SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
จังหวัดนนทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2512 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดนนทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
* จังหวัดนนทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

อ้างอิง
จังหวัดนนทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 1 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดนนทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
* จังหวัดนนทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

อ้างอิง
จังหวัดนนทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 1 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดนนทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

อ้างอิง
จังหวัดชัยนาทในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยนาท พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดชัยนาททั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดชัยนาทในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
* จังหวัดชัยนาทในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

อ้างอิง
จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดปทุมธานีทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

อ้างอิง
จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดปทุมธานีทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

อ้างอิง
จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดปทุมธานีทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

อ้างอิง
ปรัชญาบริติช
นักปรัชญาชาวสก็อตผู้มีอิทธิพลอย่างมากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18]]
ปรัชญาบริติช ( ) หมายถึงวิธีทางปรัชญาของชาวบริติช "ปรัชญาบริติชมีลักษณะเฉพาะดังนี้: สามัญสำนึก ไม่ชอบความซับซ้อน ให้ความสนใจกับสิ่งที่เป็นรูปธรรมมากกว่าสิ่งที่เป็นนามธรรม และมีความซื่อตรงต่อวิธีวิทยาที่มีสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ประกอบกับมีบทกวีแทรกอยู่บ้างเป็นครั้งคราว"

ดูเพิ่ม

* รายนามนักปรัชญาชาวบริติช
* สมาคมปรัชญาบริติช
* สมาคมปรัชญาแห่งอังกฤษ

อ้างอิง
จังหวัดสมุทรปราการในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน มีจำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วย อำเภอพระประแดง, อำเภอพระสมุทรเจดีย์ และอำเภอเมืองสมุทรปราการ (เฉพาะตำบลบางโปรง ตำบลบางด้วน ตำบลบางเมืองใหม่ ตำบลปากน้ำ และตำบลท้ายบ้าน)

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วย อำเภอบางบ่อ, อำเภอบางพลี, อำเภอเมืองสมุทรปราการ (เฉพาะตำบลบางปู ตำบลบางปูใหม่ ตำบลแพรกษา ตำบลบางเมือง ตำบลเทพารักษ์ และตำบลสำโรงเหนือ) และกิ่งอำเภอบางเสาธง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดสมุทรปราการในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
* จังหวัดสมุทรปราการในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

อ้างอิง
จังหวัดอ่างทองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดอ่างทองทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดอ่างทองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
* จังหวัดอ่างทองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

อ้างอิง
จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดปทุมธานีทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

อ้างอิง
จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2529 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2526 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดปทุมธานีทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

อ้างอิง
จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2526 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2526 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2522 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดปทุมธานีทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529

อ้างอิง
มะอัลอิชรอน
"มะอัลอิชรอน" ( ; ) เป็นเพลงที่แต่งโดย Dizzy DROS แร็ปเปอร์ชาวโมร็อกโกที่เผยแพร่ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 เพลงนี้เป็นดิสแทร็กแบบประณามที่วิจารณ์ด้านสังคมและการเมืองที่หลากหลาย มิวสิกวิดีโอนี้มีผู้เข้าชมมากกว่า 10 ล้านครั้งในยูทูบเมื่อช่วงเผยแพร่ใน 5 วันแรก ซึ่งในช่วง 24 ชั่วโมงแรกมีคนเข้าชมถึง 3 ล้านครั้ง

ชาร์ต
รายสัปดาห์
{| class="wikitable sortable plainrowheaders" style="text-align:center"
! scope="col"| ชาร์ต (2023)
! scope="col"| อันดับ สูงสุด
|-
! scope="row"| MENA (IFPI) 
| 3
|}

หมายเหตุ

อ้างอิง
จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2522 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดปทุมธานีทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

อ้างอิง
จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2519 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดปทุมธานีทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

อ้างอิง
จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2518 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2512 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดปทุมธานีทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519

อ้างอิง
จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2512 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

อ้างอิง
วัดศรีคำเวียง
วัดศรีคำเวียง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย

วัดศรีคำเวียง มีชื่อเดิมว่า วัดศรีก้ำ หรือ วัดหลวง ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดศรีคำเวียง" สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 โดยพ่อเจ้าพญาเทพ ณรงค์ พ่อเจ้าพญาขันธเสมาธิบดี และพ่อเจ้าไชยะวงษ์เป็นเก้าร่วมใจกันสร้าง เมื่อ พ.ศ. 2472 ได้มีครูบาศรีวิชัย เป็นเก๊า และพ่อเจ้าน้อยสิงห์คำ แม่เจ้าสุธรรมมา ทาอุปรงค์ ได้ปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่จนสืบเนื่องต่อมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489

วัดศรีคำเวียง มีเนื้อที่ 4 ไร่ 1 งาน 71 ตารางวา ทิศเหนือติดลำห้วยเวียง ทิศตะวันออกติดทางสาธารณะ ทิศใต้ติดทางสาธารณะ ทิศตะวันตกติดลำห้วยเวียง
รายนามเจ้าอาวาส
* พระปุ๊
* พระดวงดี อิฑวิชโย
* พระบุญ
* พระหนุน
* พระนวล
* พระอินสม อานนโท
* พระคำบุญ สุรกโช
* พระชื่น ปญญาธโร
* พระบุญเป็ง กภากโร
* พระเจริญ อคคปณโย
* พระดวงเนตร ฐิตปุญโย
* พระครูศิริพุทธิธาดา
* พระสวัสดิ์ ภฑฑาจาโร พ.ศ. 2546

อ้างอิง
จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 1 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

อ้างอิง
จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 1 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

อ้างอิง
สะพานเฉลิมพันธุ์ 53
สะพานเฉลิมพันธุ์ 53 เป็นสะพานข้ามคลองในกรุงเทพมหานครตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงยานนาวา เขตสาทร และแขวงสีลม เขตบางรัก

ประวัติและรูปแบบ
สะพานข้ามคลองสาทรบนถนนเจริญกรุง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแยกเฉลิมพันธุ์ จุดเชื่อมต่อสำคัญระหว่างถนนสาทร (สาทรเหนือและสาทรใต้) กับถนนเจริญกรุง สะพานเฉลิมพันธุ์ 53 ตั้งอยู่บริเวณใกล้เคียงกับสะพานตากสินและสถานีสะพานตากสินมีความสำคัญในการเชื่อมต่อการคมนาคมขนส่งระหว่างฝั่งธนบุรีและฝั่งพระนคร
สะพานเฉลิมพันธุ์ ๕๓ เป็นหนึ่งในสะพานชุดเฉลิม ซึ่งเป็นสะพานที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองวันพระราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) โดยมีการสร้างสะพานเหล่านี้ขึ้นในหลายพื้นที่ของกรุงเทพมหานครในแต่ละปี สะพานชุดเฉลิมทั้งหมดมีจำนวน 17 สะพาน สะพานแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติในวโรกาสเจริญพระชนมายุ 53 พรรษา โดยเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449 เดิมทีสะพานแห่งนี้ไม่ได้ตั้งอยู่ ณ สถานที่ปัจจุบัน เป็นสะพานไม้สร้างข้ามคลองวัดสามจีน ใกล้กับวัดไตรมิตร จุดเริ่มต้นถนนเยาวราช (ใกล้วงเวียนโอเดียนในปัจจุบัน) ต่อมาบางส่วนถูกรื้อออกเพื่อสร้างเป็นสะพานใหม่ดังเช่นในปัจจุบัน
สะพานเฉลิมพันธุ์ ๕๓ เป็นหนึ่งในสามของสะพานชุดเฉลิมที่ยังคงรักษาสภาพเดิมเอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์และยังคงใช้งานอยู่จนถึงปัจจุบัน ซึ่งสะท้อนถึงความงดงามทางสถาปัตยกรรมและความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของกรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2518 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของกรุงเทพมหานครโดยกรมศิลปากร

