SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดเขาช่องพราน
วัดเขาช่องพราน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเตาปูน อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี
ประวัติ
ตามตำนาน เรื่อง เขาช่องพราน ที่เล่าสืบต่อกันมาว่าพระรามัญญาธิบดีที่ 2 อดีตเจ้าอาวาสวัดคงคาราม เป็นผู้พบเขาช่องพรานและถ้ำในบริเวณนี้หลายแห่ง เห็นเป็นทำเลดีจึงได้ชักชวนชาวมอญมาตั้งรกรากทำมาหากินในท้องถิ่นนี้ และสร้างวัดขึ้นติดกับเขาทางด้านใต้ ส่วนอีกเรื่องหนึ่งกล่าวว่า วัดเขาช่องพรานนั้น พระยาเทพประชุน (ปั้น ปันยารชุน) ร่วมกับพระอาจารย์ศาลเจ้าอาวาส พร้อมกับครอบครัวชาวมอญร่วมกันสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2409 และใน พ.ศ. 2457 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงนำกองเสือป่าไปทำการซ้อมรบและเสด็จประทับแรมในบริเวณวัดเขาช่องพราน พระยาเทพประชุน พระยาราชสงคราม (บุญมาก ปันยารชุน) และพระยาปรีชานุสาสน์ (เสริญ ปันยารชุน) ได้ตามเสด็จด้วยเมื่อเห็นสภาพของ
ันยารชุน) และพระยาปรีชานุสาสน์ (เสริญ ปันยารชุน) ได้ตามเสด็จด้วยเมื่อเห็นสภาพของวัดและอุโบสถ ชำรุดทรุดโทรมมาก จึงได้ร่วมกันบูรณะซ่อมแซมจนเสร็จเรียบร้อยเมื่อ พ.ศ. 2460
อีกเรื่องเล่า สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้รับสั่งให้พระยาอินทรอภัยยกกำลังไปตั้งรักษาหนองน้ำที่เขาช่องพรานเพื่อสกัดกั้นกองทัพพม่าที่มาใช้น้ำจากหนองน้ำแห่งนี้ เลี้ยงช้างเลี้ยงม้าของตนและใช้ช่องเขานี้เป็นทางลำเลียงเสบียงอาหารด้วย พระยาเทพประชุน ได้นำคนไปสร้างวัดนี้ เมื่อแล้วเสร็จได้ให้คนเหล่านั้นอาศัยบริเวณวัดต่อไป เพื่อช่วยปลูกข้าวถวายให้แก่พระภิกษุสามเณรที่จำพรรษาที่วัด โดยมอบเนื้อที่ทำนาให้ประมาณ 80 ไร่และเล่ากันต่อมาว่ามีคนอาศัยทำนาประมาณ 10 ครอบครัว วัดเริ่มสร้างเพียงศาลาและกุฎิหลังเล็ก ๆ มีพระประจำวัดค่อย ๆ เพิ่มจำนวนมากขึ้นตามลำดับ โดยมีพระครูรามัญดี (พระอาจารย์ศาล) เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่ทรงจัตุรมุข ซุ้มประตูหน้าต่างประดับลายปูนปั้น ถ้ำพระนอนมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์ซึ่งเป็นพระนอนองค์ใหญ่มีความยาว 8 เมตร สูง 1 เมตร พบพระพุทธรูปหินทรายแดงปางต่าง ๆ พระแผงไม้แกะเป็นพระพิมพ์องค์เล็ก ๆ จำนวน 2 แผง ถ้ำนี้มีฝูงค้างคาวจำนวนนับร้อยล้านตัวที่บินออกจากถ้ำเป็นสายสีดำเคลื่อนไหวไปมา ในช่วงเวลาประมาณ 17.30 น. เจดีย์มอญเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนมีลวดลายปูนปั้นประดับ และบนยอดเขามีพระบรมธาตุบวรวิสุทธิเจดีย์ อุโบสถหลังนี้เป็นผลงานออกแบบโดยศิลปินแห่งชาติสาขาสถาปัตยกรรม ภิญโญ สุวรรณคีรี

อ้างอิง
วัดคงคาราม (จังหวัดราชบุรี)
วัดคงคาราม (มอญ: ဘာဒေါဝ်, สะกด /เผ่ย-โตว/, IPA /pʰɛaː-tòː/) เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี
วัดคงคารามเดิมชื่อว่า วัดกลาง ส่วนภาษามอญจะเรียกว่า เภี้ยโต้ หรือ เผ่ยโตว แปลว่าวัดกลาง จดทะเบียนเมื่อปี พ.ศ. 2320 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2330 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดคงคารามเจริญขึ้นถึงขั้นสูงสุดกล่าวกันว่าพระครูรามัญญาธิบดีรูปหนึ่ง เป็นที่เคารพนับถือของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมาก แต่หลักฐานเอกสารที่เขียนขึ้นในปี พ.ศ. 2394 ยังคงเรียกวัดนี้ว่า "วัดกลาง" เจ้าจอมมารดากลิ่น ในรัชกาลที่ 4 ได้รับเป็นผู้อุปถัมภ์วัด ได้ทูลเกล้าถวายวัดกลางให้เป็นพระอารามหลวงพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระราชทานนามวัดใหม่ว่า "วัดคงคาราม"
พระอุโบสถมีเจดีย์ทรงรามัญ 7 องค์ รายรอบ เป็นตัวแทนของพระยามอญทั้ง 7 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ขนาดกว้าง 7 เมตร ยาว 17.25 เมตร ประตูทุกบานเป็นงานจำหลักไม้ฝีมือประณีต ส่วนบานหน้าต่างด้านนอกเป็นลายรดน้ำ ภายในมีจิตรกรรมฝาผนังงานศิลปะของชาวมอญ สีของภาพเป็นสีธรรมชาติ ที่สกัดจากเปลือกไม้ และดอกไม้ในสมัยนั้น เขียนถึงเรื่องราว อาทิ ภาพพุทธประวัติตอนมารผจญ ภาพสวรรค์ชั้นต่าง ๆ ภาพอดีตของพระพุทธเจ้าที่ประทับบนบัลลังก์ และทศชาติชาดก บางภาพเป็นภาพโบราณสมัยอยุธยา และบางภาพเป็นภาพที่ปฏิสังขรณ์จากช่างในช่วงรัชกาลที่ 4 นอกจากนั้นยังมีเรือนไทยกุฏิ 9 ห้อง ที่สร้างในสมัยกรุงธนบุรี มีการสลักบานหน้าต่างงดงาม ปัจจุบันเรือนไทยกุฏิ 9 ห้อง ได้ถูกจัดตั้งให้เป็นพิพิธภัณฑ์พื้
ักบานหน้าต่างงดงาม ปัจจุบันเรือนไทยกุฏิ 9 ห้อง ได้ถูกจัดตั้งให้เป็นพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดคงคาราม รวบรวมศิลปะของมีค่าของชาวมอญมาตั้งแต่โบราณ และมีเสาหงส์ (หงส์สำริด) สัญลักษณ์ของวัดมอญ
วัดบางประจันต์
วัดบางประจันต์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลองในตำบลลาดใหญ่ อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดบางประจันต์เป็นวัดโบราณไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นคนสร้าง สันนิษฐานว่า เป็นวัดที่สร้างขึ้นปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา หรือ ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ จากหลักฐานของถาวรวัตถุที่สร้างมาพร้อมกับวัด อาทิ อุโบสถ พระพุทธรูปโบราณ นามว่า หลวงพ่อไตร ผู้สร้างคงจะร่ำรวยมาก หรือเป็นเศรษฐี จึงได้บริจาคที่ดินให้ไว้ถึง 90 ไร่ แต่น้ำเซาะที่ดินพังไปเหลือ 89 ไร่เศษ เข้าใจว่าผู้ถวายคงเป็นคนร่ำรวยมากไม่มีบุตรธิดา จึงมอบที่ดินให้วัดและให้ญาติอยู่อาศัย ที่ได้ชื่อนี้เพราะวัดตั้งอยู่ริมคลองและชาวบ้านร่วมกันสร้าง ข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 1906 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2310
สิ่งสำคัญของวัด ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า สร้างมาพร้อมกับสร้างวัดกุฎิบางหลังสร้างมาพร้อมกับอุโบสถ ไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นผู้สร้าง วิหารภายในประดิษฐาน หลวงพ่อไตร พระพุทธรูปโบราณปางอุ้มบาตรหล่อด้วยทองเหลือง และทองอื่น ๆ ผสม สูง 3 ศอกเศษ และพระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปโบราณคู่มากับวัดหล่อด้วยโลหะ

อ้างอิง
วัดอมรวดี
วัดอมรวดี [อัม-มะ-ระ-วะ-ดี] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปลายโพงพาง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดอมรวดี เดิมชื่อ วัดลำหม้อแกง (สมัยโบราณมีปลาชุมมาก) จากนั้นได้ร้างไป ต่อมาหลวงพ่อมา เป็นผู้สร้างขึ้นใหม่ตั้งเป็นวัด เมื่อ พ.ศ. 2445 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ได้รับการบูรณะซ่อมแซม และก่อสร้างสาสนวัตถุโดยเจ้าอาวาสรูปต่อ ๆ มา สมัยพระอธิการชดเป็นเจ้าอาวาส ได้สร้างกุฏิ 7 หลัง ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ หอฉัน ศาลาท่าน้ำ ถนนอิฐ สร้างโบสถ์และพระประธาน สมัยพระอธิการเปีย เป็นเจ้าอาวาสได้สร้างกุฏิ 9 ห้อง เพิ่มอีก 1 หลัง ซ่อมแซมกุฏิที่ชำรุด และเปลี่ยนหลังคาเป็นหลังคากระเบื้องทั้งหมด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2560
ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปหล่อ ปางมารวิชัย พระพุทธรูปหล่อปางมารวิชัย องค์เล็ก ๆ พระพักตร์งามมาก ศิลปะสุโขทัย เป็นของเก่าคู่มากับวัด นามว่า หลวงพ่อประเสริฐ ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ เป็นองค์จำลอง เพราะองค์จริงได้สูญหายไปแล้วจากการโจรกรรม

