SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดถ้ำเสือ (จังหวัดกาญจนบุรี)
วัดถ้ำเสือ เป็นวัดและสถานที่ท่องเที่ยวที่ตั้งอยู่บนยอดเขาในอำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี ติดกับวัดถ้ำเขาน้อยซึ่งเป็นวัดจีนตั้งอยู่ด้านหลัง เป็นที่รู้จักสำหรับทิวทัศน์ที่ล้อมรอบด้วยทุ่งนาและประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ หลวงพ่อชินประทานพร ภายในวัดประกอบด้วยอาคารและเจดีย์ สถาปัตยกรรมไทย, จีน, ญี่ปุ่น และผสมผสาน เดิมเป็นสำนักสงฆ์ขนาดเล็กในบริเวณถ้ำเสือด้านล่างริมเนินเขา ต่อมาชาวบ้าน ร่วมกันสร้างและบูรณะ จนกลายเป็นวัดที่ใหญ่โต และมีความวิจิตรงดงาม
ด้านหน้าวัดเป็นแม่น้ำแม่กลอง และล้อมรอบด้วยท้องทุ่งนา ส่วนด้านข้างติดกับองค์พระเจดีย์สถาปัตยกรรมจีน และเก๋งจีนของวัดถ้ำเขาน้อย ซึ่งอยู่ติดกัน ทั้งวัดถ้ำเสือและวัดถ้ำเขาน้อยเคยปรากฏเป็นสถานที่ถ่ายทำหลักในมิวสิควิดีโอเพลง Love on Me โดยแกแลนทิส ศิลปินชาวสวีเดนที่มีชื่อเสียงในระดับสากล ในปี พ.ศ. 2559

ประวัติ
วัดถ้ำเสือเริ่มวางศิลาฤกษ์ก่อสร้างในปี พ.ศ. 2516 โดยเริ่มจากการสร้าง "หลวงพ่อชินประทานพร" สูง 9 วา 9 นิ้ว หน้าตัก 5 วา 3 ศอก 9 นิ้ว พระอิริยาบถนั่งขัดสมาธิปางประทานพร รอบองค์พระมีเรือนแก้วครอบลักษณะเดียวกับพระพุทธชินราช องค์พระประดับกระเบื้องสีทอง ปัจจุบันเป็นหนึ่งในพระพุทธรูปที่สูงที่สุดในประเทศไทย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 ได้มีการสร้างมณฑปเพื่อครอบรอยพระพุทธบาทเบื้องซ้าย และเริ่มสร้างพระอุโบสถเมื่อปี พ.ศ. 2520 ซึ่งได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชเพื่อสร้างพระอุโบสถอัฐมุข

ต่อมาใน ปี พ.ศ. 2527 ได้จัดพิธีลงเข็ม เทเสาเอก เพื่อก่อสร้าง "พระเจดีย์เกศแก้วปราสาท" ที่ใช้เวลาในการก่อสร้างแล้วเสร็จ 7 ปี เป็นเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยม สีส้มอิฐ มีความสูง 75 เมตร 9 ชั้น ตรงกลางมีบันไดเวียนสามารถเดินขึ้นไปถึงชั้นบนสุด แต่ละชั้นมีหน้าต่างติดด้วยบานกระจกเลื่อนโดยรอบ และประดิษฐานพระพุทธรูปตามบริเวณช่องหน้าต่าง ชั้นบนสุดประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ซึ่งสมเด็จพระสังฆราชเสด็จฯ มาบรรจุไว้ เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2533

อ้างอิง
วัดเจ็ดยอด (จังหวัดเชียงราย)
วัดเจ็ดยอด เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ในอำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย สันนิษฐานว่าวัดนี้สร้างขึ้นในสมัยอาณาจักรล้านนา หรือก่อนที่พญามังรายจะตั้งเมืองเชียงราย ต่อมาถูกทิ้งร้างภายหลังการรุกรานจากพม่า ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดเจ็ดยอดได้ถูกบูรณปฏิสังขรณ์พร้อมกับการเดินทางกลับไปสร้างเมืองของคนท้องถิ่นที่อาศัยในพระนครนำโดยพระเจ้ามโหตรประเทศ พระเจ้าเชียงใหม่ ซึ่งในขณะนั้นวัดและพระธาตุอยู่ในสภาพชำรุดผุผัง พระครูบาคันธะคนฺธวํโสจึงชักชวนชาวบ้านให้ช่วยกันบูรณะวัด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2386 เป็นต้นมา วัดเจ็ดยอดได้รับสถานะพระอารามหลวงในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2521
ชื่อวัด เจ็ดยอด นั้นบางตำนานกล่าวว่ามาจากในขณะที่กำลังบูรณปฏิสังขรณ์วัด ขุดพบฐานของพระธาตุที่ตั้งเรียงกันรวมเจ็ดองค์ ในขณะที่บางตำนานกล่าวว่า บริเวณนั้นมี วัดร้างถึง 7 วัด พระครูบาฯ ไม่สามารถดูแลได้ทั่วถึงจึงรวมวัดทั้งหมดสร้างเป็นวัดเดียว และสร้างพระธาตุเจดีย์เจ็ดยอดพร้อมทั้งให้ชื่อวัดเจ็ดยอด ตามชื่อวัดโพธารามหรือวัดเจ็ดยอด จังหวัดเชียงใหม่

ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2565 เกิดฟ้าผ่าที่องค์พระธาตุเจ็ดยอด ส่งผลให้ผิวคอนกรีตทาสีขาวด้านนอกส่วนชั้นที่ 1-5 ของเจดีย์แตกกะเทาะออกมาให้เห็นอิฐด้านใน แต่โครงสร้างในภาพรวมไม่ได้รับความเสียหายแต่อย่างใด

ระเบียงภาพ
Chiang Rai Wat Chet Yot วัดเจ็ดยอด เชียงราย (October 2021) - stupa เจดีย์เจ็ดยอด.jpg|พระเจดีย์
Chiang Rai Wat Chet Yot วัดเจ็ดยอด เชียงราย (October 2021) - Ubosot อุโบสถ.jpg|ด้านหน้าของอุโบสถ
Chiang Rai Wat Chet Yot วัดเจ็ดยอด เชียงราย (October 2021) Pariyati Dharma School โรงเรียนปริยัติธรรม.jpg|โรงเรียนปริยัติธรรมจังหวัดเชียงราย (สามัคคีวิทยาคาร)
Chiang Rai Wat Chet Yot วัดเจ็ดยอด เชียงราย (October 2021) Stupa side view.jpg|พระเจดีย์
Chiang Rai Wat Chet Yot วัดเจ็ดยอด เชียงราย (October 2021) ubosot อุโบสถ side.jpg|อุโบสถ, ด้านข้าง

อ้างอิง
วัดเจ็ดยอด (แก้ความกำกวม)
วัดเจ็ดยอด อาจหมายถึง
* วัดเจ็ดยอด หรือ วัดโพธารามมหาวิหาร ในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
* วัดเจ็ดยอด ในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย
* วัดเจ็ดยอด โบราณสถานในอำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย
ทะเลวัดเดน
ทะเลวัดเดน ( ; ; หรือ ; ; ; ) เป็นเขตน้ำตื้นริมฝั่งบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลเหนือ ตั้งอยู่ระหว่างยุโรปภาคพื้นทวีปตะวันตกเฉียงเหนือกับแนวหมู่เกาะฟรีเชียน ก่อให้เกิดบริเวณน้ำตื้นที่มีที่ลุ่มราบน้ำขึ้นถึงกับพื้นที่ชุ่มน้ำ บริเวณนี้มีความหลากหลายทางชีวภาพสูงและเป็นพื้นที่สำคัญในการผสมพันธุ์และการอพยพของนก ใน ค.ศ. 2009 ทะเลวัดเดนส่วนดัตช์และเยอรมันถูกประกาศเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก และส่วนของเดนมาร์กค่อยถูกเพิ่มในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014
ทะเลวัดเดนทอดยาวจากเด็นเฮ็ลเดอร์ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเนเธอร์แลนด์ ผ่านชะวากทะเลของประเทศเยอรมนี ไปยังชายฝั่งทางเหนือที่สกัลลิงเงินในประเทศเดนมาร์ก ซึ่งมีชายฝั่งรวม และกินพื้นที่รวมประมาณ ในอดีต บริเวณนี้มักถูกน้ำท่วมรุนแรง ทำให้มีผู้เสียชีวิตหลายพันคน บางครั้งถึงขั้นเปลี่ยนรูปร่างชายฝั่ง มีการสร้างคันดินจำนวนมาก กับถนนข้ามแหล่งน้ำบางส่วน และน้ำท่วมในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาทำให้มีผู้เสียชีวิตน้อยหรือไม่มีเลย (แม้ว่าจะมีคันดินกั้นน้ำบางแห่งและในพื้นที่ไม่ค่อยถูกบุกรุกในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาก็ตาม) จึงทำให้เป็นการเปลี่ยนแปลงแหล่งที่อยู่ของมนุษย์มากที่สุดในโลก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* Secretariat of The Trilateral Cooperation on the Protection of the Wadden Sea
* Visit Vesterhavet – tourist information for the Danish North Sea and Wadden Sea
* Official Tourist Information for the westernmost part of the German National Park
* The Wadden Sea at the UNESCO World Heritage Centre
* Wadden Sea World Heritage
* LancewadPlan: Integrated Landscape and Cultural Heritage Management and Development Plan for the Wadden Sea Region (A collection of studies on the cultural history of the Wadden Sea Region 2004–2007, internet archive)
วัดเจดีย์เจ็ดยอด เชียงแสน
พระธาตุเจดีย์เจ็ดยอด (วัดเจ็ดยอด เชียงแสน) เป็นโบราณสถานในอำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ตั้งอยู่ในหมู่อาคารของวัดพระธาตุผาเงา ตั้งอยู่เหนือองค์พระธาตุผาเงาไปบนดอยประมาณ 1 กิโลเมตร ปัจจุบันเหลือแต่เพียงซากเจดีย์ที่ชำรุดจนไม่เห็นสภาพเดิม บริเวณโดยรอบมีความร่มรื่นปกคลุมด้วยไม้ใหญ่และถูกพัฒนาเป็นสถานปฏิบัติธรรม ปัจจุบันพระธาตุถูกสร้างครอบด้วยองค์เจดีย์ตั้งชื่อว่า พระบรมธาตุพุทธนิมิตเจดีย์ สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2537

อ้างอิง
พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติและวิทยาศาสตร์แห่งชาติ
พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติและวิทยาศาสตร์แห่งชาติ (国立科学博物館; Kokuritsu Kagaku Hakubutsukan) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในสวนอูเอโนะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น พิพิธภัณฑ์เปิดให้เข้าชมในปี ค.ศ. 1871 เคยใช้ชื่อว่า พิพิธภัณฑ์กระทรวงศึกษาธิการ (Ministry of Education Museum), พิพิธภัณฑ์โตเกียว (Tokyo Museum), พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์โตเกียว (Tokyo Science Museum) ภายในจัดแสดงนิทรรศการถาวรเกี่บวกับประวัติทางธรรมชาติวิทยา ชีววิทยา ธรณีวิทยา และประวัติศาสตร์การค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์ในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่ยุคก่อนสมัยเมจิ

