SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดบางกระเจ้า
วัดบางกระเจ้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองสุนัขหอน ในหมู่ที่ 6 บ้านบางกระเจ้า ตำบลบางกระเจ้า อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่

วัดบางกระเจ้าตั้งเมื่อ พ.ศ. 2338 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2376 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 10 เมตร ยาว 16 เมตร ด้านการศึกษา วัดได้เปิดโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2509
อาคารเสนาสนะ
พระอุโบสถขนาดกว้าง 10 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 หลังคาเครื่องไม้ลดชั้น 2 ชั้น ด้านหน้าและหลังทำเป็นหลังคาลดชั้นยื่นออกมา รองรับโครงหลังคาด้วยเสาปูนหกเหลี่ยมด้านละ 4 ต้น มุงกระเบื้องสีชั้นละ 2 ตับ มีช่อฟ้าใบระกาปั้นปูนประดับกระจกสี หน้าบันมุขด้านหน้าปั้นปูนประดับกระจกทำเป็นกนกนาคล้อมรอบ ตรงกลางเป็นรูปพานพุ่มประดับกระจกสีลายธงชาติ ด้านล่างเป็นไม้ฉลุลายทรงสามเหลี่ยม มีประตูทางเข้าทั้งสองด้าน ด้านละ 2 ประตู บานประตูทาสีแดงไม่มีลวดลาย ผนังด้านข้างทั้งสองด้านมีช่องหน้าต่างด้านละ 4 ช่อง บานประตูหน้าต่างทาสีแดงกรอบเหลือง รอบพระอุโบสถมีซุ้มเสมาทรงดอกบัวล้อมรอบภายในมีเสมาทาสีทองปักอยู่ ด้านหน้าพระอุโบสถมีเจดีย์ทรงระฆัง 3 องค์ ภ
อกบัวล้อมรอบภายในมีเสมาทาสีทองปักอยู่ ด้านหน้าพระอุโบสถมีเจดีย์ทรงระฆัง 3 องค์ ภายในอุโบสถประดิษฐาน พระพุทธรูปปางมารวิชัย พระพุทธรูปประทับยืน และนั่ง และพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ศิลปะรัตนโกสินทร์
ศาลาการเปรียญกว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2487 กุฏิสงฆ์ 10 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหารกว้าง 3 เมตร ยาว 6 เมตร เป็นอาคารไม้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 ศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูชนะ
* พระครูพ่อ ธัมมิโก 
* พระครูอุดมธรรมสาคร 
* พระครูสาครวิริยคุณ

อ้างอิง
วัดบางกระเจ้านอก
วัดบางกระเจ้านอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านบางกะเจ้ากลาง ตำบลบางยอ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 22 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 งาน 88 ตารางวา วัดตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยาทางทิศตะวันตก ติดกับคลองบางกะเจ้าทางทิศตะวันออก

วัดบางกระเจ้านอกสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2453 ไม่ทราบนามผู้สร้างเนื่องจากวัดตั้งอยู่ที่ปากคลองบางกะเจ้า ชาวบ้านจึงเรียกว่า วัดปากคลองบางกะเจ้า วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520
อาคารเสนาสนะได้แก่ พระอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 อุโบสถหลังเก่าประดิษฐานพระพุทธรูปศิลาแลง 5 องค์ และพระพุทธโสธรจำลองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 กุฎีสงฆ์จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารเรือนแถวแบ่งเป็นห้องสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2495

อ้างอิง
วัดน้อยนางหงษ์ (กรุงเทพมหานคร)
วัดน้อยนางหงษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 1 งาน 44 ตารางวา ทิศใต้จรดคลองบางยี่ขัน เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูอาทรบุญกิจ (บุญรอด สุเมโธ ป.ธ.๕)

วัดน้อยนางหงษ์ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2350 โดยมีพระอาจารย์ปิ่นซึ่งเป็นพระลูกวัดได้ซื้อที่ดินจากชาวสวนผู้หนึ่งในราคา 30 บาท แล้วได้เริ่มสร้างเป็นสำนักที่อยู่อาศัยของพระสงฆ์ขึ้น สันนิษฐานว่านายน้อย นางหงษ์ เป็นผู้ออกทุนทรัพย์ในการสร้างวัดหรืออาจเป็นเจ้าของที่ดิน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2362 หลังจากสร้างวัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว พระอาจารย์ปิ่นในฐานะผู้ก่อตั้งวัดได้เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัด
อาคารเสนาสนะได้แก่พระอุโบสถ หน้าบันมีลายปูนปั้น ฝีมือช่างสมัยรัตนโกสินทร์ ซุ้มประตู ซุ้มหน้าต่าง และซุ้มเสมาทำด้วยหินทรายแดง วัดยังมีหอระฆังและมณฑปประดิษฐานรูปหล่อของหลวงปู่เส่งที่มีผู้เคารพนับถือมาก

อ้างอิง
วัดบางหญ้าแพรก (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดบางหญ้าแพรก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 16 บ้านวัดบางหญ้าแพรก ตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ

วัดบางหญ้าแพรกสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2376 สร้างโดยชาวมอญที่อพยพมาตั้งบ้านเรือนอยู่นครเขื่อนขันธ์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2380 ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2385 วัดมีประเพณีดั้งเดิมคือประเพณีแห่ยอดพระเจดีย์ทราย (ขนทรายเข้าวัด) ซึ่งโดยปกติจะทำกันในวันสงกรานต์ แต่ที่นี่จะต่างจากที่อื่นตรงที่จัดขึ้นเมื่อถึงวันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 6 โดยจะมีการจัดขบวนแห่ต้นเงินเข้าวัดเพื่อนำยอดเงินนั้นไปปักบนยอดพระเจดีย์ทราย การประกวดเจดีย์ทราย ประกวดธิดาเจดีย์ทราย เป็นต้น
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ พระอุโบสถมีลักษณะทางไทย มีช่อฟ้าใบระกาและลวดลายไทย หน้าบันประตูหน้าต่าง ภายในประดิษฐานหลวงพ่อพุทธโสธรจำลองและหลวงพ่อโตจำลอง ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2488 กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทย เรือนไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 5 หลัง โรงครัว และฌาปนสถาน

รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงปู่หว่าง
* พระอธิการแทน
* พระอธิการเฟี้ยม
* พระอธิการเป๋า
* พระอธิการกือ
* พระอธิการวงศ์
* พระครูสถิตธรรมคุณ (หลวงพ่อเผย ฐานงฺกโร) 
* พระมหามะลิ ชาตสิริ 
* พระอธิการนิตย์ สุขจิตฺโต 
* พระครูสมุทรานุสิฐ (สุชาติ สุชาโต) 
* พระปลัดบำรุง อธิปญฺโญ 
* พระครูสมุทรานุสิฐ
* พระสมุห์มนัส สุมโน

อ้างอิง
วัดส้มเกลี้ยง (อำเภอบางใหญ่)
วัดส้มเกลี้ยง บางคนเรียกว่า วัดส้มเกลี้ยงบางแม่นาง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2223 เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านบางกระยี่ ตำบลบางแม่นาง อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี มีเจ้าอาวาสคือพระครูโสภณนนทกิจ (หลวงปู่เบี้ยว)
อุโบสถรูปทรงไทยมีช่อฟ้าใบระกา ประตูหน้าต่างปิดทองลายทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ ข้างอุโบสถเป็นวิหารหลวงพ่อโต ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นปิดทองปางมารวิชัยศิลปะสมัยอยุธยา เจดีย์สีทอง 3 เจดีย์ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานของหลวงพ่อสามองค์ ได้แก่ เจดีย์ของพระอธิการดี พระอุปัชฌาย์สงฆ์ และอธิการโป๊ะผู้เป็นเจ้าอาวาสซึ่งได้บรรจุอัฐิไว้ด้านใน ศาลาการเปรียญเป็นศาลาไม้ชั้นเดียวยกสูง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 หอสวดมนต์เป็นเรือนไม้ทรงปั้นหยา 2 ชั้นหน้าจั่วจารึกไว้ว่า พ.ศ. 2477 มีแผงไม้ฉลุลายประดับรูปคล้ายพานรัฐธรรมนูญตรงกลาง

อ้างอิง
อาหารเสฉวน
อาหารเสฉวน หรือ ชวนไช่ ( หรือ ) เป็นรูปแบบหนึ่งของอาหารจีนที่มีต้นกำเนิดจากมณฑลเสฉวน มีรสชาติที่จัดจ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้วยรสเผ็ดร้อนและกลิ่นฉุนซึ่งเป็นผลมาจากการใช้กระเทียมและพริกได้อย่างอิสระ รวมทั้งรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของพริกไทยเสฉวน มีรูปแบบท้องถิ่นมากมายภายในมณฑลเสฉวน และเทศบาลเมืองฉงชิ่งที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเสฉวนจนถึงปี ค.ศ. 1997 มีสี่รูปแบบย่อยของอาหารเสฉวน ได้แก่ รูปแบบของฉงชิ่ง เฉิงตู จือกง และอาหารมังสวิรัติของชาวพุทธ

ยูเนสโกประกาศให้เมืองเฉิงตูซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑลเสฉวน เป็นเมืองแห่งวิธีการทำอาหารในปี ค.ศ. 2011 เพื่อยกย่องถึงความซับซ้อนของการทำอาหาร

