การส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่
การส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่ 
( )
หรือ การส่องกล้องลำไส้ใหญ่ 
เป็นหัตถการทางการแพทย์ที่ใช้กล้องส่องตรวจภายในลำไส้ใหญ่และลำไส้เล็กส่วนปลาย
ทำด้วยกล้องซีซีดี หรือกล้องไฟเบอร์ออปติก ซึ่งติดตั้งที่ปลายท่อที่ยืดหยุ่นได้โดยสอดเข้าไปทางทวารหนัก

วัตถุประสงค์ของการส่องกล้องลำไส้ใหญ่คือเพื่อวินิจฉัยโรคโดยการตรวจดูสภาพภายในของผนังลำไส้ใหญ่
ซึ่งสามารถระบุปัญหาต่าง ๆ เช่น แผลเปื่อยในลำไส้หรือติ่งเนื้อเมือกก่อนกลายเป็นมะเร็ง
และเปิดโอกาสให้ตัดเนื้อออกตรวจ หรือตัดเอารอยโรคที่สงสัยว่าเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ออก
การส่องกล้องลำไส้ใหญ่มีลักษณะคล้ายกับการส่องกล้องลำไส้ส่วนปลาย ( ) แต่ครอบคลุมลำไส้ใหญ่ทั้งหมดแทนที่จะตรวจเฉพาะส่วนซิกมอยด์ (sigmoid)
ลำไส้ใหญ่ทั้งหมดปกติจะยาว 
ในทางตรงกันข้าม การส่องกล้องลำไส้ส่วนซิกมอยด์สามารถตรวจได้เฉพาะส่วนปลายของลำไส้ใหญ่ ซึ่งยาวประมาณ 600 มิลลิเมตร
การตรวจคัดกรองมะเร็งลำไส้ใหญ่ด้วยการส่องกล้องไม่ได้ใช้เป็นปกติในทุกประเทศทั่วโลก
ในสหรัฐอเมริกา เป็นวิธีการตรวจคัดกรองที่แนะนำและใช้กันอย่างแพร่หลาย โดยมักเริ่มตั้งแต่อายุ 45 หรือ 50 ปี โดยขึ้นอยู่กับปัจจัยเสี่ยงและแนวทางขององค์กรต่าง ๆ เช่น สมาคมมะเร็งอเมริกัน 
การตรวจคัดกรองจะแตกต่างกันไปทั่วโลก
ตัวอย่างเช่น ในสหภาพยุโรป หลายประเทศใช้การตรวจเลือดแฝงในอุจจาระ ( ) หรือการส่องลำไส้ส่วนปลายเป็นหลักสำหรับการคัดกรองทั้งกลุ่มประชากร 
ความแตกต่างมาจากระบบสาธารณสุข, นโยบาย และปัจจัยทางวัฒนธรรมที่หลากหลาย
งานวิจัยปี 2023 
ได้เน้นความจำเป็นของการมีกลยุทธ์การคัดกรองและการรณรงค์สร้างความตระหนักรู้เพื่อรับมือกับมะเร็งลำไส้ใหญ่ในระดับโลก

ทางการแพทย์
ภาวะที่ต้องส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่รวมทั้งเลือดออกในกระเพาะและลำไส้ การเปลี่ยนแปลงการขับถ่ายที่อธิบายไม่ได้ และความสงสัยว่ามีเนื้อร้าย 
การส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่มักใช้วินิจฉัยติ่งเนื้อเมือกในลำไส้ (colon polyp) และมะเร็งลำไส้ใหญ่ 
แต่ก็มักใช้วินิจฉัยโรคลำไส้อักเสบเรื้อรัง ( ) ด้วย
การตรวจเลือดแฝงในอุจจาระ ( ) สามารถทำได้อย่างรวดเร็วเพื่อตรวจหาร่องรอยของเลือดที่มองไม่เห็นในอุจจาระ
ผลบวกเป็นข้อบ่งชี้เกือบแน่นอนให้ส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่
ในกรณีส่วนใหญ่ ผลบวกเกิดจากริดสีดวงทวาร
แต่ก็อาจเกิดจากภาวะมีกระเปาะลำไส้ (diverticulosis) โรคลำไส้อักเสบเรื้อรัง ( เช่น หรือลำไส้อักเสบชนิดเป็นแผลเปื่อย [ ]) มะเร็งลำไส้ใหญ่ หรือติ่งเนื้อเมือกในลำไส้
การตัดติ่งเนื้อเมือกในลำไส้ใหญ่ได้กลายเป็นขั้นตอนปกติเมื่อส่องกล้อง
เพราะสามารถตัดติ่งเนื้อออกได้อย่างรวดเร็วและง่ายดายระหว่างการตรวจโดยไม่ต้องผ่าตัด

