SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดนางสาว
วัดนางสาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ในหมู่ที่ 7 บ้านตลาดท้องคุ้ง ตำบลท่าไม้ อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร มีโบราณปูชนียสถานที่สำคัญ ได้แก่ โบสถ์มหาอุด (มีประตูเดียวและไม่มีหน้าต่าง) ในประเทศไทยอาจมีอุโบสถมหาอุดเหลืออยู่เพียง 3–4 แห่งเท่านั้น เป็นโบสถ์เก่าสมัยอยุธยาตอนปลายทรงเรือสำเภาซึ่งปัจจุบันมีการซ่อมแซมปรับปรุงใหม่, อุทยานมัจฉาริมแม่น้ำท่าจีน, มณฑปหลวงพ่อดำ, มณฑปหลวงพ่อวัดป่าเลไลยก์, คุ้มนางพญา ซึ่งเป็นอาคารทรงไทย ภายในจัดแสดงเครื่องมือเครื่องใช้ในสมัยอดีต ผู้คนมักมากราบไหว้หลวงพ่อมหาอุตม์
ประวัติ
จากตำนาน ในสมัยอยุธยาตอนปลายได้เกิดสงครามระหว่างกรุงศรีอยุธยากับพม่า กองทัพพม่าได้รุกรานมาจนถึงบ้านบางท่าไม้ในเขตอำเภอกระทุ่มแบน ฝ่ายชายต้องออกไปรบ เหลือแต่สตรี เด็ก และคนชรา จึงได้อพยพจนได้ซ่อนตัวที่วัดร้างแห่งหนึ่ง มีพี่น้องสองสาวคู่หนึ่งได้อธิษฐานกับพระประธานว่า หากรอดมาได้จะทำการบูรณะวัดแห่งนี้ จนสงครามสงบ ทั้งสองคนจึงกลับมาบูรณะวัด โดยพี่สาวได้สร้างวัดใหม่ ชื่อว่า วัดกกเตย (ปัจจุบันไม่มีวัดนี้) ส่วนน้องสาวได้กลับมาบูรณะวัดแห่งนี้ ใช้ชื่อว่า วัดพรหมจารีย์ราม ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดน้องสาว และได้เพี้ยนมาเป็น วัดนางสาว ในชื่อปัจจุบัน
อาคารเสนาสนะ
พระอุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนขนาดเล็กรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้ทรงจั่วมุงกระเบื้องดินเผา มีพาไลด้านหน้ายื่นมา 1 ห้อง เสาปูนสี่เหลี่ยมรองรับโครงหลังคาจำนวน 4 ต้น ช่อฟ้าใบระกาปูนปั้นประดับกระจก มีประตูบานเดียว ไม่มีหน้าต่าง มีการสร้างจิตรกรรมฝาผนังภายในเต็มไปทั้งผืน เจดีย์ก่ออิฐถือปูน ย่อมุมไม้สิบสองทรงระฆัง องค์ระฆังมีการตกแต่งด้วยลวดลายดอกไม้และพวงอุบะ ส่วนยอดเป็นบัวคลุ่มเถาและปลียอด

รายนามเจ้าอาวาส
*พระนิล
*พระแสง
*พระแก้ว
*พระครูถาวรสมณศักดิ์
*พระครูนิเทศน์ธรรมสาคร พ.ศ. 2500
*พระครูสถิตธรรมสาคร พ.ศ. 2500 –2570
*
*
อ้างอิง
วัดโพธิ์แจ้
วัดโพธิ์แจ้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดมหานิกายในหมู่ที่ 3 บ้านโพธิ์แจ้ ตำบลบางน้ำจืด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2456 แต่เดิมเป็นสำนักสงฆ์ เรียกว่า วัดตายิ้ม โดยมีนายยิ้ม จูพราย, นายแดง จูพราย และนายทับ มุขจั่น เป็นผู้ถวายที่ดินให้สร้างวัด เนื่องจากตำบลนี้ยังไม่มีวัด เมื่อสร้างอุโบสถเสร็จในปี พ.ศ. 2466 ได้จารึกนามของวัดว่า วัดโพธิ์ศิริราช แต่ได้เปลี่ยนมาเป็นวัดโพธิ์แจ้ตามชื่อตำบลโพธิ์แจ้ (ในขณะนั้น)
อาคารเสนาสนะ
พระอุโบสถ สร้างปี พ.ศ. 2466 ผู้มีส่วนสำคัญในการสร้างวัดนี้คือ พระภาวนาโกศลเถระ (เอี่ยม สุวณฺณสโร) หรือหลวงปู่เฒ่าวัดหนัง ผูกพัทธสีมา เมื่อ พ.ศ. 2471 อุโบสถมีรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าทาสีเหลืองอ่อน หลังคามุงด้วยกระเบื้องว่าวสีแดง ปั้นปูนทับสันหลังคา ช่อฟ้าใบระกาปูนปั้นทำเป็นรูปเศียรนาค มีเสาไม้กลมทาสีเหลืองรองรับโครงสร้างหลังคา อุโบสถมีประตูเข้าสองทาง ด้านละ 2 ประตู บานประตูไม้เรียบไม่มีลวดลายแกะสลักทาสีเหลือง ผนังแต่ละด้านมีหน้าต่าง 3 ช่อง บานหน้าต่างทาสีเหลือง ภายในพระอุโบสถ ประดิษฐานพระพระพุทธรูปปางมารวิชัยเป็นพระประธาน หรือ หลวงพ่อโต

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
วัดท่ากระบือ (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดท่ากระบือ เป็นวัดในหมู่ที่ 5 บ้านท่ากระบือ ตำบลบางยาง อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2430 ในฐานะสำนักสงฆ์ ต่อมาจึงยกฐานะเป็นวัด ใช้ชื่อว่า วัดท่าควาย สาเหตุที่ชื่อว่าวัดท่ากระบือเป็นเพราะเดิมเคยเป็นท่าน้ำสำหรับวัวควายลงกินน้ำ ต่อมา พ.ศ. 2441 หลวงพ่อรุ่งได้รับแต่งตั้งจากคณะสงฆ์ให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดท่ากระบือ ท่านได้ก่อสร้างวัด พัฒนาวัดมีเสนาสนะต่าง ๆ เช่น พระอุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิ เป็นต้น ต่อมา พ.ศ. 2501 พระครูสาครบุญวัฒน์ (หลวงพ่อหยัด กตปูญโญ) ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสแทนต่อมาจนถึงปัจจุบันคือ พระครูศิริสาครธรรม (จำนงค์ คุณงโค)
สิ่งน่าสนใจคือ รูปหล่อหลวงพ่อรุ่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก เริ่มก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2557 สร้างจากเนื้อโลหะ ขนาดหน้าตักกว้าง 9 เมตร 9 เซนติเมตร สูง 12 เมตร 9 เซนติเมตร ถาวรวัตถุในวัด เช่น วิหารหลวงพ่อรุ่ง พระอุโบสถ เจดีย์ราย พระปรางค์ 4 องค์ ประชาชนมักเดินทางมาชมตลาดริมแม่น้ำท่าจีน และสักการะหลวงพ่อรุ่ง เช่าบูชาเหรียญหลวงพ่อรุ่ง ตะกรุด ผ้ายันต์ หรือเครื่องรางของขลัง รวมถึงให้อาหารปลาที่ท่าน้ำของที่วัด
อาคารเสนาสนะ
พระอุโบสถของวัดสร้างเสร็จปี พ.ศ. 2485 เป็นอาคารทรงไทย ก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ผนังก่ออิฐถือปูนตั้งอยู่บนฐานบัว ด้านหน้ามีประตูทางเข้า 2 ประตู ซุ้มประตูทรงมณฑป มีภาพจิตรกรรมฝาผนังบริเวณผนังตอนบนระหว่างซุ้มหน้าต่าง ภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปประทับนั่ง แสดงปางสมาธิ พระวิหาร 2 หลัง อยู่ข้างพระอุโบสถ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2493 ลักษณะเป็นอาคารทรงไทย ก่ออิฐถือปูน เจดีย์ราย ตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าพระอุโบสถ จำนวน 4 องค์ เจดีย์ในเรือ 3 องค์ และด้านข้างพระวิหาร 8 องค์ ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆัง ตั้งอยู่บนฐานบัว ถัดขึ้นไปเป็นชุดฐานสิงห์ และมีบัวรองรับปากระฆัง องค์ระฆังย่อมุมไม้สิบสอง วัดมีพระปรางค์ จำนวน 4 องค์

อ้างอิง
วัดป้อมวิเชียรโชติการาม
วัดป้อมวิเชียรโชติการาม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ในตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ริมแม่น้ำท่าจีนในส่วนโค้งตวัดของแม่น้ำ ใกล้กับคลองสนามชัย และใกล้กับปากแม่น้ำท่าจีนที่ไหลลงสู่อ่าวไทย
วัดสร้างราว พ.ศ. 2323 หรืออาจก่อนหน้านั้น เข้าใจว่าเดิมเป็นชุมชนของชาวรามัญซึ่งอพยพเข้ามาตั้งแต่สมัยอยุธยา ได้สร้างวัดแห่งนี้ขึ้นและตั้งขึ้นตามชื่อหมู่บ้าน หรืออาจสร้างขึ้นพร้อมป้อมวิเชียรโชฎก (พ.ศ. 2371) ชาวบ้านเรียกวัดป้อม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2328 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร ผูกพัทธสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2418 พระมหาสมัย กมโล เจ้าอาวาสรูปที่ 4 ได้เริ่มปรับปรุงวัด ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 เป็นต้นมา มีการก่อสร้างกุฏิสงฆ์ทรงไทยยกพื้นสูงเพื่อหนีน้ำท่วม โดยสร้างด้วยไม้จำนวน 10 หลัง ล้อมรอบหอฉันและหอสวดมนต์ ซึ่งก่อสร้างด้วยไม้เช่นกัน แล้วเสร็จปี พ.ศ. 2530 โดยพระครูวิเชียรโชติคุณ (สมพงษ์ สุวโจ) เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน (พ.ศ. 2537–ป
ศ. 2530 โดยพระครูวิเชียรโชติคุณ (สมพงษ์ สุวโจ) เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน (พ.ศ. 2537–ปัจจุบัน) ได้มีการปรับปรุงพัฒนาวัดอย่างต่อเนื่องเรื่อยมา โดยยกกุฏิ หอฉัน หอสวดมนต์ หอพระไตรปิฎกให้สูงขึ้น ปรับถมพื้นที่วัดเพื่อป้องกันน้ำท่วม วัดป้อมวิเชียรโชติการามได้รับการสถาปนาเป็นพระอารามหลวง เมื่อ พ.ศ. 2539
ปูชนียวัตถุของวัด ได้แก่ พระประธานในพระอุโบสถเป็นพระพุทธรูปเนื้อโลหะ สร้างในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ พระพุทธรูปศิลาแรงหรือหลวงพ่อแดง พระพุทธวชิรปราการ (หลวงพ่อเพชร) ซึ่งทางวัดได้หล่อขึ้นเป็นพระประธานประจำพระอุโบสถหลังใหม่
รายนามเจ้าอาวาส
{|class="wikitable"
|-
!|ลำดับ !!|นามเจ้าอาวาส !!|รับตำแหน่ง !!|สิ้นสุดวาระ
|-
| 1. || พระอุปัชฌาย์ทอง || ||
|-
| 2. || พระครูสาครคุณาธาร || ||
|-
| 3. || พระมหาเข็ม โชติปาโล || || พ.ศ. 2489
|-
| 4. || พระรามัญมุนี (สมัย กมโล) || พ.ศ. 2489 || 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2537
|-
| 5. || พระราชปริยัติคุณ (สมพงษ์ สุวโจ) || พ.ศ. 2537 || 16 มกราคม พ.ศ. 2568
|-
| รักษาการ || พระครูสาครสีลโสภณ (ประสิทธิชัย ปิยวณฺโณ) || 18 มกราคม พ.ศ. 2568 || ปัจจุบัน
|}