อ้างอิง
วัดทางสาย (จังหวัดประจวบคีรีขันธ์)
วัดทางสาย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านทางสาย ตำบลธงชัย อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ประวัติ
ใน พ.ศ. 2521 นายมนัสและนางพุ่มได้สละที่ดินของตนเองประมาณ 12 ไร่เศษ ทางเหนือของเขาธงชัย เพื่อเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมและได้สร้างศาลารอดภัยวิปัสสนา จำนวน 1 หลัง และใน พ.ศ. 2531 เปลี่ยนชื่อจาก สำนักปฏิบัติธรรมรอดภัยวิปัสสนา มาเป็น สำนักปฏิบัติธรรมวัดทางสาย จากนั้นได้สร้างพระตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ และสมโภชเปิดตำหนักในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 นับแต่นั้นได้สร้างถาวรวัตถุมากมาย เช่น สร้างพระพุทธกิติสิริชัย พระมหาธาตุเจดีย์ภักดีประกาศและสำเร็จเสร็จสิ้น ทำพิธีพัทธสีมาในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2545 ต่อมากระทรวงศึกษาธิการได้อนุมัติให้ตั้งเป็นวัดในพระพุทธศาสนาตั้งแต่วันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 โดยมีนามว่า "วัดทางสาย"
ปูชนียสถานและปูชนียวัตถุ
พระมหาธาตุเจดีย์ภักดีประกาศ เป็นพระมหาธาตุเจดีย์ขนาดใหญ่ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระราชทานชื่อให้ เป็นสถาปัตยกรรมไทยสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ โดยสร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติและถวายเป็นพระราชกุศลในโอกาสที่พระองค์ครองราชย์ครบ 50 ปี เป็นพระธาตุเก้ายอด พระปรางค์จตุรมุขสูงสามชั้น เจดีย์ทรงระฆังตั้งอยู่บนฐานไพที รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีความหมายของการครองราชย์ 50 ปี กล่าวคือ อาคารสูง 5 ชั้น หมายถึง ขันธ์ 5 และเจดีย์หมู่ 9 องค์ หมายถึงวัดประจำรัชกาลที่ 9
วัดมีพระพุทธรูปขนาดใหญ่ คือ พระพุทธกิติสิริชัย หน้าตักกว้าง 10 เมตร สูง 13.82 เมตร ฐานสูง 4.18 เมตร เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิแบบคันธาระ ศิลปะอินเดีย ลักษณะประทับขัดสมาธิดอกบัว หันพระพักตร์ออกทะเล ชาวบ้านมักเรียกกันว่า หลวงพ่อใหญ่ สร้างขึ้นโดยชาวบางสะพานเพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายแด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในโอกาสที่พระองค์ทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ บริเวณฐานผ้าทิพย์มีพระนามาภิไธยย่อ ส.ก.

นอกจากนั้นวัดยังมีพระตำหนักกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ตั้งอยู่บนยอดเขาปักธงชัย ซึ่งเป็นจุดชมทิวทัศน์ที่สามารถมองเห็นชายหาดบ้านกรูด

อ้างอิง
วัดด่าน (กรุงเทพมหานคร)
วัดด่าน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางโพงพาง เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 11 ไร่เศษ ด้านหน้าวัดติดถนนพระรามที่ 3 ด้านหลังวัดติดแม่น้ำเจ้าพระยา
เริ่มสร้างวัดปีใดไม่ปรากฏ แต่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกในปี พ.ศ. 2340 อุโบสถมีช่อฟ้าใบระกา ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยในสมัยอยุธยาตอนปลาย ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อโต ในทุก ๆ ปี วัดด่านจะจัดงานนมัสการปิดทองประจำปีขึ้นทุกวันศุกร์ วันเสาร์ และวันอาทิตย์แรกของเดือนมีนาคม และเนื่องจากอุโบสถอยู่ต่ำกว่าแม่น้ำเจ้าพระยา น้ำจึงมักท่วมโดยรอบอุโบสถ ต่อมาพระครูสถิตบุญวัฒน์และคณะศรัทธาได้ร่วมกันยกฐานอุโบสถเสียใหม่ โดยสร้างกำแพงรอบอุโบสถแล้วเปลี่ยนบริเวณโดยรอบอุโบสถให้เป็นสระน้ำ และทำการปรับเปลี่ยนให้เป็นวิหาร โดยประดิษฐานหลวงพ่อโตประดิษฐานอยู่ใจกลางวิหาร ผนังทั้งสี่ด้านเปลี่ยนเป็นเปิดโล่ง มีการประดับด้วยระฆัง
ประเพณีที่สำคัญของวัดด่านคือ ประเพณีวันอัฏฐมีบูชา โดยจัดขึ้นทุก ๆ ปี หลังวันวิสาขบูชา ตรงกับวันแรม 1 ค่ำ จนถึงวันแรม 7 ค่ำ เดือน 6 มีกิจกรรมสวดบูชาพระคุณพระพุทธเจ้า พิธีแห่พระปางดับทุกข์ เพื่อให้ประชาชนได้สักการะ โดยมีพระสงฆ์สวดมนต์เพื่อความเป็นสิริมงคลไปรอบ ๆ พื้นที่เขตยานนาวาและมีพิธีจำลองการถวายพระเพลิงพระพุทธสรีระขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ชาวบ้านและเจ้าหน้าที่ในท้องถิ่นจะแต่งกายเลียนแบบบุคคลต่าง ๆ ในพระพุทธประวัติด้วย

อ้างอิง
วัดมณฑป (กรุงเทพมหานคร)
วัดมณฑป เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งเหนือของคลองบางระมาด ในแขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร งานประจำปีของวัดมณฑป คือ งานปิดทองรอยพระพุทธบาทจำลอง ในช่วงเดือนมกราคมหรือเดือนเมษายน

ประวัติ
วัดมณฑปเป็นวัดเก่าแก่ ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใดและใครเป็นผู้สร้าง แต่สันนิษฐานว่าคงจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น มีการระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2371 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2376 เดิมชาวบ้านเรียก วัดมดป ต่อมาเปลี่ยนเป็นชื่อ "วัดมณฑป" แต่บางคนก็อาจเรียก วัดมะดป หรือ วัดปะดป
อาคารเสนาสนะ
 ทำจากหินทรายแดงปูนปั้นหุ้ม ลงรักปิดทอง (พระองค์ประธาน) ภายใน อุโบสถ]]
อุโบสถ หันหน้าไปทางทิศใต้ออกสู่คลองบางระมาด สร้างขึ้นใหม่ใน พ.ศ.2519 แทนอุโบสถหลังเดิม ซึ่งประยูร อุลุชาฏะ (2514 : 83) บันทึกไว้ว่าเป็น “ทรงโบราณแบบอยุธยา หน้าบันมีกระเบื้องประดับ ท่วงทีเป็นวัดโบราณ แต่ถูกปฏิสังขรณ์ใหม่เสียแล้ว” หลังใหม่สร้างแทนหลังเดิม มีหน้าบันปูนปั้น ประดับกระจกเป็นรูปมณฑป มีเทวดาคุกเข่าพนมมือทั้ง 2 ด้าน ตอนล่างทำเป็นซุ้ม 5 ช่อง แต่ละช่องมีรูปพราหมณ์นั่งคุกเข้าพนมมือ ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ทำจากหินทรายแดงปูนปั้นหุ้ม ลงรักปิดทอง ศิลปะรัตนโกสินทร์ ยุครัชกาลที่ 1 และพระพุทธรูปศิลปะสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย
ศาลาต่าง ๆ ของวัดได้แก่ ศาลาการเปร ียญ เป็นอาคารทรงไทยชั้นเดียว ก่ออิฐถือปูน ด้านหน้ามีศาลาสามัคคีธรรมปลูกขวางอยู่ สร้างใน พ.ศ. 2477 เจดีย์เก่า ใกล้กับศาลาการเปรียญ สถูปบรรจุอัฐิและอังคารของบรรพชนในราชสกุล จรูญโรจน์ เชื้อสายของพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญโรจน์เรืองศรี กรมหมื่นจรัสพรปฏิภาณ พระราชโอรสของพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว มณฑปพระพุทธบาท ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของวัด ศิลปะรัตนโกสินทร์ สมัยรัชกาลที่ 5-6 บูรณะเมื่อ พ.ศ.2543 ศาลาท่าน้ำ มีหลายหลัง ของเดิมสร้างใน พ.ศ.2467 และ พ.ศ.2487 (ตามที่มีการจารึกที่หน้าบัน) ปัจจุบันบูรณะแล้ว ศาลาเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ หรือ ศาลา ส.ก. เป็นอาคารคอนกร
ระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ หรือ ศาลา ส.ก. เป็นอาคารคอนกรีตทรงไทยประยุกต์ 2 ชั้น อยู่ด้านหน้าเขตสังฆาวาส ศาลาจตุรมุข อยู่ด้านทิศเหนือของศาลาเฉลิมพระเกียรติ ประดิษฐานรูปหล่ออดีตเจ้าอาวาสและรูปสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี)
รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูจริยาภิรมย์ (หลวงปู่ทัศ) พ.ศ. ? - 2440
* พระอธิการเนตร พ.ศ.2440 - 2459
* พระอธิการรุ่ง สุวณฺณสโร พ.ศ.2459 - 2480
* พระมหาเผื่อน พ.ศ.2480 - 2485
* พระอธิการศิริ สุขกาโม พ.ศ.2485 - 2508
* พระปลัดผ่อง กิตติสทฺโธ พ.ศ.2508 - 2514
* พระผ่อง จิรปุณฺโณ รักษาการ พ.ศ.2514 - 2517
* พระครูพิบูลพัฒนกิจ (แสวง ปุญฺญาทีโป) พ.ศ.2517 - 2546
* พระครูสมุห์ชุมพล จนฺทโชโต พ.ศ.2546 - ?
* พระสมุห์อนันต์ โชติธมฺโม พ.ศ. ? - ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดอ้อมใหญ่
วัดอ้อมใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านอ้อมใหญ่ ตำบลอ้อมใหญ่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมีพระครูสิริชยาภรณ์ (ทวี นนฺโก) เป็นเจ้าอาวาส
วัดอ้อมใหญ่สร้างขึ้นก่อนปี พ.ศ. 2400 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ชุมชนตำบลอ้อมใหญ่ในสมัยนั้นมีประชาชนทั้งเชื้อสายไทยและจีนตั้งถิ่นฐานทำอาชีพการเกษตรกันเป็นส่วนใหญ่ โดยมีพี่น้องสองคนเป็นลูกของคหบดีในแถบนี้ พี่ชายคนโตได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุได้ชักชวนน้องสาวซึ่งไม่ได้แต่งงานให้ช่วยกันซื้อที่ดินเพื่อสร้างวัด ด้วยการขายที่ดินของตนเองและรวบรวมเงินทองรูปพรรณต่าง ๆ ได้ประมาณ 1 ทะนาน ได้ซื้อที่ดินบริเวณปากคลองอ้อมใหญ่เพื่อสร้างวัดที่ชื่อ วัดใหม่ปากคลองอ้อมใหญ่ ชาวบ้านมักเรียก "วัดอ้อมใหญ่" วัดอ้อมใหญ่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2512
อุโบสถหลังเก่ามีสภาพทรุดโทรม ไม่ทราบว่าสร้างเมื่อใด วัดมีหอพระไตรปิฎกทรงไทยตั้งอยู่กลางสระน้ำ วิหารเก่าสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2471 และเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ

รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อสอน 
* หลวงพ่อปาน 
* หลวงพ่อบัว 
* พระอธิการฮวด ธมฺมปญฺญสุวณฺโณ 
* พระอธิการจ่าง สุภกิจฺโจ 
* พระครูสุวรรณวิริยาคุณ 
* พระครูสิริชยาภรณ์ (ทวี นนฺทโก)

อ้างอิง
วัดสิงห์ (เขตบางพลัด)
วัดสิงห์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
วัดสิงห์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2326 ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น บริเวณที่ตั้งวัดในสมัยก่อนเคยเป็นที่พักทัพ ผู้สร้างวัดคงเป็นแม่ทัพในสมัยนั้นที่สร้างไว้หลังเสร็จศึกเพื่อเป็นการล้างบาปจากศึกสงคราม แต่ก็มีบางเอกสารบอกว่าเป็นวัดโบราณสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยา แต่เดิมวัดมีชื่อว่า วัดสิงห์เงิน ต่อมาชื่อเหลือเพียง "วัดสิงห์"
อาคารเสนาสนะและโบราณวัตถุ
อุโบสถหลังเดิมปัจจุบันเป็นวิหาร กว้าง 6 เมตร 15 เซนติเมตร ยาว 14 เมตร 23 เซนติเมตร ภายในมีพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยศิลปะสมัยอู่ทอง สันนิษฐานว่าเป็นเนื้อสำริด ขนาดหน้าตักกว้าง 49 นิ้ว และมีพระอัครสาวกซ้าย-ขวา อีกรวม 2 องค์ ปัจจุบันใช้ประกอบศาสนพิธี สังฆกรรม พาไล และปีกนกด้านนอกชำรุดทรุดโทรมมาก อีกทั้งช่วงปี พ.ศ. 2554 เกิดน้ำท่วมจึงได้มีการบูรณะอุโบสถหลังเดิมนี้ อุโบสถหลังใหม่ตั้งอยู่ข้างวิหาร สร้างขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2502 ภายในประดิษฐานประพุทธรูป หลวงพ่อเพชร ด้านโบราณวัตถุมีการพบพระพุทธรูปหินทรายแดงและขาวเป็นจำนวนมาก พบใบเสมาหินทรายสีแดงขนาดใหญ่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น

อ้างอิง
วัดสุทธาราม (กรุงเทพมหานคร)
วัดสุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางไส้ไก่ ในแขวงบางลำภูล่าง เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระพิศาลประชานาถ (ดนัย อตฺถภทฺโท)

วัดสุทธารามเป็นวัดโบราณตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2411 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2470 แต่สันนิษฐานว่าเป็นวัดโบราณที่น่าจะสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ปัจจุบันสิ่งก่อสร้างอาคารเสนาสนะได้รับการปฏิสังขรณ์ใหม่ พระวิหารและพระอุโบสถหันหน้าสู่คลองบางไส้ไก่ คือหันหน้าไปทางทิศตะวันตก วัดสุทธารามมีโบราณวัตถุมากมาย หลายชิ้นถูกโจรกรรมไป ที่หลงเหลืออยู่เช่น พระบูชาปางต่าง ๆ จานเชิง เครื่องไม้แกะสลัก พระเครื่อง เงินพดด้วง เป็นต้น
ปัจจุบันวัดสุทธารามยังเป็นที่ทำการของมูลนิธิศรีรัตนโกสินทร์ โดยเปิดเมื่อปี พ.ศ. 2547 แยกเป็นสัดส่วนไม่ปะปนกับเขตสังฆาวาส หน้าตึกเขียนว่ามูลนิธิศรีรัตนโกสินทร์ ภายในอาคารมีเครื่องล้างไตให้บริการเป็นสัดส่วน มีแพทย์ พยาบาล และเจ้าหน้าที่คอยดูแล

อ้างอิง
อาหารกวางตุ้ง
อาหารกวางตุ้ง หรือ เย่ว์ ( หรือ ) เป็นอาหารของมณฑลกวางตุ้งของจีน โดยเฉพาะเมืองหลวงของมณฑลคือ กวางโจว และพื้นที่บริเวณโดยรอบในพื้นที่สามเหลี่ยมลุ่มแม่น้ำจูเจียง(Pearl River Delta) รวมทั้งฮ่องกง และมาเก๊า การพูดอย่างถูกต้อง อาหารกวางตุ้งเป็นอาหารของกวางโจวหรือของผู้พูดภาษาจีนกวางตุ้ง แต่มักจะรวมถึงรูปแบบการทำอาหารของผู้พูดภาษาจีนเย่ว์ในกวางตุ้งทั้งหมด ในทางกลับกัน อาหารแต้จิ๋วและอาหารฮากกาของมณฑลกวางตุ้งถือเป็นรูปแบบของตนเอง เช่นเดียวกับอาหารที่ใกล้เคียงอย่างกวางสี แม้ว่ามณฑลกวางสีตะวันออกจะถือว่าเป็นวัฒนธรรมกวางตุ้ง เนื่องจากมีอิทธิพลทางเชื้อชาติพันธุ์จ้วง อาหารกวางตุ้งเป็นหนึ่งในแปดประเพณีการทำอาหารของอาหารจีน จุดที่โดดเด่นจากนอกประเทศเกิดจาก
งตุ้งเป็นหนึ่งในแปดประเพณีการทำอาหารของอาหารจีน จุดที่โดดเด่นจากนอกประเทศเกิดจากการอพยพเข้ามาของชาวกวางตุ้งจำนวนมาก เชฟที่ได้รับการฝึกฝนด้านอาหารกวางตุ้งเป็นที่ต้องการอย่างมากทั่วประเทศจีน จนถึงปลายศตวรรษที่ 20 ร้านอาหารจีนในตะวันตกส่วนมากจะเสิร์ฟอาหารกวางตุ้งเป็นส่วนใหญ่
วัดสะพาน (เขตตลิ่งชัน)
วัดสะพาน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางน้อย ในแขวงบางพรม เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร วัดมีตลาดน้ำวัดสะพานตั้งอยู่ภายในวัด

วัดสะพานตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2320 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2551 เดิมเรียกว่า วัดตะพาน กล่าวกันว่าเป็นวัดโบราณตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา อายุสมัยน่าจะอยุธยาจากการค้นพบพระพุทธรูปหินทรายและพระพุทธรูป 3 องค์ คือ หลวงพ่อโต หลวงพ่อกลาง และหลวงพ่อดำ
แต่เดิมมีวิหารขนาดย่อม 3 หลังเรียงกัน หันหลังให้คลอง ต่อมาวิหารทรุดโทรมจึงสร้างพระวิหารโถงแทน ณ ตำแหน่งพระวิหาร 3 หลังเดิม โดยย้ายพระพุทธรูปหินทรายขาวและแดงและชิ้นส่วนพระพุทธรูปหินทรายจำนวนมากมาอยู่ในวิหารโถง รอบวิหารยังเห็นร่องรอยกำแพงแก้วเดิม อุโบสถหลังใหม่มีมูลค่าก่อสร้างประมาณ 30 ล้านบาท

อ้างอิง
วัดประสาท (กรุงเทพมหานคร)
วัดประสาท เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางพรม เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร สร้างขึ้นและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2300 มีงานประเพณีตามวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาต่าง ๆ งานประจำปีมีงานปิดทองรอยพระพุทธบาทจำลองช่วงเดือนมีนาคม พระพุทธรูปสำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถและหลวงพ่อโต พระประธานในอุโบสถหลังเดิม นิยมแก้บนด้วยประทัด บ้างเล่าว่าหลวงพ่อโตเป็นพี่น้องกับหลวงพ่อตาแดง วัดเพลง (กลางสวน) เกจิอาจารย์ได้แก่ หลวงปู่พลอย (อดีตเจ้าอาวาส) ภายในวัดยังมีโรงเรียนวัดประสาท (สังกัดกรุงเทพมหานคร) และโรงเรียนสุวรรณพลับพลา (โรงเรียนมัธยมวัดประสาท) (กระทรวงศึกษาธิการ)
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถหลังใหม่กว้าง 8 เมตร ยาว 25 เมตร เริ่มวางศิลาฤกษ์เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2533 ก่อสร้างแล้วเสร็จมีพิธีผูกพัทธสีมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2538 หน้าบันเป็นซุ้มปราสาท 3 ช่อง ประดิษฐานพระพุทธรูปยืนทั้ง 3 ช่อง ใบเสมาล้อมรอบอุโบสถสลักจากหินทรายแดง สลักใหม่เลียนแบบของเดิม อุโบสถหลังใหม่อยู่ติดกับอุโบสถหลังเดิมซึ่งปัจจุบันแปลงเป็นวิหาร วิหารกว้าง 7.65 เมตร ยาว 19.2 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 บ้างว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ภายในวิหารประดิษฐาน หลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปหินทรายโบราณ
อาคารเสนาสนะอื่น ได้แก่ กุฏิสงฆ์ มีกุฏิเจ้าอาวาส 2 หลัง และกุฏิสงฆ์ 5 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง คอนกรีตเสริมเหล็ก 3 หลัง ศาลาการเปรียญ กว้าง 12.5 เมตร ยาว 31.3 เมตร หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 หอระฆังและหอกลอง มณฑปพระพุทธบาทจำลอง และศาลาท่าน้ำ

รายนามเจ้าอาวาส
* พระมืด
* พระสุข
* พระอธิการปู่พลอย พรมโชโต
* พระอธิการเติม พุทธสอน
* พระอธิการโหย่ง กำโส
* พระมหาจำรัส ภู่แด่ง
* พระครูประสาธนสาสนคุณ
* พระครูปลัดวิเชียร ธมมฺธโร

อ้างอิง
วัดมะลิ
วัดมะลิ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระครูธรรมวิมล (ทองสุข ธมฺมกุสโล)

ประวัติ
วัดมะลิสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2315 ในสมัยกรุงธนบุรี ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2350 วัดสนับสนุนให้พระภิกษุสามเณรศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกธรรมและบาลี ภายในวัดยังมีโรงเรียนวัดมะลิ ระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา
อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะมีอุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 24 เมตร หลังคา 2 ชั้น 3 ลด เดิมด้านหน้าและหลังเป็นแบบพาไลลาดลงมา ต่อมาเปลี่ยนเป็นทรงหน้านาง เมื่อ พ.ศ. 2502 รวมกำแพงแก้วรอบอุโบสถ ภายในประดิษฐานพระประธานแบบสมัยสุโขทัย ปางมารวิชัย ปูนปั้นลงรักปิดทอง พร้อมด้วยอัครสาวก พระพุทธรูปปางต่าง ๆ จำนวน 9 องค์ มีกุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง ศาลาการเปรียญ กว้าง 17.20 เมตร ยาว 40 เมตร วิหาร 1 หลัง ภายในมีพระพุทธรูปศิลาแลง 1 องค์ ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง ศาลาประชุมสงฆ์ 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศลหรือตั้งศพ 2 หลัง อาคารโรงครัว 1 หลัง อาคารฌาปนสถาน (เมรุ) 1 หลัง อาคารพระปริยัติธรรมและปฏิบัติธรรม 1 หลัง