อ้างอิง
วัดราษฎร์ศรัทธาราม (จังหวัดปทุมธานี)
วัดราษฎร์ศรัทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงคำพร้อย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินของวัดทั้งหมด จำนวน 54 ไร่ 1 งาน 47 ตารางวา เป็นที่ตั้งวัด จำนวน 21 ไร่ 1 งาน 18 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 33 ไร่ 29 ตารางวา สภาพของวัดเป็นที่ราบลุ่มสภาพแวดล้อมมีลำคลอง คันคูน้ำรอบบริเวณวัดทั้ง 3 ด้าน อีกด้านหนึ่งติดกับถนน
เดิมวัดราษฎร์ศรัทธาราม เป็นสำนักสงฆ์ สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2433 ปีขาล ร.ศ. 109 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามคำบอกเล่าของผู้เฒ่าว่า เดิมเป็นที่ของตาเสือได้ยกให้สร้างวัด ได้ขอตั้งนามวัดว่า "วัดราษฎร์ศรัทธาราม" เรียกกันมาจนทุกวันนี้ วัดราษฎร์ศรัทธารามได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2441 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 30 เมตร ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2442

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 50 นิ้ว สูง 70 นิ้ว พระพุทธโสธรจำลอง พ.ศ. 2494 รอยพระพุทธบาทจำลอง พ.ศ. 2494 พระศรีอริยเมตไตรย พระพุทธชินราช พระพุทธชินสีห์ และพระศรีศาสดา

อ้างอิง
วัดโพธิ์นิ่มรัตตาราม
วัดโพธิ์นิ่มรัตตาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงรากน้อย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ 14 ไร่เศษ หน้าวัดมีคลองชลประทานและถนนเปรมประชากรตัดผ่าน

วัดคลองขุด หรือ วัดโพธิ์นิ่มรัตตาราม เรียกชื่อวัดคลองขุดตามคลองที่ขุด จากหลักฐานที่ได้จากแผนกศึกษาธิการอำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานีทำให้ทราบว่า วัดคลองขุดได้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2360 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาวัดได้ขาดการทำนุบำรุงมีสภาพเป็นวัดร้างอยู่เป็นเวลานาน ต่อมา พ.ศ. 2492 ขุนพหิเขตและคุณแม่โฉม โพธิ์นิ่มแดงได้ถวายบ้านทรงไทยมาสร้างเป็นกุฏิวัด 6 ห้องและสร้างเสนาสนะอื่น ๆ พร้อมกับนิมนต์พระมาอยู่จำพรรษาเป็นเจ้าอาวาส
พ.ศ. 2497 มีการสร้างอุโบสถด้วยไม้เป็นการชั่วคราวและได้สร้างใหม่เป็นคอนกรีตเสริมเหล็กเมื่อ พ.ศ. 2508 ปัจจุบันยังรักษาไว้แต่ไม่อาจใช้ทำสังฆกรรมได้แล้ว เมื่อ พ.ศ. 2537 คุณแม่แหวว โพธิ์นิ่มแดงพร้อมบุตร ธิดาและญาตมิตรรับเป็นเจ้าภาพสร้างอุโบสถขึ้นใหม่แทนอุโบสถหลังเดิม จากนั้นได้สร้างพระประธานและเสนาสนะต่างมากมาย อุโบสถหลังใหม่เป็นอาคารคอนกรีตยกพื้นสูงชั้นล่างเป็นที่เก็บสิ่งของเครื่องใช้ มีราวบันไดนาค หลังคาโบถส์มุงกระเบื้องซ้อน 3 ชั้น มีชั้นลดด้านละ 2 ตัดมีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์หน้าบรรณเป็นตราสัญลักษณ์ ฉลองสิริราชสมบัติ 60 ปี ซุ้มประตูหน้าต่างทรงมงกุฎ พระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีพระโมคคัลลานะ พระสารีบุตรอยู่ซ้ายขวา บานประตูและหน้าต่างแกะสล
ทธรูปปางมารวิชัย มีพระโมคคัลลานะ พระสารีบุตรอยู่ซ้ายขวา บานประตูและหน้าต่างแกะสลักไม้เป็นเทพทวารบาน วัดคลองขุดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2541
เสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ มณฑปหลวงพ่อจันทน์ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อจันทน์ พระพุทธรูปปางห้ามญาติที่อาราธนามาจากวัดไก่เตี้ย รอยพระพุทธบาทจำลอง เบื้องหน้ามีรูปปั้นอดีตท่านเจ้าอาวาส

อ้างอิง
วัดป่าโมกวรวิหาร
วัดป่าโมกวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดวรวิหารสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาในตำบลป่าโมก อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง
วัดป่าโมกวรวิหารเป็นวัดเก่าแก่สมัยสุโขทัย เดิมทีเป็นวัดสองวัดที่ตั้งอยู่ติดกัน คือ "วัดชีปะขาว" และ "วัดตลาด" แต่มีเหตุทำให้ต้องรวมเป็นวัดเดียวกันเนื่องจากกระแสน้ำเซาะเข้ามาใกล้พระวิหาร สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 3 จึงโปรดเกล้าฯ ให้พระยาราชสงครามจัดการชะลอลากให้ห่างจากแม่น้ำเดิม (สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ) ได้เสด็จมาควบคุมการชะลอองค์พระให้พ้นจากกระแสน้ำเซาะตลิ่งพัง และนำองค์พระไปไว้ยังวิหารใหม่ที่วัดตลาด ห่างจากฝั่งแม่น้ำ 168 เมตร แล้วโปรดให้รวมวัดตลาดกับวัดชีปะขาวเป็นวัดเดียวกันและพระราชทานนามว่า วัดป่าโมก เพราะบริเวณนั้นมีต้นโมกมากมาย ในพระราชพงศาวดารกล่าวว่าสมเด็จพระนเรศวรมหาราชก่อนจะยกทัพไปรบกับพระมหาอุปราชได้ เสด็จมาชุมนุมพลและถวายสักการะ บู
ระนเรศวรมหาราชก่อนจะยกทัพไปรบกับพระมหาอุปราชได้ เสด็จมาชุมนุมพลและถวายสักการะ บูชาพระพุทธไสยาสน์องค์นี้
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระวิหารพระพุทธไสยาสน์ เป็นลักษณะสถาปัตยกรรมอยุธยาตอนปลาย มีรูปทรงหลังคาเป็นฐานวิหารอ่อนโค้งรูปสำเภา หลังคาลด 2 ชั้น ต่อด้วยปีกนกด้านละ 2 แถบ มี 9 ห้อง เจาะช่องหน้าต่างด้านละ 7 บาน ด้านหน้าเจาะเป็นประตู ทางเข้าประตูเขียนลายรดน้ำลายพุ่มทรงข้าวบิณฑ์ก้านแย่งยอด ภายในประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ พระอุโบสถมีขนาด 5 ห้อง หลังคาลดหลั่น 2 ชั้น หน้าพระอุโบสถใต้หน้าบันมีหลังคาคลุมแบบจั่นหับ มีประตูทางเข้า 2 ประตู หน้าต่างด้านละ 3 บาน เขียนลายรดน้ำ มีใบเสมาเป็นของเก่าในสมัยอยุธยาตอนต้นเป็นหินชนวนตั้งอยู่บนฐานดอกบัวและฐานสิงห์ วิหารเขียนมีขนาด 7 ห้อง หลังคาลด 2 ชั้น ใต้หน้าบันด้านหน้าปิดผนังทึบมีเสาแบนหรือเสาอิง 2 ตัน มีหลังคาคลุมลด
งคาลด 2 ชั้น ใต้หน้าบันด้านหน้าปิดผนังทึบมีเสาแบนหรือเสาอิง 2 ตัน มีหลังคาคลุมลดลงมารองรับด้วยเสา 4 ต้น สันนิษฐานว่าเดิมเป็นตำหนักที่ประทับของพระเจ้าท้ายสระในคราวเสด็จชะลอพระพุทธไสยาสน์ และมณฑป ก่อด้วยอิฐฉาบปูน หน้าบันมีลวดลายปูนปั้นรอบมณฑป ภายในมณฑปประดิษฐานพระพุทธบาทสี่รอยสลักด้วยหิน
ระเบียงภาพ

ไฟล์:Ang Thong - Pa Mok (2024) Wat Pa Mok Reclining Buddha พระพุทธไสยาสน์ วัดป่าโมก - img 06.jpg|thumb|พระพุทธไสยาสน์พระนอนองค์ใหญ่
ไฟล์:Watpamokvpn06.jpg|thumb|วิหารพระพุทธไสยาสน์
Ang Thong - Pa Mok (2024) - Wat Pa Mok "Mandapa of 4 Buddhapāda" พระมณฑปพระพุทธบาทสี่รอย วัดป่าโมก - img 09.jpg|มณฑปพระพุทธบาทสี่รอย

อ้างอิง
วัดท่าสุทธาวาส (จังหวัดอ่างทอง)
วัดท่าสุทธาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเสด็จ อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง
วัดท่าสุทธาวาส ชาวบ้านมักเรียกสั้น ๆ ว่า วัดท่า สร้างขึ้นเป็นวัดมานานไม่มีหลักฐานใดที่จะยืนยันได้ แต่กำหนดเอาว่าประมาณ พ.ศ. 2175 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้วนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2200 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 9.40 เมตร ยาว 23.50 เมตร เดิมทีพื้นที่บริเวณนี้เป็นเส้นทาง เดินทัพข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาในสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ปัจจุบันสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีทรงรับไว้ในพระอุปถัมภ์ โดยมีการจัดสร้างพลับพลาที่ประทับกลางสระน้ำ ข้างพลับพลาที่ประทับเป็นที่ประดิษฐานของพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราชและสมเด็จพระเอกาทศรถ
อุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานลงมาว่าให้เขียนเรื่อง พระมหาชนก เขียนไว้ที่ฝาผนังบนคอสอง และมีภาพไตรภูมิ ภาพลายรวงข้าว สัญลักษณ์ของจังหวัดอ่างทอง ภาพเรื่องสงครามยุทธหัตถี ภาพเรื่องเมืองอ่างทอง เรื่องตำบลบางเสด็จ และภาพครั้งพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พระราชโอรส พระราชธิดา เสด็จประทับ ณ พระราชวังบางปะอิน

นอกจากนี้ภายในบริเวณวัดยังเป็นศูนย์ตุ๊กตาชาววัง ซึ่งเป็นโครงการตามพระราชประสงค์ด้วย

อ้างอิง
วัดดอยแม่ปั๋ง
วัดดอยแม่ปั๋ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ปั๋ง อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ 150 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูสุจิณณานุวัตร (พระหนูพิน) ฐุนุตตโม เป็นเจ้าอาวาส