อ้างอิง
วัดเจษฎาราม
วัดเจษฎาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร

วัดสร้างเมื่อใดไม่แน่ชัด แต่บริเวณวัดเดิมเคยเป็นที่ตั้งของพระอุโบสถต่อมาในปี พ.ศ. 2401 พระอาจารย์น่วม จากวัดแสมดำ คหบดี และชาวบ้านตำบลมหาชัยได้ร่วมกันจัดสร้างขึ้นใหม่ ในชื่อ วัดธรรมสังเวช ชาวบ้านเรียก วัดกระเจ็ด จนปี พ.ศ. 2439 เจ้าจอมมารดาโหมด ในรัชกาลที่ 5 ได้มาพักแรมอยู่บริเวณวัด ได้ขนานนามให้วัดใหม่ว่า วัดเจษฎาราม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2480 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้รับพระราชทานยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญตั้งแต่วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2531
สิ่งสำคัญในวัดคือ พระประธานในพระอุโบสถปางมารวิชัย เรียกกันโดยทั่วไปว่า หลวงพ่อโต พระพุทธรูปยืนปางถวายเนตรหน้าพระอุโบสถ รอยพระพุทธบาทจำลอง ต้นศรีมหาโพธิ์ และรูปหล่อพระครูชัยบริรักษ์ (หลวงปุ่เชย) ทางวัดจัดให้มีงานเป็นประจำทุกปีในวันแรม 11 ค่ำ เดือน 5 นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนพระปริยัติธรรม เป็นสนามสอบพระปริยัติธรรมสนามหลวงแผนกธรรมและแผนกบาลีประจำจังหวัดสมุทรสาคร ดำเนินกิจกรรมในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา รวมทั้งกิจกรรมเพื่อสาธารณประโยชน์และสังคมสงเคราะห์หลายประการ
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการน่วม พ.ศ. 2401–2418
* พระอธิการยา พ.ศ. 2424–2449
* พระอธิการบัว จงทรงสี พ.ศ. 2450–2462
* พระครูมหาชัยบริรักษ์ (เชย ญาณวฑฒโน) พ.ศ. 2462–2500
* พระราชสาครมุนี (ชะวร โอภาโส ป.ธ.4 น.ธ.เอก) พ.ศ. 2501–2535 
* พระครูสาครเจษฎานุยุต (พิเชษฐ ธมมธโร) พ.ศ. 2536-2543
* พระเทพสาครมุนี (สมบูรณ์ ปญฺญาวุโธ) พ.ศ. 2543-ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดท่าข้าม (กรุงเทพมหานคร)
วัดท่าข้าม เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ในแขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ริมคลองสนามชัย ตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2375 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2559

แต่เดิมบริเวณรอบวัดท่าข้ามเป็นชุมชนชาวมอญ แต่ปัจจุบันวิถีชีวิตคนมอญดั้งเดิมแทบสูญหายไปหมดแล้ว เหลือเพียงคนเก่าแก่ที่มีเชื้อสายมอญเพียงไม่กี่คนเท่านั้น คนมอญที่ยังหลงเหลือมักรวมตัวกันที่วัดท่าข้ามเพื่อประกอบศาสนพิธีในวันพระและวันสำคัญทางศาสนา ทั้งนี้วิถีชีวิตชาวมอญสามารถพบเห็นได้จากงานจิตรกรรมที่ศาลาการเปรียญวัด 
รวมถึงภาพจิตรกรรมทศชาติชาดก
ศาลาการเปรียญวัดเป็นอาคารไม้สักขนาดใหญ่ ขนาดกว้าง 11.14 เมตร ยาว 17.90 เมตร มีเสาประกอบอาคารจำนวน 8 ต้น ระหว่างเสาบริเวณคอสอ ปรากฏภาพจิตรกรรม ซึ่งสันนิษฐานว่าเขียนขึ้นในช่วงราวรัชกาลที่ 4–5 เป็นเรื่องทศชาติชาดก ช่องละ 1 พระชาติ แบ่งเป็นด้านข้างซ้ายขวาจำนวน 8 ช่อง และด้านสกัดคือด้านทิศตะวันตก-ตะวันออกอีก 2 ช่อง รวมเป็น 10 ช่อง แสดงเป็นสิบพระชาติของพระพุทธเจ้า บริเวณท้องจันทันเป็นภาพจิตรกรรมเกี่ยวกับวิถีชีวิตและพิธีกรรมของชาวมอญในอดีต อย่างเช่น ภาพพ่อลูกถือคันไถเทียมควายกำลังไถนาเพื่อเตรียมการปักดำ ภาพผู้หญิงสองคนกำลังปักดำ ภาพการลงแขกเกี่ยวข้าว ภาพประเพณีและพิธีกรรมการปลงศพของชาวมอญ เป็นต้น

อ้างอิง
เสาหงส์
]]
 ]]
 ]]
เสาหงส์ เป็นสัญลักษณ์ของวัดมอญในประเทศไทย เป็นเสาที่ทำรูปหงส์ติดไว้ที่ยอด ที่จะงอยปากหงส์แขวนด้วยกระดิ่ง บางแห่งบนสุดมีฉัตรสามชั้นปักอยู่ ชาวรามัญเรียกเสาหงส์ว่า เทียะเจมเจียนู่ กล่าวกันว่ามีแต่เฉพาะในประเทศไทยเท่านั้น เพราะชาวมอญในประเทศไทยสร้างเพื่อรำลึกถึงเมืองหงสาวดีที่ต้องจากบ้านทิ้งเมืองไป แต่ถึงกระนั้นก็พบได้ในบางวัดในประเทศพม่า เช่น วัดเกาะซั่ว วัดธอมแหมะซะ เมืองมะละแหม่ง
หงส์ในความเชื่อตามพระพุทธศาสนา มีตำนานกล่าวว่า ในสมัยพุทธกาล พระพุทธเจ้าตรัสรู้ได้แปดพรรษา ได้เสด็จเที่ยวจาริกมาถึงภูเขาสุทัศนมรังสิต ประเทศตรงนั้นเป็นทะเล พระองค์ได้ทอดพระเนตรเห็นหงส์ทองสองตัวกำลังลงเล่นน้ำจึงทรงทำนายว่ากาลภายหน้าประเทศที่หงส์ลงเล่นน้ำจะเป็นมหานครขึ้น ซึ่งต่อมาคือ กรุงหงสาวดี
คติความเชื่อในการสร้างเสาหงส์ เพื่อบูชาพระพุทธเจ้า เสาหงส์นั้นเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายหลังธงตะขาบซึ่งเกิดขึ้นในสมัยพุทธกาล ตามตำนานเล่าว่า มีชาวมอญไปพบต้นจันทน์ยืนต้นตายอยู่ในป่า ลักษณะของต้นจันทน์ดังกล่าวเป็นลำต้นตรงสวยงาม ได้ตัดต้นจันทน์มาปักไว้บริเวณวัดของหมู่บ้าน เพื่อแขวนธงตะขาบบูชาพระพุทธเจ้า ภายหลังมีการแกะไม้เป็นรูปหงส์ประดับไว้ที่ปลายเสา ต่อมาได้พัฒนารูปแบบของเสาให้สะดวกและสวยงามยิ่งขึ้น โดยเพิ่มเสาตะเกียบกระหนาบเสาหงส์เพิ่มสีสันและลวดลายต่าง ๆ บางวัดมีการสร้างเสาคู่ ในปัจจุบันเสาหงส์ทำด้วยท่อเหล็ก ก่ออิฐถือปูนเป็นแท่น จะสร้างเสาหงส์บริเวณหน้าวัดเพื่อให้ประชาชนเห็นได้ชัดเจน นอกจากนี้เสาหงส์ ยังเป็นสิ่งประดับตกแต่งบ้านเมืองอย่างหนึ่ง มี
ชาชนเห็นได้ชัดเจน นอกจากนี้เสาหงส์ ยังเป็นสิ่งประดับตกแต่งบ้านเมืองอย่างหนึ่ง มีการผนวกโคมไฟขึ้นบนเสา ออกแบบเป็นรูปหงส์คาบโคมไฟห้อยลงมา ซึ่งโคมไฟหงส์นี้ไม่เกี่ยวกับความเชื่อเรื่องเสาหงส์ของชาวมอญ
ประเพณีถวายธงตะขาบ กำเนิดขึ้นในจังหวัดสมุทรปราการ ที่พระประแดง เป็นประเพณีในช่วงเทศกาลวันสงกรานต์ จะกระทำกันที่เสาหงส์หน้าเจดีย์ (หรือ โบสถ์ วิหาร)

ดูเพิ่ม
* ดะกูนไดง์

อ้างอิง
วัดกิ่งแก้ว
วัดกิ่งแก้ว เป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 13 บ้านวัดกิ่งแก้ว ตำบลราชาเทวะ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ บนพื้นที่ 18 ไร่ 3 งาน 84 ตารางวา

ประวัติ
วัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2428 ไม่ทราบผู้สร้าง เดิมชื่อว่า วัดกิ่งไผ่ ต่อมาหม่อมแก้วได้มาทำนุบำรุงและบูรณะพัฒนาวัด จึงได้ขนานนามวัดใหม่ว่า "วัดกิ่งแก้ว" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2429 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 21 เมตร ยาว 30 เมตร และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534

วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2467 นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาล สอนระดับประถมศึกษา สถานีอนามัยและห้องสมุดสำหรับประชาชนขึ้นในที่วัดนี้ด้วย
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถกว้าง 13 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2465 มีกุฏิสงฆ์ลักษณะอาคารไม้ทรงไทย จำนวน 20 หลัง สร้าง พ.ศ. 2507 มีวิหารก่ออิฐถือปูนทรงไทยมีหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องซ้อนกัน 2 ชั้น ศาลาท่าน้ำ ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน อาคารเรียนพระปริยัติธรรม

สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ หน้าตึกกว้าง 5 ศอกเศษ ปางมารวิชัย เจดีย์ 1 องค์ อยู่ด้านหน้าอุโบสถ เป็นเจดีย์ทรงระฆังมีซุ้มพระพุทธรูปประดิษฐานทั้ง 4 ทิศ นอกจากนี้มีหลวงพ่อสว่างอรุณเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย 1 องค์ และพระบรมสารีริกธาตุ ประดิษฐานอยู่ที่วิหาร
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์อิ่ม อินฺทสโร
* พระครูกรุณาวิหารี (เผือก ปญฺญาธโร) พ.ศ. 2442–2501 (อดีตเจ้าคณะตำบลราชาเทวะ)
* พระครูศีลคุณาธาร (สิน พรฺหมฺธโร) พ.ศ. 2502 - พ.ศ. 2537 (อดีตเจ้าคณะตำบลราชาเทวะ)
*พระครูวิมลกิจจานุกิจ (แจ่ม กิตฺติปญฺโญ) พ.ศ. 2537 - พ.ศ. 2543 (อดีตเจ้าคณะตำบลราชาเทวะ)
*พระศรีรัตนเมธี (บุญส่ง กลฺยาโณ) นธ.เอก ป.ธ.9 (พ.ศ. 2543 - ปัจจุบัน) ตำแหน่งปกครองคณะสงฆ์ - เจ้าคณะอำเภอบางพลี - เจ้าอาวาสวัดกิ่งแก้ว

อ้างอิง
วัดนันตาราม
วัดนันตาราม เดิมเรียก จองม่าน หรือ จองคา (จอง เป็นคำไทใหญ่หมายถึงวัด) เพราะมุงด้วยหญ้าคา บ้างครั้งเรียก จองเหนือ เป็นวัดในตำบลหย่วน อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา เป็นวัดศิลปะแบบพม่า ตัววิหารไม้สัก มีลวดลายฉลุไม้ ทั้งหน้าต่าง หน้าบัน ระเบียง ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์ธนบัตรเก่า เครื่องใช้โบราณ ผ้าลายโบราณ ภาพวาดโบราณ

องค์พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย แกะสลักจากไม้สักทองลงรักปิดทอง ทรงเครื่องแบบไทยใหญ่ ข้างองค์ประธานพระพุทธรูปหินขาว และพระพุทธปฏิมาประธาน ภายในวิหารยังมีธรรมาสน์ฉลุลวดลายสีทอง
วัดสร้างในปี พ.ศ 2467 โดยพ่อหม่องโพธิ์ชิต อริยภา ร่วมกับ พ่อเฒ่าอุบล บุญเจริญ บริจาคที่ดินเนื้อที่ 3 ไร่เศษ มีฐานะเป็น อาราม (ขึ้นตรงต่อคณธสงฆ์พม่าในขณะนั้น) ต่อมาในปี พ.ศ. 2467 พ่อเฒ่าตะก่าจองนันตา (อู๋) วงศ์อนันต์ คหบดีชาวปะโอ (ตองสู้) ได้ทำนุบำรุงปรับปรุงเสนาสนะ ต่อมาแม่เฒ่าจ๋ามเฮิง ประเสริฐกูล ได้ร่วมบริจาคที่ดินจำนวน 5 ไร่ 1 งาน 72 ตารางวา สร้างวิหารหลังใหม่ โดยพ่อตะก่าจองนันตา(อู๋) รับเป็นเจ้าภาพสร้างวิหารหลังปัจจุบัน ได้จ้างช่างชาวพม่าจากจังหวัดลำปาง มาออกแบบและทำการก่อสร้างวิหารไม้ ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมพม่าตอนล่าง อาคารมีหลังคาหน้าจั่วยกเป็นช่อชั้นลดหลั่นกัน มุงด้วยไม้แป้นเกร็ด และได้เปลี่ยนชื่อวัดจาก จองม่าน มาเป็น วัดนันตาราม เพื่อเป็
มุงด้วยไม้แป้นเกร็ด และได้เปลี่ยนชื่อวัดจาก จองม่าน มาเป็น วัดนันตาราม เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ พ่อเฒ่าตะก่าจองนันตา (อู๋) ต้นตระกูลวงศ์อนันต์
นอกจากวัดแล้วยังเป็นโรงเรียนสอนสามเณร ส่วนอาคารเจาง์ ของวัดนันตารามทำหน้าที่เป็นทั้งวิหารอุโบสถ และศาลาการเปรียญตามรูปแบบของวัดไทย ในวิหารมีประติมากรรมรูปสิงห์ 2 ตัว พร้อมกับเสาสูงสองเสาขนาบข้าง บนยอดสุดมีการประดับประติมากรรมรูปนกยูงส่วนด้านหน้าราวบันไดเป็นประติมากรรมสัตว์ผสม ส่วนถัดไปเป็นโถงเรียกว่า จองตะกา ไว้สำหรับทำบุญไหว้พระ สวดมนต์ฟังธรรม ฯลฯ ส่วนถัดไปเรียก จองพารา เป็นพื้นที่ที่มีการประดิษฐานพระพุทธรูป ส่วนถัดไปคือ จองสังฆะ ใช้เป็นที่จำวัดของเจ้าอาวาส โดยรวมแล้ว วิหารวัดนันตารามมีเสาทั้งหมด 68 ต้น ซึ่งเป็นเสาไม้สักลงทองทุกต้น ส่วนเพดาน ใช้กระจกสีในการประดับตกแต่งลาย ส่วนพระพุทธรูป อัญเชิญมาจากวัดจองเมตตา เป็นพระพุทธรูปไม้สักทองศิลปะมัน
วัดป่าเกด
วัดป่าเกด เป็นวัดบนเกาะบางกะเจ้า ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดป่าเกด ตำบลทรงคนอง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 1 งาน 10 ตารางวา
เดิมชื่อ วัดถนนเกด ตั้งชื่อตามตาเกดผู้ขุดถนนเข้าวัดเป็นคนแรก ต่อมาเรียกว่า "วัดป่าเกด" สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยเมื่อครั้งฟื้นฟูพระพุทธศาสนาทั่วราชอาณาจักร จนในสมัยสมเด็จพระสังฆราช (ด่อน) ราวปี พ.ศ. 2360 ท่านเป็นประธานร่วมกันกับกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์สร้างอุโบสถวัดป่าเกด วัดป่าเกดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2509 ทางด้านการศึกษา ทางวัดสนับสนุนให้พระภิกษุสามเณรได้ศึกษาเปิดสอนพระปริยัติธรรม นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษาและสถานีอนามัยขึ้นในที่วัดอีกด้วย
อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะภายในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 18 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 สร้างขึ้นแทนหลังเก่า อุโบสถหลังเก่าใช้เป็นวิหารทรงโบราณ รูปนารายณ์ทรงครุฑยุดนาคล้อมรอบลายเครือเถา มีจิตรกรรมเรื่องมารผจญ พระพุทธเจ้าเสด็จจากดาวดึงส์และทศชาติ กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารเรือนไม้สักทรงโบราณ หอสวดมนต์ทรงโบราณซึ่งมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาที่พัก 3 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 2 หลัง ฌาปนสถาน และหอไตร วัดป่าเกดมีพระประธานในอุโบสถปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 1.50 เมตร สร้างด้วยปูนและพระอัครสาวก มีเจดีย์ 2 องค์อยู่ที่ด้านตะวันออกของวัด
รายนามเจ้าอาวาส
* เจ้าคุณในสระ (นามสมัญญา)
* หลวงปู่พรม
* หลวงปู่รอด
* หลวงปู่อ่ำ
* หลวงปู่ดิษฐ์ เกิดแก้วงาม
* อาจารย์หิรัญ เกิดแก้วงาม
* พระอธิการมงคล เขมาสโย
* พระอธิการเสมอ วุฑฺฒิธมฺโม
* พระครูปลัดภาณุรักษ์ สุเมโธ (ธำรงนวกิจ)

อ้างอิง
วัดราษฎร์บำรุง (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดราษฎร์บำรุง หรือ วัดหงอนไก่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดมหานิกายในหมู่ที่ 2 บ้านคลองอ่อนใจ ตำบลคลองมะเดื่อ อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ตั้งขึ้นเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2438 มีท่านสมภารเทียนเป็นผู้ริเริ่มในการก่อสร้าง นางพวง รอดสมหวัง เป็นผู้มอบที่ดินให้วัดจำนวน 16 ไร่ 3 งาน 85 ตารางวา หมื่นยงค์ มักสันต์ และกำนันแก้ว จันทร์เต็มดวง เป็นผู้อุปถัมภ์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2444
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถหลังเก่าสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 มีพิธีผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตในปี พ.ศ. 2450 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนขนาดค่อนข้างเล็ก หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องว่าว มีพาไลมุงสังกะสียื่นออกมาทั้งด้านหน้าและหลังด้านละ 1 ห้อง มีรวยระกาไม้แบบมอญ หน้าบันปูนปั้นตกแต่งลวดลายด้านบนเป็นรูปเทพนม ถัดลงมาเป็นหงส์สองตัวหันหน้าเข้าหากัน มีลวดลายดอกไม้ประดับด้วยเครื่องถ้วยชามเคลือบสี และเครื่องลายครามแบบจีน ส่วนด้านล่างของหน้าบันเป็นรูปมังกรคู่หันหน้าชนกัน ปัจจุบันอุโบสถเป็นอาคารร้าง สภาพทรุดโทรมมาก กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545
อุโบสถหลังใหม่มีประตูทางเข้าด้านหน้าและหลังด้านละ 2 ประตู ซุ้มประตูและหน้าต่างปูนปั้นลายพันธุ์พฤกษา ประดิษฐานหลวงพ่อโต ยังมีพระพุทธรูปที่ทำจากหินทรายแดง ศิลปะอยุธยาตอนปลาย 1 องค์ และมีพระพุทธรูปสององค์มีจารึกที่ฐานระบุปี พ.ศ. 2475 พระพุทธรูปอีกองค์หนึ่งมีจารึกเป็นตัวอักษรคล้ายอักษรขอมและตัวเลข 2440

อ้างอิง
วัดธรรมจริยาภิรมย์
วัดธรรมจริยาภิรมย์ เป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์มหานิกายในหมู่ที่ 1 บ้านหลักสาม ตำบลหลักสาม อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2447 โดยนายห่วง ศรีนิเวศน์ ซึ่งอยู่ในตระกูลที่พอจะมีจะกินอาศัยอยู่ในตำบลหลักสาม ได้อุปสมบทอยู่ที่วัดคฤหบดีในกรุงเทพมหานคร พี่น้องได้เดินทางมาเยี่ยมและได้พบกับพระครูจริยาภิรมย์ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสวัดคฤหบดี ได้รับการสอบถามจากเจ้าอาวาสถึงสภาพความเป็นอยู่ในตำบลหลักสามที่มีแต่วัดมอญ ใช้การสวดเป็นภาษามอญซึ่งฟังแล้วไม่เข้าใจ พระครูจริยาจึงแนะนำให้ไปสร้างวัดไทยขึ้น จึงได้สร้างวัด ใช้ชื่อว่า วัดใหม่มธุรส แต่เมื่อแจ้งให้เจ้าอาวาสวัดคหบดีทราบ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดธรรมจริยาภิรมย์" ตามชื่อของพระครูจริยาภิรมย์ ซึ่งเป็นผู้ดำเน
เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดธรรมจริยาภิรมย์" ตามชื่อของพระครูจริยาภิรมย์ ซึ่งเป็นผู้ดำเนินการสร้างวัดให้ ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474
ด้านการศึกษา วัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2488 โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลี เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2520 และโรงเรียนผู้ใหญ่วัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2537

