SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดป่าฮวก
วัดป่าฮวก หรือ วัดป่ารวก เป็นวัดในหลวงพระบาง แขวงหลวงพระบาง ประเทศลาว บริเวณเชิงเขาพูสี อยู่ตรงข้ามหอพิพิธภัณฑ์แห่งชาติหลวงพระบาง

ชื่อของวัดมาจากชื่อป่าไม้รวกที่ขึ้นอยู่บริเวณนั้นจำนวนมาก ประวัติการสร้างวัดมีเล่าไว้สองแบบ แบบแรกระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2394 ในรัชสมัยพระเจ้าจันทรเทพประภาคุณ แต่เอกสารอีกฉบับหนึ่งกล่าวว่า สร้างขึ้นโดยพระยาสีมหานาม เมื่อ พ.ศ. 2404 ต่อมาวัดได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2461 โดยพระเจ้าศรีสว่างวงศ์ จนกระทั่ง พ.ศ. 2475 กระทรวงธรรมการหอสนามหลวงได้นิมนต์พระสงฆ์ไปอยู่วัดอื่น และได้รื้อกุฏิและหอฉันออก เนื่องจากตั้งอยู่หน้าพระราชวัง ปัจจุบันมีสภาพเป็นวัดร้าง
สิมของวัดได้รับอิทธิพลศิลปะรัตนโกสินทร์ สิมตั้งอยู่ บนฐานบัว ผนังยกสูง ซุ้มประตูประดับลวดลายอย่างเทศ เป็นลายดอกไม้ใบไม้ที่มีทั้งอิทธิพลจีน เช่น ดอกโบตั๋น ผสมกับใบไม้ฝรั่ง แบบพระราชนิยมในสมัยรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สิมไม่มีเสาพาไล มุขด้านหน้าทำเป็นเสาแปดเหลี่ยม หน้าบันมีสองชั้น ด้านบนประดับลายช่อดอกไม้เต็มพื้นที่ ชั้นล่างเป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ หลังคาประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ระบุว่าเขียนขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2403 เขียนเกี่ยวกับเรื่อง ชมพูบดีสูตร อยู่บนผนังสกัดด้านหน้าพระประธาน และมีภาพวาดวิถีชีวิตของชาวหลวงพระบาง

อ้างอิง
วัดเขากำแพง (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดเขากำแพง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนคา อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ในบริเวณแนวคิดทิศตะวันตกเฉียงเหนืออยู่ในพื้นที่เขตพิเศษเมืองอู่ทอง มีอาณาเขตทิศเหนือติดกับโรงเรียนวัดเขากำแพง ทิศใต้และตะวันออกติดกับเขากำแพง ที่ดินวัดมีเนื้อที่ประมาณ 23 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูสุวรรณประชานุกูล (กมลศิลป์ กมสินโน ป.ธ.3) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดเขากำแพงตั้งเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2508 และเปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2501 บริเวณยอดเขามีโบราณสถานตั้งอยู่ มีเจดีย์ และวิหารเก่า บนเขามีเจดีย์ทรงระฆังสมัยอยุธยา เจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัส วิหารขนาดเล็กหันหน้าไปทางทิศเหนือ หันไปทางพระพุทธบาทวัดเขาดีสลัก
บนพื้นราบด้านล่างมีอุโบสถ 1 หลัง วิหาร 1 หลัง ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิ ทางทิศใต้ของอุโบสถมีวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ทางทิศใต้ของวัดมีหมู่กุฏิ หอกลอง หอระฆัง ทางทิศตะวันตกมีเมรุและศาลาสวดอภิธรรม

อ้างอิง
วัดโพธาราม (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
วัดโพธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพุมเรียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

กรมการศาสนาระบุว่า วัดโพธารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1830 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1835 แต่ประทุม ชุ่มเพ็งพันธ์ ระบุว่ามสร้างขึ้นเมื่อใดยังไม่พบหลักฐานที่แน่นอน แต่คงไม่เก่าไปกว่าสมัยอยุธยาตอนปลายหรือสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นรุ่นเดียวกันกับวัดสมุหนิมิต ชื่อของวัดเดิมเรียก วัดเหนือ คู่กับวัดล่างหรือวัดสมุหนิมิต ชาวบ้านเรียกว่า วัดโพธิ์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินวัดโพธาราม เมืองไชยา เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ร.ศ. 108 (พ.ศ. 2432)
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ เดิมสร้างมาแต่เมื่อไรไม่มีใครทราบ รู้แต่ว่าได้มีการบูรณะครั้งใหญ่ใน เมื่อ พ.ศ. 2465 ดังปรากฏข้อความที่เสาเพดานโบสถ์ หน้าบันอุโบสถประดับตกแต่งด้วยกระเบื้องถ้วยชามขนาดใหญ่ประกอบเข้ากับลายปูนปั้นรูปดอกไม้และใบไม้ถ้วยชาม ส่วนมากมีอายุในราวต้นกรุงรัตนโกสินทร์ทั้งเครื่องถ้วยจีนและเครื่องถ้วยฝรั่ง บานประตูอุโบสถเป็นไม้สลักลายพุ่มข้าวบิณฑ์ลงรักปิดทอง และมีกุฏิทรงไทย ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปสำริด สกุลช่างนครศรีธรรมราช สูง 31 เซนติเมตร ช่วงพระพาหากว้าง 20 เซนติเมตร พบเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2511 ขุดพบที่รากฐานรั้วกำแพงวัด ตู้พระธรรมลายรดน้ำ หีบพระธรรมไม้ฉลุลาย ธรรมาสน์ไม้ทรงบุษบก กล่องใส่คัมภีร์ฝังมุก และ สมุด
มลายรดน้ำ หีบพระธรรมไม้ฉลุลาย ธรรมาสน์ไม้ทรงบุษบก กล่องใส่คัมภีร์ฝังมุก และ สมุดข่อยและหนังสือคัมภีร์ต่าง ๆ เป็นต้น
วัดสุวรรณคีรี
วัดสุวรรณคีรี อาจหมายถึง
* วัดสุวรรณคีรี กรุงเทพมหานคร
* วัดสุวรรณคีรี จังหวัดกาญจนบุรี
* วัดสุวรรณคีรี จังหวัดฉะเชิงเทรา
* วัดสุวรรณคีรี จังหวัดชุมพร
* วัดสุวรรณคีรี อำเภอดอยหลวง จังหวัดเชียงราย
* วัดสุวรรณคีรี อำเภอพญาเม็งราย จังหวัดเชียงราย
* วัดสุวรรณคีรี อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย
* วัดสุวรรณคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช
* วัดสุวรรณคีรี จังหวัดระนอง
* วัดสุวรรณคีรี จังหวัดราชบุรี
* วัดสุวรรณคีรี จังหวัดลพบุรี
* วัดสุวรรณคีรี จังหวัดสงขลา
* วัดสุวรรณคีรี จังหวัดสระบุรี
* วัดสุวรรณคีรี จังหวัดอุตรดิตถ์
วัดสุวรรณคีรี (จังหวัดสงขลา)
วัดสุวรรณคีรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่บนเนินริมทะเลสาบสงขลา ในตำบลหัวเขา อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา

ประวัติ
วัดสุวรณคีรี หรือ วัดหัวเขา ไม่ปรากฏว่าใครเป็นผู้สร้าง ซึ่งชาวบ้านจะเรียกว่า วัดออก ชื่อนี้เพราะอยู่ทางทิศตะวันออกของวัดบ่อทรัพย์) สร้างประมาณ พ.ศ. 2379 ในอดีตกาลเคยเป็นวัดร้างมาก่อน ต่อมาได้รับการบูรณะให้เป็นวัดสำคัญประจำเมืองสงขลาฝั่งแหลมสน โดยท่านพระยาสุวรรณคีรีสมบัติ (บุญหุ้ย) ผู้สำเร็จราชการเมืองสงขลา (พ.ศ. 2328–2354) บูรณะขึ้นเป็นวัดหลวง เป็นสถานที่ที่ถือน้ำสาบานหรือน้ำพิพัฒน์สัตยาของเหล่าข้าราชการบเมืองสงขลา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2320
เมื่อครั้งสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จตรวจการณ์คณะสงฆ์ พ.ศ. 2455 ได้กล่าวถึงวัดสุวรรณคีรีไว้ว่า "...วัดสุวรรณคีรี ตั้งอยู่บนเนินเขา มีลานขึ้นไปเป็นชั้นๆกว้างขวาง มีต้นไม้ใหญ่ร่มรื่น ของก่อสร้างก็เป็นชิ้นเป็นอัน อุโบสถใหญ่และกุฏีก่ออิฐถือปูน หลังคามุงกระเบื้องทั้งนั้น เสียแต่ปล่อยให้ชำรุดทรุดโทรมและปล่อยให้รกเรี้ยว มีพระ 6 รูป ไม่พอจะรักษา ได้ทราบว่าเป็นอย่างนี้ เพราะชาวบ้านไม่นับถือพระครูญาณโมลี รังเกียจในความประพฤติของพระครู ไม่มีใครไปทำบุญและช่วยธุระ บางบ้านถึงไม่ใส่บาตรฯ..."
วัดสุวรรณคีรีเป็นวัดประจำตระกูล ณ สงขลาและสุวรรณคีรี ได้รับการดูแลบูรณะจากลูกหลานของตระกูล ณ สงขลาตลอดมาและเมื่อย้ายเมืองสงขลาจากท่าแหลมสนมายังตำบลบ่อยางเมื่อ พ.ศ. 2339 ทำให้วัดขาดการดูแลทรุดโทรมลง จน พ.ศ. 2516–2517 จึงได้มีการบูรณะใหม่อีกครั้งโดยพระครูคลิ้ง ธมฺมรกฺขิโต (พันธุอุบล) เจ้าอาวาสรูปที่ 9

อาคารเสนาสนะ

วัดสุวรรณคีรีมีการทำกำแพงกันดินด้วยหินภูเขา 3 ระดับ มีทางเดินและบันไดเชื่อมต่อกันระหว่างวัดปูด้วยกระเบื้องหน้าวัวโบราณ ลวดลายบนกระเบื้องสวยงาม
อุโบสถขนาดกว้างประมาณ 8.25 เมตร ยาว 15.90 เมตร มีภาพจิตรกรรมฝาผนังถูกน้ำฝนลบเลือนเกือบหมดแล้ว ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย เจดีย์ก่ออิฐฉาบปูนตกแต่งด้วยปูนปั้นศิลปะอิทธิพลตะวันตก เจดีย์จีนทำด้วยหินแกรนิต หอระฆัง ซุ้มเสมาประดับด้วยปูนปั้นละเอียดงดงาม เจดีย์หน้าวัดสุวรรณคีรี ชาวบ้านล่ำลือกันว่าหินที่ล้อมรอบเจดีย์องค์นี้งอกขึ้นมาเอง ต่อมาชาวบ้านได้ช่วยกันบูรณะใหม่มีการทาสีให้ดูสวยงาม รอบ ๆ ฐานพระเจดีย์ทั้ง 4 ทิศ มีรูปพระสาวกปูนปั้นนูนต่ำประนมมืออยู่ภายในวงกลม
รายนามเจ้าอาวาส
* พระปลัดนก
* พระครูญาณโมลี (เรื่อง)
* พระครูญาณโมลี (เอียด)
* พระปลัดมี ปญิญาพโล
* พระเลือน ปานงฺกโร
* พระอ่ำ จนฺทนิโก
* พระกิ้มอิ้น ติสฺสโร
* พระแสง
* พระอธิการคลิ้ง ธมฺมรกฺขิโต
* พระอาจารย์พระอธิการมงคล ปญฺญาวุโฑ

