ตัวเลขไทย
ตัวเลขไทย เป็นอักษรตัวเลขที่ใช้แสดงจำนวนนับในภาษาไทย ประวัติการเกิดขึ้นของเลขไทยที่ใช้กันในปัจจุบัน พ่อขุนรามคำแหงมหาราชทรงริเริ่มนำมาใช้เป็นภาษาของชาติไทย ทรงนำอักษรขอมมาดัดแปลง และมีต้นตอมาจากอักษรเทวนาครีของอินเดีย เช่นเดียวกับเลขอาหรับ เป็นหนึ่งในไม่กี่ภาษาที่ใช้ระบบจำนวนนับเป็นเลขฐานสิบ และมีการเปลี่ยนแปลงสัณฐาน จากอดีตสู่ปัจจุบันน้อยมาก และ คล้ายเลขเขมร

เลขพื้นฐาน
ศูนย์ถึงสิบ
ศูนย์ในเลขอาหรับเขียนเป็น 0 แบบวงรี แต่ในเลขไทยเขียนเป็น แบบวงกลมเล็ก ในบางกรณีสามารถมีความหมายว่า ตรงกลาง ด้วย คำนี้มีที่มาจากภาษาสันสกฤตว่า ศูนฺย
ชื่อเลขไทยสำหรับ จำนวน +1 และหน่วยทั่วไปของ 2 ถึง 9 อยู่ในตารางข้างล่าง ซึ่งเทียบกับรูปแบบภาษาจีน (เช่น กวางตุ้งและหมิ่นหนาน) ที่มีผู้พูดในจีนตอนใต้ บ้านเกิดของชาวจีนโพ้นทะเลที่อาศัยอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในความเป็นจริง ศัพทมูลวิทยาของตัวเลข 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9 และ 10 คือภาษาจีนสมัยกลาง ส่วนตัวเลข 5 คือภาษาจีนเก่า
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
!rowspan=2|ตัวเลขอาหรับ!! colspan="6" |ตัวเลขไทย
|-
!ตัวเลข!!ตัวเขียน!!สัทอักษรสากล!!แบบอดีต!!ศัพทมูลวิทยา
|-
| 0||๐||ศูนย์|| || ||สันสกฤต ศูนฺย
|-
| 1||๑||หนึ่ง|| ||อ้าย||ไทดั้งเดิม * 
|-
| 2||๒||สอง|| ||ยี่||จีนสมัยกลาง (เทียบกับ 雙 sang 1 ของหมิ่นหนาน) และ (เทียบกับ 二 ji 7 ของหมิ่นหนาน)
|-
| 3||๓||สาม|| ||สาม||จีนสมัยกลาง (เทียบกับ 三 sam 1 ของแคะ/กวางตุ้ง)
|-
| 4||๔||สี่|| ||ไส||จีนสมัยกลาง (เทียบกับ 四 si 3 ของหมิ่นหนาน)
|-
| 5||๕||ห้า|| ||งั่ว||จีนเก่า (เทียบกับ 五 ngo . ของหมิ่นหนาน)
|-
| 6||๖||หก|| ||ลก||จีนสมัยกลาง (เทียบกับ 六 liok 8 ของแคะ + กวางตุ้ง)
|-
| 7||๗||เจ็ด|| ||เจ็ด||จีนสมัยกลาง
ลาง (เทียบกับ 六 liok 8 ของแคะ + กวางตุ้ง)
|-
| 7||๗||เจ็ด|| ||เจ็ด||จีนสมัยกลาง (เทียบกับ 七 chit 4 ของหมิ่นหนาน)
|-
| 8||๘||แปด|| ||แปด||จีนสมัยกลาง (เทียบกับ 八 pat 4 ของกวางตุ้ง)
|-
| 9||๙||เก้า|| ||เจา||จีนสมัยกลาง (เทียบกับ 九 kau 2 ของหมิ่นหนาน)
|-
| 10||๑๐||สิบ|| ||จ๋ง||จีนสมัยกลาง (เทียบกับ หมิ่นหนาน (เทียบกับ 十 sip 8 ของแคะ)
|}
อย่างไรก็ตาม รูปร่างเลขโดดมีความคล้ายกับตัวเลขเขมร ถึงแม้ว่าชื่อเรียกสำหรับตัวเลขในภาษาไทยและลาวมีความคล้ายกัน แต่รูปร่างตัวเลขทั้งสองภาษามีรูปร่างแตกต่างกันบางส่วน โดยตารางข้างบนเทียบอักษรและการสะกดแบบกวางตุ้งกับหมิ่นหนาน ส่วนตารางข้างล่างเทียบรูปร่างตัวเลขในแบบเขมร ไทย และลาว
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
! rowspan="2" | ตัวเลข !! colspan="4" | ไทย !! colspan="3" | เขมร !! colspan="3"| ลาว
|-
! ตัวเลข !! ตัวเขียน !! สัทอักษรสากล !! แบบอดีต !! ตัวเลข !! ตัวเขียน !! สัทอักษรสากล !! ตัวเลข !! ตัวเขียน !! สัทอักษรสากล
|-
| 0 || style="width:3em" | ๐ || style="width:5em" | ศูนย์ || || (ศูนฺย ในสันสกฤต) || ០ || || || ໐ || ສູນ || 
|-
| 1 || ๑ || หนึ่ง || || อ้าย || ១ || || || ໑ || ນຶ່ງ || 
|-
| 2 || ๒ || สอง || || ยี่ || ២ || || || ໒ || ສອງ || 