อาคารเสนาสนะ
อุโบสถ กว้าง 7.50 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2477 มี ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 17 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 มีหอสวดมนต์ กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 มีกุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 8 หลัง มีศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน ๒ หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก เจดีย์ใหญ่ชั้นบนเป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่ออู่ทอง
รายนามเจ้าอาวาส
* พระห่วง พ.ศ. 2447–2456
* พระบุญนาค พ.ศ. 2456–2457
* พระอธิการจง พ.ศ. 2457–2475
* พระรอด พ.ศ. 2475
* พระใบฎีกาบุญธรรม พ.ศ. 2475–2487
* พระครูสุนทรธรรมวาที พ.ศ. 2488–2568
อ้างอิง
วัดป่าชัยรังสี (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดป่าชัยรังสี เป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกายในหมู่ที่ 4 บ้านบางปลา ตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร เป็นวัดที่มีศิลปะการก่อสร้างหลายแบบแปลกตา บนเนื้อที่ 200 ไร่ ปี พ.ศ. 2526 พระอาจารย์จันทร์ ครวสโก เจ้าอาวาสได้ออกแบบวัดโดยนำรูปแบบสถาปัตยกรรมล้านนามาตกแต่ง เช่น มีรั้วเป็นพญานาคขนาดใหญ่โอบล้อมรอบโบสถ์ ได้พระราชทานมงคลนามอุโบสถว่า อุโบสถพระพุทธภูมิรังสี ที่ประตูทางเข้าก็สร้างเป็นพญานาคหกเศียรอย่างวิจิตรพิสดาร อาคารโบสถ์มีสองชั้น ชั้นล่างก่อด้วยหินก้อนใหญ่ ชั้นบนเป็นไม้เนื้อแข็ง มีหลังคาซ้อนหลั่น 3 ชั้น ยอดจั่วประดับไม้กาแลแทนช่อฟ้า พระประธาน คือ พระพุทธชัยรังสีมงคลทศพลมหากรุณาสาคร หลังพระประธานในอุโบสถประดับด้วยท่อนซุงขนาดใ
พระพุทธชัยรังสีมงคลทศพลมหากรุณาสาคร หลังพระประธานในอุโบสถประดับด้วยท่อนซุงขนาดใหญ่ แกะสลักเป็นต้นพระศรีมหาโพธิ์แผ่กิ่งก้านใบ ด้านซ้ายแกะสลักเป็นเรื่องพุทธประวัติตอนประสูติ และด้านขวาเป็นตอนปรินิพพาน ยังได้สร้างตำหนักสมเด็จพระสังฆราชขึ้น 1 หลัง กุฏิเรือนไทย เพื่อเป็นที่พักแก่พระภิกษุสามเณร 12 หลัง กุฏิคณะญาติธรรมเนรมิตรังสี 6 หลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาตั้งเป็นวัดเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2530
รายนามเจ้าอาวาส
* พระมหาประกอบ ธมฺมชีโว (พระครูสิริสุตวราภรณ์)
* พระเทพสิทธิญาณรังสี (พระอาจารย์จันทร์ คเวสโก) ผู้ก่อตั้งวัด
* พระครูปรีชาธรรมรังสี (พระมหาประมวล ปิยะธมฺโม)
* พระครูศรีปริยัติวิธาน (พระมหาแม้น คุปตรํสี)

อ้างอิง
วัดเจริญสุขารามวรวิหาร
วัดเจริญสุขารามวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในหมู่ที่ 5 บ้านบางนกแขวก ตำบลบางนกแขวก อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งอยู่ห่างจากอาสนวิหารแม่พระบังเกิดประมาณ 500 เมตร เดิมเป็นวัดร้าง ไม่ทราบว่าสร้างขึ้นตั้งแต่เมื่อใด แต่ได้รับการปฏิสังขรณ์เมื่อปี พ.ศ. 2426 ในชื่อ วัดกลางคลอง หรือ วัดต้นชมพู่ ต่อมาเมื่อมีการสร้างประตูน้ำบางนกแขวกในปี พ.ศ. 2451 จึงเรียกว่า วัดประตูน้ำบางนกแขวก ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นชื่อปัจจุบัน วัดนี้ได้รับการยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหารในปี พ.ศ. 2500
ปัจจุบันวัดเจริญสุขารามวรวิหารกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยว เนื่องจากพบระเบิดที่ฝ่ายสัมพันธมิตรทิ้งลงมาทางเครื่องบินเมื่อคราวสงครามโลกครั้งที่สองบริเวณหน้าวัด โดยวัดได้ดูแลและเก็บรักษาไว้

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
พระอุโบสถมีเพดานเป็นรูปโค้งคล้ายประทุนเรือ ภายในประดิษฐานหลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะสมัยสุโขทัย สร้างด้วยศิลาแลงขนาดหน้าพระเพลากว้าง 178 เซนติเมตร สูงจากพื้นรองประทับถึงจุฬา 208 เซนติเมตร ทางกรมศิลปากรได้พิจารณารับเข้าไว้เป็นปูชนียวัตถุโบราณ พระพุทธรูปองค์นี้ได้อัญเชิญมาจากวัดร้างแห่งหนึ่งในจังหวัดราชบุรี เป็นพระพุทธรูปที่ชาวไทยและชาวจีนนับถือกันมาก

อ้างอิง
วัดหิรัญรูจีวรวิหาร
วัดหิรัญรูจีวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในแขวงหิรัญรูจี เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร เดิมชื่อ วัดน้อย หรือ วัดน้อยบางไส้ไก่ สร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2321 ในสมัยกรุงธนบุรี สร้างโดยเจ้าขรัวเงิน พระชนกของกรมสมเด็จพระศรีสุริเยนทรามาตย์ ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 4 พระยาอนุชิต [สันนิษฐานว่าคือพระยาอนุชิตชาญไชย (อุ่น)] ได้บูรณปฏิสังขรณ์ แล้วถวายเป็นพระอารามหลวงเมื่อปี พ.ศ. 2397 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานนามว่า วัดหิรัญรูจี ซึ่งมีความหมายตรงกับชื่อของผู้สร้างวัด และยังโปรดให้หล่อพระพุทธรูปปางมารวิชัยด้วยเงินทั้งองค์
วัดเป็นสถาปัตยกรรมไทยผสมจีน พระอุโบสถ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน หน้าบันปูนปั้นลายรูปดอกไม้และนก หลังคาไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ก่ออิฐถือปูน ภายในมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยปิดทองทั้งองค์เป็นพระประธาน คือ หลวงพ่อดำ มีพระเจดีย์ใหญ่ทรงกลม และเจดีย์ 6 องค์ เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง พระพุทธรูป

อ้างอิง
วัดเสมียนนารี
วัดเสมียนนารี เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในแขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ 18 ไร่ 90 ตารางวา
ประวัติ
วัดเสมียนนารีตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 ในนาม วัดแคราย โดยได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2420 ผู้ริเริ่มตั้งวัดมีนามว่า ท่านเสมียนขำ ซึ่งดำรงตำแหน่งเสมียนพระคลังข้างที่ ภายหลังตกทอดมายังธิดาของท่าน คือ คุณท้าวภัณฑสารนุรักษ์ (เพิ่มรัตนทัศนีย์) ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2522 วัดได้รับนามว่า "วัดเสมียนนารี" เพื่อเป็นเกียรติประวัติแก่ท่านทั้งสองที่ได้สร้างและทำนุบำรุงวัดนี้มาตลอดอายุขัย ต่อมาใน พ.ศ. 2555 สมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ยกฐานะวัดเสมียนนารีจากวัดราษฎร์ขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ต่อมาในวาระที่ 2 มีพิธีสมโภชการยกวัดราษฎร์ขึ้นเป็นพร
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
อุโบสถหลังเก่าประดิษฐานพระพุทธรูปแบบศิลปะสุโขทัย มีพระนามว่า หลวงพ่อพุทธสุโขอภิโรจนะ และหลวงพ่อพุทธโสธร หลวงพ่อสังกัจจายน์
อุโบสถหลังใหม่ของวัดมีขนาดกว้าง 10 เมตร ยาว 30 เมตร ลักษณะทรงไทย สร้างด้วยหินอ่อนทั้งหลัง ภายในอุโบสถมีพระประธานพิมพ์พระพุทธชินราช (จำลอง) พระนามว่า พระศรีศากยะพุทธวงศ์มุนี ขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก 9 นิ้ว ปิดทองทั้งองค์ และฝาผนังอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ด้านทิศใต้เป็นภาพพุทธประวัติตั้งแต่ประสูติ ตรัสรู้ จนถึงปรินิพพาน ด้านหลังอุโบสถเป็นหลวงพ่อพระร่วงโรจนฤทธิ์ ด้านหน้าวิหารมีรูปเหมือนพระครูภัทรโสภณ (หลวงพ่อโปร่ง) ด้านขวาวิหารเป็นศาลาพระโพธิสัตว์เจ้าแม่กวนอิม ด้านข้างมีพระบรมสาทิสลักษณ์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ศาลาการเปรียญหลังใหม่มีความสูง 3 ชั้น ขนาดกว้าง 20 เมตร ขนาดยาว 57 เมตร ลักษณะทรงไทย ส่วนที่พักของพระภิกษุสามเณรเป็นกุฏิทรงไทย 3 ชั้น มี 81 ห้อง

ระเบียงภาพ

ไฟล์:Sameinnaree.jpg|ป้ายชื่อวัด
ไฟล์:Wat-samian-nari.jpg|ป้ายประวัติของวัด
File:(2023) วัดเสมียนนารี เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร (62).jpg|หลวงพ่อพุทธสุโขอภิโรจนะ ภายในอุโบสถหลังเก่า
File:(2023) วัดเสมียนนารี เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร (40).jpg|พระศรีศากยะพุทธวงศ์มุนี พระประธานในอุโบสถหลังใหม่
File:(2023) วัดเสมียนนารี เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร (56).jpg|อุโบสถหลังใหม่

อ้างอิง
วัดชัยพฤกษ์
วัดชัยพฤกษ์ อาจหมายถึง
* วัดชัยพฤกษ์ จังหวัดกำแพงเพชร
* วัดชัยพฤกษ์ จังหวัดเชียงราย
* วัดชัยพฤกษ์ จังหวัดเพชรบูรณ์
* วัดชัยพฤกษ์ จังหวัดยโสธร 
* วัดชัยพฤกษมาลาราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร
อาทิตยา บุญยะเลี้ยง
อาทิตยา บุญยะเลี้ยง นามเดิม ฐิฆพรณ์ บุญยะเลี้ยง หรือ คุณหญิง แปงอ้วน (เกิด 4 มิถุนายน พ.ศ. 2532) หรือที่รู้จักในชื่อ กระต่าย อาร์สยาม เป็นนักร้อง นักแสดง และพิธีกรชาวไทย อีกทั้งยังเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของกระแต อาร์สยาม

