ายชนะน็อกโดยเทคนิคเหนือ สก็อตต์ เลิฟล็อก โดยพาร์เป็นฝ่ายชนะขณะมีอายุได้ 19 ปี ในระหว่างการสร้างผลงานครั้งแรกของเขาในประเทศออสเตรเลีย เขาก็ได้รับรางวัลระดับภูมิภาคของ WKA ขณะที่มีอายุได้ 19 ปี พาร์ได้พบกับริชาร์ด ซึ่งเป็นหนึ่งในโปรโมเตอร์คิกบ็อกซิ่งที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในออสเตรเลียที่ร้านอาหารไทยที่มีชื่อว่า บุญชูไทย และได้เชิญชวนเขาเพื่อให้เขาได้ฝึกฝนในประเทศไทย ในช่วงนี้เอง ที่พาร์ได้รับการตั้งชื่อว่า "จอห์น
าเพื่อให้เขาได้ฝึกฝนในประเทศไทย ในช่วงนี้เอง ที่พาร์ได้รับการตั้งชื่อว่า "จอห์น เวย์น พาร์" ภายหลังจากที่มีภาพยนตร์ตะวันตกของ จอห์น เวย์น โดยเวล
ผลงานระดับอาชีพในไทย
ใน ค.ศ. 1995 พาร์ได้ย้ายมาอยู่ที่ประเทศไทยและใช้ชีวิตอยู่ในค่ายมวยไทยเป็นระยะเวลาสี่ปี และทำการฝึกฝนทั้งในพัทยาและกรุงเทพ โดยเข้าร่วมใน 30 รายการแข่งขัน และชนะสองรายการระดับโลก ในระดับอาชีพของเขาที่ประเทศไทย เขาได้ทำท่าเลียนแบบนักยิงปืนโดยทำท่าชักปืนขึ้นมายิงในช่วงตอนจบของการไหว้ครูรำมวยก่อนทำการแข่งขัน และการเคลื่อนไหวนี้ได้เป็นที่ตราตรึงแก่สายตาประชาชนชาวไทย และเส้นทางสายนี้เองที่ทำให้เขาได้เป็นที่นิยมในประเทศไทย รวมถึงได้รับการโหวตให้เป็น นักมวยฝรั่งยอดเยี่ยม แห่งปี ใน ค.ศ. 1997 จากการต่อสู้ที่สนามมวยเวทีลุมพินีสามครั้ง กับวันเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวครั้งแรกของเขา ใน ค.ศ. 1999 พาร์ได้ย้ายกลับไปยังประเ
ษาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวครั้งแรกของเขา ใน ค.ศ. 1999 พาร์ได้ย้ายกลับไปยังประเทศออสเตรเลียเพื่อเปิดโรงยิมของเขาเองในชื่อ "บุญชูยิม" และเขาได้เริ่มต้นการแข่งขันชกมวยสากล
เดอะ คอนเทนเดอร์เอเชีย รอบชิงชนะเลิศ
วันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 2008 พาร์ได้ต่อสู้กับ ยอดแสนไกล ที่ประเทศสิงคโปร์ ในรายการ เดอะ คอนเทนเดอร์เอเชีย กับเงินรางวัล 150,000 ดอลลาร์สหรัฐ การต่อสู้ในครั้งนี้ถือเป็นการต่อสู้ที่สะเทือนอารมณ์สำหรับพาร์ เพียงในช่วงสัปดาห์ก่อนการแข่งขัน พ่อของเขาได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย อีกทั้งภรรยาของเขาก็กำลังตั้งครรภ์ เขาพยายามยืนหยัดจากการน็อคสองครั้งขณะทำการแข่งขัน แต่แล้วเขาก็เป็นฝ่ายแพ้จากการตัดสินของกรรมการอย่างเป็นเอกฉันท์
การแสดง
จอห์น เวย์น พาร์ ยังได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ขนาดสั้น ดังเช่น เดอะไวโอเลนท์ ที่เขียนโดย เจมส์ ริชาร์ด และ เคธ แมคโดนัลด์ ภาพยนตร์ชุดนี้ถ่ายทำในประเทศออสเตรเลียและได้รับรางวัลออกแบบท่าต่อสู้ระยะสั้นยอดเยี่ยมในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ

ดูเพิ่ม
* มวยไทย
* เดอะ คอนเทนเดอร์เอเชีย
* เค-วัน
* นักมวยไทย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Boonchu Gym
* Professional boxing record for John Wayne Parr from BoxRec
วัดศรีโคตรบูร
วัดศรีโคตรบูร หรือ วัดพระธาตุศรีโคดตะบอง ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขง ห่างจากตัวเมืองท่าแขกประมาณ 6 กิโลเมตร วัดศรีโคตรบูรเป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยที่ยังใช้ชื่อว่าเมืองศรีโคตรบูร ภายในเป็นที่ตั้งขององค์พระธาตุ โดยชาวบ้านเชื่อกันว่าสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้านันทะแสนแห่งเมืองศรีโคตรบูรต่อมาได้รับการบูรณะครั้งแรกในสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช ในช่วงงานเทศกาลสงกรานต์และปีใหม่ชาวบ้านจะจัดงานวัดอย่างยิ่งใหญ่บริเวณลานวัดและทำบุญเหมือนประเทศไทย นอกจากนี้ภายในวิหารมีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ โดยเจ้าอนุวงศ์เป็นผู้สร้างไว้

อ้างอิง

* That Sikhottabong เข้าถึงได้จาก: 
* Boun That Sikhottabongเข้าถึงได้จาก
อเล็กซ์ ฮิกกินส์
อเล็กซานเดอร์ กอร์ดอน ฮิกกินส์ ( ; 18 มีนาคม ค.ศ. 1949—24 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 ในเบลฟาสต์ ไอร์แลนด์เหนือ ) เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวไอร์แลนด์เหนือ เป็นที่รู้จักกันดีในฉายา เฮอร์ริเคน ฮิกกินส์ (Hurricane Higgins) เนื่องจากเป็นผู้เล่นที่แทงเร็ว หนึ่งในผู้ที่ได้ทริปเปิลคราวน์ ฮิกกินส์ยังเคยแข่งขันในรายการเวิลด์ดับเบิลแชมเปียนคู่กับ จิมมี ไวต์ และคว้าแชมป์สนุกเกอร์เวิลด์คัพ (World Cup) ถึงสามครั้งกับทีมออลไอร์แลนด์ (All-Ireland)

