SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
เดอะ พีชแบนด์
เดอะ พีชแบนด์ ( ) เป็นศิลปินกลุ่มดูโอไทย ที่เกิดจากการรวมตัวกันของวิริยาภา จันทร์สุวงศ์ (นุ้ย) นักศึกษาหญิง จากคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ซึ่งเข้าเรียนในหลักสูตรแต่งเพลงในสถาบันเจนเอกซ์อะคาเดมี่ และได้พบกับผู้ช่วยสอนอย่างรักษ์พล รักขนาม (พีช) ที่นั่น ก่อนจบหลักสูตร นุ้ยได้แต่งเนื้อเพลง "ท่องราตรี" ส่งในการสอบ และลองส่งเพลงไปเปิดทางสถานีวิทยุ แฟตเรดิโอ ในนาม "เดอะ พีชแบนด์" และสามารถขึ้นไปถึงอันดับ 2 ในชาร์ตของคลื่นได้ในที่สุด
หลังจากที่ส่งเพลง "ท่องราตรี" ไปแล้ว รักษ์พลก็มีความคิดจะทำเพลงใหม่โดยชวน "วุฒิกานต์ คมขำ (เอ๊กซ์)" นักเรียนหลักสูตร Logic ในสถาบันเจนเอกซ์อะคาเดมี่ ซึ่งเป็นนักศึกษาเอกดนตรีสากล มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม มาช่วยอัดกีต้าร์ให้ในเพลง "เก็บรัก" ในวันที่อัดเสียง "วีระวงศ์ วรรณวิจิตร (ม๊อค)" ได้มาเป็นเพื่อนด้วยและได้ช่วยอัดเบสให้ในเพลงนี้ด้วยเช่นกัน จากนั้นได้ทำเพลงที่ 3 คือเพลง Let's โดยมีวีระวงศ์อัดเบสให้อีกครั้ง และหลังจากที่เสร็จทั้งสามเพลงไปแล้ว จึงได้รับการติดต่อจากทางแบล็คชีพให้เข้าเป็นศิลปินในสังกัด และได้เริ่มทำอัลบั้มแรก

อดีตสมาชิก
* รักษ์พล รักขนาม (พีช)
* วิริยาภา จันทร์สุวงศ์ (นุ้ย)
;นักดนตรี
* จีรวัฒน์ แสงอนันต์ (เจี๊ยบ) กลอง
* วีระวงศ์ วรรณวิจิตร (ม๊อค) เบส
* วุฒิกานต์ คมขำ (เอ๊กซ์) กีต้าร์ (เปลี่ยนชื่อเป็น ธนัชพงศ์ ศักดิ์ธนาวัฒน์)
* กวีไกร เมืองสิริ (กุ่ย) กีต้าร์

ผลงานของเดอะ พีชแบนด์
อัลบั้ม "The Peach Band Is More Complicated Than Visible" (พ.ศ. 2546)
# Interlude 
# วอน 
# POP 
# เติมรักทีละน้อย 
# ซักคืน 
# เก็บรัก 
# โลเล 
# อยู่ในลมหายใจ 
# ท่องราตรี 
# ไม่รักก็ไม่รัก 
# ฉันไม่ได้แคร์ 
# เพิ่งรู้ตัว 
# Freedom

อัลบั้ม "The Peach Brand New Day" (พ.ศ. 2546)
# อีกไม่นานก็เช้า
# In Love
# รักเธอเหลือเกิน
# Let's
# หวาน
# วอน
# วอน (A Cappella Version)
# วอน (Album Version)
อัลบั้ม "All Over Again" (พ.ศ. 2549)
# You Make Me Feel
# ถามได้
# Dawn
# อยู่คนเดียว
# ผู้หญิงบอกรัก
# ส่งเธอตรงนี้
# มันต้องเป็นเธอ
# เพลงเก่าๆ
# โปรดจงรู้
# ลืมเวลา
# ภาพในใจ

ผลงานอื่น ๆ
# เพลง "วันที่เหลืออยู่" ในอัลบั้ม "a day album 3" สังกัด เดย์โพเอ็ตส์
# เพลง "ดั่งทะเล" เพลงประกอบละคร คนทะเล 2549
ปานามาซิตี
ปานามาซิตี ( ) หรือ ซิวดัดเดปานามา ( ) เป็นเมืองหลวงของประเทศปานามา ตั้งอยู่ทางฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ปากทางเข้าคลองปานามา ที่พิกัดภูมิศาสตร์

ปานามาซิตีเป็นศูนย์กลางการเมือง การบริหาร และวัฒนธรรมของประเทศ ฮวน การ์โลส นาบาร์โรเป็นนายกเทศมนตรีคนปัจจุบัน ปัจจุบันกรุงปานามาซิตีมีจำนวนประชากร 708,738 คน รวมเขตนครหลวงทั้งหมดมี 1,063,000 คน

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
* เว็บไซต์ทางการสำนักงานการท่องเที่ยวปานามา
กล้วยแขก
กล้วยแขก หรือ กล้วยทอด เป็นขนมไทยชนิดหนึ่งซึ่งปรุงโดยการนำกล้วยตัดเป็นแผ่นหรือหั่นครึ่งแล้วมาชุบน้ำแป้งซึ่งมีส่วนผสมของแป้งข้าวเจ้า, มะพร้าวขูดขาว, งาคั่ว, น้ำตาล และกะทิ แล้วจึงนำไปทอดในน้ำมันร้อนในกระทะ ใช้รับประทานเป็นอาหารว่าง
แหล่งที่มีกล้วยแขกขึ้นชื่อ คือ ย่านนางเลิ้ง บริเวณถนนนครสวรรค์จนกระทั่งถึงแยกจักรพรรดิพงษ์ และแยกหลานหลวง ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร ที่มีการทอดและขายกล้วยแขกกันมาอย่างยาวนานริมถนน มีจำหน่ายอยู่หลายราย โดยมีสัญลักษณ์เป็นจุดเด่น คือ ผ้ากันเปื้อนหรือเอี๊ยมในแต่ละสี ผู้ขายจะหิ้วถุงกล้วยแขกเดินเร่ขายไปตามท้องถนน โดยมากผู้ซื้อจะอยู่ในรถที่กำลังติดสัญญาณไฟจราจร และได้มีการขยายไปจนถึงเชิงสะพานพระราม 8, สะพานผ่านฟ้าลีลาศ, ถนนราชดำเนิน, แยกแม้นศรี จนกระทั่งในวันที่
14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 สภากรุงเทพมหานครมีมติห้ามขายบนพื้นถนน พร้อมกับบังคับใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัด ฝ่าฝืนมีโทษปรับผู้ขายไม่เกิน 5,000 บาท และผู้ซื้อไม่เกิน 2,000 บาท
ในอาหารเวียดนามมีอาหารที่คล้ายคลึงกันเรียกว่า จ๊วยเจียน (chuối chiên) ในอาหารอินโดนีเซียและมาเลเซียเรียกว่า ปีซังโกเร็ง (pisang goreng) ในอาหารเบนินทำมาจากกล้ายมีลักษณะคล้ายกล้วยแขก แต่กรอบกว่า

อ้างอิง
อักษรจอร์เจีย
อักษรจอร์เจีย เป็นอักษรที่ใช้ในภาษาจอร์เจีย ปรากฏครั้งแรก ราว พ.ศ. 973 ในจารึกที่พบที่โบสถ์ ในปาเลสไตน์ ขณะนั้น เขียนด้วยอักษรที่รู้จักกันในชื่อ Asomtavruli (อักษรตัวใหญ่) หรือ Mrglovani (อักษรตัวกลม) ซึ่งใช้ต่อมาจนถึงราวพ.ศ. 1400 Asomtavruli อาจจะเป็นต้นแบบ ของอักษรกรีก นักวิชาการชาวอาร์มีเนียเชื่อว่า เมสรอฟ แมชทอส มิชชันนารีชาวอาร์มีเนีย เป็นผู้ประดิษฐ์ Asomtavruli ใขณะที่นักวิชาการชาวจอร์เจียเชื่อว่า กษัตริย์ฟาร์นาวาซ แห่งจอร์เจีย เป็นผู้ประดิษฐ์ ในช่วง พ.ศ. 1400 Asomtavruli ถูกแทนที่ด้วยอักษรทรงเหลี่ยมชื่อ Nuskha-khutsuri ซึ่งใช้มาจนถึงราว พ.ศ. 1643 จน พ.ศ. 1843 Nuskha-khutsuri พัฒนามาเป็นอักษร Mkhedruli ซึ่งใช้มาจนปัจจุบัน

ยูนิโคด
เสรีนิยม
เสรีนิยม ( ) เป็นปรัชญาการเมืองหรือมุมมองทางโลกซึ่งตั้งอยู่บนความคิดทุนนิยม เสรีภาพและความเสมอภาค นักเสรีนิยมยอมรับมุมมองหลากหลายขึ้นอยู่กับความเข้าใจหลักการเหล่านั้น แต่โดยทั่วไปสนับสนุนความคิดอย่างเสรีภาพในการพูด เสรีภาพสื่อ เสรีภาพทางศาสนา ตลาดเสรี สิทธิพลเมือง รัฐบาลฆราวาส ความเสมอภาคทางเพศ และ การร่วมมือระหว่างประเทศ
ทีแรก เสรีนิยมเป็นขบวนการทางการเมืองต่างหากระหว่างยุคเรืองปัญญา เมื่อได้รับความนิยมในหมู่นักปรัชญาและนักเศรษฐศาสตร์ในโลกตะวันตก เสรีนิยมปฏิเสธความคิดซึ่งสามัญในเวลานั้น เช่น เอกสิทธิ์แบบสืบเชื้อสาย ศาสนาประจำชาติ สมบูรณาญาสิทธิราชและเทวสิทธิ์ของกษัตริย์ มักยกย่องจอห์น ล็อก นักปรัชญาสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 ว่าเป็นผู้ก่อตั้งเสรีนิยมเป็นประเพณีปรัชญาต่างหาก ล็อกแย้งว่ามนุษย์มีสิทธิธรรมชาติในชีวิต เสรีภาพและทรัพย์สิน และตามสัญญาประชาคม(social contract) รัฐบาลต้องไม่ละเมิดสิทธิเหล่านี้ นักเสรีนิยมคัดค้านอนุรักษ์นิยมประเพณีและมุ่งเปลี่ยนสมบูรณาญาสิทธิ์ในการปกครองเป็นประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนและหลักนิติธรรม
นักปฏิวัติผู้โด่งดังในการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ การปฏิวัติอเมริกา และการปฏิวัติฝรั่งเศสใช้ปรัชญาเสรีนิยมเพื่ออ้างความชอบธรรมการโค่นสิ่งที่มองว่าเป็นการปกครองทรราชด้วยอาวุธ เสรีนิยมเริ่มลามอย่างรวดเร็วโดยเฉพาะหลังการปฏิวัติฝรั่งเศส ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการตั้งรัฐบาลเสรีนิยมในประเทศต่าง ๆ ทั้งในทวีปยุโรป อเมริกาใต้และอเมริกาเหนือ ในช่วงนี้คู่แข่งอุดมการณ์หลัก คือ อนุรักษ์นิยม แต่ภายหลังเสรีนิยมรอดการท้าทายทางอุดมการณ์สำคัญจากคู่แข่งใหม่อย่างฟาสซิสต์และลัทธิคอมมิวนิสต์ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 20 ความคิดเสรีนิยมยิ่งลามอีกเมื่อประชาธิปไตยเสรีนิยมเป็นฝ่ายชนะสงครามโลกทั้งสองครั้ง ในทวีปยุโรปและอเมริกา การสถาปนาเสรีนิยมสังคม (social liberalism) หรือ เส
องครั้ง ในทวีปยุโรปและอเมริกา การสถาปนาเสรีนิยมสังคม (social liberalism) หรือ เสรีนิยมฝ่ายซ้าย เป็นองค์ประกอบสำคัญของการขยายรัฐสวัสดิการ ปัจจุบัน พรรคการเมืองเสรีนิยมสังคมยังครองอำนาจและอิทธิพลทั่วโลก
ส่วนพรรคการเมืองเสรีนิยมฝ่ายขวาเริ่มหมดอำนาจไปตั้งแต่ศตวรรษที่20 เป็นกลุ่มสนับสนุนสิทธิ์ในการเลือก สิทธิ์ในทรัพย์สิน สิทธิ์ในการมีชีวิต ต่อต้านรัฐสวัสดิการ ต่อต้านการแซงแทรกทางเศรษฐกิจจากรัฐ ต่อต้านอภิสิทธิ์ชน สนับสนุนตลาดเสรี การค้าเสรี ซึ่งเป็นขั่วตรงข้ามเสรีนิยมสังคม มีชื่อเรียกว่า เสรีนิยมคลาสสิก แต่งจากกันระหว่างเสรีนิยมฝ่ายซ้าย คือการให้ปักเจกมีสิทธิ์ในทรัพย์สินตนเองมากกว่า รัฐ หรือ ส่วนร่วม ต่างจากเสรีนิยมฝ่ายซ้ายที่ ทรัพย์สินต้องอยู่ภายใต้รัฐ หรือ ส่วนร่วม ผ่านการทำรัฐสวัสดิการ และ การแบ่งปันอย่างเท่าเทียม ทั้งสองฝ่ายมีจุดร่วมเดี่ยวกันเพียงแค่เสรีภาพทางสังคม

