SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดใหญ่ (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดใหญ่ (บางปลากด) ตำบลในคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 23 ไร่ เศษ ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระมหาวิฑูร ธมฺมโชโต (นามสกุล แสงอินทร์)

วัดใหญ่เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่ง มีหลักฐานทางราชการจากกรมการศาสนาว่า ได้ขึ้นทะเบียนประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2304 แต่เดิมชาวบ้านนิยมเรียกอีกนามว่า วัดใหญ่บางปลากด และมีเจ้าอาวาสปกครองวัดสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ โดยเฉพาะอุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ ได้รับการบูรณะกันมาหลายสมัยจนไม่สามารถซ่อมแซมได้ จนในสมัยที่พระครูสุตาภิรัตดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ได้ร่วมกับญาติโยมสาธุชนละแวกนั้นก่อสร้างถาวรวัตถุดังกล่าวขึ้นมาใหม่เกือบหมด อุโบสถหลังใหม่ได้พระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2524 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 ยาว 60 เมตร ตัวอุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 29 เมตร ก่อสร้างแล้วเสร็จสิ้นค่าก่อสร้างงบประมาณ 9 ล้านบาทเศษในขณะนั้น วิหารกว้าง 11 เมตร ยาว 26 เมตร ศาลาการเปรียญมีสองชั้น กว้าง 28 เมตร ยาว 38 เมตร กุฏิสงฆ์มีลักษณะเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น จำนวน 10 หลัง และมีฌาปนสถานกว้าง 22 เมตร ยาว 38 เมตร นอกจากนั้นในบริเวณวัดยังมีหน่วยงานราชกา
ง และมีฌาปนสถานกว้าง 22 เมตร ยาว 38 เมตร นอกจากนั้นในบริเวณวัดยังมีหน่วยงานราชการตั้งอยู่ ได้แก่ โรงเรียนประถมศึกษา โรงพยาลส่งเสริมสุขภาพตำบล และศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
วัดใหม่ (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดใหม่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 คุ้มคลองฝ้าย (วัดใหม่) ตำบลในคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 15 ตารางวา ในช่วงเทศกาลปีใหม่ ประชาชนมักมากราบไหว้ขอพรพระพุทธมงคลนพคุณและหลวงปู่นาม โดยถือคติตามชื่อวัดใหม่เพื่อจะพบสิ่งใหม่ ๆ เข้ามาในชีวิตในปีใหม่

วัดใหม่ได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2400 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ชาวบ้านเรียกอีกนามหนึ่งว่า วัดใหม่บางปลากด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2512
อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 ภายในประดิษฐานพระประธาน นามว่า หลวงพ่อมงคลนพคุณ สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กุฏิสงฆ์ จำนวน 15 หลัง หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการฉ่าง
* พระอธิการบาง 
* พระอธิการโสม
* พระอธิการอ่อง
* พระอธิการผัน
* พระอธิการเป๋า 
* พระอธิการนาม ปภสฺสโร
* พระมหาผิน สาลิคุโณ
* พระวินัยธรนิพนธ์

อ้างอิง
วัดจันทร์แก้วเพ็ชรถาวรวนาราม
วัดจันทร์แก้วเพ็ชรถาวรวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านหัวป่า ตำบลบ้านคลองสวน อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระครูวัชรธรรมคุณ (วิฑูรย์ สนฺตจิตฺโต)

ประมาณ พ.ศ. 2531 พระพิสาลพัฒนาทรได้ปรารภกับหมู่ศิษย์ว่าต้องการที่ดินบริเวณสี่มุมเมืองเพื่อสร้างสถานที่ปฏิบัติธรรมชานกรุง ในเบื้องต้น คุณนงค์และคุณชั้น จันทร์ชาวนา คุณสังวาล กระต่ายแก้ว คุณทวี ใจวิจิตร และลูกหลานตระกูลปานเพ็ชร มีความศรัทธาถวายที่ดิน 8 ไร่
พ.ศ. 2536 ทางราชการได้ตัดถนนเชื่อมกับถนนวงแหวนผ่านรอบบริเวณพื้นที่วัด ทำให้สามารถเดินทางสะดวกยิ่งขึ้น ทุกฝ่ายจึงร่วมใจกันสร้างและพัฒนาวัดอย่างรวดเร็ว พระพิสาลพัฒนาทรเสนอให้ตั้งชื่อวัดโดยนำคำจากนามสกุลทั้งสาม คือ "จันทร์", "แก้ว" และ "เพ็ชร" มารวมกับชื่อหลวงพ่อ คือ ถาวร จิตฺตถาวโร เป็น "วัดจันทร์แก้วเพ็ชรถาวรวนาราม" ปัจจุบันวัดได้ขยายพื้นที่ออกไปอีก รวมเนื้อที่ประมาณ 20 ไร่ กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2542

พื้นที่วัดในปัจจุบันมีอาคารเสนาสนะที่สร้างขึ้นอย่างง่ายตามแบบวัดป่า ผนังโล่ง มีการสร้างกุฏิปฏิบัติธรรมรวม 80 หลัง ประชาชนมักมานั่งสมาธิ ทำบุญตักบาตร และเวียนเทียนในวันสำคัญทางศาสนา

อ้างอิง
วัดใหม่ลำนกแขวก
วัดใหม่ลำนกแขวก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงแสนแสบ เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร มีที่ดิน 10 ไร่ 2 งาน
วัดใหม่ลำนกแขวกสร้างขึ้นเมื่อราวปี พ.ศ. 2440 แต่เดิมบริเวณนี้เป็นที่ราบลุ่ม มีต้นไม้ขึ้นอยู่มาก เมื่อฝนตกจะมีน้ำขังเป็นทางยาว จึงทำให้นกแขวกมาอาศัยอยู่มาก ต่อมาเมื่อมีผู้คนเข้ามาอาศัยอยู่บริเวณนี้ จึงได้ตั้งชื่อย่านนี้ว่า ลำบางนกแขวก ต่อมาเมื่อชาวบ้านจะไปทำบุญต้องเดินทางไปวัดอื่นที่อยู่ไกล จึงคิดที่จะสร้างวัดขึ้นมา เมื่อสร้างวัดเสร็จแล้วผู้คนมักจะเรียกว่า วัดใหม่ ภายหลังปรากฏว่าวัดที่สร้างใหม่หลายวัดก็เรียกว่าวัดใหม่กันหมด จนไม่ทราบว่า เอ่ยถึงวัดใด จึงได้เรียกวัดที่สร้างบริเวณริมคลองลำบางนกแขวกว่า "วัดใหม่ลำบางนกแขวก" ภายหลังคำว่า "บาง" หายไป จึงเรียกว่า "วัดใหม่ลำนกแขวก" จนถึงปัจจุบัน
วัดใหม่ลำนกแขวกได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2446 เดิมมีเพียงโบสถ์ที่ปลูกด้วยหลังคาสังกะสี ไม่มีฝาอยู่เลยสักด้านเดียว และไม่มีพระสงฆ์อยู่ ต่อมามีคนมาปลูกบ้านเรือนบริเวณนี้จนขยายเป็นหมู่บ้าน จึงได้มีพระอยู่ 3 รูป คือ อาจารย์ชม หลวงดามี และพระผ่อง โดยมีหลวงปู่ชมเป็นเจ้าอาวาส ต่อมาราว พ.ศ. 2472 หลวงปู่ชมพร้อมด้วยผู้มีจิตศรัทธา นำโดยนายเป้าและนายช่วง ทองประดิษฐ์ นายเหมือน เข็มกลัดทอง นายบก ทิวะกะลิน และนายโต๊ะ ฉิมวงษ์ ได้ร่วมใจสละทรัพย์สร้างอุโบสถขึ้นหนึ่งหลัง และไปอัญเชิญหลวงพ่อโต ซึ่งเป็นพระที่แกะสลักด้วยหินทรายแดง ปางสมาธิ ศิลปะอู่ทอง ที่ได้ขุดพบจากวัดร้างใน จังหวัดสุพรรณบุรี มาประดิษฐานเป็นพระประธานในอุโบสถ
ศาลาการเปรียญหลังใหญ่มีอักษรพระนามาภิไธยย่อ สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก และสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ประดับอยู่ที่หน้าบัน ภายในประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์จำลอง ขนาดหน้าตักกว้าง 60 นิ้ว บริเวณวัดยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดใหม่ลำนกแขวก

