SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
แกงเขียวหวาน
แกงเขียวหวาน เป็นอาหารไทยประเภทแกง ประกอบด้วยเนื้อ ปลา ไก่ หรือหมู และผัก ปรุงรสด้วยกะทิ มะเขือ น้ำตาล น้ำปลา ใบมะกรูด และใบโหระพา นิยมรับประทานกับข้าวสวยหรือขนมจีนน้ำพริกแกงมีสีเขียวเพราะใช้พริกขี้หนูสดสีเขียว บางท้องที่ใส่ใบพริกลงไปตำด้วย ในประเทศกัมพูชามีการรับแกงเขียวหวานไป เรียกว่า ซ็อมลอกะติ โดยมีลักษณะเป็นน้ำกะทิใส ๆ

ศัพทมูลวิทยา
คำว่า เขียว มาจากสีของแกงซึ่งได้จากพริกสีเขียว ส่วนคำว่า หวาน ในที่นี้สื่อถึงลักษณะความเขียวของแกง ไม่ใช่รสชาติของแกง เพราะแกงไทยชนิดนี้ทำมาจากกะทิและพริกสีเขียว สีของน้ำแกงที่ออกมาจึงเป็นสีเขียวอ่อนสดใส หรือ "เขียวหวาน"
แกงเขียวหวานไม่มีส่วนผสมตายตัว และไม่ได้มีความหวานมากกว่าแกงไทยอื่น ๆ เสมอไป แต่มักมีความเผ็ดร้อนกว่าแกงแดง แกงนี้ได้รับการพัฒนาขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวหรือพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ในช่วง พ.ศ. 2451–2469

การเสิร์ฟ
โดยทั่วไปมักกินแกงเขียวหวานเป็นกับข้าวร่วมกับอาหารชนิดอื่น ๆ ในมื้อหนึ่ง ๆ หรือกินกับขนมจีนเป็นอาหารจานเดียว

ภาพ
ไฟล์:Green curry ingredients.jpg|ส่วนผสมของพริกแกงเขียวหวาน
ไฟล์:Thai green curry paste.jpg|พริกแกงเขียวหวานที่ตำเสร็จใหม่ ๆ
ไฟล์:Khanom chin kaeng kiao wan kai.jpg|แกงเขียวหวานตีนไก่ เสิร์ฟพร้อมขนมจีน
ไฟล์:Khao phat kaeng khiao wan.jpg|ข้าวผัดแกงเขียวหวาน
ไฟล์:Green curry (42296614864).jpg|แกงเขียวหวานเนื้อ

ดูเพิ่ม
* แกงไทย
* แกงเผ็ด

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* BBC Food Site - Green Curry Paste recipe
* BBC Food Site - Green Curry recipe
* สูตรทำแกงเขียวหวาน 
* วิดีโอสอนวิธีทำแกงเขียวหวาน
พิพิธภัณฑ์สงครามเชิงสะพานข้ามแม่น้ำแคว
พิพิธภัณฑ์สงครามเชิงสะพานข้ามแม่น้ำแคว ( ) เป็นสถานที่เก็บรักษาสิ่งที่เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง อันได้แก่ อาวุธ ยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ โครงกระดูกของเชลยศึกสงคราม และภาพถ่ายเหตุการณ์ในสมัยนั้น นอกจากนี้บางส่วนยังจัดทำเป็นหอศิลป์ เก็บรวบรวมสิ่งของต่าง ๆ เช่น แสตมป์ ไปรษณีย์บัตรโบราณ เพชร พลอย และเครื่องประดับ พิพิธภัณฑ์สงครามเชิงสะพานข้ามแม่น้ำแควอยู่ห่างจากตัวเมืองไปตามทางหลวงหมายเลข 323 ประมาณ 4 กิโลเมตร แยกซ้ายประมาณ 400 เมตร อยู่ติดกับสะพานข้ามแม่น้ำแคว
พิพิธภัณฑ์อักษะเชลยศึก
]]
พิพิธภัณฑ์อักษะเชลยศึกหรือพิพิธภัณฑ์สงครามวัดใต้ (JEATH War Museum : Japan England Australia Thailand Holland) สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ในบริเวณวัดไชยชุมพลชนะสงคราม หรือวัดใต้ ตำบลบ้านใต้ อำเภอเมืองกาญจนบุรี ตัวอาคารสร้างเป็นกระท่อมเลียนแบบค่ายเชลยศึก สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นที่เก็บรวบรวมภาพวาด ภาพถ่าย แสดงถึงชีวิตความเป็นอยู่ของเชลยศึกสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง นอกจากนั้นยังมีเครื่องมือ เครื่องใช้ของทหารเชลยศึกสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เช่น อาวุธสงคราม หมวก มีด ช้อน ส้อม เป็นต้น สถานที่แห่งนี้อยู่ห่างจากสถานีขนส่งกาญจนบุรีเพียง 400 เมตร เปิดให้เข้าชมทุกวัน เวลา 08.00 – 17.00 น .
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ บ้านเก่า
พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติบ้านเก่า อยู่ที่ตำบลบ้านเก่า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแควน้อย อยู่ห่างจากตัวเมืองประมาณ 35 กิโลเมตร บ้านเก่าเป็นแหล่งอารยธรรมก่อนประวัติศาสตร์ที่สำคัญของโลก ในระหว่าง พ.ศ. 2503–2505 มีการขุดพบโครงกระดูกมนุษย์สมัยหินใหม่ เครื่องมือและเครื่องใช้ของมนุษย์ก่อนประวัติศาสตร์ เครื่องมือเครื่องใช้ทำด้วยหิน เครื่องประดับรูปแบบต่าง ๆ
การเดินทางไปพิพิธภัณฑ์บ้านเก่า โดยทางรถยนต์สายกาญจนบุรี-สังขละบุรี ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 323 แยกเข้าบ้านเก่าที่กิโลเมตรที่ 10 ไปถนนสายลาดยาง ประมาณ 20 กิโลเมตร ถึงบ้านเก่าแยกเข้าพิพิธภัณฑ์บ้านเก่าประมาณ 1 กิโลเมตร หรือเดินทางโดยรถไฟสายกาญจนบุรี - น้ำตกไปลงที่สถานีบ้านเก่าและเดินทางตามทางรถยนต์อีก 2 กิโลเมตร
วัดถ้ำมังกรทอง
วัดถ้ำมังกรทอง (Wat Tham Mangkon Thong) ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำแควน้อย ห่างจากตัวเมืองกาญจนบุรีราว 3-4 กิโลเมตร ตามทางรถยนต์สายกาญจนบุรี - ด่านมะขามเตี้ย ตัวถ้ำอยู่สูงจากพื้นดินประมาณ 100 เมตร ถ้ำมังกรทองเป็นถ้ำขนาดเล็กมีรูปสิงโตติดอยู่กับหินแท่งใหญ่ตรงปากถ้ำ ภายในมีซอกหินสลับซับซ้อนสวยงาม บริเวณถ้ำมังกรทองมีวัดถ้ำมังกรทอง สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2477 ทางขึ้นวัดทำเป็นบันไดก่ออิฐถือปูนประมาณ 95 ขั้น สองข้างบันไดทำเป็นรูปมังกรชูศีรษะ นอกจากวัดและถ้ำมังกรทองแล้ว สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้มีจุดสนใจอยู่ที่การแสดงแม่ชีลอยน้ำ ซึ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างประเทศ การเดินทางไปถ้ำมังกรทองสามารถใช้เส้นทางรถยนต์สายกาญจนบุรี - ด่านมะขามเต
างประเทศ การเดินทางไปถ้ำมังกรทองสามารถใช้เส้นทางรถยนต์สายกาญจนบุรี - ด่านมะขามเตี้ย ระยะทางประมาณ 4 กิโลเมตร นอกจากนี้ยังสามารถเดินทางโดยทางเรือตามลำแควน้อยประมาณ 3 กิโลเมตร แล้วเดินเท้าอีกประมาณ 1 กิโลเมตร จนถึงวัดถ้ำมังกรทอง และในทุกต้นเดือนมิถุนายนของทุกปีจะมีงานประจำปีของ หลวงปู่จ้อย เขมิโย จะมีการอุปสมบทนาคหมู่ในงานประจำปีด้วย
ถ้ำขุนแผน
ถ้ำขุนแผน (Khun Phaen Cave) หรือถ้ำพุพระ (Phu Phra Cave) เป็นถ้ำขนาดใหญ่อยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำแควใหญ่ ในเขตตำบลหนองบัว อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี บนถนนกาญจนบุรี - ไทรโยค ห่างจากเมืองกาญจนบุรีประมาณ 15 กิโลเมตร โดยอยู่เยื้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรีเล็กน้อย แต่เดิมมีชื่อว่า ถ้ำพุพระ เพราะมีการพบพระพิมพ์รุ่นเก่าจำนวนหนึ่ง ต่อมามีการจัดตั้งวัดขึ้นจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็นวัดถ้ำขุนแผน ถ้ำพุพระเป็นถ้ำขนาดใหญ่อยู่สูงจากพื้นราบประมาณ 100 เมตร มีบันไดคอนกรีตประมาณ 190 ขั้น จากพื้นราบจนถึงปากถ้ำ ภายในถ้ำพบหินงอกหินย้อยสวยงาม นักท่องเที่ยวสามารถเดินทางไปชมถ้ำพุพระได้ตามเส้นทางรถยนต์สาย กาญจนบุรี - ไทรโยค ระยะทางประมาณ 15 กิโลเมตรจากตัวเมืองแ
ะได้ตามเส้นทางรถยนต์สาย กาญจนบุรี - ไทรโยค ระยะทางประมาณ 15 กิโลเมตรจากตัวเมืองแล้วเลี้ยวซ้ายเข้าตามถนนลูกรังอีกประมาณ 1 กิโลเมตร
ฮินะมัตสึริ
ฮินะมัตสึริ ( ) รู้จักกันในชื่อ วันตุ๊กตา หรือ วันเด็กผู้หญิง เป็นวันพิเศษในประเทศญี่ปุ่น ที่ฉลองในวันที่ 3 มีนาคมของทุกปี จะมีการปูพรมแดงบนแท่นวางเพื่อจัดแสดงเซ็ตของตุ๊กตาประดับ ( ) ที่แสดงถึงจักรพรรดิ, จักรพรรดินี, บริวาร และนักดนตรีในชุดศาลแบบดั้งเดิมของยุคเฮอัง.
ขนบธรรมเนียม
ฮินะมัตสึริเป็นหนึ่งในเทศกาลประจำฤดูกาลทั้ง 5 ( ) ที่จัดขึ้นตามวันที่ในปฏิทินจีน ได้แก่: วันแรกของเดือนที่ 1, วันที่สามของเดือนที่ 3 เป็นต้น หลังจากนำรูปแบบปฏิทินกริกอเรียนมาใช้ ก็มีการจัดวันที่ใหม่ในวันที่ 1 มกราคม, 3 มีนาคม, 5 พฤษภาคม, 7 กรกฎาคม และ 9 กันยายน เทศกาลนี้มีอีกชื่อหนึ่งว่าเทศกาลลูกท้อ ( ) เพราะผลลูกท้อเริ่มออกดอกในช่วงนี้ ถึงแม้ว่ามันไม่เป็นความจริงอีกต่อไปเพราะการเปลี่ยนไปใช้ปฏิทินกริกอเรียน ชื่อและลูกท้อยังคงเป็นสัญลักษณ์ของเทศกาลเช่นเดิม
แง่มุมหลักของฮินะมัตสึริคือการจัดวางดุ๊กตาชายและหญิง (โอบีนะ กับเมบีนะ แปลตรงตัว "ตุ๊กตาชาย" และ "ตุ๊กตาหญิง") ซึ่งแสดงถึงงานแต่งงานยุคเฮอัง แต่มักอธิบายเป็นจักรพรรดิกับจักรพรรดินีญี่ปุ่น ) ซึ่งใส่เสื้อคลุมแดง และมีการจัดชั้นวางตุ๊กตา ( ) อีกหลายชั้นที่แสดงถึงนางสนองพระโอษฐ์, นักดนตรี และผู้เข้าร่วมคนอื่น ๆ เซ็ตตุ๊กตากับเครื่องประดับทั้งหมดเรียกว่า ฮินากาซาริ ( )
ครอบครัวต่าง ๆ ต้องมั่นใจว่าเด็กหญิงมีตุ๊กตาสองตัวหลักก่อนที่จะเริ่มฮินะมัตสึริครั้งแรก โดยตุ๊กตาเหล่านี้มักมีราคาแพง (1,500 ถึง 2,500 ดอลลาร์สหรัฐต่อเซ็ตตุ๊กตาห้าชั้น ขึ้นอยู่กับคุณภาพ) และพวกเด็กหญิงกับแม่ของพวกเธอเริ่มจัดของในไม่กี่วันก่อนวันที่ 3 มีนาคม (เด็กชายมักไม่เข้าร่วม เพราะในวันที่ 5 พฤษภาคม วันเด็กในปัจจุบัน เคยถูกเรียกเป็น "วันเด็กผู้ชาย" มาก่อน) ตามธรรมเนียม กลุ่มตุ๊กตาควรถูกทิ้งหลังวันฮินะมัตสึริ โดยมีความเชื่อว่าการตั้งตุ๊กตานานกว่านี้ จะทำให้การแต่งงานของลูกสาวล่าช้า แต่บางครอบครัวยังคงตั้ตไว้ทั้งเดือนมีนาคม ถ้าพูดไปตามตรง การรีบกำจัดทิ้งให้เร็ว มีไว้เพื่อหลีกเลี่ยงฤดูฝนกับความชื้นที่ตามฮินะมัตสึริไป ตามประวัติศาสตร์แล้ว ตุ๊
มีไว้เพื่อหลีกเลี่ยงฤดูฝนกับความชื้นที่ตามฮินะมัตสึริไป ตามประวัติศาสตร์แล้ว ตุ๊กตาเหล่านี้เคยเป็นของเล่นมาก่อน แต่ในปัจจุบัน พวกมันเป็นแค่ของจัดแสดงอย่างเดียว และจะเลิกจัดงานนี้เมื่อเด็กหญิงมีอายุ 10 ขวบ
ในช่วงฮินะมัตสึริและวันถัดมา ผู้หญิงจะจัดงานเลี้ยงกับเพื่อน โดยทำอาหารในเทศกาลนี้ เช่น ฮินะ-อาราเระ ( ; ข้าวเกรียบหลากสี), จิราชิซูชิ ( ; ชามข้าวหรือกล่อง เบ็นโต ที่มีปลาดิบกับผัก), ฮิชิโมจิ ( ; เค้กข้าวหลากสี), อิจิโงะ ไดฟูกุ ( ; สตรอเบอร์รีห่อด้วยแผ่นถั่วอะซูกิ), ซากุระโมจิ ( ) และอูชิโอจิรุ ( ; ซุปหอยที่เป็นคู่ติดกัน) เครื่องดื่มในประเพณีนี้ได้แก่ ชิโรซาเกะ ( ; แปล "ซาเกะขาว") ซึ่งถูกเรียกเป็น อามาซาเกะ ( ; แปล. "ซาเกะหวาน") โดยเป็นเหล้าสาเกที่ไม่มีแอลกอฮอล์