|-
| 3 || ๓ || สาม || || สาม || ៣ || || || ໓ || ສາມ || 
|-
| 4 || ๔ || สี่ || || ไส || ៤ || || || ໔ || ສີ່ || 
|-
| 5 || ๕ || ห้า || || งั่ว || ៥ || || || ໕ |
|| ไส || ៤ || || || ໔ || ສີ່ || 
|-
| 5 || ๕ || ห้า || || งั่ว || ៥ || || || ໕ || ຫ້າ || 
|-
| 6 || ๖ || หก || || ลก || ៦ || || || ໖ || ຫົກ || 
|-
| 7 || ๗ || เจ็ด || || เจ็ด || ៧ || || || ໗ || ເຈັດ || 
|-
| 8 || ๘ || แปด || || แปด || ៨ || || || ໘ || ແປດ || 
|-
| 9 || ๙ || เก้า || || เจา || ៩ || || || ໙ || ເກົ້າ || 
|-
| 10 || ๑๐ || สิบ || || จ๋ง || ១០ || || || ໑໐ || ສິບ || 
|}
สิบถึงหนึ่งล้าน
{| border=1 align=center cellpadding=4 cellspacing=0 style="margin: 0 0 1em 1em; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|-
! width="100" align="center"| เลขไทย
! width="100" align="center"| เลขอาหรับ
! width="100" align="center"| ค่าของตัวเลข 
|-
|align="center"| ๑๐
|align="center"| 10
|align="center"| สิบ
|-
|align="center"| ๑๑
|align="center"| 11
|align="center"| สิบเอ็ด
|-
|align="center"| ๒๐
|align="center"| 20
|align="center"| ยี่สิบ
|-
|align="center"| ๑๐๐
|align="center"| 100
|align="center"| (หนึ่ง)ร้อย
|-
|align="center"| ๑,๐๐๐
|align="center"| 1,000
|align="center"| (
(หนึ่ง)ร้อย
|-
|align="center"| ๑,๐๐๐
|align="center"| 1,000
|align="center"| (หนึ่ง)พัน
|-
|align="center"| ๑๐,๐๐๐
|align="center"| 10,000
|align="center"| (หนึ่ง)หมื่น
|-
|align="center"| ๑๐๐,๐๐๐
|align="center"| 100,000
|align="center"| (หนึ่ง)แสน
|-
|align="center"| ๑,๐๐๐,๐๐๐
|align="center"| 1,000,000
!align="center"| (หนึ่ง)ล้าน
|}
เลข ๑๓๒ อ่านว่า หนึ่งร้อยสามสิบสอง คำว่า ร้อย, พัน ฯลฯ ซึ่งเป็นค่าประจำหลัก จะต้องอ่านออกเสียงหลังเลขในหลักนั้น ๆ และในหลักภาษา จะต้องอ่านออกเสียง ๑๐๐ ว่า หนึ่งร้อย ไม่ใช่ ร้อย 
ในภาษาพูดทั่วไป คำว่า หนึ่ง มีออกเสียงเพี้ยนเป็น นึง ซึ่งทำให้ความหมายของ 100 (ร้อยนึง) กับ 101 (ร้อยหนึ่ง : ตามหลักภาษา อ่านว่า หนึ่งร้อย เอ็ด ) แตกต่างกัน

สูงกว่าหนึ่งล้าน
ตัวเลขที่สูงกว่าหนึ่งล้าน สามารถใช้คำว่า ล้าน เป็นตัวคูณ เช่น 10,000,000 อ่านว่า สิบล้าน มาจากเอา "สิบ" คูณ "ล้าน"

ดูเพิ่ม
* ตัวเลขจีน
* ระบบเลขอินเดีย
* ตัวเลขอินเดีย
* ตัวเลขเขมร
* Lakh
* อักษรไทย
* ภาษาไทย
* นาฬิกาหกชั่วโมง
* สำนักงานราชบัณฑิตยสภา

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* Thai Royal Institute On-line Dictionary (ORID 1999) [TH: พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒]
* Numerals in many different writing systems, which includes Lao, Khmer and Thai numerals 0-9; retrieved 2008-11-12
* Graphic version of Numerals in many different writing systems, no Unicode required; retrieved 2008-11-12
* Thai Numbers . How they are written in their numeral and textual forms and how to pronounce them.
*"International Reference Library Thread of Thai Classifiers" (38 entries)