อ้างอิง
จังหวัดบันทายมีชัย
บันทายมีชัย หรือ บ็อนเตียย์เมียนเจ็ย ( , "ปราการแห่งชัยชนะ") เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศกัมพูชา (ภาษาไทยเรียกว่า "จังหวัดบ้านใต้มีชัย", "บันทายมีชัย" หรือ "ศรีโสภณ" หรือเรียกตามภาษาเขมรว่า "บันเตียเมียนเจย") อยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ เมืองหลักคือศรีโสภณ จังหวัดบันทายมีชัยติดต่อกับประเทศไทยทางทิศตะวันตกที่เมืองปอยเปต

จังหวัดบันทายมีชัยเคยเป็นจังหวัดพิบูลสงครามของสยาม ในปี ค.ศ. 1907 สยามได้ยกพื้นที่นี้ให้แก่ประเทศฝรั่งเศส และรวมเข้าเป็นจังหวัดพระตะบอง ต่อมาในปี ค.ศ. 1988 จังหวัดบันทายมีชัยจึงได้แยกออกจากจังหวัดพระตะบอง เดิมประกอบด้วย 5 อำเภอ คือ มงคลบุรี ถมอปวก ศรีโสภณ พระเนตรพระ และพนมศก
การแบ่งเขตการปกครอง
จังหวัดบันทายมีชัยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 อำเภอ ได้แก่
{| class="wikitable sortable"
!#
!ชื่อ
!อังกฤษ
!เขมร
!หน่วยการปกครอง
!Geocode
|-
|1
|มงคลบุรี
|Mongkol Borei
|មង្គលបូរី
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0102
|-
|2
|พนมศก
|Phnum Srok
|ភ្នំស្រុក
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0103
|-
|3
|พระเนตรพระ
|Preah Netr Preah
|ព្រះនេត្រព្រះ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0104
|-
|4
|โอ-จเริว
|Ou Chrov
|អូរជ្រៅ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0105
|-
|5
|ศรีโสภณ
|Serei Saophoan
|សិរីសោភ័ណ
|เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង)
|0106
|-
|6
|ถมอปวก
|Thma Puok
|ថ្មពួក
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0107
|-
|7
|สวายเจก
|Svay Chek
|ស្វាយចេក
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0108
|-
|8
|มาลัย
|Malai
|ម៉
สวายเจก
|Svay Chek
|ស្វាយចេក
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0108
|-
|8
|มาลัย
|Malai
|ម៉ាឡៃ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0109
|-
|9
|ปอยเปต
|Paoy Paet
|ប៉ោយប៉ែត
|เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង)
|0110
|}
อาณาเขต
* ทิศเหนือ จรดจังหวัดอุดรมีชัย และอำเภอละหานทราย จังหวัดบุรีรัมย์ ประเทศไทย
* ทิศใต้ จรด จังหวัดพระตะบอง
* ทิศตะวันตก จรดอำเภอตาพระยา อำเภอโคกสูง และ อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว (ประเทศไทย)
* ทิศตะวันออก จรดจังหวัดเสียมราฐ

อ้างอิง
ปีอัซซาเตเลตีกา
ปีอัซซา เทเลมาตีกา ( ) ในภาษาอิตาลีมีความหมายว่า จัตุรัสแห่งการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศ (Telematic Square) มีการจัดตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกในการแข่งขันฟุตบอลโลก Italia 90 เพื่อใช้เป็นศูนย์รับส่งข้อมูลข่าวสารสำหรับผู้สื่อข่าวที่อยู่ในจำนวน 12 เมืองที่จัดการแข่งขันสำหรับฟุตบอลโลกในครั้งนั้น
ในปี พ.ศ. 2540 ตามวัตถุประสงค์ของสหภาพยุโรป ที่ต้องการให้มีการเชื่อมโยงทางสังคมระหว่างประเทศสมาชิกให้มีความใกล้ชิดกันอีกทั้งการสร้างความสัมพันธ์แบบยั่งยืน ตามหลักการข้อที่ XVI ซึ่งสหภาพยุโรปได้จัดสรรงบประมาณให้กับโครงการ UPP หรือ Urban Pilot Project of a Piazza Telematica ในเมืองเนเปิล (Naples) ในเขตสแกมเปีย (Borough of Scumpia) ซึ่งเปิดสู่สาธารณชนในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2547
ในปัจจุบันความหมายของ จัตุรัสแห่งการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศ (Piazza Telematica) ถูกใช้ตามวัตถุประสงค์ (1) บ่งบอกถึงสถานที่ซึ่งได้รับการติดตั้ง อุปกรณ์ ICT ยกตัวอย่างเช่น กรณีของ จัตุรัสแห่งการสื่อสารฯ ณ Scampia (Borough of Scampia) หรือสำหรับจัตุรัสแห่งการสื่อสาร ณ มหาวิทยาลัย โรม ที่ 3 (Piazza Telematica of the University Rome 3) และ (2) เพื่อชี้ให้เห็นถึงการติดต่อสื่อสารผ่านอินเทอร์เน็ตที่เปิดกว้างสำหรับประชาชนทุกหมู่เหล่า และการติดต่อสื่อสารนั้นทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนทางความคิด (idea) การทำข้อเสนอแนะ (Proposal) และแสดงถึงความหลากหลายในสังคม ในวัฒนธรรม และ ในเศรษฐกิจของแต่ละชุมชนอินเทอร์เน็ต ยกตัวอย่างเช่นในกรณีของ จัตุรัสแห่งการสื่อสารข
เศรษฐกิจของแต่ละชุมชนอินเทอร์เน็ต ยกตัวอย่างเช่นในกรณีของ จัตุรัสแห่งการสื่อสารของตำบล Provaglio d’Iseo.
แหล่งข้อมูลอื่น

* Piazza Telematica di Scampia 
* Piazza Telematica Uniwersytetu Rzymskiego 3 
* Piazza Telematica del Miasta Provaglio d’Iseo
เอเชียนเกมส์ 2006
เอเชียนเกมส์ 2006 ( ) เป็นการแข่งขัน เอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 15 จัดขึ้นที่ โดฮา ประเทศกาตาร์ ระหว่างวันที่ 1 ถึง 15 ธันวาคม พ.ศ. 2549 (แต่การแข่งขันฟุตบอลได้เริ่มแข่งตั้งแต่วันที่ 18 พฤศจิกายน) โดยมีประเทศเข้าร่วม 45 ประเทศ และมีกีฬาแข่งขันทั้งหมด 39 ชนิด

โดฮาเป็นเมืองที่สองในเขตเอเชียตะวันตกที่ได้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันเอเชียนเกมส์ โดยก่อนหน้านี้คือเตหะรานในปี พ.ศ. 2517

การแข่งขัน
พิธีเปิด
พิธีเปิดการแข่งขันจัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ที่สนามกีฬาแห่งชาติเคาะลีฟะฮ์ ดำเนินการโดย เดวิด แอ็ทคิ่นส์ ซึ่งเคยเป็นผู้อำนวยการพิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ออสเตรเลีย ใช้ผู้แสดงจำนวนถึง 8,000 คน โดยในจำนวนนี้กว่า 1,000 คน เป็นนักแสดงจากชาติสมาชิกที่ร่วมการแข่งขันจาก 45 ประเทศ ในส่วนของนักกีฬาไทย พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์ทรงนำธงชาติไทยนำคณะนักกีฬาทีมชาติไทยในพิธีเปิดการแข่งขัน โดยทรงเป็นนักกีฬาแบดมินตันด้วย
ช่วงสุดท้ายของพิธีเปิดการแข่งขัน เป็นการจุดคบเพลิง โดยเจ้าชายเชคฮามัด บิน ฮามาด อัลตานี กัปตันทีมขี่ม้า โอรสวัย 18 พรรษาของเชคฮามัด บิน คอลีฟะห์ อัลตานี เจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์ เสด็จทรงขี่ม้าอาหรับชื่อ "มาลิบู" จากกลางสนาม ขึ้นบันไดไปจุดคบเพลิงบนยอดสุดของอัฒจันทร์

ชนิดกีฬา

{| class="wikitable" style="width:100%;"
|-
!กีฬาที่แข่งขันในเอเชียนเกมส์ 2006
|-
|

|}

ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

{| class="wikitable collapsible" style="width:100%;"
|-
! คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เข้าแข่งขัน
|-
|

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* (เจ้าภาพ) 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

|}
สรุปเหรียญการแข่งขัน

ด้านล่างนี้เป็นตารางการจัดอันดับของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ โดยแสดงรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เอเชียนเกมส์ 2006 อย่างเป็นทางการ 
* ตารางการแข่งขันเอเชียนเกมส์ และ สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ จากเว็บสยามกีฬา
* สรุปรายชื่อผู้ที่ได้รับเหรียญชาวไทย จากเว็บเอเชียนเกมส์ 
* ข่าวเอเชียนเกมส์ 2006 จากเว็บแกรนด์สปอร์ต
* เว็บบอร์ดเอเชียนเกมส์ 2006 meelink.com
วัดสิงห์
วัดสิงห์ อาจหมายถึง
* วัดสิงห์ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
* วัดสิงห์ เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร
* วัดสิงห์ (ร้าง) อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร
* วัดสิงห์ อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี
* วัดสิงห์ อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
* วัดสิงห์ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี 
* วัดสิงห์ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
* วัดสิงห์ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
* วัดสิงห์ อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดสิงห์ อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดสิงห์ อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง 
* วัดสิงห์สุทธาวาส อำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี
* ตำบลวัดสิงห์ และ อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท
* วัดพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย 
* วัดพระสิงห
งห์ จังหวัดชัยนาท
* วัดพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย 
* วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดไชโยวรวิหาร
วัดไชโยวรวิหาร เป็นพระอารามหลวง ชั้นโท มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ หมู่ 3 ตำบลไชโย อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง เป็นสถานที่ที่ประดิษฐาน พระมหาพุทธพิมพ์ พระพุทธรูปปางสมาธิ ที่สร้างโดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี)

