SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดป้อมแก้ว (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดป้อมแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ด้านหน้าวัด คือตลาดแม่กลอง ด้านขวาของวัด มีทางรถไฟ สายแม่กลอง–ท่าฉลอม (มหาชัย) ผ่าน ด้านซ้ายของวัดติดกับคลองบางแก้ว

วัดป้อมแก้วเป็นวัดโบราณในคลองบางแก้ว เดิมชื่อ วัดบางแก้ว ไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นคนสร้าง ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2425 ได้ยุบวัดหลังป้อมซึ่งเป็นวัดร้าง แล้วใช้นามว่า "วัดป้อมแก้ว" ผู้สร้าง ผู้ทำการปฏิสังขรณ์จากวัดที่ชำรุดทรุดโทรมให้ดีขึ้น คือ อำแดงนิล ตั้งบ้านเรือนอยู่ในคลองบางแก้ว และอำแดงอูตั้งบ้านเรือนอยู่ในคลองแม่กลองกับพระอธิการเมฆบุตรของอำแดงนิล วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2513
วัดมี พระพุทธมงคลวิมลสิริประทานพร ซึ่งเดิมเป็นพระประธานในอุโบสถวัดหลังป้อม ต่อมาวัดป้อมแก้วมีความประสงค์จะสร้างวิหารและปฏิสังขรณ์พระพุทธมงคลวิมลสิริประทานพร ในโอกาสฉลองสมุทรสงคราม อายุครบ 500 ปี พระพุทธมงคลวิมลสิริประทานพรสันนิษฐานว่ามีอายุกว่า 400 ปี นอกจากนั้นยังมี หลวงพ่อแก่นจันทร์ ในอุโบสถ เป็นพระทรงเครื่องปางห้ามสมุทรเป็นของเก่าคู่มากับวัด

อ้างอิง
วัดขมิ้น (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดขมิ้น โบราณสถานประเภทวัดร้างตั้งอยู่ริมคลองมหาไชย ด้านทิศตะวันออก ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดขมิ้นไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง ในรัชสมัยของ สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช โปรดให้ชาวมอญซึ่งนำโดย พระยาเกียรติ พระยาราม ที่ตามเสด็จสมเด็จพระนเรศวรมหาราชมาจากเมืองแครง มาตั้งถิ่นฐาน ณ ตำบลบ้านขมิ้น ละแวกวัดขุนแสน สันนิษฐานว่าเป็นวัดเก่าแก่สร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้น

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการบูรณะโบราณสถานในบริเวณนี้และต่อมาได้พระราชทานให้เป็นพื้นที่คุมขังนักโทษในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวดังเช่นที่เห็นในปัจจุบัน
โบราณสถาน
ภายหลังจากดำเนินการขุดแต่งโบราณสถานภายในวัดพบเจดีย์ประธาน ฐานรากของวิหาร และฐานรากของเจดีย์ราย 2 องค์ รวมทั้งฐานรากแนวกำแพงวัดและซุ้มประตู

เจดีย์ประธาน มีสภาพสมบูรณ์ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นใหม่ในสมัยรัชกาลที่ 4 เป็นเจดีย์ทรงระฆังบนฐาน 8 เหลี่ยม โดยชั้นล่างสุดเป็นฐานบัวลูกแก้วอกไก่ 4 เหลี่ยม ซึ่งเป็นอิทธิพลของลักษณะสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยาตอนต้น ดังเช่น เจดีย์วัดหลังคาขาว วัดสุวรรณาวาส วัดจงกลม และวัดพระงาม ฯลฯ

วิหาร และเจดีย์ราย 2 องค์ ปัจจุบันเหลือเพียงฐานรากทำให้ไม่สามารถสันนิษฐานรูปทรงที่สมบูรณ์ได้

อ้างอิง
วัดขมิ้น
วัดขมิ้น อาจหมายถึง
* วัดขมิ้น จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดขมิ้น จังหวัดศรีสะเกษ
* วัดขมิ้น จังหวัดสุรินทร์
* วัดขมิ้น จังหวัดอุบลราชธานี
วัดเขาพลอยแหวน
วัดเขาพลอยแหวน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพลอยแหวน อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี บริเวณวัดแวดล้อมด้วยธรรมชาติ มีต้นไม้ครึ้ม ร่มรื่น บริเวณวัดด้านล่าง มีอุโบสถ และเมรุเผาศพ สำหรับประกอบพิธีทางศาสนา ชั้นต่อมามีซุ้มศาลา และบันไดทางขึ้นเขาอีก 600 กว่าขั้น เป็นรัตนคีรีเจดีย์ มณฑป และจุดชมวิว
วัดเขาพลอยแหวนสร้างขึ้นในปีจุลศักราช 1183 (พ.ศ. 2364) โดยพระยาจันทบุรี ที่ชื่อ พระนนทบุรี (สองเมือง) สร้างขึ้นในช่วงที่ย้ายตัวเมืองมาตั้งที่ค่ายเนินวงได้ราว 2 ปี ต่อมาได้มีการสร้างเจดีย์ และมณฑป เพิ่มเติมขึ้นบนบริเวณยอดเขา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เคยเสด็จประพาส ปัจจุบันกรมศิลปากร กระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2530 มีพื้นที่โบราณสถานประมาณ 2 ไร่ 90 ตารางวา
พระบรมธาตุรัตนคีรีเจดีย์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2379 เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงกลมลังกา มีขนาดกว้าง 5 วา สูง 6 วา 3 ศอก เดิมสร้างไว้โดยยังไม่มีชื่ออะไร ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์เคยเสด็จธุดงค์ขณะทรงผนวชเป็นพระภิกษุจึงทรงโปรดเกล้าฯ ให้พระยาพิชัยธิบดีศรีรณรงค์ฤๅชัย (โต บุญนาค) บรรจุพระบรมธาตุไว้ในเจดีย์ และให้เรียกว่า รัตนคีรีเจดีย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2495 ได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ ทำให้เจดีย์มีขนาดกว้างขึ้นและสูงขึ้น เป็นกว้าง 6 วา สูง 7 วา 3 ศอก มีมณฑปอยู่ข้างรัตนเจดีย์ แต่สร้างขึ้นภายหลัง เมื่อ พ.ศ. 2471 เป็นมณฑปจัตุรมุข ฐานกว้าง 4 วา 2 ศอก สูง 7 วา ภายในประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง เป็นทองเหลืองเพื่อแทนรอยพระพุทธบาทเดิมที่เป็นศิ
วา ภายในประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง เป็นทองเหลืองเพื่อแทนรอยพระพุทธบาทเดิมที่เป็นศิลาทราย สันนิษฐานว่าเป็นศิลาที่ย้ายมาจากเมืองเพนียดหน้าวัดทองทั่ว ปัจจุบันศิลาชิ้นนี้แตกหักจึงถูกเก็บรักษาไว้ในศาลาข้างรัตนคีรีเจดีย์
พระที่นั่งสุทธาสวรรย์ (พระนารายณ์ราชนิเวศน์)
พระที่นั่งสุทธาสวรรย์ เป็นโบราณสถานประเภทพระที่นั่ง ตั้งอยู่ในเขตพระราชฐานชั้นในของพระนารายณ์ราชนิเวศน์ สร้างโดยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เป็นพระที่นั่งขนาดเล็กทรงตึกแบบยุโรปเป็นที่ประทับส่วนพระองค์ของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชซึ่งช่วงปลายรัชกาลได้ประทับที่พระที่นั่งแห่งนี้จนเสด็จสวรรคต ฐานด้านหน้าพระที่นั่งมีท่อน้ำดินเผาขนาดเล็กฝังอยู่ สำหรับระบายน้ำที่ขังอยู่ออกจากพื้นที่พระที่นั่ง ทางด้านทิศเหนือของพระที่นั่งมีภูเขาทำเป็นน้ำตกจำลองก่อด้วยอิฐฉาบปูนลักษณะเป็นฐานกว้างยอดแหลมสูงลดหลั่นกันลงมาใต้ฐานยังคงมีท่อประปาดินเผาฝังอยู่ สันนิษฐานว่าคงเป็นท่อส่งน้ำเพื่อทำเป็นน้ำตกไหลจากยอดมาสู่แอ่งน้ำด้านล่าง
ซึ่ง นีกอลา แฌร์แวซ (Nicolas Gervaise) ชาวฝรั่งเศสได้บรรยายถึงลักษณะของพระที่นั่งสุทธาสวรรย์ไว้ว่า

อ้างอิง
วัดตะไกร
วัดตะไกร เป็นวัดร้างซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลลุมพลี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดตะไกรไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง แต่ตามหลักฐานทางโบราณคดี สันนิษฐานว่าวัดตะไกรน่าจะสร้างขึ้นในช่วง พ.ศ. 2006–2170 ในแผ่นดินสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ขึ้นมาจนถึงรัชกาล สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม ถูกทิ้งร้างเมื่อครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2310
ชื่อของวัดได้ปรากฏอยู่ในวรรณคดี เรื่อง เสภาขุนช้างขุนแผน สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานโดยอาศัยพงศาวดารและคำให้การชาวกรุงเก่าว่า มีเค้ามาจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในรัชกาลของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ได้กล่าวถึงความสำคัญของวัดตะไกรไว้ว่า เป็นที่ฌาปนกิจศพและฝังศพของนางวันทองซึ่งถูกประหารชีวิต

นอกจากนี้ยังมีตำนานที่เล่าสืบต่อกันมาว่าสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ได้เสด็จมาทรงเครื่องใหญ่หรือตัดผมที่วัดแห่งนี้ เนื่องจากมีเรื่องเล่ากันว่าพระองค์มีวิชาอาคมอยู่ยงคงกระพันชาตรี
โบราณสถาน
จากการศึกษาทางด้านโบราณคดี แบ่งพัฒนาการของวัดตะไกรได้ดังนี้ สมัยแรกสร้างได้นำดินเหนียวปรับถมพื้นที่ทั้งวัด แล้ววางผังตามแกนทิศตะวันออก-ทิศตะวันตก โดยหันหน้าไปทางทิศตะวันออก เขตพุทธาวาส มีกำแพงแก้ว ถัดจากวิหารเป็นเจดีย์ประธานแปดเหลี่ยมซึ่งมีเจดีย์รายทางทิศใต้ นอกกำแพงทิศตะวันออกมีสระน้ำจำนวน 2 สระ สร้างด้วยการก่ออิฐเป็นกรอบ ยังพบโบราณวัตถุ ได้แก่ ส่วนประกอบทางสถาปัตยกรรม เครื่องมือ เครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น เตาเชิงกราน หม้อดินเผาแบบต่าง ๆ เศษภาชนะสีดำขัดมันคล้ายบาตรของพระภิกษุสงฆ์ เครื่องถ้วยลายครามจีน กำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ 21–22 สมัยที่ 2 ได้ถมดินพื้นที่เขตพุทธาวาสสูงขึ้นอีก 50 เซนติเมตร พบโบราณวัตถุที่ใช้ในชีวิตประจำวันภาย
ินพื้นที่เขตพุทธาวาสสูงขึ้นอีก 50 เซนติเมตร พบโบราณวัตถุที่ใช้ในชีวิตประจำวันภายในวัด เช่น เตาเชิงกราน ตะคันดินเผา เบ้าหลอมโลหะ ภาชนะดินเผาจากแหล่งต่าง ๆ
สันนิษฐานว่ามีพระสงฆ์จำพรรษาตั้งแต่สมัยแรกจนถึง พ.ศ. 2310 และสมัยรัตนโกสินทร์ระหว่างรัชกาลที่ 4 ถึงรัชกาลที่ 5 ได้มีผู้คนเข้ามาใช้พื้นที่ของวัดอีกครั้งหนึ่ง

