SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
ทามาโงกาเกโงฮัง
และซุปมิโซะ]]

ทามาโงกาเกโงฮัง ( ) เป็นอาหารเช้าญี่ปุ่นยอดนิยม ประกอบด้วยข้าวญี่ปุ่นหุงสุก ราดหน้าหรือผสมด้วยไข่ดิบและซอสถั่วเหลือง

ภูมิหลัง
ทามาโงกาเกโงฮังเป็นอาหารที่ปรุงโดยนำไข่ดิบมาราดหน้าหรือผสมกับข้าว บางครั้งใช้ไข่ที่ตีแล้วนอกเหนือจากการใช้ไข่ที่ยังไม่ตี บางครั้งใช้เพียงไข่แดง

อาหารนี้มีหลากหลายชื่อเรียกในญี่่ปุ่น เช่น "ทามาโงกาเกโงฮัง" (โกฮัง/โงฮัง มีความหมายว่าข้าวหรืออาหาร กาเกะ/งาเกะ มีความหมายว่าราด), "ทามาโงกาเกเมชิ" (เมชิ มีความหมายว่าข้าวหรืออาหาร), "ทามาโงโงฮัง" หรือเรียกเพียงสั้น ๆ ว่า "ทามาโงกาเกะ" คำว่า ทามาโงะ (ไข่) อาจเขียนเป็น (ไข่ใช้ทำอาหาร) นอกเหนือจากการเขียนเป็นอักษรตัวเดียวว่า (ไข่ดิบ)

วิธีปรุง
วิธีปรุงคือการผสมไข่ดิบและข้าวญี่ปุ่นอย่างง่าย ๆ ในชามข้าว ข้าวอาจเป็นข้าวที่เย็นแล้ว ข้าวที่เพิ่งหุงเสร็จ หรือข้าวที่นำไปอุ่นใหม่ก็ได้ ไข่อาจจะตอกใส่ชามข้าวโดยตรง (ก่อนหรือหลังใส่ข้าว) หรืออาจจะตอกใส่ชามที่แยกต่างหากก่อนก็ได้ บางคนขุดกองข้าวเป็นรูป "บ่อน้ำ" สำหรับใส่ไข่เข้าไป

อ้างอิง

ดูเพิ่ม

*ออมไรซ์
*อาหารญี่ปุ่น
วัดบ้านไร่ (จังหวัดราชบุรี)
วัดบ้านไร่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านไร่ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 84 ตาราง มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 45 ไร่ 3 งาน 58 ตารางวา ปัจจุบันมี พระมหามานิช คุณสํวโร ป.ธ.5 เป็นเจ้าอาวาส ซึ่งท่านเป็นศิษย์ของหลวงพ่อหวล ขฺนติสาโร วัดชาวเหนือ ได้มาดำรงตำแหน่งตั้งแต่พ.ศ.2560 และมาพัฒนาวัดทั้งเสนาสนะ กุฏิสงฆ์ หอฉัน และอื่นๆอีกหลายอย่างภายในวัด
วัดบ้านไร่ (ใหม่เจริญผล) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2432 โดยมีนางแหวด วัดครุฑ บริจาคที่ดินสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2477 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 6.30 เมตร ยาว 13.75 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2519
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8.40 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีจิตรกรรมฝาผนังเกี่ยวกับพุทธประวัติและชาดก ศาลาการเปรียญ กว้าง 22 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อมงคลจักรวาล หลวงพ่อแดง พระพุทธรูปสร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ประดิษฐานอยู่ในวิหารและ หลวงพ่อป่าเลไลยก์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2477

อ้างอิง
วัดประชานิมิต (จังหวัดเพชรบูรณ์)
วัดประชานิมิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าโรง อำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ มีเนื้อที่วัดทั้งหมด 47 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูอดุลพัชราภรณ์ เป็นเจ้าอาวาส
วัดประชานิมิต เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดหนองสองห้อง เพราะมีสระน้ำ 2 สระ แต่ไม่ปรากฏหลักฐานว่าขุดตั้งแต่เมื่อใด บริเวณรอบวัดมีหมู่บ้าน 6 หมู่บ้าน ชาวบ้านทั้ง 6 หมู่บ้าน ได้ร่วมกันสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2502 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดในพระพุทธศาสนาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2516 โดยมีนายบุญมา พรหมสูงเนิน เป็นผู้ดำเนินการขอสร้างวัดและตั้งวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 ภายในวัดยังมีดโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม บาลี และแผนกสามัญศึกษา

อ้างอิง
วัดศิลาอาสน์ (จังหวัดชัยภูมิ)
วัดศิลาอาสน์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาเสียว อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ
วัดศิลาอาสน์ตั้งอยู่บริเวณภูพระ กรมศิลปากรได้ประกาศทะเบียนโบราณวัตถุสถาน ตั้งแต่วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 เป็นต้นมา ภายหลังได้กำหนดขอบเขตที่ดินเป็นเขตโบราณสถาน ภูพระเป็นเนินเขาหินทรายเป็นศาสนสถาน และใช้เพิงผาสลักพระพุทธรูปแบบนูนสูง 9 องค์ ประทับนั่งปางมารวิชัย 3 องค์ และปางสมาธิ 6 องค์ องค์ที่มีขนาดใหญ่สุด คือ พระเจ้าองค์ตื้อ สันนิษฐานว่าอาจจะสร้างในสมัยรุ่นราวคราวเดียวกับปรางค์กู่ พระพุทธรูปเหล่านี้มีลักษณะเป็นพระพุทธรูปศิลปะอู่ทอง มีอายุระหว่างพุทธศตวรรษที่ 18 ถึง 19 (ราว พ.ศ. 1701–1900) ทุกปีมีงานนมัสการพระพุทธรูปที่ 3 ปีละ 2 ครัั้ง ครั้งละ 3 วัน คือวันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 3 และวันขึ้น 13 ค่ำ เดือน 5
พ.ศ. 2483 พระวิบูลนิโรธกิจ อดีตเจ้าคณะจังหวัดชัยภูมิ ได้ขอตั้งเป็นสำนักสงฆ์ชื่อ ศิลาอาสน์ และแผ้วถางบริเวณให้เตียน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 ในปีถัดไปได้สร้างเป็นกุฏิ
พระพุทธรูปที่ภูพระ เป็นศิลปะที่มีการผสมผสานระหว่างศิลปะท้องถิ่น คือ ศิลปะทวารวดี ได้แก่ พระพักตร์รูปสี่เหลี่ยม พระขนงรูปปีกกา และศิลปะเขมรที่แพร่หลายเข้ามามาก ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 16-18 ได้แก่ แนวเส้นพระเกศา และเกตุมาลารูปกรวยคว่ำ สำหรับมงกุฎหรือกระบังหน้าที่ปรากฏบนพระพุทธรูปทรงเครื่องคล้ายกับที่พบจากพระพุทธรูปในศิลปะเขมรนครวัดหรือบายน ในพุทธศตวรรษที่ 17-18 พระเจ้าองค์ตื้อมีขนาดหน้าตักกว้าง 5 ฟุต สูง 7 ฟุต พระพักตร์ทรงสี่เหลี่ยม พระรัศมีเป็นรูปบัวตูมขนาดเล็ก พระเกศาเป็นเส้นยาว เรียงคล้ายเส้นผม พระขนงมีขนาดเล็กต่อกันเป็นรูปปีกกา พระเนตรเล็กมองตรง พระนาสิกทรงสามเหลี่ยม พระโอษฐเล็ก พระกรรณยาว ครองจีวรห่มคลุม พระอังสายาว มีผ้าสังฆาฏิปลายตัดเป็นเส้
ยม พระโอษฐเล็ก พระกรรณยาว ครองจีวรห่มคลุม พระอังสายาว มีผ้าสังฆาฏิปลายตัดเป็นเส้นตรงยาวมาจรดพระนาภี ประทับนั่งขัดสมาธิเพชร พระหัตถ์แสดงปางมารวิชัย ที่มีลักษณะพิเศษ คือ วางพระหัตถ์ซ้ายไว้บนพระเพลาแทนที่จะเป็นพระหัตถ์ขวาตามแบบพระพุทธรูปปางมารวิชัยทั่วไป
วัดมหาธาตุ (จังหวัดเพชรบูรณ์)
วัดมหาธาตุ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์

ประวัติ
วัดมหาธาตุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1926 คาดว่าเป็นวัดที่เจ้าเมืองเป็นผู้สร้างและทำนุบำรุงให้รุ่งเรือง จนกระทั่งได้กลายเป็นวัดร้าง ตามตำนานเล่ากันว่าเมื่อคราวเจ้าพระยาจักรี (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) กับเจ้าพระยาสุรสีห์ (สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท) ยกทัพไปรบกับพม่าที่พิษณุโลก ได้นำไพร่พลมาทางเมืองเพชรบูรณ์และได้ทำพิธีบวงสรวงเพื่อให้ได้ชัยชนะที่วัดมหาธาตุแห่งนี้
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2447 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพมีรับสั่งให้พระยาเพรชรัตน์ (เฟื่อง) เจ้าเมืองเพชรบูรณ์ เกณฑ์คนมาทำการบูรณะวัดมหาธาตุครั้งใหญ่ วัดมหาธาตุได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญเมื่อ พ.ศ. 2525
ปูชนียวัตถุ
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปสององค์ องค์แรกชาวบ้านเรียกว่า หลวงพองาม ด้วยเหตุที่งามด้วยพุทธลักษณะ สร้างด้วยทองสำริด ปางมารวิชัย ศิลปะอยุธยาตอนต้นสมัยอู่ทองรุ่นที่ 3 หน้าตักกว้าง 36 นิ้ว ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ในโบสถ์ ส่าวนองค์ที่สองคือ หลวงพ่อเพชรมีชัย เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยเช่นเดียวกัน สร้างด้วยทองสำริดหน้าตักกว้าง 36 นิ้ว หลวงพ่อเพชรมีชัยเดิมชาวบ้านเรียกกันว่า หลวงพ่อวัดมหาธาตุ สันนิษฐานว่าสร้างพร้อมกับวัดเมื่อ พ.ศ. 1926 ต่อมาเปลี่ยนเป็นหลวงพ่อเพชรมีชัย เพราะถือเอาคำพูดของพระยาจักรี แม่ทัพที่ถืออาญาสิทธิ์มาขับไล่ทัพพม่าศึกอะแซวุ่นกื้ ซึ่งยกทัพมามาล้อมเมืองพิษณุโลกไว้ในสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
พระเจดีย์ทรงพุ่มข้าวบิณฑ์แบบสุโขทัย ที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัย เพื่อเป็นที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ความสูงประมาณ 4 วาเศษ โดยทางกรมศิลปากรได้บูรณะพระเจดีย์ เมื่อ พ.ศ. 2510 และได้ขุดพบลานทองจารึกในพระเจดีย์องค์ใหญ่หลังพระอุโบสถ รวมถึงได้นำโบราณวัตถุที่บรรจุเจดีย์นั้นขึ้นมา บนลานทองจารึกไว้ว่า "พระเจ้าเพชรบุรเป็นลูกพระญาอนรงปรดิสถาแล" หรือ "พระเจ้าเพชรบุรเป็นลูกพระยาอันรงประดิษฐานไว้" จึงทำให้ทราบได้ว่า "เพชรบูรณ์" แต่เดิมมีชื่อว่า "เพชรบุร"