อ้างอิง
วัดกระโจมทอง (กรุงเทพมหานคร)
วัดกระโจมทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางน้อย ในแขวงบางพรม เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
วัดกระโจมทองสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2403 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าผู้ใดสร้าง ที่มาของชื่อวัดมาจากการที่เคยเป็นที่หยุดพักขบวนช้างม้า แล้วมีการสร้างกระโจมที่พัก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2549
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถหลังเดิมสร้างเมื่อ พ.ศ. 2458 ตั้งอยู่ใกล้กับคลองบางน้อย หันหน้าไปทางทิศตะวันออก เดิมเป็นอุโบสถทรงเก๋งจีน หน้าบันประดับเครื่องถ้วยจีน ได้รับการบูรณะในปี พ.ศ. 2515 ปัจจุบันเป็นปูนปั้นลายหน้าขบ ด้านบนเป็นลายเทพนม ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย อุโบสถหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารทรงสุโขทัย ซุ้มประตูหน้าต่างปั้นลาย 12 นักษัตร หน้าบันปั้นปูนเป็นลายพัดยศสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ พื้นและผนังบุหินอ่อนทั้งหมด เจดีย์มีอยู่ 5 องค์ อยู่รอบอุโบสถหลังเดิม วิหารหลวงพ่อโสธร ภายในประดิษฐานหลวงพ่อโสธร (จำลอง) และมีพระพุทธรูปจำลองอื่น ๆ อีกหลายองค์
ภายในวัดยังมีโรงเรียนพระปริยัติธรรม ในพื้นที่วัดมีโรงเรียนวัดกระโจมทอง (สังกัดกรุงเทพมหานคร)

งานประเพณี
วัดกระโจมทองมีงานประเพณีตามวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาต่าง ๆ รวมทั้งวันลอยกระทง แต่ไม่มีจัดงานวันสงกรานต์เนื่องจากวัดวัดสะพานซึ่งอยู่ใกล้เคียงจัดงานแล้ว วัดกระโจมทองจึงมีเพียงงานทำบุญตักบาตร

วัดมีงานประจำปีในช่วงวันที่ 6 เมษายน (จัดวันเสาร์-อาทิตย์ ขึ้นอยู่แต่ละปี) โดยอัญเชิญหลวงพ่อโสธรลงเรือล่องไปตามคลอง และมีการประมูลชะลอม โดยนำของที่ชาวบ้านนำมาทำบุญ เช่น ผลไม้ ข้าวสารอาหารแห้ง เครื่องสังฆทาน ฯลฯ มาจัดประมูลเพื่อนำรายได้เข้าวัด
==รายนามเจ้าอาวาส== 
* พระอธิการกิม
* พระอธิการปุ้ย
* พระอธิการสุวรรณ
* พระครูสมุห์วิชัย
* พระครูโสภาสสุวรรณวัฒน์ (น้อม อตฺตมโน)

อ้างอิง
วัดอมรทายิการาม
วัดอมรทายิการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน เจ้าอาวาสคือ พระครูวิบูลธรรมภาณ (ธัมมา จิตฺตปญฺโญ)
ประวัติ
วัดอมรทายิการามสร้างขึ้นเมื่อก่อน พ.ศ. 2430 (จากการปรากฏในแผนที่สำรวจฉบับกรมพระยาดำรงราชานุภาพ พ.ศ. 2430 ที่ผู้สำรวจใช้ชื่อว่า วัดใหม่ยายมอญ แสดงให้เห็นว่าเป็นวัดที่ตั้งขึ้นใหม่) ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เดิมชื่อ วัดยายมอญ สันนิษฐานว่าอุบาสิกาชื่อว่า อมร น่าจะเป็นผู้ที่ยกที่ดินให้และดำเนินการสร้างวัด จึงได้ตั้งชื่อวัดตามชื่อผู้สร้าง ต่อมาในปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดอมรทายิการาม" ซึ่งยังคงความหมายตามนามเดิม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 วัดยังมีให้การศึกษาพระปริยัติธรรมและมีห้องสมุดภายในวัด
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถกว้าง 8.90 เมตร ยาว 12.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 ภายในประดิษฐานพระประธาน หน้าตัก 35 นิ้ว กุฎีสงฆ์จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาการเปรียญกว้าง 8 เมตร ยาว 30 เมตร สร้าง พ.ศ. 2518 เป็นอาคาร 2 ชั้น เจดีย์ขนาดสูง 8 เมตร

อ้างอิง
วัดลาดปลาเค้า
วัดลาดปลาเค้า อาจหมายถึง
* วัดลาดปลาเค้า กรุงเทพมหานคร
* วัดลาดปลาเค้า จังหวัดนครปฐม
* วัดลาดปลาเค้า จังหวัดสุพรรณบุรี
วัดกระโจมทอง
วัดกระโจมทอง อาจหมายถึง

* วัดกระโจมทอง เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร
* วัดกระโจมทอง อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร
* วัดกระโจมทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
* วัดกระโจมทอง อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดกระโจมทอง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร
วัดดาวเรือง
วัดดาวเรือง อาจหมายถึง

* วัดดาวเรือง อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
* วัดดาวเรือง อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น
* วัดดาวเรือง อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี
* วัดดาวเรือง อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ
* วัดดาวเรือง อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ
* วัดดาวเรือง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ
* วัดดาวเรือง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
* วัดดาวเรือง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา
* วัดดาวเรือง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์
* วัดดาวเรือง อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี
* วัดดาวเรือง อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดดาวเรือง อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี
วัดพิกุล (กรุงเทพมหานคร)
วัดพิกุล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางเชือกหนัง ในแขวงบางเชือกหนัง เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
วัดพิกุลสร้างราว พ.ศ. 2323 ปลายสมัยธนบุรี ไม่ทราบนามผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2517 ก่อนปี พ.ศ. 2487 มีภิกษุจำพรรษาอยู่ 2 รูป มีอุโบสถและกุฏิไม้ริมคลองอย่างละหลัง ไม่มีสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ สะพานข้ามคลองก็ไม่มี ต่อมาหลวงพ่อหวลได้มาจำพรรษา ณ วัดแห่งนี้ ท่านได้สร้างสะพานไม่ไผ่เล็ก ๆ ขึ้น จากนั้นราว พ.ศ. 2497 ได้สร้างศาลาท่าน้ำ กุฏิ ต่อมาสร้างศาลาการเปรียญ ศาลาท่าน้ำหลังที่ 2 และมณฑปประดิษฐานรอยพระพุทธบาทเมื่อ พ.ศ. 2499
ทางวัดจัดให้มีการสอนพระปริยัติธรรมซึ่งเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2497 และยังได้ซื้อที่ดินเพิ่มเติมทางด้านทิศตะวันตกของวัด มีเนื้อที่ 4 ไร่ 26 ตารางวา เพื่อสร้างโรงเรียนวัดพิกุลเมื่อ พ.ศ. 2508 สอนระดับประถมศึกษา (ปัจจุบันสังกัดกรุงเทพมหานคร)
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถสร้างราว พ.ศ. 2514–2517 มีหน้าบันด้านหน้าตอนบนเป็นพระพุทธรูปประทับยืนอุ้มบาตรอยู่ในซุ้ม ขนาบข้างด้วยเทวดาถือฉัตร ตอนล่างเป็นพุทธประวัติตอนปฐมเทศนาโปรดปัญจวัคคีย์ หน้าบันด้านหลังตอนบนเหมือนด้านหน้า ตอนล่างเป็นพุทธประวัติตอนออกมหาภิเนษกรมณ์ (ตัดพระเมาลี) วัดพิกุลมีโครงการยกอุโบสถขึ้นเพื่อให้พ้นจากระดับน้ำที่มักท่วมอยู่เสมอ เพื่อหารายได้ใช้จ่ายในการปฏิสังขรณ์ จึงเปิดให้พุทธศาสนิกชนลอดใต้อุโบสถตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 อุโบสถหลังเก่าหันออกสู่คลอง ก่อปูนผนังหน้าหลังขึ้นไปจดอกไก่ แต่ก็ถูกต่อเติมจนผิดรูปไป ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปจำลองจากพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ เช่น หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อวัดบ้านแหลม
อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ มณฑปพระพุทธบาทสร้างในสมัยหลวงพ่อหวล (อดีตเจ้าอาวาส) กุฏิเก่าของหลวงพ่อหวล ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 หอระฆัง-หอกลอง มีกลองอยู่ชั้นล่าง มีระฆังอยู่ชั้นบน หน้าบันประดับถ้วยชาม นอกจากนั้นภายในวัดยังมีพระพุทธรูปสมัยรัตนโกสินทร์ปางต่าง ๆ กว่า 10 องค์

งานประเพณี
ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา วัดได้เปิดให้ลอดใต้อุโบสถ และวัดมีงานประจำปีในช่วงตรุษจีน เป็นเวลา 5 วัน โดยนับจากวันจ่ายเป็นวันแรก
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์ผิว
* พระจารย์ใหญ่
* พระครูนวการโกศล (หลวงพ่อหวล หาริโต) พ.ศ. 2487–2522
* พระสมห์ชาญ อินทปญฺโญ พ.ศ. 2522-2532
* พระครูมงคลวุฒิสาร (หลวงปู่ผิว ปาสาทิโก) พ.ศ. 2532-2548
* พระครูสังฆรักษ์ไสว จิตปาโล (รักษาการ) พ.ศ. 2548
* พระมหานิพนธ์ จิตฺตวุฑ์โฒ

อ้างอิง
วัดรวกสุทธาราม
วัดรวกสุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 68 ตารางวา