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์ ชม เกสระสะ
* พระครูจันทปัญญาจารย์  (แพ จนฺทปัญญา )
* พระครูสุกิจวรวัฒน์ (เฉื่อย กิตติสนฺโท )
* พระครูวรศีลาจาร (จำลอง อคฺคสีโล )

อ้างอิง
วัดอุดมรังสี
วัดอุดมรังสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงหนองค้างพลู เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ 13 ไร่ 3 งาน 69 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม ติดกับถนนเพชรเกษม ใกล้เคียงกับคลองมหาศร
วัดเริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เมื่อสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (ปลด กิตฺติโสภโณ) วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร ได้รับการถวายที่ดินจากนายล้อมและนางพิมเสน ฟักอุดม จำนวน 7 ไร่ 1 งาน ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ชื่อของวัดนำมาจากคำว่า "อุดม" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของนามสกุลผู้สร้างวัดและถวายที่ดิน ส่วนคำว่า "รังสี" หมายถึง วัดอันเป็นแดนให้รัศมีหรือแสงสว่างมาก ผู้ขออนุญาตสร้างวัด คือ นายล้อม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2516
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 25 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 กุฏิสงฆ์จำนวน 18 หลัง ศาลาการเปรียญทรงไทย 2 ชั้น กว้าง 22 เมตร ยาว 44 เมตร สำหรับปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ นามว่า พระพุทธรังสี เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 60 นิ้ว สูง 70 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 วัดยังมีหลวงพ่อขาวและพระพุทธรูปปางต่าง ๆ รูปเหมือนสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) และรอยพระพุทธบาทจำลอง

อ้างอิง
วัดลำมหาเมฆ
วัดลำมหาเมฆ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 1 หมู่ที่ 5 บ้านคลองบางหลวงไหว้พระ ตำบลบ่อเงิน อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี ที่ตั้งวัดอยู่ใกล้ลำรางน้ำธรรมชาติชื่อลำมหาเมฆ มีนกมากมายหลายชนิดอาศัยสร้างรังและฟักไข่ตามธรรมชาติจำนวนมาก ได้แก่ นกกระยางขาว นกกระสา นกกาน้ำ และนกชนิดอื่น ๆ
วัดลำมหาเมฆสร้างขึ้นเมื่อราวปี พ.ศ. 2457 โดยชาวบ้านที่เข้ามาจับจองที่ดินในเขตแนวป่ากระทุ่มมืดฝั่งตะวันออก เดิมตั้งอยู่ปลายคลองบางหลวงไหว้พระ ฝั่งเหนือมีคลองอ่างแตก (คลองลากค้อน) ขวางสกัดเป็นสามแยก ในระยะแรกสร้างในที่ดินของนายจัน บัวฝรั่ง โดยมีชื่อว่า วัดใหม่ปลายคลองบางหลวง ตามที่ปรากฏในบันทึกของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เมื่อครั้งเสด็จไปตรวจการคณะสงฆ์มณฑลกรุงเก่าในปี พ.ศ. 2457 พระองค์ได้ทรงสนทนากับพระภิกษุแช่ม พระมอญซึ่งปกครองวัดอยู่ในขณะนั้นด้วย ต่อมาได้เกิดข้อพิพาทเรื่องที่ดินขึ้น พระอาจารย์แช่ม จึงได้ชวนชาวบ้านย้ายวัดมาสร้างในที่ดินของนายจัน นางจีน แย้มเยื้อน ทางฝั่งใต้ของคลองบางหลวงไหว้พระ(ที่ตั้งวัดในปัจจุบัน) โดยขนานนามว่
ีน แย้มเยื้อน ทางฝั่งใต้ของคลองบางหลวงไหว้พระ(ที่ตั้งวัดในปัจจุบัน) โดยขนานนามว่า วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ต่อมาในปี พ.ศ. 2467 ได้เปลี่ยนนามวัดเป็น วัดลำมหาเมฆ ตามชื่อลำรางน้ำธรรมชาติที่อยู่ใกล้ที่ตั้งวัด วัดลำมหาเมฆได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2484
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถทรงไทยประกอบเครื่องไม้ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตัก 59 นิ้ว มณฑปจตุรมุขเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ประจำวัด ได้แก่ พระศรีอริยเมตไตรยหรือที่ชาวบ้านเรียกว่าหลวงพ่อศรีอาริย์ ขนาดหน้าตัก 21 นิ้ว ซึ่งมีอยู่สององค์ องค์ดั้งเดิมคือองค์ที่ตั้งอยู่ด้านบน พระมหาเจดีย์ปูชนียาจารย์(เจดีย์ไทยรามัญ) หอสวดมนต์และหมู่กุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ หอระฆัง ศาลาธรรมสังเวช และเมรุ
ชาวบ้านวัดลำมหาเมฆส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมอญ จึงมีประเพณีแบบมอญและแบบไทยผสมผสานกัน เช่น ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ทางวัดมีประเพณีโกนจุกตัดโก๊ะ พิธีทำบุญลานข้าวหรือทำขวัญข้าว จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในเดือนเมษายน ตามความเชื่อที่ว่าแม่โพสพมีพระคุณ จึงต้องทำขวัญเป็นการกล่าวขอขมาต่อต้นข้าวทุกครั้งที่มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นกับต้นข้าว เพื่อขออภัยและเรียกขวัญแม่โพสพ เป็นสิริมงคลดลบันดาลให้มั่งมียิ่งขึ้น ปกติจะทำกันในวันศุกร์ซึ่งถือว่าเป็นวันขวัญข้าว และมีกิจกรรมการกวนกาละแมรามัญที่มีจำนวนกระทะมากที่สุดในจังหวัดปทุมธานีเพื่อขายและนำเงินมาบูรณะวัด ส่วนในช่วงเข้าพรรษามีประเพณีตักบาตรน้ำผึ้งในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 10 เป็นต้น

