วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร
วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร หรือ วัดราชาธิวาสวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2310 (กองพุทธสถาน) ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งพระนคร ห่างจากสนามหลวงสองกิโลเมตรเศษไปทางเหนือ ใกล้ท่าวาสุกรี สามเสน มีเนื้อที่ตั้งวัด 34 ไร่ 2 งาน 63 ตารางวา โดยมีพระพรหมวชิรมงคล (ลือชัย คุณวุฑฺโฒ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสตั้งแต่ พ.ศ. 2543-ปัจจุบัน
ประวัติ
วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร เป็นวัดที่สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาททรงสถาปนาจาก “วัดสมอราย” ได้รับการปฏิสังขรณ์ต่อเนื่องตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ถึงรัชกาลที่ 3 จนถึงในสมัยรัชกาลที่ 4 ได้ทรงปฏิสังขรณ์ใหม่แล้วพระราชทานนามใหม่ว่า “วัดราชาธิวาสวิหาร” มีความหมายว่า “วัดอันเป็นที่ประทับของพระราชา” เป็นวัดแรกที่ถือกำเนิดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย

ศิลปกรรม

พระอุโบสถ
ตามประวัติแต่เดิมพระอุโบสถที่มีมาแต่เดิมสมัยกรุงศรีอยุธยา ในสมัยรัชกาลที่ 1 สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ทรงปฏิสังขรณ์เป็นรูปตึก และได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์อีกหลายครั้ง คือ ในสมัยรัชกาลที่ 3 เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวยังทรงผนวชเป็นพระวชิรญาณภิกขุ ได้ทรงบูรณปฏิสังขรณ์อีกครั้งหนึ่งโดยได้มีการสร้างอาคารทรงเก๋งจีนวางขวางด้านหน้า-หลังพระอุโบสถ และสมัยหลังจากทรงครองราชย์เป็นรัชกาลที่ 4 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์อีกครั้งหนึ่ง และในสมัยรัชกาลที่ 5 ช่วงปลายรัชกาล พ.ศ. 2452 โปรดเกล้าฯ ให้รื้อสร้างใหม่ทั้งพระอุโบสถ โดยออกแบบและควบคุมการก่อสร้างโดยออกแบบโดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ โดยนำศิลปะขอมและศิลปพตะวัน
ด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ โดยนำศิลปะขอมและศิลปพตะวันตกมาผสมผสานกับศิลปะไทยได้อย่างลงตัว โดยทรงออกแบบใหม่แต่ยังคงแนวผนังของพระอุโบสถหลังเดิมไว้ จัดเป็นงานสถาปัตยกรรมแนวใหม่หรือแบบร่วมสมัยในขณะนั้น โดยแรงบันดาลใจจากศิลปะขอมคือ การใช้เสาแท่งสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่เป็นตัวรับน้ำหนักประดับลวดลายหัวเสาเป็นลายกระจังวางลายคล้ายเฟื่องอุบะ โคนเสาวางลายคล้ายกรวยเชิง คล้ายกับลายประดับบนปราสาทขอม ลักษณะโครงหลังคาคล้ายกับอาคารหลังคาคลุมศิลปะขอมประเภท ศาลา ระเบียงคด หรือโคปุระ