อ้างอิง
วัดผาณิตาราม
วัดผาณิตาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกรูด อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 99 ตารางวา

วัดผาณิตารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2447 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 26 เมษายน 2523 พ.ศ. 2523 ที่ตั้งวัดตั้งอยู่ ฝั่งขวาของแม่น้ำบางปะกงตรงคุ้งน้ำ ซึ่งเดิมเรียกว่า บ้านบางเฟื้อ บริเวณที่ตั้งเดิมเป็นที่ดินของนายเสือ และนางปิ่น (ไม่ทราบนามสกุล) ผู้ริเริ่มสร้างวัดผาณิตาราม ได้แก่ นางผึ้ง วัฒนสินธุ์ และนางสาวพุ่ม พุ่มตระกูล ได้เจรจาขอซื้อที่ดินเนื้อที่ 5 ไร่ 99 ตารางวา เป็นเงินจำนวน 3 ชั่ง (หรือ 240 บาท) นายเสือและนางปิ่น ได้ยินยอมขายที่ดิน
วัดผาณิตารามมีศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้สักเก่าแก่อายุกว่า 100 ปี และมีหอระฆังไม้ วัดผาณิตารามเป็นศูนย์พัฒนาจิตเฉลิมพระเกียรติ และเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา แห่งที่ 5 ทางวัดจัดอบรมวิปัสสนากรรมฐานสำหรับบุคคลทั่วไปและสำหรับเยาวชนเป็นประจำทุกปี โดยใช้หลักสูตรพัฒนาจิต เพื่อให้เกิดปัญญาและสันติสุขของคุณแม่ สิริ กรินชัย และได้รับการคัดเลือกให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการสร้อย
* พระอธิการเย็น
* พระอธิการขาว
* พระอธิการเย็ก
* พระอธิการแดง 
* พระครูอนุกูลธรรมกิจ
* พระครูธรรมประยุต

อ้างอิง
วัดดอนพระเจ้า
วัดดอนพระเจ้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสำราญ อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร

วัดดอนพระเจ้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ปัจจุบันมีพระครูธรรมวงศ์วิวัฒน์ (วัฒนะ) เป็นเจ้าอาวาส

อุโบสถของวัดดอนพระเจ้าปูด้วยรัตนชาตินิล มีความสวยและงดงาม ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์ทางศาสนา เป็นสถานที่เก็บรวบรวมสิ่งของที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะพระพุทธรูปปางต่าง ๆ จำนวนมาก ปูชนียวัตถุมีพระพุทธไสยาสน์เป็นพระพุทธรูปที่ทำด้วยปูนปั้นและบรรจุวัตถุมงคลหลายอย่างในองค์พระ และพระสังกัจจายน์ ทำด้วยปูนปั้น

อ้างอิง
วัดโขงขาว
วัดโขงขาวมีความหมายว่า วัดที่มีซุ้มประตูสีขาวหรืออุโมงค์สีขาว ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1999 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นวัดที่สร้างขึ้นสมัยพระนางจามเทวี กษัตริย์ผู้ครองเมืองหริภุญชัย และต่อมาในสมัยพระราชพรหมยาน (วีระ ถาวโร) (หลวงพ่อฤๅษีลิงดำ) (วัดท่าซุง จังหวัดอุทัยธานี) ท่านทรงมีชีวิตอยู่ ท่านได้ทรงมาบูรณปฏิสังขรณ์และสร้างโบราณสถานต่าง ๆ ขึ้นมาใหม่หลายแห่งภายในวัดโขงขาว และถือเป็นวัดสาขาย่อยของวัดท่าซุง จังหวัดอุทัยธานี เดิมอุโบสถเก่ามีช่องขนาดเท่าตัวคนลอดลงไปสู่ถ้ำเล็ก ๆ ได้ ปากทางเข้าคล้ายทางเข้าอุโมงค์ทาสีขาวภายในอุโมงค์ ท่านเจ้าอาวาสพระครูปิยรัตน์ (หลวงพ่อบุญรัตน์ กันตจาโร) ได้บูรณะพระอุโบสถสร้างพระสถูป หรือ เจดีย์สีทองงดงามค
เสนาสนะและสิ่งก่อสร้าง ได้แก่ วิหารพระราชพรมยานไพศาลภาวนานุสิฐเยาลักษณ์มิตรศรัทธา เป็นวิหารร่วมสมัย หลังคาทรงจั่วซ้อน 3 ชั้น เจดีย์ กุฏิพักสงฆ์ หอฉัน ศาลาพระราชพรหมยาน ศาลารายรอบพระอุโบสถ กำแพงวัดก่อสร้างด้วยศิลาแลง มีรูปปั้นสิงห์ที่ซุ้มประตู หน้าวิหารยังมีรูปปั้นมกรคายนาค ภายในวัดหารประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัยทรงเครื่อง ด้านหลังพระประธานเป็น ภาพเขียนพระธาตุประจำราศีต่าง ๆ ทั้ง 12 ราศี มีรูปปั้นเหมือนของหลวงพ่อปาน วัดบางนมโค และหลวงพ่อฤๅษีลิงดำ วัดท่าซุง

อ้างอิง
หอศิลป์ภาพเหมือนแห่งชาติ (ลอนดอน)
หอศิลป์ภาพเหมือนแห่งชาติ ( ) คือหอศิลป์ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักรที่รวบรวมภาพชาวบริติชที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และมีชื่อเสียง โดยเป็นหอศิลป์ที่อุทิศให้กับการจัดแสดงภาพบุคคลแห่งชาติแห่งแรกของโลกเมื่อแรกเปิดเมื่อ ค.ศ. 1856 ย้ายมายังสถานที่ตั้งปัจจุบันที่ใน ค.ศ. 1896 ใกล้จตุรัสทราฟัลการ์ติดกับหอศิลป์แห่งชาติ

อ้างอิง
เกาะฟัยละกา
เกาะฟัยละกา ( ; , ) เป็นเกาะของคูเวตในอ่าวเปอร์เซีย เกาะนี้อยู่ห่าจากชายฝั่งคูเวตซิตี 20 กิโลเมตร เชื่อว่าชื่อ "ฟัยละกา" มีที่มาจากภาษากรีกโบราณว่า – แปลว่า "ด่านหน้า"

เกาะฟัยละกาอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจุดที่แม่น้ำไทกริส–ยูเฟรทีสไหลลงอ่าวเปอร์เซีย 50 กิโลเมตร และเป็นจุดยุทธวิธีในการสร้างกำไรงามทางการค้าทั้งเหนือและใต้อ่าวเปอร์เซียมาหลายพันปี ซึ่งเป็นจุดยุทธวิธีมาตั้งแต่ยุครุ่งเรืองของรัฐเมืองอูร์ของซูเมเรียน

อ้างอิง

บรรณานุกรม
* H.E. Mathiesen และคณะ, Ikaros: The Hellenistic Settlements, 4 vols. (Copenhagen, 1982–1989).
* C. Roueché and S. Sherwin-White, 'Some aspects of the Seleucid Empire: The Greek inscriptions from Failaka in the Persian Gulf' Chiron 15 (1985) 1–39.
* J. Naveh, 'The inscriptions from Failaka and the lapidary Aramaic script' Bulletin of the American Schools of Oriental Research 297 (1995) 1–4.
*

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Kuwaiti-Slovak Archaeological Mission (KSAM) 
* nautical description
* BBC News article
* Water Supply to Failaka Island
กือแยวอ-แปแชร์สกาลาวรา
กือแยวอ-แปแชร์สกาลาวรา ( ; ), หมู่อารามกือยิว-แปแชสก์ ( ) หรือ หมู่อารามถ้ำเคียฟ เป็นอารามคริสต์อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ตั้งอยู่ในเขตแปแชร์สกึย กรุงเคียฟ ประเทศยูเครน

อารามเริ่มตั้งขึ้นเป็นอารามถ้ำในปี 1051 และนับจากนั้นกลายเป็นศูนย์กลางอำนาจของคริสต์อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ในยุโรปตะวันออก ยูเนสโกขึ้นทะเบียนหมู่อารามและอาสนวิหารนักบุญโซเฟียในเคียฟให้เป็นแหล่งมรดกโลก
ปัจจุบัน สถานะนิติบุคคลของหมู่อารามแบ่งเป็นส่วนพิพิธภัณฑ์ของรัฐชื่อ แหล่งอนุรักษ์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติกือยิว-แปแชสก์ (National Kyiv-Pechersk Historic-Cultural Preserve) และโบสถ์กับอารามภายใต้สังกัดของคริสตจักรยูเครนออร์ทอดอกซ์ อัครบิดรมอสโก รวมถึงเป็นที่พำนักของคริสตจักร ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เรียกว่าออนูฟรึย เมโตรโปลิตันแห่งเคียฟและยูเครนทั้งปวง

หมายเหตุ

อ้างอิง

บรรณานุกรม

* Kyiv Pechersk Lavra article in Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary.
* Kyivan Cave Monastery in the Encyclopedia of Ukraine.
* Schotkina, Kateryna. "Kyiv Pechersk Lavra: Take away and Divide" in Zerkalo Nedeli, 11–17 November 2006.