ในปี 1998 ฮิกกินส์เป็นโรคมะเร็งลำคอ และ เสียชีวิตในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 ที่บ้านของเขาในเบลฟาสต์

อ้างอิง
ไส้ติ่ง
ไส้ติ่ง ( ) เป็นท่อตันเชื่อมต่อกับลำไส้ใหญ่ส่วนต้น (cecum หรือ caecum) ซึ่งเป็นส่วนที่มีรูปร่างคล้ายกระเป๋าของลำไส้ใหญ่ที่เชื่อมต่อกับลำไส้เล็ก

ชื่อ "vermiform" มากจากภาษาละติน แปลว่า "รูปตัวหนอน"

ไส้ติ่งพบได้ทั่วไปใน Euarchontoglires และมีวิวัฒนาการอย่างเป็นอิสระในสัตว์กลุ่ม diprotodont และ marsupials ไส้ติ่งในสัตว์ต่างๆ จึงมีความแตกต่างกันอย่างมากทั้งด้านขนาดและรูปร่าง

ในมนุษย์
ไส้ติ่งมีความยาวเฉลี่ย 11 ซม. (ขนาดที่พบได้อาจเป็น 2 ถึง 20 ซม.) เส้นผ่านศูนย์กลางของไส้ติ่งปกติอยู่ระหว่าง 7-8 มม. ไส้ติ่งที่ยาวที่สุดที่ถูกผ่าตัดออกมีความยาวถึง 26 ซม. พบในคนไข้จากโครเอเชีย.
อวัยวะที่ไม่ใช้งานแล้ว
ไส้ติ่งเป็นส่วนหนึ่งของลำไส้ใหญ่ตอนต้นที่หดเล็กลงตามกระบวนการวิวัฒนาการ ในบรรพบุรุษของมนุษย์ซึ่งเป็นสัตว์กินพืชลำไส้ใหญ่ส่วนนี้เป็นที่อาศัยของแบคทีเรียที่ช่วยย่อยเซลลูโลสที่พบในพืช

การทำงานที่อาจเป็นไปได้
ระบบภูมิคุ้มกัน
นักวิทยาศาสตร์บางกลุ่มเสนอว่าไส้ติ่งอาจเป็นที่อาศัยของแบคทีเรียที่เป็นประโยชน์ต่อลำไส้ใหญ่ของมนุษย์

โรค

โรคที่พบได้บ่อยบริเวณไส้ติ่งได้แก่ไส้ติ่งอักเสบและเนื้องอก มะเร็งไส้ติ่งพบได้ประมาณ 1 ใน 200 ของมะเร็งระบบทางเดินอาหาร

อ้างอิง
น้ำเก๊กฮวย
น้ำเก๊กฮวย เป็นเครื่องดื่มทำจากดอกเก๊กฮวย คือ เบญจมาศสวน (Chrysanthemum indicum Linn. ในวงศ์ Compositae) หรือเบญจมาศหนู (Chrysanthemum morifolium Ramat. ในวงศ์เดียวกัน) ตากแห้งต้มกับน้ำตาล

วิธีทำคือ นำดอกเก๊กฮวยอบแห้ง 5-10 ดอก ลงไปในหม้อกับน้ำประมาณ 2 ลิตร ต้มนาน 5 นาที แล้วกรองออก จะเติมน้ำตาลทรายหรือน้ำตาลกรวดลงไปเพื่อเพิ่มความหวาน หรือไม่ตามแต่ชอบ หรือจะเพิ่มความหอมโดยการใช้ใบชาหรือเตยลงไปด้วยก็ได้ รับประทานได้ทั้งร้อนและเย็น
ประโยชน์ของน้ำเก๊กฮวยมีอยู่ด้วยกันหลายประการ นอกจากความหอมสดชื่นแก้กระหายแล้ว ยังเป็นยาเย็น ดับพิษร้อน แก้ร้อนใน ในตำราการแพทย์แผนจีน ช่วยในระบายและย่อยอาหาร ช่วยขยายหลอดเลือดแดงใหญ่ที่เลี้ยงหัวใจ ช่วยป้องกันโรคหลอดเลือดต่าง ๆ เช่น โรคความดันโลหิตสูง, โรคเส้นเลือดตีบ และโรคหัวใจได้ ช่วยขจัดสารพิษให้ออกจากร่างกาย ช่วยดูดซับสารก่อมะเร็งและจุลินทรีย์ต่าง ๆ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*Chrysanthemum
โอเลี้ยง
]]
โอเลี้ยง หรือ กาแฟดำเย็น ทำจากกาแฟผสมกับน้ำตาลหรือน้ำเชื่อมแล้วจึงใส่น้ำแข็งลงไป คำว่า โอเลี้ยง มาจากภาษาจีนแต้จิ๋ว ( ; เพ็งอิม: ou1 liang5) คำว่า โอ หมายถึง ดำ เลี้ยง หมายถึง เย็น รวมแล้วหมายถึง ดำและเย็น

ดูเพิ่ม
* โอยัวะ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* ร้านกาแฟ
*เครื่องดื่มโอเลี้ยง. มีต้นกำเนิดจากที่ไหน
โอยัวะ
โอยัวะ เป็นเครื่องดื่มชนิดหนึ่งทำจากกาแฟและน้ำเชื่อม หรือ กาแฟดำร้อน ซึ่งอาจแตกต่างจากกาแฟของชาวยุโรป โอยัวะอาจมีส่วนผสมแตกจากกาแฟของชาวยุโรป หรือ อาจจัดว่าแตกออกมาจากกาแฟของชาวยุโรปโดยชาวจีนจนกลายเป็นวัฒนธรรมของชาวจีน คำว่า โอยัวะ มาจากภาษาจีนแต้จิ๋ว ( ; เพ็งอิม: ou1 ruoh8) คำว่า โอ หมายถึง ดำ ยัวะ หมายถึง ร้อน รวมแล้วหมายถึง ดำและร้อน