ดูเพิ่ม

* วันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่น
* เทศกาลของชาวญี่ปุ่น
* ทังโงะ โนะ เซ็กกุ
* โฮโกะ (ตุ๊กตา) – ตุ๊กตาเครื่องรางที่ให้แก่หญิงตั้งท้อง เพื่อปกป้องแม่และลูกของเธอ

อ้างอิง
สารานุกรม
* Ishii, Minako. Girls' Day/Boys' Day. Honolulu: Bess Press Inc.,　2007. . A children's picture book.

แหล่งข้อมูลอื่น

* Hinamatsuri (Doll's Festival)
* Hinamatsuri in Sado, Niigata, Japan (Doll's Festival)
* Video on Hinamatsuri (Hinamatsuri Girls' Day | Doll's Festival)
* “ฮินะมัตสึริ” เทศกาลตุ๊กตาสำหรับเจ้าหญิงตัวน้อยแห่งแดนอาทิตย์อุทัย
พิพิธภัณฑ์ยานบินและยานอวกาศแห่งชาติ
พิพิธภัณฑ์ยานบินและอวกาศแห่งชาติ ( ; NASM) แห่งสถาบันสมิธโซเนียน เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของสถาบันสมิธโซเนียน ตั้งอยู่ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เป็นแหล่งรวมวัตถุที่เกี่ยวข้องด้านอากาศยานและอวกาศยานที่ใหญ่ที่สุดในโลก นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์รวมการวิจัยเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีการบินและอวกาศการบิน รวมถึงกิจการด้านวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ ภูมิศาสตร์เกี่ยวกับโลก และภูมิฟิสิกส์ เครื่องบินและอวกาศยานส่วนใหญ่ที่ตั้งแสดงที่นี่เป็นเครื่องต้นแบบหรือเครื่องสำรองของเครื่องที่ใช้งานจริงทั้งสิ้น

ภาพที่น่าสนใจ
ภาพ:National Air and Space Museum interior.jpg|ภายในพิพิธภัณฑ์ 
ภาพ:Nasm_fg01.jpg|ชุดอวกาศ
ภาพ:Nasm_fg02.jpg|เครื่องจำลองการบิน
ภาพ:Nasm_fg03.jpg|นิทรรศการ
ภาพ:Nasm_fg04.jpg|สปิริตออฟเซนต์หลุยส์
ภาพ:Surveyor3camera.jpg|กล้องสำรวจ 3
ภาพ:MoonRockSmithsonianInstitution.JPG|ก้อนหินจากดวงจันทร์ จากภารกิจของอพอลโล 17 ตั้งให้ประชาชนทั่วไปสัมผัสได้
ภาพ:Needle at Air and Space Mus. at D.C.jpg|Ad Astra รูปสลักที่ทางเข้าพิพิธภัณฑ์

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เปิงมาง
เปิงมาง หรือ เปิงมางคอก เป็นเครื่องดนตรีชนิดหนึ่ง แต่เดิมเป็นเครื่องดนตรีของชาวมอญ ใช้ตีหยอกล้อกับตะโพนมอญ มีลักษณะเป็นกลองขนาดต่างกัน 7 ลูกผูกเป็นราวในชุดเดียวกัน เรียงจากใหญ่ไปหาเล็ก ตัวกลองขึงด้วยหนังสองหน้า ขึ้นหน้าด้วยหนังเรียดโยงสายเร่งหนังหน้ากลองเป็นแนวยาวตลอด เวลาบรรเลงต้องติดข้าวสุกบดผสมขี้เถ้า คอกเปิงมางทำเป็นรั้ว 3 ชิ้นติดต่อกัน มีตะขอแขวนลูกเปิงเป็นระยะ คอกเป็นรูปเกือบครึ่งวงกลม เปิงมางคอกใช้บรรเลงในวงปี่พาทย์มอญ บรรเลงเพลงล้อเลียนขัดจังหวะด้วยเพลงตะพดมนต์เพิ่มอารมณ์สนุกสนานให้กับเสียงเพลง
การสร้าง
เปิงมางคอกเป็นชุดกลองจำนวน 7 ชิ้น คัดเกรดขนาด ซึ่งปรับให้เข้ากับระดับเสียงและโทนสีที่ต้องการโดยยืดหน้าหนังและใช้ส่วนผสมของข้าวสุกและขี้เถ้าที่นวดแล้วนวดตรงกลางหน้าเดียว กลองจะมัดติดกันและห้อยตามลำดับความสูงต่ำของเสียงบนโครงไม้ครึ่งวงกลมที่เรียกว่าโคกเปิง (สูงประมาณ 60 เซนติเมตร) กลองที่มีเสียงต่ำที่สุดจะแขวนไว้ที่ด้านซ้ายสุด และกลองที่มีเสียงสูงสุดจะแขวนไว้ทางด้านขวาสุด

การใช้
นักดนตรีจะนั่งในโคกเปิงและใช้มือตีกลอง บางครั้งใช้ศอกหรือศีรษะเพื่อนำเสนอรูปแบบที่สวยงามและสนุกสนาน ถ้าใช้กลองเดียว ให้เอามือทั้งสองข้างเล่น
วัดบำเพ็ญวิหารธรรม
วัดบำเพ็ญวิหารธรรม ตั้งอยู่ที่ บ้านเบิดใหญ่ ม.6 ตำบลวัดธาตุ อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย

วัดบำเพ็ญวิหารธรรม เป็นวัดเก่าแก่มีอายุราว 201 ปี
การ์ฟิลด์ เดอะ มูฟวี่
การ์ฟิลด์ เดอะ มูฟวี่ ( ) เป็นภาพยนตร์คอเมดีไลฟ์แอกชันแบบแอนิเมชันสัญชาติอเมริกันใน ค.ศ. 2004 ที่อิงจากการ์ตูนแถบการ์ฟิลด์โดยจิม เดวิส กำกับโดย Peter Hewitt และเขียนบทโดย Joel Cohen และ Alec Sokolow

การ์ฟิลด์ เดอะ มูฟวี่เผยแพร่ในสหรัฐเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2004 แม้ว่าได้เสียงวิจารณ์แง่ลบจากนักวิจารณ์ ภาพยนตร์นี้ประสบความสำเร็จทางรายได้ โดยทำรายได้ไป 208.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลกจากต้นทุน 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาคต่อ การ์ฟิลด์ 2 ตอน อลเวงเจ้าชายบัลลังก์เหมียว เผยแพร่ใน ค.ศ. 2006 ภาพยนตร์นี้ยังอุทิศแด่ Lorenzo Music ผู้พากย์เสียงการ์ฟิลด์ต้นฉบับที่เสียชีวิตในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2001
นักแสดง
* เบร็คกิ้น เมเยอร์ - จอน อาร์บัคเคิ้ล
* เจนนิเฟอร์ เลิฟ ฮิววิต - ดร. ลิซ วิลสัน
* Evan Arnold - Wendall
* บิล เมอร์เรย์ - พากย์เสียงเป็น การ์ฟิลด์ (เสียงภาษาไทย โดย รอง เค้ามูลคดี)
* สตีเฟน โทโบโลวสกี้ - แฮปปี้ แชพแมน/วอลเตอร์ เจ แชพแมน
* Mark Christopher Lawrence - Christopher Mello

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
*
มวลดวงอาทิตย์
มวลดวงอาทิตย์ ( ) เป็นวิธีพื้นฐานในการบรรยายค่ามวลในทางดาราศาสตร์ สำหรับใช้อธิบายถึงมวลดาวฤกษ์หรือมวลดาราจักร มีค่าเท่ากับมวลของดวงอาทิตย์ คือประมาณ 2 โนนิลเลียนกิโลกรัม หรือเท่ากับ 332,950 เท่าของมวลของโลก หรือ 1,048 เท่าของมวลของดาวพฤหัสบดี สัญลักษณ์และค่าพื้นฐานของมวลดวงอาทิตย์แสดงได้ดังนี้

: M_{\odot}=1.98892\times10^{30}\hbox{ kg}

เราสามารถบรรยายมวลดวงอาทิตย์ในรูปของระยะทางเป็นปี คือระยะห่างจากโลกถึงดวงอาทิตย์ (หนึ่งหน่วยดาราศาสตร์ หรือ AU) กับค่าคงที่แรงโน้มถ่วง (G) ได้ดังนี้