อ้างอิง
วัดเทียนหมุ
วัดเทียนหมุ ( ; วัดนารีสวรรค์) เป็นวัดเก่าแก่ในเมืองเว้ ประเทศเวียดนาม ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม วัดนี้ปรากฎอยู่ในตำนานพื้นถิ่น เพลงพื้นถิ่น และใน กาเดา ที่เกี่ยวกับเมืองเว้ วัดเทียนหมุตั้งอยู่บนเขาห่าเค แขวงเฮืองล็อง เขตฟู้ซวน ห่างไปราว จากเขตกำแพงเมืองเว้ วัดเทียนหมุสร้างขึ้นโดยจักรพรรดิราชวงศ์เหงียนบนชายฝั่งทางเหนือของแม่น้ำหอม นอกจากนี้ในวัดยังเป็นที่เก็บรักษาและจัดแสดงรถยนต์คันที่ขับภิกษุทิก กว๋าง ดึ๊ก ไปจุดไฟเผาตนจนมรณภาพในเมืองไซ่ง่อนเพื่อประท้วงนโยบายกดขี่ชาวพุทธของเวียดนามใต้ที่นำโดยประธานาธิบดี โง ดิ่ญ เสี่ยม ในเวลานั้น
วัดเทียนหมุสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1601 ตามดำรัสของขุนนางเหงียนองค์แรก เหงียน ฮหว่าง ซึ่งในเวลานั้นเป็นผู้ว่าการนครเถวี่ยนฮว้าหรือเว้ในปัจจุบัน ในพระราชพงศาวดารบันทึกว่า ขณะเหงียน ฮหว่าง กำลังเดินทางสำรวจพื้นที่โดยรอบนครก็ได้ฟังตำนานพื้นถิ่นเกี่ยวกับเทียนหมุ (นารีสวรรค์) ซึ่งเป็นสตรีสูงวัย แต่งกายด้วยชุดสีแดงและน้ำเงินนั่งถูแก้มของเธออยู่ตรงจุดที่ปัจจุบันคือวัดเทียนหมุ เธอทำนายทายทักว่าขุนนางหว่านต่อมาจะเดินทางมาสร้างวัดบนเขาลูกนี้เพื่อสวดขอความเจริญรุ่งเรืองแก่ประเทศ หลังเธอกล่าวเสร็จก็หายวับไป หลังฮหว่างได้ฟังเช่นนี้จึงมีคำสั่งให้สร้างวัดเทียนหมุขึ้น นารีสวรรค์เทียนหมุนี้มีการตั้งข้อสันนิษฐานว่าดัดแปลงมาจากเทวีโพนคร ซึ่งเป็นเทวีของชาวจามดั้งเดิม
เจดีย์สูงเจ็ดชั้นของวัดเทียนหมุมีชื่อว่าเจดีย์เฟื้อกเซวียน (Phước Duyên) สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิเถี่ยว จิ ในปี 1844 ในชื่อเจดีย์ถู่เญิน (Từ Nhân) เจดีย์สร้างขึ้นจากอิฐและมีความสูง 21 เมตร มีลักษณะแปลนเป็นรูปแปดเหลี่ยม ความสูงเจ็ดชั้นของเจดีย์นั้นแทนพระพุทธเจ้าเจ็ดพระองค์ และมักได้รับการยอมรับให้เป็นสัญลักษณ์ของเมืองเว้อย่างไม่เป็นทางการ

นักวิชาการบางรายสันนิษฐานว่า “นารีสวรรค์” เทียนหมุ อาจมีต้นเค้ามาจากเทพีโพนคร (Po Nagar) เทวีของชาวจาม ซึ่งมีอิทธิพลในภูมิภาคเวียดนามตอนกลางก่อนการขยายอำนาจของชาวเหงียน

อ้างอิง
หลิน หลี่กั๋ว
หลิน หลี่กั๋ว ( ; 23 ธันวาคม ค.ศ. 1945 – 13 กันยายน ค.ศ. 1971) เป็นบุตรชายของจอมพล หลิน เปียว เขาถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้นำของ แผนการ 571 ซึ่งเป็นแผนก่อรัฐประหารเพื่อโค่นล้มเหมา เจ๋อตง ประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีน

ประวัติ
หลิน หลี่กั๋ว เกิดเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1945 เขาสำเร็จการศึกษาจาก Beijing No. 4 High School ซึ่งเป็นโรงเรียนชั้นนำ และต่อมาได้เข้าเรียนในคณะฟิสิกส์ที่ มหาวิทยาลัยปักกิ่ง ต่อมาเขาได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของ พรรคคอมมิวนิสต์จีน
หลังจากที่ การปฏิวัติทางวัฒนธรรม เริ่มต้นขึ้น เขาได้ลาออกจากมหาวิทยาลัยและเข้าร่วมกับ กองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน ในปี ค.ศ. 1967 หลินได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการสำนักงานบัญชาการกองทัพอากาศในปี ค.ศ. 1969 โดยผู้บัญชาการกองทัพอากาศ อู๋ ฟ่าเซี่ยน นี่เป็นตำแหน่งสำคัญ เนื่องจากเอกสารสำคัญทั้งหมดต้องผ่านมือของหลิน

ตามคำให้การของอู๋ ฟ่าเซี่ยนในระหว่างการพิจารณาคดีในปี 1980:
รัฐบาลของเหมา เจ๋อตง อ้างว่าในปี ค.ศ. 1970 ภายใต้การชี้นำของบิดาของเขา หลิน เปียว หลิน หลี่กั๋วได้วางแผนที่รู้จักกันในชื่อ "แผนการ 571" เพื่อสังหารเหมา เจ๋อตงใน เซี่ยงไฮ้ แต่เหมาได้รับการเตือนล่วงหน้าและออกจากเซี่ยงไฮ้ก่อนกำหนดหนึ่งวันและเปลี่ยนเส้นทางกลับไปยัง ปักกิ่ง ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 หลิน หลี่กั๋ว ได้พา หยู่ ซินเย่ รองผู้อำนวยการกรมการเมืองของกองทัพอากาศไปยัง หางโจว และจากนั้นเรียกอีกหนึ่งรองผู้อำนวยการ โจว ยู่ฉือ จากปักกิ่งไปยัง เซี่ยงไฮ้ และพบกันในเซี่ยงไฮ้ระหว่างวันที่ 20 ถึง 24 มีนาคม
ครอบครัวหลิน รวมถึงหลิน เปียว เย่ ฉุน และหลิน หลี่กั๋ว พยายามหลบหนีหลังจากการรัฐประหารล้มเหลว ในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1971 พวกเขาหลบหนีด้วยเครื่องบิน ฮ็อคเกอร์-ซิดเดลี่ย์ ไทรเดินท์ ของกองทัพอากาศจีนจาก ท่าอากาศยานเฉินหวงเต่า ซานไห่กวน