สำหรับส่วนของสิ่งก่อสร้างที่ยังหลงเหลืออยู่ในปัจจุบันได้แก่ สระน้ำโบราณ กำแพงแก้ว พระวิหาร วิหารราย พระอุโบสถ พระเจดีย์ประธาน เจดีย์ราย (มีทั้งสิ้น 16 องค์รอบพระวิหาร)

อ้างอิง
วัดหนองกระพง
วัดหนองกระพง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันพระครูสมุทรธีรคุณ (พีระ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
ผู้ริเริ่มสร้างวัด คือ พระครูพิศิษฏ์ประชานาถ เจ้าอาวาสวัดอินทาราม และผู้ใหญ่สนาน แสวงลาภ และประชาชนในท้องถิ่น โดยตั้งคณะกรรมการผู้ริเริ่มดำเนินการจัดซื้อที่ดินของประชาชนจำนวน 6 ไร่ 2 งาน 69 ตารางวา แล้วขออนุญาตสร้างวัด โดยนายด่วน จาตุรัส เป็นผู้ขอ และได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2531 ถึงวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2536 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัด เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2540 มหาเถรสมาคมพิจารณาลงมติให้ตั้งชื่อว่า "วัดหนองกระพง" ตามชื่อของหมู่บ้านหนองกระพง และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2558 เมื่อแรกสร้างวัดการเดินทางลำบากมาก ต้องเดินทางโดยทางเรือผ่านคลองวัวด้านหลังวัด ปัจจุบันสามารถเดินทางโดยรถยนต
เสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถมีพระประธานในอุโบสถ และกุฏิสงฆ์ทรงไทยโดยประชาชนบริจาคบ้านเรือนไว้ให้

อ้างอิง
วัดขุนอินทประมูล
วัดขุนอินประมูล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลอินทประมูล อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง
วัดขุนอินทประมูลสร้างขึ้นในสมัยกรุงสุโขทัย พิจารณาจากซากอิฐแนวเขตเดิมคะเนว่าเป็นวัดขนาดใหญ่ เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ที่ใหญ่และ ยาวที่สุดในประเทศไทย มีความยาวถึง 50 เมตร (25 วา) เดิมประดิษฐานอยู่ในวิหารแต่ถูกไฟไหม้ปรักหักพังไปเหลือแต่องค์พระตากแดดตากฝนอยู่กลางแจ้งมานานนับเป็นร้อย ๆ ปี องค์พระพุทธรูปมีลักษณะและขนาดใกล้เคียงกับพระนอนจักรสีห์ จังหวัดสิงห์บุรี สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยเดียวกัน องค์พระนอนมีพุทธลักษณะที่งดงาม พระพักตร์ยิ้มละไม สงบเยือกเย็น น่าเลื่อมใสศรัทธา พระมหากษัตริย์ไทยหลายพระองค์ได้เคยเสด็จมาสักการะบูชา อาทิเช่น พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เสด็จมาเมื่อ พ.ศ. 2296 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ ในปี พ.ศ. 2421 และ 2
เมื่อ พ.ศ. 2296 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ ในปี พ.ศ. 2421 และ 2451 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลปัจจุบัน เสด็จฯ มาถวายผ้าพระกฐินต้นในปี พ.ศ. 2516 และเสด็จมานมัสการอีกครั้งในปี พ.ศ. 2518
นอกจากนี้ภายในบริเวณวัดขุนอินทประมูลยังมีซากโบราณสถานวิหารหลวงพ่อขาว ซึ่งเหลือเพียงฐาน ผนังบางส่วนและองค์พระพุทธรูป และ ในศาลาอเนกประสงค์ มีศาลรูปปั้นขุนอินทประมูลและโครงกระดูกมนุษย์ ขุดพบในเขตวิหารพระพุทธไสยาสน์เมื่อปี พ.ศ. 2541 ลักษณะนอนคว่ำหน้า มือและเท้ามัดไพล่อยู่ด้านหลัง เชื่อกันว่าเป็นโครงกระดูกขุนอินทประมูล แต่บ้างก็ว่าไม่ใช่

สมุดภาพ
Ang Thong - Pho Thong (2024) Reclining Buddha Wat Khun Inthapramun วัดขุนอินทประมูล - img 20.jpg|พระนอน
Ang Thong - Pho Thong (2024) Reclining Buddha Wat Khun Inthapramun วัดขุนอินทประมูล - img 19.jpg|พระนอน
Ang Thong - Pho Thong (2024) Reclining Buddha Wat Khun Inthapramun วัดขุนอินทประมูล - img 16.jpg|จีวรห่มพระนอนซึ่งตัดเย็บมาจากจีวรบริจาคเขียนชื่อผู้บริจาค
Ang Thong - Pho Thong (2024) Reclining Buddha Wat Khun Inthapramun วัดขุนอินทประมูล - img 18.jpg|เศียรของพระนอน
Ang Thong - Pho Thong (2024) Reclining Buddha Wat Khun Inthapramun วัดขุนอินทประมูล - img 10.jpg|พระบาทของพระนอน
Ang Thong - Pho Thong (2024) Wat Khun Inthapramun วัดขุนอินทปร
g|พระบาทของพระนอน
Ang Thong - Pho Thong (2024) Wat Khun Inthapramun วัดขุนอินทประมูล - img 04.jpg | สถูปเจดีย์
Ang Thong - Pho Thong (2024) Wat Khun Inthapramun วัดขุนอินทประมูล - img 02.jpg | วิหารหลวงพ่อขาว
Ang Thong - Pho Thong (2024) Wat Khun Inthapramun วัดขุนอินทประมูล - img 08.jpg | วิหารหลวงพ่อขาว
Intha Bramun, Pho Thong District, Ang Thong, Thailand - panoramio (2).jpg|โบสถ์ไฮเทคร้อยล้าน
วัดขุนอินทประมูล จ.อ่างทอง (35).jpg | ขุนอินทประมูล
วัดทศทิศาราม
วัดทศทิศาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงทองหลาง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่ 54 ตารางวา
วัดทศทิศารามสร้างเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2435 เดิมตั้งอยู่ตำบลบึงคอไห ห่างจากที่ตั้งปัจจุบันประมาณ 2 กิโลเมตร มีนามว่า วัดอู่ตะเภา ต่อมาเมื่อบริษัทขุดคลองแลคูนาสยามได้ขุดคลองส่งน้ำขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2444 หม่อมหลวงกิตติประกาศ (หม่อมหลวงผ่อน พนมวัน ณ อยุธยา) ได้ถวายที่ดินซึ่งเป็นที่ตั้งวัดในปัจจุบันให้แก่วัด จำนวน 16 ไร่ 54 ตารางวา พร้อมกับได้ทำการก่อสร้างวัดขึ้นมาใหม่ โดยย้ายมาจากที่เดิมเมื่อ พ.ศ. 2444 เพราะเป็นสถานที่สะดวกเหมาะสม ประกอบกับที่ดินตั้งวัดอยู่เดิมทางวัดยังมิได้กรรมสิทธ์ ได้ขนานนามวัดในที่ตั้งใหม่ว่า "วัดทศทิศาราม" ตามชื่อบิดาของผู้ถวายที่ดินและสร้างวัด คือ หม่อมทศทิศฤๅเดช วัดรับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 24
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2448 ได้บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2493 กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 หอระฆัง และศาลาท่าน้ำ

อ้างอิง
วัดหลวงสุนทราราม
วัดหลวงสุนทราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลเจ้าโรงทอง อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 75 ไร่ 70 ตารางวา

วัดหลวงสุนทราราม ชาวบ้านเรียก วัดหลวง ระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2320 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา สำหรับอุโบสถหลังใหม่วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 วัดหลวงไม่ปรากฎหลักฐานบุคคลที่สร้างวัด มีเรื่องเล่าว่า วัดนี้เป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยที่พระเจ้าบุเรงนองกษัตริย์พม่าได้ชัยชนะเหนือกรุงศรีอยุธยา ด้วยมีหลักฐานซากวัดร้าง ชื่อ "วัดอุหม่อง" ซึ่งคงจะสร้างในระยะเวลาใกล้เคียงกันอยู่ถัดขึ้นไปทางทิศเหนือ แต่ปัจจุบันถูกรบกวนไม่ปรากฎร่องรอย
อุโบสถหลังเก่าเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนขนาด 8.50 ยาว 17 เมตร มีฐานโค้งสำเภา ขนาด 6 ห้อง ผนังก่อทึบ 5 ช่องหน้าต่าง มีประตูเฉพาะด้านหน้า 2 บาน หลังคาจั่วต่อปีก ด้านหน้าต่อปีกยื่นออกมามีเสายอดบัวกลุ่มรองรับ 4 ต้น หน้าบันก่ออิฐถือปูน ตกแต่งลวดลายปูนปั้นด้านหน้าเป็นสายพรรณพฤกษาบนโขดหิน ประดับถ้วยชามเป็นดอกไม้สีต่าง ๆ ด้านหลังเป็นลายเทพนมประทับบนหน้ากาล ประดับด้วยเครือเถาล้อมรอบช่อฟ้าใบระกาปั้นเป็นรูปบุคคลประดับ ซุ้มประตูทางเข้าตกแต่งด้วยลายปูนปั้นเป็นกรอบซุ้มรูปเทพชุมนุม บานประตูด้านนอกลงรักปิดทองลายเทพพนม ผนังภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังโทนของสีออกสีแดง บนผนังหุ้มกลองด้านหน้าเป็นภาพตอนมารผจญและพุทธประวัติตอนเสด็จดาวดึงส์ ด้านหลังเป็นภาพเล่าเรื่องพระเวสสั
เป็นภาพตอนมารผจญและพุทธประวัติตอนเสด็จดาวดึงส์ ด้านหลังเป็นภาพเล่าเรื่องพระเวสสันดรชาดก ผนังด้านข้างเป็นภาพพุทธประวัติสภาพลบเลือน
ปรางค์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอุโบสถ แต่เดิมมีสภาพชำรุดเหลือเพียงฐาน ทางวัดได้ปรับปรุงพื้นที่และสร้างอุโบสถหลังใหม่แทนเมื่อปี พ.ศ. 2500

