SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
หุบเขากษัตริย์
หุบเขากษัตริย์ ( ; ) เป็นหุบเขาในประเทศอียิปต์ เป็นหลุมศพของกษัตริย์และราชวงศ์ในราชอาณาจักรใหม่ (ตั้งแต่ราชวงศ์ที่ 18 ถึง 20 ของอียิปต์โบราณ). หุบเขาตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ ฝั่งตรงข้ามกับเมืองธีปส์ (หรือ ลักซอร์ในปัจจุบัน) ตั้งอยู่ใจกลางของธีบันเนโครโปลิส บริเวณที่อุดมสมบูรณ์ในทะเลทรายนั้นประกอบด้วย 2 หุบเขาคือ หุบเขาตะวันออก (ที่เป็นที่ตั้งของสุสานเป็นส่วนใหญ่) และหุบเขาตะวันตก
ในปี 2006 ได้มีการค้นพบห้อง (เควี 63) และในปี 2008 ได้ค้นพบทางเข้าสุสานอีก 2 แห่ง หุบเขานี้มีหลุมศพอยู่ 63 แห่งและห้อง (ที่มีหลายขนาดทั้งห้องเล็ก ๆ ไปจนถึงสุสานที่มีห้องซับซ้อน ที่มีห้องมากกว่า 120 ห้อง) และยังเป็นที่ฝังพระศพที่สำคัญของราชวงศ์ของอาณาจักรใหม่แห่งอียิปต์โบราณ รวมถึงยังมีสุสานของบุคคลสำคัญอีกหลายแห่ง สุสานตกแต่งด้วยภาพของเทพเจ้าอียิปต์และได้ให้ข้อมูลความเชื่อเกี่ยวกับพิธีศพในช่วงเวลานั้น สุสานทั้งหมดดูเหมือนจะถูกเปิดและโจรรกรรมวัตถุโบราณไปแล้ว แต่ก็ยังให้แนวคิดเกี่ยวกับความมั่งคั่งและอำนาจในการปกครองในยุคนั้น
พื้นที่นี้ถือเป็นการค้นพบด้านโบราณคดีและอียิปต์ศึกษา ตั้งแต่สิ้นสุดศตวรรษที่ 18 สุสานและที่ฝังศพก็ยังคงเป็นที่สนใจในการสำรวจข้อมูล ในยุคสมัยใหม่นี้หุบเขาเป็นที่มีชื่อเสียงขึ้นมาหลังจากการค้นพบสุสานของฟาโรห์ตุตันคามุน (ที่เป็นที่เลื่องลือด้านคำสาปฟาโรห์) และยังถือเป็นหนึ่งในสถานที่โบราณคดีที่โด่งดังที่สุดในโลก ในปี ค.ศ. 1979 ถูกยกให้เป็นมรดกโลก ร่วมกับส่วนที่เหลือของธีบันเนโครโพลิส การค้นพบ การขุดค้นหาวัตถุโบราณ และการอนุรักษ์ยังคงดำเนินการต่อไป และยังถือเป็นจุดศูนย์กลางการท่องเที่ยวในปัจจุบัน ที่เปิดให้เข้าชม

ดูเพิ่ม
* เควี 29
* เควี 32
* เควี 34
* เควี 35
* เควี 36
* เควี 41
* เควี 43
* เควี 62
* เควี 63
* โครงการจัดทำแผนที่ทีบส์

อ้างอิง
อินดีป็อป
อินดีป็อป ( ) เป็นแนวดนตรีแนวออลเทอร์นาทิฟร็อกเกิดขึ้นในสหราชอาณาจักรในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 กับต้นกำเนิดจากวงโพสต์-พังก์ สกอตแลนด์ของค่ายโพสต์การ์ดเรคคอร์ด ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 อย่างเช่นวงออเรนจ์จูซ โจเซฟเค และศิลปินอินดีที่โดดเด่นในแถบสหราชอาณาจักรอย่างวงเดอะสมิธส์

อ้างอิง
บุญข้าวจี่
ทำบุญข้าวจี่ วันเพ็ญเดือน 3 เป็นวันมาฆบูชา รุ่งขึ้นวันแรม 1 ค่ำก็ถวายข้าวจี่ เรียกว่าวันทำบุญเนื่องในวันมาฆบูชานั่นเอง ข้าวจี่คือเอาข้าวเหนียวปั้นเป็นก้อนเอาไม้เสียบย่างไฟเหมือนไก่ย่าง เมื่อข้าวสุกเกรียมแล้วก็เอาไข่ซึ่งตีไว้แล้วทาแล้วย่างซ้ำอีกกลายเป็นไข่เคลือบข้าวเหนียว เสร็จแล้วถอดไม้ออกแล้วเอาน้ำอ้อยหรือน้ำตาลที่เป็นก้อนยัดใส่แทนกลายเป็นข้าวเหนียวยัดไส้ แล้วถวายพระเณรฉันตอนเช้า ส่วนมากชาวบ้านจะรีบทำแต่เช้ามืด พอสว่างก็ลงศาลาการเปรียญ (ชาวบ้านเรียกหอแจก) นิมนต์พระเณรเจริญพระพุทธมนต์แล้วฉัน เป็นทั้งงานบุญและงานรื่นเริงประจำแต่ละหมู่บ้าน เพราะได้ทำข้าวจี่ไปถวายพระหลังจากพระฉันแล้วก็เลี้ยงกันเองสนุกสนาน มีคำพังเพยอีสานว่า
"เดือนสามค้อยเจ้าหัวคอยปั้นเข้าจี่ เข้าจี่บ่ใส่น้ำอ้อยจัวน้อยเช็ดน้ำตา"

เดือนนี้ชาวนาส่วนใหญ่ถือกันตั้งแต่โบราณมาว่าเป็นเดือนสู่ขวัญข้าว คือมีการถวายข้าวเปลือกพระและนิยมทำบุญบ้าน สวดมนต์เสร็จพิธีสงฆ์ แล้วก็สู่ขวัญข้าวตามธรรมเนียมพราหมณ์ บางบ้านก็ทำเล็กน้อยพอเป็นพิธี คือเอาข้าวไปถวายสงฆ์แล้วทำพิธีตุ้มปากเล้าเล็กน้อยเป็นการบูชาคุณของข้าวในเล้าหรือยุ้ง

"เถิงเมื่อเดือนสามได้จงพากันทำเข้าจี่ ไปถวายสงฆเจ้าเอาแท้หมู่บุญ"

ทั้งนี้ประเพณีบุญข้าวจี่จัดขึ้นโดยทั่วไปในภาคอีสาน โดยเฉพาะบริเวณแถบ อ.พังโคน และ อ.สว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร โดยจะมีการทำบุญและกิจกรรมการละเล่นต่าง ๆ ในงาน

อ้างอิง
น้ำปู๋
น้ำปู๋ หรือ น้ำปู เป็นเครื่องปรุงรสที่สำคัญในอาหารไทยภาคเหนือ ทำจากปูนา โดยนำปูนาที่ล้างสะอาด ใส่ครกตำกับตะไคร้ เพื่อดับกลิ่นคาว อาจใส่ใบขมิ้น ใบมะกอกหรือใบฝรั่งด้วยก็ได้ น้ำที่ได้นำมากรองกากออก นำมาเคี่ยวให้ข้น ใส่เกลือ น้ำมะกรูด น้ำปู๋ที่เคี่ยวจนได้ที่แล้วจะเป็นสีดำ ข้นหยดลงบนใบมะม่วงแล้วไม่ไหล ทางจังหวัดน่าน มีน้ำปู๋ที่เรียกน้ำปู๋พริก ซึ่งใส่พริกป่นกับกระเทียมลงในน้ำปู๋ที่เคี่ยวจนเกือบแห้ง แล้วเคี่ยวต่อจนได้ที่ น้ำปู๋เป็นเครื่องปรุงรสที่สำคัญของอาหารไทยภาคเหนือ ใช้แทนกะปิ น้ำปลา ปลาร้า และเป็นส่วนประกอบสำคัญของน้ำพริกน้ำปู๋ ส้มตำ และใช้ปรุงรสในส้าหรือยำชนิดต่าง ๆ
บ้านหนองนาว อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง หมู่บ้านเล็กๆที่อยู่ไม่ไกลจากตัวเมือง ใช้เวลาขับรถเพียงไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ส่วนมากนักท่องเที่ยวที่มาที่นี่มักจะนึกถึงสถานที่ท่องเที่ยวอย่าง น้ำตกแจ้ซ้อน ที่อำเภอเมืองปาน ที่อยู่ไม่ไกลจากอำเภอแจ้ห่ม หากแต่ที่นี่ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง โดยเฉพาะวัดวาอารามที่มีความสวยงามและประวัติศาสตร์มากมายรอให้นักท่องเที่ยวไปเยือน นอกจากนั้นยังมีผลิตภัณฑ์ชุมชนที่ขึ้นชื่ออย่าง น้ำผัก-น้ำปู ผลิตภัณฑ์ที่มาจากภูมิปัญญาชาวบ้าน ที่สืบทอดวิธีการมารุ่นต่อรุ่น
วิถีชีวิตของชาวอำเภอแจ้ห่ม ส่วนใหญ่เป็นเกษตรกร ทำไร่ ทำนา .ในฤดูการทำนาจะมีปูนามาก แม้ว่าปูนาจะเป็นอาหารที่มีประโยชน์ แต่หากมีมากเกินไปก็ถือได้ว่าปูนาเป็นศัตรูของต้นข้าว ทำให้การทำนาได้ผลผลิตไม่ดี ไม่มีคุณภาพ ชาวนาจึงคิดว่าเมื่อมีปูนามากจะทำอย่างไรให้เก็บไว้ได้นาน จึงช่วยกันเก็บปูนนาซึ่งเป็นการกำจัดปูนาแบบไม่ใช้สารเคมีโดยนำมาแปรรูป ซึ่งเป็นการสร้างรายได้ให้กับคนในชุมชนอีกทางหนึ่ง
น้ำปู ของที่นี่ทำจากเนื้อปูนาล้วน ๆ เมื่อสุกแล้วน้ำปูจะมีสีดำตามธรรมชาติ กลิ่นหอม ไม่ใส่สารกันบูด ใช้ประกอบอาหารปรุงรสได้หลากหลาย เช่น น้ำปูใส่น้ำพริกหนุ่ม ใส่ส้มตำมะละกอ ใส่ยำหน่อไม้ ใส่แกงหน่อไม้ทุบ (สด) ใส่ตำส้มโอ ใส่ตำมะยม กระท้อน มะขามสดฝักอ่อนจิ้มน้ำปู หรือตำมะขามอ่อนใส่น้ำปู บางคนคลุกข้าวสวยรับประทาน บางคนก็จะเอาน้ำปูทาข้าวเหนียว(เหมือนขนมปังทาแยม)รับประทาน ฉะนั้นใครอยากจะลิ้มลองน้ำปูให้อร่อย เลิศรส ต้องไปลิ้มรสน้ำปูที่บ้านหนองนาว ตำบลแจ้ห่ม อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง เท่านั้น