ประวัติ
วัดไชโยวรวิหาร เดิมเป็นวัดราษฏร์โบราณ ซึ่งต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 4 สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) แห่งวัดระฆังโฆสิตาราม ได้สร้างพระพุทธรูปปางสมาธิองค์ใหญ่เป็นปูนขาวไม่ปิดทองไว้กลางแจ้ง ณ วัดแห่งนี้ ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์ได้เสด็จมานมัสการและโปรดเกล้าฯ ให้ปฏิสังขรณ์วัดไชโย ใน พ.ศ. 2430
ระหว่างการลงรากพระวิหารทำให้องค์หลวงพ่อโตพังลงมาจึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างหลวงพ่อโตขึ้นใหม่ตามแบบหลวงพ่อโต วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร มีขนาดหน้าตักกว้าง 16.10 เมตร สูง 22.65 เมตร แล้วพระราชทานนามว่า "พระมหาพุทธพิมพ์" สร้างพระวิหารเป็นเรือนองค์พระพุทธรูป ความสูง 1 เส้นเศษ สร้างพระอุโบสถเป็นมุขลดยื่นออกมาข้างหน้า รวมทั้งศาลารายรอบพระวิหาร รวม 4 หลัง เสร็จสมบูรณ์เมื่อปีมะแม พ.ศ. 2438 รวมเวลาที่ปฏิสังขรณ์นาน 8 ปี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกฐานะวัดไชโยขึ้นเป็นอารามหลวง
ตั้งแต่ระยะแรกของการปฏิสังขรณ์ พร้อมกับพระราชทานนามพระพุทธรูปที่สร้างขึ้นใหม่นี้ว่า “พระมหาพุทธพิมพ์” นอกจากนี้ยังโปรดเกล้าฯ ให้มีมหกรรมเฉลิมฉลองพระอารามวัดไชโยเป็นงานใหญ่ 3 วัน 3 คืน เมื่อวันที่ 5–7 ตุลาคม พ.ศ. 2438 พระราชทานของช่วยงาน ได้แก่ ละคร 1 โรง หนัง 1 โรง ดอกไม้เพลิง 1 ต้น กัลปพฤกษ์ 2 ต้น ต่อมาปี พ.ศ. 2531 ได้เริ่มปิดทององค์พระมหาพุทธพิมพ์ โดยดำเนินการภายใต้การควบคุมดูแลของกรมศิลปากร

อ้างอิง
โรงเรียนชุมชนวัดเสด็จ (สฤษดิ์ วิจิตรา ธนะรัชต์บำเพ็ญ)
โรงเรียนชุมชนวัดเสด็จ (สฤษดิ์ วิจิตรา ธนะรัชต์บำเพ็ญ) เดิมชื่อโรงเรียนประชาบาลวัดเสด็จ เปิดเรียนเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2471 มีรองอำมาตย์เอกหลวงมหาสวัสดิ์ เป็นนายอำเภอ ขุนศรีทิพย์ศึกษากร เป็นกรรมการอำเภอ และมีนายนาด สุทธิแย้ม เป็นครูใหญ่ใช้ศาลาการเปรียญทำการสอน พ.ศ. 2497 พลเอกสฤษดิ์ ธนะรัชต์ แม่ทัพภาคที่ 1ในขณะนั้น ได้บริจาคเงินจำนวน 100,000 บาท สร้างอาคารเรียน พระครูลมูล ขันติพโล ได้เชิญชวนประชาชนบริจาคสมทบอีกจำนวน 144,819 บาท สร้างเป็นอาคารไม้ 2 ชั้น ออกมุขทั้งสองข้างตามแบบวัดจันทรสโมสรมี 14 ห้องเรียน สิ้นเงิน จำนวน 244,819 บาท พลโทถนอม กิตติขจร (ยศในขณะนั้น) ได้มาทำพิธีเปิด เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2499 โดยให้ชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียน
) ได้มาทำพิธีเปิด เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2499 โดยให้ชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียนวัดเสด็จ "สฤษดิ์ วิจิตรา ธนะรัชต์บำเพ็ญ"
โรงเรียนชุมชนวัดเสด็จ ตั้งอยู่ที่ ตำบลสวนพริกไทย อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี

ปัจจุบันโรงเรียนชุมชนวัดเสด็จเป็นโรงเรียนคุณภาพประจำตำบล มี นายสมคะเน ดาษดา เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน บุคลากรทั้งสิ้น 50 คน นักเรียน 748 คน เปิดสอนในระดับอนุบาลถึงมัธยมศึกษาตอนต้น

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
ชดช้อย ใหม่เมืองคอน
ชดช้อย ใหม่เมืองคอนหรือนักมวยไทยชื่อดัง ชดช้อย ชูโชคชัย สถิติการชกเฉพาะมวยสากล 8 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 2) แพ้ 4
ประวัติ
ชดช้อยเคยชกมวยไทยมาก่อนในชื่อ ชดช้อย ชูโชคชัย ในสังกัดของใหม่ เมืองคอน เมื่อใหม่ เมืองคอนได้นำเด่นเก้าแสน เก้าวิชิตมาชกมวยสากลอาชีพจนได้เป็นแชมป์ PABA ได้ดึงชดช้อยมาชกมวยสากลเป็นคู่ประกอบรายการด้วย โดยขึ้นชกครั้งแรก เมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2542 ชนะคะแนน อุนตุง ออร์เตกา จากนั้นขึ้นชกชนะมนักมวยสากลที่มีชื่อเสียงได้ถึง 2 คนคือ วัฒน์ ว.วุฒินันท์และสิงห์หนุ่ม ชูวัฒนะ ก่อนจะมาชกนอกรอบกับโนรี จ๊อกกี้ยิมในขณะที่โนรียังครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท WBF อยู่ ซึ่งชดช้อยเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 3 เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ทำให้โนรีถูกปลดออกจากตำแหน่งแชมป์โลก
หลังจากชกชนะโนรีแล้ว ชดช้อยไม่ได้ขึ้นชกมวยสากเป็นมวยสร้างในไทยอีก แต่หันไปเดินสายชกมวยสากลในต่างประเทศทั้งที่ ญี่ปุ่นและอินโดนีเซีย จนได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวทที่เกาหลีใต้ แต่ไม่สำเร็จ หลังจากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยสากลอีกเลย

เกียรติประวัติ
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวท เมื่อ 29 ส.ค. 2546 แพ้น็อค ฮวาน ยอง ปาร์ค (เกาหลีใต้) ยก 2 ที่ โซล เกาหลีใต้

อ้างอิง
* สถิติการชก
แหล่งข้อมูลอื่น
* ชดช้อยชกมวยไทยกับนำพล หนองกี่พาหุยุทธ
วัดป่าเลไลยก์วรวิหาร
วัดป่าเลไลยก์วรวิหาร ตั้งอยู่ที่ถนนมาลัยแมน ตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี อยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำสุพรรณบุรี ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดป่า ภายในพระวิหารเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางป่าเลไลยก์ นิยมเรียกว่า หลวงพ่อโต หรือ หลวงพ่อวัดป่า

เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร เป็นวัดเก่าแก่คู่บ้านคู่เมืองสุพรรณบุรี หน้าบันของพระวิหารเป็นตราพระราชลัญจกรของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้บูรณปฏิสังขรณ์พระพุทธรูปและพระวิหารในอดีต

ประวัติ
วัดป่าเลไลยก์วรวิหารสร้างเมื่อใดไม่ปรากฏข้อมูลชัดเจน ตามพระราชพงศาวดารเหนือระบุว่า พระเจ้ากาแตทรงให้มอญน้อยมาบูรณะวัดป่าเลไลยก์ภายหลัง พ.ศ. 1724
ประชาชนนิยมมานมัสการ “หลวงพ่อโต” ซึ่งมีขนาดองค์พระสูง 23.46 เมตร รอบองค์ 11.20 เมตร ตามพระราชพงศาวดารระบุว่าภายในพระพุทธรูปนี้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่ได้มาจากพระมหาเถรไลยลาย จำนวน 36 องค์

เป็นโบราณสถาน หมายเลขทะเบียน 0004901 ของกรมศิลปากรที่ขึ้นทะเบียนตามพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478
ลำดับเจ้าอาวาส
ลำดับเจ้าอาวาส และผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส วัดป่าเลไลยก์วรวิหาร (เท่าที่พบข้อมูล) 
{| class="wikitable"
|+
!ลำดับ
!รายนาม
!เริ่มวาระ
!สิ้นสุดวาระ
!หมายเหตุ
|-
|1
|พระอธิการกล่ำ
| -
| -
|ไม่ชัดเจน
|-
|2
|เจ้าอธิการสุด หรือ สุก
| -
| -
|เจ้าอาวาส
|-
|3
|พระครูโพธาภิรัต (สอน สะอาดดี สุวณฺณาโภ)
|พ.ศ. 2456
|พ.ศ. 2475
|เจ้าอาวาส, มรณภาพ
|-
| rowspan="2" |4
| rowspan="2" |พระครูรักขิตวันมุนี (พร กันมาก)
|พ.ศ. 2475
|พ.ศ. 2477
|ผู้รั้ง
|-
|พ.ศ. 2477
|พ.ศ. 2479
|เจ้าอาวาส, มรณภาพ
|-
|5
|พระครูโพธาภิรัต (โต๊ะ บุญศิริ ชินปุตฺโต)
|พ.ศ. 2480
|พ.ศ. 2483
|เจ้าอาวาส, ลาออก
|-
| rowspan="2" |6
| rowspan="2" |พระวิสุทธิสารเถร (ถิร พึ่งเจริญ ปญฺญาป
ลาออก
|-
| rowspan="2" |6
| rowspan="2" |พระวิสุทธิสารเถร (ถิร พึ่งเจริญ ปญฺญาปโชโต)
|พ.ศ. 2483
|พ.ศ. 2494
|ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
|-
|พ.ศ. 2494
|พ.ศ. 2527
|เจ้าอาวาส, มรณภาพ
|-
|ว่าง
|พระมหาจุน สิริมงฺคโล ป.ธ.7
|พ.ศ. 2527
|พ.ศ. 2527
|ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส, มรณภาพ
|-
|7
|พระธรรมมหาวีรานุวัตร (ฉลอง จินดาอินทร์ จินฺตาอินฺโท) ป.ธ.5
|พ.ศ. 2527
|พ.ศ. 2553
|เจ้าอาวาส, มรณภาพ
|-
| rowspan="2" |8
| rowspan="2" |พระธรรมพุทธิมงคล (สอิ้ง อาสน์สถิตย์ สิรินนฺโท) ป.ธ.8
|พ.ศ. 2553
| พ.ศ. 2554
|ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
|-
|พ.ศ. 2554
| -
|เจ้าอาวาส, ปัจจุบัน
|-
|
|
|
|}
งานเทศกาลประจำปี

* งานเทศกาลสมโภชและนมัสการหลวงพ่อวัดป่าเลไลยก์ วันขึ้น 5 - 9 ค่ำ เดือน 5
* งานเทศกาลสมโภชและนมัสการหลวงพ่อวัดป่าเลไลยก์ วันขึ้น 5 - 9 ค่ำ เดือน 12