ในกรณีที่พบเลือดในอุจจาระไม่ว่าจะมองเห็นได้หรือซ่อนอยู่ ก็ควรรู้ว่า เลือดออกจากทวารหนักเป็นครั้งคราวอาจมีสาเหตุที่ไม่ร้ายแรงหลายประการ
การตรวจคัดกรองมะเร็งลำไส้ใหญ่
ในสหรัฐอเมริกา การส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่เป็นวิธีการตรวจคัดกรองมะเร็งลำไส้วิธีหนึ่งสำหรับคนที่มีอายุ 45 ปีขึ้นไป
การตรวจคัดกรองอื่น ๆ รวมทั้ง การส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่ส่วนปลาย/ส่วนซิกมอยด์ การสวนแป้งแบเรียม 
การสร้างภาพลำไส้ใหญ่ด้วยเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (virtual colonoscopy)
การตรวจเลือดซ่อนในอุจจาระด้วยกระดาษไกวแอก ( ) 
และการตรวจหาเลือดในอุจจาระทางเคมีภูมิคุ้มกัน ( )
การตรวจคัดกรองครั้งต่อไปจะนัดตามผลการตรวจครั้งก่อน โดยมักตรวจซ้ำภายใน หากผลการส่องกล้องลำไส้ใหญ่ครั้งก่อนเป็นปกติ 
สำหรับผู้ที่ส่องกล้องแล้วไม่พบติ่งเนื้อ ความเสี่ยงการเกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่ภายใน 5 ปีถัดไปถือว่าต่ำมาก
จึงไม่ต้องตรวจซ้ำก่อน 5 ปีหลังจากการตรวจคัดกรองครั้งแรก

