SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดป่าแงะ
วัดป่าแงะ ตำบลแม่เจดีย์ อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย เดิมที่ตั้งของวัดเป็นป่าเต็งที่ขึ้นตามธรรมชาติ (ทางภาคเหนือเรียกไม้ชนิดนี้ว่าไม้แงะ ) ชาวบ้านก็เลยเอาเป็นชื่อชองหมู่บ้านมาตราบเท่าทุกวันนี้ และได้จัดตั้งวัดขึ้นมาชื่อว่า 
ประวัติ
วัดป่าแงะ มาจนทุกวันนี้วัดป่าแงะได้ทำการก่อสร้างมาเมื่อ ปี พ.ศ. 2470 (ค้นได้จากหนังสือประวัติวัดทั่วประเทศ เล่มที่ 8 ) สันนิษฐานว่าจะสร้างมามากกว่านั้นตามที่ผู้เฒ่าผู้แก่ได้ให้ข้อมูลมา วัดป่าแงะก็ได้รับการบูรณะมาตามยุคสมัยตามกำลังศรัทธาและปัจจัยเท่าที่จะอำนวย ไม่มี
สิ่งของมีค่าอันใดเลย มีพระพุทธรูปปูนปั้นเป็นพระประธานในวิหาร 1 องค์ นอกนั้นไม่ปรากฏมีสิ่งสำคัญ
จนมาถึงปี พ.ศ. 2480 พระครูยติวัตรวิมล เจ้าคณะอำเภอเวียงป่าเป้า เจ้าอาวาสวัดหนองบัว ตำบลแม่เจดีย์ ท่านได้มาเป็นประธานบูรณะวัดป่าแงะพร้อมกับคณะศรัทธา บ้านป่าแงะ ป่าซางช่วยกันสร้างเสนาสนะ เช่น กุฏิ วิหาร ศาลา โรงครัว และก็มีพระสงฆ์ สามเณร จำพรรษามาตลอด และก็มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงมาตลอด

จนมาถึง ปี พ.ศ. 2512 จึง ได้ทำการรื้อวิหารหลังเดิมแล้วสร้างมาใหม่ และก็ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงมาตลอด ตามแต่โอกาส อำนวย ปี พ.ศ. 2541 พระอธิการดวงแก้ว ปรกฺกโม อดีตเจ้าอาวาส จึงได้ทำการรื้อวิหารอีก และปี พ.ศ. 2543 พระอธิการสมาน ฌานวโร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันได้ทำการก่อสร้างวางฐาน
ศาสนสถาน/สิ่งก่อสร้าง
*อุโบสถ
*หอระฆัง
*ศาลาการเปรียญ
*กุฎิที่พักสงฆ์
ลำดับเจ้าอาวาส
*พระครูยติวัตรวิมล
*พระอธิการดวงแก้ว ปรกฺกโม
*พระอธิการสมาน ฌานวโร

ดูเพิ่ม
* วัดไทย
การเล่นนอนคว่ำ
การเล่นนอนคว่ำ ( ) หรือภาษาปากมักเรียกว่า แพลงกิง ( ) หรือ เฟซดาวส์ ( ) เป็นกิจกรรมที่ได้รับความนิยมในหลายส่วนของโลก โดยผู้เล่นนอนเหยียดกายคว่ำหน้า มือทั้งสองข้างแนบชิดกับลำตัว ณ สถานที่แปลกหรือไม่ธรรมดา และให้ผู้อื่นถ่ายภาพให้ แล้วนำมาเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ต ผู้เล่นจะต้องหาสถานที่ที่ไม่เหมือนใคร หากเป็นไปได้ สถานที่นั้นควรเป็นที่สาธารณะ และมีผู้ร่วมเล่นหลายคน
มีผู้อ้างว่า การเล่นนอนคว่ำนั้น แกรี คลาร์กสัน และคริสเตียน แลงดอน คิดขึ้นใน ค.ศ. 1997 ได้รับความนิยมครั้งแรกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ จากนั้น ได้รับความนิยมทั่วทั้งเกาะบริเตนในฤดูร้อน ค.ศ. 2009 โดยเฉพาะในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 ที่มีแพทย์เจ็ดคน และนางพยาบาลอีกจำนวนหนึ่ง เล่นนอนคว่ำขณะปฏิบัติหน้าที่อยู่ยังโรงพยาบาลเกรตเวสเทิร์น ในสวินดอน ประเทศอังกฤษ ทั้งนี้ มีผู้วิจารณ์เกมนี้ว่า "ไร้จุดหมาย"
การเล่นนอนคว่ำนี้แพร่ไปในส่วนอื่น ๆ ของโลกด้วย ในเกาหลีใต้เรียกว่า "การเล่นเป็นคนตาย" ("시체놀이") (ค.ศ. 2003) ในฝรั่งเศสเรียก "หมอบ " (à plat ventre) (ค.ศ. 2004) ในออสตราเลเซีย เรียก "นอนคว่ำอย่างแรง" (extreme lying down) (ค.ศ. 2008) ในสหรัฐอเมริกา และไอร์แลนด์ เรียก "เล่นคว่ำหน้า" (facedowns) (ค.ศ. 2010) ส่วนในออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ เรียก "แพลงกิง" (ค.ศ. 2011)

อ้างอิง
รูปแบบการดำเนินชีวิต
รูปแบบการดำเนินชีวิต (หรือเรียกทับศัพท์ว่า ไลฟ์สไตล์) หมายถึง วิถีการดำเนินชีวิตของบุคคล โดยที่ลักษณะของพฤติกรรมต่างๆจะเป็นตัวบ่งบอกถึง รูปแบบการดำเนินชีวิต แต่ละแบบ

พฤติกรรมในการเข้าสังคม ในการบริโภค ในการหาความบันเทิง การพักผ่อนหย่อนใจใช้เวลาว่าง และการแต่งตัว ล้วนเป็นส่วนประกอบของรูปแบบการดำเนินชีวิต รูปแบบการดำเนินชีวิตจะถูกดำเนินเป็น อุปนิสัย เป็นวิธีประจำที่กระทำสิ่งต่างๆ

อัตลักษณ์ของแต่ละบุคคล
รูปแบบการดำเนินชีวิต โดยทั่วไปแล้วจะ บ่งบอกถึง ทัศนคติ ค่านิยม และ มุมมอง ของแต่ละบุคคล ดังนั้นรูปแบบการดำเนินชีวิต จึงมีความหมายในเชิงของอัตตาหรือตัวตน และใช้ในการสร้างสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่ประกอบกับอัตลักษณ์ของบุคคล
เส้นแบ่งระหว่างอัตลักษณ์ของบุคคลกับการทำกิจกรรมต่างๆในแต่ละวันนั้น เลือนลางลงในสังคมยุคใหม่ ยกตัวอย่าง "กรีนไลฟ์สไตล์" (green lifestyle) ที่หมายถึง การยึดถึงความเชื่อและก็มีส่วนร่วมในกิจกรรมเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมที่จะลดการบริโภคหรือใช้ทรัพยากรธรรมให้น้อยลง รวมถึงลดการสร้างของเสียมีพิษลงด้วย (เช่น การลดรอยเท้าคาร์บอน), และการพัฒนาสำนึกแห่งตนจากความเชื่อและการทำกิจกรรมเหล่านั้น แต่มีบางคนวิจารณ์ว่า ในสังคมยุคใหม่ ประเด็นที่สำคัญของรูปแบบการดำเนินชีวิต ก็คือ พฤติกรรมการบริโภค ที่ให้โอกาสในการสร้างและพัฒนาความเป็นตัวเองจากการบริโภคหรือใช้ผลิตภัณฑ์หรือบริการที่หลากหลาย ซึ่งผลิตภัณฑ์หรือบริการเหล่านั้นเองที่เป็นตัวบ่งบอกถึงรูปแบบการดำเนินชีวิตที่แตกต
โฆษณาและการตลาด
ในวงการธุรกิจ รูปแบบการดำเนินชีวิตจะช่วยให้การโฆษณาและการทำตลาด สามารถเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้เหมาะสม โดยการนำเสนอสินค้าและบริการที่มีลักษณะเฉพาะเข้ากับแต่ละรูปแบบ รวมถึงใช้ในสังเคราะห์วิธีที่ใช้การกระตุ้นความต้องการในแต่ละกลุ่มเป้าหมาย

รูปแบบการดำเนินชีวิตจะเกี่ยวข้องกับปัจจัยต่างๆ เช่น อุปนิสัย ทัศนคติ รสนิยม ค่านิยมทางศีลธรรม ฐานะทางเศรษฐกิจ และอื่นๆ

อ้างอิง
Potato dextrose agar
sp. กำลังเจริญเติบโตบนอาหารเลี้ยงเชื้อ Potato dextrose agar ]]
ในทางจุลชีววิทยา Potato dextrose agar (BAM Media M127 ) และ Potato dextrose broth เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อที่ทำจากมันฝรั่งและเดกซ์โตรส ซึ่ง Potato dextrose agar (ตัวย่อ "PDA") เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อที่ใช้กันอย่างแพร่หลายใช้สำหรับเลี้ยงเชื้อราและแบคทีเรียที่ที่ก่อโรคพืชหรือย่อยสลายซากพืช
ซึ่ง PDA นั้นมีความสามารถในการเพาะเลี้ยงแบคทีเรียและเชื้อราหลายชนิดที่พบได้ในดิน อาหารเลี้ยงเชื้อนี้สามารถใช้ร่วมกับยาปฏิชีวนะหรือกรดเพื่อทดสอบยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรียหรือเชื้อรา และ PDA ยังนำมาใช้ในอุตสาหกรรมอาหารเพื่อทดสอบเชื้อราที่อาจทำให้ผลิตภัณฑ์อาหารเน่าเสีย นอกจากนี้ยังใช้ในอุตสาหกรรมยาสำหรับคัดกรองสารต้านเชื้อราที่อาจมีอยู่ในยา
Potato dextrose agar เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีความหลากหลายในการเพาะเลี้ยงแบคทีเรียและเชื้อรา (ยีสต์และรา) อาหารเลี้ยงเชื้อนี้ถูกใช้กับเชื้อราหลายประเภท แต่มีอาหารเลี้ยงเชื้ออื่น ๆ ที่มีความเฉพาะมากกว่าในการเพาะเลี้ยงเชื้อราบางชนิด ซึ่งอาหารเลี้ยงเชื้อเหล่านี้รวมถึง malt extract agar และ sabouraud agar โดยที่ malt extract agar มีความเป็นกรดมากกว่า PDA และมักใช้ในการเพาะเลี้ยงเชื้อราในกลุ่ม Penicillium ซึ่ง Sabouraud agar มีความเป็นกรดเล็กน้อยเช่นกัน โดยมีค่า pH อยู่ระหว่าง 5.6-6.0 ซึ่งคล้ายกับ PDA มักใช้สำหรับแยกเชื้อราชนิดที่ก่อโรค เช่น Dermatophytes
ส่วนประกอบโดยทั่วไป
:{| class=wikitable style="text-align:center;"
|-
! ปริมาณ || ส่วนผสมและสภาวะ 
|-
|| 1000 มิลลิลิตร || น้ำ
|-
|| (น้ำต้มที่กรองจากมันฝรั่ง 200 กรัมที่ต้มในน้ำ) || มันฝรั่ง (หั่น ล้าง ไม่ปอกเปลือก) 
|-
|| 20 g || เดกซ์โตรส
|-
|| 20 g || ผงวุ้น
|-
|| 5.6±0.2 || ค่า pH สุดท้าย 
|}
การเตรียมน้ำมันฝรั่งสามารถทำได้โดยการต้มมันฝรั่งที่หั่นไว้ 200 กรัม (7.1 ออนซ์) ที่ล้างแล้วและไม่ปอกเปลือก ในน้ำกลั่นประมาณ 1 ลิตร (0.22 แกลลอนอังกฤษ; 0.26 แกลลอนสหรัฐฯ) เป็นเวลา 30 นาที จากนั้นเทน้ำโดยกรองผ่านผ้าขาวบาง จากนั้นเติมน้ำกลั่นจนปริมาตรรวมของสารเป็น 1 ลิตร (0.22 แกลลอนอังกฤษ; 0.26 แกลลอนสหรัฐฯ) หลังจากนั้นเติมเดกซ์โตรส 20 กรัม (0.71 ออนซ
.22 แกลลอนอังกฤษ; 0.26 แกลลอนสหรัฐฯ) หลังจากนั้นเติมเดกซ์โตรส 20 กรัม (0.71 ออนซ์) และผงวุ้น 20 กรัม (0.71 ออนซ์) แล้วนำอาหารเลี้ยงเชื้อไปนึ่งฆ่าเชื้อในหม้อนึ่งความดันไอน้ำที่ 15 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว (100 กิโลปาสคาล) เป็นเวลา 15 นาที
ส่วน Potato dextrose broth (ตัวย่อ "PDB") ทำเช่นเดียวกันแต่ไม่เติมวุ้น ตัวอย่างจุลินทรีย์ที่นิยมเลี้ยงด้วยอาหารนี้ได้แก่ Candida albicans และ Saccharomyces cerevisiae และเชื้อรา เช่น Aspergillus niger

