SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดท่าโพธิ์ (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
วัดท่าโพธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาดไชยา อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดท่าโพธิ์ หรือ วัดใหม่ท่าโพธิ์ ไม่ปรากฏว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่เป็นวัดร้างจนถึง พ.ศ. 2496 ก่อนที่จะรวมวัดท่าโพธิ์เข้ากับวัดใหม่ชลธารที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถนนแล้วเรียกว่า "วัดท่าโพธิ์" อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1425 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1575 สถาปัตยกรรมที่หลงเหลืออยู่ สันนิษฐานว่าสร้างราวพุทธศตวรรษที่ 24–25
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถที่ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2497 อุโบสถมีมุขประเจิดยื่นออกทั้งหน้าหลัง บริเวณหน้าบันเรียบไม่มีลาย โดยรอบทั้ง 8 ทิศ มีใบเสมาทั้งเก่าและใหม่อยู่รวมกัน โดยใบเสมาใหม่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2499 เครื่องบนมีลักษณะเช่นเดียวกับวัดจำปา ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยทำจากหินทรายแดงเป็นพระประธาน ด้านหลังอุโบสถมีเจดีย์ 4 องค์ ทั้งองค์ที่ยังสมบูรณ์และชำรุด โดยองค์ที่ยังเหลือเค้าโครงนั้นเป็นเจดีย์ทรงปราสาท และมีศาลาการเปรียญ และหอไตร นอกจากนั้นยังพบแผ่นหินที่สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นป้ายหลุมศพของชาวจีน 1 ชิ้น และชิ้นส่วนหินทรายเป็นแท่งกลมยาวอีก 2 ชิ้น
ส่วนวัดใหม่ชลธารที่ถูกยุบรวม พบโบราณวัตถุ เช่น องค์และฐานเทวรูป ศิลา 3 องค์ เศียรเทวรูปศิลา 1 เศียร วัดตั้งติดกับโรงเรียนสารภีอุทิศ มีอาคารกุฎิไม้บริเวณที่เคยพบโบราณวัตถุถูกทำลายหมดแล้ว

อ้างอิง
วัดหลวงสุมังคลาราม
วัดหลวงสุมังคลาราม พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ในตำบลเมืองใต้ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2328 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2486 และยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2524
วัดหลวงสุมังคลารามเดิมชื่อ " วัดศรีสุมังค์ " พระยาวิเศษภักดีศรีนครลำดวน (ชม) เจ้าเมืองศรีสะเกษ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2328 เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่บิดาคือพระยารัตนวงษา (อุ่น) เจ้าเมืองศรีสะเกษคนแรกที่ขอแยกเมืองออกจากเมืองขุขันธ์ มาตั้งที่เมืองศรีสะเกษ (เมืองศีร์สระเกษ) ปัจจุบันเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุและพระวิเศษมิ่งเมืองพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ที่สร้างขึ้นพร้อมกับการสร้างเมืองศรีสะเกษ ในอดีตวัดหลวงสุมังคลารามเป็นสถานที่ที่ใช้ประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาของเจ้าเมือง และข้าราชการกรมการเมืองในสมัยก่อน

อ้างอิง
วัดตะเคียนราม
วัดตะเคียนราม เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะเคียนราม อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2420 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515
วัดตะเคียนราม หรือ วัดนามวิจิตรตะเคียนราม เป็นวัดเก่าแก่ของอำเภอภูสิงห์ ปัจจุบันวัดตะเคียนรามเป็นที่ตั้งสรีระสังขารของพระครูประกาศธรรมวัตร (สาย ปาโมกโข) ผู้เป็นศิษย์ของหลวงปู่สรวง เทวดาเดินดิน วัดไพรพัฒนา หลวงปู่สายเป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดตะเคียนรามและเกจิอาจารย์ผู้ทรงวิทยาคุณชาวจังหวัดศรีสะเกษและอีสานใต้ ทางวัดเปิดให้ศิษยานุศิษย์เข้ากราบสักการะสรีระสังขารของหลวงปู่สาย โดยทางวัดได้จัดสร้างมณฑปปราสาทศิลปะขอมเพื่อตั้งสรีระสังขารหลวงปู่สาย ปาโมกโข และเป็นพิพิธภัณฑ์เพื่อจัดแสดงเครื่องอัฐบริขาร

อ้างอิง
วัดเปร็งไพบูลย์ธัญญาหาร
วัดเปร็งไพบูลย์ธัญญาหาร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองเปร็ง ณ บ้านคลองเปรง หมู่ที่ 7 ตำบลคลองเปรง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมี พระครูวิบูลย์จริยคุณ(ถวิล ชุตินฺธโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดเปร็งไพบูลย์ธัญญาหาร หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดเปร็ง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2464 โดยมีนายหรีม จำรูญวงศ์ เป็นผู้ซื้อที่ดินถวายวัด มีเนื้อที่ในการสร้างวัด จำนวน 19 ไร่ 3 งาน 78 ตารางวา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2543
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเก่า สร้างประมาณ พ.ศ. 2471 กำแพงอุโบสถมีภาพการใช้ชีวิตของชาวชนบท วิหารและกุฏิสงฆ์สร้างอยู่บนเรือ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อพุทธโสธรไม้สาน พระอินทร์ไม้สาน ภายในอุโบสถประดิษฐาน หลวงพ่อดำ

อ้างอิง
วัดหนามแดง (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดหนามแดง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนามแดง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีพื้นที่ทั้งหมด 27 ไร่ มีพระครูปลัดนายกวัฒน์เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
วัดหนามแดงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2414 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2472 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 80 เมตร ยาว 160 เมตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ที่ตั้งวัดมีคลองขวางและคลองวังปลานักไหลผ่าน ที่มาของชื่อเนื่องจากในท้องที่นี้เมื่อร้อยกว่าปีก่อนมีต้นไม้ที่เมื่อหนามยังอ่อนจะมีสีแดงสดและทั้งต้นจะมีหนามแหลมคม ชาวบ้านให้ชื่อว่า ต้นหนามแดง (หรือต้นมะนาวโห่) จึงได้นำมาตั้งเป็นชื่อตำบล และต่อมานายหลำ และอำแดงวัน ได้บริจาคที่ดินบริเวณแห่งนี้ให้สร้างวัด และตั้งชื่อว่า "วัดหนามแดง" ตามชื่อตำบล
อุโบสถประดิษฐานพระพุทธชินราชศิลปะสุโขทัย มีภาพวาดจิตรกรรมฝาผนังด้วยสีน้ำอะครีลิค แสดงพุทธประวัติพระพุทธเจ้าประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพานรวม 39 ภาพ ที่จำลองรูปแบบการวาดมาจากวัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดพิษณุโลก ภายในวัดเป็นที่ประดิษฐานของหลวงพ่อสองพี่น้อง อีกทั้งบริเวณวัดยังเป็นที่ตั้ง พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดหนามแดง ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์เก็บของเก่า รวบรวมเครื่องมือเครื่องใช้ในชุมชนสมัยโบราณ เช่น เรือต่าง ๆ เกวียนโบราณ

อ้างอิง
วัดช้างสี
วัดช้างสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน ปัจจุบันมีพระครูวินัยธรอุดม อตฺตสาโร เป็นเจ้าอาวาส

วัดช้างสีเป็นวัดภายในเขตคูเมือง ตั้งอยู่ทางด้านเหนือของเมืองใกล้ประตูช้างสี บนถนนอินทยงยศ ซึ่งมีสถานที่อย่างวัดพระธาตุหริภุญชัยวรมหาวิหาร จวนผู้ว่าราชการจังหวัด ศาลากลางประจำจังหวัด พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หริภุญไชย สันนิษฐานว่าวัดช้างสีสร้างในราว พ.ศ. 1250 โดยพระนางจามเทวี เมื่อเสร็จจากศึกต้านขุนหลวงมิลังคะ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2511
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถซึ่งภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย มีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติ หอไตร พระธาตุเจดีย์ได้รับการบูรณะให้อยู่ในสภาพดี

อ้างอิง
วัดสุพรรณรังษี (จังหวัดลำพูน)
วัดสุพรรณรังษี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน มีเนื้อที่ 2 ไร่ 9.2 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสิริสุตาภิมณฑ์ (ศุภชัย ป.ธ.5) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดสุพรรณรังษีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 แต่เดิมเป็นวัดของพระสงฆ์ฝ่ายรามัญนิกายที่มีสัญชาติเป็นไทยใหญ่ (เงี้ยว) หรือพม่า เดิมมีชื่อเรียกว่า วัดมัณฑะเลย์ เมื่อพระสงฆ์ฝ่ายรามัญนิกายหมดไป พระสงฆ์ไทยซึ่งมีพระครูสมุห์คำปัน มหาวณฺโณ ได้เข้ามาอยู่แทน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2459
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถลักษณะรูปทรงศิลปะแบบพม่า ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ ปูชนียวัตถุมีเจดีย์รูปทรงศิลปะแบบพม่า พระพุทธรูปไม้ประทับยืนขนาดเท่าคนจริง เป็นพระพุทธรูปปางห้ามสมุทร ศิลปะล้านนา

อ้างอิง
วัดอ่างศิลา (จังหวัดชลบุรี)
วัดอ่างศิลา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอ่างศิลา อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี

วัดอ่างศิลาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2377 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2382 ได้ปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ในสมัยรัชกาลที่ 4 เดิมชื่อ วัดอ่างศิลานอก ตั้งอยู่ใกล้กับวัดอ่างศิลาในซึ่งภายหลังรวมกันเป็นวัดเดียวกันเมื่อ พ.ศ. 2459 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวัดอ่างศิลาเป็นโบราณสถานสำคัญของชาติ มาตั้งแต่ พ.ศ. 2542 เริ่มมีการบูรณะอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2558 บูรณะมณฑปเมื่อ พ.ศ. 2560 บูรณะวิหารเมื่อ พ.ศ. 2561 และ บูรณะเจดีย์ด้านหน้าวิหารเมื่อ พ.ศ. 2562
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีรูปแบบสถาปัตยกรรมพระราชนิยมในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เครื่องบนไม่มีช่อฟ้าและใบระกา มีเสาพาไลสี่เหลี่ยมล้อมรอบ เครื่องลำยองเป็นปูนปั้น หน้าบันประดับเครื่องถ้วยลายคราม ซุ้มประตูและหน้าต่างประดับปูนปั้นลายพันธุ์พฤกษา ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีภาพฝาผนังเขียนเรื่องราวพุทธประวัติ ฝีมือของขรัวอินโข่ง มณฑปมีหลังคาเป็นเรือนยอด ประดิษฐานรอยพระพุทธบาท ฝาผนังภายในมณฑปเขียนภาพอดีตพระพุทธเจ้า และเจดีย์ทรงเครื่อง ฐานสิงห์สามชั้นรองรับบัวปากระฆังที่มีลักษณะเป็นกลีบบัวซ้อนชั้น เรียกว่าบัวกลุ่มหรือบัวคลุ่ม ถัดขึ้นไปเป็นองค์ระฆัง รองรับบัลลังก์ บัวคลุ่มเถา ปลี ลูกแก้วและเม็ดน้ำค้าง

อ้างอิง
วัดเสม็ด (จังหวัดชลบุรี)
วัดเสม็ด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเสม็ด อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีเนื้อที่ทั้งหมด 31 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา

วัดเสม็ดมีผู้มอบที่ดินถวายสร้างวัด จำนวน 6 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา คือ นางไท ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2398 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ วันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2402 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 16 ยาว 28 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2421 ในสมัยที่สมภารจั่นเป็นเจ้าอาวาส ช่างผู้สร้าง คือ หลวงปลัดชู กว้าง 16 เมตร ยาว 28 เมตร อุโบสถก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผา รอบอาคารมีพาไล หน้าบันประดับปูนปั้นลายพันธุ์พฤกษา ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง การปลงกรรมฐานของพระภิกษุด้วยวิธีพิจารณาอสุภ 10 หรือการทำกรรมฐานด้วยการพิจารณาร่างกายซากศพที่ถูกสัตว์ยื้อแย่งกัดกิน และมีภาพเทวดา พญาครุฑ พญานาค พญายักษ์ พญาวานร ภาพพระอรหันตสาวกซึ่งสูงด้วยญาณสมาบัติ ภาพทวยเทพร่ายรำแสดงความยินดีในชัยชนะของพระพุทธเจ้าต่อพญามาร ภาพของชาวตะวันตก ปรากฏรูปทหารขี่ม้า และเรือกลไฟแบบฝรั่ง สำหรับการใช้สีและเส้นค่อนข้างน้อย สีที่ใช้ก็อยู่ในกลุ่มสีค่อนข้าง
ือกลไฟแบบฝรั่ง สำหรับการใช้สีและเส้นค่อนข้างน้อย สีที่ใช้ก็อยู่ในกลุ่มสีค่อนข้างหม่น เช่น น้ำตาล เทา เป็นต้น วิหารกว้าง 6 เมตร ยาว 8 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2480 ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2521 กุฏิ กว้าง 10 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2510 และหอระฆัง กว้าง 6 เมตร สูง 10 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2500
เซี่ยตู
เซี่ยตู ( ) เป็นหนึ่งในเมืองหลักของรัฐเยียน ระหว่างยุครณรัฐของจีนโบราณ อาจเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกตั้งแต่ 400 ถึง 300 ปีก่อนคริสตกาล โดยมีประชากรสูงสุดประมาณ 300,000 คน เยียนจ้าวหวาง ( ) เจ้าผู้ครองรัฐเยียน (ประมาณปี 311–279 ก่อนคริสต์ศักราช) ได้ย้ายเมืองหลวงของรัฐเยียนไปยังเมืองจี้ ( ) (ปัจจุบันคือปักกิ่ง) และก่อตั้งเซี่ยตูเป็นเมืองหลวงรองของรัฐ
ราวปี พ.ศ. 2472 กลุ่มนักโบราณคดีชาวจีนภายใต้การนำของหม่าเหิง ( ) นักโบราณคดีที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยปักกิ่ง ได้ค้นพบซากเมืองโบราณแห่งนี้ในพื้นที่ขนาดใหญ่ตั้งอยู่ห่าง 7 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเขตเทศมณฑลอี้ ( ), นครเป่าติ้ง ตอนกลางของมณฑลเหอเป่ย์ ซึ่งห่าง 100 กิโลเมตร ทางตะวันตกเฉียงใต้จากใจกลางกรุงปักกิ่ง การขุดค้นเต็มรูปแบบดำเนินการโดยทีมวิจัยด้านวัฒนธรรมในปี พ.ศ. 2504 ซากที่ขุดพบเผยให้เห็นกลุ่มสิ่งก่อสร้างในพื้นที่สี่เหลี่ยมสองกลุ่มที่มีอายุย้อนไปถึงสองช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ที่แตกต่างกันคือ กลุ่มหนึ่งจากยุคชุนชิว และอีกกลุ่มจากยุครณรัฐ

เมืองถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ ส่วนตะวันออกและตะวันตก โดยคั่นด้วยกำแพง
สิ่งก่อสร้างกลุ่มแรกทางทิศตะวันออกประกอบด้วยกำแพงและลำคลองที่ไหลไปทางเหนือและใต้ผ่านใจกลางเมืองไปสู่แม่น้ำอี้ ขนาดของเมืองครอบคลุมพื้นที่ 32 ตารางกิโลเมตร ล้อมรอบด้วยคูเมืองและกำแพงดิน ฐานกำแพงเมืองกว้างที่สุด 40 เมตร ส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองเก่าที่มีความสูงถึง 6.8 เมตร ยังคงหลงเหลืออยู่จนถึงทุกวันนี้ เมืองเซี่ยตูมีห้าเขตประกอบด้วยพระราชวัง, โรงปฏิบัติงาน, ย่านที่อยู่อาศัย, สุสาน และแม่น้ำ การขุดค้นได้พบโครงสร้างอันใหญ่โตประกอบด้วยอาคารไม้ที่มีหลังคาเซรามิก, ร้านงานฝีมือ, โรงหล่อเพื่อผลิตสัมฤทธิ์และเหล็ก และโรงกษาปณ์เพื่อผลิตเหรียญสัมฤทธิ์, โรงปฏิบัติงานผลิตวัสดุเซรามิกและอาวุธ
นอกจากนี้ยังพบโครงสร้างสำหรับพิธีกรรมทางศาสนา รวมทั้งหลุมที่ใช้สำหรับ สัตว์ พบสุสานที่สำคัญในพื้นที่ตอนเหนือของแหล่งขุดค้น ประกอบด้วยสุสานขนาดใหญ่ 13 แห่งที่ตกแต่งด้วยแจกันเซรามิกและของประดับตกแต่งต่าง ๆ พบอาวุธจำนวนมากอยู่ในสุสานบางแห่ง วังและสุสานหลวงก็ตั้งอยู่ในเมืองส่วนทิศตะวันออกเช่นกัน มีการค้นพบสุสานหลวงสองแห่งซึ่งมีการฝังรถศึกและม้า มีการค้นพบที่สำคัญในปี พ.ศ. 2508 คือพบหลุมศพขนาดใหญ่ซึ่งมีอายุในช่วงต้นทศวรรษของปี 200 ก่อนคริสตกาล ภายในกำแพงเมืองเซี่ยตู หลุมศพประกอบด้วยร่างทหารของรัฐเยียนอย่างน้อย 22 นายพร้อมอาวุธ หมวก และอุปกรณ์
เมืองถูกสร้างขึ้นในเทือกเขาไท่หาง ขนาบข้างด้วยแม่น้ำเป่ย์อี้ทางทิศเหนือและแม่น้ำจงอี้ทางทิศใต้ ภูมิประเทศที่ทุรกันดารทำให้ง่ายต่อการป้องกันจากการถูกโจมตี เมืองมีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า แสดงให้เห็นว่ามีการวางแผนอย่างรอบคอบ โดยพิจารณาจากตำแหน่งทางยุทธศาสตร์ซึ่งได้รับการปกป้องสามด้าน และเปิดโล่งไปทางทิศใต้สู่ที่ราบภาคกลางของจีน

ดูเพิ่ม
* รัฐเยียน

อ้างอิง

บรรณานุกรม
* 
* 
* 
*
วัดร่องช้าง
วัดร่องช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าตุ้ม อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 1 งาน 30 ตารางวา
วัดร่องช้างเดิมชื่อว่า วัดสาระภีชัยร่องช้าง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2347 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร เดิมบริเวณที่ตั้งวัดเป็นป่าทึบ มีช้างมาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก เมื่อถึงเวลาหากินจะพากันเดินไปเป็นโขลงใหญ่ตามกันไป ทางที่โขลงช้างใช้เดินตามกันนี้ นานเข้าก็กลายเป็นร่องน้ำที่มีน้ำไหลตลอดปี ต่อมามีชาวบ้านอพยพมาตั้งถิ่นฐานแผ้วถางป่าเป็นที่อยู่อาศัยแล้วตั้งเป็นหมู่บ้าน ชื่อว่า บ้านร่องช้าง ภายหลังสร้างวัดโดยใช้นามตามชื่อหมู่บ้าน วัดร่องช้างได้มีการจัดศูนย์สายใยชุมชนซึ่งมีอาดีประกอบ 8 อย่าง เช่น ด้านคว้าสมอง ด้านหอสมุดพิชิพันณ์ ด้านอบรมจริยธรรม และด้านภูมิปัญญาชาวบ้าน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ และศาลาบาตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปปูน พระพุทธรูปไม้ปางมารวิชัย พระพุทธรูปยืนไม้ พระนอนไม้ พระเทวรูปขอฝน และพระพม่าปางมารวิชัย

