SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
โรคเฮิร์ซปรุง
โรคเฮิร์ซปรุง ( ) หรือลำไส้ใหญ่โป่งพองแต่กำเนิด ( ) เป็นความผิดปกติแต่กำเนิดชนิดหนึ่งที่ทำให้ลำไส้บางส่วนไม่มีเซลล์ประสาท ทำให้ลำไส้ส่วนที่เป็นโรคบีบตัวตลอดเวลา เกิดเป็นภาวะลำไส้อุดตันขึ้น ผู้ป่วยมักมีอาการท้องผูก อาการอื่นที่พบได้ ได้แก่ อาเจียน ปวดท้อง ถ่ายเหลว การเจริญเติบโตบกพร่อง ส่วนใหญ่มักเริ่มแสดงอาการที่อายุไม่เกิน 2 เดือน ภาวะแทรกซ้อนที่พบได้ เช่น ลำไส้อักเสบ ลำไส้โป่งพอง ลำไส้อุดตัน และลำไส้ทะลุ เป็นต้น
โรคนี้อาจพบเป็นโรคเดี่ยว หรือพบร่วมกับความผิดปกติทางพันธุกรรมอื่นๆ เช่น กลุ่มอาการดาวน์ กลุ่มอาการวาร์เดนเบิร์ก เป็นต้น กรณีพบเป็นโรคเดี่ยวนั้นราวครึ่งหนึ่งจะเกิดจากการกลายพันธุ์ของยีนเดี่ยว และประมาณ 20% จะพบว่ามีความเชื่อมโยงกับการเกิดโรคในครอบครัว การกลายพันธุ์ต่างๆ เหล่านี้ บางชนิดถ่ายทอดแบบออโตโซมลักษณะเด่น นอกจากนี้แล้วยังมีผู้ป่วยจำนวนหนึ่งที่หาสาเหตุของโรคไม่พบ พ่อแม่ที่มีลูกคนหนึ่งเป็นโรคนี้แล้วจะมีโอกาส 4% ที่ลูกคนต่อไปจะเป็นโรคนี้ด้วย โรคนี้แบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือแบบส่วนลำไส้สั้น กับแบบส่วนลำไส้ยาว แบ่งชนิดตามความยาวของลำไส้ที่เกิดโรค บางครั้งอาจพบว่าเป็นที่ลำไส้เล็กได้ด้วย แต่พบน้อยมาก การวินิจฉัยทำได้โดยดูจากอาการและอาการแสดง การย
นที่ลำไส้เล็กได้ด้วย แต่พบน้อยมาก การวินิจฉัยทำได้โดยดูจากอาการและอาการแสดง การยืนยันการวินิจฉัยทำได้โดยการตัดชิ้นเนื้อออกตรวจ
การรักษาทำได้โดยการผ่าตัดเอาส่วนของลำไส้ที่เป็นโรคออก ขั้นตอนการผ่าตัดจะมีการดึงเอาลำไส้ส่วนที่เป็นโรคผ่านออกทางทวารหนักแล้วตัดออก จึงนิยมเรียกว่าการผ่าตัดแบบ "pull through" (ดึงผ่าน) ผู้ป่วยบางรายอาจจำเป็นต้องรับการปลูกถ่ายลำไส้เพิ่มเติมด้วย โรคนี้พบได้ในทารกแรกเกิดประมาณ 1 ใน 5,000 คน โดยพบในทารกเพศชายบ่อยกว่าทารกเพศหญิง ภาวะนี้เคยถูกบรรยายไว้เป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1691 โดยนักกายวิภาคศาสตร์ชาวดัทช์ชื่อ Frederik Ruysch และได้ชื่อตามแพทย์ชาวเดนมาร์ก Harald Hirschsprung ซึ่งได้บรรยายภาวะนี้ไว้อีกครั้งเมื่อ ค.ศ. 1888 
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
บิ๊กบอสแมน
เรย์ วอชิงตัน เทรเลอร์ จูเนียร์ (Ray Washington Traylor Jr.; 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1963 – 22 กันยายน ค.ศ. 2004) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักในการทำงานกับเวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชัน (WWF) ภายใต้ชื่อ (เดอะ) บิ๊กบอสแมน ((The) Big Boss Man) เช่นเดียวกับการปรากฏตัวของเขากับเวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (WCW) ในนาม เดอะบอส, การ์เดียน แองเจิล (The Boss, Guardian Angel) และ บิ๊ก บับบา โรเจอส์ (Big Bubba Rogers) ระหว่างการปรากฏตัวของเขากับ WWF เคยเป็นทั้งแชมป์ WWF World Tag Team Championship 1 สมัย และแชมป์ WWF Hardcore Championship 4สมัย วันที่ 7 มีนาคม 2016 เขาได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2016
ชีวิตก่อนเข้าวงการ
Ray Traylor เคยเป็น เจ้าหน้าที่ตำรวจ ใน Cobb County, Georgia
การทำงานตำรวจทำให้เขาได้แรงบันดาลใจในการสร้างคาแรคเตอร์ Big Boss Man ในวงการมวยปล้ำ
อาชีพมวยปล้ำ
เริ่มต้นอาชีพ: ปล้ำในภูมิภาคภาคใต้ของสหรัฐฯ ก่อนเข้าร่วม WWF
เข้าสู่ WWF/WWE ในปี 1988 คาแรคเตอร์ Big Boss Man เป็นตัวละคร ตำรวจ/เจ้าหน้าที่รักษากฎหมาย
มักใส่ชุดเครื่องแบบตำรวจสีกรมท่า และถือ กุญแจมือ/ไม้พลอง ในการปล้ำ
คาแรคเตอร์นี้ทำให้เขาเป็นทั้ง Face (ฮีโร่) และในบางช่วงเป็น Heel (ตัวร้าย)
เป็นที่รู้จักจาก การใช้อาวุธไม้พลองและกุญแจมือ
มีแมตช์เด่นหลายครั้งกับนักมวยปล้ำชื่อดัง เช่น Hulk Hogan, The Undertaker, และ Big Show
เคยเป็น WWF Hardcore Champion และ WWF Tag Team Champion
มีแมตช์ Hell in a Cell และ Steel Cage ที่โด่งดัง
Big Boss Man เป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่ โดดเด่นในยุค Attitude Era
การเสียชีวิต
Ray Traylor เสียชีวิตด้วย หัวใจวาย เมื่อวันที่ 22 กันยายน 2004
การเสียชีวิตเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ขณะเขาอายุเพียง 41 ปี
WWE จัดให้มี Tribute แด่เขาหลังจากการเสียชีวิต

มรดก
Big Boss Man ถูกจดจำในฐานะ หนึ่งในนักมวยปล้ำตำรวจ/เจ้าหน้าที่รักษากฎหมายที่โด่งดังที่สุดใน WWE
คาแรคเตอร์และสไตล์การปล้ำของเขายังคงถูกยกย่องและเป็นแรงบันดาลใจให้กับนักมวยปล้ำรุ่นหลัง

ผลงานแชมป์และรางวัล
*Pro Wrestling Illustrated
**PWI ranked him #23 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 1992 
**PWI ranked him #138 of the top 500 singles wrestlers in the "PWI Years" in 2003

*Pro Wrestling This Week
**Wrestler of the Week (May 3-9, 1987)
*Universal Wrestling Federation
**UWF Heavyweight Championship (1 time)

*World Wrestling Federation/WWE
**WWF Hardcore Championship (4 times) 
**WWF Tag Team Championship (1 time) – with Ken Shamrock 
**WWE Hall of Fame (Class of 2016)

*Wrestling Observer Newsletter awards
**Most Improved (1987)
**Worst Feud of the Year (1996) vs. John Tenta 
**Worst Feud of the Year (1999) vs. The Big Show 
**Worst Worked Match of the Year (1999) vs. Al Snow at Unforgiven

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
*
แจ็กเกอลีน มอร์
แจ็กเกอลีน เดลุยส์ มอร์ (Jacqueline DeLois Moore) เกิด 6 มกราคม ค.ศ. 1964 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวอเมริกันที่รู้จักในการทำงานกับ WWE ตลอดช่วงปี 1998-2004 รวมทั้ง WCW ในปี 1997-1998 และต่อมาใน TNA ในฐานะนักมวยปล้ำ ผู้จัดการ และเอเยนต์ เป็นอดีตแชมป์ WWF Women's Championship 2สมัย อดีตแชมป์ WWE Cruiserweight Championship 1สมัย และได้เข้าสู่ หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2016
ผลงานแชมป์ความสำเร็จ
*Independent Association of Wrestling
**IAW Women's Championship (1 time) 
*Pro Wrestling Illustrated
**PWI ranked her #249 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 1993
**PWI ranked her #17 of the best 50 female singles wrestlers in the PWI Top 50 Females in 2008 
*United States Wrestling Association
**USWA Women's Championship (14 times) 
*Universal Wrestling Federation
**UWF Women's World Championship (1 time) 
*World Wrestling Federation / Entertainment / WWE
**WWE Cruiserweight Championship (1 time) 
**WWF Women's Championship (2 times) 
**WWE Hall of Fame (Class of 2016)
แมตช์ที่มีเดิมพัน
{|class="wikitable" width=100%
|-
!style="background: #e3e3e3;" width=5%|Wager
!style="background: #e3e3e3;" width=20%|Winner
!style="background: #e3e3e3;" width=20%|Loser
!style="background: #e3e3e3;" width=20%|Location
!style="background: #e3e3e3;" width=15%|Date
!style="background: #e3e3e3;" width=20%|Notes
|----- align="center"
|Hair
|Dirty White Girl
|Miss Texas
|Memphis, Tennessee
| 
| 
|----- align="center"
|Title
|Miss Texas
|Lauren Davenport
|Memphis, Tennessee
| 
| 
|----- align="center"
|Hair
|Miss Texas
|Uptown Karen
|Memphis, Tennessee
| 
| 
|}

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
นัมฮันซันซ็อง
นัมฮันซันซ็อง ( ; ) คือ แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมของประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ในจังหวัดคย็องกี เป็นเมืองที่ออกแบบเพื่อใช้เป็นเมืองหลวงสำหรับกรณีฉุกเฉินของราชวงศ์โชซอน (ค.ศ. 1392–1910) ตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาห่างจากโซลไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 25 กิโลเมตร มันถูกสร้างขึ้นและได้รับการปกป้องโดยพระสงฆ์ สามารถรองรับคนได้ถึง 4,000 คนและสามารถใช้เป็นสถานที่สำหรับจัดการบริหารบ้านเมืองและการทหารในเรื่องที่สำคัญได้ นัมฮันซันซ็องมีส่วนที่หลงเหลือมาจากยุคศตวรรษที่ 7 แต่ถูกสร้างขึ้นใหม่หลายต่อหลายครั้งโดยเฉพาะในศตวรรษที่ 17 ในช่วงการบุกโจมตีของราชวงศ์แมนจูของจีน
เมืองนี้เป็นการรวมแนวคิดด้านวิศวกรรมของกองทัพในยุคนั้นเข้าด้วยกัน โดยได้รับอิทธิพลจากทั้งจีนและญี่ปุ่น รวมถึงการเปลี่ยนแปลงในศิลปะของการสร้างป้อมปราการ จากการเข้ามาของอาวุธที่ใช้ดินปืนจากชาติตะวันตก นัมฮันซันซองเป็นเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยทุกยุคสมัย และเคยเป็นเมืองเอกมาเป็นระยะเวลานาน จึงมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์หลายอย่างทั้งด้านการทหาร พลเมือง และศาสนา จนกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งอธิปไตยของเกาหลีใต้
มรดกโลก
นัมฮันซันซ็องได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 38 เมื่อปี 2557 ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
*(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
*(iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

