SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
อ่าวหะล็อง
อ่าวหะล็อง ( , "อ่าวแห่งมังกรผู้ดำดิ่ง") เป็นอ่าวแห่งหนึ่งในพื้นที่ของอ่าวตังเกี๋ยทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ใกล้ชายแดนติดต่อกับประเทศจีน มีพื้นที่ทั้งหมด 1,500 ตารางกิโลเมตร หรือ 937,500 ไร่ และมีชายฝั่งยาว 120 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงฮานอยไปทางตะวันออก 170 กิโลเมตร
ในอ่าวหะล็องมีเกาะหินปูนจำนวน 1,969 เกาะโผล่พ้นขึ้นมาจากผิวทะเล บนยอดของแต่ละเกาะมีต้นไม้ขึ้นอยู่อย่างหนาแน่น หลายเกาะมีถ้ำขนาดใหญ่อยู่ภายใน ถ้ำที่ใหญ่ที่สุดในบริเวณอ่าวคือ ถ้ำเสาไม้ ( , ฮางเดิ่วโก๋) หรือชื่อเดิมว่า "กร็อตเดแมร์แวย์" (Grotte des Merveilles) ซึ่งตั้งชื่อโดยนักท่องเที่ยวชาวฝรั่งเศสที่มาเยี่ยมชมอ่าวเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ภายในถ้ำประกอบไปด้วยโพรงกว้าง 3 โพรง มีหินงอกและหินย้อยขนาดใหญ่อยู่จำนวนมาก เกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบริเวณอ่าว 2 เกาะ คือ เกาะก๊าตบ่าและเกาะต่วนเจิว ทั้งสองเกาะนี้มีคนตั้งถิ่นฐานอยู่อย่างถาวร บนเกาะมีโรงแรมและชายหาดจำนวนมากคอยให้บริการนักท่องเที่ยว ส่วนเกาะขนาดเล็กอื่น ๆ บางเกาะก็มีชายหาดที่สวยงามที่นักท่อ
ห้บริการนักท่องเที่ยว ส่วนเกาะขนาดเล็กอื่น ๆ บางเกาะก็มีชายหาดที่สวยงามที่นักท่องเที่ยวนิยมไปเยี่ยมชม บางเกาะเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านชาวประมง และบางเกาะยังเป็นถิ่นอาศัยของสัตว์หลายชนิด เช่น ไก่ป่า ละมั่ง ลิง และกิ้งก่าหลายชนิด เกาะเหล่านี้มักจะได้รับการตั้งชื่อจากรูปร่างลักษณะที่แปลกตา เช่น เกาะช้าง ( , ห่อนวอย) เกาะไก่ชน ( , ห่อนก่าจ่อย) เกาะหลังคา ( , ห่อนม้ายหญ่า) เป็นต้น
ตามตำนานพื้นบ้านได้กล่าวไว้ว่า ในอดีตนานมาแล้ว ระหว่างที่ชาวเวียดนามกำลังต่อสู้กับกองทัพชาวจีนผู้รุกราน เทพเจ้าได้ส่งกองทัพมังกรลงมาช่วยปกป้องแผ่นดินเวียดนาม มังกรเหล่านี้ได้ดำดิ่งลงสู่ท้องทะเลบริเวณที่เป็นอ่าวหะล็องในปัจจุบัน ทำให้มีอัญมณีและหยกพุ่งกระเด็นออก อัญมณีเหล่านี้กลายเป็นเกาะแก่งน้อยใหญ่กระจายอยู่ทั่วอ่าว เป็นเกราะป้องกันผู้รุกราน ทำให้ชาวเวียดนามปกป้องแผ่นดินของพวกเขาได้สำเร็จและก่อตั้งประเทศซึ่งต่อมาก็คือเวียดนามในปัจจุบัน บางตำนานสมัยใหม่ก็กล่าวไว้ว่า ปัจจุบันยังมีสัตว์ในตำนานที่ชื่อว่า ตาราสก์ (Tarasque) อาศัยอยู่ที่ก้นอ่าว
อ่าวหะล็องได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 18 เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ที่ภูเก็ต ประเทศไทย
การจักสาน
การจักสาน เป็นงานหัตถกรรมอย่างหนึ่ง และนับเป็นงานศิลปะประเภททัศนศิลป์ได้ด้วย การจักสานเป็นการนำวัสดุขนาดเล็กและยาว มาขัด หรือสาน กันจนเป็นชิ้นงาน เช่น เสื่อ หรือภาชนะอื่น ๆ เช่น ตะกร้า เข่ง หรือของใช้อื่น ๆ เช่น ลูกตะกร้อ เป็นต้น

วัสดุที่ใช้
วัสดุที่ใช้ในงานจักสาน มักเป็นวัสดุจากธรรมชาติ เช่น ไม้ไผ่ หวาย ปอ กระจูด เป็นต้น ในภายหลังมีการใช้ผักตบชวา และวัสดุเลียนแบบธรรมชาติและอื่น ๆ ทำให้มีความทนทานมากขึ้น แต่มีสีสันและคุณลักษณะภายนอกคล้ายวัสดุธรรมชาติต่าง ๆ แต่ก็ไม่สามารถนำมาใช้ได้ทุกอย่าง
กรรมวิธี
การสานนั้น มีลักษณะคล้ายกับการทอผ้านั่นคือ ใช้วัสดุขนาดเล็กและยาว ที่เรียกว่า ตอก หรือ ต้นไผ่ที่นำมาขัดจนกลายเป็นเส้นเล็ก ๆ มาขัดประสานกัน แต่ตอกในการจักสานนั้นมีขนาดใหญ่กว่าเส้นด้ายมาก ลวดลายของงานจึงมีขนาดใหญ่ และมีความแตกต่างไปจากงานทอ สำหรับการสานเสื่อนั้น ยังมีการใช้เครื่องทอเสื่อคล้ายหูกทอผ้า แต่มีขนาดเล็กกว่า
นินเท็นด็อกส์
นินเท็นด็อกส์ ( ) เป็นวิดีโอเกมในการจำลองเลี้ยงสุนัขสำหรับเครื่องเล่นนินเท็นโด ดีเอส โดยผู้เล่นเกมจะมีการโต้ตอบกับลูกสุนัขผ่านทางหน้าจอสัมผัส (touch screen) และไมโครโฟนของเครื่องเกม นินเท็นด็อกส์ออกตัวในงาน E3 ในปี 2547 และวางจำหน่ายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2548 ผลิตและพัฒนาโดยบริษัทนินเท็นโด ออกแบบโดย คิโยะชิ มิซุกิ

ลักษณะเกม
เกมดำเนินไปโดยผู้เล่นทำการโต้ตอบกับลูกสุนัขภายในจอผ่านทางหน้าจอสัมผัสหรือไมโครโฟน โดยผู้เล่นสามารถเล่นกับสุนัข การโยนลูกบอล การโยนจานร่อน การฝึกสุนัข อาบน้ำ และพาสุนัขเดินเล่นในเมือง และสามารถนำสุนัขที่ถูกฝึกไปประกวดแข่งขันได้ เกมนินเท็นด็อกส์ยังสามารถให้ผู้เล่นสองคน ที่มีเครื่องเกมอย่างละเครื่องเชื่อมต่อกันผ่านทางวายฟาย โดยให้สุนัขของผู้เล่นแต่ละคนมาเล่นด้วยกัน
รุ่นต่างๆ ของนินเท็นด็อกส์
เกมนินเท็นด็อกส์ในแต่ละรุ่นจะมีสุนัขให้เลือกเลี้ยงด้วยกัน 6 พันธุ์ ซึ่งได้ออกมาแล้ว 4 รุ่น ได้แก่ "ชิวาวาและผองเพื่อน" (Chihuahua and Friends), "ดัชชุนด์และผองเพื่อน (Dachshund and Friends), "ชิบะและผองเพื่อน" (Shiba and Friends) ซึ่งในภาคนี้ใช้ชื่อในอเมริกาและยุโรปว่า "ลาบราดอร์และผองเพื่อน" (Labrador and Friends) และรุ่นล่าสุด Best Friends Edition โดยเมื่อเริ่มต้นเกม แต่ละรุ่นจะมีสุนัขให้เลือก 6 พันธุ์ และเมื่อเล่นไปเรื่อยๆ จะมีสุนัขมาให้เลือกเพิ่มขึ้น เช่น ไปเจอเพื่อนที่เลี้ยงสุนัขพันธุ์อื่นผ่านทางวายฟาย หรือคะแนนผู้เลี้ยงสูงกว่าที่กำหนด และจะมีอีกสองพันธุ์ที่ซ่อนคือ แจ็ก รัสเซลล์ สามารถนำมาเลี้ยงเมื่อค้นพบหนังสื
หนด และจะมีอีกสองพันธุ์ที่ซ่อนคือ แจ็ก รัสเซลล์ สามารถนำมาเลี้ยงเมื่อค้นพบหนังสือแจ็กรัสเซลล์ และ ดัลเมเชียน เมื่อค้นพบหมวกนักดับเพลง
{|class="wikitable"
!colspan=4 | รุ่นและพันธุ์สุนัขในแต่ละรุ่น ของนินเท็นด็อกส์
|-
!Best Friends Edition
!Chihuahua & Friends
!Dachshund & Friends
!Lab & Friends 
|-
|
* แลบราดอร์ริทรีฟเวอร์
* ดัชชุนด์
* อัลเซเชียน
* บีเกิล
* โกลเดินริทรีฟเวอร์
* ยอร์กไชร์ เทอร์เรียร์
|
* ชิวาวา
* บ็อกเซอร์
* ยอร์กไชร์ เทอร์เรียร์
* อัลเซเชียน
* คาวาเลียร์ คิงชาร์ล สเปเนียล
* เชตแลนด์ ชีปด๊อก

|
* ดัชชุนด์
* โกลเดน รีทรีฟเวอร์
* บีเกิล
* ปั๊ก
* ไซบีเรียน ฮัสกี
* ชิสุ
|
* ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์
* ชิบะอินุ
* ชเนาเซอร์
* พุดเดิล
* เพมโบรก เวลช์ คอร์กี
* พินเชอร์
|-
| colspan=4 | รุ่นและพันธุ์ที่ซ่อน แจ็ก รัสเซลล์ และ ดัลเมเชียน 
|}
พิพิธภัณฑ์เด็กแห่งชาติ
พิพิธภัณฑ์เด็กแห่งชาติ (National Children's Museum) เป็นพิพิธภัณฑ์สำหรับเด็กที่กำลังก่อสร้าง และจะเปิดให้เข้าชมในปี พ.ศ. 2551 ในเมือง วอชิงตัน ดี.ซี. เป็นพิพิธภัณฑ์ที่สร้างต่อมาจาก พิพิธภัณฑ์เด็กแคปิตอล (Capital Children's Museum) ที่ปิดตัวลงในปี พ.ศ. 2547 พิพิธภัณฑ์เด็กแห่งชาติหลังใหม่มีพื้นที่ประมาณ 13,000 ตร.ม. (140,000 ตร.ฟุต)ตั้งอยู่บริเวณสถานีรถไฟเมโทร ห่างจากเนชันแนลมอลล์ ไป 2 บล็อก

พิพิธภัณฑ์ออกแบบโดย เซซาร์ เปลลี ผู้ออกแบบตึกเปโตรนาสในกัวลาลัมเปอร์ มาเลเซีย ตึกคู่ที่สูงสุดอันดับ 2และ3 ของโลก