ดูเพิ่ม
*โอเลี้ยง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*ร้านกาแฟ
สวนพฤกษศาสตร์สมุนไพรวัดคุ้งตะเภา
สวนพฤกษศาสตร์สมุนไพรวัดคุ้งตะเภา หรือ ศูนย์ศึกษาสมุนไพรในวัดประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นสวนพฤกษศาสตร์ชุมชนขนาดเล็ก ตั้งอยู่ที่วัดคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ สวนแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2535 บนพื้นที่ 14 ไร่ โดยเป็นสวนพฤกษศาสตร์ท้องถิ่นที่จัดตั้งขึ้นและดำเนินการโดยองค์กรทางพระพุทธศาสนาเพื่อประโยชน์การศึกษาสมุนไพรและอนุรักษ์พันธุกรรมพืชของชุมชนท้องถิ่น
ปัจจุบันสวนสมุนไพรวัดคุ้งตะเภา เป็นสวนสมุนไพรในวัดที่มีผลงานดีเด่นระดับประเทศของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ และเป็นสถานที่ศึกษาพันธุกรรมพืชที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดอุตรดิตถ์ โดยมีความร่วมมือกับสถาบันการศึกษาและบุคลากรจากหน่วยงานภาครัฐต่าง ๆ เช่น สถาบันวิจัยการแพทย์แผนไทย กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข โครงการศูนย์ศึกษาพัฒนาห้วยฮ่องไคร้อันเนื่องมาจากพระราชดำริ วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ฯลฯ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการพัฒนาแลกเปลี่ยนองค์ความรู้และข้อมูลทางพฤกษศาสตร์เพื่อการศึกษาต่อยอดทางวิชาการพืชสมุนไพรในระดับประเทศ
ประวัติ
สวนพฤกษศาสตร์สมุนไพรวัดคุ้งตะเภา หรือ สวนสมุนไพรวัดคุ้งตะเภา ได้รับการจัดตั้งให้เป็น ศูนย์ศึกษาสมุนไพรในวัดประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ ในปี พ.ศ. 2547 เนื่องจากวัดคุ้งตะเภามีพระภิกษุผู้เชี่ยวชาญในด้านสมุนไพรแผนโบราณ ได้เป็นผู้รวบรวมสมุนไพรหายากจากสถานที่ต่าง ๆ มารวมไว้ในวัด (ในปัจจุบันในวัดมีต้นยาสมุนไพรทั้งสิ้นกว่า 500 ชนิด) เพื่อให้ความรู้แก่ผู้สนใจและเป็นการอนุรักษ์ภูมิปัญญาชาวบ้านในด้านการอนุรักษ์สมุนไพร
ทางวัดได้แบ่งเขตสังฆาวาสส่วนหนึ่งให้เป็นพื้นที่ปลูกสมุนไพรที่รวบรวมมาได้จากที่ต่าง ๆ นำมาปลูกไว้ ทั้งชนิดต้นและชนิดไม้ลงหัว ไปจนกระทั่งไม้เลื้อยขนาดใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้รวบรวมพืชสมุนไพรไทยที่หาชมได้ยากนำมาปลูกในเขตพื้นที่บริเวณวัดหลายร้อยชนิด โดยเริ่มทำการจัดหาสมุนไพรมาอนุรักษ์เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2535 ซึ่งผู้มีส่วนสำคัญในการริเริ่มการปลูกอนุรักษ์สมุนไพรในวัดคุ้งตะเภาก็คือ พระสมุห์สมชาย จีรปุญฺโญ เจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภา พระอู๋ ปญฺญาวชิโร และพระธง ฐิติธมฺโม ซึ่งเป็นผู้มีความรู้เชี่ยวชาญในการจำแนกพืชสมุนไพรไทย
ปัจจุบันสวนสมุนไพรวัดคุ้งตะเภาเป็นสถานที่ศึกษาอนุรักษ์พันธุกรรมพืชของชุมชนที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดอุตรดิตถ์ โดยมีการร่วมมือกับสถาบันการศึกษาและบุคลากรจากหน่วยงานภาครัฐต่าง ๆ เช่น กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข โครงการศูนย์ศึกษาพัฒนาห้วยฮ่องไคร้อันเนื่องมาจากพระราชดำริ วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ฯลฯ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการพัฒนาแลกเปลี่ยนองค์ความรู้และข้อมูลทางพฤษศาสตร์เพื่อการศึกษาต่อยอดทางวิชาการพืชสมุนไพรในระดับประเทศ
วัดคุ้งตะเภาได้จัดพื้นที่ตั้งวัดด้านทิศเหนือ และบางส่วนของพื้นที่ตั้งวัด สำหรับเป็นพื้นที่สวนรุกขชาติ สระน้ำ แปลงสวนป่าปลูกพรรณไม้เนื้อแข็ง อาคารเพาะชำ บรรยากาศโดยทั่วไปมีพื้นที่ร่มรื่น เต็มไปด้วยแมกไม้นานาพรรณ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทางวัดใช้พื้นที่ส่วนนี้บางส่วนสำหรับปลูกพรรณไม้ชนิดล้มลุก หรือพืชลงหัว ซึ่งจะแตกใบสวยงามในช่วงฤดูฝน ส่วนในช่วงฤดูแล้ง จะเป็นพื้นที่ลานโล่งใต้ต้นไม้ สลับกับพื้นที่เนินดินไหล่เขาขนาดเล็กสวยงามเหมาะกับการปฏิบัติธรรมและหย่อนใจ

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* วัดคุ้งตะเภา
* หมู่บ้านคุ้งตะเภา

แหล่งข้อมูลอื่น

* สวนพฤกษศาสตร์สมุนไพรวัดคุ้งตะเภา 
* เว็บไซด์วัดคุ้งตะเภา www.watkungtapao.ob.tc
วัดศรีเวฬุวัน
วัดศรีเวฬุวัน หรือ วัดบ้านวังไผ่ สร้างขึ้นในปีพุทธศักราช 2269 ตั้งอยู่ ณ บ้านวังไผ่ ตำบลลาดพัฒนา อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม

ประวัติ
วัดศรีเวฬุวัน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพุทธศักราช 2269 ชาวบ้านเรียกว่าวัดบ้านวังไผ่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ ปีพุทธศักราช 2438 ตั้งอยู่ที่ บ้านวังไผ่ ตำบลลาดพัฒนา อำเภอเมืองมหาสารคาม 
จังหวัดมหาสารคาม สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 10 ไร่ 2 งาน 10 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือประมาณ 5 เส้น จดฝั่งแม่น้ำชี ทิศใต้ประมาณ 4 เส้น จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันออก ประมาณ 1 เส้น 10 วา จดหมู่บ้าน ทิศตะวันตกประมาณ 5 เส้น จดหมู่บ้าน