วัดดอยแม่ปั๋งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 เป็นวัดที่หลวงปู่แหวน สุจิณฺโณ เคยจำพรรษาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2505 จนถึงมรณภาพในปี พ.ศ. 2528 ภายในวัดที่เกี่ยวข้องกับพระเกจิอาจารย์ชื่อดังท่านนี้ ได้แก่ วิหารไม้ กุฏิหลวงปู่แหวน กุฏิไม้ที่เรียกว่า โรงย่างกิเลส หรือ โรงไฟ และวิหารที่ประดิษฐานรูปเหมือนหลวงปู่แหวนเท่าองค์จริง
อาคารและเสนาเสนะประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฎิสงฆ์ จำนวน 39 หลัง วิหาร ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบำเพ็ญบุญ พิพิธภัณฑ์มณฑปประดิษฐานหุ่นขี้ผึ้งรูปเหมือนและอัฐิ รวมทั้งอัฐบริขารของหลวงปู่แหวน พลับพลา ศาลา 9 ห้อง และศาลาจันทโรจน์วงค์ ปูชนียวัตถุ มีพระพุทธรูปเนื้อโลหะ และเจดีย์

อ้างอิง
วัดลำพญา
วัดลำพญา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ในตำบลลำพญา อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เนื้อที่ตั้งวัด 39 ไร่ 3 งาน 10 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์ 1 งาน 48 ตารางวา
วัดลำพญาประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2418 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งชื่อวัดตามชื่อคลองที่ขุด ลำพญา เป็นชื่อของหมู่บ้านในสมัยที่ยังเป็นอำเภอบางปลา มณฑลนครชัยศรี ที่ได้มีประวัติเล่าไว้ว่าในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ว่า พระยากรมท่า ได้ทำการขุดคลองบริเวณท้ายตลาดในปัจจุบันเพื่อให้จับจองที่นา ให้ชาวบ้านมีอาชีพเกษตรกรรรม แถวนี้จึงได้มีชาวบ้านแบ่งเป็นสองกลุ่ม คือ ชาวมอญ ที่อพยพมาจากสามโคกในปลายสมัยรัชกาลที่ 3 ตั้งบ้านเรือนอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ ทำอาชีพการเกษตรและชาวจีนซึ่งตั้งบ้านเรือนอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจะทำการค้าขาย บริเวณนี้ลำพญาจึงกลายเป็นตลาด ชื่อ ตลาดน้ำลำพญา ที่ปัจจุบันยังคงมีอยู่ วัดมีบริการ เรือล
้ลำพญาจึงกลายเป็นตลาด ชื่อ ตลาดน้ำลำพญา ที่ปัจจุบันยังคงมีอยู่ วัดมีบริการ เรือล่องแม่น้ำท่าจีน โดยมีเรือและเส้นทางให้เลือกตามชอบ เช่น เรือแจวโบราณ ออกจากหน้าวัดลำพญาไปนมัสการศาลเจ้าแม่ทับทิม
ภายในวัดมี หลวงพ่อมงคลมาลานิมิต พระพุทธรูปปางมารวิชัย ที่สร้างด้วยศิลาแลง พอกปูนและปิดทองทับ วัดลำพญาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2442 วัดยังมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านตลาดน้ำวัดลำพญา เริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2546 เป็นสถานที่รวบรวมและเผยแพร่ ศิลปวัตถุเครื่องมือ เครื่องใช้ที่แสดงถึงวิธีชีวิตไทยริมแม่น้ำท่าจีน

อ้างอิง
วัดประยูรธรรมาราม
วัดประยูรธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินต้งวัดเนื้อที่ 32 ไร่ 2 งาน 30 ตารางวา สภาพของวัดเป็นที่ราบลุ่ม แวดล้อมด้วยที่นา ที่สวนและบ้านเรือนราษฎร การคมนาคม มีถนนวิภาวดีรังสิต เข้าทางซอยพหลโยธิน 83 ปัจจุบันมีพระราชสุทธิธรรมาจารย์ (สำอางค์ ตานทินฺโน) เป็นเจ้าอาวาส
วัดประยูรธรรมารามสร้างเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2518 โดยมีนางประยูร พันธุ์ฟัก เป็นผู้ถวายที่ดินทั้งหมดและดำเนินการจัดสร้างวัด กรมการศาสนาได้ประกาศตั้งเป็นวัดอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 โดยมติมหาเถรสมาคม ได้ขนานนามว่า "วัดประยูรธรรมาราม" ชาวบ้านนิยมเรียก วัดประยูรรรังสิตาราม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2526

ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2505 นอกจากนี้ยังได้สร้างโรงเรียนประชาบาลในที่ดินของวัดเนื้อที่ 6 ไร่ และให้ทางราชการจัดหาสถานที่ภายในวัดให้กลุ่มสตรีอาสาพัฒนาท้องถิ่นเปิดสอนวิชาชีพ

อ้างอิง
วัดลาดสนุ่น
วัดลาดสนุ่นสร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระราชดำริจะปรับปรุงพื้นที่ทุ่งรังสิตซึ่งเป็นที่ดินกว้างขวางและว่างเปล่าอยู่มาก ให้เป็นประโยชน์ในด้านการเกษตร กสิกรรม จึงโปรดเกล้าให้บริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ขุดคลองส่งน้ำขึ้น โดยให้พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์เป็นผู้ควบคุมดำเนินการในครั้งนั้น เมื่อขุดมาถึงคลองซอยที่ 1 หมู่บ้านลาดสนุ่น ได้พบพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อพระภิกษุโทน เป็นญาติกับนายเที่ยง (ต้นตระกูลบัวเที่ยง) ซึ่งอาศัยอยู่ในโรงนาเล็ก ๆ ที่ปากบึงลาดสนุ่น เกิดศรัทธาจึงคิดสร้างวัดขึ้นบนเนื้อที่ 16 ไร่ แต่ไม่ได้ทำรังวัด ต่อมา พ.ศ. 2464 พระอธิการหมง เจริญมาก เจ้าอาวาสในสมัยนั้น ได้ทำเรื่องขอเนื้อ
วัด ต่อมา พ.ศ. 2464 พระอธิการหมง เจริญมาก เจ้าอาวาสในสมัยนั้น ได้ทำเรื่องขอเนื้อที่จากพระคลังมหาสมบัติ และได้รับอนุญาตให้เป็นที่วัด โดยมอบให้หอทะเบียนที่ดินจังหวัดธัญบุรีจึงไปทำการรังวัดให้ ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2506 นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาล สอนระดับประถมศึกษา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2511
เสนาสนะภายในวัด คือ อุโบสถ กุฏิสงฆ์ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญหลังเก่า ศาลาการเปรียญหลังใหม่ วิหาร มีปูชนียวัตถุ คือ พระประธานในอุโบสถแบบสุโขทัย หน้าตักกว้าง 41 นิ้ว ปางมารวิชัย และมีพระพุทธรูปปางมารวิชัย 3 องค์ อยู่ที่ศาลาการเปรียญ วิหาร และหอสวดมนต์

อ้างอิง
วัดโพธิ์เก้าต้น (จังหวัดสิงห์บุรี)
วัดโพธิ์เก้าต้น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางระจัน อำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี
วัดโพธิ์เก้าต้น มีนามเรียกอีกนามหนึ่งว่า วัดไม้แดง เนื่องจากภายในบริเวณวัดมีต้นไม้แดงขึ้นเป็นจำนวนมาก เป็นวัดเก่าแก่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยา มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ กล่าวคือ ในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์ ราว พ.ศ. 2308 บ้านเมืองถูกข้าศึกรุกราน พวกชาวบ้านแถวนี้ได้รวบรวมรวบรวมกันประมาณ 400 คน ตั้งกองสร้างค่ายล้อบรอบบ้านบางระจัน ได้มีพระอาจารย์ธรรมโชติจำพรรษาอยู่ที่วัดโพธิ์สามต้น เดิมอยู่วัดเขานางบวช เมืองสุพรรณบุรี ได้ช่วยปลุกเสกเครื่องรางของขลังให้ความคุ้มครองทำให้ชาวบ้านต่อสู้กับข้าศึกได้อย่างเข้มแข็ง แต่ในที่สุดเมื่อถูกข้าศึกที่กำลังมากกว่าหลายเท่า ก็ต้องแตกถอยอพยพหนีกันไป วัดวาอารามถูกปล่อยทิ้งให้เป็นวัดร้างและถูกทำลายไปก็มาก จนถึงสมัยรัตนโ
ยพหนีกันไป วัดวาอารามถูกปล่อยทิ้งให้เป็นวัดร้างและถูกทำลายไปก็มาก จนถึงสมัยรัตนโกสินทร์ประมาณ พ.ศ. 2484 ประชาชนอพยพมาตั้งถิ่นฐานมากขึ้น และริเริ่มทำการบูรณะวัดขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศยกสภาพให้เป็นวัดที่มีพระสงฆ์นับตั้งแต่วันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2511 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2524 ปัจจุบันทางราชการได้สร้างค่ายจำลองขึ้นบริเวณด้านหน้าของวัดโพธิ์เก้าต้น เพื่อเป็นอนุสรณ์
เสนาสนะ ได้แก่ วิหารพระอาจารย์ธรรมโชติเป็นวิหารทรงจ้ตุรมุข มีวิหารหลังเก่า สร้างขึ้นเมือใดไม่ปรากฏหลักฐานแต่คาดว่ามีขึ้นก่อนที่ชาวบ้านจะมารวมตัวกันตั้งค่ายต่อสู้กับพม่า และเจดีย์ทรงศิลปะอยุธยาซึ่งคาดว่าสร้างขึ้นมาพร้อมกับวัด แผ่นอิฐที่ใช้ก่อเจดีย์มีลักษณะรูปดอกจัน 3 ดอกแบบเดียวกับวิหารอยุธยา และมีสระน้ำโบราณศักดิ์สิทธิ์ กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวัดโพธิ์เก้าต้นเป็นโบราณสถาน