อ้างอิง
วัดหงส์ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดหงส์ เป็นวัดร้างที่ตั้งอยู่ในตำบลโพธิ์สามต้น อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

ประวัติการสร้างวัดยังไม่ทราบแน่ชัด แต่สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยอยุธยาตอนกลาง ต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของค่ายโพธิ์สามต้นที่เป็นค่ายของสุกี้พระนายกอง แม่ทัพพม่า อีกทั้งมีการรื้ออิฐบางส่วนนำไปสร้างป้อมค่ายในช่วงสงครามเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 พ.ศ. 2310
ทางกรมศิลปากรได้เข้าทำการบูรณะเมื่อปีพ.ศ. 2543 และได้รับการบูรณะอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2555 พบเพียงซากฐานอาคารและเจดีย์เท่านั้น ฐานเจดีย์ประธานขนาดกว้าง 6.50 เมตร ยาวประมาณ 7.00 เมตร และแนวซากฐานอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าก่ออิฐถือปูนวางยาวในแนวแกนทิศตะวันออก-ตะวันตก จำนวน 2 หลัง อยู่ด้านตะวันออกและตะวันตกของเจดีย์ประธาน อาคารหลังที่หนึ่งมี ขนาดกว้าง 8.80 เมตร ยาว 23.50 เมตร มีมุขเด็จอยู่สองด้าน อาคารอีกหลังมีขนาดกว้าง 6.70 เมตร ยาว 20.20 เมตร ภายในมีการปูพื้นด้วยอิฐ และยังพบแนวอิฐ 1 แนว กระเบื้องมุงหลังคา ลายปูนปั้น รูปเคารพทางศาสนา ภาชนะดินเผา เป็นต้น

อ้างอิง
วัดหงส์
วัดหงส์ อาจหมายถึง
* วัดหงส์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดหงส์ จังหวัดพิจิตร
* วัดหงส์ จังหวัดบุรีรัมย์
วัดลานแหลม
วัดลานแหลม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดละมุด อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม โดยมีพระอธิการทองสุข ผาสุโก เป็นเจ้าอาวาส

วัดลานแหลมตั้งเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2537 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2541
ภายในวัดประกอบด้วยอุโบสถศิลปะรัตนโกสินทร์ หลังคามุงกระเบื้องดินเผาสีแดง ประตูพระอุโบสถเป็นไม้แกะสลักทาสีประดับกระจกลงรักสีทอง หอระฆัง และวิหารที่มีความสวยงาม วัดลานแหลมมีพระเก่าแก่สมัยทวารวดี อายุมากกว่า 2,000 ปี สร้างด้วยเนื้อศิลาแลง นามว่า หลวงพ่อพระพุทธมงคลมหาชนอภิปูชญานี (หลวงพ่อใหญ่) ขุดพบจากบริเวณที่ดินของนายพริ้งและนางต่วน ศรนุวัตร เมื่อปี พ.ศ. 2522 ซึ่งเดิมชาวบ้านในอดีตเรียกบริเวณที่ขุดพบพระพุทธรูปนี้ว่า เนินโคกพระ นายพริ้งพบพระพุทธรูปโบราณเรียงกันอยู่ในโพรงดินนับได้ 12 องค์ พร้อมหัวสิงห์อีก 2 หัว โดยพระพุทธรูปโบราณทั้งหมดไปเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติจังหวัดนครปฐม แบ่งให้นายพริ้งเจ้าของที่ดินไว้บูชา 1 องค์และนายพริ้งจึงได้มอบให
ติจังหวัดนครปฐม แบ่งให้นายพริ้งเจ้าของที่ดินไว้บูชา 1 องค์และนายพริ้งจึงได้มอบให้วัดลานแหลม โดยชื่อของหลวงพ่อใหญ่องค์นี้สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) เจ้าอาวาสวัดสระเกศ เป็นผู้ประทานมาให้
วัดศรีสุวรรณคงคาราม
วัดศรีสุวรรณคงคาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองมอบลัด ในตำบลบางขันแตก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม สถานที่สร้างวัดประมาณ 7 ไร่เศษ หน้าวัดเป็นทางสามแพร่ง มีคลองวัดใหม่บรรจบกับคลองมอบลัด ปัจจุบันเข้าทางถนนพระราม 2 ลงจากสะพานพระรามที่ 2 ไปทางปากท่อ ประมาณ 2 กิโลเมตร ทางเข้าวัดอยู่ทางซ้ายมือเลยสะพานข้ามคลองวัดใหม่ เข้าไปประมาณ 500 เมตร มีเจ้าอาวาสคือ พระครูสังฆรักษ์ โอภาส โอภาโส
วัดศรีสุวรรณคงคารามเดิมชื่อ วัดใหม่ เพราะวัดนี้สร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2484 โดยพระครูธรรมวิถีสถิติ์ อดีตเจ้าอาวาสวัดธรรมสถิติ์วราราม และพุทธศาสนิกชนร่วมกันสร้าง เดิมมีภิกษุสามเณรไม่มาก ปัจจุบันได้รับการพัฒนาเรื่อยมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2502 ศาสนสมบัติมีไม่มากนัก มีอุโบสถไม้สักทรงไทย

อ้างอิง
วัดศิริจันทาราม
วัดศิริจันทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองห้า อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
วัดศิริจันทารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2445 โดยมีนายศิริ วิมุกตานนท์ เป็นผู้ถวายที่ดิน 15 ไร่ และดำเนินการสร้างวัด ใช้ชื่อว่า วัดศิริอินราม ตามนามผู้บริจาค ต่อมาได้เปลี่ยนนามเป็น วัดนาขวัญ ต่อมาทายาทผู้สร้างวัดได้บริจาคที่ดินเพิ่มเติม 3 ไร่และผู้บริจาคที่ดินขอให้เปลี่ยนนามวัดใหม่ จึงได้เปลี่ยนนามเป็น "วัดศิริจันทาราม" เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2499 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2507 และยังให้ราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลระดับประถมศึกษาในที่ดินทางทิศใต้และยังมีศูนย์พัฒนาตำบลอีกด้วย
อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 5 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 ลักษณะทรงไทยสร้างด้วยไม้ กุฏิสงฆ์ 9 หลังส่วนมากเป็นอาคารไม้ทรงปั้นหยา หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2463 ต่อมาเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ได้สร้างอุโบสถใหม่ กว้าง 24 เมตร ยาว 43 เมตร และได้สร้างกุฏิทรงไทยอีก 3 หลัง ได้รื้อกุฏิเก่าไป 3 หลัง

อ้างอิง
วัดสว่างชาติประชาบำรุง
วัดสว่างชาติประชาบำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกำแพงแสน อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม

วัดสว่างชาติประชาบำรุงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2497 เดิมวัดนี้ชื่อ วัดบ้านยาง ซึ่งตั้งติดกับตลาดบ้านยางซึ่งเป็นชุมชนในสมัยโบราณ ปัจจุบันทั้งวัดและตลาดได้เปลี่ยนชื่อไปตามกาลเวลา ได้รับการบริจาคที่ดินจากนางสาริ้ว วิมูลชาติ จำนวน 97 ไร่ 3 งาน 13 ตารางวา และได้แบ่งที่ดินส่วนหนึ่งสร้างโรงเรียน จำนวน 9 ไร่ 3 งาน

วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2499 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2562 มีการสร้างอุโบสถหลังใหม่แทนอุโบสถหลังเก่า โดยชาวบ้านและพระภิกษุสงฆ์กว่าครึ่งร้อย ร่วมกันผูกเหล็กอุโบสถ
วัดสว่างชาติประชาบำรุงมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อทราวดี (พระเมืองเก่ากำแพงแสน) อายุกว่า 1,600 ปี ขุดค้นพบที่เมืองเก่ากำแพงแสน

รายนามเจ้าอาวาส
* พระสุนทร ชิตมาโร พ.ศ. 2500
* พระอาจารย์บัว พ.ศ. 2510
* พระจอม โชติธมฺโม พ.ศ. 2513
* พระครูโอภาสประชานุกูล (ฉาว เกสโร) พ.ศ. 2520–2545 
* พระมหาถิรเดช จนฺทสุทฺโธ พ.ศ. 2547

อ้างอิง
วัดจุฬามุนี (จังหวัดอ่างทอง)
วัดจุฬามุนี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลองครักษ์ อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง

วัดจุฬามุนี เดิมชื่อ วัดจุฬามณีศรีองครักษ์ราษฎร์บำรุง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 สมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่สันนิษฐานว่าสร้างภายหลังเสียกรุงศรีอยุธยาเมื่อ พ.ศ. 2310 ชาวบ้านรวมทั้งพระถูกพม่ากวาดต้อนไป ภายหลังพระภิกษุรูปหนึ่งหนีกลับมาได้จึงมาสร้างวัดนี้
วัดมีรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบศิลปะอยุธยา โดยเฉพาะวิหารมีฐานโค้งสำเภา มีการเจาะช่องโค้งแหลม ส่วนเจดีย์อาจสร้างยุคหลัง ซึ่งได้รับอิทธิพลตะวันตกและจีนแล้ว เจดีย์สูง 38 เมตร เป็นเจดีย์ที่สูงที่สุดในเมืองอ่างทอง เจดีย์มีฐานมี 2 ชั้น ฐานชั้นบนมีบันไดทางขึ้น และมีใต้ถุนเดินได้ มีซุ้มประตูทางเข้าถึงเจดีย์
ศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้ทรงจัตุรมุข สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สร้างเป็นแบบหลังคาลดระดับ ไม่มีการตกฝ้าเพดาน วัดมีพระพุทธรูปทองคำได้มาจากลำพูน เดิมพระพุทธรูปองค์นี้ใช้รักแดงพอกไว้ พอขูดรักแดงออก ก็พบว่าเป็นพระพุทธรูปทองคำ ปัจจุบันพระพุทธรูปทองคำองค์นี้อยู่ที่กุฎิเจ้าอาวาส และศาลาท่าน้ำสาระสำคัญ เข้าใจว่าสร้างขึ้นในสมัยหลวงพ่อปริก พ.ศ. 2472 มีความสวยงามและเก่าแก่ที่หน้าบันมีรูปพระพิฆเนศวร ซึ่งทางกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนโบราณสถาน

สมุดภาพ
Ang Thong - Pho Thong (2024) Wat Chulamuni วัดจุฬามุนี อ่างทอง 02.jpg
Ang Thong - Pho Thong (2024) Wat Chulamuni วัดจุฬามุนี อ่างทอง - img 03.jpg
Ang Thong - Pho Thong (2024) Wat Chulamuni วัดจุฬามุนี อ่างทอง 03.jpg
Ang Thong - Pho Thong (2024) Wat Chulamuni วัดจุฬามุนี อ่างทอง - img 15.jpg
Ang Thong - Pho Thong (2024) Wat Chulamuni วัดจุฬามุนี อ่างทอง - img 05.jpg
Ang Thong - Pho Thong (2024) Wat Chulamuni วัดจุฬามุนี อ่างทอง - img 11.jpg
วัดจุฬามุนี 06.JPG