ประวัติ
วัดรวกสุทธารามสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2350 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ต่อมาปี พ.ศ. 2449 คุณนายตลับกับคณะได้มาสร้างอุโบสถขึ้นใหม่รวมถึงในบูรณะวัดจนรุ่งเรืองตามลำดับ เดิมนั้นวัดนี้ชื่อว่า วัดบางขุนศรี ตามชื่อแขวงท้องที่ตั้งวัด ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดรวกสุทธาราม" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2446 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8 เมตร ยาว 20 เมตร
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถ กว้าง 6.50 เมตร ยาว 19 เมตร สร้าง พ.ศ. 2448 หน้าบันประดับด้วยถ้วยชามสังคโลก ด้านนอกมีกำแพงแก้วล้อมรอบ ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 43 นิ้ว วิหารหลวงพ่อดำ ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อดำ มีเนื้อสัมฤทธิ์ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย

อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ กุฏิสงฆ์ 7 หลัง ศาลาการเปรียญกว้าง 11.40 เมตร ยาว 15.70 เมตรสร้าง พ.ศ. 2493 ฌาปนสถาน หอระฆัง
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการโต 
* พระอธิการเปลี่ยน 
* พระอธิการแจ้ง ผนฺทจิตฺโต 
* พระครูสัจจาภิรัตน์ (ถนอม สจฺจวโร) รักษาการเจ้าอาวาส 
* พระครูวิจิตรพัฒนากร (เจตนา จนฺทโก ป.ธ.๓) 
* พระครูภาวนาสารบัณฑิต(เมธา จนฺทสาโร) (น.ธ.เอก,ป.ธ.๔,พธ.บ.,ศศ.ม.,พธ.ด.(พระพุทธศาสนา)

อ้างอิง
วัดลครทำ
วัดลครทำ บ้างเขียน วัดละครทำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันพระครูศรีวัชรเมธากร (เทอดไทย กิตฺติเมธี ป.ธ.๖) เป็นเจ้าอาวาส

ประวัติ
วัดลครทำสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2394 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยนายบุญยัง นายโรงคณะละครนอกเป็นผู้สร้าง ละครในยุคนั้นมีคณะโด่งดัง 2 คณะคือ ละครในของเจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษ์มนตรีและละครนอกของนายบุญยัง นายบุญยังมีฐานะดีมาก และเป็นผู้ที่มีความเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนาเป็นอย่างยิ่ง จึงได้สร้างวัดนี้ขึ้น ชาวบ้านได้ช่วยกันตั้งชื่อวัดว่า "วัดลครทำ"
วัดลครทำได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2513 ในพิธีดังกล่าว พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเสด็จพระราชดำเนินมาทรงตัดลูกนิมิต

อาคารเสนาสนะ
อุโบสถกว้าง 7.70 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 มีช่อฟ้า 5 ตัว ด้านหน้า 3 ตัว หลัง 2 ตัว มีกำแพงแก้วล้อมรอบอุโบสถ กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น กว้าง 11 เมตร ยาว 20.50 เดิมมีเจดีย์นอน 2 องค์ หันเข้าหากันไปทางทิศเหนือและใต้ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร ได้มาสร้างไว้ ปัจจุบันหมดสภาพไปแล้ว
(2024) วัดลครทำ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร (16).jpg|พระประธานในอุโบสถ
(2024) วัดลครทำ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร (4).jpg|เจดีย์นอนจำลองบนซุ้มประตูวัด

อ้างอิง
วัดรังสีรัตนวารี
วัดรังสีรัตนวารี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมคลองชักพระ ในแขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
วัดรังสีรัตนวารี หรือเดิมชื่อ วัดป่าเชิงเลน ตั้งวัดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2544 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2545 แต่เดิมเป็นวัดร้างที่สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา และถูกปล่อยทิ้งให้รกร้างมาเนิ่นนาน เพราะถูกน้ำท่วมขังบ่อยจนทรุดโทรม เนื่องจากสถานที่ตั้งของวัดล้อมรอบไปด้วยคลอง ต่อมาได้รับการบูรณะใหม่โดยพระครูวิศิษฏ์ธรรมวงศ์ (ภัลลภ อภิปาโล) ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันด้วย
เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 วัดได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดรังสีรัตนวารี" เพราะเป็นชื่อที่ได้รับประทานจากสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร
อาคารเสนาสนะ
วัดรังสีรัตนวารีมีพื้นที่โดยรอบโอบล้อมไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่เขียวขจี ศาลาการเปรียญประดิษฐาน พระพุทธสิริสัตตราช เป็นพระประธาน และยังมีรูปหล่อของหลวงปู่ครูบาอาจารย์ของที่วัดในอดีตด้วย อุโบสถมีขนาดค่อนข้างเล็ก ล้อมรอบไปด้วยต้นไม้ใหญ่เก่าแก่ ผนังทั้งสี่ด้านของอุโบสถเปิดโล่ง ภายในอุโบสถนี้มีพระประธานซึ่งเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่คู่วัด แต่เดิมมีพระพุทธรูปสามองค์ด้วยกัน แต่ถูกตัดเศียรไป ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงองค์เดียวเท่านั้นเพราะอีกสององค์ที่เหลือทรุดโทรมมากแล้ว และด้านข้างมีรูปปั้นหลวงปู่เทสก์ เทสรังสี ซึ่งเป็นพระป่าที่มีชื่อเสียงของภาคอีสาน
วัดมีใบเสมาเก่าแก่ของวัดที่ขุดพบและยังคงเหลือแนวอิฐเก่าที่เป็นฐานรากของอุโบสถหลังเก่าอยู่ด้วย นอกจากนี้มีศาลากลางน้ำและกุฏิสงฆ์

อ้างอิง
วัดประดู่ในทรงธรรม
วัดประดู่ในทรงธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวัดท่าพระ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร วัดให้ทางราชการจัดตั้งโรงเรียนวัดประดู่ในทรงธรรมในพื้นที่วัด วัดมีเนื้อที่ทั้งหมด 20 ไร่ 74.4 ตารางวา อาณาเขต ทั้ง 4 ทิศ จดที่ดินเอกชน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง กิจกรรมที่สำคัญทางศาสนาคือ กิจกรรมไถ่ชีวิตโคกระบือ

วัดประดู่ในทรงธรรมสร้างและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2300 ในบริเวณใกล้เคียงมีวัดประดู่นอกหรือวัดประดู่ฉิมพลี
วัดมีอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2539 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงเรือสำเภา กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร พระประธานประจำอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก 79 นิ้ว สูง 119 นิ้ว เป็นหินศิลาแลง มีพระอัครสาวกอยู่เบื้องซ้ายและขวา มีรูปเหมือนหลวงปู่โต๊ะขนาดเท่าองค์จริง วัดยังมีศาลาชาญวีรกูล

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูสมุห์ เชวง ญาณวีโร 
* พระราชสังวราภิมณฑ์ (โต๊ะ อินฺทสุวณฺโณ) รักษาการเจ้าอาวาส 
* พระครูอรุณธรรมรังษี (เอี่ยม สิริวณฺโณ) รักษาการแทนเจ้าอาวาส
* พระครูโสภณชัยวัฒน์ (ชัยวัฒน์ ชยวฑฺฒโน)

อ้างอิง
วัดพระไกรสีห์
วัดพระไกรสีห์(น้อย) อักษรย่อ วกส. เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองแสนแสบ ในแขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ซอย รามคำแหง 23
วัดพระไกรสีห์ วัดเก่าแก่ย่านรามคำแหง ที่มีอายุมากกว่า 100 ปี เดิมมีชื่อว่า วัดกลิ่นวิไลยธาราม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2381 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สยามทำสงครามกับญวนโดยการนำของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ได้ถือโอกาสให้ทหารในกองทัพร่วมกันสร้างวัดเทพลีลา ด้วยเหตุที่วัดเทพลีลาตั้งอยู่บริเวณใกล้เคียงกันและมีถาวรวัตถุใหญ่โตและมั่นคงกว่า อีกทั้งเวลาพายเรือผ่านมักได้กลิ่นหอมกลุ่นมาจากภายในบริเวณวัดน้อย ชาวบ้านแถบนั้นจึงเรียกว่า วัดกลิ่นวิไลยธารามว่า และเรียกชื่อ วัดน้อย ตามประวัติข้างต้น เกจิดัง ยุคสงครามอินโดจีน พระครูสิทธิสารคุณ ( จาด คงฺคสโร ) แห่งวัดบางกระเบา ท่านเคยมาจำพรรษาอยู่ที่วัดพระไกรสีห์(น้อย) ราวๆ 2 พรรษา พ.ศ. 2437 -
ัดบางกระเบา ท่านเคยมาจำพรรษาอยู่ที่วัดพระไกรสีห์(น้อย) ราวๆ 2 พรรษา พ.ศ. 2437 - 2438 สมัยรัชกาลที่ 5
โบสถ์เก่า "มหาอุตม์" (ปัจจุบันรื้อแล้ว) ท่านเจ้ามา แห่ง วัดจักรวรรดิราชาวาสวรมหาวิหาร พระเกจิดังแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ยุคสมัยรัชกาลที่ 5 ช่วง พ.ศ. 2456 ท่านได้นิมิตฝันว่าพบพระประธานเก่าแก่องค์หนึ่งประดิษฐานอยู่ในโบสถ์เก่าทรุดโทรม มีพุทธศิลป์วิจิตรสวยงาม จึงค้นหาจนมาพบว่า คือที่วัดน้อยนี้ จึงได้ชักชวนลูกศิษย์ของท่าน เช่น เจ้ากรมเป๋อ , พระครูสอน วัดมักกะสัน พระครูสุนทราจารย์(จุ้ย) และญาติโยมอีกหลายท่าน ร่วมกันบริจาคทรัพย์และที่ดิน ในการนี้มีแม่พันเป็นหัวเรือฝ่ายฆราวาส รวมที่นาได้ทั้งหมด 18 ไร่ 2 งาน รวมเงินได้ทั้งสิ้น 312 บาท จึงได้ทำการบูรณะโบสถ์ที่ทรุดโทรม และ ปิดทองพระประธาน พระประธานหล่อด้วยสำริด เป็นของเก่ามาจากสุโขทัย ระหว่างพุทธศตวรรษที่
อุโบสถย์หลังใหม่ ก่อสร้างในยุคของพระอธิการถวัลย์ โดยทำการก่อสร้างตามแบบ ก. ของกรมศิลปากร โดยได้ขอพระราชทานอัญเชิญ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯสยามมกุฏราชกุมาร( ปัจจุบัน ในหลวงรัชกาลที่ 10 ) เสด็จพระราชดำเนิน ทรงเป็นประธานในการตัดลูกนิมิต เมื่อวันจันทร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2522 พระสมเด็จฐานทอง ปี 19 ถือเป็นสุดยอดพระเครื่องของชาวศิษย์วัดพระไกรสีห์และใกล้เคียง ด้วยมวลสารจาก วัดระฆัง บางขุนพรหม และ จาก ลป.ทอง วัดราชโยธา อีกทั้งได้รับการปลุกเสกจากเกจิชื่อดังหลายรูป เช่น ลป.โต๊ะ วัดประดู่ฉิมพลี ลป.ทอง วัดก้อนแก้ว ลป.เส็ง วัดบางนา ลป.เส็ง วัดกัลยา ลพ.แพ วัดพิกุลทอง ลพ.ครื้น วัดสังโฆ ลพ.คูณ วัดบ้านไร ลพ.เปิ่น วัดบางพระ เป็นต้น หลายคนที่ห้อยคอต่างมีประสบกา
*พระอธิการมั่น 
*พระอธิการจัน 
*พระจือ 
*พระอธิการแก้ว 
*พระครูเพิ่ม 
*พระอธิการถวัลย์ 
*พระครูอุดมพัฒนคุณ