: M_\odot=\frac{4 \pi^2 \times (1{\rm AU})^3}{G\times(1{\rm yr})^2}
จนกระทั่งปัจจุบันยังไม่สามารถบอกตัวเลขที่แท้จริงของหน่วยดาราศาสตร์หรือค่าคงที่แรงโน้มถ่วงได้อย่างถูกต้อง อย่างไรก็ดี การอธิบายถึงมวลสัมพันธ์ของดาวเคราะห์อื่นในระบบสุริยะหรือในระบบดาวคู่ด้วยหน่วยของมวลดวงอาทิตย์ มิได้มีความจำเป็นต้องทราบถึงค่าแท้จริงเหล่านั้น ดังนั้นการบรรยายถึงมวลต่าง ๆ ด้วยหน่วยของมวลดวงอาทิตย์จึงเป็นวิธีที่มีประโยชน์ที่สุด

มวลดวงอาทิตย์ กับหน่วยอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง
หนึ่งมวลดวงอาทิตย์สามารถแปลงเป็นหน่วยต่าง ๆ ได้ดังนี้:
* 27 068 510 มวลดวงจันทร์ (M L )
* 332 946 มวลโลก (M ⊕ )
* 1047.56 มวลดาวพฤหัสบดี (M J )

ในทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปมักจะอ้างถึงมวลในหน่วยของระยะทาง ดังนี้

: M_\odot \frac{G}{c^2} \approx 1.48~\mathrm{km}
อ้างอิง
* I.-J. Sackmann, A. I. Boothroyd (2003). "Our Sun. V. A Bright Young Sun Consistent with Helioseismology and Warm Temperatures on Ancient Earth and Mars". The Astrophysical Journal 583 (2): 1024–1039. doi:10.1086/345408.
ตลาดน้ำดอนหวาย
ตลาดน้ำดอนหวายเป็นตลาดน้ำริมแม่น้ำท่าจีน ในตำบลบางกระทึก อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ตั้งอยู่บนพื้นที่ของวัดคงคารามดอนหวาย หรือ วัดดอนหวาย ห่างจากวัดไร่ขิงประมาณ 5-6 กิโลเมตร ตลาดน้ำดอนหวายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำหรับการจับจ่ายซื้อของฝาก สินค้าท้องถิ่น อาหาร เครื่องดื่ม การท่องเที่ยวทางน้ำ มีวิถีชีวิตเรียบง่าย บรรยากาศโดยรอบร่มรื่น มีพ่อค้าแม่ค้ามาตั้งร้านค้าขายของอยู่บริเวณสองฟาก มีเรือขายของมากมาย
ตลาดน้ำดอนหวายเป็นตลาดโบราณที่มีมาตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีอาคารไม้เก่า ๆ ปรากฏอยู่ มีหลังคาตลาดประสานกันเป็นหลังเดียว ประตูบานพับแบบบ้านคนจีนในสมัยรัชกาลที่ 6 การค้าขายแบบอุตสาหกรรมภายในเรือน ส่วนใหญ่ตั้งขายของอยู่หน้าบ้านของตัวเอง โดยสูตรการปรุงอาหารได้รับการสืบทอดจากบรรพบุรุษ มีทั้งอาหารไทยและอาหารจีน สินค้าประเภทอาหารที่โด่งดังเช่น เป็ดพะโล้นายหนับ และขนมตาลป้าไข่ เป็นต้น
ประวัติ
ชุมชนตลาดดอนหวายเป็นชุมชนการค้าที่เกิดขึ้นจากการขยายตัวทางการค้าบนแม่น้ำท่าจีน เช่นเดียวกับตลาดน้ำในแถบนี้ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 จนถึงสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เช่น ตลาดบางเลน ตลาดบางปลา ตลาดห้วยพลู ตลาดต้นสน เป็นต้น เดิมทีตลาดน้ำดอนหวายเป็นตลาดน้ำภายในชุมชนที่ไม่ได้ใหญ่โตหรือมีชื่อเสียงอะไรนัก ชาวบ้านจะแจวเรือมาซื้อของกันที่ตลาดน้ำ จนเมื่อมีการตัดถนนผ่านวัดไร่ขิงหน้าชุมชน ทำให้ชาวบ้านหันไปซื้อของนอกชุมชนกัน พ่อค้าแม่ค้าในตลาดน้ำดอนหวายจึงต้องโยกย้ายแหล่งทำมาหากินไปอยู่ที่อื่น ตลาดน้ำดอนหวายมีสภาพเกือบเป็นตลาดร้าง มีร้านค้าอยู่ไม่ถึง 10 ร้าน จนราว พ.ศ. 2542–2543 ข้าวของแพงคนไทยประหยัดจึงค้นหาสินค้าราคาประหยัด ทำให้ตลาดน้ำดอนหวายเริ่มเป
ประมาณ พ.ศ. 2549 หนังสือพิมพ์ ไทยรัฐ ได้ตีพิมพ์เรื่องราวเกี่ยวกับเป็ดพะโล้ของร้านนายหนับ ทำให้วันรุ่งขึ้นมีคนนับร้อยเดินทางมายังตลาดเพื่อชิมเป็ดพะโล้รวมถึงชื่นชมบรรยากาศตลาดน้ำ เมื่อพ่อค้าแม่ค้าตลาดเดิมทราบข่าว เห็นว่าตลาดน้ำดอนหวายกลับมาคึกคักจึงกลับมาขายที่ตลาดดังเดิม จากนั้นรายการโทรทัศน์ สื่อต่าง ๆ เริ่มทยอยลงข่าวเกี่ยวกับตลาด อีกทั้งการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยก็ร่วมเข้าประชาสัมพันธ์ จนทำให้ตลาดน้ำดอนหวายมีชื่อเสียงขึ้นมา
พื้นที่
ในส่วนของพื้นที่ในตลาดและรอบนอกตลาดในปัจจุบันมีการจัดพื้นที่ตลาดขึ้นใหม่ โดยนำพื้นที่บริเวณวัดให้ผู้ประกอบการเช่าค้าขาย ตลาดจึงแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนตลาดเก่าที่เป็นที่อยู่อาศัยของตน กับตลาดใหม่ภายในวัดดอนหวาย ซึ่งมีการแบ่งแยกประเภทสินค้าชัดเจน ตลาดใหม่ภายในวัดดอนหวายจะจำหน่ายจำพวกผักผลไม้อาหารทางด้านการเกษตรของประชาชนในชุมชน ส่วนทางด้านของคลาดเก่าจะจำหน่ายสินค้าเป็นจำพวกอาหารปรุงสด อาหารคาว แพอาหาร อาหารสะดวกซื้อ

เวลาเปิด-ปิด
ตลาดน้ำดอนหวายเปิดทุกวัน ตั้งแต่เวลา 8:00 ถึง 17:00 น. แต่ร้านค้าจะเปิดมากที่สุดในช่วงวันเสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
ปักหลั่น
ปักหลั่น เป็นชื่อของยักษ์ตนหนึ่งในตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ มีหน้าที่เฝ้าสระโบกขรณีชื่อ "พันตา" ตั้งอยู่ระหว่างทางที่ทัพพระรามจะเคลื่อนทัพไปกรุงลงกา ปักหลั่นคอยดักสัตว์กินเป็นอาหาร เมื่อพบกับ หนุมาน องคต และชมพูพาน ที่มานอนหลับริมสระ จึงคิดจะกินลิงทั้งสาม แต่ต่อสู้กันปักหลั่นก็แพ้ และบอกที่มาว่าของตนเดิมว่าเป็น เทวดาแต่ลักลอบเป็นชู้กับนางเกสรมาลา จึงถูกสาปมาเป็นยักษ์เฝ้าสระ แต่ถ้าได้พบกับทหารขององค์พระนารายณ์เข้าลูบกายก็จะพ้นคำสาป องคตจึงเข้าลูบหลังทำให้ พ้นคำสาปกลับไปเป็นเทวดา

ปักหลั่น อยู่ในสำนวนไทยที่ใช้เปรียบเทียบคนตัวใหญ่ว่า ใหญ่โตราวกับยักษ์ปักหลั่น

อ้างอิง
* อัศศิริ ธรรมโชติ,ว่าตามเพลง,สยามรัฐ สัปดาห์วิจารณ์ ปีที่ 56 ฉบับที่ 5 24-30 ตุลาคม พ.ศ. 2551 หน้า 90
เปรม บุษราคัมวงษ์
เปรม บุษราคัมวงษ์ เกิดวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2524 เป็นนักธุรกิจ นักแสดงชาวไทย เป็น Marketing Director ของ Fairtex Sports Club & Hotel ที่พัทยา เขาเป็นลูกของ บรรจง บุษราคัมวงษ์ ผู้เป็นเจ้าของธุรกิจส่งออกเสื้อผ้า, อุปกรณ์กีฬา, ค่ายมวยแฟร์เท็กซ์, ฟิตเนส และโปรโมเตอร์สนามมวยเวทีลุมพินี กับ ศิริพรรณ บุษราคัมวงษ์ โดยเป็นลูกชายคนเดียวในพี่น้อง 4 คน (เป็นคนที่ 3) จบการศึกษาจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (เอแบค) ปัจุบันเป็นเจ้าของค่ายมวยแฟร์เท็กซ์
ชีวิตส่วนตัว
เปรมยังเคยเป็นอดีตคู่หมั้นของนักร้อง ทาทา ยัง หลังจากเลิกรากับเธอแล้ว ก็มีผลงานเดินแบบและออกงานต่างๆ 
ปัจจุบันหลังจากคบหาดูใจกับ  "แคโรไลน์" แฟนสาวชาวเกาหลีมานานกว่า 3 ปี ก็ได้สมรสกันแล้ว เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2558 ที่โรงแรมพลาซ่า แอทธินี
หลังแต่งงานกันแล้ว ภรรยาได้ให้กำเนิดลูกคนแรก เป็นลูกสาว เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ที่โรงพยาบาลสมิติเวช ศรีราชา โดยทั้งคู่ได้ตั้งชื่อลูกสาวว่า น้องโคลเอ้ และลูกคนที่สอง เป็นลูกชาย ที่ชื่อว่า น้อง มาร์คัส เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
ผลงาน
ภาพยนตร์
*ปี 2551 บีฟอร์ วาเลนไทน์ เป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องแรก
*ปี 2555 ภ.คิวแมน เกษตรกรไทยหัวใจหล่อมาก 
*ปี 2555 ภ.bankok revevge หนังแอ็คชั่นศิลปะการต่อสู้แบบไทย

รายการโทรทัศน์
*เปรมเข้าแข่งขัน รายการซูเปอร์สตาร์ ที่สุดแห่งดาว ในฤดูกาลที่ 2

ละคร
*ระบำดวงดาว รับบท พีท คู่กับ แอริณ ยุกตะทัต (สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสี ช่อง 3 / พ.ศ. 2553)

ผู้จัดรายการ
* Lumpinee Fairtex Fight ณ สนามมวยเวทีลุมพินี (พ.ศ. 2565)

ผลงานทางออนไลน์
* Facebook:Fairtex Fight Promotion
* YouTube:Fairtex Training Center

อ้างอิง
ลัสเตียน (รามเกียรติ์)
ท้าวลัสเตียน ในรามเกียรติ์ หรือ วิศรวา ( ) ในรามายณะ เป็นอสูรบุตรของท้าวจตุรพักตร์ผู้ครองเมืองลงกาองค์แรก กับนางมลิกา (รามายณะ คือ นางมานินี (Manini) หรืออีกนามคือ นางวริวภู (Havirbhu)) ท้าวลัสเตียนเป็นกษัตริย์ครองเมืองลงกาองค์ที่สอง ในรามเกียรติ์ มีมเหสีห้าพระองค์และมีโอรสและธิดาทั้งหมดสิบเอ็ดองค์