ประวัติ
อาทิตยา บุญยะเลี้ยง ชื่อเล่น กระต่าย ศิลปินค่ายอาร์สยาม เป็นชาวอำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง เป็นบุตรคนที่สามจากทั้งหมดสี่คนของผิน แปงอ้วน กับปรานอม รอดเลี้ยง มีพี่น้องคือ เกศรินภรณ์ แปงอ้วน, กระแต อาร์สยาม (ชื่อเดิม: คุณกระแต โฟร์ทีน หรือ นิภาพรคุณหญิง แปงอ้วน) ตามลำดับ
ฐิฆพรณ์จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรีบนอรุโณทัยลำปางจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเคนเน็ตแม็คเคนซีลำปาง การศึกษาระดับปริญญาตรี คณะสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยศรีปทุม

ผลงานเพลงชุดแรกที่บันทึกเสียงคือ ตีเข่าเขย่าแดนซ์ โดยได้ใช้ชื่อว่า กระแต-กระต่าย (นามสกุลก่อนสมรสของมารดา) เข้าบันทึกเสียงเป็นนักร้องลูกทุ่งคนแรกของค่ายอาร์ สยาม เมื่อปี พ.ศ. 2551 งานเพลงในยุคแรกเป็นแบบลูกทุ่งภาคกลาง และลูกทุ่งอีสาน แต่หลังจากมีผลงาน ชุด ได้เริ่มออกผลงานแนวหมอลำโดยมี พิมพ์ใจ เพชรพลาญชัย เป็นครูสอนการร้องลำให้ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 อาทิตยา ได้เซ็นสัญญากับค่ายใหม่อาร์สยาม ในสังกัดอาร์เอส เมื่อปี พ.ศ. 2563 เป็นนักร้องค่ายKT Family Official.
ผลงานเพลง กระต่าย อาทิตยา
ผลงานอัลบั้มพิเศษ : กระต่าย อาร์สยาม
* อัลบั้ม พ.ศ. 2553 ตีเข่าเขย่าขาแดนซ์
** อย่างนี้ต้องตีเข่า 
** เด็กปั๊ม 
** สาวรำวง 
** พกเมียมาด้วยเหรอ 
** ชอบมั้ย 
** รักเรือล่ม 
** ไม่อยากเป็นแปรงสีฟัน 
** ตบมือข้างเดียว 
** มารักทำไมตอนนี้ 
** ว่างแล้วช่วยโทรกลับ

ผลงานเพลงเดี่ยว : กระต่าย อาร์สยาม
# พ.ศ. 2551 เพลง ชงยาหม่อง ร่วมกับ กระแต อาร์สยาม
# พ.ศ. 2558 เพลง เมรี ศิลปิน กระต่าย
# พ.ศ. 2565 เพลง รักแท้ในคืนหลอกลวง ศิลปิน กระต่าย อาทิตยา บุญยะเลี้ยง

ผลงานในนามสโมสรชิมิ : กระต่าย อาร์สยาม
ผลงานเพลง
* พ.ศ. 2554 เพลง คึกคักน่ารักอ่ะ,เพลง ดีใจที่ได้เป็นเพื่อนเธอ (ร่วมกับศิลปิน สโมสรชิมิ 2)
ผลงานเพลงประกอบละคร
# เพลง นกจาก เพลงประกอบภาพยนตร์ซีรีส์ ศรีอโยธยา
# เพลง สัญญากาสะลอง ร้องคู่กับ กระแต อาร์สยาม เพลงประกอบละคร กลิ่นกาสะลอง

ผลงานละครโทรทัศน์
# ราชินีลูกทุ่ง รับบทเป็น เขียด-นางเอก (พ.ศ. 2555) ช่อง 8
# แม่นากพระโขนง รับบทเป็น ลำจวน-นางเอก (พ.ศ. 2559) ช่อง 8
# พ่อปลาไหล รับบท​เป็น​ สาวที่มาเที่ยวสถานบันเทิง​ (พ.ศ.2561) ช่อง 8

ผลงานภาพยนตร์
# ยายสั่งมาใหญ่ รับบทเป็น กระต่าย
# รวมพลคนลูกทุ่งเงินล้าน รับบทเป็น กระต่าย
ผลงานคอนเสิร์ต
# คอนเสิร์ต ลูกทุ่งเฟสติวัล 10ปี อาร์สยาม เซ็นทรัล พระราม๒ (2554)
# คอนเสิร์ต ลูกทุ่งเฟสติวัล ครั้งที่ 2 มอเตอร์สปอร์ตแลนด์ แดนเนรมิตเก่า (2555)

เพลงพิเศษ

* รักพ่อ..ไม่มีวันพอเพียง (2559) จัดทำขึ้นเพื่อขอรวมพลังถ่ายทอดบทเพลงนี้ แทนความรู้สึก สำนึกในพระมหากรุณาธิคุณหาที่สุดมิได้ ของ "พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช"

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Facebook กระต่าย อาทิตยา
วัดเทียนดัด
วัดเทียนดัด เป็นวัดราษฏร์สังกัดมหานิกาย ในตำบลบ้านใหม่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ริมฝั่งแม่น้ำท่าจีน
วัดเทียนดัดสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2312 ในสมัยกรุงธนบุรี หลังจากที่กรุงศรีอยุธยาแตก พระสงฆ์ได้หนีพม่ามาพักบริเวณนี้ ชาวบ้านได้สร้างวัดให้ โดยใช้ชื่อวัดว่า วัดดงเกด เนื่องจากมีต้นเกดขึ้นอยู่มาก ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดกระแชงดาด, วัดเชิงดาดคงคาวน และ วัดเชิงดาดคงคาวล ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสเสด็จมาที่วัดนี้และได้ตั้งชื่อวัดใหม่ว่า วัดเทียนดัด ในอดีตวัดมีพระเถรซึ่งมีชื่อเสียงมาก ได้แก่ พระครูปลัดผัน ติสฺสวณฺโณ อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 4 และพระครูอาทรพิทยคุณ (ผล ธมฺมโชติ) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 5 ทั้งสองท่านมีชื่อเสียงทางด้านการสร้างพระและเครื่องรางของขลัง อีกองค์หนึ่งเป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 6 คือ พระครูมนูญ กิจจานุวัตร (แสวง ธมฺรโส) ที่
ง อีกองค์หนึ่งเป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 6 คือ พระครูมนูญ กิจจานุวัตร (แสวง ธมฺรโส) ที่ได้พัฒนาวัดและสิ่งก่อสร้าง วัดเทียนดัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2480 ปัจจุบันมีพระครูวิกรมพิทยคุณ เป็นเจ้าอาวาส
วัดมีอุโบสถหลังเก่า สร้างหันหน้าไปทางแม่น้ำ ด้านหน้ามีพาไลหรือหลังคาคลุมทอดลงมา ใบเสมาตรงเอวทำเป็นลวดลายก้านขดสลับไป วัดยังมีเอกสารโบราณ อย่าง ตำรายันต์ ตำราคาถา ตำรายา มหาถะมืน ฯลฯ

อ้างอิง
วัดเวฬุราชิณ
วัดเวฬุราชิณ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ในแขวงบางยี่เรือ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร ช่วงเวลาในการสร้างวัดคาบเกี่ยวกัน 2 แผ่นดิน คือ รัชกาลที่ 3 และรัชกาลที่ 4
ประวัติ
ผู้สร้างวัดคือ เจ้าพระยาพลเทพ (เอี่ยม ชูโต) โดยได้นำเงิน ค่าภาษีไม้ไผ่สีสุกที่ท่านเป็นเจ้าภาษีรับสัมปทานผูกขาดการเก็บอยู่มาใช้เป็นค่าสร้างวัด แต่เดิมใช้ชื่อวัดว่า วัดท้องคุ้ง ตามสภาพภูมิศาสตร์ที่ตั้งวัดที่เป็นคุ้งใหญ่ในคลองบางกอกใหญ่ สร้างเสร็จในสมัยรัชกาลที่ 4 จึงได้น้อมเกล้าฯ ถวายเป็นพระอารามหลวง ได้รับพระราชทานนามว่า วัดเวฬุราชิณ ซึ่งแปลว่า วัดซึ่งเกิดจากหนี้ภาษีไม้ไผ่ของพระราชา ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 4 พระยาพิศาลศุภผล (ชื่น พิศาลบุตร) และขุนตาลวโนชากร (นิ่ม เสนะวัต) ได้ร่วมกันปฏิสังขรณ์วัดใหม่ทั้งหมด เป็นการปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่เท่ากับเป็นการสร้างวัดใหม่ ต่อมาพระไพโรจน์ธรรมาภรณ์เป็นเจ้าอาวาสได้บูรณะวัด

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
พระอุโบสถ มีลักษณะสถาปัตยกรรมทรงไทย หลังคาลด 2 ชั้น มุงกระเบื้อง ประดับช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นลายปูนปั้นงดงาม ภายในมีจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องชาดก เหนือหน้าต่างเป็นภาพเทพพนม พัดแฉกคนธรรพ์ และเทพบันเทิงฝาผนังหลังพระประธาน เป็นภาพพระพุทธเจ้าทรงแสดงพระธรรมเทศนาโปรดพระพุทธมารดา พระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย

พระวิหารทิศ 4 หลังมีมุขลดหน้าบันจำหลักไม้เป็นรูปพระพุทธเจ้าแสดงพระธรรมเทศนาแก่เหล่าเทวดา มีพระพุทธสีหไสยาสน์ประดิษฐานประดิษฐานอยู่ภายใน ส่วนพระเจดีย์ทรงลังกาอยู่หลังพระอุโบสถ ตั้งอยู่บนฐานทักษิณสี่เหลี่ยม

อ้างอิง
วัดชิโนรสารามวรวิหาร
วัดชิโนรสารามวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร สังกัดมหานิกาย ในแขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ริมคลองมอญ ติดถนนอิสรภาพ ตรงข้ามกับกรมอู่ทหารเรือ

ประวัติ
ผู้สร้างวัดคือ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส ขณะดำรงพระอิสริยยศเป็นกรมหมื่นนุชิตชิโนรส สร้างเมื่อ พ.ศ. 2379 ด้วยพระประสงค์จะใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม เจริญวิปัสสนากรรมฐาน สำราญพระอิริยาบถในบางโอกาส โดยได้สร้างพระอุโบสถ พระวิหาร 4 ทิศ พระเจดีย์ยอดปรางค์ พระเจดีย์ใหญ่ ชาวบ้านเรียกวัดว่า วัดใหม่วาสุกรี ตามพระนามเดิมของพระองค์คือ พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าวาสุกรี
ต่อมาท่านได้น้อมถวายวัดเป็นพระอารามหลวงในสมัยรัชกาลที่ 4 แต่วัดยังสร้างไม่เสร็จก็ทรงสิ้นพระชนม์เสียก่อน ในสมัยรัชกาลที่ 4 ทรงโปรดเกล้าฯ ให้ช่างปั้นและเขียนรูปนาคไว้ทั่วไปเพื่อเป็นเครื่องหมายแห่งพระนามเดิม และให้ปั้นรูปพระมหามงกุฎ ลงรักปิดทองไว้เหนือเรือนแก้วหลังพระประธานในพระอุโบสถ