การปรากฏชื่อวัดในวรรณคดีไทย
วัดป่าเลไลยก์ปรากฏชื่อในวรรณคดีไทยเรื่องขุนช้างขุนแผน ตอนพลายแก้วบวชเณร ปัจจุบันมีอนุสรณ์ถึงตัวละครเอก 3 ตัวในเรื่องขุนช้างขุนแผน คือ

# อนุสาวรีย์ขุนแผน 
# อนุสาวรีย์นางพิมพิลาไลย 
# อนุสาวรีย์ขุนช้าง
# บ้านขุนช้าง

ภาพ
ไฟล์:หลวงพ่อโตวัดป่าเลไลย์.jpg|พระพุทธรูปภายในพระวิหาร (ภาพถ่ายปี 2558)
ไฟล์:Suphanburiwatpalelai0609c.jpg|พระวิหารวัดป่าเลไลยก์
ไฟล์:LuangPhoTho0609pano.jpg|หลวงพ่อโต ภายในพระวิหาร
ไฟล์:หลวงพ่อโตวัดป่าเลไลยก์.jpg|หลวงพ่อโต ภายในพระวิหาร

อ้างอิง
พระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์
พระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์ ตั้งอยู่ที่ ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี ประกอบด้วยพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงพระคชาธารออกศึก และองค์เจดีย์ยุทธหัตถี สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงสร้างเจดีย์ขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะในสงครามยุทธหัตถีที่ทรงมีต่อพระมหาอุปราชาแห่งพม่า เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2135 และในปี พ.ศ. 2495 กองทัพบกได้บูรณปฏิสังขรณ์องค์พระเจดีย์ขึ้นใหม่ โดยสร้างเป็นเจดีย์แบบลังกาทรงกลมใหญ่ สูง 66 เมตร ฐานกว้างด้านละ 36 เมตร ครอบพระเจดีย์องค์เดิมไว้
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้เสด็จไปประกอบพิธีบวงสรวงและเปิดพระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2502 หลังจากนั้นรัฐบาลได้กำหนดให้วันกองทัพไทย ซึ่งตรงกับวันที่ 25 มกราคม ของทุกปี ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นวันที่ 18 มกราคม ของทุกปี เป็นวันถวายราชสักการะพระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์ พร้อมกันนั้นทางจังหวัดได้จัดให้มีงานเฉลิมฉลองพระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์ทุกปี เลยจากเจดีย์ไปประมาณ 100 เมตร เป็นที่ตั้งของ พระตำหนักสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภายในมีพระบรมรูปของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และพระรูปพระสุพรรณกัลยา มีผู้นิยมไปสักการบูชาอยู่เสมอ ปัจจุบันทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้องคมนตรีเป็นผู้แทนพระองค์ไปวางพานพุ่มดอกไม้และพ
ปัจจุบันทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้องคมนตรีเป็นผู้แทนพระองค์ไปวางพานพุ่มดอกไม้และพวงมาลาถวายราชสักการะเป็นประจำทุกปี
ภาพ

ไฟล์:อนุสรณ์ดอนเจดีย์.jpg|พระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์
ไฟล์:ฐานอิฐด้านในดอนเจดีย์.jpg|ฐานอิฐด้านในเจดีย์
วัดสนามไชย (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดสนามไชย ตั้งอยู่ หมู่ที่ 5 ตำบลสนามชัย อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี มีเนื้อที่ประมาณ 57 ไร่
ปี พ.ศ. 1706 สร้างเจดีย์ประธานขนาดใหญ่ 1 องค์ อุโบสถอยู่ทางทิศตะวันออก เจดีย์ประธานอยู่กลางและทิศตะวันตกมีกำแพงแก้วรายรอบ รวมทั้งเจดีย์ บริวาร ทรงสัณฐานเป็นเจดีย์ 16 เหลี่ยม ซ่อมแซมถึง 3 ในสมัย ตั้งแต่ ทวารวดี อู่ทอง และอยุธยา
ภายในเจดีย์
มีคูหาบรรจุอัฐิธาตุของทหารในสงคราม คราวหนึ่ง เจดีย์นี้จึงได้ชื่อว่า "เจดีย์ทหารนิรนาม" ปัจจุบันองค์เจดีย์และบริวารสถาน ได้รับการบูรณะจากกรมศิลปากร แล้วอาณา บริเวณขุดร่องน้ำ โดยรอบ
ก่อนปี พ.ศ. 1746 สร้างวัดสนามไชย อยู่ริมแม่น้ำสุพรรณบุรีฝั่งตะวันออก จากพงศาวดารเหนือเล่าว่า พระเจ้า กาแต ทรงให้มอญน้องผู้เป็นญาติสร้างขึ้นพร้อมกับบูรณะวัดป่าเลไลยก์ สันนิษฐานว่า พบซากเจดีย์ขนาดใหญ่และกำแพงแก้วพร้อมเจดีย์บริวารเล็กๆทั้งสี่ทิศ
ปี พ.ศ. 2504กรมศิลปากร ขุดแต่งองค์เจดีย์ ภายในกลวง พบอัฐิธาตุป่นปนกับเถ้าถ่านจำนวนมากบรรจุไว้ในองค์เจดีย์ นักโบราณคดี ให้ข้อสันนิษฐานและคำอธิบายว่า เจดีย์วัดสนามไชย เป็นเจดีย์ 16 เหลี่ยม กว้างด้านละ 48 เมตร ยาวด้านล
ะคำอธิบายว่า เจดีย์วัดสนามไชย เป็นเจดีย์ 16 เหลี่ยม กว้างด้านละ 48 เมตร ยาวด้านละ 62 เมตร สันนิษฐานจากศิลปะการก่อสร้างว่ามีการสร้างซ้อนกันอย่างน้อย 2 สมัย ตั้งแต่สมัยทวารวดี - สมัยอู่ทอง (คือช่วงปลายทวารวดีต่อสมัยอยุธยา) และ สมัยอยุธยา
ศาลหลักเมืองสุพรรณบุรี
ศาลหลักเมืองสุพรรณบุรี ตั้งอยู่ในเขตเมืองโบราณสุพรรณบุรี ถนนมาลัยแมน ตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี

ศาลหลักเมืองสุพรรณบุรี สร้างขึ้นสมัยกรุงศรีอยุธยา โดยแต่เดิมน่าจะเป็นอาคารทรงไทย ภายในประดิษฐานเทวรูปพระนารายณ์สององค์คู่กัน สลักจากหินสีเขียว สวมหมวกทรงกระบอกศิลปกรรมสมัยลพบุรี
* พ.ศ. 2435 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้เสด็จมาตรวจราชการหัวเมืองสุพรรณบุรี และมาทอดพระเนตรศาลหลักเมืองแห่งนี้ด้วย 
* พ.ศ. 2447 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ซ่อมสร้างบริเวณศาลเพิ่มเติม 
* พ.ศ. 2480 สร้างกำแพงล้อมเขตเป็นรูปสี่เหลี่ยม มีประตูเข้าด้านหน้า มีศาลาพักคนบูชา 
* พ.ศ. 2507 คณะกรรมการศาลเจ้าพ่อหลักเมืองได้ปรับปรุงซ่อมแซมศาลหลักเมืองใหม่ และยังคงรูปแบบอาคารซึ่งเป็นอาคารทรงไทยไว้ภายในอาคารทรงตึกซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมแบบจีนอีกด้วย หลังจากนั้นก็มีการซ่อมแซมก่อสร้างเรื่อยมาจนปัจจุบัน
* พ.ศ. 2478 กรมศิลปากรได้ ประกาศ ขึ้นทะเบียนศาลเจ้าพ่อหลักเมืองสุพรรณบุรี ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม
ลปากรได้ ประกาศ ขึ้นทะเบียนศาลเจ้าพ่อหลักเมืองสุพรรณบุรี ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 75 วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478
วัดท่ากระดาน
วัดท่ากระดาน ตั้งอยู่ใน ตำบลท่ากระดาน อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี ปัจจุบัน เป็นวัดร้าง เป็นสถานที่อยู่บริเวณหน้าถ้ำทางตอนเหนือของเมืองท่ากระดานเก่าขึ้นไปตามลำน้ำ ซึ่งเดิมเป็นวัดเก่าแก่ เนื่องจากมีศาสนวัตถุที่ปรักหักพังและพระเจดีย์เป็นจำนวนมาก และจากวัตถุโบราณที่พบ เช่น บาตรขนาดเขื่อง เตาดินเก่าๆหลายเตา ที่สำคัญ คือ ปรากฏมีสนิมแดงตกอยู่เรี่ยราดบริเวณเตาและพบพระท่ากระดานทุกๆพิมพ์อีกด้วย เป็นแหล่งสร้างพระท่ากระดาน เมืองท่ากระดานมีวัดสำคัญ 3 วัดคือ วัดเหนือ (วัดบน) วัดกลาง (ปัจจุบันชื่อ วัดท่ากระดาน) และวัดล่าง
"วัดท่ากระดาน หรือ วัดกลาง" อันเป็นวัดสำคัญ 1 ใน 3 วัดของ "เมืองท่ากระดาน" เมืองเก่าแก่เมืองเดียวริมแม่น้ำแควใหญ่ที่มีความสำคัญในสมัยกรุงศรีอยุธยาเคียงคู่กับเมืองกาญจนบุรีเก่า และเมืองไทรโยค คือเป็นเมืองที่มีเจ้าปกครอง อีกทั้งเป็นเมืองหน้าด่านที่ต้องสู้รบกับกองทัพพม่าที่ยกทัพเข้ามาทางด่านเจดีย์สามองค์ในทุกคราว แต่ปัจจุบันลักษณะสภาพทางภูมิศาสตร์ จึงถูกยุบเป็นกิ่งอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2438 และลดฐานะเป็นหมู่บ้านชื่อ "บ้านท่ากระดาน" ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสถานศึกษา โรงเรียนชุมชนท่ากระดาน และตำบล อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี
พ.ศ. 2495 ได้มีการขุดค้นหาโบราณวัตถุกันเป็นการใหญ่และได้พบพระพิมพ์เนื้อตะกั่วสนิมแดงที่วัดทั้งสามเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะที่วัดกลาง ซึ่งเรียกชื่อเต็มว่า "วัดท่ากระดาน" นั้น ได้ปรากฏพระพิมพ์เนื้อตะกั่วสนิมแดงที่สนิมแดงงามจัดและปิดทองมาแต่ในกรุทุกองค์ กอปรกับวัดนี้ตั้งอยู่ในส่วนกลางของเมืองท่ากระดานเก่าพอดี ชาวบ้านจึงเห็นเหมาะสมที่จะเรียกพระพิมพ์นี้ตามชื่อวัดว่า "พระท่ากระดาน"
พระท่ากระดาน มีพุทธลักษณะเค้าพระพักตร์เคร่งขรึมน่าเกรงขาม แข้งเป็นสัน และพระหนุแหลมยื่นออกมา ลักษณะเหมือน "พระอู่ทองหน้าแก่ อันเป็นพุทธศิลปะสมัยลพบุรี และด้วยอายุการสร้างเกินกว่า 500 ปี พระท่ากระดานส่วนมากจึงเกิด สนิมไข และสนิมแดง ขึ้นคลุมอย่างหนาแน่นและส่วนใหญ่จะลงรักปิดทองมาแต่เดิม ดังนั้นข้อพิจารณาเบื้องต้นในการศึกษา "พระท่ากระดาน" ก็คือ สภาพสนิมไข สนิมแดง และรักเก่า ทองเก่า

