SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดนันทาราม (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
วัดนันทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าเคย อำเภอท่าฉาง จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดนันทาราม เดิมมีชื่อเรียกว่า วัดใหม่ขี้ลม เพราะตั้งอยู่ในกลางทุ่งนา ทำเลโพ้เพ้ มีลมจัด ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2424 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2511 ในสมัยพระอธิการปาน อานันโท เป็นเจ้าอาวาส แต่ชรามาก จึงให้หลวงพ่อแต่ง เจ้าอาวาสวัดสองพี่น้อง ตำบลคลอง อำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี ให้ไปช่วยภาระการปกครองวัด พระอธิการปาน อานันโทมรณภาพ ท่านจึงได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส หลวงพ่อแต่งได้ทำหนังสือถึงเจ้าคณะจังหวัด พระเทพรัตนกวี เพื่อเสนอขอเปลี่ยนชื่อวัด โดยใช้ฉายาของอดีตเจ้าอาวาส จึงได้รับอนุญาตเปลี่ยนนามวัดนับแต่บัดนั้น
ในระยะแรกที่หลวงพ่อแต่งเป็นเจ้าอาวาส สภาพของวัดยังเป็นป่าอยู่มาก ท่านจึงได้เร่งรัดพัฒนา ทั้งการศึกษาพระธรรมวินัยของพระเณร การวางแผนผังและปรับปรุงสภาพวัด สร้างอุโบสถ ศาลาการเปรียญหลังเก่าและใหม่ กุฏิพระลูกวัด กุฏิเจ้าอาวาส หอฉัน การศึกษาประชาบาลของเยาวชนในท้องถิ่น

หลวงพ่อพระสมุห์แต่ง นันทสโร เป็นพระภิกษุที่เรืองวิทยาคม มีความรู้ทางด้านไสยศาสตร์มากมาย สามารถสร้างเครื่องรางของขลังได้มากชนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การสร้างตะกรุด มีอานุภาพแต่ละชนิดก็แตกต่างกัน เช่น ตะกรุดประจำวัน คู่ชีพ มหาอุด พิชัยสงคราม ฯลฯ

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูมงคลนันทคุณ (พริ้ม คเวสโก) 
* พระสมุห์ แต่ง นนฺทสโร

อ้างอิง
เซวู
เซวู ( ) เป็นหมู่จันดีพุทธมหายานอายุราวคริสต์ศตวรรษที่แปด ตั้งอยู่ราว 800 เมตรทางเหนือของปรัมบานันในจังหวัดชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย จันดีเซวูเป็นหมู่วิหารพุทธที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองในอินโดนีเซีย รองลงมาจากบุโรพุทโธ หมู่วิหารประกอบด้วยวิหารย่อยรวม 249 อาคาร อย่างไรก็ตามชื่อของวิหารในภาษาชวาแปลว่า 'หนึ่งพันจันดี' ซึ่งมีที่มาจากตำนานพื้นถิ่นโลโรโจงรัง นักโบราณคดีเชื่อว่าชื่อเดิมของหมู่จันดีนี้คือ มัญชุศรีคฤห์ (อักษรโรมัน: Manjusrigrha) อันแปลว่าที่ประทับ (คฤห์) ของพระมัญชุศรี
จารึกเกอลูรัก (อายุราว ค.ศ. 782) และ จารึกมัญชุศรีคฤห์ (อายุราว ค.ศ. 792) ที่ค้นพบในปี 1960 ระบุว่าชื่อเดิมของหมู่จันดีน่าจะเป็น "มัญชุศรีคฤห์" ซึ่งอ้างถึงพระมัญชุศรี พระโพธิสัตว์ในนิกายมหายาน สัญลักษณ์ของ ปรัชญา

อ้างอิง
คอพีพาสตา
คอพีพาสตา หรือ ก๊อปปี้พาสต้า ( ) เป็นกลุ่มข้อความที่ถูกบุคคลคัดลอกและวางทั่วอินเทอร์เน็ตผ่านทางเว็บไซต์ฟอรัมออนไลน์และบริการเครือข่ายสังคม กล่าวกันว่าคอพีพาสตามีความคล้ายกับการสแปม เพราะมักสร้างความรำคาญแก่ผู้ใช้อื่นและขัดขวางการสนทนาออนไลน์

ซึ่งมีตั้งแต่ไม่เกี่ยวกับเรื่องที่พูดถึงหรือการล้อเลียน จนถึงการสแปม

ประวัติ
มีการใช้ศัพท์ "copypasta" เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 2006 โดยกลุ่มผู้ใช้ในยูสเน็ต

ศัพทมูลวิทยา
ศัพท์ "copypasta" มีที่มาจากศัพท์ทางคอมพิวเตอร์ว่า "copy/paste" และสามารถสืบต้นตอไปถึงสายโยงใยของผู้ใช้นิรนามรายหนึ่งจากโฟร์แชนใน ค.ศ. 2006
ตัวอย่างสำคัญ
เนวีซีล
คอพีพาสตาเนวีซีลเป็นย่อหน้าขนาดยาวที่มีเนื้อหาโจมตี "ไอ้เด็กน้อย" อย่างก้าวร้าว แต่ในขณะเดียวกันก็มีน้ำเสียงขบขันตามแบบฉบับของ "ผู้ชายเข้มแข็ง" โดยเล่าถึงความสำเร็จแบบเพ้อเจ้อ เช่น "การฆ่าคนมากกว่า 300 ราย" และ "ผ่านการฝึกในสงครามกอริลลา" คอพีพาสตานี้มักถูกโพสต์ซ้ำหลายครั้งเพื่อตอบโต้ในเชิงขบขันต่อการดูหมิ่น และคาดกันว่ามีต้นกำเนิดจากกระดานข้อความในโฟร์แชนเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010

คอพีพาสตานี้ถูกใช้ในคำประกาศเจตนาของผู้ก่อเหตุเหตุกราดยิงมัสยิดในไครสต์เชิร์ช
ผึ้งน้อยหัวใจบิ๊ก
คอพีพาสตา ผึ้งน้อยหัวใจบิ๊ก กำเนิดขึ้นใน ค.ศ. 2013 โดยผู้ใช้จะโพสต์บทภาพยนตร์ทั้งหมดของ ผึ้งน้อยหัวใจบิ๊ก ลงในเว็บไซต์ต่าง ๆ เช่น เรดดิตหรือทัมเบลอร์ คอพีพาสตานี้กลายเป็นที่นิยมเมื่อมีผู้โพสต์คลิปที่นำมาจากภาพยนตร์นี้เป็นครั้งแรก และเป็นที่นิยมในยูทูบช่วงปลาย ค.ศ. 2016

อ้างอิง
วัดประเดิม (จังหวัดชุมพร)
วัดประเดิม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตากแดด อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร

ประวัติ
เชื่อกันว่าตัวเมืองตั้งแต่เดิมของชุมพรอยู่แถบวัดประเดิม ฝั่งซ้ายของแม่น้ำชุมพรที่ตำบลตากแดด ต่อมาจึงได้ย้ายเมืองไปตั้งใหม่ที่ท่ายาง แล้วย้ายไปตั้งที่ตำบลตะเภา เชื่อว่าวัดประเดิมเป็นวัดประจำเมืองชุมพรเก่า และเป็นวัดแรกที่สร้างขึ้น อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า เดิมมีวัดเก่า 2 วัด คู่กัน คือ วัดนอก กับ วัดใน ต่อมาจึงรวมมาเป็นวัดประเดิม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2230 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515
กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนสิ่งสำคัญในวัดประเดิม ได้แก่ พระปรางค์ สถานที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ กุฏิหลวงพ่อเวศน์ ภูริปญฺโญ เจดีย์ทรงระฆังก่ออิฐถือปูน อีกองค์หนึ่ง เป็นโบราณสถาน โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2479
เสนาสนะและโบราณวัตถุ
พระปรางค์ก่อนบูรณะ ตั้งอยู่บนพื้นเรียบไม่ได้ยกพ้นสูงโดยรอบองค์พระปรางค์ไม่มีสิ่งก่อสร้างใด ๆ ที่เห็นอยู่ในปัจจุบันทุกอย่างของที่เพิ่งสร้างใหม่พระปรางค์ที่ปรากฏอยู่ทุกวันนี้ มีลักษณะรูปแบบศิลปกรรมเป็นปรางค์ฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัสทำเป็นฐานบัวลดหลั่นกันขึ้นไปเป็นชั้น ๆ รูปทรงสูงชะลูด เรือนธาตุมีขนาดเล็กทรงสูงรับกับทุกส่วนขององค์ปรางค์ซึ่งมีลักษณะเป็นฐานซ้อนกันขึ้นไปรอบพระปรางค์ มีระเบียงคดล้อมรอบระหว่างระเบียงคดกับพระปรางค์เป็นลานทักษิณ
เจดีย์ราย ในบริเวณวัดมีเจดีย์รายขนาดเล็ก 1 องค์ ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงกลมตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมสภาพทรุดโทรม มีผู้เล่าว่าเดิมเจดีย์รายรอบวัดมีหลายองค์แต่ปัจจุบันเหลืออยู่องค์เดียว อาคารโรงเรียนปริยัติธรรมเป็นอาคารสถาปัตยกรรมท้องถิ่น ก่อสร้างขึ้นในระหว่าง พ.ศ. 2473–2480 เป็นอาคารไม้แบบเรือนปั้นหยา ยอดจั่วชายคาตกแต่งด้วยไม้ฉลุและไม้กลึงลวดลายแบบพื้นเมือง โบราณวัตถุที่พบ อาทิ ใบเสมาหินทรายเศียรพระพุทธรูปหินทรายและเศียรพระพุทธรูปปูนปั้นเกือบ 20 เศียรเป็นฝีมือช่างสมัยอยุธยา

อ้างอิง
สึโตมุ ยามางูจิ
สึโตมุ ยามางูจิ ( ; 16 มีนาคม ค.ศ. 1916 4 มกราคม ค.ศ. 2010) เป็นวิศวกรทางทะเลชาวญี่ปุ่นและผู้รอดชีวิตจากการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะและนางาซากิในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ถึงแม้ว่ามีผู้ที่ได้รับผลกระทบจากระเบิดทั้งสองเท่าที่รู้จักอย่างน้อย 70 คน เขาเป็นบุคคลเดียวที่รัฐบาลญี่ปุ่นยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นผู้รอดชีวิตจากระเบิดทั้งสอง
เขาเป็นชาวเมืองนางาซากิ แต่ตอนที่มีการทิ้งระเบิดลูกแรกที่ฮิโรชิมะในเวลา 8:15 น. ของวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ยามางูจิกำลังทำงานเป็นลูกจ้างที่มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ แล้วกลับไปที่นางาซากิในวันต่อมา และถึงแม้ว่าบาดแผลของเขายังไม่หายก็ตาม เขาก็กลับไปทำงานต่อในวันที่ 9 สิงหาคม ซึ่งเป็นวันที่ระเบิดลูกที่สองตกลงมา โดยในเช้าวันนั้น เขาถูกผู้ดูแลด่าว่า "เป็นบ้า" หลังจากอธิบายว่าระเบิดลูกหนึ่งสามารถทำลายทั้งเมืองได้อย่างไร ใน ค.ศ. 1957 เขาได้รับสถานะเป็น ฮิบากูชะ ("บุคคลที่ได้รับผลกระทบจากระเบิด") จากการทิ้งระเบิดที่นางาซากิ เขาเสียชีวิตในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2010 ด้วยอายุ 93 ปี
ชีวิตช่วงต้น
ยามางูจิเกิดในวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1916 ที่นางาซากิ เขาเข้าทำงานในมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ในคริสต์ทศวรรษ 1930 และทำงานเป็นช่างเขียนแบบในงานออกแบบเรือบรรทุกน้ำมัน