สมาคมแพทย์บางแห่งในสหรัฐอเมริกาแนะนำให้ส่องกล้องลำไส้ใหญ่เพื่อคัดกรองทุก 10 ปีโดยเริ่มตั้งแต่อายุ 50 ปีสำหรับผู้ใหญ่ที่ไม่เสี่ยงมะเร็งลำไส้ใหญ่เพิ่มขึ้น 
งานวิจัยแสดงว่า ความเสี่ยงการเกิดมะเร็งมีน้อยภายใน 10 ปีถ้าการส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่ที่ทำได้ดีไม่พบมะเร็ง
ดังนั้นจึงมีข้อบ่งชี้ให้ตรวจซ้ำทุก เพื่อจุดประสงค์นี้
งานศึกษาปี 2009 พบว่า การตรวจคัดกรองมะเร็งลำไส้ใหญ่ด้วยการส่องกล้องสัมพันธ์กับการลดการเสียชีวิตจากมะเร็งลำไส้ใหญ่ด้านซ้ายลงได้ประมาณสองในสาม
แต่ไม่สัมพันธ์กับการลดการเสียชีวิตจากมะเร็งด้านขวาอย่างมีนัยสำคัญ
เหตุผลหนึ่งคาดว่าการส่องกล้องอาจช่วยลดอัตราการเสียชีวิตจากมะเร็งลำไส้ใหญ่
โดยตรวจพบติ่งเนื้อเมือกและมะเร็งบางส่วนทางด้านซ้ายตั้งแต่ระยะเริ่มต้นที่สามารถรักษาได้ แต่จะพบน้อยกว่าทางด้านขวา
เนื่องจากติ่งเนื้อมักใช้เวลาประมาณ ในการเปลี่ยนเป็นมะเร็งในผู้ที่มีความเสี่ยงเฉลี่ยต่อมะเร็งลำไส้ใหญ่
แนวทางเวชปฏิบัติจึงจึงแนะนำให้เว้นระยะ 10 ปีหลังจากการส่องกล้องที่ได้ผลปกติก่อนตรวจครั้งถัดไป
(ช่วงเวลานี้ไม่ใช้กับผู้ที่มีความเสี่ยงสูงต่อมะเร็งลำไส้ใหญ่หรือผู้ที่มีอาการของโรค)
การทดลองทางคลินิกแบบสุ่มขนาดใหญ่ชื่อว่า NordICC ที่ใช้แนวทางปฏิบัติจริง 
เป็นการทดลองแรกที่ตีพิมพ์การส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่เพื่อคัดกรองและป้องกันมะเร็งลำไส้ใหญ่ การเสียชีวิตที่เกี่ยวข้อง และการเสียชีวิตจากสาเหตุใด ๆ
มีชายหญิงสุขภาพดี 84,585 คนเข้าร่วม อายุ ในประเทศโปแลนด์ และสวีเดน
โดยสุ่มให้ได้การเชิญเข้ารับการส่องลำไส้ใหญ่เพื่อคัดกรองครั้งเดียว (กลุ่มรับเชิญ) หรือไม่ได้รับเชิญและไม่ได้การคัดกรอง (กลุ่มการดูแลปกติ)
ในจำนวน 28,220 คนในกลุ่มที่ได้รับเชิญ 11,843 คน (42.0%) เข้ารับการตรวจคัดกรอง
ในผู้ที่เข้ารับการตรวจคัดกรอง 15 คน (0.13%) เกิดเลือดออกอย่างรุนแรงหลังตัดติ่งเนื้อ
ไม่มีผู้เข้าร่วมรายใดที่ลำไส้ทะลุจากการส่องกล้อง
หลังผ่านไป 10 ปี การวิเคราะห์การตั้งใจตรวจคัดกรอง (intention-to-screen analysis) แสดงให้เห็นว่าความเสี่ยงการเกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่ลดลงอย่างมีนัยสำคัญถึง 18% (0.98% ในกลุ่มที่ได้รับเชิญ เทียบกับ 1.20% ในกลุ่มดูแลตามปกติ)
การวิเคราะห์ไม่พบการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญของความเสี่ยงการเสียชีวิตจากมะเร็งลำไส้ใหญ่ (0.28% เทียบกับ 0.31%) หรือความเสี่ยงการเสียชีวิตจากสาเหตุใด ๆ (11.03% เทียบกับ 11.04%)
เพื่อป้องกันมะเร็งลำไส้ใหญ่หนึ่งราย ต้องส่งคำเชิญให้ส่องกล้องจำนวน 455 ราย
ณ ปี 2023 การทดลอง CONFIRM ซึ่งเป็นการศึกษาแบบสุ่มที่เปรียบเทียบการส่องกล้องลำไส้ใหญ่กับการตรวจหาเลือดในอุจจาระทางเคมีภูมิคุ้มกัน ( ) ยังดำเนินการอยู่

ในปี 2021 สหรัฐอเมริกาใช้จ่าย (ประมาณ 1.4 ล้านล้านบาท) ในการตรวจคัดกรองเพื่อป้องกันมะเร็ง 5 ชนิด โดยการส่องกล้องลำไส้ใหญ่คิดเป็น 55% ของทั้งหมด 
อัตราการเสียชีวิตจากมะเร็งลำไส้ใหญ่ลดลงอย่างต่อเนื่องเป็นเส้นตรงตลอดระยะเวลา 40 ปี
แต่การเพิ่มการตรวจคัดกรองก็ไม่ได้เร่งให้ลดลงเร็วขึ้น 
ดังนั้น อาจจะดีกว่าหากนำทรัพยากรที่ใช้กับการตรวจคัดกรองมะเร็งไปใช้เพื่อการรักษาที่เข้าถึงได้อย่างทั่วถึง
คำแนะนำ
สมาคมมะเร็งอเมริกันออกคำแนะนำเกี่ยวกับแนวทางการตรวจคัดกรองมะเร็งลำไส้ใหญ่
ซึ่งเปลี่ยนแปลงปรับปรุงอยู่เรื่อย ๆ เมื่อมีการศึกษาใหม่หรือเกิดเทคโนโลยีใหม่