อ้างอิง

* พระท่ากระดาน
พระธาตุจอมเพชร
พระธาตุจอมเพชร เป็นพระเจดีย์ทรงลังกาสีขาวประดิษฐานอยู่ ณ "อุทยานประวัติศาสตร์พระนครคีรี" มีอายุเก่าแก่ สร้างมานานก่อนที่จะสร้างพระราชวังพระนครคีรี ในสมัยต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ซ่อมแซมและเสริมให้สูงขึ้น แล้วบรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ภายใน แล้วพระราชทานชื่อว่า "พระธาตุจอมเพชร"

ลักษณะ

เป็นเจดีย์เก่าทรงลังกา ลักษณะภายในฐานกลวงเป็นหอกลมกลางฐานตรงกลางมีเสาใหญ่รับน้ำหนักองค์พระเจดีย์ รอบพระเจดีย์มีทางเข้าไปยังหอกลมสี่ทางด้วยกัน องค์เจดีย์สร้างบนภูเขาสูง 92 เมตร มีความสูงจากฐานเจดีย์ 40 เมตร

การก่อสร้าง
ในครั้งนั้นสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) เป็นแม่กองในการก่อสร้าง และเมื่อสำเร็จแล้วโปรดเกล้า" พระราชทานนามว่า "พระราชวังพระนครคีรี" ส่วนเขาลูกนี้ก็พระราชทานชื่อให้ใหม่ว่า "เขามหาสวรรค์" เขามหาสมณะหรือเขามหาสวรรค์นี้มีทั้งหมด 3 ยอด ยอดซึ่งเป็นที่ตั้งพระราชวังคือยอดทางทิศตะวันตกของเมืองเพชรบุรี ส่วนยอดกลางนั้นเป็นที่ตั้งของ พระธาตุจอมเพชร อีกยอดหนึ่งที่อยู่ทางด้านทิศตะวันออกของเมืองเพชรบุรี เป็นที่ตั้งของวัดพระแก้วน้อย
"เขามหาสวรรค์" หรือ "เขาวัง" อันเป็นชื่อที่ชาวเมืองเพชรบุรีคุ้นเคยกันดีนั้น เดิมมีชื่อ "เขาคีรี" เมื่อมีผู้สร้างวัดขึ้นที่ไหล่เขาแห่งนี้ในสมัยกรุงศรีอยุธยา และตั้งชื่อวัดว่า "มหาสมณะ" จึงเรียกเขาลูกนี้ตามชื่อของวัดที่สร้างขึ้นใหม่

ต่อมาพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จฯ มาที่เมืองเพชรบุรี และทรงพอพระราชหฤทัยมากกับบรรยากาศของธรรมชาติบนเขาแห่งนี้ จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระราชวังขึ้น เพื่อเป็นที่สำหรับแปรพระราชฐานมาประทับพักผ่อน
วอน (สกุลเงินเกาหลีใต้)
วอนเกาหลีใต้ (สัญลักษณ์: ₩; รหัส: KRW; ) เป็นสกุลเงินของประเทศเกาหลีใต้ หนึ่งวอนแบ่งออกได้เป็น 100 จอน แต่ทว่าจอนไม่ได้ใช้ในการแลกเปลี่ยนในชีวิตประจำวันแล้ว และพบได้เฉพาะในอัตราแลกเปลี่ยนเงินต่างชาติ สกุลเงินในปัจจุบันตีพิมพ์โดยธนาคารแห่งประเทศเกาหลีในกรุงโซล

รายละเอียด
ธนบัตรของเกาหลีใต้จะมี 4 ชนิดคือ 
# ธนบัตร จำนวน 1,000 วอน (₩1,000)
# ธนบัตร จำนวน 5,000 วอน (₩5,000)
# ธนบัตร จำนวน 10,000 วอน (₩10,000)
# ธนบัตร จำนวน 50,000 วอน (₩50,000)
เหรียญของเกาหลีใต้จะมี 6 ชนิดคือ
# เหรียญจำนวน 1 วอน (₩1)
# เหรียญจำนวน 5 วอน (₩5)
# เหรียญจำนวน 10 วอน (₩10)
# เหรียญจำนวน 50 วอน (₩50)
# เหรียญจำนวน 100 วอน (₩100)
# เหรียญจำนวน 500 วอน (₩500)

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* New South Korean won banknotes, information page of BOK's new notes
* Pronunciation of Won at freedictionary.com
*
หลักหิน ซีพียิม
หลักหิน ซีพียิม มีชื่อจริงว่า วิชิต ลาภมี เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2515 ที่ อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช มีสถิติการชกทั้งหมด 30 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค 18) เสมอ 2
ประวัติ
หลักหิน เดิมเคยเป็นนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงมาก่อน ในชื่อ "หลักหิน วสันตสิทธิ์" เป็นมวยหมัดหนัก ก่อนจะหันมาชกมวยสากลอาชีพด้วยการเป็นนักมวยสร้างของ "แชแม้" นิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ โดยหมายจะให้เป็นแชมป์โลกคนแรกที่เป็นชาวใต้ หลักหินขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ชนะน็อค โจเอล จูนิโอ ยก 2 จากนั้นชกชนะรวด จนได้ครองแชมป์ภาคฯรุ่นแบนตั้มเวท ใน พ.ศ. 2538 ชนะคะแนน วิสุทธิ์ ชูวัฒนะ จากนั้นจึงได้ชิงแชมป์โลกครั้งหนึ่งที่จังหวัดนครศรีธรรมราช บ้านเกิดของหลักหินเองก
จากนั้นจึงได้ชิงแชมป์โลกครั้งหนึ่งที่จังหวัดนครศรีธรรมราช บ้านเกิดของหลักหินเองกับ ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ นักมวยชาวไทยด้วยกันเอง ของสมาคมมวยโลก (WBA) ในรุ่นแบนตั้มเวท ในปี พ.ศ. 2538 การชกของทั้งคู่เป็นไปอย่างสูสี และเมื่อครบ 12 ยก ปรากฏว่าผลออกมาเสมอกันไป
เมื่อชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ หลักหินขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตั้มเวทเมื่อ พ.ศ. 2539 ชนะน็อค มาร์ติน โซโล ยก 2 ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งได้ 5 ครั้ง แต่ช่วงหลังฟอร์มการชกแย่ลง จนสละแชมป์ PABA ไปใน พ.ศ. 2540 จากนั้นขึ้นชกอีกจนถึง พ.ศ. 2541 ก็หยุดไป ระหว่างนี้มีข่าวว่า หลักหินได้ถูกตำรวจจับในข้อหาค้ายาบ้าถึง 2 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2542 และพ.ศ. 2545 หลักหินกลับมาชกมวยสากลอีก 4 ครั้งในช่วง พ.ศ. 2548 - 2549 หลังจากชกชนะคะแนน อับบาส อมามี เมื่อ 27 มกราคม พ.ศ. 2549 แล้ว หลักหินก็แขวนนวมไปโดยไม่เคยชกแพ้ใคร

ชื่อนักมวยอื่น ๆ
* หลักหิน วสันตสิทธิ์ 
* หลักหิน ส.สาหร่ายทอง
* หลักหิน ศิษย์กำนันชูชีพ
* หลักหิน ซีพียิมส์
เกียรติประวัติ
* แชมป์ OPBF รุ่นแบนตั้มเวท (2538)
** ชิงแชมป์ภาคฯรุ่นแบนตั้มเวท 4 กุมภาพันธ์ 2538 ชนะคะแนน วิสุทธิ์ ชูวัฒนะ ที่ ห้องส่ง ททบ. 5
** เมษายน 2538 สละแชมป์
* แชมป์ PABA รุ่นแบนตั้มเวท (2539 - 2540)
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตั้มเวท 23 มีนาคม 2539 ชนะน็อค ยก 2 มาร์ติน โซโลริโอ ( ) ที่ ห้างพาต้าหัวหมาก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 พฤษภาคม 2539 ชนะน็อค ยก 2 โจวี่ ชาน ( ) ที่ จ.สมุทรสาคร
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 6 กรกฎาคม 2539 ชนะน็อค ยก 7 ฆวน ตอร์เรส (เม็กซิโก) ที่ อาคานิมิบุตร
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 21 กันยายน 2539 เสมอกับ อาบราอัม ตอร์เรส ( ) ที่ ห้างสยามจัสโก จ.นนทบุรี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 6 มีนาคม 2540 ชนะคะแนน อเล็กซาน
างสยามจัสโก จ.นนทบุรี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 6 มีนาคม 2540 ชนะคะแนน อเล็กซานเดอร์ ทีรานอฟ ( ) ที่ จ.ยโสธร
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 1 พฤษภาคม 2540 ชนะน็อค ยก 5 ยูโร อีวิช อันครอส ( ) ที่ เวทีราชดำเนิน
** มิถุนายน พ.ศ. 2540 สละแชมป์
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นแบนตั้มเวท เมื่อ 27 พ.ค. 2538 เสมอกับ ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ที่ จ.นครศรีธรรมราช
อะไรจ๊ะ
อะไรจ๊ะ วงดนตรีร๊อกสัญชาติไทย ถ่ายทอดเรื่องราวของคนกรุงเทพผ่านบทเพลงโดย ตุล ไวฑูรเกียรติ และนักดนตรีสมาชิกวง สยาม ซีเคร็ต เซอร์วิส (Siam Secret Service)
ปัจจุบัน ตุล ไวฑูรเกียรติ และ ปิย์นาศ กรัดศิริ ได้เข้าร่วมวง อพาร์ตเมนต์คุณป้า

ประวัติ
อะไรจ๊ะ เป็นวงดนตรีที่ก่อตั้งโดย ตุล ไวฑูรเกียรติ และเพื่อนในวัยเด็ก ได้รับแรงบันดาลใจจากโมเดิร์นด็อก แต่เนื่องจากตุลต้องไปศึกษาต่อที่ต่างประเทศทำให้ทางวงต้องพักไป จนภายหลังกลายมาเป็น สยาม ซีเคร็ต เซอร์วิส (Siam Secret Service) เมื่อตุลได้กลับมา อะไรจ๊ะ ได้รวมตัวกันอีกครั้ง จนกลายมาเป็นผลงานชุดแรก และชุดเดียวในนาม The Downtown Symphony

ผลงาน
The Downtown Symphony (พ.ศ. 2544)
รายชื่อเพลง
# Going Downtown
# บางกอกใหม่
# คืนที่รุ้งปรากฏ
# มองไม่เห็นใคร
# วิมานเอกมัย
# มิถุนากับฝันลอยๆ
# เอง
# กลับมาที่เดิม
# อีกครั้ง (นอนตายที่มุมเดิม)
# นานเกินไป
เสือร้องไห้
เสือร้องไห้ เป็นชื่อของอาหารประเภทกับแกล้ม โดยใช้เนื้อวัวบริเวณส่วนอกที่อ่อนนุ่มมีมันปนเล็กน้อย แล่เป็นชิ้นหนาตามยาว หมักด้วยซอสปรุงรส ย่างด้วยไฟอ่อน ๆ นำมาหั่นให้พอดีคำ เวลารับประทานจิ้มด้วยน้ำจิ้มหรือแจ่ว