เอกสารของพรรคที่เผยแพร่ในภายหลังระบุว่า:
 “เครื่องบินกำลังมุ่งหน้าไปยัง สหภาพโซเวียต แต่เชื้อเพลิงไม่เพียงพอสำหรับการเดินทางนี้ นอกจากนี้ยังไม่มีนักบินหรือนักวิทยุอยู่บนเครื่องด้วย เครื่องบินตกใน มองโกเลีย เมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1971 ไฟไหม้เครื่องบินจนผู้โดยสารทั้งหมดเสียชีวิต"
อย่างไรก็ตาม ตามที่นักประวัติศาสตร์ เจ. ดี. สเปนซ์ กล่าว "เรื่องนี้ยังไม่ได้รับการยืนยัน เนื่องจากภาพถ่ายที่ปล่อยโดยทางการจีนในภายหลังนั้นไม่น่าเชื่อถือ และรายละเอียดเกี่ยวกับแผนการของหลิน เปียว และผู้ร่วมแผนยังไม่ชัดเจน" เรื่องราวของรัฐบาลยังไม่ได้อธิบายอย่างเพียงพอว่าเหตุใดเครื่องบินของหลิน เปียวจึงตก นักวิจารณ์บางคนอ้างว่าการตัดสินใจของหลินในการหลบหนีไปยัง สหภาพโซเวียต นั้นไม่สมเหตุสมผล เนื่องจาก สหรัฐอเมริกา หรือ ไต้หวัน จะเป็นจุดหมายปลายทางที่ปลอดภัยกว่าจะเป็นจุดหมายปลายทางที่ปลอดภัยกว่า
ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1980 ถึงมกราคม ค.ศ. 1981 การพิจารณาคดีของสมาชิกกลุ่ม "กองกำลังต่อต้านการปฏิวัติ" ของหลิน เปียวและแก๊งออฟโฟร์ ได้จัดขึ้นในกรุงปักกิ่ง โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ทหารระดับสูง 5 คน รวมถึง อู๋ ฟ่าเซียน ได้ปรากฏตัวต่อหน้าศาล ซึ่งพวกเขาให้การว่าหลิน หลี่กั๋วมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในแผนการ 571 นอกจากนี้ยังไม่ชัดเจนว่าหลิน เปียวเองมีแผนที่จะก่อรัฐประหารหรือไม่ หรือหลิน หลี่กั๋วและเย่ ฉุน มีแผนดังกล่าวและไม่ได้แจ้งให้หลิน เปียวทราบ

แกลเลอรีรูปภาพ
ไฟล์:Lin Biao family.jpg|หลิน หลี่กั๋ว (กลาง) กับครอบครัวของเขา
ไฟล์:Linliguo2.jpg|หลิน หลี่กั๋ว (ขวา) กับแม่ของเขา เย่ ฉุน (ที่สองจากขวา)
ไฟล์:Linbiao3.jpg|หลิน หลี่กั๋ว (ที่สองจากขวา) และบิดาของเขา หลิน เปียว (กลาง)

อ้างอิง
ดัสบุดดิสทิเชอเฮาส์
]]
ดัสบุดดิสทิเชอเฮาส์ ( ; บ้านพุทธ) หรือ พุทธวิหารเบอร์ลิน ( ) เป็นวิหารพุทธเถรวาทในเขตโฟรห์เนา เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ถือเป็นพุทธศาสนสถานเถรวาทที่ใหญ่และเก่าแก่ที่สุดในยุโรป รวมถึงได้รับการขึ้นทะเบียนมรดกแห่งชาติ
ประวัติศาสตร์
อาคารหลักเป็นผลงานออกแบบโดยมักซ์ เมเยอร์ (Max Meyer) ให้กับเพาล์ ดาลเคอ แพทย์ชาวพุทธชาวเยอรมันที่เดินทางไปซีลอนหลายครั้ง อาคารใช้องค์ประกอบจากสถาปัตยกรรมพุทธแบบสิงหล ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1924 และกลายมาเป็นศูนย์กลางของศาสนาพุทธแห่งหนึ่งในประเทศเยอรมนี ในปี 1941 ศาสนกิจถูกสั่งห้ามทั้งหมดภายใต้รัฐบาลของนาซี หลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง อาคารภายในวิหารถูกทิ้งร้างและกลายเป็นที่อยู่อาศัยของคนไร้บ้านในสภาพทรุดโทรม กระทั่ง อโศก วีรรัตนะ ผู้สถาปนาธรรมทูตสภาเยอรมัน (German Dharmaduta Society; GDS) ชาวศรีลังกาซื้ออาคารนี้จากลูกหลานของดาลเคอในปี 1957 ในนามของคณะกรรมการธรรมทูตสภาเยอรมัน (GDS)
พระสงฆ์จำนวนมากเดินทางมาจำพรรษาที่นี่ขณะธุดงค์เทศนาคำสอนของศาสนาพุทธในยุโรป โดยเฉพาะพระสงฆ์จากศรีลังกา วัดเปิดให้แก่สาธารณชนสามารถเข้าชมและใช้บริการได้เป็นครั้งแรกในปี 2006

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Buddhists from Sri Lanka open campaign to propagate Buddhism in Germany in 1957
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลำปาง, อำเภอห้างฉัตร, อำเภอแจ้ห่ม, อำเภอวังเหนือ, อำเภองาว และอำเภอเมืองปาน

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ทะ, อำเภอเกาะคา, อำเภอสบปราบ, อำเภอเถิน, อำเภอแม่พริก, อำเภอเสริมงาม และอำเภอแม่เมาะ

ดูเพิ่ม
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

อ้างอิง
จังหวัดนครนายกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครนายก พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มขึ้นจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดนครนายกทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดนครนายกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
* จังหวัดนครนายกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

อ้างอิง
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดยโสธร พ.ศ. 2567
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดยโสธร พ.ศ. 2567 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2567 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2567

สืบเนื่องจากวิเชียร สมวงศ์ ได้ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2567

ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด

หมายเลข 1: วิเชียร สมวงศ์
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดยโสธร สังกัด พรรคเพื่อไทย

=== หมายเลข 2: สพรั่งศักดิ์ สิงหา === 
อดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนตำบลกระจาย
หมายเลข 3: ทำจริง เจจริงใจ
(ชื่อเดิม สมหวัง จำปาหอม) ทนายความ อดีตผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดยโสธรในปี พ.ศ. 2563 และอดีตผู้สมัคร สส.ยโสธร เขต 1 พรรคมัชฌิมาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2550 และ พรรคเพื่อนเกษตรไทย ในปี พ.ศ. 2554 สังกัด กลุ่มประชาชนรักยโสธร

=== หมายเลข 4: หน่ำ จึงเป็นสุข === 
อดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนตำบลกระจาย

ผลการเลือกตั้ง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2567
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2567 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2567 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2567

สืบเนื่องจากที่ พลตำรวจเอกสมศักดิ์ จันทะพิงค์ ได้ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2567

ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด

หมายเลข 1: พลตำรวจเอก สมศักดิ์ จันทะพิงค์
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครสวรรค์ สังกัดกลุ่มนครสวรรค์บ้านเรา

=== หมายเลข 2: ร้อยตํารวจโท ธรัตนชัย เฉลยคาม === 
อดีตผู้สมัคร สส.นครสวรรค์ เขต 6 พรรคก้าวไกล สังกัดอิสระ (ขาดคุณสมบัติ)

หมายเลข 3: ขนิษฐา ดอกไม้ทอง
เจ้าของสำนักงานบัญชี

ผลการเลือกตั้ง
{| class="wikitable" style="text-align: left;font-size:90%;width:60%;"
|- style="background-color:#" 
! style="background-color: #0F1599" | 
| colspan="5" | กลุ่มนครสวรรค์บ้านเรา รักษาที่นั่ง
|- หมวดหมู่:แม่แบบการเลือกตั้ง
|}

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
วัดชัยภูมิพิทักษ์
วัดชัยภูมิพิทักษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกุดชุมแสง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ อยู่ติดกับที่ทำการอุทยานแห่งชาติภูแลนคา โดยมีพระธรรมภาวนาวชิรคุณ (หลวงพ่อบุญมา ปุญญาภิรโต),วิ. หรือหลวงพ่อผาเกิ้ง ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดชัยภูมิพิทักษ์ หรือ วัดผาเกิ้ง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2512 โดยนายประมูล ศรัทธาทิพย์ ผู้ว่าราชการจังหวัดชัยภูมิในขณะนั้น โดยริเริ่มที่จะสร้างให้เป็นพื้นที่อุทยาน โดยสร้างพระพุทธรูปปางประทานพร นามว่า พระพุทธชัยภูมิพิทักษ์ ยืนตระหง่านเป็นศรีสง่า ประดิษฐานอยู่ที่หน้าผาเกิ้งซึ่งตั้งอยู่ระหว่างภูเขาสองลูกที่มาบรรจบกัน ตั้งวัดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2528 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2559