ส่วนมหากาพย์รามายณะระบุว่าปุลัสตยะเป็นหนึ่งในฤๅษีเจ็ดตนพระพรหมสร้างขึ้นด้วยความคิด และเป็นบิดาของฤๅษีวิศรวา บิดาของราวณะ

ลักษณะและสี
ท้าวลัสเตียน หรือ ลัสเตียนพรหม มีกายและหน้าสีขาว ปากแสยะ ตาโพลง สวมมงกุฎน้ำเต้าเฟืองยอดสะบัด บางตำราว่ามงกุฎยอดชัย มี 1 พักตร์ 4 กร
มเหสีและโอรสธิดา
ท้าวลัสเตียน มีมเหสี 5 องค์ 
# ศรีสุนันทา มีโอรสชื่อกุเปรัน
# นางจิตรมาลี มีโอรสชื่อทัพนาสูร
# นางสุวรรณมาลัย มีโอรสชื่ออัศธาดา
# นางวรประไภ มีโอรสชื่อมารัน
# นางรัชฎา มีโอรสชื่อทศกัณฐ์ กุมภกรรณ พิเภก ขร ทูษณ์ ตรีเศียร และองค์สุดท้องเป็นธิดาชื่อสำมนักขา

อ้างอิง

* เศรษฐมันคร์ กาญจนกุล, ตัวละครในรามเกียรติ์ หมวด พรหมพงศ์และอสูรพงศ์, กรุงเทพฯ: เศรษฐศิลป์, 2549) , หน้า 22.
ซามูไรวอริเออร์
Samurai Warriors (戦国無双 Sengoku Musou) เป็นวิดีโอเกมส์แนวแอ็กชันที่สร้างและพัฒนาโดย Koei

Samurai Warriors มีตัวละครส่วนใหญ่มาจากซามูไรและนินจาที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น ซึ่ง Samurai Warriors เป็นเกมส์ที่มีต้นแบบมาจาก Dynasty Warriors ที่พัฒนาโดย Koei เช่นกัน
รายชื่อภาคต่างๆ
ภาคปกติ
* Samurai Warriors
* Samurai Warriors: Xtreme Legends
* Samurai Warriors: State of War
* Samurai Warriors 2
* Samurai Warriors 2: Empires
* Samurai Warriors 2: Xtreme Legends
* Samurai Warriors 3
* Samurai Warriors: Katana
* Samurai Warriors: Chronicles
* Samurai Warriors 4
* Samurai Warriors: Spirit of Sanada
* Samurai Warriors 4-II
* Samurai Warriors 4 DX
* Samurai Warriors 4: Empire
* Samurai Warriors 5

เกมที่คล้ายกันโดย Koei
* Samurai Warriors: Thunder (雷鳴無双 Raimei Musou)

ตัวละคร
 (กลาง), Nō (ซ้าย) และ Katsuie Shibata (ด้านหลัง)]]
* Yukimura Sanada
* Keiji Maeda
* Nobunaga Oda
* Mitsuhide Akechi
* Goemon Ishikawa
* Kenshin Uesugi
* Oichi
* Okuni
* Magoichi Saika
* Shingen Takeda
* Masamune Date
* Nō (Nouhime)
* Hanzō Hattori
* Ranmaru Mori
* Hideyoshi Toyotomi
* Yoshimoto Imagawa
* Tadakatsu Honda
* Ina (Inahime)
* Ieyasu Tokugawa
* Ishida Mitsunari
* Nagamasa Azai
* Sakon Shima
* Yoshihiro Shimazu
* Tachibana Ginchiyo
* Kanetsugu Naoe
* Nene
* Kotaro Fūma
* Musashi Miyamoto
* Katsuie Shibata
* Kojirō Sasaki
* Toshiie Maeda
* Motochika Chōsokabe
* Gracia (Gracia Akechi Hosokawa)
* Kiyomasa Katō
* Kai (Kaihime)
* Kanbei Kuroda
* Ujiyasu Hōjō
* Muneshige Tachibana
* Hanb
Katō
* Kai (Kaihime)
* Kanbei Kuroda
* Ujiyasu Hōjō
* Muneshige Tachibana
* Hanbei Takenaka
* Motonari Mōri
* Masanori Fukushima
* Aya Gozen
วัดชัยชนะสงคราม
วัดชัยชนะสงคราม เดิมชื่อ "วัดตึก" สร้างขึ้นในบริเวณบ้านและที่ดินของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) แม่ทัพใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ 3 ภายหลังจากเดินทางไปรบชนะญวนและเขมรกลับมา ได้มีจิตศรัทธายกที่ดินและบ้านถวายเป็นวัด ตั้งชื่อว่า "วัดชัยชนะสงคราม" เพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งการมีชัยชนะสงคราม อยู่ในพื้นที่คลองถม ในเขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร
วัดไทยในกรุงเทพฯ ที่ตั้งกันตามความหมายที่แสดงถึงการมีชัยนั้น มีอยู่เพียงไม่กี่แห่ง อย่างวัดที่มีผู้คนนิยมไปกราบไหว้เพื่อขอให้พระอำนวยพรให้ตนมีชัยและชนะต่ออริราชศัตรูอย่างที่วัดชนะสงคราม ตรงบางลำพูก็ดี หรือแม้แต่จะเป็นวัดชัยชนะสงคราม ที่อยู่ไม่ไกลจากสะพานเหล็กก็ดี ทั้ง 2 วันต่างก็มีผู้คนนิยมมากราบไหว้บูชาเสริมสิริมงคลแก่ตัวเองทั้งสิ้น และแม้ว่าวัดทั้ง 2 วัดที่เอ่ยอ้างมาในข้างต้น จะได้เป็นวัดที่เป็นสัญลักษณ์แห่งความสำเร็จอันเนื่องมาจากชื่อวัด และประวัติอันดั้งเดิมก็ตาม แต่วัดที่อยู่ตรงบางลำพูกลับเป็นวัดที่มีศักดิ์สูงกว่า ทั้งนี้เนื่องมาจากการที่ผู้ก่อสร้างวัดนั้น เป็นถึงผู้ที่มีฐานันดรที่จะสืบทอดแผ่นดินต่อจาก พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเลย
็นถึงผู้ที่มีฐานันดรที่จะสืบทอดแผ่นดินต่อจาก พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเลยทีเดียว แต่ที่วัดตรงเขตป้อมปราบฯ นั้น ผู้สร้างดำรงยศเป็นเจ้าพระยา ดังนั้นวัดที่เจ้าพระยาสร้างจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นเพียงอารามหลวงชั้นตรีอารามหลวงชั้นตรีอย่าง
วัดชัยชนะสงครามนั้น เจ้าพระยาบดินทร์เดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ซึ่งเป็นเสนาบดี ที่แกล้วกล้าในการสงครามเป็นอย่างยิ่ง และด้วยความสามารถอันหาใครเสมอเหมือนนี้ ทำให้เจ้าพระยา บดินทร์เดชานั้นเป็นที่โปรดปรานใน พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นล้นพ้น ถึงขนาดได้รับคำยกย่องว่าเป็นขุนศึกคู่พระไทยในรัชกาลที่ 3 เลยทีเดียว เมื่ออยู่ครั้งหนึ่งที่ไทยมีศึกสงครามกับญวนที่รบรากันมากว่า 14 ปี กว่าจะได้รับชัยชนะ และเมื่อจอมทัพอย่างเจ้าพระยาบดินทร์เดชาได้กรำศึกจนชนะแล้ว จึงได้ปรารถนาที่จะสร้างอนุสรณ์แห่งชัยชนะในการศึกครั้งนั้น เจ้าพระยาบดินทร์ฯ จึงได้อุทิศที่ดิน และบ้านที่รัชกาลที่ 3 ทรงพระราชทานให้มาใช้เป็นวัด แล้วจึงตั้งชื่อตามเจตนรมย์เดิมว่า วัดชัยชนะสงคราม แล
ทรงพระราชทานให้มาใช้เป็นวัด แล้วจึงตั้งชื่อตามเจตนรมย์เดิมว่า วัดชัยชนะสงคราม และเมื่อสร้างเสร็จ และมีการทำ สังฆกรรมแล้ว วัดนี้ก็มิได้มีการทูลถวายให้เป็นวัดหลวง วัดนี้จึงได้เป็นวัดราษฎร์มานานจนกระทั่งถึง รัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ในหลวงองค์ปัจจุบัน จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้ารับเป็นอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ วัดนี้นอกจากจะมีความพิเศษที่ความเป็นมาอันหมายถึงชัยชนะแล้ว แต่ความพิเศษอีกประการคือชื่อเล่นๆ ที่ชาวบ้านเรียกขานกันว่า กุฏิ ที่ล้วนแล้วแต่ สร้างเป็นอาคารคอนกรีต อันเป็นวิธีการปลูกสร้างที่ใหม่ และแปลกสำหรับคนสมัยนั้นเป็นอย่างยิ่ง และชาวบ้านในแถบนั้นก็ยังคงเรียก วัดชัยชนะสงครามนี้ว่า วัดตึก เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
เสนาสนะ-ถาวรวัตถุในวัด

วัด ตึก นั้น เป็นเพราะวัดนี้มีสิ่งปลูกสร้างโดยส่วนใหญ่ อันได้แก่

*อุโบสถ 
*เจดีย์ 
*ศาลาการเปรียญ 
*กุฏิ ที่สร้างสร้างด้วยปูนซีเมนและมีตรางด้วยไม้บางส่วน

ลำดับเจ้าอาวาส
นับแต่สถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ วัดมีเจ้าอาวาสสืบลำดับมา ดังนี้
{|class="wikitable" align="center" style="text-align:center"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับที่ || รายนาม || width=20%|เริ่มวาระ || width=20%|สิ้นสุดวาระ
|- 
| 1. || - || ? || ?
|-
| 2. || -|| ? || ?
|-
| 3. || พระราชวิริยสุนทร (ยิน วรกิจโจ) || พ.ศ. 2540 || 31 ตุลาคม พ.ศ. 2566
|-
| 4. || พระศรีรัตนวิมล (วีรภัทร รตนปญฺโญ) || 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 || ปัจจุบัน
|}

อ้างอิง
นินจาดวงตาสยบมาร
นินจาดวงตาสยบมาร เป็นภาพยนตร์ดรามาโรแมนติดญี่ปุ่นใน ค.ศ. 2005 ที่กำกับโดยเท็ง ชิโมยามะและเขียนบทโดยเค็นยะ ฮิราตะ ดัดแปลงจากวรรณกรรม The Kouga Ninja Scrolls ของฟูตาโร ยามาดะ

นักแสดง
*Yukie Nakama : Oboro 
*Joe Odagiri : Gennosuke
*Tomoka Kurotani : Kagero 
*Erika Sawajiri : Hotarubi 
*Kippei Shiina : Tenzen 
*Takeshi Masu : Hyoma 
*Mitsuki Koga : Koshiro 
*Tak Sakaguchi : Yashamaru 
*Houka Kinoshita : Saemon
*Shun Ito : Nenki 
*Riri : Ogen 
*Minoru Terada : Danjo 
*Masaki Nishina : Yagyū Jūbei Mitsuyoshi 
*Toshiya Nagasawa : Yagyū Munenori 
*Yutaka Matsushige : Hattori Hanzō 
*Renji Ishibashi : Nankōbō Tenkai 
*Kazuo Kitamura : Tokugawa Ieyasu

อ้างอิง

* "Shinobi: Heart Under Blade". (January 2007) Newtype USA. Vol. 6 No. 1 p. 23.