อ้างอิง
วัดพุทธปทีป
วัดพุทธปทีป กรุงลอนดอน ในพระบรมราชูปถัมภ์เป็นวัดไทยในต่างประเทศ ตั้งอยู่ในเมืองวิมเบิลดันลอนดอน สหราชอาณาจักร ถือเป็นวัดไทยแห่งแรกที่สร้างในสหราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2509 งบประมาณการก่อสร้างราว 40 ล้านบาท ถือเป็นพระอุโบสถไทยแห่งแรกในทวีปยุโรปและกลายเป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาของชาวไทยในสหราชอาณาจักร รวมทั้งเปิดต้อนรับผู้มาเยือนต่างศาสนาที่ต้องการศึกษาศาสนาและวัฒนธรรมของไทย
วัดแห่งนี้เริ่มจากการที่ พระราชสิทธิมุนี (โชดก ญาณสิทธิ ป.ธ.๙) และ พระมหาวิจิตร ติสฺสทตฺโต วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ ได้รับอาราธนาให้เดินทางไปทำการสอนวิปัสสนากรรมฐาน ณ พุทธวิหารแฮมสเตท (Hampstead Buddhist Vihara) กรุงลอนดอน โดยสังฆสมาคมแห่งประเทศอังกฤษ ส่งผลให้เป็นครั้งแรกที่พระพุทธศาสนาสายปฏิบัติได้ประดิษฐานในทวีปยุโรป ในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน จึงได้มีการประชุมกลุ่มชาวไทยและนักเรียนไทยในกรุงลอนดอนถึงเรื่องการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของไทยในประเทศอังกฤษซึ่งมีมติให้ตั้งวัดไทยขึ้นที่กรุงลอนดอน โดยได้รับความร่วมมือจากมหาเถรสมาคมและรัฐบาลไทย
ด้วยพระอุโบสถทรงไทยซึ่งเป็นหลังแรกในทวีปยุโรป ลักษณะเป็นอาคารจตุรมุขแบบกึ่งตรีมุขตามอย่างศิลปะสถาปัตยกรรมไทย ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว มีห้องใต้ดินเป็นโถงห้องสมุดและประกอบพิธีกรรมทางศาสนาซึ่งพระอุโบสถนั้นออกแบบโดยนายประเวศ ลิมปรังษี ภายในพระอุโบสถประกอบด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนังที่มีศิลปินที่มีชื่อเสียงของไทยร่วมสร้างขึ้น ได้แก่ อาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์, ปัญญา วิจินธนสาร, สมภพ บุตรราช, บุญกว้าง นนท์เจริญ และ ปาง ชินสาย

วัดแห่งนี้เคยปรากฏในรายการ ดิ เอ็ฟ เวอร์ด (The F Word) ซึ่งเชฟกอร์ดอน แรมซีย์ เดินทางมาเข้าชมการประกอบอาหารไทยและทดลองทำอาหารไทยถวายเพลพระสงฆ์ ในปี พ.ศ. 2554

อ้างอิง
เซียมซี
เซียมซี ( ) เป็นการทำนายโชคชะตารูปแบบหนึ่งตามธรรมเนียมของจีน โดยการเขย่าภาชนะที่บรรจุหมายเลขที่เขียนไว้บนไม้ไผ่ที่เหลาเป็นซีก โดยไม้ที่หล่นลงมาแท่งแรกจะแสดงหมายเลขที่นำไปตรวจสอบกับคำทำนาย พิธีกรรมเซียมซีมีความแพร่หลายใน ประเทศจีน ประเทศไทย ประเทศญี่ปุ่น เป็นต้น ซึ่งในแต่ละวัฒนธรรมก็จะมีลักษณะและความเชื่อในการเซียมซีที่แตกต่างกันไปเล็กน้อย

เชื่อกันว่าเซียมซีถูกคิดค้นครั้งแรกในสมัยราชวงศ์ชาง และเซียมซีได้เข้ามาในเมืองไทยพร้อมกับคนจีนที่เข้ามาค้าขายตั้งแต่สมัยสุโขทัย ในวัดจีนหรือศาลเจ้า สันนิษฐานว่ามีครั้งแรกในศาลเจ้าเล่งจูเกียง จังหวัดปัตตานี
ในวัฒนธรรมอื่น ๆ เช่น ญี่ปุ่น การเซียมซีเรียกว่า โอะมิกุจิ (Omikuji) การเซียมซีนิยมทำในวัดหรือศาลเจ้าชินโตมีลักษณะใกล้เคียงกันแต่เพิ่มขั้นตอนการนำใบเซียมซีผูกไว้ที่วัดหากคำทำนายระบุว่าเป็นโชคไม่ดี เชื่อว่าเป็นการทิ้งโชคไม่ดีไว้ที่วัด นอกจากการเขย่าไม้ติ้วแล้ว ยังมีการสุ่มหยิบใบเซียมซี หรือให้พนักงานของวัดสุ้มใบเซียมซีเช่นกัน
ส่วนประกอบ
เนื้อหาต่อไปนี้ ยึดตามเซียมซีรูปแบบที่พบทั่วไปในวัดในประเทศไทย
* ไม้ติ้ว หรือ แท่งเซียมซี มักทำมาจากไม้ไผ่เหลา ปลายสุดเขียนหมายเลข
* ใบเซียมซี คือใบที่ระบุคำทำนายตามตัวเลขที่ทำนายจากไม้ติ้ว บางแห่งระบุ คำแนะนำในการทำบุญ เลขนำโชค
*ไม้ปวย คือไม้ครึ่งจันทร์เสี้ยวสองแท่งประกบกัน พบในวัดบางแห่ง ใช้ปล่อยให้หล่นลงพื้น จากระดับสายตา หรือเสมอขอบโต๊ะบูชาใช้ประกอบการทำนาย ซึ่งทำนายดังนี้
**หากคว่ำทั้งสอง หมายถึง เซียมซีใบนี้ไม่ใช่ของท่าน ให้เสี่ยงเซียมซีใหม่ตั้งแต่แรกทั้งหมด
**หากหงายทั้งสอง หมายถึง คำถามนี้ท่านน่าจะรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วไม่มีเหตุต้องเซียมซีเพื่อถามหรือทำนาย หรืออาจหมายถึง เชื่อหรือไม่เชื่อก็ได้แล้วแต่วิจารณญาณ
**หากคว่ำหนึ่งแท
หรือทำนาย หรืออาจหมายถึง เชื่อหรือไม่เชื่อก็ได้แล้วแต่วิจารณญาณ
**หากคว่ำหนึ่งแท่งและหงายอีกแท่งหนึ่ง หมายถึง ถูกต้องแล้ว นี่คือคำทำนายที่ถูกต้อง
การเซียมซีออนไลน์
ในปัจจุบันมีเว็บไซต์และแอปพลิเคชันสำหรับการเซียมซี โดยมักอ้างเป็นการเสี่ยงเซียมซีตามวัดสำคัญ เช่น วัดหลวงพ่อโสธร วัดหัวลำโพง วัดพระศรีมหาอุมาเทวี ศาลหลักเมืองกรุงเทพมหานคร เป็นต้น โดยการเซียมซีนี้จะทำโดยการคลิกเพื่อให้ระบบสุ่มคำทำนายขึ้นมา เหมือนการเขย่าไม้ติ้ว

อ้างอิง
สะพานฟอร์ท
สะพานฟอร์ท ( ) เป็นสะพานทางรถไฟยื่นที่ข้ามเฟิร์ธออฟฟอร์ธทางตะวันออกของสกอตแลนด์ อยู่ทางตะวันตกของศูนย์กลางเมืองเอดินบะระ 9 ไมล์ (14 กม.) ถือเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของสกอตแลนด์ (ได้รับการลงคะแนนว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่สร้างโดยมนุษย์ในปี 2006) และมรดกโลกของยูเนสโก สะพานออกแบบโดยวิศวกรชาวอังกฤษ เซอร์จอห์น ฟาวเลอร์และเซอร์เบนจามิน เบเกอร์
เริ่มก่อสร้างสะพานในปี ค.ศ. 1882 และเปิดเมื่อ 4 มีนาคม 1890 โดยดยุกแห่งรอธเซย์ หรือต่อมาคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักรเสด็จพระราชดำเนินมาเปิด สะพานฟอร์ทมีความยาว 8,094 ฟุต (2,467 เมตร) เมื่อตอนเปิดใช้เป็นสะพานยื่นชิ้นเดียวที่ยาวที่สุดในโลก จนกระทั่งปี 1919 สะพานควิเบกในแคนาดาสร้างเสร็จจึงทำลายสถิตินี้ แต่ยังคงเป็นสะพานที่มีช่วงกว้างสะพานยาวเป็นอันดับ 2 ของโลก ด้วยช่วงกว้าง 1,709 ฟุต (521 เมตร)

อ้างอิง
คัลวิหาร
แห่งกัลวิหาร]]

คัลวิหาร ( ) หรือ อุตตราราม เป็นวิหารที่ประดิษฐานหมู่พระพุทธรูปสลักเข้าไปในหน้าผาหินแกรนิต 4 องค์ "คัลวิหาร" แปลว่า วิหารหิน หรือ อารามหิน สร้างโดยพระเจ้าปรากรมพาหุมหาราช ในราวปี พ.ศ. 1696 – 1729 วิหารแกะสลักแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของนครโบราณโปโฬนนรุวะ ตั้งอยู่ในเมืองโปโฬนนะรุวะ ประเทศศรีลังกา
พระพุทธรูปแกะสลักในแกรนิตทั้ง 4 พระองค์ ได้แก่ 
*พระพุทธรูปปางสมาธิ ฐานของพระพุทธรูปสลักเป็นวัชระและสิงห์ ด้านหลังแกะสลักลักษณะคล้ายวิมานหรือซุ้ม
*พระพุทธรูปปางสมาธิ มีขนาดเล็กกว่าองค์ที่กล่าวไปก่อนหน้า ประทับนั่งบนบัลลังก์บัวคว่ำบัวหงาย สองข้างมีประดิษฐานเทวดาแกะสลักตามศิลปะปาละ
* พระพุทธรูปปางรำพึง มีความสูง 7 เมตร 
*พระพุทธปางไสยาศน์เสด็จดับขันธปรินิพพาน
เดิมสันนิษฐานว่าพระพุทธรูปทั้ง 4 องค์ประดิษฐานภายในวิหาร จากการพบแนวฐานก่อด้วยอิฐเป็นร่องรอลการก่อสร้างวิหาร