อ้างอิง
วัดเกาะแก้ว (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดเกาะแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก ในตำบลกะมัง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ประมาณ 9 ไร่

เมื่อประมาณกว่า 300 ปีล่วงมาแล้ว วัดเกาะแก้วคือทางแม่น้ำป่าสักในทุกวันนี้ ที่ตั้งของวัดมีอาณาเขตกว้างขวางกว่าปัจจุบันนี้มาก แต่เนื่องจากเป็นบริเวณท้องคุ้ง โดยเฉพาะที่ปากคลองข้าวสาร เมื่อถึงฤดูน้ำ น้ำจะไหลเชี่ยวอย่างรุนแรงและมีลักษณะม้วนเป็นน้ำวน จึงทำให้กระแสน้ำกัดเซาะตลิ่งพังลงไปทุกปี ๆ จนอุโบสถหลังเก่าถูกกัดเซาะพังลงไปในแม่น้ำทั้งหลัง ทำให้บริเวณพื้นที่ของวัดแคบลงโดยลำดับ ปัจจุบันทางวัดได้รวบรวมอาณาเขตของวัดร้างบริเวณใกล้เคียงที่ชื่อ "วัดปราสาท" เข้ารวมเข้าไว้
วัดเกาะแก้วมีความเกี่ยวเนื่องกับสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี คือเคยเป็นที่ตั้งค่ายของกองทัพไทยค่ายหนึ่งใน 9 ค่าย ในสมัยอยุธยาวัดเกาะแก้วคงจะเป็นท่าเรือจ้างสำหรับประชาชนพลเมืองข้ามฟากไปมาเป็นประจำ และคงจะเป็นวัดที่มีชื่อเสียง หรือมีความสำคัญอีกวัดหนึ่ง

โบราณวัตถที่คงหลงเหลืออยู่คือ เจดีย์และพระพุทธรูปเนื้อสำริดอายุกว่า 300 ปี

อ้างอิง
วัดจอมแจ้ง (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)
วัดจอมแจ้ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สะเรียง อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ตรงทางเข้าเมืองอำเภอแม่สะเรียง ใกล้กับพิพิธภัณฑ์อำเภอแม่สะเรียง ซึ่งอยู่ติดริมถนนเส้นทางหลวงหมายเลข 108 (เชียงใหม่-แม่สะเรียง-แม่ฮ่องสอน) ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 56 ตารางวา บริเวณโดยรอบของวัดมีจุดชมวิว มองไปทางด้านทิศตะวันออกจะเห็นภาพทุ่งนาและบ้านเรือนของชาวอำเภอแม่สะเรียง
วัดจอมแจ้ง หรือ วัดพระธาตุจอมแจ้ง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2457 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 วัดมีพระธาตุจอมแจ้ง ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งได้แก่ พระเกศาธาตุ ตามตำนานเล่าว่าสร้างโดยพระฤๅษีสี่พี่น้อง ประมาณ พ.ศ. 1000 เพื่อที่จะให้คนชาวเมืองยวมได้มากราบไหว้สักการบูชา ส่วนภายนอกเป็นที่ตั้งของพระธาตุจอมแจ้ง บริเวณฐานด้านล่างของพระธาตุจอมแจ้งมีหลักศิลาประทับรอยมือของต๊ะ หรือครูบาเจ้าชัยวงศา อุโบสถของวัดมีรูปแบบศิลปะล้านนา ภายในมีพระพุทธรูปและพระประธานและยังมีรูปจำลองของพระเจ้าสิทธัตถะตั้งอยู่บริเวณหน้าพระประธาน ทรงเครื่องกษัตริย์ จิตรกรรมฝาผนังในอุโบสถเขียนเรื่องราวพระเวสสันดรชาดกและภา
ะธาน ทรงเครื่องกษัตริย์ จิตรกรรมฝาผนังในอุโบสถเขียนเรื่องราวพระเวสสันดรชาดกและภาพพุทธประวัติเขียนประดับไว้โดยรอบ ภายนอก
วัดหงษ์ประดิษฐาราม
วัดหงษ์ประดิษฐาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 895 หมู่ที่ 3 ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา

วัดหงษ์ประดิษฐาราม แต่เดิมตั้งอยู่บริเวณค่ายเสนาณรงค์ แต่เมื่อค่ายเสนาณรงค์ย้ายมาจากบริเวณสวนตูล สงขลา ทำให้ได้ย้ายที่ตั้งวัดมายังที่ตั้งปัจจุบัน และชาวบ้านได้ถวายที่ดินบางส่วนในการสร้างวัด ต่อมาเจ้าอาวาสสมัยนั้นได้ซื้อที่ดินขยายเพิ่ม ชาวบ้านเรียกว่า วัดคอหงษ์ ตามที่ตั้งหมู่บ้าน โดยได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 4 กรกฏาคม พ.ศ. 2479 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2492
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัดมีศาลหลักเมืองหาดใหญ่ หรือ ศาลเจ้าซาเจียงกุน ผู้นับถือจะกราบไหว้ขอความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน นอกจากนี้ยังมีองค์เทพซาเจียงกุนที่มีผู้คนมาขอพรด้านสุขภาพที่แข็งแรง มีโชคมีลาภ มีความมั่นคงในชีวิต อยู่เย็นเป็นสุข ให้ขายดิบขายดี ฯลฯ วัดยังมีรูปปั้นเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระโศภนพิทยาคุณ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2489 ถึง พ.ศ. 2506

รายนามเจ้าอาวาส
* พระโศภนพิทยาคุณ (อุ้ย เขมาภิรโต) รูปที่ 1
* พระปริยัติวรานุกูล (สุนทร ฐานธมฺโม) รูปที่ 2 
* พระครูวิมลปริยัติสุนทร (เชือน สนฺตจิตโต) รูปปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดเกาะกลาง (จังหวัดลำพูน)
วัดเกาะกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านเรือน อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน เป็นกลุ่มโบราณสถานขนาดใหญ่ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 2 ตารางกิโลเมตร จากตำแหน่งที่ตั้งของโบราณสถานสามารถจำแนกโบราณสถานออกเป็น 4 กลุ่ม ประกอบด้วยโบราณสถานทิศตะวันตกของวัด เจดีย์หมายท่า โบราณสถานทิศเหนือของวัดเจดีย์ทรงปราสาท โบราณสถานทิศตะวันออกของวัด เนินเศรษฐีอินตา (เนินแม่หม้าย) ส่วนโบราณสถานที่ตั้งอยู่ทีพื้นที่วัดปัจจุบัน ประกอบด้วย เจดีย์ประธานทรงปราสาท เจดีย์ทรงปราสาทด้านทิศตะวันออกของเจดีย์ประธาน อุโบสถ ซุ้มโขงและบ่อน้ำ
มีเรื่องมุขปาฐะสืบต่อซึ่งปรากฏในคัมภีร์ภาษามอญ ว่า เป็นวัดที่สร้างโดยเศรษฐีอินตา ชนชาติมอญ บิดาของพระนางจามเทวีปฐมกษัตริย์แห่งแคว้นหริภุญไชย ต่อมาทิ้งร้างไปไม่ทราบสาเหตุ จนกระทั่ง พ.ศ. 2515 ได้มีการปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2522 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2547 สำหรับชื่อวัดเกาะกลาง มาจากแต่เดิมพื้นที่บริเวณนี้มีลักษณะคล้ายเกาะ อยู่ในหนองน้ำอันกว้างใหญ่ แต่ปัจจุบันไม่เห็นสภาพดังกล่าวหลงเหลือเนื่องจากมีการถมคูคลอง ทำถนนขึ้นหลายด้าน

เมื่อ พ.ศ. 2543 ได้มีการสร้างวิหารขนาดใหญ่ขึ้นมา โดยมีเสาหงส์ ตั้งอยู่ด้านหน้าอาคาร อันเป็นสัญลักษณ์ของชุมชนมอญ

อ้างอิง
วัดศรีบุญยืน (อำเภอเชียงแสน)
วัดศรีบุญยืน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีดอนมูล อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย มีเนื้อที่ทั้งหมด 5 ไร่ 1 งาน 5 ตารางวา

วัดศรีบุญยืน เดิมชื่อ วัดน้อย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
โบราณสถานที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ โบราณวัตถุ มีพระพุทธรูปเก่าหลายองค์ มีพระสิงห์ศิลปะเชียงแสน อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถในปัจจุบัน เป็นอุโบสถที่สร้างขึ้นแทนหลังเก่าซึ่งชำรุดทรุดโทรมไปมากพน้อมกันนั้นยังได้สร้างศาลาการเปรียญ อันเป็นที่ทำการเรียนการสอบความรู้แผนกธรรม แก่ภิกษุ สามเณร ในสมัยนั้นซึ่งมีความสนใจในการศึกษาพระธรรมวินัยเป็นจำนวนมาก สำนักเรียนวัดศรีบุญยืนเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในเขตอำเภอเชียงแสนและอำเภอใกล้เคียง ซึ่งโดยการนำของครูบาเจ้าจันทร์ กาวิโล อีกจุดเด่นคือ วิหารหลังใหญ่
รายนามเจ้าอาวาส
* เจ้าอธิการจันทร์ กาวิโล
* พระคำอ้าย
* พระจรัญ รตตณวณโณ
* พระไพโรจน์ นาควโน
* พระสนิท โสภโณ
* พระอินตุ้ม ฐิตสทโท
* พระอินตา อติธมโม
* พระอินจันทร์ กิตติสาโร
* พระคงเดช ปุณณฉนโท
* พระอธิการสงกรานต์ ฐิตวีโร
* พระครูสันติสมณคุณ
* พระครูจิรอินโทภาส (ณัฐภูมินท์)

อ้างอิง
วัดศรีบุญยืน
วัดศรีบุญยืน อาจหมายถึง
* วัดศรีบุญยืน อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย
* วัดศรีบุญยืน อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย
* วัดศรีบุญยืน อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา
* วัดศรีบุญยืน อำเภอดอกคำใต้ จังหวัดพะเยา
* วัดศรีบุญยืน จังหวัดลำพูน
* วัดศรีบุญยืน จังหวัดอำนาจเจริญ
* วัดศรีบุญยืน จังหวัดอุดรธานี
วัดเสม็ดเหนือ
วัดเสม็ดเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเสม็ดเหนือ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระครูนันทธีรานุวัตร เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส

วัดเสม็ดเหนือ เดิมชื่อ วัดทุ่งเสม็ด สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2419 เริ่มแรกที่ดินมีเนื้อที่เพียง 3 ไร่เศษ ต่อมา พ.ศ. 2445 จีนเล็ก งามสง่า ได้มีจิตศรัทธาบริจาคที่ ดินถวายวัด จำนวน 87 ไร่ และได้ช่วยพัฒนาและอุปถัมภ์วัดมาโดยตลอด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังแรกได้รับอนุญาตให้มีเขตวิสุงคามสีมา มีเนื้อที่กว้าง 5 วา 2 ศอก โดยยาว 8 วา 2 ศอก ได้ทรงยินดีอนุโมทนาอนุญาต ตั้งแต่วันที่ 23 กันยายน รัตนโกสิทร์ศก 125 พ.ศ. 2449 ปัจจุบันได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ใหม่ รวมไปถึงลูกนิมิตสมัยโบราณที่ขุดค้นพบรอบอุโบสถหลังเก่าแห่งนี้ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัดได้แก่ องค์พระสีวลี และเรือเจ้าแม่ตะเคียนโบราณ

รายนามเจ้าอาวาส
* พระเต่า
* พระกวย
* พระจำรัส
* พระครูบริรักษ์วรเขต พ.ศ. 2487–2539
* พระครูศุภกิจจานุกูล พ.ศ. 2541– 2565
* พระครูภาวนาวิริยานุโยค พ.ศ. 2566 - ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดประทุมทายการาม
วัดประทุมทายการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสิชล อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช

วัดประทุมทายการาม เดิมชื่อ วัดประทุมทายิการาม ชาวสิชลเรียกสั้น ๆ ว่า วัดปทุม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2445 โดยเมื่อแรกตั้งอำเภอสิชล หลวงอนุสรณ์สิทธิกรรม (บัว ณ นคร) มาเป็นนายอำเภอคนแรก หลังจากตั้งที่ทำการอำเภอที่บ้านไชยราบ นายอำเภอจึงได้จัดตั้งวัดใหม่ขึ้นใกล้ ๆ กัน คือ วัดประทุมทายการาม และได้นิมนต์พระแก้ว อินทสุวัณโณ วัดถ้ำเทียนถวาย มาเป็นเจ้าอาวาส พระครูแก้วได้พัฒนาวัดและยังได้ร่วมสร้างโรงเรียนวัดประทุมทายิการาม (รัตนานุสรณ์) ในที่ดินของวัด
ปูชนียวัตถุทีสำคัญของวัด คือ พระประธานในอุโบสถ นามว่า พระพุทธรูปหลวงพ่อมหาทะลาย เป็นพระพุทธรูปศิลปะสุโขทัยปางมารวิชัยแบบเดียวกับพระพุทธชินราช มีศิลปะคล้ายกับช่างฝีมือเดียวกันกับพระพุทธชินราช โดยเป็นฝีมือสกุลช่างหลวง พระพุทธรูปองค์นี้เดิมประดิษฐานอยู่ในวัดมหาทลายซึ่งเป็นวัดร้าง ได้เชิญมาประดิษฐานชั่วคราว ณ วัดสุทัศน์เทพวราราม ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2515 นายพ่วง สุวรรณรัตน์ ได้อัญเชิญพระลงเรือรุ่งทะเล มีนายธงชัย ชัยชำนาญ เป็นกัปตันเรือ เจ้าอาวาสวัดประทุมทายการามขณะนั้นก็ได้จัดขบวนพระภิกษุสงฆ์ชาวบ้านมากมายไปรับที่ท่าเรืออัญเชิญมาวัดประทุมทายการาม แต่ไม่สามารถเข้าอุโบสถได้เนื่องจากองค์พระใหญ่กว่าประตูจึงต้องทะลายฝาผนังด้านหลังอัญเชิญพระเข้าโบสถ์
วัดเตาเหล็ก (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดเตาเหล็ก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพนมสารคาม อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา

วัดเตาเหล็กสร้างเมื่อ พ.ศ. 2367 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมชื่อ วัดศรีธาตุ ด้วยมีธาตุเจดีย์ ทรงดอกบัวเหลี่ยม อิทธิพลศิลปะล้านช้างที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเตาเหล็ก" ตามชื่อบ้าน ซึ่งเป็นชุมชนที่อพยพมาจากบ้านล้านช้างเมืองเวียงจันทน์ ประเทศลาว สมัยต้นรัตนโกสินทร์ เมื่อตั้งบ้านเรือนแล้ว นอกจากทำไร่ทำนาก็มีการตั้งเตาหลอมเหล็ก ประกอบอาชีพตีเหล็ก ตีมีด ทำจอบ ทำเสียม เครื่องมือเกษตร อุปกรณ์ในการทำมาหากิน จึงใช้ชื่อชุมชนว่าบ้านเตาเหล็ก ต่อมาเมื่อสร้างวัดจึงได้ตั้งชื่อตามชื่อบ้าน
สิมหรืออุโบสถของวัดเป็นโบสถ์มหาอุตสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 เป็นศิลปะล้านช้าง สร้างโดยชาวลาว ภายในประดิษฐานพระทศพลศรีวโรดม หรือหลวงพ่อหลวง ผนังโบสถ์ด้านในฝั่งขวาเป็นภาพวาดประวัติการสร้างหมู่บ้าน เป็นการตามทัพเสด็จของชาวลาวพวน ส่วนฝั่งซ้ายเป็นวิถีชีวิตของชาวบ้าน มีการสร้างบ้าน สร้างวัด แต่เห็นไม่ชัดเจนเนื่องจากเคยมีการฉาบปูนทับไว้ ต่อมาภาพชัดเจนเมื่อกรมศิลปากรมาบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2555 ส่วนผนังด้านนอกเป็นภาพพุทธประวัติและพระเวสสันดรอยู่รอบโบสถ์

เจดีย์ศิลปะล้านช้าง เป็นรูปบัวเหลี่ยมโดยมีองค์ระฆังอยู่ในผังสี่เหลี่ยม องค์ระฆังมีฐาน 3 ชั้น ฐานบัวหงายบัวคว่ำ 1 ชั้น และฐานบัวลูกฟัก 2 ชั้น

อ้างอิง
วัดสระมรกต
วัดสระมรกต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกไทย อำเภอศรีมโหสถ จังหวัดปราจีนบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา
วัดสระมรกตตั้งเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 36 เมตร ภายในวัดมีกลุ่มโบราณสถานสระมรกต ซึ่งชื่อตามสระน้ำขนาดใหญ่ เรียกตามภาษาปากชาวบ้านว่า สระมรกต กำหนดอายุราว พ.ศ. 1400-1800 ประกอบไปด้วย สระมรกต สระบัว ศาสนสถานประจำโรงพยาบาล และร่องรอยของสถูปเก่า พระพุทธบาทคู่ ที่ปรากฎอยู่ในกลุ่มโบราณสถานแห่งนี้ มีอายุเก่าแก่มากที่สุดในโลก อายุเฉลี่ยราวพุทธศตวรรษที่ 14 เป็นรอยพระพุทธบาทที่เป็นรอยสลักในหินศิลาแลงธรรมชาติ กลางฝ่าพระพุทธบาทแต่ละข้างเป็นรูปธรรมจักร ระหว่างพระพุทธบาทปรากฏรูปเครื่องหมายสวัสดิกะ มีหลุมตรงกลาง สันนิษฐานว่ามีไว้เพื่อปักเสาฉัตร ภายหลังเมื
รูปเครื่องหมายสวัสดิกะ มีหลุมตรงกลาง สันนิษฐานว่ามีไว้เพื่อปักเสาฉัตร ภายหลังเมื่อมีการสร้างวัดขึ้นจึงได้ตั้งชื่อตามโบราณสถานนี้
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 4.5 เมตร ยาว 8 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ 5 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง และตึก 2 หลัง วิหารกว้าง 12.5 เมตร ยาว 13 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 13.5 เมตร ยาว 23.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย

อ้างอิง
วัดบางคาง
วัดบางคาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรอบเมือง อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี

วัดบางคางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2411 ชื่อ "บางคาง" เป็นคำในภาษาจีนแต้จิ๋ว ออกเสียงเรียกเมืองปราจีน ว่า "มั่งคั้ง" เมื่อทับศัพท์กับคำไทยจึงกลายเป็น "บางคาง" ที่ตั้งวัดเคยเป็นที่ตั้งค่ายพักแรมกองทัพสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชและปัจจุบันมีพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ประกอบพิธีเปิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2544
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ อยู่ติดกับวิหารทรงจัตุรมุข หลังคาประตูทางเข้าอุโบสถ ทำด้วยขวดน้ำอัดลมสีเขียวแทนกระเบื้อง วิหารทรงจัตุรมุข อยู่ด้านหลังติดกำแพงแก้วของอุโบสถ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปางลีลาพร้อมพระอัครสาวกเบื้องซ้ายและขวา และวิหารพระสังกัจจายน์ทรงจัตุรมุข

อ้างอิง
วัดบางนรา
วัดบางนรา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางนาค อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส ปัจจุบันมีพระครูอดุลเมธากรเจ้าคณะตำบลบางนาค เป็นเจ้าอาวาส
วัดบางนราตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2468 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้ตั้งวัดหลังจากที่ทางราชการยกฐานะหมู่บ้านบางนรารวมเข้าเมืองระแงะและตำบลเจ๊ะเห ตำบลไพรวัน ขึ้นเป็นจังหวัดนราธิวาส เนื่องจากบริเวณนี้ไม่มีวัดทางพุทธศาสนาให้บำเพ็ญบุญกุศล ต่อมามีข้าราชการและราษฏร คือ พระศรีปัญญาขุนอนุสาร นายแดง ไกรสุวรรณ นายอิ้น ศรีเพรช นายดี บุญช่วยและทอง ศรีอุบล นำความคิดเสนอ คุณพระยาสุรพล ท่านเห็นชอบและซื้อที่ดินโดยก่อสร้างกุฏิหนึ่งอยู่บริเวณเขาพิพิธ เมื่อพระธรรมวโรดม วัดราชาธิวาส จากกรุงเทพ มาตรวจเยี่ยม ได้อุปการะวัด จึงได้สร้างวัดอยู่นานร่วม 13 ปี
เสนาสนะของวัด ได้แก่ เจดีย์สีทอง เป็นที่บรรจุอัฐิเถ้ากระดูก อุโบสถเก่าแก่ซึ่งเป็นศิลปะของทางภาคใต้ นอกจากนี้บริเวณวัดยังเป็นทางผ่านไปสู่อุทยานพระพิฆเนศและเจ้าแม่โก้วเล้งจี่