รายนามเจ้าอาวาส
* พระกึ๋งม้า
* ครูบาอัฐถะ
* ครูบาขา
* ครูบาฟั่น
* ครูบาแยง
* ครูบาวัง
* ครูบาพรหมา
* ครูบาแสง 
* พระครูศรีวรรณ จนฺทวณฺโณ พ.ศ. 2524–2533
* ครูบาแสน สุทฺธเธโธ พ.ศ. 2533–

อ้างอิง
วัดผาบ่องเหนือ
วัดผาบ่องเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลผาบ่อง อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 91 ตารางวา

วัดผาบ่องเหนือเดิมชื่อว่า วัดจองผาบ่องเหนือ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ตามประวัติวัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2418 โดยมีกำนันอูดีถ่าง พร้อมด้วยคณะศรัทธาชาวบ้านร่วมใจกันสร้างขึ้นเป็นวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2491 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 50 เมตร ยาว 60 เมตร

ลักษณะของสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมมีศิลปะแบบไทใหญ่เป็นส่วนมาก เช่น ศาลาการเปรียญ และเจดีย์ที่มีศิลปะแบบไทใหญ่ พระประธานในศาลาการเปรียญเป็นพระประธานศิลปะของไทใหญ่ ยังพบพระพุทธรูปปางพระพุทธเจ้าทีปังกรโปรดสุเมธดาบสหรือปางพุทธพยากรณ์
รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูอูหว่าโส พ.ศ. 2418–2438
* พระครูส่าตี่ พ.ศ. 2438–2450
* พระครูอินตา พ.ศ. 2450–2471
* พระครูนันทิยะ วรคุณ พ.ศ. 2471–2520
* พระอธิการป๊อก สุนฺทโร พ.ศ. 2527–2528
* พระทองดี เตชปญฺโญ พ.ศ. 2528–2544
* พระแก้ว ปัญญาพันโน พ.ศ. 2544– (รักษาการแทน)

อ้างอิง
วัดศาลาลำดวน
วัดศาลาลำดวน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลาลำดวน อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว โดยมีพระครูสถิตสีลาภรณ์ ฐิตญาโณ (สมหวัง อินทโชติ) เป็นเจ้าอาวาส
วัดศาลาลำดวน เดิมชื่อ วัดหนองกก เนื่องจากบริวณดังกล่าวมีต้นกกอยู่จำนวนมาก ตัั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2469 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 มีผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด คือ นายยูง เจนพานิช ผู้ดำเนินการขออนุญาตสร้างวัด คือนายดำ ทองแก้ว ผู้ขออนุญาตตั้งวัด คือนายถมยา แก้วดี ในยุคแรกวัดขาดความดูแล จนต่อมาประชาชนเริ่มมีกำลังทรัพย์จึงหันกลับมาบำรุงวัด โดยไปกราบอาราธนา พระปลัดบุญเลี้ยง ฐานธัมโม (ต่อมาคือพระครูธรรมยานประยุต) จากวัดสระแก้ว มาจำพรรษา ท่านได้พัฒนาวัดจนมีความเจริญก้าวหน้า ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2527 ในสมัยพระครูปัญญารัตนสาร (แสวง สมศรี) เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาวัดศาลาลำดวน และดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเมืองสระแก้วจนได้รับรางวัลจาก
าส ท่านได้พัฒนาวัดศาลาลำดวน และดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเมืองสระแก้วจนได้รับรางวัลจากกรมการศาสนา ให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง เมื่อ พ.ศ. 2548
ภายในวัดมีโรงเรียนปริยัติธรรมแผนกธรรม เป็นหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล หน่วยสงเคราะห์พุทธมามกะ ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ และโครงการลานบุญลานปัญญา

อ้างอิง
วัดกะทู้
วัดกะทู้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่ 3 งาน 78 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่ 45 ไร่

วัดกะทู้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2426 ไม่ปรากฏหลักฐานผู้ใดสร้างขึ้น เดิมที่ตั้งวัดเป็นที่ลุ่มน้ำท่วมและประกอบกับมีแร่ดีบุกเป็นจำนวนมากพอสมควร จึงได้ย้ายวัดมาสร้างในที่ตั้งปัจจุบันในสมัยหลวงอำนาจนรารักษ์ เป็นกำนัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 30 เมตร ด้านการศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2499 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528
วัดตั้งอยู่บนที่ราบสูงลาดตามไหล่เขามีลักษณะเป็น 3 ชั้น ชั้นสูงเป็นเขตพุทธาวาส ชั้นกลางเป็นเขตสังฆาวาส และชั้นล่างเป็นเขตจัดประโยชน์ทำสวน อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 10.50 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 มีหลังคา 3 ชั้น อุโบสถหลังเก่าเป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 ศาลาการเปรียญกว้าง 22 เมตร ยาง 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคา 2 ชั้น หอฉันกว้าง 12 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กหลังคาชั้นเดียว กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้และคอนกรีต ชั้นล่างของวัดมีการสร้างศาลาบำเพ็ญกุศลและโรงครัว เป็นศาลาบาตรและที่พักคนเดินทางและเป็นที่อย
วัดมีการสร้างศาลาบำเพ็ญกุศลและโรงครัว เป็นศาลาบาตรและที่พักคนเดินทางและเป็นที่อยู่ของคนวัด ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อไม้เรียบ
วัดทองนพคุณ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดทองนพคุณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา เนื้อที่ตั้งวัด 38 ไร่ 3 งาน 28 ตารางวา

วัดทองนพคุณ หรือประชาชนนิยมเรียกว่า วัดบางแสม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2479 มีนายชื้น นางขำ ทองนพคุณ เป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 มีเจ้าอาวาสรูปแรก คือ พระอธิการจ้อย ปุญฺญสุวณฺโณ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูจันทสุวรรณสาร ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2520 เป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา แห่งที่ 18 จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2543
อาคารเสนาสนะภายในวัดประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ ศาลาอเนกประสงค์ และหอระฆังสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 มีลักษณะก่ออิฐถือปูน หลังคาทรงบุษบก สองชั้น ยกพื้นโปร่ง สูงประมาณ 1.70 เมตร มีมังกรพันรอบเสาทั้งสี่ต้น หัวมังกรจะอยู่ด้านหน้าของหอระฆัง รวมถึงมีระฆังอยู่โดยรอบเสาทั้งสี่ต้น จำนวน 4 ใบ เป็นฝีมือช่างในท้องถิ่น ชั้นบนของหอระฆังมีพระพุทธรูปปางห้ามญาติประดิษฐานอยู่ มีนามว่า สักยะมุณีศรีนพคุณ

อ้างอิง
วัดทองนพคุณ (จังหวัดเพชรบุรี)
วัดทองนพคุณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางจาก อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี มีที่ตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่เศษโดยประมาณ มีเนื้อที่ทั้งหมด 31 ไร่เศษ โดยประมาณ (รวมที่ตั้งวัดและที่ธรณีสงฆ์)
วัดทองนพคุณ ชื่อเดิมที่ชาวบ้านเรียกว่า วัดตาขุน หรือ วัดนพพ่อขุน ตามคำบอกเล่าว่า มีอุบาสก 2 คนชื่อตานพ กับตาขุน ตานพเป็นบิดาของตาขุน มีความศรัทธาให้ที่ดินสร้างวัดมีเนื้อที่ประมาณ 12 ไร่เศษ โดยตั้งชื่อวัดว่า "วัดนพพ่อขุน" เพื่อเป็นอนุสรณ์ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2337 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2464 วัดนพพ่อขุนได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทองนพคุณ" วัดมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อเจริญพระครูปัญญาโชติวัฒน์ (เจริญ ธมฺมโชติ)

บริเวณวัดยังเป็นที่ตั้งของ ตลาดริมน้ำวัดทองนพคุณ ที่วัดทองนพคุณสร้างร่วมกับชุมชนรอบวัด มีจุดเด่นสะพานข้ามคลอง เรือ และแพที่สร้างจากขวดพลาสติก และแกลลอนน้ำมันพลาสติกรีไซเคิล
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการนก 
* พระอธิการเอี่ยม 
* พระอธิการจันทร์ 
* พระอธิการชู 
* พระอธิการพราหมณ์ 
* พระอธิการเกตุ 
* พระอธิการอ่ำ 
* พระครูปัญญาโชติวัฒน์ (เจริญ ธมฺมโชติ) 
* พระครูโกศลวัชรธรรม (แสน ปภสฺสโร) 
* พระครูโกศลวัชรธรรม (จิตติพร จิตฺตสํวโร)

อ้างอิง
วัดพุทธบาทสุทธาวาส
วัดพุทธบาทสุทธาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุต ตั้งอยู่ในตำบลวิเชตนคร อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง
วัดพุทธบาทสุทธาวาส หรือชื่อเดิมคือ วัดเฉลิมพระเกียรติพระจอมเกล้าราชานุสรณ์ หรือชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดพระพุทธบาทปู่ผาแดง บางคนเรียกกันง่าย ๆ ว่า วัดล่าง ตั้งวัดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 แต่ก่อนบริเวณนี้มีแต่เพียงรอยพระพุทธบาทอยู่ดอยปู่ยักษ์หรือดอยพระบาทปู่ผาแดง เมื่อก่อนยังไม่มีการสร้างถนนขึ้นเขา ชาวบ้านใช้การเดินเท้าจากตีนเขาเพื่อขึ้นไปสักการะรอยพระพุทธบาทเป็นประจำทุกปี ต่อมาหลวงพ่อไพบูลย์ สุมังคโล (พระเทพวิสุทธิญาณ) เจ้าอาวาสวัดอนาลโยทิพยาราม จังหวัดพะเยา ได้เดินทางมาสักการะรอยพระพุทธบาทโดยการเดินเท้า แล้วเกิดศรัทธา จนทางคณะสงฆ์จึงมีมติให้สร้างวัดขึ้นที่บริเวณใกล้กับรอยพระพุทธบาท สร้างขึ้นอันเนื่องในวันพระบรมราชสมภพ 200 ปีแห่งพระบาทส
ริเวณใกล้กับรอยพระพุทธบาท สร้างขึ้นอันเนื่องในวันพระบรมราชสมภพ 200 ปีแห่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
บริเวณวัดแบ่งออกเป็น 3 ระดับ ชั้นแรกเป็นที่ตั้งของอุโบสถและเจดีย์ ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปที่จำลองมาจากพระนิรันตราย ซึ่งถือเป็นพระพุทธรูปประจำพระองค์ของรัชกาลที่ 4 หลังคาอุโบสถทรงล้านนาลดหลั่นสองชั้น และมีสิงห์คู่ยืนเฝ้าอยู่บริเวณทางเข้าสู่ลานอุโบสถ บริเวณชั้น 2 เป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาท ทุก ๆ ปี ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 จะมีการจัดงานนมัสการรอยพระพุทธบาทขึ้นเป็นประจำ ภายในศาลาจะมีรอยพระพุทธบาทจำลอง และมีรอยพระพุทธบาทอยู่ในพื้นหินบริเวณใกล้เคียง ชั้นที่ 3 คือ ดอยพระบาท เป็นที่ประดิษฐานขององค์พระธาตุสีทอง มีเจดีย์สีขาว 5 องค์อยู่ริมชะง่อนผา