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
พระอุโบสถมีศิลปะผสมแบบสมัยรัชกาลที่ 3 กว้าง 13.60 เมตร ยาว 26.30 เมตร เป็นลักษณะทรงไทย หลังคาลด 2 ชั้น หน้าบันประดับปูนปั้นเป็นรูปกิ่งไม้ ดอกไม้ มีเทพพนมครึ่งองค์อยู่ตรงกลาง ปิดทองประดับกระจก บานประตูหน้าต่างภายในเขียนลายฮ่อ หรือลายโต๊ะจีน หลังคามุงกระเบื้องประดับช่อฟ้า ใบระกา ภายนอกอาคารเขียนลายรดน้ำรูปนาคดั้นเมฆ บานประตูกลางด้านนอกเขียนรูปเซี่ยวกางเหยียบนาคถือพัดแฉก เพดานสีแดงเขียนรูปนาคลายฉลุปิดทอง ภายในมีจิตรกรรมฝาผนัง ช่วงหน้าพระประธานระดับหน้าต่างเขียนภาพแผนที่วัดชิโนรส แผนที่คลอง แม่น้ำ และแผนที่พระบรมมหาราชวัง
มีพระประธานคือ พระพุทธชินสีห์วรมงคลมุนี ซึ่งได้รับพระราชทานนามจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เป็นพระพุทธรูปหล่อ ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก 4 นิ้ว สูงตลอดยอดพระรัศมี 1 วา 5 นิ้ว มีพระอัครสาวกซ้ายขวาข้างละองค์ สูง 2 ศอก 1 คืบ 9 นิ้ว เท่ากันทั้งสององค์ รัชกาลที่ 9 ยังโปรดให้ปั้นพระมหาพิชัยมงกุฎ ลงรักปิดทองไว้เหนือซุ้มเรือนแก้ว หลังพระประธาน เพื่อเป็นการรำลึกถึงสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส
พระวิหาร 4 ทิศ หรือวิหารคด ทิศละ 2 หลัง รวม 8 หลัง เป็นอาคารทรงไทย ก่ออิฐถือปูน ไม่มีช่อฟ้าใบระกา ปัจจุบันเหลือเพียง 2 หลัง มีพระเจดีย์คู่องค์ใหญ่ ก่ออิฐถือปูน ฐานล่างย่อ 6 เหลี่ยม สูง 14 วา ฐานกว้าง 13 วา องค์พระเจดีย์ย่อมุม 5 เหลี่ยม เป็นพระเจดีย์ไม้สิบสอง มียักษ์แบก 18 ตน

ในวัดยังมีพระตำหนักสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส กว้าง 11.40 เมตร ยาว 24.90 เมตร พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสร้างถวาย

อ้างอิง
วัดไพชยนต์พลเสพย์ราชวรวิหาร
วัดไพชยนต์พลเสพย์ราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ราชวรวิหาร ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 ตำบลบางพึ่ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ มีสถาปัตยกรรมแบบวัดพุทธจีน
ประวัติ
พงศาวดารระบุว่า พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยโปรดเกล้าฯ ให้กรมหมื่นศักดิพลเสพเป็นแม่กองสร้างเมืองนครเขื่อนขันธ์ที่ยังค้างอยู่ให้เสร็จ โดยได้มีการสร้างป้อมเพชรหึงษ์และขุดคลองลัดขึ้นด้วย กรมหมื่นศักดิพลเสพทรงสร้างวัดขึ้นแห่งหนึ่งในคลองลัด พระราชทานนามว่า "วัดไพชยนต์พลเสพย์" แต่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทรงสันนิษฐานว่า เมื่อแรกสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย วัดนี้น่าจะเรียกว่า วัดกรมศักดิ หรือ วัดปากลัด และในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว คงเรียกว่า วัดวังหน้า จากนั้นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวคงจะพระราชทานนามใหม่ว่า "วัดไพชยนต์พลเสพย์"
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
พระอุโบสถลักษณะก่ออิฐถือปูน ทรงจีน กว้าง 8 วา 3 ศอก ยาว 12 วา ด้านในมีเสารายใหญ่ ไม่มีช่อฟ้าใบระกา แต่มีใบเสมาหินทรายสีเขียว หัวบันไดประดับหินสิงโตจีน ภายในผสมผสานศิลปะไทย สลักลายรดน้ำ ลงรักปิดทองเป็นรูปป่าหิมพานต์และสิงสาราสัตว์ดึกดำบรรพ์ที่บานหน้าต่าง ยังมีวิหารทิศอีก 4 หลัง ลักษณะทรงจีนเช่นกัน ภายในวิหารมีกลุ่มประติมากรรมรูปเทวดาซึ่งมีสีกายต่าง ๆ รวมถึงพระพรหมซึ่งมีสี่หน้า เชื่อว่าเป็นเทวดาประดับพระเมรุวังหน้า รัชกาลที่ 3
พระประธานปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 2 ศอกเศษ ประดิษฐานบนบุษบกทำด้วยไม้สัก บุษบกยอดปรางค์นี้ กรมพระราชวังบวรฯ รัชกาลที่ 1 ทรงสร้างประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์ ณ พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ แต่เมื่อกรมพระราชวังบวรฯ สวรรคต มีผู้ร้ายขึ้นลักเครื่องบูชาในพระที่นั่งพุทไธสวรรย์ จึงได้มีการเชิญพระพุทธสิหิงค์ลงมาไว้ในพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ส่วนบุษบกยอดปรางค์ยังอยู่ในพระที่นั่นพุทไธสวรรย์ ในสมัยรัชกาลที่ 2 ไม่ได้เชิญพระพุทธสิหิงค์กลับไปไว้วังหน้า บุษบกนั้นตั้งว่างอยู่เปล่า จนในสมัยรัชกาลที่ 3 กรมพระราชวังบวรมหาศักดิพลเสพ จึงโปรดฯ ให้เอาบุษบกยอดปรางค์มาประดิษฐานพระประธานที่ในพระอุโบสถวัดไพชยนต์พลเสพย์
พระพุทธรูปหล่อ ปางหลวงพ่อเนตร ที่ซุ้มมุขหน้าพระวิหาร 1 องค์ สูง 1 วา 9 นิ้ว ไม่ทราบว่าสร้างเมื่อใด คูหาตามฝาผนังวิหารชั้นในมีพระพุทธรูปนั่งอยู่รอบรวม 44 องค์ หน้าตักกว้างประมาณ 16 นิ้ว ในซุ้มมุขหลังพระวิหารมีรอยพระพุทธบาทจำลอง

รูปภาพ

ไฟล์:พระอุโบสถวัดไพชยนต์พลเสพย์ราชวรวิหาร.jpg|พระอุโบสถ
ไฟล์:พระวิหารวัดไพชยนต์พลเสพย์ราชวรวิหาร.jpg|พระวิหาร
ไฟล์:เจดีย์ประธานวัดไพชยนต์พลเสพย์ราชวรวิหาร.jpg|เจดีย์ประธาน

อ้างอิง
บุษบก
]]
บุษบก คืองานครุภัณฑ์ของไทยประเภทหนึ่ง นิยมสร้างทำขึ้นสำหรับประดิษฐานสิ่งที่ควรสักการะทางพุทธศาสนา เช่น พระพุทธรูป พระธาตุเจดีย์ หรือใช้เป็นบุษบกธรรมาสน์ สำหรับภิกษุใช้ขึ้นสวดในวันธรรมสวนะ หรือเป็นส่วนหนึ่งของอาคารพระราชวัง ใช้เป็นที่พระเจ้าแผ่นดิน หรือพระมหาอุปราชประทับว่าราชการ

ในงานเครื่องยอดบุษบกและมณฑป งานขนาดเล็กคือ บุษบก เป็นงานครุภัณฑ์ลักษณะเป็นเรือนโล่งทุกด้านไม่ทำฝาผนังกั้นและมีฐานสูง มีหลังคาซ้อนชั้นเป็นยอดแหลม มีบันแถลง (ส่วนที่คล้ายกระจัง) ประดับโดยรอบ ส่วนงานขนาดใหญ่ ได้แก่ พระมณฑป ตั้งบนฐานทึบ ไม่สูงมากเมื่อเทียบกับส่วนเรือน แต่หากมีมุขเรียกว่า ปราสาท ถ้าเข้าได้หลายคนเรียก มณฑป ถ้าเข้าได้คนเดียวเรียกว่า บุษบก
บุษบกในสมัยกรุงศรีอยุธยามีการใช้สอยเป็นบุษบกประดิษฐานที่สำคัญทางพุทธศาสนา เช่นพระพุทธรูป หรือบุษบกกิจการในสถาบันพระมหากษัตริย์ เช่น พระราชยาน ราชรถ เรือพระที่นั่ง พบบุษบกธรรมาสน์ มักทำเป็นเครื่องยอดขนาดย่อ เช่น ธรรมาสน์ วัดศาลาปูนวรวิหาร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา, ธรรมาสน์วัดครุฑธาราม จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

เครื่องยอดบุษบกในสมัยรัตนโกสินทร์มีรูปแบบสืบเนื่องจากอยุธยาตอนปลายแต่เคร่งครัดกว่า รูปแบบบุษบกในสมัยรัตนโกสินทร์ ได้แก่ บุษบกลอยตัว เช่น พระที่นั่งราเชนทรยาน บุษบกประดิษฐานพระแก้วมรกต รูปแบบบุษบกท้ายเกริน เช่น บุษบกมาลามหาจักรพรรดิพิมาน พระมหาพิชัยราชรถ
ไฟล์:Thailand - Flickr - Jarvis-8.jpg|บุษบกประดิษฐานพระพุทธรัตนปฏิมากร
File:Butsabok with Letter of Narai to Louis XIV 1686.jpg|ภาพวาดบุษบกโดย Jean Donneau de Vizé พ.ศ. 2229

อ้างอิง
กลุ่มค่ายปรับทัศนคติซินเจียง
กลุ่มค่ายปรับทัศนคติซินเจียง ( ) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ศูนย์อาชีวศึกษาและฝึกอบรมอาชีพ ( ) โดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน (Communist Party of China; CPC) และรัฐบาลของประเทศจีน เป็นกลุ่มของค่ายกักกันที่ดำเนินการโดยรัฐบาลเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์และคณะกรรมการพรรคประจำมณฑล โดยมีเป้าหมายเพื่อการปลูกฝังค่านิยมใหม่ (indoctrinating) ให้กับชาวอุยกูร์และชาวมุสลิมอื่น ๆ นับตั้งแต่ปี 2017 เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของ "สงครามของประชาชนต่อการก่อการร้าย" ที่ประกาศในปี 2014 ค่ายกักกันเหล่านี้ตั้งขึ้นโดยรัฐบาลของเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน สี จิ้นผิง และนำโดยเลขาธิการคณะกรรมการพรรค เฉิน หวงกั๋ว ค่ายกักกันเหล่านี้มีการรายวานว่าบริหารงานไปโดยอยู่นอกเหนือกฎหมายของจีน; ชา
งกั๋ว ค่ายกักกันเหล่านี้มีการรายวานว่าบริหารงานไปโดยอยู่นอกเหนือกฎหมายของจีน; ชาวอุยกูร์จำนวนมากถูกกักกันในค่ายโดยไม่มีหมายเรียกและไม่ได้มีการกระทำขัดต่อกฎหมายใด ๆ เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นมีรายงานว่ามีการกักตัวชาวอุยกูร์หลายร้อยหลายพันคนในค่ายกักกันเหล่านี้ เช่นเดียวกับบุคคลที่เป็นชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์อื่น ๆ เพื่อเป้าหมายที่ระบุว่าเป็นการจัดการกับแนวคิดสุดขั้วและการก่อการร้าย และเพื่อเป็นการสนับสนุนการทำให้เป็นจีน (Sinicization) .
มีการประมาณว่าเจ้าหน้าที่ทางการของจีนอาจมีการควบคุมตัวบุคคลกว่าหลายร้อย หลายพัน หรืออาจถึงหนึ่งล้านคนที่เป็นชาวอุยกูร์ คาซัก คีร์กีซ และชาวเติร์กมุสลิมอื่น ๆ, คริสต์ชน รวมถึงพลเมืองต่างชาติอื่น ๆ เช่นชาวคาซักสถาน ถูกกักตัวอยู่ภายในค่ายกักกันลับ ๆ ที่ตั้งอยู่กระจายไปทั่วทั้งภูมิภาค

ดูเพิ่ม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

*Regulation for the Removal of Extremism in the Xinjiang Uygur Autonomous Region (วิกิซอร์ซ ภาษาจีน)
*Xinjiang Documentation Project at the University of British Columbia
*CNN report on Karakax list (multimedia)
*China’s Vanishing Muslims: Undercover In The Most Dystopian Place In The World
การทำให้เป็นจีนในทิเบต
]]
การทำให้เป็นจีนในทิเบต ( ) เป็นวลีที่ใช้เพื่อวิจารณ์การปกครองทิเบตโดยประเทศจีน เพื่ออ้างถึงการกลืนกินทางวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นในพื้นที่ทิเบตใต้การปกครองของจีน (รวมทั้งเขตการปกครองตนเองทิเบตและพื้นที่การปกครองตนเองของชาวทิเบต) และได้ทำให้ชาวทิเบตกลายเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสังคมจีนกระแสหลัก ซึ่งปรากฏชัดเจนนับตั้งแต่การรวมทิเบตเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี ค.ศ. 1950–1951 นักวิจารณ์ต่าง ๆ ระบุว่าการที่ชาวจีนฮั่นอพยพโยกย้ายเข้ามาในพื้นที่ทิเบตภายใต้การสนับสนุนของรัฐบาลจีนนั้นเป็นองค์ประกอบสำคัญของกระบวนการทำให้เป็นจีน
รัฐบาลทิเบตพลัดถิ่นระบุว่านโยบายของจีนมีผลต่อการหายไปขององค์ประกอบต่าง ๆ ของวัฒนธรรมทิเบต สิ่งนี้เรียกว่า "การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ทางวัฒนธรรม" (cultural genocide) ในทางกลับกัน รัฐบาลจีนยืนยันว่านโยบายเหล่านี้ดำเนินไปเพื่อเป็นประโยชน์ต่อทิเบต และการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมเป็นผลมาจากการทำให้ทันสมัย รัฐบาลจีนระบุว่าเศรษฐกิจของทิเบตได้ขยายตัวขึ้น การบริการและโครงสร้างพื้นฐานที่ได้รับการพัฒนาได้ทำให้คุณภาพชีวิตของชาวทิเบตดีขึ้น ส่วนภาษาทิเบตและวัฒนธรรมทิเบตนั้นก็ได้รับการปกป้องไว้

อ้างอิง

บรรณานุกรม

*
แหล่งข้อมูลอื่น
* Fischer, Andrew M. Urban Fault Lines in Shangri-La: Population and economic foundations of inter-ethnic conflict in the Tibetan areas of Western China Crisis States Working Paper No.42, 2004. London: Crisis States Research Centre (CSRC).
* Kuzmin, S.L. Hidden Tibet: History of Independence and Occupation. Dharamsala, LTWA, 2011.
วัดภาษี
วัดภาษี เป็นวัดตั้งอยู่ในแขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร

วัดสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2390 โดยกำนันเพชร ซึ่งได้ตั้งด่านเก็บค่าหัวนาจากพ่อค้าที่ขนสินค้ามาทางเรือเพื่อนำมาขายในบางกอก ได้นำเงินนี้มาสร้างวัด จึงเรียกว่า วัดภาษี ต่อมากลายเป็นวัดร้าง ทางราชการจึงใช้พื้นที่ป่าช้าท้ายวัดเป็นแดนประหารชีวิตนักโทษฉกรรจ์ นักโทษคนสุดท้ายที่ถูกประหารชีวิตด้วยการตัดคอก็คือ บุญเพ็งหีบเหล็ก ที่เป็นข่าวโด่งดังเมื่อปี พ.ศ. 2461 ทางวัดได้ปั้นรูปจำลองของบุญเพ็ง หีบเหล็ก ไว้ด้วย
กิจกรรมและบทบาทในปัจจุบัน
ปัจจุบันวัดภาษีเปิดสอนพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เป็นสถานที่ศึกษาของศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย (กศน.) รวมถึงเป็นสถานที่ประกอบกิจกรรมสวดมนต์ ปฏิบัติธรรม และการเทศนาธรรมในวันธรรมสวนะ นอกจากนี้ยังมีการจัดโครงการไถ่ชีวิตโค กระบือเป็นประจำ

ในช่วงเดือนมิถุนายนของทุกปี ประมาณวันที่ 13–15 วัดภาษีจะจัดกิจกรรมรำลึกถึง พุ่มพวง ดวงจันทร์ นักร้องลูกทุ่งชื่อดัง เนื่องจากเคยจำพรรษาที่วัดแห่งนี้ โดยภายในวัดมีหุ่นรูปเหมือนของคุณแม่พุ่มพวงจัดแสดงไว้ด้วย
สถาปัตยกรรม
ลักษณะสถาปัตยกรรมของวัดภาษีมีความหลากหลาย โดยซุ้มประตูหน้าวัดเป็นศิลปะล้านนา ภายในวัดมีศาลาพุทธคยาขนาดใหญ่ที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปะอินเดีย รวมถึงหอระฆังที่ออกแบบในลักษณะศิลปะประยุกต์

อ้างอิง
วัดอัปสรสวรรค์วรวิหาร
วัดอัปสรสวรรค์วรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ในแขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
วัดสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยอยุธยา เดิมชื่อ วัดหมู เล่ากันว่า จีนอู๋เป็นผู้สร้างบนที่ดินที่เคยใช้เลี้ยงหมูมาก่อน สร้างเสร็จ มีหมูมาเดินเพ่นพ่านอยู่เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกว่า วัดหมู ต่อมา
 ทั้ง 28 พระองค์]]
เจ้าจอมน้อย (สุหรานากง) เห็นว่าวัดหมูทรุดโทรมมาก จึงกราบบังคมทูลพระกรุณาขอพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อปฏิสังขรณ์วัดแห่งนี้และพระราชทานนามว่า วัดอัปสรสวรรค์ เพื่อเป็นที่ระลึกแด่เจ้าจอมน้อย ซึ่งมีความสามารถในการแสดงละครเรื่อง อิเหนา และได้พระราชทานพระพุทธรูปปางฉันสมอ หรือ หลวงพ่อสมอ ให้เป็นพระประธานและประดิษฐานอยู่ภายในพระอุโบสถ ประดิษฐานอยู่ภายในพระมณฑปสีขาว พระพุทธรูปเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของชาวนครหลวงพ
บสถ ประดิษฐานอยู่ภายในพระมณฑปสีขาว พระพุทธรูปเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของชาวนครหลวงพระบาง และเวียงจันทน์เป็นอย่างมาก เนื่องจากเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่มาจากเมืองเวียงจันทน์ เดิมที่ประดิษฐานไว้ในพระวิหารพระนาก ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
 |251x251px]]
พระอุโบสถและพระวิหารยังคงเดิมตามศิลปะจีนหลังได้รับการปฏิสังขรณ์ โดยเลียนแบบวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร ในพระอุโบสถมีพระพุทธรูปหล่อปางมารวิชัยขนาดเท่ากันจำนวน 28 องค์ ประดิษฐานอยู่บนชุกชีด้วยกัน พระพุทธรูปเหล่านี้มีพระนามจารึกไว้ที่หน้าฐานทั้ง 28 องค์ ได้แก่ พระพุทธตัณหังกร พระพุทธเมธังกร พระพุทธสรณังกร พระพุทธทีปังกร พระพุทธโกณฑัญญะ พระพุทธสุมังคละ พระพุทธสุมนะ พระพุทธเรวตะ พระพุทธโสภิตะ พระพุทธอโนมทัสสี พระพุทธปทุมะ พระพุทธนารทะ พระพุทธปทุมุตตระ พระพุทธสุเมธะ พระพุทธสุชาตะ พระพุทธปิยทัสสี พระพุทธอัตถทัสสี พระพุทธธรรมทัสสี พระพุทธสิทธัตถะ พระพุทธติสสะ พระพุทธปุสสะ พระพุทธวิปัสสี พระพุทธสิขี พระพุทธเวสสภู
พุทธสิทธัตถะ พระพุทธติสสะ พระพุทธปุสสะ พระพุทธวิปัสสี พระพุทธสิขี พระพุทธเวสสภู พระพุทธกกุสันธะ พระพุทธโกนาคมนะ พระพุทธกัสสปะ และพระพุทธโคตมะ ส่วนหอพระไตรปิฎกเป็นศิลปะสมัยกรุงศรีอยุธยาตั้งอยู่กลางน้ำ หอไตรแห่งนี้ยังเป็นต้นแบบของหอเขียน ที่จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วังสวนผักกาด ภายในวัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรม
รายนามเจ้าอาวาส
* พระวชิรกวี (รอด)
* พระครูพุทธพยากรณ์ (อ่อนหรือก่ำ)
* พระครูพุทธพยากรณ์ (มั่น)
* พระครูพุทธพยากรณ์ (กวย)
* พระพุทธพยำกรณ์ (เจริญ อุปติสฺโส)
* พระธีรสารมุนี (สุไชย ธีรสาโร, ไตรสุขผล)
* พระวิสุทธิมงคล (ทองเติม อุตฺตมญาโณ, ปรีดาสามารถ)
* พระครูพิศาลพัฒนคุณ (ไพศาล)