อ้างอิง
วัดเมืองปอน
วัดเมืองปอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองปอน อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน

วัดเมืองปอนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2410 ผู้สร้างวัดคือ พระยาน้อยศรีไพศาล เจ้าเมืองปอน และนายจองหม่อง คฤหบดีในหมู่บ้าน พร้อมกับชาวบ้านเมืองปอน ได้สร้างจองพารา (หอสวดมนต์) และศาลาการเปรียญ เมื่อ พ.ศ. 2397 นายเติ๊กอ่อง ได้สร้างกุฏิถวาย 1 หลัง เมื่อ พ.ศ. 2416 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489
อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างของวัด ได้แก่ เจดีย์ มีสภาพร้างปรากฏเหลือหลักฐาน ลักษณะเป็นองค์เจดีย์ มีเส้นผ่าศูนย์กลางเฉลี่ย 7 เมตร สูง 4–5 เมตร ลักษณะสถาปัตยกรรมแบบไทยใหญ่ วิหาร กุฏิและศาลาการเปรียญรวมหลังเดียวกันเป็นหลังคาไม้ หลังคาซ้อนแบบยกคอสองชั้นและมีชายคาสามตอน เฉพาะวิหารมีหลังคาผสมระหว่างหลังคาซ้อนขึ้นแบบยอดปราสาท ประดับตกแต่งด้วยไม้หรือโลหะฉลุลาย พร้อมตกแต่งรางผึ้งประดับด้านหน้าแบบฉลุลาย หอสรงน้ำพระพุทธรูป โบสถ์ พระพุทธรูปศิลปะมอญพม่า โดยมีพื้นที่อยู่ในเขตโรงเรียนวัดเมืองปอน บริเวณสนามกีฬาของโรงเรียนเป็นพื้นที่โล่ง เพราะได้รับการดูแลทำความสะอาดจากโรงเรียน โดยรอบเป็นหมู่บ้านที่มีผู้อยู่อาศัยหนาแน่น วัดมีโบราณวัตถุ คือ ธรรมาสน์ และคัมภีร์
ยรอบเป็นหมู่บ้านที่มีผู้อยู่อาศัยหนาแน่น วัดมีโบราณวัตถุ คือ ธรรมาสน์ และคัมภีร์โบราณไทยใหญ่ เป็นต้น
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอกโค่ง พ.ศ. 2397–2415
* พระตินแต่ม พ.ศ. 2416–2420
* พระกัน พ.ศ. 2420–2431
* พระครูบาโณ พ.ศ. 2431–2445
* พระญาณศรี สิริญาโณ พ.ศ. 2445–2454
* พระแก้ว พ.ศ. 2454–2461
* พระสวาท พ.ศ. 2461–2466 
* พระปัญญา พ.ศ. 2466–2477
* พระถนอม พ.ศ. 2477–2485
* พระส่างหลี พ.ศ. 2485–2493
* พระเต็งห่าน พ.ศ 2493–2499
* พระมหาผาย พ.ศ. 2499–2505
* พระอารินทร์ พ.ศ. 2505–2508
* พระเกษม พ.ศ. 2508–2513
* พระครูสุภาจารคุณ พ.ศ. 2513–2527
* พระครูอนุวัตรสมณคุณ (อมรรัตน์) พ.ศ. 2528–

อ้างอิง
ขบวนการฮั่นฝู
ขบวนการฮั่นฝู ( ) มีอีกชื่อว่า ขบวนการฟื้นฟูฮั่นฝู ( ), เป็นการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรม (cultural movement) ที่แสวงหาการฟื้นฟูแฟชันชาวฮั่นที่พัฒนาในประเทศจีนนับตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21

ขบวนการทางสังคมนี้มีเป้าหมายในการสร้างความนิยมของฮั่นฝูและบูรณาการองค์ประกอบจีนดั้งเดิมกับเครื่องแต่งกายในปัจจุบัน เพื่อสนับสนุนวัฒนธรรมจีนดั้งเดิม ผู้เข้าร่วมและผู้สนับสนุนขบวนการฮั่นฝูเรียกตนเองว่าถงเผา (同袍) ซึ่งแปลตรงตัวเป็น "การสวมเสื้อคลุมตัวเดียวกัน" ซึ่งเป็นการเล่นคำจาก ถงเปา (同胞) ที่หมายถึง "พี่น้องร่วมท้องเดียวกัน" หรือ "พี่น้องร่วมชาติ"

ดูเพิ่ม
*ฮั่นฝู
*เครื่องแต่งกายจีน
*ประวัติศาสตร์จีน
*วัฒนธรรมจีน

อ้างอิง
สร่ง
สร่ง เป็นอาหารว่างชนิดหนึ่งของไทย ทำจากเนื้อหมูหรือไก่สับละเอียดคลุกเคล้ากับเครื่องปรุงรสปั้นเป็นก้อนกลม พันด้วยเส้นมี่สั้ว แล้วนำไปทอดจนสีเหลือง หน้าตาคล้ายลูกตะกร้อ รับประทานคู่กับน้ำจิ้ม สร่งเกิดขึ้นในยุครัตนโกสินทร์ แต่เดิมเป็นอาหารชาววังเพราะขณะนั้นมี่สั้วมีราคาแพง โดยชาวบ้านแต่ก่อนจะทำสร่งโดยใช้เนื้อไก่แทนเนื้อหมู ใช้ไข่ไก่แทนมี่สั้ว ซึ่งหาได้ง่ายและราคาถูกกว่า บ้างก็ใช้เนื้อปลาสับด้วยแต่ไม่เป็นที่นิยม
สร่งประกอบไปด้วย เนื้อหมูหรือเนื้อไก่สับละเอียด กระเทียม รากผักชี น้ำปลา พริกไทย ไข่ไก่ และมี่สั้ว เบื้องต้นนำกระเทียม รากผักชี และพริกไทยโขลกจนละเอียด จากนั้นนำเครื่องที่โขลกไปคลุกเคล้ากับเนื้อสับละเอียด จากนั้นใส่ไข่ไก่และน้ำปลา (หรืออาจใส่แป้งข้าวโพดด้วย) ลงไปนวดผสมในเนื้อเหนียวหนืดสำหรับปั้นให้เป็นก้อนกลมขนาดน้อย แล้วใช้มี่สั้วที่ลวกและแช่น้ำเย็นมาแล้วมาพันโดยซ่อนปลายมี่สั้วไม่ให้เส้นแตกกระจายและเป็นทรงกลม จากนั้นจึงนำไปทอดจนสีเหลืองนวล รับประทานคู่กับน้ำจิ้มไก่, น้ำจิ้มบ๊วย หรือซอสมะเขือเทศ

อ้างอิง
วัดเจริญเมือง
วัดเจริญเมือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเจริญเมือง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ 3 งาน 26 ตารางวา
วัดเจริญเมือง แต่เดิมเป็นวัดร้าง จนเมื่อ พ.ศ. 2476 ได้มีนายใจยา อุ่นฟองอดีตผู้ใหญ่บ้านป่าก่อ นายอ้าย เทพธรรม นายสุข ใสคำฟู ร่วมกับคณะศรัทธาได้ไปอาราธนานิมนต์ พระครูบากั๋นชนะ จากจังหวัดลำปาง มาเป็นประธานฝ่ายสงฆ์ ได้ก่อสร้างวัดขึ้นใหม่ชื่อ วัดดอยเฒ่า โดยสร้างเจดีย์องค์ใหม่ครอบพระเจดีย์องค์เดิมเป็นทรงแบบเชียงแสน โดยมีพระครูบากั๋นชนะ เป็นผู้ออกแบบก่อสร้าง จากนั้นได้สร้างกุฎิขึ้น 1 หลัง มุงด้วยหญ้าคา ต่อมาในปี พ.ศ. 2477 ครูบาเจ้าศรีวิชัย สิริวิชะโย วัดบ้านปางได้เปลี่ยนชื่อจาก "วัดดอยเฒ่า" เป็นชื่อ "วัดเจริญเมือง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2511
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2478 อุโบสถ ศาลาการเปรียญซึ่งเป็นที่ประดิษฐ์อัฐิครูบาเจ้าศรีวิชัย สิริวิชโย กุฏิสงฆ์ หอระฆัง หอกลอง ศาลายาวรอบเขตพุทธวาส ศาลาบาตร มณฑปซึ่งเป็นที่ประดิษฐ์ฐานอัฐิครูบาเจ้าศรีนวล ญาณสิริ หอไตรประดิษฐฐานรูปเหมือนครูบาเจ้าศรีนวล ปูชนีย์วัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปก่ออิฐถือปูน พระธาตุธรรมมาสไม้สักแบบล้านนา และพระบฏเก่าแก่

อ้างอิง
วัดปงสนุก (อำเภอเชียงแสน)
วัดปงสนุก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 37 ตารางวา ตั้งอยู่ในเขตกำแพงเมืองด้านทิศตะวันออกติดกับริมแม่น้ำโขง
วัดปงสนุก ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง ชื่อวัดปงสนุกปรากฏในพงศาวดารภาคที่ 61 ที่กล่าวถึง ปงสนุกหรือปวงสนุก ได้รับการบูรณะก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2040 โดยพ่อกำนันแดง สุปัชยา เป็นผู้นำพัฒนาวัด กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2040 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 วัดนี้ยังเป็นชื่อที่เรียกโบราณสถานที่เขลางค์นคร เมืองเก่าจังหวัดลำปาง อาจแสดงถึงการติดต่อกันของชุมชนดั้งเดิม สันนิษฐานจากรูปแบบทางสถาปัตยกรรมได้ว่า น่าจะมีการก่อสร้างเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 21
เจดีย์ประธานมีขนาดเล็กเป็นเจดีย์ทรงกลมพื้นเมืองแบบล้านนา อยู่ด้านหลังอุโบสถ ซึ่งเป็นวิหารที่มีการปฏิสังขรณ์ใหม่เป็นอุโบสถที่ใช้งานในปัจจุบันแต่เดิมส่วนของฐานบัวเป็นฐานบัวคว่ำบัวหงาย ชั้นเดียวที่ยืดท้องไม้สูงและประดับลูกแก้วอกไก่ 2 เส้น แต่ในสภาพปัจจุบันเป็นฐานบัวที่เปลี่ยนไป อาจมีการซ่อมแซมในชั้นหลังจึงทำให้รูปแบบเปลี่ยนไป คือ ที่ท้องไม้ได้เพิ่มบัวคว่ำบัวหงายซ้อมขึ้นมาอีก กลายเป็นบัวคว่ำ 2 ชั้น บัวหงาย 2 ชั้น และที่ท้องไม้ประดับลูกแก้วอกไก่ 2 เส้นเรือนธาตุ และฐานปัทม์ย่อเก็จ ถัดขึ้นไปเป็นฐานปัทม์กลางซ้อนลดหลั่นกันขึ้นไป 3 ชั้นองค์ระฆังทรงกลม มีลายดอกสี่เหลี่ยมระหว่างเส้นคู่ขนาน 4 ดอก บัลลังก์สี่เหลี่ยมย่อเก็จ ปลียอดมีกลีบบัวรองรับโดยรอบ
รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูบาหมี พ.ศ. 2458–2480
* พระนึ้ง พ.ศ. 2480–2491 
* พระอาจารย์อ้าย พ.ศ. 2491–2500 
* พระอธิการปัญญา พ.ศ. 2500–2508 
* พระอธิการสุทัศน์ พ.ศ. 2508–2509
* พระอธิการกองแก้ว พ.ศ. 2509–2513 
* พระครูพินิตย์ พ.ศ. 2513–2516 
* พระครูประโชติสารธรรม พ.ศ. 2516–2519 
* พระเผ่าพันธ์ พ.ศ. 2519–2522 
* พระอธิการคำอ้าย ปภสฺสโร พ.ศ. 2522–2529 
* พระอธิการสุมิตร สุมํคโล พ.ศ. 2529–2543 
* พระอธิการวิชัย ชุติธมฺโม พ.ศ. 2543–2552 
* พระบุญศรี ติกขปญฺโญ พ.ศ. 2553–2555 
* พระครูปลัดอนุรักษ์ ฐิตสีโล พ.ศ. 2554-ปัจจุบันนี้

