SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
การท่องเที่ยวในประเทศเยอรมนี
ประเทศเยอรมนีเป็นประเทศที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดเป็นอันดับเจ็ดของโลก กับจำนวนรวม 407.26 ล้านรายการค้างคืนในช่วงปี ค.ศ. 2012 ในจำนวนนี้รวมถึง 68.83 ล้านรายการค้างคืนโดยนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติในปี ค.ศ. 2009 จากประเทศเนเธอร์แลนด์, สหรัฐอเมริกา และสวิตเซอร์แลนด์ (ดูตาราง) นอกจากนี้ เป็นจำนวนกว่า 30 เปอร์เซ็นต์ของชาวเยอรมัน ที่ใช้เวลาในวันหยุดของพวกเขาในประเทศของตนเอง ตามรายงานเกี่ยวกับความสามารถในการแข่งขันของการเดินทางและธุรกิจท่องเที่ยว ประเทศเยอรมนีได้รับการจัดให้เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่ปลอดภัยที่สุดของโลก
องค์กรบริหารหลักอย่างเป็นทางการสำหรับการท่องเที่ยวในประเทศเยอรมนีคือคณะกรรมการการท่องเที่ยวแห่งชาติเยอรมัน (เกเอ็นเทเบ) เป็นตัวแทนทั่วโลกโดยสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติใน 29 ประเทศ จากการสำรวจโดยองค์กรนี้รวมถึงการรับรู้และเหตุผลของการพักผ่อนวันหยุดในประเทศเยอรมนี มีรายละเอียดดังนี้: วัฒนธรรม (75%), นอกบ้าน/ชนบท (59%), เมือง (59%), ความสะอาด (47%), การรักษาความปลอดภัย (41%), ความทันสมัย (36%), โรงแรมที่ดี (35%), วิธีทำอาหาร/การครัวที่ดี (34%), การเข้าถึงที่ดี (30%), ความเป็นสากล/การต้อนรับ (27%), แหล่งช้อปปิ้งที่ดี (21%), สถานบันเทิงยามค่ำคืน (17%), และราคา/อัตราส่วนประสิทธิภาพที่ดี (10%) (โดยหลายคำตอบต่างเป็นไปได้)
ในปี ค.ศ. 2012 มีนักท่องเที่ยวต่างชาติกว่า 30.4 ล้านคนเข้ามาในประเทศเยอรมนี นำมาซึ่งรายรับจากการท่องเที่ยวระหว่างประเทศกว่า 3 หมื่น 8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ การเดินทางและการท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศได้มีส่วนช่วยรวมโดยตรงต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศเยอรมนีกว่า 43.2 พันล้านยูโร รวมถึงผลกระทบที่ชักนำและโดยอ้อม, ก่อให้เกิดอุตสาหกรรม 4.5% ต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศเยอรมนี และสนับสนุนงาน 2 ล้านอัตรา (4.8% ของการจ้างงานทั้งหมด) โดยมีอีเทเบ เบอร์ลิน เป็นนิทรรศการพาณิชย์การท่องเที่ยวชั้นนำของโลก

สถิติ
 เป็นรัฐของประเทศเยอรมนีที่มีผู้มาเยือนมากที่สุด]]
นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่เดินทางมาเยือนประเทศเยอรมนีช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ในปี ค.ศ. 2014 มาจากประเทศต่อไปนี้:

{| class="wikitable"
|-
|- style="color:white;"
! style="width:5px; background:#00966E;"| อันดับ
! style="width:170px; background:#00966E;"| ประเทศ
! style="width:50px; background:#00966E;"| จำนวน (คน)
|- 
|1|| || 4,237,865
|-
|2|| || 2,778,455
|-
|3|| || 2,415,477
|-
|4|| || 2,371,086
|-
|5|| || 1,725,259
|-
|6|| || 1,642,443
|-
|7|| || 1,617,901
|-
|8|| || 1,466,561
|-
|9|| || 1,310,693
|-
|10|| || 1,033,470
|-
||| จำนวนรวมขาเข้าระหว่างประเทศ || 32,999,298
|-
|}

ดูเพิ่ม
* อาหารเยอรมัน
* รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเยอรมนี

อ้างอิง
# Statistisches Bundesamt Deutschland (Federal Statistical Office)
# DZT / World Travel Monitor
# World Tourism Organization

แหล่งข้อมูลอื่น
* Official Germany tourism website 
* 
*
อิซาโอะ คิมูระ
* Hawai Mare oki kaisen (1942) – Kurata
* The Love of the Actress Sumako (1947)
* Stray Dog (1949) – Yusa the criminal
* Angry Street (1950) – Joji
* Elegy (1951)
* Nakinureta ningyô (1951)
* Dokkoi ikiteru (1951)
* Dancing Girl (1951) – Nozu
* Yamabiko gakkô (1952)
* Boryoku (1952)
* Ikiru (1952) – Intern
* Shinkû chitai (1952) – Kitani
* Onna hitori daichi o yuku (1953)
* Pu-san (1953)
* Seven Samurai (1954) – Katsushiro Okamoto
* Okuman choja (1954) – Koroku Tate
* Ashizuri misaki (1954)
* Ningen gyorai kaiten (1955)
* Ofukuro (1955)
* Uruwashiki saigetsu (1955)
* Asunaro monogatari (1955) – Kashima
* Kyatsu o nigasuna (1956) – Takeo Fujis
)
* Asunaro monogatari (1955) – Kashima
* Kyatsu o nigasuna (1956) – Takeo Fujisaki 
* Tengoku wa doko da (1956)
* Boshizô (1956) – Shimizu
* Throne of Blood (1957) – Phantom samurai
* The Rice People (1957) – Senkichi
* Bibô no miyako (1957)
* Jun'ai monogatari (1957) – Doctor at Segawa Hospital
* Anzukko (1958) – Ryokichi Urushiyama – the husband
* Kisetsufu no kanatani (1958)
* Summer Clouds (1958) – Okawa
* Kêdamonô no torû michi (1959)
* Onna to kaizoku (1959) – Koshichi
* Hahakogusa (1959) – Yoshihiko Takayama
* Keishichô monogatari: Iryûhin nashi (1959)
* Shiroi gake (1960)
* Yôtô monogatari: hana no Yoshiwara hyakunin-giri (1960)
* Ik
hiroi gake (1960)
* Yôtô monogatari: hana no Yoshiwara hyakunin-giri (1960)
* Ikinuita jûroku-nen: Saigo no Nippon-hei (1960) – Takano, Army officer
* Kênju yaro ni gôyojin (1961)
* Miyamoto Musashi (1961) – Hon'iden Matahachi
* Machi (1961) – News paper editor
* Hachi-nin me no teki (1961) – Kutsuda
* Knightly Advice (1962)
* Nippon no obaachan (1962) – Taguchi
* Gan no tera (1962) – Atsumichi Uda
* Watakushi-tachi no kekkon (1962)
* Miyamoto Musashi: Showdown at Hannyazaka Heights (1962) – Hon'iden Matahachi
* (1963)
* High and Low (1963) – Detective Arai
* Bushido, Samurai Saga (1963) – Hirotaro Iguchi
* Miyamoto Musashi: Nitôryû kaigen (1
ido, Samurai Saga (1963) – Hirotaro Iguchi
* Miyamoto Musashi: Nitôryû kaigen (1963) – Hon'iden Matahachi
* Miyamoto Musashi: The Duel at Ichijoji (1964) – Hon'iden Matahachi
* Assassination (1964) – Tadasaburô Sasaki
* (1964)
* Yoru no henrin (1964) – Saitô
* Bakumatsu zankoku monogatari (1964)
* Miyamoto Musashi: Ganryû-jima no kettô (1965) – Hon'iden Matahachi
* Akutô (1965) – Shioya Hangan
* Tange Sazen: Hien iaigiri (1966) – Yagyu Genzaburo
* Aogeba tôtoshi (1966)
* The Affair (1967) – Mitsuhuru
* Tabiji (1967) – Eikichi
* Flame and Women (1967) – Shingo, Ibuki
* Black Lizard (1968) – Detective Kogoro Akechi
* Affair In The Snow (1968) –
ki
* Black Lizard (1968) – Detective Kogoro Akechi
* Affair In The Snow (1968) – Kazuo Imai
* Snow Country (1969) – Shimamura
* Secret Information (1969) – Goro Izawa
* Sakariba nagashi uta: Shinjuku no onna (1970) – Funaki
* Tenkan no abarembo (1970) – Hanpeita Takechi
* Confessions Among Actresses (1971) – Director Nose
* Lone Wolf and Cub: White Heaven in Hell (1974) – Tsuchigumo Hyoei
* Pastoral: To Die in the Country (1974) – Film Critic
* Nagisa no shiroi ie (1978) – Toshihiko Kurahashi
พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมฟิลิสทีนส์
พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมฟิลิสทีนส์ ( ; ) เป็นพิพิธภัณฑ์โบราณคดีแห่งหนึ่งในเมืองอัชดอด ประเทศอิสราเอล เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งเดียวในโลกที่จัดแสดงวัฒนธรรมของชาวฟีลิสทีนส์ที่เคยอาศัยอยู่ในพื้นที่เมือง และเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกของเมืองอัชดอด ซึ่งเปิดตั้งแต่ พ.ศ. 2533 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้มี 3 ชั้น ชั้นแรกจัดนิทรรศการเกี่ยวกับวัฒนธรรมฟีลิสทีนส์ ชั้นสองสำหรับจัดนิทรรศการหมุนเวียน ชั้นสามจัดแสดงเกี่ยวกับ "อาหารฟิลิสทีนส์" วัฒนธรรมอาหารในบริเวณทะเลอีเจียน

แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
วัดโฮจูจิโดโนะ
วัดโฮจูจิโดโนะ ( ) วัดในพระพุทธศาสนาของ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่นครเกียวโต ซึ่งจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ จักรพรรดิองค์ที่ 77 ได้เสด็จมาประทับภายหลังจากสละราชบัลลังก์เมื่อ พ.ศ. 1702 โดยพระองค์ได้ใช้วัดแห่งนี้ในการว่าราชการในวัด จนกระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 1735 ซึ่งพระบรมศพได้ถูกฝังไว้ ณ วัดแห่งนี้

โดยในช่วง พ.ศ. 1727 ได้เกิดเหตุการณ์สำคัญที่เกี่ยวข้องกับวัดแห่งนี้คือการล้อมโฮจูจิโดโนะ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามเก็มเป
จังหวัดโพธิสัตว์
โพธิสัตว์ หรือ โปซัต ( ) เป็นจังหวัดหนึ่งใน 25 แห่งของประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศ มีอาณาเขตติดต่อเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้ จังหวัดพระตะบอง โตนเลสาบ จังหวัดกำปงฉนัง จังหวัดกำปงสปือ จังหวัดเกาะกง และประเทศไทยบริเวณจังหวัดตราด ในเชิงภูมิศาสตร์กายภาพ จังหวัดโพธิสัตว์ตั้งอยู่ระหว่างโตนเลสาบกับทิศเหนือของทิวเขาบรรทัด โดยมีแม่น้ำโพธิสัตว์ตัดผ่านกลางจังหวัดโดยตลอด ไหลจากทิวเขาบรรทัดในทิศตะวันตกไปบรรจบโตนเลสาบในทิศตะวันออก
จังหวัดโพธิสัตว์เป็นจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของประเทศ ทว่ามีจำนวนประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 14 การเดินทางสามารถเข้าถึงโดยทางรถยนต์ โดยใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 5 และถนนสายเล็กต่าง ๆ นอกจากนี้ยังเข้าถึงได้โดยทางเรือและทางรถไฟอีกด้วย