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
วัดสุวรรณคีรีวิหาร
วัดสุวรรณคีรีวิหาร (ชื่อเดิม วัดสุวรรณคีรีธาราม) หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า วัดหน้าเมือง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่เลขที่ 8 ถนนชาติเฉลิม ตำบลเขานิเวศน์ อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง
วัดสุวรรณคีรีวิหาร เป็นวัดแห่งแรกในจังหวัดระนอง เดิมวัดตั้งอยู่บริเวณสนามกีฬาจังหวัดในปัจจุบัน ต่อมาได้ประสบภัยธรรมชาติ และกลายเป็นวัดร้าง ต่อมาในปี พ.ศ. 2433 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อคราวเสด็จประพาสหัวเมืองฝั่งทะเลตะวันตก ทรงเห็นว่า วัดสุวรรณคีรีทารามประสบภัยธรรมชาติและเป็นวัดร้าง จึงโปรดเกล้า ฯ ให้พระยารัตนเศรษฐ๊ ผู้ว่าราชการเมืองระนองดำเนินการสร้างวัดนี้ขึ้นมาแทน (บริเวณ ถ.ชาติเฉลิม) พร้อมกับได้พระราชทานนามว่า "วัดสุวรรณคีรีวิหาร" ซึ่งชาวบ้านนิยมเรียกว่า "วัดหน้าเมือง" จังหวัดระนอง สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ลำดับเจ้าอาวาส
# พระครูระนังควินัยมุนีวงษ์ (ปลอด เจ้าคณะเมืองระนอง)
# พระอธิการแดง
# พระอธิการเวศน์
# พระอธิการติ๋ว
# พระอธิการฮอด
# พระครูประจักษ์สารธรรม (คอยกอิ่น ณ ระนอง) อดีต จอ.เมืองระนอง
# พระวิสุทธิธรรมคณี (สวาส ธมฺมปาโล)อดีต จจ.ระนอง
# พระราชระณังควชิรมุนี (ขจร โชติวโร ป.ธ.4) เจ้าคณะจังหวัดระนองปัจจุบัน
ปูชนียวัตถุ
เจดีย์ศิลปะพม่า ชื่อ "พระเจดีย์ดาธุ" สูง 10 เมตร มีอายุกว่า 70 ปี สร้างโดยชาวพม่า ซึ่งเป็นโหรในราชวัง อพยพมาอยู่ในจังหวัดระนอง ตั้งอยู่บริเวณวัดหน้าเมือง เพราะความศรัทธาในพุทธศาสนา จึงอุทิศใจกายสร้างขึ้นมาด้วยทุนทรัพย์ของตัวเอง ก่อนสิ้นใจ ด้วยความเชื่อว่า ผู้ใดสร้างเจดีย์จะเป็นการสร้างบุญบารมี ให้กับผู้สร้างไปทุกภพทุกชาติไป

พระอุโบสถ มีพระพุทธรูปยืนทรงเครื่องลวดลายดอกพิกุล สมัยต้นรัตนโกสินทร์ งดงามมาก นอกจากนี้ยังมีพระประธานพระพุทธรูปหินอ่อน ธรรมมาสน์ที่รัชกาลที่ 5 ทรงพระราชทาน 
ศาลาการเปรียญซึ่งพื้นเป็นลายกระเบื้องเขียนด้วยมือซึ่งวิจิตรงดงามทีเดียว
งานประจำปี
งานสัปดาห์ส่งเสริมพระพุทธศาสนาเนื่องในวันวิสาขบูชาและสมโภชพระเจดีย์ดาธุประจำปี
ในวันวิสาขบูชาของทุกปี(ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6) จังหวัดระนองได้มีการจัดงานสัปดาห์ส่งเสริมพระพุทธศาสนาเนื่องในวันวิสาขบูชา ในทุกๆปีจะมีผู้เลื่อมใส ทั้งชาวไทยและพม่า มาร่วมกันห่มผ้าพระเจดีย์ดาธุ จำนวนมาก นอกจากนี้ยังมีการประกวดร้องเพลง ประกวดก่อเจดีย์ทราย การแสดงบนเวทีทั้งชาวไทยและพม่า จัดนิทรรศการ ฉายวิดิทัศน์ เกี่ยวกับพุทธประวัติ
ปราสาทเรือนหิน
ปราสาทเรือนหิน ( ) หรือที่ชาวลาวเรียกว่า เฮือนหิน ตัวปราสาทตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขง บ้านเฮือนหิน เมืองไซพูทอง ถัดจากเมืองสุวรรณเขตลงมาประมาณ 70 กิโลเมตร ห่างจากตัวเมืองไซพูทองประมาณ 10 กิโลเมตร เฮือนหินสร้างขึ้นในสมัยอาณาจักรศรีโคตรบูร (ศรีโคตะปุระ) เรืองอำนาจ ตามประวัติท้องถิ่นกล่าวว่า ราว ค.ศ. 500–557 ขุนอังคะราชและขุนอมมะราชสองพี่น้องเป็นผู้นำพาประชาชนบรรดาเผ่าจากอาณาจักรโยนกเงินยางทางตอนเหนือของลาวมาสร้างปราสาทเฮือนหินขึ้น เพื่อเป็นศาสนสถานประจำเมืองในลัทธิพราหมณ์-ฮินดู โดยตัวปราสาทตั้งอยู่กลางดงต้นลั่นทม ภายในตัวปราสาทมีพระพุทธรูปหินตั้งอยู่ ปราสาทแห่งนี้ยังไม่ได้รับการบูรณะ ภาพสลักนูนต่ำที่เคยอยู่รอบ ๆ ก็ถูกนำไปไว้ที่อื่นเป็นส่วนใหญ่ ถื
ม่ได้รับการบูรณะ ภาพสลักนูนต่ำที่เคยอยู่รอบ ๆ ก็ถูกนำไปไว้ที่อื่นเป็นส่วนใหญ่ ถือว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจแห่งหนึ่ง
ต้มข่าไก่
ต้มข่าไก่ เป็นอาหารไทยชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นแกงใส่กะทิ เนื้อไก่ และเห็ด น้ำแกงมีสีขาวขุ่น มีการใส่สมุนไพรต่าง ๆ คล้ายต้มยำ เช่น ข่า ใบมะกรูด ตะไคร้ มะนาว พริก โรยหน้าด้วยผักชี มีรสชาติเปรี้ยว เค็ม มัน
ต้มข่าเป็นแกงของไทยที่มีต้นกำเนิดประมาณปี พ.ศ. 2433 และถูกบันทึกครั้งแรกในตำราอาหารไทย กลุ่มแรกประเภทแกงที่มีการบันทึกไว้เรียกว่า ต้มข่าเป็ด ซึ่งมีเนื้อเป็ดและข่าอ่อนในแกงที่มีกะทิเป็นส่วนผสมหลัก เมื่อเวลาผ่านไป เนื้อไก่กลายเป็นตัวเลือกโปรตีนที่ได้รับความนิยมมากขึ้น และอาหารจานนี้ได้พัฒนาเป็นเวอร์ชันที่รู้จักกันในชื่อ ต้มข่าไก่ ซึ่งทำจากเนื้อไก่แทนเนื้อเป็ด นอกจากเนื้อไก่แล้ว กุ้งก็เป็นตัวเลือกโปรตีนที่ได้รับความนิยมและมักเรียกว่า ต้มข่ากุ้ง โดยต้มข่ามีส่วนผสมพื้นฐานหลายอย่างเหมือนกับแกงยอดนิยมอีกชนิดหนึ่งที่เรียกว่า ต้มยำ อย่างไรก็ตาม ต้มข่ามีความแตกต่างด้วยการเพิ่มกะทิ ซึ่งทำให้มีเนื้อสัมผัสที่เข้มข้นและมีรสชาติที่ละมุนลิ้นและหวานกว่าเมื่อเ
วัตถุดิบ
สูตรต้มข่าไก่โดยทั่วไปจะใส่ กะทิ ข่า (บางครั้งใช้ ขิงแทนได้) ใบมะกรูด ตะไคร้ พริกไทย ผักชี เห็ดฟาง (หรือเห็ดหอมหรือเห็ดชนิดอื่น) ไก่ น้ำปลา และน้ำมะนาว บางอาจใส่พริกคั่ว

รูปแบบต่าง ๆ
มีต้มข่าไก่แบบอื่น ๆ ที่ทำจากอาหารทะเล (ต้มข่าทะเล), เห็ด (ต้มข่าเห็ด), เนื้อหมู (ต้มข่าหมู) และเต้าหู้ (ต้มข่าเต้าหู้)

อ้างอิง
ชื่อบุคคลจีน
ชื่อบุคคลจีน จะมีการวางตำแหน่งของชื่อและนามสกุลต่างจากรูปแบบชื่อบุคคลไทย และชื่อบุคคลทางตะวันตก โดยจะมีการวางนามสกุลไว้หน้าชื่อ และเขียนชื่อทั้งหมดติดกัน โดยตัวอย่างเช่น หลิว เต๋อหัว (刘德华) ชื่อคือ เต๋อหัว และนามสกุลคือ หลิว ชื่อบุคคลจีนมีการใช้ในหลายประเทศที่ใช้ภาษาจีนเป็นหลัก ได้แก่ ประเทศจีน ประเทศไต้หวัน ประเทศสิงคโปร์

นามสกุลของจีน มักจะมีคำเดียว เช่น เฉิน (陳/陈) หวัง (王) จาง (張/张) ในอดีตอาจพบนามสกุลจีนสองพยางค์ขึ้นไป ซึ่งส่วนมากจะเป็นเชื้อสายราชวงศ์หรือขุนนาง เมื่อหญิงสาวแต่งงานก็จะเปลี่ยนไปใช้นามสกุลของสามี สำหรับชื่อตัวอาจมีหนึ่งหรือสองคำ ส่วนเสียงอ่านก็ขึ้นอยู่กับสำเนียงที่ใช้
อย่างเช่นเล่าปี่ ก็มีนามสกุลเล่า (ภาษาจีนกลางอ่านว่า หลิว)

ชื่อของคนจีนนั้นจะมีสองชื่อคือ ชื่อที่เรียกกันในบ้านหรือในครอบครัว เรียกว่า "หมิง" มักมีพยางค์เดียว
และ "ชื่อทางการ" (Chinese style name, courtesy name หรือ adult name) ซึ่งเป็นชื่อที่ครูตั้งให้เมื่อเข้าเรียนหนังสือในโรงเรียน เป็นชื่อที่ใช้เรียกเพื่อแสดงความสุภาพ

เช่น เล่าปี่ เล่า (หลิว) เป็นชื่อสกุล ปี่ (เป้ย) เป็นชื่อตัว ส่วนชื่อทางการคือ เสวี้ยนเต๋อ
เครื่องปั่น
เครื่องปั่น ( ) เป็นเครื่องใช้ไฟฟ้าในครัวเรือนที่ใช้สำหรับปั่น บด สับ หรือผสมอาหารและเครื่องดื่มต่างๆ โดยทั่วไปแล้วเครื่องปั่นจะประกอบด้วยมอเตอร์ ใบมีด และโถปั่นสามารถปั่นผัก ผลไม้ และอื่นๆ เช่น พริก กระเทียม พวกเนื้อสัตว์ต่างๆ เป็นต้น เวลา ปั่นเสร็จก็จะออกมาเป็นชิ้นเล็กๆละเอียด เพื่อนำไปใช้