มีพระพุทธรูปสำคัญ คือ

1. พระพุทธสุเมธมหามุนี ซึ่งเป็นพระประธานในวิหาร
2. พระพุทธชินราชจำลอง ซึ่งเป็นพระประธานในอุโบสถ

อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย

1. อุโบสถ จำนวน 1 หลัง กว้าง 30 เมตร ยาว 36 เมตร

2. วิหาร (วิหารพระพุทธสุเมธมหามุนี) จำนวน 1 หลัง กว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร

3. ศาลาการเปรียญ จำนวน 1 หลัง กว้าง 15 เมตร ยาว 40 เมตร

4. กุฎีสงฆ์ จำนวน 3 หลัง

5. ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง กว้าง 12 เมตร ยาว 18 เมตร

6. เมรุ จำนวน 1 หลัง กว้าง 7 เมตร ยาว 9 เมตร

ลำดับเจ้าอาวาส

การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม ได้แก่

1. พระโท

2. พระใบ

3. พระหลอด

4. พระพูน

5. พระแพง

6. พระชะตา

7. พระทองศรี

8. พระกล้อง

9. พระหนา

10. พระครูปลัดบุญศรี อมโร (พ.ศ. 2523 – 2553)
วัดวังหมู
วัดวังหมูตั้งอยู่ที่บ้านวังหมู ตำบลหาดกรวด อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ปรากฏหลักฐานการตั้งวัดในปี พ.ศ. 1700 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาปี พ.ศ. 1732 ในสมัยสุโขทัย มีอายุมากกว่า 800 ปี ถือเป็นวัดเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของอำเภอเมืองอุตรดิตถ์คู่กับวัดพระฝางสวางคบุรีมุนีนาถ

วัดวังหมูตั้งชื่อตามหมู่บ้านที่ตั้งวัด เป็นสถานที่ประกอบศาสนพิธีของชุมชนในละแวกนี้แต่ครั้งอดีตจนถึงปัจจุบัน ในปัจจุบันวัดแห่งนี้ไม่ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแต่อย่างใด
ประวัติ
วัดวังหมู เป็นวัดเก่าแก่ ตั้งอยู่ในบ้านวังหมู ตำบลหาดกรวด อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ เชื่อกันว่าสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 1700 ในสมัยสุโขทัย มีอายุกว่า 800 ปี เป็นวัดที่มีมาคู่กับชุมชนแห่งนี้ ชื่อวัดตั้งขึ้นตามชื่อของชุมชน คือ "บ้านวังหมู" ซึ่งมีที่มาของชื่อหมู่บ้านเป็นตำนานดังนี้
ในสมัยโบราณมีพ่อค้าชาวมอญสองคนถ่อเรือทวนกระแสน้ำขึ้นมาค้าขายกับชุมชนในแถบลุ่มแม่น้ำน่าน จนมาจอดเรือเทียบท่าที่ตำบลแห่งหนึ่ง ชาวบ้านในย่านนั้นต่างพากันมาจับจ่ายซื้อข้าวของกันมากมายจนแทบหมดลำเรือ แต่ในระหว่างนั้น สองมอญก็ได้เหลือบไปเห็นหมูป่าตัวหนึ่งกายมีสีทองสุกปลั่งวาววับลงมากินน้ำที่ท่าน้ำฝั่งตรงข้าม (ปัจจุบันคือ บ้านท่าทอง ตำบลวังกะพี้ อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์) สร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับมอญทั้งสองและชาวบ้านเป็นอย่างยิ่ง ด้วยเห็นเป็นสิ่งประหลาดและน่าอัศจรรย์ มอญทั้งสองจึงรีบแจวเรือออกจากท่าเพื่อจะตามไปจับหมูตัวนั้นให้ได้ ส่วนเจ้าหมูนั้นก็วิ่งดำผุดดำว่ายในน้ำ ผลุบๆโผล่ๆ ยั่วยวนให้ตามจับ จนไปถึงวังน้ำวนแห่งหนึ่ง เจ้าหมูก็ดำลงไปในวังน้ำวนแห
ผลุบๆโผล่ๆ ยั่วยวนให้ตามจับ จนไปถึงวังน้ำวนแห่งหนึ่ง เจ้าหมูก็ดำลงไปในวังน้ำวนแห่งนั้น แล้วไปโผล่ขึ้นฝั่งอีกฝั่งหนึ่ง สองมอญก็ตามไปอย่างไม่ลดละเพื่อหวังจะจับให้ได้ ฝ่ายหมูทองก็แสดงกายให้เห็นหลอกล่อให้จับ ทำเป็นหยุดยืนรอ ยั่วให้ตาม แต่จนแล้วจนรอดสองมอญก็ตามจับไม่ได้สักที จนหมูทองวิ่งไปถึงเกาะเนินดินแห่งหนึ่ง แล้วจึงมุดตัวหายเข้าไปในพงหญ้าในเนินดินแห่งนั้น สองมอญตามมาจนถึงเกาะนั้น แล้วเดินหาจนทั่วก็ไม่พบแม้แต่ร่องรอยของหมูทองแต่อย่างใด จากตำนานเรื่องหมูทองนี้ จึงกลายเป็นที่มาของชื่อ "บ้านวังหมู" และชื่อของ "วัดวังหมู"
สถานที่สำคัญภายในวัด

* พระอุโบสถมหาอุดทรงเรือสำเภา ศิลปะสมัยอยุธยาตอนปลาย 
* พระเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ เป็นศิลปพื้นบ้านที่เกิดจากการผสมระหว่างสกุลช่างล้านนา พม่า และอยุธยา 
* ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ 2506 เป็นศาลาการเปรียญที่สร้างด้วยไม้ทั้งหลัง
* พระวิหารแก้ว เป็นที่ประดิษฐานรูปปั้นหลวงปู่เม็ง สิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำหมู่บ้าน
* รูปปั้นหมูทอง ตั้งอยู่หน้าซุ้มประตูวัด และหน้าศาลาการเปรียญ เป็นรูปหมูป่าทาสีทองสวยงาม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
ออร์ฮูส
ออร์ฮูส ( , ) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศเดนมาร์ก เป็นเมืองท่าสำคัญ ริมอ่าวออร์ฮูสทางฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรจัตแลนด์ ได้รับการกล่าวถึงอย่างไม่เป็นทางการว่าเป็นเมืองหลวงของคาบสมุทรจัตแลนด์