อ้างอิง
* สิริรักษ์ บางสุด และพลวัฒน์ อารมณ์. โอชะล้านนา. กรุงเทพฯ : แสงแดด, 2558, หน้า 89–91.
แกงมัสมั่น
แกงมัสมั่น เป็นอาหารประเภทแกงที่ได้รับอิทธิพลมาจากอาหารมลายู ชาวไทยมุสลิมเรียกแกงชนิดนี้ว่า ซาละหมั่น แกงมัสมั่นแบบมุสลิมไทยออกรสหวานในขณะที่ตำรับดั้งเดิมของชาวมุสลิมออกรสเค็มมัน ในไทยมีวิธีการทำสองแบบคือ แบบไทย น้ำพริกแกงมี พริกแห้ง ข่า ตะไคร้ หอม กระเทียม ลูกผักชี ยี่หร่า ดอกจันทน์ กานพลู ปรุงรสให้หวานนำ เค็มและอมเปรี้ยว เป็นแกงมีน้ำมากเพื่อรับประทานกับข้าว อีกแบบเป็นแบบมุสลิม น้ำขลุกขลิก ใช้จิ้มขนมปังหรือโรตี ในน้ำพริกแกงไม่ใส่ข่า ตะไคร้ ส่วนผสมที่เป็นพริกแห้ง หอม กระเทียม ถั่วลิสงจะทอดก่อน ใส่ผงลูกผักชี ยี่หร่า ใส่มันฝรั่ง บางสูตรใส่มะเขือยาว ก่อนจะมีมันฝรั่งมาปลูกแพร่หลายในไทย จะนิยมใส่มันเทศ สันนิษฐานว่าคำว่า "มัสมั่น" มาจากภาษาเปอร์เซี
าปลูกแพร่หลายในไทย จะนิยมใส่มันเทศ สันนิษฐานว่าคำว่า "มัสมั่น" มาจากภาษาเปอร์เซียคำว่า (มุสลิมมาน) ซึ่งหมายถึง ชาวมุสลิม
แกงมัสมั่นจัดเป็นอาหารชนิดแรกที่ปรากฏในกาพย์เห่เรือชมเครื่องคาวหวาน พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ความว่า

แกงมัสมั่นแบบชาวมุสลิมปักษ์ใต้ ต่างจากการปรุงแกงมัสมั่นของชาวไทยภาคกลางคือ จะไม่ทำเป็นน้ำพริกแกงมัสมั่น แต่จะผสมลูกผักชีป่น ยี่หร่าป่น พริกป่นอินเดียและพริกไทยป่นไว้เป็นผงเครื่องแกง จากนั้นจึงนำลงไปผัดกับน้ำมันที่เจียวหัวหอมแล้ว ส่วนแกงมัสมั่นแบบมลายู-ชวา จะใส่กานพลู อบเชย ลงไปผัดกับน้ำมันและหอมแดงจนหอม แล้วจึงใส่พริกป่นอินเดีย ลูกผักชีป่น ยี่หร่าป่น พริกไทยป่นลงไปผัดให้เข้ากัน นอกจากนั้นยังใส่มะพร้าวคั่ว ผงขมิ้น ดอกไม้จีนและหน่อไม้จีนด้วย
เว็บไซต์ CNNGo ได้จัดอันดับ 50 เมนูอาหารที่อร่อยที่สุดในโลกโดยการลงคะแนนเสียงทางเฟซบุ๊ก ปรากฏว่า แกงมัสมั่นได้รับเลือกให้เป็นอาหารที่อร่อยที่สุดในโลก

ดูเพิ่ม
* แกงที่ได้รับอิทธิพลจากชาติอื่น

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* ญดา ศรีเงินยวง; ชนิรัตน์ สำเร็จ, แกงไทย, 300 หน้า, กรุงเทพฯ: แสงแดด, ตุลาคม 2556, 
* David Thompson, Classic Thai Cuisine, 145 pages, Berkeley, California: Ten Speed Press, September 1993, 
* Joe Cummings, Lonely Planet World Food Thailand, 288 pages, London: Lonely Planet Publications, March 2000,
แฮกเกอร์สเปซ
แฮกเกอร์สเปซ (hackerspace) หรือ แฮกสเปซ (hackspace) (จากคำว่า "แฮกเกอร์" และ "สเปซ") คือพื้นที่ทางกายภาพที่คนที่มีความสนใจร่วมกัน โดยมากเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี ศิลปะดิจิทัล หรือ ศิลปะอิเล็กทรอนิกส์ สามารถพบปะกัน เข้าสังคม และทำงานร่วมกัน แฮกเกอร์สเปซนั้นเหมือนเป็นห้องปฏิบัติการ ห้องทำงาน โรงช่าง หรือ ห้องศิลปะ ของชุมชน ที่เปิดให้คนจากหลากหลายภูมิหลัง ได้สามารถเจอกัน และแบ่งปันความรู้และทรัพยากรต่าง ๆ เพื่อสร้างสิ่งต่าง ๆ ด้วยกัน

รายได้หลักของแฮกเกอร์สเปซมาจากค่าธรรมเนียมสมาชิก แฮกเกอร์สเปซบางที่ยังรับการสนับสนุนจากภายนอกด้วย

กิจกรรม
กิจกรรมโดยทั่วไปในแฮกเกอร์สเปซนั้นรวมถึง:
* การเรียนและแบ่งปันความรู้
* การนำเสนอและบรรยาย
* กิจกรรมทางสังคม รวมถึงเกมและงานสังสรรค์ ปาร์ตี้
* งานของโครงการส่วนบุคคลหรือโครงการกลุ่ม

แฮกเกอร์สเปซเตรียมโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นสำหรับกิจกรรมเหล่านี้ เช่น ห้อง อาหารและเครื่องดื่ม ไฟฟ้า คอมพิวเตอร์เซิร์ฟเวอร์และเครือข่ายภายใน อินเทอร์เน็ต อุปกรณ์เครื่องเสียง เครื่องฉายภาพวิดีโอ เครื่องเกม อุปกรณ์ช่าง และอุปกรณ์อื่น ๆ

กิจกรรมที่สามารถทำได้นั้นถูกจำกัดโดยเครื่องมือที่มีในแต่ละแฮกเกอร์สเปซ ด้วยจำนวนสมาชิกและความสามารถในการจัดหาเครื่องมือของแฮกเกอร์สเปซที่เติบโดขึ้นทั่วโลก ความสามารถของแฮกเกอร์สเปซก็เติบโตขึ้นไปด้วย:
* งานโครงการ DIY เล็ก ๆ
* พัฒนาโครงการโอเพนซอร์สฮาร์ดแวร์ที่มีอยู่แล้วหรือโครงการใหม่
* งานประดิษฐ์ส่วนตัวหรืองานกลุ่ม
* งานโครงการศิลปะ เช่น จลนศิลป์ หรือ ศิลปะเชิงความเคลื่อนไหว (kinetic art)
* การพัฒนาเกมและแอนิเมชัน

ตัวอย่างแฮกเกอร์สเปซ

* bangspace บนถนนเอกมัย กรุงเทพ
* C4 ใน โคโลญ
* c-base ใน เบอร์ลิน
* Metalab ใน เวียนนา
* NYC Resistor ใน นครนิวยอร์ก
* Noisebridge ใน ซานฟรานซิสโก
* HackerDojo ใน เมาเทนวิว แคลิฟอร์เนีย
แหล่งข้อมูลอื่น
* Hackerspaces.org มีรายการแฮกเกอร์สเปซทั่วโลก
* The Hackspace Foundation มูลนิธิแฮกเกอร์สเปซ
* Hackers need space to innovate - The Irish Times - October 24, 2008
* DIY Freaks - Wired - March 29, 2009
* Hackers seek physical space outside the virtual world - The Irish Times - April 10, 2009
* Where tinkerers take control of technology - Washington Post - April 19, 2009
* People Doing Strange Things With Soldering Irons: A Visit to Hackerspace - Xconomy - May 22, 2009
* DIY Gadgetry - BBC News - June 19, 2009
แกงกะหรี่
แกงกะหรี่ ( ) เป็นอาหารประเภทแกงที่ได้รับอิทธิพลจากแกงแบบมัสล่าหรือแกงกุรุหม่าของอินเดียใต้ ซึ่งมีน้ำมากกว่าแกงกุรุหม่าทางอินเดียเหนือ เครื่องเทศหลักที่ใช้ในแกงกะหรี่แบบอินเดีย-ปากีสถาน ได้แก่ ลูกผักชี ยี่หร่า พริกป่นอินเดีย พริกไทยป่น ขมิ้น ลูกกระวานเทศ กานพลู อบเชย นิยมโรยหน้าด้วยใบสำมาหลุย ถ้าเป็นกะหรี่ไก่เพิ่มลูกซัด แกงกะหรี่ปูเพิ่มโป๊ยกั้ก

อ้างอิง
* อาหารมุสลิม. กทม. แสงแดด. พ.ศ. 2547. หน้า 14
ดูเพิ่ม
* Curry Club Indian Restaurant Cookbook, Piatkus, London — ISBN 0-86188-378-0 & ISBN 0-86188-488-4 (1984 to 2009)
* K.T. Achaya. A Historical Dictionary of Indian Food (Delhi: Oxford University Press) 1998
* Pat Chapman India: Food & Cooking, New Holland, London — ISBN 978-1-84537-619-2 (2007)
* Indian Food: A Historical Companion]. (Delhi: Oxford University Press) 1994
* New Curry Bible, republished by John Blake Publishers ISBN 978-1-84358-159-8 (2005)
* David Burton. The Raj at Table (London: Faber & Faber) 1993
* Pat Chapman’s Curry Bible, Hodder & St — ISBN 0-340-68037-7 & ISBN 0-340-68037-7 & ISBN 0340 68562 X & ISBN 0-340-68562
— ISBN 0-340-68037-7 & ISBN 0-340-68037-7 & ISBN 0340 68562 X & ISBN 0-340-68562-X (1997)
* E.M. Collingham. Curry: A biography (London: Chatto & Windus) 2005
* Madhur Jaffrey. An Invitation to Indian Cooking (London: Penguin) 1975
* Petit Plats Curry, Hachette Marabout, Paris — ISBN 2-501-03308-6 (2000)
แลนโซเมโดส์
แลนโซเมโดส์ ( , เพี้ยนมาจาก แปลว่า "หุบผาแมงกะพรุน") เป็นแหล่งโบราณคดีที่ปลายสุดด้านทิศเหนือของเกาะนิวฟันด์แลนด์ ในรัฐนิวฟันด์แลนด์และลาบราดอร์ ประเทศแคนาดา ค้นพบเมื่อ ค.ศ. 1960 เป็นหมู่บ้านของชาวนอร์สที่เป็นที่รู้จักเพียงแห่งเดียวในอเมริกาเหนือนอกจากที่กรีนแลนด์ ถือว่าเป็นตัวอย่างของการติดต่อข้ามมหาสมุทรก่อนสมัยโคลัมบัสที่เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างของเพียงแห่งเดียว และมีชื่อเสียงเนื่องจากเป็นไปได้ว่าจะเกี่ยวข้องกับอาณานิคม Vindland ที่ก่อตั้งโดยเลฟ เอริกสันเมื่อประมาณ ค.ศ. 1003 หรืออาจเกี่ยวข้องกับการสำรวจทวีปอเมริกาของชาวนอร์สด้วย

การค้นพบและความสำคัญ
เมื่อ ค.ศ. 1960 Helge Ingstad นักสำรวจชาวนอร์เวย์ และ Anne Stine Ingstad ภรรยา ได้ค้นพบซากของหมู่บ้านชาวนอร์สที่นี่

แลนโซเมโดส์เป็นแหล่งโบราณคดีของนอร์สที่เป็นที่รู้จักเพียงแหล่งเดียวในอเมริกาเหนือนอกเหนือจากที่กรีนแลนด์ และแสดงให้เห็นการสำรวจและตั้งถิ่นฐานโดยชาวยุโรปที่ไกลที่สุดในโลกใหม่ก่อนการเดินทางของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เกือบ 500 ปี เมื่อ ค.ศ. 1978 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนแหล่งโบราณคดีนี้ให้เป็นแหล่งมรดกโลก
การตั้งถิ่นฐาน
การขุดสำรวจทางโบราณคดีมีขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1960 โดยคณะนานาชาติที่นำโดย Anne Stine Ingstad และต่อมาอยู่ภายใต้การควบคุมของ Parks Canada เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1970 หลังจากการขุดสำรวจในแต่ละระยะ สถานที่จะถูกกลบฝังอีกครั้งเพื่อปกป้องและอนุรักษ์ทรัพยากรทางวัฒนธรรม

ระเบียงภาพ

ไฟล์:Carlb-ansemeadows-vinland-03.jpg|แลนโซเมโดส์
ไฟล์:Viking landing.jpg|การทดลองนำเรือแบบไวกิงเข้าเทียบฝั่งที่แลนโซเมโดส์ ค.ศ. 2000
ไฟล์:VikingBarracklookingoutside.JPG|มองจากบ้านไวกิง ค.ศ. 2006

อ้างอิง
อ่านเพิ่ม
* Campbell, Claire Elizabeth (2017). Nature, Place, and Story: Rethinking Historic Sites in Canada. Montreal and Kingston: McGill-Queen's University Press. .
* (paperback).
* (paperback). (ebook).