องค์กรระดับชาติอื่น ๆ หลายแห่งก็ออกแนวทางปฏิบัติเช่นกัน เช่น บริการสุขภาพแห่งชาติของสหราชอาณาจักร 
และหน่วยงานต่าง ๆ ในยุโรป 
คำแนะนำอาจแตกต่างกันระหว่างหน่วยงานเหล่านี้

ความเสี่ยงจากการตรวจ
สมาคมการส่องกล้องทางเดินอาหารอเมริกัน ( ) ประมาณว่า
การตรวจส่องกล้องลำไส้ใหญ่ 3/1,000 จะเกิดภาวะแทรกซ้อนรุนแรง

ลำไส้ทะลุ
ภาวะแทรกซ้อนที่ร้ายแรงที่สุดโดยทั่วไปคือทางเดินอาหารทะลุ ซึ่งเป็นอันตรายต่อชีวิตและต้องผ่าตัดโดยด่วน
ปัญหาจากยาสลบ
เช่นเดียวกับหัตถการใด ๆ ที่ต้องใช้ยาสลบ อาจเกิดภาวะแทรกซ้อนได้ เช่น 
* ปฏิกิริยาแพ้
* ปัญหาระบบหัวใจและหลอดเลือด
* ภาวะกายใจไม่สงบตรงข้ามกับฤทธิ์ของยา (paradoxical agitation)
* การสำลัก
* การบาดเจ็บที่ฟัน

ความไม่สมดุลของอิเล็กโทรไลต์จากการเตรียมลำไส้
ความไม่สมดุลของอิเล็กโทรไลต์จากสารละลายเตรียมลำไส้อาจเป็นไปได้
แต่ยาระบายที่ใช้เตรียมลำไส้ในปัจจุบันก็ออกแบบโดยคำนึงถึงปัญหานี้ จึงเกิดขึ้นน้อยมาก
อื่น ๆ
ระหว่างการส่องกล้องลำไส้ใหญ่ หากมีการตัดติ่งเนื้อเมือกออก (polypectomy) ความเสี่ยงภาวะแทรกซ้อนจะเพิ่มขึ้น 
ภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรงที่สุดอย่างหนึ่งก็คือ กลุ่มอาการแข็งตัวของเลือดหลังการตัดติ่งเนื้อ (postpolypectomy coagulation syndrome) โดยเกิดใน 1 จาก 1,000 หัตถการ 
เกิดจากการแผลไหม้ที่ผนังลำไส้ ทำให้ปวดท้อง มีไข้ เม็ดเลือดขาวสูง และระดับโปรตีนซี-รีแอคทีฟ ในเลือดสูง
รักษาด้วยการให้น้ำเกลือทางหลอดเลือดดำ ยาปฏิชีวนะ และงดอาหาร น้ำ เป็นต้นทางปากจนกว่าอาการจะดีขึ้น
ปัจจัยเสี่ยงรวมถึงการตัดติ่งเนื้อบริเวณลำไส้ใหญ่ด้านขวา, ขนาดติ่งเนื้อใหญ่กว่า 2 เซนติเมตร,
รอยโรคที่ไม่ใช่ติ่งเนื้อ (เป็นรอยโรคแผ่ไปทางด้านข้าง) และความดันโลหิตสูง
แม้จะเกิดน้อย แต่การติดเชื้อในลำไส้ใหญ่ก็เป็นความเสี่ยงที่อาจเกิด
เพราะลำไส้ใหญ่ไม่ใช่บริเวณปลอดเชื้อ การติดเชื้อจึงเกิดได้ระหว่างการตัดชิ้นเนื้อ
ซึ่งหลัก ๆ เป็นการกรีดชิ้นเนื้อเล็กและตื้นออก แต่ก็เปิดทางให้แบคทีเรียแทรกเข้าไปในส่วนล่างของผนังลำไส้ใหญ่ได้
ในกรณีที่เยื่อบุผนังลำไส้ทะลุ แบคทีเรียก็จะสามารถเข้าไปสู่ช่องท้องได้ด้วย

ภาวะแทรกซ้อนแบบเบา ๆ รวมทั้งคลื่นไส้ อาเจียน หรือแพ้ยาระงับประสาทที่ใช้
หากให้ยาทางหลอดเลือดดำ หลอดเลือดอาจมีอาการระคายเคืองหรืออักเสบได้