จังหวัดโพธิสัตว์เป็นที่ตั้งของวัดบากาน ( ) ซึ่งเชื่อกันว่ามีเจดีย์ที่เก่าแก่ที่สุดในกัมพูชาที่ยังคงใช้งานอยู่ นอกจากนี้ยังถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดแห่งหนึ่งของชาวพุทธในกัมพูชา
ภูมิศาสตร์
ภูมิศาสตร์กายภาพของจังหวัดโพธิสัตว์มีความหลากหลายประกอบด้วยชีวภูมิภาคที่แตกต่างกัน ตั้งแต่เทือกเขาที่มีป่าไม้ปกคลุมอย่างหนาแน่น ที่ราบอันอุดมสมบูรณ์ ไปจนถึงที่ราบลุ่มโตนเลสาบ ยังคงมีพื้นที่ป่าอยู่ราวร้อยละ 58 ของพื้นที่จังหวัด ทิวเขาบรรทัดประกอบด้วยภูเขาสูงทางทิศตะวันตกถึงตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด บริเวณเขตติดต่อกับประเทศไทยและชายฝั่งทะเล ความชันของพื้นที่ลาดลงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือซึ่งเป็นที่ราบอุดมสมบูรณ์ต่อเนื่องเข้าไปในจังหวัดพระตะบอง ที่ซึ่งมีการปลูกข้าวและเก็บเกี่ยวข้าวมากเป็นลำดับต้นของกัมพูชา แม่น้ำโพธิสัตว์มีต้นกำเนิดในทิวเขาบรรทัด ไหลตามทิศทางดังกล่าว และไหลลงโตนเลสาบในที่สุด จังหวัดโพธิสัตว์เป็นจังหวัดหนึ่งใน 9 แห่งท
ศทางดังกล่าว และไหลลงโตนเลสาบในที่สุด จังหวัดโพธิสัตว์เป็นจังหวัดหนึ่งใน 9 แห่งที่พื้นที่บางส่วนตั้งอยู่ในเขตสงวนชีวมณฑลโตนเลสาบ
การแบ่งเขตการปกครอง
จังหวัดโพธิสัตว์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 อำเภอ 49 ตำบล 502 หมู่บ้าน รายชื่ออำเภอมีดังนี้ 
{| class="wikitable sortable"
!#
!ชื่อ
!อังกฤษ
!เขมร
!หน่วยการปกครอง
!Geocode
|-
|1
|บากาน
|Bakan
|បាកាន
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|1501
|-
|2
|กัณเฎียง
|Kandieng
|កណ្ដៀង
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|1502
|-
|3
|กระคร
|Krakor
|ក្រគរ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|1503
|-
|4
|พนมกระวาน
|Phnum Kravanh
|ភ្នំក្រវ៉ាញ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|1504
|-
|5
|โพธิสัตว์
|Pursat
|ពោធិ៍សាត់
|เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង)
|1505
|-
|6
|เวียลแวง
|Veal Veaeng
|វាលវែង
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|1506
|-
|7
|ตาโลเซนเจย
|Ta Lou Senchey
|តាលោសែនជ័យ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|1507
|}
: ในวงเล
|ตาโลเซนเจย
|Ta Lou Senchey
|តាលោសែនជ័យ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|1507
|}
: ในวงเล็บคือรหัสทางภูมิศาสตร์และชื่ออำเภอในภาษาเขมร
* อำเภอพนมกระวาน (1504, ) เป็นพื้นที่ชนบทในเขตภูเขา
* เทศบาลโพธิสัตว์ (1505, ) เป็นอำเภอเล็กที่มีชุมชนตั้งอยู่อย่างหนาแน่น อำเภอที่ตั้งของเมืองหลักของจังหวัดโพธิสัตว์ ก่อนหน้านี้มีชื่อว่า อำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์ ( ) 
* อำเภอเวียลแวง (1506, ) เป็นพื้นที่ห่างไกลและมีประชากรเบาบาง ที่มั่นสุดท้ายแห่งหนึ่งของเขมรแดงจนถึงช่วงปลาย 1990
จังหวัดตะโบงคมุม
ตะโบงคมุม หรือ ทโบงคมุม ( ) เป็นจังหวัดหนึ่งใน 25 แห่งของประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ในทางภูมิศาสตร์กายภาพคือที่ราบต่ำตอนกลางของแม่น้ำโขง มีอาณาเขตติดต่อดังนี้ (เริ่มจากทิศใต้เรียงตามเข็มนาฬิกา) จังหวัดไพรแวง จังหวัดกำปงจาม จังหวัดกระแจะ และประเทศเวียดนาม มีเมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือเมืองสวง ชื่อจังหวัด "ตะโบงคมุม" แปลว่า "อำพัน" ซึ่งประสมจากคำว่า "ตะโบง" ( ) แปลว่า อัญมณี กับคำว่า "คมุม" ( ) แปลว่า ผึ้ง ส่วน ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา แปลโดยหลวงเรืองเดชอนันต์ (ทองดี ธนะรัชต์) ระบุความหมายว่า "ศีรษะผึ้ง"
จังหวัดตะโบงคมุมก่อตั้งขึ้นตามประกาศราชกิจจานุเบกษาโดยพระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ตามการทูลแนะนำของรัฐบาลฮุน เซน นายกรัฐมนตรีกัมพูชา โดยแยกออกมาจากจังหวัดกำปงจาม ด้วยเหตุผลอย่างเห็นได้ชัดเจนในเรื่องการเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารจัดการของจังหวัดขนาดใหญ่ การแยกพื้นที่บางส่วนของจังหวัดกำปงจามออกมาตั้งเป็นจังหวัดตะโบงคมุมนี้เกิดขึ้นหลังการพ่ายแพ้การเลือกตั้งเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2556 ของพรรคประชาชนกัมพูชาของฮุน เซน ในพื้นที่จังหวัดกำปงจาม จังหวัดบ้านเกิดของเขา โดยพรรคประชาชนกัมพูชาสามารถเอาชนะได้เพียง 8 ที่นั่งจากทั้งหมด 18 ที่นั่งในสภาจังหวัด เขตการเลือกตั้งทั้ง 10 อำเภอที่ยังคงอยู่ในกำปงจามในตอนนี้ได้เท
่นั่งในสภาจังหวัด เขตการเลือกตั้งทั้ง 10 อำเภอที่ยังคงอยู่ในกำปงจามในตอนนี้ได้เทคะแนนอย่างท่วมท้นให้แก่พรรคฝ่ายตรงข้ามคือ พรรคสงเคราะห์ชาติกัมพูชา ซึ่งนำโดยสม รังสี ส่วนที่เหลือ 5 จาก 6 อำเภอซึ่งปัจจุบันอยู่ในจังหวัดตะโบงคมุม พรรคประชาชนกัมพูชาเป็นฝ่ายชนะการเลือกตั้ง
การแบ่งเขตการปกครอง
จังหวัดตะโบงคมุมแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 อำเภอ 64 ตำบล รายชื่ออำเภอมีดังนี้ 
:
{| class="wikitable sortable"
!#
!
!อังกฤษ
!เขมร
!หน่วยการปกครอง
!Geocode
|-
|1
|ฎ็อมแบ
|Dambae
|តំបែរ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2501
|-
|2
|โกรจจมา
|Krouch Chhmar
|ក្រូចឆ្មារ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2502
|-
|3
|เมมวต
|Memot
|មេមត់
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2503
|-
|4
|โอเรืองโอว
|Ou Reang Ov
|អូររាំងឪ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2504
|-
|5
|ปวญเญียกแกรก
|Ponhea Kraek
|ពញាក្រែក
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2505
|-
|6
|สวง
|Suong
|សួង
|เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង)
|2506
|-
|7
|ตะโบงคมุม
|Tboung Khmum
|ត្បូងឃ្មុំ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2507
|}
:
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
ระตี จุลพล
ระตี (วิเศษสุรการ) จุลพล นักดนตรีไทยที่มีชื่อเสียงโดยเฉพาะการบรรเลงจะเข้ เกิดที่ อำเภอบางรัก กรุงเทพ ฯ เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2466 เป็นบุตรีของพันโทพระวิเศษสุรการ (ต่วน ไชยสุต) และนางแจ่ม วิเศษสุรการ พระวิเศษสุรการนั้นเป็นทหาร และเล่นดนตรีไทยได้ ส่วนมารดาเป็นครูที่โรงเรียนสตรีมหาพฤฒาราม มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 5 คน ระตีเริ่มเรียนดนตรีไทยตั้งแต่อายุ 8 ขวบ โดยเรียนที่บ้าน เริ่มต่อเพลงจะเข้เมื่ออายุ 12 ปี โดยต่อเพลงจระเข้หางยาวเป็นเพลงแรกกับชุ่ม กมลวาทิน จากนั้นก็ต่อ เพลงแป๊ะ พม่าห้าท่อน และลาวแพน หัดจะเข้เพิ่มเติมจากจ่าง แสงดาวเด่น ได้ต่อเดี่ยวจะเข้ เพลงมุล่ง แขกมอญสามชั้น และกราวใน เมื่อครูจ่างถึงแก่กรรมแล้วจึงได้ต่อทางเดี่ยวสารถี แขกอาหว
ขกมอญสามชั้น และกราวใน เมื่อครูจ่างถึงแก่กรรมแล้วจึงได้ต่อทางเดี่ยวสารถี แขกอาหวังและจีนขิมใหญ่ จาก แสวง อภัยวงศ์ ได้แสดงฝีมือเดี่ยวจะเข้เพลงลาวแพน ออกอากาศทางวิทยุศาลาแดงเป็นครั้งแรก เมื่ออายุ 15 ปี
ทางด้านการศึกษา ครระตีเริ่มเรียนหนังสือที่โรงเรียนสายปัญญา โรงเรียนสวนสุนันทา แล้วย้ายมาเรียนที่โรงเรียนเซ็นฟรังซิสซาเวียร์ จนจบชั้นมัธยมปีที่ 6 จากนั้นไปเรียนต่อที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสรณ์ เป็นนักเตรียมมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์รุ่นที่ ๖ เรียนจบได้ประกาศนียบัตรจากเตรียมมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จากนั้น สมัครเข้าทำงานที่กรมประชาสัมพันธ์ ได้ร่วมงานกับนักดนตรีสำคัญในสมัยนั้นหลายคน เช่น พุ่ม บาปุยะวาทย์ ฉลวย จิยะจันทน์ สมาน ทองสุโชติ บุญยงค์ เกตุคง จำเนียร ศรีไทยพันธุ์ ประสงค์ พิณพาทย์ และสุดจิตต์ ดุริยประณีต สมาน ทองสุโชติ ได้ประดิษฐ์ทางเดี่ยวจะเข้ให้ระตีเป็นพิเศษ 4 เพลง คือ สุดสงวน สุรินทราหู นกขมิ้น และอาถรรพ์ อันเป็นทางเฉพาะสำหรับผู้ที่เดี่ยวจะเข้แบบไ
สุดสงวน สุรินทราหู นกขมิ้น และอาถรรพ์ อันเป็นทางเฉพาะสำหรับผู้ที่เดี่ยวจะเข้แบบไหว ระตีได้รับตำแหน่งหัวหน้าวงดนตรีไทย กรมประชาสัมพันธ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2516 จนเกษียณใน พ.ศ. 2526
ระตีได้สอนจะเข้ให้นักเรียนโรงเรียนสวนกุหลาบ โรงเรียนอัสสัมชัญ โรงเรียนพันธะวัฒนา คณะครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยมหิดล ศิษย์ที่มีฝีมือดี ได้แก่ สุรพล พงษ์สุวรรณ ศักรินทร์ สู่บุญ ภัทร เครือสุวรรณ และกมล ชิดช่าง ชีวิตครอบครัว แต่งงานกับ นายพนิต จุลพล เมื่อ พ.ศ. 2488 มีบุตรสองคน คือ พ.ต.ต. พนิน จุลพล และคุณพนิตา สวัสดิโรจน์ ระตีถึงแก่กรรมในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2531 รวมอายุได้ 65 ปี 
อ้างอิง
*
สวนชาลิมาร์ (ลาฮอร์)
สวนชาลิมาร์ (ปัญจาบ, , ) หรือ สวนชาลามาร์ (Shalamar Gardens) เป็นกลุ่มสวนเปอร์เซีย ตั้งอยู่ที่เมืองลาฮอร์ แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1637 และสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1641 ควบคุมการสร้างโดยคาลิลุเลาะห์ ข่าน ขุนนางในราชสำนักจักรพรรดิชาห์ชะฮันแห่งจักรวรรดิโมกุล ร่วมกับอาลี มาร์ดาน ข่านและมุลละ อะลอล มอล์ก ตูนี แต่เดิมที่ดินที่สร้างสวนเป็นของตระกูลเมียนแห่งเมืองบักบันปุระ ภายหลังจักรพรรดิชาห์ชะฮันพระราชทานพระราชานุญาตให้ตระกูลนี้เป็นผู้ดูแลสวนเป็นการตอบแทนที่ถวายที่ดิน สวนชาลิมาร์อยู่ในการดูแลของตระกูลเมียนนานกว่า 350 ปี จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1962 โมฮัมหมัด อัยยุบข่าน อดีตประธานาธิบดีปากีสถานประกาศให้สวนชาลิมาร์อยู่ในการดูแลของรัฐ
สวนชาลิมาร์มีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมด้านขนาน มีกำแพงสูงที่มีลวดลายวิจิตรล้อมรอบ จากด้านทิศเหนือถึงทิศใต้ยาว 658 เมตรและจากด้านทิศตะวันออกถึงทิศตะวันตกยาว 258 เมตร มีสามชั้น แต่ละชั้นสูง 4-5 เมตร ชั้นล่างสุดมีชื่อว่า "ผู้มอบชีวิต" (Hayat Baksh), ชั้นกลางชื่อว่า "ผู้มอบความดีงาม" (Faiz Baksh) และชั้นบนสุดมีชื่อว่า "ผู้มอบความพึงใจ" (Farah Baksh) ภายในสวนมีน้ำพุทั้งหมด 410 แห่ง (ชั้นล่าง 153 แห่ง, ชั้นกลาง 152 แห่งและชั้นบนสุด 105 แห่ง) นอกจากนี้ยังมีพื้นที่ใช้สอยอื่น ๆ เช่น ศาลา, สระน้ำ, โถง, หอสูงและหลุมฝังศพ

