SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
บ้านขัติยะวรา
บ้านขัติยะวรา ตั้งอยู่เขตกำแพงเมืองเกำแพร่ (ถนนหลังเรือนจำจังหวัดแพร่) อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ เป็นบ้านของเจ้าน้อยโข้ และเจ้ากาบแก้ว ขัติยะวรา (พี่สาวหลวงพงษ์พิบูลย์ (เจ้าน้อยพรหม วงศ์พระถาง) อดีตกรมการพิเศษจังหวัดแพร่) ผู้สืบเชื้อสายมาจากอดีตเจ้าผู้ครองนครแพร่
ประวัติ
บ้านขัติยะวรา เป็นของเจ้าน้อยโข้ และเจ้ากาบแก้ว ขัติยะวรา ไม่มีหลักฐานปีที่สร้างขึ้นอย่างแน่ชัด แต่จากการสันนิษฐานคาดว่าจะสร้างในราวปี พ.ศ. 2466 หลังจากสร้างบ้านวงศ์พระถาง สันนิษฐานว่าสร้างโดยช่างฝีมือชาวจีน โดยบ้านหลังนี้เป็นเรือนแบบขนมปังขิง ตัวบ้านตกแต่งด้วยลายฉลุในส่วนของเชิงชาย หน้าจั่วกรอบประตูอย่างสวยงามเป็นอาคารชั้นเดียวใต้ถุนสูง มุงหลังคาด้วยไม้แป้นเกล็ด ทาสีครีมน้ำตาล และเหลือง ตัวอาคารมีหน้ามุขยื่นออกมา และมีบันไดทางขึ้นด้านหน้าซึ่งต่อมาได้รื้อถอนออกไปไว้ด้านหลังเพื่อความสะดวกในการใช้สอย ตัวบ้านแบ่งออกเป็น 3 ห้อง คือ ห้องกลางเป็นห้องโถงรับแขก และทั้งสองข้างเป็นห้องนอน ด้านหลังบ้านต่อด้วยชานไปสู่ห้องครัว ตรงกาลงชานมีการสร้าง
ะทั้งสองข้างเป็นห้องนอน ด้านหลังบ้านต่อด้วยชานไปสู่ห้องครัว ตรงกาลงชานมีการสร้างศาลาอเนกประสงค์ปัจจุบันมีการต่อเติมบริเวณชานเพื่อเป็๋นที่พัก และห้องทำงาน
สถาปัตยกรรม
บ้านขัติยะวรา เป็นสถาปัตยกรรมแบบขนมปังขิงตกแต่งด้วยลายฉลุในส่วนของเชิงชาย หน้าจั่วกรอบประตูอย่างสวยงาม มุงหลังคาด้วยไม้แป้นเกล็ด ทาสีครีมน้ำตาล และเหลือง ตัวอาคารมีหน้ามุขยื่นออกมา

อ้างอิง
บ้านวงศ์พระถาง
บ้านวงศ์พระถาง ตั้งอยู่ที่ถนนเจริญเมือง ตำบลในเวียง อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ ซึ่งเป็นแหล่งการค้าที่สำคัญของเมืองแพร่ในอดีต เป็นบ้านของเจ้าเสาร์ วงศ์พระถาง อดีตข้าราชการกรมป่าไม้ (น้องชายของหลวงพงษ์พิบูลย์ (เจ้าน้อยพรหม วงศ์พระถาง) อดีตกรมการพิเศษจังหวัดแพร่) ผู้สืบเชื้อสายมาจากอดีตเจ้าผู้ครองนครแพร่
ประวัติ
บ้านวงศ์พระถาง เป็นบ้านของเจ้าเสาร์ วงศ์พระถาง สร้างเสร็จประมาณปีพ.ศ. 2467 และเป็นบ้านเจ้าหลังสุดท้ายในจังหวัดแพร่ที่สร้างในแบบเรือนขนมปังขิง โดยตระกูลวงศ์พระถางได้นำแบบคุ้มวงศ์บุรีมาดัดแปลงให้มีขนาดเล็กลง และมีทรงสูงขึ้น โดยสันนิษฐานว่าช่างที่สร้างน่าจะเป็นช่างที่ได้รับการถ่ายทอดฝีมือมาจากชาวจีนที่สร้างคุ้มวงศ์บุรี โดยมีลูกมือเป็นชาวขมุ ต่อมาตกทอดเป็นของเจ้าน้อยอินทรวง วงศ์พระถาง บุตรชาย ซึ่งรับข้าราชการเป็นนายสัตวแพทย์ที่จังหวัดแพร่

ปัจจุบันบ้านวงศ์พระถางได้รับการดูแลเป็นอย่างดีโดยคุณยายสมศรี วงศ์พระถาง ภรรยาเจ้าน้อยอินทรวง วงศ์พระถาง
สถาปัตยกรรม
บ้านวงศ์พระถาง เป็นสถาปัตยกรรมแบบขนมปังขิง ตัวบ้านเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวใต้ถุนสูง ทาสีฟ้า ตืดขอบสีน้ำตาล หลังคาเป็นทรงมนิลา มีการประดับตกแต่งลายฉลุแบบขนมปังขิงบริเวณหน้าจั่ว และหลังคามุงด้วยกระเบื้องปูน รูปว่าว โดยหล่อขึ้นเอง ชายคาประดับด้วยลายฉลุ บ้านถูกแบ่งออกเป็น 2 ห้อง ห้องพักรับรองแขก 2 ห้อง ห้องเก็บของ 1 ห้อง และมีส่วนที่เชื่อมต่อเป็นชานบ้านออกไปด้านหลัง และมีห้องครัวอีก 1 ห้อง ซึ่งเชื่อมกับยุ้งข้าวขนาดใหญ่ บ้านหลังนี้มีบันไดทางขึ้นอยู่ในบ้าน และด้านหลังบ้านติดกับยุ้งข้าว ส่วนใต้ถุนบ้าน เป็นใต้ถุ่นโล่งซึ่งปัจจุบันมีการต่อเติมเพื่อใช้เป็นที่เก็บของ

อ้างอิง
สมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย
สมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย เป็นองค์กรบริหารหลักระดับประเทศสำหรับกีฬามวยอาชีพในประเทศไทย องค์กรนี้ทำหน้าที่จัดอันดับนักมวยแชมป์ประเทศไทย และส่งเสริมความร่วมมือระหว่างบุคคลในวงการมวยอีกด้วย

ประวัติ
สมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย เกิดจากการรวมตัวของบุคคลในวงการมวยเมื่อปี พ.ศ. 2499 เพื่อการส่งเสริมและร่วมมือกันระหว่างบุคคลในวงการมวย โดยเฉพาะการอำนวยความสะดวกและให้การสนับสนุนหัวหน้าคณะ โดยมีผู้ร่วมก่อตั้งแรกเริ่ม 3 คน ได้แก่ นายมนตรี สุขสะอาด นายฉลาด วงษ์ชีพ และนายสว่าง พินิจศักดิ์ และจดทะเบียนจัดตั้ง เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2500 มีสำนักงานแรกเริ่ม ณ 147 ถนนประชาธิปไตย อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร (เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ในปัจจุบัน) โดยนายสว่าง พินิจศักดิ์ เป็นนายกสมาคมคนแรก
นายกสมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย
# นายสว่าง พินิจศักดิ์ (พ.ศ. 2500 - พ.ศ. 2506)
# นายสังเวียน หิรัญเลขา (พ.ศ. 2506 -พ.ศ. 2514)
# จ่าสิบตรีชัยวัฒน์ จตุวัฒน์ (พ.ศ. 2514 - พ.ศ. 2519)
# นายชัยวัฒน์ พลังวัฒนกิจ (พ.ศ. 2519-2526)
# นายแคล้ว ธนิกุล (พ.ศ. 2526 - พ.ศ. 2534)
# นายสมชาติ เจริญวัชรวิทย์ (พ.ศ. 2534 - ปัจจุบัน)

ผลงานสำคัญของสมาคมฯ
# ผลักดันให้มีการตราพระราชบัญญัติกีฬามวย พ.ศ. 2542 เพื่อใช้บังคับและสร้างหลักประกันสำหรับนักมวยและคนในวงการมวย 
# จัดตั้ง สหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก เพื่อเป็นองค์กรมวยไทยในระดับโลก 
# เป็นองค์กรกลางในการจัดอันดับนักมวยแชมป์ประเทศไทย

ดูเพิ่มเติม
* สหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูล

*เว็บไซต์สมาคมฯ 
*
ภูมิทัศน์วัฒนธรรมนาขั้นบันไดหงเหอฮาหนี่
ภูมิทัศน์วัฒนธรรมนาขั้นบันไดหงเหอฮาหนี่ คือแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลยูนนาน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ตามแม่น้ำแดง เป็นภูมิทัศน์นาข้าวแบบขั้นบันไดกว่า 3,000 ขั้นตลอดหุบเขา ที่ทั้งสวยงามน่าตื่นตาตื่นใจ และเป็นการแสดงภูมิปัญญาของชาวฮาหนี่ ชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในบริเวณนี้ ผู้คิดค้นระบบชลประทานที่สลับซับซ้อน จนสามารถผันน้ำจากยอดเขาลงไปยังที่ราบตลอดทั้งหุบเขาเพื่อให้ปลูกข้าวได้ตั้งแต่เมื่อ 1,200 กว่าปีที่แล้ว ยูเนสโกให้เหตุผลในการรับรองนาข้าวหงเหอฮาหนี่เป็นมรดกโลกว่าเป็นเพราะภูมิทัศน์แห่งนี้ไม่เพียงแสดงความสมดุลระหว่างการทำเกษตรกรรมกับการอยู่ร่วมกับธรรมชาติเท่านั้น แต่ยังแสดงถึงการสอดประสานระหว่างบุคคลกับชุมชน และความสั
่ร่วมกับธรรมชาติเท่านั้น แต่ยังแสดงถึงการสอดประสานระหว่างบุคคลกับชุมชน และความสัมพันธ์ระหว่างความเชื่อทางศาสนากับการเกษตรกรรมได้อย่างกลมกลืนอีกด้วย
มรดกโลก
"ภูมิทัศน์วัฒนธรรมนาขั้นบันไดหงเหอฮาหนี่" ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญ ครั้งที่ 37 ปี พ.ศ.2556 ณ กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้ 
* (iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
* (iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
จังหวัดตแชนสตอคอวา
จังหวัดตแชนสตอคอวา ( ) เป็นหน่วยการปกครองท้องถิ่นของประเทศโปแลนด์ในปี ค.ศ. 1975 – ค.ศ. 1998 ซึ่งได้รับการยกเลิกในปี ค.ศ. 1998 เนื่องจากการปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น มีเนื้อที่ 6,182 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 1998 มีประชากร 779,600 คน โดยมีเมืองหลักคือเชนสโตโควา