ที่มาของชื่อ
“เสือร้องไห้” ชื่อน่ากลัว เพราะมีคำว่า “เสือ” อยู่ด้วยนั่นเอง ใครที่เอ่ยถึง “เสือ” คนที่รับฟังต้องหวาดผวาทุกคนเชียว ยิ่งเป็น “เสือร้องไห้” ด้วยแล้วก็น่าจะหมายความว่าเสือที่กำลังเศร้าโศกเสียใจอะไรอยู่อย่างแน่นอน
“เสือร้องไห้” คืออะไรกัน? คุณเชื่อไหมว่ามีที่มาของ “เสือร้องไห้” อยู่แล้วตามประวัติที่เล่าขานกันมาเนิ่นนานทีเดียว
เสือลายพาดกลอนตัวหนึ่ง ไปไล่วัวมาได้ตัวหนึ่งก็มากัดกินเนื้อวัวอย่างเอร็ดอร่ิยทีเดียว กินจนอิ่มหมีพีมันมากในอาหารมื้อนี้ บังเอิญเหลือเนื้ออีกส่วนหนึ่ง เสือลายพาดกลอนตัวนี้ก็กินต่อไปอีกทั้งๆ ที่ตัวเองก็อิ่มแปล้ไปแล้ว ฝืนใจกินเนื้อส่วนนี้อีกคำสองคำก็ยังดี คงจะเป็นแบบที่คนที่ชอบกินและท้องอิ่มปากอยากนั่นเอง
พอกินเนื้อส่วนนี้เข้า
ก็ยังดี คงจะเป็นแบบที่คนที่ชอบกินและท้องอิ่มปากอยากนั่นเอง
พอกินเนื้อส่วนนี้เข้าไป เสือลายพาดกลอนตัวมหึมาตัวนี้ก็มีความรู้สึกทันทีว่า ทำไมหนอเนื้อวัวตรงนี้มันช่างไม่เหมือนส่วนอื่นที่กินมาก่อนเลย ทำไมมันจึงเอร็ดอร่อยถึงปานนี้? อร่อยมากเหลือเกิน อร่อยจริงๆ เนื้อส่วนนี้เองที่เป็นเนื้อติดมันแข็งๆ แทรกอยู่ในเนื้อนั่นเอง
จะกินต่อไปก็ไม่ไหว เพราะท้องอิ่มบรรจุอาหารอีกไม่ได้แล้วกินไม่เข้า จึงได้แต่นั่งเพ่งมองดูเจ้าเนื้อวัวที่แสนอร่อยส่วนนี้ที่ยังเหลืออยู่มากมาย ตนเองมัวไปกินเนื้อส่วนอื่นๆ ของวัวทั้งตัวด้วยความตะกละตะกลาม นึกได้อย่างนี้เสือลาดพาดกลอนตัวนี้ก็น้ำตาไหลด้วยความเสียดาย นึกเจ็บใจตัวเองที่ขย้ำเนื้อวัวส่วนอื่นจนอิ่มหาที่ว่างในกระเพาะไม่ได้เลย
เสียดาย นึกเจ็บใจตัวเองที่ขย้ำเนื้อวัวส่วนอื่นจนอิ่มหาที่ว่างในกระเพาะไม่ได้เลย
เสือร้องไห้เสียดายเนื้ออร่อย เสียใจตนเองที่ไม่คิดหน้าคิดหลัง เอาแต่กินไปท่าเดียว กินเนื้อส่วนที่ไม่อร่อยไปมากจนอิ่ม เอาเนื้อที่อร่อยทิ้งไปได้ นี่แหละ “เสือร้องไห้” จึงเกิดขึ้นอย่างนี้
คนเราเอาเนื้อส่วนที่ว่านี้มาปรุงอาหารรับประทานกัน แล้วก็คิดถึงเรื่องเสือร้องไห้ขึ้นมา เลยเอาชื่อ “เสือร้องไห้” มาตั้งเป็นชื่ออาหารพิเศษจานนี้ เห็นไหมตำนานที่มาของ “เสือร้องไห้” เป็นอย่างนี้เอง ตอนนี้มามองดูเครื่องปรุง “เสือร้องไห้” กันดีกว่าและวิธีปรุงประการใดบ้าง
การออกแบบชุมชนเมือง
]]

การออกแบบชุมชนเมือง หรือ สถาปัตยกรรมผังเมือง เป็นศาสตร์แขนงหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับการสร้างสรรค์สภาพแวดล้อมของเมือง โดยผู้ประกอบวิชาชีพนี้ เรียกว่า "นักออกแบบชุมชนเมือง" หรือ "สถาปนิกผังเมือง" โดยมีหน้าที่สร้างสรรค์สภาพแวดล้อมทางกายภาพของชุมชนเมือง โดยเน้นคุณภาพ 3 ด้าน คือ คุณภาพทางด้านสุนทรียภาพ คุณภาพทางด้านชีวิตของสังคมเมือง และคุณภาพของสิ่งแวดล้อมเมือง

อ้างอิง
* Hillier B. and Hanson J. "The Social Logic of Space". Cambridge University Press, 1984. ISBN 0-521-36784-0.
* David Gosling, Barry Maitland, Concepts of urban design, University of Minnesota 1984, ISBN 0312161212.

ดูเพิ่ม
* การวางแผนชุมชนเมือง
พิพิธภัณฑ์หินแปลก
พิพิธภัณฑ์หินแปลก เป็นพิพิธภัณฑ์เอกชน ที่เก็บรวบรวมหินที่มีรูปร่างแปลกๆ จัดแสดงให้สาธารณชนเข้าชม ตั้งอยู่ริมถนนใหญ่ 29/2 ม.1 ถนน รังสิต-ปทุม, ตำบล บ้านกลาง อำเภอ เมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี พิพิธภัณฑ์หินแปลกก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2542 โดยนาย บรรยง เลิศนิมิตร นักธุรกิจสิ่งทอ และนักสะสม ซึ่งได้เก็บรวบรวมหินนับหมื่นๆ ชิ้นจากทั้งในประเทศไทย และจากต่างประเทศ โดยเริ่มแรกสถานที่ตั้งนั้นอยู่ที่ ปากซอยเจริญกรุง 26 ถนนเจริญกรุง เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร แต่เนื่องด้วยสถานที่คับแคบ และไม่มีที่จอดรถสำหรับลูกค้า จึงได้ทำการย้ายสถานที่มาอยู่ที่จังหวัดปทุมธานี ในช่วงประมาณปี พ.ศ. 2550
คุณ บรรยง เลิศนิมิตร ได้รวบรวมดูแลรักษาหินแปลกมาเป็นเวลานานจนมีจำนวนนับหลายหมื่นชิ้น และได้สร้างพิพิธภัณฑ์นี้ขึ้นเพื่อเผยแพร่สู่สาธารณชน ทำให้ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติได้รับรู้และยอมรับถึงความสวยงามและความมหัศจรรย์ของหินไทย ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติโดยมิได้มีใครสร้างขึ้น หินที่รวบรวมไว้มีทั้งที่เก็บมาและซื้อจากที่มีคนนำมาขายให้ เมื่อได้หินมาแล้วจะทำความสะอาด นำมาตกแต่งเพื่อจัดวางบนแท่นในตำแหน่งที่เหมาะสมและงดงาม โดยอาจมีการประดับด้วยวัตถุต่างๆ เข้าไปเพื่อสร้างเรื่องราว บางครั้งก็มีการตั้งชื่อให้ ปัจจุบันยังมีหินบางส่วนที่ยังไม่ได้รับการตกแต่ง
การเดินทาง
* การเดินทาง ถ้าใช้ทางด่วนมาจากด่านแจ้งวัฒนะ ให้ลงทางออก "ปทุมธานี บางพูน รังสิต" เมื่อลงทางด่วนแล้วให้เลี้ยวซ้าย (ป้ายปทุมธานี) ขับไปอีกสัก 300 เมตรก็จะข้ามคลองประปา เลยคลองประปาไปอีก 40-50 เมตร ก็จะถึงพิพิธภัณฑ์แล้ว
* ถ้ามาจากฟิวเจอร์ปาร์ค รังสิต ให้วิ่งมาทางตลาดรังสิต ถนนสายที่จะไปตัวเมืองปทุมฯ วิ่งตรงมาเรื่อยๆ จนถึงทางขึ้นลงทางด่วน ก็เรียกว่าใกล้ถึงแล้ว ชะลอความเร็วและสังเกตป้ายพิพิธภัณฑ์ที่อยู่ทางซ้ายมือ
Google Map :

ที่ตั้ง :  29/2 ม.1 ถนน รังสิต-ปทุม, ตำบล บ้านกลาง, อำเภอ เมืองปทุมธานี, จังหวัด ปทุมธานี 12000 ประเทศไทย
การจัดแสดง
พิพิธภัณฑ์หินแปลกเปิดให้บริการทุกวัน ตั้งแต่เวลา 08.00 น. - 17.00 น. โดยจัดแสดงหินหลากหลายชนิด ที่มีรูปร่างแตกต่างกันไป

หินเหล่านี้ประกอบด้วยหินฟอสซิลไม้จากภาคอีสาน หินจากภาคเหนือของประเทศไทย ฟอสซิลหอยทะเลจากเพชรบูรณ์ แต่หินส่วนใหญ่เป็นหินจากภาคกลาง เช่น จังหวัดสระบุรี กาญจนบุรี สุพรรณบุรี ราชบุรี อุทัยธานี เป็นต้น หินเหล่านี้มีอายุไม่อย่างน้อย 200 ล้านปีขึ้นไป
หินแปลกที่มีความโดดเด่นในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้มีชื่อเรียกตามลักษณะที่แลเห็น ได้แก่ "ผมหงอกบนก้อนหิน" เป็นหินที่มีสาหร่ายเกาะติด ดูเหมือนผมหงอก, "แหลมทอง" รูปร่างคล้ายด้ามขวาน, "ศาลาหลบฝน" คล้ายชะง่อนผายื่นออกมา, "เต่าเทวดา" เป็นหินน้ำหนักกว่า 1,000 กิโลกรัม บริเวณที่เป็นเหมือนกระดองเต่ามีลวดลายสะดุดตามาก และหิน "ยินดีที่ได้พบ" เป็นหินคู่ คล้ายนกเพนกวิน 2 ตัวยืนจับมือกัน นอกจากนี้ยังมีหินที่มีรูปร่างเหมือนสัตว์ต่างๆ มากมาย

สำหรับหินจากต่างประเทศนั้น มีลักษณะที่แปลก และงดงาม เช่น หินจากซาอุดิอาระเบีย มีชื่อว่า "กุหลาบทะเลทราย" เกิดจากแร่ยิปซัมจับตัวกันแน่นกับแบไรต์ และแคลไซต์ตกผลึกเป็นสีขาวบริเวณที่คล้ายกลีบกุหลาบ
นอกจากหินแล้ว พิพิธภัณฑ์นี้ยังมีของสะสมอื่น เช่น ไฟแช็ค ที่เขี่ยบุหรี่ กล้องยาสูบ ฉลากยาสูบ ฉลากไม้ขีดไฟ รองเท้าของผู้หญิงจีนโบราณ กาน้ำชา ภาพเขียนจีน และภาพตัวหนังสือจีน เป็นต้น