เทคนิค
การเตรียมลำไส้
ลำไส้ใหญ่ต้องปราศจากกากอาหารเพื่อให้ตรวจได้อย่างถูกต้อง 
ผู้รับตรวจต้องทานอาหารมีใยอาหารน้อยหรือเป็นของเหลวใสเท่านั้นเป็นเวลา 
ตัวอย่างของเหลวใส ได้แก่ น้ำแอปเปิ้ล น้ำซุปไก่และ/หรือซุปเนื้อ น้ำเลมอน/มะนาวอัดลม น้ำมะนาว เครื่องดื่มเกลือแร่ และน้ำเปล่า
สำคัญว่า ผู้รับตรวจต้องทานน้ำให้เพียงพอ
เครื่องดื่มเกลือแร่มีอิเล็กโทรไลต์ที่่จะเสียไปในระหว่างการล้างลำไส้
ไม่ควรดื่มเครื่องดื่มที่มีใยอาหาร เช่น น้ำลูกพรุนหรือน้ำส้ม รวมถึงของเหลวที่มีสีแดง ม่วง ส้ม หรือบางครั้งสีน้ำตาล
แต่น้ำอัดลมโค้กสามารถดื่มได้
ในกรณีส่วนใหญ่ ชาและกาแฟที่ไม่ใส่นมสามารถดื่มได้
ในวันก่อนตรวจ ผู้รับตรวจจะได้รับยาระบายเตรียมลำไส้ใหญ่ (เช่น bisacodyl, phospho soda, sodium picosulfate หรือโซเดียมฟอสเฟต และ/หรือแมกนีเซียมซิเตรต) ร่วมกับของเหลวจำนวนมาก
หรืออาจมีการล้างลำไส้ทั้งหมดโดยใช้สารละลายที่มีโพลิเอทิลีนไกลคอลและอิเล็กโทรไลต์

แพทย์อาจให้งดรับประทานยาแอสไพรินหรือยาที่คล้ายกัน เช่น กรดซาลิไซลิก ไอบิวพรอเฟน 
10 วันก่อนการตรวจ เพื่อเลี่ยงความเสี่ยงเลือดออกหากมีการตัดติ่งเนื้อระหว่างส่องกล้อง
อาจมีการตรวจเลือดก่อนการตรวจด้วยกล้อง