ในปี ค.ศ. 1999 จังหวัดได้รับการรวมเข้ากับจังหวัดชล็อนสก์ และจังหวัดชฟีแยนตือ-กชึช

เมืองต่าง ๆ
จังหวัดตแชนสตอคอวาประกอบด้วย 17 เมือง โดยรายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร (ข้อมูลปี ค.ศ. 1998)

ดูเพิ่ม
จังหวัดของประเทศโปแลนด์
จังหวัดเบียวาปอดลัสกา
จังหวัดเบียวาปอดลัสกา ( ) เป็นอดีตจังหวัดของสาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ใน ค.ศ. 1975 ถึง 1989 และสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 3 ใน ค.ศ. 1989 ถึง 1998 โดยมีเมืองหลักคือเบียวาปอดลัสกา จังหวัดนี้สถาปนาขึ้นในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1975 ด้วยการนำส่วนหนึ่งของจังหวัดลูบลินและวอร์ซอ และดำรงอยู่จนกระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1998 ที่มีการตัดแบ่งจังหวัดไปยังจังหวัดลูบลินและจังหวัดมาซอฟแช

ประวัติ

ประชากร
{| class="wikitable"
! ปี
! ประชากร
|-
|1975 
|280 400
|-
|1980 
|286 400
|-
|1985 
|297 900
|-
|1990 
|305 300
|-
|1995 
|309 400
|-
|1997 
|309 000
|}

อ้างอิง
จังหวัดแค็วม์
จังหวัดแค็วม์ ( ) เป็นหน่วยการปกครองท้องถิ่นของประเทศโปแลนด์ในช่วงปี ค.ศ. 1975 – ค.ศ. 1998 จังหวัดได้รับการรวมเข้ากับจังหวัดลูบลิน มีเมืองหลักคือแค็วม์ ในปี ค.ศ. 1998 มีพื้นที่ประมาณ 3,865 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 248,800 คน

เมืองต่าง ๆ
จังหวัดลูบลินประกอบด้วย 4 เมือง โดยรายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร (ข้อมูลปี ค.ศ. 1998)
# Chełm (70,654)
# Krasnystaw (20,718)
# Włodawa (14,733)
# Rejowiec Fabryczny (4,600)

ดูเพิ่ม
จังหวัดของประเทศโปแลนด์
จังหวัดซามอชช์
จังหวัดซามอชช์ ( ) เป็นหน่วยการปกครองท้องถิ่นของประเทศโปแลนด์ในช่วงปี ค.ศ. 1975 – ค.ศ. 1998 จังหวัดได้รับการรวมเข้ากับจังหวัดลูบลิน มีเมืองหลักคือซามอชช์ ในปี ค.ศ. 1998 มีพื้นที่ประมาณ 6,980 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 489,300 คน

เมืองต่าง ๆ
จังหวัดลูบลินประกอบด้วย 10 เมือง โดยรายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร (ข้อมูลปี ค.ศ. 1998)

ดูเพิ่ม
จังหวัดของประเทศโปแลนด์
เอกสารสำคัญทางประวัติศาสตร์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
เอกสารสำคัญทางประวัติศาสตร์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นเอกสารต้นฉบับทั้งหมด 800,000 หน้า ประกอบด้วยเอกสารเกี่ยวกับการบริหารราชการแผ่นดิน เช่น หนังสือโต้ตอบราชการกระทรวงต่าง ๆ ใบบอก สารตรา รายงานการประชุมเสนาบดี รายงานข้อราชการจากหัวเมือง รายงานตรวจราชการ มีสาระสำคัญเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของสยามระหว่าง พ.ศ. 2411–2453 แสดงให้เห็นนโยบายและการดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ ที่ส่งเสริมประเทศไทยในการดำเนินนโยบายต่างประเทศที่ทำให้ประเทศอยู่ในความสงบได้อย่างดี ปัจจุบันเอกสารทั้งหมดเก็บรักษาอยู่ในหอจดหมายเหตุแห่งชาติและหอสมุดแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร
ส่วนหนึ่งเป็นเอกสารของสำนักราชเลขาธิการ และกระทรวง ทบวงกรม ที่ทรงสถาปนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2435 ซึ่งต่อมาสำนักราชเลขาธิการได้ส่งมอบเอกสารเหล่านี้ให้หอจดหมายเหตุแห่งชาติและหอสมุดแห่งชาติเก็บรักษาไว้ เฉพาะที่หอจดหมายเหตุแห่งชาติเป็นเอกสารเกี่ยวกับการบริหารราชการแผ่นดิน มีจำนวนมากกว่า 800,000 แผ่น ฉบับที่สำคัญที่สุดฉบับหนึ่งคือ "พระราชบัญญัติทาส รัตนโกสินทรศก 124" ส่วนเอกสารที่หอสมุดแห่งชาติเป็นเอกสารหนังสือสมุดไทย กำหนดหมวดหมู่เอกสารไว้ 26 หมวด ประกอบด้วย แนวคิดด้านการศึกษา การจัดระบบการพยาบาลและการสาธารณสุข คมนาคม ขนส่ง การปฏิรูประบบราชการ การปฏิรูประบบเศรษฐกิจ การจัดระบบสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐาน และวรรณกรรม (พระราชนิพนธ์
ที่ประชุมคณะกรรมการที่ปรึกษาระหว่างประเทศของโครงการความทรงจำแห่งโลก ขององค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ณ ประเทศบาร์เบโดส ประกาศให้เอกสารสำคัญทางประวัติศาสตร์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นความทรงจำแห่งโลก ประเภททะเบียนนานาชาติ เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ภายใต้ชื่อ "เอกสารสำคัญทางประวัติศาสตร์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของสยาม (พ.ศ. 2411–2453)" ( )

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* นิทรรศการถาวรเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อาคารถาวรวัตถุ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
* ทะเบียนมรดกเอกสารของโลก องค์การยูเนสโก
วันหยุดในประเทศยูเครน
{| class="wikitable" style="margin-bottom: 10px;"
!วันที่
!ชื่อภาษาไทย
!ชื่อภาษายูเครน
! หมายเหตุ
|-
|1 มกราคม
|วันขึ้นปีใหม่ 
| Новий Рік 
|
|-
|8 มีนาคม
|วันสตรีสากล 
| Міжнародний жіночий день 
|
|-
|เปลี่ยนแปลงได้
|อีสเตอร์ 
| Великдень 
|วันหยุดทางศาสนา 
|-
|อีสเตอร์ + 49 วัน
|เทศกาลเพนเทคอสต์ 
| Трійця 
|วันหยุดทางศาสนา 
|-
|1 พฤษภาคม
|วันแรงงาน
|День праці
| 
|-
|8 พฤษภาคม
| 
|День пам'яті та перемоги над нацизмом у Другій світовій війні 1939 – 1945 років
| 
|-
|28 มิถุนายน
| 
|День Конституції України 
|
|-
|15 กรกฎาคม
| 
|День Української Державності
| 
|-
|24 สิงหาคม
| 
|День Незалежності України 
|จากสหภาพโซเวียต เมื่อปี ค.ศ. 1991
-
|24 สิงหาคม
| 
|День Незалежності України 
|จากสหภาพโซเวียต เมื่อปี ค.ศ. 1991
|-
|1 ตุลาคม 
|วันผู้พิทักษ์แห่งยูเครน
|День захисників і захисниць України
| 
|-
|วันที่ 25 ธันวาคม
|คริสต์มาส 
| Різдво Христове 
|วันหยุดทางศาสนา 
|}
เขตการปกครองของสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2
เขตการปกครองของสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 เป็นการจัดการปกครองท้องถิ่นใหม่หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งด้วยรวมตัวระหว่างดินแดนของจักรวรรดิเยอรมัน,จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีและจักรวรรดิรัสเซีย
จังหวัดของสาธารณรัฐโปแลนด์ที่สอง
{| class="wikitable"
| style = "background:#efefef" colspan=6 align="center" | จังหวัดของโปแลนด์ในสมัยระหว่างสงคราม (data as per April 1, 1937) 
|- style="background:#efefef" align="center"
! car plates (since 1937)
! Voivodeship Separate city
! Capital
! Area in 1000 km² (1930)
! Population in 1000 (1931)
|-
| 00-19
| align = "left"| City of Warsaw
| align = "left"| Warsaw
| 0,14
| 1179,5
|-
| 85-89
| align = "left"| warszawskie
| align = "left"| Warsaw
| 31,7
| 2460,9
|-
| 20-24
| align = "left"| białostockie
| align = "left"| Białystok
| 26,0
| 1263,3
|-
| 25-29
| align = "left"| kieleckie
| align = "left"|
ałystok
| 26,0
| 1263,3
|-
| 25-29
| align = "left"| kieleckie
| align = "left"| Kielce
| 22,2
| 2671,0
|-
| 30-34
| align = "left"| krakowskie
| align = "left"| Kraków
| 17,6
| 2300,1
|-
| 35-39
| align = "left"| lubelskie
| align = "left"| Lublin
| 26,6
| 2116,2
|-
| 40-44
| align = "left"| lwowskie
| align = "left"| Lwów
| 28,4
| 3126,3
|-
| 45-49
| align = "left"| łódzkie
| align = "left"| Łódź
| 20,4
| 2650,1
|-
| 50-54
| align = "left"| nowogródzkie
| align = "left"| Nowogródek
| 23,0
| 1057,2
|-
| 55-59
| align = "left"| poleskie
| align = "left"| Brześć nad Bugiem
| 36,7
| 1132,2
|-
| 60-64
| align = "left"| pomorskie
| align = "left"
d Bugiem
| 36,7
| 1132,2
|-
| 60-64
| align = "left"| pomorskie
| align = "left"| Toruń
| 25,7
| 1884,4
|-
| 65-69
| align = "left"| poznańskie
| align = "left"| Poznań
| 28,1
| 2339,6
|-
| 70-74
| align = "left"| stanisławowskie
| align = "left"| Stanisławów
| 16,9
| 1480,3
|-
| 75-79 ?
| align = "left"| śląskie (autonomous)
| align = "left"| Katowice
| 5,1
| 1533,5
|-
| 80-84
| align = "left"| tarnopolskie
| align = "left"| Tarnopol
| 16,5
| 1600,4
|-
| 90-94
| align = "left"| wileńskie
| align = "left"| Wilno
| 29,0
| 1276,0
|-
| 95-99
| align = "left"| wołyńskie
| align = "left"| Łuck
| 35,7
| 2085,6
|-
|}
จังหวัดลวุฟ
จังหวัดลวุฟ ( ) เป็นหน่วยบริหารของโปแลนด์ช่วงระหว่างสงคราม (ค.ศ. 1918–1939) ภายหลังถูกยึดครองทั้งฝ่ายแวร์มัคท์และกองทัพแดงในเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 หลังการรุกรานโปแลนด์ของโซเวียต-นาซีตามกติกาลับ อย่างไรก็ตาม หลังการบุกครองโปแลนด์ ฝ่ายบริหารใต้ดินโปแลนด์ยังคงดำเนินการต่อจนถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1944 หลังสงครามสิ้นสุดลง มีเพียงครึ่งหนึ่งของจังหวัดเท่านั้นที่คืนให้กับโปแลนด์ ส่วนฝั่งตะวันออก ซึ่งรวมเมืองลวุฟด้วย แบ่งตามเส้นแนวตั้งที่ปแชมึชล์ แล้วยกให้กับสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครนตามข้อเรียกร้องของโจเซฟ สตาลินในช่วงการประชุมเตหะราน แล้วยืนยัน (ว่าไม่สามารถต่อรองได้) ในการประชุมยัลตาเมื่อ ค.ศ. 1945