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เทศกาลทุ่งทานตะวันบาน
เทศกาลทุ่งทานตะวันบาน เป็นชื่อเรียกเทศกาลรวม ๆ ในการจัดชมดอกทานตะวันในบริเวณภาคกลางของประเทศไทย จะจัดขึ้นโดยจะมีในช่วงเดือนพฤศจิกายน - กุมภาพันธ์ ของทุกปี โดยมีพื้นที่ปลูกใน อำเภอพัฒนานิคม บางส่วนของอำเภอเมืองลพบุรี รวมทั้งบริเวณโดยรอบเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ และรวมถึงพื้นที่ติดต่อกันในจังหวัดสระบุรีอีกด้วย
การเยี่ยมชมทุ่งทานตะวันบาน สามารถเดินทางมาได้หลายเส้นทาง โดยทางถนนให้เดินทางมาตามถนนพหลโยธิน ก่อนเข้าเมืองลพบุรี 5 กิโลเมตร ให้เลี้ยวขวา เข้าเส้นทางไป อำเภอพัฒนานิคม (ตามทางหลวงหมายเลย 3017) มุ่งหน้าเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ หรือเส้นทางที่สอง เดินทางตามถนนพหลโยธิน มาถึงสามแยกพุแค ให้ไปทางจังหวัดเพชรบูรณ์ (ตามทางหลวงหมายเลข 21) มุ่งหน้าสู่อำเภอพัฒนานิคมเช่นกัน ซึ่งทั้งสองเส้นทางนี้ในช่วงที่มีเทศกาลทุ่งทานตะวันบาน จะมีทิวทัศน์สองข้างทางที่สวยงามมาก สามารถเยี่ยมชม ถ่ายภาพ ในทุ่งทานตะวันได้ โดยอาจเสียค่าเยี่ยมชมเล็กน้อย รวมทั้งยังสามารถซื้อของฝาก เช่น น้ำผึ้ง ของฝากจากจังหวัดลพบุรี หรือผลิตภัณฑ์จากดอกทานตะวันได้อีกด้วย
อีกเส้นทางหนึ่งที่นิยมคือ เส้นทางรถไฟ โดยจะมีรถไฟออกเดินทางจาก สถานีรถไฟหัวลำโพงทุกวัน ซึ่งสามารถสอบถามข้อมูลจากการรถไฟแห่งประเทศไทยโดยการโทร 1690 โดยขบวนรถไฟจะวิ่งผ่านอ่างเก็บน้ำของ เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์บางขบวนจะจอดที่ เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์เพื่อให้ผู้โดยสารได้แวะถ่ายภาพอีกด้วย

อ้างอิง
หอศิลป์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ
หอศิลป์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เป็นหอศิลป์จัดแสดงนิทรรศการของศิลปินไทย โดยเฉพาะศิลปินรุ่นใหม่ที่มีผลงานดีเด่นแต่ยังไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลาย ตลอดจนศิลปินอาวุโสที่ได้รับการยกย่อง สลับสับเปลี่ยนจัดแสดงนิทรรศการหมุนเวียนตลอดปี ตั้งอยู่ที่ถนนราชดำเนินกลาง แขวงวัดบวรนิเวศ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ก่อตั้งขึ้นตามพระราชดำริในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โดยพระองค์เสด็จฯ มาทรงเป็นประธานในพิธีเปิดหอศิลป์แห่งนี้เมื่อ วันเสาร์ที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2546
ประวัติ
สืบเนื่องจากธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) และมูลนิธิธนาคารกรุงเทพ ได้จัดประกวด จิตรกรรมบัวหลวง ต้นแบบภาพปัก เพื่อมูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพในพระบรม ราชินูปถัมภ์ โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม เสด็จพระราชดำเนินมา พระราชทานรางวัล และเสด็จทอดพระเนตรผลงาน จิตรกรรม ณ ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่ สีลม ถนนสีลม แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณนี้ นายชาตรี โสภณพนิช ประธานกรรมการ ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ร่วมกับผู้มีจิตศรัทธาได้ทูลเกล้าฯ ถวายเงินเพื่อทรงใช้สอยตามพระราชอัธยาศัย พระองค์ได้มีพระมหากรุณาธิคุณ
ด้ทูลเกล้าฯ ถวายเงินเพื่อทรงใช้สอยตามพระราชอัธยาศัย พระองค์ได้มีพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานเงินจำนวนนี้แก่นายชาตรี โสภณพนิช ให้เป็นทุนประเดิมในการจัดสร้างหอศิลป์สำหรับใช้เป็นสถานที่จัดแสดงนิทรรศการของศิลปินไทย โดยเฉพาะศิลปินรุ่นใหม่ที่มีผลงานดีเด่น แต่ยังไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลาย ตลอดจนศิลปินอาวุโสที่ได้รับการยกย่อง
ประธานกรรมการธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) จึงได้ริเริ่มโครงการจัดตั้งหอศิลป์แห่งใหม่ขึ้นตามพระราชดำริ โดยใช้ที่ทำการของธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) สาขาสะพานผ่านฟ้าลีลาศ และศูนย์สังคีตศิลป์เดิมปรับปรุงใหม่เป็นหอศิลป์ และได้รับพระราชทานพระราชานุญาตให้อัญเชิญพระนามาภิไธยเป็นมงคลนามว่า “หอศิลป์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ”(The Queen’s Gallery) สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเป็นประธานในพิธีเปิดเมื่อวันเสาร์ที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2546 เวลา 17.30 น.
พื้นที่แสดงงาน
เป็นอาคาร 5 ชั้น มีพื้นที่ขนาด 3,700 ตร.ม. โดยชั้นที่ 1 - 4 จะเป็นห้องจัดแสดงนิทรรศการ และชั้นที่ 5 จะเป็นห้องสำหรับทำกิจกรรมต่าง ๆ

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์หอศิลป์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ

อ้างอิง
แหลมพรหมเทพ
แหลมพรหมเทพ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งในจังหวัดภูเก็ต ตั้งอยู่ห่างจากหาดราไวย์ประมาณ 2 กิโลเมตร เป็นแหลมที่อยู่ตอนใต้สุดของจังหวัดภูเก็ต มีทัศนียภาพที่สวยงาม และเป็นจุดชมพระอาทิตย์ตกดินที่ได้รับความนิยม เป็นที่ตั้งของประภาคารกาญจนาภิเษก สุดปลายของแหลมพรหมเทพ มีชื่อว่าแหลมเจ้า บริเวณตัวแหลมซึ่งยื่นออกไปในทะเล มีลักษณะโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ด้วยต้นตาลที่ขึ้นอยู่กลุ่มใหญ่

แหลมพรหมเทพ ถูกจัดเป็นหนึ่งในโครงการมหัศจรรย์เมืองไทย 12 เดือน 7 ดาว 9 ตะวัน ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย จุดเด่นคือ "ชมพระอาทิตย์ตกทะเล สวยที่สุดในประเทศไทย"