อ้างอิง
วัดม่วง (อำเภอบ้านโป่ง)
วัดม่วง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลองฝั่งตะวันตก ในตำบลบ้านม่วง อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี

วัดม่วงสร้างโดยชาวมอญบ้านม่วง จากคำบอกเล่าของชาวบ้านเชื่อกันว่าบรรพบุรุษรุ่นแรกอพยพมาจากประเทศพม่าในสมัยกรุงศรีอยุธยาราวรัชสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช (พ.ศ. 2133–2148) โดยติดตามพระมหาเถรคันฉ่องซึ่งเป็นพระสงฆ์เชื้อสายมอญนิกายมหายานเข้ามาตั้งถิ่นฐานริมแม่น้ำแม่กลอง แล้วให้ชื่อหมู่บ้านเหมือนบ้านเดิมในพม่าว่าบ้านม่วงและได้สร้างวัดประจำหมู่บ้านว่า "วัดม่วง" ภาษามอญเรียกว่า เพลียเกริก ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2223 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2544
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถอาคารก่ออิฐถือปูนขนาดเล็กตั้งอยู่ภายในเขตกำแพงแก้วก่ออิฐถือปูน หน้าบันของอุโบสถหลังเก่า บนบานหน้าต่างโดยรอบ รวมทั้งผนังบานประตูทั้งหน้าและหลัง มีลวดลายปูนปั้น งานแกะสลัก และภาพจิตรกรรม เจดีย์มอญตั้งอยู่ด้านหน้าวัดติดกับแม่น้ำแม่กลอง มีลักษณะเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงกลมแบบเจดีย์มอญ เจดีย์ประธานมีขนาดใหญ่ตั้งอยู่ภายในเขตกำแพงแก้ว บริเวณวัดยังมีต้นโพธิ์อายุร่วมร้อยปี มีเส้นรอบวง 11 เมตร ความสูง 10 เมตร มีกิ่งก้านสาขาปกคลุม โดยรอบๆ ซ้อมประตูวัด รากของต้นโพธิ์แทงเข้าไปตามซอก และโครงสร้างของซุ้มประตู กิ่งของต้นมีรูปร่างคล้าย ๆ กับช้างทรงขนาดใหญ่
วัดยังมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดม่วง มีการเก็บรวบรวมหนังสือคัมภีร์ใบลาน สมุดข่อย ซึ่งจารึกข้อความด้วยภาษามอญ ภาษาบาลี ภาษาเขมร ไว้มากกว่า 5,000 ผูก

อ้างอิง
วัดม่วง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดม่วง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพธิ์สามต้น อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดิน 16 ไร่ 1 งาน 52 ตารางวา ปัจจุบันมีพระมหาพรณรงค์ เขมวโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดม่วงสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2355 สมัยต้นรัตนโกสินทร์ ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ไม่มีหลักฐานปรากฎว่าใครผู้สร้างวัดม่วง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2357 ตั้งชื่อวัดตามชื่อหมู่บ้าน คือ บ้านม่วง ตลอดระยะเวลาที่สร้างวัดขึ้นมาชาวบ้านม่วงก็ได้ดูแลอุปถัมภ์พระภิกษุสามเณรและวัดตลอดมา ไม่ปรากฎว่าเคยมีช่วงเวลาใดที่เป็นวัดร้าง จากคำบอกเล่า หม่อมเจ้าเกษรได้บูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นในระยะเวลาใกล้เคียงกับที่เจ้าพระยาภูธราภัย (นุช บุณยรัตพันธุ์) ที่สมุหนายก สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ดำเนินการบูรณปฏิสังขรณ์วัดเขาดิน (วัดวรนายกรังสรรค์เจติยบรรพตาราม)
กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนวัดม่วงเป็นโบราณสถาน เมื่อ พ.ศ. 2541 โบราณสถานที่สำคัญคือวิหาร โบสถ์ และเจดีย์ ภายในวิหารมีภาพจิตรกรรมฝาผนังและที่ประตูหน้าต่าง เขียนด้วยสีฝุ่นบนผนังที่มีการรองพื้นและขัดเรียบเป็นมัน เขียนเรื่องราวพุทธประวัติ ทศชาติชาดก ไตรภูมิ ปฐมสมโพธิ และเรื่องสุภาษิต มีจารึกว่าภาพจิตรกรรมเขียนเมื่อ พ.ศ. 2444

ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่คู่มากับวัด ชาวบ้านเรียก หลวงพ่อทอง เป็นพระพุทธรูปปางสะดุ้งมาร พระประธานในพระวิหาร ชาวบ้านเรียก หลวงพ่อเพชร เป็นพระพุทธรูปปางสะดุ้งมาร และเจดีย์ซึ่งมีขนาดใหญ่โตพอสมควร ขนาดฐานกว้างด้านละ 4 เมตร

อ้างอิง
วัดป่าเนรัญชรา
วัดป่าเนรัญชรา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเป๊าะ อำเภอบึงบูรพ์ จังหวัดศรีสะเกษ อยู่บริเวณใกล้กับปรางค์กู่สมบูรณ์ ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางโบราณคดี มีพื้นที่รอบบริเวณวัด 15 ไร่

วัดป่าเนรัญชรา หรือ วัดป่าเนรัญชราวนาราม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540-2542 โดยการนำสร้างของหลวงพ่อหมอ หรือพระครูวีรญาณโสภณ เจ้าอาวาส ตามที่ท่านได้นิมิต โดยต้องการให้เรือที่ชื่อ เรือพิฆาตสังสารวัตฎ หมายความว่า เป็นศูนย์รวมปฏิบัติธรรมพิฆาตกิเลส ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2556
เรือพิฆาตสังสารวัตฎหลังนี้ก่อสร้างเป็นเรือรบ 5 ชั้น ยาว 55 เมตร สูง 24 เมตร ใช้เป็นทั้งอุโบสถ วิหาร เจดีย์ และศาลาการเปรียญในอาคารหลังเดียวกัน แต่ละชั้นประกอบด้วย ชั้นที่ 1 เป็นห้องกรรมฐาน (ท้องเรือ) ชั้นที่ 2 ตัวเรือเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรม ชั้นที่ 3 เป็นดาดฟ้า ประดิษฐานโบสถ์เจดีย์ มีพระประธานเป็นพระพุทธชินราชจำลอง ชั้นที่ 4 เป็นห้องพระพุทธ และชั้นที่ 5 เป็นห้องบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ อาคารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2542 งบประมาณในการก่อสร้าง 15 ล้านบาท

อ้างอิง
อูชิกุไดบุตสึ
อูชิกุไดบุตสึ ( ) เป็นรูปปั้นที่อูชิกุ จังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งสร้างเสร็จใน ค.ศ. 1993 มีความสูงรวม โดยรวมฐานที่สูง และพื้นดอกบัว 10 เมตร รูปปั้นนี้เคยครองสถิติรูปปั้นที่สูงที่สุดใน ค.ศ. 1993 ถึง 2008 รูปปั้นนี้เป็นหนึ่งในรูปปั้นที่สูงที่สุด 5 อันดับแรกของโลก