อ้างอิง
วัดแค (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดแค เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสุพรรณบุรี ในตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
ประวัติ
จากการสันนิษฐานว่า วัดแคเป็นวัดที่อยู่ในสมัยอยุธยา เพราะมีชื่อปรากฏอยู่ในเสภา ขุนช้างขุนแผน สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่าเป็นเรื่องจริงที่อยู่ในสมัยอยุธยา ในราวสมัยสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 (เจ้าสามพระยา) นอกจากนี้ยังมีหลักฐานโบราณวัตถุเช่น พระพุทธรูปในวิหารเก่า กรมการศาสนาระบุว่า สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2034 ใน ขุนช้างขุนแผน มีการกล่าวถึง วัดแคอยู่หลายตอนด้วยกัน เป็นวัดที่ขุนแผนได้มาเรียนวิชาเสก ใบมะขามเป็นตัวต่อ–ตัวแตนกับสมภารคง ภายในวัดยังมีต้นมะขามยักษ์ ขนาดใหญ่ 9 คนโอบ หรือประมาณ 10 เมตร อายุกว่าร้อยปี มีความเชื่อว่าเป็นต้นเดียวกับที่สมภารคง ได้ใช้สอนวิชาเสกใบมะขามเป็นตัวต่อตัวแตนให้สามเณรแก้วหรือขุนแผน
เมื่อครั้งมาจำพรรษาอยู่ที่วัดแคนี้ จังหวัดสุพรรณบุรีได้สร้างเรือนไทยทรงโบราณเรียกว่า คุ้มขุนแผน ไว้ใกล้กับต้นมะขามยักษ์นี้ ต่อมาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2447 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสต้น จังหวัดสุพรรณบุรี เสด็จประทับที่ท่าน้ำวัดแค เพื่อเสวยพระกระยาหารกลางวัน พระองค์ได้ถวายตู้หนังสือไม้สักแด่ พระภิกษุคง
เสนาสนะและสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ภายในวัดมีรอยพระพุทธบาทสี่รอยเนื้อสัมฤทธิ์ ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ทำด้วยทองเหลืองกว้าง 1.40 เมตร ยาว 2.80 เมตร ภายในรอยฝ่าพระบาทซ้อนกันถึง 4 ชั้น มีรูปภาพต่าง ๆ ภายใน เช่น พระในซุ้มเรือนแก้ว เต่า หงส์ ฯลฯ คล้ายแสดงเรื่องราวพระเจ้าสิบชาติ พระพุทธรูปปางมารวิชัย จีวรลายดอกพิกุล สมัยต้นรัตนโกสินทร์ ระฆังทองเหลือง หม้อต้มกรักเนื้อสัมฤทธิ์ รวมทั้งพระพุทธรูปใต้ต้นอชปาลนิโครธ ต้นไม้ในพุทธประวัติ ซึ่งเป็นต้นเดิมจากอินเดีย ที่พระปลัดสมัย พระจากวัดแห่งหนึ่งในกรุงเทพปลูกถวายไว้เมื่อ พ.ศ. 2508 และวิหารมหาอุดที่ประดิษฐาน พระพุทธมงคล เป็นพระพุทธรูปประธาน เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 109 นิ้ว สร้างมาตั้งแต่สมั
ธาน เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 109 นิ้ว สร้างมาตั้งแต่สมัยปลายกรุงศรีอยุธยา ประชาชนยังนิยมมาขอโชคขอลาภกับพญาต่อยักษ์ และกุมารทอง ในศาลาแม่นางพิม อย่างต่อเนื่องเป็นประจำ
วัดทวีการะอนันต์
วัดทวีการะอนันต์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี

วัดทวีการะอนันต์ก่อตั้งโดย หลวงพ่อ สมศักดิ์ สิลสาโร โดยที่ดินที่สร้างวัด เดิมเป็นที่ของ เจ้าพระยาสามท่าน คือ พระยาอุทัยธรรม พระยาหมื่นดำ และพระยาเขื่อนเพชร ชาวบ้านเรียกที่ดินผืนนี้ว่าที่สามพระยา ต่อมาภายหลังที่ดินผืนนี้ได้เปลี่ยนมือไปจนมารุ่นของนาย ทวี การะอนันต์ และนาย ทวี การะอนันต์ได้มีความจำนงมอบที่ดินจำนวน 6 ไร่ 2 งาน เพือสร้างเป็นสำนักสงฆ์เมือปลายปี พ.ศ. 2540 ต่อมาหลวงพ่อ สมศักดิ์ ได้ซื้อที่ดินเพิมเติมอีก 1 ไร่ จากนั้นขออนุญาตตั้งวัดใช้ชื่อว่า "วัดทวีการะอนันต์"
สิ่งก่อสร้างภายในวัดเป็นสีชมพูแปลกตาจากวัดอื่น เสนาสนะของวัดได้แก่ อุโบสถ ใช้งบประมาณก่อสร้างกว่า 20 ล้านบาท พระประธานในอุโบสถ์เป็นพระพุทธรูปหลวงพ่อโสธรปางสมาธิ ใต้ถุนอุโบสถ์เป็นรูปพระราหู ศาลาการเปรียญ ใช้ชื่อว่า ศาลาวัชโรทัย ตามชื่อแก้วขวัญ วัชโรทัย เลขาธิการพระราชวัง กุฎิสงฆ์ ฌาปนสถานใช้งบประมาณในการสร้าง 5 ล้านบาท ศาลาใช้สำหรับการสวดอภิธรรมจำนวน 2 หลัง ใช้งบประมาณในการสร้าง 6 ล้านบาท และยังได้จัดซื้อที่ดินเพื่มเนื้อที่ธรณีสงฆ์อีก 4 ไร 3 งาน ประมาณ 8 ล้านบาท ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ พระพุทธคันธาราฐ 1 องค์ พระเศรษฐีนวโกฏิ 1 องค์ และมีรูปปั้นพ่อปู่ชีวกโกมารภัจจ์องค์ใหญ่
เป็นหนึ่งใน 9 วัดดังในจังหวัดปทุมธานี ต่อมามีการสร้างท้าวเวสสุวัณเพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของชาวบ้านขึ้น
รวมถึงมีพระนาคปรกเพื่อให้ชาวบ้านและพ่อค้าแม่ค้าตลาดไทมาร่วมบูชา ต่อมาในปี 2566 ในช่วงเดือนธันวาคม มีการเปลี่ยนแปลงเจ้าอาวาส โดยมีพระครูปริยัตยาคม (วิทยา ฐานินฺทโร) เจ้าคณะตำบลคลองหนึ่ง ได้มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดทวีการะอนันต์รูปปัจจุบัน
เจ้าอาวาสวัดทวีการะอนันต์
{| class="wikitable"
|+ทำเนียบ เจ้าอาวาสวัดทวีการะอนันต์
!รายนามเจ้าอาวาส 
!ชื่อทางการสงฆ์ 
!ดำรงตำแหน่ง
!หมายเหตุ
|-
|พระครูปทุมศีลโสภณ
|สมศักดิ์ สีลสาโร 
|20 สิงหาคม  2544 - 6 พฤษภาคม 2556
|มรณะภาพ
|-
|พระฐิติศักดิ์ สุภทฺโท
| -
|4 เมษายน 2557 - 8 ตุลาคม 2566
|ลาออก
|-
|พระครูปริยัตยาคม
|วิทยา ฐานินฺทโร
|27 ธันวาคม 2566 - ปัจจุบัน
|เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน 
|}

อ้างอิง
วัดทับทิมแดง
วัดทับทิมแดง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองสอง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี

วัดทับทิมแดงเป็นวัดป่ากรรมฐานที่ปฏิบัติสายพระอาจารย์กัญหาสุขกาโม วัดแพร่ธรรมาราม อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ เป็นวัดที่มีปฏิปทาและวัตรปฏิบัติเคร่งครัวมากยึดหลักปฏิบัติปฏิปทา หลักพระป่าธุดงคกรรมฐานสายหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต วัดทับทิมแดงตั้งเป็นวัดเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
วัดทับทิมแดงมีการปฏิบัติธรรม มีความร่มรื่น เสนาสนะ ได้แก่ ศาลาเรียบ ๆ ไม่มีเจดีย์เหมือนวัดทั่วไป เพราะเน้นการปฏิบัติ ศาลาสำหรับคุณแม่ชีและอุบาสิกามาปฏิบัติธรรม อยู่ต้นทางเข้าตัววัด มีทางเดินเหนือสระน้ำ ศาลาฉันและปฏิบัติธรรมของพระภิกษุ โบสถ์ธรรมชาติ (โบสถ์กลางแจ้ง) เมรุของวัด ซึ่งออกแบบและสร้างอย่างทันสมัย กุฏิพระจะเป็นกระท่อมขนาดเล็กสำหรับพระรูปเดียว ส่วนใหญ่เน้นปลูกต้นไม้เพราะเป็นสายวัดป่า

อ้างอิง
วัดคูบางหลวงอนุกิจวิธูร
วัดคูบางหลวงอนุกิจวิธูร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคูบางหลวง อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 33 ไร่ 72 ตารางวา

วัดคูบางหลวงอนุกิจวิธูรตั้งวัดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2527 ผู้สร้างวัดคือ คุณหญิงแฉล้ม อนุกิจวิธูร ณ อยุธยา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดเมื่อ พ.ศ. 2530 และโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลี เปิดเมื่อ พ.ศ. 2534
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520
กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 7 หลัง ศิลปกรรมภายในมีพระพุทธรูปเก่าแก่ จำนวน 5 องค์ พระไตรปิฎกที่ทำจากใบลาน จำนวน 7 ชุด เป็นภาษาไทยและทำจากกระดาษ จำนวน 3 ชุด เป็นภาษาบาลี ภาพเขียนที่ผนังหรือเพดานองค์โบสถ์ วิหาร ศาลาการเปรียญเขียนเมื่อ พ.ศ. 2533 และภาพประเพณีลอยกระทง ปรากฏที่ผนังโบสถ์ เขียนเมื่อ พ.ศ. 2533

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูเกษมธรรมทัต (สุรศักดิ์ เขมรํสี) 
* พระมหาอำนาจ อจฺฉริยเมธี ป.ธ.7

อ้างอิง
วัดมงคล (จังหวัดเชียงใหม่)
วัดมงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าวังพร้าว อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่

วัดมงคลเดิมชื่อ วัดทุ่งแป้ง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2350 บูรณะครั้งล่าสุดเมื่อปี พ.ศ. 2494 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2538
เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนาเป็นอาคารขนาดย่อม ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมก่ออิฐถือปูน เสาไม้แปดเหลี่ยมผนังก่ออิฐถือปูนหลังคา 3 ชั้น หน้าบันประดับด้วยไม้แกะสลักและกระจกสีมีช่อฟ้าและปั้นลม ปัจจุบันยังคงใช้งานอยู่ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ซุ้มประตู (ซุ้มโขง) ขนาดเล็ก (สำหรับคนเดินผ่าน) ทางด้านทิศเหนือและทิศตะวันตก มีมุขยื่นทั้งสองด้านก่ออิฐถือปูน นอกจากนั้น ต่อมาได้นำโบราณวัตถุต่าง ๆ ที่พบในวัด ได้แก่ ข้าวของเครื่องใช้ของพระภิกษุสงฆ์แต่เดิม และวัตถุที่ชาวบ้านที่มีจิตศรัทธานำมาถวายในอดีต โดยนำมาจัดแสดงภายในตู้กระจกภายในวิหารของวัด