อ้างอิง

บรรณานุกรม
* Maly rocznik statystyczny 1939, Nakladem Glownego Urzedu Statystycznego, Warszawa 1939 (Concise Statistical Year-Book of Poland, Warsaw 1939).

แหล่งข้อมูลอื่น
*
ปลาท่องเที่ยว
ปลาท่องเที่ยว เป็นสกุลของปลาทะเลจำพวกปลาตีน ในสกุล Parapocryptes พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย

โดยคำว่า Parapocrytes มาจากภาษากรีกคำว่า παρά (para) แปลว่า "ใกล้", από (apo) แปลว่า "ระยะทาง" และ kρυπτος (kryptos) แปลว่า "ซ่อน"
ขณะที่ชื่อสามัญในประเทศไทย "ปลาท่องเที่ยว" เป็นชื่อในภาษาถิ่นของจังหวัดสงขลา ที่มาจากพฤติกรรมของปลาสกุลนี้ที่ไม่มักไม่ค่อยอยู่ประจำที่ โดยปลาท่องเที่ยวนั้นเป็นปลาที่สามารถนำมาประกอบอาหารได้ ฤดูกาลของปลาท่องเที่ยวจะมีตั้งแต่ช่วงเดือนตุลาคมจนถึงเดือนธันวาคมของทุกปีเพราะเป็นช่วงหน้ามรสุมจึงทำให้มีปลาท่องเที่ยวออกมาเป็นจำนวนมากส่งผลทำให้ชาวประมงบริเวณทะเลสาบสงขลา แห่กันจับปลาท่องเที่ยวเพื่อนำมาวางขาย สามารถพบการจำหน่ายปลาท่องเที่ยวได้มากที่สุดคือที่ตลาดสดควนเนียง อำเภอควนเนียง จังหวัดสงขลา ซึ่งปลาท่องเที่ยวนั้นถือได้ว่าเป็นของดีประจำอำเภอควนเนียง
การจำแนก
*Parapocryptes batoides (Day, 1876) (ปัจจุบันจัดอยู่ในสกุล Apocryptes)
*Parapocryptes maculatus (Oshima, 1926) (ปัจจุบันจัดอยู่ในสกุล Oxyurichthys)
*Parapocryptes rictuosus (Valenciennes, 1837) 
*Parapocryptes serperaster (Richardson, 1846) (ปลาท่องเที่ยวเกล็ดใหญ่–เป็นชนิดที่พบมากแถบเกาะยอ ในทะเลสาบสงขลา นิยมนำมาบริโภคกันในท้องถิ่น )

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
ไซโฮจิ
ไซโฮจิ ( ) เป็นวัดนิกายเซนของสำนักรินไซ ตั้งอยู่ในเขตนิชิเกียว นครเกียวโต วัดแห่งนี้มีสวนมอสที่มีชื่อเสียง ทำให้มีฉายาว่า วัดมอส ( ) วัดแห่งนี้สร้างขึ้นในยุคนาระเพื่อเป็นพุทธบูชาต่อพระอมิตาภพุทธะ ไซโฮจิถูกเพลิงไหม้วอดในสงครามโอนินระหว่างปี พ.ศ. 2010-2020 และเสียหายจากน้ำท่วมในยุคเอโดะ แต่ก็ได้รับการบูรณะในภายหลัง การเข้าเยี่ยมชมวัดแห่งนี้ทั้งชาวญี่ปุ่นและต่างชาติจำเป็นต้องมีจดหมายอนุญาตจากทางวัดซึ่งต้องขอล่วงหน้าและมีค่าบริจาคเข้าวัด 3,000 เยน

ในปี พ.ศ. 2537 ไซโฮจิก็ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ ซึ่งเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก

อ้างอิง
หุบผาชันแม่น้ำฟิช
หุบผาชันแม่น้ำฟิช ( ; ; ) เป็นสถานที่หนึ่งอยู่ทางตอนใต้สุดของประเทศนามิเบียในทวีปแอฟริกา เกิดจากแม่น้ำฟิชซึ่งมีความยาว 650 กิโลเมตร ไหลคดเคี้ยวตัดผ่านสถานที่แห่งนี้ซึ่งเป็นเทือกเขากว่า 500 ล้านปี จึงมีสภาพเป็นหุบผาชันขนาดใหญ่ นับเป็นหุบผาชันที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของโลกรองจากแกรนด์แคนยอนในรัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา โดยหน้าผาแต่และแห่งมีความสูงถึง 500 เมตร จากด้านบนสุดลงสู่แม่น้ำ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติอีกแห่งหนึ่งของนามิเบีย 
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*

*
หลอดเลือดแดงสารอาหาร
หลอดเลือดแดงสารอาหาร ( ) โดยปกติมักจะยึดโยงไปกับหลอดเลือดดำหนึ่งหรือสองเส้น ทำหน้าที่ลำเลียงสารอาหารและธาตุจำเป็นต่อกระดูก แตกสาขาตามเยื่อกระดูกไปตลอดแนวยาวของไขกระดูก หลอดเลือดแดงสารอาหารเป็นหลอดเลือดที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดของกระดูก

แหล่งข้อมูลอื่น
*
มุซาชิ (โปเกมอน)
มุซาชิ ( ) หรือชื่อภาษาอังกฤษว่า เจสซี่ ( ) เป็นตัวละครร้ายของโปเกมอนฉบับอนิเมะ

ประวัติ
มุซาชิเป็นลูกสาวของสมาชิกแก๊งร็อคเก็ตคนหนึ่งที่ชื่อ “มิยาโมโตะ” มิยาโมโตะเป็นสมาชิกฝีมือดีที่ใกล้ชิดกับเบื้องบนของแก๊ง เธอรักมุซาชิมากและพยายามทำงานหนักเพื่อหาเลี้ยงเธอ แต่เมื่อครั้งมุซาชิอายุ 5 ขวบ มิยาโมโตะได้รับภารกิจให้ไปจับมิวด้วยเบาะแสระดับสุดยอดที่เธอมี แต่หลังจากนั้นเธอก็ประสบเหตุหิมะถล่มและไม่มีใครได้พบเห็นเธออีก
มุซาชิที่กลายเป็นเด็กกำพร้าอย่างกะทันหันก็ถูกส่งไปที่บ้านสงเคราะห์เด็กที่ยากจน ถึงขั้นในฤดูหนาวเธอต้องกินหิมะประทังความหิว เมื่อถึงวัยที่เธอจะต้องตั้งต้นชีวิตของตนเอง มุซาชิใฝ่ฝันจะเป็นนางพยาบาลโปเกมอน แต่ก็ต้องอกหักเพราะเธอไม่มีเงินเรียน จึงต้องระเห็จไปเรียนกับลักกี้ในโรงเรียนโปเกมอนพยาบาลแทน ถึงอย่างนั้นมุซาชิก็มีฝีมือในการทำแผลโปเกมอนเป็นอย่างดีถึงขั้นช่วยสอนลักกี้ตัวอื่นๆ อีกด้วย แต่เพราะเธอไม่ใช่โปเกมอนเหมือนลักกี้ เธอจึงไม่มีท่า ร้องเพลง ให้โปเกมอนผู้ป่วยหลับได้ สุดท้ายเธอจึงเรียนไม่จบหลักสูตร
ในวันมอบประกาศนียบัตร มุซาชิได้แต่เพียงแพ็คกระเป๋าเดินกลับบ้านโดยที่ไม่ได้เข้าร่วมพิธี แต่ก่อนที่จะจากไป ลักกี้เพื่อนสนิทของเธอก็ตามมายื่นหมวกพยาบาลให้ แต่มุซาชิปฏิเสธไม่รับ ลักกี้จึงกะเทาะจี้รูปไข่ที่เพิ่งได้รับเป็นใบประกาศจบการศึกษาเป็นสองชิ้น และมอบครึ่งหนึ่งให้มุซาชิเพื่ออนาคตหากเจอกันอีก ทั้งสองจะจำกันและกันได้

เธอเป็นโปเกมอนโคออดิเนเตอร์ (แคนดี้ มุซาชิน่า) และโปเกมอนเพอร์ฟอร์เมอร์ (มุซาวี่)

โปเกมอนของมุซาชิ
อยู่ที่ตัว
* โซนานส์
* ฮาบูเนค
* ยันยันมา → เมกะยันมา
* โคโรโมริ
* พูรูริล
* บาเค็จจะ → พัมพ์จิน

เดินทางด้วยกัน
* เนียส ↔ เคียวไดแมกซ์เนียส
* โรตอม ↔ โปเกเด็กซ์โรตอม
ปล่อยไปแล้ว
* อาร์โบ → อาร์บ็อก
* เคมุตโสะ → มายูลด์ → โดคุเคล
* มิมิคคิว