แหล่งข้อมูลอื่น
* Holy Dormition Kyiv-Pechersk Lavra – Official site 
* National Kyiv-Pechersk Historico-Cultural Preserve
* Drawings and Sketches by Students of the Kyiv-Pechersk Lavra Monastery Workshop
* M. Z. Petrenko. Cave labyrinths on the territory of the National Kyiv-Pechersk Historical and Cultural Reserve. Photo essay. Kyiv, Mystetstvo, 1974. 
* National Kyiv-Pechersk Historical and Cultural Reserve. A set of postcards. Kyiv, Mystetstvo, 1977. 
* Video "Kyiv Pechersk Lavra (4k UltraHD)"
นารายณ์ พิซเซอเรีย
บริษัท นารายณ์ พิซเซอเรีย จำกัด เป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจร้านอาหารในชื่อ นารายณ์ พิซเซอเรีย, อินเตอร์บุฟเฟต์, คันไซ และโทสต์ทูยู

ประวัติ
โรงแรมนารายณ์ ภายใต้การบริหารของบริษัท นารายณ์ โฮเต็ล จำกัด เป็นโรงแรมที่ตั้งอยู่บนถนนสีลม เปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 หนึ่งในสิ่งที่สร้างชื่อเสียงให้กับโรงแรมคือ นารายณ์พิซซ่าเรียเป็นร้านพิซซ่าแห่งแรกในประเทศไทย
จนเมื่อ พ.ศ. 2546 บริษัท ไทย เจ.เพรส จำกัด บริหารงานโดยคุณสุชาติ เจนพณิช ได้เข้าดำเนินกิจการซื้อบริษัท นารายณ์พิซเซอเรีย จำกัด จากโรงแรมนารายณ์ เนื่องจากเห็นว่าธุรกิจอาหารของไทยยังเติบโตได้อีกมาก อีกทั้งบริษัทยังปูทางธุรกิจนี้โดยการเปิดร้านอาหารญี่ปุ่นที่ชื่อ คันไซ โดยได้ทำการปรับภาพลักษณ์ของร้านนารายณ์ พิซเซอเรีย ทั้งรูปแบบของร้านและเมนูอาหารให้ดูวัยรุ่นมากขึ้น ก่อนที่บริษัทไทย เจ.เพรส จะเข้าซื้อบริษัท ร้านนารายณ์ พิซเซอเรีย มีสาขาอยู่ 5 สาขา
เมื่อ พ.ศ. 2562 ได้ปรับกลยุทธทางการตลาด โดยเปิดร้านนารายณ์ พิซเซอเรีย และร้านข้าน้อยขอชาบู ซึ่งเป็นร้านชาบูในสาขาเดียวกัน อันเนื่องจากการเติบโตของธุรกิจชาบูและลดต้นทุนค่าเช่าที่ จากข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2565 มีร้านนารายณ์พิซเซอเรียxร้านข้าน้อยขอชาบู จำนวน 23 สาขา ในกรุงเทพมหานครและ 1 สาขาในหัวหิน

อ้างอิง
อาสนวิหารนักบุญโซเฟีย (เคียฟ)
อาสนวิหารนักบุญโซเฟีย ในกรุงเคียฟ ประเทศยูเครน เป็นอาสนวิหารและหนึ่งในหมุดหมายสำคัญของเคียฟที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด นอกจากนี้ยังเป็นแหล่งมรดกโลกแห่งแรกของประเทศยูเครนซึ่งยูเนสโกขึ้นทะเบียนร่วมกับหมู่อารามถ้ำเคียฟ อาสนวิหารประกอบด้วยตัวอาคารหลัก, หอระฆัง และที่ประทับของมุขนายกมหานคร ( ) ใน ค.ศ. 2011 แหล่งโบราณสถานได้รับการถ่ายโอนมาอยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงวัฒนธรรมยูเครน

ชื่อในภาษายูเครนของอาสนวิหารคือ [ &thinsp;] หรือ [ &thinsp;]

หมายเหตุ

อ้างอิง

บรรณานุกรม

*
แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
* 3D-model of Sophia Cathedral (3.2 เมกะไบต์)
* Holy Sophia Cathedral Сайт історії Києва
* Sobory.ru - ข้อมูลเกี่ยวกับอาสนวิหาร 
* Travel.kyiv.org - ข้อมูลสำหรับนักท่องเที่ยว
* Mosaics and frescoes of St. Sophia Cathedral. Христианство в искусстве.
* Софійський собор in Wiki-Encyclopedia Kyiv 
* 
* Mosaics and Frescoes of Saint Sophia Cathedral of Kyiv. Photoalbum. Kyiv: Mistectvo. 1975.
วัดถ้ำประทุน (จังหวัดชลบุรี)
วัดถ้ำประทุน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโป่ง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี เป็นวัดป่าปฏิบัติในสายหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ที่ตั้งของวัดล้อมรอบไปด้วยภูเขา 3 ลูก ป่ารกชัฏ ปัจจุบันพระอธิการยุทธนา อคฺคยุทธโน ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดถ้ำประทุน แต่เดิมเรียกว่า วัดตรอกซุง หรือ วัดตรอกแซง ตามชื่อหมู่บ้านเก่าซึ่งปัจจุบันไม่มีหมู่บ้านนี้แล้ว เมื่อแรกสร้าง มีเพียงกุฏิเล็ก ๆ ชื่อวัดในปัจจุบันเป็นชื่อเรียกของคนในพื้นที่ด้วยหลังคาวัดมีลักษณะคล้ายหลังคาเรือ ซึ่งในภาษาไทยเรียกว่าประทุน เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็นชื่อปัจจุบันตั้งแต่ พ.ศ. 2543 ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2524 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2554
สิ่งก่อสร้างที่สำคัญ คือ พระมหาเจดีย์อุโบสถ เกิดขึ้นจากนิมิตของหลวงปู่อ่อนศรี เห็นรัศมีแปล่งแสงเสด็จลอยอยู่บริเวณรอบ ๆ ท่านจึงตระหนักได้ว่าสถานที่นี้คือสถานที่ที่เคยมีพระบรมสารีริกธาตุ จึงได้ริเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2549 พระมหาเจดีย์อุโบสถมีลักษณะเป็น 8 เหลี่ยม มีความสูงจากพื้นถึงยอด 49.99 เมตร มีทั้งหมด 2 ชั้น ประกอบด้วย ชั้น 2 เป็นที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ที่สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราชมอบให้ และชั้น 1 เป็นอุโบสถประดิษฐานพระประธาน ยอดเจดีย์มีลักษณะคล้ายรูปทรงคล้ายพระธาตุพนม ภายในตกแต่งด้วยศิลปะร่วมสมัย มีพระพุทธชินสีห์จำลองประดิษฐานเป็นพระประธาน และมีพระพุทธรูปหลวงปู่อ่อนศรี ฐานวโรและอัฐิของท่านอยู่ด้วย

อ้างอิง
วัดบัลลังก์ (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดบัลลังก์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองหญ้าไซ อำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรณบุรี เนื้อที่ประมาณ 196 ไร่ ภายในวัดยังได้จัดแบ่งพื้นที่เป็นเขตอรัญวาสี (เขตป่าปฏิบัติธรรม กัมมัฎฐาน) เพื่อเป็นที่พักอาศัยและปฏิบัติธรรมแก่พระภิกษุ สามเณร

วัดบัลลังก์ เดิมมีชื่อว่า วัดบัลลังก์ทอง ต่อมาเมื่อทางราชการกำหนดทะเบียนวัดในชนบทขึ้น จึงตัดคำว่าทองออกเสียเพราะว่าจะได้กะทัดรัดขึ้น ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 และได้ทำการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2540
แต่เดิมนั้นที่ตั้งวัดเป็นป่ารังอันรกทึบ ปรากฏแท่นศิลาแลงสี่เหลี่ยม ตั้งอยู่ในจอมปลวกใหญ่โผล่ขึ้นมามุมหนึ่ง จนวันหนึ่งชาวบ้านพบแท่นซึ่งโผล่จากดินจอมปลวก จึงต่างกันบูชาสักการะ ภายหลังได้มีการสร้างวัดขึ้น แต่เนื่องจากเป็นสถานที่แห้งแล้งและกันดารจึงไม่มีพระมาจำวัด จนถึง พ.ศ. 2484 ชาวบ้านจึงได้นิมนต์ พระพร มุนินาโถ มาเป็นเจ้าอาวาส ได้พัฒนาวัดอยู่ได้ระยะหนี่งก็ลาสิกขา หลังจากนั้นวัดบัลลังก์ ก็ขาดเจ้าอาวาส ดังนั้นชาวบ้านจึงได้ปรึกษาหารือและลงมติ นิมนต์ พระอธิการพยุง สุนทโร มาเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาวัดจนเจริญ

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอระฆัง หอสวดมนต์ หอประชุม หมู่กุฎิพระสงฆ์ ศาลากลางน้ำ และเมรุ
รายนามเจ้าอาวาส
* พระพร มุนินาโภ 
* พระอธิการพยุง สุนฺทโร หรือ พระครูสุวรรณสุนทร 
* พระสุชาติ วรฺมังคโล
* พระสิน ปัญญากรโณ
* พระครูโสภณสุวรรณรังษี (ลาสิกขา)
* พระปลัดเสกสรรค์ ปิยคุโณ

อ้างอิง
แดร์ฌปรอม
แดร์ฌปรอม ( ) หรือ กอสปรอม ( ) หรือชื่อเต็มว่า อาคารอุตสาหกรรมแห่งรัฐ ( ; ) เป็นหมู่อาคารสถาปัตยกรรมคอนสตรักติวิสต์ ตั้งอยู่ที่จัตุรัสเสรีภาพในเมืองคาร์กิว ประเทศยูเครน อาคารสร้างขึ้นในสมัยโซเวียตเมื่อปี 1928 และกลายมาเป็นตึกระฟ้าแห่งแรกของสหภาพโซเวียตด้วยความสูง 13 ชั้น
แดร์ฌปรอมถือเป็นชิ้นงานสำคัญหนึ่งของขบวนการสถาปัตยกรรมโลกที่เกิดขึ้นใหม่ในครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 ปัจจุบันอาคารได้รับการขึ้นทะเบียนในรายชื่อแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโก ลักษณะของอาคารซึ่งใช้คอนกรีตในการก่อสร้าง และระบบทางเดินเหนือศีรษะและหอแยก ๆ ที่เชื่อมต่อกันถือว่าล้ำสมัยมากในยุคนั้น เรย์เนอร์ แบนัม จัดให้อาคารนี้เป็นหนึ่งในหมุดหมายสำคัญในประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมของทศวรรษ 1920 ในงานเชียน Theory and Design in the First Machine Age ของเขา และเปรียบเทียบอาคารที่ใกล้เคียงที่สุดในระดับเดียวกันว่ามีเพียงเบาเฮาส์เด็สเซาและโรงงานฟัน แน็ลเลอ ในรอตเทอร์ดาม