อ้างอิง
วัดโพธาราม (จังหวัดชัยนาท)
วัดโพธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านซ่อง ตำบลแพรกศรีราชา อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท วัดมีเนื้อที่ 38 ไร่ 3 งาน 63 ตารางวา

วัดโพธารามเดิมมีชื่อว่า วัดบ้านซ่อง เพราะชาวบ้านซ่องได้ร่วมกันสร้างขึ้น สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ไม่มีหลักฐานปรากฏว่าใครเป็นผู้สร้างและสร้างเมื่อใด ยังปรากฏซากฐานวิหารกับซากฐานเจดีย์ คาดว่าวิธีสร้างคือ ทำการสร้างกำแพงแก้วที่หน้าอุโบสถและวิหาร ก่ออิฐแล้วสออิฐด้วยดินเหนียวก่อขึ้นไป แล้วฉาบรอบนอกด้วยปูนขาว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2445
วิหาร เจดีย์ และอุโบสถส่วนใหญ่อยู่ในสภาพทรุดโทรม อุโบสถหลังเก่าสร้างในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยช่างชาวจีน ลักษณะโครงสร้างทางสถาปัตยกรรมเป็นแบบจีน บริเวณประตูทางเข้าเป็นภาพวาดสัตว์ (เช่น ปลา กุ้ง ไก่) และรูปคนจีน หลังคาประดับด้วยสิงโตปูนปั้น ภายในอุโบสถมีพระประธานศิลปะสมัยอู่ทอง ภาพจิตรกรรมฝาผนังเกี่ยวกับสภาพสังคมในยุคนั้น ผนังด้านนอกอุโบสถประดับด้วยเครื่องเคลือบจีน

อ้างอิง
วัดสมรโกฏิ (กรุงเทพมหานคร)
วัดสมรโกฏิ [สะ-หฺมอ-ระ-โกด] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งเหนือของคลองบางระมาด ในแขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
หนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร ของกรมการศาสนาระบุว่า วัดสมรโกฏิสร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2294 ในสมัยอยุธยาตอนปลาย ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2319 สันนิษฐานว่าในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นน่าจะเป็นสำนักเรียนที่สำคัญแห่งหนึ่ง เนื่องจากปรากฏในเอกสารโบราณ เมื่อปีขาล โทศก จ.ศ. 1192 (พ.ศ. 2373) ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า มีพระสงฆ์รูปหนึ่งจากวัดสมรโกฏิเล่าเรียนคัมภีร์มูลกัจจายน์ได้จนถึงชั้นเอก โดยบันทึกว่าชื่อ "วัดสมรโกษบางลมาศ"
ปี พ.ศ. 2543 เจ้าอาวาสในสมัยนั้นได้ปรับปรุงอุโบสถใหม่โดยใช้แผ่นใยขัดขัดภาพจิตรกรรมฝาผนังออกและปูวอลเปเปอร์แทน

ราวปี พ.ศ. 2546–2547 ชาวบ้านร่วมใจกันบริจาคที่ดินของตนเพื่อตัดถนนจากถนนตัดใหม่คือถนนราชพฤกษ์เข้าสู่ซอยวัดสมรโกฏิและทำซุ้มประตูวัดขึ้นใหม่
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถเป็นอุโบสถมหาอุด ตั้งขนานไปกับคลองบางระมาด มีหน้าต่างด้านละ 3 ช่อง ประตูด้านหน้า 2 ช่อง ด้านหลังไม่มีประตู ผนังด้านหลังภายนอกติดแผ่นหินอ่อน จารึกการบูรณะใน พ.ศ. 2538 ซึ่งได้เปลี่ยนลวดลายหน้าบัน เดิมเป็นหน้าบันปูนปั้นประดับด้วยถ้วยชาม ในปัจจุบันเป็นรูปธรรมจักร ด้านหน้ามีมุข หน้าบันเป็นปูนปั้นรูปพระนารายณ์ 4 กร ยืนบนนาค เดิมไม่มีมุข เพิ่งสร้างเพิ่มเติมเมื่อ พ.ศ. 2500 ภายในอุโบสถประดิษฐาน พระธนนายก พระพุทธรูปประธานแบบสุโขทัย ปางมารวิชัย ลักษณะพระพักตร์ยิ้มแย้ม อิ่มเอิบ เดิมมีจิตรกรรมฝาผนังแต่ได้ปูวอลเปเปอร์แทน อกเลาประตูเป็นไม้แกะสลักลวดลายต่าง ๆ เช่น พระนารายณ์ พระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ ครุฑ มีภาพจับและรูปสัตว์เล็ก ๆ แทรกอยู่ ร
ช่น พระนารายณ์ พระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ ครุฑ มีภาพจับและรูปสัตว์เล็ก ๆ แทรกอยู่ รูปแบบศิลปะน่าจะเก่าแก่ถึงสมัยอยุธยาตอนปลายหรือต้นรัตนโกสินทร์ ปัจจุบันมีสภาพลบเลือน ทั้งยังถูกทาสีทองทับจนหนา ด้านหลังบานประตูหน้าต่างเขียนภาพจิตรกรรมเป็นรูปเทพทวารบาล ยืนถือพระขรรค์ น่าจะมีอายุราวสมัยรัชกาลที่ 4–5
ภายนอกมีเสมารอบอุโบสถ น่าจะสลักขึ้นจากหิน แต่มาปั้นปูนทับ แล้วทาสีขาวหมดทุกใบ ตั้งอยู่บนฐานเตี้ย ๆ ประดับลวดลายง่าย ๆ เอวเสมาเป็นกระหนกเล็ก ๆ งอนขึ้น ใบเสมาเอกสลักจากหินอ่อนแบบที่นิยมกันในสมัยรัชกาลที่ 3 แต่ถูกปิดประดับด้วยกระจกสีจนหมด

วิหารตั้งอยู่ในกำแพงแก้วข้างอุโบสถ หน้าบันปั้นปูนทาสีเป็นลายธรรมจักร มีหน้าต่างด้านละ 3 ช่อง มีประตูด้านหน้า 1 ช่อง ไม่มีประตูหลัง วิหารได้รับการบูรณะระหว่างปี พ.ศ. 2524–2527 ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อดำ น่าจะอายุราวสมัยอยุธยาตอนปลาย เพิ่งมีการลงรักปิดทองหลวงพ่อดำใหม่ทั้งองค์เมื่อ พ.ศ. 2548 ซึ่งคาดว่าลงรักปิดทองเพื่อซ่อมแซมร่องรอยผุพังชำรุด ข้างวิหารมีพระปรางค์ขนาดเล็กประดิษฐานอยู่องค์หนึ่ง
ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2530 ภายในมีธรรมาสน์ซึ่งมีจารึกอยู่บนพนักพิงหลังว่าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2459 หอระฆังได้รับการบูรณะใหม่แต่ยังคงลักษณะเดิมในสมัยอยุธยาตอนปลาย หมู่กุฏิเป็นอาคารไม้เรือนไทย

วัดยังมีโรงเรียนพระปริยัติธรรม เป็นอาคารขนาดเล็ก ตั้งอยู่นอกเขตสังฆาวาส สร้างใน พ.ศ. 2535

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการเฑียร
* พระอธิการบอน อมโร
* พระมหาลมูล
* พระครูโสภณสาธุวัฒน์ (ทัน ยุตติธมฺโม)
* พระปลัดบุญชู เตชวโร ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2541 ถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดกระจัง
วัดกระจัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งเหนือของคลองบางระมาด ในแขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร วัดมีศูนย์การเรียนรู้ชุมชนตั้งอยู่ในที่ดินวัด

ประวัติ
วัดกระจังสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2326 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง สันนิษฐานว่าน่าจะมีผู้ยกที่ดินให้เป็นที่สร้างวัดและชาวบ้านละแวกนั้นร่วมกันสร้างขึ้นมา และน่าจะได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาราว พ.ศ. 2330
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถเดิม เป็นโบสถ์มหาอุต มีฐานเสมาเป็นแบบอยุธยาตอนปลาย สถาปัตยกรรมใบเสมาเป็นศิลาแลงนั่งแท่น ไม่มีซุ้มเสมา และยังคงใช้กระเบื้องว่าวดินเผาแบบอยุธยา ต่อมาเมื่อพ.ศ. 2516 ได้บูรณะอุโบสถจากเดิม 3 ห้อง ขยายเป็น 5 ห้อง ณ พัทธสีมาเดิม ประตูด้านหน้า 1 ช่อง ด้านหลัง 1 ช่อง การบูรณะครั้งนี้ได้รับการบริจ่คทรัพย์จาก พ.ต.ญ.อัญชัน แปลกสุวรรณ จำนวน 700,000 บาท เมื่อแล้วเสร็จ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณสมเด็จพระสังฆราช วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม เสด็จพระดำเนินที่ท่าราชวรดิฐ ประทับเรือพระที่นั่งมาขึ้นท่าน้ำวัดกระจัง เป็นองค์ประธานยกช่อฟ้าอุโบสถ สมโภชอุโบสถ และประทับ ณ ศาลารับเสด็จด้านข้างอุโบสถ ประทานของที่ระลึกให้พระสงฆ์และประชาชน เมื่อวันที่ 19 ธันวาค
บเสด็จด้านข้างอุโบสถ ประทานของที่ระลึกให้พระสงฆ์และประชาชน เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานปางสมาธิ เป็นพระพุทธรูปศิลาแลงพอกด้วยปูนปั้นลงรักปิดทอง พระประธาน 1 องค์ และพระพุทธบริวารประดิษฐานบนฐานชุกชี หันพระพักตร์ครบทั้ง4ทิศ จำนวน 17 องค์ พระอัครสาวก 2 องค์ เป็นการสร้างตามคติพระรักษาเมือง จึงได้ถวายพระนามพระประธานในอุโบสถว่า พระพุทธรักษาเมือง
ศาลาการเปรียญ หลังเดิมตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ เป็นอาคาร 2 ชั้น ขั้นบนเป็นไม้ ชั้นล่างเป็นคอนกรีต ปัจจุบันได้ทำการรื้อถอนและสร้างใหม่ เป็นอาคารคอนกรีต2ชั้น ชั้นบนศาลามีธรรมาสน์ไม้ ฐาน 8 เหลี่ยม รอบฐานเขียนภาพจิตรกรรมเรื่องรามเกียรติ์ สร้างด้วยศรัทธาของนางสาวอำนวย เฉยพ่วง และนางสาววัชรี เฉยพ่วง อุทิศแด่บุพการี