อ้างอิง
วัดชุมพลคีรี
วัดชุมพลคีรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สอด อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 75 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มมีลำห้วยแม่สอดอยู่ทางด้าน ทิศเหนือ สภาพแวดล้อมเป็นหมู่บ้านประชาชน

วัดชุมพลคีรีเดิมมีชื่อว่า วัดกลาง คงจะเรียกกันตามเหตุผลที่ว่าวัดนี้อยู่ในที่ชุมชน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2314 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 25 เมตร ยาว 40 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2512
จุดเด่นของวัด คือ เจดีย์สีทอง ตามประวัติระบุว่า เจดีย์นี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2314 โดยจำลองแบบมาจากเจดีย์ชเวดากองในพม่า เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูน สูง 20 เมตร ฐานย่อมุม องค์ระฆังประดับด้วยกระเบื้องและลวดลายสีทองไปจนจรดยอดเจดีย์ซึ่งเป็นยอดฉัตร มีเจดีย์รายขาดเล็กทาสีทอง 20 องค์ ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปประธานปางมารวิชัย เป็นพระประธานประดิษฐานภายในอุโบสถ และกลองโบราณอายุกว่า 200 ปีที่เก็บรักษาภายในวิหาร

อ้างอิง
วัดพญาวัด
วัดพญาวัด ไม่มีประวัติการสร้างที่แน่ชัด แต่จากการเปรียบเทียบศิลปกรรมเจดีย์วัดพญาวัดและการขุดค้นทางโบราณคดีบริเวณวัดพญา เจดีย์วัดพญาวัดน่าจะสร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 21 อีกข้อสันนิษฐาน คือ พื้นที่ของวัดอยู่ภายในเขต เวียงวัดพญาวัด เป็นเวียงโบราณริมแม่น้ำน่านที่คงสร้างขึ้นก่อนการสร้างเมืองน่าน (พ.ศ. 1911) โดยย้ายเมืองมาจากบริเวณภูเวียงแช่แห้ง (บริเวณวัดพระธาตุแช่แห้งในปัจจุบัน) มาสร้างเมืองใหม่ ณ ริมฝั้งแม่น้ำน่านทางทิศตะวันตก จึงคาดว่า วัดพญาวัดคงสร้างพร้อมกันกับเวียงพญาวัด ยังปรากฏในเอกสารประวัติศาสตร์บางฉบับ เช่น พงศาวดารล้านนาและพงศาวดารเมืองน่าน เป็นต้น
พระธาตุวัดพญาวัดซึ่งมีรูปแบบเป็นเจดีย์ที่พบเฉพาะศิลปะล้านนาระยะแรก สันนิษฐานว่าจำลองแบบมาจากเจดีย์วัดกู่กุด เป็นเจดีย์ทรงซุ้มสี่เหลี่ยมซ้อนกัน 5 ชั้น แต่ละชั้นประดิษฐานพระพุทธรูปยืนที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปะสุโขทัย ต่อมาได้รับการบูรณะอีกครั้งในสมัยพระเจ้าติโลกราช โดยได้สร้างยอดซุ้มก่ออิฐวงโค้งขึ้นอันเป็นศิลปะแบบเชียงใหม่ อุโบสถประดิษฐาน พระเจ้าฝนแสนห่า หรือ พระเจ้าสายฝน ที่ชาวเมืองน่านอัญเชิญมาในคราวที่ต้องการทำพิธีแห่ขอฝน รวมทั้งธรรมาสน์แกะสลักฝีมือช่างสกุลน่านที่มีความเก่าแก่ที่สุดที่เคยค้นพบ โดยสันนิษฐานว่าสร้างในสมัยเจ้าอัตถวรปัญโญในช่วงครึ่งแรกของพุทธศตวรรษที่ 24 และมีโขงพระเจ้า ซึ่งอยู่ภายในวิหาร

อ้างอิง
วัดศรีรองเมือง
วัดศรีรองเมือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสบตุ๋ย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง
วัดศรีรองเมืองสร้างโดยพ่อเฒ่าจองตะก่าอินต๊ะ คหบดีชาวไทใหญ่ ที่เข้ามาทำไม้ในเมืองลำปาง ของบริษัท บอมเมย์เบอร์ม่า สร้างวัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2447 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เหตุที่มีอาชีพตัดไม้ โค่นต้นไม้ในป่า จึงได้สร้างวัดศรีรองเมืองนี้ได้เพื่อเป็นที่พึ่งทางจิตใจ ขอขมาต่อธรรมชาติ โดยใช้ช่างฝีมือชาวพม่าในการบูรณะจากวัดเดิมที่มีอยู่ก่อน ชื่อวัดศรีรองเมืองสะกดเพี้ยนมาจากชื่อเดิมที่เรียก วัดศรีสองเมือง ซึ่งสร้างขึ้นบนพื้นที่ของสำนักสงฆ์อันมีชื่อตามนามสกุลของผู้บริจาคที่ดิน สำนักสงฆ์ศรีสองเมือง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 วัดนี้เดิมชื่อ วัดท่าคราวน้อยพม่า ต่อมาใน พ.ศ. 2524 กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดขอบเขตวิหารของวัดศรีร
่า ต่อมาใน พ.ศ. 2524 กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดขอบเขตวิหารของวัดศรีรองเมืองไว้ในราชกิจจานุเบกษาเล่มที่ 98 ตอนที่ 177 ลงวันที่ 27 ตุลาคม 2524
วิหารมีลักษณะแบบวิหารไทใหญ่ในภาคเหนือซึ่งมีลวดลายสลักปิดทองและเครื่องไม้ประดับที่สวยงาม วิหารเป็นอาคาร 2 ชั้นมีหลังคาซ้อนกันแบบพม่า ชั้นล่างก่ออิฐถือปูน ส่วนชั้นบนทำด้วยไม้ ภายในวิหารประดิษฐานพระประธานที่ทำจากไม้ขนาดใหญ่อยู่ตรงกลางของเรือนยอด บนวิหารที่เป็นเรือนไม้นั้นมีเสากลมใหญ่เรียงรายกันหลายต้น แต่ละต้นประดับประดาด้วยลวดลายจำหลักไม้และกระจกสีแวววับสวยสดงดงาม พระพุทธรูปบัวเข็ม เป็นพระประธานของวิหาร แกะสลักจากไม้ศิลปะพม่า มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับพระพุทธรูปองค์นี้ว่า สมัยก่อนมีไม้สักท่อนขนาดมหึมาไหลมาตามแม่น้ำวังแล้วมาติดอยู่ที่ท่าน้ำหลังวัดศรีรองเมือง ชาวบ้านจึงได้ช่วยกันนำท่อนไม้สักมาเก็บรักษาไว้ที่วัดและกราบไหว้กัน จนวันหนึ่งมีฝนตกฟ้าร้องลมพ
ช่วยกันนำท่อนไม้สักมาเก็บรักษาไว้ที่วัดและกราบไหว้กัน จนวันหนึ่งมีฝนตกฟ้าร้องลมพัดแรงมากปรากฏว่าเทียนที่จุดไว้บนท่อนไม้ไม่ยอมดับ ศรัทธาชาวบ้านพร้อมด้วยพ่อเฒ่าจองตะก่าอินต๊ะจึงได้ให้ช่างมาแกะสลักเป็นพระพุทธรูปแบบพม่าแล้วจึงนำมาประดิษฐานไว้ที่วิหารวัด
วัดยังมีสิ่งก่อสร้างที่สวยงามอีกมากมาย เช่น เว็จกุฏีหรือส้วมพระที่มีลักษณะแปลกตาและงดงามตามศิลปะการก่อสร้างของไทยใหญ่เว็จกุฏีนี้ตั้งอยู่ห่างจากแนวโบราณสถานเดิม (วิหาร) ประมาณ 15 เมตร โดยตั้งอยู่ชิดกำแพงวัดทางด้านทิศตะวันตก ใน พ.ศ.2544 ได้มีหนังสือขอให้ดำเนินการขึ้นทะเบียนเว็จกุฏีแห่งนี้เพิ่มเติม

อ้างอิง
วัดดอนเตาอิฐ (จังหวัดนครปฐม)
วัดดอนเตาอิฐ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสระสี่มุม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ประมาณ 60 ไร่
วัดดอนเตาอิฐตั้งอยู่ทางตะวันออกของหมู่บ้านเสืออีด่าง ต่อมาชาวบ้านได้ย้ายมาตั้งอยู่กึ่งกลางของแต่ละหมู่บ้าน จุดประสงค์เพื่อทำให้ชาวบ้านของแต่ละหมู่บ้านทำบุญได้ง่ายขึ้น จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2461 ในสมัยที่หลวงพ่ออั้นปกครองอยู่ ได้เริ่มสร้างอุโบสถ ศาลาการเปรียญกว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร กุฏิสงฆ์ 2 หลัง กว้าง 6 เมตร ยาว 9 เมตร เมรุ กว้าง 9 เมตร ยาว 27 เมตร และหอสวดมนต์ ต่อมาหลวงพ่อสนิทสร้างอุโบสถหลังเดิมต่อจนเสร็จ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2502 ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2508 วัดได้สร้างหอระฆังเมื่อ พ.ศ. 2547 อุโบสถหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2554
รายนามเจ้าอาวาส
* อาจารย์อั้น
* อาจารย์สนิท 
* อาจารย์ควาน พ.ศ. 2521
* อาจารย์ปลิง พ.ศ. 2547–2553 
* พระอธิการนำพร เขมิโย พ.ศ. 2554

อ้างอิง
วัดราษฎร์ภิรมย์วราราม
วัดราษฎร์ภิรมย์วราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสระสี่มุม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม

วัดราษฎร์ภิรมย์วราราม หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดลาดปลาเค้า เริ่มสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2494 ด้วยเหตุที่ว่าการบำเพ็ญบุญที่วัดสระสี่มุมนั้นเป็นระยะทางที่ไกล มีบ้านไผ่คอย ไผ่โทน ไผ่สงคราม เกาะไก่เถื่อน บ้านลาดหลวง บ้านปากกะท่า ต่อมานายตุ่น สระทองรอดและนายเอย สระทองเหยียด ได้ร่วมกันสร้างที่พักสงฆ์ ซึ่งสร้างจนถึง พ.ศ. 2506 นายเชิด ล้วนโค ได้ขออนุญาตสร้างวัด จนได้รับอนุญาตจากเจ้าคณะอำเภอกำแพงแสนเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2506 จึงได้ดำเนินก่อสร้างถาวรวัตถุ เสนาสนะ กุฏิ ศาลา มาตามลำดับ
จากนั้นพระอธิการเผียนได้ขอวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2520 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2520 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 40 เมตร และดำเนินสร้างโรงเรียน ช่วงแรกมุงสังกะสี ชาวบ้านยังได้นิมนต์พระภิกษุจากที่อื่นมาจำพรรษาทุกปี ในปัจจุบันได้มีการซื้อที่ดินเพิ่ม จนมีที่ดินเนื้อที่ 29 ไร่ 1 งาน 52 ตารางวา วัดได้จัดพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 6–15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการเผียน พ.ศ. 2520
* พระใบฎีกา สง่า พ.ศ. 2533
* พระครูวิธานสังฆการ (อารมณ์ สารโท) พ.ศ. 2535