แหล่งข้อมูลอื่น

* L'Anse aux Meadows National Historic Site, Parks Canada
* L'Anse aux Meadows National Historic Site by UNESCO
* by the National Film Board of Canada
การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี (เบลัซเกซ)
การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี ( ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซ จิตรกรคนสำคัญชาวสเปนของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโดในกรุงมาดริดในประเทศสเปน

ภาพ “การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี” ที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซ ราวระหว่างปี ค.ศ. 1641 ถึงปี ค.ศ. 1644 เป็นภาพที่อาจจะได้รับการจ้างโดยชาเปลของราชสำนักของเอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนใน Real Alcázar of Madrid ภาพนี้เป็นภาพคู่กับภาพพระแม่มารีสำหรับเทศกาลพระแม่มารีโดยจิตรกรชาวเนเปิลส์อันเดรีย วัคคาโร ผู้เป็นแบบสำหรับพระแม่มารีอาจจะเป็นนางแบบคนเดียวกับนางแบบที่เบลัซเกซใช้ในภาพ “วีนัสแห่งโรเคอบี”
เนื้อหา
งานชิ้นนี้เป็นงานทางศาสนาซึ่งตามปกติแล้วไม่ใช่หัวเรื่องหลักของงานเขียนหลักเบลัซเกซผู้ที่ตามปกติแล้วมักจะเขียนภาพเหมือน และเป็นงานเขียนที่มีบรรยากาศที่เป็นธรรมชาติและบรรยากาศอย่างง่ายที่หาดูได้ยากในงานเขียนภาพศาสนาของยุคบาโรก การวางภาพมีลักษณะเป็นสามเหลี่ยมคว่ำ ที่ให้ความรู้สึกของความมีสมมาตรและความกลมกลืนของเส้น และ เป็นทั้งรูปทรงและการใช้สีเป็นที่เป็นนัยยะถึงรูปทรงของหัวใจ ตัวเอกของภาพคือพระแม่มารีที่ดูถ่อมพระองค์ น่าสักการะ และ แสดงอารมณ์ การใช้รูปทรงที่ทำให้นึกถึงหัวใจเป็นการทำให้ผู้ดูนึกถึงความเคร่งครัดของพระแม่มารีผู้ทรงชี้ไปที่หัวใจในพระอุระของพระองค์เอง
ทางด้านขวาของภาพเป็นพระเจ้าผู้เป็นพระบิดาที่เป็นภาพของชายสูงอายุ ขณะที่ทางซ้ายเป็นภาพพระเยซูในภาพของชายหนุ่มผมยาว ทั้งสองคนประคองมงกุฎของพระแม่มารีเหนือพระเศียร กลางภาพเหนือขึ้นไปเป็นพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่ใช้สัญลักษณ์ของนกพิราบขาวมีรัศมี พระเศียรของพระเจ้า พระเยซู และ พระวิญญาณบริสุทธิ์ อยู่ในระเดับเดียวกันซึ่งเป็นเส้นฐานของสามเหลี่ยมที่เป็นสัญลักษณ์ของความเท่าเทียมกันของตรีเอกานุภาพ สิ่งอื่นที่น่าสังเกตในภาพคือดรุณเทพที่ฐานของพระแม่มารี ที่คุณภาพเท่าเทียมกับภาพเขียนของบาร์โตโลเม เอสเตบัน มูรีโยผู้มีชื่อเสียงในการเขียนภาพที่เกี่ยวกับดรุณเทพ
เบลัซเกซใช้สีน้ำเงินและม่วงแดง และสีสีแดงคาร์มีน (โดยเฉพาะสีแดงคาร์มีนเวนิส) แทนที่จะใช้สีแดงที่ใช้กันตามปกติ ตามคำแนะนำของอาจารย์ Pacheco ที่บันทึกไว้ในหนังสือ “Arte de la Pintura” แม้ว่าขณะนั้นเบลัซเกซจะเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงจนเกินกว่าที่จะเป็นลูกศิษย์ไปแล้วก็ตาม

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* ดิเอโก เบลัซเกซ
* ศิลปะบาโรก
เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู
เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู ( ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซจิตรกรคนสำคัญชาวสเปนของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโดในมาดริดในประเทศสเปน

ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู” ที่เชื่อกันว่าเขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซในปี ค.ศ. 1660 เป็นภาพเหมือนของเจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาแห่งสเปน ซึ่งเป็นผู้เดียวกับที่ปรากฏในภาพ “นางสนองพระโอษฐ์” (Las Meninas) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1656 และภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1659
โดยทั่วไปแล้วเชื่อกันว่าภาพนี้เป็นภาพเขียนภาพสุดท้ายของเบลัซเกซ ที่ฉลองพระองค์เขียนโดยเบลัซเกซเองและพระเศียรที่ยังเขียนไม่เสร็จเมื่อเบลัซเกซมาเสียชีวิตลงเสียก่อน ตอนล่างของม่านมาเขียนโดยลูกศิษย์ชื่อ Juan Bautista del Mazo แต่จากการศึกษาเมื่อไม่นานมานี้เชื่อกันว่าภาพทั้งหมดอาจจะเขียนโดยมาโซ
หัวเรื่องของภาพเป็นภาพเหมือนของบุคคลในราชสำนักสเปนที่เบลัซเกซมักจะเขียน ในบั้นปลายของชีวิตเบลัซเกซใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเขียนภาพเหมือนของมาร์การิตา เทเรซาเพื่อส่งไปยังราชสำนักออสเตรียไปถวายสมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ผู้เป็นพระปิตุลา และ คู่หมั้น ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” ยังคงอยู่ที่เวียนนาเช่นเดียวกับภาพเหมือนอีกสองภาพของพระองค์ที่เขียนเมื่อปี ค.ศ. 1652 และ ค.ศ. 1653 เมื่อพระชนมายุหนึ่งและสองพรรษาในฉลองพระองค์สีเงิน และ สีชมพู ภาพเขียนลอกเลียนของภาพหลังอยู่ที่พระราชวังลิเรียในมาดริด แต่เขียนโดยจิตรกรผู้อื่น
ภาพนี้เดิมเชื่อกันว่าเป็นภาพของมาเรีย เทเรซาแห่งสเปน พระราชธิดาในพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปน และพระอัครมเหสีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสมาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่ต่อมาจากการค้นคว้าก็พบว่าอันที่จริงแล้วเป็นภาพของเจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาแห่งสเปนพระราชธิดาในพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปนกับพระมเหสีองค์ที่สองมาเรียนนาแห่งออสเตรีย

อ้างอิง

* Museo del Prado. Pintura española de los siglos XVI y XVII. Enrique Lafuente Ferrari. Aguilar S.A. 1964

ดูเพิ่ม
* ดิเอโก เบลัซเกซ
* ศิลปะบาโรก
* ภาพเหมือน
เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน
เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน ( ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซจิตรกรคนสำคัญชาวสเปนของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในเวียนนาในประเทศออสเตรีย

ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” ที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซในปี ค.ศ. 1659 เป็นภาพเหมือนที่เป็นภาพที่เป็นที่รู้จักกันดีภาพหนึ่งและเป็นภาพเขียนหนึ่งภาพสุดท้ายที่เขียนโดยเบลัซเกซก่อนที่จะเสียชีวิต เป็นภาพของมาร์การิตา เทเรซาแห่งสเปน ซึ่งเป็นผู้เดียวกับที่ปรากฏในภาพ “นางสนองพระโอษฐ์” (Las Meninas) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1656 และภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู” ที่เขียนต่อมาในปี ค.ศ. 1660
ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” เป็นหนึ่งในบรรดาภาพเหมือนของบุคคลในราชสำนักสเปนที่เขียนโดยเบลัซเกซ เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาผู้ทรงเสกสมรสกับพระปิตุลา--สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์--เมื่อพระชนม์ 15 พรรษา ภาพเหล่านี้ของพระองค์เป็นภาพที่ถูกส่งไปยังกรุงเวียนนาเพื่อนำไปถวายแสดงให้สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ได้ทอดพระเนตรดูถึงความเจริญพระชันษาของคู่หมั้น สิ่งที่เด่นที่สุดในภาพคือกระโปรงที่บานกว้าง (crinoline) อย่างผิดขนาด ที่เน้นด้วยขอบและปกเสื้อที่ทำด้วยลูกไม้ พระหัตถ์ซ้ายถือปลอกแขนขนสัตว์สีน้ำตาลซึ่งอาจจะเป็นของขวัญจากเวียนนา
ในภาพนี้เบลัซเกซใช้เทคนิคการเขียนโดยใช้ฝีแปรงที่หยาบที่ผสานเข้าด้วยกันก็เมื่อมองจากระยะที่ไกลจากภาพ ในภาพนี้เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซามีพระชนม์ 8 พรรษาทรงยืนสง่าพระพักตร์ขรึมอยู่กลางภาพ ฉลองพระองค์เป็นผ้าไหมสีน้ำเงิน ขอบตกแต่งด้วยเงินตามแฟชันของสมัยนั้นในสเปน ท่าทางขรึมอย่างควบคุมอารมณ์ของพระองค์เน้นหนักขึ้นโดยโทนสีน้ำเงินและเงิน ในฉากหลังเป็นโต๊ะสูงและกระจกรูปไข่

อ้างอิง
* Carr, Dawson (ed.), Velázquez, London: National Gallery, 2006.
* Cirlot, L. (dir.), Kunsthistorisches, Col. «Museos del Mundo», Tomo 11, Espasa, 2007. ISBN 978-84-674-3814-7, page 177
* Monreal, L., Grandes Museos, Vol. 2, Planeta, 1975. ISBN 84-320-0460-X (full work)
* Olivar, M., Cien obras maestras de la pintura, Biblioteca Básica Salvat, 1971. ISBN 84-345-7215-X

ดูเพิ่ม
* ดิเอโก เบลัซเกซ
* ศิลปะบาโรก
* ภาพเหมือน
จันนี่ สแกนเดอลัคกี้
จันนี่ สแกนเดอลัคกี้ ( ; ) เป็นตัวละครสำคัญจากการ์ตูนเรื่องคุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวฝรั่งเศส มีบทบาทสำคัญในหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 24, 25 และ 39 ซึ่งเป็นผู้ที่สามารถเอาชนะ โคฮินาตะ มิโนรุ ที่เป็นพระเอกของเรื่องมาแล้วครั้งหนึ่ง

จันนี่ เป็นนักมวยที่สวมกางเกงและถุงเท้าลายเสือดาวในการทำศึก เขาเป็นนักมวยแชมป์โลก ที่กลัวภรรยาของเขาเป็นอย่างมาก