อ้างอิง

ดูเพิ่ม

*Central Cultural Fund of Sri Lanka - Polonnaruwa Heritage site
*Galvihara - a unique display of rock art
อิมกังจัวยี่
อิมกังจัวยี่ หรือที่คนไทยเรียกว่า ธนบัตรกงเต็ก เป็นกระดาษเงินกระดาษทองรูปแบบหนึ่ง ที่ถูกพิมพ์รูปและทำให้มีลักษณะคล้ายธนบัตร หรือสกุลเงินที่มีอยู่จริง อิมกังจัวยี่ถูกนำมาใช้ในการเผากระดาษให้แก่บรรพบุรุษที่ล่วงลับตามความเชื่อของชาวจีนว่าเป็นสกุลเงินที่สามารถนำไปใช้จ่ายได้ในอีกภพภูมิหนึ่ง
สันนิษฐานว่าอิมกังจัวยี่ถูกคิดค้นโดยชาวจีนสมัยใหม่ในราวคริสตศตวรรศที่ 19 - 20 รูปแบบของลายบนธนบัตรนั้นมีหลากหลาย ขึ้นอยู่กับท้องถิ่นหรือประเทศที่ผู้ผลิตอยู่ เช่น ในประเทศจีนมักพบธนบัตรอิมกังจัวยี่ที่ทำเลียนแบบธนบัตรหยวน แต่ที่พบทั่วไปคือรูปแบบที่ทำเลียนแบบธนบัตรดอลล่าร์สหรัฐ โดยทั่วไปมักแทนที่หน้าบุคคลบนธนบัตร เช่น ท่านประธานเหมาบนธนบัตรหยวน หรือ เบนจามิน แฟรงคลิน บนธนบัตรดอลล่าร์สหรัฐ ด้วยพระรูปของพระยม เทพแห่งยมบาล ตามความเชื่อของพุทธมหายาน, ขงจื้อ หรือ เง็กเซียนฮ่องเต้ ค่าเงินของธนบัตรมีตั้งแต่รูปแบบที่ใกล้เคัยงชีวิตจริง เช่น 5 หยวน ไปจนถึง 100,000,000 ดอลล่าร์สหรัฐ ในปัจจุบัน นอกจากการพิมพ์ภาพเทพเจ้าบนธนบัตรแล้ว ยังมีการนำภาพทิวทัศน์ วัด
สหรัฐ ในปัจจุบัน นอกจากการพิมพ์ภาพเทพเจ้าบนธนบัตรแล้ว ยังมีการนำภาพทิวทัศน์ วัด หรือศาลเจ้าต่าง ๆ มาประดับเพื่อความสวยงามตามความเหมาะสม
อุทยานแห่งชาติศรีลานนา
อุทยานแห่งชาติศรีลานนา เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 60 ของประเทศไทย มีเนื้อที่ประมาณ 878,750 ไร่ หรือ 1,406 ตารางกิโลเมตร เป็นแหล่งต้นลำน้ำหลายสาขาของแม่น้ำปิง มีเนื้อที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของภาคเหนือ หรือใหญ่เป็นอันดับ 8 ของประเทศ มีพื้นที่ครอบคลุม 3 อำเภอในจังหวัดเชียงใหม่ คือ อำเภอแม่แตง อำเภอเชียงดาว อำเภอพร้าว มีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ เช่น น้ำตกม่อนหินไหลอ่างเก็บน้ำของเขื่อนแม่งัดสมบูรณ์ชล และเป็นหนึ่งใน 5 แห่งในโครงการจัดตั้งอุทยานแห่งชาติเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในวโรกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2530

อ้างอิง
กัวกาโมเล
กัวกาโมเล ( ) เป็นอาหารประเภทเครื่องจิ้ม ทา หรือยำจากเม็กซิโก ทำมาจากอาโวคาโดบด ปรุงรสด้วยน้ำเลมอน กระเทียม พริกไทยดำ ผักชี มะเขือเทศสด และส่วนประกอบอื่น ๆ แตกต่างกันไปตามสูตร เชื่อว่ามีรับประทานมาตั้งแต่สมัยแอซเท็ก นิยมรับประทานกับตอร์ติยาชิปและตาโก

อ้างอิง
อุทยานแห่งชาติแม่วาง
อุทยานแห่งชาติแม่วาง เป็นอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย ลำดับที่ 112 ได้รับการการประกาศจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ครอบคลุมพื้นที่ป่าจอมทอง ป่าแม่ขาน และป่าแม่วาง อยู่ในเขตท้องที่ตำบลสันติสุข ตำบลยางคราม ตำบลดอยหล่อ อำเภอดอยหล่อ ตำบลบ้านหลวง ตำบลข่วงเปา อำเภอจอมทอง และตำบลทุ่งปี้ อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ 74,766 ไร่ หรือ 119.6256 ตารางกิโลเมตร

ภูมิประเทศ เป็นเทือกเขาสลับซับซ้อนของทิวเขาถนนธงชัย ที่ทอดตัวตามแนวเหนือ-ใต้ มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางตั้งแต่ 400-1,909 เมตร อุทยานแห่งชาติแม่วางเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำ 3 สายคือ น้ำแม่แจ่ม น้ำแม่วาง น้ำแม่ตื่น ซึ่งไหลลงสู่แม่น้ำปิง
สัตว์ป่าที่พบ ได้แก่ เก้ง หมูป่า เสือปลา ลิงวอก ชะนีมือขาว ชะมดเช็ด หมาไม้ เม่นหางพวง ลิ่นชวา กระต่ายป่า กระรอกท้องแดง ค้างคาวดอย เหยี่ยวรุ้ง นกกระทาทุ่ง ไก่ป่า ไก่ฟ้าหางลายขวาง นกคุ่มอกลาย นกเขาเขียว นกบั้งรอกใหญ่ นกเค้าโมง นกแอ่นตาล นกขุนแผนหัวแดง นกแก๊ก นกโพระดก นกหัวขวานด่างแคระ นกปรอดทอง นกแซงแซวหางปลา นกกินปลีหางยาวคอสีฟ้า เต่าปูลู เต่าเหลือง กิ้งก่าบินปีกแดง แย้ ตะกวด งูเหลือม งูสามเหลี่ยม งูจงอาง อึ่งลาย กบห้วย ปาดบ้าน และคางคกบ้าน เป็นต้น
สภาพป่าในพื้นที่อุทยานแห่งชาติจำแนกได้เป็น 4 ชนิดคือ ป่าเบญจพรรณ พบในพื้นที่ที่มีระดับความสูงระหว่าง 400-1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ป่าเต็งรัง พบที่ระดับความสูง 400-900 เมตรจากระดับน้ำทะเล ป่าสนเขา พบในพื้นที่ที่มีระดับความสูงระหว่าง 900-1,500 เมตรจากระดับน้ำทะเล และป่าดิบเขา พบโดยทั่วไปในพื้นที่ที่มีความสูงตั้งแต่ 1,000 เมตรขึ้นไป

อ้างอิง
ฟาร์มโทมิตะ
ฟาร์มโทมิตะ ( ) เป็นฟาร์มในเมืองนากาฟูราโนะ ฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครซัปโปโระไปราว 120 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางโดยรถยนต์ราว 2 ชั่วโมง ฟาร์มเปิดให้เข้าชมระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนพฤศจิกายน ช่วงเหมาะสมไปเยือนที่สุดคือเดือนกรกฎาคม การเข้าชมฟาร์มไม่มีค่าใช้จ่าย
ฟาร์มโทมิตะก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1903 โดยนายโทกูมะ โทมิตะ เกษตรกรจากจังหวัดฟูกูอิ ก่อนที่ใน ค.ศ. 1958 จะได้เริ่มมีการปลูกต้นลาเวนเดอร์เพื่อใช้ทำน้ำมันหอมระเหย พื้นที่แปลงลาเวนเดอร์เคยกว้างที่สุดถึง 1,400 ไร่ใน ค.ศ. 1970 ก่อนที่จะลดขนาดลงมา ต่อมาใน ค.ศ. 1976 ทุ่งลาเวนเดอร์ของฟาร์มโทมิตะถูกนำไปใช้เป็นภาพบนปฏิทินของกลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น (JR) ทำให้เกิดกระแสนักท่องเที่ยวหลั่งไหลมาเยี่ยมชมจากทั่วญี่ปุ่น ตั้งแต่นั้นมาก็เริ่มมีการพัฒนาฟาร์มเป็นแหล่งท่องเที่ยว มีการปลูกดอกไม้ สร้างเรือนกระจก สร้างพิพิธภัณฑ์ตามมา

ในปัจจุบัน ฟาร์มโทมิตะสามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวได้กว่าหนึ่งล้านคนต่อปี และกลายเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางของการท่องเที่ยวในจังหวัดฮกไกโด
แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของฟาร์มโทมิตะ 
* "Farm Tomita in Nakafurano" Lavender Field That 1 Million Tourists Visit
วัดที่โลมี่นโล
วัดที่โลมี่นโล ( , ) หรือบางครั้งคนไทยเรียกว่า วัดฉัตรตั้ง เป็นวัดพระเจดีย์ในพุกาม ประเทศพม่า สร้างขึ้นโดยพระเจ้าไชยสิงขะในราว ค.ศ. 1211–1231 เจดีย์แห่งนี้สูง 3 ชั้น 46 เมตร และสร้างด้วยอิฐ วัดนี้เป็นที่รู้จักสำหรับประติมากรรมปูนปลาสเตอร์ที่โดดเด่น และบนชั้นหนึ่งประดิษฐานพระพุทธรูป 4 องค์ เจดีย์ได้รับความเสียหายเนื่องจากเหตุแผ่นดินไหวพุกามใน ค.ศ. 1975
พระเจ้านรปติสี่ตู่ทรงมีราชบุตรหลายพระองค์ ทั้งที่เกิดแต่อัครมเหสีและพระชายา เมื่อทรงตัดสินใจแต่งตั้งกษัตริย์พระองค์ต่อไป ตามธรรมเนียมพระองค์จะต้องตั้งบุตรในอัครมเหสี แต่พระองค์ทรงเคยรับปากพระชายาองค์หนึ่งว่าจะทรงพิจารณาราชบุตรจากชายาองค์นี้ให้ขึ้นครองราชย์ด้วย ดังนั้นพระองค์จึงตัดสินใจใช้ "ฉัตรเสี่ยงทาย" โดยทรงตั้งฉัตรอันเป็นสัญลักษณ์ของกษัตริย์ไว้ตรงกลาง แล้วให้ราชบุตรแต่ละพระองค์มานั่งล้องวงกัน หากฉัตรล้มลงแล้วปลายฉัตรชี้ไปที่ราชบุตรองค์ใดนั้น ก็จะทรงแต่งตั้งเป็นกษัตริย์สืบต่อไปจากพระองค์ ซึ่งปรากฏว่าปลายฉัตรชี้ไปที่เจ้าชายไชยสิงขะ ซึ่งเป็นราชบุตรอันเกิดแต่ชายา ชาวพม่าจึงเรียกพระเจ้าไชยสิงขะว่า "กษัตริย์ฉัตรตั้ง" และเมื่อทรงขึ้นครองราชย์จึง
ชาวพม่าจึงเรียกพระเจ้าไชยสิงขะว่า "กษัตริย์ฉัตรตั้ง" และเมื่อทรงขึ้นครองราชย์จึงทรงสร้างเจดีย์ขึ้นเป็นอนุสรณ์ ณ บริเวณที่พระราชบิดาเอาฉัตรเสี่ยงทาย และเรียกว่า "เจดีย์ที่โลมี่นโล"
วัดมนูหะ
วัดมนูหะ หรือ มะนูฮาพะย่า ( ) เป็นวัดและโบราณสถานที่สร้างโดยพระเจ้ามนูหะ กษัตริย์มอญแห่งอาณาจักรสุธรรมวดี ขณะที่พระองค์ทรงถูกจองจำในเมืองพุกามในรัชสมัยพระเจ้าอโนรธามังช่อ ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า
ตามประวัติได้เล่าว่าพระเจ้าอโนรธามังช่อ กษัตริย์พุกาม ได้ทรงทำสงครามกับอาณาจักรสุธรรมวดี เมืองหลวงของมอญและได้รับชัยชนะ จึงทรงกวาดต้อนกษัตริย์แห่งสุธรรมวดีคือพระเจ้ามนูหะมาจองจำในเมืองพุกาม โดยไม่ให้อิสระอะไรมากนัก ต่อมาพระองค์ได้ทรงมีพระบรมราชานุญาติให้พระเจ้ามนูหะสร้างวัดเพื่อเป็นสถานที่บำเพ็ญพระราชกุศล ซึ่งคือวัดมนูหะแห่งนี้ พระองค์จึงทรงระบายความคับแค้นพระทัยผ่านการสร้างวัดโดยทรงสร้างให้พระประธานปางขัดสมาธิในวิหารมีขนาดใหญ่จนพระอังสา (ไหล่) ของพระพุทธรูปชิดติดกับผนังทั้งสองข้างและมีลักษณะอึดอัด ชาวไทยจึงรู้จักกันในนาม พระอึดอัด นอกจากพระพุทธรูปปางสมาธิแล้วในอีกวิหารหนึ่งยังมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์เสด็จดับขันธปรินิพพาน ซึ่งถูกสร้างในลักษณะที
กวิหารหนึ่งยังมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์เสด็จดับขันธปรินิพพาน ซึ่งถูกสร้างในลักษณะที่ดูอึดอัดเช่นกัน โดยมีพุทธลักษณะทรงยิ้ม นักโบราณคดีบางกลุ่มตีความว่าพระเจ้ามนูหะทรงจะสื่อว่า ความตาย (พระนิพพาน) เท่านั้น จะช่วยให้เราหลุดพ้นได้
คลังภาพ