ตรงรูปปั้นมีลิฟต์พาผู้เข้าชมไปยังจุดชมวิวที่อยู่ในระดับความสูง รูปปั้นนี้มีรูปร่างเป็นพระอมิตาภพุทธะที่ทำจากสัมฤทธิ์ ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงวันเกิดของชินรัน ผู้ก่อตั้งศาสนาพุทธสำนักโจโดชินชู (浄土真宗)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
วัดอัมพวัน (จังหวัดนครนายก)
ประวัติ
วัดอัมพวันสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย และเป็นวัดร้างอยู่ช่วงหนึ่งระหว่างเสียกรุงครั้งที่ 2 ในสมัยรัตนโกสินทร์เริ่มมีพระมาจำพรรษาอยู่ เท่าที่ปรากฎหลักฐานว่าหลวงปู่จันทร์ (พระครูวิสุทธิธรรมธาดา) ได้มาทำการบูรณะร่วมกับชาวบ้านบางอ้อ และหม่อมราชวงศ์จำรัศ อิศรางกูร ณ อยุธยา ได้ล่องเรือแพมาและได้ถวายให้แก่วัดอัมพวันเมื่อ พ.ศ. 2451 และได้ร่วมกับชาวบางอ้อ และหลวงปู่จันทร์วางศิลาฤกษ์อุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2458 แต่มาเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2466 ที่ประตูไม้แกะสลักด้านหลังหรือด้านทิศตะวันตกของอุโบสถ มีชื่อของผู้สร้างสลักอยู่คือ นายวอน นางแม้น เป็นบุตรเขยและบุตรสาวของผู้เริ่มก่อสร้างอุโบสถ รวมทั้งหลวงนาและขุนวารี ซึ่งหลวงนาเป็นพ่อของขุนวารีผู้ชึ่งอุทิ
ิ่มก่อสร้างอุโบสถ รวมทั้งหลวงนาและขุนวารี ซึ่งหลวงนาเป็นพ่อของขุนวารีผู้ชึ่งอุทิศที่ดินสร้างโบสถ์และเป็นธุระจัดช่างมาจากวัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร
ระหว่าง พ.ศ. 2461 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จมาทางชลมารค และสร้างพลับพลาที่หน้าโบสถ์แต่ทรงประทับอยู่ในเรือ และทรงพระราชทานพระบรมฉายาลักษณ์ไว้และด้านล่างภาพเขียนว่า พระองค์ผู้ทรงพระราชทานสันติสุขและสันติภาพให้แก่สยามประเทศ นอกจากนี้สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เคยเสด็จวัดอัมพวันและพระราชทานพระฉายาลักษณ์ ซึ่งในภาพลงวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2465 จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าวัดอัมพวันตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521
อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน ยาว 20.50 เมตร กว้าง 9 เมตร ขนาดห้าห้อง หลังคาเป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้อง อยู่ภายในกำแพงแก้วสูง 50 เซนติเมตร มีมุขด้านหน้าหรือด้านตะวันออกและด้านหลังหรือด้านตะวันตก มุขทั้งสองมีเสาขนาดใหญ่รองรับมุขละสี่ต้น เป็นเสาย่อมุม ผนังด้านข้างรับน้ำหนักหลังคาโบสถ์ ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะรัตนโกสินทร์ เจดีย์รายเป็นเจดีย์ทรงระฆัง ก่ออิฐถือปูน ส่วนยอดชำรุด ฐานกว้างประมาณ 2 เมตร สูง 3 เมตร
หอระฆัง (เก่า) เป็นเครื่องไม้ สูง 6 เมตร กว้างด้านละประมาณ 2 เมตร เครื่องบนหลังคามุงกระเบื้อง หางหงส์ หน้าบันแกะสลักเป็นรูปพานรัฐธรรมนูญ ศาลาการเปรียญเป็นอาคารเครื่องไม้ มุงกระเบื้องขนาดกว้างประมาณ 16 เมตร ยาวประมาณ 18 เมตร สูงประมาณ 12 เมตร อาคารยกพื้นสูงหนึ่งชั้น ประกอบด้วยช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เป็นเครื่องไม้หน้าบันแกะสลักรูปพระพุทธรูป
หมู่กุฏิเรือนไทย เป็นเรือนไทยขนาดสามห้อง หลังคามุงกระเบื้องว่าว ปั้นลมเป็นไม้ หน้าบันแบบใบปรือ ตัวเรือนยกพื้นสูง กุฏิเรือนแพ เดิมเป็นเรือนแพอยู่ในกรุงเก่า ได้ถวายแก่วัดอัมพวัน เมื่อ พ.ศ. 2451 เพื่อทำเป็นกุฏิ โดยปล่อยส่วนที่รับน้ำหนักแพให้จมลง และใช้อิฐก่อเป็นเสาตั้งรับบแทน เป็นเรือนแพแฝด หน้าบันแบบใบปรือเช่นเดียวกับหมู่กุฏิเรือนไทย ฝาผนังแพด้านนอกเป็นแบบฝาถัง วางตามขวาง

อ้างอิง
วัดปากน้ำ (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดปากน้ำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ในตำบลปากน้ำ อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 85 ไร่

วัดปากน้ำตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2505 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2480

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ศาลาการเปรียญ กว้าง 21 เมตร ยาว 31 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 หอสวดมนต์ กว้าง 16 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ วิหารประดิษฐานพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธิ์ (หลวงพ่อกฤษณะ)
รายนามเจ้าอาวาส
* พระแบน
* พระเทียน
* พระกวย
* พระเล็ก
* พระช่วง
* พระน้อย
* พระผาด
* พระครูอุดมสารกิจ
* พระใบฎีกากาธวัช พ.ศ. 2538–

อ้างอิง
วัดหนองโพ (จังหวัดนครสวรรค์)
วัดหนองโพ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองโพ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ มีที่ดินตั้งวัด เนื้อที่ 71 ไร่ 15.6 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบสูง ปัจจุบัน พระครูนิปุณพัฒนพงศ์ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดหนองโพ เดิมเป็นวัดร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2374 มีต้นโพธิ์ใหญ่อยู่ต้นหนึ่งกิ่งก้านกระจายออกไป 7 กิ่ง ชาวบ้านจึงเรียกนามว่า วัดสมโภชโพธิ์กระจาย ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดหนองโพ" ให้ตรงตามชื่อบ้าน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2458 ภายในวัดมีโรงเรียนประถมศึกษาในวัด 1 แห่ง มีเกจิอาจารย์ คือ พระครูนิวาสธรรมขันธ์ (หลวงพ่อเดิม) เป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 5 โดยเฉพาะวัตถุมงคลของท่าน คือ มีดหมอหรือมีดด้ามงา ซึ่งสมัยนี้ เรียกกันใหม่ว่ามีดเทพศาสตรา วัดหนองโพได้สร้างมณฑปที่ประดิษฐานรูปหล่อโลหะของหลวงพ่อพระรูปเหมือนหลวงพ่อเดิมขนาดเท่าองค์จริง มีจัดงานทำบุญประจำปีปิดทอง ไหว้พระรูปเหมือนหลวงพ่อเดิม ในวันขึ้น 13 ค่ำ เดือน 3 ของทุกปี
ภายในวัดหนองโพมีอุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ และกุฏิ จำนวน 7 หลัง ยังมี พิพิธภัณฑ์หลวงพ่อเดิม นำเสนอนิทรรศการเรื่องราวของหลวงพ่อเดิม การจัดแสดงโบราณวัตถุที่พบ ในบริเวณบ้านหนองโพ อายุราว 4,000–8,000 ปีก่อน และการตั้งถิ่นฐานของชาวหนองโพ คัมภีร์ที่ได้รับการจารึกไว้ในสมุดไทยดำ สมุดฝรั่ง ทั้งที่เป็นคัมภีร์วรรณคดี ตำราเรียนการปกครอง พระพุทธศาสนา และกฎหมายฉบับราษฎร์

อ้างอิง
ฟู้ดแพชชั่น
บริษัท ฟู้ดแพชชั่น จำกัด (Food Passion) เป็นบริษัทประกอบธุรกิจร้านอาหารในชื่อ บาร์บีคิวพลาซ่า จุ่มแซบฮัท ฌานา โภชา เรดซัน และหมูทอดกอดคอ ที่ขายแฟรนไชส์

ประวัติ
บริษัทก่อตั้งในนาม บริษัท เดอะบาร์บีคิวพลาซ่า จำกัด ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2530 โดยชูพงศ์ ชูพจน์เจริญ ดำเนินธุรกิจร้าน บาร์บีคิวพลาซ่า เป็นร้านอาหารประเภทปิ้งย่างบนกระทะ เปิดให้บริการสาขาแรกที่ศูนย์การค้าเซ็นทรัล ลาดพร้าว เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2530 ร้านได้สร้างสัญลักษณ์ประจำร้านเพื่อให้คนจดจำร้านได้คือ มังกร ที่เรียก ว่า บาร์บีกอน จนเมื่อ พ.ศ. 2554 ได้ปรับโฉมตัวละครบาร์บีกอน โดยให้ดีไซเนอร์ชาวญี่ปุ่น มาซาโกะ โอคามูระ และยูซูเกะ โคจิมะ ได้ออกแบบตัวละครนี้ใหม่
เมื่อ พ.ศ. 2536 บริษัทได้เปิดร้านที่สอง ชื่อว่า จุ่มแซ่บฮัท มีสาขาแรกตั้งอยู่ที่เดอะมอลล์ บางกะปิ เป็นอาหารไทยประเภทต้มลวกรสจัดจ้าน ร้านตั้งอยู่ในพื้นที่เดียวกันกับร้าน บาร์บีคิวพลาซ่า ต่อมา พ.ศ. 2555 ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทมาเป็น "บริษัท ฟู้ดแพชชั่น จำกัด" เพื่อบริหารบาร์บีคิวพลาซ่าและร้านอาหารในเครือ และเปิดร้าน ฌานา เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 สาขาแรกตั้งอยู่ที่ชั้น 2 ของศูนย์การค้า สยามเซ็นเตอร์ เป็นร้านอาหารแนวอาหารคลีนเพื่อสุขภาพ และเปิดร้าน สเปซคิว สาขาแรกอยู่ที่เดอะเทสต์ทองหล่อ

ฟู้ดแพชชั่นร่วมธุรกิจกับ เอ็กซ์เพรส ฟู้ด กรุ๊ป (Express Food Group หรือ EFG) เพื่อดำเนินธุรกิจร้านบาร์บีคิวพลาซ่าในกัมพูชาแต่เพียงผู้เดียว
พ.ศ. 2562 บริษัทได้เข้าไปซื้อหุ้นบริษัท อาร์ทีเอช อินเตอร์ ฟู้ด จำกัด ผู้ได้สิทธิเปิดแฟรนไชส์ ร้านเกาหลี เรดซัน ในไทยและเปลี่ยนเป็นบริษัท ฟู้ดซัน จำกัด แบ่งสัดส่วนผู้ถือหุ้นเป็นบริษัท ฟู้ดแพชชั่น จำกัด ร้อยละ 74 ตามด้วยบริษัท อาร์เอชเค กรุ๊ป จำกัด (ฮ่องกง) ร้อยละ 25.99 และนายศันสนะ ศศะนาวิน ร้อยละ 0.0001 เรดซันเป็นร้านอาหารเกาหลีที่เข้ามาเปิดสาขาแรกในไทยที่สยามสแควร์ซอย 10 เมื่อ พ.ศ. 2557 ณ ปี พ.ศ. 2562 มี 12 สาขา พ.ศ. 2563 เปิดร้าน โภชา เปิดสาขาแรกที่ ศูนย์การค้าเดอะมอลล์ งามวงศ์วาน เป็นร้านอาหารมื้อด่วน มีจุดขายคืออาหารประเภทซุป และยังมีร้าน หมูทอดกอดคอ ในลักษณะร้านแฟรนไชส์ มีเมนูประจำร้าน ได้แก่ หมูสามชั้นทอดกระเทียม หมูสับทอดกระเทียม หมูส
ร้านแฟรนไชส์ มีเมนูประจำร้าน ได้แก่ หมูสามชั้นทอดกระเทียม หมูสับทอดกระเทียม หมูสับทอดพริกสด และไก่สับทอดกระเทียม
ธุรกิจ
 ]]
* บาร์บีคิวพลาซ่า (Bar B Q Plaza) : ร้านอาหารแนวปิ้งย่างกระทะทองเหลือง 
* จุ่มแซ่บฮัท (Joom Zap Hut) : ร้านอาหารแนวจิ้มจุ่มอีสาน 
* ฌานา (Charna) : ร้านอาหารแนวอาหารคลีนเพื่อสุขภาพ 
* สเปซคิว (Space Q) : ร้านอาหารแนวปิ้งย่างและชาบู 
* เรดซัน (Red Sun) : ร้านอาหารแนวเกาหลี ถือหุ้น 74% ผ่านบริษัท ฟู้ดซัน จำกัด
* โภชา (Pocha) : ร้านอาหารมื้อด่วน มีจุดขายคืออาหารประเภทซุป
* หมูทอดกอดคอ : ร้านแฟรนไชส์ มีเมนูหมูทอด