ในปี ค.ศ. 1981 สวนชาลิมาร์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมร่วมกับป้อมลาฮอร์

ดูเพิ่ม
* รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศปากีสถาน
อาหารอินุอิต
(maktaaq) ซึ่งเป็นหนังวาฬติดมันแช่แข็ง]]
อาหารอินุอิต หรือ อาหารเอสกิโม แบบดั้งเดิม ซึ่งหมายถึงอาหารกรีนแลนด์และอาหารยูพิกด้วย เป็นอาหารที่ส่วนใหญ่มาจากสัตว์ที่ได้มาจากการจับปลาและการล่าทั้งสัตว์บกและสัตว์ทะเล ส่วนอาหารประเภทพืชจะเป็นพืชที่เก็บมาจากธรรมชาติ อย่างไรก็ตาม วิถีการบริโภคอาหารของชาวอินุอิตได้เริ่มมีความเปลี่ยนแปลงตั้งแต่ศตวรรษที่ 20 และภายในศตรวรรษที่ 21 ก็มีความคล้ายกับวิถีการบริโภคอาหารแบบตะวันตกมากขึ้น ถึงแม้ว่าอาหารอินุอิตแบบดั้งเดิมยังมีบทบาทสำคัญในการรักษาเอกลักษณ์ของชาวอินุอิต แต่อาหารจำนวนมากก็มักมีการซื้อมาจากร้านค้า จึงทำให้เกิดปัญหาทางสุขภาพและความไม่มั่นคงทางอาหาร
ตามที่เอดมันด์ เซอเริลส์ ได้ให้เหตุผลไว้ในบทความของตนชื่อ อาหารและการสร้างเอกลักษณ์ของชาวอินุอิตสมัยใหม่ (Food and the Making of Modern Inuit Identities) ชาวอินุอิตบริโภคอาหารแบบนี้เพราะการกินอาหารประเภทเนื้อสัตว์เป็นหลักนั้น "มีประสิทธิผลในการรักษาความอุ่นของร่างกาย สร้างความแข็งแรงให้แก่ร่างกาย รักษาสุขภาพของร่างกาย และแม้กระทั่งสร้างความเข้มแข็งให้แก่สุขภาพกายอีกด้วย"

แหล่งอาหาร
* เนื้อสัตว์ที่มาจากการล่า:
** สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในทะเล เช่น วอลรัส แมวน้ำ และวาฬ เนื้อวาฬโดยมากมาจากนาร์วาล เบลูกา และหัวคันศร โดยเนื้อ ไขมัน (blubber) และหนังของวาฬหัวคันศรสามารถนำไปทำอาหารให้แก่คนทั้งชุมชนได้เป็นเวลาเกือบถึงหนึ่งปี โดยมาก นักล่าสัตว์ชาวอินุอิตมักล่าวาฬวัยอ่อนเพราะมีความเสี่ยงอันตรายน้อยและหนังมีรสชาติดีเมื่อเปรียบกับวาฬที่โตเต็มที่แล้ว นอกจากนี้ แมวน้ำวงแหวน (Phoca hispida) และแมวน้ำเครา (Erignathus barbatus) ก็เป็นส่วนประกอบสำคัญที่สุดของอาหารอินุอิตและยังเป็นอาหารหลักของนักล่าสัตว์ชาวอินุอิตอีกด้วย 
** สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมบนบก เช่น เรนเดียร์ หมีขั้วโลก และมัสก์ออกซ์
** นกและไข่นก
** ปลาน้ำเค็มและน้ำจืด เช่น ปลาสก
นเดียร์ หมีขั้วโลก และมัสก์ออกซ์
** นกและไข่นก
** ปลาน้ำเค็มและน้ำจืด เช่น ปลาสกัลปิน ปลาคอดอาร์กติก ปลาชาร์อาร์กติก ปลาเคปลิน และปลาเทราต์ทะเลสาบ
* ถึงแม้ว่าชาวอินุอิตไม่สามารถปลูกพืชพื้นเมืองเป็นอาหารในพื้นที่อาร์กติกได้ แต่ในอดีตชาวอินุอิตก็สามารถเก็บพืชที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติมาบริโภคได้ พืชเหล่านี้มี
** เบอร์รี เช่น โครว์เบอร์รี (เบอร์รีอีกา) และ เคลาด์เบอร์รี (เบอร์รีเมฆ)
** พืชที่ไม่มีเนื้อไม้ เช่น หญ้าและไฟร์วีด (วัชพืชไฟ)
** หัวมันและลำต้นพืชต่าง ๆ เช่น เมาส์ฟูด (อาหารหนู) และรากพืชต่าง ๆ ในพื้นที่ทันดราซึ่งเป็นรากพืชที่เก็บกักตุนโดยหนูโวลไว้ในรู
** รากต่าง ๆ เช่น มันสปริงบิวตีและสวีตเวช (เวชหวาน)
** สาหร่าย
วิธีเตรียมอาหาร
มักบริโภคแบบแช่แข็ง ดิบ หรือต้ม โดยใส่เครื่องปรุงหรือเครื่องเทศน้อยมาก อาหารอินุอิตหลัก ได้แก่
* อกูตัก (Akutaq) : เบอร์รีผสมไขมัน
* บันน็อก (Bannock) : แฟลตเบรด (ขนมปัง)
* วิธีการเตรียมอาหาร คือ การหมักดอง เช่น ปลาดอง หรือเนื้อดอง (เช่น เนื้อวอลรัส และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทะเลอื่น) โดยหมักดองด้วยวิธีอิกูนัก (Igunaq) ซึ่งเป็นการหมักดองไว้ในดินและน้ำแข็ง
* ชาแลบราดอร์
* ซัวอาซัด (Suaasat) : ซุปทำจากเนื้อแมวน้ำ วาฬ เรนเดียร์ หรือนกทะเล
* กระดูกวาฬ

ดูเพิ่ม
* พร่องแป้ง

อ้างอิง
มือเริน
มือเริน ( , ) เป็นหมู่บ้านบนที่ราบสูงในรัฐแบร์นของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีระดับความสูงที่ 1,650 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลและไม่มีถนนเข้าถึง การเข้าถึงหมู่บ้านนี้มีเพียงทางรถไฟและกระเช้าลอยฟ้าเท่านั้น หมู่บ้านนี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมในฤดูร้อนและฤดูหนาว จากหมู่บ้านนี้สามารถมองเห็นยอดเขาได้สามแห่ง คือ เขาไอเกอร์, เขาเมินช์ และเขายุงเฟรา แม้หมู่บ้านมือเรินมีประชากรเพียง 750 คน แต่โรงแรมมีมากถึง 2,000 เตียง นอกจากนี้ยังมีลู่สกีความยาวรวมกว่า 52 กิโลเมตรและลิฟต์สกีจำนวน 14 ตัว

แหล่งข้อมูลอื่น

* Schilthorn.ch
* Official website Mürren 
* Live Webcam at Schilthorn
พายบานอฟฟี
พายบานอฟฟี ( ) เป็นพายอังกฤษ ทำมาจากกล้วย, ครีม และ ทอฟฟี (จากนมข้นหวาน หรือ ดุลเซเดเลเช) วางไว้บนฐานด้านล่างซึ่งทำจากบิสกิต และ เนย ในบางครั้งอาจมีการผสมช็อกโกแลต หรือ กาแฟ หรืออาจจะทั้งสองอย่างลงไปด้วย