อ้างอิง
วัดจันทาราม (จังหวัดปทุมธานี)
วัดจันทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคูบางหลวง อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 91 ตารางวา เป็นที่ราบลุ่มริมคลองบางเตย
แต่เดิมพื้นที่ตั้งวัดราษฎรมีอาชีพทำนา ตามฤดูกาล ผลผลิตที่ได้นำไปขายให้พ่อค้าโดยทางเกวียนมาส่งขายกันบริเวณนี้ วัดจันทารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2367 โดยมีหม่อมเจ้าถนอมและคุณแม่จันทร์เป็นผู้สร้างในที่ดินของตน ต่อมาที่ดินตกเป็นของคุณพระวิชิตชลชัย กับคุณนายเสงี่ยม วิชิตชลชัย เนื้อที่ 50 ไร่เศษ และได้ถวายให้วัดเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 91 ตารางวา เมื่อสร้างวัดขึ้นมาขนานนามว่า วัดท่าข้าม ได้เปลี่ยนมาเป็น "วัดจันทาราม" ภายหลัง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 36 เมตร ยาว 50 เมตร ด้านการศึกษา ได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2478 ยังได้ให้ทางราชการเปิดโรงเรียนที่ดินของวัดด้วย
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 23.6 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง ส่วนใหญ่เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ศาลาท่าน้ำ ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถนามว่า หลวงพ่อศาสดาน้อย หน้าตักกว้าง 1.59 เมตร สูง 1.80 เมตร สร้างด้วยโลหะ

อ้างอิง
วัดคลองสอง (จังหวัดปทุมธานี)
วัดคลองสอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองสอง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา
วัดคลองสองเดิมได้ตั้งเป็นสำนักสงฆ์ชื่อว่า สำนักสงฆ์สังข์อ่ำ โดยมี คุณโยมทิม และโยมหนู สังข์อ่ำ เป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งสำนักสงฆ์ ต่อมาตระกูลของฟ้าคารณได้ถวายที่ดินเป็นที่ตั้งวัดคลองสองจำนวนเนื้อที่ดินนั้น 6 ไร่ และทางวัดคลองสองได้บอกบุญแก่ชุมชนชาวคลองสองและญาติโยมผู้มีจิตศรัทธาได้ซื้อที่ดินเข้าวัดอีกเป็นจำนวน 2 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2519 ชื่อว่า "วัดคลองสอง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2531 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2557 และมีการศึกษาเรียนนักธรรมตลอดพรรษา
เสนาสนะภายในวัด ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง และ ฌาปนสถาน (เมรุ) 1 หลัง

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการปัญญา สิริภทฺโท แต่งตั้งเมื่อ พ.ศ. 2519–2542
* พระครูธรรมธรบุญมา ฐิตวฑฺฒโน แต่งตั้งเมื่อ พ.ศ 2543 
* พระครูโสภณปทุมาภรณ์ (รม ธมฺมรตโน)

อ้างอิง
วัดศรีชุม (จังหวัดลำปาง)
วัดศรีชุม ( ) เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระบาท อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง เป็นหนึ่งในวัดพม่า 31 แห่งของประเทศไทย

วัดศรีชุมสร้างในเมื่อ พ.ศ. 2436 โดยคหบดีพม่าชื่อ จองตะก่าอูโย พ่อเลี้ยงหม่องยีและแม่เลี้ยงป้อม ที่อาศัยอยู่ในลำปาง ครั้งเมื่อบริษัทของชาวอังกฤษเข้ามาทำสัมปทานป่าไม้ที่ลำปาง ตั้งชื่อเป็นภาษาพม่าว่า หญ่องไวง์จอง ต่อมาเปลี่ยนเป็นชื่อ "วัดศรีชุม" ซึ่งแปลว่า ต้นโพธิ์
วิหารสร้างเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศิลปะการตกแต่งภายใน ร่วมสมัยระหว่างศิลปะล้านนาและศิลปะพม่า หลังคาเครื่องไม้ยอดแหลมแกะสลัก จนเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2535 เกิดเหตุเพลิงไหม้วิหารหลังนี้ คงเหลือเพียงไม้แกะสลักตรงซุ้มประตูเป็นลวดลายพรรณพฤกษาฉลุโปร่งเท่านั้น ปัจจุบันได้สร้างวิหารขึ้นใหม่เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปศิลปะแบบพม่า หลังคาเครื่องไม้ยอดแหลม แกะสลักเป็นลวดลายบานปะตูเป็นไม้สัก ฉลุลวดลายโป่ง ภายในวิหารมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่อง พุทธประวัติและภาพจำลองแผนผังของวัด
วัดมีพระบรมธาตุซึ่งเป็นพระบรมธาตุสีทองศิลปะแบบพม่าและมอญ ภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่อันเชิญจากพม่า และโบสถ์ทรงมณฑปแบบพม่า 1 หลัง จัตุรมุขทรงพระยาธาตุ สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2444 อุโบสถมีกำแพงแก้วล้อมรอบ ทางเข้าอุโบสถทำเป็นซุ้มประตูก่อด้วยอิฐ หลังคาซ้อนกัน 7 ชั้นส่วนยอดประดับด้วยฉัตรทอง เชิงชายของหลังคาแต่ละชั้นตกแต่งด้วยลวดลายฉลุโลหะ ในส่วนของมุขทั้งสี่ก็ทำหลังคาซ้อนกัน 5 ชั้นลดหลั่นกันขึ้นไป ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปศิลปะแบบพม่าปางเสกผลไม้ เพดานประดับด้วยลวดลายเครื่องไม้ปิดทองประดับกระจกสีลายอุบะ และกุฏิและซุ้มประตูแบบพม่า

อ้างอิง
วัดไทรย์ (อำเภอเมืองสุพรรณบุรี)
วัดไทรย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าระหัด อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 1 งาน 41 ตาราง
วัดไทรย์สร้างโดยชาวลาวในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น คนลาวเข้ามาเมืองสุพรรณุบุรีในฐานะเชลยศึกครั้งกรุงธนบุรีเป็นครั้งแรกและมาในคราวที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวให้เจ้าอนุวงศ์กุมกำลังพลมาตัดต้นตาลที่เมืองสุพรรณบุรีเมื่อ พ.ศ. 2368 และหลังกบฏเจ้าอนุวงศ์ เมื่อ พ.ศ. 2371 ในนิราศสุพรรณ เมื่อ พ.ศ. 2379 ก็ปรากฏว่าคนไทยเชื้อสายลาวก็ได้ตั้งถิ่นฐานเป็นกลุ่มเป็นก้อนแล้วโดยเฉพาะบริเวณที่เป็นวัดกงจักรในปัจจุบันซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับวัดไทรย์ วัดไทรตั้งเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
อุโบสถมีพาไลด้านหน้าต่อยื่นออกมามีประตูเข้าอยู่ทางด้านหน้า ส่วนผนังข้างมีหน้าต่างด้านละ 4 บาน เปลี่ยนหลังคาจากกระเบื้องเกร็ดเต่ามาเป็นกระเบื้องลอนคู่ ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เพราะถอดออก คราวบูรณะครั้งหลังสุดเมื่อ พ.ศ. 2538 สภาพยังสมบูรณ์ใช้งานได้ ภายในอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนัง สมัยรัชกาลที่ 3–4 ฝีมือช่างพื้นบ้าน เขียนเป็นเรื่องราวเทพชุมนุม พุทธประวัติ ตลอดจนพระเจดีย์จุฬามณี และพระมาลัย เจดีย์อยู่ทางด้านหน้าอุโบสถ เป็นเจดีย์สกุลช่างลาว โดยส่วนล่างเป็นฐานกลมรองรับองค์ระฆังเหลี่ยมทรงสูง (และมีส่วนยอดทรงเรียวสูงเช่นกัน)
รายนามเจ้าอาวาส
* พระหล่ม
* พระสุข
* พระคำศรี บารมีชัย
* พระพุก มาลาวงษ์
* พระทิ้ง ศรีเจริญ
* พระกั๊ก
* พระเผื่อน กนฺตสีโล พ.ศ. 2500–2519
* พระชั้น สิริวฑฺฒโน พ.ศ. 2520–2526
* พระพิชัย ธมฺมปาโล พ.ศ. 2527–ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดพร้าว
วัดพร้าว อาจหมายถึง
* วัดพร้าว จังหวัดชัยนาท
* วัดพร้าว จังหวัดตาก
* วัดพร้าว จังหวัดน่าน
* วัดพร้าว จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดพร้าว จังหวัดพิจิตร
* วัดพร้าว จังหวัดสงขลา
* วัดพร้าว จังหวัดสุพรรณบุรี
วัดปทุมทอง (จังหวัดปทุมธานี)
วัดปทุมทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านปทุม อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
วัดปทุมทองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2368 เดิมเป็นจวนที่พักอาศัยของพระยาพิทักษ์ทวยหาญ ได้ถวายให้เป็นวัดในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งขณะที่สร้างจวนนี้อยู่ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จมาประทับพลับพลาที่วัดตำหนัก ระหว่างนั้นกำลังทำการก่อสร้างบ้านพักของเจ้าเมืองอยู่ พระองค์ได้ตรัสถามว่าสร้างวัดหรือบ้าน พระยาพิทักษ์ทวยหาญกราบทูลว่า สร้างวัดแต่ขออาศัยอยู่ไปก่อน ต่อมาเมื่อสร้างเป็นวัดแล้ว ได้พระราชทานนามวัดว่า "วัดปทุมทอง" อนึ่งในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อ พ.ศ. 2358 พระองค์ทรงประทับ ณ พลับพลาริมแม่น้ำเจ้าพระยาตรงกับเมืองสามโคก (ตรงหน้าวัดปทุมทองปัจจุบันนี้) ทรงรับดอกบัวจากพสกนิกร ซึ่งนำขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายอยู่เป็น
้าวัดปทุมทองปัจจุบันนี้) ทรงรับดอกบัวจากพสกนิกร ซึ่งนำขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายอยู่เป็นเนืองนิตย์ จึงพระราชทานนามเมืองสามโคกให้เป็นสิริมงคลใหม่ว่า ประทุมธานี เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2358
ภายในวัดปทุมทองพบสถาปัตยกรรมที่สำคัญหลายแห่งได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ศิลปะรัตนโกสินทร์ ศาลาท่าน้ำ พระพุทธปฏิมา (ใต้ต้นโพธิ์) เจดีย์ทรงระฆังสูง 10 เมตร ตั้งอยู่บริเวณริมแม่น้ำเจ้าพระยา จวนเจ้าเมืองสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2493 (หอสมุดและหอสวดมนต์)