อ้างอิง
ฏูซคูรมาตู
ฏูซคูรมาตู ( ; ; ) เป็นเมืองหลักในอำเภอฏูซ เขตผู้ว่าการเศาะลาฮุดดีน ประเทศอิรัก ตั้งอยู่ห่างจากคีร์คูกทางใต้ 88 กิโลเมตร (55 ไมล์) ผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่เป็นชาวอิรักเติร์กเมนที่นับถือชีอะฮ์ ส่วนกลุ่มชนส่วนน้อยเป็นชาวอาหรับและชาวเคิร์ด

ศัพทมูลวิทยา
ชื่อเมืองในสำเนียงเติร์กเมนหมายถึง เกลือและอินทผลัม

อ้างอิง
วัดเกาะหงษ์
วัดเกาะหงษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลตะเคียนเลื่อน อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 30 ไร่ 2 งาน 61 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 41 ตารางวา
วัดเกาะหงษ์สร้างโดยชุมชนเชื้อสายมอญ เมื่อ พ.ศ. 2300 เดิมมีนามว่า วัดเกาะ เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเกาะหงส์" เมื่อราว พ.ศ. 2555 เพื่อไม่ให้ซ้ำกับวัดอื่น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2494 กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอน เมื่อ พ.ศ. 2472 เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จผ่านมาถึงวัด พ.ศ. 2449 (ร.ศ 125) พระองค์นมัสการพระประธานในโบสถ์ และนมัสการหลวงปู่กัน ซึ่งเป็นสมภารวัดในขณะนั้น ภายในอุโบสถ พระองค์ทรงเห็นพระสังกัจจายน์ยืนมือกุมท้อง ทรงพอพระทัยเป็นอันมากจึงขอเชิญพระกัจจายน์ไป แล้วพระราชทานพระราชทรัพย์จำนวน 1 ชั่ง (80 บาท) เพื่อให้จัดสร้างขึ้นใหม่แทนองค์เดิม
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะอยุธยาตอนปลายถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังรูปเทพชุมชนหลายองค์ วาดต่อเนื่องกันไปแบบงานจิตรกรรมสมัยอุยธยา มีรอยพระพุทธบาทจำลองปรากฏอยู่บนฝาผนัง มีจิตรกรรมไทยบนสมุดข่อยภาษามอญ มีภาพประกอบและลงรักปิดทอง ศาลาการเปรียญ กว้าง 24 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 และกุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง นอกจากนั้นยังพบโครงกระดูกมนุษย์ มีอายุ 2,000 ปีมาแล้ว เนื่องจากพบเครื่องใช้และเครื่องแต่งกาย เช่น ขวานฟ้า กำไรหิน เป็นต้น

อ้างอิง
วัดบัวสถาน
วัดบัวสถาน เป็นวัดไทย ตั้งอยู่ในบ้านห้วยส้าน อำเภอเมียวดี จังหวัดเมียวดี ประเทศพม่า ซึ่งเป็นหมู่บ้านคนไทยพลัดถิ่น อยู่ห่างจากชายแดนไทยที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ประมาณ 10 กิโลเมตร มีรูปแบบการปกครองของคณะสงฆ์ไทยวน บ้านห้วยส้าน ซึ่งยึดมาจากจารีตล้านนา คือ ใช้การปกครองแบบหัวหมวดอุโบสถ คือ ทุกวัดจะทำสังฆกรรมในอุโบสถเดียวกัน เรียกว่า กลมอุโบสถ หรือ หมวดอุโบสถ หัวหมวดอุโบสถในบ้านห้วยส้านมี 5 วัด คือ วัดบัวสถาน วัดศรีบุญเรือง วัดสุวรรณคีรี วัดสว่างอารมณ์ และวัดป่าเลไลย์ ส่วนวัดไทยวนอื่น ๆ จะเข้าอุโบสถร่วมกับคณะสงฆ์พม่า
วัดบัวสถาน หรือเรียกอีกชื่อว่า วัดใน เป็นวัดแรกในบ้านห้วยส้าน มีอายุราว 200–300 ปี เป็นวัดที่สร้างโดยชาวไทยวนที่อพยพเข้ามา ปัจจุบันมี ครูบาสมคิดเป็นเจ้าอาวาส
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารเก่าแก่ซึ่งได้รับการบูรณะอย่างต่อเนื่อง แต่ปัจจุบันได้รื้อถอนไปเพื่อสร้างวิหารหลังใหม่ หน้าวิหารมีไม้แกะสลักรูปเทวดาและลายเถาว์ ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปซึ่งจัดเลียนตามแบบวิหารล้านนา คือ ด้านขวาของพระประธานเป็นที่ตั้งของธรรมาสน์ต่อด้วยแท่นสังฆ์ (ที่นั่งพระสงฆ์) มีผ้าเพดานกางกั้นเหนือพระเศียรพระประธานและแท่นสังฆ์ วิหารมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติ นรก สวรรค์ รูปพระพุทธเจ้า จิตรกรได้วาดให้พระองค์สวมว่อม ถือไม้เท้า สวมรองเท้า ใส่รูปปะคำ และห่มจีวรแบบพาดบ่าสีกรักแดง เขียนคำบรรยายและชื่อเจ้าภาพด้วยอักษรธรรมล้านนา อักษรพม่า และอักษรไทย ฝาผนังด้านนอกของประตูข้างวิหารวาดภาพการอพยพหนีภัยสงครามของชาวบ้าน เ
และอักษรไทย ฝาผนังด้านนอกของประตูข้างวิหารวาดภาพการอพยพหนีภัยสงครามของชาวบ้าน เขียนโดยชาวต่องสู้ (กะเหรี่ยงเผ่าหนึ่งของพม่า) จึงมีลักษณะผสมไทยวน พม่า และกะเหรี่ยง
เดอะวีเนอส์เซอร์เคิล
เดอะวีเนอส์เซอร์เคิล ( ) เป็นร้านฮอตดอก ตั้งอยู่บนถนนคลาร์ก ย่านลิงคอล์นพาร์ค ชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐ เป็นที่รู้จักจากแมกซ์เวลล์สตรีทพอลิช, ขาร์ด็อก, แฮมเบอร์เกอร์, ฟรายส์ราดชีส และการพ่นคำหยาบคายใส่กัน ระหว่างลูกค้าและผู้ขาย

วีเนอส์เซอร์เคิลเป็นที่รู้จักจากอาหารจำพวกย่างชาร์ โดยเฉพาะฮอตดอก และ แฮมเบอร์เกอร์ (ซึ่งเรียกว่า ชาร์ด็อก; char-dogs กับ ชาร์เบอร์เกอร์; char-burgers) อาหารจานขึ้นชื่อคือ ชาร์ด็อก "เดอะเวิกส์" ("the works") ซึ่งประกอบด้วยไส้กรอกเนื้อเวียนนาย่างบนขนมปังเม็ดป็อปปี โปะกน้าด้วยมัสตาร์ด, หอมใหญ่สับ, เรลิช, แตงกวาดองดิล, มะเขือเทศ, พริกสปอร์ต และเกลือเซเลรี
ประวัติศาสตร์
เดอะวีเนอส์เซอร์เคิลเปิดให้บริการในปี 1983 เปิดขึ้นแทนที่ร้านอาหารประเภทเดียวกันในตำแหน่งเดียวกันที่ชื่อ Harry-O's ในช่วงต้นทศตวรรษ 1990s (ราว 1992 ) แลรี โกลด์ (Larry Gold) หนึ่งในเจ้าของร้าน เรียกลูกค้าที่เมาและมึน ๆ ว่า "แอสโฮล" ("asshole") เพื่อเรียกให้ลูกค้าสนใจ ต่อมาจึงพัฒนาเป็นวัฒนธรรมการพ่นคำหยาบคายและระรานทางวาจาระหว่างลูกค้ากับผู้ค้าในช่วงกลางคืน บรรยากาศในร้านมีตั้งแต่สนุกสนาน ไปจนถึงบางครั้งอาจเป็นภัย ถึงแม้ในข่วงเปิดให้บริการระหว่างวัน พนักงานของร้านจะใช้ถ้อยคำสุภาพปกติ แต่ในช่วงกลางคืน พนักงานและผู้ค้าจะพ่นคำหยาบคายและระรานลูกค้าอย่างรุนแรง ในวันหยุดสุดสัปดาห์ ร้านอาจเปิดให้บริการถึงตีห้า ลูกค้าส่วนใหญ่จึงเป็นคนเมา
นแรง ในวันหยุดสุดสัปดาห์ ร้านอาจเปิดให้บริการถึงตีห้า ลูกค้าส่วนใหญ่จึงเป็นคนเมาที่พึ่งเสร็จจากร้านเหล้าในละแวกใกล้เคียง
นอกจากนี้ร้านยังเป็นที่รู้จักจากประวัติการเสียดสีการเมืองมาประกอบป้ายและการค้ามาอย่างยาวนาน สนเดือนมีนาคม 2016 ร้านเปิดตัวฮอตดอก "ฟุตลองทรัมป์" สามนิ้ว (3-inch "Trump footlong")