อ้างอิง
วัดโพรงอากาศ
วัดโพรงอากาศ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพรงอากาศ อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระครูปลัดสุเทพ จนฺทสีโล ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส
วัดโพรงอากาศสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2520 เกิดจากชาวบ้านที่เลื่อมใสในตัวพระอาจารย์สมชาย พุทฺธสโร ระหว่างออกธุดงด์ จึงได้บริจาคที่ดินบริเวณตำบลโพรงอากาศ อำเภอบางน้ำเปรี้ยว รวมเนื้อที่ทั้งหมด 48 ไร่ และพระอาจารย์สมชาย พุทฺธสโร ได้เริ่มก่อสร้างอุโบสถในปี พ.ศ. 2539 อุโบสถใหญ่ที่สร้างแล้วเสร็จเป็นทรงมหาเจดีย์ องค์สีทอง ได้แนวคิดมาจากทัชมาฮาล ประเทศอินเดีย โดยมีลักษณะเป็นเจดีย์ 3 องค์ องค์กลางเป็นพระสถูปใหญ่ ด้านข้างเป็นพระสถูปบริวาร ภายในวัดมีอุทยานพระพิฆเนศซึ่งมีองค์พระพิฆเนศปางนั่งประทานพรองค์ใหญ่ โดยใช้เสาทั้งหมด 196 ต้น และยังเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุจากประเทศอินเดีย
นอกจากนี้วัดยังมีหลวงพ่อโสธร หลวงพ่อวัดบ้านแหลม หลวงพ่อโต หลวงพ่อวัดไร่ขิง และหลวงพ่อวัดเขาตะเครา

อ้างอิง
วัดราษฎร์อุปถัมภ์ (จังหวัดพังงา)
วัดราษฎร์อุปถัมภ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่บนเขาล้านในตำบลบางเหรียง อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา
วัดราษฎร์อุปถัมภ์ หรือ วัดบางเหรียง ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2453 ผู้สูงวัยมักเล่าว่า เดิมวัดบางเหรียงตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของคลองมะรุ่ย ณ บริเวณเชิงเขาอันที่ประดิษฐานพระมหาธาตุเจดีย์พุทธธรรมบันลือในปัจจุบัน แต่การเดินทางไม่สะดวกต้องลุยน้ำข้ามคลอง ประกอบกับที่ตั้งเดิมถูกน้ำกัดเซาะยากแก่การบูรณะซ่อมแซม พ่อท่านเกตุซึ่งดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอสมัยนั้น พร้อมกับชาวบ้าน จึงได้ร่วมกันย้ายวัดมาตั้ง ณ สถานที่ใหม่ ซึ่งตั้งอยู่บนเนื้อที่ 6 ไร่เศษ และเป็นที่ตั้งวัดในปัจจุบัน ต่อมา พ.ศ. 2529 พระอาจารย์ชัย (พระเทพวชิรากร ปัจจุบัน) ได้พัฒนาวัดจนเจริญรุ่งเรือง
ถาวรวัตถุทางธรรมที่สำคัญ คือ พระธาตุเจดีย์เทพนิมิต ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงพระราชทานนามว่า พระมหาธาตุ เจดีย์พุทธธรรมบันลือ ขนาดความสูงจากฐานชั้นล่างถึงยอด 109 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 41 เมตร มี 3 ชั้น ชั้นที่ 1 เป็นรูปแปดเหลี่ยมด้านเท่า ชั้นที่ 2 เป็นเรือนคูหาแปดเหลี่ยม ชั้นที่ 3 เป็นเจดีย์ทรงระฆังคว่ำ มีลักษณะเป็นศิลปะผสมระหว่างพระบรมธาตุเมืองนครศรีธรรมราชทางใต้และพระบรมธาตุทางเหนือ ในวัดยังมีเจ้าแม่กวนอิม พระพุทธอัฐิมงคลชัยนาคปรก และอุโบสถเรือสุพรรณหงส์ และรูปหล่อหลวงปู่ทวดจำลอง

อ้างอิง
วัดเขาบันไดอิฐ
วัดเขาบันไดอิฐ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่บนยอดเขาบันไดอิฐ ในตำบลไร่ส้ม อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี

ประวัติ
วัดเขาบันไดอิฐเชื่อกันว่าเป็นศาสนสถานตั้งแต่สมัยสุโขทัยเป็นราชธานี แต่หลักฐานในทางโบราณคดีที่หลงเหลืออยู่เป็นยุคช่วงกลางของกรุงศรีอยุธยา ราว พ.ศ. 2171 ในสมัยสมเด็จพระเชษฐาธิราชได้จับพระศรีศิลป์ (เชื้อสายสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม) เนรเทศมาคุมขังในถ้ำภายใต้เขาบันไดอิฐแห่งนี้ ก่อนที่จะนำกลับไปสำเร็จโทษที่อยุธยา
ส่วนอีกตำนานระบุว่า ราว พ.ศ. 2240 ที่นี่เป็นที่ที่พระอาจารย์แสงผู้ชำนาญเรื่องเวทย์มนต์คาถาและเป็นอาจารย์ของสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี เคยอาศัยเป็นที่นั่งวิปัสสนา และพระเจ้าเสือเคยมาที่นี่ประจำก่อนออกศึกทุกครั้ง พระอาจารย์แสงอยู่จนกระทั่งมรณภาพ จึงถือว่า พระอาจารย์แสงเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดเขาบันไดอิฐ อย่างไรก็ตาม เมื่อพระอาจารย์แสงมาจำพรรษาที่นี่ พระเจ้าเสือก็เสด็จมาเยือนหลายครั้ง และนิมนต์กลับกรุงศรีอยุธยาแต่ไม่สำเร็จ จึงได้บูรณปฏิสังขรณ์วัดเขาบันไดอิฐ สร้างพระพุทธรูปปางประทับยืนไว้ในถ้ำ (ชาวบ้านเรียกพระพุทธเจ้าเสือ) และได้พระราชทานเรือแก่พระอาจารย์เพื่อใช้ในการสัญจรไปมา (ปัจจุบันประทุนเรือยังเก็บไว้ภายในถ้ำพระเจ้าเสือ)
เมื่อครั้งสุนทรภู่เดินทางมาเพชรบุรี ระหว่าง พ.ศ. 2388–2392 ได้ประพันธ์นิราศเมืองเพชร ได้พรรณาถึงวัดเขาบันไดอิฐ

ถ้ำและเสนาสนะ
เขาบันไดอิฐ มีลักษณะภูมิประเทศเป็นเขาขนาดเล็กซึ่งมีความสูง 121 เมตร และบนยอดเขาเป็นที่ตั้งของวัดเขาบันไดอิฐ จุดเด่นของวัดแห่งนี้ก็คือมีถ้ำอยู่มากมาย ดังนี้ ถ้ำประทุนสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2475 ถ้ำพระเจ้าเสือมีพระพุทธรูปปางประทานพร (ปางเปลื้องทุกข์) เล่ากันว่าพระเจ้าเสือเคยมาที่นี่ ถ้ำพระนอน มีพระปางไสยาสน์สีทอง ถ้ำพระจันทร์ ด้านบนเหมือนพระจันทร์ทรงกลด ถ้ำพระอาทิตย์ ด้านบนมีช่องกว้างกว่าช่องตรงถ้ำพระจันทร์ ถ้ำปู่ฤาษีตาไฟ มีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่และมีรูปปั้นพ่อปู่ฤาษีห่มหนังเสือ และถ้ำดุ๊ค ซึ่งดยุกจากเยอรมนีสหายรัชกาลที่ 5 ดยุกจอห์นอัลเบิร์ตแห่งเมคเลินบวร์ค (Duke John Albert of Mecklenburg) เคยมานั่งสมาธิที่นี่
กลุ่มโบราณสถานสำคัญตั้งอยู่บนไหล่เขาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ประกอบด้วย อุโบสถ อาคารก่ออิฐถือปูนมีฐานปัทม์อ่อนโค้ง หน้าบันตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้นเป็นลายกระหนกก้านขด หางโตมีก้านลายเป็นภาพครุฑ อันเป็นลวดลายปูนปั้นที่งดงาม โครงสร้างไม้หลังคาทุกชิ้นเขียนลายสีขาวบนพื้นแดง ทางด้านทิศตะวันออกของอุโบสถมีวิหารตั้งเรียงต่อในแนวเดียวกัน ลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนฐานปัทม์อ่อนโค้ง เจดีย์อยู่ระหว่างอุโบสถและวิหาร ฐานเจดีย์เป็นฐานสิงห์ มีระเบียงเตี้ย ๆ ล้อมรอบ ตัวระเบียงมีกระเบื้องเคลือบปรุลายจีนสีเขียวประดับ
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์แสง ในสมัยพระเจ้าเสือแห่งกรุงศรีอยุธยา
* หลวงพ่อมั่น
* หลวงพ่อแดง
* พระอธิการทองอยู่
* พระอธิการมี
* พระอธิการแดง
* พระอธิการชิต
* พระอธิการเปลี่ยน
* พระครูญาณวิลาศ (แดง รตฺโต)
* พระครูโสภณพัฒนกิจ (บุญส่ง ธมฺมปาโล)
* พระปลัดบุญมี ปุญฺญภาโค

อ้างอิง
วัดพระยืน (จังหวัดลำพูน)
วัดพระยืน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงยอง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน มีเนื้อที่ประมาณ 29 ไร่ 2 งาน อยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำกวง เป็นวัดสำคัญหนึ่งในสี่ของวัดสี่มุมเมืองที่พระนางจามเทวีปฐมกษัตริย์แห่งหริภุญชัยนคร

ประวัติ
วัดพระยืน แต่เดิมไม่ได้มีชื่อนี้ สันนิษฐานว่าพระนางจามเทวีทรงสร้างขึ้นในราว พ.ศ. 1213 (หลังครองราชย์ได้ 7 ปี) ตามตำนานเรียกชื่อวัดนี้ว่า อรัญญิการาม
ชื่อของวัดพระยืน มาจากองค์พระพุทธรูปยืน ที่ตามเอกสารของวัดระบุว่า สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1606 ในสมัยพระเจ้าธรรมมิกราช (กษัตริย์องค์ที่ 32 แห่งหริภุญชัย) พระยืนองค์นี้หล่อด้วยทองสำริด สูง 18 ศอก (9 เมตร) เดิมประดิษฐานอยู่ในปราสาทสถูป (หลังวิหาร) ในสมัยนี้เรียกชื่อวัดว่า วัดพุทธอาราม