ชื่อของพายนี้ บางครั้งอาจสะกดว่า "banoffi" ซึ่งเป็นคำสนธิจากการรวมกันของคำว่า "banana" และ "toffee"
ประวัติ
ผู้คิดค้นพายบานอฟฟีคือ นิเกล แม็กเคนซี และเอียน ดาวดิง ซึ่งพวกเขาเป็นเจ้าของและพ่อครัว ในร้านอาหารเดอะฮังกรีมังก์ ในเมืองเจวิงตัน อีสต์ซัสเซกซ์ โดยพวกเขาระบุว่าเขาได้คิดค้นพายนี้ขึ้นมาใน พ.ศ. 2514 โดยแก้ไขสูตรมาจาก "พายบลัมส์คอฟฟีทอฟฟี" ซึ่งเป็นพายอเมริกัน โดยใส่ทอฟฟีเหลวกับนมข้นหวาน หลังจากได้มีการเปลี่ยนส่วนผสมจากแอปเปิลหรือส้มแมนดาริน แม็กเคนซีได้ใช้กล้วยแทน และตั้งชื่อว่า "พายบานอฟฟี"

ดูเพิ่ม
* อาหารอังกฤษ

อ้างอิง
เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 3 สงครามแค้นกู้บัลลังก์เดือด
เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 3 สงครามแค้นกู้บัลลังก์เดือด ( ) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/จินตนิมิตแอคชั่น ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2012 ซึ่งได้วางจำหน่ายในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคสามในภาพยนตร์เฟรนไชส์ชุด เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ต่อจากภาพยนตร์เรื่อง อภินิหารศึกจอมราชันย์ ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 4 ศึกชิงอำนาจจอมราชันย์ นำแสดงโดย วิกเตอร์ เว็บสเตอร์, บอสติน คริสโตเฟอร์, เทอร์มิวรา มอริสสัน, คริสตัล วี, เซลิน่า โล, คิมโบ้ สลิซ, เดฟ บาวทิสตาร์ , บิลลี่ เซน, รอน เพอว์แมน
เนื้อเรื่องย่อ
ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าถึงอาณาจักรของแมเธอุสที่ได้ล่มสลายลง และเขายังต้องสูญเสียราชินีของเขาให้กับโรคระบาด เวลานี้ในฐานะมือสังหารรับจ้าง เขาต้องปกป้องอาณาจักรแห่งนี้จากทรราชผู้ชั่วร้ายและกองทัพปีศาจของมัน เพื่อฉุดความรุ่งเรืองของเขากลับคืนมาอีกครั้ง
นักแสดงนำ
* วิกเตอร์ เว็บสเตอร์ รับบท เมธายุส, พระเจ้าสกอร์เปียน
* บอสติน คริสโตเฟอร์ รับบท อโลฟ
* เทเมียร่า มอร์ริสัน รับบท ราชาบารูสัน
* คริสตัล วี รับบท เจ้าหญิงศีลดา/งูจงอาง
* เซลีน่า โล รับบท สือค่าย
* เคลวิน เฟอร์กูสัน รับบท ซูลู คอนโด
* เดฟ บาวทิสตาร์ รับบท อะโกรเมียร์
* บิลลี่ เซน รับบท ราชาเทรุส
* รอน เพิร์ลแมน รับบท ฮอรัส
* แบรนดอน โคเฮน รับบท ซาริม
* เคลลี่ หู รับบท คาเซนดรา

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
เอากุสทาแห่งซัคเซิน-โกทา-อัลเทินบวร์ค
เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งซัคเซิน-โกทา-อัลเทินบวร์ค พระราชชนนี ( ) ทรงเป็นเจ้าหญิงเยอรมันที่อภิเษกเข้าสู่ราชวงศ์อังกฤษ เป็นพระชายาในเจ้าชายแห่งเวลส์ระหว่าง ค.ศ. 1736 ถึง 1751 และหลังจากนั้นเก้าปีทรงเป็นพระพันปีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3ในปี ค.ศ. 1760 พระองค์ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งเวลส์หนึ่งในสี่องค์ที่ไม่ได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินี ทรงเป็นพระปัยยิกา ของ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าหญิงเอากุสทาประสูติในเมืองโกทา ในรัฐทือริงเงิน เป็นธิดาในฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งซัคเซิน-โกทา-อัลเทินบวร์ค กับดัชเชสมักดาเลนา เอากุสทา แห่งอัลฮัลท์-เซิร์บส์ ขณะมีอายุ 29 ปี ได้อภิเษกสมรสกับเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ รัชทายาทในพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ ก่อนหน้านั้น กษัตริย์แห่งปรัสเซียทรงเทียบเชิญพระราชธิดาองค์โตมาอภิเษกสมรสกับเจ้าชายเฟรเดอริกแต่พระเจ้าจอร์จที่ 2 ทรงปฏิเสธ ฝ่ายปรัสเซียเองก็ไม่ลดความพยายาม และท่ามกลางข่าวลือว่าทางราชวงศ์อังกฤษได้รับข้อเสนอให้อภิเษกกับท่านหญิงไดอานา สเปนเซอร์ หลานในดัชเชสแห่งมาร์ลบะระ
ระหว่างที่พระเจ้าจอร์จที่ 2 เสด็จเยือนฮันโนเฟอร์ ราชวงศ์ปรัสเซียได้กราบทูลให้เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งซัคเซิน-โกทาเข้าเฝ้า เมื่อพระเจ้าจอร์จที่ 2 ทอดพระเนตรแล้ว ก็รับสั่งว่าเหมาะสม จึงยินยอมให้เจ้าชายเฟรเดอริกทำการอภิเษกกับเอากุสทา ในขณะที่เจ้าชายเฟรเดอริกก็รับสั่งว่า ทรงยินยอมทุกประการไม่ว่าพระราชบิดาจะประสงค์สิ่งใด อย่างไรก็ตาม เจ้าหญิงเอากุสทาไม่สามารถตรัสภาษาฝรั่งเศสหรืออังกฤษได้ แม้ว่าก่อนอภิเษกจะทรงได้เข้าหลักสูตรภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตาม มารดาของพระนางไม่คิดว่านั่นจำเป็นมากนัก เพราะในราชวงศ์อังกฤษก็มีพระบรมวงศ์เชื้อสายเยอรมันอยู่มากและหลายองค์สามารถพูดเยอรมันได้
ทั้งสองพระองค์อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 1736 ที่อารามหลวงในพระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน

อ้างอิง
โนโรไวรัส
โนโรไวรัส หรือ นอร์วอล์คไวรัส เป็นเชื้อไวรัสชนิดหนึ่งซึ่งเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของโรคกระเพาะและลำไส้อักเสบจากไวรัสในมนุษย์ ซึ่งเกิดขึ้นได้กับมนุษย์ทุกวัย ผู้ป่วยจะมีอาการอุจจาระร่วง อาเจียน และปวดท้อง ส่วนใหญ่จะไม่มีเลือดปนมากับอุจจาระ บางรายอาจมีอาการไข้และปวดศีรษะร่วมด้วย ผู้ป่วยมักเริ่มแสดงอาการหลังได้รับเชื้อประมาณ 12-48 ชั่วโมง และจะเป็นอยู่ประมาณ 1-3 วัน ภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญที่อาจพบได้คือการขาดน้ำ
เชื้อนี้ติดต่อผ่านทางการกินอาหารหรือน้ำที่ปนเปื้อนอุจจาระของผู้ป่วย จากการสัมผัสคนสู่คน และจากการสัมผัสพื้นผิวที่ปนเปื้อนละอองอาเจียนของผู้ป่วย การใช้น้ำยาล้างมือแบบแห้งมักกำจัดเชื้อนี้ไม่ได้ เชื้อนี้ยังไม่มีวัคซีน ไม่มีการรักษาจำเพาะ ดังนั้นการรักษาจึงเป็นการรักษาแบบประคับประคองด้วยการชดเชยน้ำ ซึ่งอาจทำได้โดยการกินหรือการให้ทางหลอดเลือดดำ
ในแต่ละปีจะมีผู้ป่วยจากเชื้อโนโรไวรัสประมาณ 685 ล้านคนทั่วโลก เสียชีวิตประมาณ 200,000 คน พบได้บ่อยทั้งในกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้วและประเทศที่กำลังพัฒนา ผู้ป่วยเด็กอายุน้อยกว่า 5 ปีจะได้รับผลกระทบรุนแรงที่สุด ประมาณกันว่ามีผู้ป่วยกลุ่มนี้ในประเทศกำลังพัฒนาเสียชีวิตประมาณปีละ 50,000 คน โรคนี้จะพบบ่อยในช่วงฤดูหนาว ดังนั้นบางครั้งจึงถูกเรียกว่าเชื้ออาเจียนฤดูหนาว ( ) อาจทำให้เกิดการระบาดเฉพาะที่ได้โดยเฉพาะในที่ที่มีคนอยู่หนาแน่น (เช่น ค่ายทหาร สถานเลี้ยงเด็ก ชุมชนแออัด) ในสหรัฐอเมริกาพบว่าเชื้อนี้เป็นสาเหตุของการระบาดของโรคติดเชื้อทางเดินอาหารถึงประมาณครึ่งหนึ่ง ส่วนในไทยยังไม่มีข้อมูลความชุก แต่พบการระบาดเป็นครั้งๆ เชื่อโนโรไวรัสนี้มีที่มาจากชื่อเ
ทยยังไม่มีข้อมูลความชุก แต่พบการระบาดเป็นครั้งๆ เชื่อโนโรไวรัสนี้มีที่มาจากชื่อเมืองนอร์วอล์ค รัฐโอไฮโอ ซึ่งเป็นเมืองที่มีการระบาดของไวรัสนี้เมื่อ ค.ศ. 1972
เฮลล์ บอย ฮีโร่พันธุ์นรก
เฮลล์บอย ฮีโร่พันธุ์นรก ( ) เป็นภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร ในปี 2004 สร้างมาจากตัวละครการ์ตูนเรื่องเฮลล์บอย ภาพยนตร์กำกับโดย กีเลอร์โม เดอ โตโร และมีภาพยนตร์ภาคต่อคือ เฮลล์บอย 2 ฮีโร่พันธุ์นรก ออกฉายเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาโดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอร์ส

อ้างอิง
กตรคาม
กตรคาม [กะ-ตะ-ระ-คาม] ( ; ) เป็นเมืองหนึ่งในประเทศศรีลังกา ถือเป็นเมืองศักดิ์สิทธิ์ของชาวพุทธ ชาวฮินดู และชนพื้นเมือง Vedda แห่งประเทศศรีลังกา เป็นที่ตั้งของกตรคามเทวาลัยที่มีชื่อเสียงและมีตำนานพื้นเมืองเกี่ยวกับของประเทศศรีลังกา ซึ่งสร้างอุทิศให้แก่พระขันธกุมารและ พระแม่วัลลีในศาสนาฮินดู และมีพระเจดีย์คิริวีหระวัดของศาสนาพุทธ

