นายพลกระดูกเหล็ก
นายพลกระดูกเหล็ก เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวมหากาพย์ชีวประวัติสงครามปี ค.ศ. 1970 มีเนื้อหาเกี่ยวกับจอร์จ เอส. แพตตัน พลเอกแห่งกองทัพบกสหรัฐช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นำแสดงโดยจอร์จ ซี. สกอตต์ ในบทแพตตันและคาร์ล มัลเดน ในบทพลเอกโอมาร์ แบรดลีย์ ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดยแฟรงกลิน เจ. ชาฟฟ์เนอร์จากบทภาพยนตร์โดยฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลาและเอ็ดมันด์ เอช. นอร์ท ซึ่งดัดแปลงบทภาพยนตร์จากหนังสือเรื่อง Patton: Ordeal and Triumph ของลาดิสลาส ฟาราโก และบันทึกความทรงจำของแบรดลีย์เรื่อง A Soldier's Story
นายพลกระดูกเหล็ก ทำรายได้ 61.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากทุนสร้าง 12 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์เรื่องนี้คว้ารางวัลออสการ์รวมทั้งหมด 7 สาขารวมถึงภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม นอกจากนี้ สกอตต์ยังคว้ารางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากผลงานการแสดงของเขา แม้ว่าเขาจะปฏิเสธการรับรางวัลดังกล่าวก็ตาม
ฉากการพูดสุนทรพจน์เปิดเรื่องโดยสกอตต์ในบทบาทพลเอกแพตตัน โดยมีธงชาติสหรัฐอเมริกาขนาดมหึมาเป็นฉากหลัง ยังคงเป็นภาพจำอันเป็นเอกลักษณ์และได้รับการอ้างอิงถึงอยู่บ่อยครั้งในโลกภาพยนตร์ ในปี ค.ศ. 2003 นายพลกระดูกเหล็ก ได้รับเลือกจากหอสมุดรัฐสภาให้เข้าสู่หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติเพื่อการอนุรักษ์ในฐานะภาพยนตร์ที่มี "ความสำคัญทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ หรือสุนทรียศาสตร์" นอกจากนี้ หอจดหมายเหตุภาพยนตร์แห่งสถาบันออสการ์ยังได้อนุรักษ์ภาพยนตร์เรื่อง นายพลกระดูกเหล็ก ไว้ในปี ค.ศ. 2003 เช่นเดียวกัน
เนื้อเรื่อง
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพน้อยที่ 2 ของสหรัฐอเมริกาต้องเผชิญกับการพ่ายแพ้อย่างย่อยยับในยุทธการที่ช่องเขากัสรีนในแอฟริกาเหนือ นายพลจอร์จ เอส. แพตตัน จึงได้รับคำสั่งให้เข้ามารับตำแหน่งผู้บัญชาการ เพื่อจัดระเบียบกองทัพน้อยใหม่ ซึ่งจำเป็นต้องบังคับใช้ระเบียบวินัยอย่างเข้มงวดเป็นที่สุด เนื่องจากในขณะนั้นกองทัพน้อยที่ 2 กำลังประสบปัญหาขาดระเบียบวินัยอย่างรุนแรง ด้วยความอึดอัดใจต่อสิ่งที่เขามองว่านายพพลเบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ผู้บัญชาการฝั่งอังกฤษ กำลังผูกขาดผลงานของฝ่ายสัมพันธมิตร แพตตันจึงนำกองทัพน้อยไปกอบกู้ชื่อเสียงได้สำเร็จในยุทธการที่เอล เกตาร์
ภายหลังชัยชนะของฝ่ายสัมพันธมิตรในแอฟริกาเหนือ แพตตันและมอนต์โกเมอรีต่างนำเสนอแผนการเพื่อใช้ในการบุกครองเกาะซิซิลีของฝ่ายสัมพันธมิตร โดยแพตตันได้เสนอแนะให้กองทัพที่ 7 ของสหรัฐอเมริกา ยกพลขึ้นบกใกล้กับเมืองปาแลร์โม ทว่า นายพลแฮโรลด์ อเล็กซานเดอร์ ผู้บัญชาการกองกำลังภาคพื้นดินของฝ่ายสัมพันธมิตร กลับเลือกใช้แผนการที่รอบคอบกว่าของมอนต์โกเมอรี โดยให้กองกำลังของแพตตันยกพลขึ้นบกที่เมืองเจลาแทน แม้ว่าในตอนแรกจะถูกกำหนดให้ทำหน้าที่สนับสนุนมอนต์โกเมอรี แต่แพตตันกลับเดินหน้าบุกขึ้นไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ โดยสามารถยึดเมืองปาแลร์โมและเร่งกรีธาทัพเข้าสู่เมืองเมสซีนาได้ก่อนกองทัพอังกฤษ ในระหว่างการรบครั้งนั้น เขาได้ไปตรวจเยี่ยมโรงพยาบาลสนามแห่งหนึ่งและตบหน้าท