อ้างอิง
วัดหนองเอื้อง
วัดหนองเอื้อง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขากระปุก อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี มีเนื้อที่รวมทั้งสิ้น 59 ไร่ 3 งาน 64 ตารางวา ปัจจุบันมีพระใบฎีกาจิรายุ อนามโย ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดหนองเอื้องตั้งวัดเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2543 โดยนายสง่า จันทร์สง่า เป็นผู้ขออนุญาตสร้างวัด
วัดหนองเอื้องมีสภาพพื้นที่บริเวณรอบข้างเป็นเขา อยู่ในพื้นที่โครงการจัดการพัฒนาที่ดินตามพระราชประสงค์หนองพลับ-กลัดหลวง ภายในวัดมีสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถที่สร้างตามแบบของพระอุโบสถวัดพระราม 9 กาญจนาภิเษก ศาลาการเปรียญกว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้ 3 หลัง และตึก 2 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก โรงครัว เมรุ ฌาปนสถาน เรือนสุขา และสระน้ำ

รายนามเจ้าอาวาส
# พระณรงค์ สัญญโต (รักษาการเจ้าอาวาส) พ.ศ.2543
# พระอธิการร้อง วชิรโชโต เจ้าอาวาส พ.ศ.2547-2557
# พระครูสังฆรักษ์วีระ ปภาโส เจ้าอาวาส พ.ศ.2559-2564
# พระใบฎีกาจิรายุ อนามโย เจ้าอาวาส พ.ศ.2566-ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดบ่อเงินบ่อทอง
วัดบ่อเงินบ่อทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองแหน อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่รวมประมาณ 12 ไร่ 2 งาน 36 ตารางวา โดยมีพระมหาขุนแผน ฐิติธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส
แต่เดิมชาวบ้านบ้านหนองเค็ดรวมตัวกันสร้างที่พักสงฆ์ให้แก่พระสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2527 บนเนื้อที่ประมาณ 4 ไร่ จนตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2537 ในนาม สำนักสงฆ์บ่อเงินบ่อทองศรัทธาธรรม โดยพระวิมล สิริวณฺโณ เป็นเจ้าสำนัก ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2538 พระวิมล สิริวณฺโณ ได้จัดซื้อที่ดินเพิ่มเติม และได้นิมนต์พระมหาขุนแผน ฐิติธมฺโม มาตั้งสำนักเรียนพระปริยัติธรรมทั้งสายสามัญ นักธรรม และบาลี ต่อมาท่านได้ทำการพัฒนาและขยายพื้นที่สำนักสงฆ์ให้กลายวัดเพื่อใช้เป็นสถานที่บำเพ็ญกุศล และเป็นที่อบรมศาสนทายาท ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2556 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาบำเพ็ญบุญ 2 หลัง ศาลาอเนกกุศล 2 หลัง กุฏิเจ้าอาวาส 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 7 หลัง ห้องสมุด 1 หลัง หอฉัน 1 หลัง ศาลาเมรุ 1 หลัง ห้องสุขา 45 ห้อง อาคารโรงเรียนพระปริยัติธรรม 1 หลัง ที่พักสามเณร 1 หลัง และลานประดิษฐานพระพุทธรูป

วัดบ่อเงินบ่อทองเป็นสถานที่จัดตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1–6 โดยจัดสอนวิชาธรรมศึกษา และภาษาบาลีแก่พระภิกษุสามเณร

อ้างอิง
อุทยานวัฒนธรรมเจ้าแม่กวนอิมผู่ถัว
อุทยานวัฒนธรรมเจ้าแม่กวนอิมผู่ถัว ( ) ตั้งอยู่ในพื้นที่จุดชมทิวทัศน์จูเจียเจียน ไป๋ชาน บนเกาะจูเจียเจียน ทางใต้ของเขาผู่ถัว (เกาะผู่ถัว) ในเขตผู่ถัว โจวชาน ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 9 ตารางกิโลเมตร เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมประกอบด้วยวิทยาลัยพุทธศาสนาแห่งประเทศจีนเขาผู่ถัว ศาลเจ้าเจ้าแม่กวนอิม วัดต้าเป่ย์ลฺวี่ และประติมากรรมต่าง ๆ

ศาลเจ้าเจ้าแม่กวนอิม เป็นอาคารขนาดใหญ่แบบจีนร่วมสมัย พื้นที่ก่อสร้าง 61,900 ตารางเมตร รวมทั้งหมด 9 ชั้น เป็นห้องโถงรูปกลีบดอกบัวภายในประดิษฐานรูปปั้นไม้แกะสลักเจ้าแม่กวนอิมสิบเอ็ดเศียรพันมือขนาดใหญ่
โครงสร้าง
โครงการอุทยานวัฒนธรรมเจ้าแม่กวนอิมผู่ถัวใช้เวลา 5 ปี โดยการออกแบบผสมผสานระหว่างวัสดุและเทคโนโลยีที่ทันสมัยเข้ากับสถาปัตยกรรมจีนโบราณและองค์ประกอบทางพุทธศาสนามหายาน โครงสร้างประกอบด้วยหินก่ออิฐ แผ่นทองแดง แก้ว กระเบื้องไททาเนียม อลูมิเนียมแผ่น และวัสดุอื่น ๆ เพื่อให้มีอายุใช้งานที่ยาวนาน โครงการวัฒนธรรมทางพุทธศาสนานี้เป็นหนึ่งในอุทยานวัฒนธรรมทางพุทธศาสนาที่ครอบคลุมพื้นที่ที่ใหญ่ที่สุดในโลก
อาคารหลักของอุทยานวัฒนธรรมเจ้าแม่กวนอิมผู่ถัวคือ ศาลาเจ้าแม่กวนอิม ซึ่งเป็นกลุ่มอาคาร ที่มีอาคารหลักหนึ่งหลังและอาคารรองสองหลัง ตามแนวคิดของพระโพธิสัตว์กวนอิม พระสุธนกุมาร และธิดาพญามังกร ความสูงของอาคารศาลเจ้าหลัก 97.9 เมตร พื้นที่ก่อสร้าง 61,900 ตารางเมตร รวมทั้งหมด 9 ชั้น เป็นห้องโถงรูปกลีบดอกบัวภายในประดิษฐานรูปปั้นไม้แกะสลักเจ้าแม่กวนอิมสิบเอ็ดเศียรพันมือขนาดใหญ่

อ้างอิง
วัดเสาไห้
วัดเสาไห้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเสาไห้ อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี

วัดเสาไห้มีนามเดิมว่า วัดไผ่ล้อมน้อย ตรงตามชื่อบ้านและตำบล คำว่า "เสาไห้" มีประวัติเล่าว่า เมื่อคราวสร้างเมืองใหม่ ชาวสระบุรีได้จัดส่งเสาไม้ตะเคียนทองไปเพื่อการพิจารณานำไปสร้างเสาเอกของหลักเมือง แต่มิได้รับไปดำเนินการเพราะปลายเสาคดไม่สวยงาม ภายหลังเสานี้ได้จมลงไปในแม่น้ำป่าตรงตรงหน้วัด ชาวบ้านจึงเรียกว่า เสาตะเคียนร้องไห้ ต่อมาเรียกกันสั้นลงว่า เสาไห้ จนเมื่อ พ.ศ. 2501 ได้มีพิธีน้ำเสาดังกล่าวขึ้นจากแม่น้ำป่าสัก แล้วนำไปตั้งไว้อยู่ที่วัดสูงซึ่งใต้อยู่ใกล้กัน
ข้อมูลการตั้งวัด หนังสือประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2230 ส่วนสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1212 วัดเสาไห้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2471 วัดตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2417 ภายในมีพระประธานอยู่ 3 องค์ และศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 นอกจากนั้นภายในวัดยังมีเรือเทพนรสิงห์ เป็นเรือยาว 48 ฝีพาย ทำจากไม้ตะเคียนทราย

อ้างอิง
วัดสนวนวารีพัฒนาราม
วัดสนวนวารีพัฒนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวหนอง อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน 3 ตารางวา

วัดสนวนวารีพัฒนารามเดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดบ้านหัวหนอง อีกแหล่งข้อมูลระยุว่าเดิมชื่อ วัดชนวน เพราะมีต้นขนวนอยู่ภายในวัด เมื่อเวลาผ่านไปจึงเพี้ยนจาก "ขนวน" มาเป็น "สนวน" ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2465 โดยการบริจาคตามกำลังศรัทธาของชาวบ้าน รวบรวมได้สองร้อยบาท มีช่างญวนเป็นช่างใหญ่และเป็นช่างแต้ม สิมของวัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2466 โดยช่างก่อสร้าง คือ นายแกว ทองผา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2466 สิมหลังใหม่แบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2540
สิมมีขนาดความกว้าง 5 เมตร ยาว 7.30 เมตร มุงหลังคาใหม่ด้วยสังกะสี ต่อหลังคาลงมาเป็นปีก รอบสิม ใต้วงกบมีช่องลมเล็ก ๆ เพื่อระบายอากาศ ด้านหน้ามีประตู 1 ช่อง หน้าต่าง 2 ช่อง ด้านข้างมีหน้าต่างข้างละ 3 ช่อง ตรงบันใดจะมีรูปปั้นพญานาคอยู่ 2 ตัว ช่างแต้มหรือผู้เขียนภาพฝาผนัง คือ นายหยวก และนายแดง เขียนภาพฝาผนังเมื่อ พ.ศ. 2469 เขียนภาพทั้งด้านในและด้านนอกด้วยสีฝุ่น เป็นเรื่องราววรรณกรรมพื้นบ้าน ด้านในเขียนเรื่องพระเวสสันดรชาดก สินไซ ราหูอมจันทร์นาคครุฑสิงห์ ด้านนอกเขียนเรื่องสินไซ (สังข์ศิลป์ไชย) และนรกภูมิ รูปแบบหน้าต่างทำเป็นวงโค้ง 2 ชั้น เขียนลวดลายเครือเถาไม่ซ้ำแบบกัน ผนังด้านนอกมีเสาติดผนัง เขียนลายเครือเถา และลวดลายพญานาคเกี่ยวพันกัน ภายในประดิษ
ผนังด้านนอกมีเสาติดผนัง เขียนลายเครือเถา และลวดลายพญานาคเกี่ยวพันกัน ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปเป็นพระประธาน มีลักษณะผอมสูง แต่องค์อื่นมีลักษณะธรรมดา
ถ้ำผีแมนโลงลงรัก
ถ้ำผีแมนโลงลงรัก ตั้งอยู่ที่บ้านถ้ำลอด ตำบลถ้ำลอด อำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นหนึ่งในถ้ำผีแมนที่สำรวจพบแล้วกว่า 90 แหล่ง ค้นพบเมื่อปี 2553 เป็นแหล่งค้นพบวัฒนธรรมโลงไม้ที่สำคัญและถือเป็นการค้นพบทางโบราณคดีที่สำคัญต่อการความเข้าใจทางชาติพันธุ์
ในถ้ำพบโลงไม้ 25 โลง หรือ 30 ฝาโลง ในสภาพปิดฝาโลงสมบูรณ์ ภายในมีโครงกระดูกมนุษย์มากถึง 154 คน บางโลงมีถึง 18 คน ซึ่งจากการสำรวจและวิจัยโดยคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ระหว่างปี 2556-2559 โดยการตรวจดีเอ็นเอ พบว่าโครงกระดูกมนุษย์ดังกล่าวมีอายุมากกว่า 1,600-2,100 ปี โดยบรรจุศพในโลงไม้เป็นช่วงเวลานานกว่า 400 ปี มีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกัน และเป็นกลุ่มชนในชาติพันธุ์ที่ใช้ภาษาออสโตรเอเชียติก และไท-กะได จึงสามารถบอกว่าในดินแดนแห่งนี้เมื่อ 2,000 ปีก่อน มีชาติพันธุ์ที่หลากหลายและยังมีอยู่ในประเทศไทยในปัจจุบันอาศัยอยู่ร่วมกัน
นอกจากนี้ ยังค้นพบโบราณวัตถุต่าง ๆ เช่น หม้อภาชนะ เครื่องประดับ เครื่องเขิน ผ้าทอและอุปกรณ์ทอผ้า เป็นต้น ซึ่งผ้าทอที่ค้นพบนั้นเป็นการทอผ้าป่านกัญชง แสดงให้เห็นว่าเมื่อ 2,000 กว่าปีที่แล้วนั้นรู้จักการทอผ้า มีการปลูกกัญชงและนำมาทอเป็นเส้นใยและผืนผ้า ซึ่งเป็นภูมิปัญญาที่ตกทอดมาจนถึงปัจจุบัน 
ดูเพิ่ม
* แหล่งโบราณคดีเพิงผาถ้ำลอด
* ถ้ำน้ำลอด
* ถ้ำผีแมน