แลกเปลี่ยน
* เบโรรินกา
* คูชีท

วิวัฒนาการกับโปเกมอนอีกตัว
* เชลเดอร์

เคยอาศัยอยู่ด้วยกัน
* คิเทรุกุมะ
* นุยโคกุมะ

เพื่อน
* ลัคกี → แฮปปีนาส

สถานะไม่ทราบ
* สตาร์มี

หมายเหตุ: เครื่องหมาย → หมายถึง พัฒนาร่างเป็น / เครื่องหมาย ↔ หมายถึง แปลงร่างเคียวไดแมกซ์

แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลมุชาชิ ใน Bulbapedia
โคจิโร่ (โปเกมอน)
โคจิโร่ ( ) หรือชื่อภาษาอังกฤษว่า เจมส์ ( ) เป็นตัวละครร้ายของโปเกมอนฉบับอนิเมะ

ประวัติ
โคจิโร่เป็นทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลมหาเศรษฐี เขาถูกบังคับให้เข้าสังคมไฮโซตั้งแต่เด็ก และถูกยัดเยียดให้เรียนสารพัดโดยที่เขาไม่ได้ชอบ ที่สำคัญยังถูกจับให้หมั้นหมายกับรูมิกะ ตอนแรกโคจิโร่เหมือนจะมีใจยินยอมแต่งงานกับเธอ แต่หลังจากทนความ “เยอะ” ของเธอไม่ไหว โคจิโร่จึงหนีออกจากบ้านโดยละทิ้งฐานะคุณหนูผู้สูงส่งไว้ข้างหลังทั้งหมด

โปเกมอนของโคจิโร่
อยู่ที่ตัว
* มาเนเน
* มัสคิปปา
* เดธมาส
* โมโรบาเรรุ
* มาอีกะ
* โมรุเปโกะ

เดินทางด้วยกัน
* เนียส ↔ เคียวไดแมกซ์เนียส
* โรตอม ↔ โปเกเด็กซ์โรตอม

อยู่ระหว่างการฝึกฝน
* ซาโบเนีย

อยู่ที่บ้าน
* การ์ดี (การ์จัง)
อยู่กับญาติ
* ชิรีน

ปล่อยไปแล้ว
* โดกาซ → มาตาโดกัซ
* คอยคิง → เกียราดอส
* อุซึดง → อุซึบ็อท
* ฮิโดอิเดะ

แลกเปลี่ยน
* อุซึดง → อุซึบ็อท

เคยอาศัยอยู่ด้วยกัน
* คิเทรุกุมะ
* นุยโคกุมะ

หมายเหตุ: เครื่องหมาย → หมายถึง พัฒนาร่างเป็น / เครื่องหมาย ↔ หมายถึง แปลงร่างเคียวไดแมกซ์

แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลโคจิโร่ ใน Bulbapedia
เควิน รอสส์
เควิน รอสส์ ( ; 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1980 – ) เจ้าของฉายา นักฆ่าวิญญาณ เป็นนักมวยไทย และอดีตนักต่อสู้แบบผสมชาวอเมริกัน (ของการต่อสู้ระดับอาชีพหนึ่งครั้ง) ปัจจุบัน เขาได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับ 14 ของมวยไทยสภามวยโลกในรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท (140 ปอนด์, 63.503 กก.) ท่ามกลางความสำเร็จที่ยาวไกลของเควิน คือการชนะการแข่งรายการมวยไทยสภามวยโลกในรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท (140 ปอนด์), ชนะการแข่งชิงแชมป์สหรัฐอเมริกา ของมวยไทยสภามวยโลกในรุ่นเวลเตอร์เวท (147 ปอนด์), ชนะการแข่งรายการฟีดัมชิงแชมป์เม็กซิโกในรุ่นเวลเตอร์เวท และชนะการแข่งรายการสหพันธ์มวยไทยแห่งสหรัฐอเมริกา ซึ่งปัจจุบันเขากำลังฝึกฝีมืออยู่ที่คอมแบทสปอร์ตอะคาเดมี ในดับลิน รัฐแคลิฟอร์เนีย
นอกจากนี้ เขายังได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่ 10 ของนักมวยคิกบ็อกเซอร์รุ่นเฟเธอร์เวท ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 2014 โดยเว็บไซต์คอมแบตเพรส