ต่อมาในปี พ.ศ. 1912 พระยากือนา ผู้ครองพิงนครเชียงใหม่และลำพูน ได้สร้างพระพุทธรูปยืนเพิ่มเติมขึ้นอีก 3 องค์ ใน ตำนานมูลศาสนา ได้กล่าวถึงตอนที่พระญากือนาได้อาราธนานิมนต์พระสุมนเถระจากเมืองสุโขทัย เพื่อมาเชียงใหม่ โดยได้พักที่วัดพระยืนในเมืองหริภุญชัย ซึ่งขณะนั้นได้มีพระยืน 1 องค์อยู่ก่อนแล้ว
จนกระทั่ง พ.ศ. 2447 พระครูศีลวิลาศ (พระคันธวงศ์เถระหรือครูบาวงศ์) เจ้าคณะจังหวัดลำพูน พร้อมด้วยเจ้าหลวงอินทยงยศ เจ้าผู้ครองนครลำพูน ได้ร่วมกันบูรณปฏิสังขรณ์สถูปเจดีย์ขึ้นมาใหม่ โดยสร้างก่อหุ้มคลุมองค์พระยืนทั้ง 4 ไว้ภายใน พร้อมกับสร้างพระพุทธรูปยืนองค์เล็กกว่าขึ้นมาประดับเจดีย์ทั้ง 4 ด้าน
พ.ศ. 2471 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเจดีย์วัดพระยืนเป็นมรดกของชาติ จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2548–2549 กรมศิลปากรได้ทำการบูรณะปฏิสังขรณ์องค์พระเจดีย์วัดพระยืน รวมทั้งการปรับภูมิทัศน์โดยรอบของวัด ได้พบสิ่งปลูกสร้าง ก่อด้วยฐานอิฐถือเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่อาจสาวไปถึงการก่อสร้างวัด โดยมีการขุดพบฐานเจดีย์สมัยสุโขทัย ถนนที่ปูลาดด้วยอิฐโบราณ รวมถึงการขุดพบฐานเสนาสนะ จนเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ได้ขุดพบเศียรพระพุทธรูปสมัยหริภุญชัย สันนิษฐานว่ามีอายุในสมัยพุทธศตวรรษที่ 17–18 และโบราณวัตถุเป็นจำนวนมาก อยู่ในฐานพระเจดีย์ที่ฝังอยู่ใต้ดินบริเวณหลังวิหารพระเจ้าทันใจ

อาคารและเสนาสนะ
เจดีย์ศิลปะพุกาม คล้ายกับเจดีย์วัดสัพพัญญูในเมืองพุกาม สร้างยกพื้นลดหลั่นกันเป็นชั้น ๆ มีบันไดเดินขึ้นสู่ลานประทักษิณชั้นบนที่ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว และมีเจดีย์บริวารองค์เล็กอยู่ทั้ง 4 มุม ส่วนเรือนธาตุเป็นองค์ 4 เหลี่ยม มีซุ้มจรนำทั้ง 4 ด้าน ภายในประดิษฐานองค์พระพุทธรูปยืนสีทอง เหนือขึ้นไปเป็นมาลัยเถา 4 เหลี่ยม ซ้อน 3 ชั้น ยอดเป็นฉัตรสีทองอร่าม บันไดทางขึ้นลานประทักษิณด้านหนึ่ง มีการสร้างรูปปูนปั้นนูนต่ำรูปเสือประดับไว้

อาคารหลังเล็ก ๆใต้ร่มไม้เป็น หลักศิลาจารึกวัดพระยืน (หลักที่ 62) เป็นหินชนวนรูปใบเสมา ระบุปีชัดเจนว่าเป็นจุลศักราช 732 (พ.ศ. 1913) ใกล้ ๆ มีศาลาบาตร หรือ ศาลาเก้าห้อง ในอดีตใช้เป็นที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา
วิหารที่แต่เดิมสร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยพระนางจามเทวี ก่อนจะทำการบูรณะครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2537 ภายในประดิษฐานพระประธานเก่าแก่รุ่นราวคราวเดียวกับการก่อสร้างวิหาร ภายในมีจิตรกรรมฝาผนังเป็นผลงานวาดใหม่ฝีมือช่างท้องถิ่นเรื่องราวพุทธประวัติ องค์พระประธานมีพระยืนองค์เล็ก ๆ ประดิษฐานอยู่ อุโบสถตรงบันไดทางเข้ามีตัวมอม ประดิษฐานองค์พระประธาน คือ พระศักยมุนีศรีสุมนะ หรือ หลวงพ่อใหญ่

วัดยังมีพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นทางด้านหลังวัดที่ก่อตั้งขึ้นมาในปี พ.ศ. 2547 จัดแสดงข้าวของเครื่องใช้เก่าแก่ต่าง ๆ เช่น ตู้พระธรรม หีบพระธรรม เครื่องเขิน ถ้วยชาม สัตตภัณฑ์ ขันโตก ผ้าพระบฏ เป็นต้น

อ้างอิง
วัดศรีศรัทธาธรรม
วัดศรีศรัทธาธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองเขิน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม อยู่ในในสวนลึก หมู่บ้านสวนทุ่ง ด้านหน้าวัดจดคลองขุดหรือคลองเจ๊ก

วัดศรีศรัทธาธรรมจดทะเบียนเป็นวัด เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2512 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2517 โดยคุณศรี หอมรสระรื้น มีความศรัทธาในพระพุทธศาสนา ได้อุทิศที่ดินจำนวน 9 ไร่เศษ ให้สร้างวัด ต่อมาทางวัดได้ซื้อที่ดินขยายออกไปอีก ปีละ 1–2 ไร่ ปัจจุบันบริเวณวัดมีเนื้อที่กว้างขวางพอสมควร
บริเวณวัดร่มรื่น ด้วยสวนผลไม้ และสวนมะพร้าว อาคารเสนาสนะที่สำคัญในวัด ได้แก่ อุโบสถปัจจุบันสร้างใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2522 ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ ประชาชนในหมู่บ้าน และสถานที่ใกล้เคียงได้ร่วมกันบริจาคบ้านเรือนของตน คนละ 1–2 หลัง ให้แก่วัด และร่วมกันสร้างวัด ศาสนสถานของวัดจึงยังมีสภาพเป็นเรือนไม่อยู่ และยังต้องพัฒนาอีกมาก วัดนี้มีหมอพระ รักษาคนไข้ด้วยสมุนไพรไทย มีคนไปหาให้ช่วยรักษา จำนวนมากทุกวัน

อ้างอิง
วัดบ้านพร้าวใน
วัดบ้านพร้าวใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงรากใหญ่ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

วัดบ้านพร้าวในสร้างโดยพระภิกษุที่เดินทางมาจากภาคอีสาน มาปักกลดในย่านนี้ ต่อมาชาวบ้านเกิดความศรัทธาจึงได้ถวายที่ดินให้ท่านใช้สร้างวัดและได้ถวายบ้านให้รื้อมาสร้างเป็นกุฏิ ตั้งวัดเมื่อ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2411 ได้รับพระราชวิสุงคามสีมา เมื่อวีนที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2420
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระปางมารวิชัย ที่วัดบ้านพร้าวในมีด้วยกัน 2 องค์คือ องค์เล็กและองค์ใหญ่ องค์เล็กเคยเป็นพระประธานเก่าของวัดพร้าวในเดิม หล่อด้วยทองเหลือง ปัจจุบันยังคงอยู่โดยประดิษฐานไว้ในโบสถ์คู่กับพระปางมารวิชัยองค์ที่หล่อใหม่ มีขนาดหน้าตัก 6 ศอก 9 นิ้ว สูง 6 เมตร และมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ตั้งอยู่กลางลานวัดใกล้กับหอระฆัง

เมื่อ พ.ศ. 2558 วิหารได้ถูกลมพายุพัดพังลงมาได้รับความเสียหายทั้งหลัง เป็นวิหารที่อยู่ระหว่างดำเนินการก่อสร้างยังไม่แล้วเสร็จ ที่สร้างคลุม หลวงพ่อโต พระพุทธรูปองค์ใหญ่

อ้างอิง
วัดหน้าไม้
วัดหน้าไม้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าไม้ อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี
วัดหน้าไม้ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2466 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2467 ผู้ริเริ่มสร้างวัดมี นายทรัพย์ แผ่พร กำนันตำบลหน้าไม้ในขณะนั้นเป็นหัวหน้ากับ นายอ่อน แจ่มจันทร์ เป็นผู้ให้ที่ดินสร้างคนละ 8 ไร่ ต่อมานายแหยม มีขันทอง ให้อีก 10 ไร่ รวมเป็นที่ดินทั้งหมด 28 ไร่ นายเล็ก กลมเกลา นายอยู่ โรจนาวี นายเปลี่ยน เลิศแล้ว ให้เรือนคนละ 1 หลังใช้เป็นกุฏิสงฆ์ แล้วได้ปลูกเป็นศาลาดินขึ้น ต่อมาใน พ.ศ. 2468 ได้สร้างโบสถ์ชั่วคราวขึ้นเป็นเรือนไม้ โดยมีพระหนู นาคเสนเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ต่อมาสมัยพระอุทัยกลมเกลาเป็นเจ้าอาวาส ได้ปลูกสร้างศาลาการเปรียญถาวรขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2474 มีการตั้งโรงเรียนสอนพระธรรมวินัยแก่ภิกษุสามเณรและธรรมศึกษาแก่ฆราวาส ส่วนอุโบสถนั้นม
ารตั้งโรงเรียนสอนพระธรรมวินัยแก่ภิกษุสามเณรและธรรมศึกษาแก่ฆราวาส ส่วนอุโบสถนั้นมาเริ่มก่อสร้างเมื่อสมัยพระอธิการทองคำจนฺทรํสี พ.ศ. 2508
นอกเหนือไปจากการทำบุญเป็นประจำทางศาสนาแล้ว ทางวัดยังได้จัดทำบุญเป็นพิเศษประจำปีอีกเช่นการตักบาตรเทโวในวันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 คือการใส่บาตรรอบอุโบสถ มีการแสดงพระธรรมเทศนาเรื่องโปรดพุทธมารดาของพุทธองค์งานไหว้พระปิดทอง และแสดงพระธรรมเทศนาเพื่อหาเงินบูรณะะวัดการหล่อเทียนเข้าพรรษาจัดให้มีในวันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 8 แล้วจะหล่อในวันรุ่งขึ้น
รายนามเจ้าอาวาส
* พระหนูนาคเสน พ.ศ. 2466–2473
* พระตุ๊(ไม่ทราบฉายา) พ.ศ. 2474–2475
* พระอุทัยกลมเกลา พ.ศ. 2475–2480
* พระสง่าพึ่งพักตร์ พ.ศ. 2480–2484
* พระปุ่ม (ไม่ทราบฉายา) พ.ศ. 2484–2487
* พระวน (ไม่ทราบฉายา) พ.ศ. 2487–2489
* พระลบจันทร์ พ.ศ. 2489–2493
* พระเลิศเนตรน้อย พ.ศ. 2493–2497
* พระทองวงศ์สมิง พ.ศ. 2497–2503
* พระทองคำจนฺทรํสี พ.ศ. 2503–2512
* พระสังวาลยี่สมบุญ รักษาการแทนเจ้าอาวาส