รายนามเจ้าอาวาส
# พระอาจารย์แช่ม พ.ศ. 2457–2467
# พระอธิการเบี้ยว พ.ศ. 2467–2482
# พระอธิการทองดี เตชปญฺโญ พ.ศ. 2482–2502
# พระอธิการภักดิ์ ญาณสํวโร พ.ศ. 2502–2513
# พระครูไพโรจสังฆการ (ประดิษฐ์ ฐานวโร) พ.ศ. 2516–2536
# พระครูวรธรรมวาที (นิพนธ์ ฉนฺทวุฑฺโฒ) พ.ศ. 2537–2544
# พระครูไพโรจน์สารคุณ (สุเทพ คุณงฺกโร) พ.ศ. 2544–ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดเวตวันธรรมาวาส
วัดเวตวันธรรมาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร

วัดเวตวันธรรมาวาสตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2326 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508 เดิมมีชื่อว่า วัดเชิงหวาย หรือ วัดเซิงหวาย สร้างโดยราษฎรอพยพหลบภัยสงครามจากอยุธยา เพราะมีพระพุทธรูปศิลาทรายฝีมือช่างสมัยอยุธยาอยู่หลายองค์ แต่เดิมวัดตั้งอยู่กลางป่าซึ่งมีต้นหวายอยู่มาก จึงเป็นที่มาของชื่อวัด (เดิม)
วัดมีประเพณีชักพระ โดยจะมีการแห่เรือชักพระและสมโภช หลวงพ่อสัมฤทธิ์ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปสำริด ปางมารวิชัย สมัยสุโขทัย สร้างในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น หน้าตักกว้าง 7 นิ้ว สูง 12 นิ้ว ไม่ปรากฏปีที่เริ่มแห่ชักพระ แต่คาดว่านานกว่าร้อยกว่าปี แต่เดิมจะชักพระทางน้ำอย่างเดียว แต่ในปัจจุบันมีเส้นทางบกด้วย

ในสมัยที่พระราชนันทาจารย์ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ท่านได้มอบที่ดินของวัดเพื่อก่อตั้งโรงเรียนวัดเวตวันธรรมาวาส ต่อมาได้แยกเป็นโรงเรียนอีกแห่ง คือ โรงเรียนศีลาจารพิพัฒน์ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา

อ้างอิง
วัดไผ่เลี้ยง
วัดไผ่เลี้ยง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงหนองค้างพลู เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่จำนวน 8 ไร่ 2 งาน 90 ตารางวา
วัดไผ่เลี้ยงสร้างเมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2526 บนที่ดินของผู้มีจิตศรัทธาบริจาคให้วัด ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2530 ผู้ขออนุญาตสร้างวัดและผู้บริจาคที่ดินซึ่งเป็นพี่น้องกัน คือ นางบุญเลี้ยง บุญทวี และนางไผ่ ขาวเจริญ ได้ตั้งชื่อว่า "วัดไผ่เลี้ยง" ตามนามทั้งสองท่าน และได้อาราธนาพระมหายงยุทธิ์ อุปคุตโต วัดวิจิตรการนิมิตร มาเป็นผู้รักษาการปกครองสงฆ์ ต่อมาวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2531 เจ้าคณะกรุงเทพมหานครได้แต่งตั้งให้พระมหายงยุทธ์เป็นเจ้าอาวาสวัดไผ่เลี้ยงจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2558
เมื่อแรกเริ่มก่อสร้างวัดมีเพียงเต็นท์ผ้าใบเท่านั้น จากนั้นหลวงพ่อยงยุทธก็เริ่มถมดิน ปลูกต้นไม้ สร้างกุฏิ ห้องน้ำ ศาลา เมรุ วิหาร และศาสนสถานส่วนใหญ่ จุดเด่นของวัดคือ โบสถ์มหายันต์ 1,008 ยันต์ ซึ่งเป็นโบสถ์หลังแรกและหลังเดียวในประเทศไทยที่นำยันต์เก่าและยันต์โบราณที่เจ้าอาวาสสะสมมาเขียนลงบนหินอ่อนแล้วติดที่ผนังโบสถ์มากถึง 1,008 ยันต์

อ้างอิง
วัดคู้บอน
วัดคู้บอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางชัน เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร ปัจจุบัน พระครูประสิทธิ์ดิลกธรรม (วีระวัฒน์ ฐิตญาโณ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดคู้บอนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2435 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2513
ภายในวัดมีศาลาการเปรียญกิจดำรงชัยหลังใหญ่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 ชั้นหนึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระประธาน รูปจำลองพระเกจิอาจารย์ ชั้นสองมีจิตรกรรมฝาผนังแสดงเรื่องราวทางพุทธประวัติ และใช้ในการทำกิจกรรมปฏิบัติธรรม พระอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อใหญ่สมปรารถนา วิหารแก้วเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธโสธรจำลอง และมีรอยพระพุทธบาทจำลอง หลวงพ่อทันใจ และพระสังกัจจายน์ นอกจากนั้น บริเวณท่าน้ำวัดคู้บอน มีคลองสำหรับปล่อยปลา นั่งพักผ่อน ภายในวัดยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดคู้บอน

อ้างอิง
วัดยุคันธราวาส
วัดยุคันธราวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านวัดยุคันธราวาส (สวนเจ้า) ตำบลบางเลน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระครูบวรธรรมาภิสัย (บุญธาตุ ธมฺมธโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดยุคันธราวาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 2410 โดยสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (สา ปุสฺสเทโว) และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมชื่อ วัดยุคนธร โดยใช้วัสดุก่อสร้างต่าง ๆ ที่เหลือจากการสร้างวัดราชประดิษฐ์สถิตมหาสีมาราม วัดยังมี พระแท่นที่ประทับพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2440
ความแปลกแตกต่างของวัดนี้คือ อุโบสถไม่มีพระประธาน ไม่ใช่เพราะถูกพวกมิจฉาชีพลักขโมย แต่มีธาตุเจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุตั้งไว้แทนพระประธาน มีลักษณะเป็นพระเจดีย์ทรงลังกาหล่อจากทองเหลือง ศาลาการเปรียญหลังเก่ามีพระพุทธรูปที่สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวหลายองค์ แต่ถูกโจรขโมยไปเมื่อปี พ.ศ. 2557