ประวัติตามท้องเรื่อง
จันนี่ สแกนเดอลัคกี้ เป็นนักมวยเจ้าสำราญ จนดูราวกับว่าไม่จริงจังในการแข่งขัน เคยคิดจะยอมแพ้แก่โคฮินาตะ มิโนรุ แต่ถูกภรรยาชาวไทยชื่อ อริศรา ซึ่งเป็นบุตรสาวของโปรโมเตอร์สมชาย ขู่จะเอาเรื่องหากหนีการแข่ง เขาจึงตั้งใจแข่งต่อจนสามารถเอาชนะโคฮินาตะ มิโนรุในที่สุด
ในภายหลัง จันนี่ได้กล่าวชมเชยถึงความตั้งใจของโคฮินาตะ มิโนรุ ถึงความตั้งใจจริงเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า Tu t'es bien defendu, petit. - "เอ็งเป็นนักสู้ที่เยี่ยมมาก เจ้าหนู" ก่อนที่จะกล่าวต่อว่า "ไว้สู้กันใหม่นะ" ซึ่งเป็นการแสดงสปีริทของนักกีฬาที่น่าประทับใจ ในภายหลัง เขายังได้ปรากฏตัวอีกครั้งด้วยสภาพร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้น ซึ่งเขาได้เป็นฝ่ายชนะต่อคู่ชกชาวเนเธอร์แลนด์ชื่อ กิลเบิร์ต ไดค์แมน ด้วยผลการตัดสิน 3 ต่อ 0 ส่งผลให้เขาเข้าสู่การแข่งขันระดับโลก ซึ่งจะได้พบกับอิบูกิซึ่งเป็นคิกบ็อกเซอร์อันดับหนึ่งชาวญี่ปุ่นในรอบถัดไป

การออกแบบตัวละคร
จันนี่เป็นตัวละครที่ได้รับแรงบันดาลใจบางส่วนมาจากนักมวยไทยชาวฝรั่งเศสชื่อ ฌอง สตาร์สโบสกี

อ้างอิง
* ยาสุชิ บาบะ. คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ. เล่ม 24-25. พิมพ์ครั้งที่ 1. บริษัท ดับลิว พีเอส (ประเทศไทย) จำกัด. ISBN 978-616-516-715-4

ดูเพิ่ม
* คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ

แหล่งข้อมูลอื่น
* 馬場康誌公式サイト『不動心』 
* 空手小公子小日向海流 投票フォーム
กรมการท่องเที่ยว
กรมการท่องเที่ยว ( ) เป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา มีหน้าที่เกี่ยวกับการพัฒนาการท่องเที่ยวในประเทศไทย ในด้านบริการท่องเที่ยว แหล่งท่องเที่ยว ธุรกิจนำเที่ยว มัคคุเทศก์และผู้นำเที่ยว มาตรฐานอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว การรักษาความปลอดภัยทางการท่องเที่ยว รวมถึงการสร้างภาพยนตร์ต่างประเทศในราชอาณาจักร ให้สอดคล้องกับกฎหมายว่าด้วยนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ กฎหมายว่าด้วยธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ กฎหมายว่าด้วยภาพยนตร์และวีดิทัศน์ เฉพาะในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการสร้างภาพยนตร์ต่างประเทศในราชอาณาจักร และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง เพื่อก่อให้เกิดประโยชน์ทางเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และการพัฒนา
ทางเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน
ประวัติ
กรมการท่องเที่ยว เดิมชื่อ สำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 โดยเป็นการถ่ายโอนภารกิจบางส่วนของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย และภารกิจด้านภาพยนตร์จากกรมประชาสัมพันธ์ มาไว้ในการดูแลของสำนักงานฯ

ต่อมาคณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ให้เปลี่ยนชื่อสำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว เป็น กรมการท่องเที่ยว ทั้งนี้มีผลตั้งแต่วันที่พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่อสำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว เป็นกรมการท่องเที่ยว พ.ศ. 2553 มีผลบังคับใช้ คือ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2553
การแบ่งส่วนราชการ
กรมการท่องเที่ยว แบ่งส่วนราชการออกเป็น 6 หน่วยงาน ได้แก่
# สำนักงานเลขานุการกรม
# กองกิจการภาพยนตร์และวีดิทัศน์ต่างประเทศ
# กองทะเบียนธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์
# กองพัฒนาบริการท่องเที่ยว
# กองพัฒนามาตรฐานบุคลากรด้านการท่องเที่ยว
# กองพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว

สถานที่ตั้ง
กรมการท่องเที่ยว ที่ทำการตั้งอยู่ที่ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 อาคารซี ชั้น 2 เลขที่ 120 หมู่ 3 ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร 10210 ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2563 โดยย้ายจากที่ตั้งเดิมที่ตั้งอยู่ในกรีฑาสถานแห่งชาติ
กรมการท่องเที่ยว มีสำนักงานทะเบียนธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ มีหน้าที่ควบคุมและกำกับดูแลธุรกิจนำเที่ยว มัคคุเทศก์ และผู้นำเที่ยว ภายในเขตพื้นที่รับผิดชอบ ดังนี้
* สาขากรุงเทพมหานคร รับผิดชอบในเขตกรุงเทพมหานคร กาญจนบุรี ชัยนาท นครนายก นครปฐม นนทบุรี ปทุมธานี ประจวบคีรีขันธ์ พระนครศรีอยุธยา เพชรบุรี ราชบุรี ลพบุรี สมุทรปราการ สมุทรสงคราม สมุทรสาคร สระบุรี สิงห์บุรี สุพรรณบุรี อ่างทอง 
* สาขาภาคตะวันออก (จังหวัดชลบุรี) รับผิดชอบในเขตจังหวัดชลบุรี จันทบุรี ฉะเชิงเทรา ตราด ปราจีนบุรี ระยอง และสระแก้ว
* สาขาภาคเหนือ (จังหวัดเชียงใหม่) รับผิดชอบในเขตจังหวัดเชียงใหม่ กำแพงเพชร เชียงราย ตาก นครสวรรค์ น่าน พะเยา พิจิตร พิษณุโลก เพชรบูรณ์ แพร่ แม่ฮ่องสอน ลำปาง ลำพูน สุโขทัย อุตรดิตถ์ และอุทัยธานี
* สาขาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (จังหวัดนครราชสีมา) รับผิดชอบในเขตจังหวัดนครราชสีมา กาฬสินธุ์ ขอนแก่น ชัยภูมิ นครพนม บึง
นครราชสีมา) รับผิดชอบในเขตจังหวัดนครราชสีมา กาฬสินธุ์ ขอนแก่น ชัยภูมิ นครพนม บึงกาฬ บุรีรัมย์ มหาสารคาม มุกดาหาร ยโสธร ร้อยเอ็ด เลย ศรีสะเกษ สกลนคร สุรินทร์ หนองคาย หนองบัวลำภู อำนาจเจริญ อุดรธานี และอุบลราชธานี
* สาขาภาคใต้ 1 (จังหวัดสุราษฎร์ธานี) รับผิดชอบในเขตจังหวัดสุราษฎร์ธานี ชุมพร นครศรีธรรมราช นราธิวาส ปัตตานี พัทลุง ยะลา สตูล และสงขลา
** สาขาย่อยหาดใหญ่ (จังหวัดสงขลา) 
* สาขาภาคใต้ 2 (จังหวัดภูเก็ต) รับผิดชอบในเขตจังหวัดภูเก็ต กระบี่ ตรัง พังงา และระนอง
ทับหลัง
:สำหรับอัลบั้มเพลงของคาราบาว ดู ทับหลัง (อัลบั้มเพลง)

ทับหลัง คือ ส่วนโครงสร้างแนวนอน ทำหน้าที่รับน้ำหนักของผนังซึ่งอยู่เหนือช่องว่าง อาทิ วงกบประตูหรือหน้าต่าง และถ่ายน้ำหนักลงไปยังเสาเอ็นและยึดประตูและหน้าต่างเข้ากับผนัง นอกจากนี้ยังใช้เรียกสิ่งที่อยู่บนหน้าต่างหรือประตูหลังกรอบเช็ดหน้า ใช้บังคับปลายเดือยบานแผละหน้าต่างหรือประตูว่า ทับหลังหน้าต่าง หรือ ทับหลังประตู

ในประเทศไทย ทับหลัง หมายความรวมถึง ลวดลายที่ทำประดับไว้บนหลังตู้ หรือท่อนหินรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่สลักเป็นลวดลายต่าง ๆ ประดับอยู่เหนือประตูเข้าปราสาทหิน เช่น ทับหลังนารายณ์บรรทมสินธุ์ของปราสาทพนมรุ้ง

อ้างอิง
ชิราโตะ เตมูร์ ชิน
ชิราโตะ เตมูร์ ชิน ( ; ) เป็นตัวละครสำคัญจากการ์ตูนเรื่องคุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวมองโกเลียประจำสมาพันธ์มวยไทยแห่งประเทศญี่ปุ่น (ALL JAPAN MUAY THAI FEDERATION - AJM) โดยมีเทรนเนอร์ชาวไทยคอยให้คำแนะนำ และเริ่มมีบทบาทสำคัญในหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 31-32 เป็นต้นมา ชื่อของเขาเป็นชื่อที่มาจากการเล่นคำในภาษาญี่ปุ่น โดยดัดแปลงมาจากชื่อของ เตมูจิน ซึ่งเป็นนามเดิมของ เจงกีส ข่าน ผู้เป็นจักรพรรดิของมองโกเลียสมัยก่อน ทั้งนี้ คำว่า เตมูร์ ในภาษาญี่ปุ่นนั้นหมายถึง "เหล็ก" ส่วนคำว่า ชิน ในภาษาญี่ปุ่นหมายถึง "ใจ" เมื่อรวมกันแล้วจึงมีความหมายว่า ใจเหล็ก
ประวัติตามท้องเรื่อง
ชิราโตะ เตมูร์ ชิน เป็นนักมวยไทยชาวมองโกลที่ได้แข่งขันศึก K-O-SGENESIS โดยเขาได้ทำการสู้กับ มินามิ ฮิโรคิ ซึ่งเป็นนักคาราเต้ การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด แต่ในที่สุด ชิราโตะก็ถูกศอกฟาดจนได้รับบาดเจ็บ เขาจึงจำใจที่จะยอมแพ้เพราะต้องการเก็บแรงไว้รอแข่งในรายการชิงแชมป์รุ่นเวลเตอร์เวทของสมาพันธ์มวยไทยแห่งประเทศญี่ปุ่นในอีก 2 เดือนข้างหน้า เพื่อที่จะได้กลับมาแข่งขันใหม่ในฐานะแชมป์ที่มาจากองค์กรที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศต่อไป

การสร้างตัวละคร

การตอบรับ
ชิราโตะ เตมูร์ ชิน ถือเป็นตัวละครจากที่มีอยู่ทั้งหมดของเรื่องเดียวกันนี้ ที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น โดยได้รับคะแนนโหวตล่าสุดอยู่ในอันดับที่สอง

อ้างอิง
* ยาสุชิ บาบะ. คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ. เล่ม 31-32. พิมพ์ครั้งที่ 1. บริษัท ดับลิว พีเอส (ประเทศไทย) จำกัด. ISBN 978-616-516-715-4

ดูเพิ่ม
* คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ

แหล่งข้อมูลอื่น
* グラップラーキシ 
* 馬場康誌公式サイト『不動心』 
* ร่วมโหวตคะแนนให้กับตัวละครที่คุณชื่นชอบ
แม่พระแห่งลูกประคำ (การาวัจโจ)
แม่พระแห่งลูกประคำ ( ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนขึ้นโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลี ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลป์ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย

ภาพ “แม่พระแห่งลูกประคำ” ที่เขียนเสร็จราวปี ค.ศ. 1607 เป็นภาพเขียนขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยบุคคลเป็นจำนวนมากในภาพ ผู้ว่าจ้างเขียนภาพอาจเป็นเซซาเร เดสเต ดยุกแห่งโมเดนา ในปี ค.ศ. 1605 และเขียนที่เนเปิลส์ ภาพถูกมอบให้แก่วินเชนโซที่ 1 กอนซากา ดยุกแห่งมันโตวา ในปี ค.ศ. 1607 และต่อมาซื้อโดลกลุ่มศิลปินเฟลมมิชที่รวมทั้งปีเตอร์ พอล รูเบนส์ เพื่อมอบให้แก่โบสถ์คณะดอมินิกันในแอนต์เวิร์ป
ในภาพพระนางมารีย์พรหมจารีประทับบนบัลลังก์ ยื่นหัตถ์ประทานไปทางนักบุญดอมินิกที่ยืนถือโรซารีอยู่ทางขวาของพระนาง และทางขวาของภาพมีนักบุญปีเอโตรแห่งโมเดนา ข้างนักบุญปีเอโตรเป็นภาพนักบุญทอมัส อไควนัส นักเทววิทยาคนสำคัญของคณะดอมินิกัน

แม่พระและพระกุมาร และนักบุญยืนรวมกันเป็นโครงรูปสามเหลี่ยมจากผู้ที่แต่งตัวแบบคลาสสิกที่คุกเข่ายื่นมือออกไปยังนักบุญดอมินิกอยู่ด้านหน้าของภาพ ขณะที่ผู้อุทิศทางด้านซ้ายของภาพสวมเสื่อคอจีบหันมาทางผู้ชมภาพ เสาทางด้านซ้ายและม่านเพิ่มความขึงขังเป็นทางการให้แก่ภาพ ความสำเร็จของภาพนี้อยู่ที่การประสานรูปทรงอันซับซ้อนเข้าด้วยกันอย่างมีประสิทธิภาพตามหลักการเขียนภาพแบบบาโรก

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* การาวัจโจ
* ชีวิตของพระนางพรหมจารี
เทศกาลแกลสตันบูรี
เทศกาลแกลสตันบูรี ( ) หรือชื่อเต็มว่า เทศกาลศิลปะการแสดงร่วมสมัยแกลสตันบูรี ( ) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า แกลสตันบูรี หรือ แกลสโต เป็นเทศกาลดนตรีและการแสดงบนผืนหญ้าที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็นที่รู้จักด้านดนตรีร่วมสมัย และยังมีศิลปะ การเต้นรำ ตลก ละคร ละครสัตว์ คาบาเร่ต์ และศิลปะอื่น ๆ ในปี 2005 เทศกาลครอบคลุมพื้นที่ 900 เอเคอร์ (3.6 ตร.กม.) มีการแสดงกว่า 385 โชว์ มีผู้เข้าร่วมชมราว 150,000 คน ในปี 2007 มีการแสดงกว่า 700 การแสดง กับเวทีมากกว่า 80 เวที

อ้างอิง
วัดตองปุ (จังหวัดลพบุรี)
ประวัติ
วัดตองปุ วัดนี้เป็นวัดมอญ ตองปุ เป็นภาษามอญ แปลว่า ที่ชุมนุมพลก่อนออกรบ อยู่หลังโรงเรียนพิบูลวิทยาลัย ตำบลทะเลชุบศร เป็นวัดเก่าแก่ที่มีความสำคัญวัดหนึ่ง สร้างขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ศิลปกรรมที่พบส่วนหนึ่งมีรูปแบบเป็นของกลุ่มชาวมอญ ได้แก่ หลักไม้จำหลักเก็บพระคัมภีร์ในพระอุโบสถ และลายรดน้ำบานประตูพระวิหาร เมื่อครั้งสมเด็จพระนารายณ์ฯ ทรงสร้างเมืองลพบุรี ก็ได้สร้างวัดตองปุขึ้น และนิมนต์พระภิกษุมอญจากวัดตองปุ ที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชได้ทรงสร้างไว้ที่กรุงศรีอยุธยามาจำพรรษาที่วัดนี้ด้วย วัดตองปุเป็นวัดโบราณที่มีความสำคัญในฐานะเป็นศาสนสถานสมัยอยุธยา ที่คงสภาพค่อนข้างสมบูรณ์และมีพระภิกษุใช้ประโยชน์อยู่
พระอุโบสถ
หันหน้าไปทางทิศตะวันออก เดิมมีกำแพงแก้วเตี้ย เจาะซุ้มเล็ก ๆ สำหรับวางตะเกียงไว้รอบ ฐานอาคารเป็นฐานปัทม์ หย่อนท้องช้าง ด้านหน้าอาคาร มีประตูทางเข้า 2 ช่อง กับช่องหน้าต่าง 1 ช่อง ช่องหน้าต่างทางด้านหน้าและด้านข้าง เจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยม ซุ้มหน้าต่างมีลักษณะเหมือนกับซุ้มบัญชรของพระที่นั่งหลายองค์ในพระราชวังพระนารายณ์ราชนิเวศน์ ประดิษฐานพระพุทธรูปหินทรายนาคปรกปางสมาธิ ศิลปะสมัยลพบุรี อายุราวต้นพุทธศตวรรษที่ 19 ด้านหลังโบสถ์มีกลุ่มเจดีย์สร้างสมัยกรุงศรีอยุธยา รูปแบบมีทั้งเจดีย์ทรงปรางค์ เจดีย์เพิ่มมุมแบบระฆังกลม และเจดีย์เพิ่มมุมแบบระฆังเหลี่ยม นอกกำแพงแก้วมีเจดีย์ทรงสูงชลูด มีเรือนธาตุซ้อนกัน 2 ชั้น แต่ละด้านของเรือนธาตุมีซุ้มทิศ
พระวิหาร
สร้างขนานกับโบสถ์ อาคารไม่มีช่องหน้าต่าง หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผาเช่นเดียวกับหลังคาพระอุโบสถ ประตูทางเข้าเจาะเป็นช่องโค้งมนที่ผนังด้านหน้าและด้านหลัง ด้านละ 1 ช่อง บันไดทางขึ้นโบสถ์เป็นรูปวงโค้ง เชื่อมกับยกพื้นที่มีแท่นอาสนะสำหรับพระภิกษุนั่งสวดในงานบุญบางโอกาส ซุ้มประตูหน้า-หลัง สร้างเพิ่มเมื่อคราวบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2491 ภายในวิหารมีพระพุทธรูปหินทรายปางสมาธินาคปรก ศิลปะลพบุรี อายุราวต้นพุทธศตวรรษที่ 19 หลายองค์
หอไตรและหอระฆัง
หอไตร หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ตั้งอยู่บนลานประทักษิณ มีบันไดทางขึ้นสู่ลานประทักษิณขนาดเล็ก อาคารมีทางเข้าด้านหน้า 1 ประตู เหนือกรอบประตูมีซุ้มปูนปั้น ด้านข้างเจาะช่องหน้าต่างสี่เหลี่ยมข้างละ 2 ช่อง หน้าบันมีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ปั้นด้วยปูนทั้งหมด ที่น่าสนใจคือ หางหงส์ทำเป็นเศียรนาค 5 เศียร ที่เรียกว่า นาคเบือน ภายในหอไตร มีพระพุทธรูปนาคปรก

หอระฆังตั้งอยู่ถัดจากหอไตร ส่วนบนเป็นทรงปราสาทห้ายอด
ศาลาพระศรีอาริยเมตไตรย
เป็นอาคารสร้างติดพื้น หลังคามุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วย ภายในศาลามีภาพจิตรกรรม เล่าเรื่องพุทธประวัติ ฝีมือช่างสมัยรัตนโกสินทร์ ราวรัชกาลที่ 4-5 เดิมเป็นที่ประดิษฐานพระศรีอาริยเมตไตรย์ ปัจจุบันประดิษฐานพระปางนาคปรกปูนปั้น

ศาลาการเปรียญหลังเก่า
หันหน้าไปทางทิศตะวันตก สถาปัตยกรรมเป็นแบบสมัยสมเด็จพระนารายณ์ฯ นั่นคือ ฐานแอ่นโค้ง เจาะช่องหน้าต่างโค้งแหลม เดิมหลังคามุงด้วยกระเบื้อง บัวหัวเสาเป็นบัวกลีบยาว ประตูและหน้าต่างทางด้านหน้า ศาลาการเปรียญหลังเก่า ปัจจุบันใช้เป็นคลังเก็บของ

นอกจากยังมีโบราณวัตถุที่สำคัญเหลืออยู่เพียงชิ้นเดียวในเมืองไทย คือ ที่สรงน้ำพระโบราณ หรือที่เรียกกันว่า น้ำพุสรงน้ำพระ เก็บรักษาไว้ที่วัดแห่งนี้
อ้างอิง
* วัดตองปุ จังหวัดลพบุรี
* เที่ยวชม ‘วัดตองปุ’ เมืองลพบุรี 
* ปฐมสมโพธิวัดตองปุ 
* จังหวัดลพบุรี หอมรดกไทย
* วัดตองปุ ลพบุรี

แหล่งข้อมูลอื่น
*เฟซบุ๊กวัดตองปุ จังหวัดลพบุรี
ไก่ทอด
ไก่ทอด ( ) เป็นอาหารอย่างง่ายทำจากเนื้อไก่ นำไปคลุกกับแป้งและส่วนผสมอื่น ๆ จากนั้นนำไปทอด อาจด้วยวิธีการทอดน้ำมันท่วม น้ำมันน้อย หรือการทอดด้วยความดัน ผิวนอกของไก่ทอดจะกรอบ ส่วนของไก่ที่นำมาทำไก่ทอดอาจเป็นน่อง ปีก อก หรือเนื้อไก่ที่หั่นเป็นชิ้น ๆ อาจมีหนัง มีกระดูกหรือเลาะกระดูกออกก่อน (เป็นไก่ไม่มีกระดูก) รูปแบบของไก่ทอดนั้นไม่ตายตัว โดยขึ้นอยู่กับสูตร ส่วนผสม และกรรมวิธีการปรุง

ดูเพิ่ม
* ร้านไก่ทอด
* รายชื่อไก่ทอด

อ้างอิง
แจ็กซ์ (มอร์ทัลคอมแบต)
แจ็กสัน "แจ็กซ์" บริกส์ ( ) เป็นตัวละครในแฟรนไชส์เกมต่อสู้มอร์ทัลคอมแบตโดยบริษัทมิดเวย์เกมส์และเนเธอร์เรล์มสตูดิโอส์ เขาปรากฏตัวในเกมมอร์ทัลคอมแบต II (ค.ศ. 1993) ในฐานะหัวหน้าหน่วยรบพิเศษ และกลายเป็นกำลังหลักของซีรีส์ รวมถึงเป็นตัวเอกในมอร์ทัลคอมแบต: สเปเชียลฟอซส์ (ค.ศ. 2000) ซึ่งเป็นเกมภาคแยกแนวแอ็กชันผจญภัย ตัวละครนี้โดดเด่นด้วยแขนไบโอนิกโลหะ ซึ่งเขาได้รับครั้งแรกในมอร์ทัลคอมแบต 3 (ค.ศ. 1995) และความสามารถของเขาจะขึ้นอยู่กับพละกำลังส่วนบนของร่างกาย
ในเกมต่างดังกล่าว แจ็กซ์ได้รับการพรรณนาในตอนแรกว่าเป็นผู้บัญชาการหน่วยรบพิเศษของซอนยา เบลด และต่อมาได้กลายเป็นนักรบที่ปกป้องเอิรธร์เรล์มจากภัยคุกคามต่าง ๆ นอกจากนี้ เขายังได้รับการพรรณนาว่าเป็นวีรบุรุษหลักในสื่อที่เกี่ยวข้องต่าง ๆ รวมถึงซีรีส์แอนิเมชันเรื่องมอร์ทัลคอมแบต: ดีเฟนเดอส์ออฟเดอะเรล์ม ใน ค.ศ. 1996, ภาพยนตร์มอร์ทัล คอมแบ็ท ศึกวันล้างโลก ใน ค.ศ. 1997 และซีรีส์ทางเว็บเรื่องมอร์ทัลคอมแบต: เลกาซี ใน ค.ศ. 2011 ซึ่งการตอบรับตัวละครนี้โดยทั่วไปนั้นเป็นไปในเชิงบวกทั้งการปรากฏตัวตลอดจนบรรดาท่าพิเศษ