อ้างอิง
วัดเชียงยืน (ตำบลเวียง อำเภอเมืองเชียงราย)
วัดเชียงยืน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลงเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 69 ตารางวา
วัดเชียงยืนเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2410 โดยพระครูจันต๊ะ ได้อนุญาตให้สร้างวัดที่ถูกต้องเมื่อ พ.ศ. 2422 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 เมื่อ พ.ศ. 2470 พระครูบาศรีวิชัย สิริวิชโย ได้เดินทางกลับจากการไปบูรณปฏิสังขรณ์ พระมหาธาตุเจ้าดอยตุงได้มาพักวัดเชียงยืน และได้บรรพชาให้แก่เด็กชาย คำหล้า สุภายศ ต่อมาสามเณรคำหล้าได้เริ่มสร้างถาวรวัตถุโดยชักชวนชาวบ้านสร้างเจดีขึ้น 1 องค์ ไว้หลังพระวิหาร ได้รับการคัดเลือกจาก สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ให้เป็นอุทยานการศึกษาในวัด พ.ศ. 2563 ปัจจุบันมีพระครูประพัฒน์รัตนพงศ์ เป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 21
สถาปัตยกรรมของวัดมีความโดดเด่น คือ มีสีแดง วิหารศิลปะล้านนา มีปูชนียวัตถุคือ พระเจ้าสะเปาคำ เป็นพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ หน้าตักกว้าง 14 นิ้ว มีความสูงจากฐานองค์พระถึงยอดโมลี 31 นิ้วครึ่ง เป็นพระพุทธรูปศิลปะยูนาน สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้มีผู้นำพระพุทธรูปสะเปามาถวายให้กับพระสงฆ์วัดเชียงยืนและเรียกชื่อพระพุทธรูปองค์นี้ว่า "พระเจ้าสะเปาคำ" ตามลักษณะของฐานพระที่คล้ายกับเรือสำเภา

อ้างอิง
วัดเดิมบาง
วัดเดิมบาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีนฝั่งตะวันออก ในตำบลเดิมบาง อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี

จากประวัติวัดระบุว่าวัดนี้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2425 ต่อมาใน พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จประพาสคลองมะขามเฒ่าได้เสด็จประทับที่วัดเดิมบาง และพระราชทานนามว่า วัดคงคาราม
อาคารเสนาสนะของวัด ได้แก่ อุโบสถเก่า กว้าง 16 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2431 เป็นอุโบสถทรงโรงก่ออิฐถือปูน หลังคาทรงจั่วไม่ซ้อนชั้น 2 ตับ ด้านหน้าอุโบสถเป็นมุข คลุมด้วยหลังคาพาไลหรือจั่นหับ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระปางป่าเลไลยก์ มีภาพจิตรกรรมภายในเขียนด้วยสีฝุ่นเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับพุทธประวัติ ฝีมือช่างท้องถิ่นชื่อ นายยา เขียนในสมัยรัชกาลที่ 7 มณฑปหลวงพ่อแจ่ม-หลวงพ่อแบน ภายในยอดมณฑป บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และมีรอยพระพุทธบาทจำลองที่มีอายุนานกว่า 100 ปี และมีหอระฆัง
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ ธรรมาสน์ที่สร้างโดยช่างชาวจีน เป็นศิลปะไทยผสมจีน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2458 แกะสลักจากไม้ขนุน ปัจจุบันเก็บไว้บนศาลาการเปรียญ ต่อมา คือ หอสวดมนต์ซึ่งภายในมีการเก็บของมีค่าของวัดไว้ 3 ชิ้น ได้แก่ ฝาบาตรมุก ตาลปัตร และปิ่นโต ซึ่งรัชกาลที่ 5 พระราชทานแก่วัดและทางวัดได้เก็บรักษาไว้อยู่ในสภาพดีดังเดิม

อ้างอิง
วัดพยัคฆอินทาราม
วัดพยัคฆอินทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดพยัคฆอินทารามสร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระเกรียงไกรขบวนยุทธ (เสือ) ปลัดเมืองฉะเชิงเทรากับภรรยาชื่อ อิน จากหลักฐานจารึกแผ่นเงินที่พบบริเวณรอยแตกตรงคอระฆังของเจดีย์องค์ใหญ่ภายในวัด ระบุว่าแรกเริ่มสร้างเจดีย์ก่อนเมื่อ พ.ศ.2416 แล้วเสร็จในปี พ.ศ.2418 ส่วนวัดนั้นสร้างเสร็จภายหลังในราวปี พ.ศ.2424 ชื่อของ วัดพยัคฆอินทร์ เรียกตามชื่อของผู้สร้าง แต่ชาวบ้านโดยทั่วไปจะเรียกกันว่า วัดเจดีย์ ต่อมาจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดพยัคฆอินทราราม" และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2424 วัดนี้เคยรุ่งเรืองระดับหนึ่ง แต่ต่อมาได้มีสภาพทรุดโทรมลงขาดการบูรณะปฏิสังขรณ์ จนปี พ.ศ. 2472 พระครูอรุณรัศมี (พิน) ได้ย้ายจากวัดสัมปทวนนอก
ดการบูรณะปฏิสังขรณ์ จนปี พ.ศ. 2472 พระครูอรุณรัศมี (พิน) ได้ย้ายจากวัดสัมปทวนนอกมาเป็นเจ้าอาวาสวัดนี้ จึงได้บูรณะวัดใหม่ดังที่เห็นในปัจจุบัน กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญของชาติเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2525
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คือ เจดีย์องค์ใหญ่ 1 องค์ เจดีย์องค์เล็ก 2 องค์ วิหารพระพุทธบาท อุโบสถและหอระฆัง เจดีย์องค์ใหญ่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และพระอรหันตธาตุ

อ้างอิง
วัดช้างใหญ่ (อำเภอบางไทร)
วัดช้างใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลราชคราม อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อยู่ห่างจากศูนย์ศิลปาชีพบางไทร ประมาณ 1 กิโลเมตร

วัดช้างใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2319 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2360 เป็นวัดเก่าแก่สร้างก่อนสมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมเรียกว่า วัดเสาธงหิน เพราะมีเสาธงเก่าแก่ตั้งอยู่ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดช้างเฉย แล้วจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดช้างใหญ่" เพราะเคยเป็นที่ตั้งของเพนียดคล้องช้างสำหรับฝึกช้างป่า และเป็นที่อยู่ของช้างป่าจำนวนมาก
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อทอง ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น หลวงพ่อดำศักดิ์สิทธิ์ ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ เชื่อกันว่า หลวงพ่อสามารถหยั่งถึงจิตใจของผู้ที่เข้าไปสักการะได้ โดยจะรู้ว่ามีความสุขหรือทุกข์โดยสังเกตจากสีหน้าของหลวงพ่อ

อ้างอิง
วัดบ้านกล้วย (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดบ้านกล้วย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองเขื่อน อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา

วัดบ้านกล้วยสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยธนบุรีถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยช่างชาวจีนเป็นผู้สร้างบ้านกล้วย เรียกกันอีกชื่อว่า วัดเกาะแก้วชวารีย์ เนื่องจากมีแม่น้ำบางปะกงล้อมรอบโดยตลอด ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2350 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2520
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ มณฑปฐานสูงก่ออิฐถือปูนสันนิษฐานว่าสร้างเมื่อสมัยธนบุรีถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยช่างชาวจีนเป็นผู้สร้าง เพราะบริเวณหลังคามีถ้วยชามสังคโลกประดับติดอยู่เป็นจำนวนมาก มีทางขึ้นลง 2 ทาง หลังคาเครื่องไม้ทรงจัตุรมุข 1 หลัง ภายในประดิษฐานพระพุทธชินศรี พระพุทธรูปเก่าและรอยพระพุทธบาท อุโบสถทรงจัตุรมุข

อ้างอิง
วัดจำปา (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
วัดจำปา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่ง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1600 จากข้อความในจารึกอักษรขอมภาษาไทยซึ่งพบที่วัดจำปา ระบุว่า อาจารย์วัดจำปาพระสงฆ์สามเณรได้เอาศิลาจากเขาโพ มาทำพระพุทธรูปปางสมาธิ 21 องค์ พระอรหันต์ 9 องค์เมื่อ พ.ศ. 2319 แล้วลงรักปิดทองนำไปไว้ที่ถ้ำศิลาเตียบ ชาวบ้านในแถบนี้มักมีคำพูดติดปากว่า "เมียของเจ้าพอจะเข้าวัดจำปาได้ไหม" อันมีความหมายว่า นำออกงานสังคมที่มีผู้คนเยอะ ๆ อย่างวัดจำปา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2553
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารไม้เก่าแก่ที่โครงทำด้วยไม้ หลังคาหน้าจั่วทรงไทย มีปีกนกลดหลั่นสามชั้น มุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วย มีกระเบื้องเชิงชายตกแต่งด้วยลายเทพพนมและลายกนกรูปดอกไม้ หน้าบันทำยื่นออกมาเป็นมุขประเจิด ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง แกะสลักไม้เป็นลวดลายก้านขดหางโตและลายพุ่มข้าว ส่วนฐานและผนังวิหาร ก่ออิฐถือปูนฐานวิหารขนาดกว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร มีบันไดทางขึ้นด้านทิศตะวันออก ปูชนียวัตถุ มีพระพุทธรูปเก่าแก่อายุกว่าสามร้อยปีตั้งเรียงรายอยู่ พระพุทธรูปหินทรายสีแดงขนาดต่าง ๆ สิบกว่าองค์ ซึ่งประดิษฐานอยู่ในวิหาร