อ้างอิง
วัดป่าไขแสงธรรมาราม
วัดป่าไขแสงธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าไม้ อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ 10 ไร่ 55 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 9133

วัดป่าไขแสงธรรมารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2545 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 โดยมีคุณหญิงไขแสง กำเนิดมี ได้ยกที่ดินให้สร้างวัดป่าไขแสงธรรมารามขึ้น เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2545 โดยมี พระธรรมเมธาภรณ์ อดีตเจ้าคณะจังหวัดปทุมธานี (ธรรมยุต) ได้ดำเนินการมาตลอดจนถึงปัจจุบัน ตั้งชื่อวัดเกี่บวเนื่องกับผู้บริจาคที่ดิน
เสนาสนะในวัด คือ อุโบสถสองชั้น 1 หลัง กุฏิทรงไทย 1 หลัง กุฏิกรรมฐาน 6 หลัง ศาลารับรองพระ 1 หลัง กุฏิทรงไทยเป็นคอนกรีต 1 หลัง วิหารพระพุทธ 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ทรงไทย 1 หลัง โดยได้รับปัจจัยจากผู้มีจิตศรัทธาจากชาวบ้านในตำบลหน้าไม้และผู้มีจิตศรัทธาที่ผ่านมาพบเห็น

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูวิจิตรการโกวิท เป็นผู้รักษาการมาตั้งแต่เริ่มสร้างวัด
* พระมหามาโนช ฉายาโกวิโล นามสกุล อุ่นอก เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

อ้างอิง
วัดมหาธาตุวชิรมงคล
วัดมหาธาตุวชิรมงคล เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาเหนือ อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่ บนเนื้อที่ 111 ไร่เศษ

วัดมหาธาตุวชิรมงคล หรือชื่อเดิมคือ วัดบางโทง สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2483 ในที่ดินบริจาคของนายเปล้า ทองศิริ นายมั่น เพ่งกิจ และนายน่วม ดำพันธ์ บนพื้นที่กว่า 100 ไร่ บริเวณรอบวัดเป็นสวนยางพาราและสวนปาล์มน้ำมัน ต่อมาได้รับการพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2496 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 70 เมตร ได้ทำพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2519 ในปี พ.ศ. 2545 กรรมการมหาเถรสมาคมเห็นความสำคัญจึงจัดสร้างพุทธสถานและพระมหาธาตุเจดีย์เพื่อเฉลิมพระเกียรติ
จุดเด่นของวัดคือ พระมหาธาตุเจดีย์ เฉลิมพระเกียรติ 50 พรรษา มหาวชิราลงกรณ ที่สร้างขึ้น เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ซึ่งขณะนั้นดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร พระมหาธาตุเจดีย์มีความสูงประมาณ 95 เมตร บริเวณรอบ ๆ มีการประดับตกแต่งคล้ายคลึงกับมหาเจดีย์พุทธคยา สถานที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ ประเทศอินเดีย รอบของพระมหาธาตุเจดีย์มีระเบียงรายทั้ง 4 ด้าน และมีพระพุทธรูปต่าง ๆ ประดิษฐานอยู่จำนวนมาก ภายในพระมหาธาตุเจดีย์มีพระพุทธรูปเป็นพระประธานองค์ใหญ่ มีภาพจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับพุทธประวัติ และตกแต่งด้วยลายกระหนก ลายไทยอ่อนช้อย
โดยรอบของวัดยังมี รูปเหมือนหลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ ที่มีขนาดหน้าตักกว้าง 9 เมตร 9 นิ้ว พระพุทธรูปปางแสดงปฐมเทศนาขนาดหน้าตักกว้าง 3 เมตร อุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปองค์ใหญ่ภายในมีภาพเขียนพุทธประวัติ
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2567 วัดมหาธาตุวชิรมงคลเป็นสถานที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุของพระโคตมพุทธเจ้า และพระอรหันตธาตุของพระอัครสาวก ได้แก่พระสารีบุตรและพระมหาโมคคัลลานะ ที่รัฐบาลไทยอัญเชิญมาจากประเทศอินเดีย มาประดิษฐานที่ประเทศไทย เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567 โดยเป็นแห่งที่ 4 และแห่งสุดท้าย ต่อจากท้องสนามหลวง กรุงเทพมหานคร, หอคำหลวง อุทยานหลวงราชพฤกษ์ จังหวัดเชียงใหม่ และวัดมหาวนาราม (วัดป่าใหญ่) จังหวัดอุบลราชธานี และเป็นจุดหลักประจำภาคใต้ โดยเปิดให้ประชาชนเข้าสักการะเมื่อวันที่ 15 - 18 มีนาคม หลังจากนั้นรัฐบาลไทยได้ส่งมอบพระบรมสารีริกธาตุและพระอรหันต
วันที่ 15 - 18 มีนาคม หลังจากนั้นรัฐบาลไทยได้ส่งมอบพระบรมสารีริกธาตุและพระอรหันตธาตุกลับไปให้รัฐบาลอินเดีย และต่อมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2568 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ยกฐานะวัดมหาธาตุวชิรมงคลขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เนื่องในโอกาสดังกล่าว
วัดเพชรพลี
วัดเพชรพลี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าราบ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่
ประวัติ
บริเวณที่ตั้งวัดเป็นที่ตั้งของเมืองเก่าอย่างน้อยตั้งแต่ช่วงที่ได้รับวัฒนธรรมขอมโบราณ จึงมีวัดเก่าแก่อยู่หลายวัด สำหรับวัดเพชรพลีนี้ไม่ทราบแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด หลักฐานทางด้านสิ่งก่อสร้างได้ถูกเปลี่ยนแปลงไปมาก บ้างสันนิษฐานได้ว่าวัดนี้น่าจะสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 272–273 โดยใช้ชื่อว่าวัดพลิบพลีตามชื่อเมืองที่พระโสณณะได้แนะนำพระนางสิริงามตัวเทวี พระมเหสีพระเจ้าตวันธิราชว่าควรสร้างเมืองเพื่อให้คนระลึกถึง พระปุณณะ ผู้นำเอาพระพุทธศาสนามาเผยแพร่และหลังจากพระโสณณะนิพพานไปแล้ว 12 วัน พระนางสิริงามตัวเทวีก็ได้สร้างเมืองขึ้นชื่อว่า เพชรพลิบพลี และต่อมามีการสร้างวัดชื่อ วัดพลิบพลี และได้เพี้ยนมาเป็นวัดเพชรพลีในปัจจุบัน
วัดเพชรพลีน่าจะเป็นเทวสถานที่สร้างในสมัยสุโขทัย ที่พุทธศาสนาเริ่มเผยแผ่มายังสุวรรณภูมิ พร้อม ๆ กับอีกหลายแห่งในกลุ่มบริเวณนี้ เช่นวัดกำแพงแลง วัดสนามพราหมณ์ ซึ่งเคยรุ่งเรืองมาในสมัยขอม มีเทวาลัย ก่อนจะมาเป็นวัดในพระพุทธศาสนา วัดเพชรพลีมีสิ่งสำคัญที่มีชื่อเสียงคือ เสาชิงช้า และเทวสถานโบสถ์พราหมณ์ ยังปรากฏจากหลักฐานในนิราศเมืองเพชร ของสุนทรภู่ ปัจจุบันพระครูวัชรชัยธรรม (พระมหาศุภชัย ชยธมโม) เจ้าอาวาสได้จัดสร้างเสาชิงช้าขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2550
เสนาสนะและสิ่งก่อสร้าง
จากรูปแบบของเสมาของวัดนี้เป็นเสมาขนาดใหญ่ จำหลักลายแบบศิลปะอยุธยาตอนต้นถึงตอนกลาง จึงอาจกล่าวได้ว่าเป็นวัดที่มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา นอกจากนี้ยังมีเจดีย์ พระสุวรรณเจดีย์ อยู่ทางทิศตะวันตกของอุโบสถ เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนฐานสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง น่าจะสร้างขึ้นสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง ต่อมาได้ต่อเติมโดยเสริมปล้องไฉนปลียอด และยกพื้นชานเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสรอบองค์เจดีย์ บริเวณมุมมีซุ้มเจดีย์ พร้อมแขวนระฆังไว้ทั้ง 4 มุม และทางวัดได้สร้างรางน้ำรอบองค์เจดีย์ สำหรับเป็นที่ลอยกระทง ศาลาการเปรียญศิลปะรัตนโกสินทร์ อาคารวชิรปราสาท เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กว้าง 9 เมตร ยาว 22 เมตร มีรูปยอดป
รวชิรปราสาท เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กว้าง 9 เมตร ยาว 22 เมตร มีรูปยอดประดับเป็นองค์เจดีย์ มีมุข 12 มุข
วัดยังประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ จำนวน 5 องค์ ได้แก่ พระบรมสารีริกธาตุฉัทพัณรังสี พระบรมธาตุทันตธาตุ (พระเขี้ยวแก้ว) พระเสมหธาตุ พระบรมสารีริกธาตุขนาดต่าง ๆ และพระธาตุของพุทธสาวกอรหันต์ทั่ว ๆ ไป โดยทั้งหมดประดิษฐานในบุษบก นอกจากนั้นภายในวัดยังมีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ ด้วยซึ่งบ่อน้ำนี้ตั้งอยู่ตรงหน้าหลวงพ่อเพ็ชร บริเวณริมกำแพงวัดใกล้กับสุวรรณเจดีย์ ซึ่งบ่อน้ำนี้มีชื่อเรียกว่า บ่อน้ำเพชรมหาไชย กล่าวกันว่ามีตาน้ำซึมมาจากแม่น้ำเพชรบุรี ถือว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์มีส่วนสำคัญสำหรับพิธีการสำคัญมาแต่โบราณ บริเวณปากบ่อเป็นที่ประดิษฐาน หลวงพ่อเพ็ชร ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ หน้าตัก 20 นิ้ว และมีพิพิธภัณฑ์ชิระปราสาท เป็นอาคารทรงไทย 2 ชั้น มียอดปราสาทอยู่ตรงก
ตัก 20 นิ้ว และมีพิพิธภัณฑ์ชิระปราสาท เป็นอาคารทรงไทย 2 ชั้น มียอดปราสาทอยู่ตรงกลาง ลักษณะคล้ายปฐมเจดีย์ ซึ่งพระครูพิศิษฎ์ ศิลปาคม เป็นผู้ออกแบบการก่อสร้าง ชั้นบนเป็นที่เก็บรวบรวมพระพุทธรูปในสมัยต่าง ๆ จำนวนมาก เช่น สมัยทราวดี ศรีวิชัย ลพบุรี เชียงแสน สุโขทัย อยุธยา รัตนโกสินทร์ โดยเฉพาะพระพุทธรูปแบบสุวรรณภูมิ
ทางม้าลายชิบูยะ
ทางม้าลายชิบูยะ ( ) หรือ ทางม้าลายไขว้ไปมาที่ชิบูยะ ( ) เป็นทางม้าลายไขว้ไปมาในย่านชิบูยะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ตรงด้านหน้าของสถานีชิบูยะคั่นระหว่างสถานีกับรูปปั้นของสุนัขฮะจิโค
ร้านกาแฟสตาร์บัคส์สาขาบนอาคารที่มองลงมาเป็นทางม้าลายนี้เป็นหนึ่งในสาขาของสตาร์บัคส์ที่ยุ่งที่สุดในโลก ปริมาณคนเดินข้ามและป้ายโฆษณาที่มากมายนั้นนำไปสู่การเปรียบเทียบห้าแยกนี้กับไทม์สแควร์ในนิวยอร์กซิตี และพิคะดิลลีเซอร์กัสในลอนดอน ทางม้าลายนี้เป็นทางม้าลายข้ามถนนที่มีผู้เดินสัญจรมากที่สุดในโลก โดยมีจำนวนสูงถึง 3,000 คนที่เดินข้ามทางม้าลายเหล่านี้ในช่วงเวลาหนึ่ง ๆ ศาสตราจารย์ด้านสถาปัตยกรรมชาวโตเกียว จูเลียน วอรอล (Julian Worrall) เคยระบุว่าทางข้ามที่ชิบูยะเป็น "ตัวอย่างชิ้นสำคัญว่าโตเกียวจะทำ [สิ่งต่าง ๆ ออกมา] ได้ดีที่สุดตอนที่ไม่ได้พยายามจะทำอะไร"
จำนวนผู้คนสัญจรที่มากขึ้นเรื่อย ๆ ส่งผลให้ในปี 2019 แขวงชิบูยะประหาศห้ามดื่มแอลกอฮอลในพื้นที่เด็ดขาด นับตั้งแต่ปลายเดือนตุลาคมเป็นต้นไป ในญี่ปุ่นเองนิยมเรียกขานทางแยกนี้ว่า "ทางแยกคนข้ามที่มีผู้คนสัญจรไปมามากที่สุดในโลก" และการสัญจรของคนเดินถนนแทบจะไม่ลดลงเลยแม้ในยามดึกหรือเช้าตรู่ กระนั้นแทบไม่ปรากฏการจราจรติดขัดที่นี่เลยแม้แต่ในช่วงเวลาเร่งด่วน
ข้อมูลจากหน่วยงานท้องถิ่นในปี 2016 ระบุจำนวนผู้คนสัญจรข้ามถนนอยู่ที่สูงถึง 3,000 คน ต่อไฟเขียว (ทุก ๆ 2 นาที) ข้อมูลจากสมาคมธุรกิจท้องถิ่นในปี 2014 ประมาณการวัดจำนวนผู้คนสัญจรอยู่ที่ 260,000 คนต่อวันในวันทำงาน และ 390,000 คนต่อวันในวันหยุด บางแหล่งข้อมูลประมาณว่าในวันที่ผู้คนพลุกพล่านจะมีถึง 500,000 คน ส่วนการสำรวจในปี 2012 ประมาณจำนวนผู้คนสัญจรอยู่ที่ 1.5 ล้านคนต่อสัปดาห์