อ้างอิง
เอาะหลาม
เอาะหลาม ( ) เป็นอาหารลาวประเภทต้มที่มีน้ำน้อย นิยมใช้เนื้อควายแดเห้ง ต้มกับน้ำปลาร้า หนังควายแห้งหรือหนังปอง และผักเช่น พริก มะเขือ สะค้าน ตำลึง ยอดพริก เรียกว่าเอาะหลามเนื้อควาย นิยมรับประทานกับส้มหมูหรือส้มปลาแกง เอาะหลามอีกแบบหนึ่ง ใส่เนื้อสัตว์ ผัก และเห็ดได้ทุกอย่าง สุดแท้แต่ว่าจะมีสิ่งใด เรียกเอาะโฮะ อาหารลาวประเภทต้มอีกชนิดหนึ่ง ใส่น้ำมาก ตักน้ำซดได้ เรียกเอาะซด

เอาะหลามเป็นอาหารที่มีชื่อเสียงของหลวงพระบาง การปรุงดั้งเดิมใช้การหลาม คือใส่เครื่องปรุงลงในกระบอกไม้ไผ่แล้วนำไปเผาไฟ น้ำน้อยและข้นเพราะใส่ข้าวเหนียวจี่โขลกและมะเขือเปราะต้มสุกโขลกลงไป ส่วนผสมสำคัญของเอาะหลามที่ทำให้มีกลิ่นเฉพาะตัวคือสะค้านหรือจะค้าน

อ้างอิง

* 
* 
*
รอนนี เจมส์ ดิโอ
โรนัลด์ เจมส์ พาดาโวนา ( ) (10 กรกฎาคม ค.ศ. 1942 - 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2010) มีอีกชื่อคือ รอนนี เจมส์ ดิโอ เขาเป็นนักร้อง และ นักแต่งเพลงชาว อเมริกัน และเคยเป็นอดีตสมาชิกของวง Elf Rainbow, Black Sabbath, Heaven & Hell,และวงดนตรีของเขาเอง Dio และงานดนตรีต่างๆเช่น Hear 'n Aid เขาได้รับการยอมรับว่ามีเสียงร้องที่ทรงพลังในแนวเพลงเฮฟวีเมทัล และเขาเป็นเจ้าของสัญลักษณ์ Devil's horns (เขาปีศาจ) ที่สร้างอิทธิพลแก่วงการร็อค ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต รอนนี เจมส์ ดิโอ ได้ร่วมงานกับสมาชิกของวง Black sabbath คือTony Iommi, Geezer Butler, และ Vinny Appice ในชื่อวง Heaven & Hell อัลบั้ม The Devil You Know บันทึกไว้เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2009
ผลงานต่างๆ
* The Vegas Kings (1957–1958)
* Ronnie & The Rumblers (1958)
* Ronnie & The Red Caps (1958–1961)
* Ronnie Dio & The Prophets (1961–1967)
* The Electric Elves (1967–1969)
* The Elves (1969–1970)
* Elf (1970–1975)
* Rainbow (1975–1979)
* Black Sabbath (1979–1982)
* Dio (1982–1991)
* Hear 'n Aid (1985)
* Black Sabbath (1991–1992)
* Dio (1993–2010)
* Black Sabbath (2006) (Recording of three new songs for Black Sabbath: The Dio Years)
* Heaven & Hell (2006–2010)
อ้างอิง
ปุนตาอาเรนัส
ปุนตาอาเรนัส ( ) เป็นเมืองหลวงของแคว้นมากายาเนสและลาอันตาร์ติกาชิเลนา แคว้นใต้สุดของประเทศชิลี เป็นเมืองใหญ่ที่สุดทางซีกโลกใต้บนเส้นรุ้งที่ 46 เดิมได้เปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น มากายาเนส ( ) ในปี ค.ศ. 1927 แต่เปลี่ยนกลับมาใช้ปุนตาอาเรนัสเหมือนเดิมในปี ค.ศ. 1938 และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 เป็นหนึ่งในสองเมืองของชิลีที่เป็นเมืองท่าปลอดภาษี

เมืองตั้งอยู่ข้างช่องแคบมาเจลลัน เดิมก่อตั้งขึ้นเป็นทัณฑนิคม ในปี ค.ศ. 1848 หลังจากนั้นเจริญเติบโตและเป็นเมืองท่าสำคัญ ในช่วงยุคตื่นทองและการทำฟาร์มแกะเจริญรุ่งเรืองราว ค.ศ. 1900 ความสำคัญด้านภูมิรัฐศาสตร์ของเมืองทำให้เมืองยังคงมีความสำคัญด้านการทหารในคาบสมุทรแอนตาร์กติก ในศตวรรษที่ 20 และ 21

อ้างอิง
วัดพระเขี้ยวแก้ว
วัดศรีทัลฒามัลลิกาววิหาร ( ) หรือวัดพระเขี้ยวแก้วเมืองกัณฏิ เป็นวัดในพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท (สยามวงศ์) ตั้งอยู่ริมทะเลสาบกัณฏิ เมืองกัณฏิ ประเทศศรีลังกา เป็นวัดที่ประดิษฐานพระเขี้ยวแก้วเบื้องต่ำขวาของพระพุทธเจ้า และมีส่วนให้เมืองกัณฏิได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก

วัดพระเขี้ยวแก้ว สร้างโดยพระเจ้าวิมลธรรมสุริยะที่ 1 พระมหากษัตริย์ในราชวงศ์สุดท้ายของประเทศศรีลังกา ในปี พ.ศ. 2138 โดยตัววัดตั้งอยู่ในพื้นที่ ๆ เคยเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังโบราณ เนื่องจากความเชื่อของชาวสิงหลที่เชื่อว่าผู้ที่รักษาพระเขี้ยวแก้วไว้ย่อมถือว่ามีสิทธิชอบธรรมในการเป็นปกครองอาณาจักรมาแต่โบราณ
ปัจจุบันวัดพระเขี้ยวแก้ว เป็นวัดที่อยู่ในความดูแลของพระมหาสังฆนายก สยามวงศ์ ซึ่งมีอยู่สองฝ่าย คือ ฝ่ายมัลลวัตตะ (คามวาสี) และอัสคิริยะ (อรัญวาสี) ซึ่งจะแบ่งกันปกครองรักษาพระเขี้ยวแก้วสลับกันทุกปี โดยพระเขี้ยวแก้วประดิษฐานในพระสถูปประดับอัญมณีขนาดใหญ่ซ้อนกันหลายชั้น ภายในพระคันธกุฎีวิหารที่มีการป้องกันรักษาเข้มงวดทั้งจากกองกำลังทหารซึ่งประจำการที่วัดและพระสงฆ์ ซึ่งพระสงฆ์จะกระทำพุทธบูชาเป็นประจำทุก ๆ วันในช่วงเช้า เที่ยง และเย็น

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* พระเขี้ยวแก้ว

แหล่งข้อมูลอื่น

*
พระเทพบิดร
พระเทพบิดร หรือจดหมายเหตุกรุงเก่าเรียก พระเชษฐบิดร เป็นเทพตามความเชื่อของราชวงศ์ไทย ซึ่งจำลองเป็นพระพุทธรูปหุ้มเงินประดิษฐานไว้ในพระบรมมหาราชวัง และเชื้อพระวงศ์กับเหล่าขุนนางต้องสักการบูชาก่อนทำพระราชพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา
ประวัติ
หลังสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 สวรรคต ในพ.ศ. 1912 ได้มีการสร้างพระบรมรูปของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 โดยขนานนามว่า พระเชษฐบิดร ให้ประชาชนสักการะในฐานะเทพารักษ์ประจำพระนคร และกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานว่า น่าจะจำลองเป็นรูปพระนารายณ์อวตาร ครั้นถึงเวลาพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา เหล่าข้าราชการก็จะต้องสักการะพระเชษฐบิดรก่อน แล้วจึงไปกราบบูชาพระรัตนตรัย และเข้าไปรับน้ำพระพิพัฒน์สัตยาตามลำดับ กลายเป็นประเพณีปฏิบัติตลอดมาจนเสียกรุงศรีอยุธยาใน พ.ศ. 2310
ในสมัยกรุงศรีอยุธยา รูปพระเชษฐบิดรประดิษฐานอยู่ที่วัดพระศรีสรรเพชญ์ แต่เมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พระเชษฐบิดรถูกทำลายลงด้วย สมเด็จพระเจ้าตากสินทรงอัญเชิญซากนั้นมาบูรณะเป็นพระพุทธรูป แล้วประดิษฐานไว้ ณ ซุ้มปรางค์วัดพุทไธสวรรย์ พระนครศรีอยุธยา

ปัจจุบัน
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก เมื่อสร้างกรุงเทพมหานครนั้น พระมหากษัตริย์มีพระราชดำริให้รื้อฟื้นประเพณีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา จึงโปรดให้อัญเชิญพระพุทธรูปพระเทพบิดรนั้นมาประดิษฐาน ณ กรุงรัตนโกสินทร์ โดยมีรับสั่งให้สร้างพระวิหาร ณ พระบรมมหาราชวังเพื่อใช้สำหรับประดิษฐานพระเทพบิดรเป็นการเฉพาะ และพระราชทานนามว่า ปราสาทพระเทพบิดร เพื่อสืบสานประเพณีให้เหมือนสมัยกรุงศรีอยุธยา
ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเทพบิดรหายไปจากปราสาทฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานว่า รัชกาลที่ 3 อาจโปรดให้รื้อปราสาทพระเทพบิดรและหอนากเดิมที่ตั้งใกล้กันนั้นออก จากนั้น จึงทรงให้สร้างวิหารขึ่้นใหม่ซึ่งใหญ่กว่าเดิมและใช้เป็นที่เก็บอัฐิของเหล่าเจ้านาย เมื่อรื้อเสร็จแล้ว จึงย้ายองค์พระเทพบิดรและพระนากไปประดิษฐานไว้ที่วิหารของพระธาตุแทนมาจนถึงปัจจุบัน

ดูเพิ่ม
* ปราสาทพระเทพบิดร

อ้างอิง
ชุมชนแออัด
ชุมชนแออัด หรือ สลัม ( ) ตามคำจำกัดความของสหประชาชาติ หมายถึงพื้นที่เสื่อมโทรมส่วนหนึ่งของเมืองที่มีลักษณะเฉพาะคือ บ้านเรือนที่สร้างขึ้นต่ำกว่ามาตรฐาน ความสกปรกรุงรัง และการขาดการรักษาความปลอดภัยที่มั่นคง จากข้อมูลของสหประชาชาติ พบว่าอัตราส่วนของผู้อยู่อาศัยในชุมชนแออัดในเขตเมืองในช่วง พ.ศ. 2533-2548 ลดลงจากร้อยละ 47 เป็นร้อยละ 37 อย่างไรก็ตาม เนื่องด้วยประชากรโลกที่เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งประชากรในเขตเมือง ผู้อยู่อาศัยในชุมชนแออัดในเขตเมืองจึงเพิ่มขึ้นตาม จำนวนผู้อยู่อาศัยในชุมชนแออัดทั่วโลกมีประมาณหนึ่งพันล้านคน และจะเพิ่มขึ้นเป็นสองพันล้านคนในปี พ.ศ. 2573
ลักษณะเฉพาะของชุมชนแออัดอาจต่างไปในแต่ละภูมิภาค สิ่งที่มักจะเหมือนกันคือผู้อยู่อาศัยมีฐานะยากจนมากหรือด้อยโอกาสทางสังคม สิ่งก่อสร้างในชุมชนแออัดมีหลากหลายตั้งแต่กระท่อมหรือเพิงอย่างง่าย ๆ ไปจนถึงโครงสร้างถาวรที่อนุรักษ์ไว้อย่างดี ชุมชนแออัดส่วนมากขาดแคลนน้ำสะอาด ไฟฟ้า สุขาภิบาล และสาธารณูปโภคอื่น ๆ