ไฟล์:Bagan 147.jpg|อาคารวัดมนูหะ
ไฟล์:Buddha Image inside Manuha Temple.jpeg|พระอึดอัดปางขัดสมาธิ
ไฟล์:Bagan 150.jpg|พระอึดอัดปางไสยาสน์
ไฟล์:Manuha-inscription.jpg|ศิลาจารึกพระเจ้ามนูหะ

อ้างอิง

*
จังหวัดแชลอนากูรา
จังหวัดแชลอนากูรา ( ) เป็นหน่วยการปกครองท้องถิ่นของประเทศโปแลนด์ในช่วงปี ค.ศ. 1975–1998 จังหวัดได้รับการรวมเข้ากับจังหวัดลูบุช มีเมืองหลักคือแชลอนากูรา

เมืองต่าง ๆ
จังหวัดแชลอนากูราประกอบด้วย 16 เมือง โดยรายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร (ข้อมูลปี ค.ศ. 1998)

ดูเพิ่ม
จังหวัดของประเทศโปแลนด์
น้ำมันถั่วเหลือง
น้ำมันถั่วเหลือง เป็นน้ำมันพืชที่ได้จากเมล็ดของถั่วเหลือง (Glycine max) เป็นน้ำมันประกอบอาหารที่นิยมที่สุด แต่เพราะเป็นน้ำมันชักแห้งด้วย จึงสามารถใช้เป็นองค์ประกอบพื้นฐานของหมึกพิมพ์ (หมึกถั่วเหลือง) และสีน้ำมัน

ประวัติ
บันทึกจีนซึ่งหาอายุได้ 2,000 ปีก่อน ค.ศ. กล่าวถึงการเพาะปลูกถั่วเหลืองเพื่อทำน้ำมัน 
แต่วรรณกรรมจีนโบราณก็แสดงว่า มีการเพาะปลูกถั่วเหลืองอย่างกว้างขวางเพราะมีคุณค่าสูงเพื่อผลิตน้ำมันตั้งแต่ยุคก่อนเขียนบันทึกแล้ว

การผลิต
การสกัดน้ำมันเริ่มจากการทำเมล็ดให้แตก แล้วอุ่นให้ถึงอุณหภูมิ 60-88 °C ขึ้นอยู่กับความชื้น นำผ่านลูกกลิ้ง/ลูกรีดให้เป็นเกล็ดเพื่อเพิ่มพื้นที่ผิวให้สกัดได้อย่างมีประสิทธิภาพ แล้วสกัดด้วยตัวทำละลายคือเฮกเซน น้ำมันที่ได้จะทำให้บริสุทธิ์ (refined) ผสมเพื่อใช้ในการต่าง ๆ และบางครั้งเติมไฮโดรเจน (hydrogenation) น้ำมันทั้งแบบเหลวและแบบเติมไฮโดรเจนวางขายเป็นน้ำมัน/ไขมันพืช ซึ่งเป็นส่วนผสมของอาหารแปรรูปต่าง ๆ มากมาย ส่วนที่เหลือของเมล็ดจะใช้เป็นอาหารสัตว์

ในฤดูเพาะปลูกปี 2002-2003 โลกผลิตน้ำมันถั่วเหลืองทั้งหมด 30.6 ล้านตัน โดยเป็นครึ่งหนึ่งของน้ำมันพืชที่ใช้ทาน เป็น 30% ของไขมันและน้ำมันที่ผลิตจากสัตว์และพืชเขตร้อนทั้งหมด
องค์ประกอบ
น้ำมันถั่วเหลือง 100 ก. มีไขมันอิ่มตัว 16 ก. ไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยว 23 ก. และไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่ 58 ก. 
ไตรกลีเซอไรด์ของถั่วเหลืองมีไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่หลักเป็นกรดลิโนเลนิกอัลฟา (C-18:3) ในอัตราส่วน 7-10% และกรดลิโนเลอิก (C-18:2) ในอัตราส่วน 51%
และมีไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยวหลักเป็นกรดโอเลอิก (C-18:1) ที่ 23% 
มันยังมีกรดไขมันอิ่มตัว คือ stearic acid (C-18:0) 4% และกรดปาลมิติก (C-16:0) 10%
อัตราส่วนที่สูงของไขมันไม่อิ่มตัวซึ่งออกซิไดซ์ได้ง่ายเป็นคุณสมบัติที่ไม่ดีในการบางอย่าง เช่น เป็นน้ำมันประกอบอาหาร ในปี 2004 บริษัท 3 บริษัทคือ มอนซานโต้, DuPont/Bunge และ Asoyia จึงได้เริ่มวางขายถั่วเหลืองดัดแปลงพันธุกรรม Roundup Ready soybean ซึ่งมี กรดลิโนเลนิกต่ำ แต่กระบวนการเติมไฮโดรเจน (hydrogenation) ก็สามารถใช้ลดความไม่อิ่มตัวของกรด แต่ถ้าเติมไฮโดรเจนเพียงบางส่วน (partially hydrogenated) น้ำมันที่ได้ส่วนหนึ่งก็จะเป็นไขมันทรานส์

เทียบกับน้ำมันพืชอื่น

การใช้
เป็นอาหาร
น้ำมันถั่วเหลืองโดยมากใช้ทอด/ผัด และอบขนม/อาหารแต่ก็ใช้เป็นเครื่องปรุงรสสลัดด้วย
เป็นน้ำมันชักแห้ง
น้ำมันถั่วเหลืองเป็นน้ำมันชักแห้งชนิดหนึ่ง ซึ่งหมายความจะค่อย ๆ แข็งเมื่อถูกกับอากาศโดยกระบวนการพอลิเมอไรเซชันอาศัยอนุมูลอิสระ แล้วกลายเป็นของแข็งที่ยืดหยุ่นได้ ใส และกันน้ำได้เพราะเหตุนี้ จึงใช้ทำหมึกพิมพ์และสีน้ำมันแต่น้ำมันประเภทอื่น เช่น น้ำมันเมล็ดฝ้าย อาจดีกว่าเมื่อใช้เป็นน้ำมันชักแห้งในบางกรณี

เป็นสารทำให้คงสภาพในสารขับไล่แมลง
แม้น้ำมันเองจะไม่มีฤทธิ์ไล่แมลงโดยตรง แต่ก็ใช้เป็นสารทำให้คงสภาพ (fixative) เพื่อยืดระยะฤทธิ์น้ำมันหอมระเหย เช่น น้ำมันตะไคร้ ในสารขับไล่แมลงพาณิชย์หลายยี่ห้อ

เชิงอรรถและอ้างอิง
โรงครัวพระศาสดา
ลังคัร หรือ ลังกัร ( ; ; แปลตรงตัวว่า "ห้องครัว") หรือในภาษาไทยบางครั้งเรียกว่า โรงครัวพระศาสดา เป็นศัพท์ใสศาสนาซิกข์หมายถึงครัวชุมชนของโบสถ์ซิกข์ที่ประกอบอาหารและจัดเลี้ยงอาหารโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายแก่ผู้ที่มาประกอบพิธีกรรมทางศาสนาและบุคคลนอกศาสนาที่เข้ามาเยี่ยมชมคุรุทวารา (โบสถ์ซิกข์) อาหารที่ประกอบแจกจ่ายนั้นมักเป็นมังสวิรัติ ผู้ที่มารับอาหารจะนั่งรับประทานบนพื้นด้วยกันในห้องทานอาหารของโรงครัว โดยไม่มีเก้าอี้หรือโต๊ะ อาหารและเครื่องดื่มจะบริการโดยอาสาสมัครชาวซิกข์ที่มีอย่างไม่ขาดสาย ตั้งแต่ขั้นตอนประกอบอาหารจนถึงการล้างภาชนะ โรงครัวพระศาสดาถูกริเริ่มขึ้นครั้งแรกโดยคุรุอรชุนโดยมีจุดประสงค์เพื่อให้ศาสนิกชนอิ่มท้องและเลี้ยงอาหารแก่ผู้ยากไร้
อย่างไรก็ตาม มีบางโอกาสที่โรงครัวพระศาสดาจะจัดอาหารที่มีเนื้อ (เรียกว่า "มหาประสาท"; mahaprasad) ในโอกาสพิเศษเท่านั้น เรียกว่า "ฉูอนี" (Chhuani) เช่น ทีปาวลี (Divali) ซึ่งจะเฉลิมฉลองเป็นเวลาสิบวัน

อ้างอิง
แยกพระโขนง
แยกพระโขนง ( ) เป็นทางแยกหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงพระโขนง เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร เป็นแยกที่เป็นจุดตัดกันระหว่างถนนสุขุมวิท ถนนพระรามที่ 4 และถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์)

แยกพระโขนงมีลักษณะเป็นสามแยกซ้อนกัน 2 ส่วน ประกอบด้วยส่วนที่ถนนสุขุมวิทตัดกับถนนพระรามที่ 4 และถนนสุขุมวิทตัดกับถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์)

ทางแยกนี้มีสถานีพระโขนงอยู่ใกล้เคียง และขึ้นชื่อว่าเป็นแยกที่ติดไฟแดงเป็นเวลานาน โดยในเวลาช่วงปกติ รถที่จะวิ่งออกจากถนนพระรามที่ 4 หากเป็นสัญญาณไฟระบบอัตโนมัติจะติดไฟแดงรอบละ 216 วินาที และมีหางแถวที่ยาวเป็นประจำ ปัจจุบันบริเวณนี้มีคอนโดมิเนียมตั้งอยู่อย่างหนาแน่น

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
น้ำตกกบาลฉาย
น้ำตกกบาลฉาย เป็นน้ำตกที่ตั้งอยู่ห่างจากเมืองพระสีหนุ (ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกัมพูชา) ประมาณ 7 กิโลเมตร และไปต่อ 9 กิโลเมตรตามทางลูกรัง น้ำตกกบาลฉายเป็นที่มาของน้ำสะอาดสำหรับเมืองพระสีหนุจนถึง ค.ศ. 1963 ได้ถูกยกเลิกเพราะกลายเป็นที่ซ่อนของเขมรแดง

ใน ค.ศ. 1998 บริษัท Kok An Company ซึ่งสร้างถนนในพื้นที่ได้พัฒนาบริเวณน้ำตกให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยว ปัจจุบันรัฐบาลกัมพูชากลับเข้าไปควบคุมพื้นที่และใช้เป็นแหล่งผลิตน้ำสะอาดสำหรับเมืองข้างเคียงอีกครั้ง

อ้างอิง
หอรำลึกซุน ยัตเซ็น (กวางโจว)
หอรำลึกซุน ยัตเซ็น หรือ หอรำลึกจงซาน เป็นอาคารทรงแปดเหลี่ยมในเมืองกว่างโจว เมืองหลวงของมณฑลกวางตุ้ง

หอรำลึกได้รับการออกแบบโดยลู่ ยันจื่อ และถูกสร้างขึ้นด้วยเงินที่ระดมทุนโดยคนจีนทั้งในและต่างประเทศเพื่อรำลึกถึงคุณงามความดีของ ดร.ซุน ยัตเซ็น งานก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1929 และเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1931 ห้องโถงเป็นโครงสร้างแปดเหลี่ยมขนาดใหญ่ที่มีความยาว 71 เมตรโดยไม่มีเสาหลัก หอรำลึกตั้งด้วยเวทีขนาดใหญ่และบรรจุคนได้ 3,240 คน