ในสื่อ
ร้านอาหารเคยปรากฏอยู่ในตอนหนึ่งของ Insomniac with Dave Attell ทางช่องคอเมดีเซนทรอล ในปี 2002 (ฤดูกาล 2, ตอนที่ 1)

ร้านเคยเป็นสถานที่ถ่ายทำหลักของรายการเรียลิตีทางช่อง ทรูทีวี ในชื่อ The Weiner's Circle

ในเดือนเมษายน 2020 ระหว่างการระบาดของโควิด-19 ร้านอาหารได้เริ่มทำโชว์ทางยูทูบในชื่อ Wieners Circle TV

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*Wiener Circle fan site
วัดผาบ่องใต้
วัดผาบ่องใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลผาบ่อง อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน ปัจจุบันมีพระครูอนุกูลศีลสังวร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
แต่เดิมบ้านผาบ่องตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขื่อนน้ำล้น แต่ก่อนที่ตั้งเขื่อนน้ำล้นเป็นช่องผาเป็นทางลำน้ำ ชาวไทใหญ่เรียกช่องผาว่า หว่อง แล้วตั้งชื่อหมู่บ้านว่า บ้านผาบ่อง ภายหลังมีสามเณรผู้เฒ่าชาวรัฐฉานได้มาจำพรรษาอยู่ในถ้ำบนภูเขา มีอุบาสกนามว่า พะก่าหม่อง ได้เห็นท่านมาบิณฑบาตรเนื่องจากชราภาพมากแล้ว จึงบริจาคทรัพย์สร้างกุฏิให้ท่านที่เชิงเขา จนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2477 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 เมื่อ พ.ศ. 2530 วิหาร (จอง) หลังเก่าทรุดโทร เจ้าอาวาสและคณะศรัทธาจึงได้รื้อถอนและสร้างวิหารหลังใหม่ แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2533 และได้อัญเชิญพระพุทธรูปศิลปะสุโขทัย ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก 39 นิ้ว จากวัดปางหมู อำเภอเมืองแม่ฮ่อ
ุทธรูปศิลปะสุโขทัย ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก 39 นิ้ว จากวัดปางหมู อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน มาประดิษฐานเป็นพระประธาน
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2556 ได้บูรณะวิหารครั้งใหญ่ ครั้งนี้ได้หล่อพระพุทธรูปประธานองค์ใหม่ เป็นพระพุทธรูปศิลปะเชียงแสน (สิงห์ 1) ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก 59 นิ้ว และได้หล่อพระพุทธรูปศิลปะอู่ทอง ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก 39 นิ้ว ปัจจุบันวิหารจึงมีพระประธานอยู่ 3 องค์

วัดยังมีจองพาราที่แกะด้วยสังกะสีที่สวยสดงดงามอายุประมาณ 100 กว่าปี มีเจดีย์ศิลปะไทใหญ่ ตั้งอยู่บนถนนสาย 108 แม่ฮ่องสอน-เชียงใหม่

อ้างอิง
วัดพรหมวิหาร (จังหวัดเชียงราย)
วัดพรหมวิหาร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงพางคำ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย
วัดพรหมวิหารตั้งวัดเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2514 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2514 มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 43.7 ตารางวา ทางวัดได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินวัดเนื้อที่ 4 ไร่ 1 งาน 21 ตารางวา โดยให้สำนักงานเทศบาลตำบลแม่สายปลูกสร้างอาคารเรียนคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 ชั้น สำหรับจัดตั้งโรงเรียนวัดพรหมวิหาร (เทศบาล 1) และสำนักงานเทศบาลตำบลแม่สายขอเช่าที่ดิน โดยแต่เดิมนั้นเมื่อ พ.ศ. 2519 ได้วัดได้ร่วมกับบริษัทยนตรกิจ โดยตระกูลลีนุตพงษ์ สร้างอาคารศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ อาคารตึก 2 ชั้น 10 ห้องเรียน 1 หลัง ภายหลังได้กลายเป็น โรงเรียนวัดพรหมวิหาร (เทศบาล 1)
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์จำนวน 13 หลัง ศาลาพักร้อน หอสมุด และโรงครัว ภายในวัดยังมีสังขารของหลวงพ่อตี๋ไม่เน่าไม่เปื่อยปิดทองทั้งองค์

อ้างอิง
วัดบ้านใหม่
วัดบ้านใหม่ อาจหมายถึง
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดกาญจนบุรี
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดจันทบุรี
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดชลบุรี
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดเชียงราย
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดกาญจนบุรี
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดตาก
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดนครนายก
* วัดบ้านใหม่ อำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา
* วัดบ้านใหม่ (บ้านใหญ่) อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดนครศรีธรรมราช
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดนครสวรรค์
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดน่าน
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดพิษณุโลก
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดเพชรบูรณ์
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดมุกดาหาร
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดลพบุรี
* วัดบ้านใหม่ อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง
*
แม่ฮ่องสอน
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดลพบุรี
* วัดบ้านใหม่ อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง
* วัดบ้านใหม่ อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง
* วัดบ้านใหม่ อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง
* วัดบ้านใหม่ อำเภอวังเหนือ จังหวัดลำปาง
* วัดบ้านใหม่ อำเภอทุ่งหัวช้าง จังหวัดลำพูน
* วัดบ้านใหม่ อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน
* วัดบ้านใหม่ อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
* วัดบ้านใหม่ อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา
* วัดบ้านใหม่ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดสระบุรี
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดสุโขทัย
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
* วัดบ้านใหม่ อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี
* วัดบ้านใหม่ อำเภอเพ็ญ จังหวัดอุดรธานี
* วัดบ้านใหม่ จังหวัดอุทัยธานี
วัดบ้านใหม่ (อำเภอป่าซาง)
วัดบ้านใหม่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนครเจดีย์ อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 20 ตารางวา
วัดบ้านใหม่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 โดยครูบาพรหมมาจากวัดพระพุทธบาทตากผ้า ได้ธุดงค์มาหยุดบริเวณนี้และเห็นว่าบริเวณนี้คงจะเป็นวัดมาก่อน จึงได้ชักชวนคณะศรัทธาช่วยกันบูรณะขึ้น ภายหลังไม่มีพระภิกษุจำพรรษาจึงทำให้เป็นวัดร้าง จนกระทั่งพระครูพิศาลพุฒิธร เจ้าคณะอำเภอป่าซางสมัยนั้นได้มาสำรวจสถานที่นี้เห็นสมควรบูรณะขึ้นใหม่ ท่านได้เรียกประชุมคณะกรรมการหมู่บ้านเพื่อฟื้นฟูบูรณะปฏิสังขรณ์วัด เดิมชื่อว่า วัดบ้านบวกขะยอม ภายหลังจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบ้านใหม่" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 นอกจากนี้ได้ตั้งศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ เมื่อ พ.ศ. 2528 ขึ้นในวัด
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ และหอระฆัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปศิลปะเชียงแสน พระพุทธรูปศิลปะสุโขทัย และเจดีย์

รายนามเจ้าอาวาส
* พระบุญเย็น ปรกฺกโม พ.ศ. 2525
* ครูบาปัญญา วิริยปญฺโญ พ.ศ. 2525–2526
* พระอินเสน จารุวณฺณ พ.ศ. 2526–2527
* พระอธิการสุธรม สุธมฺโม พ.ศ. 2527–2530
* พระครูพิสุทธิ์ธรรมสุนทร พ.ศ. 2530–

อ้างอิง
วัดท่าอิฐ (จังหวัดสิงห์บุรี)
วัดท่าอิฐ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่างาม อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 15 ไร่ 24 ตารางวา ทิศตะวันตกติดต่อกับแม่น้ำเจ้าพระยา มีโรงเรียนประถมศึกษาและสถานีอนามัย ตั้งอยู่ที่วัดนี้ด้วย

วัดท่าอิฐตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2417 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2451 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14 เมตร ยาว 20 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 14 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2472 โครงสร้างก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญกว้าง 18 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2469 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 13 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2466 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ พระพุทธรูปอื่น มีซุ้มหลวงพ่อขาวองค์เล็กอยู่ใต้ต้นโพธิ์ เจดีย์เก่า ฐานมีรูปทรงสี่เหลี่ยมขนาดกว้าง 5 เมตร และสูงราว 4 เมตร เจดีย์มีอิฐตราประทับเป็นตัวอักษร KUIHEN CLEE หรือ กุยเฮงหลี จึงสันนิษฐานว่าเจดีย์คงสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

อ้างอิง
วัดไชยภูมิธาราม
วัดไชยภูมิธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพระ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 21 ไร่ 1 งาน 29 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์อีกหนึ่งแปลง เนื้อที่ 24 ไร่ (โดยประมาณ) ปัจจุบันมีพระอธิการทองหยิบ ปญญาปยุตโต เป็นเจ้าอาวาส

วัดไชยภูมิธาราม หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดท่าอิฐ มีเรื่องเล่ากันว่าในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายมีพ่อค้าขายอิฐมอญทางเรือล่องมาตามลำน้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำบางปะกง ได้มาพักขึ้นที่ชายฝั่ง ณ ท่าน้ำของวัดแห่งนี้ ชาวบ้านจึงเรียกว่า "วัดท่าอิฐ" ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดไชยภูมิธาราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2485
วัดมีพระพุทธรูปองค์ใหญ่เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หรือ หลวงพ่อสมปรารถนา หน้าตักกว้าง 10 เมตร สูงประมาณ 24 เมตร ส่วนด้านล่างองค์พระใหญ่เป็นอาคารอเนกประสงค์ โดยมีเสาใหญ่รององค์พระ 12 ต้น และเสาต้นเล็กรอบองค์พระ 87 ต้น รวมทั้งหมด 99 ต้น