ถ้าต้องการหินบางก้อนกลับไปเป็นที่ระลึกก็สามารถติดต่อซื้อกับทางพิพิธภัณฑ์ได้

อ้างอิง
* www.siam-handicrafts.com 
* 
* 
* 
*
วัดวังก์วิเวการาม
วัดวังก์วิเวการาม; ( ) หรือ วัดหลวงพ่ออุตตมะ ( ) เป็นวัดที่พระราชอุดมมงคล (เอหม่อง อุตฺตมรมฺโภ) หรือ หลวงพ่ออุตตมะ ร่วมกับชาวบ้านอพยพชาวกะเหรี่ยงและชาวมอญ ได้ร่วมกันสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2496 ที่บ้านวังกะล่าง อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ใกล้กับชายแดนไทย-พม่า ห่างจากอำเภอเมืองกาญจนบุรี ประมาณ 220 กิโลเมตร
ประวัติ
ในระยะแรกมีเพียงกุฏิและศาลา มีฐานะเป็นสำนักสงฆ์ แต่ชาวบ้านโดยทั่วไปเรียกว่า วัดหลวงพ่ออุตตมะ ตั้งอยู่บนเนินสูงในบริเวณที่เรียกว่า สามประสบ ซึ่งเป็นจุดที่แม่น้ำ 3 สาย คือแม่น้ำซองกาเลีย แม่น้ำบีคลี่ แม่น้ำรันตี ไหลมาบรรจบกัน ในปี พ.ศ. 2505 ได้รับอนุญาตจากกรมการศาสนาให้ใช้ชื่อว่า วัดวังก์วิเวการาม ซึ่งตั้งตามชื่ออำเภอเดิม คืออำเภอวังกะ-สังขละบุรี ซึ่งต่อมาถูกยุบเป็นกิ่งอำเภอ ก่อนที่จะยกฐานะเป็น อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรีในปี พ.ศ. 2508
เมื่อ พ.ศ. 2527 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้ก่อสร้าง เขื่อนเขาแหลม หรือ เขื่อนวชิราลงกรณ์ ซึ่งเมื่อกักเก็บน้ำแล้ว น้ำในเขื่อนจะท่วมตัวอำเภอเก่ารวมทั้งบริเวณหมู่บ้านชาวมอญทั้งหมด ทางวัดจึงได้ย้ายมาอยู่บนเนินเขาในที่ปัจจุบัน หลวงพ่ออุตตมะได้จัดสรรที่ดินของวัดวังก์วิเวการามให้ชาวบ้านครอบครัวละ 30 ตารางวา ปัจจุบันหมู่บ้านชาวมอญมีพื้นที่ราว 1,000 ไร่เศษ มีผู้อาศัยราว 1,000 หลังคาเรือน ชาวบ้านเกือบทั้งหมดจัดเป็นผู้พลัดถิ่นสัญชาติพม่าซึ่งไม่มีบัตรประชาชน หาเลี้ยงชีพโดยการปลูกพืชผักสวนครัวตามชายน้ำ ทำประมงชายฝั่ง คนหนุ่มสาวส่วนหนึ่งนิยมเป็นลูกจ้างในโรงงานเย็บเสื้อที่อยู่ไม่ห่างจากหมู่บ้าน
พระอุโบสถวัดวังก์วิเวการามหลังใหม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2528

อาคารเสนาสนะ
วัดก่อสร้างด้วยศิลปะแบบมอญและไทยประยุกต์ วิหารศิลปะมอญปัจจุบันเป็นที่เก็บสังขารของหลวงพ่ออุตตมะในโลงแก้ว ส่วนศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตสองชั้น ชั้นล่างใช้เป็นที่จัดงานบุญต่าง ๆ ส่วนชั้นบนเป็นพิพิธภัณฑ์ใช้เก็บคัมภีร์ใบลานอักษรมอญโบราณ พระพุทธรูป อัฐบริขาร และเครื่องใช้ต่าง ๆ
ที่วิหารพระหินอ่อนประดิษฐานพระพุทธรูปหินอ่อน พระพุทธรูปหยกขาว หุ่นขี้ผึ้งรูปเหมือนหลวงพ่ออุตตมะ รวมถึงงาช้างแมมมอธ นอกจากนี้ภายในวัดยังมีเจดีย์พุทธคยา ซึ่งจำลองแบบมาจากมหาโพธิวิหาร ประเทศอินเดีย โดยสร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 บริเวณใกล้กับวัดวังก์วิเวการามคือ สะพานมอญ เป็นสะพานไม้ที่ยาวที่สุดในประเทศไทย

ส่วนบริเวณวัดหลวงพ่ออุตตมะเดิม ปัจจุบันพระอุโบสถหลังเก่าจมอยู่ใต้น้ำ มีชื่อเสียงด้านสถานที่ท่องเที่ยวเป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า วัดใต้น้ำ สังขละบุรี
ลำดับเจ้าอาวาส
{| class="wikitable"
|+
!ลำดับที่
!รายนาม
!เริ่มวาระ
!สิ้นสุดวาระ
|-
|1
|พระราชอุดมมงคล (เอหม่อง อุตฺตมรมฺโภ) 
|พ.ศ. 2504
|พ.ศ. 2549
|-
|รักษาการ
|พระครูกาญจนสิทธิสาร (จันทิมา)
|พ.ศ. 2549
|พ.ศ. 2549
|-
|2
|พระมหาสุชาติ สิริปญฺโญ ป.ธ.9
|พ.ศ. 2549
|ยังดำรงตำแหน่ง
|}
กิจกรรม
วัดวังก์วิเวการามเป็นสถานที่ท่องเที่ยว และเป็นศูนย์รวมจิตใจของผู้คนหลายเชื้อชาติที่อาศัยอยู่ในอำเภอสังขละบุรี เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับชาวมอญในการประกอบพิธีกรรมตามประเพณี ช่วงเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปีจะมีการจัดงานคล้ายวันเกิดของหลวงพ่ออุตตมะ งานแข่งขันชกมวยคาดเชือก การแสดงวัฒนธรรมท้องถิ่น เช่น การรำแบบมอญ การรำตงของชาวกะเหรี่ยง และมีการแต่งกายตามแบบวัฒนธรรมชาวไทยรามัญ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

*
สงคราม ป.เปาอินทร์
สงคราม ป.เปาอินทร์ อดีตแชมป์เฉพาะกาลของสมาคมมวยโลก (WBA) และแชมป์ของสมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย (PABA) ในรุ่นมินิมั่มเวท (พิกัดน้ำหนัก 105 ปอนด์) เป็นน้องชายฝาแฝดของ ชนะ ป.เปาอินทร์ อดีตแชมป์โลกในรุ่นเดียวกันนี้ของ WBA

ประวัติ
สงคราม เกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2509 ที่บ้านเลขที่ 191 หมู่ 12 บ้านน้ำหลุม ตำบลบ้านกลาง อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ มีชื่อจริงว่า ค้ำ หมดมา เป็นบุตรชายของนายหำ และนางทองปาน หมดมา สงครามแท้ที่จริงแล้วเป็นพี่ชายของชนะ โดยคลอดก่อน แต่ตามความเชื่อของในท้องถิ่นที่ว่า ฝาแฝดที่คลอดทีหลังจะเป็นพี่ สงครามจึงกลายเป็นพี่ชายของชนะไปตามความเชื่อนี้ การศึกษาจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 (ม.6)
ก่อนจะมาชกมวยสากล สงครามเคยชกมวยไทยมาก่อน และเป็นแชมป์ถึง 5 สมัย ของสนามมวยเวทีลุมพินี โดยเริ่มการชกมวยไทยจากแถบจังหวัดภาคเหนืออันเป็นบ้านเกิด เป็นรองแชมป์ของภูมิภาค ใช้ชื่อว่า "ลมเหนือ ศักดิ์ชัยณรงค์" เมื่อชนะได้เป็นแชมป์โลกแล้ว ทางผู้จัดการคือ "แชแม้" นิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ ต้องการจะสร้างสงครามให้เป็นแชมป์โลกฝาแฝดอีกคน เหมือนเช่น เขาทราย-เขาค้อ แกแล็คซี่ ซึ่งเป็นคู่แชมป์โลกฝาแฝดคู่แรกของตนที่เคยโด่งดังมาก่อน สงครามขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 ชนะน็อค ฮิเดโอะ ซูซุกิ ยก 3 ซึ่งเป็นการชกเป็นคู่ประกอบรายการในการป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกครั้งแรกของชนะ จากนั้น ชกชนะรวดมาตลอด จนกระทั่ง ในปลายปี พ.ศ. 2538 เมื่อชนะเสียแชมป์โลกให้กับ
จากนั้น ชกชนะรวดมาตลอด จนกระทั่ง ในปลายปี พ.ศ. 2538 เมื่อชนะเสียแชมป์โลกให้กับ โรเซนโด อัลบาเรซ นักมวยชาวนิคารากัวไปอย่างไม่คาดฝัน ในต้นปี พ.ศ. 2540 สงครามจึงได้มีโอกาสขึ้นชิงแทน แต่ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปอย่างหมดรูป
จากนั้น สงครามได้ครองแชมป์ PABA ในรุ่นมินิมัมเวท และต่อมาในต้นปี พ.ศ. 2542 หลังจากที่ริการ์โด โลเปซ แชมป์ WBC ได้ชกล้มแชมป์กับโรเซนโด อัลบาเรซ แชมป์โลก WBA และเป็นฝ่ายชนะ พร้อมทั้งมีข่าวว่าจะเลื่อนขึ้นไปชกในรุ่นไลท์ฟลายเวท สงครามจึงได้มีโอกาสชิงแชมป์อีกครั้ง แต่เป็นแชมป์เฉพาะกาล กับ รอนนี่ มากราโม นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ที่พัทยาโดยเกิดอุบัติเหตุหัวทั้งคู่ชกกันเกิดเป็นแผลแตก เมื่อรวมคะแนนกันแล้ว สงครามเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างค้านสายตา แต่ต่อมาทางสมาคมมวยโลกก็ได้ปลดสงครามออกจากตำแหน่งเมื่อไปชกนอกรอบ แพ้คะแนน ฮิโรชิ มัตสุโมโตะเมื่อ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
หลังจากถูกปลด สงครามหยุดชกไป 2 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2544 แต่ก็ชกแพ้บ้าง ชนะบ้าง สุดท้ายจึงแขวนนวมไปหลังจากชกแพ้คะแนน คัตสุนาริ ทากายามะ เมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ซึ่งหลังแขวนนวมแล้ว ปรากฏว่าทั้งสงครามและชนะมีข่าวคราวว่า มีสภาพความเป็นอยู่ที่ไม่ค่อยดีนัก และต้องการความช่วยเหลือ
เกียรติประวัติ
* แชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท (2540 - 2541)
** ชิง, 21 ธ.ค. 2540 ชนะคะแนน แรนดี้ แมนกูบัท ( ) ที่ พระรามเก้า 
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 12 มิถุนายน 2541 ชนะคะแนน เรกี พาลาบรีกา ( ) ที่ จ.อ่างทอง
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 2 ตุลาคม 2541 ชนะคะแนน รูดอลโฟ เฟอร์นานเดซ ( ) ที่ห้องอาหารมูนชาโดว์
** ธันวาคม 2541 สละแชมป์
* แชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นมินิมัมเวท (2542)
** ชิง 30 มกราคม 2542 ชนะคะแนน รอนนี่ มากราโม ( ) ที่ ศาลาว่าการเมืองพัทยา
** พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ถูกปลด
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นมินิมัมเวท 11 มกราคม 2540 แพ้ทีเคโอ ยก 11 โรเซนโด อัลบาเรซ ( ) ที่ ตลาดชายแดนบ้านคลองลึก​ 
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมั
11 โรเซนโด อัลบาเรซ ( ) ที่ ตลาดชายแดนบ้านคลองลึก​ 
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท 7 กันยายน 2540 เสมอกับ แรนดี้ แมนกูบัท ( ) ที่ ดอนเมือง
นนทก
นนทก ในรามเกียรติ์ หรือในศาสนาฮินดูคือ ภัสมาสุร ( , ) เป็นอสูรที่ได้รับพลังในการเผาไหม้และเปลี่ยนศีรษะของใครก็ตามที่เขาสัมผัสด้วยมือให้กลายเป็นเถ้าถ่าน (ภัสมา) ทันที อสูรตนนั้นถูกหลอกโดยโมหินี อวตารหญิงเพียงองค์เดียวของพระวิษณุ ให้กลายเป็นเถ้าถ่าน
ตำนาน
แม้ว่าภัสมาสุรเป็นตัวละครที่ไม่ได้ปรากฏในปุราณะ แต่เรื่องราวของเขาก็ถูกกล่าวถึงในวรรณกรรมท้องถิ่น กล่าวกันว่าอสูรตนนี้เกิดจากฝุ่นภัสมา (เถ้าถ่าน) บนพระวรกายของพระศิวะ ด้วยความพอพระทัยในความจงรักภักดีอันยิ่งใหญ่ของอสูรตนนี้ พระศิวะจึงตกลงที่จะประทานพรให้เขาเลือกได้ ภัสมาสุรปรารถนาพลังที่จะเผาใครก็ตามที่เขาเอามือแตะศีรษะให้เป็นเถ้าถ่าน พระศิวะจึงประทานพรนั้นให้ ภัสมาสุรเกิดความหยิ่งยโสด้วยพรที่ได้รับ และกล่าวกันว่าเขากลายเป็นฝันร้ายทั้งภพภูมิ พระวิษณุจึงแปลงกายเป็นโมหินี นักเต้นรำผู้มีเสน่ห์ดึงดูดใจ ล่อลวงเขาด้วยเสน่ห์ของนาง และเริ่มการเต้นรำที่เรียกว่า Muktanṛtya ในระหว่างการเต้นรำนี้ ภัสมาสุรถูกบังคับให้เอามือแตะศีรษะของตนเอง ทันทีที่มื
ṛtya ในระหว่างการเต้นรำนี้ ภัสมาสุรถูกบังคับให้เอามือแตะศีรษะของตนเอง ทันทีที่มือของเขาแตะศีรษะ เขาก็ถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน
ในรามเกียรติ์
นนทกเคยเป็นพรหมมาก่อน แต่อิจฉาริษยารุ่นน้องที่ได้รับตำแหน่งไปแทน จึงถูกพระอิศวร (หรือพระศิวะ) สาปให้เป็นยักษ์ล้างเท้าอยู่เชิงบันไดเขาไกรลาศเป็นเวลาโกฏิปี นนทกถูกเหล่าเทวดากลั่นแกล้งตีหัวดึงผมจนเขาหัวล้าน นนทกจึงขึ้นไปขอพรจากพระอิศวร และได้รับพรนิ้วเพชรชี้ไปที่ผู้ใดผู้นั้นต้องตาย และลงไปสร้างความเดือนร้อนแก่เหล่าเทวดา พระอิศวรจึงสั่งให้พระนารายณ์ (หรือพระวิษณุ) แปลงเป็นอัปสร (หรือนางโมหิณี) มาล่อหลอกให้นนทกร่ายรำชี้นิ้วไปที่ขาตนเองจนเจ็บปวดเสียหลักล้มลง เมื่อนนทกรู้ความจริงจึงต่อว่าพระนารายณ์และบอกว่าหากใครมีอำนาจมากกว่าย่อมชนะแน่นอน พระนารายณ์ได้ยินเช่นนั้นจึงบอกให้ นนทกไปเกิดใหม่ให้มีอำนาจมากกว่าตน เป็นยักษ์สิบเศียรยี่สิบมือ ส่
ช่นนั้นจึงบอกให้ นนทกไปเกิดใหม่ให้มีอำนาจมากกว่าตน เป็นยักษ์สิบเศียรยี่สิบมือ ส่วนตนนั้นจะไปเกิดเป็นมนุษย์ธรรมดาและจะลงไปประจันหน้ากันเบื้องล่าง นนทกและพระนารายณ์จึงเป็นต้นกำเนิดของทศกัณฐ์และพระรามในรามเกียรติ์
วันปิยมหาราช
วันปิยมหาราช [อ่านว่า ปิ-ยะ-มะ-หา-ราด] ตรงกับวันที่ 23 ตุลาคม ของทุกปี เป็นวันคล้ายวันสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์ไทยรัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักรี เนื่องจากพระองค์ทรงเป็นที่รักใคร่อย่างล้นเหลือของพสกนิกรทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ พระองค์จึงได้รับการถวายพระราชสมัญญานามว่า "สมเด็จพระปิยมหาราช" ซึ่งมีความหมายว่า "พระมหากษัตริย์ที่ทรงเป็นที่รักยิ่งของปวงชน" ด้วยความสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ รัฐบาลจึงได้ประกาศให้วันที่ 23 ตุลาคม เป็น "วันปิยมหาราช"
ในวันปิยมหาราชของทุกปี พระมหากษัตริย์และพระอัครมเหสีของไทยทุกรัชกาล พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ จะเสด็จพระราชดำเนินไปวางพวงมาลาพระบรมรูปทรงม้า ซึ่งประดิษฐานอยู่ที่ลานโล่งด้านหน้าพระที่นั่งอนันตสมาคม ในพระราชวังดุสิต เป็นประจำ