พระพุทธชัยภูมิพิทักษ์เป็นพระพุทธรูปศิลปะรัตนโกสินทร์ ขนาดสูงจากฐานถึงยอด 14 ศอก (7 เมตร) ก่ออิฐถือปูน หุ้มด้วยกระเบื้องโมเสกสีทองทั้งองค์ เริ่มก่อสร้าง วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2512 แล้วเสร็จ พ.ศ. 2516
ศาสนสถานที่สำคัญ มีเจดีย์ทรงน้ำเต้ากลมเป็นศิลปะที่ผสมผสานระหว่างพระธาตุพนมกับพระปฐมเจดีย์ ความกว้างรอบฐาน 20 เมตร สูงจากฐาน 9 ศอก

อ้างอิง
วัดสระเกษ (จังหวัดอ่างทอง)
วัดสระเกษ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไชยภูมิ อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาทิศตะวันออก

วัดสระเกษสร้างขึ้นก่อนสมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมมีชื่อว่า วัดเสาธงหิน สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1892 มีประวัติว่าในสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราชได้กรีธาทัพขับไล่ข้าศึกถึงบ้านชะไว และได้ชัยชนะจึงให้ชื่อว่าบ้านไชโย เมื่อขับไล่ข้าศึกไปแล้วได้พักทัพที่วัดเสาธงหินเพื่อสรงน้ำสระเกษาที่วัดนี้ ต่อมาจึงเรียกว่า "วัดสระเกษ" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้วตั้งแต่ปี พ.ศ. 2320 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 10 เมตร ยาว 22.50 เมตร
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถที่ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2506 เป็นโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 15 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารคอนกรีต กุฎิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้สุสานกว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร วัดนี้ยังมีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ด้วย

วัดมีพระเกจิชื่อดังคือ หลวงปู่โต๊ะ ท่านได้จัดสร้างพระเครื่อง วัตถุมงคลมากมาย ได้แก่ พระพิมพ์สมเด็จ รูปเหมือน และเหรียญวัตถุมงคล

อ้างอิง
ปริยศิลปิน
ปริยศิลปิน แปลว่า ศิลปินอันเป็นที่รักของประชาชน เป็นรางวัลที่มอบให้กับศิลปินที่เสียชีวิตแล้วแต่มีผลงานเด่นชัดเป็นที่ประจักษ์ สมควรได้รับการยกย่องให้เป็นแบบอย่างต่อประชาชนและศิลปินรุ่นใหม่

ประวัติ
รางวัลปริยศิลปินเริ่มต้นขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2551 มีต้นกำเนิดมาจากแนวความคิดของนางจารุลินทร์ มุสิกะพงษ์ อดีตข้าราชการกรมประชาสัมพันธ์ โดยมีสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ (ปัจจุบันคือกรมส่งเสริมวัฒนธรรม) เป็นผู้สรรหาผ่านคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิคัดเลือกปริยศิลปินและปรมศิลปิน ซึ่งศิลปินคนแรกที่ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติและมอบรางวัลนี้คือยอดรัก สลักใจ เมื่อปี พ.ศ. 2551
รายชื่อปริยศิลปิน
{| class="wikitable" style="text-align: center"
|-
! ปี !! ศิลปิน !! หมายเหตุ
|-
| 2551
| ยอดรัก สลักใจ
| 
|-
| rowspan="2"| 2552
| สุรพล สมบัติเจริญ
| rowspan="2"| 
|-
| พุ่มพวง ดวงจันทร์
|-
|}

อ้างอิง
แอลกอฮอล์ (สารเสพติด)
แอลกอฮอล์ บางครั้งเรียกว่า เอทานอล เป็นหนึ่งในยาที่มีฤทธิ์ต่อจิตและประสาทที่ใช้กันอย่างแพร่หลายและถูกนำไปใช้ในทางที่ผิดมากที่สุดในโลก และจัดอยู่ในประเภทสารกดประสาท แอลกอฮอล์ถูกจัดประเภทโดยองค์การอนามัยโลก (WHO) ให้เป็นสารพิษ มีฤทธิ์ต่อจิตและประสาท ทำให้ติดยา และก่อมะเร็ง
แอลกอฮอล์พบได้ใน เครื่องดื่มหมัก เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เช่น เบียร์ ไวน์ และ เหล้ากลั่น โดยเฉพาะ เหล้าที่ถูกกลั่น และมีวัตถุประสงค์การใช้งานที่หลากหลาย เช่น ใช้เป็น การใช้ยาเสพติดเพื่อสันทนาการ โดยเฉพาะ การดื่มแอลกอฮอล์ในหมู่นักศึกษามหาวิทยาลัย ใช้เพื่อ การรักษาตนเอง และในการ สงคราม นอกจากนี้ยังมีความเกี่ยวข้องกับ อาชญากรรมที่เกี่ยวข้องกับแอลกอฮอล์ เช่น การขับรถขณะมึนเมา การเมาสุราที่ปรากฏในที่สาธารณะ และ การดื่มสุราในวัยที่ยังไม่ถึงเกณฑ์ บางศาสนาและสำนักลึกลับใช้แอลกอฮอล์ในพิธีกรรมเพื่อ จิตวิญญาณ
ผลกระทบระยะสั้น จากการบริโภคในปริมาณปานกลาง ได้แก่ การผ่อนคลาย ลดการยับยั้งทางสังคม และความสุข ในขณะที่การดื่มหนักอาจทำให้เกิดการเสื่อมของสมรรถนะทางระบบประสาทโดยทั่วไป ความจำเสื่อมชั่วคราว และ อาการเมาค้าง การบริโภคแอลกอฮอล์ในปริมาณที่มากเกินไปจะทำให้เกิดอาการ มึนเมาแอลกอฮอล์ ที่อาจทำให้ หมดสติ หรือในกรณีรุนแรงถึงแก่ชีวิต ผลกระทบระยะยาว ถูกพิจารณาว่าเป็นปัญหาสำคัญด้าน ปัญหาสาธารณสุข ทั่วโลก ซึ่งรวมถึง โรคพิษสุราเรื้อรัง การใช้ในทางที่ผิด การถอนพิษสุรา กลุ่มอาการแอลกอฮอล์ในทารกในครรภ์ (FASD) โรคตับจากแอลกอฮอล์ โรคตับอักเสบจากแอลกอฮอล์ โรคหัวใจและหลอดเลือดจากแอลกอฮอล์ (เช่น โรคกล้ามเนื้อหัวใจจากแอลกอฮอล์) โรคปลายประสาทเสื่อมจากแอลกอฮอล์ อาการหล
ล์ (เช่น โรคกล้ามเนื้อหัวใจจากแอลกอฮอล์) โรคปลายประสาทเสื่อมจากแอลกอฮอล์ อาการหลอนจากแอลกอฮอล์ ผลกระทบระยะยาวต่อสมอง (เช่น ความเสียหายต่อสมองจากแอลกอฮอล์ และ ภาวะสมองเสื่อมจากแอลกอฮอล์) และ มะเร็ง ตามรายงานของ WHO ปี 2024 ผลกระทบที่เป็นอันตรายจากการใช้แอลกอฮอล์ทำให้มีผู้เสียชีวิต 2.6 ล้านคนต่อปี ซึ่งคิดเป็น 4.7% ของการเสียชีวิตทั่วโลก
ในช่วงประมาณสองทศวรรษที่ผ่านมา หน่วยงานวิจัยมะเร็งระหว่างประเทศ (IARC) ได้จัดให้แอลกอฮอล์เป็น สารก่อมะเร็งกลุ่ม 1 ในปี 2023 WHO ได้ประกาศว่า "ไม่มีปริมาณการดื่มแอลกอฮอล์ที่ปลอดภัยต่อสุขภาพ" ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงด้านการสื่อสารด้านสาธารณสุขทั่วโลก โดยสอดคล้องกับมุมมองที่มีมายาวนานของ การเคลื่อนไหวเพื่อความสมานฉันท์ ซึ่งรณรงค์ต่อต้านการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ การเปลี่ยนแปลงนี้สอดคล้องกับ ข้อสรุปทางวิทยาศาสตร์ ที่ต่อต้านแอลกอฮอล์สำหรับผู้หญิงที่ตั้งครรภ์ เนื่องจากความเสี่ยงที่ทราบกันดีของ การแท้งบุตร กลุ่มอาการแอลกอฮอล์ในทารกในครรภ์ (FASDs) และ ภาวะเสียชีวิตเฉียบพลันในเด็กทารก (SIDS) รวมถึงสำหรับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า อายุที่กฎหมายกำ
ยชีวิตเฉียบพลันในเด็กทารก (SIDS) รวมถึงสำหรับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า อายุที่กฎหมายกำหนดให้ดื่มแอลกอฮอล์ได้
อ้างอิง