อ่านเพิ่มเติม
* Atlas, R.M.: Handbook of Microbiological Media, second edition. Lawrence C. Parks (1997)

อ้างอิง
สารชูรส
สารชูรส ( ) หรือ ผงชูรส เป็นวัตถุเจือปนอาหารที่ใส่เพื่อเพิ่มรสชาติของอาหาร ในวัฒนธรรมตะวันตกรสชาติที่ห้าหรืออุมะมิ ไม่ได้รับการยอมรับมาเป็นเวลานาน กล่าวกันว่าผงชูรสไม่มีรสชาติของตัวเอง แต่กระตุ้นการทำงานของต่อมรับรสอุมะมิ และทำให้ผู้ทานผงชูรสรู้สึกถึงรสชาติอาหารที่ดีขึ้น
สารชูรสที่ใช้กันมานานได้แก่กรดกลูตามิกและเกลือของมัน ซึ่งเป็นกรดอะมิโนที่พบได้ในอาหารหลายชนิดในธรรมชาติ มีรายงานว่าการรับประทานสารชูรสในกลุ่มกรดกลูตามิกอาจก่อให้เกิดอาการภัตตาคารจีน (Chinese Restaurant Syndrome; CRS) ในผู้บริโภคบางกลุ่มได้ ซึ่งปัจจุบันยังเป็นที่ถกเถียงกันในทางการแพทย์ ทั้งนี้สารชูรสกลุ่มกรดกลูตามิกเป็นวัตถุเจือปนอาหารควบคุมในหลายประเทศ ผู้ผลิตอาหารสำเร็จรูปต้องระบุไว้บนฉลากให้ชัดเจนเพื่อเป็นข้อมูลให้กับผู้บริโภค

นอกจากกรดกลูตามิกแล้วกรดอะมิโนชนิดอื่นๆ เช่น ไกลซีนและลิวซีน ก็ทำหน้าที่เป็นสารชูรสได้ รวมไปถึงเกลือของนิวคลีโอไทด์ เช่น GMP และ IMP

สารชูรสในระบบ E-number

]]
วัตถุเจือปนอาหารต่อไปนี้ใช้เป็นผงชูรส (เรียงตามลำดับ E number ซึ่งใช้ในEurope รวมถึงออสเตรเลียและนิวซีแลนด์)
* กรดกลูตามิกและเกลือของมัน
** E620 Glutamic acid
** E621 Monosodium glutamate หรือ MSG
** E622 Monopotassium glutamate
** E623 Calcium diglutamate
** E624 Monoammonium glutamate
** E625 Magnesium diglutamate
* กรด Guanylic และเกลือของมัน
** E626 Guanylic acid
** E627 Disodium guanylate หรือ sodium guanylate
** E628 Dipotassium guanylate
** E629 Calcium guanylate
* กรด Inosinic และเกลือของมัน
** E630 Inosinic acid
** E631 Disodium inosinate
** E632 Dipotassium inosinate
** E633 Calcium inosinate
* ของผสมระหว่าง guanylate และ inosinate
** E634 Calcium 5'-ribonucleotides
** E635 Disodium 5'-ribonucleotides
* Maltol และ ethyl maltol
** E636 Malt
tides
** E635 Disodium 5'-ribonucleotides
* Maltol และ ethyl maltol
** E636 Maltol
** E637 Ethyl maltol
* กรดอะมิโนและเกลือของมัน
** E640 Glycine และเกลือโซเดียมของมัน
** E641 Leucine
พิพิธภัณฑ์สึนามิระหว่างประเทศ
พิพิธภัณฑ์สึนามิระหว่างประเทศ ( ) เป็นพิพิธภัณฑ์ขนาดเล็กในหมู่บ้านบางเนียง อยู่ในกลางพื้นที่ของเขาหลัก ที่ห่างจากทางตอนใต้ของตำบลโคกเคียนไม่กี่กิโลเมตร ในอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ซึ่งอยู่บนชายฝั่งด้านตะวันตกของประเทศไทย พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ตั้งขึ้นเพื่อระลึกถึงผลกระทบจากเหตุการณ์สึนามิที่เกิดขึ้นอย่างรุนแรงในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิต 5,231 ราย และได้รับบาดเจ็บ 8,457 รายในประเทศไทย โดยประมาณ 80% เป็นผู้มีถิ่นอาศัยอยู่ในพื้นที่เขาหลัก

พิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยนิทรรศการภาพถ่ายในร่มประมาณ 100 ตารางเมตร และเรือตำรวจ (หมายเลข ต.813) ที่ถูกซัดขึ้นจากทะเลเข้ามาในฝั่งลึกถึง 1-2 กิโลเมตร
เรือตำรวจได้รับการจัดตั้งบนแท่นขนาดเล็กประกอบด้วยแผนที่แบบเรียบ ๆ ภาพถ่ายและข้อความที่อธิบายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเหตุการณ์สึนามิ และสามารถหาซื้อแผ่นซีดี, ดีวีดีกับสื่อ และคลิปภาพยนตร์ ตลอดจนหนังสือเล่มเล็กที่มีชื่อว่า 26.12.04 - Wrath of the Tsunami ซึ่งเป็นฉบับพิมพ์แบบแยกออกมาต่างหาก จากความร่วมมือระหว่างหนังสือพิมพ์เดอะเนชั่น (The Nation) และหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นชื่อ ภูเก็ตกัซเซ็ท (Phuket Gazette)
การจัดสร้าง
แรกเริ่มเดิมทีได้มีโครงการจัดสร้างพิพิธภัณฑ์ขึ้น ซึ่งได้ตัดสินใจเลือกสถานที่ในบริเวณอนุสรณ์สถานที่มีเรือตำรวจหมายเลข 813 ตั้งอยู่ โดยมีวัตถุประสงค์ในการจัดสร้างพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ เพื่อเป็นการช่วยเหลือให้คนรุ่นหลังได้มีโอกาสศึกษาถึงภัยพิบัติจากทางทะเล และเป็นการนำเสนอบทเรียนที่เกิดขึ้น รวมถึงเป็นแนวทางป้องกันภัยที่อาจเกิดขึ้นอีกในอนาคต

อ้างอิง
วัดไทยไอซ์แลนด์
วัดไทยไอซ์แลนด์ เป็นวัดของคณะสงฆ์เถรวาทไทย สังกัดมหานิกาย ที่ตั้งขึ้นเพื่อรองรับชุมชนชาวพุทธในประเทศไอซ์แลนด์ ทั้งชุมชนชาวไทย ศรีลังกา จีน กัมพูชา ลาว หรือชาวต่างชาติอื่น ๆ ที่นับถือพระพุทธศาสนา

ที่ตั้ง
วัดไทยไอซ์แลนด์ ตั้งอยู่เลขที่ 21 ถนนวิโฮลาสติงกูร เมืองโคปาโวก ประเทศไอซ์แลนด์ 200 búddisfafélag Íslands víghólastigur 21,200 kópavogur Iceland
ประวัติ
วัดไทยไอซ์แลนด์ เกิดขึ้นสืบเนื่องจากการที่พระอาจารย์โรเบิร์ต ธมฺมานนฺโท ได้มาทัศนะศึกษาสนทนาธรรมกับเพื่อนสหธรรมิกชาวไอซ์แลนด์ที่เป็นหมอ และได้มาพบว่าที่ประเทศแห่งนี้มีชุมชนคนไทยที่ย้ายภูมิลำเนามาตั้งถิ่นฐานตามสามีชาวต่างชาติยังประเทศไอซ์แลนด์ ชาวไทยชาวพุทธเมื่อได้พบพระ พร้อมทั้งบวชและปฏิบัติตามแนวปฏิบัติหลวงพ่อชา สุภทฺโท แห่งวัดหนองป่าพงในประเทศไทย จึงได้นิมนต์ให้อยู่จำพรรษาในประเทศไอซ์แลนด์เพื่อเป็นขวัญกำลังใจ และเป็นศูนย์กลางในการศึกษาและปฏิบัติตามแนวทางของพระพุทธศาสนา
ใน ค.ศ. 1995 (พ.ศ. 2539) เมื่อพระอาจารย์โรเบิร์ต ธมฺมานนฺโท ได้ตกลงอยู่จำพรรษาในประเทศไอซ์แลนด์ ท่านจึงได้ศึกษากฎหมายและแนวปฏิบัติในประเทศดังกล่าว พร้อมได้ร่วมกันจัดตั้ง “พุทธสมาคมแห่งประเทศไอซ์แลนด์” (búddisfafélag Íslands) เพื่อดำเนินการให้ถูกต้องตามกฎหมายและเป็นองค์กรกลางในการทำกิจกรรมของชาวพุทธในประเทศไอซ์แลนด์ได้ โดยมีสมาชิกจากประเทศต่าง ๆ ที่นับถือพระพุทธศาสนาเข้าร่วม อาทิ ชาวพุทธศรีลังกา ชาวพุทธไทย ชาวพุทธเวียดนาม ชาวพุทธจีน รวมไปถึงชาวพุทธไอซ์แลนด์ สมาคมแห่งชาวพุทธจึงถือกำเนิดมาแต่นั้น
ลำดับเจ้าอาวาส/พระธรรมทูต
#พระอาจารย์โรเบิร์ต ธมฺมานนฺโท (พระภิกษุชาวอังกฤษ ที่บวชปฏิบัติธรรมตามแนวสายวัดอมรวดี ประเทศอังกฤษ ซึ่งมีพระอาจารย์ชาคโรเป็นเจ้าอาวาสในขณะนั้น โดยท่านเป็นศิษย์สายตรงของหลวงพ่อชา สุภทฺโท แห่งวัดหนองป่าพง จังหวัดอุบลราชธานี ผู้ริเริ่มก่อตั้งสมาคมพุทธศาสนิกชนแห่งประเทศไอซ์แลนด์ ร่วมกับชุมชนคนไทยและศรีลังกา ในยุคแรก ๆ )[ปัจจุบันย้ายมาปฏิบัติธรรมในประเทศไทย]
# พระมหาประสิทธิ์ สิรินฺธโร (พระครูวิเทศสิริธรรม) (ตั้งแต่ พ.ศ. 2542-ปัจจุบัน)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*วัดไทยไอซ์แลนด์
*Religious organisations - Statistics Iceland
MRS agar
De Man–Rogosa–Sharpe agar หรือ ชื่อย่อ: MRS agar เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อเพื่อการคัดเลือกจุลินทรีย์เฉพาะชนิดที่ออกแบบมาเพื่อเพาะเลี้ยงแบคทีเรียแลคโตบาซิลลัส (Lactobacilli) ซึ่งชื่อเต็มของอาหารเลี้ยงเชื้อนี้เรียกตามผู้คิดค้น: Johannes Cornelis de Man, Morrison Rogosa และ Margaret Elisabeth Sharpe พัฒนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2503 หรือ ค.ศ. 1960 และอาหารประกอบด้วยโซเดียมอะซีเตต ซึ่งกดการเจริญของแบคทีเรียหลายชนิดที่เป็นคู่แข่ง (แม้ว่า Lactobacillales บางชนิด, เช่น Leuconostoc และ Pediococcus อาจจะเจริญได้) อาหารนี้มีสีน้ำตาลใส