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Interview with Sherdog 
* Kevin Ross Video Highlights
* Kevin Ross Inside the Fight Team USA
จูจู ชาน
เฉิน ยฺวี่-ยฺหวิน ( ; เกิด 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988) ชื่อในการแสดงว่า จูจู ชาน ( ) เป็นทั้งนักแสดง, นักร้อง, นักกีฬาเทควันโด (ของสหพันธ์เทควันโดนานาชาติ), นักแสดงกังฟู และนักมวยไทยหญิงชาวฮ่องกง นอกจากนี้ เธอยังเป็นผู้ชนะการประกวดมิสไชนาทาวน์ในปี ค.ศ. 2009 และกลุ่มผู้ชื่นชอบขนานนามเธอว่าเป็น "บรูซ ลี หญิง" ส่วนภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของเธอคือพยัคฆ์ระห่ำ มังกรผยองโลก 2: ชะตาเขียว ที่ได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016
ผลงานด้านกีฬา
* ค.ศ. 2013 แชมป์สายดำประเภทร่ายรำ และอันดับ 3 สายดำประเภทต่อสู้ ในรายการชิงแชมป์ไชน่าโอเพ่น (ของสหพันธ์เทควันโดนานาชาติ)
* ค.ศ. 2013 เธอได้เป็นตัวแทนฮ่องกงในรายการเทควันโดชิงแชมป์โลก (ของสหพันธ์เทควันโดนานาชาติ) ที่ประเทศบัลแกเรีย 
* ค.ศ. 2013 ตัวแทนทีมชาติฮ่องกง (ของสหพันธ์เทควันโดนานาชาติ)
* ค.ศ. 2014 ชนะรางวัลเหรียญทองแดง ในประเภทร่ายรำหญิง ดั้ง 2 ในรายการชิงแชมป์โลกของสหพันธ์เทควันโดนานาชาติ ที่ประเทศเนปาล
* ค.ศ. 2014 เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์มวยไทยเดอะวันเลเจนด์ (ฮ่องกง) ในรุ่น 46 กก. ของสภามวยไทยโลก
ผลงานด้านการแสดงภาพยนตร์
{| class="wikitable" width="800"
|-
! width=5% | ปี
! width=30% | ชื่อภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
! width=20% | ชื่อภาพยนตร์ภาษาจีน
! width=20% | รับบท
! width=25% | หมายเหตุ
|-
| rowspan="1" | 2008 || The Other End of the Gun|| || Sabrina (Supporting role) || Screened at Cannes Festival 2009
|-
| rowspan="4" | 2009 || LUMINA || || Lumina Wong (Lead role) || 
|-
| Found and Lost (short) || || Eva (Lead role) || Lead role, Audience Choice Award at the 48 Hour Film Project (HK) screenings
|-
| Gong Neui! (short) || 港女! || Princess (lead role) || Also, producer 
|-
| Rich Mate Poor Mate || 窮富翁大作戰 || JuJu (Herself, 選美天后)|| RTHK re
, producer 
|-
| Rich Mate Poor Mate || 窮富翁大作戰 || JuJu (Herself, 選美天后)|| RTHK reality TV series, documentary
|-
| rowspan="3" | 2010 || Joggers || || JuJu (Supporting role) || 
|-
| Unconditional Love (action)|| || Julie (Supporting role)|| Chinese Kung Fu Fighter
|-
| Vela 724 (sci-fi action promo) || || Princess (Lead role) || 
|-
| rowspan="3" | 2012 || "The Young Boxer" (action)|| 《詠春小龍》 || Bruce Lee's Sister||
|-
| "Palace of the Damned" (Horror) || || Ping Wei (Main Cast) || Produced by Roger Corman, Directed by Antony Szeto 
|-
| "Hit Girls" (Action Comedy) || 《职业女杀手》||Pixie Ho (Lead role) || Produced by Phoenix Eye Transmedia in colla
|| 《职业女杀手》||Pixie Ho (Lead role) || Produced by Phoenix Eye Transmedia in collaboration with Fideo Films and Jusmedia, Directed by Adrian Castro 
|-
| rowspan="1" | 2013 ||"Fist of the Dragon" (Action) || 《猛龍追擊8小時》||Meili (Lead actress) || Produced by Roger Corman, Directed by Antony Szeto || 
|-
| rowspan="1" | 2014 ||"Kung Fu Quest 3" || 《功夫傳奇 3》|| Main || Produced by RTHK, Directed by Lee Chun || 
|-
| rowspan="1" | 2014 ||"Sports Like No Other" || 《別有動天 第 14 集 演員與跆拳道運動員之間的矛盾》|| Main || Produced by TVB, Directed by || 
|-
| rowspan="1" | 2016|| Crouching Tiger, Hidden Dragon: Sword of Destiny || 《臥虎藏龍2》||Silver Dart Shi || Produced by The
, Hidden Dragon: Sword of Destiny || 《臥虎藏龍2》||Silver Dart Shi || Produced by The Weinstein Company, Directed by Yuen Woo Ping || 
|-
|rowspan="1" | 2016|| Savage Dog || ||Isabelle || Produced by Bleiberg Entertainment, Directed by Jesse V Johnson || 
|-
|}
บับบา เรย์ ดัดลีย์
มาร์ก โลโมนาโก (Mark LoMonaco) เกิด 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1971 เป็นที่รู้จักกันดีในนาม บับบา เรย์ ดัดลีย์ (Bubba Ray Dudley) นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน สังกัดเอ็กซ์ตรีม แชมเปี้ยนชิพ เรสต์ลิง (ECW) , เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE), โทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) และสมาคมอื่นๆ เป็นอดีตแชมป์แท็กทีม WWE 9 สมัยร่วมกับดี-วอน ดัดลีย์ในนามเดอะ ดัดลีย์ บอยซ์
บับบา เรย์ได้กลับมาร่วมรอยัลรัมเบิล (2015)โดยออกมาเป็นคนที่3 แต่ก็ไม่ชนะ ถูกเหวี่ยงออกจากเวทีโดยเบรย์ ไวแอ็ตต์ ในรอว์วันที่ 24 สิงหาคม 2015 บับบา เรย์ และ ดี-วอน ได้กลับมาอีกครั้งในนามดัดลีย์ บอยซ์ ซึ่งเป็นการกลับมาสมาคมWWEอีกครั้งในรอบ 10 ปีของทั้งคู่ ในรอว์ วันที่ 22 สิงหาคม 2016 ดัดลีย์ บอยซ์ได้ประกาศลาออกจาก WWE ในปี 2018 ดัดลีย์ บอยซ์ได้รับการบบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แชมป์และรางวัล
 ]]
 และ IWGP]]
* All Japan Pro Wrestling
** World's Strongest Tag Determination League (2005) – with Brother Devon
* Cauliflower Alley Club
** Other honoree (1997) – with Brother Devon
* Destiny Wrestling Organization
** DWO Heavyweight Championship (1 time) 
* Extreme Championship Wrestling
** ECW World Tag Team Championship (8 times) – with D-Von Dudley
* Hustle
** Hustle Super Tag Team Championship (1 time) – with Brother Devon
* New Japan Pro Wrestling
** IWGP Tag Team Championship (2 times) – with Brother Devon
* Pro Wrestling Illustrated
** Match of the Year (2000) with D-Von Dudley vs. Edge and Christian and The Hardy B
atch of the Year (2000) with D-Von Dudley vs. Edge and Christian and The Hardy Boyz in a Triangle Ladder match at WrestleMania 2000 
** Match of the Year (2001) with D-Von Dudley vs. Edge and Christian and The Hardy Boyz in a Tables, Ladders, and Chairs match at WrestleMania X-Seven 
** Tag Team of the Year (2001, 2009) – with D-Von Dudley
** Ranked No. 4 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2013 
** Ranked No. 354 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003 
*Ring of Honor
**ROH World Six-Man Tag Team Championship (1 time) – with Jay Briscoe and Mark Briscoe 
* Rolling Stone
** Least Game-Changing Regular-Roster
Briscoe and Mark Briscoe 
* Rolling Stone
** Least Game-Changing Regular-Roster Return (2015) 
* Squared Circle Wrestling
** 2CW Tag Team Championship (1 time) – with Brother Devon 
* Total Nonstop Action Wrestling
** NWA World Tag Team Championship (1 time) – with Brother Devon 
** TNA World Heavyweight Championship (2 times)
** TNA World Tag Team Championship (2 times) – with Brother Devon
** TNA World Cup of Wrestling (2014) – with Eric Young, Gunner, Eddie Edwards, and ODB
** TNA Hall of Fame (Class of 2014)
* World Wrestling Federation/Entertainment
** WCW Tag Team Championship (1 time) – with D-Von Dudley
** WWE Tag Team Championship (
ag Team Championship (1 time) – with D-Von Dudley
** WWE Tag Team Championship (1 time) – with D-Von Dudley
** WWF/World Tag Team Championship (8 times) – with D-Von Dudley
** WWF/E Hardcore Championship (10 times)
** Raw X Anniversary - Raw Greatest Matches Award for Tables, Ladders and Chairs 4 from 2002
**WWE Hall of Fame (Class of 2018) 
* Wrestling Observer Newsletter
** Worst Gimmick (2013) Aces & Eights
ดี-วอน ดัดลีย์
เดวอน ฮิวส์ (Devon Hughes) เกิด 1 สิงหาคม ค.ศ. 1972 เป็นที่รู้จักกันดีในนาม ดี-วอน ดัดลีย์ (D-Von Dudley) นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน สังกัดเอ็กซ์ตรีม แชมเปี้ยนชิพ เรสต์ลิง (ECW), เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) และโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) เป็นแชมป์แท็กทีม WWE 9 สมัยร่วมกับ บับบา เรย์ ดัดลีย์ในนามเดอะ ดัดลีย์ บอยซ์ ได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2018
แชมป์และความสำเร็จ
 และ IWGP]]
 ]]
* All Japan Pro Wrestling
** World's Strongest Tag Determination League (2005) – with Brother Ray
* Cauliflower Alley Club
** Other honoree (1997) – with Buh Buh Ray Dudley
* Extreme Championship Wrestling
** ECW World Tag Team Championship (8 times) – with Buh Buh Ray Dudley 
* Hustle
** Hustle Super Tag Team Championship (1 time) – with Brother Ray
* New Japan Pro Wrestling
** IWGP Tag Team Championship (2 times) – with Brother Ray 
* Northeast Wrestling
** NEW United States Heavyweight Championship (1 time) 
* Northern States Wrestling Alliance
** NSWA United States Heavyweight Championship (1 time) 
* Pr
Wrestling Alliance
** NSWA United States Heavyweight Championship (1 time) 
* Pro Wrestling Illustrated
** PWI Feud of the Year (2012) Aces & Eights vs. TNA 
** PWI Match of the Year (2000) with Bubba Ray Dudley vs. Edge and Christian and The Hardy Boyz in a Triangle Ladder match at WrestleMania 2000 
** PWI Match of the Year (2001) with Bubba Ray Dudley vs. Edge and Christian and The Hardy Boyz in a Tables, Ladders, and Chairs match at WrestleMania X-Seven 
** PWI Tag Team of the Year (2001, 2009) – with Bubba Ray Dudley
** PWI ranked him #25 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2012 
** PWI ranked him #362 of the top 500 singl
es wrestlers in the PWI 500 in 2012 
** PWI ranked him #362 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003 
* Pure Action Championship Wrestling
** PACW Heavyweight Championship (1 time)
* Rolling Stone
** Least Game-Changing Regular-Roster Return (2015) 
* Squared Circle Wrestling
** 2CW Tag Team Championship (1 time) – with Bully Ray 
* Total Nonstop Action Wrestling
** TNA Television Championship (2 times) 
** TNA World Tag Team Championship (2 times) – with Brother Ray 
** NWA World Tag Team Championship (1 time) – with Brother Ray 
** TNA Hall of Fame (Class of 2014)
* World Wrestling Federation/Entertainment
** WWF/World Ta
Fame (Class of 2014)
* World Wrestling Federation/Entertainment
** WWF/World Tag Team Championship (8 times) – with Bubba Ray Dudley 
** WWE Tag Team Championship (1 time) – with Bubba Ray Dudley 
** WCW Tag Team Championship (1 time) – with Bubba Ray Dudley 
**WWE Hall of Fame (Class of 2018) 
* World Wrestling Organization
** WWO International Championship (1 time) 
* Wrestling Observer Newsletter awards
** Worst Gimmick (2012, 2013) Aces & Eights 
** Worst Worked Match of the Year (2006) TNA Reverse Battle Royal on TNA Impact!
ฌูแซ อัลดู
ฌูแซ อัลดู ดา ซิลวา โอลีเวย์รา จูเนียร์ ( ; ) เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1986 เป็นนักต่อสู้แบบผสมชาวบราซิล สังกัดในอัลติเมทไฟต์ติงแชมเปียนชิพ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Official UFC Profile
* José Aldo BJJ Heroes Page
* Top 5 José Aldo Knockouts´
* 
* 
*
มัสยิดบางหลวง
หรือ แท่นสำหรับเทศนา ภายในมัสยิดบางหลวง]]
มัสยิดบางหลวง (บ้างเรียก กุฎีโต๊ะหยี, กุฎีขาว) เป็นมัสยิดทรงไทย ตั้งอยู่บริเวณชุมชนริมคลองบางหลวง แขวงวัดกัลยาณ์ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (คาดว่าราวปี พ.ศ. 2328) โดยโต๊ะหยี พ่อค้าแขกที่เดินทางมายังประเทศไทย ตัวมัสยิดมีความโดดเด่นกว่ามัสยิดทั่ว ๆ ไป ด้วยการก่ออิฐถือปูนขาวทั้งหลัง แล้วทาสีไม้ด้วยสีเขียว แทนที่การออกแบบอาคารเป็นโดมตามหลักสากล รวมไปถึงการตกแต่งภายในด้วยศิลปะ 3 ชาติ คือ แบบไทย จีน และยุโรป ซึ่งถือเป็นมัสยิดทรงไทยแห่งเดียวในโลกอีกด้วย
บริเวณด้านหน้ามัสยิดบางหลวง เป็นสุสาน เยื้องมาทางด้านขวาเมื่อมองหันหน้าเข้าสู่มัสยิด เป็นศาลาทรงไทย ที่ในอดีตโต๊ะพิมพ์เสน ได้ขอซื้อพระตำหนักวังเก่ามาทำเป็นศาลา ใช้เป็นศาลาเลี้ยงและเก็บวัสดุต่าง ๆ ของมัสยิด ปัจจุบันมัสยิดแห่งนี้ได้จัดเป็น "อันซีนกรุงเทพ" แห่งหนึ่ง เนื่องจากไม่มีถนนใหญ่ตัดเข้าไปด้านใน การเดินทางจึงต้องเดินเท้าผ่านทางซอยแคบริมคลองของชุมชน

สถานที่ตั้งของมัสยิด อยู่ซอยมัสยิดบางหลวง ถนนอรุณอมรินทร์ตัดใหม่ แขวงวัดกัลยาณ์ เขตธนบุรี กรุงเทพฯ มีรถโดยสารสาย 19, 56,57 ผ่าน โดยลงที่ป้าย สน. บุปผาราม แล้วเดินเข้าไปประมาณ 200 เมตร

อ้างอิง
ดูเพิ่ม
* ชุมชนกุฎีจีน
* วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร
* ศาลเจ้าเกียนอันเกง
* วัดซางตาครู้ส
* รายชื่อโบราณสถานในกรุงเทพมหานคร (ฝั่งธนบุรี)

แหล่งข้อมูลอื่น
อาหารข้างถนนในประเทศไทย
ในจังหวัดยโสธร]]
อาหารข้างถนนในประเทศไทย มีอาหารหลากหลายประเภททั้งอาหารคาว, ของหวาน, ผลไม้ และเครื่องดื่ม ร้านขายอาหารอาจจะเป็นหาบเร่ แผงลอย หรือรถเข็นขายอาหาร ซึ่งสามารถเห็นได้ทั่วไปในประเทศไทย อาหารข้างถนนในประเทศไทยได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก เนื่องจากสามารถหาซื้ออาหารไทยรับประทานได้โดยง่าย ในปี พ.ศ. 2561 สำนักข่าวซีเอ็นเอ็น ได้จัดอันดับว่ากรุงเทพมหานคร เป็นเมืองที่มีอาหารข้างถนนที่ดีที่สุดในโลก