* Namhansanseong Official Webpage 
* Namhansanseong Official Webpage 
* Namhansanseong Leaflet English
พื้นที่ประวัติศาสตร์แพ็กเจ
พื้นที่ประวัติศาสตร์แพ็กเจ ( ; ; ) ตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาในภาคตะวันตกตอนกลางในจังหวัดช็อลลาเหนือและจังหวัดชุงช็องใต้ ประเทศเกาหลีใต้ ประกอบไปด้วยโบราณสถาน 8 แห่ง อายุตั้งแต่ ค.ศ. 475-660 เช่น ป้อมปราการ กงซันซ็อง และสุสานหลวงที่หมู่บ้านซงซัน (ซงซัน-รี), ป้อมปราการบูโซซันซ็อง ในเมืองซาบี อดีตเมืองหลวงของอาณาจักรแพ็กเจ วัดมิรึกซ เป็นต้น

สถานที่เหล่านี้สื่อให้เห็นช่วงยุคปลายของอาณาจักรแพ็กเจ ซึ่งเป็น 1 ใน 3 อาณาจักรยุคแรกสุดในคาบสมุทรเกาหลี (18 ปีก่อนคริสตกาล-ค.ศ. 660) ซึ่งในเวลานั้นอาณาจักรเหล่านี้เป็นทางเชื่อมสำคัญของการแลกเปลี่ยนทางศิลปะ วัฒนธรรม ศาสนาพุทธ และเทคโนโลยีที่สำคัญกับจีนและญี่ปุ่น
มรดกโลก
พื้นที่ประวัติศาสตร์เพ็กเจขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 39 เมื่อ พ.ศ. 2558 ที่เมืองบอนน์ ประเทศเยอรมนีด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
*(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
*(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
โบราณสถานและแหล่งประวัติศาสตร์ในแคซ็อง
โบราณสถานและแหล่งประวัติศาสตร์ในแคซ็อง ( ; ฮันจา: 開城歷史遺蹟地區) แหล่งมรดกนี้ตั้งอยู่ที่เมืองแคซ็องทางใต้ของประเทศ ประกอบด้วยองค์ประกอบ 12 ส่วน ซึ่งเป็นหลักฐานของประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของราชวงศ์โครยอ ตั้งแต่คริสตศตวรรษที่ 10 ถึง 14 (พุทธศตวรรษที่ 15–19) การวางผังเมืองของนครหลวงแคซ็อง พระราชวัง สถาบัน และสุสาน ปราการและประตูเมืองเป็นตัวแทนของคุณค่าทางการเมือง วัฒนธรรม ปรัชญา และจิตวิญญาณของยุคสมัยทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญในภูมิภาคนี้ โบราณสถานที่ได้รับการขึ้นบัญชียังได้รวมถึงหอสังเกตการณ์เทหวัตถุและอุกกาบาต โรงเรียน 2 แห่ง (รวมถึงแห่งที่อุทิศให้กับการให้การศึกษากับข้าราชการ) และแผ่นป้ายจารึก แหล่งนี้พิสูจน์ถึงการเปลี่ยนผ่านจากพุทธศาสนามาเป็นลัทธิข
าชการ) และแผ่นป้ายจารึก แหล่งนี้พิสูจน์ถึงการเปลี่ยนผ่านจากพุทธศาสนามาเป็นลัทธิขงจื๊อใหม่ในเอเชียตะวันออก และการผสมผสานคุณค่าทางวัฒนธรรม จิตวิญญาณ และการเมืองของรัฐที่มีอยู่ก่อนการรวมประเทศเกาหลีภายใต้ราชวงศ์โคริยอ การผสมผสานของแนวคิดทางพุทธศาสนา ลัทธิขงจื๊อ ลัทธิเต๋าและหลักฮวงจุ้ย ปรากฏอยู่ในการวางผังของพื้นที่ และสถาปัตยกรรมของสิ่งก่อสร้าง
มรดกโลก
โบราณสถานและแหล่งประวัติศาสตร์ในแคซ็องได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 37เมื่อปี 2556ที่กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชาด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
*(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใดๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
*(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
กลุ่มภาพบนแผ่นหินแห่งเทือกเขาอัลไตในมองโกเลีย
กลุ่มภาพบนแผ่นหินแห่งเทือกเขาอัลไตในมองโกเลีย ( ) เป็นภาพแกะสลักหินและที่ฝังศพจำนวนมากที่พบในแหล่งโบราณคดี 3 แห่งในบริเวณนี้ อธิบายถึงพัฒนาการทางวัฒนธรรมของมองโกเลียที่มีมากว่า 12,000 ปี ภาพสลักที่มีอายุเก่าแก่ที่สุด (11,000-6,000 ปีก่อนคริสตกาล) แสดงว่าพื้นที่บริเวณนี้เคยมีบางส่วนเป็นป่าละเมาะและหุบเขาที่อยู่อาศัยของนักล่าสัตว์ด้วยการล่าขนาดใหญ่ ต่อมาเปลี่ยนเป็นภาพแกะสลักการต้อนฝูงสัตว์เป็นลักษณะเด่น ภาพสลักในยุคใหม่สุดแสดงถึงการเปลี่ยนวิถีชีวิตเป็นชนขี่ม้าเร่ร่อนอย่างอิสระในช่วง 1,000 ปีก่อนคริสตกาล ในช่วงสมัยสิเถียนและสมัยอิทธิพลเติร์กตอนปลาย (คริสต์ศตวรรษที่ 7-8 หรือ พุทธศตวรรษที่ 12-13) ภาพแกะสลักเหล่านี้มีส่วนทำให้เกิดความเข้าใจต่อสภาพส
-8 หรือ พุทธศตวรรษที่ 12-13) ภาพแกะสลักเหล่านี้มีส่วนทำให้เกิดความเข้าใจต่อสภาพสังคมสมัยก่อนประวัติศาสตร์ในเอเชียเหนือที่มีคุณค่ายิ่ง
มรดกโลก
กลุ่มภาพบนแผ่นหินแห่งเทือกเขาอัลไตในมองโกเลียได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 35 เมื่อปี พ.ศ.2554 (ค.ศ. 2011) ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศสด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
*(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
จังหวัดอุฟส์
อุฟส์ ( ; ) เป็นหนึ่งใน 21 จังหวัดของประเทศมองโกเลีย ตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศ จังหวัดห่างจากเมืองหลวงอูลานบาตาร์ 1,336 กิโลเมตร มีเนื้อที่ 69,585.39 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 75,737 คน

จังหวัดตั้งชื่อตามทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดของประเทศคือ ทะเลสาบอุฟส์

แหล่งข้อมูลอื่น
*
จังหวัดกำปงธม
กำปงธม หรือ ก็อมป็วงทม ( ; ) เป็นจังหวัด (เขต) ของประเทศกัมพูชา มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเสียมราฐทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ, จังหวัดพระวิหารทางทิศเหนือ, จังหวัดสตึงเตรงทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ, จังหวัดกระแจะทางทิศตะวันออก, จังหวัดกำปงจามและจังหวัดกำปงชนังทางทิศใต้ และติดต่อกับโตนเลสาบทางทิศตะวันตก

เมืองหลักของจังหวัด คือ สตึงแสน เป็นเมืองชายฝั่งแม่น้ำแสน มีประชากรประมาณ 30,000 คน
จังหวัดกำปงธมเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่มากที่สุดเป็นอันดับที่ 2 เป็นจังหวัดที่มีสถานที่ที่เป็นสถาปัตยกรรมเขมรเป็นจำนวนมาก ได้แก่ ปราสาทสมโบไพรกุก และปราสาทวัด Andet จังหวัดกำปมธมเป็นหนึ่งในเก้าจังหวัดที่อาณาเขตติดต่อกับโตนเลสาบ และเป็นจังหวัดที่ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตสงวนชีวมณฑลโตนเลสาบ

ประวัติศาสตร์
ชื่อเดิมของจังหวัด คือ กำปงโพสธม (ท่าเรือ/นครแห่งงูร้าย) ตามตำนานท้องถิ่นเล่าขานกันว่า ที่ท่าเรือริมทะเลสาบใกล้กับแม่น้ำแสน มีงูอาศัยอยู่ในถ้ำทั้ง 2 แห่ง ซึ่งใกล้เคียงกัน เมื่อถึงทุกวันหยุดทางศาสนา งูเหล่านี้จะปรากฏให้ชาวบ้านบริเวณนั้นเห็น จึงเรียกที่แห่งนั้นว่า กำปงโพสธม แต่สุดท้ายงูเหล่านั้นได้หายไป ชื่อจึงสั้นลงเป็น กำปงธม เมื่อถึงยุคอาณานิคมกัมพูชา ฝรั่งเศสได้แบ่งดินแดนกัมพูชาเป็นจังหวัดต่าง ๆ และตั้งชื่อจังหวัดหลาย ๆ จังหวัด เป็นชื่อตามที่ท้องถิ่นกล่าวขาน โดยเฉพาะการแบ่งจังหวัดพระวิหาร ออกจากจังหวัดกำปงธม
กำปงธมเคยเป็นเมืองหลวงอันเรืองอำนาจในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ครั้นในยุคอาณาจักรฟูนาน ปราสาท Sambor Prei Kuk ซึ่งสืบทอดมาจากยุคอาณาจักรเจนละ อยู่ในจังหวัดกำปงธม