สงครามโลกครั้งที่สอง
ยามางูจิกล่าวว่าเขา "ไม่คิดว่าญี่ปุ่นจะเป็นผู้เริ่มสงคราม" เขายังคงทำงานที่มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ แต่ภายหลังอุตสาหกรรมญี่ปุ่นเริ่มมีปัญหาเพราะทรัพยากรเริ่มขาดแคลนและเรือบรรทุกน้ำมันจำนวนมากจม
การทิ้งระเบิดที่ฮิโรชิมะ
ยามางูจิเติบโตและทำงานที่นางาซากิ แต่ในฤดูร้อน ค.ศ. 1945 เขาเดินทางเพื่อธุรกิจเป็นเวลา 3 เดือนที่ฮิโรชิมะ ในวันที่ 6 สิงหาคม เขากำลังเตรียมตัวออกจากเมืองพร้อมกับเพื่อนร่วมงานสองคน อากิระ อิวานางะ และคูนิโยชิ ซาโต และเดินทางไปที่สถานีรถไฟ ซึ่งรู้ตัวว่าตนลืมฮังโกะ (ตราประทับที่พบได้ทั่วไปที่ญี่ปุ่น) และกลับไปที่ทำงานเพื่อหามัน จากนั้น ในเวลา 8:15 น. ตอนที่เขากำลังเดินทางไปที่ท่าเรือ โบอิง บี-29 อีโนลาเกย์ ของสหรัฐได้ทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ลิตเติลบอย ลงห่างจากใจกลางเมืองเพียง ยามางูจิหวนนึกว่าตนเห็นเครื่องบินทิ้งระเบิดและร่มชูชีพสองอันก่อนที่จะมี "แสงวาบบนท้องฟ้า และตัวผมก็ปลิวไป" การระเบิดนี้ทำให้แก้วหูแตก, ตาบอดชั่วคราว แ
ี "แสงวาบบนท้องฟ้า และตัวผมก็ปลิวไป" การระเบิดนี้ทำให้แก้วหูแตก, ตาบอดชั่วคราว และทำให้เขาได้รับแผลไหม้จากรังสีอย่างรุนแรงในบริเวณท่อนซ้ายบนของร่างกาย หลังฟื้นคืนสติแล้ว เขาคลานไปที่หลบภัย และพักผ่อนก่อนออกไปค้นหาเพื่อนร่วมงาน ทั้งหมดรอดชีวิตและใช้เวลาทั้งคืนในที่หลบภัยทางอากาศก่อนกลับไปที่นางาซากิในวันถัดมา ที่นางาซากิ เขาได้รับการรักษาและไปทำงานต่อในวันที่ 9 สิงหาคม ถึงแม้ว่าจะเข้าเฝือกอยู่ก็ตาม
การทิ้งระเบิดที่นางาซากิ
ในเวลา 11:00 น. ของวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ในขณะที่เครื่องบินทิ้งระเบิดสหรัฐบ็อกสการ์ ได้ทิ้งระเบิดนิวเคลียร์แฟตแมนลงในเมือง เขากำลังอธิบายการระเบิดที่ฮิโรชิมะแก่หัวหน้างาน โดยอยู่ห่างจากกราวนด์ซีโร 3 กิโลเมตร แต่ครั้งนี้เขากลับไม่ได้รับบาดเจ็บจากแรงระเบิด ถึงกระนั้น เชาไม่สามารถหาเฝือกใหม่มาทดแทนและมีไข้สูงกับอาเจียนต่อเนื่องเป็นเวลามากกว่าหนึ่งสัปดาห์

เสียชีวิต
ใน ค.ศ. 2009 ยามางูจิรู้ว่าตนจะเสียชีวิตจากมะเร็งกระเพาะอาหาร เขาเสียชีวิตในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2010 ที่นางาซากิ ด้วยอายุ 93 ปี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*
อารามวัตรมหายาน
อารามวัตรมหายาน มูลนิธิพุทธจักษุวิชชาลัย หรือที่คนส่วนใหญ่มักจะเรียกว่า วัดพระกษิติครรภ์ (จีน:大乘禪寺ヽ地藏道場ヽ佛眼弘法基金會) เป็นวัดพุทธในนิกายมหายาน ตั้งอยู่ เลขที่ 88 หมู่ที่ 1 บ้านพริก (ทางเข้าหมู่บ้านกฤษดา โครงการ27) ถ.ปิ่นเกล้า-นครชัยศรี พุทธมณฑลสาย6 ตำบลหอมเกร็ด อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
ประวัติ
หลวงจีนวิศวภัทร มณีปัทมเกตุ ฉายา 釋廣度 หรือ สือกว่างตู้ ชาวไทยผู้อุปสมบทเป็นพระภิกษุในนิกายมหายาน สายฌาน หรือเซน และสายอวตังสกะ ได้ศึกษาพระธรรมวินัย พระสูตรและสมาธิกรรมฐานที่ภูเขาจิ่วหัวซาน （九華山）มณฑลสถานของพระกษิติครรภโพธิสัตว์ สาธารณรัฐประชาชนจีน ในปี พ.ศ.2548 เป็นชาวไทยคนเดียวที่ได้รับแต่งตั้งจากพระฌานาจารย์หุ้ยกวงเถระ กรรมการสมัชชาพุทธศาสนาแห่งชาติจีน รองประธานพุทธสมาคมแห่งภูเขาจิ่วหัวซาน เจ้าอาวาสอารามหัวเหยียน ผู้เป็นพระอุปัชฌาย์ในการบรรพชา ให้สืบทอดเป็นพระเถราจารย์รุ่นที่ 2 ด้วยการมอบบาตร จีวร คฑาขักขระ ตราประทับ คฑาหยู่อี่ ตราตั้ง และได้รับมอบตัวอักษรพู่กันจีนจากพระอุปัชฌาชย์ว่า 九華龍象 แปลว่า นาคะแห่งภูเขาจิ่วหัวซาน จากนั้น ท่านได้
พู่กันจีนจากพระอุปัชฌาชย์ว่า 九華龍象 แปลว่า นาคะแห่งภูเขาจิ่วหัวซาน จากนั้น ท่านได้กลับมาประเทศไทย และได้ก่อตั้งมูลนิธิพุทธจักษุวิชชาลัย อารามวัตรมหายาน (大乘禪寺：佛眼弘法基金會:地藏道場) พุทธมณฑลสาย 6 อำเภอสามพราน เป็นวัดหรือธรรมสถาน เพื่ออุทิศแด่องค์พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์โดยเฉพาะ โดยสร้างองค์พระกษิติครรภ์ ด้วยหินแกรนิตแกะสลักสูงรวมฐาน 13.99 เมตร และพระกษิติครรภ์ 6 ปาง ที่มีคติมาจากปุณฑริกสมาธิสูตร (蓮華三昩經) ที่ว่าพระกษิติครรภ์นิรมาณกายไปโปรดสัตว์ทั้ง 6 ภูมิ พร้อมพญายมราชทั้ง 10 ซึ่งในสูตรฝ่ายมหายานกล่าวว่า เป็นพระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์องค์สำคัญ 10 พระองค์ นิรมาณกายมาโปรดสัตว์ และปฏิมากรรมหินแกะสลักนายนิรยบาล เป็นหินแกะสลักสูงใหญ่กว่าคนอีกรวมทั้งสิ้น 25 องค์โด
ฏิมากรรมหินแกะสลักนายนิรยบาล เป็นหินแกะสลักสูงใหญ่กว่าคนอีกรวมทั้งสิ้น 25 องค์โดยช่างฝีมือจากประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ตามคติของพุทธมหายานแบบจีน และเผยแพร่กษิติครรภโพธิสัตว์มูลปณิธานสูตร (地藏本願經) และ กษิติครรภ์โพธิสัตว์ทศจักรสูตร （地藏十輪經) ซึ่งเป็นพระสูตรสำคัญของพระกษิติครรภ์ ซึ่งถือได้ว่าเป็นกษิติครรภมณฑล ที่มีอยู่ไม่กี่แห่งในโลก ยังเป็นที่ตั้งของโครงการแปลพระสูตรมหายานจีน-ไทยเฉลิมพระเกียรติ 崇聖大乘佛經中泰翻譯組 (โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระราชทานทุนปฐมฤกษ์ในการตั้งโครงการ เมื่อ 31 มีนาคม 2551 และพระราชทานพระไตรปิฏกฉบับภาษาจีน 120 เล่มให้โครงการฯ ต่อมา พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหารา
ีน 120 เล่มให้โครงการฯ ต่อมา พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อโครงการฯ ตั้งแต่ 15 มิถุนายน 2553)
ศูนย์แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมพระพุทธศาสนามหายานจีน-ไทย 中泰漢傳佛教文化交流中心 (สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระราชทานลายพระราชหัตถ์อักษรจีนชื่อศูนย์แลกเปลี่ยนฯ และเสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิดป้ายโครงการแปลพระสูตรฯ และ ป้ายศูนย์แลกเปลี่ยนฯ นี้ เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2568)

ต่อมาในปี 2563 หลวงจีนวิศวภัทร ได้สร้างอารามจีนปากช่องเขาใหญ่ เป่าซานซื่อ ที่อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา มีพระมหาไวโรจนปฐมพุทธเจ้า วัสดุทองเหลือง สูง 16.99 เมตรพร้อมรัศมีพระพุทธเจ้าพันพระองค์เป็นประธาน และสร้างพระโพธิสัตว์ประจำปีนักษัตร อัญเชิญจากสาธารณรัฐประชาชนจีน แห่งแรกในไทย