ส่วนประกอบโดยทั่วไป

MRS agar ส่วนใหญ่ประกอบด้วย(%w/v) :
* 1.0 % peptone
* 0.8 % meat extract
* 0.4 % yeast extract
* 2.0 % glucose
* 0.5 % sodium acetate trihydrate
* 0.1 % polysorbate 80 (หรือTween 80)
* 0.2 % dipotassium hydrogen phosphate
* 0.2 % triammonium citrate
* 0.02 % magnesium sulfate heptahydrate
* 0.005 % manganese sulfate tetrahydrate
* 1.0 % วุ้น
* pH 6.2 ที่ 25°C
yeast extracts, meat extracts และ peptone เป็นแหล่งของคาร์บอน ไนโตรเจนและวิตามิน สำหรับการเจริญของจุลินทรีย์ทั่วไป yeast extract มีวิตามินและกรดอะมิโน ที่จำเป็นสำหรับ Lactobacilli และ polysorbate 80 เป็นสารลดแรงตึงผิวที่ช่วยในการดูดซึมสารอาหารของ Lactobacilli Magnesium sulfate และ manganese sulfate ให้ไอออนบวกที่จำเป็นสำหรับเมตาบอลิซึม
อ้างอิง
วุ้นเลี้ยงเชื้อซาโบโรด์
var. rodhaini.]]
 ในวุ้นเลี้ยงเชื้อซาโบโรด์]]
 ในวุ้นเลี้ยงเชื้อซาโบโรด์]]
 terrestre ในวุ้นเลี้ยงเชื้อซาโบโรด์ ]]

วุ้นเลี้ยงเชื้อซาโบโรด์ ( ) เป็นวุ้นเลี้ยงเชื้อที่มีเปปโทน ใช้เลี้ยงเชื้อราพวกเดอร์มาโตไฟท์และราชนิดอื่น ๆ นอกจากนี้ยังใช้เพาะแบคทีเรียเส้นใยเช่น Nocardia อาหารเลี้ยงเชื้อนี้มีประโยชน์ในทางการวิจัยและการแพทย์
อาหารนี้ตั้งชื่อตามผู้คิดค้นคือ Raymond Sabouraud เมื่อ พ.ศ. 2435 เชสเตอร์ ดับบลิว. เอมมอนส์นำอาหารเลี้ยงเชื้อนี้มาปรับปรุงใน พ.ศ. 2520 โดยค่า pH ถูกปรับให้ใกล้สภาวะเป็นกลางและลดความเข้มข้นของเดกซ์โทรสเพื่อให้เอื้อต่อการเจริญเติบโตของจุลชีพอื่น ๆ ค่า pH ที่เป็นกรด (5.6) ของวุ้นซาโบโรด์สูตรเดิมยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรีย

ส่วนประกอบโดยทั่วไป

วุ้นซาโบโรด์โดยทั่วไปประกอบด้วย: 
* 40 g/L เดกซ์โทรส
* 10 g/L เปปโทน
* 20 g/L วุ้น
* pH 5.6
การใช้งานทางการแพทย์
ห้องปฏิบัติการทางคลินิกใช้อาหารเลี้ยงเชื้อชนิดนี้เพื่อวินิจฉัยและระบุชนิดของเชื้อในการติดโรคจากเชื้อรา ทำให้ผู้ปฏิบัติงานทางการแพทย์สามารถทำการรักษาด้วยยาต้านเชื้อราได้อย่างเหมาะสม Histoplasma และเชื้อราอื่น ๆ ที่เป็นสาเหตุของโรคปอดบวมที่อาการไม่ชัดเจน (atypical pneumonia) ก็สามารถเจริญบนอาหารเลี้ยงเชื้อนี้ได้

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Definition from Online medical Dictionary
* National Standard Method 
* Images of Bacteria Grown on Sabouraud Agar 
* Irradiated Sabouraud Agar
Plate count agar
Plate count agar (PCA) เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อโดยทั่วไปใช้ตรวจวัดปริมาณของแบคทีเรียทั้งหมดของตัวอย่าง ส่วนประกอบของอาหาร PCA มีความแตกต่างกันแต่โดยทั่วไปประกอบด้วย (%w/v): 
:: 0.5% เพปโทน
:: 0.25% สารสกัดยีสต์
:: 0.1% กลูโคส
:: 1.5% วุ้น
:: pH ปรับเป็นกลางที่ 25 องศาเซลเซียส

Plate count broth ไมใส่วุ้น โดยมีองค์ประกอบอื่นเหมือนกัน

อ้างอิง
ฆ้องคู่
ฆ้องคู่ เป็นฆ้องที่มี 2 ใบมีขนาดเล็ก เสียงต่ำใบหนึ่ง เสียงสูงใบหนึ่ง ใช้ตีกำกับจังหวะ ชุดหนึ่งมีสองลูก ลูกใหญ่ให้เสียงต่ำ ลูกเล็กให้เสียงสูง ไม้ตีทำด้วย แผ่นหนังวัว หรือ ใบหนังควายตัดเป็นวงกลม เจาะรูตรงกลางใส่ก้านไม้ ใช้บรรเลงในการเชิดหนังตะลุงและละครโนราชาตรี ชุดหนึ่งมี 2 ลูก ที่ใต้เรียกว่า โหม่ง

เข้าใจว่าประดิษฐ์ขึ้นจากฆ้องเดี่ยวเท่าที่ใช้กันอยู่ ฆ้องคู่ประเภทนี้ใช้บรรเลงร่วมวงปี่พาทย์ประกอบการเล่นโนห์ราและละครชาตรี ฆ้องคู่ดังกล่าวนี้ อย่างน้อยก็คงจะประดิษฐ์ขึ้นพร้อม ๆ กับโนห์ราชาตรีที่นิยมเล่นกันในจังหวัดภาคใต้มาก่อน ซึ่งสันนิษฐานกันว่ามีมาก่อนหรือร่วมสมัยต้นของกรุงศรีอยุธยา และใช้บรรเลงในการเล่นหนังตะลุงด้วย
ปี่อ้อ
ปี่อ้อ เป็นปี่โบราณของไทยอย่างหนึ่ง ตัวปี่ (เลา) ทำด้วยไม้รวกปล้องเดียว ไม่มีข้อยาวประมาณ 24 เซนติเมตร เขียนลวดลายด้วย
การลนไฟให้ไหม้เกรียมเฉพาะที่ต้องการหัวท้ายเลี่ยมด้วยทองเหลืองหรือเงินเพื่อป้องกันมิให้แตก เจาะรูสำหรับเปิดปิด นิ้วเรียงตามลำดับด้านหน้า 7 รู และมีนิ้วค้ำด้านหลัง 1 รูเช่นเดียวกับขลุ่ย ลิ้นทำด้วยไม้อ้อลำเล็ก ๆ เหลาให้บางยาว 5 เซนติเมตร ไว้ทางหนึ่งให้กลม พันด้วยด้ายเพื่อให้กระชับพอที่จะเสียบเข้าไปในเลาปี่ 1 เซนติเมตรพอดีกับรูของตัวปี่ อีกทางหนึ่งผ่าเจียนเป็น 23 ซีก ปลายมน ตัดให้แบนเข้าแนบประกบกว้างราว 2 เซนติเมตรนัยว่าเป็นเครื่องดนตรีที่ร่วมอยู่ในวงเครื่องสายมาก่อน ต่อมาได้ใช้ขลุ่ยเพียงออ และขลุ่ยหลิบ เข้าผสมแทน ปี่อ้อจึงหายไป
กูเกิล+
กูเกิล+ ( ; ออกเสียงและบางครั้งเขียนเป็น กูเกิลพลัส; บางครั้งเรียกเป็น จี+ (G+; จีพลัส)) เป็นเครือข่ายสังคมที่ครอบครองและดำเนินการโดยกูเกิล บริการนี้เริ่มดำเนินการในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2011 เพื่อแข่งกับสื่อสังคมอื่น ๆ เชื่อมกับผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ของกูเกิล เช่น กูเกิล ไดรฟ์ บล็อกเกอร์ และยูทูบ

เนื่องจากผู้ใช้เข้ามามีส่วนร่วมต่ำ และมีการเปิดเผยข้อบกพร่องในการออกแบบซอฟต์แวร์ที่อาจอนุญาตให้นักพัฒนาภายนอกเข้าถึงข้อมูลส่วนบุคคลของผู้ใช้ได้ ทำให้ผู้พัฒนากูเกิล+ หยุดพัฒนาในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2019 และปิดบริการกูเกิล+ ลงทั้งด้านธุรกิจและส่วนตัวในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2019 ผู้ใช้ทั้งหมดในบริการนี้ก็ถูกย้ายเข้าไปใน"กูเกิลเคอร์เรนต์ส"
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
* ในภาพยนตร์ คู่ป่วนอินเทิร์นดูโอ ใน ค.ศ. 2013 มีการอ้างอิงกูเกิล+ หลายรูปแบบ 
* โคแนน โอไบรอัน สตีเฟน โคลแบร์ และจิมมี แฟลลอน พิธีกรทอล์กโชว์ชาวอเมริกันได้กล่าวถึงกูเกิล+ทั้งในสเก็ชและโมโนล็อก
* มีบุคคลหลายคนและองค์กรหลายแห่งใช้กูเกิล+ แฮงก์เอาต์ เช่น อดีตประธานาธิบดีสหรัฐ บารัก โอบามา นาซา สตีเวน สปีลเบิร์ก เดอะแบล็กอายด์พีส์ ไทรา แบงส์ แพรีส ฮิลตัน และสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส

ดูเพิ่ม
* เครือข่ายสังคม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
กฤษดา อนันตสาคร
นาวาเอก (พิเศษ) กฤษดา อนันตสาคร เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2474 เป็นชาวตำบลแม่กลอง อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม เริ่มเล่นดนตรีไทยตั้งแต่อายุ 7 ปี (พ.ศ. 2481) เป็นครูสอนและเป็นวิทยากรเกี่ยวกับดนตรีไทยมาแล้วหลายโรงเรียน รวมไปถึงชุมชนต่าง ๆ ที่มีความสนใจ (นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2502) ท่านได้ถ่ายทอดความรู้และความสามารถให้กับเยาวชนในโรงเรียนต่าง ๆ ได้มีความสามารถในการเล่นดนตรีไทย อันเป็นผลทำให้นักเรียนของอาจารย์ ได้รับรางวัลจากการแข่งขันในรายการต่าง ๆ มากมายและได้รับความชื่นชอบจากผู้ที่พบเห็นเป็นอย่างยิ่ง
ท่านได้รับการเสนอชื่อจากทางจังหวัดสมุทรสาครขึ้นทางเว็บไซต์ของกระทรวงวัฒนธรรม ในสาขาอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม และมีประวัติโดยสังเขปของท่านในหมวด “คนดีศรีสาคร”
ประวัติและผลงาน
* พ.ศ. 2481 อายุ 7 ปี เริ่มเรียนฆ้องวงใหญ่ กับ ครูศุข นักดนตรี
* พ.ศ. 2489 ได้เข้าฝากตัวเป็นศิษย์ของท่านครูหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง)
* พ.ศ. 2504 ได้ขอฝากตัวเป็นศิษย์ของคุณหญิงชิ้น ศิลปบรรเลง เพื่อขอเรียนทางขับร้องเพลงไทย
* วันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 มูลนิธิหลวงประดิษฐ์ไพเราะ(ศร ศิลปบรรเลง) เชิญเป็นอนุกรรมการเฉพาะกิจ ของมูลนิธิหลวงประดิษฐ์ไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง ทำการสำรวจเพื่อบันทึกข้อมูลชีวประวัตินักดนตรีไทยทั่วประเทศ ในโครงการของมูลนิธิฯ ร่วมกับศูนย์ส่งเสริมวัฒนธรรมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปีงบประมาณ พ.ศ. 2530) 
* พ.ศ. 2548 – พ.ศ. 2549 ได้รับหนังสือเชิญจากโรงเรียนบ้านคลองแค ตำบลอ้อมน้อย อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาค
รับหนังสือเชิญจากโรงเรียนบ้านคลองแค ตำบลอ้อมน้อย อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ให้เป็นผู้ชำนาญการทางภูมิปัญญาดุริยางคศิลป์ ในโครงการส่งเสริมการดนตรีไทย-สากล โดยมีลักษณะเป็นศูนย์อนุรักษ์ 
* สภาวัฒนธรรมอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ได้ประกาศเกียรติคุณให้ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ “คนดีศรีกระทุ่มแบน” ประจำปี พ.ศ. 2548 ได้รับมอบโล่ วันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549
* สภาวัฒนธรรมจังหวัดสมุทรสาคร มอลโล่เกียรติคุณ “คนดีศรีสาคร” ประจำปี 2548 รับมอบเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2549
วัดซับชะอม
วัดซับชะอม เป็นวัดในสังกัดของคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 4 ตำบลขุนโขลน อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี มีความสำคัญในฐานะที่เป็นวัดในพระพุทศาสนา และเป็นศูนย์กลางของชุมชนบ้านซับชะอม และบริเวณใกล้เคียง
ประวัติ
วัดซับชะอมเป็นวัดในสังกัดของคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่บ้านซับชะอม หมู่ 4 ตำบลขุนโขลน อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี โดยที่มาของวัดตั้งตามชื่อหมู่บ้าน คือ หมู่บ้านซับชะอม มีพื้นที่สำหรับตั้งวัด จำนวน 6 ไร่ โดยวัดได้รับการยกเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2535 โดยมีพื้นที่ในเขตบริการจำนวน 2 หมู่บ้าน คือ หมู่ 4 ตำบลขุนโขลน และหมู่ 9 ตำบลเขาวง จำนวน 160 หลังคาเรือน มีจำนวนประชากรประมาณ 1,300 คน โดยมีพื้นที่ทิศเหนือจรดที่ดินเอกชน ทิศใต้ติดภูเขา ทิศตะวันออกจรดโรงเรียนวัดซับชะอม และสถานพยาบาลประจำตำบลเขาวง ทิศตะวันตกติดถนนสาธารณะและที่ดินเอกชน
ศาสนสถาน/สิ่งก่อสร้าง
*อุโบสถ (กำลังก่อสร้าง)
*ฌาปนสถาน /ศาลาคู่เมรุ
*ศาลาการเปรียญ
*กุฎิที่พักสงฆ์
*หอสวดมนต์
*หอระฆัง / หอกลอง

ลำดับเจ้าอาวาส
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan=7 bgcolor=#e0951d| ลำดับเจ้าอาวาสวัดซับชะอม ต.ขุนโขลน อ.พระพุทธบาท จ.สระบุรี 
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ที่|| width="225"| รายนาม/สมณศักดิ์ ||width="200"| ตำแหน่ง|| width="80"| เริ่มวาระ|| width="80"| สิ้นสุดวาระ || หมายเหตุ
|-
| 1 || พระครูเกษมธรรมธร (สุชิน แซ่ซิ้ม) ||เจ้าอาวาส|| 11 เมษายน พ.ศ. 2499 || พ.ศ. 2547 || align=left|มรณภาพ 
|- 
| 2 || พระครูพิพิธปริยัติกิจ (ชยันต์ พุทฺธธมฺโม) ||เจ้าอาวาส เจ้าคณะตำบลเขาวง|| พ.ศ. 2547 || || a
วัดไทยนอร์เวย์
วัดไทยนอรเวย์ เป็นวัดของคณะสงฆ์เถรวาทไทย สังกัดมหานิกาย ที่ตั้งขึ้นเพื่อรองรับชุมชนชาวพุทธในประเทศนอร์เวย์ ทั้งชุมชนชาวไทย ศรีลังกา จีน กัมพูชา ลาว หรือชาวต่างชาติอื่น ๆ ที่นับถือพระพุทธศาสนา

ที่ตั้ง
วัดไทยนอรเวย์ (Den Thailandske Buddhistforening) ตั้งอยู่ที่ Trondheimsvegen 582 2016 Frogner Norway
ประวัติ
วัดไทยนอร์เวย์ ได้เริ่มก่อตั้งจากการรวมตัวของชาวพุทธ ในรูปของสมาคม เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2534 โดยใช้ชื่อว่า “สมาคมชาวพุทธไทย” ที่มีรูปวงล้อธรรมจักรเป็นตราสัญลักษณ์ สมาชิกเริ่มต้นในวันจดทะเบียน 16 คน การบริหารดำเนินของสมาคม ฯ มีความเจริญก้าวหน้ารวดเร็วพอสมควร ได้รับการยอมรับส่งเสริมสนับสนุนเป็นอย่างดีจากสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงออสโล ประชาชนชาวไทยและชาวต่างประเทศในประเทศนอรเวย์ ที่ประสงค์อยากให้มีวัดไทยเกิดขึ้นในประเทศนอร์เวย์ อีกส่วนหนึ่งได้รับการสนับสนุนด้านการเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลประเทศนอร์เวย์ ตามอัตราส่วนของประชาชนที่อาศัยอยู่ถาวรในประเทศนอร์เวย์ สมัครเข้าเป็นสมาชิกกับสมาคม ฯ เพื่อนำเสนอขอรับเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลตามสิทธิ์ทางก
มัครเข้าเป็นสมาชิกกับสมาคม ฯ เพื่อนำเสนอขอรับเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลตามสิทธิ์ทางกฎหมาย ซึ่งปัจจุบันมีสมาชิกทั่วประเทศทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศมากกว่า 3,300 คน
ลำดับเจ้าอาวาส/พระธรรมทูต
#พระครูวิทิตธรรมวิเทศ (สำรวจ กมโล) (ตั้งแต่ พ.ศ. 2540-ปัจจุบัน)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*วัดไทยนอรเวย์
วัดขวัญมงคล
วัดขวัญมงคล ตั้งอยู่ที่ บ้านจันทัย ตำบลวาริน อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย

ประวัติ
วัดขวัญมงคล เริ่มสร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2399 สถานที่สร้างเดิมเป็นที่ดิน ของ นายพรมมา พิมพกรรณ์ มีเนื้อที่ 2 ไร่ ต่อมาปี พ.ศ. 2404 นายหนู จิตธรรม ก็ได้ถวายที่ดินมีเนื้อที่ 1 ไร่ 30 ตารางวา และ ต่อมาปี พ.ศ. 2496 นายเนียม ศิริเทพ ก็ได้ถวายที่ดินอีก 30 วา รวมที่ดินของวัดขวัญมงคลทั้งหมดมี จำนวน 2 ไร่ 43 ตารางวา อนุญาตสร้างวัดเมื่อ ปี 2409 ตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2412 สร้างอุโบสถเมื่อปี พ.ศ. 2420 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาถูกต้องตามกฎหมาย เมื่อปี พ.ศ. 2425 โดยมีหนังสือแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินเป็น น.ส.3 ก เลขที่ดิน 117 กรรมสิทธิ์เป็นของวัด
อาณาเขต
* ทิศเหนือ ยาว เส้น วา จด ถนนสาธารณะ
* ทิศใต้ ยาว เส้น วา จด ถนนสาธารณะ
* ทิศตะวันออก ยาว เส้น วา จด ถนนสาธารณะ/ที่ว่าง
* ทิศตะวันตก ยาว เส้น วา จด ถนนสาธารณะ

ศาสนสถาน/สิ่งก่อสร้าง
* อุโบสถ
* ศาลาการเปรียญ
* กุฎิที่พักสงฆ์ 
* วิหาร 
* หอระฆัง
* ศูยน์เด็กเล็ก
ลำดับเจ้าอาวาส
* ลำดับที่ ชื่อ ฉายา ตั้งแต่ พ.ศ. - พ.ศ.
* พระอาจารย์สอน ๒๔๐๐ - ๒๔๓๒
* พระอาจารย์แก้ว ๒๔๓๒ - ๒๔๓๗
* พระอาจารย์กา วรปญโญ ๒๔๓๗ - ๒๔๔๐
* พระอาจารย์กูด ขนฺติธโร ๒๔๔๐ - ๒๔๔๘
* พระอาจารย์ฝั่น สุชีโว ๒๔๔๘ - ๒๔๕๙
* พระอาจารย์พรมมา มหาวีโร ๒๔๕๙ - ๒๔๘๙
* พระอาจารย์บุญยัง จนฺทสโร ๒๔๘๙ - ๒๔๙๑
* พระอาจารย์แดง ฐิติสมฺปนฺโน ๒๔๙๑ - ๒๔๙๓
* พระอาจารย์โสม โอวาทกฺขโม ๒๔๙๓ - ๒๕๐๐
 ได้ย้ายไปจำพรรษาที่อำเภอหนองบัวลำภู 
* พระอาจารย์เขียน เขมิโก ๒๕๐๐ - ๒๕๐๑
* พระอาจารย์น้อย สุจิตฺโต ๒๕๐๑ - ๒๕๐๒
* พระอาจารย์น้อย เตชธโร ๒๕๐๒ - ๒๕๐๓
* พระอาจารย์มี อตฺตคุตฺโต ๒๕๐๓ - ๒๕๐๔
* พระอาจารย์มุข อคฺคธมฺโม ๒๕๐๔ - ๒๕๐๕
* พระอาจารย์คำแสน สิริจนฺโท ๒๕๐๕ - ๒๕๒๔
 ได้รับแ
าจารย์มุข อคฺคธมฺโม ๒๕๐๔ - ๒๕๐๕
* พระอาจารย์คำแสน สิริจนฺโท ๒๕๐๕ - ๒๕๒๔
 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดขวัญมงคลในปี พ.ศ. ๒๕๑๖
 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะตำบลวาริน ปีพ.ศ. ๒๕๑๘
* พระอาจารย์สิงห์โต ถิรธมฺโม ๒๕๒๔ - ๒๕๒๕
* พระอาจารย์ไพบูรณ์ สมาจาโร ๒๕๒๕ - ๒๕๒๖
* พระอาจารย์พลอย อนงฺคโน ๒๕๒๖ - ๒๕๓๓
* พระครูโสภณธรรมาทร (สุกรี ธมฺมธโร/พ.ศ. 2533-ปัจจุบัน)
แหล่งข้อมูลอื่น
* วัดขวัญมงคล โดยมูลนิธิพระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต) 
* วัดขวัญมงคล โดยมูลนิธิพระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต)
แอสมารา
แอสมารา ( , ) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศเอริเทรีย เนื่องจากตั้งอยู่ที่ความสูง ทำให้เมืองนี้เป็นเมืองหลวงที่สูงอันดับ 6 ของโลกตามระดับความสูง ใน ค.ศ. 2017 เมืองนี้ได้สถานะแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกสำหรับการรักษาสถาปัตยกรรมสมัยใหม่อย่างดี มีผู้อยู่อาศัยในพื้นที่แอสมารามาตั้งแต่ 800 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยมีประชากรตั้งแต่ 100 ถึง 1,000 คน เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นจากการรวมหมู่บ้าน 4 แห่งเข้าด้วยกันหลังผ่านพ้นช่วงที่มีความขัดแย้งในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในช่วงที่อิตาลีครอบครอง แอสมารากลายเป็นเมืองหลวงของเอริเทรียในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19