กิจกรรม
ในมหาวิทยาลัยต่าง ๆ จะจัดให้มีการใส่ชุดพิธีการไปสักการะพระบรมราชานุสรณ์รัชกาลที่ 5 โดยมีวงโยธวาทิตจากโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (CUDMB) เป็นผู้นำวงโยธวาทิตของโรงเรียนอื่น ๆ นอกจากนี้หน่วยราชการ พ่อค้า แม่ค้า ประชาชน จากทั่วประเทศก็จะนำพวงมาลา หรือพุ่มดอกไม้ไปถวายสักการะ พร้อมทั้ง ทำบุญตักบาตร เพื่ออุทิศเป็นพระราชกุศล อีกทั้งมีการจัดนิทรรศการวิชาการเพื่อให้ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับพระราชประวัติ และพระราชกรณียกิจของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวอีกด้วย

ในปี พ.ศ. 2561 - 2562 ได้มีการจัดพิธีจุดเทียนเพื่อน้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณ โดยส่วนกลางจัด ณ ท้องสนามหลวง
ดูเพิ่ม
* พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
* วันเยาวชนแห่งชาติ
* วันสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
* วันพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
* วันสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า
* วันอานันทมหิดล
* วันนวมินทรมหาราช

อ้างอิง

* วันปิยมหาราช
* วันปิยมหาราช
สะพานมหาดไทยอุทิศ
สะพานมหาดไทยอุทิศ หรือชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า สะพานร้องไห้ เปิดใช้เป็นทางการเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2457 เป็นสะพานของถนนบริพัตร ในพื้นที่แขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร เพื่อข้ามคลองมหานาค ณ จุดบรรจบระหว่างคลองมหานาคกับคลองรอบกรุงหรือคลองโอ่งอ่าง-บางลำพู มาเชื่อมกับถนนดำรงรักษ์และถนนหลานหลวง รวมทั้งถนนราชดำเนิน
สะพานมหาดไทยอุทิศตั้งอยู่ใกล้เคียงกับภูเขาทอง วัดสระเกศและป้อมมหากาฬ สร้างขึ้นเพื่อเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยร่วมกับข้าราชการของกระทรวงทั่วประเทศร่วมกันบริจาคค่าก่อสร้าง ซึ่งรวมเงินได้ 41,241 บาท 61 สตางค์ มอบให้กรมสุขาภิบาลเป็นผู้สร้าง สิ้นค่าก่อสร้างไปทั้งสิ้น 57,053 บาท 29 สตางค์ ส่วนที่เกินโปรดเกล้าให้กรมสุขาภิบาลออกเงินสมทบ
การก่อสร้างสะพานมหาดไทยอุทิศเป็นพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อให้การสัญจรไปมาสะดวกขึ้นเนื่องจากบริเวณนี้เป็นที่รวมของถนนหลายสาย แต่เสด็จสวรรคตเสียก่อน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานนามสะพานมหาดไทยอุทิศและโปรดเกล้าให้กรมสุขาภิบาลทำหุ่นจำลองตัวสะพานไปตั้งถวายตัวในงานถวายพระเพลิงพระบรมศพของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวด้วย
สะพานมหาดไทยอุทิศมีรูปแบบทางสถาปัตยกรรมแบบยุโรปและก่อสร้างตามวิธีสมัยใหม่ กลางราวสะพานด้านขวามีภาพประติมากรรมนูนต่ำเป็นรูปสตรีอุ้มเด็ก ในมือมีช่อดอกซ่อนกลิ่น ด้านซ้ายเป็นรูปผู้ชายยืนจับไหล่ของเด็ก เป็นภาพแสดงถึงความโศรกเศร้าอาลัยรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อันเป็นที่มาของชื่อ "สะพานร้องไห้"

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินประกอบพิธีเปิดสะพานด้วยพระองค์เองในคล้ายวันสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อวันศุกร์ที่ 23 ตุลาคม 2457
นอกจากนี้แล้ว ในปัจจุบัน สะพานมหาดไทยอุทิศยังเป็นสะพานที่เป็นโบราณสถานที่สามารถให้รถวิ่งข้ามได้เพียงแห่งเดียวในกรุงเทพมหานคร โดยไม่ได้มีการขยายพื้นที่ของสะพานออก จึงยังคงสภาพเดิมตั้งแต่แรกสร้างไว้ได้มากถึงร้อยละ 90

ระเบียงภาพ
ไฟล์:สะพานมหาดไทยอุทิศ (สะพานร้องไห้) - Saphan Mahat Thai Uthit Bridge, Bangkok (Oct 2021) img 11.jpg|ประติมากรรมนูนต่ำรูปสตรีอุ้มเด็ก หรือแม่อุ้มลูกร้องไห้
ไฟล์:สะพานมหาดไทยอุทิศ (สะพานร้องไห้) - Saphan Mahat Thai Uthit Bridge, Bangkok (Oct 2021) img 12.jpg
ไฟล์:สะพานมหาดไทยอุทิศ (สะพานร้องไห้) - Saphan Mahat Thai Uthit Bridge, Bangkok (Oct 2021) img 18.jpg
ไฟล์:สะพานมหาดไทยอุทิศ (สะพานร้องไห้) - Saphan Mahat Thai Uthit Bridge, Bangkok (Oct 2021) img 09.jpg
ไฟล์:สะพานมหาดไทยอุทิศ (สะพานร้องไห้) - Saphan Mahat Thai Uthit Bridge, Bangkok (Oct 2021) img 07.jpg
ไฟล์:สะพานมหาดไทยอุทิศ (สะพานร้องไห้) - Saphan Mahat Thai Uthit Bridge, Bangkok (Oct
อ้างอิง

* แน่งน้อย ศักดิ์ศรี, ม.ร.ว. มรดกสถาปัตยกรรมกรุงรัตนโกสินทร์ สำนักราชเลขาธิการพิมพ์เผยแพร่ พ.ศ. 2538
* กนกวลี ชูชัยยะ. พจนานุกรมสามานยนามไทย: วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม. ราชบัณฑิตยสถานจัดพิมพ์เผยแพร่ ฉบับแก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่ 2 พ.ศ. 2548.
*

แหล่งข้อมูลอื่น

*
ไกรสร ปั้นเจริญ
ไกรสร ปั้นเจริญ เกิดวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2529 นักฟุตบอลชาวไทย และเป็นผู้เล่นในทีมชาติไทย ในชุดอะกรีแบงก์คัพ ในปี 2549

ประวัติ

ผลงาน
* สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยกรุงเทพ 
** ชนะเลิศ ไทยลีก ฤดูกาล 2549
** รางวัลดาวรุ่งยอดเยี่ยมไทยลีก 2549