อ้างอิง
บงกช สระทองอุ่น
บงกช สระทองอุ่น ชื่อเล่น บี เป็นเชฟและผู้จัดการร้านอาหารชาวไทย เป็นผู้ได้รับรางวัลอีลีท วอดก้า สุดยอดเชฟหญิงแห่งเอเชีย ค.ศ. 2018 และเจ้าของร้านอาหาร Paste Bangkok ในศูนย์การค้าเกษร ซึ่งได้รับดาวมิชลินหนึ่งดวง ปัจจุบัน Paste Bangkok คงลำดับที่ 70 ของการจัดลำดับ 50 ร้านอาหารยอดเยี่ยมแห่งเอเชีย ค.ศ. 2021 และได้มีการขยายสาขาไปยังประเทศลาวและออสเตรเลีย
ประวัติ
บงกชเริ่มสะสมประสบการณ์ทำอาหารตั้งแต่วัยเด็กโดยการช่วยคุณแม่ทำข้าวแกงเพื่อนำไปขายจนทางบ้านเลิกกิจการเมื่อเธอมีอายุ 13 ปี บงกชสำเร็จการศึกษาคณะครุศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครและเริ่มทำงานโรงแรมด้านการบริการร้านอาหาร เมื่ออายุ 28 ปี เธอดำรงตำแหน่งงานเลขานุการที่ร้านอาหารบลู เอเลเฟ่นท์ ขณะนั้นบงกชพบสามีปัจจุบันของเธอและได้ตัดสินใจย้ายไปศึกษาการทำอาหารที่ร้านอาหารไทยของเจสันที่ออสเตรเลียใน ค.ศ. 2005
รางวัลที่ได้รับ
*Time Out Bangkok Love Awards สุดยอดร้านอาหารไทยสไตล์ไฟน์ไดนิ่งอันเป็นที่รัก ค.ศ. 2016 
*The Guardian 10 สุดยอดร้านอาหารดาวมิชลินในกรุงเทพฯ 
*อีลีท วอดก้า สุดยอดเชฟหญิงแห่งเอเชีย ค.ศ. 2018 
*รางวัลดาวมิชลิน 1 ดวง ค.ศ. 2018 2019 2020 2021 และ 2022 
*Gault & Millau Tasty Thailand ทูตด้านอาหาร 
*ลำดับที่ 31 ของการจัดลำดับ 50 ร้านอาหารยอดเยี่ยมแห่งเอเชีย ค.ศ. 2018 
*ลำดับที่ 6 ของการจัดลำดับ Top Tables 100 สุดยอดร้านอาหารในกรุงเทพฯ ค.ศ. 2018 
*ลำดับที่ 28 ของการจัดลำดับ 50 ร้านอาหารยอดเยี่ยมแห่งเอเชีย ค.ศ. 2019 
*ลำดับที่ 38 ของการจัดลำดับ 50 ร้านอาหารยอดเยี่ยมแห่งเอเชีย ค.ศ. 2020 
*ลำดับที่ 29 ของการจัดลำดับ OAD 100 ร้านอาหารยอดเ
ยอดเยี่ยมแห่งเอเชีย ค.ศ. 2020 
*ลำดับที่ 29 ของการจัดลำดับ OAD 100 ร้านอาหารยอดเยี่ยมแห่งเอเชีย ค.ศ. 2020 
*ลำดับที่ 70 ของการจัดลำดับ 50 ร้านอาหารยอดเยี่ยมแห่งเอเชีย ค.ศ. 2021 
อ้างอิง
วัดไชยศรี
วัดไชยศรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสาวะถี อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น มีเนื้อที่ทั้งสิ้นประมาณ 8 ไร่เศษ

วัดไชยศรีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2408 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2460 สิมของวัด กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถานสิมวัดไชยศรี (อุโบสถ) ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 118 ตอนพิเศษ 127 ง วันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2544
สิมคงสร้างประมาณ พ.ศ. 2443 โดยมีหลวงปู่อ่อนสา เจ้าอาวาสรูปแรกเป็นผู้ออกแบบและพาญาติโยมสร้างขึ้น รูปแบบดั้งเดิมเป็นสิมทึบพื้นบ้าน ฐานสูงมีมุขหน้าฐานเจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยมผืนผ้าซ้อนเหลี่ยมกัน 3 ชั้น ตลอดแนวทั้ง 4 ด้าน บันไดทำเป็นรูปม้ายืนปูนปั้น ผนังด้านหน้ามุขตกแต่งเจาะเป็นช่องซุ้มโค้งแทนหน้าต่าง แต่ปัจจุบันรื้อผนังด้านนี้ออกแล้วเพื่อขยายทำบันไดนาค (พ.ศ. 2525) หลังคาทรงจั่วมีปีกนกทั้ง 4 ด้านกำแพงแก้วทำเป็นรั้วไม้ระแนงโปร่งล้อมรอบสิม ภายในสิมมีฮูปแต้ม (จิตรกรรมฝาผนัง) เป็นการเขียนภาพอดีตพระพุทธเจ้า เรื่องพระเวสสันดรชาดก สินไซ (สังข์ศิลป์ชัย) ภาพเทพ บุคคลและสัตว์ต่าง ๆ ซึ่งด้านในห้ามสุภาพสตรีเข้า ส่วนผนังด้านนอกเป็นการเขียนภาพนรกเจ็ดขุม เรื่องพร
ๆ ซึ่งด้านในห้ามสุภาพสตรีเข้า ส่วนผนังด้านนอกเป็นการเขียนภาพนรกเจ็ดขุม เรื่องพระเวสสันดรชาดก สินไซ และภาพทหารยืนเฝ้าประตู
วัดพิพัฒน์มงคล
วัดพิพัฒน์มงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งเสลี่ยม อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย

แต่เดิมเป็นวัดร้างที่ตั้งอยู่กลางทุ่งนา สันนิษฐานว่ามีอายุราว 700 ปี แต่ไม่มีหลักฐานทางโบราณคดีอื่น ๆ พบเพียงรากฐานอุโบสถและเจดีย์โบราณเท่านั้น ที่จมอยู่ใต้พื้นดินลึกลงไปประมาณ 1.50 เมตร ในพื้นที่บริเวณส่วนกลางของวัด ตั้งวัดเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2528 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2548 เดิมมีที่ดิน 20 ไร่ ปัจจุบันได้ขยายเป็น 203 ไร่
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ มหาวิหารหลวงพ่อทองคำ รูปแบบสถาปัตยกรรมล้านนา ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อทองคำ หรือ พระพุทธสุโขโพธิ์ทอง ซึ่งมีขนาดต่าง ๆ รวมทั้งหมดหลายสิบองค์ เป็นพระพุทธรูปโบราณที่มีสินแร่ทองคำโบราณหลอมรวมอยู่ในองค์พระหนักหลายกิโลกรัม ศิลปะสุโขทัยและศิลปะเชียงแสน ปางมารวิชัย เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่มีเทพรักษา
ใกล้กับมหาวิหารหลวงพ่อทองคำคือ พุทธวิหารลายคำ เป็นวิหารที่ผสมผสานศิลปะของวิหารไทลื้อและวิหารที่หลวงพระบางของลาว วิหารสร้างด้วยไม้สักทองมีอายุประมาณ 100 ปี มีความกว้าง 15 เมตร แบบย่อมุม ความยาว 32 เมตร ฐานเป็นปูนบัวคว่ำ ฝาผนังบุสองชั้น หลังคาลดหลั่น 3 มุข 2 ชายคา ตัวเรือนประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์แกะสลัก ลงรักปิดทองคำแท้ 99.99 เปอร์เซ็นต์ ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อทันใจ ขนาดหน้าตัก 16 นิ้ว อายุประมาณ 400 ปี มีพุทธลักษณะทรงเครื่องเทริดกษัตริย์ ปิดทองคำแท้

อ้างอิง
สโลปพ็อยนต์
ประเทศนิวซีแลนด์]]

สโลปพ็อยนต์ ( ) เป็นพื้นที่ราบโล่งขนาดเล็ก บนหน้าผาสูงชันตอนปลายสุดทางทิศใต้ของเกาะใต้ในประเทศนิวซีแลนด์ ที่ตั้งตระหง่านรับลมหนาวที่พัดรุนแรงปกคลุมจากขั้วโลกใต้อย่างต่อเนื่อง ทำให้มนุษย์ไม่สามารถอาศัยอยู่ในบริเวณสโลปพ็อยนต์อย่างถาวร ในพื้นที่ 5 ตารางไมล์โดยรอบมีชุมชนขนาดเล็กที่อยู่ห่างออกไปทางตอนเหนือของสโลปพ็อยนต์ ซึ่งมีคนอาศัยอยู่เพียง 58 คน (นิคมไวกาวาและนิคมแฮลเดน) และลมที่พัดแรงนี้ยังทำให้เกิดภูมิทัศน์ที่เป็นเอกลักษณ์ของรูปทรงต้นไม้ในบริเวณ ซึ่งเกิดการปรับตัวโดยบิดลำต้นและกิ่งก้านไปตามทิศทางของลม
ภูมิศาสตร์
สโลปพ็อยนต์เป็นหัวแหลมผาชันหรือคาบสมุทรขนาดเล็ก (point) ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางใต้สุดของเกาะใต้ อยู่ห่างประมาณ 55 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอินเวอร์คาร์กิลล์ และ 63 กิโลเมตร ทางใต้ของกอร์ และห่างจากเกาะรัวปูเกซึ่งอยู่ตรงข้ามในช่องแคบโฟโว ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 36 กิโลเมตร