อ้างอิง

2.
ศูนย์ภาพยนตร์มะนิลา
ศูนย์ภาพยนตร์มะนิลา ( ) เป็นอาคารตั้งอยู่ปลายตะวันตกเฉียงใต้ของโครงการศูนย์วัฒนธรรมฟิลิปปินส์ในปาเซย์ ประเทศฟิลิปปินส์ ผลงานออกแบบโดยสถาปนิก Froilan Hong ด้วยสถาปัตยกรรมแบบบรูทัลลิสต์ สร้างอยู่บนโครงสร้างค่ำยันกว่า 900 เสา ศูนย์ภาพยนตร์เป็นโรงภาพยนตร์หลักในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมะนิลาครั้งที่หนึ่ง (First Manila International Film Festival; MIFF) ระหว่างวันที่ 18–29 มกราคม 1982

อาคารยังเป็นที่รู้จักจากกรณีคนงานก่อสร้างเสียชีวิตในอุบัติเหตุเมื่อ 17 พฤศจิกายน 1981 มีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 169 ราย ทั้งหมดเป็นคนงานก่อสร้างที่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต และถูกฝังร่างไว้ในฐานอาคารโดยใช้ปูนซีเมนต์ชนิดแห้งเร็ว
ประวัติศาสตร์
ริเริ่มโครงการ
ก่อนหน้านี้ ประเทศฟิลิปปินส์ไม่เคยมีหอภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ ในเดือนมกราคม 1981 สตรีหมายเลขหนึ่ง อีเมลดา มาร์กอส จึงเสนอโครงการก่อสร้างศูนย์ภาพยนตร์แรกขึ้นในมะนิลา ภายใต้การดูแลของเบตตี เบนิเตซ (Betty Benitez) คู่ครองของรองรัฐมนตรีกระทรวงที่อยู่อาศัย โฌเซ กอนราโด เบนิเตซ (Jose Conrado Benitez) และมีรามอน เอ็ม. อิกนาซีโอ (Ramon M. Ignacio) เจ้าหน้าที่ด้านเทคโนโลยีอาวุโสประจำศูนย์ทรัยากรเทคโนโลยีเป็นผู้วางแผนโครงการ
สถาปนิกผู้ออกแบบอาคาร Hong ระบุว่าฐานของอาคารสร้างอยู่บนที่ดินถมขึ้นมา ใกล้กับอ่าวมะนิลา เนื่องจากระยะเวลาการก่อสร้างมีอย่างจำกัด มีคนงานก่อสร้างมากถึง 4,000 คน ทำงานสลับกันใน 3 กะ ตลอด 24 ชั่วโมง โดยหนึ่งพันคนก่อสร้างโถงรับรอง ซึ่งสร้างเสร็จภายในเวลา 72 ชั่วโมง จากมาตรฐานการก่อสร้างปกติที่ใช้เวลาประมาณหกสัปดาห์ ศูนย์เปิดให้บริการในปี 1982 ด้วยงบประมาณก่อสร้างรวม 25 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ

อาคารนี้เป็นหนึ่งใน "เอดิไฟซ์คอมเพล็กซ์" (edifice complex) ของตระกูลมาร์กอส อันหมายถึง "ความเสพติดและความกระหายที่จะสร้างสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่โตเพื่อแสดงถึงความยิ่งใหญ่ [ของมาร์กอส]"
อุบัติเหตุเสียชีวิตในปี 1981
เมื่อเวลาประมาณตีสามของวันที่ 17 พฤศจิกายน 1981 ขณะกำลังก่อสร้างอาคาร เกิดอุบัติเหตุนั่งร้านถล่ม ส่งผลให้มีคนงานก่อสร้าง 169 คนหล่นลงมา และถูกฝังร่างภายใต้อาคารโดยใช้ปูนซีเมนต์เปียกชนิดแห้งเร็ว เจ้าหน้าที่รัฐภายใต้เฟอร์ดินันด์ มาร์กอส ได้มีคำสั่งห้ามไม่ให้ทีมกู้ภัยและรถพยาบาลเข้าในพื้นที่เกิดเหตุเด็ดขาด จนกว่าทางการจะจัดเตรียมแถลงการณ์เสร็จสิ้น ท้ายที่สุดทีมกู้ภัยและรถพยาบาลสามารถเข้าไปยังที่เกิดเหตุได้เก้าชั่วโมงถัดมา

นายกรัฐมนตรีเซซาร์ วีราตา ไม่อนุมัติทุนจำนวน 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่จะอุดหนุนในการจัดเทศกาลภาพยนตร์ ส่งผลให้อิเมลดา มาร์กอสต้องเตรียมแผนพิเศษสำหรับหาเงินทุนเร่งด่วนต่อไป
หลังทศวรรษ 1990s
หลังเหตุแผ่นดินไหวปี 1990 ที่กระทบมะนิลาและลูซอน ศูนย์ถูกทิ้งร้าง หลังมีรายงานความเสียหายเชิงโครงสร้างในคานรับน้ำหนักทางตะวันตกของอาคาร

ในวัฒนธรมสมัยนิยม
เชื่อกันว่ามีผีสิงศูนย์ภาพยนตร์มะนิลา ซึ่งเป็นดวงวิญญาณของคนงานก่อสร้างที่เสียชีวิตในอุบัติเหตุขณะก่อสร้างศูนย์ ประเด็นนี้เคยถูกยกมาพูดคุยในปี 2005 บนรายการของจีเอ็มเอชื่อ i-Witness

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*Unesco - The Manila National Film Centre
*1st Manila International Film Festival (MIFF)
*Cultural Center of the Philippines | The Manila Film Center Tragedy
*ROGUE: The enduring nightmare of the Manila Film Center
วัดลี
วัดลี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา คำว่า "ลี" เป็นคำโบราณของไทยทางภาคเหนือ หมายถึงกาดหรือตลาด วัดลีจึงหมายถึง วัดที่อยู่ในย่านชุมชนตลาด
วัดลีสร้างเมื่อ พ.ศ. 2038 เจ้าสี่หมื่นพะเยา ผู้ครองเมืองพะเยา ได้รับพระราชโองการให้สร้างวัดลีเพื่อเป็นการถวายส่วนบุญส่วนกุศลแด่พญายอดเชียงราย กษัตริย์แห่งเมืองเชียงใหม่ เจ้าสี่หมื่นพะเยาได้ทำพิธีฝังหินกำหนดเขตวัดและผูกพัทธสีมาเป็นอุโบสถไว้กับวัดลี พระมหาเถรปัญญาวังสะ ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ต่อมาพม่าได้ยึดครองล้านนา ทำให้วัดอยู่ในสภาพวัดร้าง จากนั้นได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ และยกฐานะขึ้นมาเป็นวัดอีกครั้ง ในช่วง พ.ศ. 2463–2478 โดยมีพระครูบาศรีวิชัย จึงได้ไปนิมนต์ครูบาแก้วมูลญาณวุฑฺฒิมาเป็นเจ้าอาวาสวัดลี
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ประตูโขงสร้างด้วยอิฐถือปูนมีลายปูนปั้นด้านบนเป็นช่อชั้นลดระดับลงมาได้สัดส่วน เจดีย์ทรงแปดเหลี่ยมสีขาวยกเก็จย่อมุม ศิลปะล้านนา ด้านกว้างและด้านยาว ประมาณ 20 เมตร ในแต่ละด้านมีพระพุทธรูปหินทรายรายรอบองค์เจดีย์ วิหารยาว 40 เมตร กว้าง 15 เมตร สถาปัตยกรรมล้านนา มีพระพุทธรูปหินทรายประทับอยู่หลายองค์ และมีอนุสาวรีย์เจ้าสี่หมื่นพะเยา และมี พิพิธภัณฑ์เวียงพยาว ที่เก็บสะสมของโบราณไว้อีกด้วย ก่อตั้งโดยพระครูอนุรักษ์บุรานันท์

อ้างอิง
วัดเขาทับควาย
วัดเขาทับควาย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยโป่ง อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน 86 ตารางวา

วัดเขาทับควาย เดิมชื่อ วัดสามัคคีธรรม ตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2515 ได้นามตามชื่อบ้าน โดยได้มีการริเริ่มสร้างวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2505 แต่เดิมเป็นวัดร้าง ภายหลังมีนางพัน นาคา, นายแถว ป่องศีดา และนายส่ง นาคา ได้นิมนต์พระคำมี มาอยู่จำพรรษาและจัดสร้างกุฏิถวายและดำเนินการขอตั้งวัดให้เป็นการถูกต้องขึ้นใหม่อีกครั้งหนึ่ง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2520 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 หอสวดมนต์กว้าง 15 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง วิหารหลวงปู่มี จนฺทโชโต ภายในมีรูปปั้นของท่าน และศาลามีภาพเขียนเกี่ยวกับตำนานท้องถิ่นเรื่อง เขาทับควาย ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ์ ขนาดพระเพลากว้าง 62 นิ้ว พร้อมด้วยพระอัครสาวก รวมถึงมีพระพุทธรูปอื่นอีก จำนวน 4 องค์

อ้างอิง
วัดศรีสุพรรณ (จังหวัดพะเยา)
วัดศรีสุพรรณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ใจ อำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา

วัดศรีสุพรรณ หรือเดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดแม่ใจปงสนุก ในอดีตเรียกว่า วัดไชยปงสนุก บางท่านเรียกว่า วัดพระเจ้าทองทิพย์ สร้างขึ้นโดยชาวลำปางคณะหนึ่งอยู่ที่หมู่บ้านปงสนุก ได้อพยพมาตั้งรกรากทำมาหากิน ณ บ้านแม่ใจ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2362 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 ตั้งชื่อวัดเพื่อให้สอดคล้องกับชื่อหมู่บ้านเดิมของตนที่อพยพมาจากบ้านปงสนุก จังหวัดลำปาง
ชาวบ้านได้ค้นพบพระพุทธรูปองค์หนึ่งบริเวณที่สร้างเป็นวัดศรีสุพรรณในปัจจุบัน มีลักษณะงดงามโดยได้ขนานนามว่า พระเจ้าทองทิพย์ เป็นพระพุทธรูปสำริด ปางมารวิชัย เรียกว่าพระสิงห์รุ่น 3 คือผสมผสานศิลปะเชียงแสน ฺศิลปะสุโขทัย และศิลปะล้านช้าง ได้อย่างกลมกลืน โดยกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติของชาติเมื่อ พ.ศ. 2534 หน้าตักกว้าง 29 นิ้ว สูง 24 นิ้ว มีพุทธลักษณะงดงาม เดิมที่มีการพบพระเจ้าทองทิพย์อยู่ในดงไม้ไผ่ได้สร้างอาคารครอบไว้ และต่อมาได้ร่วมกันสร้างวิหารถาวรครอบไว้บริเวณก่อไผ่เดิม ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ 13–17 เมษายน จะมีประเพณีแห่พระเจ้าทองทิพย์ โดยถือวันที่ 17 เป็นวันสำคัญที่สุด