ภูมิศาสตร์
พื้นที่ที่อยู่ในเขตสงวนชีวมณฑลโตนเลสาบ จังหวัดกำปงธม มี 2 แห่ง ได้แก่
* บึงโตนเลฉมาร์ (14,560 เฮกตาร์)
* สตึงแสน (6,355 เฮกตาร์)
เขตการปกครอง
จังหวัดกำปงธมแบ่งออกเป็น 8 อำเภอ
{| class="wikitable sortable"
!#
!ชื่อ
!อังกฤษ
!เขมร
!หน่วยการปกครอง
!Geocode
|-
|1
|บาราย
|Baray
|បារាយណ៍
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0601
|-
|2
|กำปงสวาย
|Kampong Svay
|កំពង់ស្វាយ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0602
|-
|3
|สตึงแสน
|Stueng Saen
|ស្ទឹងសែន
|เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង)
|0603
|-
|4
|ปราสาทบัลลัง
|Prasat Ballangk
|ប្រាសាទបល្ល័ង្គ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0604
|-
|5
|ปราสาทสมโบร์
|Prasat Sambour
|ប្រាសាទសំបូរ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0605
|-
|6
|สันดัน
|Sandan
|សណ្ដាន់
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0606
|-
|7
|สันตึก
|Santuk
|សន្ទុក
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0607
|-
|8
|สโตง
|Stoung
|ស្ទោង
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0608
เภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0607
|-
|8
|สโตง
|Stoung
|ស្ទោង
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0608
|-
|9
|ท้ายก๊อก
|Taing Kouk
|តាំងគោក
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0609
|}
เบ็ญจรงค์ ธนโกเศศ
เบ็ญจรงค์ ธนโกเศศ (5 ตุลาคม พ.ศ. 2461 – 5 สิงหาคม พ.ศ. 2565 ) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) ประจำปี พ.ศ. 2541 เป็นบุตรีของเตียง กับทองอู่ ธนโกเศศ เกิดที่ตำบลบางขุนพรหม อำเภอบางขุนพรหม จังหวัดพระนคร เปลี่ยนชื่อจาก “เติม” เป็น “เบ็ญจรงค์” ในสมัยรัฐบาลของจอมพลแปลก พิบูลสงคราม เริ่มเรียนหนังสือพออ่านออกเขียนได้ที่บ้าน แล้วศึกษาต่อที่โรงเรียนพร้อมวิทยามูลจนจบชั้นมัธยมปีที่ 3 ระหว่างที่เรียนหนังสือก็หัดเล่นดนตรีทั้งซอด้วง ซออู้ และขิม ครูคนแรกที่สอนซอด้วงคือ ไปล่ วนเขจร และได้เรียนซออู้เพลงแขกมอญจากหลวงไพเราะเสียงซอ (อุ่น ดูรยชีวิน) ต่อมา ยังได้ต่อทางร้องกับละม่อม อิศรางกูร ณ อยุธยา ครูเชื้อ นักร้อง และท้วม ประสิทธิกุล เป็นบางเพลง จึงม
บละม่อม อิศรางกูร ณ อยุธยา ครูเชื้อ นักร้อง และท้วม ประสิทธิกุล เป็นบางเพลง จึงมีความสามารถทั้งในด้านการบรรเลงและขับร้อง
เบ็ญจรงค์เริ่มทำงานเป็นเสมียนกรมที่ดิน และได้เริ่มก่อตั้งวงเครื่องสายกรมที่ดินเป็นครั้งแรก รับราชการอยู่กรมที่ดินได้ 8 ปี แล้วย้ายมาอยู่องค์การเชื้อเพลิง ทำงานอยู่ที่นี่อีก 2 ปี แล้วย้ายไปทำงานที่ธนาคารออมสินจนเกษียณอายุเมื่อปี พ.ศ. 2522 เบ็ญจรงค์สมรสกับเรือเอกชิต แฉ่งฉวี มีบุตรีด้วยกันทั้งสิ้น 5 คน ก่อนเกษียณอายุไม่กี่ปี เบ็ญจรงค์ได้แยกทางกับสามี มาอยู่ที่ตำบลบางยี่ขันกับบุตรี
เบ็ญจรงค์เป็นนักสีซอด้วงผู้แม่นเพลง เคยร่วมวงเครื่องสายกับนักดนตรีเอกมามาก เช่น เจือ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา, พุฒ นันทพล, ประพาส สวนขวัญ เป็นนักดนตรีประจำวงเสริมมิตรบรรเลง เป็นเจ้าของวงดนตรีคณะบางขุนพรหมใต้ และวงมิตรบรรเลง เคยอัดเสียงเดี่ยวซอด้วงเพลงกราวในกับห้างแผ่นเสียง ต. เง็กชวน และมีผลงานบันทึกเสียงเพลงเดี่ยวหลายเพลง เมื่อเกษียณอายุแล้ว วิทยาลัยนาฏศิลป์ กรมศิลปากร ได้เชิญเป็นอาจารย์พิเศษสอนเครื่องสาย เคยสอนดนตรีในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้เคยต่อซอด้วงถวายสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ขณะทรงศึกษาอยู่ที่คณะอักษรศาสตร์
ถึงแก่กรรม
* ครูเบ็ญจรงค์ ถึงแก่กรรมอย่างสงบเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2565 ด้วยโรคชรา

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* ชีวประวัติ เบ็ญจรงค์ ธนโกเศศ
วิสิทธิ์ เลิศฤทธิ์
วิสิทธิ์ เลิศฤทธิ์ เป็นอดีตทหารเรือชาวไทย ผู้ให้กำเนิดวิชามวยไทยเลิศฤทธิ์ ซึ่งได้รับเชิญเป็นอาจารย์พิเศษสอนศิลปะการต่อสู้ ทั้งไฮไฟติงคิกบ็อกซิง, คาราเต้ และไอคิโด ให้แก่โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า

ประวัติ
วิสิทธิ์ เลิศฤทธิ์ เป็นผู้สืบทอดวิชามวยไทยโบราณ (สายโคราช) โดยกล่าวกันว่าบรรพบุรุษของเขาเป็นจตุลังคบาท

ในภายหลัง เขาได้รับราชการทหารเรือ จึงมีโอกาสเดินทางไปศึกษาวิชาศิลปะการต่อสู้ในประเทศต่าง ๆ แล้วกลับมาแสดงศิลปะการต่อสู้ที่เขาพัฒนาขึ้น หน้าพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

โดยพระองค์ทรงมีกระแสรับสั่งว่าเป็นศิลปะการต่อสู้ที่อันตราย ไม่ควรให้บุคคลทั่วไปได้เรียนรู้
ดังนั้น เมื่อวิสิทธิ์ เลิศฤทธิ์ ออกจากการเป็นทหารเรือ จึงได้มาสอนวิชาการต่อสู้ที่โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้าให้แก่เหล่าทหาร ซึ่งเป็นที่มาของวิชาการต่อสู้แขนงนี้

โดยที่อาจารย์วิสิทธิ์ ยังเป็นผู้สอนวิชามวยไทยเลิศฤทธิ์ให้แก่ผศ.พ.อ.พิเศษ ชูชาติ พิทักษากร และพลเอกธันวาคม ทิพยจันทร์ นายกสมาคมพันธมิตรมวยไทยโลก

การเสียชีวิต
น้อยคนที่จะทราบถึงการเสียชีวิตของอาจารย์วิสิทธิ์ มีการกล่าวกันว่า เขาได้เสียชีวิตจากการต่อสู้กับโจรอั้งยี่ ซึ่งเขาได้ทำการสังหารไปถึง 5 คน โดยที่แขนข้างหนึ่งอุ้มลูกสาวของเขาอยู่

และอาจมีผู้สอบถามอาจารย์ พ.อ.พิเศษ สมบูรณ์ ทองอร่าม หากต้องการทราบรายละเอียด
ผลงานหนังสือ
* พ.ศ. 2510 : ไฮไฟติ้งคิคบ๊อกซิ่ง คาราเต้ ไอคิโด การเดินกำลังภายใน วิชาเบาตัว. แพร่พิทยา. พระนคร.
* พ.ศ. 2510 : การฝึกวิชาตัวเบา และอำนาจกำลังภายใน. ห้างหุ้นส่วนจำกัด เกษมบรรณกิจ. โรงพิมพ์ กรุงธน. ธนบุรี.
* ไม่ปรากฏปี : หลักการต่อสู้แบบคาราเต้ ไอคิโด ไฮไฟ้ติ้งคิ้กบ๊อกซิ้ง การเดินลมปราณ และอำนาจกำลังภายใน. ห้างหุ้นส่วนจำกัด เกษมบรรณกิจ. โรงพิมพ์ กรุงธน. ธนบุรี.
* พ.ศ. 2511 : กลเม็ดการต่อสู้แบบคาราเต้ ไอคิโด ไฮไฟ้ติ้งคิ้กบ๊อกซิ้ง การเดินลมปราณ และอำนาจกำลังภายใน. ห้างหุ้นส่วนจำกัด เกษมบรรณกิจ. โรงพิมพ์ กรุงธน. ธนบุรี.

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* ฝึกพลังลมปราณพิชิตโรค : IMMUNE ภูมิคุ้มกัน
อุทยานแห่งชาติจิตวัน
อุทยานแห่งชาติจิตวัน ( ) เป็นอุทยานแห่งชาติอุทยานแรกของประเทศเนปาล ตั้งอยู่เชิงเทือกเขาหิมาลัย เป็นบริเวณที่มีร่องรอยอารยธรรมของพื้นที่ที่ราบลุ่มต่ำตราอิ (Terai) ที่ยังไม่ถูกรบกวน สมัยก่อนพื้นที่ทอดยาวไปตามเชิงเขาของประเทศอินเดียและเนปาล เป็นบริเวณที่เต็มไปด้วยพืชและสัตว์ประจำถิ่น ในอุทยานเป็นที่อยู่ของแรดนอเดียวพันธุ์เอเชีย และเป็นหนึ่งในที่อยู่อาศัยแห่งสุดท้ายของเสือเบงกอล
มรดกโลก
อุทยานแห่งชาติจิตวันได้ขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 8 เมื่อปี พ.ศ. 2527 ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังนี้
*(vii) - เป็นตัวอย่างที่เด่นชัดของการเป็นตัวแทนในวิวัฒนาการสำคัญต่าง ๆ ในอดีตของโลก เช่น ยุคสัตว์เลื้อยคลาน ยุคน้ำแข็ง ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการพัฒนาความหลากหลายทางธรรมชาติบนพื้นโลก
*(ix) - เป็นแหล่งที่เกิดจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่มีเอกลักษณ์หายากหรือสวยงามเป็นพิเศษ เช่น แม่น้ำ น้ำตก ภูเขา
*(x) - เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของชนิดสัตว์และพันธุ์พืชที่หายากหรือที่ตกอยู่ในสภาวะอันตราย แต่ยังคงสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ ซึ่งรวมถึงระบบนิเวศ
ากหรือที่ตกอยู่ในสภาวะอันตราย แต่ยังคงสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ ซึ่งรวมถึงระบบนิเวศอันเป็นแหล่งรวมความอุดมสมบูรณ์ของพืชและสัตว์ที่ทั่วโลกให้ความสนใจด้วย
Chitwan-Nashorn-06-2013-gje.jpg|
Chitwan-Elefanten-06-Bad-2013-gje.jpg|
Chitwan-Elefantenbad-10-2013-gje.jpg|
Chitwan-Elefantencamp-08-Elefantenkuh mit Baby-2013-gje.jpg|
Chitwan-Elefantenritt-06-Verladestation-2013-gje.jpg|
Chitwan-Krokodil-06-Einbaum-2013-gje.jpg|
Chitwan-Menschen-10-Frauen im Fluss-2013-gje.jpg|
Chitwan-Rhino Residency-Resort-06-Restaurant-2013-gje.jpg|