พระเจดีย์คิริวีหระที่เชื่อว่าสร้างขึ้นโดยพระเจ้า Mahasena ในศตวรรษที่ 6 ก่อน ค.ศ. ก็เป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลักในพื้นที่นี้ 
เมืองนี้มีประวัติศาสตร์อันยาวนานย้อนกลับไปถึงศตวรรษก่อนคริสตกาล โดยเคยเป็นที่ตั้งเมืองหลักของกษัตริย์สิงหลหลายพระองค์ในสมัยอาณาจักร Rohana

ศัพทมูลวิทยา

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* International-Emmy nominated Granada TV film (1979):-

* Kataragama.org The Kataragama-Skanda website
กตรคามเทวาลัย
วัดกัตรคามของพระขันทกุมาร]]
กตรคามเทวาลัย ( kataragama dēvālaya) เป็นโบสถ์พราหมณ์ู่ที่สร้างอุทิศพระขันทกุมารและพระแม่วัลลีที่ตั้งอยู่ในเขตกตรคาม ประเทศศรีลังกา สร้างขึ้นคู่พระเจดีย์คิริวีหระในศาสนาพุทธ

ประวัติ

สถาปัตยกรรมและศิลปกรรม

ไฟล์:Kataragama_temple_entrance.jpg|ซุ้มประตูทางเข้าเทวาลัย
ไฟล์:Kataragama_path_towards_Kiri_Vehera.jpg|ถนนจากเทวสถานสู่วัด พระเจดีย์คิริวีหระ
ไฟล์:Kataragama_interior.jpg|ภายในเทวสถานจะเห็นวิสูตรปักภาพของพระขันทกุมารและพระชายาทั้งสอง

อ้างอิง
พระเจดีย์คิริวีหระ
วัดคิรีวีหาระ ( ) หรือ วัดคิรีวีหาระ เป็นวัดู่เจดีย์ู่ในศาสนาพุทธ ที่ตั้งอยู่ในเขตกัตรคาม ประเทศศรีลังกา สร้างขึ้นคู่วัดกัตรคามในศาสนาฮินดู

ภาพ

ไฟล์:Kataragama_path_towards_Kiri_Vehera.jpg|ถนนจากเทวสถานู่วัดกัตรคามสู่วัดพระเจดีย์คิริวีหระ

อ้างอิง
สแตนด์เยกัวเมเนียน
สแตนด์เยกัวเมเนียน ( ), มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า เพลงสรรเสริญเกาะกวม, เป็นเพลงชาติประจำดินแดนกวม. ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1919, ประพันธ์คำร้องภาษาอังกฤษ และ เรียบเรนียงทำนองโดย ดร. รามอน มานาลิเซย์ ซาบลาน. แปลบทร้องเป็นภาษาชามอร์โร โดย Lagrimas L.G. Untalan บทร้องดังกล่าวได้ใช้มาจนถึงปัจจุบัน.

งานพิธีการของทหารหรือสัญญาณเปิด/ปิดสถานีวิทยุและโทรทัศน์ ทำการบรรเลงเพลง "เดอะสตาร์สแปงเกิลด์แบนเนอร์" แล้วตามด้วยเพลงชาติของดินแดนที่ยังไม่ได้ปกครองตนเอง ในบางครั้งอาจมีการสลับการบรรเลงโดย เพลงชาติของเครือรัฐบรรเลงก่อนเพลงเดอะสตาร์สแปงเกิลด์แบนเนอร์ ส่วนในการแข่งขันกีฬานานาชาติ จะนิยมบรรเลงเฉพาะเพลงประจำดินแดน.
บทร้อง
{|class="toccolours" cellpadding="10" align = center rules="cols"
! colspan = "3" bgcolor="coral" | Fanohge Chamoru/Stand Ye Guamanians 
|-
! เนื้อร้องภาษาชามอร์โร !! เนื้อร้องภาษาอังกฤษ !! คำแปลภาษาไทย
|-
! colspan = "3" bgcolor="steelblue"|บทร้อง
|-
| Fanohge CHamoru put i tano'-ta
Kånta i ma tunå-ña gi todu i lugåt.

Para i onra, para i gloria

Abiba i isla sen parat.

Para i onra, para i gloria

Abiba i isla sen parat.

U todu i tiempo i pas para hita

Yan ginen i langet na bendesion.

Kontra i piligru, na'fansåfo' ham

Yu'os prutehi i islan Guåhan.

Kontra i piligru, na'fansåfo' ham
Yu'os prutehi i islan Guåhan.
|
:Stand ye Guamanians for your country
:And sing her praise from shore to shore
:For her honor, for her glory
:Exalt our isle forever more.
:For her honor, for her glory
:Exalt our isle forever more.

:May everlasting peace reign o'er us
:May Heaven's blessing to us come
:Against all peril, do not forsake us
:God protect our isle of Guam.
:Against all peril, do not forsake us
:God protect our isle of Guam.
|ชาวกวมจงยืนหยัดเพื่อประเทศของท่าน
และร้องเพลงสรรเสริญจากฝั่งถึงฝั่งให้เธอ

เพื่อเป็นเกียรติของเธอ เพื่อความรุ่งโรจน์ของเธอ

เชิดชูเกาะของเราตลอดกาลนาน

เพื่อเป็นเกียรติของเธอ เพื่อความรุ่งโรจน์ของเธอ
เชิดชูเกาะของเราตลอดกาลนาน

เพื่อความสงบสุขของเราจงปกปักรักษาตลอดกาลนาน

ขอให้สวรรคประทานพรให้เรามา

ต่อภยันตรายทั้งปวงไม่ทอดทิ้งเรา

พระเจ้าทรงคุ้มครองเกาะกวมของเรา

ต่อภยันตรายทั้งปวงไม่ทอดทิ้งเรา

พระเจ้าทรงคุ้มครองเกาะกวมของเรา
|}

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Guampedia, Guam's Online Encyclopedia Guam Hymn
* Real Audio file (instrumental) 
* The Guam Hymn, Government of Guam
เรือลาดตระเวนรัสเซียอะวโรระ
{|

|}

เรือลาดตระเวนอะวโรระ ( ) เป็นเรือลาดตระเวนคุ้มกันชั้นพัลลาดาของกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซียในช่วงสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น เคยเป็นส่วนหนึ่งของกองเรือบอลติกและเข้าร่วมยุทธนาวีช่องแคบสึชิมะ และในการปฏิวัติเดือนตุลาคมเรือลำนี้ยังยิงปืนใหญ่เพื่อบอกสัญญาณให้พวกบอลเชวิคยึดสถานที่สำคัญในเปโตรกราด ปัจจุบันเรือรบลำนี้เป็นพิพิธภัณฑ์ลอยน้ำในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก

ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1911 เรือรบหลวงอะวโรระเคยได้ไปจอดที่กรุงเทพมหานครเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของพระราชพีธีบรมราชาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* The History of the Russian Navy - Defeat at Port Arthur 
* HNSA Web Page: Cruiser Aurora 
* Aurora Cruiser Museum Ship (Saint Petersburg)
Journey The Series แก๊งเฟี้ยวเที่ยวทั่วไทย
Journey The Series แก๊งเฟี้ยวเที่ยวทั่วไทย เป็นซีรีส์รายการท่องเที่ยวทั่วไทยผสมละคร ที่จะเปิดมุมมองใหม่ ด้วยการ ขับรถตระเวนทั่วไทยไปกับก๊วนเพื่อน เดินทาง ครั้งแรกกับบทบาทใหม่ของ 4 พระเอกหนุ่มสุดฮอต และแก๊งสุดคูล ชายหนุ่มกับหญิงสาวที่สามารถร่วมเดินทาง ไปด้วยกันบนมิตรภาพระหว่างเพื่อน บนเส้นทางนับพันไมล์ ด้วยประสบการณ์ที่คาดฝันและไม่คาดฝัน จากเหนือจรดใต้ จากตะวันออกไปตะวันตก จากภาคกลางสู่ดินแดนถิ่นอีสาน เพื่อเจอนี่ เจอนั่น จอโน่นนน...กับเรื่องราวหลากหลาย เต็มไปด้วย สีสัน สนุกและประทับใจ ตามไลฟ์สไตล์หนุ่มสาวยุคใหม่ พลาดไม่ได้แล้ว JOURNEY THE SERIES เจอนั่น เจอนี่ แฮปปี้ทุกเส้นทาง ปัจจุบันออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี เวลา 23.20 - 00.20 น. ทางช่อง 3 เริ่
ี้ทุกเส้นทาง ปัจจุบันออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี เวลา 23.20 - 00.20 น. ทางช่อง 3 เริ่มตอนแรกวันพฤหัสบดีที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 และอัปโหลดวิดีโอลงยูทูบทางช่อง "Journey The Series" รวมไปถึงออกอากาศให้ชมย้อนหลังผ่านทาง LINE TV และล่าสุดในปี พ.ศ. 2560 รายการได้ออกอากาศรีรันทางช่องเนชั่นทีวี หมายเลข 22 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 10.00 - 11.00 น. เริ่มตอนแรกวันอาทิตย์ที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2560
พิธีกรเดินเรื่องในแต่ละทริปด้วย Special Feature ของแหล่งท่องเที่ยวไทย แบบครบเครื่อง On Location มีความหลากหลายของสัมผัสการเดินทาง ที่เต็มไปด้วยเรื่องราวหลากหลาย และร่วมสร้างสีสันจากเพื่อนๆ ร่วมทริปเดินทาง

ที่จะเปิดมุมมองใหม่ๆ ด้วยการขับรถตระเวนเที่ยวทั่วไทยทั้ง 4 ภาคไปกับก๊วนเพื่อนเดินทาง นำทีมโดย 4 นักแสดงหนุ่มสุดฮอตและชาวแก๊งสุดคูลที่รักการเดินทาง พบกับวิวสวยๆ ของเมืองไทย กับประสบการณ์ที่ไม่คาดฝันอันเต็มไปด้วยสีสันของการเดินทาง และมิตรภาพระหว่างเพื่อนบนเส้นทางนับพันไมล์

นักแสดง
ภาคใต้
ซีซั่นที่ 1 : ปักษ์ใต้...ปักหมุดหยุดเวลา
{| class="wikitable"
|-
! บทบาท !! นักแสดง
|-
| เต้ย ||พงศกร เมตตาริกานนท์
|-
| แนท || อนิพรณ์ เฉลิมบูรณะวงศ์
|-
| นนท์ || ธนนท์ จำเริญ
|}

ภาคอีสาน
ซีซั่นที่ 2 : อีสานแซ่บนัว

{| class="wikitable"
|-
! บทบาท !! นักแสดง
|-
| เกรท ||วรินทร ปัญหกาญจน์
|-
| อายส์ || กมลเนตร เรืองศรี
|-
| ไข่มุก the voice || รุ่งรัตน์ เหม็งพานิช
|-
|colspan = "2" align = "center"| แขกรับเชิญ
|-
| นนท์ || ธนนท์ จำเริญ
|-
| เด่นคุณ || เด่นคุณ งามเนตร
|-
| พี่สมจิตร || สมจิตร จงจอหอ
|-
| พี่แจ็ค || แจ็ค เชิญยิ้ม
|-
| น้องจีน/จีน|| เกล้าแก้ว สินเทพดล
|-
| พี่ดิม || หรินทร์ สุธรรมจรัส
|-
|}