อ้างอิง
วัดช่องแสมสาร
วัดช่องแสมสาร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแสมสาร อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี

วัดช่องแสมสารตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2494

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์เก่าบนเขาวิหารอายุกว่า 300 ปี วิหารหลวงพ่อดำซึ่งทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ภายในมีจิตรกรรมฝาผนังและมีภาพปูนปั้นเรื่องราวพุทธประวัติ
ปูชนียวัตถุและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สำคัญ ได้แก่ พระสัมพุทธมหามุนีศรีคุณาศุภนิมิต มีความหมายว่า เป็นพระที่เกิดจากความฝันดี หรือ หลวงพ่อดำ ผู้นับถือมักมาบนบานขานกล่าวให้ประสบความสำเร็จในเรื่องการสอบเข้าเรียน และการประกอบธุรกิจการค้าต่าง ๆ หลวงพ่อดำมีพุทธลักษณะเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิสูง 5 เมตร มีรูปใบหน้าอิ่มเอิบ พระบรมสารีริกธาตุจากประเทศศรีลังกา พระพุทธรูปท้าวมหาพรหมปางสวัสดี องค์ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออก ขนาดความสูง 7.80 เมตร หน้าตักกว้าง 4.99 เมตร และประชาชนมักมาลอดอุโบสถพระราหู

อ้างอิง
ซานซิงตุย
ซานซิงตุย ( ) เป็นแหล่งโบราณคดีและวัฒนธรรมยุคสำริดขนาดใหญ่ ปัจจุบันอยู่ในอาณาเขตนครระดับอำเภอกว่างฮั่น มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ส่วนใหญ่ขุดพบในปี 1986 หลังการค้นพบอย่างคร่าว ๆ ครั้งแรกในปี 1927 โบราณวัตถุที่ขุดพบเมื่อนำไปตรวจวัดอายุคาร์บอน พบอายุอยู่ที่ราว 1200-1100 ปีก่อนคริสต์กาล

การค้นพบที่ซานซิงตุย แถบลุ่มน้ำสาขาของแม่น้ำแยงซี, แหล่งโบราณคดีต้าหยางโจว (อำเภอซินกั้น แถบลุ่มแม่น้ำกั้น มณฑลเจียงซี) และการค้นพบทางโบราณคดีอื่น ๆ ในพื้นที่ตอนใต้ของจีนสร้างข้อโต้แย้งต่อวาทกรรมดั้งเดิมว่าด้วยอารยธรรมของจีนเผยแพร่จากจงหยวนไปตามแม่น้ำเหลือง รวมถึงเริ่มทำให้เกิดแนวคิดทางโบราณคดีที่ว่า "ศูนย์กลางอารยธรรมจำนวนมากล้วนมีส่วนร่วมกันเป็นต้นตอของอารยธรรมจีน"
บรรณานุกรม
*Bagley, Robert, ed. 2001. Ancient Sichuan: Treasures from a Lost Civilization. Princeton, NJ: Seattle Art Museum and Princeton University Press. 
*Carr, Michael. 2007. "The Shi 'Corpse/Personator' Ceremony in Early China," in Marcel Kujisten, ed., Reflections on the Dawn of Consciousness: Julian Jaynes's Bicameral Mind Theory Revisited, Julian Jaynes Society, 343–416.
*Liu Yang and Edmund Capon, eds. 2000. Masks of Mystery: Ancient Chinese Bronzes from Sanxingdui. Sydney: Art Gallery of New South Wales. 
*Paper, Jordan D. 1995. The Spirits Are Drunk: Comparative Approaches to Chinese Religion. State University of New York Press.
*
omparative Approaches to Chinese Religion. State University of New York Press.
*Xu, Jay. 2001. "Bronze at Sanxingdui," in Robert Bagley, ed., Ancient Sichuan: Treasures from a Lost Civilization, Seattle Art Museum and Princeton University Press, 59–152.
*
*

แหล่งข้อมูลอื่น

*More About the Finds at Sanxingdui , National Gallery of Art
*Treasures from a Lost Civilization: Ancient Chinese Art from Sichuan, Seattle Art Museum
*Riddle from the Ancient Past: The Mysteries of Sanxingdui , Taiwan Panorama
*Sanxingdui mask relics record traces of Bronze Age , Shanghai Star
เลี่ยว เฉิงหลาน
เลี่ยว เฉิงหลาน ( ; ) เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เลี่ยว เชิ่งหราน (จีน: 廖圣然; พินอิน: Liào Shèng Rán), นามปากกา ฉือกงจึ (จีน: 食公子; พินอิน: Shí gōngzǐ) เขาเป็นนักเขียนอาหารมืออาชีพชื่อดังจากประเทศมาเลเซีย, นักชิมอาหาร, กรรมการตัดสินการประกวดการทำอาหารระดับนานาชาติ และยังเป็นชาวมาเลเซียคนแรกที่มีชื่อเสียงโด่งในฐานะนักชิมอีกด้วย

ประวัติ
เลี่ยว เฉิงหลาน (Liao Cheng Lan) เกิดในมาเลเซีย มีพื้นเพมาจากมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน เคยเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านธุรกิจระดับประเทศ อาจารย์วิทยาลัยเกษตร และที่ปรึกษาของหนังสือพิมพ์ธุรกิจหนันยางชางเป้า (Nanyang Siang Pau)
ในปี ค.ศ. 2008 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จากสุลต่านแห่งมาเลเซีย ด้านการบริการดีเด่นต่อชุมชน และรางวัล "World Gourmet Master" จากสมาคม French World Gourmet Association

ในปี ค.ศ. 2011 ได้รับรางวัล Excellent Paper Award of China International Symposium (中国国际研讨会优秀论文奖)

ในปี ค.ศ. 2012 นามปากกา ฉือกงจึ (Shi Gong Zi) ได้ถูกบันทึกไว้ในนิตยสารที่ระลึก "Who's Who" จากสื่อบ้านเกิดของเขา

ผลงาน
ในปี ค.ศ. 1996 ได้เขียนนิตยสารอาหารและการท่องเที่ยว โดยใช้นามปากกา เลี่ยว เชิ่งหราน (Liao Shen Ran)

ในปี ค.ศ. 2000 ได้มีการเขียนรีวิวอาหารในสไตล์ Feminine (风采) และ Oriental Cuisines (美味风采).
ในปี ค.ศ. 2007 ได้มีการเพิ่มองค์ประกอบทางการเมืองลงในคอลัมน์อาหารของเขา นอกจากนี้ ยังได้พบปะกับชาวมาเลเซีย นักการเมืองต่างชาติ และนักการทูต ทั้ง 119 คนอีกด้วย

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 จนถึงปัจจุบัน เขาได้ศึกษาวิทยาศาสตร์ข้อมูลและประยุกต์ใช้เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต เพื่อกำหนดเกณฑ์การประเมินอาหารของมาเลเซียใหม่

งานเขียน
" Truly Nyonya Malacca" ( ปี ค.ศ. 2010, Haibin Press) ภายในหนังสือเล่มนี้ ได้มีการเสนอแนวคิดแรกที่ว่าอาหารมาเลเซียนั้นมีต้นกำเนิดมาจากหมู่เกาะมาเลย์ และมีการจำแนกอาหารมาเลเซียออกเป็น 3 ชนชั้นทางสังคม และ 5 กลุ่มชาติพันธุ์

อ้างอิง
วัดป่าเป้า (อำเภอเมืองเชียงใหม่)
วัดป่าเป้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมถนนมณีนพรัตน์ ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 81 ตารางวา และเขตภายนอกกำแพงวัดเป็นเขตธรณีสงฆ์อีก 1 ไร่ 2 งาน 73 ตารางวา เป็นวัดไทใหญ่แห่งแรกของเชียงใหม่

วัดป่าเป้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2429 โดยเมื่อ พ.ศ. 2426 หม่อมบัวไหล (แม่นางไหล) พระสนมเชื้อสายไทใหญ่ในพระเจ้าอินทวิชยานนท์ ได้นำชาวไทใหญ่พัฒนาพื้นที่คุ้มเก่า ซึ่งเป็นวังเก่าของพระเจ้ากือนาธรรมิกราช ตั้งเป็นวัด และเมื่อ พ.ศ. 2432 พระเจ้าอินทวิชยานนท์ ได้เป็นองค์ประธานสร้างเจดีย์และวิหารไม้ ศิลปะแบบไทใหญ่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449
ภายในวัดป่าเป้ามีพระธาตุที่มีลักษณะแบบไทใหญ่ และพิพิธภัณฑ์ชาวเงี้ยว วัดเป็นที่ร่ำลือกันมากกับประเพณีงานปอยส่างลองที่เริ่มจัดเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นงานประเพณีปีใหม่ของชาวไทใหญ่ ช่วง 26–27 พฤษภาคมของทุกปี โดยภายในงานจะมีการจำลองวัฒนธรรมไทใหญ่ในรูปแบบต่าง ๆ เช่น การแต่งกาย การฟ้อนดาบ ฟ้อนโต ฟ้อนกิ่งกะหล่า การสาธิตการทำอาหาร เป็นต้น และยังมีโรงเรียนสอนภาษาไทใหญ่ให้แก่เด็ก ๆ ในละแวกนั้นอีกด้วย

อ้างอิง
วัดปลักคล้า
วัดปลักคล้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกม่วง อำเภอคลองหอยโข่ง จังหวัดสงขลา มีเนื้อที่ 10 ไร่ มีธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่ 9 ไร่ 2 งาน ปัจจุบันมีพระครูวีระเขมคุณ (พ่อท่านกล่อม เขมวิโร) เป็นเจ้าอาวาส
วัดปลักคล้าสร้างเป็นวัด พ.ศ. 2429 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2442 อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2462 กว้าง 8 เมตร โครงสร้างไม้เนื้อแข็ง หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผา ศาลาการเปรียญ กว้าง 17 เมตร ยาว 14 เมตร วิหารประธาน กว้าง 45 ยาว 35 เมตร ปูชนียวัตถุมี พระพุทธลาภดำรงค์ ที่เคารพบูชาของชาวพุทธ ศาสนิกชนทั้งชาวไทยและชาวมาเลเซีย ประเทศเพื่อนบ้านที่เดินทางแวะมาเป็นประจำต่างมากราบไหว้ขอพร พระพุทธลาภดำรงค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ขนาดองค์พระหน้าตักกว้าง 8 เมตร สูง 12 เมตร เครื่องรางของวัด คือ พระปิดตาหลวงพ่อกล่อม
รายนามเจ้าอาวาส
* ท่านเอียด
* พระอธิการนวน
* พระอธิการสีแก้ว
* พระใบฎีกาแช่ม เขมงคโร
* พระอธิการเกลื่อน เตชบุญโญ
* พระครูวีระเขมคุณ (พ่อท่านกล่อม เขมวิโร)