ลักษณะของร้านขายอาหาร
อาจจะมีอาหารไทยบางชนิดที่ไม่สามารถหาซื้อได้จากตลาดในประเทศไทย ซึ่งแม่ค้าหรือพ่อค้าอาจจะเชี่ยวชาญในการทำอาหารเพียงแค่ 1 หรือ 2 จานเท่านั้น โดยทำอาหารแข่งกับร้านอาหารต่าง ๆ บางร้านอาจจะขายอาหารสำหรับนำไปปรุงที่บ้าน หรือบางร้านอาจจะเป็นร้านอาหารตามสั่ง โดยร้านอาหารตามสั่งนั้นจะมีรายการอาหารที่สามารถทำอาหารได้อย่างรวดเร็ว เช่น ข้าวผัดกะเพราหมู หรือ ข้าวผัดคะน้า ส่วนแกงในร้านอาหารริมถนน เช่น ปลาดุกผัดเผ็ด
ส่วนอาหารที่ขายในตลาดสด ส่วนใหญ่จะเป็นอาหารสำหรับนำไปปรุงที่บ้าน เช่นเดียวกันกับร้านข้างถนน ผู้คนจะซื้อไปรับประทานในที่ทำงาน หรือ อาจจะซื้อกลับบ้าน เป็นภาพที่ชินตาหากเห็นผู้คนถือถุงอาหาร ของหวาน หรือผลไม้อยู่เต็มมือ โดยอาหารจะอยู่ในรูปแบบของถุงพลาสติกหรือกล่องโฟม ซึ่งจะนำไปรับประทานร่วมกันที่บ้านหรือที่ทำงาน โดยอาหารหลากหลายชนิดมีรสชาติเหมือนการปรุงเองที่บ้าน อาหารข้างถนนจึงเป็นที่ที่ดีสำหรับการหาซื้ออาหารท้องถิ่นที่มีรสชาติที่ดี
ตลาดสดในประเทศไทยจะเป็นตลาดเปิดขนาดใหญ่และร้านค้าแบบตั้งถาวร ผู้ขายจะมีโต๊ะของตนเองไว้บริการ แม้ว่าในบางตลาดจะมีลักษณะคล้ายกับศูนย์อาหารตามห้างสรรพสินค้าหรือซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ ที่มีร้านอาหารและโต๊ะรวม ศูนย์อาหารและตลาดสดมีร้านอาหารมากมายเหมือนกับร้านอาหารข้างถนน เช่นเดียวกัน จะมีทั้งแบบที่ซื้อสำหรับนำกลับไปปรุง และแบบที่เป็นอาหารตามสั่ง ส่วนตลาดกลางคืนจะเป็นรูปแบบของร้านค้าข้างถนน และร้านค้าชั่วคราว ส่วนใหญ่จะวางขายกันในลานจอดรถขนาดใหญ่ หรือในเทศกาลงานวัดช่วงตอนเย็น เพราะอากาศจะไม่ร้อนเท่าตอนกลางวันและผู้คนกลับจากการทำงานแล้ว

อ้างอิง
ขนมโตเกียว
ระหว่างเทศกาลผลไม้ ที่จังหวัดอุตรดิตถ์]]
ขนมโตเกียว เป็นขนมไทยชนิดหนึ่ง คล้ายกับโดรายากิของญี่ปุ่น คือ เป็นแป้งแพนเค้กชิ้นบาง ๆ ทำให้ร้อนบนเตาขนาดเล็กที่มีหน้าเตาแบน แล้วม้วนห่อไส้ซึ่งมีด้วยกันหลากหลายไส้ เช่น ไส้กรอก, ไข่นกกระทา, ไส้ครีมรสหวานต่าง ๆ รวมถึงอาจจะมีไส้พิเศษในบางร้าน เช่น ชีส, บิ๊กไบต์, ไก่ยอ หรือแซลมอน
ที่มาของขนมโตเกียวนั้นไม่เป็นที่ทราบอย่างแน่นอน บ้างก็ว่ามาจากขนมยัตสึฮาชิ ( ) บ้างก็ว่าน่าจะมาจากขนมโดรายากิ ( ) ของญี่ปุ่น บ้างก็ว่ามาจากการที่ผู้ขายละเลงแป้งแล้วบีบแป้งเป็นเส้นคล้ายตัวอักษรญี่ปุ่นด้านข้าง ก่อนจะม้วนแป้ง แต่ที่มาที่เชื่อถือกันมากที่สุด เชื่อว่าในราว พ.ศ. 2510 ที่ห้างสรรพสินค้าไทยไดมารู ซึ่งเป็นกิจการห้างสรรพสินค้าของญี่ปุ่นมาเปิดดำเนินกิจการครั้งแรกในประเทศไทย ที่ย่านราชประสงค์ ห้างนี้เป็นที่นิยมมาก เพราะเป็นสถานที่แห่งแรกในประเทศไทยที่มีบันไดเลื่อนและเครื่องปรับอากาศ เชื่อว่าจุดกำเนิดของขนมโตเกียวมาจากการที่มีผู้ขายอยู่ที่ห้างแห่งนี้ โดยดัดแปลงมาจากขนมโดรายากิของญี่ปุ่น แล้วตั้งชื่อขนมของตนเองที่ทำขึ้นใหม่นี้ว่า "ขนมโตเกีย
มาจากขนมโดรายากิของญี่ปุ่น แล้วตั้งชื่อขนมของตนเองที่ทำขึ้นใหม่นี้ว่า "ขนมโตเกียว" เนื่องจากไทยไดมารูนำเข้าสินค้าจากประเทศญี่ปุ่นรวมถึงอาหารด้วย ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับมหานครโตเกียว เมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นแต่อย่างใด โดยที่คำว่า "ได" ( ) หมายถึง "ใหญ่" และ "มารุ" ( ) หมายถึง "วงกลม" รวมความหมายถึง "วงกลมใหญ่"
นางสีเวย
นางสีเวย นางสีเหว่ย หรือ อินายสีเวย เป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังวิหารของวัดต้าม่อน อำเภอลอง จังหวัดแพร่ อันเป็นผลงานของฝีมือช่างชุดเดียวกันกับจิตรกรรมฝาผนังวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน คือ หนานบัวผัน จิตรกรพื้นถิ่นเชื้อสายไทลื้อ อินายสีเวยทัดอดกสลิด (ดอกแก้ว) เป็นภาพวาดชิ้นเอกของจิตรกรรมฝาผนังวัดต้าม่อนที่กล่าวขาญกันว่า นี่คือภาพที่ถ่ายทอดความงามแบบล้านนาของสาวงามชาวเมืองต้าได้เป็นเอกลักษณ์ที่ชัดเจนที่สุด ดังที่ได้รับการยกย่องจากทั่วโลกว่าเป็น โมนาลิซ่าไทยแลนด์
ประวัติ
นางสีเวย เป็นหนึ่งในจิตรกรรมฝาผนังวัดต้าม่อน ถูกวาดขึ้นในปีพ.ศ. 2427 ระหว่างการสร้างวัดต้าม่อน และวิหารไม้สักทองโดยพ่อเจ้าฮ้อยหลวง (ต้นตระกูลรัตนภาค) เชื้อสายเจ้าฟ้าเชียงตุง เจ้าฮ้อยหลวงได้หาช่างฝีมือดีมาจากเมืองเชียงตุง เพื่อสร้างวัดต้าม่อน ภายในวิหารด้านข้าง ทั้ง 2 ด้าน ได้ให้ช่างวาดภาพพุทธประวัติ และนิทานธรรมะเรื่อง เจ้าก่ำกาดำ ไว้อย่างสวยสดงดงาม การก่อสร้างดำเนินไปเกือบจะแล้วเสร็จ แต่ต้องหยุดชะงักการก่อสร้างลง ด้วยเหตุผลน่าเศร้าสลดกล่าวคือ วันนั้นสล่าเก๊า (หัวหน้าช่าง) ได้ปีนขึ้นไปบนนั่งร้านเพื่อตกแต่งประดับหลังคาให้สวยงาม ซึ่งจะสำเร็จเรียบร้อยอย่างสมบูรณ์ ขณะที่กำลังปฏิบัติงานอยู่นั้นเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อนั่งร้านท
ูรณ์ ขณะที่กำลังปฏิบัติงานอยู่นั้นเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อนั่งร้านที่คาดไว้อย่างแน่นหนาเชือกได้ขาดลง ทำให้หัวหน้าช่างร่วงลงสู่พื้นจากความสูงกว่า 10 เมตร ร่างลอยละลิ่วลงกระแทกพื้นอย่างแรงเสียชีวิตทันที เจ้าอ้อยหลวงสั่งหยุดการก่อสร้างทันที ด้วยความเสียใจในอุบัติเหตุครั้งนี้ ทำให้สูญเสียช่างฝีมือเอกไป 1 คน จากการสอบสวนจึงรู้ว่าอุบัติเหตุครั้งนี้เกิดจาก เพราะมีการกระทำผิดครูเก๊า(บรมครู) เนื่องจากมีเด็กของวัดต้าม่อนได้แอบไปขโมยกินมะพร้าวอ่อน ที่เป็นเครื่องเซ่นบูชาครูไว้ จึงทำให้เกิดเหตุการณ์ดังกล่าว
จิตรกรรมผนังวัดต้าม่อน เป็นฝีมือช่างชุดเดียวกันกับวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน คือ หนานบัวผัน จิตรกรพื้นถิ่นเชื้อสายไทลื้อ ในปีพ.ศ. 2532 วิหารไม้เกิดการชำรุดทรุดโทรมไม่มีงบประมาณซ่อมแซม ชาวบ้านจึงได้ถวายให้กับไร่แม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ปัจจุบันสิ่งที่หลงเหลือจากอดีตคงเหลือแค่แต่เพียงเสาวิหารไม้ และลายคำเพดานซึ่งยังคงมีสภาพสมบูรณ์เช่นในอดีต

ปัจจุบันจิตรกรรมเวียงต้าของดั้งเดิมอยู่ที่หอคำน้อย ไร่แม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ส่วนภาพจำลองฉบับสมบูรณ์อีกชุด ถูกทำจัดทำขึ้นมาใหม่และได้จัดแสดงให้ชมที่พิพิธภัณฑ์โกมลผ้าโบราณ อำเภอลอง จังหวัดแพร่