ขั้นตอนการตรวจ
ระหว่างการตรวจ ผู้รับตรวจมักได้รับยาระงับประสาททางหลอดเลือดดำ ยาเช่นเฟนทานิลหรือมิดาโซแลม
แม้ meperidine (Demerol) อาจใช้แทนเฟนทานิลได้ แต่เนื่องจากปัญหาการชัก จึงจัดเป็นยาอันดับรองจากการใช้เฟนทานิลร่วมกับมิดาโซแลม
ผู้รับตรวจทั่วไปมักได้รับยาทั้งสองร่วมกัน โดยทั่วไปจะได้เฟนทานิล และมิดาโซแลม 1–4 มิลลิกรัม
ทั้งแพทย์และประเทศต่าง ๆ จะให้ยาระงับประสาทไม่เหมือนกัน
เช่น ในคลินิกบางแห่งในประเทศนอร์เวย์ ยาระงับประสาทแทบไม่ได้ใช้เลย
ขั้นตอนแรกมักเป็นการตรวจทางทวารหนักด้วยนิ้ว ( )
เพื่อตรวจสภาพการทำงานของกล้ามเนื้อหูรูดทวารหนักและตรวจว่าการเตรียมตัวเพียงพอหรือไม่
การตรวจด้วยนิ้วยังสามารถตรวจพบเนื้องอกบริเวณทวารหนัก และในผู้ชาย อาจพบความผิดปกติที่ต่อมลูกหมาก
จากนั้นก็จะสอดกล้องส่องตรวจ (endoscope) ผ่านทวารหนักเข้าสู่ไส้ตรง ลำไส้ใหญ่ (ส่วนซิกมอยด์ ส่วนลง ส่วนขวางและส่วนขึ้น กระพุ้งไส้ใหญ่ [cecum]) จนไปถึงส่วนปลายของลำไส้เล็ก (ileum)
กล้องส่องตรวจมีปลายที่เคลื่อนที่ได้และมีช่องอื่น ๆ สำหรับเครื่องมือ เครื่องเป่าอากาศ เครื่องดูด และไฟส่องสว่าง
บางครั้งจะมีการเป่าลมเข้าไปในลำไส้เพื่อให้เห็นอย่างชัดเจนที่สุด (ทำให้ผู้รับตรวจรู้สึกเหมือนต้องขับถ่าย)
มักมีการตัดชิ้นเนื้อเพื่อตรวจทางพยาธิวิทยา
นอกจากนี้ยังมีหัตถการที่เรียกว่า chromoendoscopy โดยจะพ่นสารสี (เช่น indigo carmine) ผ่านกล้องไปที่ผนังลำไส้ เพื่อช่วยให้เห็นความผิดปกติของเยื่อเมือกได้ชัดเจนขึ้น
การทบทวนแบบคอเคลนที่ปรับปรุงในปี 2016 พบหลักฐานที่เข้มแข็งว่า การตรวจเช่นนี้เพิ่มอัตราการตรวจพบเนื้องอกมะเร็งในลำไส้ใหญ่และไส้ตรง
แพทย์ที่เชี่ยวชาญสามารถสอดกล้องเข้าไปถึงจุดต่อระหว่างลำไส้ใหญ่กับลำไส้เล็ก (กระพุ้งไส้ใหญ่) โดยใช้เวลาไม่ถึง ใน 
เนื่องจากมีมุมแคบและส่วนยืดหยุ่นได้ในบางส่วนของลำไส้ใหญ่ที่ไม่ยึดอยู่กับที่ สายกล้องอาจเกิดวงม้วน (loop) เพราะการเลื่อนสายกล้องเข้า กลับไปดันสายเข้าที่มุมแคบของผนังลำไส้ที่ไม่ได้ยึดอยู่ ทำให้ผนังยืดออกไปแล้วโค้งสายกล้องกลับเข้ามาเป็นวง ทำให้ปลายกล้องไม่เคลื่อนไปข้างหน้า 
หรือแม้แต่ถอยกลับ
วงม้วนเช่นนี้มักทำให้ไม่รู้สึกสบาย เพราะลำไส้และเยื่อแขวนลำไส้จะถูกยืดออกไป
เทคนิคเพื่อลดหรือกำจัดวงม้วนก็คือ ดึงกล้องถอยหลังออกในขณะที่บิดหมุนสาย
ในผู้รับตรวจส่วนน้อย ปัญหาวงม้วนจะระบุว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้ตรวจได้ไม่สมบูรณ์
มีการศึกษาการใช้เครื่อง
ปัญหาวงม้วนจะระบุว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้ตรวจได้ไม่สมบูรณ์
มีการศึกษาการใช้เครื่องมืออื่น ๆ เพื่อให้การตรวจสมบูรณ์ เช่น กล้องตรวจลำไส้สำหรับเด็ก, push enteroscope และกล้องส่องทางเดินอาหารส่วนบนแบบต่าง ๆ
ไฟล์:Endomucosal resection 1.jpg|พบติ่งเนื้อเมือก
ไฟล์:Endomucosal resection 2.jpg|ฉีดสารละลายเข้าใต้ติ่งเนื้อเมือกเพื่อให้ยกตัวขึ้นจากเนื้อเยื่ออื่น ๆ 
ไฟล์:Endomucosal resection 3.jpg|ตัดติ่งเนื้อเมือกออกส่วนหนึ่งแล้ว
ไฟล์:Endomucosal resection 4.jpg|ตัดติ่งเนื้อเมือกออกหมดแล้ว

ความไม่รู้สึกสบายและการจัดการอาการปวด
ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นระหว่างการตรวจไม่ได้มาจากการสอดกล้องเข้าไป แต่เกิดจากการพองลำไส้ใหญ่ด้วยลมเพื่อให้ตรวจได้
ตัวกล้องเองเป็นท่อยาวที่ยืดหยุ่นได้ มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณหนึ่งเซนติเมตร หรือประมาณเท่านิ้วก้อย ซึ่งเล็กกว่าขนาดอุจจาระโดยเฉลี่ย
ลำไส้ใหญ่มีตัวรับความรู้สึกที่สามารถรับรู้แก๊สที่ดันผนังลำไส้ออก ซึ่งอาจทำให้รู้สึกไม่สบาย
โดยปกติจะใช้ยาชา/ยาสลบเพื่อลดความรู้สึกเจ็บหรือไม่สบาย หรือลดความรู้สึกแปลก ๆ จากการตรวจ
เมื่อพองลำไส้ใหญ่แล้ว แพทย์จะใช้กล้องตรวจในขณะที่ค่อย ๆ ดึงกล้องย้อนกลับ
หากพบติ่งเนื้อในลำไส้ ก็จะตัดเนื้อออกเพื่อตรวจในภายหลัง