ส่วนหลังคาเป็นงานก่ออิฐถือปูนทั้งหมดถึงหน้าบัน มีหลังคาลาด 1 ชั้น และทำเป็นคอสองรับหลังคาส่วนบนอีกชั้นหนึ่ง ทำให้มีหน้าบัน 2 ชั้น ที่คอสองประดับลายกระจังวางลายแบบลายเฟื่องอุบะแบบเดียวกับลายบนเสา หน้าบันชั้นที่ 1 เป็นเสมือนซุ้มประตูทางเข้าของประตูช่องกลาง ทำเป็นแบบกรอบหน้านางมีเสารับ ส่วนที่เป็นใบระกาและหางหงส์ทำเป็นลายกระหนกไทย หน้าบันชั้นบนทำลักษณะเดียวกับหน้าบันชั้นล่าง คือ ทำเป็นแบบกรอบหน้านางมีเสารับ และมีซ้อนกันด้านข้างข้างละ 1 ซุ้มแต่ทำเพียงครึ่งซุ้ม ในซุ้มกลางประดิษฐานพระพุทธรูปปางประทานอภัย ที่รัชกาลที่ 5 โปรดเกล้าฯ ให้นำมาประดิษฐาน เป็นพระพุทธรูปศิลปะอู่ทองรุ่น 2 ที่ได้รับอิทธิพลศิลปะขอม คือ พระพักตร์ทรงสี่เหลี่ยมเคร่งขรึม พระรัศมีเป
องรุ่น 2 ที่ได้รับอิทธิพลศิลปะขอม คือ พระพักตร์ทรงสี่เหลี่ยมเคร่งขรึม พระรัศมีเป็นเปลวสูง ซุ้มด้านข้างประดิษฐานพระสาวกนั่งขัดสมาธิพนมมือด้านละ 1 องค์
ภายในพระอุโบสถแบ่งเป็น 3 ห้อง ห้องหน้าเป็นห้องระเบียงในลักษณะของมุขโถงของพระอุโบสถที่มีมาแต่เดิม ต่อด้วยห้องกลางที่เป็นห้องหลักคือห้องที่ใช้ประกอบพิธีกรรม มีพระสัมพุทธพรรณีเป็นพระประธาน และในการออกแบบใหม่มีการสร้างผนังกั้นเป็นอีกห้องหนึ่ง คือ ห้องด้านหลังเป็นที่ประดิษฐานพระสัมพุทธวัฒโนภาสพระประธานองค์เดิมในพระอุโบสถหลังเก่า เพื่อรักษาพระประธานองค์เดิมและผนังเดิมโดยไม่ต้องเคลื่อนย้าย

พระสัมพุทธพรรณี (จำลอง)
พระสัมพุทธพรรณี (จำลอง) เป็นพระประธานในพระอุโบสถในปัจจุบันโดยประดิษฐานในห้องกลางของพระอุโบสถ รัชกาลที่ 5 โปรดเกล้าฯ ให้หล่อขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2452 เพื่ออุทิศถวายแด่รัชกาลที่ 4 โดยจำลองมาจาก พระสัมพุทธพรรณี องค์จริงที่เคยประดิษฐานที่วัดแห่งนี้ เพราะพระสัมพุทธพรรณีองค์จริงสร้างขึ้นเมื่อรัชกาลที่ 4 ทรงผนวชและจำพรรษาอยู่ในวัดแห่งนี้ หลังรัชกาลที่ 4 ขึ้นครองราชย์ จึงทรงอัญเชิญพระสัมพุทธพรรณีองค์จริงไปประดิษฐานที่พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เมื่อมีการสร้างพระอุโบสถใหม่ รัชกาลที่ 5 จึงโปรดเกล้าฯ ให้มีการจำลองพระสัมพุทธพรรณี เมื่อมาเป็นพระประธานในพระอุโบสถใหม่ ลักษณะเป็นพระพุทธรูปหล่อสำริดและกะไหล่ทอง ปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 44 เซนติเมตร สูง 59.8 เซนติเ