==ประวัติ== 
 ป้ายประกาศจิ่วกวงเตียลู่ จะเห็นได้ว่าหอรำลึกซุน ยัตเซ็นเป็นสถานที่สำคัญในกวางโจวในเวลานั้น]]
หอรำลึกในอดีตนั้นเคยเป็นที่ตั้งที่มีชื่อว่า ทำเนียบประธานาธิบดีกวางตุ้ง เมื่อครั้งที่ดร.ซุน ยัตเซ็นทำกับสู้รบเพื่อรวบรวมประเทศจีนในยุคขุนศึก

มาถึงปี ค.ศ. 1931 ทำเนียบประธานาธิบดีได้ถูกเปลี่ยนเป็นหอรำลึกซุน ยัตเซ็นสร้างขึ้นเพือรำลึกถึง ดร.ซุนยัดเซ็น ถือว่าเป็นบิดาของคนจีนยุคใหม่ ดร.ซุน ยัดเซ็น เป็นผู้ก่อตั้งพรรคก๊กมินตั๋ง และเป็นประธานาธิบดีคนแรกของจีน เป็นแกนนำคนสำคัญในการโค่นล้มราชวงศ์ชิง เป็นผู้ที่มีพระคุณกับชาวจีนอย่างใหญ่หลวงเพราะเป็นผู้ที่ปลดปล่อยชาวจีนให้รอดพ้นจากสังคมเดิมที่ล้าหลัง และระบบกษัตริย์ราชวงศ์ชิง

ในปี ค.ศ. 1949 แสดงรูปของหอรำลึกซุน ยัตเซ็น ในช่วงสาธารณรัฐจีนสมัยปกครองแผ่นดินใหญ่]]
หอรำลึกซุน ยัตเซ็น ได้รับการบูรณะอีกครั้งในปี ค.ศ. 1972 สร้างเพื่อระลึกวันเกิดร้อยปีของ ดร.ซุน ยัตเซ็น สัญลักษณ์ของหอที่ระลึกแห่งนี้คือรูปปั้นเหมือนของตัวท่าน ที่ตั้งอยู่ทางด้านหน้าของพิพิธภัณฑ์ และแผ่นป้ายที่เขียนว่า "เทียนเซี้ยะเหวยกง” ซึ่งท่านก็เป็นผู้เขียนด้วยตัวของท่านเอง โครงสร้างภายนอกเลียนแบบวังจีน หลังคาปูด้วยกระเบื้องสีเหลือง ภายในหอมีห้องประชุมใหญ่ ห้องสมุด ดร.ซุน ยัตเซ็น ห้องภาพ และห้องบรรยาย ในห้องโถงใหญ่มีรูปปั้น ดร.ซุน ยัตเซ็น ที่ทำจากทองแดงแท้ สูง 5.8 เมตร ฐานสูง 3.1 เมตร ภายในอนุสรณ์สถานนั้นเป็นหอประชุมขนาดใหญ่รูปทรงแปดเหลี่ยม ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นสถาปัตยกรรมชิ้นเยี่ยม เพราะสร้างขึ้นโดยไม่มีเสากลางห้องที่จะบดบังสายตาของผู
การเดินทาง
สามารถเข้าถึงหอรำลึกซุน ยัตเซ็นได้จากรถไฟใต้ดินกว่างโจวโดยใช้เส้นทางสถานีหอรำลึกซุน ยัตเซ็น

ดูเพิ่ม
* อนุสรณ์สถานแห่งชาติ ซุน ยัตเซ็น ที่เมืองหนานจิง
* หอรำลึกซุน ยัตเซ็นที่เมืองไทเป
* หอรำลึกซุน ยัตเซ็น (หนานหยาง) ที่ประเทศสิงค์โปร์

อ้างอิง

บรรณานุกรม
* .
* .
รุกขมรดก
เก่าแก่ในบ้านเกิดของไอแซก นิวตัน ถูกประกาศให้เป็นหนึ่งใน 50 รุกขมรดกสำคัญของอังกฤษ เนื่องในวาระกาญจนาภิเษกของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2545]]

รุกขมรดก เป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ที่มีคุณค่าหรือมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ มีลักษณะเฉพาะไม่เหมือนใครซึ่งไม่สามารถถูกแทนที่ได้ เกณฑ์พื้นฐานสำหรับการกำหนดต้นไม้มรดกที่มีคุณค่าคือ อายุ ความหายาก และขนาด รวมถึงสุนทรียศาสตร์ พฤกษศาสตร์ นิเวศวิทยา และคุณค่าทางประวัติศาสตร์ ในบางประเทศมีการตรากฎหมายเพื่อคุ้มครองต้นไม้ที่เป็นมรดกของชาติ เช่น สิงคโปร์ สหรัฐอเมริกา
ในศาสนาพุทธมีแนวคิดในเรื่องการให้คุณค่ากับต้นไม้มรดกมาช้านาน เช่น ความเชื่อในเรื่องรุกขเจดีย์ หรือการดูแลพระศรีมหาโพธิ์ ในฐานะเจดีย์หรือสิ่งแทนพระศาสดาเพื่อการสักการะ

สำหรับในประเทศไทยมีการกำหนดคุณค่าให้กับต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่และมีความสำคัญอย่างเป็นทางการโดยรัฐ ในปี พ.ศ. 2560 โดยกระทรวงวัฒนธรรม ร่วมกับกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มีการคัดเลือกต้นไม้ในประเทศไทยที่มีขนาดใหญ่ อายุประมาณหนึ่งร้อยปีขึ้นไป หรือต้นไม้ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เพื่อประกาศขึ้นทะเบียนให้เป็นต้นไม้สำคัญของชาติในวาระสำคัญต่าง ๆ ของประเทศ

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* กฎหมายเกี่ยวกับต้นไม้ใหญ่ในเมืองในประเทศไทย
* กรมส่งเสริมวัฒนธรรม
* รุกข มรดกของแผ่นดิน
วัดแสงสิริธรรม
วัดแสงสิริธรรม หรือชื่อเดิม วัดขวิด เป็นวัดราษฎร์เก่าแก่ตั้งแต่สมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านเตาอิฐ ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี สร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2327 สำหรับชื่อวัดแสงสิริธรรมในปัจจุบันนั้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2334 ในสมัยรัชกาลที่ 1 นับตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

วัดแสงสิริธรรมมีจุดเด่นที่สำคัญ คือ พระอุโบสถและเจดีย์รายเก่า ภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระประธานพระพุทธศรีโรจนชัย หรือที่ชาวบ้านเรียก หลวงพ่อโต พระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย กับหลวงพ่อดำ พระพุทธรูปหล่อสัมฤทธิ์ปางมารวิชัยสมัยอยุธยา ซึ่งมีประวัติเคยมีการลักลอกโจรกรรมถึงสามครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ
ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2558 วัดแสงสิริธรรมได้รับการขึ้นทะเบียนจากกรมศิลปากรเป็นโบราณสถาน ระบุ 24 มีนาคม 2558 เล่ม 132 ตอนพิเศษ 65 ง หน้า 26 ปัจจุบัน นอกจากตัววัดแสงสิริธรรมแล้ว ยังมีตลาดน้ำขนาดเล็กซึ่งตั้งอยู่ติดกับพระอุโบสถเก่า เป็นแหล่งท่องเที่ยวโดยรอบเกาะเกร็ดรอบนอกอีกแห่งหนึ่งของจังหวัดนนทบุรี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
จังหวัดเกรโมนา
จังหวัดเกรโมนา ( ) เป็นจังหวัดในแคว้นลอมบาร์เดียของอิตาลี มีเมืองเอกคือ เกรโมนา

จังหวัดตั้งอยู่ส่วนกลางของที่ราบปาดานาดังนั้นพื้นที่ทั้งหมดจึงเป็นที่ราบโดยไม่มีภูเขาหรือเนินเขา มีแม่น้ำหลายสายผ่านเช่นแม่น้ำเซรีโอและแม่น้ำอัดดา และคลองประดิษฐ์ซึ่งส่วนใหญ่ใช้สำหรับการชลประทาน

แม่น้ำโปซึ่งเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในอิตาลี แบ่งพรมแดนจังหวัดนี้กับจังหวิดปีอาเชนซา ในขณะที่แม่น้ำออลโยแบ่งจังหวัดนี้กับจังหวัดเบรชชา

อ้างอิง
จังหวัดปีอาเชนซา
จังหวัดปีอาเชนซา ( ) เป็นจังหวัดในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาของอิตาลี มีเมืองเอกคือปีอาเชนซา ในปี 2016 มีประชากรรวม 286,572 คนบนพื้นที่ 2,585.86 ตารางกิโลเมตร ทำให้มีความหนาแน่น 111.38 คนต่อตารางกิโลเมตร จังหวัดนี้สามารถสืบประวัติศาสตร์กลับไปได้ถึงการก่อตั้งโดยชาวโรมันเมื่อ 218 BCE
อ้างอิง
จังหวัดเทคีร์ดา
จังหวัดเทคีร์ดา ( ) เป็นจังหวัดของตุรกีตั้งอยู่ในภูมิภาคเธรซตะวันออกของประเทศ หรือที่รู้จักกันในชื่อตุรกีทวีปยุโรป เป็นหนึ่งในสามจังหวัดที่อยู่ในภูมิภาคนี้ เชื่อมต่อกับจังหวัดอิสตันบูลทางตะวันออก จังหวัดคืร์กลาเรลีทางเหนือ จังหวัดเอดีร์แนทางตะวันตก

เทคีร์ดาเป็นเมืองหลักของจังหวัดนี้ และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในตุรกีฝั่งทวีปยุโรปนอกเหนือจากส่วนหนึ่งของอิสตันบูล

อ้างอิง
จังหวัดเลกโก
จังหวัดเลกโก ( ; Lecchese: ) เป็นจังหวัดในแคว้นลอมบาร์เดียของอิตาลี มีเมืองเอกคือเลกโก ในปี 2017 จังหวัดนี้มีประชากร 337,211 คนบนพื้นที่ 805.61 ตารางกิโลเมตร และแบ่งเป็น 85 คอมมูน

ชายฝั่งระหว่าง Mandello del Lario และ Varenna เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "Golden Coast" ซึ่งถือว่าดีที่สุด มีสภาพอากาศดีที่สุดและทิวทัศน์มุมกว้างของทะเลสาบ Como ชายฝั่งของทะเลสาบโคโม เนื่องจากความสำคัญ สงครามเพื่อพิชิตชายฝั่งของทะเลสาบแห่งนี้จึงเกิดขึ้นมากมายและหากดำเนินไปนานหลายสิบปี แม้แต่ระหว่างกองทัพของมิลานและเซเรนิสซิมา

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ
จังหวัดยาโลวา
จังหวัดยาโลวา ( ) เป็นจังหวัดทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศตุรกี ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกของทะเลมาร์มะรา มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดบูร์ซาทางทิศใต้ และติดกับจังหวัดโคจาเอลีทางทิศตะวันออก จังหวัดนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 798 ตารางกิโลเมตร ซึ่งทำให้เป็นจังหวัดที่มีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดในประเทศตุรกี และมีประชากร 296,333 คน (ค.ศ. 2022)

ก่อน ค.ศ. 1930 พื้นที่โดยรอบยาโลวาเคยมีฐานะเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดโคจาเอลี ต่อมาในช่วง ค.ศ. 1930 ถึง ค.ศ. 1995 ได้ถูกโอนไปเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอิสตันบูล จนกระทั่งใน ค.ศ. 1995 พื้นที่แห่งนี้ได้รับการแยกตัวออกมาและจัดตั้งขึ้นเป็นจังหวัดยาโลวาในปัจจุบัน โดยมีเมืองศูนย์กลางการบริหารประจำจังหวัดคือเมืองยาโลวา