ภาคเหนือ
ซีซั่นที่ 3 : เหนือฝันบันดาลใจ
{| class="wikitable"
|-
! บทบาท !! นักแสดง
|-
| ท็อป ||จรณ โสรัตน์
|-
| ดีเจนุ้ย || ธนวัฒน์ ประสิทธิสมพร
|-
| แนน the voice || ลลิตา จึงวัฒนกิจ
|-
|colspan = "2" align = "center"| แขกรับเชิญ
|-
| อ.เฉลิมชัย || เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์
|-
| || ชาคริณ ธนยศจรัสชัย
|-
| || ณัฏฐ์นลิน ร่มเย็น
|-
|อ.อนุสรณ์ || อนุสรณ์ ติปยานนท์
|-
| || กีรติกร รัตน์กุลธร
|-
| || ดนู ชุตินาวี
|-
| || มานะ ชานนท์
|-
|}

ภาคกลาง - ภาคตะวันออก
ซีซั่นที่ 4 : กลางใจใกล้แค่เอื้อม , สีสันตะวันออก

{| class="wikitable"
|-
! บทบาท !! นักแสดง
|-
| ป๋อ ||ณัฐวุฒิ สกิดใจ
|-
| ติช่า || กันติชา ชุมมะ
|-
| จียอน || ซอ จียอน
|-
|}

ดูเพิ่ม
* Journey The Mission

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของรายการ Journey The Series 
* เว็บไซต์ของรายการ ThaiTV3.com 
* ยูทูปอย่างเป็นทางการของรายการ Journey The Series
เหตุผลของพ่อ
"เหตุผลของพ่อ" เป็นบทเพลงเฉลิมพระเกียรติเพลงสุดท้ายในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องจากเผยแพร่ก่อนการสวรรคตของพระองค์เพียง 2 วัน คือในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2559 โดยจุดประสงค์เดิมนั้น บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) จัดทำเพลงนี้ขึ้นเพื่อแสดงออกถึงความจงรักภักดีต่อพระองค์เนื่องในโอกาสงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี ขับร้องโดย ธงไชย แมคอินไตย์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทยสากล-ขับร้อง) ประจำปี พ.ศ. 2565 แต่งคำร้องและทำนองโดย กมลศักดิ์ สุนทานนท์ และ ปิติ ลิ้มเจริญ เรียบเรียงโดย เจษฎา สุขทรามร และ ธิติวัฒน์ รองทอง โดยเนื้อหาของบทเพลงกล่าวถึงการทรงงานของในหลวงตลอด 70 ปี ที่ทรงงานอย่าง
น์ รองทอง โดยเนื้อหาของบทเพลงกล่าวถึงการทรงงานของในหลวงตลอด 70 ปี ที่ทรงงานอย่างหนัก และทรงเหน็ดเหนื่อยเพื่อประชาชนทุกคน
การเผยแพร่บทเพลง

มิวสิกวิดีโอเพลง "เหตุผลของพ่อ" ถูกเผยแพร่เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2559 เวลา 20:00 น. ซึ่งบทเพลงดังกล่าวมีผู้แบ่งปันในสื่อสังคมอย่างกว้างขวางในวันที่ 12 ตุลาคม เพื่อให้ประชาชนร่วมกันส่งคำภาวนาไปถึงในหลวงรัชกาลที่ 9 ให้ทรงหายจากพระอาการประชวร และเพลงนี้ถือเป็น "เพลงเฉลิมพระเกียรติเพลงสุดท้าย" ในรัชกาลที่ 9 ก่อนที่พระองค์จะเสด็จสวรรคตในวันที่ 13 ตุลาคม หรือภายหลังเผยแพร่เพลงนี้เพียง 2 วัน
สรุป/ผลสำรวจ
* อันดับ 1 เพลงที่สื่อเรื่องราวเกี่ยวกับพ่อได้อย่างทราบซึ้งกินใจเป็นที่สุด จาก 9 บทเพลงที่บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับพ่อหลวง บทเพลงเทิดพระเกียรติ เนื่องในโอกาสงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี พ.ศ. 2559 สรุปโดย สนุก.คอม
* อันดับ 4 จาก 5 อันดับเพลงรอสายที่มียอดดาวโหลดสูงสุด ผ่านเอไอเอส คอลลิ่ง เมโลดี้ 
* อันดับ 9 เพลงศิลปินเพื่อพ่อในความชื่นชอบของสาธารณชนที่สุด จากผลสำรวจ เพลงพระราชนิพนธ์และรวมเพลงศิลปินเพื่อพ่อในความชื่นชอบของสาธารณชน โดยชมรมขับเคลื่อนวิชาการเพื่อวิจัยความสุขชุมชน สำนักวิจัยซูเปอร์โพล

อ้างอิง
วัดโพธิสัมพันธ์
วัดโพธิสัมพันธ์ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2498 โดยมีนายโปร่ง - นางยิน พันธ์สำเนียง ผู้ถวายที่ดินสร้างวัด 5 ไร่ และท่านพระครูโพธิสารประสาธน์ เป็นผู้เริ่มดำเนินการสร้างวัด ในปี พ.ศ. 2498 ซึ่งบริเวณที่ตั้งวัดนี้มีต้นโพธิ์ทะเล ขึ้นจึงใช้คำว่า "โพธิ" นำหน้า และนามสกุลของเจ้าของที่ดินเฉพาะคำว่า "พันธ์" มาสัมพันธ์กัน จึงใช้คำว่า "โพธิสัมพันธ์" และใช้ชื่อวัดว่า "วัดโพธิสัมพันธ์" ตลอดมาจึนถึงปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2500 วางศิลาฤกษ์พระอุโบสถ และได้อันเชิญพระปฏิมาประธานขึ้นพระดิษฐานบนแท่นพระอุโบสถ ได้พระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 พระครูปัญญาพัฒนาภรณ์ เป็นเจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน
รายนามเจ้าอาวาสวัดตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับ || รายนาม || width=13%| เริ่มวาระ || width=13%| สิ้นสุดวาระ || รวมระยะเวลา (ปี) || หมายเหตุ 
|- 
| bgcolor = "#E9E9E9"| 1 ||พระครูโพธิสารประสาธน์ (บุญมี อคฺคปุญฺโญ) || พ.ศ. 2498 || 14 เมษายน พ.ศ. 2517 || 19 ปี || เจ้าอาวาสองค์แรก
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 2 || พระครูปัญญาพัฒนาภรณ์ (ปัญญา ปุญฺญจโย) || พ.ศ. 2522 || ปัจจุบัน || - ||
|-
|}
วัดหนองเกตุใหญ่
วัดหนองเกตุใหญ่ เริ่มสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2314 นายแสงทอง กับนางทองคำ บุตรสาวนายแสงทองเป็นผู้มั่งคั่งร่ำรวย มีบ่าวไพร่ และไร่นา อยู่ที่ตำบลหนองปลาไหลมาก

มีเรื่องเล่าสืบต่อกันมาว่า วันหนึ่งตาแสงกำลังทำไร่อยู่ ก็มีพระเถระ องค์หนึ่งเป็นหลวงตาชื่อว่า หลวงตากลับ เดินธุดงธ์มาพบตาแสง จึงนั่งพูดคุยกับและชวนสร้างวัด โดยนิมนต์พระ 2 องค์พี่น้อง ที่มีความสามารถทางช่าง อยู่ที่วัดหนองใหญ่ มาช่วยกันสร้างโบสถ์วัดหนองเกตุใหญ่

เดิมเรียกกันว่าวัดใหญ่ ในปี พ.ศ. 2459 หรือ 60 ไม่แน่ชัด สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เสร็จเยี่ยมหัวเมืองแล้วเลยมาที่นี่ ท่านก็ตรัสว่าให้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดหนองเกตุใหญ่"
สมัยนั้นหลวงปู่สายเป็นเจ้าอาวาส และเป็นเจ้าคณะปกครองอำเภอบางละมุง

ปัจจุบัน วัดหนองเกตุใหญ่ มีเนื้อ 3 ไร่ 2 งาน 99 ตารางวา
รายนามเจ้าอาวาสตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับ || รายนาม || width=13%| เริ่มวาระ || width=13%| สิ้นสุดวาระ || รวมระยะเวลา (ปี) || หมายเหตุ ||
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 1 || พระครูจารย์ || - || - || - || เจ้าอาวาสองค์แรก ประมาณ 200 ปีก่อน (มรณภาพ)
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 2 || พระครูธรรมาทรโลณเขต (หลวงปู่ผ่อง) || - || - || - || (มรณภาพ)
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 3 || พระครูวิบูลนวการ (ทองอินทร์ จารุวํโส) || -|| พ.ศ. 2535 || - || อด
#E9E9E9"| 3 || พระครูวิบูลนวการ (ทองอินทร์ จารุวํโส) || -|| พ.ศ. 2535 || - || อดีตรองเจ้าคณะอำเภอบางละมุง (มรณภาพ)
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 4 || พระครูวิมลจริยาสังการ || - || ปัจจุบัน || - || เจ้าคณะตำบลหนองปรือ เขต 1
|-
|}
อ้างอิง

* ประวัติ วัดหนองเกตุใหญ่ จ.ชลบุรี 
* ที่ตั้งวัดหนองเกตุใหญ่ จ.ชลบุรี เว็บไซต์จากเทศบาลตำบลหนองปลาไหล

แหล่งข้อมูลอื่น
*
ใบตอง
ใบตองหรือใบกล้วย คือใบของต้นกล้วย มีการนำมาใช้หลากหลาย เพราะมีขนาดใหญ่ ยืดหยุ่น กันน้ำและสามารถนำมาตกแต่งได้ มีการใช้ใบกล้วยในการทำอาหาร ห่ออาหารและเป็นภาชนะอาหารอย่างกว้างขวางในประเทศเขตร้อนชื้นหรือกึ่งเขตร้อนชื้น มีการนำมาใช้ตกแต่งและใช้เพื่อเป็นสัญลักษณ์ในพิธีกรรมความเชื่อของฮินดูและพุทธ ในบ้านดั้งเดิมของเขตร้อนชื้น มีการนำมาใช้ทำหลังคาหรือรั้ว โดยทำมาใช้ใบกล้วยแห้ง แต่เดิมใบกล้วยและใบต้นปาล์ม เป็นพื้นผิวที่ใช้สำหรับเขียนในหลายประเทศของอเมริกาใต้และอเมริกาตะวันออกเฉียงใต้