ะพุทธรูปหล่อสำริดและกะไหล่ทอง ปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 44 เซนติเมตร สูง 59.8 เซนติเมตร ลักษณะทางพุทธศิลป์เป็นลักษณะพระพุทธรูปแบบพระราชนิยมในสมัยรัชกาลที่ 4 คือ การทำริ้วจีวรที่เสมือนจริง ไม่มีอุษณีษะ มีพระรัศมีเป็นเปลว พระสัมพุทธพรรณี (จำลอง) ประดิษฐานบนพุทธบัลลังก์เหนือฐานชุกชีภายในซุ้มคูหา มีเศวตรฉัตร 9 ชั้นกางกั้น ที่ฐานพุทธบัลลังก์ รัชกาลที่ 6 โปรดเกล้าฯ ให้บรรจุพระสรีรางคารของสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
พระสัมพุทธวัฒโนภาส เป็นพระประธานเดิมในพระอุโบสถ ประดิษฐานในห้องด้านหลังพระประธานในปัจจุบัน คือ พระสัมพุทธพรรณี (จำลอง) ซึ่งเดิมห้องนี้เป็นส่วนหนึ่งของพระอุโบสถเก่า เมื่อมีการบูรณปฏิสังขรณ์พระอุโบสถในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์มีราชปรารภที่จะประดิษฐานพระสัมพุทธพรรณี (จำลอง) ไว้ประจำพระอุโบสถแต่จะย้ายพระประธานองค์เดิมไปไว้ที่อื่นก็ไม่เป็นการสมควร จึงโปรดให้กั้นเป็นห้องขึ้นใหม่ ลักษณะพระสัมพุทธวัฒโนภาส เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางสมาธิ มีพุทธลักษณะคล้ายพระพุทธรูปสมัยอยุธยา ได้แก่ ลักษณะพระพักตร์เคร่งขรึม พระเนตรเหลือบต่ำแสดงความสงบ ขมวดพระเกศาเล็ก พระรัสมีเป็นเปลวขนาดใหญ่ ลักษณะพระขนงและพระโอษฐ์เหมือนกับพระพุทธรูปในสมัยอยุธยา ด้านหน้ามีพระพุทธรูปอีก 2 อ
กษณะพระขนงและพระโอษฐ์เหมือนกับพระพุทธรูปในสมัยอยุธยา ด้านหน้ามีพระพุทธรูปอีก 2 องค์ มีพุทธลักษณะคล้ายกัน โดยการตั้งพระพุทธรูป 3 องค์แบบนี้เป็นระเบียบที่นิยมในสมัยอยุธยาตอนปลาย เช่น ในพระอุโบสถ วัดกษัตราธิราช วัดพุทไธสวรรค์ ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 9 ทรงโปรดเกล้าฯ ให้บรรจุพระสรีรางคารของสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า และโปรดเกล้าให้บรรจุเส้นพระเกศาของสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในรัชกาลที่ 7 ในปี พ.ศ. 2528 ด้วย
ภายในห้องกลางพระอุโบสถซึ่งเป็นที่ทำพิธิกรรมหลักมีงานศิลปกรรมแบบใหม่ในขณะนั้นซึ่ง สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงออกแบบร่าง และให้จิตรกรชาวอิตาลี คือ นายคาร์โล ริโกลี ขยายแบบและเขียนสี โดยใช้เทคนิคการเขียนวิธีปูนเปียก หรือ เฟรชโก (Fresco) คือ การเขียนภาพในขณะที่ปูนยังเปียกเพื่อให้เนื้อสีกลืนไปกับปูน เมื่อปูนแห้งสีจะผสมเข้าเป็นเนื้อเดียวกับปูน ทำให้สีอยู่ได้เป็นเวลานานเป็นเทคนิคดั้งเดิมของอิตาลี ด้านหลังของพระสัมพุทธพรรณี (จำลอง) ทำเป็นกรอบซุ้มด้วยงานปูนปั้น เป็นเสากลม 2 เสา ที่เซาะร่องและประดับลวดลายแบบตะวันตก กรอบซุ้มทำเป็นโค้งคล้ายซุ้มในศิลปะขอม ตัวกรอบผูกลายซึ่งเป็นลายกระหนกแบบตันตก คล้ายใบอะแคนทัส ในส่วนที่คดโค