อ้างอิง
เลวาร์เดิน
เลวาร์เดิน ( ) เป็นเมืองหลักของจังหวัดฟรีสลันด์ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศเนเธอร์แลนด์ มีอุตสาหกรรมกระดาษ ผลิตภัณฑ์นม ในคริสต์ศตวรรษที่ 16-18 มีชื่อในการผลิตเครื่องทองและเงิน
พระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์
พระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์ หรือ อนุสาวรีย์สามกษัตริย์ เป็นพระบรมราชานุสาวรีย์ของพระมหากษัตริย์สามพระองค์ผู้สร้างเวียงเชียงใหม่ ประกอบด้วย พญามังรายแห่งหิรัญนครเงินยางเชียงลาว พญางำเมืองแห่งนครรัฐพะเยา และพ่อขุนรามคำแหงมหาราชแห่งอาณาจักรสุโขทัย
อนุสาวรีย์สามกษัตริย์ตั้งอยู่กลางเวียงเชียงใหม่ บริเวณหน้าหอศิลปวัฒนธรรมเมืองเชียงใหม่ (อดีตศาลารัฐบาลมณฑลพายัพ) ด้านหน้าติดกับถนนพระปกเกล้า ซึ่งบริเวณนี้เองถือเป็นศูนย์กลางของตัวเมืองเชียงใหม่ หน้าอนุสาวรีย์มีลานกว้างขนาดใหญ่ เรียกว่า ข่วงสามกษัตริย์ หรือข่วงอนุสาวรีย์สามกษัตริย์ ด้านตรงข้ามของอนุสาวรีย์สามกษัตริย์ยังเป็นที่ตั้งของอาคารศาลแขวงเชียงใหม่เดิมซึ่งมีสถาปัตยกรรมตะวันตกที่สวยและงดงามตระการตา

รายละเอียด
พระบรมรูปหล่อด้วยทองเหลืองและทองแดงรมดำ มีขนาดเท่าครึ่ง สูง 2.70 เมตร ใช้เวลา 10 เดือน ไข่มุกด์ ชูโต เป็นผู้ออกแบบและปั้นหล่อพระบรมรูป มีการประกอบพิธีอัญเชิญพระบรมรูปจากกรุงเทพมหานคร ขึ้นประดิษฐานบนแท่นพระบรมราชานุสาวรีย์เมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2526 เวลา 11.49 น. พระบรมรูปประกอบด้วย พญามังราย ประทับกลางเป็นประธาน, พ่อขุนรามคำแหงมหาราช ประทับอยู่เบื้องซ้าย และ พญางำเมือง ประทับอยู่เบื้องขวา
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มาทรงประกอบพิธีเปิดพระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2527
เหตุการณ์สำคัญ
* 26 มกราคม พ.ศ. 2568 - พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินมายังลานหน้าพระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์ ทรงรับการถวายบายศรีและทูลพระขวัญจากคณะเจ้านายฝ่ายเหนือ เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567 ซึ่งพิธีนี้จัดโดยมูลนิธินวราชดำริอนุรักษ์ฝ่ายเหนือ

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม

*
ไวมาร์
ไวมาร์ ( ; ) เป็นนครในประเทศเยอรมนี ซึ่งมีชื่อเสียงด้านมรดกทางวัฒนธรรม ตั้งอยู่ในรัฐทือริงเงิน ประชากรปัจจุบันประมาณ 65,000 คน บันทึกเก่าแก่ที่สุดของนครย้อนหลังไปถึง ค.ศ. 899 ไวมาร์เป็นเมืองหลวงของดัชชีซัคเซิน-ไวมาร์
มรดกทางวัฒนธรรมของไวมาร์นั้นกว้างขวาง เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดว่า ไวมาร์เป็นที่ซึ่งรัฐธรรมนูญอันเป็นประชาธิปไตยฉบับแรกของเยอรมนีได้รับการลงนามหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จึงเป็นที่มาของชื่อสมัยสาธารณรัฐไวมาร์ในการเมืองเยอรมนีช่วง ค.ศ. 1918-1933 อย่างไรก็ดี นครนี้ยังเป็นจุดรวมยุคภูมิธรรมเยอรมนีและบ้านเกิดของบุคคลชั้นนำในแนววรรณกรรมไวมาร์คลาสสิก นักเขียนเกอเทอและชิลเลอร์ มีสถานที่หลายแห่งในใจกลางนครที่เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก

วัฒนธรรม จุดสังเกต และตึกระฟ้า
แหล่งมรดกโลก
เมืองไวมาร์มีแหล่งมรดกโลกสองแห่ง: 
*เมืองคลาสสิกไวมาร์ ประกอบด้วยอาคารในไวมาร์ 11 แห่งที่มีอายุตั้งแต่ยุคเรืองปัญญาช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 
*Bauhaus and its Sites in Weimar, Dessau and Bernau ประกอบด้วยสถานที่ต่างหาก 6 แห่ง ในไวมาร์ 2 แห่ง ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับโรงเรียนสอบศิลปะเบาเฮาส์

เมืองพี่น้อง
ไวมาร์เป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:

* บลัว ประเทศฝรั่งเศส
* แฮเมนลินนา ประเทศฟินแลนด์
* ซีเอนา ประเทศอิตาลี
* เทรียร์ ประเทศเยอรมนี
* ซามอชช์ ประเทศโปแลนด์

เมืองมิตรภาพ
ไวมาร์ยังมีความสัมพันธ์กับเมืองดังนี้: 
* ฟุลดา ประเทศเยอรมนี
* คามากูระ ประเทศญี่ปุ่น
* ชีรอซ ประเทศอิหร่าน

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม
*
แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Historic tour in 49 pictures
* Deutsches Nationaltheater (German National Theater)
* The Weimar Story
* Ginkgo Museum, Weimar
* Latin Place Names
เปิลแซ็ญ
เปิลแซ็ญ ( ) หรือ พิลเซิน ( ) เป็นเมืองหลักของแคว้นเปิลแซ็ญในประเทศเช็กเกีย และเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ ตั้งอยู่ห่างจากกรุงปรากไปทางทิศตะวันตก 90 กิโลเมตร เป็นเมืองที่มีเบียร์ที่มีชื่อเสียงระดับโลกคือเบียร์พิลส์เนอร์