เครื่องปั่นโดยทั่วไปประกอบด้วย มอเตอร์, โถปั่น, ใบมีด, ฝาปิด, และฐาน โดยทั่วไปโถปั่นมักทำจากพลาสติกหรือแก้ว ส่วนใบมีดทำจากโลหะ เช่น สแตนเลสสตีล
ผลกระทบในการทําลายเซลล์ ได้แก่ ความเร็วในการโหลดของมอเตอร์ ความเร็วที่ส่งไปยังใบมีดผ่านขั้วต่อ และปริมาณ ความยาว และความหนาของใบมีด พร้อมกับรูปร่างของโถผสม ท้ายที่สุดแล้ว ปัจจัยเหล่านี้มีส่วนช่วยในทันทีความเร็วและความถี่ในการตัดของใบมีดเมื่อหั่นหรือกระทบกับส่วนผสม เพื่อให้ได้ผลการทําลายเซลล์และการบดที่สมดุล
การทำงาน
มอเตอร์ในเครื่องปั่นทำงานโดยเปลี่ยนพลังงานไฟฟ้าให้เป็นพลังงานกลเพื่อขับเคลื่อนใบมีดให้หมุน ซึ่งจะทำการปั่นและผสมส่วนผสมต่างๆ ในโถปั่น โดยทั่วไปแล้ว มอเตอร์ของเครื่องปั่นเป็นมอเตอร์ไฟฟ้าขนาดเล็กที่ระบายความร้อนด้วยอากาศ เมื่อเปิดเครื่อง มอเตอร์จะหมุนเพลา ทำให้ใบมีดหมุนด้วยความเร็วสูง มอเตอร์บางรุ่นยังใช้การเคลื่อนที่ของมอเตอร์เพื่อดึงอากาศเข้าไปในตัวเครื่องเพื่อระบายความร้อน
ประวัติศาสตร์
ในปี ค.ศ. 1922 มีการประดิษฐ์เครื่องปั่นน้ำผลไม้เป็นเครื่องแรกของโลก โดยชาวโปแลนด์ที่ไปตั้งถิ่นฐานอยู่ที่รัฐวิสคอนซินในสหรัฐอเมริกา มีชื่อว่า นาย Stephen J. Poplawski ซึ่งออกแบบและผลิตเครื่องผสมเครื่องดื่มนี้ภายใต้สัญญากับบริษัท Arnold Electric ที่เมือง Racine โดยเครื่องนี้ถูกผลิตเพื่อใช้ปั่นเครื่องดื่ม เข้าใจว่าคงคล้ายกับเครื่องดื่มธัญพืชในปัจจุบัน และได้ขอสิทธิบัตรในปี ค.ศ. 1922 รูปร่างก็ค่อนข้างจะเหมือนเครื่องปั่นน้ำผลไม้ในปัจจุบัน และเป็นครั้งแรกที่มีการใช้ใบมีดปั่นตรงส่วนล่างของตัวโถ
แต่เครื่องปั่นน้ำผลไม้ที่กลายเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก เริ่มจากนาย Fred Osius ซึ่งเปิดโรงงานผลิตอุปกรณ์เครื่องใช้ในครัวอยู่ก่อนแล้ว ได้นำ Blender ของนาย Poplawski มาพัฒนาต่อและได้จดสิทธิบัตรในปี ค.ศ. 1933 แต่การที่จะพัฒนาและผลิตในเชิงพาณิชย์ต้องมีเงินทุน ดังนั้น Fred Osius จึงได้นำเสนอสิ่งประดิษฐ์ล่าสุดที่จะ “ปฏิรูปนิสัยในการรับประทานอาหารของผู้คน” ให้แก่นาย Fred Waring ซึ่งเป็นหัวหน้าวงออเครสต้าที่มีชื่อเสียงในยุคนั้น ปรากฏว่า Fred Waring สนใจมากและพร้อมที่จะให้การสนับสนุนเงินทุนทันที ต่อมาสิ่งที่เขาเรียกว่า เครื่องผสมมหัศจรรย์ (Miracle Mixer) ก็ได้ออกงาน National Restaurant Show ที่ชิคาโกเป็นครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1937 ด้วยราคาขายปลีกที่ 29.75 ดอล
estaurant Show ที่ชิคาโกเป็นครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1937 ด้วยราคาขายปลีกที่ 29.75 ดอลลาร์ จนถึงปี ค.ศ. 1938 เมื่อได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อบริษัทว่า Waring Corporation ตั้งแต่นั้นมา ชื่อ Waring Blender จึงเป็นที่รู้จักกันไปทั่วโลก
มาตรฐานการผลิต
มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (มอก.) สำหรับเครื่องปั่นในประเทศไทย คือ มอก. 60335 เล่ม 2(4)-2566 ซึ่งเป็นข้อกำหนดด้านความปลอดภัยสำหรับเครื่องปั่นสลัดน้ำที่ใช้ในที่อยู่อาศัยและเครื่องใช้ไฟฟ้าที่คล้ายกัน. มาตรฐานนี้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 20 พฤศจิกายน 2567 และอ้างอิงมาตรฐานสากล: IEC 60335-2-4:2021

อ้างอิง

ดูเพิ่ม

* เครื่องผสมอาหาร
เครื่องผสมอาหาร
จนยอดตั้งแข็ง]]

เครื่องผสมอาหาร หรือ มิกเซอร์ มีทั้งแบบถือและแบบตั้งโต๊ะ ใช้ผสมหรือตีส่วนผสมอาหารเข้าด้วยกันด้วยแรงจากมอเตอร์ไฟฟ้าเท่านั้น ไม่ได้ใช้ทำให้อาหารสุกด้วยความร้อน โดยทั่วไปสามารถปรับระดับความเร็วได้หลายระดับ เพราะการตีนานหรือใช้เวลาน้อยเกินไปอาจมีผลกับลักษณะของอาหาร

เครื่องผสมอาหาร
สามารถเรียกชื่ออื่นๆได้ เช่น เครื่องตีไข่ เครื่องมิกซ์เซอร์ อ่างผสมครีม เครื่องตีครีม เครื่องนวดแป้ง

เครื่องตีไข่
สาเหตุที่เรียกเครื่องตีไข่นี้ เพราะนำไปตีไข่จริงๆ จึงเรียกเครื่องตีไข่

เครื่องมิกซ์เซอร์
สาเหตุที่เรียกเช่นนี้ คือเครื่องผสมอาหารนี้ สามารถนำมาใช้กับ เครื่องดื่มได้ด้วย ไม่เพียงแต่ใช้เพื่อผสมอาหาร
อ่างผสมครีม
เครื่องผสมอาหารนั้นมิใช่แต่นำไปผสมอาหารเพียงอย่างเดียว แต่สามารถนำมาผสมครีมและสารเคมีต่างๆ เช่น ครีมนวดหน้า เป็นต้น
เครื่องตีครีม
การที่เรียกเครื่องตีครีมนั้น บางท่านอาจจะใช้เพียงทัพพี หรือ กระบวย ในการตีได้เช่นกัน หรืออาจใช้เครื่องตีแบบมือถือก็ได้ แต่ในความเป็นจริงเครื่องที่มีมอร์เตอร์วัตต์ต่ำๆนั้น เมื่อนำมาใช้ตีครีมเครื่องมือนั้นจะพังง่ายๆ 
จึงต้องใช้เครื่องตีครีม ที่มีวัต์450วัตต์ขึ้นไป เพื่อใช้เครื่องมือได้อย่างยาวนานขึ้น เช่นดังภาพนี้เป็นต้น คือเครื่องตีครีมที่มีขนาด 5 ลิตร ขึ้นไป
เครื่องนวดแป้ง
บางคนอาจจะสับสน และ นำเครื่องตีไข่ หรือเครื่องผสมนี้ ไปใช้งานนวดแป้ง เนื่องจากใช้ได้เหมือนกัน แต่ผิดจุดประสงค์ของเครื่อง
เนื่องจากเครื่องผสมอาหาร ถูกออกแบบมาในรอบที่สูงกว่าของมอร์เตอร์ แต่เครื่องนวดแป้งเป็นเครื่องที่รอบช้ากว่า จึงทำให้เครื่องมือเสียหายได้
การค
ตอร์ แต่เครื่องนวดแป้งเป็นเครื่องที่รอบช้ากว่า จึงทำให้เครื่องมือเสียหายได้
การคำนวณคร่าวๆในการนำไปนวดแป้ง เครื่องตีไข่ขนาด5ลิตร จะนวดแป้งได้ไม่เกิน1 kgเท่านั้น แต่โถบรรจุสามารถใส่แป้งเพื่อทำการนวดได้ถึง5ก.ก
ซึ่งเกินกำลังของมอร์เตอร์ ทำให้มอร์เตอร์ไหม้และเสียหายก่อนเวลาอันควร และเครื่องผสมอาหารแบบมือจับนั้น ไม่สามารถทำสิ่งนี้ได้เลย ไม่ว่ากรณีใดก็ตาม
ควรนวดแป้งให้อยู่ประมาณ1kgเท่านั้น จึงปลอดภัยสำหรับตัวเครื่อง หรือ ไม่ก็ ใช้เครื่องนวดแป้งที่ออกแบบมาใช้สำหรับนวดแป้งโดว์ไปเลยจะดีกว่า
อวสานการยุทธ์
อวสานการยุทธ์ เป็นนิยายแฟนตาซีเยาวชนในชุดตำนานแห่งนาร์เนีย เขียนโดยซี.เอส. ลิวอิส ใน ค.ศ. 1957 นับเป็นลำดับที่เจ็ดตามที่ตีพิมพ์ และลำดับที่เจ็ดถ้านับตามเหตุการณ์ในเรื่อง เป็นตอนเดียวในชุดนาร์เนียที่เรียงลำดับการพิมพ์ลงตัวกับเนื้อหา ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ แปลโดยสุมนา บุณยะรัตเวช

เนื้อเรื่อง

บทจบของเรื่องชุดนาร์เนีย เนื้อเรื่องดำเนินในช่วงสุดท้ายของอาณาจักรนาร์เนีย ซึ่งปกครองโดยพระเจ้าทิเรียน ราชาองค์สุดท้ายแห่งนาร์เนีย พระเจ้าทิเรียนเป็นเหลนของเหลนของพระเจ้าริเลียน เซนทอร์ตัวหนึ่งทูลเตือนพระเจ้าทิเรียนว่าเคราะห์กรรมใหญ่หลวงกำลังจะมาเยือนนาร์เนีย
ภาพยนตร์
20th Century Fox และ Walden Media ได้วางแผนจัดสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อเรื่องว่า "The Chronicles of Narnia: The Last Battle" หรือ "ตำนานแห่งนาร์เนีย ตอนอวสานการยุทธ์"
วัดไผ่โรงวัว
วัดไผ่โรงวัว หรือ วัดโพธาราม เป็นวัดที่มีชื่อเสียงของจังหวัดสุพรรณบุรี ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลบางตาเถร อำเภอสองพี่น้อง วัดมีพื้นที่ทั้งหมด 248 ไร่ พื้นที่ของวัดแต่เดิมเป็นดงป่าไผ่ที่ชาวบ้านนำวัวมาผูกไว้ระหว่างทำนา ปัจจุบันภายในวัดมีสิ่งก่อสร้างต่างๆเป็นจำนวนมาก เช่น พระพุทธรูปต่างๆ รูปหล่อพุทธประวัติ พระโพธิสัตว์ พระวิหารร้อยยอด เจดีย์ร้อยยอด สังเวชนียสถานจำลอง เมืองสวรรค์เมืองนรกจำลอง ซึ่งสิ่งก่อสร้างเหล่านี้ทำให้มีนักท่องเที่ยวแวะเวียนมาอย่างสม่ำเสมอ โดยวัดแห่งนี้ ตั้งอยู่บริเวณทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3422 กิโลเมตรที่ 19
ประวัติ
สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2469 เดิมตั้งเป็นสำนักสงฆ์ในพื้นที่ 20 ไร่ ต่อมาชาวบ้านไผ่โรงวัวไปนิมนต์หลวงพ่อขอม จากวัดพระศรีรัตนมหาธาตุใน อ. เมืองมาเป็นเจ้าอาวาส มีการพัฒนาวัดและขยายพื้นที่ออกไป ในขณะนั้นวัดมีชื่ออย่างเป็นทางการว่าวัดโพธาราม แต่ชาวบ้านยังคงเรียกวัดไผ่โรงวัว ใน พ.ศ. 2533 จึงเปลี่ยนเป็นชื่อวัดไผ่โรงวัวดังเดิม
หลวงพ่อขอมได้ดำเนินการก่อสร้าง “พระพุทธโคดม” เป็นพระพุทธรูปโลหะสำริดองค์ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย เริ่มก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2502 ใช้เวลาก่อสร้างนานถึง 17 ปี
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้เสด็จพระราชดำเนินมาทรงยกพระเกตุมาลา เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2512
นอกจากพระพุทธโคดมแล้วยังมี "พระกกุสันโธ" สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2518-2523 เป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่ปางมารวิชัย องค์สีขาว สูง 28 วา 2 ศอก หน้าตักกว้าง 20 วา
ประดิษฐานอยู่กลางแจ้ง นักท่องเที่ยวสามารถมองเห็นได้แต่ไกล ประชาชนทั่วไปนิยมมากราบไหว้ สังเวชนียสถาน 4 อยู่บริเวณด้านหน้าองค์พระกกุสันโธ
ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างซึ่งจำลองจากสถานที่สำคัญทางพุทธศาสนาสี่แห่งในประเทศอินเดียและเนปาล
ยสิ่งก่อสร้างซึ่งจำลองจากสถานที่สำคัญทางพุทธศาสนาสี่แห่งในประเทศอินเดียและเนปาล ได้แก่ สวนลุมพินีสถานที่ประสูติซึ่งปัจจุบันอยู่ในเนปาล
เจดีย์พุทธคยาสถานที่ตรัสรู้ สถูปเมืองสารนาถซึ่งเป็นที่ตั้งของป่าอิสิปตนมฤคทายวันสถานที่แสดงปฐมเทศนา โปรดปัญจวัคคีย์ และกุสินาราสถานที่ปรินิพพานของพระพุทธองค์
แหล่งค้นคว้าเพิ่มเติม