มในศิลปะขอม ตัวกรอบผูกลายซึ่งเป็นลายกระหนกแบบตันตก คล้ายใบอะแคนทัส ในส่วนที่คดโค้งประดับตราพระราชลัญจกรประจำรัชกาลที่ 1 ถึงรัชกาลที่ 5 ได้แก่ บนยอดซุ้มมีเครื่องหมายอุณาโลมประดิษฐานเหนือช้างสามเศียรอันเป็นตราพระราชลัญจกรประจำรัชกาลที่ 1 ด้านข้างเบื้องซ้ายเป็นครุฑยุดนาคตราพระราชลัญจกรในรัชกาลที่ 2 ด้านขวาเป็นปราสาทตราพระราชลัญจกร ในรัชกาลที่ 3 และส่วนปลายกรอบซุ้ม เบื้องซ้ายเป็นรูปพระอิศวรถือพระมหามงกุฎตราพระราชลัญจกรในรัชกาลที่ 4 เบื้องขวาเป็นรูปพระพิฆเนศถือจุลมงกุฎตราพระราชลัญจกรในรัชกาลที่ 5 จิตรกรรมภายในซุ้มมีการออกแบบให้สอดรับกับพระสัมพุทธพรรณี (จำลอง) พระประธานในพระอุโบสถ คือ เบื้องล่างมีการวาดประภามณฑลหลังพระสัมพุทธพรรณี (จำลอง) และรอบข้า
ในพระอุโบสถ คือ เบื้องล่างมีการวาดประภามณฑลหลังพระสัมพุทธพรรณี (จำลอง) และรอบข้างเป็นรูปกษัตริย์แห่งศากยวงศ์หันหน้าพนมมือเข้าพระประธาน เรียกว่า ภาพศากยสมาคม เหนือพระสัมพุทธพรรณี (จำลอง) เป็นภาพพระพุทธเจ้าประทับยืน ครองจีวรห่มเฉียงอย่างเป็นธรรมชาติ มีประภามณฑลรอบพระเศียร ด้านซ้ายมีพระสารีบุตรอยู่ด้านซ้ายและมีเทวดาอยู่ด้านขวา โดยเป็นฉากที่กำลังลองอยู่บนท่ามกลางหมู่เมฆ จิตรกรรมนอกซุ้มพระพุทธรูปเป็นรูปพระอินทร์และหมู่เทวดาเหาะอยู่บนหมู่เมฆ
จิตรกรรมพระเวสสันดรชาดก
จิตรกรรมฝาผนังในพระอุโบสถเป็นภาพเขียนแบบตะวันตก โดยเขียนเป็นเรื่องราวตลอดทั้งฝาผนัง ส่วนผนังระหว่างช่องหน้าต่างเขียนเป็นห้องละตอน เรื่องที่เขียน คือ เรื่องพระเวสสันดรชาดก ทั้ง 13 กัณฑ์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงออกแบบร่าง และให้นายคาร์โล ริโกลี ขยายแบบและเขียน จำนวน 12 กัณฑ์ และให้นายคาร์โล ริโกลี ร่างภาพกัณฑ์ที่ 13 ตามคำแนะนำของพระองค์
ฝาผนังเหนือหน้าต่างเขียนเป็นเรื่องยาวตลอดผนัง ด้านทิศเหนือเป็นกัณฑ์หิมพานต์ เขียนฉากพระเวสสันดรบริจาคช้างปัจจัยนาเคนทร์แก่พราหณ์เมืองกลิงคราษฎร์ ทำให้ชาวเมืองสีพีไม่พอใจ พระเวสสันดร พระรางมัทรี และพระราชโอรสพระราชธิดาจึงถูกขับไล่ออกจากเมือง ฝาผนังบนด้านทิศตะวันตกเป็นตอนทานกัณฑ์ เขียนฉากตอนพระเวสสันดรเสด็จออกจากกรุงสีพีและได้บริจาคทานตลอดเส้นทางที่มุ่งหน้าสู่ป่าหิมพาต์ แม้กระทั้งม้าเทียมรถและราชรถ ส่วนฝาผนังด้านทิศใต้เป็นตอนนครกัณฑ์ เขียนฉากพระเวสสันดรเสด็จกลับเมืองสีพีด้วยกระบวนอิสริยยศ โดยมีฉากพระราชวังคล้ายกับพระมหาปราสาทในพระบรมมหาราชวัง
เรื่องราวระหว่างช่องหน้าต่างและประตูเป็นกัณฑ์อื่นๆ เริ่มจากผนังทางทิศตะวันตก ทิศเหนือ และทิศใต้ ได้แก่ กัณฑ์ชูชก กัณฑ์จุลพน กัณฑ์มหาพน กัณฑ์กุมาร กัณฑ์มัทรี กัณฑ์สักกบรรพ กัณฑ์มหาราช และกัณฑ์ฉกษัตริย์ มีรูปแบบการเขียนโดยจัดวางองค์ประกอบให้บุคคลสำคัญของเรื่องไว้กลางภาพแวดล้อมด้วยสถานที่หรือทิวทัศน์แบบสมจริงตามเนื้อเรื่องในชาดก