อ้างอิง
วัดสุวรรณรัตนาราม (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดสุวรรณรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านแคราย 2 ตำบลแคราย อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร มีเจ้าอาวาสคือ พระวิมล วิมโล
วัดสุวรรณรัตนารามหรือ วัดแคราย เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2505 โดยนายผวน อัชชะ ซึ่งเป็นกำนันตำบลแคราย ได้ขออนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2505 ส่วนนายปลิวและนางชื้น แก้วจิตร พร้อมด้วยบุตรธิดาได้ถวายที่ดินให้เป็นที่ทำบุญของชาวบ้าน ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 โดยใช้ชื่อวัดตามชื่อสกุลของผู้บริจาคที่ดิน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2511 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเมื่อ พ.ศ. 2507
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก เป็นอุโบสถเบญจรงค์ เนื่องจากอำเภอกระทุ่มแบนเป็นที่ตั้งของแหล่งหัตถกรรมศิลปะงานเบญจรงค์แหล่งใหญ่ของประเทศ ภายในประดิษฐานพระประธานซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 ศาลาการเปรียญ กว้าง 17 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 7 เมตร ยาว 33 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง และตึก 6 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 12 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 3 หลัง สร้างด้วยคอนกร
วัดแพรกษา
วัดแพรกษา [แพฺรก-กะ-สา] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านพุทธรักษา ตำบลแพรกษา อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 66 ไร่ 72 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 40 ไร่ มีพระมหาบุญโชติ อาภากโร เป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน
วัดแพรกษาสร้างเมื่อ พ.ศ. 2444 เดิมชื่อ วัดแพรกตาสา ชื่อของวัดตั้งตามนามท้องที่ที่ตั้งวัด พระอาจารย์โพธิ์ซึ่งเป็นสมภารเป็นผู้ที่ได้ก่อสร้างวัดขึ้น โดยเจ้าคุณพระธรรมธราจารย์ (ปญฺญตฺตโม) เป็นทายกบำรุงวัด และต่อมาก็เริ่มสร้างโบสถ์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 7 เมตร ยาว 10 เมตร ทางวัดยังได้มีการเปิดสอนปริยัติธรรมโดยเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2491 อีกทั้งยังเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสมุทรปราการ แห่งที่ 3 ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัด คือ หลวงพ่อใหญ่ ในอดีตวัดมีเสาหงส์ 2 คู่ ตั้งอยู่เป็นสัญลักษณ์อยู่ 2 ด้าน คือ ด้านหน้าวัดบริเวณริมคลอง 2 ตัว และ บริเวณด้านข้างวัดที่ติดถนนอีก 2 ตัว ปัจจุบันเสาหงส์ดังก
ดบริเวณริมคลอง 2 ตัว และ บริเวณด้านข้างวัดที่ติดถนนอีก 2 ตัว ปัจจุบันเสาหงส์ดังกล่าวเก็บรักษาไว้ที่ใดยังหาไม่พบ แสดงให้เห็นว่า คนพื้นที่แพรกษาดั้งเดิมส่วนใหญ่สืบเชื้อสายมาจากชาวมอญ
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 ศาลาการเปรียญ กว้าง 30 เมตร ยาว 42 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 กุฏิสงฆ์ จำนวน 21 หลัง เป็นอาคารไม้ 15 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 5 หลัง อาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 หลัง วิหาร กว้าง 9 เมตร ยาว 11 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 4 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 หลัง สร้างด้วยไม้ 3 หลัง

อ้างอิง
วัดลาดใหญ่
วัดลาดใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 11 บ้านลาดใหญ่ 2 ตำบลลาดใหญ่ อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระครูวิสุทธิ์สมุทรคุณ (วิชัย)
วัดลาดใหญ่ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2513 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553 คุณเปี่ยม นุชน้อย และคุณแป๊ะ จันทร์คง ได้ร่วมกันขออนุญาตตั้งเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2500 โดยประชาชนร่วมกันบริจาคที่ดินรวม 43 ไร่ อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญแบบโบราณและหอพระไตรปิฎกหลังเก่าตั้งอยู่ในบ่อน้ำ สิ่งโดดเด่นของวัดที่เพิ่งสร้างขึ้นเมื่อไม่นานมานี้คือพระองค์ใหญ่อยู่กลางวัด มีชื่อว่า พระพุทธภวธรรมจักรบรมมหาไตรโลกนาถ วัดยังได้จัดสร้างพระโพธิสัตว์เจ้าแม่กวนอิมปางประทานพร สูง 9 เมตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญอื่น ได้แก่ หลวงปู่ใหญ่ หลวงพ่อไชยสิทธิ์ และพระพิฆเนศเป็นต้น

อ้างอิง
วัดหลวงประชาบูรณะ
วัดหลวงประชาบูรณะ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดท่าใน ตำบลท่าพระยา อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม บริเวณรอบวัดเป็นสวนผลไม้ ทิศใต้ติดกับโรงเรียนวัดหลวง

วัดหลวงประชาบูรณะเป็นวัดร้างมาก่อน คาดว่าน่าจะสร้างในสมัยอยุธยาตอนต้น จนเมื่อประมาณ พ.ศ. 2499 พลตำรวจโท ประชา บูรณะธนิต ได้พบและอุปถัมภ์วัดแห่งนี้ให้เป็นวัดที่มีพระจำพรรษา และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516
ภายในวัดมีโบราณสถานที่สำคัญ ได้แก่ ซากเจดีย์โบราณจำนวน 1 องค์ ส่วนฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้างยาวด้านละ 18 เมตร สูงประมาณ 3 เมตร ปัจจุบันทางวัดได้นำพระพุทธรูปไปประดิษฐานไว้บนองค์เจดีย์ แล้วทำบันไดทางขึ้นไว้ทิศตะวันออก มีอุโบสถอยู่ข้างซากเจดีย์ เป็นอุโบสถหลังใหม่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 สร้างทับฐานอุโบสถหลังเก่า มีใบเสมาโดยรอบจำนวน 8 ใบ ทำจากหินทรายสีแดงซึ่งเป็นที่นิยมในสมัยอยุธยาตอนปลาย ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิสร้างด้วยอิฐฉาบปูนลงรักปิดทอง พุทธศิลปะอู่ทอง คือ พระพักตร์ค่อนข้างเหลี่ยม พระนาสิกแบน พระโอษฐ์แบะ ปลายสังฆาฏิตัดตรงเหนือพระนาภี น่าจะมีการซ่อมแซมมาแล้วหลายครั้ง

อ้างอิง
วัดสลุด
วัดสลุด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 14 บ้านคลองสลุด ตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 2 ตารางวา
วัดสลุดเริ่มสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2443 โดยนายรอดและนางแก้ว พุกรอด เป็นผู้มีศรัทธาถวายที่ดินให้สร้างวัดเป็นเนื้อที่ 12 ไร่ 1 งาน 38 ตารางวา จึงใช้ชื่อว่า วัดตารอด ตามชื่อผู้ถวายที่ดินให้สร้างวัด และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อวัดตามชื่อคลองสลุดเป็น "วัดสลุด" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2519 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 28 เมตร ยาว 44 เมตร ทางด้านการศึกษา ได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2482 และได้จัดการสร้างโรงเรียนประชาบาลวัดสลุดจำนวน 2 หลัง และสถานีอนามัยประจำท้องถิ่น 1 หลัง
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ อุโบสถ กว้าง 4 เมตร ยาว 14 เมตร สร้าง พ.ศ. 2524 กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 ศาลาท่าน้ำ 3 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 2 หลัง เจดีย์ ฌาปนสถาน และสุสาน ปูชนียวัตถุของวัด คือ หลวงพ่อใหญ่