อ้างอิง
วัดสันริมปิง
วัดสันริมปิง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลริมปิง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 80 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 3 งาน 42 ตารางวา ปัจจุบันเจ้าอาวาส คือ พระอธิการสว่าง อาภสฺสโร เริ่มรับตำแหน่งเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2541
วัดสันริมปิงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2176 เดิมเป็นวัดร้าง เป็นสัน เป็นป่าไม้ไผ่ และมีต้นไม้นาน ๆ ชนิดหนาทึบ หมู่บ้านนี้ก็มีไม่กี่หลังคาเรือน ไปมาหาสู่กันก็แสนลำบาก เพราะไม่มีถนน ต่อมาครูบาเตชะ (เต๋จ๊ะ) ได้มาอยู่จำพรรษา ได้สร้างอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ขึ้น และตั้งชื่อวัดว่า "วัดสันริมปิง" เพราะอาศัยว่าวัดอยู่ใกล้แม่น้ำปิง ชาวบ้านเรียกว่า วัดท่าบ้านสัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2217 นอกจากนี้มีโรงเรียนประชาบาล สถานีอนามัยศูนย์โภชนาการเด็กก่อนเกณฑ์ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2525 ในสมัยของพระอธิการสวิง สิริมงคโล ตั้งอยู่ในบริเวณวัด และได้ใช้สถานที่เป็นที่จัดประชุมเกษตรตำบล อบรมกรรมการพัฒนาหมู่บ้าน และประชุมสมาชิกธนาคารเกษตร
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถหลังเดิมตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าวัดได้ชำรุดทรุดโทรมไปตามกาลเวลา ได้รื้อถอนแล้วมาสร้างใหม่และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2547 วิหาร ศาลาการเปรียญ และศาลาบาตร ปูชนียวัตถุมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปศิลปะเชียงแสน พระสิงห์ 1 พระทองสำริด หีบที่เก็บคัมภีร์พื้นเมือง และเจดีย์
รายนามเจ้าอาวาส
* ครูบาเตชะ (เต๋จ๊ะ) กิจฺจสาโร พ.ศ. 2176–2225
* ครูบาปินตา ขนฺติธโร พ.ศ. 2225–2275
* พระอธิการอ้าย อินฺทวํโส พ.ศ. 2275–2321
* พระอธิการเฮือน ธมฺมทินฺโน พ.ศ. 2321–2368
* พระอธิการก๋อง กตปุญฺโญ พ.ศ. 2368–2410
* พระอธิการปัน ทนันชัย พ.ศ. 2410–2465
* พระอธิการเสาร์ สุริโย พ.ศ. 2465–2505
* พระอธิการพรหม อินทนฺนโท พ.ศ. 2505–2510
* พระอธิการเสน่ห์ สุภาจาโร พ.ศ. 2510–2521
* พระอธิการอุดม ธมฺมวิจาโร พ.ศ. 2521–2523
* พระอธิการสนั่น ธีรปญฺโญ พ.ศ. 2523–2525
* พระครูสุเมธวรวัฒน์ สุเมธี ตั้งแต่ พ.ศ. 2525 เป็นต้นมา

อ้างอิง
เอลวาวรัวเล็ต
เอลวาวรัวเล็ต ( ; การกรีดร้องสิบเอ็ด) เป็นธรรมเนียมในนักศึกษาของวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยหลายแห่งในประเทศสวีเดนที่ซึ่งทุก ๆ เวลาที่มีกำหนดกันไว้ นักศึกษาในเขตพื้นที่อยู่อาศัย (หอพัก) นักศึกษา จะเปิดหน้าต่างออกมา, ออกมายืนตามระเบียงหรือดาดฟ้าตึก และกรีดร้องออกมาเพื่อระบายความเครียด

การกรีดร้อวนี้มีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น การกรีดร้องเดลฟิ (Delphi roar; จากย่านที่อยู่อาศัยนักศึกษา เดลฟิ ในเมืองลุนด์), การกรีดร้องโฟลกสตา (the Flogsta scream; จากย่านโฟลกสตา ในเมืองอุปซอลา), การกรีดร้องลัปป์แชร์ (the Lappkärr cry; จากย่านลัปป์แชรร์สเบร์เยต; Lappkärrsberget ในสต็อกโฮล์ม), การกรีดร้องวันอังคาร และการกรีดร้องคลายกังวล

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* Flogsta scream tradition would annoy our neighbors for sure (VIDEO) Huffington Post, 2013-01-13
* Livet i korridoren , Upsala Nya Tidning, 2011-08-25
วัดใหญ่โพหัก
วัดใหญ่โพหัก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพหัก อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 40 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 25 ไร่

ประวัติ
วัดใหญ่โพหักมีประวัติเกี่ยวข้องกับตำนาน พญากง พญาพาน กล่าวว่า พญาพานได้ยกทัพเพื่อจะไปรบกับพญากงผู้เป็นบิดา ผ่านมาบริเวณบ้านโพหักนี้ เห็นว่ามีทำเลที่เหมาะสม จึงได้หยุดพักไพร่พล เหล่าไพร่พลที่มาในกองทัพได้เอาศาสตราวุธที่นำมาด้วยไปพิงไว้กับต้นโพธิ์ ทำให้ต้นโพธิ์หักลงอันเป็นอาเพศ บอกเหตุว่าพญาพานจะกระทำบิตุฆาต ฆ่าบิดาของตน จึงเป็นชื่อของตำบลโพหัก
อีกเรื่องเล่า กล่าวว่าในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย พม่าได้ยกกองทัพมาตีกรุงศรีอยุธยาได้มาหยุดพักพล ณ ตำบลนี้ทหารพม่าได้เอาปืนใหญ่ที่นำมาด้วย ไปวางพิงไว้กับต้นโพธิ์ ทำให้ต้นโพธิ์หักลง จึงเรียกที่หมายของการพบปะกันว่า ตำบลโพหัก อีกเรื่องเล่า กล่าวว่า เมื่อกรุงศรีอยุธยาแตกราษฎรจากกรุงศรีอยุธยาได้พากันอพยพหนีภัยสงครามโดยมีการใช้เกวียนบรรทุกทรัพย์สมบัติต่าง ๆ หนีการปล้นสะดมของทหารพม่ามาถึงที่แห่งนี้ ไม่สามารถเดินทางต่อไปได้ จึงได้หยุดแล้วเอาทรัพย์สมบัติที่ขนมากองและแขวนไว้กับต้นโพธิ์ ทำให้ต้นโพธิ์หักลง จึงเรียกสถานที่ดังกล่าวว่า บ้านโพหัก และมีการสร้างวัดขึ้น จากข้อมูลกรมการศาสนา ระบุว่าวัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2277 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493
อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า ประวัติกล่าวว่าสร้างขึ้นในสมัยเจ้าประคุณในโกษฐ หรือ หลวงพ่อทองดี อดีตเจ้าอาวาส ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปั้นลงรัก ปิดทอง ขนาดใหญ่ประทับนั่ง แสดงปางมารวิชัย ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบำเพ็ญกุศล วิหารอุดหลังเก่า ภายในวิหารเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปหินทรายแดง ลงรัก ปิดทอง เป็นศิลปะสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย จำนวน 2 องค์ และ มณฑปประดิษฐานรอยพระพุทธบาท เป็นอาคารก่ออิฐ ถือปูน ปัจจุบันเหลืออยู่เฉพาะส่วนฐาน และกำแพงบางส่วน

อ้างอิง
วัดราษฎร์วัฒนาราม
วัดราษฎร์วัฒนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนางลี่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันมีพระใบฎีกา กำพร้า อตฺตโนนาโถ เป็นเจ้าอาวาส
วัดราษฎร์วัฒนาราม เดิมชื่อ วัดใหม่ยายเกลียว ตามชื่อยายเกลียวนผู้อุทิศที่ดินให้สร้างวัด เนื้อที่ 8 ไร่ 13 ตารางวา ต่อมาได้บวชเป็นชีอยู่ที่วัดนี้ ที่หน้าอุโบสถมีตึกหลังเล็ก ๆ มีรูปปั้นของแม่ชีผู้นี้ เป็นอนุสรณ์อยู่ ที่วัดนี้จึงมีสำนักอุบาสิกาอยู่ด้วย อยู่ด้านหลังวัดห่างออกไป ผู้เริ่มสร้างวัดคือ พระครูสมุทรพัฒนคุณ (สวน สทาวโร) เจ้าอาวาสรูปแรก ท่าน ได้สร้างอุโบสถพร้อมพระพุทธรูปประจำอุโบสถไว้ หลังจากนั้น ประชาชนให้ความร่วมมือ ร่วมกันซื้อที่ดินถวายให้วัดอีก ปัจจุบันวัดจึงมีบริเวณกว้างถึง 22 ไร่เศษ ภายในวัดยังมีโรงเรียนประถมศึกษา ซึ่งเจ้าอาวาสรูปแรกเป็นผู้วางรากฐานอันมั่นคงให้แก่วัด จากข้อมูลกรมการศาสนา วัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2522 วัดได้รับพระราชทานวิสุง
นคงให้แก่วัด จากข้อมูลกรมการศาสนา วัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2522 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2526
สิ่งสำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถสร้างมาพร้อมกับวัด เป็นพระพุทธรูปทองเหลืองปางสมาธิ และกุฏิสงฆ์ทรงไทย