อ้างอิง
วัดหินดาษ (อำเภอราชสาส์น)
วัดหินดาษ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดงน้อย อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา ติดกับวัดมีถ้ำนางสิบสอง เป็นบ่อลึก ปากบ่อเป็นหินศิลาแลง เป็นตำนานเรื่องเล่าในวรรณคดีพระรถเมรี ว่าเป็นถ้ำที่นางยักษ์ขังนางสิบสองไว้
วัดหินดาษตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2433 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2443 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 โดยมีพระอธิการเสงี่ยมเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก แต่เดิมชาวบ้านเรียกวัดนี้ว่า วัดตะวันตก เนื่องจากวัดตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตำบลดงน้อย ส่วนที่มาของชื่อวัดหินดาษ เนื่องจากพื้นที่ตั้งวัดมีหินศิลาแลงกระจายอยู่ทั่วไป จึงเรียกบริเวณแถบนั้นว่า หินดาษ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูถาวรปัญญาโสภณ

พ.ศ. 2471 ทางวัดได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินของวัด โดยอาศัยศาลาการเปรียญวัดหินดาษ เป็นสถานที่เล่าเรียน ตั้งเป็น โรงเรียนวัดหินดาษ (กระแส บุญชู อุทิศ) ปัจจุบันเปิดสอนในระดับอนุบาลและประถมศึกษา
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการเสงี่ยม พ.ศ. 2452–2470 
* พระอธิการจวน พ.ศ. 2473–2486 
* พระอธิการเจียม พ.ศ. 2489–2597 
* พระอธิการทองหยิบ พ.ศ. 2497–2503 
* พระอธิการสำฤทธิ์ พ.ศ. 2505–2509 
* พระครูสุนทรทิศธรรม พ.ศ. 2511 
* พระครูอุดมสารวิจิตร (สมร อุตตโร) พ.ศ. 2512–
* พระครูถาวรปัญญาโสภณ

อ้างอิง
วัดหินดาษ (อำเภอพนมสารคาม)
วัดหินดาษ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะขนุน อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 47 ไร่ 3 งาน 70 ตารางวา

วัดหินดาษตั้งวัดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ผู้ขออนุญาตให้สร้างวัดคือ พันตรีสุวรรณ อเนก ปัจจุบัน พระปลัดคำนึง จทกวฑฒโน เป็นเจ้าอาวาส
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 5.5 เมตร ยาว 19.75 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฎิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง วิหาร กว้าง 3.5 เมตร ยาว 8 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และหอระฆัง ปูชนียวัตถุได้แก่ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธชินราชจำลอง พร้อมอัครสาวก

อ้างอิง
วัดทุ่งยายชี
วัดทุ่งยายชี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าตะเกียบ อำเภอท่าตะเกียบ จังหวัดฉะเชิงเทรา มีพระอธิการบุญเหลือ ขนติกโร เป็นเจ้าอาวาส
วัดทุ่งยายชีสร้างโดยชาวบ้านทุ่งยายชี ซึ่งเป็นชุมชนเก่าแก่อย่างน้อยน่าจะเกิดราวต้นสมัยรัตนโกสินทร์ แต่เดิมสถานที่ตั้งแห่งนี้เป็นทุ่งป่าเต็งรัง จนเมื่อมีชาวบ้านตั้งบ้านเรือนอยู่เพียง 7–8 หลังคาเรือน มีแม่ชีคนหนึ่งเดินทางมาจากจันทบุรี มีจุดมุ่งหมายจะไปเมืองแปดริ้ว (ฉะเชิงเทรา) พอมาถึงทุ่งป่าเต็งรังแห่งนี้ก็ใกล้ถึงวันเข้าพรรษา ชาวบ้านจึงเชิญแม่ชีอยู่จำพรรษาที่หมู่บ้าน และสร้างกุฏิหลังเล็ก ๆ ให้เป็นที่อยู่อาศัยช่วงเข้าพรรษา ยายชีอยู่ที่นี่นานหลายปีจึงเสียชีวิต ชาวบ้านแถบนี้จึงเรียกสถานที่นี้ว่า ทุ่งยายชี ต่อมามีนายฮ้อยคนหนึ่งพร้อมด้วยชาวบ้านมีความเห็นร่วมกันว่าควรสร้างสำนักสงฆ์ขึ้นบริเวณนี้ จึงได้สร้างกุฏิและศาลา ตั้งเป็น สำนักสงฆ์ทุ่งยายชี
ภายหลังในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีชาวบ้านบริจาคที่ดินสร้างวัด ตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อ พ.ศ. 2451 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2535

ภายในวัดได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินของวัด คือ โรงเรียนวัดทุ่งยายชี เปิดเมื่อ พ.ศ. 2488 ยกเลิกเมื่อ พ.ศ. 2496 และเปิดอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2501

อ้างอิง
วัดตรีพาราสีมาเขต
วัดตรีพาราสีมาเขต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามเมือง อำเภอลาดบัวหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 17 ไร่ 1 งาน 84 ตารางวา เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันได้แก่ พระอธิการไม้ ถาวรธมฺโม

วัดตรีพาราสีมาเขต ชาวบ้านมักเรียกชื่ดวัดสั้น ๆ ว่า วัดตรี หรือ วัดตรีพารา เนื่องจากวัดตั้งอยู่ในเขตตำบลสามเมือง ชื่อวัดจึงมีความหมายสอดคล้องกับชื่อตำบล ตั้งวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2463 โดยมีนายเจริญ เปรื่องนาผล บริจาคที่ดินให้เป็นที่สร้างวัดเนื้อที่ 10 ไร่ ต่อมาชาวบ้านได้ร่วมกันจัดซื้อที่ดินเพิ่มและดำเนินการสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ (หลังเก่า) กว้าง 9 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2470 อุโบสถหลังใหม่ ได้ผูกพัทธสีมาปิดทองฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2554 ศาลาการเปรียญ กว้าง 15 เมตร ยาว 29 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง วิหารหลวงพ่อเชียงแสน ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ และหลวงพ่อเชียงแสน

อ้างอิง
วัดสว่างอารมณ์ (อำเภอปากคาด)
วัดสว่างอารมณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโนนศิลา อำเภอปากคาด จังหวัดบึงกาฬ
วัดสว่างอารมณ์ หรือ วัดถ้ำศรีธน ตั้งวัดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2425 โดยท้าวขุนไกรซึ่งอพยพมาจากฝั่งลาวมาตั้งบ้านเรือนอยู่ริมแม่น้ำโขง ใกล้บ้านห้วยคาด ภายหลังได้ตั้งหมู่บ้านที่ชื่อ บ้านปากคาด ภายหลังชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างวัดบนที่ดินของนายจันทรา ไกรราช ซึ่งเป็นบุตรชายของท้าวขุนไกร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2517 เหตุที่ชื่อว่า วัดถ้ำศรีธน เพราะมีตำนานพื้นบ้านเล่าว่าท้าวศรีธนแห่งเมืองเปงจานนคร ได้มาร่ำเรียนวิชาอาคมกับพระฤๅษียังสถานที่แห่งนี้ ชาวบ้านเชื่อว่ายังมีหลักฐานตามตำนานปรากฏอยู่ทั้งถ้ำฤๅษี หินที่ท้าวศรีธนใช้ลองดาบ รวมทั้งหลักเสมาโบราณ
อุโบสถเป็นรูประฆังคว่ำ ตั้งอยู่บนก้อนหินใหญ่ และเป็นจุดชมทิวทัศน์แม่น้ำโขง และที่ใต้ก้อนหินใหญ่เป็นที่ประดิษฐานของพระพุทธรูปไสยาสน์ปางปรินิพพาน

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการด่อน อินทสาโร (หลวงปู่ด่อน) พ.ศ. 2450–2460
* พระอธิการด่อน อินทสาโร (หลวงปู่ด่อน) พ.ศ. 2450-2460
* พระอธิการดี ฐานวุทโฒ พ.ศ. 2471–2492
* พระอธิการเสาร์ ถาวโร พ.ศ. 2492–2529
* พระสมานชัย วรปัญโญ พ.ศ. 2529–2535
* พระอธิการทองลี โกวิโธ พ.ศ. 2535–2537
* พระวัชรญาณประยุต พ.ศ. 2537–

อ้างอิง
วัดสุวรรณภูมิพุทธชยันตี
วัดสุวรรณภูมิพุทธชยันตี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศีรษะจรเข้น้อย อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ

วัดสุวรรณภูมิพุทธชยันตี ดำเนินการจัดสร้างโดยพระเทพโพธิวิเทศ (วีระยุทธ์ วีรยุทโธ) หัวหน้าพระธรรมทูตสายประเทศอินเดีย-เนปาล เจ้าอาวาสวัดไทยพุทธคยา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย เพื่อเป็นพุทธานุสรณ์สถานแห่งการฉลองพุทธชยันตี 2,600 ปี แห่งการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า และเพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี ขออนญาตให้สร้างวัดโดยนายเอนก จงเสถียร ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2560
เมื่อสร้างเสร็จสมบูรณ์แล้วจะประกอบด้วย สังเวชนียสถาน 4 ตำบล และพุทธสถานที่สำคัญอื่น ๆ เขตธรรมาวาสประกอบด้วย หอวิปัสสนา หอปริยัติ หอพระไตรปิฎก หอประชุม หอพักผู้ปฏิบัติธรรม หมู่กุฏิกรรมฐาน ฯลฯ เขตสังฆาวาส ประกอบด้วย หอพักพระธรรมทูตสงฆ์นานาชาติ หอฉันอาคันตุกภัตร-คมิกภัตร หอพักพระอาคันตุกะ และผู้ติดตาม อาคารรับรองพระมหาเถระ ฯลฯ มีพิธียยกยอดพระมหาเจดีย์พุทธคยา เมื่อ พ.ศ. 2561 พระมหาเจดีย์จะเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ เฉพาะยอดเจดีย์มีความสูง 71 เซนติเมตร แกะสลักจากหินทรายจากเมืองจูนนาห์ ประเทศอินเดีย โดยนายช่างชาวพาราณสี

อ้างอิง
วัดสองห้อง (จังหวัดนครปฐม)
วัดสองห้อง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยขวาง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม

วัดสองห้อง เดิมชาวบ้านเรียก วัดหนองสองห้อง เพราะมีทุ่งนาสองฝั่งระหว่างทุ่งหอคอยกับทุ่งสองห้อง ซึ่งมีถนนกั้นกลางระหว่างทุ่งทั้งสอง มีลักษณะเป็นหนองน้ำ ที่ตั้งเดิมของวัดอยู่ที่บ้านห้วยขวาง ต่อมาพระครูอุตตรการบดี (หลวงพ่อทา) วัดพะเนียงแตก ได้มาชี้เขตที่ตั้งวัด และได้ดำเนินการย้ายจากบ้านห้วยขวางมาอยู่ที่หนองสองห้อง จึงตั้งนามวัดว่า "วัดหนองสองห้อง" ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดสองห้อง"
วัดเริ่มสร้างตั้งแต่เมื่อปีใดไม่มีผู้ใดทราบ แต่จากคำบอกเล่า กล่าวกันว่า เมื่อ พ.ศ. 2497 หลวงพ่อภา (พระครูถาวรสังฆกิจ) รักษาการเจ้าอาวาสในขณะนั้น ได้ร่วมกับทายกทายิกา สร้างอุโบสถหลังแรก เป็นอุโบสถทรงไทย กว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2504 งานปิดทองฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมาในปีเดียวกัน อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496

วัดมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อภา ถาวโร ท่านเริ่มสร้างวัตถุมงคลเป็นครั้งแรก พ.ศ. 2504 เหรียญรุ่น 1 ทราบว่ามีพุทธคุณโดดเด่นในด้านแคล้วคลาด คงกระพันชาตรี และมหาอุด
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์เอียว ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส 
* พระอาจารย์ณา ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส 
* พระอาจารย์พุก ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส 
* พระอาจารย์แจ่ง ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส 
* พระอาจารย์ขำ ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส 
* พระอาจารย์เปลี่ยน ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส 
* พระอาจารย์จำรัส ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส 
* พระอาจารย์ฮวด ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส 
* พระอาจารย์จันทร์ ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส 
* พระครูถาวรสังฆกิจ ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส พ.ศ. 2495–2509 
* พระครูถาวรสังฆกิจ พ.ศ. 2509–2545 
* พระมหาชาติชาย ชวนปญฺโญ พ.ศ. 2546–

อ้างอิง
วัดหนองหมู (จังหวัดนครปฐม)
วัดหนองหมู เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสระพัฒนา อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 18 ไร่เศษ

วัดหนองหมูเริ่มสร้างวัดด้วยเหตุที่บริเวณนั้นไม่มีวัด วัดที่อยู่ใกล้ที่สุดคือ วัดสระสี่มุม ซึ่งชาวบ้านเดินทางไปด้วยความยากลำบากและมีระยะทางไกล ดังนั้นสมัยหลวงพ่อชุบ (เขียว) สุทิจิโต ชาวบ้านหนองหมูและหนองเทียม ได้ร่วมกันสร้างที่พักสงฆ์ขึ้นที่หมู่บ้านหนองหมู หมู่ที่ 5 โดยมี นายนิพนชัยและนางเพ็ญศรี สระทองหน ได้บริจาคที่ดิน จำนวน 6 ไร่ นายปานและนางพูน สระทองหน ได้บริจาคที่ดิน จำนวน 1 ไร่
จนเมื่อ พ.ศ. 2540 นายสยาม ศรีสันต์ ได้ขออนุญาตสร้างวัด มหาเถรสมาคมประกาศตั้งเป็นวัดขึ้นในพระพุทธศาสนามีนามว่า "วัดหนองหมู" เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2544 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 โดยมีพระเอียง กิตฺตปาโล เป็นเจ้าอาวาสเมื่อแรกตั้งวัด ต่อมามี พระอธิการทอง ปญฺญาวุฑฺโฒ เป็นเจ้าอาวาส เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระครูสมุห์ สุรชัย สุรชโย

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการเอียง กิตฺติปาโล พ.ศ. 2544–2547 
* พระอธิการทอง ปญฺญาวุฑฺโฒ พ.ศ. 2547–2555 
* พระอธิการสมบูรณ์ ปุญฺญาญฺโม พ.ศ. 2555–2556 
* พระครูสมุห์ สุรชัย สุรชโย พ.ศ. 2556–

อ้างอิง
วัดหนองโพธิ์ (จังหวัดนครปฐม)
วัดหนองโพธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยหมอนทอง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมีพระอธิการบุ่นเลี้ยง ธมฺมกุสโล ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

ที่ตั้งของวัดหนองโพธิ์ แต่เดิมเป็นที่ป่าทึบ ป่าใหญ่ มีหนองน้ำขนาดใหญ่ เล่ากันว่า เป็นเส้นทางสำหรับผู้ที่เดินทางจากนครปฐมไปยังพระแท่นดงรัง ใช้เป็นเส้นทางลัดทางหนึ่ง เมื่อเดินทางผ่านออกจากป่าแล้ว จะพบหนองน้ำขนาดใหญ่ จึงเรียกกันว่า หนองโผล่ ปัจจุบันเรียกเปลี่ยนมาเป็น หนองโพธิ์ เนื่องจากมีต้นโพธิ์ใหญ่อยู่ริมหนอง
จากคำบอกเล่าของผู้สูงวัย เล่าว่า มีคน โพ้นทะเลมีภรรยาเป็นคนไทย มาตั้งบ้านเลื่อยไม้ อยู่ริมหนองใหญ่อยู่ประมาณ 10 ปี ราว พ.ศ. 2455 ต่อมาเกิดน้ำป่าไหลหลาก จึงได้อพยพหนีน้ำมาตั้งบ้านเรือนอยู่ในปัจจุบัน และได้มีผู้คนจากที่ต่าง ๆ ได้อพยพมาอยู่ จากนั้นมีการสร้างที่พักสงฆ์ และอาราธนาหลวงพ่อต่วม พุทฺธรกฺขิโต (ฤทธิศักดิ์สงคราม ณ เวียงจันทน์) ซึ่งท่านได้อพยพมาจากนครเวียงจันทน์ หลวงพ่อต่วม ท่านได้พักอยู่ชั่วระยะหนึ่ง จากนั้นได้ย้ายไปสร้างวัดโคกหม้อ จังหวัดราชบุรี

วัดหนองโพธิ์ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500
รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อต่วม พุทฺธรกฺขิโต พ.ศ. 2470–2475 
* หลวงพ่อสิน สุนฺทโร พ.ศ. 2485–2495 
* พระอธิการวิวัย นนฺทวโร พ.ศ. 2502–2505 
* พระครูปิยธรรมรัต (ปิยธมฺโม) พ.ศ. 2516–2530 
* พระอธิการประสาน ปญฺญาพโล พ.ศ. 2530–2531 
* พระอธิการบุ่นเลี้ยง ธมฺมกุสโล พ.ศ. 2532–

อ้างอิง
วัดลาดสะแก
วัดลาดสะแก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนตูม อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่
วัดลาดสะแกสร้างขึ้นโดยชาวบ้านหมู่ที่ 9 ซึ่งได้รวบรวมความศรัทธาของชุมชน อันเนื่องจากแต่เดิมนั้นต้องเดินทางไปทำบุญที่วัดลำลูกบัว เป็นที่ลำบากมากเพราะสภาพพื้นที่ทั่วไปของหมู่บ้านลาดสะแกเป็นที่ลาดลงมาจากหมู่บ้านลำลูกบัว เพราะหมู่บ้านลำลูกบัวเป็นที่ดอน ต่อจากนั้นก็จะลาดชันลงมาเรื่อยจนถึงหมู่บ้านซึ่งมีต้นสะแกขึ้นรกมาก ชาวบ้านได้ร่วมกันถากถาต้นสะแกเพื่อทำมาหากินจนตั้งเป็นหมู่บ้านชื่อ หมู่บ้านลาดสะแก มีมีคนอยู่อาศัยมากขึ้นจึงเห็นพ้องว่าควรมีวัดของหมู่บ้าน จากนั้นนายเที่ยง ชื่นชมน้อย ได้บริจาคที่ดินของตนเองให้เป็นที่สร้างวัด จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2464 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธาน นามว่า หลวงพ่อศิริชัยมงคล ซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของชาวบ้านในเขตอำเภอดอนตูมและอำเภอบางเลนกันอย่างมาก

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์แพ 
* พระอาจารย์ยันต์ 
* พระอาจารย์เปีย 
* พระอาจารย์ผ่อน 
* พระอาจารย์มล 
* พระอาจารย์หรั่ง 
* พระอธิการเทียบ 
* พระครูปฐมมงคลรัตน์ (แหวน ฐานธโร) พ.ศ. 2530–

อ้างอิง
วัดบัวหวั่น
วัดบัวหวั่น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบัวปากท่า อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เป็นวัดที่อยู่เขตปลายแดนของอำเภอบางเลน มีอาณาเขตติดต่อกันทั้งหมด 3 จังหวัด คือจังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และจังหวัดนครปฐม
พื้นที่ตั้งวัดแต่เดิมของวัดบัวหวั่น มีสภาพเป็นพื้นที่ราบและลุ่ม พอหน้าน้ำหลาก ก็จะมีน้ำท่วมเป็นประจำทุกปี ชาวบ้านบัวหวั่นมีอาชีพในการทำนา เมื่อถึงวัดพระต้องเดิมทางไปทำบุญที่วัดบัวปากท่า ซึ่งเป็นวัดเดียวที่อยู่ใกล้ที่สุด อาศัยการสัญจรโดยการพายเรือมาทำบุญ แต่ก็เดินทางไปด้วยความยากลำบากพอสมควร ต่อมาชาวบ้านได้มีความศรัทธาอย่างมาก จึงปรึกษาที่จะสร้างวัดของหมู่บ้าน จะได้ไม่ต้องไปทำบุญกันลำบาก นายโต นางเผือก มหารมณ์ (เป็นบิดาและมารดาของกำนันสำลี มหารมณ์) ได้มีความศรัทธาและเป็นกำลังสำคัญในการสร้างวัด บริจาคที่ดินจำนวน 17 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา

วัดบัวหวั่นได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2462 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2472
รายนามเจ้าอาวาส
* พระโต 
* พระชู 
* พระมุด 
* หลวงปู่ยิ้ม ธมฺมจาโร 
* พระอาจารย์หยวก สีลโชโต 
* พระอาจารย์จิง อิทฺธิญาโณ พ.ศ. 2524–2537 
* พระครูวิจิตรปทุมานันท์ (ฉะอ้อน) พ.ศ. 2540–2565
* พระครูสมุห์จิรายุ โอภาสี พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดโรงเข้วนาราม
วัดโรงเข้วนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโรงเข้ อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 16 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสาครธรรมวงศ์ เป็นเจ้าอาวาส

วัดโรงเข้วนาราม แต่มีชื่อว่า สำนักสงฆ์วิปัสนารูปนาม มีพระครูสาครปทุมรัตน์ อดีตเจ้าอาวาสวัดปทุมทองรัตนาราม เป็นเจ้าสำนัก ท่านได้รับมรดกจากโยมบิดามารดา คือนายพุฒทรัพย์นิล นางแอ ทรัพย์นิล เป็นเนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 16 ตารางวา ท่านได้ลาออกจากการเป็นเจ้าอาวาสวัดปทุมทองรัตนาราม มาสร้างสำนักสงฆ์ในที่ดินของท่านเอง ต่อมานายธรรมสณฑ์ ปิ่นแก้ว อดีตกำนันตำบลโรงเข้ จึงได้ทำเรื่องขออนุญาตสร้างวัด
จนได้รับอนุญาตให้สร้างวัดด้วยความเห็นชอบของมหาเถรสมาคมและกระทรวงศึกษาธิการ ประกาศแต่งตั้งวัดขึ้นในพระพุทธศาสนามีนามว่า วัดโรงเข้วนาราม วันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2544 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2564 ภายในวัดมีอุโบสถและพระธาตุเจดีย์ธรรมวงศ์