จุดตัดระหว่างถนนกาญจนาภิเษกกับถนนเทพรัตนตั้งชื่อตามวัดนี้
รายนามเจ้าอาวาส
* พระโต พ.ศ. 2435–2445
* พระแวว พ.ศ. 2445–2458
* พระจำรัส พ.ศ. 2458–2467
* พระบุญ พ.ศ. 2467–2468
* พระอธิการสนธ์ พ.ศ. 2468–2469
* พระพร พ.ศ. 2469–2475
* พระสาย พ.ศ. 2475–2480
* พระอธิการพัน พรหมโน พ.ศ. 2480–2492
* พระครูสมุทรสิริวัฒน์ (หลวงพ่อทับ) พ.ศ. 2497-?
* พระครูโสภิตกิตติภัทร (หลวงพ่อเล็ก)
* พระครูโกศลสมุทรกิจ (หลวงพ่อผิน)
* พระครูสมุทรธรรมทัต (หลวงพ่อทวี)
อ้างอิง
วัดธรรมาภิรตาราม (กรุงเทพมหานคร)
วัดธรรมาภิรตาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ประมาณ 8 ไร่
ประวัติ
วัดธรรมาภิรตารามสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดสองพี่น้อง สันนิษฐานว่า มีพี่น้องสองคนร่วมกันสร้างวัดนี้ขึ้น ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเรียกเป็น วัดสี่แยก เนื่องจากตั้งอยู่บริเวณที่คลองบางซื่อตัดกับคลองเปรมประชากร นอกจากนั้นยังมีอีกชื่อ คือ วัดสะพานสูง ตามลักษณะของสะพานข้ามคลองบริเวณนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเคยเสด็จพระราชดำเนินมาที่วัดนี้ มีพระราชดำรัสถามถึงชื่อวัด แล้วตรัสว่า วัดนี้มีสะพานสูงเป็นเครื่องหมาย ควรชื่อวัดสะพานสูง จึงเรียกวัดสะพานสูงตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา ต่อมาราว พ.ศ. 2482 หลังจากสยามเปลี่ยนชื่อมาเป็นประเทศไทยแล้ว วัดได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดธรรมาภิรตาราม" เพรา
ามเปลี่ยนชื่อมาเป็นประเทศไทยแล้ว วัดได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดธรรมาภิรตาราม" เพราะเห็นว่าชื่อวัดที่เป็นภาษาไทยแท้ ๆ ไม่ไพเราะ โดยตั้งเพื่อให้เหมาะสมตามเหตุการณ์ที่เคยได้เป็นวัดที่มีการศึกษาเล่าเรียนมาทั้งทางโลกและทางธรรม กุลบุตรกุลธิดาที่ได้ศึกษาเล่าเรียนในสำนักนี้มีความรู้ไปประกอบการเลี้ยงชีพ
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองหรือเจดีย์ทรงเครื่อง กว้างด้านละ 6 เมตร สูงประมาณ 12 เมตร อยู่บริเวณด้านหน้าพระอุโบสถลักษณะศิลปะสมัยอยุธยาตอนปลายแบบที่เรียกว่าโบสถ์มหาอุด กล่าวคือ ก่ออิฐถือปูน หลังโบสถ์อุดตัน หน้าโบสถ์เป็นเพิง หลังคาชั้นเดียวไม่มีช่อฟ้า ใบระกา สัณฐานโบสถ์ด้านนอกทำคล้ายท้องเรือสำเภา คือหัวท้ายโค้ง กลางอ่อนลง ซุ้มประตูอยู่ภายในบริเวณพระอุโบสถมีลักษณะเป็นซุ้มประตูก่ออิฐถือปูน หลังคาทรงจีน ภายในมีใบเสมาหินแกะสลักลวดลาย วัดมีหอระฆังเก่าเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส 2 ชั้น หลังคามุงกระเบื้องว่าว
ปูชนียวัตถุของวัด ได้แก่ หลวงพ่ออู่ทอง เป็นพระพุทธรูปในวิหารองค์ใหญ่ ทำด้วยหินทรายแดง ลงรักปิดทอง ปางสมาธิ แบบสมัยอู่ทอง หน้าตักกว้าง 168 เซนติเมตร ส่วนสูงวัดจากทับเกษตรถึงยอดเปลวรัศมีได้ 227 เซนติเมตร และมีพระพุทธรูปอีกองค์ คือ หลวงพ่อสุโขทัย เป็นพระประธานในพระอุโบสถ ลงรักปิดทอง ปางมารวิชัย สมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 183 เซนติเมตร ส่วนสูงวัดจากทับเกษตร (ที่นั่ง) ถึงยอดเปลวรัศมีได้ 242 เซนติเมตร

รายนามเจ้าอาวาส
* เจ้าอธิการทอง
* เจ้าอธิการคุ่ย 
* พระอธิกาคอน
* พระมหาสา 
* พระครูธรรมานุกูล (เครื่อง อิสฺสรเถร วอนประสพ)
* พระครูสิริธรรมวิมล (เล็ก ปวโร เปาวรัตน์)
* พระครูโกศลธรรมคุณ (สำลี สิริกาญฺจโน ศรีโพนทอง)

อ้างอิง
เนินปราสาท (อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย)
เนินปราสาท เป็นโบราณสถานภายในกำแพงของอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย อยู่ทางทิศตะวันออกของวัดมหาธาตุ

ลักษณะทางกายภาพ
โบราณสถานประกอบด้วยฐานอาคารอบฐานบัวคว่ำบัวหงาย ลักษณะเป็นฐานสูงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่ ขนาด 27.5 x 51.5 เมตร มีบันไดที่ด้านหน้าและด้านหลังอย่างละหนึ่งแห่ง

ฐานอาคาร
 แบบบัวคว่ำบัวหงาย]]
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสำรวจเมืองเก่าสุโขทัยเมื่อ พ.ศ. 2450 และทรงสันนิษฐานว่า เนินดินรูปสี่เหลี่ยมรีที่ตั้งอยู่ด้านทิศตะวันออกของวัดมหาธาตุ น่าจะเป็นลานปราสาทและปราสาท
พิเศษ เจียจันทร์พงษ์ เสนอว่า การขุดค้นทางโบราณคดีไม่พบหลักฐานที่พอจะบ่งชี้ได้ว่าสถานที่นี้เป็นปราสาทราชวัง อีกทั้งแผนที่เก่าทำในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็บ่งบอกว่าเป็นบริเวณเดียวกันกับวัดมหาธาตุ กล่าวคือเป็นสิ่งก่อสร้างเนื่องในทางศาสนาของวัดมากกว่าเป็นพระราชวัง
แต่เดิมพระราชวังของพระมหากษัตริย์สุโขทัยควรเป็นตำหนักไม้ ตำแหน่งที่ตั้งควรอยู่เหนือศาลตาผาแดง ติดกับวัดสรศักดิ์ทางทิศตะวันตก ซึ่งศิลาจารึกวัดสรศักดิ์กล่าวว่า เป็นตำหนักของเจ้านายสุโขทัย เมื่อตอนกลางพุทธศตวรรษที่ 20 ซึ่งตำแหน่งที่ตั้งเช่นนี้จะตรงกันกับตำแหน่งของพระราชวังกษัตริย์แบบเขมรที่เมืองพระนครหลวง หรือนครธม 
บริเวณอาคารอาจเปรียบเทียบได้กับท้องพระโรงของพระเจ้าปรากรมพาหุที่ 1 ในพระราชวังเมืองโปลนนารุวะ หรือถ้าไม่เป็นพระราชวังก็อาจเป็นที่รักษาโรคหรือประกอบพิธีกรรมรักษาโรค เพราะพบพวกตลับยา ตามข้อสันนิษฐานของพิเศษ เจียจันทร์พงษ์
ส่วนฐานอาคารที่พบ ยังไม่สามารถใช้สรุปได้แน่ชัดว่าเป็นฐานของอะไร เพราะเป็นเพียงฐานอาคารยกสูง ส่วนบนจึงน่าจะเป็นอาคารไม้