เจดีย์ประธาน
เจดีย์ประธานตั้งอยู่หลังพระอุโบสถ เป็นเจดีย์ประธานมาแต่เดิม จากภาพถ่ายเก่าก่อนการบูรณะแบบปัจจุบันเป็นเจดีย์ทรงระฆังแบบอยุธยา ที่นิยมสร้างในสมัยรัชกาลที่ 4 เช่น วัดโสมนัส วัดบวรนิเวศวิหาร สำหรับเจดีย์ในปัจจุบัน รัชกาลที่ 5 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างเจดีย์ครอบเจดีย์องค์เดิม แต่มาแล้วเสร็จในสมัยรัชกาลที่ 6 โดยโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศวรฤทธิ์ เป็นผู้ควบคุมออกแบบก่อสร้าง ได้มีการเปลี่ยนรูปแบบเจดีย์มาเป็นเจดีย์ในศิลปะแบบปาละในศิลปะอินเดีย ที่มีการเจาะช่องจรนำที่ส่วนรองรับองค์ระฆังในแต่ละด้าน มีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปทั้ง 4 ทิศ ที่ฐานมีซุ้มจรนำล้อมรอบ และมีประติมากรรมสิงห์ล้อมรอบ ลักษณะสิงห์เป็นแบบศิลปะขอม ซึ่งน่าจะได้แบบอย่างมาจากเจดีย์สิ
ิมากรรมสิงห์ล้อมรอบ ลักษณะสิงห์เป็นแบบศิลปะขอม ซึ่งน่าจะได้แบบอย่างมาจากเจดีย์สิงห์ล้อมสมัยอยุธยา เช่น เจดีย์ประธานวัดแม่นางปลื้ม เจดีย์ประธานวัดธรรมิกราช ในซุ้มจรนำที่องค์เจดีย์ประดิษฐานพระพุทธรูปทั้ง 4 ทิศ แต่ละทิศแสดงมุทราต่างกัน ทิศตะวันออกแสดงปางมารวิชัย ทิศใต้แสดงปางประธานพร ทิศตะวันตกแสดงปางสมาธิ ทิศเหนือแสดงปางประธานอภัย พระพุทธรูปทั้ง 4 องค์นี้เป็นพระพุทธรูปในศิลปะชวาภาคกลาง กำหนดอายุได้ราวพุทธศตวรรษที่ 14-15 โดยรัฐบาลฮอลันดาถวายแด่รัชกาลที่ 5 เมื่อคราวเสด็จประพาสอินโดนิเซีย โดยถวายจำนวน 5 องค์ เดิมตั้งไว้รอบพระมณฑป ในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เมื่อมีการบูรณะเจดีย์องค์นี้จึงได้ย้ายมาประดิษฐานที่นี่แทน 4 องค์ โดยได้สร้างองค์จำลองไว้ในวัดพ
เจดีย์องค์นี้จึงได้ย้ายมาประดิษฐานที่นี่แทน 4 องค์ โดยได้สร้างองค์จำลองไว้ในวัดพระศรีรัตนศาสดารามแทน และอีกองค์หนึ่งย้ายไปประดิษฐานที่ซุ้มหน้าพระอุโบสถวัดบวรนิเวศวิหาร
ศาลาการเปรียญ
ศาลาการเปรียญตั้งอยู่หน้าวัด เป็นศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง โดย สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงให้สร้างเลียนแบบจากศาลาการเปรียญวัดใหญ่สุวรรณารามวรวิหาร จังหวัดเพชรบุรี ถือเป็นศาลาการเปรียญที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย

ลำดับเจ้าอาวาส
นับแต่เริ่มกรุงรัตนโกสินทร์ ก่อนมีคณะธรรมยุต วัดราชาธิวาสมีเจ้าอาวาสมาแล้ว 5 รูป เมื่อถึงเจ้าอาวาสลำดับที่ 6 วัดราชาธิวาสจึงเปลี่ยนมาสังกัดคณะธรรมยุตตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
{|class="wikitable"
|-
!|ลำดับ !!|นาม !!|ดำรงตำแหน่ง (พ.ศ.)