อ้างอิง
อ่านเพิ่ม
* Peter Volgger and Stefan Graf: "Architecture in Asmara. Colonial Origin and Postcolonial Experiences", DOM publishers, Berlin 2017, 
* Stefan Boness: "Asmara – Africa´s Jewel of Modernity". Jovis Verlag, Berlin 2016, (photo book; German, English)
* Stefan Boness: "Asmara – The Frozen City". Jovis Verlag, Berlin 2006. 96 pages. (photo book; German, English)
* Edward Denison, Guang Yu Ren, Naigzy Gebremedhin, and Guang Yu Ren, Asmara: Africa's Secret Modernist City (2003) 
* Gianluca Rossi, Renzo Martinelli inviato de "La Nazione", 2009,

แหล่งข้อมูลอื่น
*Asmara, Eritrea Documentary Film about the city by filmmaker Caterina Borelli
*History of Asmara
*Asmara inscription in UNESCO
กลุ่มเกาะมะริด
กลุ่มเกาะมะริด ( ) เป็นกลุ่มเกาะในประเทศพม่า ประกอบด้วยเกาะมากกว่า 800 เกาะ มีขนาดใหญ่เล็กแตกต่างกันไป ตั้งแต่ขนาดเล็กมากไปจนถึงหลายร้อยตารางกิโลเมตร อยู่ในทะเลอันดามัน นอกชายฝั่งทางใต้ของประเทศ เกาะใหญ่สุดคือ เกาะมะลิหรือเกาะทวาย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุด และเกาะอื่น ๆ ได้แก่ เกาะกะดาน เกาะซะก้านติ เกาะญองอู้พี่ เกาะกานมอ เกาะและซุออ เกาะลานบี และเกาะย่านเชือกหรือเกาะซาแดะจี้ กลุ่มเกาะเหล่านี้มีประชากรอาศัยอยู่เบาบาง

อ้างอิง
ทานาบาตะ
ปี 2005]]
ทานาบาตะ ( หมายถึงยามเย็นของวันที่เจ็ด) เป็นเทศกาลเฉลิมฉลองตามดวงดาวของญี่ปุ่น มีต้นกำเนิดมาจากงานเทศกาลเจ็ดนางฟ้าของจีน เนื่องจากการพบกันของนางฟ้าโอริฮิเมะ (ดาวเวกา) และฮิโกโบชิ (ดาวอัลแทร์) ผู้เลี้ยงวัวบนสวรรค์ โดยอ้างอิงจากตำนานในอดีตว่าทางช้างเผือกคือแม่น้ำของดวงดาวพาดผ่านท้องฟ้า ได้แยกคู่รักคือโอริฮิเมะและฮิโกโบชิไม่ให้ได้อยู่กินด้วยกันฉันสามีภรรยา แต่อนุญาตให้พบกันเพียงปีละหนึ่งครั้งในวันที่เจ็ดของเดือนที่เจ็ดตามปฏิทินสุริยจันทคติ เทศกาลเฉลิมฉลองมีขึ้นตอนกลางคืนของวันนั้น
เนื้อเรื่อง
เทศกาลทานาบาตะได้รับอิทธิพลจากตำนานเจ็ดนางฟ้าจากประเทศจีน ตำนานมีหลายหลายรูปแบบ บางรูปแบบได้ถูกรวมอยู่ในตำนานหมื่นใบไม้ ซึ่งเป็นหนังสือรวบรวมบทกลอนเก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น
รูปแบบของตำนานที่ถูกกล่าวขานมากที่สุดก็คือ นางฟ้าโอริฮิเมะเป็นลูกสาวของกษัตริย์แห่งท้องฟ้า (หรือจักรวาล) ทำหน้าที่ทอผ้าอยู่ที่แม่น้ำอามาโนกาวะ ท่านพ่อชอบฝีมือการทอผ้าของเธอ แม้ว่าเธอจะทำงานอย่างหนักทุกวันแต่มันก็ไม่ได้ทำให้เธอมีความสุข เพราะไม่ได้พบหรือได้หลงรักชายใดเลย กษัตริย์แห่งท้องฟ้าผู้ห่วงใยลูกสาวเลยได้จัดการให้เธอได้พบกับฮิโกโบชิผู้เลี้ยงวัวอาศัยอยู่อีกฝั่งของทางช้างเผือก เมื่อทั้งคู่ได้พบกัน ไม่นานนักทั้งคู่ก็ได้หลงรักกันและได้แต่งงาน เมื่อแต่งงานแล้วนางฟ้าโอริฮิเมะก็ไม่ได้ขยันทอผ้าดั่งที่เคย ส่วนฮิโกโบชิก็ได้ปล่อยให้วัววิ่งเพ่นพ่านไปทั่วสวรรค์ 
ด้วยความโกรธ กษัตริย์แห่งท้องฟ้าจึงได้แยกทั้งคู่ไม่ให้พบกัน กีดกั้นโดยทางช้างเผือก นางฟ้า
กรธ กษัตริย์แห่งท้องฟ้าจึงได้แยกทั้งคู่ไม่ให้พบกัน กีดกั้นโดยทางช้างเผือก นางฟ้าโอริฮิเมะเสียใจจากการสูญเสียสามีจึงได้ขอร้องบิดาของตนให้ได้เจอกับสามีของนางอีกครั้ง บิดาพ่ายแพ้แก่น้ำตาของลูกสาวจึงยอมให้ทั้งคู่สามารถเจอกันได้ในวันที่เจ็ดเดือนเจ็ดของทุกปี แต่จะสามารถพบได้ก็ต่อเมื่อเธอทำงานอย่างหนักและทอผ้าจนเสร็จ เมื่อถึงเวลาที่จะได้พบกันอีกครั้งแรก ทั้งคู่ไม่สามารถข้ามทางช้างเผือกมาพบกันได้เนื่องจากไร้ซึ่งสะพานข้ามทางช้างเผือก เมื่อรู้ดังนั้น นางฟ้าโอริฮิเมะได้ร้องไห้อย่างหนักจนฝูงนกกางเขนได้เข้ามาหาด้วยความสงสารและสัญญาว่าจะสร้างสะพานโดยใช้ปีกของพวกมันช่วยกัน จนเธอสามารถข้ามทางช้างเผือกได้ มีคนกล่าวไว้ว่าถ้าในวันทานาบาตะปีไหนเกิดฝนตก เหล่าฝูงน
สามารถข้ามทางช้างเผือกได้ มีคนกล่าวไว้ว่าถ้าในวันทานาบาตะปีไหนเกิดฝนตก เหล่าฝูงนกกางเขนจะไม่สามารถช่วยเป็นสะพานในปีนั้นได้ จะทำให้ทั้งคู่ต้องรออีกถึงปีหน้าเพื่อที่จะได้พบกันอีก
ชื่อ
นางฟ้าโอริฮิเมะ และ ฮิโกโบชิ มีชื่อเรียกหลากหลายรูปแบบ
{|class="wikitable"
|-
!นางฟ้าโอริฮิเมะ
!ฮิโกโบชิ
|-
|ทานาบาตะ-ซึเมะ 
เมะ-ทานาบาตะ-ซามะ 
อาซากาโอะ-ฮิเมะ 
อิโตะ-โอริ-ฮิเมะ 
โมโมโกะ-ฮิเมะ 
ทากิโมโน-ฮิเมะ 
ซาซากานิ-ฮิเมะ
|โอะ-ทานาบาตะ-ซามะ 
ไคโบชิ 
เคงยู
|}

แหล่งข้อมูลอื่น

* Kids Web Japan
มีม
มีม ( ) เป็นรูปแบบของ ความคิดทางวัฒนธรรม สัญลักษณ์ หรือการปฏิบัติ ที่สามารถส่งผ่านจากจิตใจคนหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง ผ่านการเขียน การพูด ท่าทาง พิธีกรรม ภาพล้อเลียน และมีคำศัพท์ต่าง ๆ ในภาพที่มีความหมายเชิงตลก หรือปรากฏการณ์ลอกเลียนแบบอื่น ๆ คำว่า meme ในภาษาอังกฤษ มาจากการผสมของคำว่า "gene" (ยีน หรือ สิ่งสืบต่อพันธุกรรม) และคำภาษากรีกว่า μιμητισμός ([mɪmetɪsmos] หรือ การเลียนแบบบางอย่าง) ผู้สนับสนุนแนวคิดนี้ได้ถือว่า เป็นสิ่งที่คล้ายกันทางวัฒนธรรมสู่ยีน มีการเปลี่ยนแปลงและตอบสนองแรงกระตุ้นที่เลือกเฟ้น
นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ ริชาร์ด ดอว์กินส์ ได้คิดคำว่า "meme" ขึ้นมาในหนังสือThe Selfish Gene (1976) ในแนวคิดเกี่ยวกับการอภิปรายทฤษฎีวิวัฒนาการเกี่ยวกับการอธิบายการแพร่ของความคิดและปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม ตัวอย่างเช่น มีมในหนังสืออย่างพวกเมโลดี คำพูดติดปาก แฟชั่น และเทคโนโลยีการก่อสร้างแบบซุ้มโค้ง เป็นต้น

อ้างอิง
วัดพระบาทโพนสัน
วัดพระบาทโพนสัน ( ) อยู่ที่เมืองท่าพระบาท แขวงบอลิคำไซ เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่ง มีผู้นิยมศรัทธาตลอดแนวแม่น้ำโขง ทั้งชาวลาวและชาวไทย วัดตั้งอยู่บนโนนหินสูง เนื้อที่ 12 เฮกตาร์ ตามตำนานกล่าวว่าพบรอยพระพุทธบาทเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2475 หลังจากนั้น จึงสร้างวัดไว้ที่นั่น รอยพระพุทธบาทเป็นรอยพระบาทข้างขวา ลึก 46 เซนติเมตร กว้าง 120 เซนติเมตร ยาว 240 เซนติเมตร ทุกปี จะจัดงานบุญนมัสการพระบาทในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 2 ซึ่งใกล้เคียงกับงานบุญผะเหวดประจำปี
วัดพุทธาราม (ประเทศฟินแลนด์)
วัดพุทธาราม ฟินแลนด์ เป็นวัดของคณะสงฆ์เถรวาทไทย สังกัดมหานิกาย ที่ตั้งขึ้นเพื่อรองรับชุมชนชาวพุทธในประเทศฟินแลนด์ ทั้งชุมชนชาวไทย ศรีลังกา จีน กัมพูชา ลาว หรือชาวต่างชาติอื่น ๆ ที่นับถือพระพุทธศาสนา

ที่ตั้ง
วัดพุทธาราม (Watbuddharama Finland) วัดไทยในประเทศฟินแลนด์ ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 25 อัลโลคนเตีย นูรวียารวี ฟินแลนด์ 05450 [Aallokontie 25 05450 Nurmijärvi]

วัดพุทธารามเป็นวัดในพระพุทธศาสนา ตั้งอยู่ที่เมืองนูรวียารวี (Nurmijärvi) อยู่ห่างจากเมืองหลวง กรุงเฮลซิงกิ (Helsinki) ประมาณ 50 กิโลเมตร อยู่ในชนบทที่สงบ ใกล้ถนนหมายเลข 45 ระหว่างเมือง ฮือวินกา (Hyvinkää) และ วันตา (Vantaa)
วัดแห่งนี้เปิดรับสำหรับทุกคน ทั้งชาวไทยพุทธ ที่อยู่ที่ฟินแลนด์ หรือ ชาวพุทธจากชาติอื่นๆ และรวมถึงผู้ที่ไม่ได้นับถือพระพุทธศาสนา ชาวฟินแลนด์ หรือชาวต่างชาติ สามารถมาเยี่ยมชม หรือสนทนาธรรมได้

เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ.2560 วัดเริ่มการก่อสร้างศาลาหลังใหม่ โดยบริษัทฮองก้า (Honka) ศาลาเป็นไม้ทั้งหลัง มีขนาด 13×31 เมตร มีพื้นที่ใช้สอยภายในรวม 400 ตารางเมตร และสามารถจุคนได้ประมาณ 250 คน ใช้งบประมาณในการก่อสร้างประมาณ 1.1 ล้านยูโร

ศาลาแห่งนี้ได้เปิดใช้งานครั้งแรกในช่วงเดือนเมษายน ปี พ.ศ.2562 สำหรับงานสงกรานต์ ปีใหม่ไทย

ชุมชนชาวไทยมีจำนวนมากในประเทศฟินแลนด์ ประมาณ 10000 คน แต่วัดมีจำนวนสมาชิก 2000 คน จากทุกสัญชาติ
ชาวพุทธสามารถมาสวดมนต์และทำสมาธิ โดยมาพักอยู่ที่วัดหลายๆวันได้ ที่วัดมีที่นอน ครัว ห้องสุขาห้องอาบน้ำ ทุกอย่าง อำนวยความสะดวก สำหรับผู้ที่มาปฏิบัติธรรม

พระมหานวล ชำนาญรัมย์ เจ้าอาวาสวัด และคุณปรานอม เฮโนเนน ประธานสมาคมชาวพุทธฟิน-ไทยในฟินแลนด์

ประวัติ

ลำดับเจ้าอาวาส/พระธรรมทูต
#พระครูศรีญาณวิเทศ (นวล วณฺณวฑฺฒโก) (ตั้งแต่ พ.ศ. 2542-ปัจจุบัน)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*วัดพุทธาราม วัดไทยในฟินแลนด์ 
*วัดพุทธาราม ฟินแลนด์ 
*วัดไทยในฟินแลนด์ ดินแดนแห่งซาวน่าและมือถือ Nokia โดย โมไนย พจน์
ทาโกยากิ
ทาโกยากิ ( ) เป็นชื่ออาหารญี่ปุ่นอย่างหนึ่ง โดยเป็นเกี๊ยว ทรงกลม ทำจากแป้ง น้ำ นม และไข่ผสมกัน หรือที่เรียกรวมกันในภาษาอังกฤษว่า "แบตเทอร์" (batter) ใส่ไส้เป็นหมึกตัวเล็กทั้งตัวหรือหั่นเต๋า, เท็มปูระขูดหรือที่เรียกว่า "เท็งกาซุ", ขิงดองหรือที่เรียกว่า "เบนิโชงะ" หรือหัวหอมเขียว แล้วทำให้สุกโดยทอดหรือปิ้งในกระทะหลุมอย่างกระทะขนมครก ปัจจุบัน มักราดซอสทาโกยากิ และมายองเนส แล้วโรยสาหร่ายเขียวที่เรียก "อาโอโนริ" กับปลาทูขอดทอดแห้งหรือที่เรียกว่า "คัตสึโอบูชิ" ด้วย
ประวัติ
พ่อค้าอาหารริมถนนชาวญี่ปุ่นชื่อ เอ็นโด โทเมกิจิ (遠藤留吉, Endō Tomekichi) คิดค้นทาโกยากิขึ้นใน พ.ศ. 2478 โดยดัดแปลงมาจากอาหารชื่อ "อากาชิยากิ" (明石焼き, Akashiyaki) แล้ววางขายในโอซากะ แรกเริ่ม ทาโกยากิได้รับความนิยมเป็นอันมากในคันไซ แล้วแพร่ไปคันโต ก่อนจะไปสู่ท้องที่อื่น ๆ ตามลำดับ บัดนี้ ยังเป็นที่นิยมภายนอกประเทศญี่ปุ่นด้วย สำหรับในญี่ปุ่นเอง เดิมทาโกยากิมีขายทั่วไปตามรถเข็นริมถนน ที่เรียก "ยาไต" ปัจจุบันมีวางขายในภัตตาคาร ห้างสรรพสินค้า และร้านซื้อสะดวกยี่สิบสี่ชั่วโมงด้วย นอกจากนี้ ญี่ปุ่นยังผลิตทาโกยากิแช่แข็งส่งออกไปขายนอกประเทศเป็นอันมาก และทาโกยากิกลายเป็นอาหารประจำถิ่นโอซากะและคันไซ
ที่มาของคำ
คำว่า "ยากิ" นั้นมาจาก คำ "ยากุ" ( ) หมายถึง ทอด ย่าง หรือปิ้ง และเป็นคำประกอบชื่ออาหารอีกหลายชนิดของญี่ปุ่น เช่น เท็ปปังยากิ, ยากิโตริ, เทริยากิ และสุกียากี้

กระทะหลุม
สำหรับกระทะหลุมอันมีไว้ทอดหรือปิ้งทาโกยากินั้น ภาษาญี่ปุ่นเรียก "ทาโกยากิกิ" ( ) หรือ "ทาโกยากินาเบะ" ( ) ทำจากเหล็กหล่อ (cast iron) ลักษณะเป็นหลุมกลม ๆ เล็ก ๆ ใช้หยอดทาโกยากิลงไปเมื่อกระทะร้อนได้ที่แล้ว แต่บางที เครื่องทำทาโกยากิที่ต่อกับแก๊สหุงต้มก็นิยมใช้ในเทศกาลต่าง ๆ และเครื่องใช้ไฟฟ้าลักษณะอย่างเตาก็นิยมใช้ทำทาโกยากิในครัวเรือน

ดูเพิ่ม

* อาหารญี่ปุ่น
* ยอร์กเชอร์พุดดิง
* โอโกโนมิยากิ

อ้างอิง
Lowenstein-Jensen medium
]]
Lowenstein-Jensen medium หรือชื่อย่อ LJ medium เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อ สำหรับไมโคแบคทีเรียม โดยเฉพาะ Mycobacterium tuberculosis เมื่อเจริญบน LJ medium, M. tuberculosis จะเกิดเป็นโคโลนีสีน้ำตาล มีแกรนูล (บางครั้งเรียก สีน้ำตาล ขรุขระ) โดยต้องบ่มเชื้อไว้เป็นเวลานานประมาณ 4 สัปดาห์ เพราะ M. tuberculosis โตช้าเมื่อเทียบกับแบคทีเรียอื่น ๆ

ส่วนประกอบ
ส่วนประกอบโดยทั่วไป ที่ใช้เลี้ยง Mycobacterium tuberculosis คือ:

* มาลาไคต์กรีน
* กลีเซอรอล
* แอสพาราจีน
* แป้งมันฝรั่ง
* ไข่
* สารละลายธาตุอาหาร
** โพแทสเซียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟต
** แมกนีเซียมซัลเฟต
** โซเดียมซิเตรต
อาจเติมเพนนิซิลลิน และกรดนาลิดิซิก ปริมาณเล็กน้อยเพื่อป้องกันการเจริญของแบคทีเรียแกรมบวก และแบคทีเรียแกรมลบ และจำกัดการเจริญของไมโคแบคทีเรียเท่านั้น การเติมสีมาลาไคต์กรีนเพื่อยับยั้งแบคทีเรียชนิดอื่น การเติมกลีเซอรอลจะเพิ่มการเจริญของ Mycobacterium tuberculosis ส่วนที่เป็นแป้งอาจจะตัดออกได้

อาหารสูตรดัดแปลง
อาหารสูตร LJ medium เป็นที่นิยมที่สุดในการเลี้ยงไมโคแบคทีเรีย ดังที่มีคำแนะนำโดยสหพันธ์องค์กรต่อต้านวัณโรคและโรคปอดนานาชาติ (International Union against Tuberculosis and Lung Disease, IUATLD) และได้มีการพัฒนาอาหารสูตรดัดแปลงขึ้นมา เช่น
อาหารแข็ง
* มีไข่ - Petragnini medium and Dorset medium
* Middlebrook 7H10 Agar
* Middlebrook 7H11 Agar
* มีเลือด - Tarshis medium
* มีซีรัม - Loeffler medium
* มีมันฝรั่ง - Pawlowsky medium

อาหารเหลว
* Dubos' medium
* Middlebrook 7H9 Broth
* Proskauer and Beck's medium
* Sula's medium
* Sauton's medium

อ้างอิง
Middlebrook 7H10 Agar
Middlebrook 7H10 Agar เป็นอาหารแข็งที่ใช้เลี้ยงเชื้อแบคทีเรียสกุล Mycobacterium โดยเฉพาะ Mycobacterium tuberculosis อาหารสูตร 7H10 medium จะทำให้มีเชื้ออื่นปนเปื้อนได้น้อยกว่าอาหารที่มีไข่เป็นองค์ประกอบ ซึ่งใช้ทั่วไปสำหรับมัยโคแบคทีเรีย

ส่วนประกอบ

* แอมโมเนียมซัลเฟต
* โมโนโพแทสเซียมฟอสเฟต
* ไดโซเดียมฟอสเฟต
* โซเดียมซิเตรต
* แมกนีเซียมซัลเฟต
* แคลเซียมคลอไรด์
* ซิงค์ซัลเฟต
* คอปเปอร์ซัลเฟต
* แอล-กลูตาเมต (เกลือโซเดียม)
* แอมโมเนียมเฟอริกซิเตรต
* ไพริดอกซีนไฮโดรคลอไรด์
* ไบโอติน
* มาลาไคท์กรีน
* วุ้น

อ่านผลเชื้อภายใน 5–7 วันหลังจากเลี้ยง และทุกสัปดาห์จนกว่าจะครบ 8 สัปดาห์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Middlebrook 7H10 Agar
วัดสนธิกรประชาราม
วัดสนธิกรประชาราม เป็นวัดราษฎร์ ในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ ณ อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ ประเทศไทย สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2533 ได้รับรองเป็นวัดในพุทธศาสนาเมื่อ พ.ศ. 2535 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2547

ประวัติ

และ ต่อมา

กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ ได้อนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 โดยมีวลีรัตน์ ลำใย เป็นผู้รับใบอนุญาตในการสร้าง

กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดในพระพุทธศาสนา เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยให้ชื่อว่า “วัดสนธิกรประชาราม” และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2547
ชื่อ "วัดสนธิกรประชาราม" มาจากคำว่า "สนธิ" ซึ่งมาจากชื่อของพระญาณวโรดม (สนธิ์ กิจฺจกาโร) ส่วนคำว่า "กร" มาจากสร้อยนามบรรดาศักดิ์ของขุนชำนาญนิธิกร และคำว่า "ประชา" หมายถึง ประชาชนทั่วไป สำหรับคำว่า "อาราม" หมายถึง วัดหรือสถานที่มีความร่มรื่น รวมเป็น "สนธิกรประชาราม" มีความหมายว่า วัด หรือ สถานที่มีความร่มรื่น ที่ขุนชำนาญนิธิกรและประชาชนร่วมกันสร้างเป็นอนุสรณ์แด่พระญาณวโรดม (สนธิ์ กิจฺจกาโร)

ลำดับเจ้าอาวาส
{|class="wikitable" align="center" style="text-align:center"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับที่ || width=15%| รายนาม || width=10%|ตั้งแต่ปี || width=10%|จนถึง||หมายเหตุ
|- bgcolor="#ebf5ff"
|-
| 1.
|| พระครูพิพัฒน์วชิรคุณ (พิพัฒน์ ฐิตายุโก)
|| พ.ศ. 2535 
|| พ.ศ. 2541
|| เป็นเจ้าคณะอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ (ธรรมยุต) และผู้รักษาการแทนเจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์ (ธรรมยุต) ด้วย
|-
| 2.
|| พระครูวิชมัยปุญญารักษ์ (ศุภชัย ปภาสิริ)
|| พ.ศ. 2543 
|| พ.ศ. 2544
|| เป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์ (ธรรมยุต), เจ้าคณะอำเภอหล่มสัก-เขาค้อ (ธรรมยุต) และเจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์ (ธรรมยุต) ด้วย
|-
| 3.
|| พระเทพพัชรบัณฑิต​ (ถนอม ศรีภักดิ์) 
|| พ.ศ. 2545 
|| (ยัง
รมยุต) ด้วย
|-
| 3.
|| พระเทพพัชรบัณฑิต​ (ถนอม ศรีภักดิ์) 
|| พ.ศ. 2545 
|| (ยังอยู่ในตำแหน่ง)
|| เป็นเจ้าคณะภาค 4-5 (ธรรมยุต) ด้วย
|-
|}
สิ่งสำคัญภายในวัด

พระประธาน

พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย{{อ้างอิง-เส้นใต้|ที่ศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี เป้นผุ้ออกแบบ

ศาสนสถาน และสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ

ภายในวัด มีอุโบสถหลังหนึ่ง ประกอบด้วยสองชั้น ชั้นล่างเป็นศาลาการเปรียญ กว้าง 17.20 เมตร ยาว 33 เมตร ชั้นบนใช้ประกอบสังฆกรรม กว้าง 8.90 เมตร ยาว 20.90 เมตร อุโบสถนี้สร้างตามแบบของกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ

นอกจากนี้ ในวัดยังมีอาคารหลังหนึ่ง เรียก "อาคารธรรมรักษา" เป็นอาคารสองชั้นใช้สำหรับการศึกษาเล่าเรียนของพระสงฆ์ ชั้นล่างเป็นห้องพักพระวิทยากร 1 ห้อง และห้องเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมและแผนกบาลีอีก 5 ห้อง ส่วนชั้นบนเป็นที่พักสำหรับพระภิกษุสามเณร 20 ห้อง

อ้างอิง
โอเยซ
โอเยซ หรือ โอเย ( ) เป็นคำอุทานที่จะร้องขึ้นสามครั้งตามประเพณี เมื่อเปิดศาลในสหรัฐอเมริกา และหลาย ๆ ประเทศทางยุโรป

ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในศาลอังกฤษไม่จำต้องใช้ภาษาอังกฤษในกระบวนพิจารณา แต่จะใช้ภาษาฝรั่งเศสทางกฎหมายแทนก็ได้ และภาษาฝรั่งเศสทางกฎหมายนี้เป็นรูปแบบหนึ่งของภาษาฝรั่งเศสที่ค่อย ๆ พัฒนาหลังจากเหตุการณ์ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออังกฤษ ที่ยังผลให้ ภาษาแองโกล-นอร์มันได้เป็นภาษาชั้นสูงในประเทศอังกฤษไป
คำว่า "โอเยซ" มีรากมาแต่คำภาษาแองโกล-นอร์มันว่า "โอเยซ" (oyez) อันเป็นพหูพจน์ของคำเชิงสั่งว่า "โอเยอร์" (oyer) ซึ่งมาจากคำภาษาฝรั่งเศส "อูยีร์" (ouïr) หมายความว่า "ไต่สวน" (hear) เพราะฉะนั้น "โอเยซ" จึงหมายความว่า "จะไต่สวนเจ้า" (hear ye) และเดิมใช้เป็นคำตวาดให้หุบปากหรือเรียกความสนใจ การใช้เช่นนี้เป็นเรื่องปรกติสามัญมากสำหรับบริเตนในมัชฌิมยุค
ปัจจุบัน คำ "โอเยซ" ยังใช้อยู่ในศาลสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกา โดยเมื่อเริ่มกระบวนพิจารณาแต่ละคราว จ่าศาล (marshal of the Court หรือ Court Crier) จะร้อง "โอเยซ! โอเยซ! โอเยซ! บรรดาผู้มีกิจธุระในศาลสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกาอันทรงเกียรตินี้ จงเข้ามาใกล้ และจงมนสิการ ด้วยว่าบัดนี้ศาลจะนั่งพิจารณาแล้ว พระผู้เป็นเจ้าโปรดปกปักสหรัฐและศาลอันทรงเกียรตินี้ด้วยเทอญ" ("Oyez! Oyez! Oyez! All persons having business before the Honorable, the Supreme Court of the United States, are admonished to draw near and give their attention, for the Court is now sitting. God save the United States and this Honorable Court!") แล้วศาลจะตบโต๊ะครั้งหนึ่ง
นอกจากในศาลสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกาแล้ว ศาลอื่น ๆ ระดับสหรัฐก็ใช้ถ้อยคำดุจเดียวกัน เช่น ศาลอุทธรณ์ภาคเจ็ดแห่งสหรัฐ (United States Court of Appeals for the Seventh Circuit) รวมถึงศาลทั้งหลายในรัฐเวอร์จิเนีย

คำอุทาน "โอเยซ" นี้ โฆษกเมือง (town crier) ยังใช้ร้องเพื่อเรียกความสนใจของชาวเมืองเมื่อป่าวประกาศเนื้อความต่าง ๆ ด้วย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เสียงจ่าศาลร้อง "โอเยซ! โอเยซ! โอเยซ!"
* เสียงเจ้าพนักงานศาลในอเมริกาเหนือร้อง "โอเยซ! โอเยซ! โอเยซ!"
พิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศสวีเดน
พิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศสวีเดน ( ; ) ตั้งอยู่ที่เขตมัลเม่น ด้านนอกของเมืองลินเชอพิงก์ ประเทศสวีเดน โดยเขตมัลเม่น เป็นที่บารอนคาร์ล เซเดอสตอร์ม เรียกชื่อว่า "ฟลายเออร์บารอน" ซึ่งก่อตั้งโรงเรียนการบินของเขาในปี ค.ศ. 1912 พร้อมด้วยพิพิธภัณฑ์กองทัพบกสวีเดน (Armémuseum) ในกรุงสต็อกโฮล์ม และ Marinmuseum ที่คาร์ลสโกรมา ซึ่งเป็นของหน่วยงานรัฐ Statens försvarshistoriska museer ("พิพิธภัณฑ์สวีเดนแห่งกองกำลังกลาโหม")
เครื่องบินทุกลำบนแท่นแสดงของประวัติศาสตร์การบินทหารสวีเดนอยู่ในการแสดง วัตถุประสงค์การจัดแสดงนิทรรศการที่น่าสนใจจากวันที่บุกเบิกของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ประกอบด้วย ผู้ฝึกสอน อัลบาทรอส 120 ตลอดจนเครื่องบินรบ เนเยพอร์ท และ เบรเกรท ซ้าบที่สร้างขึ้น เครื่องบินทิ้งระเบิดเครื่องยนต์คู่ ยังเกอร์ส ยู 86 และเครื่องบินที่ผลิตโดยอังกฤษ, อเมริกา, อิตาลี และสวีเดน ที่แสดงความหลากหลายของอากาศยาน ซึ่งทางกองทัพอากาศสวีเดนได้ใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เครื่องบินที่จัดทั้งหมดล้วนมีความสำคัญ จากช่วงหลังสงคราม เครื่องบินต่างได้รับการจัดแสดง จากซ้าบ ยี 29 "Flying Barrel" เครื่องบินรบที่ทนทานแห่งยุค 1950 ถึง ยาส 39 ซึ่งเป็นเครื่องบินรบหลายบทบาทร่วมสมัยยุคที่ 4
นรบที่ทนทานแห่งยุค 1950 ถึง ยาส 39 ซึ่งเป็นเครื่องบินรบหลายบทบาทร่วมสมัยยุคที่ 4 ไม่นานมานี้ ได้มีนิทรรศการใหม่เพิ่มเติม ตามรอบซากเครื่องบิน Tp 79 (กองทัพอากาศสวีเดนขนานนามว่า C-47) เครื่องบิน ELINT ที่ถูกยิงโดย MiG-15 ของโซเวียตใน ค.ศ. 1952 พิพิธภัณฑ์ยังจัดจำลองยาส 39 นอกจากนี้ ค.ศ. 2010 พิพิธภัณฑ์มีการสร้างและขยายตัวเป็นอย่างมาก
หอพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ
หอพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ ( ; ) ตั้งอยู่ในนครหลวงเวียงจันทน์ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งชาติซึ่งก่อตั้งโดยเน้นจัดแสดงเหตุการณ์การปฏิวัติในคริสต์ทศวรรษ 1970 ตั้งอยู่ในอาคารยุคอาณานิคมของฝรั่งเศส โดยใน ค.ศ. 2007 สหรัฐได้บริจาคเงินทุนเพื่อช่วยในการพัฒนาพิพิธภัณฑ์
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1925 ในบริเวณที่พำนักของผู้ว่าราชการฝรั่งเศส พิพิธภัณฑ์นี้นำเสนอประวัติศาสตร์ของประเทศลาว โดยมุ่งเน้นถึงการต่อสู้เพื่อเอกราชของชาวลาวจากนักล่าอาณานิคมต่างชาติรวมถึงกองกำลังจักรวรรดินิยม เดิมพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่บนถนนสามแสนไท ใกล้กับโรงแรมลาวพลาซ่า ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์ได้ย้ายไปยังอาคารแห่งใหม่ตั้งอยู่บนถนนหน่อแก้วกุมมาน ใกล้กับพิพิธภัณฑ์ไกสอน พมวิหาน

อ้างอิง

บรรณานุกรม

*

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
*
กลุ่มอาการ HELLP
กลุ่มอาการ HELLP ( ) เป็นภาวะแทรกซ้อนทางสูติศาสตร์ที่อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต ถือเป็นโรคพิษแห่งครรภ์อย่างหนึ่ง ส่วนใหญ่พบในช่วงท้ายๆ ของการตั้งครรภ์ และอาจพบในช่วงหลังคลอดได้

HELLP เป็นตัวย่อ ซึ่งย่อมาจาก
* Hemolytic anemia (เลือดจางจากการแตกของเม็ดเลือด)
* Elevated Liver enzyme (ระดับเอนไซม์ตับในเลือดเพิ่มสูงขึ้น)
* Low Platelet count (เกล็ดเลือดต่ำ)
อาการและอาการแสดง
ผู้ป่วยกลุ่มอาการ HELLP มักมีภาวะความดันโลหิตสูงที่สืบเนื่องจากการตั้งครรภ์มาก่อนแล้ว และอาจกำลังถูกสงสัยว่าจะมีภาวะครรภ์เป็นพิษแทรกซ้อนการตั้งครรภ์ มีผู้ป่วยไม่ถึง 8% ที่พบและสงสัยภาวะนี้หลังการคลอด
ผู้ป่วยจะค่อยๆ มีอาการปวดศีรษะ (30%), ตามัว, อ่อนเพลีย (90%), คลื่นไส้ อาเจียน (30%), ปวดท้องบริเวณลิ้นปี่ (65%), รู้สึกมีเหน็บชา (paresthesia), อาจมีอาการบวมได้แต่แม้จะไม่บวมก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เป็นโรคนี้ ผู้ป่วยจะต้องมีความดันเลือดสูง แม้จะสูงไม่มากก็เป็นได้ อาจมีการแตกของเยื่อหุ้มตับและเกิดก้อนเลือดคั่งได้ ผู้ป่วยอาจมีอาการรุนแรงมากจนชักและหมดสติ (โคม่า) ได้ ซึ่งถือว่าเข้าสู่โรคพิษแห่งครรภ์ระยะชัก
ป้อมปราการของราชวงศ์โห่
( ) เป็นป้อมปราการแห่งหนึ่งในประเทศเวียดนาม สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์โห่ (ค.ศ. 1400–1407) ตั้งอยู่ที่ตำบลเต็ยซาย ( ) อำเภอหวิญหลก ( ) จังหวัดทัญฮว้า ริมชายฝั่งเวียดนามเหนือตอนกลาง

ปราสาทเต็ยโด ( ) มีรูปทรงเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า ความยาวเหนือจรดใต้เท่ากับ 870.5 เมตร ตะวันออกจรดตะวันตกเท่ากับ 883.5 เมตร มีประตูสี่ด้าน ประตูหน้าคือประตูด้านทิศใต้ มีความสูง 9.5 เมตรและกว้าง 15.17 เมตร อีกสามประตูอยู่ทางทิศเหนือ ตะวันออก และตะวันตก

ตัวปราสาทสร้างขึ้นจากก้อนหิน ซึ่งแต่ละก้อนมีขนาดประมาณ 2 × 1 × 0.7 เมตร

นอกเหนือจากประตูแล้ว ตัวปราสาทเกือบทั้งหมดได้พังทลายไปแล้ว
ป้อมปราการของราชวงศ์โห่ได้รับการจดทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมของยูเนสโกเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2554

ระเบียงภาพ

ไฟล์:Tay Do castle South gate.JPG|ประตูทิศเพ็ญ
ไฟล์:Tay Do castle North gate.JPG|ประตูทิศเหนือ
ไฟล์:Tay Do castle East gate.JPG|ประตูทิศตะวันออก
ไฟล์:Dan da thanh Tay Do.png|กระสุนปืนใหญ่ทำด้วยหินซึ่งพบในป้อม

อ้างอิง
ฌาปนสถาน
ฌาปนสถาน หมายถึง สถานที่ที่ซึ่งใช้ฌาปนกิจศพ อาจแบ่งได้ 2 ประเภท คือ
# ฌาปนสถานสาธารณะ ใช้สำหรับฝังศพหรือเผาศพประชาชนทั่วไป
# ฌาปนสถานเอกชน ใช้สำหรับฝังศพหรือเผาศพโดยการส่วนตัวของครอบครัวหรือของตระกูล

แหล่งข้อมูลอื่น
หลวงพ่อแช่ม อินฺทโชโต
ประวัติ
 หลวงพ่อแช่ม อินทโชโต หรือ หลวงพ่อแช่ม วัดตาก้อง เกิดปี พ.ศ. 2405 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในวัยหนุ่มท่านมักท่องเที่ยวไปอย่างคึกคะนอง จนกระทั่งอายุครบ 20 ใน พ.ศ. 2425 ท่านก็ได้อุปสมบท ณ วัดพะเนียงแตก โดยมีพระครูอุตรการบดี (ทา โสณุตฺตโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ ในขณะนั้นหลวงพ่อทาเป็นพระเกจิที่เรืองเวทวิทยาคม หลวงพ่อแช่มจึงได้รับการถ่ายทอดวิทยาคมต่าง ๆ ไว้มากมาย โดยเฉพาะการเจริญกรรมฐานตามแบบโบราณจารย์ หลังจากนั้นท่านได้ย้ายไปจำพรรษาอยู่ที่วัดตาก้อง และได้ออกธุดงค์ไปนมัสการพระปฐมเจดีย์ พระแท่นดงรัง พระพุทธบาทสระบุรี และได้ไปนมัสการเจดีย์ชเวดากองที่ประเทศพม่า และได้ศึกษาวิชาความรู้เพิ่มเติมจาก พวกชาวไทย พม่า กะเหรี่ยง และม
พระเครื่องยอดนิยม
วัตถุมงคลที่ท่านปลุกเสกมีดังนี้ 
# เหรียญพระเจ้า 16 พระองค์ เป็นรูปหลวงพ่อแช่มนั่งทับปืนไขว้
# พระผงดินหน้าตะโพน
# กุมารดูดรก
# ตะกรุดไม้รวก
# มหาอุตม์
# ผ้ายันต์
# เสื้อยันต์แดง

มรณภาพ
หลวงพ่อแช่มมรณภาพปี พ.ศ. 2490 สิริอายุได้ 85 ปี พรรษา 65

อ้างอิง
*หนังสือบุญทิ้ง ประวัติหลวงพ่อแช่ม วัดตาก้อง
*หลวงพ่อแช่ม อินทโชโต 
*พระเครื่องหลวงพ่อแช่ม วัดตาก้อง 
*วัตถุมงคลหลวงพ่อแช่ม 
*ประวัติและเครื่องรางของขลัง
เทริยากิเบอร์เกอร์
เทริยากิเบอร์เกอร์ ( ) เป็นรายการอาหารญี่ปุ่น พบได้ในร้านอาหารจานด่วน และร้านแฮมเบอร์เกอร์

ประวัติ

อาหารชนิดนี้เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1973 โดยมอสเบอร์เกอร์ ร้านเบอร์เกอร์ในประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันมีสาขาในประเทศไทย

คำว่า "เทริยากิ" มักเข้าใจผิดว่าหมายถึง ซอสที่มีรสหวาน แต่เป็นเทคนิคการทำอาหารที่ปรุงด้วบซอสทาเระ ที่ทำจากซอสถั่วเหลือง, น้ำตาล, มิริง และสาเก มักใช้กับเนื้อไก่และเนื้อปลา ส่วนผสมของซอสนี้อาจแตกต่างกันไปตามสูตรของผู้ปรุง ซอสเทริยากิ (ซอสทาเระ) ที่ใช้ในเทริยากิเบอร์เกอร์ใช้ราดไปบนเนื้อ โดยใช้ผักกาดหอมเป็นตัวกั้นไม่ให้ซอสซึมเข้าไปในขนมปัง
สูตรต้นตำรับสำหรับเทริยากิเบอร์เกอร์ คิดโดย ซาการูดะ ผู้ก่อตั้งมอสเบอร์เกอร์ เนื้อที่ใช้ปรุงเป็นเทริยากิเบอร์เกอร์ เช่น เนื้อสับ เนื้อไก่ชิ้น เนื้อไก่สับ เนื้อหมูสับ

ชื่อทางการค้า

มอสเบอร์เกอร์
ในปี 1973 มอสเบอร์เกอร์ ออกรายการอาหารที่เรียกว่า เทริยากิเบอร์เกอร์ เป็นครั้งแรก และต่อมาเป็นผลิตภัณฑ์ยอดนิยมซึ่งสนับสนุนการเติบโตทางธุรกิจของมอสเบอร์เกอร์เป็นอย่างมากโดยเฉพาะในการขยายเครือข่ายของบริษัท ในปี 1983 จัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ใหม่ในชื่อ เทริยากิชิกเคนเบอร์เกอร์ (Teriyaki Chicken Burger)
แมคโดนัลด์
หลังจากมอสเบอร์เกอร์จัดจำหน่ายเทริยากิเบอร์เกอร์ในปี 1973 ต่อมาเครือข่ายอาหารจานด่วนอื่น ๆ รวมถึงบริษัทในเครือต่างประเทศ เช่น แมคโดนัลด์เจแปน ได้ออกผลิตภัณฑ์นี้ตามออกมา จนกลายเป็นสินค้าที่สามารถพบได้ทุกหนทุกแห่งในห่วงโซ่อาหารจานด่วนของญี่ปุ่น ได้แก่

เริ่มจากการเป็นเมนูแบบจำกัดเวลาของร้านแมคโดนัลด์ของญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 1989 ในชื่อ เทริยากิแมคเบอร์เกอร์ ต่อมาถูกบรรจุเป็นรายการปกติในปี 2007 ในฮ่องกงและมาเก๊า มีชื่อเรียกว่า โชกุนเบอร์เกอร์ และมีเมนูแบบใส่ไข่ดาวเรียก โชกุนเบอร์เกอร์วิทเอ็ก ในสิงคโปร์ เรียกชิกเกนแมคกริล ในประเทศไทย เรียกว่า ซามูไรเบอร์เกอร์
อื่น ๆ
ในปี 2007 เบอร์เกอร์คิงจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ใหม่ในชื่อ เทริยากิวอปเปอร์ ในปีเดียวกันคาร์ลส์ จูเนียร์ ออกรายการอาหารใหม่ในชื่อ เทริยากิเบอร์เกอร์ ซึ่งสอดไส้ด้วยสัปปะรดย่าง

อ้างอิง
วัดนวลนรดิศวรวิหาร
วัดนวลนรดิศวรวิหาร หรือเรียกสั้น ๆ ว่า วัดนวลนรดิศ เป็นวัดไทย ประเภทพระอารามหลวง ชั้นตรี อยู่ที่คลองบางกอกใหญ่ด้านตะวันตก ตรงกันข้ามวัดประดู่ฉิมพลี แต่มีคลองกั้นกัน ในแขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
วัดนวลนรดิศวรวิหาร เดิมเป็นวัดโบราณ และร้างมานานมาก เชื่อว่าสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา แต่ปราศจากพยานหลักฐานในเรื่องนี้ มีชื่อดั้งเดิมว่า "วัดมะกอกใน" คู่กับ "วัดมะกอกนอก" ที่ปัจจุบันคือ วัดอรุณราชวราราม สาเหตุที่ได้ชื่อนี้เพราะตั้งอยู่ริมฝั่งคลองบางกอกใหญ่ ครั้งปลายรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจักรีบรมนาถ เจ้าคุณพระราชพันธุ์นวล ผู้เป็นภริยาเจ้าพระยาอัครมหาเสนา (บุนนาค) และเป็นพระขนิษฐาของสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี พระมเหสีพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจักรีบรมนาถ ได้บูรณะวัดมะกอกในอันร้างดังกล่าว โดยให้ เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ บุนนาค) ผู้เป็นบุตร รับผิดชอบ
เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ บุนนาค) เข้าบูรณะวัดมะกอกใน หลังเขาได้บูรณะวัดประยุรวงศาวาสเสร็จใน พ.ศ. 2379 ต่อมา พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหามงกุฏพระราชทานนาม "นวลนรดิศวรวิหาร" ให้แก่วัดมะกอกใน เพื่อระลึกถึงเจ้าคุณพระราชพันธุ์ (นวล)

ในรัชกาลถัดมา ได้มีการบูรณะวัดนวลนรดิศวรวิหารอีกหลายครั้ง ซึ่งปรากฏหลักฐานอย่างน้อยสองครั้ง ครั้งแรกอยู่ในความรับผิดชอบของ เจ้าพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค) และเจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) และครั้งที่สอง ดำเนินการโดย พระสาสนานุรักษ์ (ทิม รตนโชติ) เจ้าอาวาส และมีรายละเอียดการปฏิสังขรณ์อย่างพิสดารลงพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษาด้วย ในสมัยหลัง ๆ ก็มีการบูรณะอีกหลายครั้ง 
ระเบียงภาพ
ไฟล์:วัดนวลนรดิศวรวิหาร เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร (5).jpg|พระอุโบสถ วัดนวลนรดิศวรวิหาร
ไฟล์:(2022) วัดนวลนรดิศวรวิหาร เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร (13).jpg|พระประธานในพระอุโบสถ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*