อ่านหนังสือเพิ่ม
* 
* The National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism maintains a database of alcohol-related health effects. ETOH Archival Database (1972–2003) Alcohol and Alcohol Problems Science Database.

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* WHO fact sheet on alcohol
* ChEBI – biology related
* Kyoto Encyclopedia of Genes and Genomes signal transduction pathway: KEGG – human alcohol addiction
จังหวัดอุทัยธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุทัยธานี พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดอุทัยธานีทั้งจังหวัด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดอุทัยธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
* จังหวัดอุทัยธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

อ้างอิง
วัดถึด่าม
วัดถึด่าม ( ) เป็นวัดพุทธตั้งอยู่บนถนนถึดั่ม เขตเจื่องอัน เว้ ประเทศเวียดนาม สร้างขึ้นโดยพระพุทธาจารย์เถี่ยน ทิก มิญ เหื่อง ผู้เป็นลัมเท้เซ็น (Lâm Tế Zen) ลำดับที่ 34 วัดสร้างขึ้นในปลายศตวรรษที่ 17 ในรัชสมัยของขักรพรรดิเลอ ฮี ทง ในเวลานั้น วัดนี้ยังมีชื่อว่า วัดอั๊นตน (Ấn Tôn Temple) ในปี 1841 จักรพรรดิเถี่ยว จิ มีรับสั่งมห้เปลี่ยนชื่อวัดใหม่ วัดนี้เป็นหนึ่งในสามวัดหลวงของราชวงศ์เหงียนในเมืองเว้
ในปี 1951 มีการจัดงานพบปะระหว่างพระสงฆ์ 51 รูปสำคัญจากทั่วประเทศเวียดนาม และจากหกกลุ่ม เพื่อตั้งองค์การพุทธศาสนาขึ้นสำหรับเวียดนาม โดยได้เลือกทิก ทิญ เคี๊ยต เป็นผู้นำพุทธศาสนาในเวียดนามรูปแรก ในการพบปะนี้ยังเป็นครั้งแรกที่ธงฉัพพรรณรังสีถูกชักขึ้นในพื้นที่วัด

ในปี 1968 วัดได้รับความเสียหายอย่างหนักระหว่างการรุกวันเท็ตในสงครามเวียดนาม ความเสียหายบางส่วนในวัดยังคงอยู่ถึงปัจจุบัน และในปี 1966 ได้มีการจัดสร้างพระพุทธรูปสัมฤทธิ์ขึ้นประดิษฐานในวัดแทนที่องค์ซึ่งถูกทำลายไปในสมัยรัฐบาลโง ดิ่ญ เสี่ยม ซึ่งเกิดวิกฤตการณ์ชาวพุทธ ปัจจุบันวัดถึดั่มยังคงเปิดใช้งานเป็นวัดที่ประกอบศาสนากิจโดยมีพระสงฆ์จำพรรษาและยังคงเป็นที่ตั้งของสำนักงานพุทธศาสนาประจำจังหวัด
สถาปัตยกรรมแอนดีสใหม่
ในเอลอัลโต ประเทศโบลิเวีย]]

แอนดีสใหม่ หรือ นีโอแอนเดียน ( ) เป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมร่วมสมัยที่มีศูนย์กลางอยู่ในเอลอัลโต ประเทศโบลิเวีย ดังที่ปรากฏสร้างในแมนชั่นขนาดย่อมหรือโชเล็ต (cholets) และโถงเต้นรำมากมายในเอลอัลโต สถาปนิกชาวโบลิเวีย เฟร็ดดี มามานี ถือว่าเป็นสถาปนิกแอนดีสใหม่คนที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด เขาเป็นวิศวกรโยธาที่เริ่มต้นด้วยการเป็นคนใช้แรงงานเมื่อสองทศวรรษก่อน และสร้างอาคารทรงแอนดีสใหม่มากกว่า 60 แห่งในเอลอัลโตนับตั้งแต่ปี 2005
นักประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม ปาโอลา โฟลเร็ซ (Paola Flores) ชี้ให้เห็นว่า "สิ่งปลูกสร้างแอนดีสใหม่ส่วนม่กก่อสร้างขึ้นนับตั้งแต่ประธานาธิบดี เอโว โมราเล็ซ ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งในปี 2006 โมราเล็ซเป็นชาวอัยมารา และเป็นผู้นำชาวชาติพันธุ์พื้นเมืองคนแรกของประเทศ การเฟื่องฟูขึ้นของสถาปัตยกรรมแอนดีสใหม่ประจวบเหมาะกับการเติบโตทางเศรษฐกิจพอสมควรควบคู่กับความเติบโตในความภาคภูมิใจในรากเหง้าความเป็นชาวอัยมารา" คำว่านีโอแอนเดียนเริ่มปรากฏใช้ครั้งแรกในวารสารสถาปัตยกรรมศาสตร์เพื่อใช้เรียกรูปแบบสถาปัตยกรรมของอาคารสถานทูตสหรัฐในลิมา ประเทศเปรู ผลงานออกแบบโดยอาร์กีเตโตนีกาในปี 1996 ซี่ง "ได้แรงบันดาลใจแทบจะโดยตรงจากประวัติศาสตร์เปรู และดัดแปลงมาจากสิ่งปลูกสร้างในโบร
"ได้แรงบันดาลใจแทบจะโดยตรงจากประวัติศาสตร์เปรู และดัดแปลงมาจากสิ่งปลูกสร้างในโบราณสถานเช่นนครโบราณกุซโกและมาชูปิกชู" สำหรับผู้คนที่ไม่ได้มีพื้นหลังจากวัฒนธรรมแอนดีส เคยบรรยายถึงรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบแอนดีสใหม่ไว้ว่ามีสีสันสดใส, มีความ "ล้ำสมัย" และ "ฟังก์" (funky)
เอ็กโซติค ฟู้ด
บริษัท เอ็กโซติค ฟู้ด จำกัด (มหาชน) เป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจผลิตและจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ซอสปรุงรสและน้ำจิ้ม เครื่องแกง เครื่องประกอบอาหารไทย ผลิตภัณฑ์อาหารปรุงสำเร็จ เช่น แกงเขียวหวาน ต้มยำ ผัดไทย อาหารสำเร็จรูป และกึ่งสำเร็จรูป เช่น สินค้าในน้ำมันและน้ำเกลือ, ผักและผลไม้กระป๋อง, ผลิตภัณฑ์จากข้าว, ของแห้งและของดองต่างๆ มีสินค้าส่งออกกว่า 700 รายการ ซึ่งรวมถึงซอสศรีราชามากกว่า 40 รสชาติ โดยผลิตภัณฑ์ของบริษัทจำหน่ายภายใต้ตราสินค้า เช่น Exotic Food, Thai Pride และ Flying Goose เป็นต้น สินค้าที่ได้รับความนิยม ได้แก่ Sriracha Original, Sriracha Mayo, Sweet Chili Sauce และแบรนด์น้ำมะพร้าว Coco Loto
บริษัทฯ เริ่มจัดตั้งบริษัทชื่อ "บริษัท เอ็กโซติค ฟู้ด จำกัด" เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2542 ด้วยทุนจดทะเบียน 1 ล้านบาท เพื่อดําเนินธุรกิจผลิตและจําหน่ายผลิตภัณฑ์ประเภทซอส น้ำจิ้ม และเครื่องแกง ต่อมาเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 เริ่มลงทุนก่อสร้างโรงงานที่นิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี

เดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนเปลี่ยนชื่อมาเป็น "บริษัท เอ็กโซติค ฟู้ด จำกัด (มหาชน)"

อ้างอิง
หมู่ประติมากรรมโดยกอนสตันติน บรึงกุช ที่ตือร์กูฌิว
หมู่ประติมากรรมโดยกอนสตันติน บรึงกุช ที่ตือร์กูฌิว ( , Sculptural Ensemble of Constantin Brâncuși at Târgu Jiu) เป็นประติมากรรมสามชิ้นในเมืองตือร์กูฌิว เทศมณฑลกอร์ฌ ประเทศโรมาเนีย ที่สร้างขึ้นโดยประติมากรชาวโรมาเนีย กอนสตันติน บรึงกุช เพื่อระลึกถึงวีรชนชาวโรมาเนียที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ประติมากรรมสามชิ้นนี้ได้แก่ โต๊ะเงียบสงัด (มาซา เตอเชรีย์; Masa tăcerii), ประตูจูบ (โปอาร์ตา เซอรูตูลุย; Poarta sărutului) และ เสานิรันดร์ (โกโลอานา อินฟีนีตูลุย; Coloana Infinitului) ซึ่งตั้งเรียงกันบนเส้นตัดความยาส 1.3 กิโลเมตร เรียงลำดับจากตะวันตกไปตะวันออก หมู่ประติมากรรมนี้ถือเป็นหนึ่งในประติมากรรมกลางแจ้งที่สำคัญของศตวรรษที่ 20 และได้รับการข
ิมากรรมนี้ถือเป็นหนึ่งในประติมากรรมกลางแจ้งที่สำคัญของศตวรรษที่ 20 และได้รับการขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี 2024 .
อนุสรณ์สถานแห่งนี้สันนิบาตสตรีกอร์ฌแห่งชาติ (National League of Gorj Women) เป็นผู้ว่าจ้างศิลปิน บรึงกุช ออกแบบ เพื่อระลึกถึงทหารที่เสียชีวิตขณะต่อสู้เพื่อรักษาตือร์กูฌิวในปี 1916 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บรึงกุช ซึ่งในเวลานั้นอาศัยอยู่ในปารีสตกลงรับออกแบบอนุสรณ์สถานนี้ในปี 1935 โดยปฏิเสธไม่ขอรับค่าจ้างออกแบบ
เสานิรันดร์
เสานิรันดร์ (โกโลอานา อินฟีนีตูลุย; Coloana Infinitului) เป็นประติมากรรมชิ้นสำคัญในสามชิ้นนี้ โดยสร้างขึ้นเป็นภาพแทนความเสียสละอันไม่สิ้นสุดของทหารโรมาเนีย ประกอบด้วยชิ้นรูปสี่เหลี่ยมรอมบอยด์ 15 ชิ้นต่อเรียงกัน โดยชิ้นบนสุดเป็นชิ้นที่ 16 มีขนาดแค่ครึ่งเดียวของชิ้นอื่น สื่อถึงความไม่สิ้นสุดเป็นนิรันดร์ บรึงกุชได้ทดลองกับงานศิลปะรูปแบบนี้มาตั้งแต่ปี 1918 โดยมีชิ้นวานคล้ายกันทำจากไม้โอ๊กเป็นของสะสมของพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนิวยอร์กซิตี ชิ้นงานที่จัดแสดงที่ตือร์กูฌิวนี้สร้างขึ้นที่เวิร์กช็อปกลางในเปโตรชาน (Atelierele Centrale Petroșani) และประกอบกันโดยวิศวกร ชเตฟาน เจออร์เจสกู-จอร์ฌัน (Ștefan Georgescu-Gorjan, 1905–1985) มิตรสหายของ
ศวกร ชเตฟาน เจออร์เจสกู-จอร์ฌัน (Ștefan Georgescu-Gorjan, 1905–1985) มิตรสหายของบรึงกุช แล้วเสร็จในวันที่ 27 ตุลาคม 1938 มีความสูงรวม 29.3 เมตร
ในทศวรรษ 1950s รัฐบาลคอมมิวนิสต์โรมาเนียมีแผนจะทำลายประติมากรรมชิ้นนี้ทิ้ง และนำเอาเหล็กที่ได้ไปใช้งานใหม่ กระนั้นแผนการนี้ไม่ได้ปฏิบัติจริง หลังการปฏิวัติโรมาเนียในปี 1989 ซึ่งโค่นล้มรัฐบาลคอมมิวนิสต์ ประติมากรรมที่ตือร์กูฌิวกลับมาได้รับความสนใจใหม่อีกครั้ง โดยเฉพาะเสานิรันดร์ซึ่งในเวลานั้นหลังถูกละเลยมาหลายปีเริ่มบิดงอ มีการสึกหรอจากสนิม ในปี 1966 เสานี้ถูกขึ้นทะเบียนเวิลด์มอนิวเมนต์วอชต์โดยเวิลด์มอนิวเมนต์ฟันด์ การบูรณะครั้งใหญ่มีขึ้นในระหว่างปี 1998 ถึง 2000 ด้วยความร่วมมือระหว่างรัฐบาลโรมาเนีย เวิลด์มอนิวเมนต์ฟันด์ ธนาคารโลก และหน่วยงานอื่น ๆ ทั้งในและนอกโรมาเนีย