สามารถเข้าถึงสโลปพ็อยนต์ได้ผ่านทางถนนสโลปพ็อยนต์ ซึ่งอยู่ห่างประมาณ 5.5 กิโลเมตร จากแยกถนนโทคานุย-แฮลเดน ในทางทิศเหนือ
ธรรมชาติ
สโลปพ็อยนต์เป็นที่ราบโล่งบนหน้าผาชัน และมีต้นไม้เป็นหย่อม ๆ ส่วนมากเป็นต้นสน ซึ่งมีรูปทรงแปลกตา โดยกิ่งก้านเติบโตเอียงไปตามแนวลมที่พัดแรง จนมีลักษณะเกือบเอนราบ ซึ่งเกิดการปรับตัวโดยบิดลำต้นและกิ่งก้านไปตามทิศทางของลมตะวันตกเฉียงใต้และลมตะวันออกเฉียงใต้ที่พัดรุนแรงปกคลุมจากทวีปแอนตาร์กติกาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเป็นกระแสลมที่วนรอบมหาสมุทรใต้เป็นวงกว้างโดยไม่มีสิ่งกีดขวางเป็นระยะทางกว่า 3,000 กิโลเมตร แล้วจึงกระแทกเข้ากับแผ่นดินบริเวณนี้ กระแสลมเหล่านี้จึงรุนแรงมาก จนต้นไม้มีรูปทรงที่เป็นเอกลักษณ์ รูปทรงของต้นไม้ที่คล้ายลักษณะเดียวกันกับเส้นผมกระเซิงจากลมแรง เรียกว่า "windswept trees"
เทรเวอร์ ครี (Trevor Cree) นักเขียนนวนิยาย อธิบายต้นไม้ที่สโลปพ็อยนต์ว่า: "ไม่ใช่ลมแรงเพียงปัจจัยเดียวที่หักและสะบัด (ต้นไม้) ตามต้องการ แม้ว่าจะเห็นได้ชัดว่าทำได้ แต่หากเป็นความไม่หยุดยั้งอย่างแท้จริง (ที่สร้างรูปทรงของต้นไม้) ดั่งเช่น อาการปวดฟันที่ค่อย ๆ กัดกิน และไม่หยุดจนกว่าเหยื่อจะยอมจำนนโดยดุษฏี"
การท่องเที่ยว
สโลปพ็อยนต์เป็นสถานที่ท่องเที่ยวในภูมิภาคเซาท์แลนด์ ตามเส้นทางชมทิวทัศน์เซาท์แลนด์ (Southern Scenic Route) มีจุดดึงดูดการท่องเที่ยว ได้แก่ การถ่ายภาพแหลมสโลปพ็อยนต์ ซึ่งเป็นจุดใต้สุดของเกาะหลักสองเกาะของนิวซีแลนด์ (เกาะเหนือ-เกาะใต้), ป้ายบอกทางขนาดเล็กบอกระยะจากขั้วโลกใต้กับระยะจากเส้นศูนย์สูตร และกลุ่มต้นไม้ที่มีรูปทรงแปลกตาเป็นเอกลักษณ์

มีบริการที่จอดรถบนถนนสโลปพ็อยนต์ และใช้เวลาเดิน 20 นาทีถึงแหลม ถนนเส้นนี้จะปิดการจราจรในฤดูการต้อนแกะในเดือนกันยายนถึงพฤศจิกายนของทุกปี

ระเบียงภาพ
ไฟล์:Slope Point - nejjižnější bod Nového Zélandu - panoramio (1).jpg|กระโจมไฟสัญญาณที่แหลม 
ไฟล์:Slope Point NZ.JPG|ป้ายข้อมูลระยะทางจากขั้วโลกใต้
ไฟล์:Slope Point Rocks.jpg|แหลมสโลปพ็อยนต์ เป็นโขดหินที่ยื่นลงไปในทะเลที่ 
ไฟล์:Slopepointcliff.jpg|ผาหินที่ลาดชันมาก
ไฟล์:Slope point is the most Southerly point of the South Island. The ever present force of the Southerly winds carves the trees into surreal forms. - panoramio.jpg|กลุ่มต้นไม้ที่เอียงไปตามแนวลมที่พัดแรง
ไฟล์:Slope Pt Road - panoramio.jpg|กลุ่มต้นไม้ที่เกือบเอนราบ

อ้างอิง
ชิน ซาอิมดัง
ชิน ซาอิมดัง ( ; 29 ตุลาคม 1504 - 17 พฤษภาคม 1551) เป็นจิตรกร นักเขียน นักอักษรวิจิตร และกวีหญิงชาวเกาหลี ซึ่งมีชีวิตอยู่ในยุคโชซ็อน เธอเกิดที่คังนึง จังหวัดคังวอน บ้านเกิดของเธอที่โอจูคอน ซึ่งเป็นบ้านของครอบครัวฝั่งแม่ของเธอนั้นได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีมาจนถึงทุกวันนี้ เธอเป็นมารดาของ อี อี ปราชญ์ลัทธิขงจื๊อคนสำคัญของเกาหลี ฉายาของเธอคือ ออจิน โอโมนี ( ) ชื่อจริงของเธอคือ ชิน อินซอน ( ) นามปากกาของเธอคือ ซาอิม, ซาอิมดัง, อินอิมดัง และ อิมซาแจ เธอเป็นกวีหญิงร่วมสมัยกับ ฮอ นันซอลฮอน กวีหญิงอีกคนหนึ่ง และหญิงทั้งสองถือเป็นคู่แข่งกัน
ชีวิต
วัยเด็กและการศึกษา
ชิน ซาอิมดัง เกิดและเติบโตที่บ้านของตายายของเธอในคังนึง พ่อของเธอคือ ชิน มย็อง-ฮวา จากตระกูลชินแห่งพย็องซาน เป็นขุนนางและเพื่อนของนักวิชาการและขุนนางคนสำคัญของเกาหลี โช กวัง-โจ แต่เขาไม่มีความสนใจทางการเมือง แม่ของเธอคือ นายหญิงอี จากตระกูลอีแห่งยงอิน ซาอิมดังเป็นลูกสาวคนที่ 2 ในบรรดาลูกสาว 5 คน พ่อของเธออาศัยอยู่ในฮันซ็อง (ปัจจุบันคือกรุงโซล) และอาศัยอยู่โดยแยกจากครอบครัวมาเป็นเวลา 16 ปี เขายังคงเตรียมตัวสอบเป็นขุนนางต่อไปด้วยความช่วยเหลือจากครอบครัวของภรรยา และกลับไปเยี่ยมบ้านปีละหลายครั้ง แม่ของซาอิมดังช่วยในการศึกษาของสามี อย่างไรก็ตาม ชิน มย็อง-ฮวา ไปไม่ได้ไกลกว่าการทดสอบจินซาซึ่งเป็นการทดสอบเบื้องต้นสำหรับยังบัน
ชิน มย็อง-ฮวา ไปไม่ได้ไกลกว่าการทดสอบจินซาซึ่งเป็นการทดสอบเบื้องต้นสำหรับยังบัน และยกเลิกการทดสอบแดกวา เนื่องจาก เหตุการณ์สังหารหมู่ปราชญ์ปีคิมโย ในปี ค.ศ. 1519 เขาย้ายไป คังนึง
นายหญิงอี ยังอาศัยอยู่กับพ่อแม่ของเธอต่อไปหลังจากแต่งงาน ซึ่งทำให้เธอมีอิสระมากขึ้นในการเลือกที่จะให้การศึกษา ซาอิมดัง และลูกสาวคนอื่นๆ ความเชื่อของตาของ ซาอิมดัง ก็มีอิทธิพลอย่างมากต่อ ซาอิมดัง เช่นกัน ตาของเธอสอนเธอเหมือนที่เขาจะสอนหลานชาย

แม้ว่าเธอจะเป็นผู้หญิง แต่ ซาอิมดัง ก็ได้เรียนรู้มากมายเกี่ยวกับ ลัทธิขงจื๊อใหม่ ประวัติศาสตร์ และวรรณกรรม ซึ่งทำให้แขกของพ่อของเธอประหลาดใจ ซาอิมดัง และพี่สาว/น้องสาวของเธอได้เรียนรู้ Thousand Character Classic, Dongmongseonsup และ Mingxin baojian จาก ชิน มย็อง-ฮวา พ่อของเธอ

อ้างอิง
วัดตาลเอน
วัดตาลเอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตาลเอน อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดตาลเอนมีการปฏิบัติธรรมซึ่งได้นำแนวทางการสอนของพระธรรมสิงหบุราจารย์ (จรัญ ฐิตธมฺโม) แนวทางการปฏิบัติจะเป็นการฝึกแบบสติปัฏฐาน 4 (พอง-ยุบ)วัดตาลเอนเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา แห่งที่ 15 มีพระครูวิสุทธิ์ภาวนาประสิทธิ์ วิ.(จิรยุทธ์ อธิฉนฺโท) เป็นเจ้าอาวาส
วัดตาลเอนเป็นวัดเก่าแก่สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี สันนิษฐานว่าสร้างโดยเจ้าเทพศักดิ์ ตามเอกสารหลักฐานของสำนักงานพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า วัดตาลเอนทำการสร้างบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2360 สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2371

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานเก่าแก่ในอุโบสถที่เป็นศิลปะอยุธยา เจดีย์หลังองค์อุโบสถ เจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ หลวงพ่อกลับ พระพุทธรูปสมัยกรุงศรีอยุธยา รัชสมัยพระเจ้าปราสาททอง ประดิษฐาน ณ ศาลา 80 ปี
สถานที่ของสำนักปฏิบัติธรรมวัดตาลเอนแยกออกเขตวัดอย่างชัดเจนโดยตั้งอยู่คนละฝั่งถนน ประกอบด้วย อาคารปฏิบัติธรรม อาคารที่พัก โรงอาหาร โรงครัว รวมทั้งร้านสวัสดิการ ในส่วนของฝั่งวัดยังคงมีความเป็นธรรมชาติประกอบด้วยความร่มรื่นของแมกไม้ มีความสัปปายะต่อการปฏิบัติธรรม ซึ่งผู้ปฏิบัติธรรมสามารถขออนุญาตข้ามมาใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติได้ในบางโอกาส
อ้างอิง
วัดพระธาตุจอมพริก
วัดพระธาตุจอมพริก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลยม อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน

วัดพระธาตุจอมพริกมีพระธาตุซึ่งเชื่อว่าบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อถึงคืนวันเพ็ญเดือน 6 จะเกิดแสงรัศมีพุ่งจากยอดเจดีย์ไปหาเจดีย์องค์อื่น สันนิษฐานว่าพระธาตุสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 18 ประมาณ พ.ศ. 1825–1991 ตั้งแต่สมัยเมืองย่าง ก่อนที่จะย้ายเมืองไปที่เมืองน่านในปัจจุบัน พระธาตุมีลักษณะศิลปะสุโขทัยผสมศิลปะล้านนาและศิลปะพื้นบ้านไทยกาว มีสภาพทรุดโทรม และมีต้นพริกโบราณที่ใหญ่ที่สุดในโลกอายุกว่า 800 ปี เคียงคู่พระธาตุ ต้นพริกได้รับการลงทะเบียนอยู่ในรุกข มรดกของแผ่นดิน
จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2554 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2523

อ้างอิง
วัดนิโรธรังสี
วัดนิโรธรังสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท้ายเหมือง อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา มีเนื้อที่ประมาณ 36 ไร่เศษ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระอาจารย์วิชาญ ขันติญาโน
วัดนิโรธรังสี หรือ วัดควน มีประวัติการสร้างราว พ.ศ. 2490 พระกัมมัฎฐาน คณะธรรมยุติได้ออกธุดงคืประกาศธรรมวินัยฝ่ายปฏิบัติและวิปัสนา มีหัวหน้าคณะ คือ พระอาจารย์อำพันธ์ จิรวฒโก คณะสงฆ์กลุ่มนี้ได้เข้ามาพักแรมที่บ้านท้ายเหมือง จนชาวบ้านในละแวกนั้นเกิดความเลื่อมในปฏิปทา จึงมีผู้นิมนต์ท่านและคณะให้ประจำอยู่ ณ ตำบลแห่งนี้ เริ่มจัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์ ขึ้นโดยมีนายใจ จิตใจ อดีตนายอำเภอท้ายเหมือง ขุนชินประชา เจ้าของที่ดิน (ถือกรรมสิทธิ์ตามเขตประทานบัตรทำเหมืองแร่) นายสุนทโร ณ ระนอง ผู้ดูแลจัดการที่ดินของขุนชินประชา นายสว่าง ศิริกุล และนายติ้น ศิริกุล ตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2528
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญและกุฏิ ภายในพื้นที่ของวัดมีกลุ่มต้นเทพทาโรมงคล ต้นใหญ่สุดมีขนาดเส้นรอบวงวัดได้ 2.6 เมตร สูง 30 เมตร อายุกว่า 80 ปี โดยในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน วัดจะเก็บผลมาทำเป็นน้ำมันแจกจ่ายแก่ญาติโยม กลุ่มต้นไม้นี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน

อ้างอิง
ฮิยายักโกะ
ฮิยายักโกะ หรือ เต้าหู้เย็นญี่ปุ่น ( ; แปลตามตัว เต้าหู้เย็น) เป็นอาหารญี่ปุ่นที่นิยมในฤดูร้อน ทำจากเต้าหู้แช่เย็นตัดเป็นสีเหลี่ยมจตุรัส ราดด้วยโชยุ โรยด้วยเครื่องต่าง ๆ เช่น ขิงขูด ปลาแห้งคัตสึโอบูชิ หอมสับ เป็นต้น ยังเหมาะสำหรับกินแกล้มเหล้าเช่น เหล้าสาเก ซึ่งเป็นหนึ่งในรายการอาหารที่พบในอิซากายะ

โรยหน้า

เครื่องปรุงโรยหน้าบนก้อนเต้าหู้เย็น (ฮิยายักโกะ) นั้นแตกต่างกันไปตามครัวเรือนและร้านอาหาร โดยส่วนผสมของโรยหน้าแบบทั่วไปคือ ต้นหอมสับ, คัตสึโอบูชิ และซอสถั่วเหลือง (โชยุ) หน้าอื่น ๆ ได้แก่ ใบชิโซะ เปลือกยูซุ หัวไชเท้า ขิงญี่ปุ่นซอย ขิงขูด กระเจี๊ยบหั่นฝอย น้ำบ๊วย มัสตาร์ด

ประวัติ
ฮิยายักโกะ ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ฮิยักโกะ หรือ ยัคโกะ-โดฟุ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ยักโกะ (やっこ) (ซึ่งเป็นชื่อเรียกที่ใช้มาอย่างยาวนานกว่า ฮิยายักโกะ )

ฮิยะ แปลว่า เย็น และ ยักโกะ หมายถึง คนรับใช้ของซามูไรในสมัยเอโดะของญี่ปุ่น พวกเขาสวมเสื้อกั๊กที่ติด "ตราประจำตระกูลรูปมีดตัดเล็บ" (รูปข้าวหลามตัดที่มีรูข้าวหลามตัดตรงกลาง) และยืมมาใช้การตัดบางสิ่ง (เช่น เต้าหู้) เป็นลูกบาศก์จึงเรียกว่า "หั่นเป็นยักโกะ" (奴に切る, yakko ni kiru) (หั่นวัตถุดิบให้เป็นสี่เหลี่ยม) ใน "ขุมสมบัติแห่งเต้าหู้" ที่ตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2325 ในช่วงสมัยเอโดะ ได้มีการกล่าวถึงเต้าหู้เย็นนี้ว่าเป็นหนึ่งในแนวการทำอาหารด้วยเต้าหู้ที่รู้จักกันดี
ฮิยะโคอิ (Hiyakkoi) หรือ เฮียกโคอิ (hyakkoi) ซึ่งเป็นชื่อเรียกเฉพาะของชาวโตเกียว

ระเบียงภาพ

ไฟล์:Hiyayakko with bonito flakes and welsh onion 2.jpg|โรยหน้า ต้นหอมสับ, คัตสึโอบูชิ และซอสถั่วเหลือง
ไฟล์:Goma-Dofu (2616239788).jpg|กับแกล้มกับเหล้าสาเก
ไฟล์:Hiyayakko with kimchi by donaldglen.jpg|โรยหน้ากิมจิ
ไฟล์:Sukugarasu tofu.jpg|โรยหน้าปลา
ไฟล์:Hiyayakko by take4 67 in Shima Onsen, Gunma.jpg|โรยหน้ากระเจี๊ยบหั่นฝอย
ไฟล์:Unaju bento, hiyayakko and tsukemono by Blue Lotus.jpg|เป็นส่วนหนึ่งของเบ็นโต

ดูเพิ่ม
* รายชื่ออาหารจากเต้าหู้

อ้างอิง
วัดหนองหัวแรต
วัดหนองหัวแรต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแหลมทอง อำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา ปัจจุบันมีพระครูวิมลสารวิสุทธิ์ (แก่น อนคฺโน) ดำรงตำแหน่่งเจ้าอาวาส

วัดหนองหัวแรตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2425 ไม่ปรากฏหลักฐานใครเป็นผู้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2522 เริ่มแรกอุโบสถเป็นไม้มีกุฏิสงฆ์มุงด้วยหญ้าคา พอสร้างเสร็จ หลวงพ่อเสือในขณะนั้น ได้นำศรัทธาเจ้าขุนเมือง เจ้าเมืองนำพระพุทธรูป หลวงพ่อประยูรวงศ์ มาประดิษฐานในอุโบสถ
วัดมีปูชนีย์สถานที่สำคัญ คือ สถูปบูรพาจารย์ เป็นสถานที่เก็บอัฐิของบูรพาจารย์วัดหนองหัวแรต ตั้งแต่ได้มีการสร้างวัดหนองหัวแรตขึ้น โดยสร้างขึ้นระหว่าง พ.ศ. 2528–2530 มีลักษณะเป็นเจดีย์แบบโถคว่ำสีทองบนฐานห้องสี่เหลี่ยมพื้นผ้า ขนาดสูง 19 เมตร ฐานกว้างเป็นสี่เหลี่ยมพื้นผ้า 9 เมตร มีประตูทางเข้าทั้งสี่ด้าน ภายในเก็บอัฐิหลวงปู่มาก หลวงปู่เกษม หลวงปู่ปลั่ง หลวงพ่อเจริญ ภายในจะมีพระพุทธบาทจำลอง พร้อมด้วยการจัดแสดงเครื่องอัฐบริขารของบูรพาจารย์

อ้างอิง
วัดคีรีวงศ์ (จังหวัดนครสวรรค์)
วัดคีรีวงศ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำโพ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ มีพื้นที่ของวัดทั้งบนเขาและที่ราบ ประมาณ 280 ไร่ และยังเป็นที่ตั้งศูนย์เผยแผ่พระพุทธศาสนาจังหวัดนครสวรรค์ ในความอุปถัมภ์ของกรมการศาสนา และเป็นที่ตั้งอุทยานการศึกษา ศูนย์พัฒนาจิตเฉลิมพระเกียรติ รวมทั้งเป็นสำนัก ปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดแห่งที่ 1
วัดคีรีวงศ์สร้างในสมัยปลายกรุงสุโขทัย เดิมเป็นวัดร้างกลางป่าเขา ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2504 มีพระธุดงค์แสวงบุญมาพบ ภายหลังยังได้พบวัตถุโบราณ เช่น อิฐเก่า ใบเสมาเก่า พระพุทธรูปเก่าและฐานอุโบสถเก่า เป็นต้น จึงได้ชักชวนประชาชนสร้างกุฏิเล็ก ๆ ที่เชิงเขา 4–5 หลัง เมื่อ พ.ศ. 2507 กรมการศาสนาได้จัดส่งเจ้าหน้าที่ขึ้นมาสำรวจรังวัดจากหลักฐานวัตถุโบราณ ได้สำรวจรังวัดและทำแผนที่ไว้ได้พื้นที่วัดทั้งบนเขาและที่ราบ พ.ศ. 2508 คณะกรรมการผู้ริเริ่มสร้างวัดคีรีวงศ์ ซึ่งมีนายเปงซ้ง แซ่ตั้ง เป็นหัวหน้าได้ ไปขอพระสงฆ์จากเจ้าคณะ อำเภอเมืองฯ ที่วัดนครสวรรค์ เพื่อมาสร้างวัดคีรีวงศ์ คณะสงฆ์ได้ส่งพระมหาบุญรอด ปญฺญาวโร ให้มาสร้างวัดคีรีวงศ์ ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.
พระมหาบุญรอด ปญฺญาวโร ให้มาสร้างวัดคีรีวงศ์ ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2519 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สมเด็จพระพุทธโคดมจำลอง ศาลาพุทธานุภาพ วิหารหลวงพ่อโต และพระจุฬามณีเจดีย์ ซึ่งสร้างในสมัยศตวรรษที่ 19 เป็นองค์เจดีย์ขนาดใหญ่ตั้งอยู่บนยอดเขาด้านในเจดีย์ มีทั้งหมดสี่ชั้น