อ้างอิง
วัดเขารูปช้าง
วัดเขารูปช้าง อาจหมายถึง
* วัดเขารูปช้าง จังหวัดจันทบุรี 
* วัดเขารูปช้าง จังหวัดพิจิตร 
* วัดเขารูปช้าง จังหวัดสงขลา
วัดเขารูปช้าง (จังหวัดสงขลา)
วัดเขารูปช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปาดังเบซาร์ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ห่างจากตลาดปาดังเบซาร์ประมาณ 13 กิโลเมตร ปัจจุบันมีพระอธิการโฮชี ฉนฺทโก เป็นเจ้าอาวาสวัด ซึ่งเป็นชาวสิงคโปร์

วัดเขารูปช้าง หรือ วัดถ้ำเขารูปช้าง เริ่มสร้างเมื่อต้นปี พ.ศ. 2511 โดยเจ้าอาวาสรูปแรกพระมงคลญาณคุณ หรือ จวงเจีย ยสโร และศิษย์ยานุศิษย์จากประเทศสิงคโปร์ ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2536 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2541
สถาปัตยกรรมภายในวัดมีลักษณะจีนและไทย ตั้งอยู่บนเชิงเขาเทือกเขาแก้ว โดยเป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยว ทั้งชาวไทยและต่างประเทศ มีบรรยากาศร่มรื่น มีบริเวณกว้างขวาง และมีลำธารน้ำไหลผ่าน มีถ้ำซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปปางต่าง ๆ เช่น พระพุทธรูปปางไสยาสน์ เจ้าแม่กวนอิม

เจดีย์จำลองจากพุทธคยา ประเทศอินเดีย สร้างจากหินอ่อน วัดเขารูปช้างมี 2 ชั้น ชั้นที่ 1 มีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ภายใน มีการปั้นเสาเป็นรูปมังกร ฝาผนังมีการวาดลวดลายงดงาม บริเวณรอบฝาผนังเจดีย์มีองค์พระขนาดไม่ใหญ่มากนักประดิษฐานเต็มทั้งสองฝั่งผนัง ชั้นที่ 2 มีบันไดขึ้นไป และด้านบนยังมีจุดชมวิว

อ้างอิง
วัดสิงขรวราราม
วัดสิงขรวราราม หรือ วัดไทยสิงขร เป็นวัดไทย ตั้งอยู่ในบ้านสิงขร อำเภอตะนาวศรี จังหวัดมะริด ภาคตะนาวศรี ประเทศพม่า จากข้อมูล พ.ศ. 2563 มีเจ้าอาวาส คือ หลวงพ่อสงวน มีพระ 7 รูป เป็นพระเชื่อสายไทยสิงขร 6 รูป เป็นเชื้อสายกะเหรี่ยง จำนวน 1 รูป วัดยังเปิดสอนโรงเรียนภาษาไทย อย่างไรก็ดีวัดสิงขรวรารามมิได้ขึ้นอยู่กับมหาเถรสมาคมเช่นวัดไทยในต่างแดน อย่างในอินเดียหรือมาเลเซีย
วัดสิงขรวราราม ได้ย้ายที่ตั้งวัดมาแล้ว 2 ครั้ง แห่งแรกเป็นวัดสมัยอยุธยา ตั้งอยู่ในกำแพงเมืองสิงขรเก่า มีแม่น้ำสิงขรไหลผ่าน ตั้งอยู่ตรงนี้นานราว 200 ปี แห่งที่ 2 ตั้งอยู่ในส่วนท้ายหมู่บ้าน และแห่งที่ 3 เป็นที่ตั้งปัจจุบัน ย้ายมาตั้งอยู่ริมถนนเนื่องจากเป็นนโยบายรัฐบาลด้านความมั่นคง วัดสิงขรวรารามเป็นศูนย์กลางของชาวไทยสิงขร พิธีกรรมการบวชไม่แตกต่างจากวัดไทย คือ ผู้บวชต้องอาศัยอยู่ทีวัดก่อน 15 วัน เพื่อท่องบทสวดมนต์และคำอาราธนาศีล ซึ่งหนังสือมนต์พิธีใช้ภาษาไทย ชาวพม่าไม่นิยมมาบวชวัดนี้เพราะมีวัตรปฏิบัติแบบไทย เน้นตำราพุทธมนต์พิธีแบบไทย ซึ่งพระพม่าจะเน้นการท่องพระไตรปิฎกมากกว่า ส่วนการทอดกฐินในหมู่บ้านสิงขรจะทำที่วัดสิงขรวรารามเท่านั้น และยังมีประ
ปูชนียวัตถุทีสำคัญในวัด คือ พระพุทธรูปสำริดสมัยอยุธยาตอนต้น ศิลปะอู่ทองสาม คือ มีลักษณะแบบอู่ทองผสมกับสุโขทัย พระพุทธรูปองค์นี้มีประวัติว่าเดิมอยู่ในเจดีย์ที่ตัวเมืองตะนาวศรี และมีชิ้นส่วนพระพุทธรูปหินทรายแดงนำไปจากแม่น้ำบริเวณวัด ยังมีพระพุทธรูปไม้แกะฝีมือช่างพื้นบ้านเป็นจำนวนมาก มีสมุดข่อย ใบลาน ภาษาไทยเป็นจำนวนมาก ซึ่งบันทึกความรู้เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา คาถาอาคม โหราศาสตร์ ยา วรรณคดี และวรรณกรรม ต่าง ๆ เช่น พระรถเมรี พระอภัยมณี กฎหมายตราสามดวง มีเล่มหนึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการให้คำสัตย์สาบานของคู่กรณี

อ้างอิง
มักบะเรบีบีจาวินดี
มักบะเรบีบีจาวินดี ( ) หรือ ที่ไว้ศพบีบี จาวินดี ( ) เป็นโบราณสถานในทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองอูจชารีฟ อดีตนครเก่าแก่ที่ตั้งขึ้นโดยอะเล็กซานเดอร์มหาราช แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน ปัจจุบันอยู่ในรายชื่อแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโก และเป็นศาลเจ้าในศาสนาอิสลามนิกายซูฟี สร้างขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 15

มักบะรา (ที่ไว้ศพ) นี้สร้างขึ้นด้วยอิฐเคลือบกระเบื้องบนฐานรูปแปดเหลี่ยม มักบะเรบีบีจาวินดีถือเป็นโบราณสถานที่ประดับประดาอย่างงดงามที่สุดแห่งหนึ่งในอูจชารีฟ
การอนุรักษ์
มักบะราความเสียหายอย่างมากตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมาจากสภาวะทางภูมิอากาศที่โหดร้าย โดยเฉพาะในปี 1817 ซึ่งโครงสร้างกว่าครึ่งหนึ่งถูกพัดทำลายไปในอุทกภัยใหญ่ในพื้นที่ ซากที่เห็นในปัจจุบันจึงเป็นเพียงครึ่งกนึ่งของโครงสร้างที่เคยมีเท่านั้น ในปี 1999 หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์ได้นำผู้เชี่ยวชาญและความช่วยเหลือจากนานาชาติเข้ามาเพื่อช่วยอนุรักษ์ อย่างไรก็ตาม ด้วยสภาวะความชื้น, การแทรกเข้ามาของเกลือ และการกัดกร่อนรุนแรง โครงสร้างของมักบะรายังคงค่อย ๆ แตกสลายอยู่ตลอด รวมถึงมีความพยายามอนุรักษ์ที่ไม่ถูกต้องตามหลักยิ่งทำลายโครงสร้างไปมากกว่าเก่า กองทุนเวิลด์มอนูเมนท์ระบุให้มักบะราเป็นหนึ่งในโราณสถานเฝ้าระวังสามครั้ง ในรายชื่อปี 1998, 200
ระเบียงภาพ

File:Tomb of Bibi Jawindi 3.jpg|พื้นที่ยริเวณที่ไว้ศพ
File:Tomb of Bibi Jawindi 01.jpg|รายละเอียดชิ้นโมเสกตกแต่งมักบะรา
File:Tomb of Bibi Jawindi 1.jpg|ภาพด้านข้างแสดงโครงสร้างที่หายไปครึ่งหนึ่ง
File:Tomb of Bibi Jawindi, Uch Sharif.jpg|ภาพถ่ายเมื่อปี 2013
File:Front Wall of Bibi Jawindi's Tomb.jpg |กำแพงส่วนหน้าของมักบะราบะรา

อ้างอิง
วัดพังลา
วัดพังลา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพังลา อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ปัจจุบัน พระครูศรีสุวรรณคุณ ป.ธ.๖ ,พธ.บ,กศ.ม.ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดพังลาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2405 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 เป็นวัดที่มีความเกี่ยวข้องกับศึกสงครามปราบกบฎไทรบุรี เมื่อสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งต้องมีการเตรียมสร้างเรือและแพไว้เพื่อขนทหารและเสบียง ดังปรากฏสร้างเรือในบริเวณนี้ ชื่อของวัดพังลามาจากเรื่องราวของช้างคู่หนึ่งที่ต้องนำไปทำศึกสงครามจึงต้องพลัดพลากจากกันไป ชาวบ้านและนายทหารนายกองต่างรับรู้และสงสาร จึงตั้งนามหมู่บ้าน ณ ที่แห่งนี้ว่า บ้านพังลา ช้างพังบอกลาช้างพลาย แต่นั้นมา เรื่องราวเหล่านั้นเป็นเพียงตำนานที่เล่าขานต่อกันมา จนเมื่อสร้างวัดจึงได้ชื่อว่า "วัดพังลา"
วัดมีอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 ศาลพ่อท่านในเขื่อน พระพุทธลีลายืนหนึ่ง ปางลีลา บนพระเกตุมาลาบรรจุพระธาตุศักดิ์สิทธิ์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 โดย พระปลัดประเสริฐ ชุติมนฺโต

รายนามเจ้าอาวาสและบูรพาจารย์
* สมภารเอียด
* สมภารคง
* ตาหลวงพลับ
* พ่อท่านสีมาก
* พระครูอธิการสิงห์
* พ่อท่านบั่น สีลาจาโร
* สมภารปู่เจ้าบุญทอง
* พระมหาสงวน
* พระอธิการหลง โกวิโท
* พระครูพิทักษ์นิมพเขต (ประสิทธิ์ สิริปญฺโญ ป.ธ.๔,ศน.บ.,ปริญญาโท) 
* พระครูศรีสุวรรณคุณ (จารุพงษ์ จารุวํโส ป.ธ.๖,พธ.บ.,กศ.ม.)