อ้างอิง
ไมดลัง
ไมดลัง (อาหม: 𑜉𑜩𑜓𑜝𑜪) หรือ ไมดาม หรือ มอยด้ำ (อักษรโรมัน: Moidam หรือ maidam, เบงกอล: মৈদাম) เป็นเนินฝังศพแบบธรรมเนียมในศาสนาอาหม ไมดลังหลวงแห่งจาไรเทวได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในปี 2024 ไมดลังมักได้รับการเปรียบเปรยกับปีรามิดอียิปต์หรือสุสานหลวงของราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงในจีน ปัจจุบัน มีอยู่สี่เผ่าของอาหมที่ยังคงยึดถือปฏิบัติธรรมเนียมการสร้างไมดลัง ได้แก่ โมะหุง (Mo-Hung), โมะจาม (Mo-Cham), เจาดาง (Chaodang) และ โมะปลง (Mo-Plong)
พิธีศพของชาวไตส่วนใหญ่เช่นชาวอาหมตามธรรมเนียมดั้งเดิมนิยมใช้การฝังศพ ซึ่งต่างกันกับพิธีศพแบบธรรมเนียมฮินดูที่นิยมใช้การเผาศพ ดังนั้น นับตั้งแต่กษัตริย์แห่งอาหมรับศาสนาฮินดูมาปฏิบัติ ก็เปลี่ยนมาเป็นการฝังอัฐิของตนภายใต้ไมดลังแทน ชุมชนชาวอาหมในรัฐอัสสัมของประเทศอินเดียในปัจจุบันยังคงยึดถือการฝังศพเป็นส่วนสำคัญของธรรมเนียมปฏิบัติของตน ไมดลังมีความสัมพันธ์อย่างมากกับคติบูชาบรรพชนของอาหม และเทศกาลเมด้ำเมผี
โครงสร้างของไมดลังประกอบด้วยห้องใต้ดินหนึ่งห้องเป็นอย่างน้อย และมีโครงสร้างใหญ่รูปกรวยครอบทับ ปกคลุมด้วยเนินดินทรงครึ่งทรงกลม บนยอดเป็นศาลาแบบเปิดที่เรียกว่า โจวจาฬี (chow chali) ส่วนที่ฐานมีกำแพงเตี้ยรูปแปดเหลี่ยมล้อมรอบ ความสูงของไมดลังขึ้นอยู่กับอำนาจอขงกษัตริย์ผู้สร้างไมดลังนั้น ๆ และส่วนมากไม่มีการระบุชื่อของกษัตริย์ที่สร้างหรือฝังร่างไว้ ยกเว้นแต่เพียงบางแห่ง เช่น ของคฑาธร สิงห์ และ รุทร สิงห์ ไมดลังขนาดใหญ่โตส่วนใหญ่มาจากศตวรรษที่ 17-18 ตามธรรมเนียมแล้ว ผู้จะกระทำการฝังร่างของกษัตริย์หรือราชินีอาหมได้จะต้องมาจากเผ่าตระกูล ฆรฟลิยะ (Gharphaliya) หรือ ลขูรขาน (Lakhurakhan) เท่านั้น สำหรับการก่อสร้างนั้นจะต้องใช้เจ้าหน้าที่พิเศษในตำแหน่ง จ
(Lakhurakhan) เท่านั้น สำหรับการก่อสร้างนั้นจะต้องใช้เจ้าหน้าที่พิเศษในตำแหน่ง จางรุง ฟูกาน (Chang-Rung Phukan) ผู้เป็นหัวหน้าใหญ่ของสถาปนิกในอาณาจักรอาหม เท่านั้น
คำว่าไมดลังเป็นรูปย่อยของคำภาษาไต-อาหม ว่า ฟราง ไม ดลัง (Phrang-Mai-Dam; หรือ ผรัง ไม ด้ำ) โดยคำว่า ฟราง ไม (Phrang-Mai; หรือ ผรัง ไม) แปลว่าการ “ฝังไว้” และ ดลัง (Dam; หรือ ด้ำ) แปลว่าคนเสียชีวิตหรือวิญญาณบรรพชน
ในระหว่างปี 2000-2002 กรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย สาขาคุวาหาฏี ได้ทำการขุดค้นไมดลังหมายเลขสองแห่งจาไรเทว ในศิวสาคร รัฐอัสสัม ซึ่งยังคงโครงสร้างของไมทลังอย่างดั้งเดิมอยู่ จากการขุดค้นนี้พบว่าห้องใต้ดินของไมดลังสร้างมาจากอิฐ และยังมีการพบรูบนเพดานซึ่งบ่งบอกว่าไมดลังนี้น่าจะโดนปล้นมาก่อนหน้าแล้ว กระนั้นภายในยังคงมีโบราณวัตถุมากมาย รวมถึงพบโครงกระดูกห้าร่าง ชิ้นส่วนงาช้างสำหรับเป็นเครื่องประดีบ ชิ้นส่วนไม้ โศไรที่ออกแบบเป็นรูปเสา แผ่นแสดงตราของราชวงศ์อาหมทำจากงาช้าง ประติมากรรมรูปช้าง นกยูง และดอกไม้ เป็นต้น ทั้งนี้กรมโบราณคดีไม่สามารถระบุอายุที่แน่ชัดของไมดลังนี้ได้ แต่คาดว่าเก่าแก่กว่าศตวรรษที่ 18 และเชื่อว่าเป็นไมดลังของกษัติรย์แห่งอาหม ปรมัตต์ สิ
าดว่าเก่าแก่กว่าศตวรรษที่ 18 และเชื่อว่าเป็นไมดลังของกษัติรย์แห่งอาหม ปรมัตต์ สิงห์ หรือ ราเชศวร สิงห์
รอชียามอนตาเนอ
รอชียามอนตาเนอ ( , ; ; , ; ) เป็นกอมมูนในเทศมณฑลอัลบา ในเทือกเขาอาปูเซนในทรานซิลเวเนีย ประเทศโรมาเนีย มีแม่น้ำรอชียามอนตาเนอไหลผ่าน กอมมูนนี้ประกอบไปด้วยสิบหกหมู่บ้าน
ทรัพยากรเหมืองแร่ในพื้นที่นี้มีการขุดขึ้นมาใช้งานนับตั้งแต่สมัยจักรวรรดิโรมันเป็นอย่างน้อย เรื่อยมาจนถึงปี 2006 ที่ซึ่งเหมืองทองคำของรัฐปิดตัวลงก่อนโรมาเนียเข้าร่วมสหภาพยุโรป หลังจากนั้นมาบริษัทกาเบรียลรีซอร์สซิสจากแคนาดาได้เสนอโครงการเปิดเหมืองทองคำแห่งใหม่ในพื้นที่ซึ่งนำไปสู่การประท้วงต่อต้านครั้งใหญ่ทั่วประเทศโรมาเนีย ทั้งด้วยความกลัวว่าการสร้างเหมืองแร่ใหม่จะกระทบต่อเหมืองแร่โบราณสมัยโรมัน และด้วยความกลัวว่าจะเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติต่อมนุษย์ซ้ำรอยที่เคยเกิดที่บายามาเรเมื่อปี 2000 การประท้วงระลอกนี้ถือเป็นการประท้วงใหญ่ที่สุดในประเทศในรอบสิบกว่าปี โดยมีองค์การหลายระดับสนับสนุน ตั้งแต่กรีนพีซจนสถาบันโรมาเนีย ท้ายที่สุด คณะรัฐบาลยอมยกเลิกโค
หลายระดับสนับสนุน ตั้งแต่กรีนพีซจนสถาบันโรมาเนีย ท้ายที่สุด คณะรัฐบาลยอมยกเลิกโครงการในปี 2014 หลังจากนั้นในปี 2015 กระทรวงวัฒนธรรมได้ประกาศพื้นที่นี้มห้เป็นเขตโบราณสถานที่มีความสำคัญระดับชาติ ถือเป็นการสิ้นสุดโครงการใด ๆ ก็ตามที่จะทำการอุตสาหกรรมในพื้นที่ในอนาคต
หมู่ป้อมปราการดาซียาบนเทือกเขาออเริชตีเย
หมู่ป้อมปาการดาซียาบนเทือกเขาออเริชตีเย ( ; Dacian Fortresses of the Orăștie Mountains) ประกอบด้วยป้อมปราการแบบมูรุสดากีกุสหกแห่งในประเทศโรมาเนีย สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์กาลถึงคริสต์ศตวรรษที่ 1 เพื่อต้านทานการรุกรานจากโรมัน ป้อมปราการเหล่านี้มีบทบาทมากในประวัติศาสตร์ขอสงครามระหว่างโรมันกับดาซียา ป้อมปราการทั้งหกประกอบด้วยซาร์มีเซเกตูซา เรกียา, คอสเตชต์-เซเตอซูอีเย, คอสเตชต์-บลีดารู, ปีอาตรารอซีเย, เบอนิตซา และ เกอปัลนา ทั้งหมดรวมกันเป็นส่วนหนึ่งของแนวป้องกันของกษัตริย์เดเซบาลุสแห่งดาซียา ยูเนสโกขึ้นทะเบียนหมู่ป้อมปราการทั้งหกนี้เป็นแหล่งมรดกโลกในปี 1999 ทั้งหมดตั้งอยู่ในพื้นที่เทศมณฑลฮูเนดออารา ยกเว้นเพียงป้อมปราการที่เกอปัลนา ซึ่งตั
ั้งหมดตั้งอยู่ในพื้นที่เทศมณฑลฮูเนดออารา ยกเว้นเพียงป้อมปราการที่เกอปัลนา ซึ่งตั้งอยู่ในเทศมณฑลอัลบา
หนึ่งในป้อมปราการที่สำคัญที่สุดในหกแห่งคือซาร์มีเซเกตูซา เรกียา (Sarmizegetusa Regia) ซึ่งยังเป็นอดีตราชธานีและเมืองสำคัญของอาณาจักรดาซียา เชื่อว่สสร้างขึ้นเมื่อกลางศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์กาล การขุดค้นในปัจจุบันพบว่าประกอบด้วยกำแพงล้อมรอบและป้อมปราการ พื้นที่สำหรับศาสนพิธี และพื้นที่อยู่อาศัยสำหรับขุนนางและทาสรับใช้ ตั้งอยู่บนเขาที่สูง ทำให้มีวิสัยทัศน์ที่สามารถเห็นพื้นที่ต่ำกว่าโดยรอบได้ชัดเจน ในนิคมนี้ในสมัยโลราณยังปรากฏหลักฐานระบบชลประทานและระบบบริหารแจกจ่ายน้ำดื่มโดยใช้ท่อเซรามิก