อ้างอิง
วัดโขดทิมทาราม
วัดโขดทิมทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าประดู่ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง เป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุดในจังหวัดระยอง
วัดโขดทิมทาราม หรือ วัดโขด มีชื่อเรียกด้วยกันหลายชื่อ อาทิเช่น วัดโขด (ทิมราชธาราม) หรือ วัดโขด (ทิม ทราราม) กล่าวกันว่าที่ได้ชื่อเช่นนี้ เพราะพระยาระยองผู้เป็นเจ้าเมืองนั้นมีนามเดิมหรือนามจริงว่า "ทิม" เป็นผู้สร้างวัดนี้ แต่ชาวบ้านเรียกกันสั้น ๆ ว่า "วัดโขด" อันเนื่องมาจากวัดนี้มีที่มาจากที่ตั้งอยู่บนโขดทรายติดกับแม่น้ำระยอง สำหรับประวัติการสร้างวัด สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2007 แต่กรมศิลปากรแจ้งว่าวัดโขดสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2113 สมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช หลังจากที่เสียกรุงศรีอยุธยาครั้งแรกปีหนึ่ง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 และประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528
อุโบสถ (หลังเก่า) ลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทรงโรง ผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าหลังคาเครื่องไม้ เดิมมุงด้วยกระเบื้องหางมนซ้อนกัน เครื่องลำยองปูนปั้น หน้าบันปูนปั้นลวดลายเครือเถาประดับด้วยตุ๊กตาเคลือบรูปสัตว์ อิทธิพลศิลปะจีน ปัจจุบันซ่อมแซมใหม่เป็นหลังคาเครื่องไม้มุงด้วยกระเบื้องลอนลูกฟูก สร้างมุข ลดเพิ่มเติมภายหลัง 1 ห้อง ด้านหน้ามีภาพจิตรกรรมฝาผนังรูปพุทธประวัติตอนมารผจญ ผนังด้านหลังก่อทึบ ด้านข้างมีช่องหน้าต่างด้านละ 5 บาน บานประตูหน้าต่างไม้ โดยรอบอุโบสถมีกำแพงแก้วล้อมรอบ มีเจดีย์มุมภายในเขตกำแพงแก้ว ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปประธาน ปางมารวิชัย มีภาพจิตรกรรมฝาผนังฝีมือช่างพื้นบ้าน แต่สภาพชำรุดลางเลือนมาก แสดงภาพทศชาติชาดก ภาพกินรี และภาพวิถ
ังฝีมือช่างพื้นบ้าน แต่สภาพชำรุดลางเลือนมาก แสดงภาพทศชาติชาดก ภาพกินรี และภาพวิถีชีวิตของผู้คนในยุคนั้น เจดีย์มุมลักษณะเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง
นอกจากนี้วัดโขดยังคงเก็บรักษา สมุดข่อยโบราณ ไว้จำนวน 7 เล่ม ซึ่งแต่ละเล่มมีภาพลายเส้นรูปพระ นาง ยักษ์ และลิงฝีมือช่างโบราณสมัยอยุธยาและรัตนโกสินทร์

อ้างอิง
วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสุพรรณบุรี ในตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
ประวัติ
วัดพระศรีรัตนมหาธาตุตั้งอยู่ในย่านเมืองสุพรรณุบรีเก่า ได้รับการสถาปนาขึ้นแต่เมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานระบุให้ทราบ จนเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้พบลานทองจารึกภาษามคธด้วยอักษรขอม (จารึกหลักที่ 47) จากองค์พระปรางค์ พรรณาถึงปฏิสังขรณ์พระปรางค์ซึ่งชำรุดให้คืนดีและจากจารึกพวัดส่องคบ จังหวัดชัยนาท (จารึกหลักที่ 58) พรรณาถึงเจ้าเมืองขุนเพชรสารว่า ได้เคยทำบุญอุทิศบ้านเรือนถวายวัดพระศรีรัตนมหาธาตุเมืองสุพรรณบุรี จารึกหลักนี้บอกศักราชเป็น 770 เทียบตรงกับ พ.ศ. 1951 ย่อมเป็นหลักฐานได้ว่า วัดพระศรีรัตนมหาธาตุได้รับการสถาปนาก่อนปีดังกล่าว
โบราณสถาน
พระปรางค์ประธาน สันนิษฐานว่าเป็นปรางค์สมัยอยุธยาตอนต้น จากจารึกหลักที่ 47 อาจสันนิษฐานว่า พระจักรพรรดิ กษัตริย์พระองค์หนึ่งแห่งโยชฌา (อโยธยาหรือกรุงศรีอยุธยา) ทรงสร้างไว้ แล้วพระราชาธิราช ซึ่งเป็นโอรสทรงสร้างซ่อมให้สูงกว่าเดิม สันนิษฐานว่าพระเจ้าจักรพรรดิ ในจารึกหลักที่ 47 คือพระราชบิดาของสมเด็จพระนครอินทราธิราช ขณะที่วินัย พงศ์ศรีเพียร เชื่อว่าปรางค์องค์นี้มีมาก่อนสร้างกรุงศรีอยุธยา และเห็นว่ากษัตริย์สองพระองค์นี้คือพระเจ้าอยู่หัวทองเดิม (พระสัสสุระของพระเจ้าอู่ทองรามาธิบดีที่ 1) กับขุนหลวงพะงั่ว ส่วนหม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล เห็นว่าปรางค์ประธานนี้มีรูปแบบหลายประการที่สอดคล้องกับแบบแผนของปรางค์ประธานวัดราชบูรณะ ซึ่งสร้างขึ้นในปี พ.
แบบหลายประการที่สอดคล้องกับแบบแผนของปรางค์ประธานวัดราชบูรณะ ซึ่งสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 1967 จึงเชื่อว่าปรางค์ประธานวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ สุพรรณบุรี คงสร้างขึ้นราวครึ่งหลังของพุทธศตวรรษเดียวกัน
พระปรางค์ก่อด้วยอิฐสอดินทั้งองค์ ผิวนอกตั้งแต่ฐานล่างขึ้นไปจนถึงชั้นรับนภศูลฉาบปูนเกลี้ยง เหนือฐานเชิงบาตรก่อเป็นครรภคฤหะทรงสี่เหลี่ยม ภายในห้องสี่เหลี่ยมเปิดเป็นคูหาทางเข้าด้านหน้าพระปรางค์ ภายนอกครรภคฤหะอีก 3 ทิศทำเป็นคูหาก่อพื้นในช่องตัน เหนือซุ้มคูหาเป็นชั้นครุฑอัษฏางค์ สำหรับอายุการสร้างพระปรางค์องค์นี้
เจดีย์สมัยอู่ทอง 2 องค์ ด้านหน้าพระปรางค์ อยู่ในสภาพทรุดโทรม ลักษณะเช่นเดียวกันกับเจดีย์สมัยอู่ทองวัดพระรูป เป็นเจดีย์ไม่มีบัลลังก์แต่ทำเป็นลูกแก้วกลีบมะเฟืองขึ้นไป ทรงระฆังเป็นเส้นตั้ง พระพุทธรูปหินทราย มีจำนวนมากกว่า 100 องค์ อยู่ในสภาพชำรุดไม่เป็นรูปทับถมจมดินอยู่ในซอกวิหารหน้าองค์พระปรางค์ราวกับเป็น สุสานพระหินทราย วิหารเก่าและวิหารแกลบ อยู่ด้านหลังองค์พระปรางค์ มีวิหารเก่าอยู่ 2 หลัง พระประธานหันพระพักตร์ไปทางทิศตะวันตกตามคติของมอญ ด้านหลังพระประธานมีวิหารแกลบอยู่ 4 หลัง เป็นวิหารที่บูรณะขึ้นใหม่ในราว พ.ศ. 2469 ภายในวิหารแกลบบางหลังประดิษฐานพระพุทธรูปสกุลช่างอู่ทอง
พระเครื่อง
วัดเป็นต้นกำเนิดของพระพิมพ์ผงสุพรรณบุรีที่โด่งดังมากในวงการพระเครื่องและเป็นหนึ่งในเบญจภาคี

อ้างอิง
วัดธรรมสถิติ์วราราม
วัดธรรมสถิติ์วราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขันแตก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดธรรมสถิติ์วราราม ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง จากคำบอกเล่าของผู้สูงอายุ ได้ความว่า พ.ศ. 2300 มีเจ้าอาวาสแล้ว ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2400 สมัยโบราณเรียกว่า วัดคู้ธรรมศาลา ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดคู้โพงพาง เมื่อ พ.ศ. 2454 เพื่อให้พ้องกับชื่อตำบล พ.ศ. 2465 ยุบตำบลโพงพางรวมกับตำบลบางขันแตกเป็นตำบลเดียวกัน จึงเปลี่ยนชื่อวัดอีกว่า วัดคู้บางขันแตก เพื่อให้พ้องกับชื่อตำบล ต่อมาพระเทพเวที (สนิธ เขมจารี) เห็นวัดนี้ชื่อพ้องกับวัดบางขันแตก จึงแนะนำให้เปลี่ยนชื่อใหม่ว่าเป็น วัดคู้ธรรมสถิตติ์ ตามนามของพระครูธรรมวิถีสถิตติ์ (โต สิทธิชัย) อดีตเจ้าอาวาส ผู้สร้างความเจริญให้แก่วัด ต่อมาทางราชการได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดธรรมสถิตติ์วราราม" จนถึงปัจ
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถเก่า ลวดลายหน้าบันสวยงาม ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระปั้นด้วยปูนปางมารวิชัย ของโบราณ ขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก 1 คืบ สูง 6 ศอก 11 นิ้ว และพระสังกัจจายน์ มีงานปิดทองกลางเดือน 3 ของทุกปี วัดยังมีพิพิธภัณฑ์เรือ รวบรวมเรือชนิดต่างๆ ไว้มากมาย โดยพระมหานรินทร์ เตชธมฺโม เจ้าอาวาส เป็นผู้เก็บรวบรวมไว้ มีเรือขุดด้วยไม้ตะเคียน เรือกง เรือมาด เรือสำปั้น และเรือชนิดต่างๆ มากมายกว่า 30 ลำ

อ้างอิง
วัดชัยสิทธาวาส
วัดชัยสิทธาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาในตำบลกระแชง อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

วัดชัยสิทธาวาสสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย ชื่อเดิมคือ วัดป่า ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2400 แล้วก็มาเปลี่ยนเป็น "วัดชัยสิทธาวาส" โดยเจ้าอาวาสเมื่อปี พ.ศ. 2486
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.5 เมตร เป็นอุโบสถเก่าที่มีศิลปะสวยงาม หน้าบันอุโบสถประดับด้วยปูนปั้นลายดอกพุตตาลสมัยรัตนโกสินทร์ ภายในมีพระประธาน หน้าตักกว้าง 1.5 เมตร สูง 3.5 เมตร เนื้อลงรักปิดทอง วิหาร 3 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 5 หลัง กำแพงรอบสังฆาวาสประมาณ 200 เมตร หอสวดมนต์ ศาลาท่าน้ำ ฌาปนสถาน หอระฆัง หอไตร โรงครัว นอกจากนี้ทางวัดยังมีพิพิธภัณฑ์เรือโบราณ ในอดีตบ้านกระแชงเป็นตลาดน้ำใหญ่ มีเรือนแพหนาแน่นเต็มคุ้งน้ำ มีระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร ตั้งแต่หน้าวัดไก่เตี้ยไปถึงวัดชัยสิทธาวาส วัดจึงได้รวบรวมเรือต่าง ๆ ที่เคยใช้ในอดีตมาเก็บไว้

สมุดภาพ
ไฟล์:วัดชัยสิทธิ์-อุโบสถ.jpg|250px|ภายในพระอุโบสถ
ไฟล์:วัดชัยสิทธิ์-พระ.jpg|250px|พระพุทธรูปบริเวณอุโบสถ

