รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศปากีสถาน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศปากีสถานทั้งสิ้น 6 แหล่ง

ที่ตั้ง

สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก
: *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! scope="col" | ที่ตั้ง
! scope="col" | ประเภท
! scope="col"| พื้นที่ ha (acre)
! scope="col"| ปี (พ.ศ./ค.ศ.)
! scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | ซากโบราณคดีที่โมเฮนโจ-ดาโร 
| 
| 
| วัฒนธรรม: (ii) (iii)
| 240 (590)
| rowspan="3" align="center" | 2523/1980
| โมเฮนโจ-ดาโรเป็นอดีตเมืองที่ใหญ่ที่สุดในอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ และถือเป็นเมืองที่มีการวางผังเมืองและระบบประปาแห่งแรกในอนุทวีปอินเดียเมื่อ 2,500-1,500 ปีก่อนคริสตกาล ภายในเขตขุดค้นพบว่ามีการสร้างป้อมปราการรอบเมือง
เมื่อ 2,500-1,500 ปีก่อนคริสตกาล ภายในเขตขุดค้นพบว่ามีการสร้างป้อมปราการรอบเมือง โรงอาบน้ำ สถูปเจดีย์พระพุทธศาสนา รวมไปถึงการขุดค้นพบเครื่องปั้นดินเผาและรูปปั้นแกะสลักงดงาม นักโบราณคดีคาดการณ์ว่าอดีตเมืองแห่งนี้ถูกทิ้งร้างในศตวรรษที่ 19 ก่อนคริสตกาลจากเหตุน้ำท่วม
| 
|-
! scope="row" | ซากพุทธสถานแห่งตัขต์ภาอีและซากนครใกล้เคียงที่ซาห์รีบาห์ลอล 
| 
| 
| วัฒนธรรม: (iv)
| 
| ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 1-7 มีการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในภูมิภาคคันธาระ พุทธสถานแห่งนี้อันประกอบด้วยลานสถูป อาราม และอุโบสถ รวมไปถึงซากเมืองที่มีการขุดพบพระพุทธรูปแกะสลักหินรูปแบบศิลปะคันธาระจึงเป็นหลักฐานชัดเจนว่ามีผู้คนนับถือพระพุทธศาสนาในช่วงที่จักรวรรดิกุษาณะเรืองอำนาจในเขตหุบเ
ฐานชัดเจนว่ามีผู้คนนับถือพระพุทธศาสนาในช่วงที่จักรวรรดิกุษาณะเรืองอำนาจในเขตหุบเขาเปศวาร์
| 
|-
! scope="row" | ตักศิลา 
| 
| 
| วัฒนธรรม: (iii) (vi)
| 
| อดีตเมืองนครที่มีผู้คนตั้งถิ่นฐานตั้งแต่สมัยยุคหินใหม่เมื่อ 1,000 ปีก่อนคริสตกาล ยาวนานมาจนถึงยุคแคว้นคันธาระ จักรวรรดิอะคีเมนิด อาณาจักรอินโด-กรีก จักรวรรดิกุษาณะ จักรวรรดิคุปตะ ก่อนจะล่มสลายจากการการบุกรุกของชนชาติเฮฟทาไลต์ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 เมืองตักศิลาถือได้ว่าเป็นนครที่มีความเจริญรุ่งเรืองทั้งด้านการศึกษาและศิลปวัฒนธรรม รวมไปถึงเป็นแหล่งทำนุบำรุงของพระพุทธศาสนาในอนุทวีปอินเดียอีกด้วย
| 
|-
! scope="row" | ป้อมและสวนชาลามาร์ในลาฮอร์
| 
| 
| rowspan="2" | วัฒนธรรม: (i) (ii) (iii)
| 
| r
ป้อมและสวนชาลามาร์ในลาฮอร์
| 
| 
| rowspan="2" | วัฒนธรรม: (i) (ii) (iii)
| 
| rowspan="2" align="center" | 2524/1981
| ผลงานสถาปัตยกรรมโมกุลที่ยังพบเห็นได้ทั่วไปในนครลาฮอร์ซึ่งในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงจักรวรรดิโมกุลในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความโดดเด่นในด้านศิลปะที่มีการผสมผสานทั้งศิลปะอิสลามและศิลปะเปอร์เซีย ตัวป้อมประกอบด้วยตำหนักของราชาและเหล่าขุนนาง ศาสนสถาน และประตูที่ตกแต่งอย่างงดงาม ส่วนเขตสวนชาลามาร์มีการจัดสวนที่ได้อิทธิพลมาจากสวนเปอร์เซีย ประกอบด้วยน้ำพุกว่า 400 แห่งและพื้นที่ใช้สอยอย่างอื่น เช่น ศาลา บ่อน้ำ หอสูงหลุมฝังศพ
| 
|-
! scope="row" | โบราณสถานที่มกลี ฐัฏฏา 
| 
| 
| 
| มกลีเป็นเมืองที่ตั้งของสุสานที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโล
ถานที่มกลี ฐัฏฏา 
| 
| 
| 
| มกลีเป็นเมืองที่ตั้งของสุสานที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกโดยมีหลุมฝังศพราว 500,000-1,000,000 หลุม โดยมีการขุดค้นพบว่าสุสานแห่งนี้ถูกใช้ฝังศพมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 โดยเหล่าสาวกลัทธิศูฟีในจักรวรรดิซัมมา สุสานแห่งนี้มีความสำคัญต่อราชวงศ์ในอดีตอันเป็นที่ฝังพระบรมศพของจักรพรรดิและบุคคลสำคัญอีกมากมาย โดยมีการสร้างอาคารอนุสรณ์และรูปเคารพที่มีการผสมผสานศิลปะหลากหลายวัฒนธรรม
| 
|-
! scope="row" | ป้อมโรห์ตาส 
| 
| 
| วัฒนธรรม: (ii) (iv)
| 
| align="center" | 2540/1997
| ป้อมปราการขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นในช่วงต้นของจักรวรรดิซูร์ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยสุลต่านเชอร์ชาห์สุรี โดยอิงสถาปัตยกรรมตะวันออกกลางผสมผสานกับสถาปัตยกรร
ที่ 16 โดยสุลต่านเชอร์ชาห์สุรี โดยอิงสถาปัตยกรรมตะวันออกกลางผสมผสานกับสถาปัตยกรรมท้องถิ่น นับเป็นผลงานสถาปัตยกรรมอิสลามที่สำคัญในการถูกสร้างเพื่อเป็นแนวป้องกันการถูกรุกราน ตัวป้อมประกอบด้วยประตูหินแกะจำนวน 14 ประตู มัสยิด วังที่ถูกสร้างขึ้นในยุคโมกุล และบ่อน้ำขั้นบันได
| 
|-
|}
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศปากีสถานมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 26 แห่ง

อ้างอิง