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
จังหวัดไพลิน
ไพลิน หรือ ไปเลิน ( ) เป็นจังหวัด (เขต) ทางตะวันตกของประเทศกัมพูชา อยู่ทางด้านทิศเหนือของทิวเขาบรรทัด ติดชายแดนประเทศไทย จังหวัดนี้ถูกล้อมรอบด้วยจังหวัดพระตะบอง โดยได้แยกพื้นที่ออกจากจังหวัดพระตะบอง ตั้งเป็นเขตเทศบาลและยกฐานะเป็นจังหวัดในเวลาต่อมา

หน่วยการปกครอง
จังหวัดไพลินแบ่งออกเป็น 2 อำเภอ
{| class="wikitable sortable"
!#
!ชื่อ
!อังกฤษ
!เขมร
!หน่วยการปกครอง
!Geocode
|-
|1
|ไพลิน
|Pailin 
|ប៉ៃលិន
|เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង)
|2401
|-
|2
|สาลาเกรา (ศาลานอก)
|Sala Krau
|សាលាក្រៅ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2402
|}
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
Official Pailin Tourism เว็บไซต์ทางการของกระทรวงท่องเที่ยวของกัมพูชาในจังหวัดไพลิน
จังหวัดกำปอด
กำปอด หรือ ก็อมโปต ( ) เป็นจังหวัด (เขต) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา ติดต่อกับจังหวัดเกาะกงและจังหวัดกำปงสปือทางทิศเหนือ จังหวัดตาแก้วและจังหวัดแกบทางทิศตะวันออก และจังหวัดพระสีหนุทางทิศตะวันตก ส่วนทางทิศใต้ติดต่อกับอ่าวไทยยาวประมาณ 45 กิโลเมตร เมืองหลักคือเมืองกำปอด จังหวัดกำปอดมีประชากร 627,884 คน
หน่วยการปกครอง
จังหวัดกำปอดประกอบไปด้วย 8 อำเภอ 92 ตำบล 477 หมู่บ้าน 
{| class="wikitable sortable"
!#
!ชื่อ
!อังกฤษ
!เขมร
!หน่วยการปกครอง
!Geocode
|-
|1
|นครเจย
|Angkor Chey
|អង្គរជ័យ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0701
|-
|2
|บันทายมาศ
|Banteay Meas
|បន្ទាយមាស
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0702
|-
|3
|ชูก
|Chhuk
|ឈូក
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0703
|-
|4
|ชุมคีรี
|Chum Kiri
|ជុំគិរី
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0704
|-
|5
|ดงทน
|Dang Tong
|ដងទង់
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0705
|-
|6
|กำปงตราก
|Kampong Trach
|កំពង់ត្រាច
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0706
|-
|7
|ตึกโชว
|Tuek Chhou
|ទឹកឈូ
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|0707
|-
|8
|กำปอด
|Kampot
|កំពត
|เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង)
|0708
|-
|9
|
ุก, ស្រុក)
|0707
|-
|8
|กำปอด
|Kampot
|កំពត
|เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង)
|0708
|-
|9
|ปูกโค
|Bokor
|បូកគោ
|เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង)
|0709
|}
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* The 2010 Kampot Provincial Investment Profile by USAID and the Provincial Administration
พิพิธภัณฑ์กุกเกนไฮม์ บิลบาโอ
พิพิธภัณฑ์กุกเกนไฮม์ บิลบาโอ ( ; ) เป็นอาคารพิพิธภัณฑ์งานศิลปะสมัยใหม่และร่วมสมัย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเนร์บีออน (Nervion) (แม่น้ำซึ่งไหลผ่านเมืองบิลบาโอสู่ทะเลกันตาเบรียในมหาสมุทรแอตแลนติก) ณ เมืองบิลบาโอ แคว้นบาสก์ ประเทศสเปน อาคารได้รับการออกแบบโดยแฟรงก์ เกห์รี สถาปนิกรางวัลพริตซ์เกอร์สัญชาติแคนาดา-อเมริกา เปิดตัวเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1997 โดยสมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 กษัตริย์สเปน ทรงให้เกียรติเป็นประธานเปิดอาคาร พิพิธภัณฑ์กุกเกนไฮม์เป็นหนึ่งในหลายพิพิธภัณฑ์ที่เป็นของมูลนิธิโซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์ (Solomon R. Guggenheim Foundation) ซึ่งยังรวมถึงพิพิธภัณฑ์โซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์ นครนิวยอร์ก ที่ออกแบบโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ ด้วย
ิพิธภัณฑ์โซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์ นครนิวยอร์ก ที่ออกแบบโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ ด้วย อาคารแห่งนี้ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้จัดแสดงงานศิลปะต่าง ๆ จากทั้งศิลปินชาวสเปนและทั่วโลก พิพิธภัณฑ์กุกเกนไฮม์ บิลบาโอ ยังถือได้ว่าเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในสเปน มีสถิติผู้เยี่ยมชมสูงถึง 1,103,211 คน
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ได้เริ่มขึ้นเมื่อรัฐบาลแคว้นบาสก์เสนอมูลนิธิโซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์ ให้มาสร้างพิพิธภัณฑ์บริเวณท่าเรือเก่าริมฝั่งแม่น้ำในเมืองบิลบาโอ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นแหล่งสร้างรายที่สำคัญได้ให้กับเมือง โดยรัฐบาลได้ออกค่าก่อสร้างในวงเงินจำนวน 100 ล้านดอลลาร์ ค่าระบบเสียงภายในจำนวน 50 ล้านดอลลาร์ ค่าจ้างทั้งหมด-จ่ายครั้งเดียวจำนวน 20 ล้านดอลลาร์ และกองทุนอุดหนุนอีก 12 ล้านดอลลาร์
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ถือเป็นหนึ่งในงานที่รับคำชื่นชมเป็นอย่างมากในงานสถาปัตยกรรมร่วมสมัย โดยได้รับการสรรเสริญว่า "เป็นช่วงเวลาสำคัญทางวัฒนธรรมสถาปัตยกรรม" เนื่องจากอาคารเป็นตัวแทนของ "หนึ่งในช่วงเวลาที่หาได้ยากยิ่งเมื่อทั้งคำวิจารณ์ หลักวิชาการ และความเป็นสาธารณะทั่วไปได้มารวมอยู่ในที่แห่งเดียว" พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ได้รับคำยกย่องอย่างกว้างขวางในฐานะหนึ่งในงานออกแบบทางสถาปัตยกรรมที่มีความสำคัญมากที่สุดนับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา จากการลงคะแนนโดยสถาปนิกที่เชียวชาญใน เวิลด์อาร์คิเท็กเจอร์เซอร์เวย์ (World Architecture Survey) ค.ศ. 2010

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
สถาบันอาหาร
สถาบันอาหาร (National Food Institute) เป็นองค์กรเครือข่าย ภายใต้อุตสาหกรรมพัฒนามูลนิธิ สังกัดกระทรวงอุตสาหกรรม ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2539

มีภารกิจหลักในการส่งเสริมและพัฒนาผู้ประกอบการด้านอาหาร ทั้งในด้านมาตรฐานการผลิต การวิจัยและข้อมูล การตรวจสอบทางห้องปฏิบัติการ การฝึกอบรม และการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ด้านอาหาร อีกทั้งเป็นที่ตั้งของ Thai Food Heritage ศูนย์การเรียนรู้เฉพาะทางเกี่ยวกับอาหารไทยแห่งแรกในประเทศไทย
ประวัติ
สถาบันอาหาร จัดขึ้นจากแนวคิดภาครัฐ โดยกรมส่งเสริมการส่งออก (ปัจจุบันคือกรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ) กระทรวงพาณิชย์ สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และภาคเอกชน โดยกลุ่มอุตสาหกรรมอาหาร สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย เพื่อหาองค์กรที่จะทำหน้าที่เป็นแกนหลักในการพัฒนาอุตสาหกรรมอาหารของไทย
รัฐบาลจึงมอบหมายให้สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย ดำเนินการศึกษา ถึงความจำเป็นในการจัดตั้งองค์กรขึ้นใหม่ จึงได้มีข้อสรุปและเสนอแนะให้จัดตั้งองค์กรขึ้นใหม่ ที่จะเป็นองค์กรหลักในการพัฒนาอุตสาหกรรมอาหารของไทย ในรูปแบบของสถาบัน จึงมีมติให้จัดตั้งสถาบันอาหารขึ้น ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2539 ในรูปแบบองค์กรเครือข่าย ภายใต้อุตสาหกรรมพัฒนามูลนิธิ สังกัดกระทรวงอุตสาหกรรม ตามคำสั่งกระทรวงอุตสาหกรรมที่ 440/2539 ลงวันที่ 28 พฤศจิกายน 2539
รายนามผู้อำนวยการสถาบันอาหาร
{| class="wikitable"
|+
!ลำดับ
!รายนาม
!ปีที่เริ่ม
!ปีที่สิ้นสุด
|-
|
|สุภสร ชโยวรรณ
|2539
|
|-
|
|สมชาย โล่ห์วิสุทธิ์
|
|
|-
|
|ปณิธาน วัชรานันท์
|
|
|-
|
|ยุทธศักดิ์ สุภสร
|
|2553
|-
|
|เพ็ชร ชินบุตร
|2553
|2558
|-
|
|ยงวุฒิ เสาวพฤกษ์
|2558
|2562
|-
|
|อนงค์ ไพจิตรประภาภรณ์
|2562
|2565
|-
|
|ศุภวรรณ ตีระรัตน์
|2566
|2568
|-
|
|ไปยดา หาญชัยสุขสกุล
|2568
| -
|}

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ 
* ศูนย์ข้อมูลอัจฉริยะเพื่ออุตสาหกรรมอาหาร FIC
* ศูนย์การเรียนรู้อาหารไทย
อุทยานแห่งชาติอากัง
อุทยานแห่งชาติอากัง ( ) เป็นอุทยานแห่งชาติในจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ใกล้เคียงกับอุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง อุทยานแห่งชาติทั้งสองแห่งนี้เป็นอุทยานแห่งชาติที่เก่าที่สุดในเกาะฮกไกโด อุทยานแห่งชาตินี้เลื่องชื่อว่ามีน้ทะเลสาบที่ใสสะอาดบริสุทธิมาก และยังมีแหล่งแช่น้ำพุร้อน ตลอดจนแหล่งเติบโตของก้อนสาหร่ายมาริโมะ โดยอุทยานสามารถแบ่งได้ออกเป็นสองเขตคือคาวายุและอากัง