อ้างอิง
วัดวังน้ำเขียว (จังหวัดนครปฐม)
วัดวังน้ำเขียว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังน้ำเขียว อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม
วัดวังน้ำเขียวตั้งวัด เมื่อ พ.ศ. 2464 ตามตำนานที่เล่าสืบต่อกันมา ก่อนนั้นหมู่บ้านวังน้ำเขียว เรียกว่า หมู่บ้านคลองแล้ง ตั้งอยู่ตำบลทุ่งกระพังโหม อำเภอสามแก้ว ต่อมาย้ายมาอยู่ที่บ้านยาง แล้วเปลี่ยนชื่อมาเป็นอำเภอกำแพงแสน ประชาชนประกอบด้วยคนหลายเชื้อชาติ ได้แก่ ไทย จีน ลาวครั่ง ไทยโซ่ง ประกอบอาชีพทำไร่ ทำนา เลี้ยงสัตว์ หมู่บ้านวังน้ำเขียวไม่มีวัด เมื่อมีงานบุญชาวบ้านต้องเดินทางไปทำบุญที่วัดลำเหย หรือวัดอื่น ๆ ซึ่งอยู่ไกลมาก ต่อมานายจอน สีสังข์ ซึ่งเป็นชาวบ้านหมู่บ้านวังน้ำเขียวได้บริจาคที่ดินสร้างวัดจำนวน 21 ไร่ เพื่อสร้างวัด ใช้ชื่อวัดว่า วัดคลองแล้ง เมื่อ พ.ศ. 2464 มีพระอาจารย์คุ่ย เป็นเจ้าอาวาส ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดวังน้ำเขียว" เพราะ
มีพระอาจารย์คุ่ย เป็นเจ้าอาวาส ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดวังน้ำเขียว" เพราะมีคลองสายหนึ่งซึ่งแยกมาจากแม่น้ำแม่กลอง ชื่อ คลองท่าสารบางปลา ไหลผ่านหน้าวัด คลองนี้เมื่อถึงฤดูแล้ง น้ำจะแห้งขาดเป็นตอน ๆ เฉพาะที่บ้านคลองแล้ง น้ำในคลองจะมีสีเขียวลึกมาก ชาวบ้านจึงเรียกว่า วังน้ำเขียว และตั้งชื่อวัดให้สอดคล้องกับพื้นที่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2485 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
รายนามเจ้าอาวาส
* พระคุ่ย พ.ศ. 2452–2453
* พระหยี่ พ.ศ. 2453–2454
* พระพรหม พ.ศ. 2454–2469 
* พระทม พ.ศ. 2469–2474 
* พระอธิการคำปุ่น ปุณฺณศิริ พ.ศ. 2474–2482 
* พระเล้ง พ.ศ. 2482–2484 
* พระอธิการชัย ขตฺติปญฺโญ พ.ศ. 2484–2493 
* พระเหลียง พ.ศ. 2493–2496 
* พระไซ พ.ศ. 2496–2499 
* พระพันธ์ พ.ศ. 2499–2502 
* พระเด็ด พ.ศ. 2502–2503 
* พระอธิการจอน พ.ศ. 2503–2506 
* พระครูวิมลสิทธิการ (บุญรอด สิทธิการโร) พ.ศ. 2506–2549 
* พระครูโกศลธรรมรัตน์ (ประพันธ์ จิตฺตกโร) พ.ศ. 2549–

อ้างอิง
วัดหนองจิก (จังหวัดนครปฐม)
วัดหนองจิก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งลูกนก อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 55 ไร่ 2 งาน 37 ตารางวา
เมื่อราว พ.ศ. 2460 ได้มีพระภิกษุชื่อ หลวงพ่อหงษ์ มาปักกลดและจำพรรษาบริเวณนี้ โดยนายแสง นิลธรรมเสน และ นายหงษ์ ยี่ชวน บริจาคที่ดินสร้างวัดประมาณ 40 ไร่ ได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยได้ปลูกกุฏิทรงไทย 2 หลัง 10 ห้อง พร้อมหอฉัน หอสวดมนต์ และศาลามุงแฝก 1 หลัง เป็นวัดแรกของตำบล ตั้งชื่อว่า "วัดหนองจิก" ด้วยเหตุผลที่ว่าวัดนี้มีหนองน้ำขนาดใหญ่ มีต้นจิกขึ้นปกคลุมรอบบริเวณหนองน้ำเป็นจำนวนมาก ชื่อนี้จึงมีความเหมาะสมกับหมู่บ้านและวัด
รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อหงษ์
* พระอาจารย์หลวง
* พระอาจารย์นวม
* พระอาจารย์ชื่น
* พระอธิการจรัส เขมจาโร
* พระอาจารย์เชื่อม
* พระอาจารย์จำเนียร จตฺตมโร
* พระอธิการท้อ
* พระอธิการอุ่น
* พระสมยศ
* พระครูสุวิมลจิตตาภรณ์
* พระอธิการบุญล้อม ตันติปาโล

อ้างอิง
วัดศาลาตึก
วัดศาลาตึก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งลูกนก อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่วัด 42 ไร่ 89 ตารางวา วัดตั้งอยู่ในเขตรอยต่อ 3 จังหวัด คือ นครปฐม ราชบุรี และกาญจนบุรี
คำว่า ศาลาตึก เป็นซากโบราณสถาน สันนิษฐานว่าเรียกตามประวัติทางโบราณคดีโดยมีหลักฐานที่เหลือร่องรอยไว้เป็นซากอิฐโบราณสร้างเป็นรูปตึกแถว ตามคำบอกเล่าของชาวบ้านเล่าว่า สร้างในสมัยสมเด็จพระพุทธพันปี สำหรับให้คนเดินทางมาพักแรมหลบภัยอันตรายจากสัตว์ร้ายต่าง ๆ ในยามค่ำคืน น่าจะเป็นเส้นทางสำหรับผู้คนที่ไปนมัสการพระแท่นดงรัง จังหวัดกาญจนบุรี ชั้นล่างเป็นที่พักช้างพักม้า ชั้นบนสำหรับเป็นที่พักคนเดินทาง ทางวัดได้อนุรักษ์ไว้นับเป็นโบราณสถานสำคัญในด้านประวัติศาสตร์ท้องถิ่น
สำหรับประวัติการสร้างวัด หลวงพ่อลำเจียก อดีตเจ้าอาวาส ได้ริเริ่มสร้างวัดบริเวณที่ดินของท่านเอง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2489 ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2489 เริ่มแรกท่านได้สร้างอุโบสถเป็นโครงสร้างไม้มุงสังกะสี และตั้งชื่อวัดว่า "วัดศาลาตึก" ด้วยเหตุที่ว่ามีซากอาคารเก่านั้นอยู่ ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร หลวงพ่อลำเจียกได้สร้างอุโบสถหลังใหม่โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก แบบทรงไทย หลังคาลด 3 ชั้น 2 มุข ยกพื้นขึ้นสูงเป็น 3 ชั้น ทุกชั้นมีกำแพงแก้ว ปิดทองคำเปลวตามลวดลายทั้งหลังและบานประตูหน้าต่าง แกะสลักเป็นทศชาติชาดก สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2500 และภายในมีภาพจิตรก
ูหน้าต่าง แกะสลักเป็นทศชาติชาดก สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2500 และภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ภาพพระพุทธเจ้าและภาพประเพณีไทย วัฒนธรรมไทย 4 ภาค ส่วนพระประธานประจำอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีซุ้มเรือนแก้วลงรักปิดทองคำแท้ พร้อมพระอัครสาวก
วัดโพธิ์งาม
วัดพธิ์งาม อาจหมายถึง
* วัดโพธิ์งาม อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น
* วัดโพธิ์งาม อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
* วัดโพธิ์งาม อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น
* วัดโพธิ์งาม อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท
* วัดโพธิ์งาม อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดตาก
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดนครนายก
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดนครปฐม
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดนครราชสีมา
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดนครสวรรค์
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดบุรีรัมย์
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดปราจีนบุรี
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดพิจิตร
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดพิษณุโลก
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดเพชรบุรี
* วัดโพธิ์งาม อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์
* วัดโพธิ์งาม อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์
* วัดโพธิ์งาม ตำบลหนองท
วัดเพชรบูรณ์
* วัดโพธิ์งาม อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์
* วัดโพธิ์งาม ตำบลหนองทัพไทย อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด
* วัดโพธิ์งาม ตำบลโคกสว่าง อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด
* วัดโพธิ์งาม อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี
* วัดโพธิ์งาม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดเลย
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดศรีสะเกษ
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดสมุทรสงคราม
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดสุโขทัย
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดหนองคาย
* วัดโพธิ์งาม จังหวัดบึงกาฬ
วัดโพธิ์งาม (จังหวัดนครปฐม)
วัดโพธิ์งาม เดิมเป็น สำนักสงฆ์หนองไม้หน้า สร้างเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 โดยมีผู้ใหญ่สำอางค์ ปลีทอง ถวายที่ดินจำนวน 35 ไร่ 3 งาน ต่อมานายบัว ยี่สุ่นเกตุและนายใช้ ได้ร่วมบริจาคที่ดินจำนวน 3 ไร่ รวมเนื้อที่วัด 41 ไร่ 3 งาน ต่อมาได้รับอนุญาตสร้างวัดจากกระทรวงศึกษาธิการเมื่อ พ.ศ. 2512 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515 เริ่มแรกได้ปลูกกุฏิมุงด้วยหญ้าคาตามที่หาได้ โดยในปี พ.ศ. 2502 ผู้ใหญ่สำอางค์ ปลีทองได้นิมนต์พระอาจารย์พลอยจากวัดอื่นมาจำพรรษา เมื่อออกพรรษาท่านกลับไปที่อื่นตามอัธยาศัย จากนั้น พ.ศ. 2505 ชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างโรงเรียน เปิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2505 จนเมื่อ พ.ศ. 2506 พระอาจารย์เกื้อกูล ขุทฺทโก จากวัดท่าเสาได้มาเ
เมษายน พ.ศ. 2505 จนเมื่อ พ.ศ. 2506 พระอาจารย์เกื้อกูล ขุทฺทโก จากวัดท่าเสาได้มาเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ดำเนินการก่อสร้างถาวรวัตถุและพัฒนาวัดจนมีความเจริญ วัดได้ทำพิธีผูกพัทธสีมาและปิดทองฝังลูกนิมิตอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2541 วัดโพธิ์งามได้รับเลือกเป็นวัดพัฒนาดีเด่นจากสำนักงานพระพุทธศาสนาเมื่อ พ.ศ. 2558
ภายในวัดมีศูนย์อนุรักษ์ของใช้พื้นบ้าน จัดแสดงเครื่องจักสาน เครื่องมือจับสัตว์น้ำ อาทิ กระพร้อม กะเหล็บ ตะข้อง ลอบยืน เป็นต้น และเป็นที่เก็บและจัดแสดงวัตถุและข้าวของที่มีขนาดใหญ่ อาทิ เครื่องสีฝัด รถสามล้อถีบ ล้อเกวียน เครื่องจักสาน ตะเกียงเจ้าพายุ เป็นต้น

อ้างอิง