อาคารปฏิบัติธรรมสนธยาภาวนานิมิตรมงคล เป็นอาคารเอนกประสงค์2ชั้น เพื่อใช้จัดงานบำเพ็ญกุศล ศาสนพิธีและกิจกรรมของชุมชน โดยการบริจาคทรัพย์ของ ดร.สนธยา กล่อมเปลี่ยน

วิหารอดีตเจ้าอาวาสตั้งอยู่ด้านหน้าศาลาการเปรียญ ภายในประดิษฐานรูปอดีตเจ้าอาวาส ได้แก่ พระอาจารย์แย้ม และพระครูสังฆรักษ์ (ต่วน)
หมู่กุฏิสงฆ์เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ทรงไทย ยกพื้น ตั้งอยู่ฝั่งด้านทิศตะวันตกของวัด หอระฆังเก่าสร้างด้วยไม้สักแบบโบราณ เครื่องบนตัวลำยองสลักไม้ ส่วนหอระฆังใหม่ก่ออิฐถือปูน อยู่บริเวณปากคูน้ำภายในวัด

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำวัดคือ พระอินทร์ พระยม และท้าวเวสสุวรรณ ด้านหน้าอุโบสถ

ปัจจุบันมีการจัดแสดงจุดเรียนรู้เรือกำปั่นและเรือบิณฑบาต

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์แดง
* พระอธิการแย้ม ธมฺมสโร
* พระครูสังฆรักษ์ต่วน อุตฺตรธมฺโม
* พระสมุห์ฟุ้ง วิจารธมฺโม พ.ศ. 2508–2547
* พระครูสิทธิวัฒนคุณ (พรพรหม ฐิตคุโณ) พ.ศ. 2548-ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดน้อยใน
วัดน้อยใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงตลิ่งชัน เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร งานประจำปีที่สำคัญคืองานเทศน์มหาชาติในปลายเดือน 10 เริ่มจัดมาตั้งแต่ พ.ศ. 2520 วัดมีโรงเรียนทีปังกรวิทยาพัฒน์ (วัดน้อยใน) ในพระราชูปถัมภ์ฯ ตั้งอยู่ในที่ดินวัด
ประวัติ
วัดสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2305 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังสุดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 สันนิษฐานว่าเป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย ครอบครัวของนางน้อยซึ่งเป็นหญิงหม้าย มีบุตรสาว 2 คน คือ ผึ้งและจีด พร้อมด้วยพระสงฆ์รูปหนึ่งคือ พระอาจารย์หน่าย ซึ่งเป็นพระวิปัสสนา และข้าทาสบริวารของนางน้อยได้อพยพโดยทางเรือจากบ้านป่าถ่าน เกาะเมืองอยุธยา จนมาถึงบริเวณนี้ นางน้อยเห็นว่าบริเวณนี้เป็นป่ารกปราศจากผู้คน จึงจับจองที่ทำมาหากิน และทางตอนใต้ที่ดินมีวัดร้างตั้งอยู่ มีโบสถ์เก่าและวิหารรูปเรือสำเภา
ในสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชที่บ้านเมืองสงบแล้ว มีผู้คนมาอาศัยอยู่ในบริเวณนี้มากขึ้น นางน้อยกับพระอาจารย์หน่ายและชาวบ้านได้ร่วมกันบูรณะวัดร้าง มีพระอาจารย์หน่ายเป็นสมภาร มีพระสงฆ์มาสมัครเป็นศิษย์เพื่อเรียนวิปัสสนากรรมฐานกันมากมาย จนเมื่อสิ้นพระอาจารย์หน่ายกับนางน้อย นางผึ้งบุตรสาวคนโตผู้ไปได้สามีอยู่ที่บางเขนก็ได้สร้างวัดหนึ่ง แล้วจะตั้งชื่อวัดว่า "วัดน้อย" ตามชื่อมารดา แต่นางจีดผู้เป็นน้องไม่ยินยอม เพราะอยากจะให้วัดที่มารดาบูรณะมีชื่อว่าวัดน้อยเช่นกัน ทั้งสองคนตกลงกันไม่ได้ พระอาจารย์จีนผู้เป็นสมภารต่อจากพระอาจารย์หน่าย ได้ตัดสินใจให้วัดที่นางผึ้งสร้างใหม่มีชื่อว่า "วัดน้อยนอก" ส่วนวัดที่นางน้อยผู้เป็นมารดาได้บูรณะมีชื่อว่า "วัดน้อยใน"
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถหลังเก่ารื้อถอนเมื่อปี พ.ศ. 2524 แล้วสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น ณ ตำแหน่งเดิม มีพิธีวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2525 เป็นอุโบสถทรงไทย มุงกระเบื้องดินเผาเคลือบ มีช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ หน้าบันทั้งด้านหน้าและด้านหลังประดับตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้นต่าง ๆ มีเครื่องหมาย "พร" ประดับมงกุฎอันเป็นพระนามย่อจาก "เพชรรัตน์" ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี กรมพระนครปฐมบรมขัตติยานี มหาธีรราชธิดา พระประธานในอุโบสถหล่อขึ้นใหม่ตามแบบพระพุทธรูปสุโขทัย เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 3 ศอก 9 นิ้ว ลงรักปิดทอง ประดิษฐานบนฐานชุกชีปิดทองประดับกระจก มีนามว่า พระพุทธวชิรสุวัทนาสิริโสภาบพิตร
เจดีย์ตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ เป็นเจดีย์ทรงระฆังแบบอยุธยาขนาดใหญ่ทาสีทองทั้งองค์ ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ทรงไทยยกพื้น ศาลาบำเพ็ญกุศลตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมรุ ศาลาริมน้ำอยู่ริมคลองบางกอกน้อย สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2533 ประดิษฐานรูปเหมือนของอดีตเจ้าอาวาส 2 รูป คือ พระครูวิทยานุกูล (มั่ง อินฺทสโร) และพระอธิการนิ่ม โกวิโท

รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงตาบุญมา
* พระครูวิทยานุกูล (มั่ง อินฺทสโร)
* พระอธิการนิ่ม โกวิโท, หลวงตาขัณท์ (รักษาการ 2 ปี)
* พระมหาวิรัต จนฺทเทโว
* พระครูอดุลย์สาธุวัฒน์ (ชื้น ธมฺมสาโร)

อ้างอิง
อาหารชานตง
อาหารชานตง ( ) เป็นที่รู้จักกันทั่วไปในภาษาจีนว่า หลู่ไช่ เป็นหนึ่งในแปดตระกูลการทำอาหารของอาหารจีน และเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลการทำอาหารที่ยิ่งใหญ่ ( ) มีต้นกำเนิดมาจากรูปแบบการทำอาหารพื้นเมืองของมณฑลชานตง ซึ่งเป็นมณฑลชายฝั่งทะเลทางตอนเหนือของจีน
วัดเรไร (กรุงเทพมหานคร)
วัดเรไร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของคลองชักพระ ใกล้ปากคลองบางระมาด ในแขวงคลองชักพระ เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
วัดเรไรสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2323 หรืออาจก่อนหน้านี้ กล่าวกันว่าผู้สร้างวัดคือเจ้าต่างกรม 3 องค์ ต่อมากลายเป็นวัดร้าง ชาวบ้านจึงได้ช่วงกันบูรณปฏิสังขรณ์ให้กลับมาเป็นวัดที่มีพระสงฆ์ และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2419 บางสำนวนเล่าว่าผู้ปฏิสังขรณ์วัดใหม่คือเจ้านาย 3 พระองค์ในสมัยรัชกาลที่ 1 ได้แก่ กรมพระนราเทเวศน์ กรมหลวงนเรศโยธี และกรมหลวงเสนีบุรีรัตน์
จากหลักฐานเอกสารในราชกิจจานุเบกษา รัชกาลที่ 5 เล่ม 1 แผ่นที่ 43 ระบุผู้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมา ตรงกับวันศุกร์ เดือน 8 ขึ้น 14 ค่ำ ปีมะเส็ง ตรีศก พ.ศ. 2424 คือ หม่อมเจ้ากำพร้า หม่อมเจ้าเขียน หม่อมเจ้าสว่าง กับหลวงพุทธมากร พระอนุวงศ์ชั้นหม่อมเจ้าทั้งสามเป็นพระธิดาในเจ้าฟ้ากรมขุนอิศรานุรักษ์ ต้นราชสกุลอิศรางกูร

พ.ศ. 2554 เริ่มมีการประกาศเชิญชวนให้ผู้มี่จิตศรัทธาร่วมซื้อที่ดินเพื่อทำถนนเข้าวัด
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถมีพาไลรอบ หน้าบันก่ออิฐถือปูน มีช่อฟ้าเป็นปูนปั้นแบบนกหัวเจ่า (รูปหัวนาค) หน้าบันประดับลายปูนปั้น หน้าบันด้านหน้าเป็นปูนปั้นลายเครือเถาประดับเครื่องถ้วยลายคราม ด้านล่างเป็นลายก้านขด หน้าบันด้านหลังตอนบนเป็นลายรูปวิมาน มีปราสาทอยู่บนก้อนเมฆ ตอนล่างเป็นรูปครุฑเบือน จับลายก้านขดช่อหางโต มีสิงห์เกาะอยู่ที่ตัวลาย กรอบซุ้มประตูหน้าต่างปั้นปูนเป็นลายเทศประดับสวยงาม ในอุโบสถมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ หล่อด้วยโลหะ หน้าตัก 3 ศอก 9 นิ้ว ครองจีวรลายดอกพิกุลแบบพระพุทธรูปสมัยรัตนโกสินทร์
ใบเสมาเป็นเสมาหินใบเล็ก ส่วนที่มุมทางด้านหน้าของกำแพงแก้วอุโบสถ มีเจดีย์รายเป็นเจดีย์ทรงระฆังองค์เล็ก ๆ อยู่ทั้งทางซ้ายและขวา เป็นแบบเจดีย์ที่นิยมในสมัยรัชกาลที่ 3 เจดีย์องค์ใหญ่เป็นทรงระฆัง คล้ายเจดีย์ที่นิยมสร้างในสมัยรัชกาลที่ 4 วิหารหลวงพ่อดำติดกับเจดีย์องค์ใหญ่ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปองค์ใหญ่ 3 องค์ ปิดทองทั้งหมด ที่สำคัญคือ หลวงพ่อดำ เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งปางมารวิชัย