อ้างอิง
เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์
เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ ( ) เป็นเทศกาลภาพยนตร์ประจำปีที่จัดขึ้นที่รัฐยูทาห์ สหรัฐ ถือเป็นเทศกาลภาพยนตร์หนังนอกกระแสที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา จัดขึ้นในเดือนมกราคม ที่เมืองพาร์กซิตี, ซอลต์เลกซิตี และออกเดน เช่นเดียวกับที่ซันแดนซ์รีสอร์ต เทศกาลนี้ยังเป็นการแสดงผลงานใหม่ ๆ ของผู้สร้างภาพยนตร์อิสระทั้งอเมริกันและนานาชาติ เทศกาลมีการแข่งขัน ตัดสินภาพยนตร์ชีวิตอเมริกันและนานาชาติ และภาพยนตร์สารคดี ทั้งภาพยนตร์สั้นและภาพยนตร์ยาว และกลุ่มแสดงภาพยนตร์ที่ไม่ได้ร่วมประกวด

อ้างอิง
ทศพร สิทธิวัจน์
ทศพร สิทธิวัจน์ หรือ มาสเตอร์ทอดดี้ ( ) เป็นผู้ฝึกสอนมวยไทย โปรโมเตอร์มวยไทยระดับโลก และยังแสดงและออกแบบท่าศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว เขายังเป็นที่รู้จักในนาม Master Toddy เนื่องจากตอนย้ายไปสหราชอาณาจักร หลานคนไม่สามารถเรียกชื่อเขาได้ถูก ทศพรเป็นครูฝึกมวยไทยมาตั้งแต่อายุ 16 ปี และได้ฝึกฝนแชมป์โลกมาแล้วกว่า 40 คน ตลอดระยะเวลากว่า 5 ทศวรรษ ในภาพยนตร์ เขายังเป็นผู้สอนนำในรายการเรียลลิตี้ช่องออกซิเจน ที่ชื่อ Fight Girls
เขาเป็นศิษย์ช่างกลปทุมวัน รุ่น 42 เขาเดินทางไปเปิดค่ายมวยที่ประเทศอังกฤษเมื่อปี พ.ศ. 2518 หลังจาก 16 ปีเต็มที่ทำค่ายมวยที่อังกฤษก็มาเริ่มที่ลาสเวกัส หลังจากนั้นช่องเอ็มทีวีทำสารคดีเกี่ยวกับนักมวยไทยสัญชาติอเมริกัน คือ คิท โค้พ, เบน การ์เซีย และแอนโทนี บราวน์ นักมวยในสังกัดในสารคดีที่ชื่อ True Life ในตอนที่ชื่อ I'm A Muay Thai

ทศพร สิทธิวัจน์มีค่ายมวยในสังกัดในสหรัฐอเมริกา 55 ค่าย ในออสเตรเลีย 8 ค่าย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
วัดธรรมิการาม
วัดธรรมิการาม อาจหมายถึง
* วัดธรรมิการาม จังหวัดกาฬสินธุ์
* วัดธรรมิการาม จังหวัดขอนแก่น
* วัดธรรมิการาม จังหวัดเชียงใหม่
* วัดธรรมิการามวรวิหาร จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
* วัดธรรมิการาม จังหวัดร้อยเอ็ด
* วัดธรรมิการาม จังหวัดลพบุรี
* วัดธรรมิการาม จังหวัดสกลนคร
* วัดธรรมิการาม จังหวัดสุโขทัย
* วัดธรรมิการาม จังหวัดอุดรธานี
อุทยานแห่งชาติถ้ำสะเกิน
อุทยานแห่งชาติถ้ำสะเกิน ครอบคลุมพื้นที่เทือกเขาสูงตอนปลายแห่งทิวเขาหลวงพระบาง ประกอบด้วยผืนป่าสมบูรณ์ ถ้ำขนาดใหญ่ น้ำตก และจุดชมทะเลหมอกในท้องที่อำเภอสองแคว จังหวัดน่าน และอำเภอเชียงคำ, อำเภอปง จังหวัดพะเยา

ลักษณะภูมิประเทศ

เป็นเทือกเขาสูงสลับซับซ้อนวางตัวในแนว เหนือใต้ คล้ายรูปตัว T ตัวเขียนใหญ่ในภาษาอังกฤษ มีระดับความสูงเฉลี่ยประมาณ 300 - 1,752 เมตร จากระดับน้ำทะเล โดยมียอดดอยจี๋ ความสูงจากระดับน้ำทะเล 1,752 เมตร เป็นจุดสูงสุด
ลักษณะภูมิอากาศ
แบ่งออกเป็น 3 ฤดู คือ 
*ฤดูร้อน ตั้งแต่เดือนมีนาคม - เมษายน 
*ฤดูฝน ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม - ตุลาคม 
*ฤดูหนาว ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน - กุมภาพันธ์ อุณหภูมิเฉลี่ยต่ำสุดประมาณ 8 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดประมาณ 41 องศาเซลเซียส
พืชพรรณและสัตว์ป่า
สภาพป่าประกอบด้วย ป่าดิบเขา พันธุ์ไม้ที่สำคัญได้แก่ ไม้ก่อชนิดต่าง ๆ พญาไม้ นางพญาเสือโคร่ง มะขามป้อมดง สนสามพันปี อบเชย กฤษณา ไม้พื้นล่าง ได้แก่ มอสส์ เฟิร์นชนิดต่าง ๆ ป่าดิบชื้น พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ ยาง กระบาก สมพง ลำพูป่า กระทุ่ม พืชพื้นล่างได้แก่ กูดต้น กูดพร้าว เอื้องกุหลาบพวง เป็นต้น ป่าดิบแล้ง พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ ยางแดง ยางขาว ตะเคียน ตะแบก มะม่วงป่า พืชพื้นล่างได้แก่ ไผ่ หวาย เฟิร์น ปาล์ม ต๋าว เป็นต้น ป่าเบญจพรรณ พันธุ์ไม้ที่สำคัญได้แก่ มะค่าโมง สมอพิเภก ตะคร้อ เสี้ยว ดอกขาว พืชพื้นล่างได้แก่ หญ้าแฝก หญ้าคมบาง และพืชในวงศ์ ขิง ข่า เป็นต้น
จากการสำรวจพบว่าสัตว์ป่าส่วนใหญ่เป็นสัตว์ที่เลี้ยงลูกด้วยนมซึ่งมีตั้งแต่ขนาดกลางจนถึงขนาดเล็ก สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์ปีก ได้แก่ เสือ เลียงผา เก้ง หมูป่า กระรอก กระแต หมาใน เหยี่ยว นกขุนทอง และนกเขา เป็นต้น

== การเดินทาง == 
จากอำเภอเมืองน่านใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1080 ถึงอำเภอท่าวังผา ระยะทางประมาณ 42 กิโลเมตร แล้วแยกซ้ายมือตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1148 (ท่าวังผา-สองแคว) ระยะทางประมาณ 33 กิโลเมตร ถึงอำเภอสองแคว แล้วแยกซ้ายมือตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1148 (สองแคว-เชียงคำ) อีกประมาณ 38 กิโลเมตร ถึงหมู่บ้านสะเกิน ตำบลยอด อำเภอสองแคว แล้วให้ไปทางขวามือผ่านหมู่บ้านไปอีกประมาณ 6 กิโลเมตร ถึงที่ทำการอุทยานฯ
สถานที่ติดต่อ
ที่ทำการอุทยานแห่งชาติถ้ำสะเกิน ตำบลยอด อำเภอสองแคว จังหวัดน่าน 55160 โทรศัพท์: 0-9045-9831

แหล่งท่องเที่ยว
* ดอยจี๋
*ภูลังกา
*ภูอานม้า
* ถ้ำหลวงสะเกิน 
* น้ำตกห้วยหาด
* น้ำตกผาธาร
* น้ำตกผาลาด
* น้ำตกน้ำคะ
* น้ำตกสีธน
* ถ้ำทอง
* ถ้ำปลากั้ง
* สุสานฟอสซิลเพรียงหินล้านปี
* น้ำตกหงษ์เวียงจันทร์

อ้างอิง
อุทยานแห่งชาตินันทบุรี
อุทยานแห่งชาตินันทบุรี มีพื้นที่ครอบคลุมท้องที่อำเภอท่าวังผา อำเภอเมืองน่าน และอำเภอบ้านหลวง จังหวัดน่าน เป็นพื้นที่ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพ แหล่งต้นน้ำลำธาร พื้นที่แห่งนี้เคยเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญแห่งหนึ่งในอดีต ภายใต้อิทธิพลของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย

ลักษณะภูมิประเทศ
เป็นเทือกเขาสูงสลับซับซ้อนวางตัวในแนวเหนือใต้ อยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัดน่าน ระดับความสูงของพื้นที่ประมาณ 300-1,674 เมตร จากระดับน้ำทะเล โดยมี “ยอดดอยวาว” ความสูง 1,674 เมตร จากระดับน้ำทะเล เป็นจุดสูงสุด นอกจากนี้ยังเป็นแหล่งต้นน้ำของลำห้วยหลายสาย ได้แก่ ลำน้ำสมุน ลำน้ำสะเนียน ลำน้ำวาว ลำน้ำยาว ลำน้ำพี้ ลำน้ำตึม ลำน้ำสีพัน ลำน้ำไสล ลำน้ำระพี และลำน้ำคาง เป็นต้น
ลักษณะภูมิอากาศ
แบ่งออกเป็น 3 ฤดู คือ ฤดูร้อน ตั้งแต่เดือนมีนาคม-พฤษภาคม ฤดูฝน ตั้งแต่เดือนมิถุนายน-ตุลาคม และฤดูหนาว ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน-กุมภาพันธ์ อุณหภูมิเฉลี่ยต่ำสุดประมาณ 8 องศาเซสเซียส และอุณหภูมิสูงสุดประมาณ 41 องศาเซสเซียส

== การเดินทาง == 
จากตัวอำเภอเมืองน่าน ใช้ทางหลวงหมายเลข 1080 ไปยังอำเภอท่าวังผาแล้วเลี้ยวซ้ายไปตามทางหลวงหมายเลข 1148 (ท่าวังผา-สองแคว) ประมาณ 1.5 กิโลเมตร แล้วแยกซ้ายไปตามทางหลวงหมายเลข 1082 (นาหนุน-สบขุ่น) ถึงหลักกิโลเมตรที่ 27 แยกขวามือเข้าไปอีกประมาณ 500 เมตร ถึงที่ทำการอุทยานฯ

สถานที่ติดต่อ
ที่ทำการอุทยานแห่งชาตินันทบุรี ตำบลผาทอง อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน 55140

โทรศัพท์: 08-9999-2420, 08-0131-1395
แหล่งท่องเที่ยว
* ดอยวาว
* ดอยผาจิ
* บ่อน้ำร้อนโป่งกิ
* น้ำตกนันทบุรี
* น้ำตกตาดฟ้าร้อง
* น้ำตกสองแคว
* น้ำตกห้วยพริก
* น้ำตกสันติสุข
* น้ำตกดอยหมอก

อ้างอิง
วิทยาลัยชุมชนพังงา
วิทยาลัยชุมชนพังงา เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงการอุดมศึกษาวิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม จัดตั้งขึ้นตามนโยบายของรัฐบาลในการจัดให้มีวิทยาลัยชุมชนขึ้นโดยเฉพาะยังจังหวัดที่ยังไม่มีสถาบันอุดมศึกษา เพื่อให้ประชาชนได้รับโอกาสที่เท่าเทียมกันในการเรียนรู้ตลอดชีวิต โดยยึดหลัก "การศึกษาสร้างชาติ สร้างคน และสร้างงาน"