ประภาคารกาญจนาภิเษก
ประภาคารกาญจนาภิเษก เป็นประภาคารที่แหลมพรหมเทพ ตำบลราไวย์ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต สร้างขึ้นโดยกองทัพเรือและประชาชนชาวภูเก็ต เนื่องในวโรกาสที่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงครองสิริราชสมบัติ ครบ 50 ปี ในปีพุทธศักราช 2539 นอกเหนือจากประโยชน์ในการเดินเรือแล้ว ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของภูเก็ตด้วย
ข้อมูลจากบัญชีทำเนียบไฟของกองทัพเรือ ประภาคารกาญจนาภิเษกตั้งอยู่ในพื้นที่ของแหลมพระเจ้า (คาดว่าเป็นอีกชื่อของแหลมพรหมเทพ) โดยสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2539 ลักษณะไฟของประภาคาร เป็นไฟวับเดี่ยวสีขาว ทุก ๆ 9 วินาที โดยเป็นช่วงสว่าง 0.21 วินาที และช่วงมืด 8.79 วินาที ตัวหอสร้างจากคอนกรีตรูปทรงหอคอยสีขาว ตัวโคมไฟสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 95 เมตร มีระยะมองเห็นได้ไกล 22 ไมล์ทะเล (ประมาณ 41 กิโลเมตร)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
;ประภาคารกาญจนาภิเษก
* 
*
วัดโบสถ์ (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดโบสถ์ ตั้งอยู่ที่ริมคลองแควอ้อม ตำบลบางบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ห่างจากตัวเมืองประมาณ 14 กิโลเมตรเป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา โดยท่านเศรษฐีทอง ซึ่งเล่ากันว่า มีภรรยาสองคนเป็นพี่น้องกัน คนพี่ชื่อใหญ่เป็นภรรยาหลวง มีลูกสาวคนหนึ่งหนีไปอยู่กินกับทาสในบ้าน เศรษฐีทองโกรธมากจึงตัดออกจากกองมรดกและไม่ให้กลับมาบ้านอีก จึงไปทำมาหากินอยู่ที่อยุธยา จนมีบุตรชายคนหนึ่งชื่อ "สิน" บวชเป็นสามเณรตั้งแต่เด็ก ศึกษาพระธรรมวินัยจนเป็นมหาเปรียญ จากนั้นได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ และเดินทางมาเยี่ยมโยมตา-ยาย ที่บางกุ้ง ทำให้ดีใจมากจึงสั่งให้ไปบอกโยมบิดา-มารดาว่าให้อภัย แล้วและขอให้กลับมาอยู่ด้วยกันที่บางกุ้ง ขณะนั้นอยู่ในระหว่างที่เศรษฐีทองกำลัง
ัย แล้วและขอให้กลับมาอยู่ด้วยกันที่บางกุ้ง ขณะนั้นอยู่ในระหว่างที่เศรษฐีทองกำลังสร้าง วัดโบสถ์อยู่ แต่ยังไม่เสร็จ และได้นิมนต์พระหลานชายให้กลับมาจำพรรษา พระมหาสินไม่ขัดศรัทธา แต่หลังจากนั้นไม่นาน เศรษฐีสองสามี-ภรรยาได้ถูกโจรปล้นบ้านและสังหารชีวิตพร้อมกัน วัดโบสถ์จึงสร้างไม่เสร็จ ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา และไม่มีผู้ใดสร้างต่อให้แล้วเสร็จจนถึงปัจจุบัน มีเรื่องเล่าต่อกันมาว่า กำแพงโบสถ์เป็นกำแพงสองชั้น ถูกพม่ารื้อแล้วนำอิฐไปสร้างค่ายในสมัยศึกบางกุ้ง อิฐที่เหลือจาก พม่าทางวัดจึงรื้อนำมาสร้างกำแพงชั้นเดียว จนถึงปัจจุบัน
วัดบางพลับ
วัดบางพลับได้ขอตั้งเป็นวัด เมื่อ พ.ศ. 2248 ได้รับวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2250 ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 113 ตอนพิเศษ 50ง วันที่ 18 ธันวาคม 2539 เป็นวัดเก่าที่ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้างแต่สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาและแสดงให้เห็นว่าเป็นวัดที่เคยรุ่งเรืองมาในอดีต อย่างไรก็ตามวัดนี้มีความสำคัญในประวัติศาสตร์ สงครามค่ายบางกุ้ง คือ เป็นวัดที่อยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลองตรงข้ามค่ายบางกุ้ง เคยเป็นที่พักของกองทัพไทย สมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี ในการยกทัพมารบกับพม่า เดิมชื่อว่า บ้านพักทัพ ต่อมาเปลี่ยนเป็นบางพลับ มีโบราณสถานโบราณวัตถุที่มีคุณค่า
ที่พอจะวินิจฉัยว่าเป็นวัดเก่าแก่มีความเจริญรุ่งเรืองมาก่อน ได้แก่
* โบสถ์ มีฐานโบสถ์แอ่นกลางที่เ
่าเป็นวัดเก่าแก่มีความเจริญรุ่งเรืองมาก่อน ได้แก่
* โบสถ์ มีฐานโบสถ์แอ่นกลางที่เรียกว่า ทรงสำเภา ลวดลายหน้าบันก็เป็นสมัยอยุธยา โบสถ์มีขนาดเล็กมีทางเข้าทางเดียว 
ที่เรียกว่าโบสถ์มหาอุด ปัจจุบันมีการสร้างโบสถ์ใหม่แต่ยังอนุรักษ์โบสถ์เก่าไว้เพื่อการศึกษา
* พระประธานปางมารวิชัยศิลปะอยุธยา
* พระแก้วผลึกขนาดหน้าตักกว้าง 5 นิ้ว พระยอดทองคำและพระนาคปรกทำด้วยศิลาแลง
* ตู้พระธรรมรดน้ำลวดลายวิจิตร จำนวน 4 ตู้ บรรจุพระคัมภีร์ใบลาน และสมุดไทยเป็นจำนวนมาก
วัดโบสถ์
วัดโบสถ์ อาจหมายถึง
ชื่อของวัด
* วัดโบสถ์สามเสน กรุงเทพมหานคร
* วัดโบสถ์ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
* วัดโบสถ์ อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท
* วัดโบสถ์ อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท
* วัดโบสถ์ จังหวัดเชียงใหม่
* วัดโบสถ์ จังหวัดตาก
* วัดโบสถ์ อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
* วัดโบสถ์ อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา
* วัดโบสถ์ ตำบลปากนคร อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
* วัดโบสถ์ ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
* วัดโบสถ์ จังหวัดปราจีนบุรี
* วัดโบสถ์ อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
* วัดโบสถ์ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
* วัดโบสถ์ อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดโบสถ์ อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธย
ำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดโบสถ์ อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดโบสถ์ ตำบลมหาราช อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดโบสถ์ ตำบลเจ้าปลุก อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดโบสถ์ ตำบลบ้านแพน อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดโบสถ์ ตำบลบ้านกระทุ่ม อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก
* วัดโบสถ์ จังหวัดราชบุรี
* วัดโบสถ์ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี
* วัดโบสถ์ อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
* วัดโบสถ์ จังหวัดลำพูน
* วัดโบสถ์ จังหวัดสมุทรสงคราม
* วัดโบสถ์ อำเภอท่าช้าง จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดโบสถ์ อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดโบสถ์ อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดโบสถ์ อำเภอกงไกร
งหวัดสิงห์บุรี
* วัดโบสถ์ อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดโบสถ์ อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย
* วัดโบสถ์ อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย
* วัดโบสถ์ จังหวัดสุพรรณบุรี
* วัดโบสถ์ จังหวัดสุรินทร์
* วัดโบสถ์ อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง
* วัดโบสถ์ อำเภอสามโก้ จังหวัดอ่างทอง
ชื่ออำเภอหรือตำบล
* อำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก
* ตำบลวัดโบสถ์ อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี
* ตำบลวัดโบสถ์ อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี
* ตำบลวัดโบสถ์ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
บ้านซอยสวนพลู
บ้านซอยสวนพลู เป็นชื่อที่ใช้เรียกขานบ้านพักของม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ตั้งอยู่ในเลขที่ 19 ซอยพระพินิจ ซึ่งเป็นซอยย่อยของซอยสวนพลู (ซอยสาทร 3) ถนนสาทรใต้ เขตสาทร
บ้านซอยสวนพลูตั้งบนพื้นที่ 5 ไร่ ที่ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ซื้อไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2484 ประกอบด้วยเรือนไทยโบราณจำนวน 5 หลัง เรือนใหญ่หลังกลางซื้อมาจากย่านเสาชิงช้า เมื่อ พ.ศ. 2490 และเรือนไทยภาคกลางอีก 2 หลังซื้อมาจาก อำเภอผักไห่ พระนครศรีอยุธยา การประกอบเรือนเริ่มต้นเมื่อ พ.ศ. 2503 โดยใช้ช่างปรุงเรือนจากอำเภอผักไห่ เรือนใหญ่หลังกลางนี้เจ้าของเดิมเป็นสุภาพสตรีชรา ว่ากันว่าเมื่อย้ายเรือนมาอยู่ที่ซอยสวนพลู วิญญาณของท่านก็ยังผูกพันติดตามมาด้วย ดังที่หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ เคยเขียนไว้ในหนังสือของท่าน เกี่ยวกับบานประตูเรือนว่าเคยตกน้ำมัน (จากการบุกทำลายของตำรวจใน พ.ศ. 2518)
เดิมที บ้านหลังนี้เป็นของพล.ต.ต. พระพินิจชนคดี สามีของ ม.ร.ว.หญิงบุญรับ พินิจชนคดี พี่สาวของม.ร.ว.คึกฤทธิ์ และม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช ใช้เป็นที่อยู่ของพี่น้องในราชสกุลปราโมช จนกระทั่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองจะถูกยึดโดยรัฐบาล และถูกใช้เป็นที่พำนักของทหารญี่ปุ่น แต่ทว่าม.ร.ว.หญิงบุญรับโอนชื่อเป็นของตนเองเสียก่อน ก่อนที่จะตกมาอยู่ในความครอบครองของม.ร.ว.คึกฤทธิ์ 
ในวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2518 สมัยที่ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นนายกรัฐมนตรี บ้านหลังนี้ได้ถูกตำรวจ นำโดย พ.ต.ต.อนันต์ เสนาขันธ์ บุกรุกทำลายข้าวของ ซึ่งม.ร.ว.คึกฤทธิ์ไม่อยู่บ้าน เหตุเนื่องจากกลุ่มตำรวจไม่พอใจม.ร.ว.คึกฤทธิ์ นายกรัฐมนตรี ก่อนหน้านั้นเดินทางไปประกันตัวผู้ถูกจับกุมที่ภาคเหนือ
ร.ว.คึกฤทธิ์ นายกรัฐมนตรี ก่อนหน้านั้นเดินทางไปประกันตัวผู้ถูกจับกุมที่ภาคเหนือ จากเหตุทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจ ซึ่งศาลอนุญาตให้ประกันตัวได้ เหตุนี้สร้างความไม่พอใจแก่ตำรวจเป็นอย่างมาก
ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช เข้าอยู่อาศัยในบ้านนี้เมื่อ พ.ศ. 2503 และปรับปรุงไปเรื่อย ๆ เป็นเวลากว่าสามสิบปี จนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ พ.ศ. 2538 ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ประเภทบ้านบุคคลสำคัญ และเปิดเป็น พิพิธภัณฑ์บ้าน ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช อยู่ในการดูแลของ มูลนิธิคึกฤทธิ์ 80 ในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 มีข่าวว่าบ้านซอยสวนพลูจะปิดทำการลง แต่ว่าในที่สุดสามารถหาข้อสรุปได้โดยที่ทางมูลนิธิและทายาทให้เปิดดำเนินการต่อไป

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* บ้านซอยสวนพลู งดงามละเมียดละไม 
* บ้านเรือนไทย "ซอยสวนพลู" 
* เยี่ยมบ้านหม่อมคึกฤทธิ์ คิดถึงยอดปูชนียบุคคล 
* แผนที่และการเดินทางไปยัง "บ้าน มรว.คึกฤทธิ์" 
* บ้านซอยสวนพลู ในฉากเปิดเรื่องของภาพยนตร์ ผู้แทนนอกสภา (2526)
นิเวศวิทยาชุมชนเมือง
นิเวศวิทยาชุมชนเมือง ( ) เป็นสาขาย่อยของวิชานิเวศวิทยา เกี่ยวข้องกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างพืช สัตว์และมนุษย์ในสิ่งแวดล้อมของชุมชนเมือง เป็นการวิเคราะห์ชุมชนเมืองในแง่ของระบบนิเวศ (เฝ้ามองวัฏจักรของสสารและการเคลื่อนไหวของพลังงานในระบบนิเวศของเมือง) ซึ่งจะมีผลต่อผู้อยู่อาศัยในชุมชนในเชิงที่จะเอื้อให้พืช สัตว์และผู้คนในชุมชนเมืองนั้นมีสุขภาพที่ดีขึ้นและเอื้อให้มีการดูแลจัดการชุมชนได้ดีขึ้น

นิเวศวิทยาชุมชนเมืองเป็นการศึกษาปัจจัยต่างๆ ซึ่งจะเอื้อให้พืชพรรณและสัตว์พื้นถิ่นสามารถอยู่รอดและอาจเติบโตขยายพันธุ์ได้ในสิ่งแวดล้อมที่มนุษย์สร้างในชุมชนเมือง เป็นการศึกษาการเพิ่มพื้นที่สีเขียวและศึกษาวิธีการจัดการพื้นที่นั้นให้มีความน่าอยู่
นอกจากนี้ นิเวศวิทยาชุมชนเมืองยังเกี่ยวข้องกับการศึกษาผลกระทบจากรูปแบบการพัฒนาที่เกิดขึ้นในชุมชนเมืองภายใต้เงื่อนไขของระบบนิเวศ เป็นการเน้นวิธีการวางผังชุมชนเมืองให้มีสภาวะแวดล้อมในแบที่ยั่งยืนโดยใช้วิธีการออกแบบและการเลือกใช้วัสดุที่จะส่งเสริมสุขภาพของผู้อยู่อาศัยให้ดีขึ้น ส่งเสริมความหลากหลายทางชีวภาพให้มีเพิ่มมากขึ้นในระบบนิเวศชองชุมชนเมืองนั้นๆ

ดูเพิ่ม
* การออกแบบสิ่งแวดล้อม
* สวนสาธารณะขนาดจิ๋ว

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Baltimore Ecosystem Study 
* Central Arizona - Phoenix LTER 
* Ecological Urban Design - Archinode Studio
* ARCUE Australian Research Centre for Urban Ecology
ราเม็ง
ราเม็ง ( ) เป็นบะหมี่ของญี่ปุ่น ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน ราเม็งมักจะทานกับเนื้อหมู, สาหร่าย, คามาโบโกะ, ต้นหอม และบางครั้งอาจมีใส่ข้าวโพด ราเม็งมีการปรุงรสแตกต่างกันตามแต่ละจังหวัดในญี่ปุ่น เช่นในเกาะคีวชู ต้นกำเนิดของราเม็งกระดูกหมู หรือในเกาะฮกไกโด ต้นกำเนิดของมิโซราเม็ง (ราเม็งซุปเต้าเจี้ยว)

เส้นราเม็งทำจากแป้งสาลีเป็นหลัก เช่นเดียวกับอาหารจากเส้นแบบอื่นของญี่ปุ่นอย่างอูดงหรือโซเม็ง แต่ต่างกันตรงที่ใช้เส้นซึ่งทำโดยผสมน้ำอัลคาไล

ในประเทศตะวันตก คำว่า Ramen ยังเป็นคำที่ใช้เรียกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปด้วย
ประวัติ
ในประวัติศาสตร์เท่าที่ทราบ ราเม็ง เดิมมีที่มาจากประเทศจีนและถูกนำเข้ามาในประเทศญี่ปุ่นโดยชาวจีนอพยพในศตวรรษที่ 19 หรือช่วงต้นศตวรรษที่ 20 คำว่า "ราเม็ง" มาจากภาษาจีน "ลาเมี่ยน" (拉麺) ที่มีความหมายถึง เส้นบะหมี่ที่ใช้มือนวดให้มีความเหนียวนุ่ม ที่ได้รับความนิยมบริโภคไปทั่วเอเชียตะวันออก แต่อาจจะมีที่มาจากคำอื่น ๆ ที่ออกเสียงใกล้กัน เช่น 拉麺, 老麺, 鹵麺, 撈麵 จากบันทึกของพิพิธภัณฑ์ราเม็งชินโยโกฮามะ ราเม็งถูกนำเข้ามาในประเทศญี่ปุ่นในราวปี ค.ศ. 1859 และโทกูงาวะ มิตสึกูนิ ขุนนางใหญ่ในยุคเมจิได้รับประทานราเม็ง
ราเม็งเริ่มได้รับความนิยมแพร่หลายในญี่ปุ่นเมื่อต้นศตวรรษที่ 20 ในระยะแรก ราเม็งถูกเรียกว่า "ชินาโซบะ" (支那そば) ซึ่งแปลว่า "โซบะเจ๊ก" ("ชินา" เป็นคำเรียกเชิงดูหมิ่นชนชาติจีนในภาษาญี่ปุ่น) ต่อมาชาวจีนได้เริ่มมีการขายราเม็งตามรถเข็นพร้อมกับขายเกี๊ยวซ่าพร้อมกัน และมีการเป่าชารูเมระเพื่อเรียกลูกค้า ซึ่งในปัจจุบันได้มีการอัดเป็นเทปเปิดแทน