อ้างอิง
เยื่อแขวนลำไส้
เยื่อแขวนลำไส้ ( เมซันเทรี) เป็นเยื่อบุช่องท้องสองทบที่ยึดลำไส้กับผนังท้อง คำว่า mesentery ใช้กับลำไส้เล็กและ mesenteric organ บางครั้งใช้หมายถึงเยื่อแขวนลำไส้ที่เหลือซึ่งรวมเยื่อแขวนลำไส้ใหญ่ (mesocolon) เยื่อแขวนไส้ติ่ง (mesoappendix) เยื่อแขวนไส้ใหญ่ส่วนคด (mesosigmoid) และเยื่อแขวนไส้ตรง (mesorectum) การจำแนกชนิดของมันเปลี่ยนเป็นอวัยวะหลังมีการวิจัยโดยมหาวิทยาลัยลิเมอริค
การสอนดั้งเดิมอธิบายเยื่อแขวนลำไส้ใหญ่ว่าเป็นโครงสร้างแยกส่วนกับส่วนดังกล่าวทั้งหมด คือ เยื่อแขวนลำไส้ใหญ่ส่วนขึ้น ขวาง ลงและไส้ใหญ่ส่วนคด เยื่อแขวนไส้ติ่งและเยื่อแขวนไส้ตรง โดยที่มีที่เกาะปลายสิ้นสุดแยกกันเข้าผนังท้องหลัง ในปี 2555 หลังการตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์และกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนอย่างละเอียด พบว่าเยื่อแขวนลำไส้ใหญ่เป็นโครงสร้างต่อเนื่องเดียวซึ่งตั้งต้นจากส่วนโค้งลำไส้เล็กส่วนต้นและลำไส้เล็กส่วนกลาง (duodenojejunal flexure) และลากไประดับเยื่อแขวนไส้ตรงส่วนปลาย มโนทัศน์ที่ง่ายขึ้นนี้ทำให้มีความก้าวหน้าอย่างสำคัญในการผ่าตัดลำไส้ใหญ่และไส้ตรงแง่ต่าง ๆ นอกจากนี้ยังมีความหมายต่อวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการผ่าตัด กายวิภาคศาสตร์และการเจริญ
เดวิด ทอมป์สัน (พ่อครัว)
เดวิด ทอมป์สัน ( ) เป็นพ่อครัว เจ้าของภัตตาคาร และนักเขียนตำราอาหารชาวออสเตรเลียที่มีชื่อเสียงในการทำอาหารไทย

ประวัติ

หลังกลับมาจากการทำงานและใช้ชีวิตที่กรุงเทพเป็นเวลาหลายปี เดวิดสร้างชื่อเสียงของตนด้วยการเปิดภัตตาคาร Darley Street Thai ที่ซิดนีย์ใน ค.ศ. 1992 จากนั้นเขาจึงเปิดภัตตาคาร Sailors Thai ที่เมืองเดียวกันใน ค.ศ. 1995 ความสำเร็จจากภัตตาคารเหล่านี้ทำให้ Christina Ong ผู้จัดการโรงแรมชาวสิงคโปร์ ขอให้เขาเปิดภัตตาคารในโรงแรมสาขาหนึ่งของโรงแรม COMO
ต่อมา เขาเปิดภัตตาคาร Nahm ที่โรงแรม The Halkin ลอนดอน ใน ค.ศ. 2001 และได้รับรางวัลมิชลินไกด์ ภานในเวลา 6 เดือน ทำให้เป็นภัตตาคารไทยร้านแรกที่ได้รับรางวัลนี้ เดวิดได้รับรางวัล "London Chef of the Year" ที่ the Carlton Evening Standard Food Awards ใน ค.ศ. 2003
ใน ค.ศ. 2010 เขาเปิด Nahm สาขาที่สองในโรงแรม the Metropolitan ซึ่งเป็นโรงแรมสาขาหนึ่งของ COMO Hotels group ในกรุงเทพ ใน ค.ศ. 2012 เดวิดปิดภัตตาคาร Nahm ในลอนดอนเพื่อมุ่งเน้นไปยังภัตตาคาร Nahm ในกรุงเทพ ใน ค.ศ. 2014 Nahm ถูกจัดให้เป็นภัตตาคารที่ดีที่สุดในเอเชีย และยังคงอยู่ใน 50 ภัตตาคารที่ดีที่สุดในโลกเป็นเวลา 7 ปีติดต่อกัน จากนั้น ภัตตาคาร Nahm ได้รับรางวัลมิชลินไกด์ใน ค.ศ. 2017 หลังมิชลินไกด์ได้รวมภัตตาคารจากไทยครั้งแรก
ใน ค.ศ. 2018 เดวิดออกจาก Nahm ในกรุงเทพและเปิดภัตตาคารไทยอีกร้านที่มีชื่อว่า Aaharn ในฮ่องกง อีกสองปีต่อมาเขากลับมาเปิดร้านอาหาร "อักษร" ในโครงการเซ็นทรัล ดิ ออริจินัล สโตร์ ริมถนนเจริญกรุง ซึ่งได้รับดาวมิชลินหนึ่งดวง ตั้งแต่ปี 2022 จนถึงปัจจุบัน โดยในปี 2026 เดวิดยังได้รับรางวัล Mentor Chef Award จากมิชลินไกด์อีกด้วย

ชีวิตส่วนตัว
เดวิดเป็นเกย์และแต่งงานกับทนงศักดิ์ ยอดหวาย พันธมิตรทางธุรกิจชาวไทย
หนังสือ
เดวิดเขียนหนังสือ 3 เล่ม โดย Classic Thai Cuisine หนังสือเล่มแรก ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1993 หนังสือ Thai Food หนังสือที่สองที่มีรายการอาหารไทยที่ครอบคลุมทั้งประวัติศาสตร์และบทบาทในสังคม ตลอดจนสูตรอาหารและเมนูจำนวนมาก ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 2002 ท้ายที่สุด เขาเขียนหนังสือ Thai Street Food หนังสือที่สามที่มีชุดสะสมสูตรอาหารข้างถนนที่เขาชื่นชอบ 100 เมนู

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*Article about David Thompson 
*David Thompson in an interview with The Guardian: One night in Bangkok on the trail of Thai street food
*David Thompson Q&A with DestinAsian
วัดเชตวัน (จังหวัดลำปาง)
วัดเชตวัน ลำปาง เลขที่ 58 ตั้งอยู่ ตำบลหัวเวียง อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน 75 ตารางวา มีพระอุโบสถ พระเจดีย์ และมีอาคารหอจินดา กรมมหาเถระสมเด็จพระพุทธปาพจนบดี 96 พรรษา เป็นอาคารเรียนสถาบันพลังจิตตานุภาพ สาขา 22 และวัดเชตวันได้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2417 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2505 สิ่งก่อสร้างในวัดเชตวัน เป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่
สิ่งน่าสนใจของวัดนี้อยู่ที่พระประธาน ศิลปะเชียงแสนที่มีพุทธลักษณะงดงาม พระประธานที่ประดิษฐานอยู่ภายในโบสถ์ เป็นพระพุทธรูปสมัยเชียงแสนปางมารวิชัย พระพักตร์ค่อนข้างยาวรี มีเปลวพระศกคล้ายเปลวไฟบนพระเศียร ที่ฐานประธานมีพระพุทธรูปสำริดสมัยเชียงแสนประดิษฐานอยู่หลายองค์ สันนิษฐานว่ามีอายุเก่ากว่าพระประธาน เพราะเปลวพระศกเป็นมุ่นมวยผม แทนที่จะเป็นเปลวไฟอย่างพระประธาน และมองจากภายนอกจะเห็นว่าวัดเชตวันสร้างขึ้นมาในยุคหลัง ๆ มีพระอุโบสถแตกต่างจากวัดทั่วไป เป็นสถาปัตยกรรมแบบผสมผสานระหว่างอินเดียกับพม่า

ศิลปกรรม
พระอุโบสถ
พระประธานที่ประดิษฐานอยู่ภายในโบสถ์ เป็นพระพุทธรูปสมัยเชียงแสนปางมารวิชัย พระพักตร์ค่อนข้างยาวรี มีเปลวพระศกคล้ายเปลวไฟบนพระเศียร ที่ฐานประธานมีพระพุทธรูปสำริดสมัยเชียงแสนประดิษฐานอยู่หลายองค์ สันนิษฐานว่ามีอายุเก่ากว่าพระประธาน เพราะเปลวพระศกเป็นมุ่นมวยผม แทนที่จะเป็นเปลวไฟอย่างพระประธาน และภายนอกโบสถ์วิหารเป็นการก่อสร้างสภาปัตยกรรมผสมมสานระหว่างอินเดียกับพม่า

พิธีทางศาสนา ในทุก ๆ วันพระแรม 8 ค่ำ และแรม 15 ค่ำ ทางวัดเชตวันจะมีกิจกรรมทำบุญตักบาตรและฟังพระธรรมเทศนาอยู่เป็นประจำ
พระยืน
พระยืนหรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าพระสุคโตพุทโธ เป็นพระปางลีลาถูกสร้างขึ้นในวันจันทร์ที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 โดยพระครูบรรพตสมานคุณ เจ้าอาวาสวัดเชตวัน ลำปางในสมัยนั้นเป็นผู้ออกแบบและปั้นรูปทรง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* วัดเชตวันลำปาง (Facebook)
* วัดเชตวัน ลำปาง (Google Map)
หลวงพ่อผุย คงฺครตโน
หลวงพ่อผุย วัดหน้าพระธาตุ อดีตเจ้าอาวาสวัดหน้าพระธาตุ เกจิดังของอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

ประวัติ
หลวงพ่อผุย ท่านมีนามเดิมว่า " ผุย " นามสกุล " ศรีสมุทร " บิดาท่านชื่อ นายเหล็ง มารดาท่านชื่อ นางซุย ศรีสมุทร เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2416 ปีกุน ท่านมีพี่น้องทั้งหมด 6 คน บิดามารดาเป็นชาวเวียงจันทร์ และอพยพมาอยู่ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ในสมัยรัชกาลที่ 3

อุปสมทบ
เมื่อ พ.ศ. 2436 ท่านอุปสมบท ณ วัดหน้าพระธาตุ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี เมื่ออายุได้ 20 ปี โดยมี
:-พระอุปัชฌาย์ พระอธิการเพ็ง เจ้าอาวาสวัดหน้าพระธาตุ 
ได้รับฉายาทางธรรมว่า "คงฺครตโน"
หลวงพ่อผุย เป็นพระที่มีความตั้งใจศึกษาเล่าเรียนพระธรรมวินัย รักสันโดษ และใช้เวลานอกพรรษา ถือธุดงควัตร เดินทางไปปฏิบัติธรรมในในที่ต่างๆ ท่านเคยไปจำพรรษาอยู่ในวัดแถวจังหวัดลพบุรี จนเป็นที่เลื่อมใสของชาวลพบุรีต่อมา พระอธิการเพ็ง เจ้าอาวาสวัดหน้าพระธาตุ ได้มรณภาพลง ชาวจึงได้นิมนต์ท่านกลับมาเป็นเจ้าอาวาสวัดหน้าพระธาตุ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