ประวัติ
วิทยาลัยชุมชนพังงา จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2547 โดยเริ่มดำเนินการครั้งแรกในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2549 และเปิดรับนักศึกษาในปีการศึกษา 2549 เป็นปีแรก ซึ่งในระยะแรกได้ใช้สถานที่ของโรงเรียนทับปุดวิทยา ตำบลบ่อแสน อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา
เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2550 ได้ย้ายสำนักงานจากเดิมมายังที่ดินที่ได้รับมอบจากโรงเรียนทับปุดวิทยา ตำบลบ่อแสน อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา บนเนื้อที่ 20 ไร่

หลักสูตรที่เปิดสอน
วิทยาลัยชุมชนพังงา เปิดทำการเรียนการสอน 2 ระดับ คือ ระดับอนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น

อ้างอิง

วิทยาลัยชุมชนพังงา เปิดการเรียนการสอนระดับอนุปริญญา 5 สาขาวิชา 
1.สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น 
2.สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย 
3.สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
4.สาขาวิชาการเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร 
5.สาขาวิชาการจัดการทั่วไป
มีสถานที่จัดการศึกษา ดังนี้
1.หน่วยจัดการศึกษาวิทยาลัยชุมชนพังงา อ.ทับปุด
2.สถานที่จัดการศึกษาคุระบุรี อ.คุระบุรี
3.สถานที่จัดการศึกษาโรงเรียนตะกั่วป่า"เสนานุกูล" อ.ตะกั่วป่า
4.สถานที่จัดการศึกษาเทศบาลตำบลท้ายเหมือง อ.ท้ายเหมือง
5.สถานที่จัดการศึกษาโรงเรียนเกาะยาววิทยา อ.เกาะยาว
6.สถานที่จัดการศึกษาโรงเรียนเกาะยาววิทยา อ.เกาะยาว
ปายาส
ปายาส ( ) คือ ข้าวชนิดหนึ่งที่หุงเจือด้วยน้ำหรือน้ำนมและน้ำตาล เป็นอาหารของหลายชนชาติ ซึ่งบางชาติเป็นอาหารหลัก บางชาติเป็นอาหารว่าง

มธุปายาส
ปายาสเจือน้ำผึ้งเรียก มธุปายาส ครั้งหนึ่งนางสุชาดาเคยถวายแด่พระสมณโคดม ในพุทธศาสนิกชนชาวไทยทำอาหารใกล้เคียงกันเนื่องในวันสำคัญทางพุทธศาสนา เรียกว่า กระยาทิพย์ หรือ ข้าวทิพย์ กวนด้วยข้าว น้ำตาล น้ำอ้อย น้ำผึ้ง ถั่วงา และน้ำนม โดยจะให้หญิงพรหมจารีย์เป็นผู้กวน ในภาคเหนือเรียก ข้าวพระเจ้าหลวง ส่วนชาวไทใหญ่เรียก ข้าวซอมต่อหลวง โดยจะนำไปถวายพระพุทธเจ้าในเทศกาลสำคัญทางศาสนาพุทธเช่นกัน
ข้าวเวท
ข้าวเวท หรือ ข้าวเปียก คือข้าวที่หุงด้วยน้ำอ้อยและนม หรือหุงด้วยกะทิ เป็นอาหารที่พราหมณ์ไทยใช้ทำถวายพระเป็นเจ้า โดยจะนำข้าวสุกใส่กะลามะพร้าว แล้วเอากล้วยน้ำไทปักไว้ตรงกลางลูกหนึ่ง ผู้ทำอาหารชนิดนี้ต้องเป็นคนเชื้อสายพราหมณ์เท่านั้น กระทำที่เทวสถานสำหรับพระนครเพื่อถวายพระเป็นเจ้าในพระราชพิธีตรียัมปวายและศิวาราตรี เดิมห้ามผู้หญิงทำอาหารนี้ แต่คลายความเข้มงวดเรื่องเพศลงแล้ว ปัจจุบันผู้ทำส่วนใหญ่มักเป็นผู้หญิง ข้าวเวทนี้ใกล้เคียงกับ ปงกัล ( ) ปายาสของทมิฬ เป็นข้าวหุงด้วยน้ำนมและน้ำตาล ถวายแก่สุริยเทพในเทศกาลปงกัล ช่วงมกรสังกรานติของพราหมณ์ในรัฐทมิฬนาฑูและอานธรประเทศ ซึ่งตรงกับพระราชพิธีตรียัมพวาย-ตรีปวายของไทยพอดี

ระเบียงภาพ
ไฟล์:Payesh - Rice Boiled in Milk - Howrah 2013-10-18 3520.JPG|ปายาสของชาวเบงกอล
ไฟล์:Paal payasam.JPG|ปายาสของรัฐเกรละ
ไฟล์:Firinda sütlaç.jpg|ปายาสแบบตุรกี
ไฟล์:Arroz con leche.png|ปายาสแบบสเปน
ไฟล์:Sarkarai Pongal.JPG|ปงกัลของชาวทมิฬ

อ้างอิง
วัดพุน้อย
วัดพุน้อย 3 หมุ่ที่ 1 ตำบลชอนม่วง อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี แต่เดิม พุน้อยเป็นชื่อของ น้ำที่ผุดขึ้นมาคล้ายน้ำพุตลอดทั้งปี ไม่มีวันแห้ง จึงเป็นชื่อเรียกขานหมู่บ้านแห่งนี้ วันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2515 หมอเคลือบ และนางบุญมา เหมือนเอี่ยม ได้มอบถวายที่ดินจำนวน 6 ไร่ 1 งาน 53 ตารางวา เพื่อสร้างวัดพุน้อย หลวงพ่อชื้น บุญยกาโม นำชาวบ้านพุน้อยร่วมก่อสร้าง ได้ 4 พรรษาท่านจึงมรณภาพ ต่อมา พ.ศ. 2519 หลวงปู่แบน จนฺทสโร มาอยู่จำพรรษา และได้ซื้อที่ดินเพิ่มอีก 15 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา จนกระทั่งท่านได้มรณภาพลงเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2543 หลวงปู่แบน จนังทสโร ท่านเป็นเจ้าอาวาสนั้น ได้ร่วมกับชาวบ้านพุน้อยพัฒนาวัดจนเจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ทำให้วัดที่ไม่มีคนรู้จ
ด้ร่วมกับชาวบ้านพุน้อยพัฒนาวัดจนเจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ทำให้วัดที่ไม่มีคนรู้จัก กลายเป็นวัดที่มีคนเชื่อถือเลือมใสศรัทธาเดินทางมากราบไหว้กันอย่างไม่ขาดสาย
ปัจจุบัน พระโสภณพัฒนคุณ (ทิน สุทินฺโน) เจ้าอาวาสวัดพุน้อย ท่านยังคงสืบสานวิชาอาคม ที่รับจากหลวงปู่แบน จนฺงทสโร ในเรื่องเมตตามหานิยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการค้าขาย ที่หลวงปู่แบนได้สร้างเรือพุทธคุณขึ้นมา ซึ่งใครได้ไปบูชาจะประสบผลสำเร็จกันแทบทุกคน จึงมีพุทธศาสนิกชนเดินทางมาที่วัดพุน้อยกันอย่างเนืองแน่นในแต่ละวัน
สิ่งที่สร้างชื่อเสียงให้กับวัด
วัดพุน้อยนั้นมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่เคาราพนับถือของชาวบ้านและพุทธศาสนิกชนทั่วประเทศก็คือการยกเรือ การสร้างเรือ เพื่อถวายแด่แม่ตะเคียนทองสำหรับคนที่ชอบการเสี่ยงทายมักจะได้เดินทางมาที่วัดพุน้อยได้ขอโชคลาภด้วยการบนบานขอให้ถูกหวย พร้อมกันนี้ก็จะนำผ้าไหมซึ่งตัดเป็นชุดไทยกับตัวหุ่น นำมาถวายแม่ตะเคียนทองเพื่อเป็นการแก้บน ทำให้ปัจจุบันวัดพุน้อยชุดผ้าไหมไทย มากมายหลายหลากสีและมีความสวยงามมีจำนวนนับเป็น หมื่นชุด จนทางวัดต้องสร้างห้อง ไว้เก็บโดยเฉพาะ สำหรับชุดผ้าไหมไทย

ดูเพิ่ม
* ประวัติวัดพุน้อย ลพบุรี

อ้างอิง
* เว็บไซต์วัดพุน้อย ลพบุรี
วัดเขาสมโภชน์
ประวัติ
เขาสมโภชน์เป็นเทือกเขาขนาดใหญ่ รอบ ๆ บริเวณร่มรื่นไปด้วยต้นไม้นานาชนิด วัดเขาสมโภชน์ตั้งอยู่ที่บ้านเตาขนมจีน หมู่ที่ 5 ตำบลบัวชุม อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี มีที่ดินตั้งวัด 200 ไร่ บริเวณที่ตั้งมีภูเขาล้อมรอบ 3 ด้าน ที่ดินวัดแบ่งเป็น 2 ส่วน อยู่บนภูเขาและที่ราบเชิงภูเขา การสร้างวัดได้สร้างขึ้นเป็นวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2480 พื้นที่ภูเขาซึ่งล้อมรอบบริเวณวัดทั้ง 3 ด้านมีถ้ำอยู่มาก มีชื่อเรียกแตกต่างกัน มีเจดีย์ขนาดแตกต่างหลายองค์ ภายหลังได้ร้างไป เมื่อ พ.ศ. 2516 หลวงพ่อคง จตฺตมโล ได้ธุดงค์จาริกมาเพื่อการปฏิบัติธรรมโดยอาศัยอยู่ในถ้ำพระอรหันต์ ตามนิมิต ซึ่งในขณะนั้น ชาวบ้านเรียกกันว่า สำนักสงฆ์ถ้ำเขาสมโภชน์ ต่อมาวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2525 ทางค
ชาวบ้านเรียกกันว่า สำนักสงฆ์ถ้ำเขาสมโภชน์ ต่อมาวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2525 ทางคณะสงฆ์ได้ประกาศให้เป็นวัดเขาสมโภชน์ โดยมีหลวงพ่อคง จตฺตมโล เป็นพระวิปัสสนาจารย์ และประธานสงฆ์ มีพระครูภาวนาวิสุทธิ (ผิว วณณฺคุตโต) ดำรงค์ตำแหน่งรักษาการแทนเจ้าอาวาส ที่เชิงเขาเป็นที่ตั้งของวัดสำหรับปฏิบัติธรรม ภูเขาแห่งนี้เต็มไปด้วยถ้ำต่าง ๆ ที่มีความสวยงามตามธรรมชาติอยู่เป็นจำนวนมากกว่า 19 ถ้ำ เฉพาะถ้ำที่ปรากฏชื่อมีดังนี้คือ ถ้ำใหญ่ ถ้ำเจดีย์ ถ้ำเพชร ถ้ำรำวง ถ้ำสิงโต ถ้ำบ่อทิพย์ ฯลฯ ภายในแต่ละถ้ำจะแลเห็นหินงอกหินย้อยที่สวยงาม
==การปฏิบัติกรรมฐานแบบเปิดโลก== 
การเปิดให้เห็นทั้ง 3 โลก แบบที่พระพุทธเจ้าเคยแสดงในวันที่พระองค์เสด็จลงมาจากการขึ้นไปโปรดพุทธมารดาที่ดาวดึงส์ แต่ที่วัดนี้ คำว่า เปิดโลก ไม่ใช่ว่าสามารถทำได้อย่างพระพุทธเจ้า แต่เป็นการให้นั่งดูกรรมตัวเอง ดูว่าที่เราปวดหัว ปวดเข่า เป็นอะไร เพราะว่าอะไร อย่างบางคนเห็นตัวเองเป็นทหารสมัยของพระเจ้าตากสินมหาราช พอมาที่วัดก็จะรู้สึกว่าตัวเองเจ็บ พอนั่งดูแล้วก็จะเห็น พอเห็นแล้ว ถ้าเขาทำเราให้ตายก็อโหสิให้เรา จะได้ไม่เป็นเวรเป็นกรรมกันอีก แต่ว่าถ้าเราทำให้เขาตาย ก็ให้เราขออโหสิกับเขา
วัดเขาสมโภชน์ เป็นที่ปฏิบัติธรรมเห็นกรรมเวรอดีตชาติทำกรรมอะไรไว้บ้าง และมีความพิเศษดังนี้
# เป็นสถานที่ให้ความรู้ทางด้านกฎแห่งกรรม 
# ไปไหว้พระอรหันต์ที่กลายเป็นหินบนยอดเขา 
# ไปกราบมนัสการหลวงปู่คง อยู่ในโลงแก้วไม่เน่าไม่เปื่อย 
# ไปทำบุญให้กับฝูงลิงที่นับวันมากขึ้นทุกที อาหารการกินน้อยลง 
# ไปเที่ยวป่าเขาลำเนาไพร มีถ้ำและธรรมชาติที่สวยงาม 
# ไปค้างจะมีบริการให้ครบหมดที่นอน หมอน มุ้ง กลด ผ้าห่ม 
# อาหารจะเป็นมังสะวิรัติหมด ไม่มีเนื้อสัตว์