อ้างอิง
วัดเกาะเจริญสันติธรรม
วัดเกาะเจริญสันติธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะเต่า อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นวัดแห่งเดียวบนเกาะเต่า วัดตั้งอยู่บนถนนสายหลักของเกาะเต่า ห่างจากตัวเมืองแม่หาดไปทางเหนือ 300 เมตร เป็นศูนย์รวมของชาวบ้านเพื่อมาทำบุญ ฟังเทศน์ และประกอบพิธีกรรมทางศาสนา นอกจากนี้วัดยังถูกใช้สำหรับเป็นที่ประชุมหรือจัดสัมมนาอีกด้วย ปัจจุบันมีพระอธิการวันนา เปสโล เป็นเจ้าอาวาส
วัดเกาะเจริญสันติธรรม หรือ วัดเกาะเต่า ตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ผู้ขออนุญาตสร้างวัดคือ นายกอบชัย เสาวลักษณ์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 มีพิธียกช่อฟ้า ผูกพัทธสีมา ฝังลูกนิมิต ระหว่างวันที่ 21–25 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 โดยวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 เป็นพิธีเปิดงานผูกพัทธสีมา ปิดทองฝังลูกนิมิตวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 และมีพิธีผูกพัทธสีมา ตัดหวายลูกนิมิต วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ และศาลาการเปรียญ

อ้างอิง
วัดท่าซุงทักษิณาราม
วัดท่าซุงทักษิณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งในตำบลไม้ตรา อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 25 ไร่

ไม่ปรากฎหลักฐานการก่อสร้างวัดที่แน่ชัด สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2245 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2250 วัดท่าซุงตั้งอยู่ทางทิศใต้ของบ้านช้างใหญ่ซึ่งน่าจะมีความสัมพันธ์กันด้วย อาจเป็นบริเวณที่ขึ้นซุงที่ล่องมาตามแม่น้ำโดยมีช้างชักลากไปใช้งาน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตและไม้ ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างด้วยไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 14 หลัง เป็นอาคารไม้ 12 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง ศาลาไทยลายทองติดกระจกรอบศาลา หอสวดมนต์ไทยลายทองไม้สักทองทั้งหลัง และฌาปนสถาน ภายในวัดยังมีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการ และยังมีค้างคาวแม่ไก่นับหมื่นตัวได้เข้ามา อาศัยเกาะอยู่บนต้นไม้ในบริเวณวัดมานานแล้ว ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์หลังพระอุโบสถ พระสังกัจจายน์ อายุประมาณ 300 ปี พระพุทธสิหิงค์ อายุประมาณ 200 ปี พระพุทธรูปทรงเครื่อง 80 องค์ และพระประธานในอุโบสถชื่อ หลวงพ่อเกสร อายุประมาณ 300 ปี
ประมาณ พ.ศ. 2516 ได้มีการพบกรุพระวัดท่าซุง มีลักษณะเป็นพระพิมพ์ปางสมาธิในกรอบรูปโค้ง เรียกกันว่า พระกรุหลวงปู่หุ่น มีลักษณะคล้านพระพิมพ์สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต)

อ้างอิง
ทองดีฟันขาว
ทองดีฟันขาว ( ) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวแอ็คชั่น - ชีวิต ปี 2560 จาก สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล ที่ดัดแปลงจากชีวิตจริงของฮีโร่ในตำนานพระยาพิชัยดาบหัก ทหารผู้ภักดีของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช กำกับโดย บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ นำแสดงโดย บัวขาว บัญชาเมฆ , ศรศิลป์ มณีวรรณ์ และ นันทวุฒิ บุญรับทรัพย์ ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2560

เนื้อเรื่อง
ภาพยนตร์แอ็คชั่นอิงประวัติศาสตร์ "ทองดี ฟันขาว" เล่าถึงความมุ่งมั่นไม่ย่อท้อ ความกล้าหาญ ความจงรักภักดีของ "ทองดีฟันขาว" นักมวยที่มีพรสวรรค์ที่โชคชะตานำพาเขาให้มาเป็นทหารที่จงรักภักดีต่อสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และต่อสู้เพื่อปกป้องประเทศเป็นวีรบุรุษของคนไทยที่รู้จักในชื่อ "พระยาพิชัยดาบหัก"
นักแสดง
* บัวขาว บัญชาเมฆ รับบทเป็น จ้อย / ทองดี ฟันขาว / พระยาพิชัยดาบหัก 
* ศรศิลป์ มณีวรรณ์ รับบทเป็น รำยง
* นันทวุฒิ บุญรับทรัพย์ รับบทเป็น เชิด
* วรรณภูมิ ทรงสุภาพ รับบทเป็น บุญเกิด
* ชุติรดา จันทิตย์ รับบทเป็น หมวยเล็ก
* ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล รับบทเป็น เรือง / พระยาตาก (สิน) (ตัวจริง)
* กชกร นิมากรณ์ รับบทเป็น แม่สอน
* จรัญ งามดี รับบทเป็น ครูห้าว
* วัชรชัย สุนทรศิริ รับบทเป็น พันฤทธิ์
* นิรุติ สาวสุดชาติ รับบทเป็น นายถึก
* คำรณ ลาภาวิวัตร์ รับบทเป็น นายผัน
* ณัทกฤช พรหมดนตรี รับบทเป็น ครูหมึก
นักแสดงรับเชิญ
* บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ รับบทเป็น ลุงขี้เมา
* รพีภัทร เอกพันธ์กุล รับบทเป็น ก่ำ / พระยาตาก (สิน) (ตัวปลอม)
* มานพ อัศวเทพ รับบทเป็น ครูเที่ยง
* ครรชิต ขวัญประชา รับบทเป็น เจ้าเมืองพิชัย
* นัยนา ชีวานันท์ รับบทเป็น เมียของครูเที่ยง
* ธีรยุทธ ปรัชญาบำรุง รับบทเป็น เตื่ยของหมวยเล็ก
* ธนา สินประสาธน์ รับบทเป็น ครูเมฆ
* สหัสชัย ชุมรุม รับบทเป็น ครูนิน
* ปรางทอง ชั่งธรรม รับบทเป็น แม่ของจ้อย
* แผลงฤทธิ์ แสงซา รับบทเป็น ครูแผง
* เก่งกาจ จงใจพระ รับบทเป็น หลวงพ่อ
* โยธิน มาพบพันธ์ รับบทเป็น หลวงพ่อ
* ณรัฐ พัฒนาพงศ์ชัย รับบทเป็น นายอึ่ง
* นพฤทธิ์ ศรีบุตร รับบทเป็น นักมวยที่สู้กับนายทองดีกลางสายฝน
* แอม หทัยราษฎร์ รับบทเป็น นักมวยลูกศิษย์ของ
็น นักมวยที่สู้กับนายทองดีกลางสายฝน
* แอม หทัยราษฎร์ รับบทเป็น นักมวยลูกศิษย์ของครูเที่ยง
* อาท ลำนารายณ์ รับบทเป็น นักมวยลูกศิษย์ของครูเที่ยง
วัดนิกรรังสฤษฎิ์
วัดนิกรรังสฤษฎิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลย่านตาขาว อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่หนึ่งงาน 54 ตารางวา
วัดนิกรรังสฤษฎิ์เดิมวัดนี้มีนามตามชื่อบ้านว่า วัดย่านตาขาว ตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 โดยมีนางพัด ณ พัทลุง ภรรยาหลวงเกษตรสมบัติ เมืองปะเหลียน ในสมัยที่เมืองปะเหลียนยังขึ้นกับการปกครองเมืองพัทลุง โดยนางพัดได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดประมาณ 50 ไร่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2471 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร วัดนี้ได้มีการพัฒนาสืบต่อมาโดยลำดับ จนได้รับการยกย่องให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างจากกรมศาสนาเมื่อ พ.ศ. 2511 ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2491 โรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์เปิดสอนตั้งแต่ พ.ศ. 2510 รวมถึงยังมีโรงเรียนมัธยมสามัญของวัดเปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาลจนถึงชั้นมัธยม
0 รวมถึงยังมีโรงเรียนมัธยมสามัญของวัดเปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาลจนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 และมีหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลตั้งอยู่ที่วัด
พลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ อดีตนายกรัฐมนตรีได้มาประกอบพิธียกช่อฟ้าอุโบสถหลังใหม่เมื่อ พ.ศ. 2522 และสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณเสด็จมาที่วัดนี้เมื่อ พ.ศ. 2523

อ้างอิง
วัดนางเหล้า
วัดนางเหล้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชุมพล อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 18 ไร่ มีกำแพงวัดทั้ง 4 ด้านเป็นอาณาเขต ปัจจุบันมีพระครูธรรมกถาสุนทร (อิทธิกร) เป็นเจ้าอาวาส

วัดนางเหล้า หรือ วัดนางลาว สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2225 โดยมีอุบาสิกาชื่อนางลาว มีจิตศรัทธาบริจาคที่ดินและสร้างวัด ต่อมาชาวบ้านเรียกชื่อเพี้ยนไปเป็นวัดนางเหล้า จากนั้นเมื่อ พ.ศ. 2538 ได้มีการขออนุญาตต่อกรมการศาสนาขอเปลี่ยนชื่อใหม่ว่า วัดลาวัณย์วราราม (มีความหมายว่าวัดมีความงามอันยอดเยี่ยม) แต่ยังไม่ได้รับการพิจารณาตามที่เสนอขอเปลี่ยนชื่อวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449
ด้านการศึกษา มีโรงเรียนการประถมศึกษาขึ้นในวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2497 และได้ให้อุปการะตลอดมา

รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อจันทร์ 
* เจ้าอธิการแก้ว พุทธมุณี
* พ่อท่านเอียด 
* พ่อท่านคล้าย
* พระอธิการพลอย เขมิโก
* พระครูประภัสสรขันติคุณ (ผ่อง ขันติพโล)
* พระครูธรรมกถาสุนทร (อิทธิกร)

อ้างอิง