ชนิดของราเม็ง
ราเม็งมีหลากหลายชนิดแตกต่างกันตามภูมิภาค โดยชนิดของราเม็งจะแบ่งตามลักษณะของเส้น, เนื้อ และซุป สามอย่างนี้เป็นหลัก ตัวอย่างของราเม็ง ได้แก่
แบ่งตามเครื่องปรุงรส
เครื่องปรุงรสเป็นส่วนประกอบสำคัญที่สร้างความต่างให้ราเม็ง และมีชื่อเรียกต่างกันออกไปตามเครื่องปรุง
* โชยุราเม็ง - ราเม็งใส่ซีอิ๊ว
* มิโซราเม็ง - ราเม็งซุปเต้าเจี้ยว
* ชิโอราเม็ง - ราเม็งซุปเกลือ

แบ่งตามดาชิ
น้ำซุปของราเม็งยังประกอบขึ้นจากดาชิซึ่งมีส่วนผสมหลายชนิด เช่น

* ดาชิกระดูกหมู (ราเม็งกระดูกหมู)
* ดาชิซุปไก่
* ดาชิปลาและหอย
* ดาชิเนื้อวัว
* ดาชิแกงกะหรี่ (ราเม็งแกงกะหรี่)

แบ่งตามเครื่อง

* ชาชูเม็ง - ใส่หมูแดง
* วันตัมเม็ง - ใส่เกี๊ยว
* เท็นชิมเม็ง - ใส่ไข่ฝูหรง

รวมภาพ
ภาพ:Soy_ramen.jpg| โชยุราเม็ง 
ภาพ:tokyoramen.jpg| ราเม็งโตเกียว
ภาพ:asahikawara-men.jpg|ราเม็งอาซาฮิกาวะ (旭川)
ภาพ:Hakodate-Shio-Ramen.png| ราเม็งฮาโกดาเตะ (函館)
ภาพ:kitakatara-men.jpg| ราเม็งคิตากาตะ (喜多方)
ภาพ:Sannma-men.jpg|ราเม็งซัมมะ (サンマ)
ภาพ:Hakatara-men.jpg| ราเม็งฮากาตะ
ภาพ:Gansonagahamaya.jpg| ราเม็งนางาฮามะ (長浜)
ภาพ:Kumamoto ramen.jpg|ราเม็งคูมาโมโตะ (熊本)
ภาพ:kagoshimara-men.jpg|ราเม็งคาโงชิมะ
ภาพ:ramenjiro.jpg| ซุปทงกตสึแบบโตเกียว
ภาพ:Tsukemen.jpg|สึเกเม็ง แบบที่ 1 (つけめん)
ภาพ:tsukemen0000.jpg|สึเกเม็ง แบบที่ 2 (つけめん)
ภาพ:aburasoba.jpg|อาบูราโซบะ (油そば) 
ภาพ:Bansyu-men.jpg| ราเม็งบันชู (播州)
ภาพ:takayama_ramen.jpg|ราเม็งทากายามะ (高山)
ภ
าพ:Bansyu-men.jpg| ราเม็งบันชู (播州)
ภาพ:takayama_ramen.jpg|ราเม็งทากายามะ (高山)
ภาพ:Okayamara-men.jpg|ราเม็งโอกายามะ (岡山)
ภาพ:tokusimara-men2.jpg|ราเม็งโทกูชิมะ (徳島)
ภาพ:wakayamaramen222.jpg| ราเม็งวากายามะ (和歌山)
ภาพ:Onomichira-men.JPG|ราเม็งโอโนมิจิ (尾道)
ภาพ:seaburamen.jpg| ราเม็งเซอาบูราโนเซะ (背脂乗せ)
ภาพ:tantanmen111.jpg| ทันตัมเม็ง (坦々麺)
ภาพ:Wantanmen.jpg| ราเม็งเกี๊ยว
ภาพ:Hiyashira-men.jpg| ฮิยาชิราเม็ง
กิโมโน
กิโมโน ( ) เป็นชุดแต่งกายโบราณของประเทศญี่ปุ่น

ลักษณะ
กิโมโนประกอบด้วยเสื้อนะงะงิ (長着) ซึ่งมีลักษณะเป็นคลุมขนาดยาวที่มีแขนเสื้อที่มีความกว้างมาก และสายโอบิ (帯) ซึ่งใช้รัดเสื้อคลุมนี้ให้อยู่คงที่ ชุดกิโมโนทั้งของหญิงและชายเมื่อใส่แล้วจะพรางรูปของผู้สวมใส่ไม่ให้เห็นสัดส่วนที่แท้จริง ชุดกิโมโนของผู้หญิงโสดเป็นกิโมโนแขนยาว ลวดลายที่นิยมคือลายดอกซากุระ กิโมโนของผู้หญิงแต่งงานแล้วจะเป็นกิโมโนแขนสั้นสีไม่ฉูดฉาดมาก

ประวัติ
ยุคนะระ ก่อนที่ชุดกิโมโนจะเป็นที่นิยม ชาวญี่ปุ่นมักแต่งชุดท่อนบนกับท่อนล่างเหมือนกันหรือไม่ก็เป็นผ้าชิ้นเดียวกัน
ต่อมาในยุคเฮอัง ซึ่งถือเป็นช่วงเริ่มต้นการใส่กิโมโน ชาวญี่ปุ่นพัฒนาเทคนิคการตัดชุดเสื้อผ้าด้วยการตัดผ้าเป็นเส้นตรง เพื่อให้ง่ายต่อการสวมใส่ หยิบมาคลุมตัวได้ทันที ทั้งยังเป็นชุดที่เหมาะกับทุกสภาพอากาศ สามารถเปลี่ยนเนื้อผ้าที่ตัดเย็บให้เหมาะกับฤดูกาล ความสะดวกสบายนี้ทำให้ชุดกิโมโนแพร่หลายไปอย่างรวดเร็ว โดยวงการแฟชั่นสมัยนั้น ผู้ตัดเย็บก็จะคิดหาวิธีที่ทำให้ชุดกิโมโนมีสีสัน ผสมผสานกันด้วยสีต่าง ๆ ให้เหมาะสมกับสภาพอากาศและชนชั้นทางสังคมถือว่าเป็นช่วงที่ชุดพัฒนาในเรื่อง สี มากที่สุด
ในยุคคะมะกุระ ทั้งผู้หญิงและผู้ชายจะนิยมใส่ชุดกิโมโนที่สีสันแสบทรวง ยิ่งเป็นนักรบจะต้องยิ่งใส่ชุดที่สีฉูดฉาดมาก ๆ เพื่อแสดงถึงความเป็นผู้นำบางครั้งเรียกว่าไปแข่งแฟชั่นกันในสนาม
รบเลยทีเดียว

ต่อมาในยุคเอโดะ เป็นยุคที่โชกุนตระกูลโทะกุงะวะปกครองญี่ปุ่น โดยให้ขุนนางไปปกครองตามแคว้นต่าง ๆ นั้น ในช่วงนี้นักรบซามูไรแต่ละสำนักจะแต่งตัวแบ่งแยกตามกลุ่มของตัวเอง เรียกว่าเป็น
"ชุดเครื่องแบบ" ชุดที่ใส่นี้ แบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ ชุดกิโมโน ชุดคามิชิโม ตัดเย็บด้วยผ้าลินินใส่คลุมชุดกิโมโนเพื่อให้ไหล่ดูตั้ง และกางเกงขายาวที่ดูเหมือนกระโปงแยกชิ้น ชุดกิโมโนของซามูไรจำเป็นต้องเนี้ยบมาก ดังนั้นจึงเป็นช่วงที่พัฒนากิโมโนไปอีกขั้น จนเป็นผลงานศิลปะชิ้นหนึ่ง
สมัยต่อมา ในยุคเมจิ ญี่ปุ่นได้รับอิทธิพลจากต่างชาติมากขึ้น ชาวญี่ปุ่นเปลี่ยนมาใส่ชุดสากลในชีวิตประจำวัน และจะใส่ชุดกิโมโนเมื่อถึงงานที่เป็นพิธีการเท่านั้น

แหล่งข้อมูลอื่น
* เครื่องแต่งกายแบบญี่ปุ่น ๆ​ จาก JapanKIKU.com 
* ตุ๊กตาญี่ปุ่นในชุดกิโมโนแบบต่างๆ
ไหซอง
ไหซอง เป็นเครื่องดนตรีไทยภาคอีสาน ทำมาจากไหน้ำปลาหรือไหปลาร้าที่ไม่ใช้แล้ว ขึงด้วยยางหนังสติ๊กหรือยางอื่น ๆ บริเวณปากไห จัดเป็นชุด ชุดละหลายใบ โดยมีขนาดลดหลั่นกัน บรรเลงโดยการดีดด้วยนิ้ว ให้เสียงทุ้มคล้ายกีตาร์เบส ทำหน้าที่เป็นเครื่องประกอบจังหวะ ใช้บรรเลงประกอบในวงดนตรีพื้นเมืองภาคอีสานหรือที่นิยมเรียกว่าวงโปงลาง

ปัจจุบัน วงโปงลางส่วนใหญ่นิยมใช้พิณเบส แทนการใช้ไหซอง เนื่องจากให้เสียงดังกว่าและสามารถบรรเลงพลิกแพลงได้มากกว่า จึงแทบไม่มีการดีดไหซองเพื่อการบรรเลงจริง ๆ แล้ว การดีดไหซองในปัจจุบันเป็นเพียงการแสดงลีลาการดีดประกอบท่าฟ้อนรำ 
นิยมใช้ผู้หญิงเป็นผู้ดีด เรียกว่า นางไห ใช้แสดงในงานรื่นเริงต่าง ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น
*อีสาน จุฬาฯ ไหซอง, ดนตรีพื้นบ้านอีสาน, ชมรมศิลปวัฒนธรรมอีสาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
*www.isangate.com Isangate.com
น้ำเต้าหู้
น้ำเต้าหู้ ( ) เป็นเครื่องดื่มซึ่งทำจากการบดถั่วเหลืองและนำไปต้มกรองจนเจือจางลง อาจปรุงด้วยน้ำตาลและอื่น ๆ รับประทานได้ทันที นิยมรับประทานเป็นมื้อเช้าคู่กับปาท่องโก๋ หรือทำเป็นน้ำเต้าหู้ทรงเครื่องโดยใส่สาคู ลูกเดือย ข้าวบาร์เลย์ ถั่วแดง วุ้น หรือธัญพืชชนิดอื่น ๆ ตามชอบ

ประโยชน์ของน้ำเต้าหู้
ถั่วเหลืองมีโปรตีนสูง ถั่วเหลืองจึงเป็นแหล่งโปรตีนสำหรับผู้ที่ไม่บริโภคเนื้อสัตว์ เพราะถั่วเหลืองมีคุณค่าทางโภชนาการใกล้เคียงกับโปรตีนจากสัตว์ ถ้าเราบริโภคถั่วเหลืองในปริมาณที่สูงพอ ร่างกายจะได้รับโปรตีนที่เพียงพอกับความต้องการได้
นอกจากถั่วเหลืองเป็นแหล่งไขมันและโปรตีนที่มีประโยชน์ต่อร่างกายแล้ว ในถั่วเหลืองยังอุดมไปด้วยสารอาหารอีกมากมาย คือ คาร์โบไฮเดรต แคลเซียม ฟอสฟอรัส วิตามิน A, B, B1, B2, B6, B12, ไนอาซิน และวิตามิน C, D, E อีกด้วย ในเมล็ดถั่วเหลืองนั้นยังมี เลซิทิน ช่วยบำรุงสมอง เพิ่มทักษะความจำ ลดไขมัน และลดคอเลสเตอรอลในร่างกายได้อีกด้วย