อ้างอิง
วัดคลองเสมียนตรา
วัดคลองเสมียนตรา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางภาษี อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 15 ไร่ ทางทิศเหนือจดคลองเสมียนตรา

วัดคลองเสมียนตราสร้างขึ้นโดยนายบุญไร ยอดจิตร์ และนางนิตย์ พร้อมจิตร์ ซึ่งเป็นพี่น้องกัน ได้ถวายที่ดินจำนวน 15 ไร่ เมื่อ พ.ศ. 2526 ชาวบ้านได้ช่วยกันพัฒนาวัดโดยได้นิมนต์พระภิกษุมาอยู่จำพรรษามากบ้างน้อยบ้างของในแต่ละปี มีการสร้างเสนาสนะต่าง ๆ ตั้งแต่ศาลาบำเพ็ญกุศล กุฏิที่พักสงฆ์ ห้องน้ำห้องสุขา แต่สร้างในลักษณะตามดีตามเกิดไม่ได้คำนึงถึงความถูกต้องตามแผนผังการสร้างวัด ทำให้สิ่งก่อสร้างเหล่านี้ทรุดโทรมลง พระสงฆ์ก็เริ่มน้อยลง
จนเมื่อ พ.ศ. 2533 ชาวบ้านนำโดยผู้ใหญ่บ้านก็ได้ไปกราบอาราธนาพระสังข์ชัย ฐานิสฺสโร จากวัดลากค้อน จังหวัดนนทบุรี มาเป็นผู้ช่วยบริหารและพัฒนาวัด แต่ก็เกิดความไม่เข้าใจกันบ้างระหว่างพระสงฆ์ที่มาอยู่ก่อน จนเมื่อสามารถเข้าใจได้ พระสงฆ์ที่มาอยู่จำพรรษาก่อนก็หลีกให้พัฒนาต่อไป มีการดำเนินการถมดินเนื่องจากวัดเป็นที่ราบลุ่ม พอหน้าน้ำหลากมาก็ท่วมเสียหายหมด พ.ศ. 2534 ได้มีการสร้างศาลาการเปรียญ อุโบสถ ตลอดถึงกุฏิเจ้าอาวาส ห้องน้ำ ห้องสุขา
วัดคลองเสมียนตราได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2546 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2552 พ.ศ. 2557 พระสังข์ชัย ฐานิสฺสโร ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัด หลังการแต่งตั้งท่านได้สร้างซุ้มประตูปากทางเข้าวัด สร้างเมรุ สร้างเขื่อนริมคลองเสมียนตรา

อ้างอิง
วัดสัมปตาก
วัดสัมปตาก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสัมปทวน อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ริมแม่น้ำท่าจีน

วัดสัมปตากเป็นวัดเก่าแก่สร้างในสมัยอยุธยา ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2375 วัดเป็นศูนย์กลางชุมชน ทั้งด้านงานประเพณี การแสดงพระธรรมเทศนา การฝึกปฏิบัติธรรม นั่งสมาธิ และยังเป็นสถานที่ให้การศึกษาแก่ชุมชน นับแต่การบรรชาสามเณร โครงการปฏิบัติธรรม บวชชีพราหมณ์ จนถึงบวชเป็นพระภิกษุ

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย และมีบุษบกไม้แบบย่อมุมไม้สิบสอง
รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงปู่หมื่นศรี 
* หลวงพ่อทา 
* พระอาจารย์แจ้ง 
* พระอธิการโสม อนีโฆ พ.ศ. 2495–2501 
* พระอาจารย์เตย กตปุญฺโญ พ.ศ. 2502–2503 รักษาการแทนเจ้าอาวาส 
* พระอาจารย์อินทร์ พ.ศ. 2504 รักษาการแทนเจ้าอาวาส 
* พระครูสิริชัยสถิต (ฐานธมฺโม) พ.ศ. 2510 
* พระครูสิริชัยสถิต (เหลือ)

อ้างอิง
วัดโฆสิตาราม (จังหวัดนครปฐม)
วัดโฆสิตาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเลน อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 17 วา ทางทิศตะวันตกจรดลำคลองบ้านไผ่คอกวัว ปัจจุบันมีพระปลัดเกรียงเดช ฐานธมฺโม ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดโฆสิตารามสร้างเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 โดยชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างกุฏิ 1 หลัง จำนวน 5 ห้อง ได้นิมนต์พระอาจารย์เชาว์ เอี่ยมอาจ วัดพะเนียงแตก มาเป็นอาจารย์ พร้อมด้วยพระภิกษุ 5 รูป มาจำพรรษา ตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2505 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2508 เมื่อ พ.ศ. 2516 ได้ถูกวาตภัยรับความเสียหาย ทั้งศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิ 3 หลัง ศาลาน้ำ หอ แท็งก์น้ำ หอระฆัง ได้รับความเสียหายมาก ปีต่อมาคณะกรรมการวัดได้จัดซื้อดินเป็นที่ลุ่มให้สูงขึ้นมา 60 เซนติเมตร ได้เป็นจำนวน 6 ไร่ 2 งาน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ หอสวดมนต์และหอฉันอยู่ในหลังเดียวกัน เป็นอาคาร 2 ชั้น เป็นไม้เนื้อแข็งใช้เสาปูน ที่ปฏิบัติธรรมชั้นล่างศาลาการเปรียญ หอระฆัง หอส่องธรรมส่องชีวิต ศาลาเฉลิมพระเกียรติ และกุฏิทรงไทยหลายหลัง

เจ้าอาวาส
* พระอาจารย์เชาว์ เอี่ยมอาจ พ.ศ. 2494
* พระอธิการประเสริฐ สุรปญฺโญ พ.ศ. 2510
* พระอาจารย์ทองดี เขมงฺกโร รักษาการแทนเจ้าอาวาส พ.ศ. 2511
* พระอาจารย์สนิท สุนฺทรธมฺโม รักษาการแทนเจ้าอาวาส พ.ศ. 2514
* พระอธิการหวาน สิริจนฺโท พ.ศ. 2517–2542
* พระปลัดสุวรรณ์ โกวิโท พ.ศ. 2542–2553 
* พระปลัดเกรียงเดช ฐานธมฺโม พ.ศ. 2553–

อ้างอิง
วัดราษฎร์สามัคคี (จังหวัดนครปฐม)
วัดราษฎร์สามัคคี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางหลวง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่นํ้าท่าจีน ฝั่งตะวันออก (อยู่ทางใต้ลํ้านํ้าของที่ตั้งปัจจุบัน ประมาน 400 เมตร) มีเขตติดต่อกับจังหวัดสุพรรณบุรี ถือเป็นวัดที่อยู่เหนือสุดตามลำนํ้าท่าจีนในเขตจังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 52 ไร่ 32 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์ 84 ไร่ 1 งาน 84 ตารางวา ปัจจุบันมีพระอธิการแสวง อภินนฺโท ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดราษฎร์สามัคคี เดิมชื่อวัดเรียกตามชื่อหมู่บ้าน คือมีชื่อว่า วัดบางน้อย บ้างระบุว่า วัดบางน้อยนอก ต่อมาย้ายมาสร้างอยู่ในที่ปัจจุบันและเปลี่ยนชื่อใหม่ "วัดราษฎร์สามัคคี" ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2401 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2452 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อ พ.ศ. 2509 ภายในวัดมีศูนย์การเรียนรู้ชุมชนวัดราษฎร์สามัคคี ให้ความรู้ด้านสมุนไพรต่าง ๆ อยู่ในบริเวณของโรงเรียนวัดราษฎร์สามัคคี และสวนสุโขทัยเป็นแหล่งเรียนรู้เกี่ยวกับพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ มีพระพุทธรูปศิลปะสุโขทัยยุคต้นที่มีความงดงาม นามว่า หลวงพ่อสุโขทัยธรรมราชา เป็นพระพุทธรูปปางสะดุ้งมาร หน้าตักกว้าง 24 นิ้ว ความสูงวัดจากฐานถึง ปลายเศียร 32 นิ้ว องค์พระเป็นทองสัมฤทธิ์ทั้งองค์

รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงปู่เทศ 
* หลวงปู่เถา 
* หลวงปู่หมวก 
* หลวงพ่อเถ่อ 
* อาจารย์ย้อย 
* พระครูพุทธบาล (เฉื่อย คงคาหลวง) พ.ศ. 2491
* อาจารย์เปีย พ.ศ. 2491–2498 
* พระครูโกมุทสมานคุณ (บัว) พ.ศ. 2500–2553 
* พระครูใบฎีกา พายัพ สุทฺธิโสรโณ พ.ศ. 2553– 
* พระอธิการแสวง อภินนฺโท

อ้างอิง
วัดศรีประชาวัฒนาราม
วัดศรีประชาวัฒนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลา อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม พื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 74 ตารางวา
วัดศรีประชาวัฒนาราม เดิมชื่อ สำนักสงฆ์วัดดอนอรัญ แต่เดิมพระอธิการเพ็ง วชิรญาณวโร ได้เดินทางมาปักกลดอยู่ในที่สาธารณประโยชน์ ในระยะนั้นเวลาทำบุญชาวบ้านต้องเดินทางไปวัดดอนยอกับวัดเกาะแรต ซึ่งทางคมนาคมไม่สะดวก นายผดดอนเจียงได้ทำการถวายที่ดินให้เพื่อสร้างวัดและได้ดำเนินเรื่องการขออนุญาตสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2514 เริ่มแรกได้ก่อสร้างกุฏิสงฆ์ 2 หลัง และศาลาการเปรียญ 1 หลัง จนตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2515 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528 มีพระอธิการเพ่ง เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ต่อมาพระอธิการเพ่งได้เดินธุดงค์ไปเรื่อย หลังจากนั้นชาวบ้าน ได้ไปนิมนต์พระอาจารย์ลับ จิตตสํวโร วัดเกาะแรตมาดูแลวัดและหาทุนสร้างศาลาการเปรียญที่ยัง
ิมนต์พระอาจารย์ลับ จิตตสํวโร วัดเกาะแรตมาดูแลวัดและหาทุนสร้างศาลาการเปรียญที่ยังไม่แล้ว เสร็จโดยลดจากสองชั้นให้เหลือชั้นเดียว และทำการยกช่อฟ้าศาลาการเปรียญฉลองเมื่อ พ.ศ. 2525 แต่ พระอาจารย์ลับ ไม่ได้รับเป็นเจ้าอาวาส พระอาจารย์ลับได้ยกตำแหน่งเจ้าอาวาสให้กับพระเลียบ ธีติโก ซึ่งมีศักดิ์เป็นหลานของพระอาจารย์ลับ จิตตสวโร ให้เป็นเจ้าอาวาส
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถทรงไทยประยุกต์ชั้นเดียว โครงสร้างส่วนใหญ่สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องกาบกล้วย ก่อสร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2530 อุโบสถขนาดกว้าง 10 เมตร ยาว 28 เมตร ศาลาการเปรียญทรงไทยประยุกต์ชั้นเดียว กว้าง 14 เมตร ยาว 34 เมตร ศาลาฌาปนสถานทรงไทยประยุกต์ชั้นเดียวสร้างครอบตัวเมรุ และวิหารทรงไทยประยุกต์ชั้นเดียว โครงสร้างส่วนใหญ่เป็นไม้เนื้อแข็งใช้ทำเสาและโครงหลังคา หลังคามุง กระเบื้อง ก่อสร้างแล้วเสร็จ พ.ศ. 2562