* แอนเดอร์สัน, เบเนดิกท์. (2552, ต.ค.-ธ.ค.). เปรตประหลาด: ประวัติศาสตร์นรกภูธร. แปลโดย อาดาดล อิงคะวณิช. อ่าน. 2(2): 10-36.
* อลังการ เจดีย์ร้อยยอด วัดไผ่โรงวัว วัดสวย สุพรรณบุรี ที่เที่ยวสองพี่น้อง ที่เที่ยวสุพรรณบุรี

คลังภาพ

ไฟล์:พระพุทธโคดม.jpg|thumb|250px|พระพุทธโคดม
ไฟล์:วัดไผ่1.jpg|thumb|250px|นิโครธารามพุทธวิหารหรือวิหารร้อยยอด
ไฟล์:นรกภูมิที่วัดไผ่โรงวัว.jpg|thumb|250px|นรกภูมิที่วัดไผ่โรงวัว

อ้างอิง
* สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคกลาง เล่ม 8. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์, 2542, หน้า 3799 - 3801.
* เว็บไซต์ 12ราศรี หัวข้อ วัดไผ่ ของดีดีเพียบ
เสนีย์ วิลาวรรณ
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ร้อยเอก เสนีย์ วิลาวรรณ ปูชนียบุคคลด้านภาษาไทย ประจำปีพุทธศักราช 2554 เกิดเมื่อ พ.ศ. 2472 ที่ตำบลราษฎร์นิยม อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี

การศึกษา
ศึกษาระดับประถมศึกษาที่ โรงเรียนวัดราษฎร์นิยม จังหวัดนนทบุรี ระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม จังหวัดนนทบุรี โดยเป็นนักเรียน ยุวชนทหาร รุ่นสุดท้าย

ศึกษาระดับเตรียมอุดมศึกษา ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง 
เป็นนักเรียนเตรียมปริญญา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง รุ่นสุดท้าย ระหว่าง พ.ศ. 2489-2490 (ต.ม.ธ.ก. รุ่นที่ 8)
การศึกษาระดับอุดมศึกษา จบ อักษรศาสตรบัณฑิต (อ.บ.) คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และต่อด้วย ครุศาสตรบัณฑิต เป็น ค.บ.รุ่นแรก เมื่อหลักสูตรยังอยู่ใน แผนกครุศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์และครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลังจากรับราชการที่มหาวิทยาลัยศิลปากรแล้ว ศึกษาต่อจนจบ Master of Arts (M.A.) จากEastern Michigan University รัฐมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา
การรับราชการ
พ.ศ. 2498 เป็นอาจารย์สอนภาษาไทยที่โรงเรียนเตรียมนายร้อย โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า เมื่อมีการรวมโรงเรียนเตรียมนายร้อยของทุกเหล่าทัพ กับโรงเรียนเตรียมนายร้อยตำรวจเข้าด้วยกันเป็น โรงเรียนเตรียมทหาร จึงย้ายไปเป็นอาจารย์สอนภาษาไทย ที่โรงเรียนเตรียมทหาร ตั้งแต่แรกสถาปนาโรงเรียน ใน พ.ศ. 2501 และโอนไปรับราชการที่คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ในปี พ.ศ. 2509
พ.ศ. 2509 ย้ายมารับราชการเป็นอาจารย์ที่คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร
เป็นหัวหน้าภาควิชาภาษาตะวันออก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นคนแรกจนเกษียณราชการ ตั้งแต่ภาควิชาเริ่มจัดสอนวิชาเอกภาษาไทย ระดับปริญญาตรี และปริญญาโท สาขาจารึกภาษาไทยและสาขาจารึกภาษาตะวันออก ดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาภาษาตะวันออก ตลอดเวลารับราชการที่คณะโบราณคดีเคยดำรงตำแหน่งคณบดีคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ระหว่าง 26 มิถุนายน พ.ศ. 2518 – 3 มีนาคม พ.ศ. 2521 เกษียณอายุราชการ เมื่อ พ.ศ. 2532

นอกจากงานราชการแล้ว ยังมีผลงานการเรียบเรียงตำราและแบบเรียนภาษาไทยตั้งแต่ระดับปฐมวัยถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่ใช้ในโรงเรียนต่างๆ เป็นจำนวนร้อยกว่าเล่ม
รางวัลระดับชาติ
กระทรวงวัฒนธรรมประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติให้ผู้ช่วยศาสตราจารย์เสนีย์ วิลาวรรณเป็นปูชนียบุคคลด้านภาษาไทย ประจำปีพุทธศักราช 2554 เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2554

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

อ้างอิง

* ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ร้อยเอก เสนีย์ วิลาวรรณ
ด้ามขวาน
วงด้ามขวาน วงดนตรีเพื่อชีวิตระดับตำนานอีกวงหนึ่งของภาคใต้ ก่อตั้งโดย ยงยุทธ์ ดำศรี หรือ ยุทธ์ ด้ามขวาน หรือที่เรียกกันว่า อาจารย์ยุทธ์ ชาวจังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งปัจจุบันรับราชการเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี มีสมาชิกในวงแรกก่อตั้ง 10 คน ซึ่งล้วนแต่คนภาคใต้ทั้งสิ้น

วงด้ามขวานถือเป็นต้นแบบให้กับวงดนตรีเพื่อชีวิตภาคใต้อีกหลายวง เช่น มาลีฮวนน่า ตีฆอลาซู สันติภาพ เป็นต้น

มีหลายเพลงที่ได้รับความนิยมเช่น ไก่เถื่อน อิไซกูนิ คน_หนน_คดกรรณิการ์, ดวงอาทิตย์ตกดิน เป็นต้น
ในการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 วงด้ามขวานถือเป็นวงหนึ่งที่เข้าร่วมในการชุมนุมครั้งนี้ด้วย อัลบั้ม คะยั้นคะยอ ไก่เถื่อน ภูมิปัญญา เรื่องมันเป็นพรรค์นี้ ออกในช่วง3ปีทั้งหมด4ชุด นกเขาโต๊ะครู กรรมพันธุ์ แล้วอีกหลายชุด

อ้างอิง
* วงด้ามขวานกับอ.ยงยุทธ์
แยม
แยม เป็นของหวานประเภทหนึ่ง รับประทานโดยการทาลงบนขนมปังเพื่อเพิ่มรสชาติให้ขนมปังอร่อยมากขึ้น แยมมักจะทำมาจากผลไม้ แต่ก็ไม่จริงเสมอไป

วิธีการผลิต
แยมเป็นอาหารหวานประเภทหนึ่งใช้ทานกับขนมปัง มีลักษณะคล้ายเยลลี่แต่ไม่จับตัวเป็นก้อน โดยมีวิธีการผลิตคือการนำของที่จะทำเป็นแยมมาต้มกับน้ำและน้ำตาล ด้วยอุณหภูมิราว 104 องศาเซลเซียส เพื่อให้สารเคมีในตัวของผลไม้ทำปฏิกิริยากับน้ำตาล แล้วปล่อยทิ้งไว้ให้เย็นก็จะได้แยมตามที่ต้องการ
ประเภทของแยม
แยมแบ่งเป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ ดังนี้ 
* แยมหวาน แยมชนิดนี้จะมีรสหวาน ตั้งแต่หวานมากจนกระทั่งหวานน้อย
** แยมผลไม้ เป็นแยมที่ได้มาจากการต้มผลไม้ชนิดต่าง ๆ กับน้ำตาล
** แยมสตรอว์เบอร์รี - เป็นแยมที่ทำจากสตรอว์เบอร์รี แยมชนิดนี้จะมีสีแดง
** แยมสับปะรด - เป็นแยมที่ทำมาจากสับปะรด เป็นแยมที่มีสีเหลือง
** แยมส้ม - แยมส้ม มีสีส้ม
** แยมองุ่น - เป็นแยมที่ผสมกับองุ่น 
** แยมรสผลไม้รวม - เป็นแยมที่ได้มาจากการผสมผลไม้ทุกชนิดเข้าด้วยกัน
** แยมสารสังเคราะห์ - แยมชนิดนี้ทำมาจากสารสังเคราะห์แต่ยังไม่แพร่หลายมากนัก
* แยมที่ไม่หวาน เป็นแยมที่ไม่มีรสหวาน 
** แยมธัญพืช - เป็นแยมที่ทำมาจากธัญพืชหรือเม็ดพืชต่าง ๆ
ไข่แดง
]]
ไข่แดง เป็นส่วนประกอบของไข่ โดยอยู่ภายในเปลือกไข่ ประกอบด้วยสารอาหารไว้ใช้เลี้ยงตัวอ่อน เมื่อรวมกับไข่ขาวจะเป็นเซลล์เดียวจนกว่าจะมีการปฏิสนธิ

การนำไปใช้ประโยชน์
โดยทั่วไปไข่ของสัตว์ปีก สัตว์เลื้อยคลาน และแมลงหลายชนิด มักถูกใช้เป็นอาหาร ทั้งที่ผ่านการปรุงโดยใช้ความร้อน การยำ หรือบางครั้งก็บริโภคทั้งดิบ ๆ หรือมีการแยกไข่แดงออกจากไข่ขาวเพื่อนำมาเป็นส่วนประกอบในการปรุงอาหาร เช่น มายองเนส คัสตาร์ด เครมบรูเล่ หรือทำขนมไทย เช่น ทองหยิบ ทองหยอด รวมถึงนำไปผสมเป็นเครื่องดื่ม เช่น เอ้กน็อก และแอดโวคาท (เหล้ารัมผสมไข่ดิบ)
นอกจากใช้เป็นอาหารแล้ว ไข่แดงยังถูกใช้ในงานศิลปะสมัยก่อน เช่น ใช้เป็นส่วนผสมในการทำสีฝุ่นเทมเพอรา ในงานจิตรกรรม ซึ่งเป็นกรรมวิธีที่ช่วยทำให้ภาพเขียนมีอายุยืนนานขึ้นด้วย