การดื่มน้ำเต้าหู้จะได้รับประโยชน์กว่าเครื่องดื่มอื่น ๆ ถ้าเทียบกับนมแล้วน้ำเต้าหู้จะมีข้อดีกว่า แม้บางอย่างจะสู้นมไม่ได้ แต่น้ำเต้าหู้ให้โปรตีนเกือบเท่านม มีไขมันที่ดีกว่าคือให้กรดไขมันไม่อิ่มตัวมากกว่านม ช่วยลดคอเลสเตอรอล สำหรับข้อเสียคือ น้ำเต้าหู้จะให้แคลเซียมได้น้อยมาก
ดังนั้นการดื่มน้ำเต้าหู้ในแต่ละวัน ถ้าเป็นน้ำเต้าหู้ชนิดธรรมดาที่ไม่ได้มีการเสริมแคลเซียมเข้าไปนั้น แนะนำให้ดื่มเป็นอาหารเสริมวันละ 1-2 แก้ว เพราะน้ำเต้าหู้ชนิดธรรมดา มีแคลเซียมไม่เพียงพอต่อความต้องการของร่างกาย จึงควรรับประทานอาหารอื่นที่มีแคลเซียมควบคู่กันไปด้วย

อ้างอิง

บรรณานุกรม

* Shurtleff, William and Aoyagi, Akiko. (2009), History of Miso, Soybean Jiang (China), Jang (Korea), and Tauco/Taotjo (Indonesia), 200 BC–2009, Lafayette: Soyinfo Center, ISBN 9781928914228.
* Shurtleff, William and Aoyagi, Akiko. (2013), History of Soymilk and Other Non-Dairy Milks, 1226 to 2013 (PDF), Lafayette: Soyinfo Center.
*

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
เก้าอี้ดนตรี
เก้าอี้ดนตรี หรือ การเดินทางสู่กรุงเยรูซาเล็ม ( ) เป็นการละเล่นประกอบเพลงอย่างหนึ่งที่นิยมเล่นในงานสังสรรค์ งานวันเด็ก หรือ งานกิจกรรมนันทนาการ ซึ่งไม่จำกัดจำนวนผู้เล่น เมื่อ เปิดเพลง หรือ ร้องเพลง จะให้ผู้เล่นทุกคนเดินวนรอบเก้าอี้ เพื่อความสนุกสนาน

การเล่น
เริ่มแรกกรรมการจะตั้งเก้าอี้เรียงเป็นวงกลมโดยเก้าอี้จะมีจำนวนน้อยกว่าผู้เล่นจำนวน 1 ตัว จากนั้นให้ผู้เล่นยืนเป็นวงกลมรอบเก้าอี้ เมื่อพร้อมแล้วกรรมการจะเปิดเพลง ในขณะที่เพลงดังขึ้นผู้เล่นจะเดินไปเป็นรอบวงพร้อมเต้นให้เข้าจังหวะ พอเพลงหยุดผู้เล่นต้องรีบนั่งลงบนเก้าอี้ทันที ผู้เล่นคนใดไม่มีที่นั่งต้องออกจากการเล่นไป จากนั้นกรรมการจะทำการดึงเก้าอี้ออกไปครั้งละ 2-3 ตัว และเริ่มเล่นต่อไปเรื่อย ๆ ถ้าเหลือจำนวนเก้าอี้ 1 ตัว ผู้เล่นคนใดที่นั่งได้ก่อนเป็นคนสุดท้ายเป็นผู้ชนะ
ที่ ประเทศเวลส์ มีธรรมเนียมปฏิบัติที่คล้ายคลึงกันกับเวอร์ชันสมัยใหม่ แต่มีข้อแตกต่างเพียงเล็กน้อย ผู้ชายมักจะนั่งบนเก้าอี้และฝ่ายผู้หญิงจะเป็นฝ่ายเดินรอบเก้าอี้ ในตอนท้ายผู้หญิงที่ชนะจะต้องจูบกับผู้ชายคนสุดท้าย

สำนวน
เก้าอี้ดนตรี ถูกใช้เป็นอุปลักษณ์ สื่อถึงสถานการณ์ที่ต้องแย่งตำแหน่งกันหรือมีการสลับสับเปลี่ยนตำแหน่งกัน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* ปาจรีย์ บุตรกินรี. (2557). การละเล่นพื้นบ้านไทย. กลุ่มนันทนาการเด็กและเยาวชน สำนักนันทนาการ กรมพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
เห็ดหลินจือ
เห็ดหลินจือ ( ) เป็นยาจีน (Chinese traditional medicine) ที่ใช้กันมานานกว่า 2,000 ปี นับตั้งแต่สมัยจักรพรรดิฉินซีเป็นต้นมา เห็ดหลินจือเป็นของหายากมีคุณค่าสูงในทางสมุนไพรจีน และได้ถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์โบราณ “เสินหนงเปินเฉ่า” ซึ่งเป็นตำราเก่าแก่ที่สุดของจีนมีคนนับถือมากที่สุด ได้กล่าวไว้ว่า เห็ดหลินจือเป็น “เทพเจ้าแห่งชีวิต” (Spiritual essence) มีพลังมหัศจรรย์ บำรุงร่างกายใช้เป็นยาอายุวัฒนะในการยืดอายุออกไปให้ยืนยาว ทำให้ผิวพรรณเปล่งปลั่ง และยังสามารถรักษาโรคต่าง ๆ ได้อย่างกว้างขวาง
สรรพคุณ
ในสมัยโบราณ กล่าวกันว่า เห็ดหลินจือทำให้กล้ามเนื้อหัวใจแข็งแรงขึ้น ให้พลังชีวิตมากขึ้น ใช้บำรุงร่างกาย เป็นยาอายุวัฒนะ ทำให้มีกำลัง ทำให้ความจำดีขึ้น ทำให้ประสาทสัมผัสต่าง ๆ ชัดเจนดีขึ้น ส่งเสริมการไหลเวียนของเลือดดีขึ้น ทำให้ผิวพรรณเปล่งปลั่งสีหน้าแจ่มใส ชะลอความแก่ ส่วนสรรพคุณอื่นๆที่ได้รวบรวมไว้ได้แก่ รักษาและต้านมะเร็ง รักษาโรคตับ ความดันโลหิตสูง ขับปัสสาวะ ปรับความดันโลหิตทั้งสูงและต่ำ ภาวะมีบุตรยาก การเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ
โรคภูมิแพ้ โรคประสาท ลมบ้าหมู เส้นเลือดอุดตันในสมอง อัมพาต อัมพฤกษ์ ปวดเมื่อย ปวดข้อ โรคเกาต์ โรคเอสแอลอี เส้นเลือดหัวใจตีบ ตับแข็ง ตับอักเสบ ปวดประจำเดือน ริดสีดวงทวาร อาหารเป็นพิษ แผลในกระเพาะอาหารและลำไส้ บำ
ง ตับอักเสบ ปวดประจำเดือน ริดสีดวงทวาร อาหารเป็นพิษ แผลในกระเพาะอาหารและลำไส้ บำรุงสายตา และความเชื่อดังกล่าว ยังคงสืบทอดกันมาจนถึงปัจจุบันแม้จะไม่มีหลักฐานทางการแพทย์ยืนยันชัดเจน
เห็ดหลินจือได้ถูกบันทึกไว้ว่า มีขึ้นอยู่ตามธรรมชาติมาก กว่า 100 สายพันธุ์ และสำหรับสายพันธุ์ที่นิยมมีสรรพคุณทางยาดีที่สุดคือ กาโนเดอร์ม่า ลูซิดั่ม (Ganoderma lucidum) หรือสายพันธุ์สีแดง
เห็ดหลินจือมีสารโพลีแซคคาไรด์โดยใน ปัจจุบัน มีผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวกับ เห็ดหลินจือออกมาจำหน่ายกันเป็นจำนวนมาก การเลือกผลิตภัณฑ์เห็ดหลินจือแดงควรศึกษาตั้งแต่วิธีการเพาะปลูก ซึ่งเป็นกระบวนการที่สำคัญ เพราะการจะได้เห็ดหลินจือที่มีคุณภาพที่ดีนั้น ตัวเห็ดหลินจือเอง จะต้องได้รับการเพาะเลี้ยงในสภาวะที่เหมาะสม ทั้งในเรื่องความชื้น แสงสว่าง และสารอาหารที่ได้รับ ส่วนขั้นตอนการแปรรูป ก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่สำคัญ เพราะถือเป็นกระบวนการที่จะสกัดสารโพลีแซคคาไรด์จากตัวเห็ดเองออกมาให้ได้มากที่สุด นอกจากนี้การบรรจุภัณฑ์ก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่ต้องให้ความสนใจไม่แพ้กัน ควรเป็นบรรจุภัณฑ์ที่สามารถกันความชื้นได้ดี เพราะว่าความชื้นจะทำให้เห็ดหลินจือขึ้นราได้ เนื่องจากเห
ี่สามารถกันความชื้นได้ดี เพราะว่าความชื้นจะทำให้เห็ดหลินจือขึ้นราได้ เนื่องจากเห็ดหลินจือค่อนข้างไวต่อความชื้น
 ภาควิชาเภสัชวินิจฉัย คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ประเทศไทยมีการปลูกเห็ดหลินจือในเชิงพาณิชย์มาเป็นเวลานานกว่า 20 ปี โดยจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ในรูปดอกเห็ดหั่นเป็นแผ่น น้ำเห็ดหลินจือ เครื่องดื่มชาเห็ดหลินจือ กาแฟเห็ดหลินจือ เป็นต้น แต่ส่วนใหญ่ยังไม่มีการศึกษาวิจัยทางวิทยาศาสตร์ทั้งสรรพคุณในการรักษาโรคภัยต่าง ๆ
การรักษามะเร็ง
ในปี 2559 มีการรวบรวมข้อมูลทางการแพทย์ Cochrane Database Syst Rev เลือกเฉพาะงานวิจัยที่มีคุณภาพมาดูผลของการรักษามะเร็งของเห็ดหลินจือ พบว่ายังไม่ปรากฏหลักฐานว่าสามารถใช้เป็นยาตัวแรกในการรักษามะเร็ง และยังไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนว่าจะช่วยเพิ่มระยะเวลารอดชีวิตของผู้ป่วยหรือไม่ ดังนั้นจึงไม่แนะนำให้ใช้เพื่อรักษามะเร็งเพียงอย่างเดียว

สำหรับข้อมูลการช่วยกระตุ้นภูมิคุ้มกัน หรือช่วยเสริมฤทธิ์ของการรักษาด้วยรังสีบำบัดหรือเคมีบำบัด ยังไม่พบผลลัพธ์ที่น่าพึงพอใจชัดเจนเช่นกัน
ทองหยิบ
ทองหยิบ ( , โตรชัชดัชกัลดัช) เป็นขนมโปรตุเกสที่เผยแพร่ในประเทศไทยในสมัยกรุงศรีอยุธยาโดยท้าวทองกีบม้า จนเป็นที่แพร่หลายมาจนถึงปัจจุบัน ทำจากไข่แดงตีให้จนฟู ก่อนนำไปหยอดลงในน้ำเชื่อมเดือดเพื่อทำให้สุก เมื่อสุกแล้วจึงนำมาจับจีบ ใส่ถ้วยตะไล