สุจิตต์ วงษ์เทศ กล่าวว่า โบราณสถานของสุโขทัยมักได้รับอิทธิพลมาจากลังกา เนินปราสาทจึงคาดว่าเป็นมหาสันนิบาตศาลา เป็นศาลาขนาดใหญ่ไว้สำหรับทำบุญ หรือประกอบศาสนพิธี
โบราณวัตถุ
ศักดิ์ชัย สายสิงห์ เสนอว่าหลักฐานทางโบราณคดีที่กรมศิลปากรขุดค้นพบที่เนินปราสาท เช่น ภาชนะดินเผาประเภทเครื่องเคลือบ พบตั้งแต่ชั้นดินอยู่อาศัยระยะแรกสุดสมัยก่อนสุโขทัย โดยเฉพาะเครื่องถ้วยราชวงศ์ซ้อง, เครื่องถ้วยชิงไป๋ที่มีขนาดเล็กจำพวกกระปุก, ตลับ โดยพบร่วมกับเครื่องถ้วยเขมร นอกจากนั้นในชั้นดินอื่น ๆ ยังพบเครื่องถ้วยราชวงศ์หยวน, ราชวงศ์หมิง, เครื่องถ้วยสุโขทัย เป็นต้น แสดงให้เห็นว่าบริเวณนี้เป็นเขตที่อยู่อาศัย มิใช่ศาสนสถาน
เครื่องถ้วยที่พบเป็นเครื่องถ้วยที่มีคุณภาพดี พบจำนวนมาก แตกต่างจากพื้นที่อื่น ๆ ที่พบน้อยหรือพบเพียงเครื่องปั้นดินเผาไม่เคลือบที่ใช้งานในชีวิตประจำวัน ประกอบกับที่ตั้งของบริเวณนี้เป็นที่สูง และอาจเป็นชุมชนที่อยู่อาศัยมาแล้วตั้งแต่สมัยก่อนสุโขทัย จึงอาจกล่าวได้ว่าผู้ที่อยู่อาศัยในเขตเนินปราสาทนี้น่าจะเป็นชนชั้นสูงหรืออาจเป็นเขตพระราชวังได้

จารึก
 ถูกค้นพบที่เนินปราสาท ปัจจุบันเก็บอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร กรุงเทพมหานคร]]

โบราณสถานแห่งนี้เป็นที่ค้นพบศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงหลักที่ 1 ปรากฏข้อความในจดหมายเหตุ และสมุดไทยของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ ได้กล่าวไว้ว่า
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ในขณะที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะดำรงพระอิสริยศเป็นน้องยาเธอ) ทรงผนวชเป็นพระภิกษุ และในราวปี พ.ศ. 2376 ได้ออกเสด็จจาริกธุดงค์ไปยังหัวเมืองเหนือ เมื่อครั้งเสด็จถึงสุโขทัย ทรงพบศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง, ศิลาจารึกวัดป่ามะม่วง และพระแท่นมนังศิลาบาตร

อ้างอิง
วัดยอดพระพิมล
วัดยอดพระพิมล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านวัดยอดพระพิมล ตำบลขุนศรี อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี

วัดยอดพระพิมลตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2459 เดิมชื่อ วัดสุคนธาราม ชาวบ้านเรียกว่า วัดคลองตัน บริเวณที่สร้างวัดนี้เดิมเป็นป่า ต่อมาชาวบ้านไร่จังหวัดสมุทรสาครได้มาจับจองที่ดินและสร้างวัดขึ้น ได้รับการปรับปรุงสร้างเพิ่มเติมจนเจริญขึ้นมาตามลำดับ ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น "วัดยอดพระพิมล" ตามนามท้องที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2518 ปัจจุบันมีพระครูนนทสีลวิมล (ถมยา เขมทตฺโต) เป็นเจ้าอาวาส
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2524 ลักษณะเป็นทรงไทยเสริมด้วยคอนกรีดเสริมเหล็ก มีช่อใบระกา หางหงส์ หน้าบัน ซุ้มประตูหน้าต่างศิลปะลวดลาย ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานนามว่า พระพุทธพิมลชัย เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย เนื้อศิลาแดง ศิลปะสมัยอู่ทอง นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปปางต่าง ๆ จำนวน 3 องค์ คือพระมหามาลัยเถระ พระพุทธศิลาขาว และหลวงพ่อพุทธฉันทนา อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ กุฏิสงฆ์จำนวน 1 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ และหอระฆัง

อ้างอิง
อาสนวิหารแอจมียัตซิน
อาสนวิหารแอจมียัตซิน ( ; , Ēǰmiatsni mayr tačar) เป็นอาสนวิหารหลักของคริสตจักรอัครสาวกอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ในเมืองวาการ์สชาพัต จังหวัดอาร์มาวีร์ ประเทศอาร์มีเนีย นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเป็นอาสนวิหารแห่งแรกที่สร้างขึ้นในพื้นที่ของอาร์มีเนียโบราณ และมักถือกันว่าเป็นหนึ่งในอาสนวิหารที่เก่าแก่ที่สุดในโลก
โบสถ์หลังเดิมสร้างขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4 ระหว่างปี ค.ศ. 301 ถึง 303 ตามธรรมเนียม สร้างขึ้นโดยนักบุญองค์อุปถัมภ์ของประเทศอาร์มีเนีย นักบุญเกรกอรี ผู้นำความกระจ่าง ตามหลังการรับศาสนาคริสต์เป็นศาสนาประจำรัฐโดยพระเจ้าเตอร์ดัตที่ 3 แห่งอาร์มีเนีย ตัวโบสถ์สร้างขึ้นทับวิหารของเพกัน เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนผ่านจากการนับถือลัทธิเพกันไปสู่ศาสนาคริสต์ โครงหลักของโบสถ์หลังปัจจุบันสร้างขึ้นราวปี ค.ศ. 483/4 โดยวาฮัน มามีกอนียัน หลังโบสถ์หลังเดิมถูกทำลายระหว่างการรุกรานของพวกเปอร์เซีย
ถึงแม้อาสนวิหารนี้ไม่เคยสูญเสียความสำคัญลง แต่ตัวอาคารก็ถูกทิ้งและขาดการดูแลเป็นเวลานับศตวรรษ ในปี ค.ศ. 1441 โบสถ์ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่เป็นคาทอลิโกเซต และยังคงมีหน้าที่ดังนี้จนถึงปัจจุบัน นับตั้งแต่การโยกย้ายศูนย์กลางบริหารของคริสตจักรอาร์มีเนียไปที่อาณาจักรพระมารดาแอจมียัตซินศักดิ์สิทธิ์ อาสนวิหารก็ถูกชาห์อับบาสที่ 1 แห่งเปอร์เซียปล้นในปี ค.ศ. 1604 ที่ซึ่งหินศักดิ์สิทธิ์และเรลิกต่าง ๆ ถูกนำไปไว้ที่โนว์โจลฟอ นับจากนั้นอาสนวิหารได้รับการทำนุบำรุงขึ้นเรื่อย ๆ หอระฆังได้ถูกนำเข้ามาติดตั้งในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 17 และเมื่อปี ค.ศ. 1868 มีการสร้างห้องเก็บเครื่องพิธีที่ปลายฝั่งตะวันออกของอาสนวิหาร ปัจจุบัน อาสนวิหารประกอบด้วยองค์ประกอบจากสถา
พิธีที่ปลายฝั่งตะวันออกของอาสนวิหาร ปัจจุบัน อาสนวิหารประกอบด้วยองค์ประกอบจากสถาปัตยกรรมอาร์มีเนียยุคต่าง ๆ ถึงแม้จะสูญเสียความสำคัญไปในสมัยสหภาพโซเวียตเข้ายึดครอง แต่สุดท้ายก็กลับมาดำรงความสำคัญอีกครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 และตลอดมาหลังอาร์มีเนียได้รับเอกราช
อาสนวิหารนี้ถือเป็นศูนย์กลางของชาวคริสต์อาร์มีเนียทั่วโลก ที่ตั้งของแอจมียัตซินในอาร์มีเนียดำรงความสำคัญในแง่ของทางศาสนา วัฒนธรรม และการเมืองมาโดยตลอด และเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญที่มีผู้มาเยี่ยมเยียนมากที่สุดในประเทศอาร์มีเนีย อาสนวิหารนี้และคริสต์ศาสนสถานโดยรอบอีกจำนวนหนึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนจากยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลกในปี ค.ศ. 2000