ไข่แดงยังสามารถสกัดเป็นน้ำมันเพื่อนำไปใช้ในอุตสาหกรรมเครื่องสำอาง รวมถึงทางการแพทย์ด้วย

คุณค่าทางโภชนาการ
ไข่แดงประกอบด้วยน้ำ โปรตีน และแร่ธาตุหลายชนิด เช่น ธาตุเหล็ก แคลเซียม ฟอสฟอรัส วิตามินเอ และวิตามินบี 1 รวมทั้งสารโคลีนที่มีส่วนช่วยพัฒนาสมองและเสริมสร้างความจำ สารลูทีนและซีแซนทีนที่มีประโยชน์ ช่วยบำรุงประสาทตา
ในไข่แดงยังมีไขมัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกรดไขมันไม่อิ่มตัว มีคุณค่าใกล้เคียงกับไขมันปลาทะเล มีกรดไขมันโอเมกา-3 ที่จำเป็นต่อการทำงานของสมองและเนื้อเยื่อตา รวมถึงกรดโอเมก้า 6 และกรดอะราคิโดนิก (ARA) ที่สำคัญต่อการพัฒนาระบบประสาทและการทำงานของระบบประสาทตา
ทว่าไข่แดงยังมีคอเลสเตอรอล ที่ไม่พบในไข่ขาว ซึ่งเดิมทีมีการห้ามรับประทานไข่แดงในปริมาณมาก เพราะอาจเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจขาดเลือด แต่ในงานวิจัยภายหลังพบว่า คลอเรสเตอรอลในไข่มีผลทำให้คลอเรสเตอรอลในเลือดสูงขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น อย่างไรก็ดี สมาคมหัวใจอเมริกา (AHA) แนะนำว่า ไม่ควรรับประทานไข่ไก่เกินวันละหนึ่งฟอง เพราะไข่ไก่หนึ่งฟองมีคอเลสเตอรอลเกินกว่า 200 มิลลิกรัม และสำหรับผู้เป็นโรคหัวใจ เบาหวาน คอเลสเตอรอลสูง หรือโรคหลอดเลือดสมอง ไม่ควรรับประทานไข่ไก่เกิน 3 ฟองต่อสัปดาห์
น้ำมันไข่แดงสามารถได้จากการสกัดน้ำมันทิ้งออกไปให้หมด แล้วจะมีการสร้างเซลล์ขึ้นแล้วก็ทำให้เป็นปฎิสนธิ ทำให้อสุจิเข้าไปในไข่ขาวจนเลี่ยน น้ำมันที่สกัดจากไข่แดงสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้หลายสถาน ในศตวรรษที่ 11 มีการนำไข่แดงมาเป็นส่วนประกอบในการผลิตเครื่องประทินผิว เพราะไข่แดงช่วยบำรุงให้ผิวนุ่มชุ่มชื้น ลดอาการผิวแห้งตึง นอกจากนี้ ยังมีการนำน้ำมันไข่แดงผสมกับน้ำมันสกัด
จากต้นชา ใช้ลดสิวเสี้ยน และกำจัดเซลล์ผิวที่ตายแล้ว

ในการแพทย์แผนโบราณของกรีก อินเดีย ญี่ปุ่นและจีน มีการนำน้ำมันไข่แดงมาทำเป็นครีมนวด หรือครีมหมักผม รักษาอาการผมร่วง ผมแตกปลาย ป้องกันรังแค ช่วยให้ผมดกดำ นิ่มเป็นเงางาม
ในสเปน ในแคว้นอันดาลูซิอาโบราณ มีการนำน้ำมันไข่แดงมาผสมกับน้ำมันละหุ่ง น้ำมันกุหลาบ เพื่อรักษาอาการหิด

ทางแพทย์แผนจีน มีการใช้น้ำมันไข่แดงเพื่อรักษาอาการผิวหนังพุพอง ไหม้ อักเสบ แผลร้อนในปาก ช่วยฟื้นฟูผิวให้กลับคืนสู่สภาพ สมบูรณ์ และยังช่วยบำรุงรากผม รักษาอาการติดเชื้อราที่หนังศีรษะ การติดเชื้อในช่องจมูก และโรคริดสีดวงทวารด้วย

อ้างอิง
วัดสร้อยทอง
วัดสร้อยทอง หรือ วัดสร้อยทองพระอารามหลวง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ ตั้งอยู่ริมถนนประชาราษฎร์ สาย 1 แขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร เดิมชื่อ "วัดซ่อนทอง" เป็นวัดเก่าแก่ที่สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2394 ริมแม่น้ำเจ้าพระยา

วัดสร้อยทอง ไม่ปรากฏนามและประวัติของผู้สร้าง แต่มีข้อสันนิษฐานว่าคงเป็นผู้ที่สืบเชื้อสายมาจาก เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ (แพ บุนนาค) ภายในวัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ พระพุทธรูปหล่อด้วยโลหะทองเหลือง นามว่า หลวงพ่อเหลือ สร้างจากโลหะที่เหลือจากการหล่อพระประธาน ในปี พ.ศ. 2445 ภายในเกศบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ของพระอรหันต์ 5 พระองค์
ในปี พ.ศ. 2445–2447 วัดซึ่งในขณะนั้นมี หลวงปู่เบี้ยว เป็นเจ้าอาวาสวัดได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ มีประชาชนชาวไทยและชาวญวน เป็นกำลังสำคัญในการบูรณะช่วงเวลาดังกล่าว โดยใช้งบประมาณ 10,000 บาท ในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2488 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 สะพานพระราม 6 ได้ถูกทิ้งระเบิดลงโดยฝ่ายสัมพันธมิตร โดยมีระเบิดจำนวน 14 ลูก ตกใส่บริเวณวัดสร้อยทองได้รับความเสียหายอย่างมหาศาล มีสิ่งที่เหลือรอดพ้นจากระเบิดเพียงแค่ พระพุทธรูปหลวงพ่อเหลือ หอระฆังและเจดีย์ริมคลองบางซ่อน เท่านั้น
ในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2545 วัดสร้อยทอง ได้รับการยกฐานะจากวัดราษฎรเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ซึ่งได้ประกาศลงราชกิจจานุเบกษาในวันที่ 18 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ปัจจุบันวัดมีพื้นที่รวม 15 ไร่ 3 งาน 78 ตารางวา

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* ประวัติวัดสร้อยทอง ที่เว็บไซต์ วัดสร้อยทอง
*
คันทรี (แนวดนตรี)
ดนตรีคันทรี ( ) เป็นแนวเพลงที่มีต้นกำเนิดจากภาคใต้และตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา เริ่มมีการผลิตขึ้นครั้งแรกในช่วงทศวรรษ 1920 โดยดนตรีคันทรีมุ่งเน้นไปที่การขับร้องเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของชนชั้นแรงงานและผู้ใช้แรงงานในอเมริกาเป็นหลัก
ดนตรีคันทรีเป็นที่รู้จักในด้านเพลงบัลลาดและเพลงเต้นรำ (เช่น "ฮองกีทองก์มิวสิก") ซึ่งมีรูปแบบที่เรียบง่าย เนื้อเพลงแนวพื้นบ้าน และการประสานเสียง มักมาพร้อมกับเครื่องดนตรี เช่น แบนโจ ฟิดเดิล หีบเพลงปาก และกีตาร์หลากหลายประเภท ไม่ว่าจะเป็นกีตาร์โปร่ง กีตาร์ไฟฟ้า กีตาร์เหล็ก และกีตาร์เรโซเนเตอร์ แม้ว่าดนตรีคันทรีจะมีรากฐานหลักมาจากดนตรีโฟล์กของอเมริกาหลายรูปแบบ เช่น ดนตรีโอลด์ไทม์ และดนตรีแอปพาเลเชียน แต่แนวเพลงนี้ก็ได้รับอิทธิพลสำคัญจากประเพณีดนตรีอื่น ๆ เช่น ดนตรีเม็กซิกัน ไอริช และฮาวาย นอกจากนี้ โหมดบลูส์จากดนตรีบลูส์ยังถูกนำมาใช้ตลอดประวัติศาสตร์ของดนตรีคันทรีอีกด้วย
ดนตรีคันทรีเคยถูกเรียกว่า "ดนตรีฮิลบิลลี" ก่อนที่คำว่า "คันทรีมิวสิก" จะได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1940 แนวเพลงนี้ได้รวมดนตรีเวสเทิร์นเข้าไปด้วย ซึ่งพัฒนาเคียงข้างกับดนตรีฮิลบิลลีจากรากฐานที่คล้ายกันในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 แนวดนตรีเวสเทิร์นร่วมสมัย ได้แก่ เท็กซัสคันทรี เรดเดิร์ต และดนตรีที่ได้รับอิทธิพลจากชาวสเปนและเม็กซิกัน-อเมริกัน เช่น เทฆาโน (Tejano) และดนตรีนิวเม็กซิโก ซึ่งยังคงดำรงอยู่ควบคู่ไปกับวัฒนธรรมดั้งเดิมของชนพื้นเมือง

ในปี 2009 ดนตรีคันทรีเป็นแนวเพลงที่มีผู้ฟังมากที่สุดในช่วงเวลาเร่งด่วนยามเย็นทางสถานีวิทยุของสหรัฐอเมริกา และเป็นแนวเพลงที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับสองในช่วงเวลาเร่งด่วนยามเช้า

ต้นกำเนิด
องค์ประกอบหลักของดนตรีคันทรีสมัยใหม่มีรากฐานมาจากประเพณีดนตรีในภาคใต้และตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา โดยดนตรีคันทรีเริ่มเป็นที่ยอมรับในวงการเพลงป็อปของอเมริกาในช่วงปี 1920 ซึ่งเป็นยุคแรกของการบันทึกเสียง ตามที่นักประวัติศาสตร์ดนตรีคันทรี บิล ซี. มาโลน กล่าวไว้ว่า ดนตรีคันทรีถูก "แนะนำให้โลกได้รู้จักในฐานะปรากฏการณ์ของภาคใต้"
การอพยพเข้าสู่เทือกเขาแอปพาเลเชียนทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกาตะวันออกเฉียงใต้ได้นำเอาดนตรีโฟล์กและเครื่องดนตรีจากยุโรปและบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนมาด้วยเป็นเวลากว่า 300 ปี และพัฒนากลายเป็นดนตรีแอปพาเลเชียน เมื่อประเทศขยายตัวไปทางตะวันตก แม่น้ำมิสซิสซิปปีและรัฐลุยเซียนากลายเป็นจุดเชื่อมโยงของดนตรีคันทรี ก่อให้เกิดดนตรีเคจุน (Cajun music) ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา เทือกเขาร็อกกี ดินแดนชายแดนอเมริกัน และแม่น้ำรีโอแกรนด์ได้เป็นฉากหลังของบทเพลงของชนพื้นเมืองอเมริกัน เพลงเม็กซิกัน และเพลงคาวบอย ซึ่งนำไปสู่การพัฒนาดนตรีนิวเม็กซิโก และดนตรีเวสเทิร์น ซึ่งมีความเชื่อมโยงโดยตรงกับแนวดนตรี เรดเดิร์ต เท็กซัสคันทรี และเทฆาโน ในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก เสีย
งโดยตรงกับแนวดนตรี เรดเดิร์ต เท็กซัสคันทรี และเทฆาโน ในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก เสียงกีตาร์เหล็กที่เป็นเอกลักษณ์ของดนตรีคันทรีมีต้นกำเนิดจากดนตรีฮาวาย