ปัจจุบัน มักใช้เป็นของหวานในงานมงคลต่าง ๆ เช่น งานมงคลสมรส งานขึ้นบ้านใหม่ ฯลฯ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* [กนกพงศ์, ส. (2001) อาหาร: ทรัพย์และศิลป์แผ่นดินไทย = Thai Cuisine: Treasure and Art of the Land. Bangkok. Planmotif (แปลนโมทิฟ)]
ทองหยอด
ทองหยอด ( , โอวุชมอลึชดืออาไวรู) เป็นขนมโปรตุเกส มีถิ่นกำเนิดจากเมืองอาไวรู (Aveiro) เมืองชายฝั่งทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปรตุเกส ทำจากแป้งผสมกับไข่แดงและน้ำ หยอดลงในน้ำเดือดเคี่ยวกับน้ำตาล เมื่อแป้งสุกจะเป็นเม็ดคล้ายหยดน้ำ มีสีเหลืองทอง

ทองหยอดเข้ามาเผยแพร่ในประเทศไทยในสมัยกรุงศรีอยุธยา โดยท้าวทองกีบม้า ในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บบอร์ดพันทิปดอตคอม 
*ขนมทองหยอด 
*สูตรของหวาน : ทองหยิบทองหยอด
วังตรอกสาเก
วังตรอกสาเก เป็นวังที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทองกองก้อนใหญ่ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม อดีตเสนาบดีกระทรวงกลาโหม พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดาสังวาลย์ ในรัชกาลที่ 4

ประวัติ
เดิมเป็นบ้านพระยาพิชัยบุรินทรา เสนาบดีกรมเมืองวังหน้า เมื่อ พระยาพิชัยบุรินทราถึงอนิจกรรมและตกมาเป็นของหลวง สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ ประทานให้เป็นวังพระองค์เจ้าอินทวงศ์ เมื่อสิ้นพระชนม์แล้วในรัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานให้เป็นวังที่ประทับแก่พระเจ้าลูกเธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์ เสด็จอยู่มาจนสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 ถึง รัชกาลที่ 6 พระราชทานให้เป็นวังที่ประทับกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม
วังนี้ แต่เดิมเรียกว่า วังสะพานเสี้ยวที่ 5 อยู่ริมคลองหลอดเยื้องวัดบุรณศิริมาตยารามฝั่งตรงข้าม คลองหลอดเป็นคลองเล็ก ๆ ที่เชื่อมคลองคูเมืองเดิมไปออกคลองโอ่งอ่าง ที่เรียกว่าวังสะพานเสี้ยวก็เพราะอยู่ใกล้กับสะพานเสี้ยว คือสะพานผ่านพิภพลีลาในปัจจุบัน เพื่อให้เห็นภาพชัดขึ้น คลองหลอดที่ว่านี้ คือคลองที่อยู่ข้างวัดบุรณศิริ วังไม่ได้อยู่ริมคลองทีเดียว หน้าวังเป็นตรอกเริ่มตั้งแต่ด้านหลังโรงแรมรัตนโกสินทร์ไปเชื่อมกับถนนตะนาวเรียกว่า “ตรอกสาเก” เนื่องจากเกือบสุดตรอกมีต้นสาเกต้นใหญ่ขวางอยู่ ทำให้ดูเหมือนว่าเป็นตรอกตัน แต่ความเป็นจริงสามารถผ่านออกไปถนนตะนาวได้ ชาวบ้านก็เลยเรียกวังนี้ว่า “วังตรอกสาเก” ตัวตำหนักใหญ่เป็นไม้สองชั้นหลังคามุงกระเบื้องดินเผา มีตำ
วังนี้ว่า “วังตรอกสาเก” ตัวตำหนักใหญ่เป็นไม้สองชั้นหลังคามุงกระเบื้องดินเผา มีตำหนักเล็ก ๆ หลังหนึ่งอยู่ริมรั้วก่อนถึงประตูทางเข้าตำหนักใหญ่ ภายในวังปลูกต้นสาเกไว้ด้วยเหมือนกัน
กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมนับเป็นเจ้านายรุ่นใหญ่ในบรรดาพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงพระเมตตาชุบเลี้ยงไว้ใช้สอยใกล้พระองค์ โปรดให้ประทับอยู่ที่หมู่ตึกริมประตูรัตนพิศาลในพระบรมมหาราชวัง คือหมู่ตึกที่เคยเป็นกระทรวงการคลังในกาลต่อมา ในการเสด็จประพาสต้นไปในที่ต่าง ๆ หรือเสด็จพระราชดำเนินไปต่างประเทศ มักจะได้รับเลือกให้ติดตามเสด็จด้วยเสมอ นับเป็นเจ้านายที่ทรงโปรดปรานพระองค์หนึ่ง และเมื่อต้องไปรับราชการในหัวเมือง เพื่อรักษาดินแดนไทยทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือในกรณีพิพาทกับฝรั่งเศสใน ร.ศ. 112 และเป็นแม่ทัพใหญ่ปราบจีนฮ่อในมณฑลลาวพวนจนสงบราบคาบ ก็จะประทับอยู่ในต่างจังหวัด นอกจากนี้ยังโปรดเกล้าฯ ให้เป็นข้าหลวงต่างพระองค์ สำเร็จ
ะประทับอยู่ในต่างจังหวัด นอกจากนี้ยังโปรดเกล้าฯ ให้เป็นข้าหลวงต่างพระองค์ สำเร็จราชการมณฑลฝ่ายเหนือ เมื่อ พ.ศ. 2436 ตั้งกองบัญชาการมณฑลลาวพวนที่บ้านหมากแข้ง ทรงสร้างความเจริญรุ่งเรืองจนได้ยกฐานะเป็นเมืองอุดรธานี
พ.ศ. 2442 โปรดเกล้าฯ ให้เป็นผู้บัญชาการทหารเรือ และได้กราบบังคมทูลลาออกจากราชการเนื่องจากพระพลานามัยไม่ดี และกลับมาประทับในพระบรมหาราชวังตามเดิม

ในรัชสมัยของรัชกาลที่ 6 มีพระราชประสงค์ใช้หมู่อาคารที่ประทับกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมเป็นสถานที่ราชการจึงได้โปรดฯ พระราชทานวังสะพานเสี้ยวให้กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมเป็นที่ประทับ เสด็จอยู่ต่อมาจนตลอดพระชนม์ชีพ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2467 พระชันษา 68 ปีเศษ
ปัจุจบันวังตรอกสาเกได้ถูกรื้อถอนลง โดยมูลนิธิกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม ร่วมกับวัดป่าบ้านตาด และกลุ่มศรีไทยใหม่ เพื่อนำไปปลูกสร้างใหม่ที่อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม และเป็นการฉลองเมืองอุดรธานีลุเข้าสู่ปีที่ 132

สิ่งปลูกสร้างภายในวัง

# ตำหนักใหญ่ของกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมและหม่อมนวม
# ตำหนักเล็กของหม่อมเจ้าไศลทอง ทองใหญ่

แหล่งข้อมูลอื่น
*
ไข่ต้ม
ไข่ต้ม เป็นอาหารจากไข่ของสัตว์ปีกหรือสัตว์ชนิดอื่นๆ ที่นิยมรับประทานคือ ไข่ไก่ ไข่เป็ด ไข่นกกระทา ทำโดยแช่ไข่ในภาชนะที่มีน้ำ ให้ความร้อนจนเดือด เนื้อไข่ที่เหลวจะแปรสภาพเป็นของแข็ง ถ้าต้มไม่สุก เรียกว่า ไข่ลวก ซึ่งนิยมรับประทานเป็นอาหารเช้า ถ้าไข่ขาวสุกแต่ไข่แดงไม่สุก (ต้ม 7-8 นาที) เรียกว่า ไข่ต้มยางมะตูม

ไข่ต้มนำไปทำอาหารต่อยอด เช่น ไข่ลูกเขย ไข่พะโล้ หรือนำมาทำยำไข่ต้ม ไข่ปิ้ง บางที่ ก็ใช้ไข่ต้มมาเสียบไม้ปิ้ง บ้างก็นำไปรับประทานกับสลัดผัก โดยนิยมหั่นเป็นแว่นๆ

คุณค่าทางอาหาร
ไข่ต้มหนึ่งฟอง ประมาณ 30 กรัม ให้พลังงาน 80 แคลลอรี่
วัฒนธรรม
* ไข่ต้มนำมาใช้เป็นเครื่องบวงสรวง เช่น เสียบยอดบายศรี ประเพณีแต่งงานบางที่ก็มีการป้อนไข่ต้มระหว่าง เจ้าบ่าว เจ้าสาว
* ไข่ต้มยังเป็นที่นิยมใช้ของแก้บนพระพุทธโสธร โดยมักถวายไข่ต้ม 100 ฟอง
* การต้มไข่ยังสามารถเป็นกิจกรรมในสถานที่ท่องเที่ยวที่มีน้ำพุร้อนอีกด้วย
วัดสวนดอก (แก้ความกำกวม)
วัดสวนดอก อาจหมายถึง
* วัดสวนดอก (พระอารามหลวง) 
* วัดสวนดอก 
* วัดสวนดอก 
* วัดสวนดอก อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย
* วัดสวนดอก อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย
* วัดสวนดอกสันทรายมูล อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย
* วัดสวนดอก อำเภอปัว จังหวัดน่าน
* วัดสวนดอก
ลาสต์.เอฟเอ็ม
ลาสต์.เอฟเอ็ม (Last.fm สามารถอ่านเป็น ลาสต์เอฟเอ็ม หรือ ลาสต์ดอตเอฟเอ็ม) เป็นสถานีวิทยุบนอินเทอร์เน็ตของสหราชอาณาจักร และเว็บไซต์ชุมชนคนสร้างสรรค์ดนตรี ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2545 ปัจจุบันมีผู้ใช้จากทั่วโลก 200 ประเทศกว่า 30 ล้านคน เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ซีบีเอสอินเทอแร็กทีฟถือครองกรรมสิทธิ์ ลาสต์.เอฟเอ็ม ในราคา 140 ล้านปอนด์ (ประมาณ 280 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ลาสต์.เอฟเอ็ม มีระบบแนะนำเพลงที่เรียกว่า Audioscrobbler ซึ่งช่วยให้รายละเอียดของผู้ใช้แต่ละคนว่ามีรสนิยมทางดนตรีเป็นอย่างไร โดยการเก็บข้อมูลเพลงทั้งหมดที่ผู้ใช้นั้นเคยฟัง ไม่ว่าจะมาจากสถานีวิทยุ หรือรายการเพลงจากเครื่องเล่นพกพาหลายชนิด ข้อมูลนี้ถูกส่งผ่าน (scrobble) ไปยังฐานข้อมูลของลาสต์.เอฟเอ็ม ผ่านทางปลั๊กอินที่ติดตั้งไว้ในโปรแกรมเล่นเสียง รายละเอียดของผู้ใช้ก็จะแสดงในหน้าข้อมูลส่วนตัว เว็บไซต์นี้ยังมีคุณลักษณะของเครือข่ายสังคม และสามารถแนะนำเพลงและศิลปินที่ผู้ใช้นั้นชื่นชอบ

อ้างอิง

ดูเพิ่ม

* Anywhere.fm
* Batanga
* deezer.com 
* Grooveshark
* iLike
* imeem 
* Libre.fm

* Live365 
* Jamendo
* Jango
* MeeMix
* MOG
* Musicovery
* Pandora
* Playlist.com
* Radiolicious
* Slacker
* SpiralFrog
* Spotify
* We7
* Zune Social