อ้างอิง
วัดหนองปลาไหล (จังหวัดนครปฐม)
วัดหนองปลาไหล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งกระพังโหม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 51 ไร่ 3 งาน 10 วา
วัดหนองปลาไหลประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2488 ก่อตั้งโดยพระอาจารย์บุญ โดยใช้หมู่บ้านตั้งเป็นชื่อวัด ร่วมสร้างกับชาวบ้านที่อยู่ใกล้เคียง ได้แก่ นายสุ่น แร่กรูด, นายหยุ่น พลเดช, นายเอ สนจุ้ย, นายช้อน ศิริจำปา, นายมุ ศรีนวล, นายปุย แก่นแก้ว, นายหล้า ผากุมมา เป็นต้น ในการสร้างวัดครั้งแรกนั้นมุงด้วยแฝก ในอดีตชาวบ้านหนองปลาไหล เวลาทำบุญต้องมาทำบุญที่วัดลำเหย ระยะห่างประมาณ 5 กิโลเมตร ซึ่งอยู่ไกลสำหรับชาวบ้าน จึงได้นิมนต์พระอาจารย์บุญ ผากุมมา ซึ่งมีพื้นเพเป็นชาวหนองปลาไหล มาจำพรรษาที่วัดหนองปลาไหล แล้วได้รับบริจาคที่ดินจากนางพิม ผากุมมา ในปี พ.ศ. 2451 มีเนื้อที่ 52 ไร่เศษ
รอบที่ดินเป็นคลองลำรางมีปลาไหลตามน้ำมาก ชาวบ้านเรียกว่า หนองปลาไหล ต่อมาเมื่อสร้างวัดจึงใช้ชื่อนี้ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2553 คุณโยมใบบุญ แซ่ตั้ง ได้ถวายที่ดินเพิ่มอีก 5 ไร่ ทางวัดได้จัดการโดยให้ปลูกป่าต้นยางพาราจัดสวนสาธารณประโยชน์ เมื่อ พ.ศ. 2471 เนื่องจากในการสร้างวัดครั้งแรกได้มุงแฝก วัดจึงเกิดเพลิงไหม้ และเกิดเพลิงไหม้อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2489

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการบุญ พ.ศ. 2475
* พระครูพรหมสุทธิ พ.ศ. 2480
* พระครูโกศลนวกิจ พ.ศ. 2513
* พระครูวิมลจินดากร พ.ศ. 2544

อ้างอิง
วัดสว่างอารมณ์ (อำเภอนครชัยศรี)
วัดสว่างอารมณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลขุนแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
ในอดีตวัดสว่างอารมณ์เป็นวัดร้าง จนต่อมาหลวงพ่อเพี้ยน ที่ขณะนั้นเป็นสามเณรอยู่ที่วัดตุ๊กตา ได้ออกธุดงค์แสวงหาความรู้ ไปตามสถานที่ต่าง ๆ ศึกษาเล่าเรียนวิชาจากเจ้าอาวาส ชื่อดังหลายรูป และกลับไปบวชเป็นพระที่วัดตุ๊กตาอีกครั้ง หลวงพ่อเพี้ยนขณะดำรงตำแหน่งเจ้าคณะตำบลขุนแก้ว เห็นว่าวัดร้างแห่งนี้น่าจะมีพระสงฆ์เข้าไปอยู่ถาวร จึงมอบหมายให้ หลวงพ่อแป๊ะ ไปรักษาการเจ้าอาวาสวัด และเริ่มบูรณะให้เป็นวัด หลวงพ่อแป๊ะถือจอบถือเสียมขุดดินทำถนนเข้าวัดด้วยตนเอง ชาวบ้านเห็นจึงพากันมาช่วยกัน ในช่วงแรกยังไม่มีถาวรวัตถุอะไร มีเพียงกุฏิเก่า ๆ ก่อด้วยอิฐ จากนั้นได้บูรณะสร้างศาลา สร้างโบสถ์ จากนั้นหลวงพ่อแป๊ะได้พัฒนามาอย่างต่อเนื่อง
เดิมวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 20 วา มีผู้ศรัทธาซื้อที่ดินถวายวัด 10 ไร่ 3 งาน 79 วา ผู้ศรัทธาได้สร้างกุฏิถวาย 3 หลัง ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2508 มีผู้ศรัทธาซื้อที่ดินถวายอีก 9 ไร่ 80 วา ในปี พ.ศ. 2510 คณะผู้ศรัทธาถวายกุฏิอีก 1 หลัง ขณะนี้มีกุฏิ 7 หลัง ส่วนที่ดินวัดรวมในปัจจุบันมีพื้นที่ 30 ไร่เศษ
ปัจจุบันมี พระครูยติธรรมานุยุต (สมทรง ธมฺมทินฺโน) หรือหลวงพ่อแป๊ะ เป็นเจ้าอาวาส เป็นพระที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ได้รับการยกย่องว่าเป็นพระเกจิอาจารย์ในระดับแนวหน้า ท่านให้การช่วยเหลือชุมชนและสังคมด้านต่าง ๆ ทำให้มีลูกศิษย์ให้ความศรัทธาทั่วประเทศ เช่น มอบทุนการศึกษา ให้แก่บุตรธิดาในโรงเรียนต่าง ๆ และสงเคราะห์การกุศลต่างๆ เช่น มูลนิธิ โรงเรียน โรงพยาบาล วัดวาอารามต่าง ๆ ด้านวัตถุมงคลที่หลวงพ่อแป๊ะสร้าง ได้รับความนิยมจากนักสะสมอย่างมาก

อ้างอิง
วัดเทพสรธรรมาราม
วัดเทพสรธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีพระวัชรญาณมุนี (พระอาจารย์เทียนชัย ชัยทีโป) เป็นเจ้าอาวาส

วัดเทพสรธรรมาราม เดิมเป็น สถานปฏิบัติธรรมบายตึ๊กเจีย ตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2555 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 คำว่า บายตึ๊กเจีย เป็นภาษาเขมร เป็นคำที่หลวงปู่สรวงมักกล่าวให้พรเสมอ ๆ คำว่าบายเป็นภาษาเขมร แปลว่าข้าว ตึ๊ก แปลว่าน้ำ และเจียแปลว่าดี รวมแล้วคำว่าบายตึ๊กเจีย แปลว่าข้าวน้ำดี
วัดเทพสรธรรมารามประดิษฐานพระพุทธปฏิมา พระสีวลี พระอุปคุต พระเศรษฐีนวโกฎิ องค์พ่อจตุคามรามเทพ พระพรหม พระโพธิสัตว์กวนอิม หลวงปู่ทวด สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ฤๅษีตาไฟ รูปเหมือนของหลวงปู่สรวงองค์ใหญ่

อ้างอิง