อำเภอ
จังหวัดยาโลวาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 อำเภอ:

* อัลตือนอวา
* อาร์มุตลู
* ชิฟต์ลิกเกย
* ชือนาร์จึก
* แตร์มัล
* ยาโลวา

บุคคลที่มีชื่อเสียง
* มูฮาร์เรม อึนเจ – นักการเมือง
* เมห์เมต ออคูร์ – นักบาสเกตบอล NBA
* เชบเนม เฟรัห์ – นักร้อง
* อิเซล (อิเซล แชลิเกิซ) – นักร้อง

ระเบียงภาพ
Image:Yalova-Sudüşen.jpg|น้ำตกซูดูเชน ใกล้กับแตร์มัล จังหวัดยาโลวา
Image:Karamanlidika-.jpg|จารึกภาษาตุรกีคารามานลีที่พบบนแผ่นหินหลุมศพในเอลมาลึก จังหวัดยาโลวา ซึ่งระบุข้อความว่า ΤΕΚΕ ΟΓΛΟΥ ΧΑТΖΙ ΓΙΑΝΙ ΓΙΠΤΙΡΑΝ 1910 
Image:Armutlu 7005.jpg|ท่าเรือเฟอร์รีของอาร์มุตลู
Image:Bozburun Lighthouse, Armutlu.jpg|ประภาคารบอซบูรุน ในอาร์มุตลู
Image:Yalova Market.jpg|ตลาดแห่งหนึ่งในยาโลวา

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการของผู้ว่าราชการจังหวัดยาโลวา
* เว็บไซต์ทางการของเทศบาลเมืองยาโลวา
* ข้อมูลพยากรณ์อากาศจังหวัดยาโลวา
วัดแขก
วัดแขก อาจหมายถึง
* วัดพระศรีมหาอุมาเทวี (วัดแขก สีลม) โบสถ์พราหมณ์ในกรุงเทพมหานคร
* ตรอกวัดแขก หรือ ถนนปั้น ถนนใกล้วัดพระศรีมหาอุมาเทวี
* วัดพระศรีอรูลมิกูมหาศิวะศักติ (วัดแขก อ่างทอง) โบสถ์พราหมณ์ในจังหวัดอ่างทอง
* วัดศรีมาริอัมมัน สิงคโปร์ (นักท่องเที่ยวชาวไทยมักเรียกว่า วัดแขก สิงคโปร์) โบสถ์พราหมณ์ในประเทศสิงคโปร์
ศาลาแก้วกู่
ศาลาแก้วกู่ เป็นอุทยานขนาด 42 ไร่ของศูนย์วิปัสสนาแก้วกู่ และสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญในชุมชนสามัคคี อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ที่ประดิษฐานรูปปั้นคอนกรีตเสริมเหล็กขนาดใหญ่จำนวนรวมกว่า 200 องค์ โดยประกอบด้วยพระพุทธรูป พระรูปของพระโพธิสัตว์ เทพเจ้าฮินดู บุคคลในคริสต์ศาสนา ความเชื่อพื้นบ้าน และตัวละครจากรามเกียรติ์ อุทยานแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยปู่บุญเหลือ สุรีรัตน์ ภายใต้แนวคิดว่า "ทุกศาสนาสามารถอยู่รวมกันได้" และให้เป็น "สถานที่แทนภาพดินแดนแห่งการหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง" ในปี พ.ศ. 2521
ภายในอุทยาน ที่บริเวณฐานของพระรูปแต่ละองค์จะมีจารึกอธิบายชิ้นงานและแนวคิด คติเตือนใจ เป็นภาษาอีสาน และภาษาไทย รูปปั้นที่สูงที่สุดมีความสูงราว 25 เมตร นอกจากนี้ยังมีอาคารสำนักพุทธศาสนาแก้วกู่ความสูงสามชั้น สถาปัตยกรรมเลียนแบบมัสยิด บนหน้าบันของอาคารจารึกสัญลักษณ์โอม และอักษรไทย ศาลาแก้วกู่ โดยชั้นบนสุดเป็นที่ตั้งร่างของปู่บุญเหลือ สุรีรัตน์ที่บรรจุในผอบ [ผะ-อบ] และไม่เน่าเปื่อยทำให้สร้างความอัศจรรย์แก่ผู้ที่ศรัทธาในตัวท่านเป็นอย่างมาก
ปู่บุญเหลือได้สร้างอุทยานนี้ถัดจากสวนพระ หรือ วัดเซียงควน (Buddha Park; Wat Xieng Khuan) ที่ตั้งอยู่ในนครเวียงจันทน์ ประเทศลาว แต่ท่านได้สร้างให้ศาลาแก้วกู่นี้มีงานที่มีความวิจิตรและยิ่งใหญ่กว่าที่เคยสร้างที่ประเทศลาว สวนแห่งนี้มีลักษณะที่คล้ายคลึงกับสวนแห่งโบมาร์โซ (Gardens of Bomarzo) ที่แคว้นลัตซีโย ประเทศอิตาลี

อ้างอิง
ความคลั่งไคล้ญี่ปุ่น
ความคลั่งไคล้ญี่ปุ่น ( ) หมายถึง ความชื่นชม ชื่นชอบ และหลงรักในประเทศญี่ปุ่น, วัฒนธรรมญี่ปุ่น, คนญี่ปุ่น หรือ ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น ในภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า ซึ่ง "親" แปลว่า ชื่นชอบ (pro-) และ "日" แปลว่า ญี่ปุ่น (คล้ายกับ ) คำว่า Japanophile เริ่มใช้ในราวคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งที่ผ่านมา นิยามนี้ก็เปลี่ยนแปลงมาโดยตลอด
ในประเทศไทย
จากสถิติในปี พ.ศ. 2560 พบว่าจุดหมายปลายทางต่างประเทศที่คนไทยนิยมไปมากที่สดคือโตเกียว และ โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น โดยคนไทยมีความนิยม (craze) ในการไปเที่ยวประเทศญี่ปุ่นสูงขึ้นมากตั้งแต่ราวปี พ.ศ. 2556 และมีแนวโน้มจะเพิ่มตัวสูงขึ้นเรื่อย ๆ กวี จงกิจถาวร นักวิจัยอิสระด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ได้สรุปเหตุผลที่คนไทยนิยมประเทศญี่ปุ่นไว้ให้กับหนังสือพิมพ์คมชัดลึกโดยมีประเด็นหลัก ๆ ดังนี้ 
* ประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศที่มีบรรยากาศอุดมคติและความสมบูรณ์แบบสำหรับคนไทย เช่น ความเป็นระเบียบเรียบร้อย, ความสะอาด, วินัยของคนญี่ปุ่น, มารยาทคนญี่ปุ่น เป็นต้น
* ความปลอดภัยของประเทศญี่ปุ่นสูง จึงเหมาะกับการไปท่องเที่ยวเป็นครอบครัว หรือการไปเที่ยวของวัยร
องประเทศญี่ปุ่นสูง จึงเหมาะกับการไปท่องเที่ยวเป็นครอบครัว หรือการไปเที่ยวของวัยรุ่น
* อาหารญี่ปุ่นรสชาติกลมกล่อมและสวยงามในการนำเสนอ
* การคมนาคมขนส่งมวลชนของประเทศญี่ปุ่นสะดวกสบายและเชื่อมต่อถึงกัน
นอกจากความนิยมในการท่องเที่ยวแล้ว ความคลั่งไคล้ในวัฒนธรรมญี่ปุ่นของคนไทยที่เห็นได้ชัดอีกประการคือความคลั่งไคล้อาหารญี่ปุ่น สังเกตได้จากในปี พ.ศ. 2555 จำนวนร้านอาหารญี่ปุ่นในประเทศไทยเพิ่มจำนวนขึ้นราว 2.2 เท่า ภายในระยะเวลาเพียง 5 ปี จาก พ.ศ. 2550

อ้างอิง
ออสเตรเลียแผ่นดินใหญ่
แผ่นดินใหญ่ออสเตรเลีย เป็นดินแดนหลักของเครือรัฐออสเตรเลีย ยกเว้นรัฐแทสเมเนียและเกาะนอกชายฝั่ง และดินแดนภายนอก (เช่นดินแดนดินแดนแอนตาร์กติกาของออสเตรเลีย) มวลที่ดินยังคงหมายถึงแผ่นดินใหญ่ของทวีปออสเตรเลียด้วย และคำนี้รวมถึง ดินแดนทวีปออสเตรเลีย สามารถนำมาใช้ในเชิงภูมิศาสตร์เพื่อยกเว้น เกาะที่อยู่โดยรอบ โดยทั่วไปแล้วคำนี้จะใช้กับรัฐนิวเซาธ์เวลส์ วิคตอเรีย ควีนส์แลนด์ เวสเทิร์นออสเตรเลีย และเซาท์ออสเตรเลีย รวมถึง นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี และเจอร์วิสเบย์เทร์ริทอรี
โดยทั่วไปแล้วจะใช้คำนี้เมื่อพูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างรัฐแทสเมเนียและรัฐอื่น ๆ ของออสเตรเลีย ซึ่งผู้คนที่ไม่ได้มาจากรัฐแทสเมเนียถูกเรียกว่าเป็นชาวแผ่นดินใหญ่ รัฐแทสเมเนียถูกละไว้หลายครั้งจากแผนที่ของออสเตรเลียซึ่งเป็นการตอกย้ำการแบ่งแยกระหว่างรัฐแทสเมเนียและแผ่นดินใหญ่ เกมเครือจักรภพปี 1982 ที่ บริสเบน เอาแทสเมเนียออกจากแผนที่ของออสเตรเลียในระหว่างพิธีเปิดเช่นเดียวกับการออกแบบชุดว่ายน้ำทีมออสเตรเลีย สำหรับ เกมเครือจักรภพปี 2014

มวลที่ดินครอบคลุมพื้นที่ ประมาณ 98.7% ของพื้นที่ประเทศออสเตรเลีย และครอบคลุม 1.5% ของพื้นผิวโลก มีประชากรประมาณ 24.5 ล้านคน 98% เป็นชาวออสเตรเลีย

ดูเพิ่ม
* ภูมิศาสตร์ของออสเตรเลีย 
* ภูมิภาคของออสเตรเลีย 
* รายชื่อเกาะต่าง ๆ ของออสเตรเลีย 
* รัฐและดินแดนของออสเตรเลีย

อ้างอิง
จังหวัดคอสต์
คอสต์ (ปาทาน: ) เป็นจังหวัดทางตะวันออกเฉียงใต้ของอัฟกานิสถาน เมืองหลักคือคอสต์ ในปี ค.ศ. 2021 คาดว่าประชากรของจังหวัดนี้อยู่ที่ 647,730 คน ซึ่งทำให้เป็นจังหวัดที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 16 ในอัฟกานิสถาน

ภูมิศาสตร์
จังหวัดคอสต์ตั้งอยู่ในเทือกเขาที่มีพรมแดนติดกับปากีสถาน มีแม่น้ำครัมซึ่งไหลไปสู่ปากีสถาน

อ้างอิง
แบย์เตียเรียก
แบย์เตียเรียก ( ; "ต้นพ็อปลาร์สูง") เป็นอนุสรณ์สถานและหอคอยในกรุงอัสตานา เมืองหลวงของประเทศคาซัคสถาน อนุสรณ์สถานแห่งนี้ถือเป็นสัญลักษณ์ของอัสตานาและของคาซัคสถานสมัยใหม่หลังได้รับเอกราชจากสหภาพโซเวียต