มณฑปพระพุทธฉาย ผนังด้านในมีภาพปูนปั้นนูนรูปพระพุทธเจ้าประทับยืนอุ้มบาตร พร้อมด้วยพระอัครสาวก 2 องค์ เบื้องซ้าย-ขวา อยู่ในอิริยาบถยืนอุ้มบาตรเช่นเดียวกัน
งานประเพณี
วัดเรไรการจัดงานในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาต่าง ๆ เช่น งานประจำปีปิดทองหลวงพ่อดำและพระพุทธฉายจำลอง จัดขึ้น 3 วัน ระหว่างวันที่ 13–15 มีนาคม

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์ลื่น
* พระอาจารย์เผือก
* พระอาจารย์เอี่ยม
* พระสมุห์ด้วง
* พระอาจารย์บัว
* พระครูสุนทรธรรมกิจ
* พระครูใบฎีกาสุพจน์
* พระครูธรรมกิจสุนทร พ.ศ. 2502–2528
* พระครูสิริจันทโสภิต (สมจิตต์ จนฺทูปโม) พ.ศ. 2528–2554
* พระมหากฤษณะ ดรุโณ ตั้งแต่ พ.ศ. 2545

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
วัดช่างเหล็ก (กรุงเทพมหานคร)
วัดช่างเหล็ก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของคลองชักพระ ในแขวงคลองชักพระ เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
วัดช่างเหล็กเดิมชื่อ วัดปางเหล็ก สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2323 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2330 แต่สันนิษฐานว่าวัดน่าจะเก่าแก่กว่านั้น ดังเห็นได้จากพระพุทธรูปหินทรายหรือหลวงพ่อดำ และตำแหน่งของเขตพุทธาวาสของวัดที่ตั้งที่อยู่ห่างจากฝั่งคลองชักพระซึ่งเป็นแม่น้ำเจ้าพระยาสายเดิมมาก เชื่อว่าน่าจะสร้างในสมัยอยุธยา ก่อนที่จะได้รับการบูรณะในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เช่น รูปทรงอุโบสถที่อาจเก่าถึงรัชกาลที่ 1 และเจดีย์ทรงเครื่องย่อมุมแบบสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น 2 องค์ที่หน้าอุโบสถ
ชื่อของวัดนั้นมาจากอาชีพของชาวบ้านรอบ ๆ วัดที่มีอาชีพตีเหล็ก โดยเฉพาะทำเคียวเกี่ยวข้าว เพราะฝีมือการตีเคียวเป็นที่เลื่องลือ

วัดมีโรงเรียนปริยัติธรรมเปิดสอนเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2484 นอกจากนี้ยังได้ให้ที่ดินสร้างโรงเรียนระดับประถมศึกษาขึ้นในที่วัดและจัดให้มีห้องสมุดประชาชนอีกด้วย

อาคารเสนาสนะ
อุโบสถสร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2497 มีขนาด 7 ห้อง ด้านหน้ามีประตู 3 ช่อง ด้านหลัง 2 ช่อง หน้าบันด้านหน้าเป็นรูปเทวดาทรงครุฑ ด้านหลังเป็นเทวดาทรงหนุมาน ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนด้วยสีน้ำมัน เป็นรูปพุทธประวัติฝีมือช่างร่วมสมัย ใบเสมาเป็นหินแกรนิตสีเทาดำ มีกนกเอวเป็นเศียรนาค ยอดเป็นมงกุฎครอบ
วิหารอยู่ข้างอุโบสถเป็นอาคารทรงไทย หน้าบันเป็นภาพพระพุทธรูปปางป่าเลไลยก์ ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อดำ หรือ หลวงพ่อปราการ พระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตัก 4 ศอก ผู้คนนิยมมาบนบานศาลกล่าวหลวงพ่อดำ โดยเฉพาะไม่ให้ติดทหาร มีการแก้บนคือไข่ต้มและลิเก วิหารยังเป็นที่ประดิษฐานรูปเหมือนของอดีตเจ้าอาวาส เช่น พระครูศีลขันธ์วิจารณ์ (ทองดี)

เจดีย์ทรงเครื่องย่อมุม 2 องค์ ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ตั้งอยู่ลานด้านหน้าวิหารและอุโบสถ และมีเจดีย์ทรงระฆัง 2 องค์ ขนาดใกล้เคียงกันอยู่ด้านหน้าวัดด้านริมคลองบางกอกน้อย อีกองค์หนึ่งอยู่ใกล้ปากคลองบางระมาด มณฑปพระพุทธบาทตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของวัด ประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง
รายนามเจ้าอาวาส
* พระภิกษุเพิก
* พระภิกษุบ่าย พ.ศ. 2451
* พระครูศีลขันธ์วิจารณ์ (ทองดี) พ.ศ. 2481–2525
* พระอธิการเอื้อน โอภาโส (โบ)
* พระวินัยธรสมพิศ ชุตินทโร
* พระครูเกษมจิตตานุยุต (สวง)
* พระครูวิมล วัชรกิตติ (วิเชียร มหาวีโร) 
* พระครูสังฆรักษ์วรท อภิวโร (2560-ปัจจุบัน)

อ้างอิง
วัดเทพากร (กรุงเทพมหานคร)
วัดเทพากร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในแขวงบางพลัด เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร

วัดเทพากรสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2375 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2380 ผู้สร้างวัดคือท้าวเทพากร (ทอง) เป็นชาวมอญและเป็นเสนาอำมาตย์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทราบมาว่าพระองค์มีพระราชประสงค์จะสร้างวัดโดยไม่ออกพระนามจึงพระราชทานเงินแก่เสนาอำมาตย์ไปสร้างวัด อำมาตย์ผู้พี่คือท้าวเทพากรได้สร้างวัดเทพากร ส่วนอำมาตย์ผู้น้องคือท้าวเทพนารีได้สร้างวัดเทพนารี
เมื่อแรกสร้างมีชื่อว่า วัดทอง ตามชื่อเดิมของผู้สร้าง ขณะที่เจ้าฟ้ามงกุฎยังผนวช ได้เสด็จพระราชดำเนินมาที่วัดแห่งนี้และได้พระราชทานนามวัดอย่างเป็นทางการว่า วัดท้าวเทพากร เพื่อให้ตรงกับยศถาบรรดาศักดิ์ของผู้สร้าง (เข้าใจว่าเวลานั้นนายทองทูลเกล้าถวายเป็นพระอารามหลวง) ต่อมาในสมัยพระอุปัชฌาย์เหมเจ้าอาวาสให้ใช้คำเรียกกันสั้น ๆ ว่า วัดบางพลูบน หรือ วัดบน เพราะตั้งอยู่ปากคลองบางพลู ขณะเดียวกันวัดเทพนารีก็เรียกว่า "วัดบางพลูล่าง"
วัดเทพากรหันหน้าสู่แม่น้ำเจ้าพระยา พระอุโบสถได้รับการปฏิสังขรณ์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจดีย์ทรงมอญ ภายในมีพระเครื่องเนื้อดินเผา ผสมผงสีขาว บรรจุไว้ในเจดีย์ เจดีย์องค์ใหญ่ บริเวณใกล้กันกับพระอุโบสถของวัด และได้ทำการลำเลียงพระเครื่องจากวัดเลียบ ซึ่งสมเด็จพระศรีมหาโพธิ์หรือท่านขรัวอีโต้ได้สร้างไว้ก่อนมรณภาพ โดยขนย้ายมาทางเรือตามแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อมาบรรจุไว้ในองค์พระเจดีย์ใหญ่ดังกล่าว เจดีย์ย่อมุมไม้สิบของวัด ปัจจุบันอยู่ในโรงเรียนวัดเทพากร

อ้างอิง
วัดเทพนารี
วัดเทพนารี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางพลัด เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร

วัดเทพนารีสร้างเมื่อ พ.ศ. 2329 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2335 ชาวมอญสองพี่น้องที่มาพึ่งพระบรมโพธิสมภารของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเป็นผู้สร้าง โดยผู้พี่สร้างวัดเทพากร ผู้น้องสร้างวัดเทพนารี เมื่อแรกสร้างน่าจะชื่อ วัดเงิน เพื่อคู่กับวัดทอง ในสมัยพระอุปัชฌาย์เหมเจ้าอาวาสเรียก วัดบางพลูล่าง ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงแปลงนามวัดเทพนารีเป็น วัดเทพากรนารี ดังปรากฏในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์รัชกาลที่ 4 ฉบับเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ (ขำ บุนนาค)
ถึงแม้ว่าตามประวัติจะระบุว่าสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช แต่ก็มีข้อสันนิษฐานว่าน่าจะสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ดูได้จากพระเจดีย์ยุคสมัยพระบรมโกศด้วยใบเสมาคู่เป็นของสมัยนั้น รวมถึงพระพุทธรูปในวิหารบางองค์เป็นของสมัยอยุธยา
พระอุโบสถและพระวิหารวางตัวขนานกัน ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว ที่สี่มุมของกำแพงแก้วมีพระปรางค์ประจำมุมตั้งอยู่ อุโบสถปฏิสังขรณ์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วิหารหลังใหญ่ทรวดทรงแอ่นโค้งคล้ายรูปเรือ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 79 นิ้ว ศิลปะสุโขทัย พุทธลักษณะสวยงาม สีทองอร่ามเรือง พระพุทธรูปปูนปั้นนี้ปัจจุบันพบว่ามีพระพุทธรูปทองคำอยู่ภายใน มีเนื้อทองคำร้อยละ 89.84 ด้านหลังพระวิหารและพระอุโบสถมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองเป็นเจดีย์ประธาน

อ้างอิง