อ้างอิง
บรอบ์ดิงแนก
บรอบ์ดิงแนก ( ) เป็นดินแดนสมมติของ กัลลิเวอร์ผจญภัย แต่งโดย โจนาธาน สวิฟต์ ประเทศของยักษ์ เลอมูเอล กัลลิเวอร์ ค้นพบมัน หลังจากที่เรือของเขาพลิกคว่ำลง และได้ผจญภัยในดินแดนประหลาดแห่งนี้ คำว่า บรอบ์ดิงแนกเกียน (ชาวบรอบ์ดิงแนก) มีความหมายที่บรรยายถึงสิ่งที่มีขนาดใหญ่มาก ๆ

ข้อมูลจำเพาะ
* ประเภท การเสียดสี (Satire)
* เมืองหลวง ลอร์บรูลกรูด
* ภาษา บรอบ์ดิงแนก
* กลุ่มชน ชาวบรอบ์ดิงแนก
* การปกครอง ราชาธิปไตย
* ผู้นำ พระราชาบาราแกชที่ 2
ต้นกำเนิด
บรอบ์ดิงแนก เป็นอาณาจักรที่ปรากฏตัวในการเดินทางของกัลลิเวอร์ ตั้งอยู่ที่ชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของแคลิฟอร์เนีย ซึ่งในวรรณกรรมอธิบานการเดินทางไว้ว่า เดินทางไปทางใต้ของมหาสมุทรแอตแลนติก แล้วผ่านช่องแคบมาดากัสการ์ ก่อนที่จะถูกพายุซัดในมหาสมุทรแปซิฟิก เลอมูเอล กัลลิเวอร์ ค้นพบดินแดนนี้เมื่อ ค.ศ. 1703

อาณาจักรบรอบ์ดิงแนกเป็นคาบสมุทรขนาดใหญ่ มีความยาว 6,000 ไมล์ กว้าง 3,000 ไมล์ คั่นกลางระหว่างญี่ปุ่นกับอเมริกา ติดกับรัฐอะแลสกา รัฐยูคอน ทะเลเบริง และบางส่วนของไซบีเรีย มีภูเขาไฟกั้นเป็นพรมแดนสูง 30 ไมล์ (48 กิโลเมตร) และมีชายฝั่งสกปรก ดังนั้น คนจากส่วนต่าง ๆ ของโลก จึงไม่สามารถมาเยี่ยมเยือนได้ง่าย ๆ
ประวัติศาสตร์และการเมือง
* กัลลิเวอร์ได้เล่าเรื่องราวของประเทศตนเองให้พระราชาฟัง พระราชาก็คิดว่าคนของประเทศเขาเป็นคนที่ไม่ดี และไม่มีเหตุผล
* กองทัพทหารของบรอบ์ดิงแนกนั้น มีขนาดใหญ่มาก ทหาร 207,000 คน ทหารม้า 32,000 คน มีอาวุธที่โหดร้ายได้แก่ ปืน และ ดินปืน
* การตัดสินคดีในศาลนั้น เรียบง่ายและธรรมดา ไม่ซับซ้อนมากนัก

วัฒนธรรม
วัฒนธรรมของชาวบรอบ์ดิงแนก ประกอบไปด้วย ประวัติศาสตร์, กวีนิพนธ์, คณิตศาสตร์, จริยธรรม, ห้องสมุด และ การพิมพ์ เป็นต้น นิสัยของชาวบรอบ์ดิงแนกนั้น มีอารมณ์ที่สนุกสนาน ปลอดโปร่ง ร่าเริงแจ่มใส

ดูเพิ่ม
* การเดินทางของกัลลิเวอร์
อูรัป
]]
อูรัป ( ) หรือ อูรัป-อูรัป ( ) หรือยำมะพร้าว เป็นยำผักสุกตามฤดูกาลและใส่มะพร้าวแห้ง เป็นอาหารอินโดนีเซียที่พบได้ทั่วไป โดยเฉพาะในอาหารชวา สามารถกินเดี่ยว ๆ ในรูปของอาหารมังสวิรัติได้ หรือเป็นเครื่องเคียงของอาหารจานเนื้อ เช่นในอาหารชวาใช้กินกับตุมเปิง (ข้าวพูนสูงเป็นรูปกรวย) หรือนาซีกูนิง (ข้าวหุงกับกะทิ ใส่ขมิ้น)

ส่วนผสม
ผักที่นิยมใช้ในการทำอูรัปได้แก่ ผักโขมลวก ผักบุ้งลวก ใบอ่อนมันสำปะหลังลวก ใบมะละกอลวก ถั่วฝักยาว และกะหล่ำปลี ใส่มะพร้าวแห้ง เครื่องปรุงอื่น ๆ มีหัวหอม กระเทียม พริกแดง พริกไทย น้ำมะขามเปียก เกลือ น้ำตาลปี๊บ
อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* Urap recipe from Asian food recipe
* Urap recipe from petit chef
* Urap recipe from Original Indonesian recipe
* Resep Urap Urap - Indonesian spicy salad in Youtube
แอนโทนี สโตกส์
แอนโทนี สโตกส์ ( ; เกิด 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1987) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวไอริชในตำแหน่งกองหน้า เขาเคยเล่นให้แก่หลายสโมสรในอังกฤษ อาทิ อาร์เซนอล, ซันเดอร์แลนด์, เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด และคริสตัลพาเลซ สโมสรสุดท้ายที่เขาเล่นให้คือลิฟวิงสตันในสกอตแลนด์

เกียรติประวัติ
สโมสร
ซันเดอร์แลนด์
* ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป: 2006–07

เชลติก
* สกอตติชพรีเมียร์ชิป: 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2014–15
* สกอตติชคัพ: 2010–11, 2012–13
* สกอตติชลีกคัพ: 2014–15

ไฮเบอร์เนียน
* สกอตติชคัพ: 2015–16
รางวัลส่วนตัว
* ผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยมประจำเดือนของสกอตติชพรีเมียร์ลีก: ตุลาคม 2006, พฤศจิกายน 2006, ธันวาคม 2009
* ลูกยิงยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลของไคลส์เดลแบงก์พรีเมียร์ลีก: 2009–10 ยิงใส่ เรนเจอส์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* Anthony Stokes ihibs.co.uk
* Anthony Stokes Interview