แบย์เตียเรียกตั้งอยู่บนถนนนูร์โฌล ได้รับการออกแบบให้สื่อถึงนิทานพื้นบ้านเรื่องหนึ่งว่าด้วย "แบย์เตียเรียก" ซึ่งเป็นต้นไม้แห่งชีวิตที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโลก กับ "ซัมรุก" ( ) ซึ่งเป็นนกศักดิ์สิทธิ์แห่งความสุข ทุกปี ซัมรุกจะบินมาออกไข่ทองคำไว้ที่คาคบยอดไม้แบย์เตียเรียก ไข่ทองคำเป็นสัญลักษณ์ของดวงอาทิตย์ซึ่งให้ชีวิตและความหวัง อนุสรณ์สถานแห่งนี้แสดงไข่ดังกล่าวโดยใช้โครงสร้างทรงกลมหุ้มด้วยกระจก มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 22 เมตร
ชั้นชมเมืองในโครงสร้างทรงกลมตั้งอยู่ที่ระดับความสูงจากพื้นดิน 97 เมตร สื่อถึง ค.ศ. 1997 ซึ่งเป็นปีที่อัสตานากลายเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ของประเทศ ภายในติดตั้งรอยพิมพ์มือขวาของนูร์ซุลตัน นาซาร์บายิฟ ประธานาธิบดีคนแรกของประเทศ นักท่องเที่ยวนิยมวางมือทาบลงบนรอยมือนี้แล้วอธิษฐาน

อ้างอิง
หมู่ถ้ำเอลิฟันตา
หมู่ถ้ำเอลิฟันตา ( ) เป็นเทวสถานในศาสนาฮินดูที่แกะสลักเข้าไปในถ้ำ ตั้งอยู่ในรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นเพื่อบูชาพระศิวะเป็นหลัก ถ้ำเหล่านี้ตั้งอยู่บนเกาะเอลิฟันตา หรือ เกาะการปุรี (แปลว่า เมืองแห่งถ้ำ) ในอ่าวมุมไบ ห่างจากนครมุมไบไป 10 กิโลเมตรทางทิศตะวันออก 2 กิโลเมตรจากท่าเรือชวาหัรลาล เนห์รู หมู่โบราณสถานประกอบด้วยโบสถ์พราหมณ์ลัทธิไศวะ 5 แห่ง และซากของสถูปพุทธบางส่วน เชื่อว่าสร้างขึ้นมาตั้งแต่ราว 2 ศตวรรษก่อนคริสต์กาล
ภายในหมู่ถ้ำเป็นรูปปั้นแกะสลักเข้าไปในหิน แสดงเทพเจ้าฮินดูและพุทธศาสนบุคคล แกะสลักเข้าไปในหินบะซอลต์ เทวรูปส่วนใหญ่ถูกทำลาย ตัดเศียร สลักพระพักตร์ออกไปหมดแล้ว รูปปั้นสำคัญหลักของวัดเป็นรูปจำหลักเข้าไปในหินใหญ่ก้อนเดียว (โมโนลิธิก; monolithic) ความสูง แสดงสทาศิวตรีมูรติ (พระสทาศิวะสามหน้า), ศิวนาฏราช (พระศิวะในฐานะเจ้าแห่งการร่ายรำ) และ โยคีศวร (พระศิวะในฐานะจ้าวแห่งโยคะ)
ชื่อ เอเลฟันตา (Elephanta) มาจากคำว่า เอเลฟันเต (Elefante) ซึ่งอาณานิคมโปรตุเกสเป็นผู้ตั้งชื่อให้หลังพบรูปปั้นช้างเป็นรูปปั้นแรกบนเกาะ ถ้ำหลัก (ถ้ำที่ 1 หรือถ้ำใหญ่) เป็นสถานที่สักการะของชาวฮินดูจนกระทั่งกองทัพโปรตุเกสเข้ายึดครอง ตั้งฐานทัพ และทำลายถ้ำและหินจำหลักบนเกาะ ส่งผลให้เทวสถานบนเกาะหมดสถานะการเป็นศาสนสถาน ความพยายามครั้งแรกในการป้องกันความเสียหายเพิ่มเติมต่อถ้ำเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1909 โดยบริติชราช ถ้ำได้รับการบูรณะครั้งสำคัญในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ก่อนที่จะได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในปี ค.ศ. 1987

อ้างอิง
ปูรา
ห้าหอของ "ปูราเบอซากิฮ์" ปูราศักดิ์สิทธิ์สูงสุดของบาหลี]]

ปูรา ( ) คือโบสถ์พราหมณ์ตามแบบแผนของบาหลี และศาสนสถานของผู้นับถือศาสนาฮินดูแบบบาหลีในประเทศอินโดนีเซีย การสร้างปูรายึดตามแบบแผนของสถาปัตยกรรมบาหลี ส่วนมากปูรามักพบบนเกาะบาหลี ซึ่งศาสนาฮินดูเป็นศาสนาหลักบนเกาะ อย่างไรก็ตาม ปูราสามารถพบได้ในชุมชนที่ได้รับอิทธิพลจากบาหลีจุดอื่น ๆ ในประเทศอินโดนีเซีย โดยในบรรดาปูราทั้งหมด ปูราเบอซากิฮ์ เป็นปูราที่สำคัญและศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในบรรดาปูราต่าง ๆ

องค์ประกอบ
ปูราแตกต่างจากโบสถ์พราหมณ์ในอนุทวีปอินเดีย (กล่าวคือสถาปัตยกรรมฮินดู เช่น สถาปัตยกรรมทราวิฑ สถาปัตยกรรมแบบทมิฬ) ซึ่งมีลักษณะสำคัญคือหอต่าง ๆ ที่สูงและวิจิตร เช่น หอโคปุรัม ปูราไม่มีลักษณะดังกล่าวเลย หากแต่ปูราออกแบบมาเพื่อเป็นพื้นที่เปิดภายในรั้วอาณาเขตที่ตกแต่งเพื่อกั้นส่วนต่าง ๆ ซึ่งมี หอเมรุ (หอคล้ายเจดีย์), ศาลเจ้า และบาเล (ศาลา) ออกจากกัน
แปลนการสร้างปูรายึดตามหลักการจัดสรรพื้นที่แบบบาหลี ไตรมณฑล (trimandala) คือมณฑลสามอาณาเขตที่จัดเรียงกันเป็นลำดับ ได้แก่
# นิสตมณฑล หรือ จาบาปีซัน (Nista mandala; jaba pisan): เขตนอกสุด เป็นทางเข้าของปูรา โดยทั่วไปมักเป็นลานกว้างโล่ง ตกแต่งเป็นสวนขนาดเล็ก มีพื้นที่เว้นไว้สำหรับการร่ายรำในพิธีกรรมต่าง ๆ หรือใช้ในการจัดเตรียมสถานที่สำหรับประกอบพิธีกรรม กล่าวคือเป็นพื้นที่เอนกประสงค์ของปูรา
# มัธยมณฑล หรือ จาบาเตองะฮ์ (Madya mandala; jaba tengah): เขตกลาง เป็นบริเวณประกอบด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกในการประกอบพิธีกรรม ภายในมักประกอบด้วยบาเล หรือศาลาต่าง ๆ เช่น บาเลกุลกุล คือศาลาหอกลอง, บาเลกง คือศาลานักดนตรี (gamelan), วันตีลัน คือศาลานัดพบ และ บาเลเปอ
อศาลาหอกลอง, บาเลกง คือศาลานักดนตรี (gamelan), วันตีลัน คือศาลานัดพบ และ บาเลเปอรันเตอนัน คือศาลาครัวของวัด
# อุตตมมณฑล หรือ เจโร (Utama mandala; jero): ภายในสุดของวัดที่ประดิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์สูงสุดคืออจินไตย ซึ่งประดิษฐานบนปัทมาสนะ, หอเมรุ (pelinggih meru) คือหอคล้ายเจดีย์สูงหลายชั้น และศาลาบาเลอีกจำนวนหนึ่ง เช่น บาเลปาเวดัน คือ หอสวดพระเวท, บาเลเปเปลิก คือ ศาลาถวายเครื่องเซ่นไหว้ และ เกอดงเปอญิมเปอนัน คือ ห้องเก็บจารึกและโบราณวัตถุสำคัญของวัด
ประตูทางเข้า
 ที่มีชื่อเสียงของปูราเบอซากิฮ์]]
 ]]
ซุ้มประตูทางเข้า มีไว้สำหรับแบ่งมณฑลต่าง ๆ ออกจากกัน แบ่งออกเป็นสองประเภท คือ 
# จันดีเบินตาร์ (Candi Bentar) คือประตูแบ่งเขตนิสตมณฑล (ชั้นนอก) ออกจากมัธยมณฑล (ชั้นกลาง) มีลักษณะเป็นสถาปัตยกรรมจันดีแบ่งซีก 
#ปาดูรักซา หรือ โกรีอากุง (Kori Agung) ลักษณะเป็นซุ้มประตูทรงหอคอยคล้ายโคปุรัมในอนุทวีปอินเดีย เป็นประตูแบ่งเขตมัธยมณฑล (ชั้นกลาง) ออกจากอุตตมมณฑล (ชั้นใน)

รูปปั้นและรูปสลัก
มักพบรูปสลักของเทพอจินไตยในลักษณะปัทมาสน์ที่ว่างเปล่า หรือบางครั้งจำหลักเป็นชายลักษณะเปลือยกาย อยู่ในท่าร่ายรำยิ้มแย้ม นอกจากนี้ยังพบลักษณะสำคัญคือการแกะสลักโบมาประดับ คล้ายคติยักษ์ที่ปกป้องวัดของไทย
ดูเพิ่ม
* ศาสนาฮินดูแบบบาหลี
* อจินไตย (เทพเจ้า)
* เปอลิงกิฮ์เมรู
* จันดีเบินตาร์
* ปาดูรักซา
* โบมา (เทพปกรณัม)
* บาเล

อ้างอิง
กลศะ
ศรีรังคนาถสวามีมนเทียร]]

กลศะ หรือ กลสัม (Kalasam) เป็นองค์ประกอบหนึ่งของสถาปัตยกรรมฮินดูในโบสถ์พราหมณ์ หมายถึงเครื่องตกแต่งที่ประดับบริเวณบนสุดของหอคอยต่าง ๆ มีลักษณะคล้ายกับหม้อกลับหัว ปลายยอดแหลม ถือเป็นลักษณะสะดุดตาที่สุดส่วนหนึ่งของโบสถ์พราหมณ์ กลสัมสร้างโดยอิงจากคติข้องหม้อกลัศ หรือ หม้อปูรณฆฏะ

กลสัมส่วนมากทำมาจากโลหะหรือหิน และประดับอยู่ด้านบนสุดของหอต่าง ๆ เช่น โคปุรัม, Dwajasthambam (Kodimaram) และมักมีพิธีเปลี่ยนกลสัมทุก 12 ปี
จังหวัดเคาเต็ง
จังหวัดเคาเต็ง เป็นหนึ่งในเก้าจังหวัดของประเทศแอฟริกาใต้

เคาเต็งตั้งอยู่ใน Highveld เป็นจังหวัดที่เล็กที่สุดในประเทศแอฟริกาใต้ คิดเป็นเพียง 1.5% ของพื้นที่ทั้งหมด อย่างไรก็ตามจังหวัดนี้มีลักษณะเป็นเมืองสูงที่มีเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ โจฮันเนสเบิร์ก, เมืองหลวงการบริหาร พริทอเรีย, และพื้นที่ขนาดใหญ่อื่น ๆ เช่น Midrand และ Vanderbijlpark จน เคาเต็งเป็นจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุดในแอฟริกาใต้ มีประชากรประมาณ 16.1 ล้านคนตามการประมาณการช่วงกลางปี 2565 “เคาเต็ง” มีความหมายว่า "สถานที่แห่งทองคำ"
การแบ่งเขตการปกครอง
เทศบาลเขต
* Sedibeng District
** Emfuleni
** Lesedi
** Midvaal
* West Rand District
** Merafong City
** Mogale City
** Rand West City