อ้างอิง
วัดถ้ำผาจม
วัดถ้ำผาจม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงพางคำ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ตั้งอยู่บนเทือกเขาดอยนางนอน

วัดถ้ำผาจมตั้งวัดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2526 โดยราว พ.ศ. 2516 สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณ เสด็จมายังถ้ำผาจมและตรัสถามหลวงพ่อวิชัยว่าได้ขึ้นทะเบียนเป็นวัดหรือยัง หลวงพ่อวิชัยกราบทูลไปว่ายังไม่ได้จดทะเบียน สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณจึงตรัสสั่งให้นายสมหวัง คล่องการเขียน ซึ่งเป็นเลขานุการกรมศาสนาในขณะนั้น ให้ทำรายการขอสร้างวัดและจัดตั้งเป็นวัดถ้ำผาจม จนได้ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2526
วัดเคยเป็นที่ธุดงค์กัมมัฎฐานของหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ปัจจุบันมีรูปปั้นของพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ประดิษฐานไว้บนดอยด้วย มีถ้ำพญานาค กล่าวกันว่าเป็นที่อยู่ของพญานาค 2 ตัว ภายในถ้ำผาจมมีหินงอกหินย้อยอยู่ตามผนังและเพดานถ้ำ ภายในถ้ำมีพระไสยาสน์และหลวงพ่อสายรุ้ง นอกจากนี้ยังมีพิพิธภัณฑ์พระธาตุที่รวบรวมพระบรมสารีริกธาตุ พระธาตุ อัฐิ เกศา และสิ่งที่เกี่ยวเนื่องกับครูบาอาจารย์องค์ต่าง ๆ ในเมืองไทย และมีการจัดแสดงเครื่องปั้นดินเผาโบราณ บนยอดเขาสูงสุดซึ่งเป็นที่ตั้งของ พระพุทธพิชิตมารประทานพร

อ้างอิง
เหตุการณ์โจรกรรมสัญญาณแมกซ์ เฮดรูม
เหตุการณ์โจรกรรมสัญญาณแมกซ์ เฮดรูม ( ) เกิดขึ้นเมื่อคืนวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987 เป็นเหตุการณ์สัญญาณออกอากาศของสถานีโทรทัศน์สองแห่งในชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา ถูกโจรกรรม โดยปรากฏภาพชายไม่ทราบชื่อสวมหน้ากากและชุดคล้ายตัวละคร แมกซ์ เฮดรูม (Max Headroom) พร้อมกับมีเสียงที่มีลักษณะผิดเพี้ยน และมีพื้นหลังเป็นแผงสังกะสีเอียงไปมาเป็นเส้น เพื่อเป็นการล้อเลียนเอฟเฟกต์พื้นหลังที่เป็นรูปทรงเรขาคณิตของแมกซ์ เฮดรูม
การโจรกรรมครั้งแรกเกิดขึ้นระหว่างการถ่ายทอดสดการรายงานข่าวกีฬาของสถานีโทรทัศน์ดับบลิวจีเอ็น-ทีวี (WGN-TV) ในช่วง 21.00 น. ซึ่งมีระยะเวลานาน 25 วินาที ระหว่างนั้นผู้โจรกรรมซึ่งสวมหน้ากากอยู่ได้ส่ายศีรษะไปมา พร้อมทั้งมีเสียงสัญญาณที่มีลักษณะแปลกประหลาด และต่อมาเกิดการโจรกรรมครั้งที่สองขึ้นระหว่างการออกอากาศภาพยนตร์ชุดเรื่องดอกเตอร์ฮู ทางสถานีโทรทัศน์ดับบลิวทีทีดับบลิว (WTTW) ซึ่งเป็นสถานีย่อยของพีบีเอส (PBS) ซึ่งในครั้งนี้มีระยะเวลานานถึง 90 วินาที โดยชายคนดังกล่าวได้พูดตลอดช่วงที่โจรกรรม และได้กล่าวถึงโฆษณาของโคคา-โคล่าที่มีแมกซ์ เฮดรูมเป็นพรีเซนเตอร์ ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง คลัตช์คาร์โก (Clutch Cargo) ชัก สเวิร์สกี (Chuck Swirsky) ผู้ประ
งโทรทัศน์เรื่อง คลัตช์คาร์โก (Clutch Cargo) ชัก สเวิร์สกี (Chuck Swirsky) ผู้ประกาศข่าวของดับบลิวจีเอ็น
และกล่าวว่า "ผมเพิ่งผลิตสิ่งพิมพ์ที่เยี่ยมยอดที่สุดในโลกของหนังสือพิมพ์" และได้ล้อเลียนตัวย่อของสถานีโทรทัศน์ดับบลิวจีเอ็น ซึ่งย่อมาจาก World’s Greatest Newspaper และในตอนท้ายวิดีโอดังกล่าวได้ปรากฏภาพบั้นท้ายของผู้โจรกรรมถูกตีโดยหญิงคนหนึ่ง ก่อนจะกลับสู่รายการปกติ
จากเหตุการณ์ครั้งนี้ ถึงแม้ว่าคณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสารหรือเอฟซีซี (FCC) จะได้ทำการสืบสวนหาข้อเท็จจริงไปแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถระบุตัวผู้โจรกรรมในครั้งนี้ได้

ดูเพิ่ม
* เหตุการณ์รบกวนสัญญาณออกอากาศเซาเทิร์นเทเลวิชัน
* เหตุการณ์โจรกรรมสัญญาณออกอากาศกัปตัน มิดไนต์

อ้างอิง
ผอบพระเจ้ากนิษกะ
ผอบพระเจ้ากนิษกะ ( ) เป็นผอบพุทธ ทองแดงเคลือบ สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 127 ปีแรกในรัชสมัยของพระเจ้ากนิษกะ จักรพรรดิแห่งกุษาณะ

ประวัติศาสตร์
ผอบนี้ขุดพบอยู่ในห้องลับใต้กณิษกสถูประหว่างการขุดค้นทางโบราณคดีในปี 1908-1909 ในเขตชนบทของเปศวาร์ เชื่อกันว่าภายในประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุสามองค์ของพระโคตมพุทธเจ้า ซึ่งต่อมาถูกนำออกมาและส่งไปประดิษฐานที่ประเทศพม่าโดยเจ้าอาณานิคมอังกฤษ ปัจจุบันพระบรมสารีริกธาตุยังคงประดิษฐานอยู่ที่มัณฑะเลย์

จารึก
ผอบปรากฏจารึกภาษาขโรษฐี เนื้อหาระบุว่า:
{| class ="wikitable" style="text-align:center"
|+ จารึกบนผอบพระเจ้ากนิษกะ 
|-
!บรรทัด
!คำที่ปรากฏ (อักษรขโรษฐี)
!ทับศัพท์อักษรโรมัน
!คำแปล
|- 
| 2
| 
| 
| In Kaṇiṣkapura city, this incense box is the great king Kanishka's
|-
| 4
| 
| 
| monastery's superintendents of construction of the fire hall, Mahasena's and Saṃgharakṣita's,
|-
| 3
| 
| 
| donation. May it be for the benefit and pleasure of all living beings.
|-
| 1
| 
| 
| In the possession of the Sarvāstivādin teachers.
|}
หากแปลจารึกเป็นภาษาไทย จะได้ความว่า "ในนครกณิษกปุระ กล่องเครื่องหอมนี้มาจากการบริจาคของมหาเสนาและสังฆรักษิตะ ผู้ควบคุมการก่อสร้างโถงไฟในวิหารของพระเจ้ากนิษกะ ขอสิ่งนี้เป็นผลบุญและนำความสุขแก่สัตว์ทั้งปวง [ผอบนี้เป็น]ของบรรดาอาจารย์สรวาสติวาท"

อ้างอิง
วัดสำโรงเกียรติ
วัดสำโรงเกียรติ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบักดอง อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ มีพื้นที่ 11 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา มีพระอธิการอุทัย มหาปุญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดสำโรงเกียรติตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2457 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2525 โดยมีนายสกและนายเสาร์ เป็นผู้ริเริ่มสร้างวัดเพื่อเป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธรูปพระตาตน เล่ากันว่า เมื่อสร้างวัดได้เริ่มสร้างเสนาสนะขึ้น เหตุที่เรียกวัดสำโรงเกียรติ เพราะมีต้นสำโรงใหญ่ต้นหนึ่งขึ้นอยู่ในหนองน้ำแห่งหนึ่งและมีผักตบชวา ตามชาวบ้านเรียกผักตบชวาภาษาเขมรว่า ตราวกิ๊ด จึงเรียกกันว่า "วัดสำโรงเกียรติ" และเรียกตามชื่อของหมู่บ้านด้วย
เมื่อ พ.ศ. 2420 พระยาขุขันธ์ภักดีศรีนครลำดวน เจ้าเมืองขุขันธ์ ได้เดินทางมาอาราธนาพระตาตนจากวัดสำโรงเกียรติไปประดิษฐานไว้ ณ เมืองขุขันธ์ (อำเภอขุขันธ์) แต่ไม่สำเร็จ เนื่องจากปาฏิหาริย์ของหลวงพ่อพระตาตน จึงได้นำหลวงพ่อตาตนกลับไปประดิษฐานที่วัดสำโรงเกียรติจนถึงปัจจุบัน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 หอระฆัง สูง 4 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เมรุ กว้าง 5 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 ศาลาบำเพ็ญกุศล กว้าง 8 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 วิหารพระตาตน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 ปราสาท 5 ยอด สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2549 และศาลาพักใจ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2546 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ 1 องค์ ศาลาการเปรียญ 3 องค์ พระพุทธรูปหลวงพ่อตาตน เป็นพระพุทธรูปแบบขอมปางสะดุ้งมาร ขนาดหน้าตักกว้าง 4 นิ้ว สูง 5 นิ้ว สร้างด้วยเกสรดอกไม้ผสมครั่งหรือยางชันปั้น พระตาตนจำลอง 2 องค์ แบบสีดำและแบบสีทอง