เวียงโบราณเวียงลอ
เวียงโบราณเวียงลอ ตั้งอยู่ที่ตำบลลอ อำเภอจุน จังหวัดพะเยา สันนิษฐานว่าเคยเป็นเมืองโบราณขนาดใหญ่ มีอายุราว 1500-1600 ปีตามหลักฐานศิลาจารึกและพระพุทธรูปหินทราย ที่ขุดพบในตัวเมืองโบราณเวียงลอภายในคูเมือง กำแพงเมือง พบโบราณสถาน ประมาณ 10 แห่ง และพบซากโบราณสถาน นอกคูเมือง-กำแพงเมืองอีกประมาณ 40 แห่งที่สำคัญ คือ มีวัดร้างอยู่มากมาย พระธาตุและวัดเก่าแก่ คือวัดศรีปิงเมือง และใกล้เวียงลอยังเป็นจุดที่ลำน้ำจนไหลลงน้ำแม่อิง ด้วยเหตุนี้จึงเรียกบริเวณนี้เรียกว่า "สบอิง"
โบราณสถาน
เวียงลอ ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์โดยกรมศิลปากร พบโบราณสถานภายในเวียงกว่า 10 แห่ง นอกเวียง 33 แห่ง ปัจจุบันโบราณสถานเวียงลอที่ได้ดำเนินการขุดแต่งและบูรณะไปแล้วทั้งสิ้น 16 แห่ง คือ
#วัดศรีปิงเมือง
# วัดพระเจ้าเข้ากาด
# วัดมะม่วงแก้มแดง
# วัดพระธาตุหนองห้า
# กู่พระแก้ว
# วัดพระธาตุบุนนาค
# วัดเวียงป่าสัก
# วัดท่าแฉะ
# กู่ล้อมธาตุ
# วัดกู่บวกกู่
# กู่หนองผำ
# วัดศรีชุม
# กู่เกือกม้า
# วัดสารภี
# กู่ขะจ้าว
# โบราณสถานใกล้วัดศรีปิงเมือง
กำแพงเมือง
เวียงลอ พบกำแพงเมืองสองชั้น
# กำแพงเมืองชั้นใน สร้างขึ้นในช่วงพุทธศตวรรษที่ 19-20 สร้างขึ้นโดยขุดดินจากคูเมืองไปสร้างเป็นคันดิน แล้วก่ออิฐล้อมรอบ พบพร้อมกับภาชนะดินเผาจากเตาต่าง ๆ ของล้านนา อายุราวพุทธศตวรรษที่ 19-20
# กำแพงเมืองชั้นนอก สร้างขึ้นในช่วงหลังพุทธศตวรรษที่ 20-21 เป็นการก่อสร้างเฉพาะจุด พบภาชนะดินเผาจากเตาต่าง ๆ ของล้านนาภายในท้องคู อายุราวพุทธศตวรรษที่ 20-21

โครงกระดูกมนุษย์
สำนักศิลปากรที่ 7 น่าน (ปัจจุบันคือ สำนักศิลปากรที่ 7 เชียงใหม่) ได้ดำเนินทางโบราณคดี ขุดแต่งโบราณสถานทางแนวกำแพงเมืองพื้นที่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ ทำให้พบโครงกระดูกมนุษย์ 3 โครง กะโหลก 1 กะโหลก ภายหลังได้ทำการขุดค้นเพิ่มเติม พบหลุมฝังศพเพิ่มอีก 6 หลุม รวมเป็น 10 หลุม
ลักษณะการฝังศพ จะฝังศพแบบนอนหงาย เหยียดยาว หันศีรษะไปทางทิศตะวันออก พบพร้อมภาชนะดินเผา เครื่องมือหิน เครื่องมือเหล็ก (เช่น มีด หอก ขวานหรือสิ่ว เป็นต้น) แวดินเผา เครื่องประดับ (เช่น กำไลสำริด ลูกปัดหินคาร์เนเลียน, ลูกปัดแก้วที่รู้จักกันในชื่อ “ลูกปัดลมสินค้า (Trade-Wind Breads)” หรือลูกปัดทวาราวดี) อยู่ภายในแต่ละหลุม โดยมีปริมาณสิ่งของเครื่องใช้ฝังร่วมกับร่างผู้ตายต่างกัน ในทั้งปริมาณและความหลากหลาย อาจแสดงถึงความแตกต่างทางสถานะสังคมหรือเศรษฐกิจ
สำนักศิลปากรที่ 7 เชียงใหม่ได้ส่งตัวอย่างเครื่องใช้ฝังร่วมกับร่างผู้ตายไปหาค่าอายุทางวิทยาศาสตร์ ในปี 2560 ด้วยวิธีกำหนดอายุด้วยวิธีเรืองแสงความร้อน (Thermoluminescence) 10 ตัวอย่าง ได้อายุระหว่าง 600-1050 ปีมาแล้ว เทียบเท่ากับประมาณพุทธศตวรรษที่ 16 – 20 เรียงตามอายุได้ดังนี้ 
{| class="wikitable"
|+
!บริเวณที่พบ
!ชั้นดิน
!อายุ (ปีก่อนปัจจุบัน)
!อายุ (พุทธศักราช)
!ตรงกับอาณาจักร
!ตรงกับรัชสมัย
|-
|หลุม 7 บริเวณกำแพงเมืองโบราณ
|4A
|1029 
|1531
|นครรัฐพะเยา (สักกะวันราชธานี)
|
|-
|หลุม 7 บริเวณกำแพงเมืองโบราณ
|4
|915
|1645
|นครรัฐพะเยา
|ขุนเจือง 
|-
|หลุม 9 บริเวณกำแพงเมืองโบราณ
|3B
|795
|1765
|นครรัฐพะเยา
|
|-
|หลุม 9 บริเวณกำแพงเมืองโบราณ
|3B
แพงเมืองโบราณ
|3B
|795
|1765
|นครรัฐพะเยา
|
|-
|หลุม 9 บริเวณกำแพงเมืองโบราณ
|3B
|790
|1770
|นครรัฐพะเยา
|
|-
|หลุม 7 บริเวณกำแพงเมืองโบราณ
|3A
|788
|1772
|นครรัฐพะเยา
|
|-
|หลุม 7 บริเวณกำแพงเมืองโบราณ
|2
|786
|1774
|นครรัฐพะเยา
|
|-
|พระธาตุกูตนเดือ
|
|778
|1782
|นครรัฐพะเยา
|
|-
|หลุม 7 บริเวณกำแพงเมืองโบราณ
|1
|765
|1795
|นครรัฐพะเยา
|
|-
|หลุม 7 บริเวณกำแพงเมืองโบราณ
|
|760
|1800
|นครรัฐพะเยา
|พญามิ่งเมือง
|-
|หลุม 7 บริเวณกำแพงเมืองโบราณ
|
|591
|1969
|อาณาจักรล้านนา
|พญาสามฝั่งแกน
(ไม่ทราบชื่อผู้ครองเมืองพะเยา)
|}