ดูเพิ่ม
* ปู่ม่านย่าม่าน
* นางสีไว

อ้างอิง
สุสานหลวงหมิงเซี่ยว
สุสานหลวงหมิงเซี่ยว ( ; ) เป็นที่ฝังพระศพจักรพรรดิหงอู่ หรือ "จูหยวนจาง" ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิง ตั้งอยู่ที่เชิงเขาจื่อจินชาน (紫金山) อยู่ทางตะวันออกของศูนย์กลางเมืองหนานจิง มณฑลเจียงซู เริ่มก่อสร้างในรัชสมัยจักรพรรดิหงอู่ เมื่อปี ค.ศ. 1381 และมาเสร็จสมบูรณ์เมื่อปี ค.ศ. 1405 ในรัชสมัยจักรพรรดิหย่งเล่อ รวมเวลาก่อสร้างทั้งสิ้น 24 ปี ใช้แรงงานในการก่อสร้างกว่า 100,000 คนและมีสิ่งสำคัญคือป้ายศิลาจารึกที่จักรพรรดิหย่งเล่อโปรดเกล้าฯ ให้จารึกคำสรรเสริญพระเกียรติยศของจักรพรรดิหงอู่พระราชบิดากว่า 2,746 ตัวอักษร
สุสานหลวงแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการสมัยที่ 24 ของยูเนสโก เมื่อปี ค.ศ. 2000 และได้มีการขึ้นทะเบียนเพิ่มเติมเมื่อปี ค.ศ. 2003 และ ค.ศ. 2004

อ้างอิง
วัดนักบุญยอแซฟ อยุธยา
วัดนักบุญยอแซฟ อยุธยา ( ) เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกแห่งแรกในประเทศไทย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตำบลสำเภาล่ม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา โดยอาคารหลังแรก ตามบันทึกของคณะบาทหลวงและพระคุณเจ้าฟร็องซัว ปาลูว์ บันทึกไว้ว่า ได้สร้างในปี พ.ศ. 2205 หลังจากท่านมาเมืองไทยได้สามปี และมีภาพประกอบแสดงไว้ด้วย โดยมีภาพประกอบแสดงไว้ในหนังสือของท่าน ที่เขียนในปี พ.ศ. 2210-2211 ก็ปรากฏรูปโบสถ์แล้ว
ข้อมูลอีกแหล่งหนึ่ง ในพงศาวดาร ฉบับที่ 32 ที่จัดทำขึ้นภายหลังสมัยหมอบรัดเลย์ มีข้อมูลว่า สร้างขึ้นครั้งแรกหลังขอพระราชทานที่ดิน ซึ่งเป็นที่นาชั้นดี ริมคลองด้านท้ายเกาะ ในราวปี พ.ศ. 2209 ครั้งแรกทำเป็นเรือนไม้ขึ้นก่อนสองหลัง ก่ออิฐด้านล่าง ยกพื้นสูงเพราะน้ำท่วมเสมอ และอาคารหนึ่งมีสองชั้น หลังคากระเบื้อง อีกอาคารหลังคาดินเผา ที่เหตุใช้หลังคากระเบื้องเพื่อกันไฟ เพราะมีเอกสารการสอน และตำราต่างๆ อาคารทั้งสอง ทำหน้าที่โบสถ์ ในชั้นบน และมีการเรียนการสอน และเป็นที่อยู่อาศัยบาทหลวงส่วนหนึ่ง
อย่างไรก็ตาม ในการบันทึกของบาทหลวงฟร็องซัว-ตีมอเลอง เดอ ชัวซี ที่เข้ามาพร้อมกับคณะทูต กล่าวชมโดยสรุปว่า วัดนี้มีนักเรียนจากนานาประเทศเข้าศึกษา การจัดการดีมาก นักเรียนชาวญวนและเขมรอ่านภาษาละตินได้ดี มีไทยและมอญด้วยเช่นกัน กิจการเจริญดี น่าจะได้ก่อสร้างแบบก่ออิฐถือปูนในอนาคต และในเวลานั้น บันทึกไว้ในวันอาทิตย์ที่ 21 เดือนตุลาคม พ.ศ. 2228 ก็ยังไม่ได้ก่อสร้างเป็นอิฐ
แต่ในข้อมูลแหล่งอื่นในประเทศไทยแสดงว่าก่อสร้างครั้งแรกหลังจากนั้นมาก เกือบ 20 ปี (โดยข้อมูลแสดงว่าเป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2228 ) และได้ปรับปรุง บูรณะเรื่อยมาจนกระทั่งเป็นหลังปัจจุบัน คือ หลังที่ 4 ในปี พ.ศ. 2426 โดยมีคุณพ่อแปร์โร อธิการโบสถ์ในขณะนั้น และโจอาคิม แกรซี สถาปนิกชาวอิตาลีร่วมกันออกแบบ ตัวโบสถ์เป็นสถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์ มีหอระฆัง 1 หอ ซึ่งคล้ายคลึงกับรูปแบบโบสถ์คาทอลิกไทยทั่ว ๆ ไป เช่น วัดซางตาครู้ส วัดคอนเซ็ปชัญ ฯลฯ
วัดนักบุญยอแซฟ ถือเป็นศูนย์กลางของคริสตชนชาวสยามในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีประวัติมาตั้งแต่ในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เมื่อปีแยร์ ล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต กับฟร็องซัว ปาลูว์ ได้เข้ามาทูลขอสร้างโบสถ์คริสต์และโรงเรียน สมเด็จพระนารายณ์จึงทรงพระราชทานที่ดินแปลงหนึ่งให้ ซึ่งภายหลังเป็นที่รู้จักกันในสมัยนั้นว่า “ค่ายนักบุญยอแซฟ” จนถึงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง โบสถ์ได้ถูกเผาทำลายและถูกปล้นสะดมทรัพย์สินไปหมด บาทหลวงฌ็อง-บาติสต์ ปาลกัว จึงได้กลับมาบูรณะโบสถ์อีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2374 และโบสถ์หลังปัจจุบันคือในสมัยคุณพ่อแปร์โร ที่ได้ทำพิธีเสกในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2426 โบสถ์ได้ทำการบูรณะครั้งใหญ่ในปี พ.ศ. 2547 ปัจจุบันตัวโบสถ์หลังปัจจุบันนี้มีอายุแล้
วัดนักบุญยอแซฟ ได้รับรางวัลอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่น ในปี พ.ศ. 2548 จากสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
จังหวัดวิลนอ
จังหวัดวิลนอ ( ) เป็นจังหวัดของสาธารณรัฐโปแลนด์ที่สองโดยมีชาวลิทัวเนีย เบลารุสและโปแลนด์อาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก

จังหวัดวิลนอสิ้นสถาพลงหลังการรุกรานจากสหภาพโซเวียตปัจจุบันพื้นที่นีเป็นส่วนหนึ่งของลิทัวเนียและเบลารุส

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม
* 
* Maly Rocznik Statystyczny, Warszawa 1939 (Concise Statistical Year-Book of Poland, Warsaw 1939).
เกาะอาดัง
เกาะอาดัง เป็นเกาะกลางช่องแคบมะละกา ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลเกาะสาหร่าย อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองรองจากเกาะตะรุเตา อันเป็นส่วนหนึ่งในอุทยานแห่งชาติตะรุเตาหรืออุทยานแห่งชาติหมู่เกาะตะรุเตา อยู่ใกล้กับเกาะหลีเป๊ะหรือเกาะลีเป๊ะ มีความยาว 6 กิโลเมตร และกว้าง 5 กิโลเมตร จุดสูงสุดของเกาะสูงจากระดับน้ำทะเล 690 เมตร

สภาพของเกาะอาดังมีความสงบ สะอาด และเป็นสถานที่ตั้งของหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะตะรุเตา บนเกาะมีที่พักของเอกชนให้บริการ 1 ราย และมีบ้านพักของหน่วยพิทักษ์อุทยานฯ และจุดให้กางเต็นท์ ผู้ที่จะมาท่องเที่ยวจึงมักจะไปพักค้างแรมบนเกาะหลีเป๊ะที่อยู่ใกล้เคียงกันมากกว่า
มีน้ำตกอย่างน้อย 2 แห่งบนเกาะ 
ทางทิศตะวันออกของเกาะเป็นหาดทรายขาวยาวราว 200 เมตร ในน้ำเต็มไปด้วยปะการังโขดและปะการังชนิดอื่น ๆ รวมถึงสัตว์ทะเลต่าง ๆ ที่อาศัยตามแนวปะการัง เช่น ดาวทะเล เม่นทะเล ปลาสลิดหิน ปลาขี้ตังเบ็ด และปลานกแก้ว เป็นต้น

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Tarutao National Park. Tourism Authority of Thailand.
* David Luekens (16 พฤศจิกายน 2020). An overview of the Butang (Adang) archipelago. Thai Island Times.
อัฟโฟกาโต
อัฟโฟกาโต ( , แปลว่า "จม" หรือ "ถูกทำให้จม") หรือ อัฟโฟกาโตอัลคัฟแฟะ ( , แปลว่า "จมลงในกาแฟ") เป็นของหวานชนิดหนึ่งที่มีกาแฟเป็นส่วนประกอบพื้นฐาน โดยทั่วไปทำได้โดยตักเจลาโตหรือไอศกรีมกลิ่นรสวานิลลา 1 ช้อนควักใส่ถ้วย แล้วราดเอสเปรสโซร้อนลงไป 1 ช็อต เมื่อของหวานชนิดนี้มีวิวัฒนาการไปตามกาลเวลา ในปัจจุบันจึงเป็นที่ยอมรับได้เช่นกันหากจะเพิ่มปริมาณไอศกรีมเป็นหลายช้อนควัก บางสูตรยังใช้บีเชริง (เครื่องดื่มกาแฟผสมช็อกโกแลตชนิดหนึ่ง), เหล้าอามาเรตโต หรือเหล้าชนิดอื่น ๆ อีก 1 ช็อตด้วย

อ้างอิง
อุทยานแห่งชาติอาโซะ-คูจู
อุทยานแห่งชาติอาโซะ-คูจู ( ) เป็นอุทยานแห่งชาติในจังหวัดคูมาโมโตะและจังหวัดโออิตะ นามของอุทยานแห่งชาติตั้งขึ้นตามชื่อภูเขาไฟอาโซะ ซึ่งเป็นภูเขาไฟมีพลังที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น กับเทือกเขาคูจู เมื่อแรกก่อตั้งใน ค.ศ. 1934 ใช้ชื่อว่า "อุทยานแห่งชาติอาโซะ" ก่อนที่ใน ค.ศ. 1986 จะขยายเขตอุทยานแห่งชาติให้ครอบคลุมถึงเทือกเขาคูจู