เทศบาลเมือง
* Tshwane Metropolitan Municipality (พริทอเรีย)
* Johannesburg Metropolitan Municipality
* Ekurhuleni Metropolitan Municipality
อดีตเขต Metsweding ประกอบด้วย Nokeng Tsa Taemane และ Kungwini ในภาคเหนือของจังหวัดได้รวมกับชเวนในปี 2011

เมืองต่าง ๆ

* Alberton
* Alexandra
* Benoni
* Boksburg
* Bronkhorstspruit 
* Brakpan 
* Carletonville
* Centurion
* Cullinan 
* Edenvale
* Ga-Rankuwa
* Germiston
* Hammanskraal 
* Heidelberg
* Johannesburg
* Kempton Park
* Krugersdorp
* Mabopane
* Magaliesburg
* Meyerton
* Midrand
* Nigel
* Parkhurst
* Pretoria
* Randburg
* Roodepoort 
* Rosebank
* Sandton
* Soweto
* Springs
* Tembisa
* Vanderbijlpark
* Vereeniging

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*Gauteng Provincial Government
*Gauteng Tourism Authority
*Mashatile elected to lead Gauteng
จังหวัดอาเลสซันเดรีย
จังหวัดอาเลสซันเดรีย เป็นจังหวัดในแคว้นปีเยมอนเต ประเทศอิตาลี

จังหวัดอาเลสซันเดรียมีภูมิศาสตร์ที่หลากหลาย ทั้งที่ราบลุ่มแม่น้ำโป เนินเขามอนแฟร์ราโต (Monferrato) อันอุดมด้วยไร่องุ่น ไปจนถึงเชิงเขาแอลป์ตอนใต้ ทำให้จังหวัดนี้มีทั้งความสำคัญทางการเกษตร การคมนาคม และประวัติศาสตร์การทหาร

เมืองเอกของจังหวัดคืออาเลสซันเดรีย ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำตานาโร (Tanaro) และแม่น้ำบอร์มีดา (Bormida) เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นในปี 1168 ในฐานะศูนย์กลางต่อต้านอำนาจจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ต่อมาในศตวรรษที่ 18–19 อาเลสซานเดรียกลายเป็นศูนย์กลางทางทหารและการคมนาคม โดยเฉพาะทางรถไฟระหว่างตูริน–เจโนวา
ด้านธรรมชาติ จังหวัดนี้มีเนินเขาและไร่องุ่นที่สวยงาม โดยเฉพาะบริเวณมอนแฟร์ราโต และกาวี ซึ่งเป็นแหล่งผลิตไวน์คุณภาพ เช่น Barbera, Dolcetto และไวน์ขาว Gavi DOCG ที่มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ ภูมิภาคนี้ยังมีหมู่บ้านโบราณและปราสาทกลางเขาที่อนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี เช่น เมือง Acqui Terme ที่มีบ่อน้ำแร่ร้อนมาตั้งแต่ยุคโรมัน

จังหวัดอาเลสซานเดรียยังมีบทบาทในประวัติศาสตร์ยุคการรวมชาติอิตาลี โดยมีสนามรบสำคัญในสงครามนโปเลียน เช่น ยุทธการที่มาเร็งโก ซึ่งนำไปสู่การรวมอำนาจของฝรั่งเศสในแคว้นอิตาลีตอนเหนือ

อ้างอิง
อจินไตย (เทพเจ้า)
อจินไตย (Acintya, Atintya; สันสกฤต: अचिन्त्य "ซึ่งไม่สามารถคิดจินตนาการออกมาได้", "ท่านผู้ไม่มีใครนึกภาพออก") ยังรู้จักกันในพระนาม ซังฮฺยังวีดีวาซา (บาหลี: "The Divine Order") และ ซังฮฺยังตุงกัล ("The Divine Oneness") เป็นเทพเจ้าสูงสุดของศาสนาฮินดูในอินโดนีเซีย (เดิมรู้จักกันในชื่อ Agama Hindu Dharma) โดยเฉพาะบนเกาะบาหลี อจินไตยเปรียบเปรยได้กับแนวคิดของปรมาตมันของศาสนาฮินดูแบบอินเดีย และทรงเป็นเทพเจ้าสูงสุดในโรงละครหนังตะลุงแบบพื้นบ้านอินโดนีเซียที่เรียกว่า วายัง ในศาสนาฮินดูแบบบาหลี เทพเจ้า เทพี และสิ่งที่มีตัวตนทั้งหมดล้วนเป็นการสำแดงของอจินไตย

บทบาท

อ้างอิง
จันดีเบินตาร์
จันดีเบินตาร์ (Candi bentar) คือซุ้มประตูแบ่งอาณาเขตในสถาปัตยกรรมบาหลีดั้งเดิม พบในวัด โบสถ์พราหมณ์ (ปูรา) และพระราชวัง (Kraton) และสุสาน ลักษณะสร้างตามโครงสร้างของจันดี และผ่ากลางเพื่อเปิดเป็นทางเดิน ส่วนมากมักประกอบกับบันไดขึ้นไปยังจันดีเบินตาร์ ส่วนมากพบทั่วไปในสิ่งก่อสร้างในเกาะชวา เกาะบาหลี และ เกาะลอมบอก

จันดีเบินตาร์เป็นประตูแบ่งส่วนภายนอก (Nista mandala; jaba pisan) กับภายในของปูราแบบดั้งเดิม การแบ่งส่วนของปูรานั้นจะแบ่งเป็นสามส่วน (ไตรแมนเดลา) จันดีเบินตาร์คือส่วนที่ใช้แบ่งแมนเดลานอกสุด (Nista mandala; jaba pisan) ออกจากแมนเดลาชั้นกลาง (Madya mandala; jaba tengah)

ระเบียงภาพ
ไฟล์:Thousands of pilgrims climbing steps, Karya Pudja Pancha Wali Krama 1960, p23.jpg|จันดีเบินตาร์แบบสูงชะลูด
Pura Gelap in Mother Temple of Besakih - panoramio.jpg|จันดีเบินตาร์ทรงประยุกต์ที่ปูราเกเลพ ปูราหนึ่งของหมู่ปูราเบซากิฮ์
Indonesia Museum Balinese Split Gate.jpg|ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติบาหลี
Dusun Umbul Rejo - panoramio.jpg|จันดีเบินตาร์รูปแบบสมัยใหม่ ทางเข้าชุมชนแหางหนึ่ง
Denpasar airport balinese gate.jpg|ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเด็นปาซาร์
COLLECTIE TROPENMUSEUM Kinderen voor de poort van de kraton Kanoman Cheribon TMnr 60005192.jpg|จันดีเบินตาร์ในพระราชวัง (Kraton) แห่งหนึ่ง
COLLECTIE TROPENMUSEUM De gespleten poort bij het graf van
ง (Kraton) แห่งหนึ่ง
COLLECTIE TROPENMUSEUM De gespleten poort bij het graf van Sunan Giri TMnr 60048931.jpg|จันดีเบินตาร์โบราณแห่งหนึ่ง
Besakih temple, Bali Where, What, When, How, p7.jpg|จันดีเบินตาร์ที่มีชื่อเสียงของปูราเบซากิฮ์
Balinese Traditional Temple 1454.jpg|ในปูราดั้งเดิมขนาดเล็กแห่งหนึ่ง
015 Pura Majapahit Gateway (38656244190).jpg|จันดีเบินตาร์ดั้งเดิมศิลปะมัชปาหิต
Balinese Traditional House.jpg|จันดีเบินตาร์ในบ้านดั้งเดิมของชาวบาหลีที่มีฐานะ
ไซอิ๋ว (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2553)
ไซอิ๋ว ( ) เป็นละครโทรทัศน์จีนที่สร้างในปี ค.ศ. 2010 มีเค้าโครงมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันที่ประพันธ์โดย อู๋ เฉิงเอิน กำกับการแสดงและดำเนินงานสร้างโดย เฉิง หลี่ตง นำแสดงโดย เฟย เจิ้นเสียง, วิคเตอร์ เฉิน, เซี่ย หนิง, โหมว เฝิงปิน ออกอากาศวันแรกในจีนที่ช่อง Zhejiang Satellite TV (ZJSTV) ตั้งแต่วันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 สำหรับในไทยออกอากาศใน ช่อง 3 ละครเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับไซอิ๋ว ฉบับ พ.ศ. 2554 แต่อย่างใด

นักแสดงนำ

นักแสดงหลัก
* เฟย เจิ้นเสียง รับบท ซึง หงอคง
* วิคเตอร์ เฉิน รับบท พระถังซัมจั๋ง
* เซี่ย หนิง รับบท ตือโป๊ยก่าย
* โหมว เฝิงปิน รับบท ซัวเจ๋ง
นักแสดงสมทบ
* หาน เสว่ รับบท ปีศาจกระดูกขาว, ปีศาจนกขาว/ เปียนเปียน
* โจแอน เฉิน รับบท พระโพธิสัตว์กวนอิม
* ถัง กั๋วเฉียง รับบท เง็กเซียนฮ่องเต้
* หวัง หลี่เคอ รับบท ฉิงหลิง, ผู้ปกครองเมืองแม่ม่าย
* หลิว เจีย รับบท ซือ หวิงมู่, หญิงม่าย
* ฟ่าน จื้อฉี รับบท ไต้ซาง หลัวจุ้น
* จู เหยินเฟย รับบท พระยูไลพุทธเจ้า
* ซู่ หวนเจิน รับบท พระสุโพธิเถระ
* ซู หยงเติ้ง รับบท จักรพรรดิถังไท่จง
* เซียวเหย รับบท นาจา
* หลิว อิง รับบท ฉางเอ๋อ
* เฉิน ซื่อหาน รับบท พระศรีอาริยเมตไตรย์
* ไดอาน่า ผัง รับบท เปาจู่
* ซุน เห่า รับบท พระอานนท์
* ซุน เฉียง รับบท พระมหากัสสปะ, จักรพรรดิเกราะทอง
* ไต้ ซุนหรง รับบท ราชครูแห่งเมืองแม่ม่าย
* โจว จื่อหยา รับบท ที่ปรึกษาแห่งเม
อง
* ไต้ ซุนหรง รับบท ราชครูแห่งเมืองแม่ม่าย
* โจว จื่อหยา รับบท ที่ปรึกษาแห่งเมืองแม่ม่าย
* ฮั่น หยินหลง รับบท ราชามังกรแห่งทะเลตะวันออก
* ซู่ เสี่ยวหมิง รับบท ราชามังกรแห่งทะเลเหนือ
* เฉิน เจ้า รับบท ราชามังกรแห่งทะเลใต้
* ถัง กัง รับบท ราชามังกรแห่งทะเลตะวันตก
* หลิว ซือ รับบท องค์หญิงพัดเหล็ก
* เฉิน โส่วเหอ รับบท พระทีปังกรพุทธเจ้า
อัสวาน
อัสวาน ( ; ) เป็นนครทางใต้ของประเทศอียิปต์ เป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการอัสวาน

อัสวานมีตลาดที่คึกคักและเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยว ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเขื่อนอัสวานบนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไนล์ เมืองสมัยใหม่มีการขยับขยายและเมืองยังรวมถึงเกาะเอลิแฟนไทนี

เมืองเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ของยูเนสโก (UNESCO Creative Cities Network) ประเภทศิลปะทำด้วยมือและศิลปะพื้นบ้าน

อ้างอิง
*

แหล่งข้อมูลอื่น

* Ancient Aswan City