อ้างอิง
สมัย เมษะมาน
(กลาง) และพ่อครูสมัย เมษะมาน (ขวา)]]

พ่อครูสมัย เมษะมาน (5 พฤษภาคม พ.ศ. 2457 – 28 สิงหาคม พ.ศ. 2541) เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนสำนักดาบพุทไธสวรรย์ ที่กรุงเทพมหานคร และเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจนถึงปัจจุบัน ในฐานะผู้ฝึกสอนศิลปะการต่อสู้กระบี่กระบอง

ประวัติ
พ่อครูสมัย เมษะมาน เป็นผู้สืบเชื้อสายโดยตรงจากนักรบผู้ปกป้องแผ่นดินสยามในสมัยโบราณ เขาเป็นผู้ศึกษาศิลปะการต่อสู้ จากวัดพุทไธศวรรย์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

พ่อครูสมัย ยังเป็นผู้ศึกษาศิลปะการต่อสู้ ทั้งมวยไทย, ยูโด, ฟันดาบสากล และกระบี่กระบอง โดยในวัยหนุ่ม เขาได้เป็นแชมป์การแข่งฟันดาบเซเบอร์ และการแข่งยูโด
ครั้นเมื่อสำเร็จการศึกษาเอกพลศึกษา ที่กรุงเทพมหานคร เขาได้สำนึกต่อบุญคุณของแผ่นดินและบรรพบุรุษ ตลอดจนพระบารมีแห่งพระเจ้าอู่ทอง ที่ทรงเสียสละเพื่อแผ่นดินอยุธยา จึงนำเรื่องมาปรึกษากับสนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา ผู้เป็นปลัดกระทรวงศึกษาธิการสมัยนั้น เพื่อขออนุญาตฝึกสอนศิลปะการต่อสู้ประจำชาติ แล้วเขาก็ได้รับการสนับสนุน โดยเริ่มฝึกสอนครั้งแรกที่บริเวณข้างวัดวัดระฆังโฆสิตาราม

ต่อมา พ่อครูสมัยได้ทำการเปิดโรงเรียนสำนักดาบพุทไธสวรรย์ ที่บริเวณสี่แยกบ้านแขก ถนนอิสรภาพ โดยได้กราบบังคมทูลขอพระราชทานธงชัย และตราประจำโรงเรียนเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2500

พ่อครูสมัยเสียชีวิตใน พ.ศ. 2541 สิริอายุได้ 84 ปี
ชีวิตส่วนตัว
พ่อครูสมัย มีภรรยาชื่อขวัญยืน เมษะมาน ซึ่งเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนสำนักดาบพุทไธสวรรย์ และมีบุตรชายชื่อปราโมทย์ เมษะมาน ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวพุทไธสวรรย์เช่นกัน

เกียรติประวัติ
* “ผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะการต่อสู้ประจำชาติ” สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
เอแกลร์
เอแกลร์ ( ) เป็นขนมชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งชู (ซึ่งเป็นชนิดเดียวกับที่ใช้ทำพรอฟีทรอล) ใส่ไส้ และทาด้านบนด้วยครีม ตัวแป้ง จะถูกบีบให้มีทรงยาวและอบจนกระทั่งผิวกรอบและข้างในเป็นโพรง เมื่อขนมเย็นแล้วจึงสอดไส้คัสตาร์ดซึ่งปกติจะแต่งกลิ่นรสวานิลลา กาแฟ หรือช็อกโกแลต หรือสอดไส้วิปครีมหรือครีมชีบุสต์ ไส้แบบอื่น ๆ ได้แก่ คัสตาร์ดรสพิสตาชีโอและรัม ไส้รสผลไม้ หรือเกาลัดบด จากนั้นทาด้านบนของขนมด้วยครีมรสต่าง ๆ หรือคลุมด้วยฟงด็อง (น้ำตาลปั้น) แต่บางครั้งก็อาจทาน้ำตาลเคี่ยวแทน ในกรณีหลังนี้เอแกลร์จะมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า บาตงเดอฌากอบ ( )
ที่มาของชื่อ
คำ เป็นภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "สายฟ้าแลบ" ขนมเอแกลร์ได้ชื่อนี้เนื่องจากมันจะถูกกินหมดอย่างรวดเร็วเพียงชั่วสายฟ้าแลบ (เป็นการเปรียบเทียบโดยใช้ภาพพจน์)
 กำลังใช้เครื่องจักรทำเอแกลร์]]

อ้างอิง
แป้งชู
แป้งชู ( ; , ปาตาชู) หรือ แป้งพายนิ่ม เป็นแป้งพายชนิดเบาซึ่งใช้ทำพรอฟีทรอล, ชูอาลาแครม, เอแกลร์, ครอก็องบุช, โดนัตเกลียว (ครัลเลอร์) แบบฝรั่งเศส, แบแญ, เค้กแซ็งตอนอเร, เกอแนล, ญ็อคคีแบบปารีส, แป้งมีไส้, กูแฌร์, ชูแก็ต และคราแกล็ง ส่วนผสมหลักของแป้งชนิดนี้มีเพียงเนย น้ำ แป้ง และไข่ ระหว่างการอบขนมให้สุก ส่วนผสมที่มีความชื้นสูงในตัวแป้งจะผลิตไอน้ำซึ่งจะดันขนมให้พองตัวโดยไม่ต้องใช้สารที่ทำให้ขึ้นฟู แป้งพายชนิดนี้นิยมใช้ในตำรับอาหารยุโรปและตำรับอาหารที่ดัดแปลงจากอาหารยุโรป

อ้างอิง
ช็อกโกแลตชิป
ช็อกโกแลตชิป ( ) เป็นช็อกโกแลตที่ถูกแบ่งเป็นชิ้นเล็ก ๆ ซึ่งมักเป็นทรงกลมหรือทรงหยดน้ำก้นแบน วางขายในหลากหลายขนาด ตั้งแต่ใหญ่จนถึงเล็ก โดยทั่วไปนั้นจะมีเส้นผ่านศูนย์กลางไม่เกิน 1 เซนติเมตร ส่วนในรูปแบบอื่น ๆ นั้นจะมีทั้งทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าและทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสด้วย
ต้นกำเนิด
ช็อกโกแลตชิปเป็นส่วนผสมสำคัญของคุกกี้ช็อกโกแลตชิปซึ่งได้รับการคิดค้นเมื่อปี พ.ศ. 2480 โดยรูธ เกรฟส์ เวกฟีลด์ ซึ่งทำงานอยู่ที่โทลล์เฮาส์อินน์ในเมืองวิตแมน รัฐแมสซาชูเซตส์ เธอตัดแท่งช็อกโกแลตกึ่งหวานของเนสท์เล่เป็นชิ้น ๆ แล้วใส่ลงในคุกกี้ หลังจากนั้นคุกกี้ของเธอก็ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก เวกฟีลด์ได้ตกลงทำสัญญากับเนสท์เล่ในปี พ.ศ. 2482 โดยอนุญาตให้เนสท์เล่ใส่สูตรของเธอในบรรจุภัณฑ์ช็อกโกแลตแบบแท่งเพื่อแลกกับการส่งช็อกโกแลตให้เธอตลอดชีวิต ในช่วงแรกเนสท์เล่ได้แถมเครื่องมือตัดไปกับช็อกโกแลตแบบแท่งด้วย ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2484 เนสท์เล่และคู่แข่งอย่างน้อยหนึ่งบริษัทได้เริ่มวางขายช็อกโกแลตชิปแยกต่างหากในท้องตลาด เนสต์เล่ได้ตั้งชื่อคุกกี้ช็อก
ิษัทได้เริ่มวางขายช็อกโกแลตชิปแยกต่างหากในท้องตลาด เนสต์เล่ได้ตั้งชื่อคุกกี้ช็อกโกแลตว่า "โทลล์เฮาส์คุกกีส์" ซึ่งเป็นชื่อของโรงแรมต้นกำเนิดช็อกโกแลตชิป
ประเภทของชิป
ต้นตำรับของช็อกโกแลตชิปนั้นผลิตมาจากช็อกโกแลตแบบกึ่งหวาน แต่ในปัจจุบันก็ได้มีรสชาติที่เพิ่มขึ้นอย่างมากมาย ซึ่งรวมทั้ง บิตเตอร์สวีตช็อกโกแลตชิป, ชิปเนยถั่วลิสง, บัตเตอร์สกอตช์ชิป, ชิปมินต์ช็อกโกแลต, ไวต์ช็อกโกแลตชิป, ดาร์กช็อกโกแลตชิป, ช็อกโกแลตชิปนม, ไวต์สเวิลด์ช็อกโกแลตชิป และ ดาร์กสเวิลด์ช็อกโกแลตชิป

อ้างอิง
ชูชาติ พิทักษากร
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ พันเอก(พิเศษ) ชูชาติ พิทักษากร (19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477 – 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568) เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดงด้านดนตรีสากล ประจำปี พ.ศ. 2553 โดยเป็นผู้มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ และเป็นผู้ถ่ายทอดวิชาดนตรีให้แก่ รองศาสตราจารย์ ดร.โกวิทย์ ขันธศิริ, ศาสตราจารย์ ดร. ณัชชา พันธุ์เจริญ, ศาสตราจารย์ ดร. ณรงค์ฤทธิ์ ธรรมบุตร, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นรอรรถ จันทร์กล่ำ, อาจารย์สิทธิชัย เพ็งเจริญ, อาจารย์ทัศนา นาควัชระ, อาจารย์ศิริพงษ์ ทิพย์ธัญ อาจารย์พิศุทธิ์ สายโอบเอื้อ และ อาจารย์วชิรวิชญ์ ปัญญาลักษณ์

นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้เรียนวิชามวยไทยเลิศฤทธิ์ กับอาจารย์วิสิทธิ์ เลิศฤทธิ์ เป็นเวลาหลายปี เมื่อครั้งรับราชการทหารบก
ประวัติ
ชูชาติ พิทักษากร ศึกษาวิชาดนตรีที่ประเทศอังกฤษ ก่อนที่จะหาประสบการณ์ในประเทศเยอรมนีและโปรตุเกสกับอาจารย์มักซิม ยาคอบเซน เป็นระยะเวลา 3 ปี เมื่อกลับมาที่ประเทศไทย เขาได้รับราชการที่กองดุริยางค์ทหารบก ก่อนที่จะเป็นอาจารย์ประจำคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และอาจารย์พิเศษคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ทั้งนี้ เขายังเคยเป็นนักจัดรายการโทรทัศน์ ดนตรีวิจารณ์ โดยออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก

ผลงานเพลง
* พ.ศ. 2511 : เป็นผู้เรียบเรียงทำนองเพลงประกอบภาพยนตร์ ท่าจีน
เกียรติประวัติ
* พ.ศ. 2553 : รับพระราชทานเหรียญเชิดชูเกียรติ เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดงด้านดนตรีสากล 
* พ.ศ. 2550 : รับรางวัลสุกรี เจริญสุข เชิดชูผู้ทำความดีเพื่อสังคม สาขาการส่งเสริมดนตรี 
* พ.ศ. 2524 : รับพระราชทานรางวัลแผ่นเสียงทองคำ ในฐานะผู้เรียบเรียงเสียงประสานยอดเยี่ยม

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
 สาขาศึกษาศาสตร์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ
* :
** พ.ศ. 2520 – เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย เหรียญเงิน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
ภูมิแพ้อาหาร
ภูมิแพ้อาหารเป็นการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันผิดปกติต่ออาหาร อาการและอาการแสดงมีได้ตั้งแต่เล็กน้อยถึงรุนแรง อาจมีคัน ลิ้นบวม อาเจียน อาการท้องร่วง ลมพิษ หายใจลำบากหรือความดันเลือดต่ำ ตรงแบบเกิดไม่กี่นาทีถึงหลายชั่วโมงหลังสัมผัส เมื่ออาการรุนแรง เรียก แอนาฟิแล็กซิส ความไม่ทนอาหารและอาหารเป็นพิษเป็นอีกภาวะต่างหาก
อาาหรทั่วไปที่ทำให้เกิดภูมิแพ้อาหารมีนมวัว ถั่วลิสง ไข่ หอย ผลเปลือกแข็งเมล็ดเดียว (nut) ข้าวสาลี ข้าวเจ้าและผลไม้ พบภูมิแพ้ชนิดใดบ่อยที่สุดขึ้นอยู่กับประเทศ ปัจจัยเสี่ยงมีประวัติภูมิแพ้ในครอบครัว การขาดวิตามินดี โรคอ้วนและระดับความสะอาดสูง ภูมิแพ้เกิดเมื่ออิมมูโนโกลบูลินอี (IgE) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย เกาะกับโมเลกุลอาหาร ปกติโปรตีนในอาหารที่เป็นปัญหา เหตุนี้กระตุ้นการหลั่งสารเคมีอักเสบ เช่น ฮิสตามีน การวินิจฉัยปกติอาศัยประวัติการแพทย์ การเลี่ยงอาหารที่สงสัย (elimination diet) การทดสอบแทงผิวหนัง (skin prick test) การทดสอบเลือดหาแอนติบอดี IgE ที่จำเพาะกับอาหาร หรือการกระตุ้นให้ปรากฏโดยอาหารทางปาก (oral food challenge)
การสัมผัสสารที่อาจก่อภูมิแพ้ในช่วงต้นของชีวิตอาจช่วยป้องกัน การรักษามีการเลี่ยงอาหารที่ทำให้เกิดอาหารและมีแผนหากเกิดการสัมผัสเป็นหลัก แผนดังกล่าวอาจรวมการให้อะดรีนาลิน (อีพิเนฟริน และการสวมเครื่องเพชรพลอยเตือนทางการแพทย์) ประโยชน์ของการรักษาด้วยการก่อภูมิคุ้มกันสารก่อภูมิแพ้ (allergen immunotherapy) สำหรับภูมิแพ้อาหารยังไม่ชัดเจน และในปี 2558 ยังไม่แนะนำ ภูมิแพ้อาหารบางชนิดหายไปเมื่ออายุมากขึ้น ซึ่งรวมภูมิแพ้นม ไข่และถั่วเหลือง ส่วนภูมิแพ้บางชนิด เช่น ภูมิแพ้ผลเปลือกแข็งเมล็ดเดียวและหอยตรงแบบไม่หาย
ในประเทศพัฒนาแล้ว ประชากร 4% ถึง 8% มีภูมิแพ้อาหารอย่างน้อยหนึ่งชนิด พบในเด็กบ่อยกว่าผู้ใหญ่และดูมีความถี่เพิ่มขึ้น เด็กชายปรากฏว่าพบบ่อยว่าเด็กหญิง ภูมิแพ้บางชนิดมักพบในอายุน้อย ส่วนภูมิแพ้บางชนิดตรงแบบเกิดในอายุมาก ในประเทศพัฒนาแล้ว ประชากรสัดส่วนใหญ่เชื่อว่าตนมีภูมิแพ้อาหารทั้งที่ความจริงไม่มี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
ศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมแห่งชาติฌอร์ฌ ปงปีดู
ศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมแห่งชาติฌอร์ฌ ปงปีดู ( ) หรือที่นิยมเรียกว่า ศูนย์ฌอร์ฌ ปงปีดู ( ), ศูนย์ปงปีดู ( ), ศูนย์โบบูร์ ( ) และ โบบูร์ ( ) เป็นกลุ่มอาคารอเนกประสงค์ในย่านโบบูร์ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส อาคารได้รับการออกแบบนวัตกรรมเชิงไฮเทค โดยเรนโซ เปียโน และริชาร์ด รอเจอส์ ซึ่งต่างเป็นสถาปนิกรางวัลพริตซ์เกอร์และหนึ่งในผู้บุกเบิกคตินิยมหลังนวยุค และรวมไปถึงจันฟรันโค ฟรันคีนี (Gianfranco Franchini) สถาปนิกชาวอิตาลี
อาคารประกอบด้วยหลายส่วน ได้แก่ ห้องสมุดสารสนเทศสาธารณะ ( ) ซึ่งเป็นห้องสมุดสาธารณะขนาดใหญ่, พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่แห่งชาติ ( ) เป็นพิพิธภัณฑ์ทางศิลปะที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป และในส่วนสุดท้ายคือ สถาบันการวิจัยและความร่วมมือทางเสียง/ดนตรี ( ) ซึ่งเป็นศูนย์วิจัยด้านเสียงและด้านดนตรี พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เดิมเป็นที่รู้จักในชื่อ "โบบูร์" ด้วยสาเหตุมาจากที่ตั้งของสถานที่ ส่วนในชื่อปัจจุบันมาจากชื่อของฌอร์ฌ ปงปีดู ประธานาธิบดีฝรั่งเศสคนที่ 2 (ระหว่างปี ค.ศ. 1969-1974) ผู้ริเริ่มให้สร้างอาคารแห่งนี้ขึ้น ซึ่งได้เปิดอย่างเป็นทางการครั้งแรกในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1977 โดยมีประธานาธิบดีวาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง เป็นประธานเปิด ข้อมูลในปี ค.ศ. 2006 พิพิธภัณฑ์ได้ต้อ
ิบดีวาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง เป็นประธานเปิด ข้อมูลในปี ค.ศ. 2006 พิพิธภัณฑ์ได้ต้อนรับนักท่องเที่ยวนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 มาแล้วมากกว่า 180 ล้านคน และมากกว่า 5,209,678 คนในปี ค.ศ. 2013 เพียงปีเดียว
พิพิธภัณฑ์เป็นที่รู้จักในเรื่องของการออกแบบที่นำเสนอโครงสร้างภายในล้วน ๆ ทั้งโครงเหล็ก คอนกรีตเสริมเหล็ก แม้กระทั่งพวกท่อต่าง ๆ ซึ่งถือเป็นการออกแบบที่แตกต่างมากในขณะนั้น ที่โดยปกติแล้วจะปกปิดไม่ให้เห็นโครงสร้าง การออกแบบได้รับคำชื่มชมจากหลายส่วนทั้งจากสื่อมวลชนอย่างเนชั่นแนล จีโอกราฟิก, เดอะนิวยอร์กไทมส์ เป็นต้น

สำหรับประติมากรรม ฮอริซอนทัล (Horizontal) ซึ่งเป็นประติมากรรมจลดุลสูงกว่า 25 ฟุต (7.6 เมตร) สร้างสรรค์ขึ้นโดยอเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์ ซึ่งได้นำมาตั้งไว้ในปี ค.ศ. 2012 หน้าพิพิธภัณฑ์

เป็นต้น
แองจี้ส์ (วงดนตรี)
แองจี้ส์ (อังกฤษ: Angies) วงดนตรีเกิร์ลกรุ๊ปหญิงที่เป็นที่รู้จักในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ออกอัลบั้มภายใต้สังกัด Polygram Thailand (โพลีแกรม ไทยแลนด์) พวกเธอถูกขนานนามว่าเป็น สไปซ์เกิลส์เมืองไทย เนื่องจากพวกเธอมีความละม้ายคล้าย Spice Girls เกิร์ลกรุ๊ปชื่อดังจากอังกฤษ โดยวงแองจี้ส์ออกอัลบั้มเพียง 1 ชุด
ประวัติ
แองจี้ส์ กลุ่มศิลปิน 5 สาว พราวเสน่ห์ ต่างคนต่างสไตล์ มารวมตัวกันด้วยใจรักการร้องเพลง และการเต้นรำ แองจี้ส์ ทั้ง 5 สาว ทุกคนเป็นทั้งนักร้องที่มีเสียงเป็นเอกลักษณ์ และต่างมีลีลาการเต้นรำที่เริงร่า เร่าร้อน ผสมผสานกับความโดดเด่นทางดนตรีในแนว Dance ทันสมัย ทำให้แองจี้ส์เป็นศิลปินที่มีความลงตัวในทุกๆด้าน ซึ่งมีผลงานเพลงในสังกัด โพลีแกรม เร็คคอร์ดส (ไทยแลนด์)
แองจี้ส์ (Angies Thailand) ประกอบสมาชิกทั้งหมด 5 คน ได้แก่ นก-ปิยมาภรณ์ เนียมอุ๊น (ปัจจุบันชื่อ ปุญญิสา เนียมอุ๊น), หนึ่ง-ณัฐนันท์ ติรพันธุ์ธรรม, ต๋อม-อังคณา กองผาสุข (ปัจจุบันใช้ชื่อ อาทิตยา กองผาสุข), แจน-เจนจิรา กลิ่นสุคนธ์(ปัจจุนชื่อ ศิลป์ศรุตา กลิ่นสุคนธ์) และ เมย์-จันทร์จิรา ขาวสอาด โดยเปิดตัวงอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2540 ภายใต้สังกัด Polygram

มีเพลงที่คุ้นหูในอัลบั้ม Angies ได้แก่ เพลง ชวนทะเลาะตลอด และเพลง Love you Baby (เลิฟ ยู เบบี้)
ผลงาน
สคตูดิโออัลบั้ม
{| class="wikitable"
|-
!ปี
!ปกอัลบั้ม
!ชื่ออัลบั้ม
!รายชื่อเพลง
|-
|2540
| 
|Angies
*วางจำหน่าย: 20 ธันวาคม พ.ศ. 2540
*สังกัด: Polygram
*รูปแบบ: เทป , ซีดี
|
# Love you Baby (เลิฟ ยู เบบี้)
# ชวนทะเลาะตลอด
# Tell me boy (เทล มี บอย)
# ฝันร้าย
# ใครสักคน
# Love you Baby (Club Mix) (เลิฟ ยู เบบี้)
# อยู่ด้วยกัน
# ไม่ต้องการ
# ไม่เคยลืม
# ชนทำไม
|-
|}