อ้างอิง
อารามฮอเรซู
อารามฮอเรซู ( ) เป็นอารามอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ในเมืองฮอเรซู ภาควัลลาเกีย ประเทศโรมาเนีย สร้างขึ้นในปี 1690 โดยเจ้าชายกอนสตันติน บรังกอเวยานู อารามนี้ถือเป็นผลงานชิ้นเอกของรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบบรังกอเวเนสก์ ซึ่งถือเป็นรูปแบบศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมที่เป็นโรมาเนียโดยแท้จริง

ยูเนสโกขึ้นทะเบียนอารามนี้เป็นแหล่งมรดกโลกในปี 1993

อ้างอิง
หมู่บ้านที่มีโบสถ์ป้อมในทรานซิลเวเนีย
ในแถบตะวันออกเฉียงใต้ของทรานซิลวาเนียในประเทศโรมาเนียมีจำนวนโบสถ์ป้อมอยู่มากมายที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 13-16 ในจำนวนนี้มีมากกว่า 150 แห่งที่ได้รับการอนุรักษ์อย่างดีจนถึงปัจจุบัน และมีเจ็ดแห่วที่ได้รับการขึ้นทะเบียนโดยยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลกในชื่อ หมู่บ้านที่มีโบสถ์ป้อมในทรานซิลวาเนีย ( ) โดยประกอบด้วยหกแห่งที่เป็นของชาวแซ็กซอนในทรานซิลวาเนีย และหนึ่งแห่งที่เป็นของชาวเซเกลีย์ ซึ่งได้รับการอนุรักษ์มาตั้งแต่สมัยยุคกลางตอนปลาย

รายชื่อ

หมู่บ้านที่มีโบสถ์ป้อมทั้งเจ็ดแห่งซึ่งยูเนสโกขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกได้แก่:
{| class="wikitable" 
! ชื่อภาษาโรมาเนีย !! ภาพ !! เทศมณฑล !! ชื่อภาษาเยอรมัน !! ชื่อภาษาฮังการี !! สิ่งปลูกสร้างสำคัญ
|-
! บีเยร์ตัน 
| || ซีบิว || บีร์ทแฮ็ล์ม (Birthälm) || Berethalom || โบสถ์ป้อมบีเยร์ตัน
|-
! กัลนิก 
| || อัลบา || เค็ลลิง (Kelling) || Kelnek || ป้อมปราการกัลนิก
|-
! ดัรฌิว 
| || ฮาร์กีตา || แดร์ซ (Ders) || Székelyderzs || โบสถ์ป้อมดัรฌิว
|-
! เปรฌเมร์
| || บราชอฟ || ทาร์ทเลา (Tartlau) || Prázsmár || โบสถ์ป้อมเปรฌเมร์
|-
! ซัสชิซ 
| || มูเรช || ไคสด์ (Keisd) || Szászkézd || โบสถ์ป้อมซัสชิซ ป้อมปราการไพร่ซัสซิช
|-
! วาเลยาวีลอร์ 
| || ซีบิว || ว็วร์มโลค (Wurmloch) || Nagybaromlak || โบสถ์ป้อมวาเลยาวีลอร์
|-
! วิสชรี 
| || บ
็วร์มโลค (Wurmloch) || Nagybaromlak || โบสถ์ป้อมวาเลยาวีลอร์
|-
! วิสชรี 
| || บราชอฟ || ไวส์เคียร์ค (Weißkirch) || Fehéregyháza || โบสถ์ป้อมวิสชรี
|-
|}
สะพานหลงเถิง
สะพานหลงเถิง ( ) หรือชื่อทางการ สะพานอู๋เถิงผิง ( ) เป็นซากปรักหักพังของอดีตสะพานรถไฟในหมู่บ้านหลงเถิง เมืองซานอี้ เทศมณฑลเหมียวลี่ ประเทศไต้หวัน

สะพานนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1906 ในสมัยใต้ปกครองญี่ปุ่น ใช้ชื่อว่าสะพานเคียวโตเฮเคียว ( ) ผลงานออกแบบโดยวิศวกรโยธาชาวอเมริกัน เทโอดอร์ คูเพอร์ และ ซี ซี ชไนเดอร์ ให้กับรัฐบาลเจ้าอาณานิคม ชื่อของหมู่บ้านและสะพานนี้ตั้งตามชื่อพืช Millettia pachycarpa ( ) ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นพิษต่อปลา ตามตำนานว่ากันว่าในอดีตในทะเลสาบใกล้กันมีปลาคาร์ปปิศาจอาศัยอยู่ซึ่งนำพาความโชคร้ายมาแก่ชาวบ้าน ชาวบ้านโดยรอบจึงปลูกพืชนี้เพื่อต่อสู้กับปลาคาร์ปปิศาจ
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1935 เกิดเหตุแผ่นดินไหวชินจิกุ-ไทชู และอาฟเตอร์ช็อกตามมาอีกหลายครั้งจนเดือนกรกฎาคม ทำให้สะพานพังถล่มลงมาหลายส่วนจนเสียหายเกินกว่าบูรณะได้ มีการสร้างสะพานเหล็กขึ้นทดแทนแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1938 ห่างไป 80 เมตรจากสะพานหลงเถิง ทรัสส์เหล็กกล้าตรงกลางของสะพานหลงเถิงซึ่งเสัยหายบิดงอจากแผ่นดินไหวได้ถูกเคลื่อนย้ายออกจากสะพานหลงเถิงหลังสะพานแห่งใหม่ก่อสร้างแล้วเสร็จ ชื่อปัจจุบันว่า หลงเถิง นั้นเริ่มกลับมาใช้งานหลังญี่ปุ่นถอนอาณานิคมจากไต้หวัน
ในปี ค.ศ. 1999 เกิดแผ่นดินไหวใหญ่ทำให้ส่วนที่เหลือของสะพานพังถล่มลงมา รัฐบาลของเทศมณฑลจึงตัดสินใจอนุรักษ์สะพานในลักษณะเช่นนี้เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจถึงเหตุแผ่นดินไหวที่ร้ายแรงที่สุดในไต้หวันทั้งสองครั้ง ซากของสะพานหลงเถิงได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถานในรายการทรัพย์สินวัฒนธรรมแห่งไต้หวันในปี ค.ศ. 2003

อ้างอิง
จังหวัดสมุทรปราการในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน มีจำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วย อำเภอพระประแดง, อำเภอพระสมุทรเจดีย์ และอำเภอเมืองสมุทรปราการ (เฉพาะตำบลบางโปรง ตำบลบางด้วน ตำบลบางเมืองใหม่ ตำบลปากน้ำ และตำบลท้ายบ้าน)

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วย อำเภอบางบ่อ, อำเภอบางพลี และอำเภอเมืองสมุทรปราการ (เฉพาะตำบลบางปู ตำบลบางปูใหม่ ตำบลแพรกษา ตำบลบางเมือง ตำบลเทพารักษ์ และตำบลสำโรงเหนือ)

ดูเพิ่ม
* จังหวัดสมุทรปราการในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
* จังหวัดสมุทรปราการในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

อ้างอิง