หลวงพ่อผุย เป็นทั้งครูผู้สอนพระธรรมวินัย และหมอยารักษาโรคภัยไข้เจ็บแก่ผู้คนทั่วไป ท่านเป็เกจิอาจารย์จอมขมังเวทย์ทั้งคาถาอาคม ตลอดจนสักเสือเผ่นแก่เหล่าชายชาตรี ในสมัยนั้นนิยมกันมาก จนกิตติศักดิ์ร่ำลือไปไกล ผู้คนหลงไหลกันมากราบไหว้ รักษาโรคภัยไข้เจ็บ และให้ท่านสักยันต์
งานปกครอง
*พ.ศ. (ไม่ทราบปี) เป็นเจ้าอาวาสวัดหน้าพระธาตุ
*พ.ศ. (ไม่ทราบปี) เป็นพระอุปัชฌาย์

มรณภาพ
หลวงพ่อผุย ท่านมรณภาพเมื่อวันอังคารที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2504 รวมสิริอายุ 88 ปี พรรษา 68

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*ประวัติ หลวงพ่อผุย วัดหน้าพระธาตุ
*งานทำบุญวันบูรพาจารย์หลวงพ่อผุย วัดหน้าพระธาตุ
จอร์จ ฮักเกนชมิดท์
จอร์จ คาร์ล จูลัส ฮักเกนชมิดท์ ( ) หรือที่รู้จักกันดีคือ จอร์จ ฮักเกนชมิดท์ ( ) เป็นนักเพาะกาย ,นักมวยปล้ำอาชีพชาวเอสโตเนียนในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผู้ที่ถูกบันทึกว่าเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวทคนแรกในประวัติศาสตร์มวยปล้ำอาชีพ

ฮักเกนชมิดท์ เปิดตัวในฐานะมวยปล้ำอาชีพในเมืองทาลลินน์ ,Governorate of Estonia และอาศัยอยู่มากที่สุดในชีวิตเขาที่ ลอนเดอน ,ประเทศอังกฤษ ซึ่งเขาได้รับฉายามาจาก "The Russian Lion" เขาถูกเชื่อว่าเป็นผู้ให้กำเนิดท่ามวยปล้ำอาชีพอย่าง Bear hug

ในมวยปล้ำ
* ท่าไม้ตาย
** Bear hug – คิดค้นเอง
* ฉายา
** "The Russian Lion"
ผลงานแชมป์ความสำเร็จ
* Greco-Roman wrestling
** European Greco-Roman Heavyweight Championship (1 time)
* Professional wrestling
** French Heavyweight Championship (1 time) 
** World Heavyweight Wrestling Championship (1 time)
* Professional Wrestling Hall of Fame and Museum
** Class of 2002
* Wrestling Observer Newsletter
** Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (class of 1996)
* WWE
** WWE Hall of Fame (class of 2016)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Wrestling Museum profile 
* Wrestling-titles.com profile
*
รายชื่ออาหารข้างถนน
รายชื่ออาหารข้างถนนแสดงรายการอาหารข้างถนนที่พร้อมกินและดื่มโดยการจำหน่ายของผู้ขายบนถนนหรือในสถานที่สาธารณะ อาทิเช่น ตลาดนัดหรืองานออกร้านแสดงสินค้า โดยทั่วไปจะจัดจำหน่ายกับสิ่งที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ง่าย เช่น ซุ้มขายอาหาร รถเข็นอาหารหรือรถบรรทุกอาหาร

โดยส่วนใหญ่อาหารข้างถนนจะถูกจัดอยู่ในกลุ่มอาหารจานด่วนและอาหารที่หยิบทานง่าย อีกทั้งมีราคาถูกกว่าในร้านอาหาร จากการสำรวจขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติในปี พ.ศ. 2550 พบว่ามีการบริโภคอาหารข้างถนนเฉลี่ย 2.5 พันล้านคนต่อวัน

อ้างอิง
อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร 2
อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร 2 ( ) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน 3 มิติ ของดรีมเวิร์กสแอนิเมชัน ปี ค.ศ. 2014 ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจากภาพยนตร์ อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร และภาพยนตร์ภาพยนตร์ลำดับที่สองในภาพยนตร์ไตรภาคชุดนี้ เขียนบทและกำกับโดย เดียน เดอโบลอิส ให้เสียงพากย์โดย เจย์ บรารุชเชลล์, เจอร์ราด บัตเลอร์, เคร็ก เฟอกูสัน, อเมริกา เฟอร์เรร่า, โจน่า ฮิลล์, คริสโตเฟอร์ มิ้นท์-เชลล์, ที.เจ. มิลเลอร์, และ คริสเตน วิก สมทบด้วย เคต แบลนเชตต์, ดีจิม่อน ฮอนเซา และ คิท ฮาริงตัน
เนื้อเรื่องย่อ
เรื่องราวเกิดขึ้นในอีก 5 ปีต่อมาหลังจากที่ชาวไวกิ้งหนุ่มผู้กล้าหาญ ฮิคคัพ ผูกมิตรกับมังกรที่ได้รับบาดเจ็บ และเปลี่ยนแปลงชีวิตของชาวเบิร์คกับพวกพ่นไฟได้ไปตลอดกาล ตอนนี้ชาวไวกิ้งและมังกรอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขบนเกาะสุดอัศจรรย์ที่กลายเป็นดินแดนสุดอัศจรรย์สำหรับมังกรไปแล้ว
แต่เมื่อโตขึ้นภาระหน้าที่ก็เพิ่มมากขึ้น ฮิคคัพและเขี้ยวกุด มังกรผู้ซื่อสัตย์ได้โบยบินเพื่อค้นหาคำตอบต่างๆ มันมีอะไรมากกว่าที่เขาคาดไว้ เมื่อฮิคคัพพบว่าผู้ขี่มังกรลึกลับนั่นคือ วอลก้า แม่ของเขาที่หายสาปสูญไปนาน และความสงบสุขระหว่างมังกรกับชาวไวกิ้งกำลังถูก ดราโก้ ผู้กระหายอำนาจมาก่อกวน โดยได้รับความช่วยเหลือจากผู้ดักล่ามังกรอย่างเอเร็ต, แอสทริด, ก็อบเบอร์ และเพื่อนชาวไวกิ้ง สนอทเลาท์, ฟิชเลก และฝาแฝดรัฟนัทและทัฟนัท ที่ให้การช่วยเหลือฮิคคัพ แม่ของเขา และพ่อของเขาคือสต๊อยค์ผู้ยิ่งใหญ่ พวกเขาต้องร่วมมือกันเพื่อปกป้องมังกรที่เลี้ยงดูด้วยความรัก ขณะเดียวกันฮิคคัพก็ต้องหาคำตอบที่เขาค้นหามานานอย่างที่เขาเองก็คาดไม่ถึงด้วย
ผู้ให้เสียงพากย์
* เจย์ บารุชเชลล์ พากย์เป็น ฮิคคัพ
* เคต แบลนเชตต์ พากย์เป็น วัลกา 
* เจอร์ราด บัตเลอร์ พากย์เป็น สโตอิค
* เคร็ก เฟอกูสัน พากย์เป็น กอบเบอร์
* อเมริกา เฟอร์เรร่า พากย์เป็น เอสเทรด ฮอบเบอร์สัน 
* คริสโตเฟอร์ มิ้นท์-เพลส พากย์เป็น ฟิชเล็กก์
* โจน่า ฮิลล์ พากย์เป็น สน็ตเลาต์
* ที.เจ. มิลเลอร์ และ คริสเตน วิก พากย์เป็น ทัฟฟ์นัท และรัฟฟ์นัท ธอร์สตอน พี่น้องฝาแฝด
* ดิจิมาอน ฮันเซา พากย์เป็น ดราโก้ บลัดวิสท์ 
* คิท ฮาริงตัน พากย์เป็น เฮเรต

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร 2 ที่ Modemovie
คัลบี
คัลบี ( ) โดยทั่วไปหมายถึงอาหารประเภทย่าง (คูอี) ชนิดหนึ่งของเกาหลี ทำจากส่วนซี่โครงสั้นของเนื้อวัวหรือเนื้อหมูที่ผ่านการหมักแล้วในซอสคันจัง (ซีอิ๊วแบบเกาหลี) ในภาษาเกาหลี คัลบี แปลว่า ซี่โครง ซึ่งอาจผ่านการปรุงสุกแล้วหรือไม่ก็ได้ แม้ว่าอาหารชนิดนี้จะมีชื่อเต็มว่า คัลบีกูอี ( ) แต่เวลาเรียกมักจะตัดคำว่า "คูอี" ("ปิ้ง, ย่าง") ออกไป

คัลบีอยู่ในอันดับที่ 41 ของอาหาร 50 จานแรกที่อร่อยที่สุดในโลก ซึ่งจัดอันดับโดยซีเอ็นเอ็น โก (CNN Go) ในปี พ.ศ. 2554

ดูเพิ่ม
* อาหารเกาหลี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
ไมด์เรด เบิร์ก
ไมด์เรด บลิส ( ) หรือที่รู้จักกันดีคือ ไมด์เรด เบิร์ก ( ) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวอเมริกัน ที่ได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในหมวดเลกาซีฮอลออฟเฟม, หอเกียรติยศมวยปล้ำอาชีพ และ Wrestling Observer Hall of Fame เธอมีชื่อเสียงที่สุดในช่วงกลางทศวรรษ 1930 - กลางทศวรรษ 1950 เธอเป็นอดีตแชมป์ NWA World Women's Championship คนแรกที่ครองแชมป์ถึง 20 ปี
ผลงานแชมป์ความสำเร็จ
* Independent
** Women's World Championship (3 times)
* National Wrestling Alliance
** NWA World Women's Championship (1 time)
* Professional Wrestling Hall of Fame
** Class of 2002 
* World Women's Wrestling Association
** WWWA World Heavyweight Championship (1 time)
* Wrestling Observer Newsletter
** Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (class of 1996) 
* WWE
** WWE Hall of Fame (class of 2016)

บันทึก

อ้างอิง
*

แหล่งข้อมูลอื่น
* WWE Hall of Fame profile
* "MILDRED BURKE, 73, DIES AFTER STROKE" by Elliott Almond, Los Angeles Times, February 21, 1989
* Profile at Online World Of Wrestling
อุทยานแห่งชาติริชิริ-เรบุง-ซาโรเบ็ตสึ
อุทยานแห่งชาติริชิริ-เรบุง-ซาโรเบ็ตสึ ( ) เป็นอุทยานแห่งชาติครอบคลุมพื้นที่บนเกาะริชิริ เกาะเรบุง และบริเวณชายฝั่งของนครวักกาไนถึงเมืองโฮโรโนเบะ ในจังหวัดฮกไกโดของประเทศญี่ปุ่น อุทยานครอบคลุมพื้นที่ 212.22 ตารางกิโลเมตร อุทยานแห่งนี้เป็นจุดหมายสำหรับชมพืชแบบภูมิอากาศอัลไพน์ ชมทัศนียภาพของภูเขาไฟ และชายฝั่งซึ่งถูกกัดกร่อนโดยทะเลเป็นรูปร่างประหลาดตา บริเวณรอบอุทยานยังเต็มไปด้วยจุดตกปลามากมาย มีเรือเฟอร์รี่รับส่งจากท่อเรือวักกาไนไปยังเกาะริชิริและเกาะเรบุง

อ้างอิง