อ้างอิง
วัดหนองใหญ่ (จังหวัดชลบุรี)
วัดหนองใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาเกลือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี
วัดหนองใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2449 มีเรื่องเล่าว่า วัดหนองใหญ่สร้างมาตั้งแต่ก่อนกรุงศรีอยุธยาแตก โดยมีพระผู้ใหญ่องค์หนึ่งชื่อท่าน เจ้าคุณใหญ่ หนีออกจากกรุงศรีอยุธยามากับมหาดเล็กสองผัวเมียมีชื่อว่า ตาเพ่งกับยายมูล สองตายายนี้เป็นมหาดเล็กของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช โดยหนีมาทางเรือและได้นำเอาระฆังมาด้วย 1 ลูกแล้วมาแยกกันโดยท่านเจ้าคุณใหญ่ แล้วขึ้นฝั่งที่คลองปึกโบสถ์แล้วทำมาหากินอยู่ที่นาเกลือ ส่วนอท่านเจ้าคุณใหญ่ได้เดินทางมาพบวัดร้างแห่งหนึ่ง จึงได้สร้างวัดนี้ขึ้นชื่อ "วัดหนองใหญ่" เพราะว่าวัดนี้ตั้งอยู่ในที่ต่ำมีหนองใหญ่น้ำท่วมบริบูรณ์ ท่านได้สร้างอุโบสถไม้ หอระฆังที่ท่านำระฆังติดตัวมาด้วย ต่อมาเมื่อมีพระมาอยู่อาศัยด้วยหลายรูป ท่านก็ได้แต่งตั้ง
ี่ท่านำระฆังติดตัวมาด้วย ต่อมาเมื่อมีพระมาอยู่อาศัยด้วยหลายรูป ท่านก็ได้แต่งตั้งให้ท่านพระอาจารย์จันทร์เป็นเจ้าอาวาสแทนท่านและท่านก็ได้ย้ายไปสร้างวัดใหม่ที่ชื่อ วัดหนองเกตุใหญ่ ซึ่งท่านก็นำระฆังติดตัวไปด้วย ต่อมาพระครูตู่ เตชะปัญโญ ได้รับการแต่งตั้งมาเป็นเจ้าอาวาสวัดหนองใหญ่ ได้บูรณะถาวรวัตถุ ต่อมาเกิดน้ำท่วมทำให้อุโบสถชำรุด จึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ ภายหลังได้มีการยกอุโบสถหลังนี้ให้สูงขึ้นเพราะบริเวณวัดเป็นที่ต่ำ มีน้ำท่วมบ่อย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2512
วัดหนองใหญ่ประดิษฐานหลวงพ่อโสธรองค์ใหญ่ที่สุดในโลก โดยก่อสร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 ขนาดหน้าตักกว้าง 10 เมตร สูง 14 เมตร ตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ โดยตั้งอยู่บนฐานสูงจากพื้นประมาณ 14 เมตร บันไดทางขึ้นมี 2 ด้าน เป็นบันไดเงินและบันไดทอง ประดับตกแต่งด้วยพญานาคสีเขียวทองมรกตอยู่บนบริเวณราวบันได ฝั่งละ 2 รูป ปากทางขึ้นบันได มีรูปปั้นท้าวเวสสุวรรณยืนเฝ้าบันไดข้างละ 1 องค์

อ้างอิง
วัดป่าสว่างบุญ
วัดป่าสว่างบุญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชะอม อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี

วัดป่าสว่างบุญ หรือนักท่องเที่ยวมักเรียกว่า วัดพระเจดีย์ 500 ยอด ตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2534 สร้างโดยพระครูวิสุทธิ สุตวัฒน์ บนเนื้อที่กว่า 400 ไร่ ซึ่งเป็นที่ดินของโยมพ่อพระครูวิสุทธิ สุตวัฒน์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2553
จุดเด่นของวัด คือ มหาเจดีย์สีทองนับรวมกันได้ 500 ยอด มีชื่อเต็มว่า พระมหารัตนโลหะเจดีย์ศรีศาสนโพธิสัตว์สว่างบุญ มีเจดีย์องค์ประธาน เส้นผ่าศูนย์กลาง 50 เมตร มีทั้งหมด 9 ชั้น มีบริวาร 500 องค์ เจดีย์ประธานองค์ใหญ่อยู่ตรงกลางและมีองค์เจดีย์รายองค์เล็กตั้งลดหลั่นกันลงมาอยู่รอบทิศตัวองค์เจดีย์ องค์เจดีย์เคลือบสีทอง ทั้งหมดทุกองค์ผนังด้านในของเจดีย์องค์ประธานประดับกระจกทับทิม มีภาพพระธาตุเจดีย์สำคัญของประเทศไทยประดับไว้ด้านบนภายในองค์เจดีย์ ได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุจากประเทศเนปาล อินเดีย และศรีลังกา

อ้างอิง
วัดถ้ำสิงขร
วัดถ้ำสิงขร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลถ้ำสิงขร อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี
มีตำนานเล่าสืบต่อกันมาว่าครั้งสมัยอยุธยาพระเจ้าแผ่นดินองค์หนึ่งได้สาวชาวบ้านแถบนี้เป็นชายา ต่อมาน้องชายของสาวผู้นั้นบวชเป็นพระภิกษุ เดินทางไปเมืองหลวงแล้วได้เข้าไปเทศน์ในวังที่พี่สาวอยู่และจำกันได้เป็นที่ปลื้มปิติกันทั้งสองฝ่าย พระเจ้าแผ่นดินได้จัดขบวนมาส่งพระภิกษุที่เป็นน้องชายพระชายาซึ่งต่อมาเรียกวาท่านเจ้าฟ้าและโปรดฯ ให้สร้างวัดขึ้นสามวัดคือ วัดถ้ำสิงขร วัดน้ำรอบและวัดเขาพระอานนท์ ท่านเจ้าฟ้าจำพรรษาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกอยู่ที่วัดเขาอานนท์ ส่วนถ้ำสิงขรได้รับการตกแต่งประดับประดาประหนึ่งวิหารที่สำคัญของวัด กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2371 ปัจจุบันประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 54 หน้า 2287 เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2480
วัดถ้ำสิงขรตั้งอยู่บนภูเขาหินปูนลูกโดด ด้านใต้เป็นถ้ำน้ำมีสายน้ำไหลผ่านทะลุไปลำคลองบางนารายณ์ มีหินงอกหินย้อยที่สวยงามมาก ภายในวัดมีถ้ำแบ่งออกได้หลายคูหา คูหาแรกเป็นที่ประดิษฐานพระประธานปูนปั้นลงรักปิดทองปางป่าเลไลยก์ มีช้างและลิงหมอบอยู่ เพดานส่วนกลางตกแต่งด้วยลายปูนปันลายก้านขดพันธุ์พฤกษา และภาพจิตรกรรม ได้แก่ ภาพภิกษุ เทวดาและยักษ์ พนมมือบูชาพระ ตรงเพดานปากทางเข้ามีภาพรูปเทวดาเหาะ ประดับด้วยเครื่องถ้วยชาม ดูคล้ายดวงดาวบนท้องฟ้า ภายในถ้ำยังได้มีการขุดค้นพบชิ้นส่วนหม้อสามขา และขวานหินขัดสมัยก่อนประวัติศาสตร์
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คือ เจดีย์ก่ออิฐถือปูน เลียนแบบพระบรมธาตุไชยา ประดับตกแต่งด้วยเครื่องถ้วยชามทั่วทั้งองค์ เรือนฐานเจดีย์มีซุ้มทิศ (ซุ้มจระนำ) ประดิษฐานพระพุทธรูปยืนปางประทานห้ามสมุทร ปางห้ามญาติ และปางห้ามแก่นจันทร์ ภายในประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง และอุโบสถทำจากไม้

รายนามเจ้าอาวาส
* ท่านเจ้าฟ้า
* พระครูมนูญธรรมธาดา (หลวงตาชุม)
* พระสมุห์พาสกร ภาสกโร ตั้งเป็นเจ้าอาวาสเมื่อ พ.ศ. 2541

อ้างอิง
วัดเม็งรายมหาราช
วัดเม็งรายมหาราช เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย มีพื้นที่ 48 ไร่ 1 งาน 81 ตารางวา
วัดเม็งรายมหาราช เดิมเป็นวัดร้างชื่อ วัดดอยฮ่องลี่ เพราะตั้งบนภูเขาลูกเล็ก ๆ มีหลักฐานว่าเคยเป็นวัดร้างมาก่อนเพราะมีเจดีย์เก่า กุฏิไม้ที่เชิงเขาทิศเหนือของวัด เป็นฌาปนกิจสถานของชาวบ้าน แวดล้อมด้วยป่ารกทึบซึ่งส่วนมากเป็นไม้ไผ่ ต่อมาได้นามว่า สำนักสงฆ์จอมเวฬุวัน (เวฬุ แปลว่า ไม้ไผ่) ต่อมา พ.ศ. 2506 ชาวบ้านได้นิมนต์พระครูสมุห์ดวงจันทร์ กันตสีโล จากวัดเจดีย์หลวงวรวิหารมาเป็นเจ้าอาวาส ท่านและคณะศรัทธาทำการฟื้นฟูบูรณะวัด ปลูกต้นไม้ต่าง ๆ อาทิ ไม้สัก ไม้เต็ง ไม้รัง ในทุกปี รวมถึงสร้างเสนาสนะต่าง ๆ สร้างถนนขึ้นวัด สร้างถนนรอบเขตพุทธาวาส สร้างอาคารเอนกประสงค์ บูรณะเจดีย์ และอีกมากมาย
จนได้ขออนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2513 ผู้ยื่นขอสร้างวัดคือ พลตรี
ยรรยง หงษ์ศรีทอง ผู้บังคับการจังหวัดทหารบกเชียงราย และยัง
ได้ยื่นขอพระราชทานชื่อวัดใหม่ ซึ่งต่อมา พ.ศ. 2515 ได้รับการประกาศตั้งเป็นวัดในพระพุทธศาสนาและเปลี่ยนชื่อ "วัดเม็งรายมหาราช" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2516

รายนามเจ้าอาวาส
* พระมงคลวุฒาจารย์ พ.ศ. 2506–2538
* พระครูธีรปํญโญภาส พ.ศ. 2538–2541
* พระครูเขมสุทธิธรรม พ.ศ. 2541–ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดดอนสีนนท์
วัดดอนสีนนท์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองบัว อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา

วัดดอนสีนนท์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2442 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2550

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถทรงไทยโบราณ เสาไม้ ฝาผนังก่ออิฐถือปูน หลังคามุงกระเบื้องสีหน้าบันประดับด้วยลายไม้แกะสลักประดับกระจกสี หน้าบันสลักด้วยไม้สักที่อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์มาก และหอระฆังสร้างด้วยไม้เรือนสูงใต้ถุนโปร่ง หลังคาทรงมงกุฎ มีเสมาหน้าอุโบสถหลังเดิม เป็นประติมากรรมสมัยโบราณ ซุ้มประตูทางเข้าวัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ประดิษฐานตราในรัชกาลที่ 9 คราวครองราชย์ 50 ปี
พระเกจิสำคัญ ได้แก่ หลวงปู่เย็น นารโท (พระครูอนุทัยธนานุกูล) ท่านได้พัฒนาถาวรวัตถุภายในวัดดังที่เห็นในปัจจุบัน ท่านปกครองตั้งแต่ปี พ.ศ. 2493 เป็นต้นมา

อ้างอิง