แหล่งข้อมูลอื่น
* Last.fm
กู่เจ้านายฝ่ายเหนือ
กู่เจ้านายฝ่ายเหนือ หรือ สุสานราชตระกูล ณ เชียงใหม่ เป็นสุสานหลวงที่เจ้าดารารัศมี พระราชชายาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดฯ ให้อัญเชิญรวบรวมพระบรมอัฐิ และพระอัฐิของเจ้าหลวงและพระบรมวงศานุวงศ์ของราชวงศ์ทิพย์จักร ที่ครองนครเชียงใหม่มาประดิษฐานรวมกัน ณ บริเวณลาน วัดสวนดอก (พระอารามหลวง) โดยเกิดจากพระดำริเมื่อปี พ.ศ. 2452 พระราชชายาดารารัศมีทรงพิจารณาเห็นว่า (กู่) อนุสาวรีย์เจ้าผู้ครองนครและพระญาติพระวงศ์ทั้งหลายตั้งอยู่ใกล้ริมฝั่งแม่น้ำปิง ทางทิศตะวันตกนั้น (ตลาดวโรรสแถวตรอกข่วงเมรุ) ไม่เหมาะสม ดังนั้นจึงคิดที่จะหาที่ใหม่ซึ่งก็คือบริเวณวัดสวนดอกในปัจจุบันที่มีอาณาบริเวณกว้างขวาง ภายหลังเมื่อเจ้าดารารัศมี พระราชชายา สิ้นพระชนม์ ได้อ
ันที่มีอาณาบริเวณกว้างขวาง ภายหลังเมื่อเจ้าดารารัศมี พระราชชายา สิ้นพระชนม์ ได้อัญเชิญแบ่งพระอัฐิของพระองค์มาประดิษฐานไว้ ณ กู่เจ้านายฝ่ายเหนือแห่งนี้ (อีกส่วนหนึ่งแบ่งประดิษฐานไว้ในสุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร)
ปัจจุบันกู่เจ้านายฝ่ายเหนือ ได้ถูกจดทะเบียนให้เป็นโบราณสถานสำคัญ ภายใต้การกำกับดูแลของกรมศิลปากร ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติ ในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 75 ลงวันที่ 8 มีนาคม 2478

การนำพระอัฐิและอัฐิของผู้ใดไปประดิษฐานในบริเวณกู่แห่งนี้ นับแต่อดีตมาจนถึงปัจจุบันต้องผ่านการพิจารณาจากผู้ดูแลรับผิดชอบ 2 ฝ่ายคือ ฝ่ายสายตระกูล ณ เชียงใหม่ และฝ่ายวัดสวนดอก โดยความเห็นชอบของเจ้าอาวาส จะถือหลักปฏิบัติว่าต้องเป็นอัฐิบุคคลที่เป็นลูกหลานและเครือญาติของเจ้าหลวง

ลำดับกู่
กู่เจ้านายฝ่ายเหนือ ประกอบไปด้วยกู่จำนวนมาก ซึ่งภายในกู่จะบรรจุอัฐิเชื้อพระวงศ์ที่สำคัญ ดังนี้
{|
|--- valign=top
||
# กู่พระเจ้ากาวิละ
# กู่พระยาธรรมลังกา
# กู่พระยาคำฟั่น
# กู่พระยาพุทธวงศ์
# กู่พระเจ้ามโหตรประเทศ
# กู่พระเจ้ากาวิโลรสสุริยวงศ์
# กู่พระเจ้าอินทวิชยานนท์
# กู่เจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์
# กู่เจ้าแก้วนวรัฐ
# กู่เจ้าดารารัศมี พระราชชายา
||

กู่เจ้าอุษา
 กู่เจ้าทิพย์เกษร
 กู่เจ้ารินคำ
 กู่เจ้าพิณทอง
 กู่แม่เจ้าจามรี
 กู่เจ้าอุตรการโกศล (ศุขเกษม ณ เชียงใหม่)
 กู่เจ้าราชบุตร (วงศ์ตวัน ณ เชียงใหม่)
 กู่เจ้าราชภาคินัย (เมืองชื่น ณ เชียงใหม่)
 กู่ท่านผู้หญิงฉัตรสุดา วงศ์ทองศรี
 กู่เจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่

|}

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
ขนมเทียน
ขนมเทียน หรือ ขนมนมสาว ทางภาคเหนือเรียกว่า ขนมจ็อก ทางภาคใต้เรียกว่า ขนมเถ้าเป้า ส่วนภาษาอีสานเรียกว่า ขนมหมก อีสานใต้จะเรียกว่าหนมบอต เป็นขนมที่ทำจากแป้งข้าวเหนียว มีไส้ ห่อด้วยใบตองเป็นทรงสามเหลี่ยมหรือทรงพีระมิด ไส้ทำด้วยถั่วทองนึ่ง พริกไทย เกลือ และน้ำตาลทราย ผัดให้เข้ากัน เป็นขนมที่นิยมใช้ในงานบุญ โดยเฉพาะเทศกาลสงกรานต์ แต่เดิมมีไส้มะพร้าวและไส้ถั่วเขียว แต่ในปัจจุบันมีการดัดแปลงไส้ออกไปหลากหลายมาก

ขนมเทียนมีกล่าวไว้ในกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวานของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยว่า
เหตุที่เรียกว่าขนมเทียน สันนิษฐานว่าเป็นเพราะเนื้อแป้งของขนมเทียนมีลักษณะเนียนเป็นมันคล้ายเนื้อของเทียน ในภาษาจีนกลางไม่มีคำเรียกขนมเทียน ส่วนในภาษาจีนแต้จิ๋วเรียกด้วยคำภาษาไทยว่า หนุมเทียน สันนิษฐานว่าคนจีนในประเทศไทยคงผสมผสานวัฒนธรรม นำขนมซึ่งเป็นขนมในงานบุญของไทยมาใช้เป็นขนมไหว้ผีในเทศกาลสารทจีนและตรุษจีน จนขนมเทียนกลายมาเป็นขนมประจำเทศกาลทั้งสองนี้ คู่กับขนมเข่งซึ่งป็นขนมประจำเทศกาลตรุษจีนมาแต่เดิม

ชาวไทยเชื้อสายจีนนิยมใช้ขนมเทียนในการไหว้บรรพบุรุษช่วงวันตรุษและวันสารท ไส้เป็นถั่วเขียวกวนบด ถ้าแบบเค็มจะใส่พริกไทยและเกลือ แบบหวานใส่มะพร้าวและน้ำตาลลงไปเพิ่ม ตัวแป้งทำด้วยแป้งถั่วและเห็นไส้ด้วยเรียกขนมเทียนแก้ว
ถ้ำอัลตามิรา
ถ้ำอัลตามิรา ( , "ทิวทัศน์มุมสูง") เป็นถ้ำแห่งหนึ่งในประเทศสเปน มีชื่อเสียงและความสำคัญเนื่องจากปรากฏภาพเขียนสมัยก่อนประวัติศาสตร์อยู่ภายใน ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองซานติยานาเดลมาร์ (Santillana del Mar) ในแคว้นปกครองตนเองกันตาเบรียทางภาคเหนือของประเทศ ห่างจากเมืองซันตันเดร์ (เมืองหลักของแคว้น) ไปทางทิศตะวันตก 30 กิโลเมตร
ถ้ำอัลตามิราเป็นถ้ำหินปูนมีขนาดความลึก 300 หลา ภาพเขียนอันเก่าแก่ภายในถ้ำแห่งนี้ถูกค้นพบโดยบังเอิญในปี ค.ศ. 1869 โดยมาร์เซลิโน ซันซ์ เด เซาตูโอลา (Marcelino Sanz de Sautuola) นักโบราณคดีสมัครเล่นและเป็นเจ้าของที่ดินบริเวณดังกล่าว วันหนึ่งเขาออกเดินสำรวจตามบริเวณถ้ำต่าง ๆ ในแถบนั้น สังเกตดูลักษณะของถ้ำขนาดใหญ่ถ้ำหนึ่งคล้ายกับเคยมีสิ่งมีชีวิตอาศัยมาก่อน ได้พบร่องรอยบางประการ อาทิ เศษหินและกระดูกสัตว์เก่า ๆ สลักเป็นลวดลายรูปสัตว์ แต่ก็ไม่ได้สำรวจสิ่งอื่น ๆ อีก จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1879 จึงได้กลับมาสำรวจภายในถ้ำร่วมกับลูกสาวอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้ความลับที่ถูกปกปิดไว้ด้วยกาลเวลาได้ถูกเปิดเผยขึ้นต่อโลกใบใหม่อย่างที่ไม่มีใครล่วงรู้มาก่อน
ลักษณะเพดานของถ้ำอัลตามิรามีความสูงต่ำไม่เท่ากัน บางแห่งต่ำมากจนถึงกับต้องคลาน โดยเฉลี่ยแล้วความสูงของเพดานไม่มากพอที่จะให้ผู้ใหญ่ร่างสูงยืนสำรวจดูอะไรได้คล่องตัวนัก แต่อุปสรรคดังกล่าวไม่เป็นปัญหาสำหรับลูกสาวของเขา เพราะในขณะที่เขาก้มหน้าก้มตาคุ้ยเขี่ยพื้นถ้ำเพื่อหาหลักฐานทางประวัติศาสตร์อยู่นั้น ลูกสาวก็กำลังยืนแหงนหน้ามองภาพต่าง ๆ ซึ่งมีอยู่มากมายบนผนังและเพดานถ้ำอย่างเพลิดเพลิน เท่ากับว่าเด็กหญิงผู้นี้เป็นมนุษย์สมัยใหม่คนแรกที่ได้เห็นภาพอันล้ำค่าของมนุษย์ยุคดึกดำบรรพ์ เมื่อนายมาร์เซลิโนได้ยินเสียงลูกสาวร้องเรียกให้ดูภาพต่าง ๆ ทำให้เขารู้โดยทันทีว่าเป็นภาพวาดจิตรกรรมชิ้นเยี่ยมของมนุษย์ถ้ำยุคหินเก่าอย่างแน่นอน เขาได้รวบรวมหลักฐานสำคัญในการค้
รกรรมชิ้นเยี่ยมของมนุษย์ถ้ำยุคหินเก่าอย่างแน่นอน เขาได้รวบรวมหลักฐานสำคัญในการค้นพบครั้งนี้เสนอต่อที่ประชุมนักมานุษยวิทยาและโบราณคดี ณ กรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส ในปี ค.ศ. 1880 แต่ได้รับการปฏิเสธจากที่ประชุมด้วยความคิดที่ว่าไม่น่าเป็นไปได้
จากนั้นอีก 16 ปี ต่อมา (ค.ศ. 1896) หลังการสำรวจอย่างจริงจังเกี่ยวกับภาพจิตรกรรมดังกล่าวของนักมานุษยวิทยาและนักโบราณคดี ทำให้พิสูจน์ได้ว่า ภาพเขียนบนผนังและเพดานถ้ำอัลตามิราของนายมาร์เซลิโนนั้นเป็นความจริง เมื่อเทียบกับหลักฐานทางประวัติศาสตร์จากแหล่งอื่น ๆ ที่ค้นพบต่อมาในภายหลัง ภาพวาดในถ้ำอัลตามิราได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานชิ้นเยี่ยม เนื่องจากมีความเป็นเลิศทางด้านการแสดงออกและกรรมวิธีความสามารถในการวาดระบาย รวมทั้งความงดงาม ความเข้าใจในสุนทรียภาพของผู้วาดเป็นอย่างสูง
จากบริเวณปากถ้ำลึกเข้าไปประมาณ 30 หลา ปรากฏภาพเขียนจิตรกรรมเรื่อยไปจนจรดก้นถ้ำ ภาพส่วนมากเป็นภาพสัตว์ชนิดต่าง ๆ ที่มีอยู่มากมายในยุคนั้น เช่น กวางเรนเดียร์ วัวไบซัน ม้า มีกิริยาอยู่ในท่ายืนแสดงอาการเคลื่อนไหวไม่แข็งนิ่งอยู่กับที่ รวมทั้งหมด 25 ภาพ แต่ละภาพมีขนาดใหญ่ใกล้เคียงความเป็นจริง มีความสูงโดยเฉลี่ย 5-6 ฟุต โดยที่จิตรกรหรือผู้วาดพยายามเลียนให้เหมือนของจริงตามธรรมชาติให้มากที่สุด วาดด้วยเส้นอันแข็งแรงเด็ดเดี่ยว สีที่ใช้เป็นสีแดงและสีน้ำตาลระบายตัวสัตว์ ตัดเส้นเน้นเป็นบางส่วนด้วยสีดำ และที่น่าอัศจรรย์ใจคือ จิตรกรสมัยก่อนประวัติศาสตร์ผู้วาดภาพเหล่านี้ รู้จักการแก้ปัญหาการทับซ้อนกันของรูปทรง รวมทั้งแสดงถึงความเข้าใจความตื้นลึกของภาพตามหลักก
แก้ปัญหาการทับซ้อนกันของรูปทรง รวมทั้งแสดงถึงความเข้าใจความตื้นลึกของภาพตามหลักการวาดภาพที่มีทัศนมิติหรือสัดส่วนใกล้ไกล (perspective) ได้อย่างไร
เอ็สเซิน
เอ็สเซิน ( ) เป็นนครในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำรัวร์ เอ็สเซินเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของแคว้นรูร์ และใหญ่เป็นอันดับแปดในประเทศเยอรมนี มีประชากร 584,295 คน (เมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2549)

เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 เมืองเอ็สเซินได้รับเลือกเป็น "เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป 2010"

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Essen.de เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ชนวัว
ชนวัว หรือ กีฬาชนโค เป็นกีฬาพื้นเมืองของภาคใต้ สำหรับในประเทศไทยอาจเป็นความนิยมที่เริ่มมาจากการเลี้ยงวัวไว้บริโภคของชาวมุสลิม แต่พื้นที่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือก็ปรากฏความนิยมอยู่บ้างเช่นกัน ซึ่งการแข่งเพื่อความสนุกสนานนี้อาจมีให้พบเห็นได้จนถึงประเทศลาว การแข่งขันกระทำโดยการปล่อยวัวหนุ่มที่แข็งแรงให้พ้นจากคอก ให้วัวผู้ทั้งสองฝ่ายตรงรี่เข้าปะทะกัน ใช้พละกำลังและอาวุธคือเขาเข้าต่อสู้ สัตว์ทั้งสองต้องใช้กำลังยืนหยัดต่อสู้ไม่ยอมถอยเพื่อชัยชนะ ส่วนใหญ่ของผู้ชมที่รายรอบรอชมการชนวัวนั้น ล้อมรอบกันแน่นขนัดก็เพื่อต้องการเห็นชัยชนะและกำลังความแข็งแกร่งของวัวผู้ตัวที่ชนะ บางคนก็เลือกที่จะชมร่างกายที่สวยงามของวัวซึ่งเป็นสัตว์ที่ผูกพันกับวิถีชีวิตประจำวัน
คนก็เลือกที่จะชมร่างกายที่สวยงามของวัวซึ่งเป็นสัตว์ที่ผูกพันกับวิถีชีวิตประจำวันของพวกเขา แต่ส่วนใหญ่มักเพิ่มการพนันขันต่อ เพื่อเพิ่มการลุ้นและการเชียร์วัวตัวที่ชอบได้มากยิ่งขึ้น วัวที่นิยมใช้แข่งขันเป็นวัวที่มีรูปร่างบึกบึนกำยำ เขา ส่วนหัว ลำตัว และขาหน้า ต้องแข็งแรง เมื่อวิ่งเข้าปะทะหัวชนกัน เสียงดังสนั่น เมื่อตัวใดตัวหนึ่งไม่ยอมถอยหรือวิ่งหนี ก็ต้องชนกันจนฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหมดแรงหรือได้รับบาดเจ็บจนพ่ายแพ้ไป ลานชนโค นิยมใช้ลานดินที่กว้างและทำคอกล้อมหรือทำให้มีคันดินล้อมรอบไว้เป็นสนาม
วัฒนธรรมประชานิยม
ถือเป็นวัฒนธรรมประชานิยมหนึ่ง]]
วัฒนธรรมประชานิยม ( ) หมายถึง วัฒนธรรมที่เป็นที่นิยมของผู้คนในสมัยนั้น เกิดจากการสื่อสารของบุคคล ความต้องการของวัฒนธรรมในจังหวะช่วงเวลานั้น ซึ่งเกิดขึ้นทุกวันและแสดงเป็นภาพลักษณ์ออกมา ซึ่งสามารถรวมได้ถึงทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นการทำอาหาร การแต่งกาย สื่อมวลชน กีฬา หรือวรรณกรรม วัฒนธรรมประชานิยมมักมีลักษณะตรงข้ามกับวัฒนธรรมระดับสูง

วัฒนธรรมประชานิยมคือทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นความคิด มุมมอง ทัศนคติ ภาพลักษณ์ การเลียนแบบ และปรากฏการณ์ต่าง ๆ ที่เชื่อกันอย่างไม่เป็นทางการว่าเป็นสิ่งที่ชื่นชอบของสังคมในท่ามกลางวัฒนธรรมกระแสหลัก
ส่วนหนึ่งในวัฒนธรรมสมัยนิยม เช่น เพลงป็อปหรือเพลงสมัยนิยมที่จะเน้นในลักษณะตามความชอบของคนในสมัยนั้น เพลงป็อปในประเทศญี่ปุ่นจะเรียกว่า "เจป็อป" ส่วนเพลงป็อปในประเทศไทย จะเรียกว่า "ทีป็อป" ส่วนเพลงป็อปในประเทศเกาหลี (โดยเฉพาะประเทศเกาหลีใต้) จะเรียกว่า "เคป็อป"

อ้างอิง
รียาด
รียาด ( , ; ) เป็นเมืองหลวงของประเทศซาอุดีอาระเบีย อยู่ในแคว้นรียาด ตั้งอยู่ใจกลางคาบสมุทรอาระเบีย มีประชากร 4,260,000 คน (นับเป็น 20% ของประชากรทั้งหมดในประเทศ)

กรุงรียาดตั้งอยู่พิกัด 24°42'42" เหนือ 46°43'27" ตะวันออก ตัวเมืองแบ่งการปกครองเป็น 17 เขต โดยขึ้นกับเทศบาลเมืองรียาด

ถึงแม้รียาดจะตั้งอยู่ในบริเวณที่มีความแห้งแล้งมาก แต่ก็ยังมีฝนตกบ้างเป็นบางครั้ง การชลประทานมีเขื่อน 5 แห่งสำรองน้ำจืดไว้ใช้ยามขาดแคลน และมีการต่อท่อความยาว 467 กิโลเมตรเพื่อขนย้ายน้ำจืดจากโรงงานแปลงน้ำทะเลเป็นน้ำจืดริมอ่าวเปอร์เซีย

ที่มาของชื่อ
ชื่อเมือง "รียาด" มาจากภาษาอาหรับคำว่า rawdah ซึ่งหมายถึงสถานที่ที่เต็มไปด้วยสวนและต้นไม้
ภูมิศาสตร์
เมืองรียาดตั้งอยู่พิกัด 24°42'42" เหนือ 46°43'27" ตะวันออก ตัวเมืองแบ่งการปกครองเป็น 17 เขต โดยขึ้นกับเทศบาลเมืองรียาด

ภูมิอากาศ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เมืองรียาด
พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา
พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา (28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2389 – 15 ตุลาคม พ.ศ. 2444) พระนามเดิม หม่อมเจ้าบัว เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจีน และเป็นพระอรรคชายาเธอในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระประวัติ
พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยาเป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจีน เมื่อวันเสาร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2389 เมื่อทรงพระเยาว์ประทับอยู่ที่วังของพระบิดา โดยมีสมเด็จพระบรมราชมาตามหัยิกาเธอ กรมพระยาสุดารัตน์ราชประยูร พระปิตุจฉา (เป็นพระเชษฐภคินีต่างมารดาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี) ทรงเป็นผู้อภิบาล หม่อมเจ้าบัวมีเจ้าน้องร่วมพระมารดาเดียวกันอีก 2 องค์ คือ หม่อมเจ้าปิ๋ว และหม่อมเจ้าสาย ลดาวัลย์
ในปี พ.ศ. 2416 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชทานพระนามใหม่ให้หม่อมเจ้าบัว ว่า "หม่อมเจ้าอุบลรัตนนารีนาค" พร้อมกับพระราชทานพระนามใหม่ให้หม่อมเจ้าปิ๋วว่า "หม่อมเจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์" ชาววังออกพระนามว่า ท่านองค์ใหญ่

หม่อมเจ้าอุบลรัตนนารีนาคและขนิษฐาทั้งสองได้เข้ารับราชการฝ่ายในเป็นพระภรรยาเจ้าชั้น "หลานหลวง" ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดย
* หม่อมเจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ มีพระอิสริยยศเป็น พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2430
* หม่อมเจ้าสาย มีพระอิสริยยศเป็น พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมขุนสุทธาสินีนาฏ
ภายหลังการประสูติสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล กรมขุนสวรรคโลกลักษณวดีพระองค์ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเครื่องยศตั้งอยู่ในตำแหน่งพระอรรคชายาเธอ ต่อมา ในปี พ.ศ. 2431 พระองค์จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้า พร้อมกันนี้โปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็นพระองค์เจ้าต่างกรมฝ่ายใน มีพระนามตามจารึกในพระสุพรรณบัฏว่า พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา
พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา ทรงเป็นองค์อุปนายิกาสภาอุณาโลมแดง (สภากาชาดไทย) สมัยหนึ่ง พระองค์ประชวรด้วยพระโรคจุกแน่นและกระตุกลง สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2444 สิริพระชันษา 55 ปี สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ เสด็จแทนพระองค์ไปในการพระราชทานน้ำสรงพระศพ แล้วอัญเชิญพระศพประดิษฐาน ณ หอนิเพทพิทยา

สถานที่ในพระนาม
* สะพานอุบลรัตน์ เป็นสะพานข้ามคลองคูเมืองเดิม เพื่อเชื่อมถนนอัษฎางค์และถนนราชินี สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่ออุทิศพระราชกุศล

พระอิสริยยศ
* 28 พฤศจิกายน 2389 – พ.ศ. 2416 : หม่อมเจ้าบัว
* พ.ศ. 2416 – 25 มิถุนายน พ.ศ. 2431 : พระอรรคชายาเธอ หม่อมเจ้าอุบลรัตนนารีนาค
* 25 มิถุนายน พ.ศ. 2431 – 15 ตุลาคม พ.ศ. 2444 : พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา

== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==

พงศาวลี

อ้างอิง
กะหรี่ปั๊บ
กะหรี่ปั๊บ ( ; ) เป็นอาหารแบบตะวันตกผสมกับอินเดีย ได้รับความนิยมจากชาวมุสลิมในประเทศไทย สันนิษฐานว่าดัดแปลงมาจากขนมโปรตุเกสคือ ปัสแตล โดยท้าวทองกีบม้าได้นำมาเผยแพร่ในราชสำนัก ตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนกลาง ตอนแรกใช้ชื่อว่า curry puff (พัฟฟ์ผงกะหรี่) ต่อมาได้เพี้ยนมาเป็น กะหรี่พัฟฟ์ และเพี้ยนเป็นกะหรี่ปั๊บในที่สุด กะหรี่ปั๊ปไส้ไก่เป็นที่นิยมมาก

กะหรี่ปั๊บขึ้นชื่อในอำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี จนมีคำขวัญของอำเภอว่า "เนื้อนุ่ม นมดี กะหรี่ดัง"

ดูเพิ่ม
* ปัสแตล

อ้างอิง