อ้างอิง
;หมายเหตุ

;รายการอ้างอิง

บรรณานุกรม
บทความวิชาการ

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

หนังสือตีพิมพ์
;เฉพาะทาง

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

;หนังสือทั่วไป

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Reprint of the 1934 ed. published by the Cambridge University Press
* 
* 
* 
* 
*
โบสถ์นักบุญฮริพซีแม
โบสถ์นักบุญฮริพซีแม ( , Surb Hřip’simē yekeghetsi; หรือบางครั้งสะกดว่า Hripsimeh) เป็นโบสถ์ในคริสตจักรอัครสาวกอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ในเมืองวาการ์สชาพัต ประเทศอาร์มีเนีย สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 7 และเป็นหนึ่งในโบสถ์ที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงหลงเหลือถึงปัจจุบันของอาร์มีเนีย โบสถ์นี้สร้างขึ้นโดยคาธอลิโกสกอมีตัสเพื่อแทนที่สุสานเดิมซึ่งสร้างขึ้นโดยคาธอลิโกสซาฮักมหาสมณะในปี ค.ศ. 395 และเป็นที่เก็บรักษาเรลิกของนักบุญฮริพซีแมที่ซึ่งโบสถ์แห่งนี้สร้างขึ้นอุทิศให้ โบสถ์หลังปัจจุบันสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 618 และเป็นที่รู้จักดีในฐานะตัวอย่างชิ้นเอกของสถาปัตยกรรมอาร์มีเนียในยุคคลาสสิกและเป็นแบบอย่างในการสร้างโบสถ์หลังอื่น ๆ ในอาร์มีเนียนับแต่นั้น ตั้งแต่ปี ค.ศ.
ิกและเป็นแบบอย่างในการสร้างโบสถ์หลังอื่น ๆ ในอาร์มีเนียนับแต่นั้น ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 โบสถ์นี้เป็นหนึ่งในแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ควบคู่ไปกับโบสถ์หลังอื่น ๆ โดยรอบ เช่น อาสนวิหารแอจมียัตซิน
ดูเพิ่ม
* อาสนวิหารแอจมียัตซิน
* โบสถ์นักบุญกายาแน
* โบสถ์ชอคากัท
* อาสนวิหารซวาร์ทนอทส์

อ้างอิง

บรรณานุกรม
;บทความวิชาการ
* 
* 
*

;หนังสือตีพิมพ์
* 
* 
*

แหล่งข้อมูลอื่น

* Armenica.org: S. Hripsime Church
วัดกระทุ่มราย (กรุงเทพมหานคร)
วัดกระทุ่มราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงกระทุ่มราย เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ตั้งวัด 6 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา

วัดสร้างขึ้นโดยนางจรูญ ปานขำ เป็นผู้ดำเนินการ และนางสมาน ไชยสิทธิ์ เป็นผู้บริจาคที่ดิน ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2521 ตั้งชื่อว่า "วัดกระทุ่มราย" ตามชื่อตำบลที่ตั้งวัด ได้รับการประกาศตั้งเป็นวัดโดยกระทรวงศึกษาธิการเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2521 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 หลวงพ่อบุญมามีความรู้ความสามารถในด้านการตรวจรักษาโรคด้วยน้ำมัน ว่าน และสมุนไพร พร้อมกับการสอนในแนวกรรมฐานด้วย
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 24 เมตร ยาว 34 เมตร เริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2526 เป็นแบบสองชั้นลอย ชั้นล่างใช้เป็นพิพิธภัณฑ์และห้องฝึกอบรมกรรมฐาน กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้มุงกระเบื้อง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 หอสวดมนต์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 และหอพระสารีริกธาตุ ตั้งอยู่กลางสระน้ำ ปูชนียวัตถุในวัดได้แก่ พระพุทธสันติสุรินทร์ หน้าตักกว้าง 10 ศอก 1 คืบ 9 นิ้ว พระยอดธง และรูปปั้นชีวกโกมารภัจจ์

อ้างอิง
วัดบางยาง
วัดบางยาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองดำเนินสะดวก ในหมู่ที่ 1 บ้านปากคลองบางยาง ตำบลบางยาง อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 71 ไร่ 3 งาน 68 ตารางวา

วัดบางยางสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2364 ในสมัยพระเยิ้มเป็นเจ้าอาวาส ราว พ.ศ. 2402 ท่านได้ดำเนินการก่อสร้างและพัฒนาวัดจนมีเสนาสนะต่าง ๆ เช่น อุโบสถ กุฏิ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ด้านการศึกษา วัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมซึ่งเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2424
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 24 เมตร เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 7 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร กว้าง 5 เมตร ยาว 5 เมตร เป็นอาคารจัตุรมุข สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 12 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 3 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก นอกจากนี้มีอาคารเสนาสนะคือ ศาลาพักร้อน 9 หลัง
วัดบางยางมีการสร้างพระผงปางประจำวันเมื่อ พ.ศ. 2483 ในสมัยที่พระอธิการผ่อง สุขปญฺโญ เป็นเจ้าอาวาส โดยมีหลวงพ่อกุศล (เตี๊ยม กุสโล) รองเจ้าอาวาส เป็นผู้ดำเนินการจัดหามวลสารต่าง ๆ มาผสมและกดพิมพ์เองในอุโบสถ พระชุดนี้ทำขึ้นเพื่อแจกให้แก่ผู้ที่มีจิตศรัทธาสละทรัพย์สร้างโรงเรียนประชาบาลวัดบางยางหรือวัดบางยางพิทยาคารในปัจจุบัน