ปัจจุบัน มี พระภาวนาสมณคุณ วิ (พระมหาทอง ฐานคุโณ, ป.ธ.9) เป็นเจ้าอาวาสวัดเขาสมโภชน์ และดำรงตำแหน่ง รองเจ้าคณะจังหวัดลพบุรี

ดูเพิ่ม
* กรรมฐานธรรมะเปิดโลก

อ้างอิง
* วัดเขาสมโภชน์ ลพบุรี
หลวงพ่อคง จตฺตมโล
คาเมนไรเดอร์อิมเพอเรอร์
คาเมนไรเดอร์อิมเพอเรอร์ ( ; ) เป็นตัวละครจากภาพยนตร์ซีรีส์ มาสค์ไรเดอร์ริวคิ ทั้งทีวีซีรีส์ และวิดีโอเกม ซึ่งเป็นไรเดอร์ผู้ใช้วิชามวยไทยในการต่อสู้กับเหล่าร้าย และมีการจัดผลิตคาเมนไรเดอร์อิมเพอร์เรอร์ในรูปแบบของสะสมรูปแบบต่างๆด้วยเช่นกัน
ประวัติตามท้องเรื่อง
ซาโนะ มิทสึรุ ( ) เป็นชายหนุ่มผู้ยากจนได้เวนท์เด็ดจากชีโร่ ปกติมีอาชีพเป็นยามในลานจอดรถของบริษัทซึ่งมีความประสงค์เพียงแค่เพื่อเงินเท่านั้น หลังจากที่ได้เป็นไรเดอร์แล้วนั้นได้ใช้วิธีในดังกล่าวสำหรับการให้ตนได้อยู่กลุ่มที่มีเงินเยอะเป็นหลัก เมื่อแปลงร่างเป็นอิมเพอเรอร์การต่อสู้ของอิมเพอเรอร์จะเป็นรูปแบบการต่อสู้ของมวยไทย และความสามารถพิเศษอีกอย่างหนึ่งคือสามารถเรียกฝูงมอนสเตอร์เผ่ากาเซลเพื่อทำหน้าที่ ต่อสู้แบบรุมทีมและเป็นด่านหน้าของตนแต่ทว่ากลับประสบปัญหาด้านการเพิ่มพลัง ของฝูงมอนสเตอร์เผ่ากาเซล
แต่ทว่าซาโนะกลับได้รับมรดกของพ่อซึ่งพ่อของเขาเป็นประธานบริษัทที่ซาโนะทำงานอยู่ทำให้อยากถอนตัวเพราะตนสามารถบรรลุเป้าหมายแล้ว แต่เขาก็ไม่สามารถถอนตัวได้ และเสียชีวิตจากการโจมตีของไทเกอร์ และถูกไฟนอลเวนท์ของโอจาซ้ำในที่สุด

แนวคิดการสร้างตัวละคร
ลักษณะโฉมหน้า และชื่อของ "คาเมนไรเดอร์อิมเพอเรอร์" นั้น ดัดแปลงมาจาก อิมผาลา ซึ่งเป็นสัตว์มีเขาที่อาศัยอยู่ในทวีปแอฟริกา

การตอบรับ

อ้างอิง

* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "คาเมนไรเดอร์อิมเพอเรอร์" 
* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "คาเมนไรเดอร์อิมเพอเรอร์"

แหล่งข้อมูลอื่น
* Kamen Rider Ryuki @ TV Asahi
* Kamen Rider Ryuki Spoiler Page
อาเซียนพาราเกมส์ 2009
อาเซียนพาราเกมส์ 2009 เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ครั้งที่ 5 ระหว่างวันที่ 15 สิงหาคม ถึง 19 สิงหาคม พ.ศ. 2552 จัดขึ้นที่ กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย นับเป็นครั้งที่ 2 ที่มาเลเซียเป็นเจ้าภาพจัดอาเซียนพาราเกมส์

สนามกีฬาหลัก
* สนามกีฬาแห่งชาติบูกิตจาลีล (สนามกีฬาหลัก)
* ปุตราอินดอร์สเตเดียม

การแข่งขัน
ประเทศที่เข้าร่วม
ประเทศที่เข้าร่วมกีฬาอาเซียนพาราเกมส์ 2009 มีทั้งหมด 10 ประเทศ ซึ่งเป็นชาติสมาชิกของสหพันธ์กีฬาคนพิการอาเซียน

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* (เจ้าภาพ)
* 
* 
*

สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่ม
* ซีเกมส์ 2009

อ้างอิง
อาเซียนพาราเกมส์ 2008
อาเซียนพาราเกมส์ 2008 เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ครั้งที่ 4 โดยเจ้าภาพคือจังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย ในระหว่างวันที่ 20 มกราคม ถึง 26 มกราคม พ.ศ. 2551

สถานที่จัดการแข่งขัน
จังหวัดหลักในการจัดการแข่งขันคือจังหวัดนครราชสีมา โดยใช้สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวา 2550 ที่สร้างขึ้นใหม่เป็นสนามกีฬาหลักในการแข่งขัน นอกจากนี้ยังมีการแข่งขันกีฬาหลายประเภทแยกย้ายกันไปจัดตามสนามกีฬาต่าง ๆ ในจังหวัดนครราชสีมา เช่น สนามกีฬาเทศบาลนคร นครราชสีมา สนามกีฬาของมหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุลสนามกีฬามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา หรือสนามกีฬาของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี เป็นต้น
การแข่งขันกีฬาบางประเภทจะใช้สนามของการกีฬาแห่งประเทศไทย ในกรุงเทพมหานคร และสนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ 60 พรรษา จังหวัดปทุมธานี สำหรับกีฬาทางน้ำจะจัดแข่งขันที่เมืองพัทยา

การแข่งขัน
พิธีเปิด
พิธีเปิดการแข่งขันกีฬาอาเซียนพาราเกมส์ ครั้งที่ 4 จัดขึ้นในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2551 ณ สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา โดย พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธีเปิด ก่อนการแสดงในพิธีเปิด และ พิธีปิด ได้ยืนสงบนิ่งเพื่อถวายความอาลัย สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี สิ้นพระชนม์
{|class="wikitable" 
! ชุดที่ || ชื่อการแสดงในพิธีเปิด
|- 
| 1 || สายแสงแห่งพระบารมี
|-
| 2 || สายแสดงแห่งมิตรภาพ ความเท่าเทียมโอกาส
|-
| 3 || สายแสงแห่งเกียรติยศการกีฬา
|-
| || พิธีการ อาเซียนพาราเกมส์
|-
| 4 || สายแสงแห่งความรัก
|-
| 5 || สายแสงแห่งความเป็นหนึ่ง
|}

พิธีปิด
พิธีปิดการแข่งขันกีฬาอาเซียนพาราเกมส์ ครั้งที่ 4 จัดขึ้นในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2551 ณ สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา โดย ดร. สุวิทย์ ยอดมณี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เป็นประธานในพิธีปิด
{|class="wikitable" 
! ชุดที่ || ชื่อการแสดงในพิธีเปิด
|- 
| 1 || สายแสงแห่งดวงใจ
|-
| 2 || สายแสงแห่งศักดิ์ศรีการกีฬา
|- 
| 3 || สายแสงแห่งความทรงจำ
|- 
| 4 || สายแสงแห่งความยั่งยืน
|}

ประเทศที่เข้าร่วม
ประเทศที่เข้าร่วมกีฬาอาเซียนพาราเกมส์ 2008 มีทั้งหมด 11 ประเทศ ซึ่งเป็นชาติสมาชิกของสหพันธ์กีฬาคนพิการอาเซียน

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* (เจ้าภาพ)
* 
*

สรุปเหรียญการแข่งขัน
การตลาด
สิทธิการออกอากาศ
สำหรับการถ่ายทอดสดการแข่งขันทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (สทท.11) กรมประชาสัมพันธ์ จะทำการถ่ายทอดสดเป็นเวลา 2 ชั่วโมงต่อวัน ซึ่งมีทั้งหมด 5 ชนิดกีฬา หมุนเวียนในแต่ละชนิด และ เสนอเทปสรุปผลการแข่งขันรายวันในเวลา 22.45-23.45 น. ส่วนสถานีวิทยุโทรทัศน์ช่องอื่นๆ จะทำการบันทึกเทปสรุปผลการแข่งขันเพื่อนำเผยแพร่ในภาคข่าวกีฬาของแต่ละช่องทุกวัน

ดูเพิ่ม
* ซีเกมส์ 2007

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
* กำหนดการเปิดการแข่งขันกีฬาอาเซียนพาราเกมส์
* ชวนมาเชียร์นักกีฬา(คนพิการ)ไทย 
* "กกท."ยันเงินพออัดฉีด"พาราเกมส์"
อาเซียนพาราเกมส์ 2005
อาเซียนพาราเกมส์ 2005 เป็นกีฬาคนพิการครั้งที่ 3 ที่แข่งขันในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ระหว่างวันที่ 14 ธันวาคม ถึง 20 ธันวาคม พ.ศ. 2548 จัดขึ้นที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์

สนามกีฬาหลัก
*ศูนย์กีฬาไรซัลอนุสรณ์ (สนามกีฬาคาร์นิวัล) เขตมาลาเต
**สนามกีฬาไรซัลอนุสรณ์ - กรีฑา
**โคลิเซียมไรซัลอนุสรณ์- ยูโด
**สระว่ายน้ำไรซัลอนุสรณ์ - ว่ายน้ำ
**สนามเทนนิสไรซัลอนุสรณ์ - วีลแชร์เทนนิส
*ซานแอนเดรียสยิม - โกลบอล
*วิทยาลัยยิมนาสติกเอมิลิโอ อากินัลโด - ยกน้ำหนัก, วีลแชร์บาสเก็ตบอล
*GSIS Hall - กีฬาหมากรุก
*นินอย อากีโนยิม - เทเบิล เทนนิส
*PSC Badminton Hall - แบดมินตัน
*Baywalk, Roxas Blvd, beside the Manila Yacht Club - Sailing demo
การแข่งขัน
ประเทศที่เข้าร่วม
ประเทศที่เข้าร่วมกีฬาอาเซียนพาราเกมส์ 2005 มีทั้งหมด 11 ประเทศ ซึ่งเป็นชาติสมาชิกของสหพันธ์กีฬาคนพิการอาเซียน

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* (เจ้าภาพ)
* 
* 
* 
*

สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่ม
* ซีเกมส์ 2005

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 3rd ASEAN ParaGames Official Website Retrieved using Wayback Machine.