|-
| 1. || พระปัญญาพิศาลเถร (นาค) || 
|-
| 2. || พระปัญญาพิศาลเถร (ศรี) || 
|-
| 3. || พระธรรมวิโรจน์ (คง) ||
|-
| 4. || พระธรรมวิโรจน์ (นก คชเสนี) ||
|-
| 5. || พระภาวนาภิราม (รอด) || 
|-
| 6. || สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เขียว จนฺทสิริ) || 2429 - 2451
|-
| 7. || พระราชเมธี (จาบ เขมโก) || 2451- 2454
|-
| 8. || พระธรรมวโรดม (เซ่ง อุตฺตโม) || 2456 - 2485
|-
| 9. || พระศาสนโศภน (ปลอด อตฺถการี) || 2485 - 2503
|-
| 10. || พระสุธรรมาธิบดี (เพิ่ม อาภาโค) || 2506 - 2542
|-
| 11. || พระพรหมวชิรมงคล (ลือชัย คุณวุฑฺโฒ) || 2542 - ปัจจุบัน
|}
ผู้ช่วยเจ้าอาวาส
# พระธรรมกิตติเมธี (เกษม สญฺญโต)
# พระเทพวิสุทธิญาณ (ถวิล กนฺตสิริ )
# พระราชมงคลกวี (อุดม ฐานุตฺตโม)
# พระราชวชิรวรมุนี (เนรมิต ธมฺมวีโร)
# พระกิตติวรประสาธน์ (สุชิน สุขิโต)
# พระศรีวินัยโสภณ (เกษม โธตโก)
#พระวัฒนวชิรเมธี (ธีรวิทย์ ฉนฺทวิชฺโช)
#พระครูสุนทรธรรมพิทักษ์ (บุญเลิศ ฐิติงฺกโร)
#พระครูสิริกวีวัฒน์ (บุญธรรม กตปุญฺโญ)
#พระครูอิทธิพลญาณ (สัมฤทธิ์ อิทฺธิพโล)
#พระมหาวิโรจน์ ปภสฺสโร ป.ธ ๘
#พระครูวิศาลธรรมโรจ (สมใจ อุทโย)
#พระมหาอมร ฐิตปญฺโญ ป.ธ ๗
#พระครูปลัดสุวัฒนสัจจคุณ (วรวิทย์ สุวรวิโท)

ระเบียงภาพ
ไฟล์:Wat Rachathiwat 20231209.jpg|ศาลาการเปรียญที่สร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง
ไฟล์:Wat Rachathiwat 20231209 (II).jpg|ศาลาการเปรียญ
ไฟล์:พระตำหนักสี่ฤดู วัดราชาธิวาส Phra Tamnak Si Reudu, Wat Rachathiwat.jpg|พระตำหนักสี่ฤดู
ไฟล์:พระตำหนักสมเด็จพระพันปีหลวง (พระตำหนักพญาไท) วัดราชาธิวาส Phra Tamnak Somdej Phra Phanpi Luang Wat Rachathiwat.jpg|พระตำหนักสมเด็จพระพันปีหลวง (พระตำหนักพญาไท)
ไฟล์:พระตำหนักพระจอมเกล้าฯ Phra Tamnak Phra Chon Klao วัดราชาธิวาส Wat Rachathiwat.jpg|พระตำหนักพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ไฟล์:ธมฺมวรุตฺตมานุสฺสรณีย วัดราชาธิวาส unnamed building-castle replica, Wat Rachathiwat 10.jpg|ธมฺมวรุตฺตมานุสฺสรณีย
ไฟล์:กุฏินกพิราบ
g-castle replica, Wat Rachathiwat 10.jpg|ธมฺมวรุตฺตมานุสฺสรณีย
ไฟล์:กุฏินกพิราบ และ ศูนย์พิทักษ์พระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย วัดราชาธิวาส.jpg|กุฏินกพิราบ, ศูนย์พิทักษ์พระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย