SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
สวนสัตว์ภูเก็ต
สวนสัตว์ภูเก็ต เป็นอดีตสวนสัตว์เอกชนในประเทศไทย บนพื้นที่ 62 ไร่ เปิดเมื่อ พ.ศ. 2539 ปัจจุบันสวนสัตว์ได้ปิดให้บริการลงในปี พ.ศ. 2563 ตั้งอยู่ ตำบลฉลอง อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต เป็นสวนสัตว์ขนาดเล็ก มีสัตว์หลายชนิด เช่น เสือ อูฐ กวาง ตัวเงินตัวทอง เสือดาว และนกนานาชนิด เช่น นกออก นกแก้ว รูปปั้นจระเข้ขนาดยักษ์ซึ่งเป็นที่จัดแสดงสัตว์น้ำหลายพันธุ์ต่างๆ มีการแสดงต่างๆ เช่น โชว์ช้าง โชว์ลิง โชว์จระเข้ สวนไม้ดอก เป็นต้น

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* รอบการแสดงของสัตว์สวนสัตว์ภุเก็ต
* รายละเอียดสวนสัตว์ภูเก็ต (phuketindex.com)
* รายละเอียดสวนสัตว์ภูเก็ต (ezytrip.com) 
* เว็บไซด์อย่างเป็นทางการของสวนสัตว์ภูเก็ต (ภาษาอังกฤษ)
วัดกันมาตุยาราม
วัดกันมาตุยาราม เป็นวัดราษฎร์ขนาดเล็ก สังกัดธรรมยุตินิกาย ตั้งอยู่ริมถนนมังกร เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร แวดล้อมด้วยชุมชนชาวไทยเชื้อสายจีน ในบริเวณใกล้เคียงกับวัดกุศลสมาครของฝ่ายอนัมนิกาย และวัดบำเพ็ญจีนพรตของฝ่ายจีนนิกาย
วัดนี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2407 ตรงกับปลายรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 โดย นางกลีบ สาครวาสี ผู้เป็นบุตรสาวของยายแฟง ผู้เป็นเจ้าของโรงโสเภณีที่ย่านสำเพ็ง และเป็นผู้อุทิศทรัพย์และที่ดินสร้างเป็นวัดคณิกาผล ที่อยู่ใกล้เคียงด้านฝั่งถนนพลับพลาไชย ได้อุทิศสวนดอกไม้สร้างเป็นวัดขึ้น ต่อมาบุตรของนางกลีบ คือ พระดรุณรักษา (กัน สาครวาสี) ได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อสร้างวัดเสร็จแล้ว นางกลีบ ได้น้อมเกล้าฯ ถวาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า "วัดกันมาตุยาราม" อันหมายถึง "วัดที่มารดาของนายกันเป็นผู้สร้าง" บริเวณวัดแห่งนี้ค่อนข้างคับแคบ ปูชนียสถานสำคัญมีเจดีย์ทรงระฆังคว่ำแบบลังกาสร้างเ
บริเวณวัดแห่งนี้ค่อนข้างคับแคบ ปูชนียสถานสำคัญมีเจดีย์ทรงระฆังคว่ำแบบลังกาสร้างเลียนแบบธัมเมกขสถูปในประเทศอินเดีย โดยในประเทศไทยมีเจดีย์ลักษณะเช่นนี้เพียง 2 แห่งเท่านั้น นอกจากที่นี่แล้ว ยังมีอีกที่คือ วัดโสมนัสราชวรวิหาร และในพระอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพุทธประวัติ วัดนี้เคยเป็นที่จำพรรษาของ สุชีโวภิกขุ หรือ อาจารย์สุชีพ ปุญญานุภาพ ปราชญ์ทางพระพุทธศาสนาคนหนึ่งของประเทศไทย
คลังภาพ

(2022) วัดกันมาตุยาราม เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร (3).jpg|พระประธานประดิษฐานในบุษบก
(2022) วัดกันมาตุยาราม เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร (11).jpg|อุโบสถ

แหล่งข้อมูลอื่น
*
วัดพระธาตุดอยเวา
วัดพระธาตุดอยเวา เป็นวัดอันเป็นที่ประดิษฐานพระธาตุดอยเวา พระธาตุที่เชื่อกันว่า มีความเก่าแก่เป็นรองพระธาตุดอยตุง พระธาตุดอยเวานั้น ตั้งอยู่บนยอดดอยเวา แต่พระอุโบสถและเขตสังฆาวาสจะอยู่ที่เชิงดอย ผู้ที่จะขึ้นไปนมัสการต้องเดินขึ้นบันไดไปนมัสการ ซึ่งข้างบนเป็นจุดชมทัศนียภาพสองฝั่งแม่น้ำสาย สามารถเห็นทัศนียภาพได้รอบทิศ
พระธาตุดอยเวา สร้างใน พ.ศ. 296 ในรัชสมัยพระองค์เวา รัชกาลที่ 10 แห่งราชวงศ์สิงหนวัติ ผู้ครองนครโยนกนาคพันธุ์ โดยชื่อนั้นได้นำมาจากพระนามของพระองค์เวา ต่อมาพระธาตุเจดีย์ได้พังลงตามกาลเวลา นายบุญยืน ศรีสมุทร คฤหบดีอำเภอแม่สาย ได้ร่วมกับ พระภิกษุดวงแสง รัตนมณี พร้อมด้วย ข้าราชการ พ่อค้า ประชาชนผู้มีจิตศรัทธา และ กรมศิลปากร ร่วมกันจัดสร้างขึ้นขึ้นใหม่ ในการขุดแต่งครั้งนี้ พบผอบหินสีดำ ภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ 5 พระองค์ จึงได้อัญเชิญขึ้นประดิษฐานในองค์พระธาตุดังเดิม มีการวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2494 และสร้างเสร็จพร้อมฉลองสมโภชพระธาตุในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 โดยมีพุทธบริษัททั้งสองประเทศ ร่วมงานอย่างคับคั่ง
ประเพณี
ปัจจุบันมีประเพณีนมัสการพระธาตุในทุกๆปี โดยจะจัดขึ้นในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 5 เหนือ (ตรงกับเดือน 3 ใต้ คือ วันมาฆบูชา) และมีประเพณีสรงน้ำพระธาตุ ในวันสงกรานต์ ของทุกปี

จุดสนใจภายในวัด
บริเวณโดยรอบองค์พระธาตุบนยอดนั้น ยังเป็นที่ตั้งของไพชยนต์ปราสาท ซึ่งเป็นวิหารขนาดเล็ก ประดิษฐานพระแก้วมรกตจำลอง (หรือโดยนัยว่าเป็นพระอินทร์) และมีรูปปั้นแมงป่องยักษ์ เพื่อรำลึกถึงพระองค์เวา (เวา ภาษาล้านนาแปลว่า แมงป่อง) และมีพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ให้สักการบูชา นอกจากนี้ยังมีจุดชมทัศนียภาพสองฝั่งที่เรียกว่า สกายวอล์ควัดพระธาตุดอยเวา ปัจจุบันได้มีถนนขึ้นและลงดอยแล้ว เป็นถนนคอนกรีตอย่างดี สามารถใช้ได้ทุกฤดูกาลแต่เส้นทางค่อนข้างลาดชัน
อ้างอิง

* บมจ. โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น, พระธาตุดอยเวา (ป้ายประชาสัมพันธ์)
* การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สำนักงานภาคเหนือ เขต 2, พระธาตุดอยเวา (ป้ายประชาสัมพันธ์)
วัดไผ่ล้อม
* วัดไผ่ล้อม อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี
* วัดไผ่ล้อม พระอารามหลวง อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี
* วัดไผ่ล้อม อำเภอสอยดาว จังหวัดจันทบุรี
* วัดไผ่ล้อม อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท
* วัดไผ่ล้อม อำเภอหนองมะโมง จังหวัดชัยนาท
* วัดไผ่ล้อม อำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด
* วัดไผ่ล้อม อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก
* วัดไผ่ล้อม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
* วัดไผ่ล้อม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
* วัดไผ่ล้อม อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
* วัดไผ่ล้อม อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดไผ่ล้อม อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดไผ่ล้อม อำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก
* วัดไผ่ล้อม อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
* วัดไผ่ล้อม อำเภอเมืองแพร่ จัง
* วัดไผ่ล้อม อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
* วัดไผ่ล้อม อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
* วัดไผ่ล้อม อำเภอลอง จังหวัดแพร่
* วัดไผ่ล้อม อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร
* วัดไผ่ล้อม อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง
* วัดไผ่ล้อม ตำบลบางป่า อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
* วัดไผ่ล้อม ตำบลอ่างทอง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
* วัดไผ่ล้อม อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร
* วัดไผ่ล้อม อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว
* วัดไผ่ล้อม อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี
* วัดไผ่ล้อม อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย
* วัดไผ่ล้อม อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง
* วัดไผ่ล้อม อำเภอน้ำปาด จังหวัดอุตรดิตถ์
* วัดไผ่ล้อม อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์
* วัดไผ่ล้อม อำเภอ
ัดอุตรดิตถ์
* วัดไผ่ล้อม อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์
* วัดไผ่ล้อม อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์
* วัดไผ่ล้อม อำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี
วัดใหม่เจริญธรรม
วัดใหม่เจริญธรรม อาจหมายถึง:

* วัดใหม่เจริญธรรม จังหวัดชัยภูมิ
* วัดใหม่เจริญธรรม จังหวัดชัยนาท
* วัดใหม่เจริญธรรม จังหวัดเพชรบุรี
* วัดใหม่เจริญธรรม จังหวัดเลย
* วัดใหม่เจริญธรรม อำเภอทองแสนขัน จังหวัดอุตรดิตถ์
* วัดใหม่เจริญธรรม
จังหวัดชิมาเนะ
จังหวัดชิมาเนะ ( ) เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคชูโงกุบนเกาะฮนชู ลักษณะภูมิศาสตร์ของจังหวัดชิมาเนะเป็นที่ราบสลับหุบเขาสูงทิศเหนือติดกับทะเลญี่ปุ่น ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดยามางูจิ ทิศใต้ติดกับจังหวัดฮิโรชิมะ ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดทตโตริ จังหวัดชิมาเนะมีเมืองหลวงชื่อ นครมัตสึเอะ ตั้งอยู่ริมทะเลสาบชินจิโกะ ซึ่งทะเลสาบแห่งนี้มีทัศนียภาพที่สวยงามยามเย็นเวลาพระอาทิตย์ตกดิน ยังมีปราสาทมัตสึเอะปราสาทเก่าแก่โบราณ
มีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ คือ โบราณสถานโคจินดานิ ตั้งอยู่ที่เมืองฮิกาวะ เป็นที่ที่ขุดพบดาบสัมฤทธิ์จำนวนมากถึง 358 เล่ม และในปีต่อมาก็มีการขุดพบทวน 16 เล่ม ระฆังสำริด 6 ใบ ปัจจุบันได้มีจัดแสดงภาพการจำลองตอนขุดพบ รวมทั้งจำลองบ้านทรงกระโจมกึ่งใต้ดินเอาไว้ให้ชม

การปกครอง
จังหวัดชิมาเนะประกอบด้วย 8 นคร, 5 อำเภอ, 10 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่
นคร
{| class="wikitable sortable"
! colspan="3" |ชื่อนคร
! rowspan="2" |พื้นที่ (กม. 2 )
! rowspan="2" |ประชากร
! rowspan="2" |แผนที่
|-
!ทับศัพท์ไทย
!โรมาจิ
!คันจิ
|-
| โกตสึ
|Gōtsu-shi
|江津市
|268.51
|24,009
| 
|-
| ฮามาดะ
|Hamada-shi
|浜田市
|689.6
|57,142
| 
|-
| อิซูโมะ
|Izumo-shi
|出雲市
|624.36
|172,039
| 
|-
| มาซูดะ
|Masuda-shi
|益田市
|733.16
|46,892
| 
|-
| มัตสึเอะ (เมืองหลวง)
|Matsue-shi
|松江市
|572.99
|202,008
| 
|-
| โอดะ
|Ōda-shi
|大田市
|436.11
|34,354
| 
|-
| อุนนัง
|Unnan-shi
|雲南市
|553.4
|38,281
| 
|-
| ยาซูงิ
|Yasugi-shi
|安来市
|420.97
|38,875
| 
|}
อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน
* อำเภอคาโนอาชิ ( )
** เมืองโยชิกะ ( )
** เมืองสึวาโนะ ( )
* อำเภอนิตะ ( )
** เมืองโอกูอิซูโมะ ( )
* อำเภออิอิชิ ( )
** เมืองอีนัง ( )
* อำเภอโอกิ ( )
** เมืองนิชิโนชิมะ ( )
** เมืองอามะ ( )
** เมืองโอกิโนชิมะ ( )
** หมู่บ้านชิบุ ( )
* อำเภอโอจิ ( )
** เมืองคาวาโมโตะ ( )
** เมืองมิซาโตะ ( )
** เมืองโอนัง ( )

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Official homepage of Shimane Prefecture
* Sightseeing In Shimane
เทือกเขาชิรากามิ
เทือกเขาชิรากามิ ( ) เป็นเทือกเขาที่ทอดตัวอยู่ตามแนวแบ่งเขตจังหวัดอากิตะ และจังหวัดอาโอโมริ บริเวณเทือกเขามีพื้นที่ประมาณ 1,300 ตร.กม. หรือ 812,500 ไร่ มียอดเขาที่สูงกว่า 1,000 เมตรเป็นจำนวนมาก ยอดที่สูงที่สุดคือ ยอดเขามูกาอิชิรากามิ มีความสูง 1,243 เมตร รอบ ๆ เทือกเขามีคนอาศัยอยู่มาเป็นเวลาช้านานแล้ว และมีความผูกพันอย่างแน่นแฟ้นกับผืนป่าบีชที่พวกเขาถือว่าเป็นป่าศักดิ์สิทธิ์ ใน พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) มีการวางแผนก่อสร้างถนนบริเวณเทือกเขา แต่เนื่องจากตามแผนนี้จะต้องตัดถนนผ่านใจกลางของเทือกเขา ทำให้ถูกคัดค้านจากกลุ่มผู้อนุรักษ์ธรรมชาติกระทั่ง พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) ได้มีการค้นพบนกหัวขวานดำสายพันธุ์หายากในป่าบีช และได้ยกสถานะให้เป็นอนุสรณ์ทางธรรมชา
มีการค้นพบนกหัวขวานดำสายพันธุ์หายากในป่าบีช และได้ยกสถานะให้เป็นอนุสรณ์ทางธรรมชาติ งานด้านการอนุรักษ์จึงมีความสำคัญมากขึ้น และแผนการก่อสร้างถนนก็ถูกยกเลิกไปในที่สุดใน พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989)
มรดกโลก
เทือกเขาชิรากามิได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 17 พร้อมกับเกาะยากุ ปราสาทฮิเมจิ และวัดโฮรีว เมื่อ พ.ศ. 2536 ที่เมืองการ์ตาเฮนา ประเทศโคลอมเบีย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
* (ix) - เป็นแหล่งที่เกิดจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่มีเอกลักษณ์หายากหรือสวยงามเป็นพิเศษ เช่น แม่น้ำ น้ำตก ภูเขา

แหล่งข้อมูลอื่น
*
ข้าวเหนียว
ข้าวเหนียว ( var. glutinosa) ข้าวเหนียวเป็นข้าวที่เก่าแก่ที่สุดที่ปลูกในประเทศไทย โดยมีการค้นพบหลักฐานที่บ่งชี้ว่ามีการปลูกข้าวเหนียวมาตั้งแต่ 5,500 ปีก่อน เป็นข้าวที่มีลักษณะเด่นคือการติดกันเหมือนกาวของเมล็ดข้าวที่สุกแล้ว เมล็ดมีลักษณะเรียวเล็กคล้ายเขี้ยวงู ปลูกมากทางภาคอีสานของประเทศไทยและ ประเทศลาว

ข้าวเหนียวเป็นที่นิยมบริโภคอย่างกว้างขวางในประเทศ และเป็นอาหารหลักของประชากรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือ นอกจากการบริโภคโดยตรงแล้วยังมีการนำข้าวเหนียวมาเป็นวัตถุดิบในการผลิตสุราพื้นเมือง การผลิตแป้งข้าวเหนียวเพื่ออุตสาหกรรมอาหารและขนมขบเคี้ยว
คนอีสานในวัฒนธรรมลาว กินข้าวเหนียวตั้งแต่หลายพันปีมาแล้ว สืบเนื่องถึงปัจจุบัน เช่นเดียวกับคนภาคเหนือ (ในวัฒนธรรมลาว เช่นกัน) เรียก ข้าวนึ่ง จึงมีคําเรียกอย่างดูถูกว่า “ลาวข้าวเหนียว” และ “ลาวข้าวนึ่ง” แต่ปัจจุบัน ข้าวเหนียวหรือข้าวนึ่ง กลายเป็นอาหารยอดนิยม ข้าวเหนียวมีบทบาทในพิธีกรรมต่างๆ เช่น งานแต่งงาน (ที่ภาคใต้เรียกว่า "กินเหนียว") และงานบุญต่างๆ
ข้าวเหนียวมี 2 สี คือ สีขาวและสีดำ (คนเหนือเรียกว่า"ข้าวก่ำ") แต่ข้าวเหนียวดำจะมีสารอาหาร ที่เป็นประโยชน์มากกว่าข้าวเหนียวขาว สารอาหารที่ว่า คือ “โอพีซี" (OPC) มีสรรพคุณช่วยชะลอการแก่ก่อนวัย และความเสื่อม ถอยของร่างกาย โดยสารโอพีซีที่พบในข้าวเหนียวดำ เป็นสารชนิดเดียวกับสารสกัดที่ได้ จากองุ่นดำองุ่นแดง เปลือกสน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
เบียวโดอิง
]]
เบียวโดอิง ( ) เป็นวัดตั้งอยู่ในเมืองอูจิ จังหวัดเกียวโต สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 1541 ในสมัยเฮอัง อาคารที่มีชื่อเสียงที่สุดในวัดคือ ศาลาหงส์หรือศาลาอมิตาภะ (พระอมิตาภพุทธะ) สร้างขึ้นใน พ.ศ. 1596 เมื่อแรกเริ่มนั้นวัดนี้สร้างขึ้นเพื่อให้เป็นที่พำนักในชนบทของฟูจิวาระ มิจินางะ ต่อมาในปี พ.ศ. 1595 ฟูจิวาระ โยริมิจิ ผู้เป็นบุตรชาย ได้ปรับเปลี่ยนให้เป็นวัดพุทธ ปัจจุบันมีเพียงอาคารเดียวที่ยังคงหลงเหลือมาจากเมื่อครั้งแรกสร้าง คือ ศาลาหงส์ ซึ่งล้อมรอบไปด้วยสระน้ำ อาคารอื่น ๆ ถูกไฟไหม้จนหมดในระหว่างสงครามกลางเมืองในปี พ.ศ. 1879
อาคารหลักของเบียวโดอิงคือ ศาลาหงส์ ประกอบด้วยห้องโถงกลาง ขนาบข้างด้วยปีกระเบียงทั้งสองด้าน และระเบียงที่ด้านหลังศาลา ห้องโถงกลางเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปอมิตาภะ หลังคาของศาลามีรูปปั้นหงส์ตั้งอยู่

เบียวโดอิงได้รับการบันทึกเป็นมรดกโลก โดยเป็นส่วนหนึ่งของอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ

แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ (ภาษาญี่ปุ่น)
อ่าวชาร์ก
อ่าวชาร์ก ( ) เป็นแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติในเขตแกสคอยน์ (Gascoyne) รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ประเทศออสเตรเลีย ห่างจากเมืองเพิร์ทไปทางเหนือ 800 กิโลเมตร จัดว่าเป็นจุดที่อยู่ทางตะวันตกสุดของประเทศ ได้รับการตั้งชื่อโดยวิลเลียม แดมเพียร์ หนึ่งในนักสำรวจชาวยุโรปที่มาถึงออสเตรเลียในเดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2242 กล่าวกันว่า อ่าวชาร์กเป็นสถานที่ที่แรกที่ชาวยุโรปเดินทางมาถึงในออสเตรเลีย โดยเป็นครั้งที่เดิร์ก ฮาร์ทอก นำเรือจอดเทียบที่นี่ในปี พ.ศ. 2159 (ค.ศ. 1616) และเป็นจุดเริ่มต้นของการสำรวจอย่างเป็นทางการจากผู้มาเยือนนอกทวีป
อ่าวชาร์กครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 10,000 ตารางกิโลเมตร มีความลึกโดยเฉลี่ย 10 เมตร พื้นที่ถูกแบ่งออกเป็นส่วน ๆ โดยชายฝั่งตื้น ๆ คาบสมุทร และเกาะที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก ชายฝั่งบริเวณอ่าวมีความยาวมากกว่า 1,500 กิโลเมตร

อ่าวชาร์กเป็นสถานที่ที่มีความสำคัญในด้านของเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของสัตว์หลายชนิด เป็นถิ่นอาศัยของวัวทะเลประมาณ 10,000 ตัว คิดเป็นร้อยละ 12.5 ของจำนวนประชากรทั่วโลก เนื่องจากเป็นแหล่งอุดมไปด้วยหญ้าทะเลที่เป็นอาหาร และโลมาอีกจำนวนมาก โดยเฉพาะที่มังกีเมีย (Monkey Mia) พื้นที่ของอ่าวเป็นถิ่นอาศัยของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่อยู่ในภาวะถูกคุกคาม 26 สายพันธุ์
เหตุที่ได้ชื่อว่า "อ่าวชาร์ก" ที่หมายถึง "อ่าวฉลาม" เป็นสถานที่กระจายพันธุ์แหล่งใหญ่ของปลาฉลามเสือซึ่งเป็นปลาฉลามกินเนื้อขนาดใหญ่

อ้างอิง
บังสะเล็บ ศรไขว้
บังสะเล็บ ศรไขว้ เป็นนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงตั้งแต่ยุคเวทีมวยสวนกุหลาบ เป็นนักมวยรุ่นเดียวกับบัว วัดอิ่ม และโพล้ง เลี้ยงประเสริฐ เป็นชาวกรุงเทพฯ เชื้อสายแขกชวา แต่เมื่อโตขึ้นเลี่ยงกฎหมายไทยไปอยู่ในบังคับของเนเธอร์แลนด์ เป็นนักมวยพระนครยุคแรก ๆ ที่ขึ้นชกกับนักมวยหัวเมือง เป็นครูมวยของคณะลูกศรและเป็นผู้มีอิทธิพลในวงการมวยผู้หนึ่ง ถึงขั้นที่ บัว วัดอิ่ม เคยถูกผู้ใหญ่ที่สนับสนุนห้ามไม่ให้ชกกับบังสะเล็บ เพราะกลัวว่าถ้าชกชนะจะเป็นอันตราย
ในยุคเวทีท่าช้าง-หลักเมือง บังสะเล็บเคยชกกับแพ เลี้ยงประเสริฐ ครั้งหนึ่ง เหตุที่จะชกกันเพราะในวันเปรียบมวย เมื่อพบหน้ากัน บังสะเล็บเรียกนายโพล้ง และพี่น้องว่า "ไอ้ลาวอุตรดิตถ์" เพราะเห็นเป็นมวยบ้านนอก จึงเกิดการท้าทายจนตกลงขึ้นชกกัน ครั้งแรกบังสะเล็บชกกับนายฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ ปรากฏว่าเสมอกันไปแบบดุเดือด เมื่อเกิดการท้าทายกันอีก นายแพจึงขึ้นชก คู่นี้ชกกัน 2 ครั้ง ครั้งแรกเสมอกันแบบที่บังสะเล็บน่าแพ้ ครั้งที่ 2 บังสะเล็บจึงแพ้นายแพไปแบบเด็ดขาด ส่วนในยุคเวทีมวยสวนสนุก สะเล็บยังคงขึ้นชกและมีชื่อเสียงโด่งดัง ใน พ.ศ. 2473 – 2474 ชกชนะ ทองดี โปละวะ ยัง หนุมาน เสมอกับแบตตลิง กิลโมร์ และแพ้คะแนน นิด ภู่ภิญโญ

อ้างอิง
ผิงเหยา
เมืองเก่าผิงเหยา ( ) เป็นเมืองหนึ่งในมณฑลชานซี อยู่ห่างจากกรุงปักกิ่ง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ประมาณ 715 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากเมืองไท่หยวน เมืองหลวงของมณฑล 80 กิโลเมตร ในสมัยราชวงศ์ชิง ผิงเหยาเป็นศูนย์กลางทางการเงินของจีน มีชื่อเสียงมาจากกำแพงเมืองโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์เป็นอย่างดี และได้รับการประกาศให้เป็นเมืองมรดกโลก

ความสำคัญทางประวัติศาสตร์

ผิงเหยายังคงมีโครงสร้างของเมืองเช่นเดียวกับสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ภายในเมืองและบริเวณใกล้เคียงเป็นที่ตั้งของโบราณสถานมากกว่า 300 แห่ง มีอาคารบ้านเรือนสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงเกือบ 4,000 หลังได้รับการอนุรักษ์ให้คงลักษณะเช่นเดิม ถนนต่าง ๆ ยังคงมีลักษณะเช่นเดียวกับสมัยโบราณ
ใน ปี พ.ศ. 2529 รัฐบาลจีนได้ประกาศให้เมืองผิงเหยาเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมประจำชาติ และต่อมาในปี พ.ศ. 2540 องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเมืองผิงเหยาให้เป็นมรดกโลก

กำแพงเมือง

กำแพงเมืองผิงเหยาสร้างขึ้นในปีที่ 3 ของรัชสมัยหงหวู่ฮ่องเต้ (พ.ศ. 1913) มีประตูเมืองอยู่ 6 ประตู โดยกำแพงด้านทิศเหนือและทิศใต้มีประตูด้านละ 1 ประตู ส่วนด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตกมีด้านละ 2 ประตู ทำให้กำแพงเมืองมีลักษณะเหมือนเต่า ตัวกำแพงสูงประมาณ 12 เมตร ความยาวโดยรอบ 6,000 เมตร นอกกำแพงมีคูเมืองกว้าง 4 เมตร และลึก 4 เมตร บนกำแพงมีป้อมปราการตั้งที่มุมกำแพงทั้งสี่ และหอสังเกตการณ์ 72 หลัง
เมื่อ พ.ศ. 2547 กำแพงเมืองด้านทิศใต้ส่วนหนึ่งพังลง แต่ก็ได้รับการบูรณะซ่อมแซมจนเรียบร้อย ขณะที่กำแพงส่วนอื่น ๆ ยังคงทนแข็งแรงอยู่ ถือได้ว่าเป็นกำแพงเมืองโบราณที่ยังสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่ง ทำให้กำแพงเมืองนี้เป็นจุดเด่นที่สำคัญในเมืองมรดกโลกแห่งนี้

ไฟล์:Pingyao-shuanglin-si-w02b.jpg|
ไฟล์:Pingyao-shuanglin-si-c02.jpg|
ไฟล์:Pingyao-shuanglin-si-c01.jpg|
ไฟล์:Pingyao-shuanglin-si-w01b.jpg|

แหล่งข้อมูลอื่น

* Images of Pingyao 
* Pingyao Dialect
* UN World Heritage - Pingyao
กิงกากูจิ
กิงกากูจิ ( ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ จิโชจิ ( ) เป็นวัดในเขตซาเกียว นครเกียวโต สร้างขึ้นโดยโชกุนอาชิกางะ โยชิมาซะ ในสมัยยุคมูโรมาจิเมื่อ พ.ศ. 2017 เพื่อเป็นอนุสรณ์แสดงอำนาจและความยิ่งใหญ่ของตระกูล โดยเลียนแบบจากคิงกากูจิที่สร้างโดยโชกุนอาชิกางะ โยชิมิตสึ ผู้เป็นปู่

ศาลาคันนนเป็นอาคารหลักของวัด มักเรียกกันว่า ศาลาเงิน (กิงกากุ) เนื่องมาจากเมื่อครั้งแรกสร้าง โยชิมาซะมีความตั้งใจว่าจะใช้แผ่นเงินแท้ปิดหุ้มผนังด้านนอกศาลา แต่ระหว่างนั้นได้เกิดสงครามโอนินขึ้น การก่อสร้างจึงหยุดชะงักลงโดยไม่มีการปิดหุ้มแผ่นเงิน ปัจจุบันวัดนี้ได้เปลี่ยนจากสัญลักษณ์ของอำนาจของโชกุน กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์และความอดกลั้น
เมื่อแรกเริ่มนั้น กิงกากูจิสร้างขึ้นเพื่อเป็นสถานที่พักผ่อนและปลีกวิเวกของโชกุน ในระหว่างที่โยชิมาซะดำรงตำแหน่งโชกุน เขาได้สร้างสรรค์วัฒนธรรมใหม่ขึ้นมา ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักกันว่าในชื่อวัฒนธรรมแห่งขุนเขาตะวันออก ( ) กล่าวกันว่า เมื่อสงครามโอนินทวีความรุนแรงมากขึ้น โยชิมาซะได้มาหลบซ่อนตัวอยู่ที่ศาลาเงินแห่งนี้ เขาได้พักผ่อนและชื่นชมกับความสงบและความสวยงามของสวนในบริเวณศาลา ในขณะที่นครเกียวโตกำลังถูกเพลิงเผาผลาญ ต่อมาใน พ.ศ. 2028 โยชิมาซะได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุในนิกายเซน และหลังจากเขาเสียชีวิตลง ศาลาเงินและบริเวณโดยรอบได้ถูกปรับเปลี่ยนเป็นวัดพุทธ โดยใช้ชื่อว่า "จิโชจิ" ซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงศาลาเงินที่ยังคงตั้งอยู่
บริเวณรอบ ๆ ศาลาเงิน มีพื้นดินที่มีมอสหลากหลายชนิดขึ้นปกคลุม และมีสวนแบบญี่ปุ่น ซึ่งออกแบบโดยโซอามิ ศิลปินนักจัดสวนชื่อดัง โดยเฉพาะสวนหินและทรายที่มีชื่อเสียงมาก โดยมีกองทรายที่กล่าวกันว่าเป็นสัญลักษณ์แทนภูเขาฟูจิตั้งอยู่ในสวน

กิงกากูจิได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยเป็นส่วนหนึ่งของอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ

ไฟล์:Ginkakuji04.jpg|ศาลาเงินในฤดูหนาว
ไฟล์:GinkakujiTemple2.jpg|อีกมุมหนึ่งของศาลาเงิน
ไฟล์:Ginkakuji-Togudo-M1992.jpg|หอโทกุ สมบัติประจำชาติ ตั้งอยู่ในบริเวณกิงกากูจิ
ไฟล์:03-05-JPN049.jpg|สวนรอบ ๆ ศาลาเงิน

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
* เว็บไซต์แนะนำสถานที่ท่องเที่ยว 
* ข้อมูลการท่องเที่ยวเกียวโต
โทไดจิ
โทไดจิ ( ) เป็นวัดพุทธในเมืองนาระ ประเทศญี่ปุ่น ศาลาหลวงพ่อโต (ไดบุตสึเด็ง) ของวัดนี้ได้รับการบันทึกว่าเป็นอาคารไม้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปไดบุตสึขนาดใหญ่หล่อจากบรอนซ์ ซึ่งเป็นพระปฏิมาแทนองค์พระไวโรจนพุทธเจ้า นอกจากนี้ วัดนี้ยังเป็นศูนย์กลางของโรงเรียนศาสนาในสายเคงงอีกด้วย วัดนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในทะเบียนเดียวกับวัด ศาลเจ้า และสถานที่สำคัญอื่น ๆ อีก 7 แห่งในเมืองนาระ

ประวัติ

ประวัติเมื่อครั้งแรกเริ่มสร้าง
ในสมัยเทมเปียว มีผู้ประสบภัยจากภัยธรรมชาติและโรคระบาดอยู่เป็นจำนวนมาก จนกระทั่งปี พ.ศ. 1286 จักรพรรดิโชมุได้ทรงประกาศว่า ประชาชนควรจะร่วมกันสร้างพระพุทธรูปขึ้นเพื่อปกป้องตนเองจากภัยพิบัติ เนื่องจากทรงมีความเชื่อว่าพระพุทธรูปจะช่วยคุ้มครองประชาชนได้ ตามบันทึกที่เก็บรักษาอยู่ในโทไดจิได้กล่าวว่า มีคนมาช่วยสร้างพระพุทธรูปและหอที่ประดิษฐานมากกว่า 2,600,000 คน การสร้างพระพุทธรูปเริ่มต้นครั้งแรกที่เมืองชิงารากิ แต่หลังจากเกิดเหตุเพลิงไหม้และแผ่นดินไหวจนมีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก ก็ได้ย้ายสถานที่สร้างมายังเมืองนาระใน พ.ศ. 1288 และสร้างเสร็จสมบูรณ์ใน พ.ศ. 1294 ต่อมาใน พ.ศ. 1295 ได้มีการจัดพิธีเบิกพระเนตรเพื่อฉลองพระพุทธรูปองค์ใหม่ โดยมีพระภิกษุชาวอินเดียช
5 ได้มีการจัดพิธีเบิกพระเนตรเพื่อฉลองพระพุทธรูปองค์ใหม่ โดยมีพระภิกษุชาวอินเดียชื่อว่าพระโพธิเสนะ เป็นผู้ประกอบพิธี ตามบันทึกมีผู้มาร่วมพิธีราว 10,000 คน หลังจากนั้นจักรพรรดิโชมุได้ทรงประกาศให้โทไดจิเป็นวัดประจำแคว้นยามาโตะ และเป็นศูนย์กลางของวัดทั่วอาณาจักร
การก่อสร้างขึ้นใหม่หลังสมัยนาระ
หลวงพ่อโตโทไดจิถูกสร้างขึ้นใหม่หลายครั้งโดยเหตุผลต่างๆกัน รวมทั้งความเสียหายจากเหตุแผ่นดินไหว และมีการสร้างขึ้นใหม่ 2 ครั้งที่มีสาเหตุจากเหตุเพลิงไหม้ โดยพระหัตถ์ทั้งสองข้างที่เห็นในปัจจุบันนี้สร้างขึ้นในสมัยโมโมยามะ (พ.ศ. 2111-2158) พระเศียรในปัจจุบันนี้ถูกสร้างขึ้นในสมัยเอโดะ (พ.ศ. 2158-2410) และหอที่ประดิษฐานในปัจจุบันนี้สร้างเสร็จสมบูรณ์เมื่อ พ.ศ. 2252 โดยมีขนาดเล็กกว่าอาคารหลังเดิมราว 30% เดิมทีในบริเวณวัดจะมีเจดีย์สูง 100 เมตรอยู่คู่หนึ่ง ซึ่งจัดว่าเป็นอาคารที่สูงที่สุดในโลกในยุคหลังจากการสร้างพีระมิด แต่ได้พังทลายลงเนื่องจากแผ่นดินไหว

ข้อมูลทั่วไปของพระพุทธรูป
 ]]
* ความสูงทั้งองค์ : 14.98 เมตร
* ความสูงของพระพักตร์ : 5.33 เมตร
* ความยาวของพระเนตร : 1.02 เมตร
* ความกว้างของพระนาสิก : 0.5 เมตร
* ความยาวของพระกรรณ : 2.54 เมตร
* น้ำหนักรวม : 500 ตัน
ภาพ:Nyoirin-kannon (11140621175).jpg|พระโพธิสัตว์คันนน(กวนอิม)
ภาพ:Shaka_at_birth_basin.JPG|พระโคตมพุทธเจ้า　พระประสูติกาล
ภาพ:Todaiji Gakko Bosatsu.jpg|พระจันทรประภาโพธิสัตว์
ภาพ:TAMONTEN KAIDANIN Todaiji.JPG|ท้าวเวสวัณ
ภาพ:Todaiji kondo tamonten.jpg|ท้าวเวสวัณ
ภาพ:Todaiji kondo komokuten.jpg|ท้าววิรูปักษ์
ภาพ:Vajirapani Shukongoshin Todaiji2.JPG|พระวัชรปาณีโพธิสัตว์
ภาพ:Todaiji16st3200.jpg|ประตูนันไดทางทิศใต้ 
ภาพ:Todaiji07s3200.jpg|นิงัตสึโด
ภาพ:Todaiji10s3200.jpg|ซังงัตสึโด
ภาพ:Nara, todai-ji 05.JPG|พระโพธิสัตว์
ภาพ:Todai-ji Daibutsu-den Hall National Treasure 国宝東大寺大仏殿33.JPG|นักท่องเที่ยวลอดผ่านรูที่ใต้เสา

แหล่งข้อมูลอื่น
* Tōdai-ji - Oriental Architecture
* Tōdai-ji Temple - Photos of Tōdai-ji Temple, its Lotus Hall and Ordination Hall
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณ
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณ ( ) เป็นแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเมืองนาระ จังหวัดนาระ ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ที่เมืองเกียวโตะ
มรดกโลก
สิ่งก่อสร้างโบราณในเมืองนาระขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 22 เมื่อ พ.ศ. 2541 ที่นครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
* (ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใดๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
* (iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
* (iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของ
อยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
* (iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
* (vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
สถานที่ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

* โทไดจิ (東大寺) 
** โชโซอิง (正倉院) 
* โคฟูกูจิ (興福寺) 
* ศาลเจ้าคาซูงะ (春日大社) 
* กังโงจิ (元興寺) 
* ยากูชิจิ (薬師寺) 
* โทโชไดจิ (唐招提寺) 
* เฮโจเกียว (平城宮跡) 
* ป่าดึกดำบรรพ์คาซูงายามะ (春日山原生林)

ไฟล์:Kofukuji12st5s3200.jpg|โคฟูกูจิ
ไฟล์:Gangoji09nt3200.jpg|กังโงจิ
ไฟล์:Toshodaiji Nara Nara pref01s5s4290.jpg|โทโชไดจิ
มะหมา 4 ขาครับ
มะหมา 4 ขาครับ เป็นภาพยนตร์ไทย ที่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับหมาข้างถนน ใช้หมาเป็นตัวดำเนินเรื่องตลอดทั้งเรื่อง โดยใช้หมาข้างถนนที่ผ่านการฝึกสอน แสดงจริง ไม่ได้ใช้เทคนิคพิเศษ

ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้รวม 58 ล้านบาท

เรื่องย่อ
การผจญภัยของ มะขาม หมาพันธุ์ไทยหลังอานที่ถูกนำมาทิ้งที่วัดเพราะทำข้าวของของเจ้านายเสียหาย กับหมาข้างถนนฝูงหนึ่ง ประกอบด้วย ลุงกาแฟ หมาแก่หัวโจก เก่ง หมาขนยุ่งจอมกวน เปี๊ยก ปลากระป๋อง หมาตัวเล็กจอมซ่า เซ็กซี่ หมาพุดเดิลสุดเปรี้ยว และ พิกุล หมาสาวสุดเรียบร้อย สมเป็นกุลสตรี
หมาข้างถนนฝูงนี้แต่เดิมเป็นหมามีเจ้าของ จับพลัดจับผลูต้องกลายเป็นหมาจรจัดเพราะชุมชนที่มันอาศัยอยู่ถูกเจ้าของที่ดินเผาไล่ที่ เมื่อเจ้าของย้ายไปอยู่ที่อื่น พวกหมา ๆ จึงต้องอยู่อย่างยากลำบากต้องเร่ร่อนไปตามหมู่บ้านจัดสรร ถูกหมาวัดเจ้าถิ่นรังแก พวกเขาจึงคิดจะเดินทางไป สุนัขวดี สวรรค์ในตำนานของหมา ๆ ที่เล่าสืบต่อกันมา

การเดินทางไปสุนัขวดี พวกเขาต้องประสบภยันตรายมากมาย ต้องเสี่ยงชีวิตวิ่งข้ามถนน 10 เลนที่มีรถวิ่งด้วยความเร็วสูงตลอดเวลา สุนัขวดีจะเป็นสวรรค์ดังคำร่ำลือหรือไม่ ไม่มีใครทราบเพราะไม่เคยมีหมาที่ข้ามไปได้ข้ามกลับมาเล่าให้ฟัง
นอกจากนี้ มะขาม ยังมีเรื่องวุ่น ๆ เกี่ยวกับรักสามเส้าแบบหมา ๆ กับ น้ำค้าง หมาอเมริกันพันธุ์คอลลี่แสนสวย ที่ต้องชิงรักหักสวาท ชิงไหวชิงพริบกับ ทอมมี่ หมาหนุ่มพันธุ์คอลลี่ พันธุ์แท้

อีกทั้งยังมี เรื่องรักสามเส้าคู่ขนานแบบคน ๆ ของ แจ็ค ยามเฝ้าหมู่บ้านจัดสรร คนเลี้ยงมะขาม กับ หนูแหวน ไฮโซสาวสวย เจ้านายของน้ำค้าง ซึ่งก็เป็นที่หมายปองของ คุณองอาจ เจ้าของหมู่บ้านจัดสรร เจ้าของทอมมี่
นักแสดง
*พิชญะ นิธิไพศาลกุล พากย์เสียงเป็น มะขาม
*พีรชยา พิณเมือง พากย์เสียงเป็น น้ำค้าง
*คริสโตเฟอร์ ไรท์ พากย์เสียงเป็น ทอมมี่
*สุเทพ โพธิ์งาม พากย์เสียงเป็น ลุงกาแฟ
*มณีรัตน์ คำอ้วน พากย์เสียงเป็น พิกุล
*สกาวใจ พูนสวัสดิ์ พากย์เสียงเป็น เซ็กซี่
*เกียรติ กิจเจริญ พากย์เสียงเป็น เก่ง
*ชาญณรงค์ ขันทีท้าว พากย์เสียงเป็น เปี๊ยก
*ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์ รับบท นายองอาจ
*ปวริศา เพ็ญชาติ รับบท ณภัทร
*เฉลิมพล ทิฆัมพรธีระวงศ์ รับบท ยาม
*คมกฤษ ตรีวิมล รับบท วีระ
*ปาณิสรา พิมพ์ปรุ รับบท นีรนุช
*เกรียงไกร อมาตยกุล รับบท พนักงานจับหมาจรจัด
*วัชระ ปานเอี่ยม รับบท พนักงานจับหมาจรจัด
*อรุณ ภาวิไล รับบท พนักงานจับหมาจรจัด 
*เฉลิม ปานเกิด รับบท นิคม
*อัญชลี จงค
จัด
*อรุณ ภาวิไล รับบท พนักงานจับหมาจรจัด 
*เฉลิม ปานเกิด รับบท นิคม
*อัญชลี จงคดีกิจ รับบท สัตว์แพทย์ใจดี
อ้างอิง
*

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์ทางการ 
* เบื้องหลังการสร้าง 
* หนังตัวอย่าง และเบื้องหลัง จาก YouTube 
* มะหมา 4 ขาครับ ที่ สยามโซน.คอม 
* มะหมา 4 ขาครับ
ศาลเจ้านิกโกฟูตาราซัง
ศาลเจ้าฟูตาราซัง ( ) เป็นศาลเจ้าชินโตในเมืองนิกโก จังหวัดโทจิงิ มักเรียกกันว่า ศาลเจ้านิกโกฟูตาราซัง เป็นสถานที่สักการะเทพเจ้า 3 องค์ คือ โอกูนินูชิ ทาโงริฮิเมะ และอาจิซูกิตากาฮิโกเนะ สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 1310

ศาลเจ้าฟูตาราซังตั้งอยู่ระหว่างศาลเจ้าโทโชกับสุสานไทยูอิง มีนักท่องเที่ยวมากมายมาเยี่ยมชมสถานที่ทั้งสาม และที่วัดรินโนที่อยู่ใกล้เคียง

ศาลเจ้าแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกในรายชื่อเดียวกับศาลเจ้านิกโกโทโชและวัดรินโนภายใต้ชื่อว่า "ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก" ภายในศาลเจ้าเป็นสถานที่เก็บรักษาดาบสองเล่มซึ่งจัดว่าเป็นสมบัติประจำชาติญี่ปุ่น
ไฟล์:Nikko Futarasan Jinja M3292.jpg|หอไฮเดน
ไฟล์:Nikko Futarasan Jinja Mikoshi M3299.jpg|อาคารที่เก็บรักษา มิโกชิ
ไฟล์:Nikko Futarasan Jinja Hie Jinja M3294.jpg|ศาลฮิเอะ
ไฟล์:Nikko Futarasan Chinese Lantern M3301.jpg|โคมไฟแบบจีน มีชื่อเรียกว่า บาเกโดโระ ("โคมผี")
ไฟล์:Nikko Futarasan Daikoku M3303.jpg|หอไดโกกุ 大黒殿
ไฟล์:Nikko Futarasan Jinja Mitomo Jinja M3310.jpg|ศาลมิโตโมะ
ไฟล์:Nikko Futarasan Jinja M3331.jpg|อาคารอื่น ๆ ในบริเวณศาลเจ้าฟูตาราซัง
ไฟล์:Nikko Futarasan Gate M3287.jpg|ประตูทางเข้าศาลเจ้า
ไวต์เดย์
วันไวต์เดย์ ( ) เป็นเทศกาลที่จัดขึ้นในวันที่ 14 มีนาคม 1 เดือนหลังจากวันวาเลนไทน์ โดยผู้คนมอบของขวัญตอบแทนให้กับผู้ที่ให้ของขวัญในวันวาเลนไทน์ วันนี้เริ่มมีการฉลองครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นช่วง ค.ศ. 1978 ก่อนที่จะกระจายไปยังชาติเอเชียตะวันออกอื่น ๆ เช่น จีน, ไต้หวัน, เกาหลีใต้ และประเทศอื่น ๆ ทั่วโลก

ต้นกำเนิด
แม้ว่าจะมีความพยายามในการฉลองวันวาเลนไทน์ในประเทศญี่ปุ่นครั้งแรกใน ค.ศ. 1936 วันนี้กลับไม่เป็นที่นิยมจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1970 ทำให้วันนั้นมีข้อสังเกตที่แตกต่างจากทางตะวันตก โดยหลักเป็นโอกาสที่ฝ่ายเด็กหญิงแสดงว่าพวกเธอชอบเด็กชาย ไวต์เดย์มีการฉลองครั้งแรกในญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1978
หลังจากนั้น บริษัทลูกกวาดจึงเริ่มทำการตลาดไวต์ช็อกโกแลต นอกจากนี้ยังมีการให้ดอกไม้และของขวัญอื่น ๆ ในวันนี้ด้วย

การสังเกตุ
ในวันวาเลนไทน์ เมื่อหญิงสาวให้ช็อคโกแล็ตกับชายหนุ่ม ในวันไวต์เดย์เป็นธรรมเนียมที่จะให้ของขวัญกับหญิงที่ให้เขา โดยในไวต์เดย์ผู้ชายที่ได้ช็อกโกแลตจะมีการมอบของขวัญตอบแทนให้กับฝ่ายหญิง ซึ่งจะเรียกว่า ซัมไบกาเอชิ ( ) ซึ่งราคาของจะมากกว่าราคาของที่ได้สามเท่า

ดูเพิ่ม
* แบล็กเดย์
* วาเลนไทน์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
เร็กเก
เร็กเก ( ) เป็นแนวเพลงที่เกิดขึ้นในประเทศจาเมกาในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 คำนี้ยังหมายถึงดนตรียอดนิยมสมัยใหม่ของชาวจาเมกา ใน ค.ศ. 1968 เพลง "Do the Reggay" โดย Toots and the Maytals เป็นเพลงยอดนิยมเพลงแรกที่ใช้คำว่า "เร็กเก" ในการตั้งชื่อเพลงและยังแนะนำผู้ฟังทั่วโลกให้รู้จักแนวเพลงนี้
เร็กเกมีความเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับขบวนการราสตาฟารี ซึ่งเป็นขบวนการเชิงศาสนาซึ่งพัฒนาขึ้นในจาเมกาในคริสต์ทศวรรษ 1930 โดยมีเป้าหมายเพื่อส่งเสริมการเคลื่อนไหวที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมและเสริมสร้างความสัมพันธ์และความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองและผู้พลัดถิ่นที่มีเชื้อสายแอฟริกา ไม่นานหลังจากการเคลื่อนไหวของขบวนการราสตาฟารีเริ่มต้นขึ้น ความนิยมในระดับสากลของดนตรีเร็กเกได้เข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องและเผยแพร่ลัทธิราสตาฟารีไปทั่วโลก ดนตรีเร็กเกเป็นวิธีการสำคัญในการส่งข้อความสำคัญของลัทธิราสตาฟารี โดยมีนักดนตรีเป็นผู้ส่งสาร ถึงขนาดชาวราสตาฟารีได้กล่าวว่า "ทหารและนักดนตรีเป็นเครื่องมือในการเปลี่ยนแปลง"
ดนตรีเร็กเกผสมผสานองค์ประกอบทางดนตรีบางส่วนของริทึมแอนด์บลูส์, แจ๊ส, เมนโต (ดนตรีพื้นบ้านชนบทในเวลาที่มีการเฉลิมฉลองและเป็นอีกแนวเพลงหนึ่งของบทเพลงสวดและบทเพลงสวดดัดแปลงของการร้องเพลงในโบสถ์), คาลิปโซ และยังได้รับอิทธิพลจากเพลงพื้นบ้านของแอฟริกา
เร็กเกได้แพร่กระจายไปยังหลายประเทศทั่วโลกโดยมักผสมผสานเครื่องดนตรีท้องถิ่นและผสมผสานกับแนวเพลงอื่น ๆ เช่น เร็กเกในภาษาสเปนได้แพร่กระจายจากประเทศปานามาในทวีปอเมริกากลางไปยังประเทศเวเนซุเอลาและประเทศกายอานาในทวีปอเมริกาใต้ โดยไปยังส่วนที่เหลือของทวีปในที่สุด แนวเพลงแคริบเบียนในสหราชอาณาจักรรวมถึงเร็กเกได้รับความนิยมตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และมีการพัฒนาจนกลายเป็นประเภทย่อย ศิลปินเร็กเกหลายคนเริ่มต้นอาชีพในสหราชอาณาจักรและยังมีศิลปินและวงดนตรีในยุโรปจำนวนมากที่ได้รับแรงบันดาลใจจากชุมชนชาวจาเมกาและแคริบเบียนในทวีปยุโรป ดนตรีเร็กเกในทวีปแอฟริกาได้รับความนิยมมากขึ้นหลังจากการไปเยือนประเทศซิมบับเวของบ็อบ มาร์เลย์ ใน ค.ศ. 1980
ในประเทศจาเมกา วงการดนตรีเร็กเกดั้งเดิมเป็นหนึ่งในแหล่งรายได้ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ

ดูเพิ่ม
* รายชื่อศิลปินแนวสกา

แหล่งข้อมูลอื่น
* Allmusic.com
พระพุทธรัตนสถาน
พระพุทธรัตนสถาน หรือเรียกโดยสามัญว่า โบสถ์พุทธรัตน์ เป็นหนึ่งในอาคารบริเวณสวนศิวาลัยในพระบรมมหาราชวัง เดิมมีฐานะเป็นพระอุโบสถ สำหรับฝ่ายใน (โดยที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม มีพระอุโบสถสำหรับฝ่ายหน้า) เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธบุษยรัตน์จักรพรรดิพิมลมณีมัย เป็นพระประธาน ภายหลังได้มีการยุบพัทธสีมาลง และได้อัญเชิญพระพุทธบุษยรัตน์ฯ และพระพุทธรูปอื่น ๆ ไปไว้ยังพระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต
ประวัติ
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสร้างพระพุทธรัตนสถานขึ้นเพื่อเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธบุษยรัตนจักรพรรดิพิมลมณีมัย ซึ่งเป็นพระพุทธรูปศิลปะล้านนา ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 7.5 นิ้ว สูงเฉพาะองค์ 12.5 นิ้ว สูงจากฐานถึงพระรัศมี 20.4 นิ้ว ส่วนฐานรองด้วยดอกบัวทองคำเป็นกลีบ 3 ชั้น เกสรประดับด้วยเนาวรัตน์ ฐานแข้งสิงห์ทำด้วยทองคำจำหลักลายประดับพลอยสี เป็นพระพุทธรูปแก้วผลึกขาว ที่ช่างเรียกว่า เพชรน้ำค้างหรือบุษย์น้ำขาว น้ำใสบริสุทธิ์เอกอุ อัญเชิญมาจากนครจำปาศักดิ์ เมื่อครั้งรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เดิมประดิษฐาน ณ พระที่นั่งไพศาลทักษิณ
พระพุทธรัตนสถานจึงเป็นสถานที่บำเพ็ญพระราชกุศลของฝ่ายในตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 เป็นต้นมา แม้ในสมัยต่อมา พระมหากษัตริย์จะมิได้ประทับอยู่ในพระบรมมหาราชวังเช่นแต่ก่อน เมื่อประกอบพระราชพิธีสำคัญในรัชกาล นอกจากจะทรงปฏิบัติบำเพ็ญ ณ พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดารามแล้ว มิได้เว้นที่จะมากระทำ ณ พระพุทธรัตนสถานตามธรรมเนียม ดังปรากฏพระราชกรณียกิจในหมายกำหนดการ
ภายในพระพุทธรัตนสถาน มีภาพจิตรกรรมฝาผนังซึ่งพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมศิลปากรเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังใหม่ เพื่อให้สอดคล้องกับภาพจิตรกรรมด้านบน เมื่อ พ.ศ. 2542 แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2547 ภาพจิตรกรรมดังกล่าว แสดงประวัติการก่อสร้างพระพุทธรัตนสถาน และพระราชกรณียกิจที่สำคัญในสมัยรัชกาลที่ 4 - รัชกาลที่ 9 อยู่บริเวณระหว่างพระบัญชร จำนวน 8 ช่อง ซึ่งทุกช่องยกเว้นช่องที่ 7 จะมีภาพพระพุทธรัตนสถานรวมอยู่ด้วย โดยช่องที่ 1 และ 2 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 4 ช่องที่ 3 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 5 ช่องที่ 4 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 6 ช่องที่ 5 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 7 ช่องที่ 6 แสดงเหตุการณ์ใน
ัยรัชกาลที่ 6 ช่องที่ 5 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 7 ช่องที่ 6 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 8 ช่องที่ 7 และ 8 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 9
สถาปัตยกรรม
พระพุทธรัตนสถานตั้งอยู่ในเขตพระราชฐานชั้นกลางของพระบรมมหาราชวัง เป็นอาคารทรงไทยชั้นเดียว ประดับด้วยหินอ่อนทั้งหลัง มีอาคารประกอบ ได้แก่ ศาลาโถง 2 หลัง เสาประทีป 4 ต้น

อ้างอิง

*
อุตสาหกรรมท่องเที่ยว
การท่องเที่ยว ถือเป็นอุตสาหกรรมประเภทของการให้บริการ อีกทั้งการท่องเที่ยว ยังมีความเกี่ยวเนื่องทำให้เกิด อุตสาหกรรมประเภทต่างๆ เช่น ร้านอาหาร ธุรกิจโรงแรม ร้านขายของที่ระลึก ซึ่งก่อให้เกิด การจ้างงานในระดับต่างๆ ก่อให้เกิดการลงทุน ดังนั้นอุตาหกรรมการท่องเที่ยวจึงถือว่า เป็นอุตสาหกรรมที่สร้างรายได้ให้กับประเทศเป็นอันดับหนึ่ง และเป็นอุตสาหกรรมที่ผลักดันให้เศรษฐกิจของประเทศดีขึ้น

แหล่งที่มา
*การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย

แหล่งข้อมูลอื่น
นายขนมต้ม
นายขนมต้ม เป็นนักมวยคาดเชือกชาวกรุงศรีอยุธยา

ประวัติ
เรื่องราวของนายขนมต้ม ปรากฏครั้งแรกในพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน โดยกล่าวว่า

พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา ที่ชำระในสมัยหลัง และเป็นฉบับที่มีการตีพิมพ์อย่างแพร่หลายในเวลาต่อมา ก็ยังคงยึดถือเนื้อหาในพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียนเป็นต้นแบบ แต่เมื่อเปรียบเทียบกับหลักฐานอื่นๆ แล้ว ไม่ปรากฏพบเรื่องราวของนายขนมต้มแต่อย่างใด
มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว มีการกล่าวเพียงแค่ พระเจ้ามังระโปรดฯ ให้บูรณะและการยกยอดฉัตรพระมหาเจดีย์ชเวดากอง เมืองย่างกุ้ง ปิดทองพระเจดีย์เท่าน้ำหนักตัวพระองค์ และสร้างฉัตร 7 ชั้น ทำด้วยทองคำฝังอัญมณี 15,038 เม็ดสำหรับประดิษฐานบนยอดพระเจดีย์ พระเจ้ามังระเสด็จไปยกฉัตรด้วยพระองค์เอง ในวันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือนตะเบางก์ จ.ศ. 1136 (17 มีนาคม พ.ศ. 2317) สอดคล้องกับคำให้การชาวอังวะ ที่กล่าวถึงเพียงการยกฉัตรมหาเจดีย์ชเวดากองใน พ.ศ. 2317 และให้ประหารชีวิตพญาทะละ ส่วนพงศาวดารมอญพม่าก็มีเนื้อหาไม่แตกต่างกัน และไม่ปรากฏพบเรื่องราวของนายขนมต้มแต่อย่างใด
สิ่งสืบทอด
ได้เคยมีการจัดให้วันที่ 17 มีนาคม เป็นวันมวยไทย เพื่อเป็นเกียรติประวัติต่อนักมวยไทย นอกจากนี้ ชาวพระนครศรีอยุธยาได้พร้อมใจกันสร้างอนุสาวรีย์นายขนมต้ม ไว้ที่บริเวณสนามกีฬากลาง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
พ.ศ. 2529 คมทวน คันธนู กวีซีไรต์ ได้นำเรื่องราวของนายขนมต้มมาเขียนเป็นนวนิยายเรื่อง นายขนมต้ม คนกล้านอกตำนาน โดยผูกเรื่องให้นายขนมต้มเกิดที่ตำบลบ้านกุ่ม อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรนายเกิด และนางอี่ มีพี่สาวชื่อนางเอื้อย ทั้งพ่อแม่และพี่ถูกพม่าฆ่าตายหมด ต้องไปอยู่กับหลวงตาคง วัดปีกกาตั้งแต่เล็ก และได้เรียนวิชามวยกับชายนิรนาม
สมรักษ์ คำสิงห์ เคยรับบทเป็นนายขนมต้มในละครโทรทัศน์เรื่องนายขนมต้ม ซึ่งออกอากาศเมื่อปี พ.ศ. 2539

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลภาพยนตร์ นายขนมต้ม (2546)
วันมวยไทย
วันมวยไทย ตรงกับวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ของทุกปี โดยถือวันที่สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 (สมเด็จพระเจ้าเสือ) เสด็จขึ้นครองราชย์ ด้วยพระองค์ทรงพระปรีชาสามารถด้านมวยไทยเป็นที่ประจักษ์ และมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ปรากฏชัดเจน
ความเป็นมาของการสถาปนาวันมวยไทย
มวยไทย เป็นศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของชนชาติไทยมาตั้งแต่โบราณ ดังปรากฏในประวัติศาสตร์และพงศาวดารมาทุกยุคทุกสมัย เป็นการใช้อาวุธของร่างกาย 9 อย่าง หรือที่เรียกว่า นวอาวุธ ได้แก่ มือ 2/เท้า 2/ เข่า 2/ ศอก 2 และศีรษะ 1 ได้อย่างมีประสิทธิภาพ นับเป็นศิลปะการต่อสู้ที่เก่าแก่ประเภทหนึ่งของโลก จากความสำคัญดังกล่าวมานี้ กระทรวงวัฒนธรรม โดยกรมส่งเสริมวัฒนธรรม จึงได้ประกาศขึ้นทะเบียนมวยไทย เป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม 2553 ซึ่งจะเป็นมาตรการสำคัญในการส่งเสริมให้เกิดความตระหนักในคุณค่าการยกย่ององค์ความรู้และภูมิปัญญาของบรรพบุรุษ
นอกจากนี้ กระทรวงวัฒนธรรม โดยกรมส่งเสริมวัฒนธรรม ร่วมกับภาคเอกชนที่ดำเนินการเกี่ยวกับมวยไทย และหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง มีมติเป็นเอกฉันท์ในการร่วมกันผลักดันให้มีการสถาปนาวันมวยไทยขึ้น โดยได้พิจารณาจากข้อเสนอต่าง ๆ อย่างรอบคอบ ซึ่งในที่สุดได้เห็นชอบให้วันขึ้นเสวยราชสมบัติของสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 (สมเด็จพระเจ้าเสือ) คือ วันที่ 6 กุมภาพันธ์ เป็นวันมวยไทย (วันเสด็จขึ้นเสวยราชสมบัติตรงกับวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2245) เนื่องจากมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ปรากฏชัดเจน

สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 เป็นพระมหากษัตริย์ที่ทรงพระปรีชาสามารถด้านมวยไทยเป็นที่ประจักษ์ คือ

1. สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 เป็นพระมหากษัตริย์เพียงพระองค์เดียวที่เสด็จออกไปชกมวยกับสามัญชน
2. สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 เป็นพระมหากษัตริย์ที่ทรงมีความสามารถเกี่ยวกับมวยไทยมาก ทรงคิดท่าแม่ไม้ ไม้กลมวยไทยขึ้นมาเป็นแบบฉบับเฉพาะพระองค์ เรียกว่า “มวยไทยตำรับพระเจ้าเสือ” และได้รับการถ่ายทอดเป็นตำรามวยไทยให้แก่คนรุ่นหลังจนถึงทุกวันนี้

3. สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 เป็นพระมหากษัตริย์ที่ใช้ศิลปะมวยไทยในการปกป้องราชอาณาจักรให้รอดพ้นจากการเป็นเมืองขึ้นของชาวต่างชาติ

ในการนี้ คณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2554 กำหนดให้วันที่ 6 กุมภาพันธ์ ของทุกปี เป็น “วันมวยไทย”

การเฉลิมฉลอง

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* มวยไทย
อารยธรรม
เป็นสิ่งที่แสดงถึงอารยธรรมมนุษย์]]

อารยธรรม ( ) โดยทั่วไปอาจหมายถึงความเจริญทางวัฒนธรรม แต่สำหรับทางด้านประวัติศาสตร์ อารยธรรมอาจหมายถึงการศึกษาความซับซ้อนของระบบสังคม เพื่อให้เห็นถึงความสัมพันธ์ขององค์ประกอบต่าง ๆ ในระบบสังคมนั้น ๆ โดยมุ่งเน้นให้เห็นถึงเหตุปัจจัยการเกิดและการล่มสลายของอารยธรรมนั้น รวมถึงอิทธิพลของอารยธรรมนั้นต่ออารยธรรมอื่น ๆ

องค์ประกอบของอารยธรรมมนุษย์
องค์ประกอบของอารยธรรมมนุษย์นั้น ก็คือวัฒนธรรม อันเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น วัฒนธรรมที่เรามักจะศึกษาความสัมพันธ์กันในการศึกษาอารยธรรมได้แก่
* สังคม หมายถึง ลักษณะการอยู่ร่วมกัน เช่น การแบ่งหน้าที่ การทำงาน การแบ่งชนชั้น การรวมกลุ่ม ความขัดแย้ง เป็นต้น หรือยกตัวอย่างสถานการณ์ เช่น ความสามารถในด้านเกษตรกรรม ความสามารถในการจัดสรรแรงงาน การจัดการระบบเมือง จึงกล่าวอีกนัยหนึ่งได้ว่า อารยธรรมอาจใช้รวมความถึงการประสบความสำเร็จของมนุษย์และการขยายถิ่นฐาน
* เศรษฐกิจ หมายถึง ลักษณะการแลกเปลี่ยนหรือการจัดสรรทรัพยากร เช่น การสร้างกิจกรรมการผลิต การจำหน่าย หรือการบริโภค การกำหนดระบบเงินตรา เป็นต้น
* ศิลปะ หมายถึง วัตถุวัฒนธรรมที่แสดงออกให้เห็นถึงสถานภาพของสังคมมนุษย์นั้น ๆ ซึ่งเป็นเอกลักษณ์และหลักฐานที่ดีในการศึกษาอารยธรรมในสังคมมนุษย์นั้น เช่น จิตรกรรม วรรณกรรม ประติมากรรม เป็นต้น 
* การเมืองก
ารยธรรมในสังคมมนุษย์นั้น เช่น จิตรกรรม วรรณกรรม ประติมากรรม เป็นต้น 
* การเมืองการปกครอง หมายถึง การจัดระเบียบสังคมหรือการจัดการอำนาจอธิปไตย เช่น การออกกฎหมาย การรักษาอำนาจการเมือง การรวมกลุ่ม การทำสงคราม เป็นต้น
* ปัญญาความคิด หมายถึง ลักษณะการทำความเข้าใจกับสิ่งต่าง ๆ เช่น การสร้างระบบความรู้ การสร้างความเชื่อ วิทยาศาสตร์และความรู้พื้นฐานของเทคโนโลยี การสร้างทฤษฎีต่าง ๆ เป็นต้น
ดูเพิ่ม
* อารยธรรมเมโสโปเตเมีย
* อารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ
* อารยธรรมลุ่มแม่น้ำฮวงโฮ
* อารยธรรมลุ่มแม่น้ำไนล์
* อารยธรรมกรีก
* อารยธรรมจีน
วังสวนกุหลาบ
วังสวนกุหลาบ เป็นวังที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา ตั้งอยู่ที่มุมถนนนครราชสีมากับถนนศรีอยุธยา โดยทางด้านทิศเหนือติดกับถนนอู่ทอง และทิศตะวันออกติดกับสวนอัมพร ซึ่งอาณาเขตดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังดุสิต
ประวัติ
ตามเดิมพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริที่จะสร้างวังสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา ที่วังริมแม่น้ำเจ้าพระยาตอนใต้ปากคลอง(ตลาด) คูเมืองเดิม ครั้งเสด็จฯกลับมาจากทรงศึกษาในประเทศอังกฤษ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชประสงค์จะให้ทรงศึกษาราชการอยู่ใกล้พระองค์ จึงได้โปรดเกล้าฯให้สร้างตำหนักชั่วคราวที่สวนดุสิต ตรงริมถนนใบพร พระราชทานนามว่า "สวนกุหลาบ" สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา จึงเสด็จประทับอยู่ตลอดรัชกาลที่ 5
ในสมัยรัชกาลที่ 6 โปรดเกล้าฯ ให้ขยายเขตที่วังสวนกุหลาบออกไปให้กว้างขวางกว่าเก่า สร้างพระตำหนักและท้องพระโรงพระราชทานเป็นอาคารถาวร สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมาได้ประทับอยู่จนเสด็จทิวงคตในปีพุทธศักราช 2468

สถาปัตยกรรม
วังสวนกุหลาบสร้างตามแบบสถาปัตยากรรมของยุโรป ตัวอาคารมี 2 ชั้น ก่ออิฐถือปูน ทาสีเหลืองอ่อน หลังคามุงกระเบื้องสีแดง ภายในตกแต่งอย่างงดงาม มีทางลับลงยังโถงชั้นใต้ดินขนาดใหญ่ แบ่งเป็นโซนเป็นห้องจำนวนมาก พื้นที้ชั้นใต้ดินนี้ เคยเป็นศูนย์บัญชาการหน่วยข่าวกรอง สมัย จอมพล ป.พิบูลสงคราม

การใช้งาน
วังสวนกุหลาบเคยใช้ประดิษฐานพระบรมศพและพระศพ ดังนี้
* สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา 
* สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก
ที่วังนี้เคยเป็นที่ทำการของรัฐบาล ในสมัยจอมพลแปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี และเป็นที่ตั้งของกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (กอ.รมน.) ซึ่งต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่สวนรื่นฤดี ในปีพุทธศักราช 2507 ต่อมากองออมทรัพย์ กองแผนและโครงการของกรมสวัสดิการทหารบกได้ย้ายจากสวนพุดตานมาทำการอยู่ที่วังนี้แทน จนกระทั่งในวันที่ 9 ธันวาคม พุทธศักราช 2539 กรมสวัสดิการทหารบก ได้ทำหนังสือถวายคืนวังสวนกุหลาบให้กลับมาอยู่ในความควบคุมดูแลของสำนักพระราชวัง โดยมีพิธีส่งมอบเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พุทธศักราช 2539 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานจิตรกรรมฝีพระหัตถ์ มาจัดแสดงไว้ที่พระตำหนักวังสวนกุหลาบตั้งแต่วันที
้าฯ พระราชทานจิตรกรรมฝีพระหัตถ์ มาจัดแสดงไว้ที่พระตำหนักวังสวนกุหลาบตั้งแต่วันที่ 28 ธันวาคม พุทธศักราช 2542
นอกจากนี้ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ยังใช้เป็นที่ทรงงาน และโปรดให้คณะบุคคลมาเข้าเฝ้าที่วังสวนกุหลาบอยู่เสมอ

แหล่งข้อมูลอื่น
อุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า
อุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า อักษรย่อ อวจ.เป็นอุทยานวิทยาศาสตร์ในพื้นที่หมู่บ้านหว้ากอ ตำบลคลองวาฬ อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระบิดาแห่งวิทยาศาสตร์ไทย ที่เสด็จพระราชดำเนินไปทอดพระเนตรเหตุการณ์สุริยุปราคาเต็มดวงในบริเวณนี้เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2411 ตามการคำนวณล่วงหน้าไว้ถึง 2 ปี
ประวัติ
หมู่บ้านหว้ากอ เป็นสถานที่ที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินทางชลมารค โดยเรือพระที่นั่งอรรคราชวรเดช เพื่อมาทรงพิสูจน์การคำนวณสถานที่และเวลาการเกิดสุริยุปราคาเต็มดวง ที่พระองค์ทรงคำนวณล่วงหน้าไว้ถึง 2 ปี ว่าจะเกิดสุริยุปราคาเต็มดวงในวันอังคาร ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 10 ปีมะโรง จุลศักราช 1230 ตรงกับวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2411 โดยพระองค์ทรงคำนวณไว้ว่าเส้นศูนย์ของอุปราคา จะผ่านมาใกล้ที่สุด ณ บ้านหว้ากอ แขวงเมืองประจวบคีรีขันธ์ ในพระราชอาณาจักรสยาม ทางฝั่งทะเลตะวันออกของแหลมมลายู ตรงเส้นวิตถันดร (ละติจูต) 11 องศา 38 ลิปดาทิศเหนือ และเส้นทีรฆันดร (ลองจิจูต) 99 องศา 39 ลิปดาทิศตะวันออก โดยคราสเริ่มจับเวลา 10 นาฬิกา 4 นาที จับเต
ลองจิจูต) 99 องศา 39 ลิปดาทิศตะวันออก โดยคราสเริ่มจับเวลา 10 นาฬิกา 4 นาที จับเต็มดวง เวลา 11 นาฬิกา 36 นาที 20 วินาที กินเวลานาน 6 นาที 45 วินาที คลายคราสออกเวลา 13 นาฬิกา 37 นาที 45 วินาที ซึ่งไม่ปรากฏว่ามีหลักฐานการคำนวณเช่นนี้จากประเทศตะวันตกมาก่อน
ในระหว่างนั้น ประชาชนทั้งชาวสยามและชาวต่างประเทศต่างก็เฝ้ารอวันพิสูจน์การเกิดสุริยุปราคาที่หว้ากอ เมื่อใกล้ถึงวันกำหนด พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) สมุหพระกลาโหม มาสร้างค่ายไว้ล่วงหน้า และพระองค์ทรงใช้ค่ายนี้เป็นห้องปฏิบัติการทดลองวิทยาศาสตร์กลางแจ้ง เพื่อเป็นสถานที่ชุมนุมของนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกและคณะทูตานุทูตประเทศต่าง ๆ และแล้ว ก็เกิดสุริยุปราคาเต็มดวงตามที่พระองค์ทรงคำนวณโดยไม่คลาดเคลื่อน พระราชกรณียกิจในครั้งนั้นทำให้พระเกียรติยศของพระองค์ระบือไกล บรรดาแขกต่างประเทศจำนวนมากได้รับทราบถึงพระอัจฉริยภาพของพระองค์ที่มีไม่แพ้ชาติใด ทั้ง ๆ ที่ยังขาดเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพ พระเ
ิยภาพของพระองค์ที่มีไม่แพ้ชาติใด ทั้ง ๆ ที่ยังขาดเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพ พระเกียรติคุณในด้านวิทยาศาสตร์เป็นที่ยอมรับและปรากฏเด่นชัดแก่บรรดานักปราชญ์และนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลก
อย่างไรก็ตาม หลังจากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทอดพระเนตรสุริยุปราคาเต็มดวงที่หมู่บ้านหว้ากอแล้วเสร็จ และเสด็จพระราชดำเนินกลับพระนครแล้ว พระองค์ก็ทรงพระประชวรด้วยไข้มาลาเรียในเวลาไม่นานนัก และเสด็จสวรรคตในปีเดียวกัน ส่วนค่ายหลวงและพลับพลาที่ประทับก็ถูกทิ้งร้าง
เพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งต่อมาทรงได้รับการยกย่องเป็น "พระบิดาแห่งวิทยาศาสตร์ไทย" และรำลึกถึงวันสำคัญทางประวัติศาสตร์ดังกล่าว ซึ่งต่อมาถูกกำหนดให้เป็นวันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ ในวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 45 สมัยรัฐบาลพลตรี ชาติชาย ชุณหะวัณ ในขณะนั้น จึงมีมติเห็นชอบในหลักการดำเนินโครงการจัดสร้างอุทยานวิทยาศาสตร์ในสถานที่ข้างต้น และในวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานนามอุทยานวิทยาศาสตร์แห่งนี้ว่า อุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า ณ หว้ากอ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ โดยกระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งขึ้นเป็นสถานศึกษาเมื่อวันที
ดประจวบคีรีขันธ์ โดยกระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งขึ้นเป็นสถานศึกษาเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ปัจจุบันสังกัดกรมส่งเสริมการเรียนรู้
เจ้าชายแคสเปียน
เจ้าชายแคสเปียน ( : The Return to Narnia หรือ Prince Caspian เฉยๆ ในบางฉบับ) เป็นนิยายแฟนตาซีเยาวชนในชุดตำนานแห่งนาร์เนีย เขียนโดยซี. เอส. ลูอิส ใน พ.ศ. 2494(ค.ศ. 1951) ถือเป็นเล่มที่สองในชุดถ้านับตามลำดับเวลาที่เขียน แต่ถ้านับตามลำดับเหตุการณ์ในเรื่องถือเป็นลำดับที่สี่ ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ แปลโดยสุมนา บุณยะรัตเวช พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2545
รายชื่อบท
#เกาะ
#ท้องพระคลังโบราณ
#ฅนแคระ
#ฅนแคระเล่าเรื่องเจ้าชายแคสเปี้ยน
#การผจญภัยของเจ้าชายแคสเปี้ยนบริเวณภูเขา
#ประชากรที่ซ่อนเร้น
#ภัยมาสู่นาร์เนียโบราณ
#ออกจากเกาะ
#ลูซี่มองเห็นอะไร
#การกลับมาของสิงโต
#สิงโตคำราม
#มนตร์ร้าย และความพยาบาทที่คาดไม่ถึง
#จอมราชันเข้าบัญชาการ
#ทั้งหมดมีงานเต็มมือ
#อัสลานสร้างประตูในอากาศ

เนื้อเรื่อง
เนื้อเรื่องเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2484(ค.ศ. 1941) โดยพี่น้องตระกูลพีเวนซี่ทั้ง 4 คนที่เป็นตัวเอกในตู้พิศวงได้กลับมายังดินแดนนาร์เนียอีกครั้ง และพบว่าเวลาในดินแดนนาร์เนียล่วงเลยไปมากกว่าหนึ่งพันปี หลังจากเหตุการณ์ช่วงที่พวกเขาได้ปกครองดินแดนในฐานะพระราชา และพระราชินี (เหตุการณ์ใน ตู้พิศวง)
เด็กทั้งสี่คนได้มีส่วนร่วมในการช่วยเจ้าชายแคสเปียน ชาวเทลมารีน ผู้เป็นเจ้าของบัลลังก์ที่แท้จริงในยุคนั้น ชิงบัลลังก์คืนมาจากพระราชามิราซ อาเขยของพระองค์ที่แย่งบัลลังก์ไป โดยได้รับความช่วยเหลือจากสิงโตอัสลานอีกครั้ง

ช่วงสุดท้ายเด็กทั้งสี่คนได้กลับมายังประเทศอังกฤษ โดยปีเตอร์และซูซานได้รับการบอกกล่าวจากอัสลานว่า ทั้งสองคนโตเกินกว่าจะเข้ามาในนาร์เนียได้อีกแล้ว
เจ้าชายแคสเปียนยังมีบทบาทต่อในหนังสือเล่มถัดไปอีก 2 เล่ม คือ ผจญภัยโพ้นทะเล และเก้าอี้เงิน
ฉบับภาพยนตร์
หลังจากประสบความสำเร็จใน อภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน ราชสีห์ แม่มด กับตู้พิศวง ทางวอลท์ ดิสนีย์ พิคเจอร์สนำตอนเจ้าชายแคสเปี้ยนไปสร้างเป็นภาคต่อในชื่อว่าอภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน เจ้าชายแคสเปี้ยน ได้ฉายในปี พ.ศ. 2551 มีรายชื่อนักแสดงดังต่อไปนี้
วิลเลียม มอสลีย์ แสดงเป็น ปีเตอร์ พีเวนซี 
แอนนา ป็อปเปิลเวลล์ แสดงเป็น ซูซาน พีเวนซี 
สแกนดาร์ คีย์เนส แสดงเป็น เอ็ดมันด์ พีเวนซี
จอร์จี เฮนลีย์ แสดงเป็น ลูซี พีเวนซี 
เบ็น บาร์น แสดงเป็น เจ้าชายแคสเปียน
เลียม นีซัน ให้เสียง อัสลาน
ทิลดา สแวนตัน แสดงเป็น แม่มดขาว
ขรรค์ชัย บุนปาน
ขรรค์ชัย บุนปาน (เกิด 20 เมษายน พ.ศ. 2487) เป็นนักหนังสือพิมพ์และคอลัมนิสต์ชาวไทย เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์มติชนรายวัน ประธานกรรมการ บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน) นักเขียนรางวัลศรีบูรพา ประจำปี พ.ศ. 2548

ประวัติ
นายขรรค์ชัย เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ ที่จังหวัดราชบุรี จบชั้นมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนวัดนวลนรดิศ และอุดมศึกษา ที่คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร เคยเป็นพนักงานบริษัท เนชั่นมัลติมีเดียกรุ๊ป มีงานเขียนตั้งแต่สมัยยังเรียนหนังสือ ทั้งบทกวีและเรื่องสั้น ลงในนิตยสารหลายฉบับ เช่น สยามรัฐสัปดาหวิจารณ์, ชาวกรุง, ช่อฟ้า, เฟื่องนคร, สามยอด, หนุ่มเหน้าสาวสวย เป็นต้น
หลังจากเรียนจบ เข้าทำงานเป็นครูสอนภาษไทยที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย ต่อมาทำงานเป็นผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ ห้างเซ็นทรัล และเป็นนักข่าว ที่หนังสือพิมพ์สยามรัฐ ครั้งหนึ่ง ความคมคายของขรรค์ชัย ถูกใจ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นนักหนา เมื่อท่านถามว่า วิธีคุมกำเนิดที่ดีที่สุดคืออะไร ขรรค์ชัยตอบกลับไปว่า คุมกำหนัด นอกจากนี้ เป็นผู้กล่าวคำคม โลกมีไว้เหยียบ ไม่ได้มีไว้แบก

เมื่อปี พ.ศ. 2548 ขรรค์ชัยได้รับรางวัลเกียรติคุณพิเศษ 100 ปี ศรีบูรพา สาขานักหนังสือพิมพ์ เนื่องในการจัดงาน 100 ปี ศรีบูรพา (กุหลาบ สายประดิษฐ์) ซึ่งมีเกียรติยศเทียบเท่ารางวัลศรีบูรพา มีบุตรสาวคือ น.ส.ปานบัว บุนปาน บรรณาธิการสำนักพิมพ์มติชน
ในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ศาลทหารออกหมายจับเขาข้อหาขัดคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ มีการถอนหมายจับในวันเดียวกัน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* ประวัติ ขรรค์ชัย บุนปาน
วันช้างไทย
วันช้างไทย ริเริ่มจากคณะอนุกรรมการประสานงานการอนุรักษ์ช้างไทย ซึ่งเป็นหน่วยงานประสานงาน องค์การภาครัฐและเอกชนที่ทำงานเกี่ยวกับการอนุรักษ์ช้างไทยคณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติ สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี เนื่องจากเล็งเห็นว่าหากมีการสถาปนาวันช้างไทยขึ้น จะช่วยให้ประชาชนคนไทย หันมาสนใจช้าง รักช้าง หวงแหนช้าง ตลอดจนให้ความสำคัญต่อการให้ความช่วยเหลืออนุรักษ์ช้างมากขึ้น
คณะอนุกรรมการฯ จึงได้พิจารณาหาวันที่เหมาะสม ซึ่งครั้งแรกได้พิจารณาเอาวันที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทำยุทธหัตถี มีชัยชนะเหนือพระมหาอุปราชา แต่วันดังกล่าวถูกใช้เป็นวันกองทัพไทยไปแล้ว จึงได้พิจารณาวันอื่น และเห็นว่าวันที่ 13 มีนาคม ซึ่งเป็นวันที่คณะกรรมการคัดเลือกสัตว์ประจำชาติ มีมติให้ช้างเผือกเป็นสัญลักษณ์ของประเทศไทยนั้นมีความเหมาะสม จึงได้นำเสนอมติตามลำดับขั้นเข้าสู่คณะรัฐมนตรี โดยได้รับการสนับสนุนจากกระทรวงเกษตรและสหกรณ์อีกทางหนึ่ง ซึ่งคณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 เห็นชอบให้ วันที่ 13 มีนาคม ของทุกปี เป็น วันช้างไทย และได้มีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ
ผลจากการที่ประเทศไทยมีวันช้างไทยเกิดขึ้น นับเป็นการยกย่องให้เกียรติว่าเป็นสัตว์ที่มีความสำคัญอีกครั้ง นอกเหนือจากเกียรติที่ช้างเคยได้รับในอดีต ไม่ว่าจะเป็นช้างเผือกในธงชาติ หรือช้างเผือกที่เป็นสัญลักษณ์ของประเทศ หรือสัตว์คู่พระบารมีของพระมหากษัตริย์

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* ช้างในประเทศไทย

แหล่งข้อมูลอื่น
* ประวัติวันช้างไทย
เขื่อนขุนด่านปราการชล
เขื่อนขุนด่านปราการชล ชื่อเดิมเรียกว่า เขื่อนคลองท่าด่าน เป็นเขื่อนคอนกรีตบดอัดยาวที่สุดในประเทศไทยและในโลก
 ตั้งอยู่ที่บ้านท่าด่าน ตำบลหินตั้ง อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายกกั้นแม่น้ำนครนายก สร้างขึ้นตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เพื่อเก็บกักน้ำในช่วงหน้าฝนไว้ในหน้าแล้งและควบคุมไม่ให้เกิดน้ำท่วมบ้านเรือนราษฎรไร่นาและพื้นที่การเกษตรในหน้าฝนโดยสร้างครอบฝายท่าด่านเดิม
ที่ราบลุ่มจังหวัดนครนายกมีระดับน้ำใต้ดินมีการลดระดับหรือพื้นที่ลาดเทค่อนข้างมาก ทำให้น้ำไหลบ่ารุนแรงในช่วงฤดูฝน ส่วนบริเวณพื้นที่ชลประทานจังหวัดนครนายก เป็นพื้นที่ราบกว้างขวางมีระดับน้ำใต้ดินต่ำจึงเกิดปัญหาขาดแคลนน้ำในฤดูแล้งส่วนในฤดูฝนกลับเกิดปัญหาน้ำท่วมเนื่องจากพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบที่มีความลาดเอียงน้อยทำให้น้ำระบายออกยากน้ำจึงท่วมขังเป็นเวลานาน การสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำนครนายกตอนบนจึงเป็นการชะลอกระแสน้ำไม่ให้ไหลอย่างรุนแรงในช่วงฤดูฝนโดยจะกักเก็บน้ำไว้ และในทางกลับกัน จะสามารถกักเก็บน้ำเอาไว้ใช้ในฤดูแล้งได้แทนที่จะต้องเผชิญกับภัยแล้ง
โครงสร้างและลักษณะ
ตัวเขื่อนขุนด่านปราการชลประกอบด้วยเขื่อนหลักและเขื่อนรองสร้างด้วยคอนกรีตบดอัด ปัจจุบันเป็นเขื่อนคอนกรีตบดอัดที่มีความยาวที่สุดในโลก มีความยาวรวม 2,720 เมตร ความสูง (สูงสุด) 93 เมตร รับน้ำที่ไหลจากอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ผ่านน้ำตกเหวนรกลงสู่อ่างเก็บน้ำ มีความจุ 224 ล้าน ลบ.ม. โดยทำให้มีน้ำในการทำเกษตรกรรม การอุปโภคบริโภค แก้ปัญหาดินเปรี้ยว เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลา และบรรเทาอุทกภัย เป็นแหล่งท่องเที่ยวแห่งใหม่ ของนครนายก นักท่องเที่ยวสามารถชมอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ได้จากบริเวณสันเขื่อน จะเห็นทิวทัศน์ด้านหน้าเขื่อน และชมทิวทัศน์เมืองนครนายกด้านหลังเขื่อน ในอนาคตมีโครงการจะสร้างแก่งเทียมเพื่อการท่องเที่ยวและกีฬา และเป็นสนามสลาลอมนานาช
ในอนาคตมีโครงการจะสร้างแก่งเทียมเพื่อการท่องเที่ยวและกีฬา และเป็นสนามสลาลอมนานาชาติ ซึ่งจะเป็นแห่งเดียวในภูมิภาคนี้ หากก่อสร้างแก่งเทียมแล้วเสร็จ จะสร้างกิจกรรมท่องเที่ยวและสร้างรายได้ให้กับผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยวของจังหวัดนครนายกเพิ่มขึ้น
การท่องเที่ยว
เขื่อนขุนด่านปราการชลเปิดให้นักท่องเที่ยวเดินทางมาชมวิวเหนือสันเขื่อน สามารถมองเห็นตัวเมืองนครนายกและอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ได้ที่สันเขื่อน นอกจากนี้ยังสามารถเช่าเรือหางยาวเพื่อชมน้ำตกที่อยู่ลึกเข้าไปในอ่างเก็บน้ำของเขื่อนได้และเมื่อล่องเข้าไปเรื่อยๆก็จะพบกับเขาที่ชื่อว่าเขาช่องลม ซึ่งเหมาะไปในช่วงต้นฤดูฝน ตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงตุลาคมเพื่อสัมผัสธรรมชาติที่เขียวขจี มีน้ำในลำธารไหลเย็นสบาย และได้เห็นความชุ่มฉ่ำของสายน้ำอย่างเต็มที่ ในช่วงเวลานี้ น้ำจะไม่มากจนเกินไปจนท่วมทุ่งหญ้า และอากาศยังไม่ร้อนจัด เหมาะแก่การเดินป่าและถ่ายรูป
การเดินทาง
เดินทางโดยรถยนต์มายังตัวเมืองนครนายกโดยอาจใช้ถนนรังสิต-นครนายก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 305) หรืออาจใช้ถนนเส้นเก่าคือถนนสุวรรณศร (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33) ซึ่งจะอ้อมกว่า จนถึงตัวเมืองนครนายกให้ใช้เส้นทางเดียวกับไปน้ำตกนางรอง (ทางหลวงหมายเลข 3049) ผ่านอุทยานวังตะไคร้และเลี้ยวขวาเข้าถนนสู่ตัวเขื่อน

รถโดยสารประจำทางจากกรุงเทพฯ–นครนายก มีบริการรถโดยสารประจำทางทั้งรถธรรมดาและรถปรับอากาศ ออกจากสถานีขนส่งสายเหนือ (หมอชิต 2) ทุกวัน

แหล่งข้อมูลอื่น