การส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่สามารถทำได้โดยไม่ใช้ยาระงับประสาท มีการศึกษาหลายฉบับที่ประเมินผลลัพธ์ของการตรวจแบบไม่ใช้ยา 
แต่ในสหรัฐอเมริกาและสหภาพยุโรป ก็มักจะตรวจโดยใช้ยารูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง
เศรษฐศาสตร์
นักวิจัยพบว่าผู้ป่วยสูงอายุที่มีปัญหาสุขภาพอย่างสำคัญโดยมีสามอย่างขึ้นไป เช่น ภาวะสมองเสื่อมหรือภาวะหัวใจล้มเหลว จะมีอัตราการตรวจส่องกล้องซ้ำสูงขึ้นทั้ง ๆ ที่ไม่มีข้อบ่งชี้ทางการแพทย์
ผู้ป่วยเหล่านี้มักมีอายุไม่ยืนพอที่จะเกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่
ประวัติ
ในช่วง ศาสตราจารย์นิวะและยามากาตะแห่งมหาวิทยาลัยโตเกียวได้พัฒนาอุปกรณ์เอนโดสโคปแบบไฟเบอร์ออปติก 
หลังปี 1968 วิลเลียม วูล์ฟ และฮิโรมิ ชินยะ ได้บุกเบิกการพัฒนากล้องตรวจลำไส้ใหญ่ 
สิ่งประดิษฐ์ของพวกเขาในปี 1969 ที่ญี่ปุ่นเป็นความก้าวหน้าครั้งสำคัญ เปรียบเทียบกับการสวนแป้งแบเรียมและกล้องส่องตรวจลำไส้ส่วนซิกมอยด์แบบงอได้ เพราะช่วยให้มองเห็นและตัดติ่งเนื้อจากลำไส้ใหญ่ตลอดลำไส้ได้
วูล์ฟและชินยะได้รณรงค์สนับสนุนสิ่งประดิษฐ์ของตน และตีพิมพ์หลักฐานในเบื้องต้นที่ลดความสงสัยเกี่ยวกับความปลอดภัยและประสิทธิภาพของอุปกรณ์
สังคมและวัฒนธรรม
กระบวนการตรวจลำไส้ใหญ่ด้วยกล้องได้รับความสนใจระดับชาติในสหรัฐอเมริกาในปี 1985 เมื่อประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน เข้ารับการตรวจลำไส้ใหญ่ด้วยกล้องซึ่งช่วยชีวิตเขาไว้ได้

การสำรวจเกี่ยวกับการตรวจส่องกล้องลำไส้ใหญ่แสดงให้เห็นความเข้าใจที่ไม่ดีเกี่ยวกับคุณค่าในการป้องกันและความเข้าใจผิดที่แพร่หลาย
ประชาชนมักไม่ค่อยตระหนักรู้ถึงวัตถุประสงค์ของการตรวจ ประสบการณ์ความรู้สึกในช่วงการตรวจ และการเตรียมลำไส้ที่จำเป็น
นักแสดงอย่างไรอัน เรย์โนลส์ และร็อบ แมคเอลเฮนนีย์ ได้ใช้โซเชียลมีเดียของตนเพื่อสร้างความตระหนักถึงความสำคัญของการตรวจลำไส้ใหญ่เพื่อคัดกรองมะเร็งลำไส้ใหญ่
พวกเขาได้ถ่ายทำขั้นตอนการตรวจของตนเองในการรณรงค์ที่เรียกว่า "Lead From Behind" (การนำจากข้างหลัง/การนำด้วยก้น) 
เพื่อแสดงให้เห็นว่าการตรวจทำได้ง่ายและช่วยชีวิตได้จริง

เชิงอรรถและอ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
*

แหล่งข้อมูลอื่น
*