แหล่งข้อมูลอื่น
* อุทยานแห่งชาติอาโซะ-คูจู 
* อุทยานแห่งชาติอาโซะ-คูจู 
* แผนที่อุทยานแห่งชาติอาโซะ-คูจู (ตอนเหนือ)
ลูว์เซียง โบนาปาร์ต
ลูว์เซียง โบนาปาร์ต ( ) หรือชื่อเกิดคือ ลูเซียโน บูโอนาปาร์เต ( ) เป็นรัฐบุรุษแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 เป็นบุตรชายคนที่สามที่มีชีวิตของการ์โล บูโอนาปาร์เต จึงมีศักดิ์เป็นน้องชายของนโปเลียน โบนาปาร์ต (ซึ่งภายหลังขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส) แม้จะมีความสัมพันธ์ที่ไม่ถูกกับนโปเลียนมากนัก แต่เขาก็มีส่วนสำคัญที่ทำให้รัฐประหารเดือนบรูว์แมร์ของนโปเลียนประสบผลสำเร็จและนโปเลียนได้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จในฝรั่งเศส
หลังนโปเลียนขึ้นเป็นกงสุลเอกแห่งสาธารณรัฐ ในปี ค.ศ. 1802 เขาก็ทะเลาะกับนโปเลียนเนื่องจากไม่เห็นด้วยกับความคิดที่จะเปลี่ยนระบอบการปกครองเป็นระบอบจักรพรรดิ โดยเฉพาะความคิดที่นโปเลียนจะสมรสกับเจ้าหญิงสเปนจากราชวงศ์บูร์บง ลูว์เซียงจึงเนรเทศตัวเองออกจากฝรั่งเศสและไปอาศัยอยู่ที่โรม จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1809 นโปเลียนกดดันให้เขาหย่ากับภรรยาและกลับฝรั่งเศส แม้กระทั่งมารดาเองก็เขียนจดหมายมากดดันให้แยกทางกับเธอและกลับฝรั่งเศส ลูว์เซียงไม่ยอมจึงถูกกุมตัวอยู่ในอิตาลี (ซึ่งถูกปกครองโดยฝรั่งเศส) เขาและครอบครัวพยายามหลบหนีทางเรือไปยังสหรัฐอเมริกาแต่ก็ถูกจับกุมโดยราชนาวีอังกฤษ เขาถูกพาไปขึ้นฝั่งยังแผ่นดินอังกฤษ ซึ่งได้รับการต้อนรับและสดุดีเป็นอย่างดีจากการที่เข
รัฐบาลอังกฤษอนุญาตให้เขาพำนักอยู่ในอังกฤษโดยสะดวกในเวิร์สเตอร์เชอร์ เขาทำงานเป็นนักกวีนิพนธ์เกี่ยวกับชาร์เลอมาญ ฝั่งนโปเลียนก็เชื่อว่าลูว์เซียงได้ไตร่ตรองอย่างดีแล้วที่ไปอังกฤษ และถือว่าลูว์เซียงเป็นผู้ทรยศฝรั่งเศส ลูว์เซียงถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์ทั้งหมดในราชวงศ์โบนาปาร์ต เมื่อนโปเลียนสิ้นอำนาจในเดือนเมษายน ค.ศ. 1814 และถูกเนรเทศไปอยู่เกาะ ลูว์เซียงก็เดินทางกลับฝรั่งเศสทันทีและเดินทางต่อไปยังกรุงโรม ซึ่งพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 ทรงมอบยศให้เขาเป็น เจ้าชายแห่งคาร์นิโน, เคานต์แห่งอะปอลลิโน และ ลอร์ดแห่งเนโรมี และต่อมาพระสันตะปาปาลีโอที่ 12ก็มอบยศให้เขาเป็น เจ้าชายแห่งมูซิญญาโน
ในสมัยร้อยวันที่นโปเลียนหนีจากเกาะเอลบามาได้ นโปเลียนประกาศกลับคืนสู่ตำแหน่งจักรพรรดิพร้อมกับประกาศสถาปนาลูว์เซียงเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์อีกครั้ง โดยสถาปนาลูว์เซียงและทายาทของเขาเป็นเจ้าฝรั่งเศส แต่ราชวงศ์บูร์บงซึ่งปกครองฝรั่งเศสภายหลังนโปเลียนสิ้นอำนาจไม่ยอมรับคำประกาศนี้ ลูว์เซียงเสียชีวิตที่เมืองวีเตอร์โบในเขตแดนของรัฐสันตะปาปา เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1840 จากโรคมะเร็งกระเพาะอาหาร ซึ่งเป็นสาเหตุการตายเดียวกับของบิดา, เปาลีนผู้เป็นน้องสาว และนโปเลียนผู้เป็นพี่ชาย

แหล่งข้อมูลอื่น

* Académie Francaise: Les Immortels : (in French)
* Lucien Bonaparte
วัดศรีบุรีรตนาราม
วัดศรีบุรีรตนาราม เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีพระราชเมธากร ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค๒ เป็นเจ้าอาวาส เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง ปี พ.ศ. 2534 เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างดีเด่น ปี พ.ศ. 2535 เป็นโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลีประจำจังหวัดสระบุรี แห่งที่ 2 ปี พ.ศ. 2545 เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสระบุรี แห่งที่ 1 ปี พ.ศ. 2549 มีหลวงพ่อพุทโธ และพระแก้วมรกต และ พระศีลวิสุธิดิลก หนู อดีตเจ้าอาวาสวัดและ รองเจ้าคณะจังหวัด สระบุรี เป็นพระพุทรรูปศักดิ์สิทธิ์ประจำวัด ซึ่งเป็นศูนย์กลางความนับถือและศรัทธาของชาวพุทธในจังหวัดสระบุรี
ที่ตั้ง
วัดศรีบุรีรตนาราม ตั้งอยู่เลขที่ 124 ถนนพิชัยรณรงค์สงคราม ตำบลปากเพรียว อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 39 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 4852

อาณาเขต
* ทิศเหนือ จดติดแม่น้ำแควป่าสัก
* ทิศใต้ จดติดถนนพิชัยรณรงค์สงคราม
* ทิศตะวันออก จดติดกับชุมชนบ้านปากเพรียว
* ทิศตะวันตก จดติดที่ดินเอกชน
ประวัติ
วัดศรีบุรีรตนาราม ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2092 นามเดิม วัดม่วงงาม สันนิษฐานสร้างก่อนกรุงเทพฯ ตั้งอยู่ปากคลองเพรียว บ้านปากเพรียว ต่อมามีคนเรียกติดปากว่า วัดปากเพรียว จนกระทั่งสมัยพระศรีสุทัสสมุนี มาจำพรรษาอยู่ที่วัด จึงเปลี่ยนชื่อวัดเป็น วัดศรีบุรีรตนาราม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 21 เมตร ยาว 39 เมตร
ศาสนสถาน
* อุโบสถ กว้าง 21 เมตร ยาว 39 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
* ศาลาการเปรียญ กว้าง 25 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารไม้
* หอสวดมนต์ กว้าง 34 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
* กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
* วิหาร กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485
* วิหารตรีมุขพระแก้วมรกต (จำลอง) กว้าง 6 เมตร ยาว 6 เมตร สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2546
* ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 9 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
* ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 5 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
ปูชนียวัตถุ
* พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 1.30 นิ้ว สูง 2.10 นิ้ว สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2520
* หลวงพ่อพุทโธ เป็นพระปูนปั้นปิดทอง ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 2.30 เมตร สูง 3.60 เมตร สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2470
* พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรจำลอง 3 ฤดู ขนาดหน้าตักกว้าง 17 นิ้ว เท่ากับองค์จริงที่ประดิษฐานอยู่ในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม หล่อด้วยแก้วสีเขียวมรกต สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2452

การบริหารและการปกครอง
* พระใหญ่
* พระเล็ก
* พระทอง
* พระแดง
* พระอ้วน
* พระธูป
* พระครูวัตตโสภณ
* พระหล่ำ
* พระศีลวิสุทธิดิลก พ.ศ. 2481 - 2512
* พระราชเมธากร พ.ศ. 2513 - ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดห้วยขมิ้น
วัดห้วยขมิ้น เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกกาย ปัจจุบันมีพระครูปลัดเกียรติศักดิ์ กนฺตสีโล ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดห้วยขมิ้นถูกสร้างขึ้นราวปปี พ.ศ. 2348 
ที่ตั้ง
วัดห้วยขมิ้น ตั้งอยู่เลขที่ 27 บ้านห้วยขมิ้น หมู่ที่ 9 ตำบลห้วยขมิ้น อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา ส.ค.1 เลขที่ 1. 
อาณาเขต
* ทิศเหนือ จดห้วย
* ทศใต้ จดที่ดินเอกชน
* ทิศตะวันออก จดห้วย
* ทิศตะวันตก จดที่ดินเอกชน
* มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 52 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 2447
ประวัติ
วัดห้วยขมิ้น ก่อตั่งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2348 ราวต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ตั้งอยู่บริเวณบ้านห้วยขมิ้นมาแต่เดิม เป็นศาสนสถานที่บำเพ็ญบุญกุศลฃองชาวบ้านห้วยขมิ้นและหมู่บ้านใกล้เคียง วัดห้วยขมิ้นได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2511 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร 
ศาสนสถาน
# อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2510 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
# ศาลาการเปรียญ กว้าง 21 เมตร ยาว 32 เมตร สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2505 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
# กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตครึ่งไม้
# วิหาร กว้าง 4 เมตร ยาว 6 เมตร สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2550 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
# อาคารเอนกประสงค์ กว้าง 16 เมตร ยาว 21
ปี พ.ศ. 2550 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
# อาคารเอนกประสงค์ กว้าง 16 เมตร ยาว 21 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
# ฌาปนสถาน จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
# ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
ปูชนียวัตถุ
# พระประธานประจำอุโบสถ พระพุทธชินราชจำลอง ปางมารวิชัย ลักษณะเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปิดทอง ขนาดหน้าตัก กว้าง 86 นิ้ว สูง 108 นิ้ว สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2510 
# พระหลวงพ่อขาวศักดิ์สิทธิ์ ลักษญะเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 32 นิ้ว สูง 64 นิ้ว สร้างราว ปี พ.ศ. 2460
# พระรูปเหมือนหลวงพ่อสีนวน กนฺตสีโล แกะสลักจากหินทราย ขนาดหน้าตักกว้าง 25 สูง 32 นิ้ว สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2555

การบริหารและการปกครอง
มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ
# พระชื้น พ.ศ. 2498 ถึง พ.ศ. 2504
# พระอธิการสีนวน กนฺตสีโล พ.ศ. 2504 ถึง พ.ศ. 2554
# พระครูปลัดเกียรติศักดิ์ กนฺตสีโล พ.ศ. 2554 - ปัจจุบัน

อ้างอิง