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการเพ็ง วชิรญาณวโร วิทยฐานะ น.ธ.โท พ.ศ. 2514–2519 
* พระครูวัฒนาประชานุกูล พ.ศ. 2519–2553 
* พระครูปลัดชัยณรงค์ อทินโน พ.ศ. 2554–

อ้างอิง
วัดนิลเพชร
วัดนิลเพชร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนิลเพชร อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ที่ดินเป็นรูปสามเหลี่ยม อาณาเขต ทิศตะวันออกติดต่อคลองญี่ปุ่นใต้ ทิศตะวันตกติดต่อถนน ร.พ.ช. และ คลองนิลเพชร ทิศใต้ติดต่อถนน ร.พ.ช. และนางประทุมวัน ส่วนทิศเหนือเป็นรูป สามเหลี่ยม
วัดนิลเพชรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2468 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2497 สาเหตุที่ชื่อว่า "วัดนิลเพชร" เพราะเป็นชื่อของคน 2 คน ที่อพยพเข้ามาอยู่ในที่แห่งนี้ คือ นายนิลกับนายเพชร แต่ยังมีคำบอกเล่ากันมาว่า คนที่บ้านขุนศรีและบ้านบางใหญ่ เรียกท้องที่นี้ว่านิลเพชร แต่ก็ไม่ทราบแหล่งข้อมูลที่แน่ชัด ต่อมามีพระธุดงค์รูปหนึ่งเดินผ่านมาทางบริเวณนี้ สร้างความเลื่อมใสศรัทธาต่อชาวบ้านอย่างมาก ชาวบ้านจึงได้พร้อมใจกันนิมนต์ให้ พระธุดงค์รูปนั้นอยู่จำพรรษา โดยนายโต้งและนางบุญ ประทุมสินธุ์ ได้มีกุศลศรัทธาบริจาคที่ดิน ถวายและดำเนินการจัดสร้างวัดขึ้น เพราะเป็นทำเลที่เหมาะสม เนื่องจากในหมู่บ้านบริเวณนี้ยังไม่มีวัด ในเบื้องต้นได้จัดสร้างศาลาพร้อมด้วยกุฏิสงฆ์จำนว
ากในหมู่บ้านบริเวณนี้ยังไม่มีวัด ในเบื้องต้นได้จัดสร้างศาลาพร้อมด้วยกุฏิสงฆ์จำนวน 2–3 หลัง เพื่อเป็นที่พักอาศัยและต่อมา นายจุ้ย และนายเพลิน ได้บริจาคที่ดินถวายเพิ่มเติมอีก รวมที่ดินของวัดนิลเพชรปัจจุบันนี้ มีจำนวน 33 ไร่
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการอินทร์ 
* พระอธิการเคน 
* พระอธิการดิน 
* พระอธิการสนธิ์ 
* พระอธิการสด 
* พระอธิการกุ่น 
* พระครูอินทสารสุนทร (โตก อินฺทวนฺโณ) พ.ศ. 2494–2542 
* พระอาจารย์สมบัติ อนุจารี พ.ศ. 2544–2548 
* พระครูปฐมกิตติวัฒน์ พ.ศ. 2549–

อ้างอิง
วัดใหม่ดอนทราย
วัดใหม่ดอนทราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสระกระเทียม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมีพระครูประภัสร์มโนธรรม (ธงทิพย์) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดใหม่ดอนทราย หรือเดิมชื่อ วัดรางสระกระเทียม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2464 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2508 บนที่ดินของนายหน่อง นางปุ้น กระดังงา และนายชัด นางเรือง สิงห์เรือง มีพระภิกษุฮอ สิงห์เรือง เป็นผู้ริเริ่มสร้างวัดขึ้น เมื่อพระภิกษุฮอ สิงห์เรือง ได้ลาสิกขาแล้วมีพระมาจากวัดคูบัว จังหวัดราชบุรี พระนุ้ม มาจากวัดลำน้ำ จังหวัดราชบุรี และ พระยิ้ม มาจากวัดใหม่ห้วยลึก จังหวัดนครปฐม เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส มาโดยลำดับ พอพระยิ้ม มรณภาพลง เมื่อ พ.ศ. 2484 ซึ่งเกิดสงครามโลกครั้งที่สองขึ้น วัดนี้ได้ร้างไป
ต่อมา พ.ศ. 2484 พระเชย สจฺจาโร มาจากวัดชำแระ อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรีได้ธุดงค์มาพบวัดร้าง จึงรับนิมนต์อยู่ จำพรรษาตลอดมา ต่อมา พ.ศ. 2489 จึงย้ายวัดจากที่ตั้งเดิมมาตั้งใหม่ดังที่อยู่ในปัจจุบัน จนเมื่อมีการแบ่งเขตการปกครองใหม่ ทำให้วัดนี้ขึ้นอยู่กับอำเภอเมืองนครปฐม

อ้างอิง
วัดรางปลาหมอ
วัดรางปลาหมอ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนป่าน อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม พื้นที่ที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 23 ไร่ 1 งาน 75 ตารางวา มีพระใบฎีกาเฉลิมพล ฐานุตฺตโร เป็นเจ้าอาวาส

ประวัติการสร้างวัดรางปลาหมอยังไม่แน่ชัด ทราบแต่เพียงว่าสถานที่ที่ใช้ในการก่อตั้งวัดนั้นได้รับมอบจากนายสุข สุขชู และมีพระอาจารย์โม พุ่มนิล เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก เริ่มแรกก่อสร้างกุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง พร้อมด้วยหอฉัน และหอสวดมนต์ เมื่อพระอาจารย์โมได้ลาสิกขาออกไปแล้ว ได้มีเจ้าอาวาสปกครองวัดต่อมาจนกระทั่งถึงปัจจุบันนี้ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2428 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532
อุโบสถสร้างขึ้นในสมัยพระอาจารย์ทอง จนฺทสโร เป็นเจ้าอาวาส ก่อสร้างประมาณ พ.ศ. 2470 และต่อมาเมื่อถึงสมัยที่พระครูสุวัฒน์สาธุกิจ เป็นเจ้าอาวาส ได้ทำการสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2522 ในสมัยพระอาจารย์โมเป็นเจ้าอาวาส ได้ทำการก่อตั้งวัด ได้ก่อสร้างกุฏิขึ้น 3 หลัง หอฉันและหอสวดมนต์ ต่อมาในสมัยพระอาจารย์ทอง จนฺทสโร ได้ทำการก่อสร้างกุฏิเพิ่มขึ้นอีก 2 หลัง และได้ทำการก่อสร้างศาลาการเปรียญและอุโบสถขึ้นเป็นครั้งแรก ในสมัยพระอาจารย์พิน ธมฺมโฆโส ได้ทำการก่อสร้างอาคารเรียนถาวรขึ้นในวัด ในสมัยพระอาจารย์ประยงค์ นนฺทิโย ได้ทำการซ่อมแซมหลังคาศาลาการเปรียญที่ชำรุดทรุดโทรม ในสมัยพระอาจารย์สนม อารยธมฺโม ได้ทำการก่อสร้างเชิงตะกอนเผาศพ และศาลาธรรมสังเวช ในสมั
ัยพระอาจารย์สนม อารยธมฺโม ได้ทำการก่อสร้างเชิงตะกอนเผาศพ และศาลาธรรมสังเวช ในสมัยพระครูสุวัฒน์สาธุกิจ สร้างพระอุโบสถหลังใหม่ ศาลาการเปรียญ เมรุเผาศพ กุฏิสงฆ์ โรงครัว ซุ้มประตูเข้าวัด และถนนภายในวัด
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์กล่ำ เกิดฤทธิ์ 
* พระอาจารย์จาด 
* พระอาจารย์วัน 
* พระอาจารย์ทอง จนฺทสโร 
* พระอาจารย์ลี อภินนฺโท พ.ศ. 2485–2487 
* พระอาจารย์พิน ธมฺมโฆโส พ.ศ. 2487–2494 
* พระอาจารย์เปรื่อง โชติญาโณ พ.ศ. 2494–2498 
* พระอาจารย์ประยงค์ นนฺทิโย พ.ศ. 2498–2505 
* พระอาจารย์สนม อารยธมฺโม พ.ศ. 2505–2515 
* พระครูสุวัฒน์สาธุกิจ (จ๋า อสฺสโว) พ.ศ. 2515– 
* พระใบฎีกา เฉลิมพล ฐานุตฺตโร พ.ศ. 2552–

อ้างอิง
วัดป่าภูธรพิทักษ์
วัดป่าภูธรพิทักษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ที่ หมู่ 3 ตำบลธาตุเชิงชุม อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร (ติดกับวัดพระธาตุนารายณ์เจงเวง) เป็นวัดกรรมฐานสายพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต โดยมีเจ้าอาวาสเป็นพระกรรมฐานที่สำคัญ เช่น พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร พระโพธิธรรมาจารย์เถร วิ. (สุวัจน์ สุวโจ) พระรัชมงคลนายก (คำดี ปญฺโญภาโส) พระครูอุดมธรรมสุนทร (แปลง สุนฺทโร) และพระครูวิทิตธรรมาภิวัฒน์ (วิชิต วิทิโต) เป็นต้น
ประวัติ
วัดป่าภูธรพิทักษ์ เดิมชื่อ วัดป่าธาตุนาเวง ตั้งอยู่บริเวณป่าดงดิบ อยู่ใกล้กับโรงเรียนพลตำรวจ เขต 4 และในปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร (เดิมเป็นโรงเรียน มาเป็นวิทยาลัย และมาเป็นสถาบันราชภัฏสกลนคร จนได้รับการสถาปนายกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2547) ได้มาแทนโรงเรียนพลตำรวจเขต 4 ที่ยกเลิกไป การเดินทางของพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร เพื่อไปงานศพของแม่ชีสาลิกาที่จังหวัดอุบลราชธานีนั้น ท่านต้องมาพักที่วัดป่าภูธรพิทักษ์ ตั้งใจว่าจะพักเพียงคืนเดียวที่วัดแห่งนี้ แต่เนื่องจากได้มีผู้นิมนต์ให้จำพรรษาอยู่ที่จังหวัดสกลนคร จะได้แบ่งเบาภาระพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต พระอาจารย์ใหญ่สายธรรมยุติกนิกาย ประกอบกับกิจที่จะต้องไปง
ระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต พระอาจารย์ใหญ่สายธรรมยุติกนิกาย ประกอบกับกิจที่จะต้องไปงานศพแม่ชีสาลิกาที่ตั้งใจไว้ ได้หมดความจำเป็นเพราะศพแม่ชีสาลิกาได้เผาเสร็จเรียบร้อยแล้ว พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร จึงตกลงรับปากจำพรรษาอยู่ที่วัดป่าภูธรพิทักษ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2488 เป็นต้นมา ระหว่างที่ท่านจำพรรษาอยู่ที่วัดแห่งนี้ ได้บูรณะวัด ซ่อมแซมกุฏิที่พังให้มีสภาพดี สำหรับเป็นที่พักอาศัย และต่อมาวัดธาตุนาเวงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นวัดป่าภูธรพิทักษ์
วัดป่าภูธรพิทักษ์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ 2528