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
พระยาอมาตยพงศ์ธรรมพิศาล (ประสงค์ อมาตยกุล)
พระยาอมาตยพงศ์ธรรมพิศาล เกิดที่บ้านหน้าวัดราชบูรณะหรือวัดเลียบ ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาเมื่อ พ.ศ. 2426 เป็นบุตรนายหนู และนางหนู อมาตยกุล นายหนูผู้บิดานั้นเป็นบุตรของพระยากระสาปนกิจโกศล (โหมด อมาตยกุล) ส่วนนางหนูผู้มารดานั้น เป็นบุตรีของพระยาธรรมสารนิติพิพิธภักดี (ตาด อมาตยกุล) ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญซอสามสาย นายหนูและนางหนู มีวงเครื่องสายประจำบ้าน นางหนูนั้น นอกจากจะสีซอด้วงและสีไวโอลินแล้ว ยังเป็นนักร้องอีกด้วย
พระยาอมาตยพงศ์ธรรมพิศาล เรียนซอด้วง ซออู้ และไวโอลินกับบิดามารดาและได้ร่วมวงเล่นเครื่องสายมากับญาติผู้ใหญ่ของท่าน และเรียนสีซอสามสายจากเจ้าจอมประคอง ในรัชกาลที่ 5 ต่อมาสอบชิงทุนรัฐบาลได้ ไปเรียนวิชากฎหมายกลับมารับราชการที่กระทรวงยุติธรรมในปลายรัชกาลที่ 5 ต่อมาจนถึงสมัยรัชกาลที่ 7 เมื่อรับราชการแล้ว ท่านได้เรียนวิชาดนตรีไทยเพิ่มเติม อีกจนเชี่ยวชาญ และได้สอนดนตรีไทยให้ผู้สนใจหลายคนเช่น พระยาภูมีเสวิน นายเทวาประสิทธิ์ พาทยโกศล เป็นต้น

พระยาอมาตยพงศ์ธรรมพิศาล สมรสกับ คุณหญิงถนอม (สวัสดิ-ชูโต) อมาตยกุล ธิดาพระยาสุรนารถเสนี (เป๋า สวัสดิ-ชูโต) และคุณหญิงนวล สวัสดิ-ชูโต บุตรเกิดด้วยคุณหญิงถนอม ๔ คน (ไม่มีบุตรคนไหนเป็นนักดนตรี) ได้แก่
1.คุณนวลนาฎ อมาตยกุล

2.คุณมนู อมาตยกุล

3.คุณถนอมหวัง อมาตยกุล

4.คุณสุมนา อมาตยกุล

ท่านป่วยด้วยโรคปวดกระดูกเรื้อรังจนถึงแก่กรรมเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2495 รวมอายุได้ 69 ปี

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

ลำดับสาแหรก

อ้างอิง
โคลัมเบีย พิคเจอร์ส อควาเวิร์ส
โคลัมเบีย พิคเจอร์ส อควาเวิร์ส ( ) เป็นสวนน้ำธีมโคลัมเบียพิคเจอร์สแห่งแรกของโลก ตั้งอยู่บนถนนสุขุมวิท ตำบลนาจอมเทียน อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ตั้งอยู่ห่างจากเมืองพัทยาประมาณ 15 กิโลเมตร ภายในสวนน้ำประกอบไปด้วยเครื่องเล่นและกิจกรรมหลากหลายแบบ ทั้งสไลเดอร์ ทะเลจำลอง การล่องแพ โฟลว์ ไรเดอร์ รวมถึงการแสดงและการเดินขบวนของบรรดาตัวละครจากภาพยนตร์ยอดนิยมในเครือ โคลัมเบีย พิคเจอร์ส เช่น จูแมนจี้ โกสท์บัสเตอร์ส ซอมบี้แลนด์ แกรนทูริสโม เป็นต้น
ประวัติ
สวนน้ำการ์ตูนเน็ทเวิร์ค อเมโซน ดำเนินกิจการโดย โครงการนี้เริ่มต้นก่อสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2555 บนพื้นที่ติดถนนสุขุมวิทในตำบลนาจอมเทียนใกล้กับหาดบางเสร่ เดิมทีสวนน้ำมีกำหนดเปิดให้บริการในไตรมาสที่ 4 ของปี พ.ศ. 2556 แต่การก่อสร้างใช้เวลานานกว่ากำหนด การเปิดให้บริการจึงถูกเลื่อนมาในปีถัดไป สวนน้ำการ์ตูนเน็ทเวิร์ค อเมโซนเปิดทดลองให้บริการในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2557 โดยเปิดให้ใช้งานได้เฉพาะผู้ซื้อบัตรรายปีเท่านั้น และจึงเปิดให้บริการอย่างเต็มรูปแบบอย่างเป็นทางการ ตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ปัจจุบันปิดตัวลงตั้งแต่วันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2563 โดยเปิดเป็น โคลัมเบีย พิคเจอร์ส อควาเวิร์ส แทนในวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2565

โซนและเครื่องเล่น
โคลัมเบีย พิคเจอร์ส อควาเวิร์ส มีเครื่องเล่นหลากหลายประเภท เช่น สไลเดอร์น้ำในโซนต่าง ๆ เครื่องจำลองการเล่นเซิร์ฟโฟลว์ไรเดอร์ พื้นที่เล่นน้ำ สนามมินิกอล์ฟ และสนามโกคาร์ทกลางแจ้ง

โซนโกสต์บัสเตอร์

โซนสไลเดอร์ที่ตกแต่งด้วยธีมของแฟรนไชส์ภาพยนตร์โกสต์บัสเตอร์ หรือบริษัทกำจัดผี สไลเดอร์มีองค์ประกอบต่าง ๆ เช่น กับดักจับผี ตัวละครอย่าง สไลเมอร์ และเป็นสไลเดอร์น้ำในธีมโกสต์บัสเตอร์แห่งแรกในเอเชีย

โซนจูแมนจี้

โซนสไลเดอร์ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากซีรีส์ภาพยนตร์จูแมนจี้ โดยมีพื้นที่ที่ได้รับการตกแต่งในธีมป่า "จากัวร์ เมาท์เทน" จำลองให้ผู้เล่นสไลเดอร์รู้สึกเหมือนถูกลิงแมนดริลล์ไล่ตาม

เซิร์ฟอัพ
เครื่องจำลองโต้คลื่น หรือโฟลว์ไรเดอร์ ตกแต่งด้วยธีมจากภาพยนตร์แอนิเมชั่น เซิร์ฟอัพ และยังเป็นเครื่องโฟลว์ไรเดอร์แห่งเดียวในภาคตะวันออกของประเทศไทย

โซนโฮเทล ทรานซิลเวเนีย

โซนโฮเทล ทรานซิลเวเนีย ประกอบไปด้วยสไลด์ต่าง ๆ 9 แบบ และตกแต่งในธีมจากแฟรนไชส์ภาพยนตร์ โฮเทล ทรานซิลเวเนีย หรือ โรงแรมผี หนีไปพักร้อน

มหัสจรรย์ลูกชิ้นตกทะลุมิติ

แม่น้ำจำลองความยาวรวม 335 เมตรสำหรับผู้เล่นลอยไปตามน้ำเพื่อความผ่อนคลาย ตกแต่งบริเวณรอบ ๆ ตามภาพยนตร์แอนิเมชั่น มหัสจรรย์ลูกชิ้นตกทะลุมิติ และธีมของอาหาร

โซนซอมบี้แลนด์
เป็นโซนที่มีความหวาดเสียวสูงสุดเนื่องจากเป็นสไลด์แบบฟรีฟอลล์สูง 12 เมตร มีช่วงสไลด์ที่หมุนวน 360 องศา เครื่องเล่นถูกตกแต่งตามแฟรนไชส์ภาพยนตร์ซอมบี้แลนด์

ทะเลเทียม อควาเวิร์ส

ทะเลเทียมพร้อมคลื่นจำลองขนาดใหญ่ มีบริการห่วงยางให้ผู้เล่นได้นั่งลอยตัวอย่างเพลิดเพลินไปกับคลื่นและแสงแดด นอกจากนี้ยังมีการแสดงบนเวทีและเพลงจากดีเจตลอดทั้งวัน ในบริเวณรอบสระมีคาบาน่าไว้สำหรับการพักผ่อนหย่อนใจ และโซนที่นั่งอาบแดดเพื่อให้นักท่องเที่ยวได้ผ่อนคลายหลังจากการเล่นเครื่องเล่นต่าง ๆ

โกคาร์ท แกรนทูริสโม

สนามโกคาร์ทขนาดมาตรฐาน รถโกคาร์ทและสนามถูกตกแต่งให้เข้ากับแฟรนไชส์เกมส์และภาพยนตร์ แกรนทูริสโม

มินิกอล์ฟ เดอะ อีโมจิ มูฟวี่
สนามมินิกอล์ฟ ตกแต่งด้วยธีมและตัวละครจากภาพยนตร์แอนิเมชั่น เดอะ อีโมจิ มูฟวี่

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
รักนิรันดร์ หมวดรันสารคาม
รักนิรันดร์ หมวดรันสารคาม มีชื่อจริงว่า นิรันดร ธาดา ( ) เกิดเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2535 ที่ อำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น

รักนิรันดร์เคยเป็นนักมวยไทยมาก่อนในสังกัดค่ายมวยดาบรันสารคามของ ร้อยตำรวจโท นิรันดร์ ยศพล ประธานชมรมมวยสยามภาคอีสาน ชกมวยไทยมาแล้วร้อยกว่าครั้ง เคยมีชื่อเข้าร่วมชกในมวยรอบปูนเสือมวยไทยพันธุ์แท้ครั้งที่ 14 ของสนามมวยช่อง 7 สี เคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อนโดยเคยคว้าเหรียญทองการแขังขันกีฬาแห่งชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2555 ก่อนจะมาชกมวยสากลอาชีพโดยการจัดของทีมงานวันทรงชัย ชกชนะรวดต่อเนื่อง 10 ครั้ง โดยสามารถชนะน็อคได้ถึง 7 ครั้ง ชนะคะแนนอีก 3 ครั้ง
เมื่อชกชนะต่อเนื่อง ทีมงานวันทรงชัยจึงผลักดันให้ขึ้นชิงแชมป์ทันที โดยเริ่มจากแชมป์เฉพาะกาล WBO Asia Pacific รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท โดยสามารถเอาชนะคะแนนนักมวยชาวแทนซาเนียไปได้ ที่จังหวัดมหาสารคาม