อ้างอิง
วัดทองธรรมชาติวรวิหาร
วัดทองธรรมชาติวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ในแขวงคลองสาน เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 1 งาน 16.5 ตารางวา เดิมเรียกชื่อ วัดทองบน เนื่องจากบริเวณนั้นมีวัดทองตั้งอยู่ใกล้กัน 2 แห่ง อีกแห่งคือวัดทองล่างหรือวัดทองนพคุณ
ประวัติ
วัดทองธรรมชาติวรวิหารเดิมตั้งขึ้นเป็นวัดราษฎร์ ไม่ทราบว่าสร้างเมื่อใดและใครเป็นผู้สร้าง แต่สันนิษฐานว่า อาจสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประมาณ พ.ศ. 2330 พระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวี และกรมหมื่นนรินทรพิทักษ์ ทรงมีพระศรัทธาบูรณปฏิสังขรณ์และสร้างอุโบสถ วิหาร และเสนาสนะวัดทองบนขึ้นใหม่ทั้งวัด แต่ยังไม่ทันเสร็จสมบูรณ์ กรมหมื่นนรินทรพิทักษ์สิ้นพระชนม์ลง ทำให้การก่อสร้างหยุดชะงักลง จนมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ก็ได้โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร เป็นแม่กองสานต่อการปฏิสังขรณ์วัดจนเสร็จสมบูรณ์ และได้พระราชทานชื่อวัดว่า "วัดทองธรรมชาติ"
วัดทองธรรมชาติวรวิหารได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2520

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
พระประธานภายในพระอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยซึ่งพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้พระราชทานนามว่า พระพุทธชินชาติ มาศธรรมคุณ ภายในพระอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพไตรภูมิ และในส่วนฝาผนังตรงข้ามพระประธานเป็นภาพพระพุทธประวัติตอนมารผจญ ส่วนด้านข้างของพระอุโบสถก็เป็นภาพเทพชุมนุมและภาพพุทธประวัติ

ในพระวิหารมีพระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทองปางมารวิชัยจำนวน 10 องค์ ประดิษฐานบนแท่นชุกชี ในพระวิหาร มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ 1 องค์ และมีองค์เล็กกว่าตั้งลดหลั่นลงมาอีก 3 แถว มีลักษณะอย่างเดียวกันทุกองค์
กุฏิสงฆ์ของวัดสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หอระฆัง 3 ชั้น รูปร่างคล้ายป้อมฝรั่ง และมีศาลาโถงสร้างไว้ตรงมุมกำแพงแก้วทั้ง 4 มุม

อ้างอิง
วัดนาคปรก
วัดนาคปรก เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่บนถนนเทอดไท แขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ด้านทิศตะวันออกติดกับวัดนางชีโชติการาม ทิศใต้ติดกับคลองบางหว้า และด้านทิศตะวันตกติดกับโรงเรียนวัดนาคปรก
วัดนาคปรกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2291 รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ (ก่อนเสียกรุงศรีอยุธยา 19 ปี) เป็นช่วงสมัยอยุธยาตอนปลาย เป็นวัดที่ชุมชนร่วมกันสร้าง เดิมชื่อ วัดปก เนื่องจากตั้งอยู่กลางสวนเหมือนป่าปกคลุม หรือปกไว้ ต่อมาวัดเสื่อมโทรมลง จนในสมัยรัชกาลที่ 3 เจ้าสัวพุก แซ่ตัน (พระบริบูรณ์ธนากร) และภรรยาซึ่งเป็นคนไทย ได้บูรณะอุโบสถ ให้ช่างฝีมือจากเมืองจีน เขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นรูปเครื่องมงคลจีน และเครื่องไหว้ต่าง ๆ เป็นศิลปะจีนแบบมหายาน ยังได้ขอพระราชทานพระพุทธรูปสุโขทัยที่รัชกาลที่ 1 ทรงให้รวบรวมจากหัวเมืองต่าง ๆ มาเป็นพระประธาน โดยพระประธานองค์ประดิษฐานที่วิหารนั้นมีพญานาค 7 เศียรแผ่พังพาน เป็นรูปปูนปั้น องค์พระเป็นพระปางมารวิชัยสัมฤทธิ์
รนั้นมีพญานาค 7 เศียรแผ่พังพาน เป็นรูปปูนปั้น องค์พระเป็นพระปางมารวิชัยสัมฤทธิ์ ชาวบ้านจึงได้เรียกว่า วัดนาคปรก
ต่อมา พ.ศ. 2506–2525 ในยุคพระครูศรีพัฒนคุณ (พิศิษฐ์ ญาณธโร) เป็นเจ้าอาวาส มีการมุงหลังคาพระอุโบสถใหม่และปูพื้นหินอ่อน และต่อมาในสมัยพระครูวรกิตติโสภณ (เศรษฐกิจ สมาหิโต) เป็นเจ้าอาวาส ราวปี พ.ศ. 2554 ได้ยกพื้นอุโบสถขึ้น 5 เมตร กลายเป็นโบสถ์ 2 ชั้น โดยได้รับความเห็นชอบจากกรมศิลปากร

การพระราชทานวิสุงคามสีมา เข้าใจว่าได้รับพระราชทานมาแต่เดิมประมาณ พ.ศ. 2291 กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนวัดนาคปรกเป็นโบราณสถาน เมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2520

วัดนี้เป็นหนึ่งในสถานที่ถ่ายทำละครเรื่อง สาธุ ออกฉายทางเน็ตฟลิกซ์ในปี พ.ศ.2567 ด้วย

ระเบียงภาพ
ไฟล์:(2022) วัดนาคปรก เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร (13).jpg|thumb|หลวงพ่อเจ้าสัว ในอุโบสถ 
ไฟล์:(2022) วัดนาคปรก เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร (19).jpg|thumb|หลวงพ่อนาคปรก ในวิหาร 
ไฟล์:(2023) วัดนาคปรก เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร (12).jpg|thumb|ใต้อุโบสถ

อ้างอิง
วัดเทพลีลา
วัดเทพลีลา หรือชื่อเดิมคือ วัดตึก เป็นพระอารามหลวงชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ริมคลองแสนแสบ

เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ซึ่งเป็นผู้ดูแลการขุดคลองแสนแสบ ในระหว่างที่ขุดคลองบางขนากนั้น นายทหารได้พบพระพุทธรูปปางลีลาศิลปะสุโขทัย เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) จึงให้สร้างวัดขึ้น สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในช่วง พ.ศ. 2381–2382 ก่อนหน้าที่เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) จะยกทัพไปเมืองพระตะบอง ภายหลังสร้างวัดแล้วได้อัญเชิญพระพุทธรูปปางลีลาที่ประดิษฐานที่ริมคลองแสนแสบองค์นั้นมาประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถ และตั้งชื่อวัดว่า วัดเทพลีลา
โบราณสถานสำคัญในวัดเทพลีลา ที่สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยที่เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ได้แก่ พระเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองทรงเครื่อง ด้านหน้าพระวิหารหลังเก่า ซึ่งมีลักษณะรูปแบบเป็นพระเจดีย์ศิลปะร่วมสมัยรัชกาลที่ 3

ในปี พ.ศ. 2549 มีการยกฐานะวัดเทพลีลาขึ้นเป็นพระอารามหลวงในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราชทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระเทพรัตนากร (ประสาร เตชสีโล)

อ้างอิง
วัดบุคคโล
วัดบุคคโล หรือ วัดอุบลวัน เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงดาวคะนอง เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร บนพื้นที่ 9 ไร่ ริมแม่น้ำเจ้าพระยา

วัดบุคคโลสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาประมาณปี พ.ศ. 2300–2310 ไม่ปรากฏนามผู้สร้างวัด และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พ.ศ. 2320 ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ในรัชสมัยรัชกาลที่ 4 โดยเจ้าอุบลวรรณา พระธิดาในพระเจ้ากาวิโลรสสุริยวงศ์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 6 ทรงเรือทอดพระเนตรเห็นวัดบุคคโลทรุดโทรมมาก จึงทรงปฏิสังขรณ์อุโบสถและวิหาร กุฏิสงฆ์ แล้วจึงได้มีการเปลี่ยนชื่อวัดใหม่ เรียกว่า วัดอุบลวัน แต่ชาวบ้านเรียกติดปากว่า วัดบุคคโล
วัดบุคคโลเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่มีประวัติความเป็นมา มีหลวงพ่อแพ พระพุทธประทานพร พระพุทธชินราช หลวงพ่อพุทธโสธร หลวงพ่อวัดไร่ขิง พระสีวลีมหาลาภ พระสังกัจจายนะ พระพาคุระ และพระพุทธมงคลทศพลมุนี (พระนาคปรก) เป็นอาทิ ประดิษฐานอยู่ ณ ศาลาจตุรมุขของวัด ภายในอุโบสถประดิษฐานองค์พระประธาน นาม หลวงพ่อแพ พระพุทธรูปที่ลอยมากับแพ วนมาอยู่หน้าวัดหลายวัน ชาวบ้านได้ทำพิธีอันเชิญขึ้นมาประดิษฐาน ณ วัดบุคคโล

กิจกรรมที่สำคัญของวัด เช่น การบวชเนกขัมมะปฏิบัติธรรมในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา การบวชสามเณรภาคฤดูร้อน การจัดทอดกฐินสามัคคี ฯลฯ
รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูธรรมสารวิทย์ (ยงค์) 2480–2500
* พระอธิการชุบ ปภาโส 2501–2508
* พระอธิการต่อม ฐิตปุญโญ 2512–2519
* พระปลัดแพว ธมฺมาสโย 2520–2535
* พระครูพิศาลถิรธรรม (สมพร) 2540 องค์ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดกลางดาวคนอง
วัดกลางดาวคนอง เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุตินิกาย ตั้งอยู่ในแขวงดาวคะนอง เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 5 ไร่ 1 งาน 49 ตารางวา อยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยา พื้นที่ตั้งวัดทางทิศใต้ ติดต่อกับคลองบ้านกลาง ซึ่งเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านชาวมอญในอดีต

วัดกลางดาวคนองสร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2420 ในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยสันนิษฐานจากเหรียญเงินและเหรียญทองที่ใช้ในสมัยนั้น ที่พบที่อุโบสถ วิหารและเจดีย์ เดิมชื่อว่า วัดกลาง เพราะทางทิศใต้ของวัดติดต่อกับคลองบ้านกลาง ได้เพิ่มคำว่าดาวคนองต่อท้ายไปชื่อที่ตั้งสถานที่ ราว พ.ศ. 2493–2512 ในช่วงว่างเจ้าอาวาส มีเพียงผู้รักษาการณ์แทนเจ้าอาวาส จน พ.ศ. 2513 ได้มีการแต่งตั้งเจ้าอาวาสประจำวัดขึ้น
วัดกลางดาวคนอง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2425 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูกิตติธรรมานันท์ มีวิหาร
หลวงพ่อทรงงาม มีหลวงพ่อทรงงามเป็นพระพุทธรูปสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น

อ้างอิง