ังกฤษ ในระหว่างการรบครั้งนั้น เขาได้ไปตรวจเยี่ยมโรงพยาบาลสนามแห่งหนึ่งและตบหน้าทหารนายหนึ่งด้วยข้อหาขัดต่อระเบียบวินัยเนื่องจากความขลาดกลัว เหตุการณ์ดังกล่าวได้จุดชนวนความโกรธเคืองต่อสาธารณชน และบีบบังคับให้เขาต้องออกมากล่าวคำขอโทษอย่างเป็นทางการ
ส่งผลให้แพตตันถูกลดบทบาทลงในปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ดของฝ่ายสัมพันธมิตร และถูกส่งไปเป็นผู้บัญชาการกลุ่มกองทัพที่ 1 ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นหน่วยทหารสมมติที่ตั้งขึ้นลอย ๆ ในลอนดอนภายใต้ปฏิบัติการความทรหด เพื่อทำหน้าที่เป็นค่ายทหารปลอมล่อลวงให้กองทัพเยอรมันเข้าใจผิดเกี่ยวกับสถานที่บุกหลัก ในระหว่างการร่วมงานต้อนรับทหารที่เมืองนัตส์ฟอร์ด แพตตันได้กล่าวสุนทรพจน์ว่าโลกหลังสงครามจะถูกปกครองโดยชาวแองโกล-อเมริกัน ซึ่งสร้างความตื่นตระหนกให้กับบรรดาผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรเป็นอย่างยิ่ง ส่งผลให้นายพลจอร์จ มาร์แชลล์ ต้องตัดสินใจว่าคำพูดที่โผงผางของแพตตันนั้น รุนแรงถึงขั้นที่ต้องส่งตัวเขากลับบ้านเกิดแบบอัปยศอดสูหรือไม่
ไม่กี่สัปดาห์หลังการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี แพตตันได้เข้ามาบังคับบัญชากองทัพที่สาม โดยต้องขึ้นตรงต่อโอมาร์ แบรดลีย์ อดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา ภายใต้การนำของเขา กองทัพที่สามสามารถรุกคืบกวาดล้างศัตรูไปทั่วฝรั่งเศสอย่างรวดเร็ว ทว่ากลับถูกบังคับให้หยุดชะงักก่อนจะเข้าสู่เยอรมนี เนื่องจากการจัดสรรน้ำมันเชื้อเพลิงและเสบียงต้องถูกแบ่งไปให้กองกำลังของมอนต์โกเมอรี ด้วยความหงุดหงิด แพตตันจึงเข้าพบเพื่อเผชิญหน้ากับแบรดลีย์ ทว่าแบรดลีย์ได้ตักเตือนเขาอีกครั้งเกี่ยวกับอันตรายจากการพูดจาตามใจชอบ
กระแสตอบรับ
รายได้
ในสัปดาห์แรกของการเข้าฉาย ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ไปประมาณ 51,000 ดอลลาร์สหรัฐ ตามบันทึกของฟ็อกซ์ระบุว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้ต้องทำรายได้จากค่าเช่าฉายในโรงภาพยนตร์เป็นจำนวน 22,525,000 ดอลลาร์สหรัฐจึงจะคืนทุน และภายในวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1970 ภาพยนตร์สามารถทำรายได้ไปถึง 27,650,000 ดอลลาร์สหรัฐ ส่งผลให้สตูดิโอได้รับกำไรจากภาพยนตร์เรื่องนี้ ในท้ายที่สุด ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้จากค่าเช่าฉายทั่วโลกไปทั้งสิ้น 45 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยในจำนวนนี้ เป็นรายได้จากค่าเช่าฉายในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาจำนวน 28.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากยอดรายได้รวมทั้งหมด 61.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

อ้างอิง