เกียรติประวัติ
* เหรียญทองกีฬาแห่งชาติ พ.ศ. 2555
* แชมป์เฉพาะกาล WBO Asia Pacific รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง 1 เมษายน พ.ศ. 2559 ชนะคะแนน ฮาชิมู ซูเบรี ( ) ที่วัดป่าวังน้ำเย็น ตำบลเกิ้ง อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม
** ป้องกันตำแหน่ง 28 ตุลาคม พ.ศ. 2559 แพ้คะแนนทางเทคนิค (ยก 9) โชตะ คะวะกุชิ ( ) ที่บารังเกย์บูลัวโคเวอร์เรดคอร์ท คากายันซิตี ประเทศฟิลิปปินส์

อ้างอิง

* สถิติการชก
ใบปอ
ใส่เนื้อไก่ หัวหอม น้ำส้มสายชู และพีตาอบกรอบ รับประทานกับข้าวสวย ]]

ใบปอ หรือ มุลูคียะฮ์ ( ) เป็นใบพืชหลายชนิดในสกุลกระเจาที่ใช้เป็นอาหาร เช่น กระเจาฝักยาว (C. olitorius), กระเจาฝักกลม (C. capsularis) เป็นต้น ใบปอมีรสค่อนข้างขม เมื่อต้มแล้ว น้ำที่ได้จะมีลักษณะข้นเป็นเมือกลื่นคล้ายน้ำต้มกระเจี๊ยบเขียว โดยทั่วไปรับประทานแบบสุก ใบปอจากกระเจาฝักยาวเป็นผักที่นิยมใช้ในตำรับอาหารตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ โดยมักนำไปทำอาหารประเภทซุปหรือสตูซึ่งมีชื่อเรียกว่า "มุลูคียะฮ์" ตามชื่อใบพืชในภาษาอาหรับ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Mulukhiyya recipe
* Egyptian Recipe 
* Egyptian Mulukheya with Chicken step by step recipe tutorial
* Cooked vs sun-dried Jute leaves
ลำไส้เล็กส่วนกลาง
ลำไส้เล็กส่วนกลาง (Jejunum) เป็นส่วนที่สองของลำไส้เล็กในมนุษย์และสัตว์มีกระดูกสันหลังชั้นสูง เช่น สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม, สัตว์เลื้อยคลาน และนก

ลำไส้เล็กส่วนกลางอยู่ระหว่างลำไส้เล็กส่วนต้นและลำไส้เล็กส่วนปลาย ในมนุษย์โตเต็มวัย ลำไส้เล็กมีความยาวประมาณ 6-7 เมตร สองในห้าของความยาวลำไส้เล็กคือความยาวของลำไส้เล็กส่วนกลาง ซึ่งเท่ากับความยาวประมาณ 2.5 เมตร โดยลำไส้เล็กส่วนกลางนี้เป็นส่วนที่มีวิลไลมากที่สุดและมีการดูดซึมมากที่สุดด้วย

อ้างอิง
ลำไส้เล็กส่วนปลาย
ลำไส้เล็กส่วนปลาย (Ileum) เป็นส่วนปลายสุดของลำไส้เล็กในสัตว์มีกระดูกสันหลังชั้นสูง เช่น สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม, สัตว์เลื้อยคลาน และนก

ลำไส้เล็กส่วนปลายอยู่ถัดมาจากลำไส้เล็กส่วนต้นและลำไส้เล็กส่วนกลาง ลำไส้เล็กส่วนปลายในมนุษย์มีความยาวประมาณ 2-4 เมตร และค่า pH จะอยู่ระหว่าง 7 ถึง 8

อ้างอิง
สุภโชค สัมปัตตะวนิช
พลโท สุภโชค สัมปัตตะวนิช (20 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 – ) เป็นผู้อำนวยการส่วนการศึกษา โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า และในปี พ.ศ. 2555 เขาได้รับการโยกย้ายมาเป็นรองผู้บัญชาการ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า

ประวัติ
สุภโชค สัมปัตตะวนิช สำเร็จการศึกษาหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิศวกรรมเครื่องกล จากมหาวิทยาลัยออริกอนสเตต

นอกจากนี้ เขายังทำหน้าที่เป็น ราชองครักษ์เวร และเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยเลิศฤทธิ์ ให้กับนักเรียนนายร้อย จปร.โดยได้ออกรายการโทรทัศน์ ฮิวแมนเวปปอน ตอนที่ 1 ที่มีการจัดฉายในหลายประเทศ

เกียรติประวัติ
* รางวัลนักเรียนเก่าดีเด่น ของโรงเรียนวัดราชาธิวาส
ผลงานหนังสือ
* พ.อ.สุภโชค สัมปัตตะวนิช. คู่มือการใช้รถยนต์. สำนักพิมพ์ชมรมเด็ก. พิมพ์ครั้งที่ 3. ISBN 9748263193.

อ้างอิง
เดชดำรงค์ ส.อำนวยศิริโชค
เดชดำรงค์ ส.อำนวยศิริโชค เป็นนักต่อสู้แบบผสมชาวไทย สังกัดอยู่ในสมาคมวันแชมเปียนชิพ (ONE) รุ่นสตรอว์เวท ปัจจุบันเขาเป็นแชมป์รายการวันแชมเปียนชิพรุ่นสตรอว์เวท และเป็นอดีตนักมวย

มวยไทย
เดชดำรงค์อยู่บนสังเวียนมวยไทยมาตลอด 20 ปี ชนะมากกว่า 300 ครั้ง และเคยเป็นแชมป์เวทีมวยลุมพินี 3 สมัย

อ้างอิง
แจน ฮัลโหลวีน
รัชดา อนังรัสวดี นักร้อง และนักแสดงหญิงชาวไทย และเป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องหญิงสังกัดคีตา เรคคอร์ดส ในนาม แจน ฮัลโหล-วีน (Jan Hallo-Ween)
ประวัติ
แจน ฮัลโหล-วีน (มักเขียนเป็น: แจน ฮัลโลวีน) หรือชื่อจริง รัชดา อนังรัสวดี เป็นนักร้องชาวไทย แจนเปิดตัวครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2538 ในมาดสาว J-ROCK เขียนขอบตาดำเท่ห์ๆ ผมซอยสั้นดูทะมัดทะแมง ผิวสีน้ำผึ้ง รูปร่างบอบบาง เด่นที่ดาว 5 แฉกใต้ตาข้างขวา ซึ่งเป็นเอกลักษณ์อันโดดเด่นของเธอ มาพร้อมกับความมั่นใจตามประสาสาวยุคใหม่ แจนถือเป็นศิลปินหญิงคนแรกและคนเดียวของค่ายคีตา ที่ทำเพลงแนวอัลเทอร์เนทีฟซึ่งเป็นทางเลือกใหม่ของดนตรี ฮิตมากๆในช่วงระยะเวลาหนึ่ง นอกจากเพลงที่มีแนวอัลเทอร์เนทีฟแล้ว ยังมีความเป็น J-Rock , Pop Rock , พังค์
แจนออกอัลบั้มชุดแรกและชุดเดียวของเธอในชื่อ "Jan Hallo-Ween (สตรีแก่นนครปี 2538)" ชื่ออัลบั้มอาจจะสะดุดหูเป็นอย่างมาก ซึ่งคอนเซ็ปต์ของอัลบั้มคือการยกตัวอย่างสตรีแก่นนครยุคก่อน และสตรีแก่นนครยุคปี 2538 นั่นคือ "แจน ฮัลโหล-วีน" ที่มีความทันสมัย แก่น ซน เปรี้ยวเข็ดฟัน ต่างจากสตรีแก่นนครยุคก่อนที่มีความเรียบร้อย สุภาพ โดยสโลแกนของ "สตรีแก่นนครปี 2538" กล่าวคือ "อย่าหลงเชื่อสรรพคุณของเขาโดยการบอกเล่า จนกว่าคุณจะได้ศึกษาเขาด้วยตัวคุณเอง"
โดยอัลบั้มชุดนี้เปิดตัวด้วยเพลงเร็ว จังหวะร็อคหนักแน่น เด่นที่เสียงตะโกนวีนๆของเธอ ซึ่งเล่าถึงการตัดพ้อผู้ชาย และพฤติกรรมของผู้ชายที่มีความไม่เอาไหน อย่างเพลง "รักแมวสิเธอ" ต่อด้วยการเปิดตัวเพลงที่สอง ซึ่งเป็นเพลงช้าเศร้าๆหม่นๆเล่าถึงการจากลา ซึ่งต่างจากเพลงแรกอย่างสิ้นเชิง คือเพลง "เยื่อใยสุดท้าย" ส่วนใหญ่อัลบั้มชุดนี้จะเน้นเพลงเร็วเป็นหลัก แต่เพลงช้ากลับเป็นเพลงที่ถูกพูดถึงมากที่สุด

ภายหลังค่ายคีตา เรคคอร์ดส ปิดตัวลง ก็ไม่ได้มีผลงานอีกเลย ปัจจุบัน "แจน ฮัลโลวีน" ไม่มีผลงานในวงการบันเทิงแล้ว
ผลงาน
อัลบั้ม JAN HALLO WEEN (สตรีแก่นนครปี 2538)
* รายชื่อเพลง
** รักแมวสิเธอ
** เยื่อใยสุดท้าย
** เดี๊ยะเสียชีวิต
** เอาให้พอเลย
** เสียใจแทนเขา
** เลิกกันก็ดี
** เธอจะรู้มั้ย
** หมดความอดทน
** ระวังให้ดี
** "...."

เพลงประกอบละคร
* เพลง "รักจากสายน้ำ" ประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง รักข้ามคลอง (ออกอากาศทางช่อง 3)

คอนเสิร์ต
* โลกดนตรี JAN HALLO WEEN (สถานที่: ลานโลกดนตรี พ.ศ. 2538)
* คอนเสิร์ตร็อคฮาเลย์ ร่วมกับ สุรวุฑ ไหมกัน, เดอะร็อคฟาเธอร์, และ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (สถานที่: สนามกีฬา ไทย- ญี่ปุ่น 11 สิงหาคม พ.ศ. 2538) 
* คอนเสิร์ต รวมศิลปินคีตา เรคคอร์ดส (พ.ศ. 2539)
ผลงานการแสดง
*โฆษณา ถั่วหมั่นหลีหม่ง ตราเจดีคู่ (พ.ศ. 2538)
*โฆษณา ครีมอาบน้ำ แสดงคู่กับ หมิว ลลิตา (พ.ศ. 2542)
* ละครโทรทัศน์เรื่อง “รักข้ามคลอง” รับบทเป็น แตง ออกอากาศทางช่อง 3 (พ.ศ. 2539)
* ละครโทรทัศน์เรื่อง “ผู้กองยอดรัก” รับบทเป็น แป๊ด ออกอากาศทางช่อง 9 (พ.ศ. 2539)

อ้างอิง

* JAN HALLO WEEN (สตรีแก่นนครปี 2538) by แจน ฮัลโลวีน on itunes