ศาสนสถานที่สำคัญภายในของวัด

เจดีย์พิทักษ์รักษ์ภูธรจัดสร้างโดย พระครูวิทิตธรรมาภิวัฒน์ (วิชิต วิทิโต) สร้างเพื่อเก็บบรรจุพระบรมสารีริกธาตุและอัฐิธาตุของครูบาอาจารย์พระกรรมฐานสายพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต เช่น พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร, หลวงปู่คำดี ปญฺโญภาโส, พระอาจารย์สุวัจน์ สุวโจ, หลวงปู่เทส เทสฺรํสี และหลวงตาพระมหาบัว ญาณสมฺปนฺโน เป็นต้น
อุโบสถสังฆภูธรจัดสร้างตามดำริของพระรัชมงคลนายก (คำดี ปญฺโญภาโส) สร้างเพื่อประกอบสังฆกรรมทางศาสนา ลักษณะพิเศษของพระอุโบสถ คือเป็นศาลาและพระอุโบสถในหลังเดียวกัน ชั้นล่างเป็นศาลา ชั้นบนเป็นพระอุโบสถสำหรับประกอบสังฆกรรม เช่น พิธีบวช ลงปาฏิโมกข์ ต้อนรับพระเถระ เป็นต้น

กุฏิพระอาจารย์ฝั้น อาจาโรเป็นสถานที่พำนักของพระอาจารย์ฟั่น อาจาโร ในอดีตเพื่อพักผ่อนอิริยาบถและเจริญวิปัสสนากรรมฐานตามฉบับพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต เป็นลักษณะกุฏิกรรมฐานฉบับพระป่าที่มีความเรียบง่าย ซึ่งได้บูรณะ

รายนามเจ้าอาวาสสำคัญของวัด
* พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร 
* พระโพธิธรรมาจารย์เถร (สุวัจน์ สุวโจ),วิ.
* พระรัชมงคลนายก (คำดี ปญฺโญภาโส) 
* พระครูอุดมธรรมสุนทร (แปลง สุนฺทโร 
* พระครูวิทิตธรรมาภิวัฒน์ (วิชิต วิทิโต)

อ้างอิง
วัดดอนตูม (จังหวัดนครปฐม)
วัดดอนตูม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามง่าม อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ประมาณ 22 ไร่ 1 งาน 99 ตารางวา
วัดดอนตูมเป็นวัดร้างมาตั้งแต่ พ.ศ. 2451 สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อราว พ.ศ. 2444 หลักฐานคือมีพระพุทธรูป กับตู้พระธรรม ลูกนิมิต แผ่นอิฐสีแดงก้อนขนาดใหญ่ มีเสาแก่นล่อน จนเมื่อหลวงพ่อเต๋ คงทอง ย้ายมาสร้างวัดสามง่าม ปลีกวิเวกมาใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม ภายหลังเมื่อ พ.ศ. 2532 หลวงพ่อแย้ม เจ้าอาวาสวัดสามง่าม ศิษย์หลวงพ่อเต๋ คงทอง หวังที่จะฟื้นฟู วัดดอนตูมขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง จึงร่วมด้วยคุณเกษแก้ว คุณบรรทม เศวตมาลย์ และลูกสาว คุณกรองทอง เศวตมาลย์ พร้อมด้วยผู้ศรัทธาจากวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ สร้างเสนาสนะต่าง ๆ เช่น กุฏิ วิหาร ศาลาการเปรียญฌาปนสถาน และอุโบสถ พร้อมกับปรับพื้นที่ให้มีบริเวณเป็นสัดส่วนจำนวนเนื้อที่ 36 ไร่
วัดดอนตูมตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2540

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังแรกเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 กุฏิสงฆ์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 หอระฆังสร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 และฌาปนสถานสร้างเมื่อ พ.ศ. 2539

รายนามเจ้าอาวาส
* พระมหาชาญยุทธ อนุภทฺโท เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2540
* พระครูวิมลญาณวัฒน์ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2540–2560
* พระมหาอุทัย ฐิตธมฺโม พ.ศ. 2561

อ้างอิง
วัดรางกระทุ่ม
วัดรางกระทุ่ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางภาษี อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 34 ไร่ 26 งาน 10 ตารางวา
พื้นที่เดิมของวัดเป็นของนายเพิ่มและนางทัน ศรีเพี้ยนเอม ซึ่งมีพื้นที่ประมาณ 45 ไร่เศษ ต่อมาได้รับเลือกให้เป็นผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้าน จากนั้นได้แบ่งโฉนดให้แก่ทายาทของท่าน 4 คน เป็น 4 แปลงเท่ากัน ต่อมาบรรดาทายาทที่ได้รับมรดกนี้ได้ย้ายไปอยู่ห้องที่อื่นเพื่อประกอบอาชีพใหม่ โดยได้ย้ายไปอยู่ทางบางบัวทองทางจังหวัดนนทบุรี ซึ่งในเวลาเพียงไม่กี่ปีก็สามารถสร้างฐานะของตนให้เจริญมั่นคงได้ สามารถซื้อที่ปลูกบ้านใหญ่โต จนถึง พ.ศ. 2526 บรรดาเจ้าของที่ดินทั้งสี่แปลงและลูกหลานได้ปรึกษากันว่าอยากจะทำทำบุญอุทิศส่วนกุศล ให้กับพ่อเพิ่ม แม่พ้น ศรีเพี้ยนเอม บิดามารดาที่ได้ล่วงลับไปแล้ว จึงยกพื้นที่ประมาณ 16 ไร่ ให้สร้างเป็นวัด เริ่มแรกตั้งชื่อวัดว่า วัดเพิ่มราษฎร์ศรัทธ
กพื้นที่ประมาณ 16 ไร่ ให้สร้างเป็นวัด เริ่มแรกตั้งชื่อวัดว่า วัดเพิ่มราษฎร์ศรัทธาธรรม เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ นายเพิ่ม ศรีเพี้ยนเอม เจ้าของที่เดิม ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดรางกระทุ่ม" เพราะว่าชื่อเดิมนั้นคล้ายวัดส่วนตัวคนฟังแล้วไม่ค่อยรู้จัก โดยใช้ชื่อท้องถิ่นเป็นชื่อวัด ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2547
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญสูง 5 ชั้น 3 หลัง กุฏิทรงไทยประยุกต์ อุโบสถ หอระฆัง หอกลอง ศาลาปฏิบัติธรรม กุฏิกัมมัฏฐาน ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อพระประธานในอุโบสถ และหลวงพ่อวัดรางกระทุ่ม

อ้างอิง
วัดบ้านยาง (จังหวัดนครปฐม)
วัดบ้านยาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านยาง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

แต่เดิมที่ตั้งของวัดบ้านยางอยู่ในดงยางชายฝั่งแม่น้ำ (คลองท่าผา-บางแก้ว) อยู่ตรงข้ามกับวัดที่ตั้งในปัจจุบัน เดิมชื่อ วัดบ้านยางแม่น้ำด้วน เพราะแม่น้ำที่วัดตั้งอยู่เป็นแม่น้ำด้วน วัดบ้านยางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2340 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าอาวาสในสมัยนั้นคือ หลวงปู่เฒ่าจันทร์ สิ่งก่อสร้างในยุคแรกที่ยังคงหลงเหลืออยู่ คือ ซากพระอุโบสถ 1 หลัง หลวงปู่เฒ่าจันทร์ได้ปรึกษาหารือกับชาวบ้านเรื่องการย้ายวัดมาตั้งอยู่ฝั่งซ้ายของแม่น้ำเมื่อปรึกษากันตกลงย้ายวัด จึงได้ย้ายวัดมาตั้งอยู่ยังฝั่งซ้ายของแม่น้ำจนถึงทุกวันนี้
เมื่อย้ายมาได้สร้างอุโบสถขึ้นใหม่อีก 1 หลัง ในสมัยที่หลวงพ่อดีปกครองอยู่ได้รื้ออุโบสถ เพราะขณะนั้นชำรุดทรุดโทรมมากและได้สร้างขึ้นมาแทนใหม่ ซึ่งยังปรากฏอยู่ทุกวันนี้ ต่อมาพระภิกษุอินทร์ ซึ่งอุปสมบทในสมัย หลวงพ่อพุ่มเป็นเจ้าอาวาสอยู่ ได้สร้างอุโบสถขึ้นใหม่อีก 1 หลัง พร้อมด้วยกุฏิ ฯลฯ แยกวัดออกเป็นสองวัด เรียกวัดบ้านยางในและวัดบ้านยางนอก พระภิกษุอินทร์ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบ้านยางนอก ภายหลังวัดบ้านยางนอกถูกยุบเหลือแต่เพียงวัดบ้านยางใน

อุโบสถมีลักษณะศิลปะรัตนโกสินทร์ โดยมีการประดับตกแต่งที่ไม่ดูมากเกินไปบริเวณหน้าบัน ประตู ของอุโบสถ หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบสีแดง มีลักษณะเด่นที่เสาอุโบสถมีลักษณะสูงมาก
รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงปู่เฒ่าจันทร์
* หลวงพ่อพุ่ม
* หลวงพ่ออินทร์ (เจ้าอาวาสวัดบ้านยางนอก)
* พระครูธรรมสุนทร (หลวงพ่อดี)
* พระครูธรรมสุนทร (หลวงพ่อจันทร์)
* พระครูธรรมสุนทร (หลวงพ่อแดง)
* พระครูโกศลจิตานุรักษ์
* พระสมูห์จรูญ ขนฺติโก

อ้างอิง