รายนามเจ้าอาวาส
* พระเยิ้ม
* พระพ่วง
* พระวัด
* พระชื้น
* พระช้าง
* พระแหยม
* พระหวาย
* พระอธิการผ่อง สุขปุญโญ
* พระอธิการกุศล กุสีโล
* พระครูสาครธรรมประสาท
* พระครูศรีธวัช
* พระอธิการคุณ เมตติโก

อ้างอิง
วัดตำหรุ (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดตำหรุ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านตำหรุ ตำบลบางปูใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 34 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน

วัดตำหรุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2384 ชื่อวัดตั้งตามชื่อหมู่บ้าน เดิมพื้นที่ตั้งวัดอยู่ฝั่งน้ำเค็ม (ที่ธรณีสงฆ์ปัจจุบัน) ต่อมาใน พ.ศ. 2489 นายเจริญ ขุนเจริญ อดีตสมาชิกสภาตำบล ร่วมกับพระมงคลสุนทร เจ้าอาวาสวัดชัยมงคล และราษฎรช่วยกันหาทุนซื้อที่ดินจำนวน 20 ไร่ เศษ ต่อมาซื้อเพิ่มอีก 13 ไร่ 2 งาน และพัฒนาวัดมาโดยตลอด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีดังนี้ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน นามว่า หลวงพ่อพระประกาย กุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ ศาลาการเปรียญกว้าง 18 เมตร ยาว 41 เมตร ศาลาบำเพ็ญบุญ ฌาปนสถาน และอาคารเรียนปริยัติธรรม

อ้างอิง
วัดละมุด (จังหวัดนครปฐม)
วัดละมุด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของคลองบางพระ ในหมู่ที่ 5 บ้านสวนถั่ว ตำบลวัดละมุด อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดละมุดก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2374 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553 มีโบราณสถานที่สำคัญคือ อุโบสถหลังเก่า สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย เป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร มีประตูทางเข้าด้านหน้า 2 ประตู หน้าบันติดประดับด้วยเครื่องถ้วยลายคราม หลังคาเครื่องไม้มีช่อฟ้า ใบระกา นาคสะดุ้ง หางหงส์ บริเวณโดยรอบอุโบสถมีซุ้มเสมาอยู่ทั้ง 8 ทิศ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ตามประวัติกล่าวว่าอัญเชิญมาจากวัดโบสถ์ พระพักตร์มีเค้าอิทธิพลศิลปะแบบอู่ทอง อุโบสถหลังนี้สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยรัตนโกสินทร์และมีการซ่อมแซมอีกครั้งอีกครั้งในช่วงเวลาที่ไม่ห่างกันมาก นอกจากนี้ยังมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองอีก
ีกครั้งอีกครั้งในช่วงเวลาที่ไม่ห่างกันมาก นอกจากนี้ยังมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองอีก 10 องค์ อยู่ภายในกำแพงแก้วที่กั้นเป็นเขตของอุโบสถ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานจากกรมศิลปากร
วิหารขนาดกว้าง 9.50 เมตร ยาว 18.50 เมตร สูง 21 เมตร ก่ออิฐถือปูน หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบ หน้าบันแกะสลักรูปเทพนมประกอบลายพุดตาน ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธศิลาหินทรายสมัยอโยธยา สุพรรณภูมิหลายองค์ ซึ่งนำมาจากวัดร้าง นอกจากนั้นวัดยังมี พระจุฬามณี จำนวนทั้งหมด 5 องค์ กว้าง 1.5 เมตร สูง 3 เมตร สร้างด้วยโลหะตามศิลปะสมัยอยุธยา โดยนำมาจากวัดร้างฝั่งตรงข้ามวัดละมุด (ในปัจจุบันนี้ไม่มีแล้ว)

อ้างอิง
วัดมะพร้าวเตี้ย
วัดมะพร้าวเตี้ย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองขวาง เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด 31 ไร่ 36 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือยาว 80 วา ติดต่อกับคลองบางเชือกหนัง ทิศตะวันออกยาว 55 วา ติดต่อกับคลอง ทิศใต้ยาว 78 วา ติดต่อกับซอยบางแวก 104 แยก 2 และทิศตะวันตกยาว 102 วา ติดต่อกับคลอง
วัดมะพร้าวเตี้ยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2385 เป็นวัดเก่าแก่สร้างมานานและมิใช่วัดใหญ่โตจึงไม่มีประวัติเกี่ยวกับผู้สร้าง บริเวณที่ตั้งวัดแต่เดิมคงเต็มไปด้วยสวนไม้ผลซึ่งเป็นมะพร้าวเตี้ยเป็นส่วนมาก จึงได้นำมาตั้งเป็นชื่อวัด อุโบสถหลังเดิมชำรุด จึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่มาแทน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 ด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม เมื่อ พ.ศ. 2520 และได้ให้ที่ดินแก่ราชการสร้างโรงเรียนประถมศึกษา ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระอธิการสมคิด สิริจนฺโท
อาคารเสนาสนะสำคัญในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สูงประมาณ 3 ศอก กุฏิสงฆ์ มีจำนวน 10 หลัง และศาลาการเปรียญ สร้างด้วยไม้เป็นแบบกึ่งโปร่ง

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูพิพิธพัฒนพิมล (สิทธิทัต สิทฺธิทตฺโต) 
* พระอธิการสมคิด สิริจนฺโท

อ้างอิง
วัดแทนวันดีสุขาราม
วัดแทนวันดีสุขาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่วัดราว 18 ไร่ ปัจจุบันพระครูประสิทธิ์สังฆคุณ (ถวิล แสงไพร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดแทนวันดีสุขารามเริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 ผู้สร้างวัดคือ นางสาวสุขและนางสาวแหม่ม แทนวันดี สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้อนุญาตให้สร้างวัดตามความเห็นชอบของมหาเถรสมาคมเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2546 และประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 กว้าง 10.80 เมตร ยาว 24.50 เมตร ภายนอกมีกำแพงแก้วซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 กุฏิสงฆ์ 7 หลัง วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 กว้าง 7.50 เมตร ยาว 11.80 เมตร ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 กว้าง 13.70 เมตร ยาว 28.70 เมตร หอกลองและหอระฆัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 กว้าง 3.80 เมตร ยาว 3.80 เมตร อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาธรรมสังเวช และศาลาปฏิบัติธรรม

อ้างอิง
วัดปทีปพลีผล
วัดปทีปพลีผล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีพระครูประทีปธรรมารักษ์เป็น เจ้าอาวาส พระครูปลัดจักรพันธ์ ปญฺญาธโร เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาส

วัดปทีปพลีผลเริ่มสร้างวัดเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2526 โดยนายทองดีและนางทองอินทร์ ประทีปพลีผล พร้อมด้วยบุตรธิดา ได้ถวายที่ดินเพื่อสร้างสำนักสงฆ์โดยมีเจตนารมณ์เป็นบุญกุศลที่จะทำบุญสถานแห่งนี้ให้เป็นสำนักปฏิบัติธรรมและเผยแพร่ธรรม ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ผู้ขออนุญาตคือนายทองดี วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530
สภาพวัดมีความสงบร่มรื่น สะอาด และสวยงาม อุโบสถประดิษฐาน พระพุทธทศพล เป็นพระประธาน หล่อองค์พระจากทองเหลือง ภายในรั้วกำแพงแก้วมีเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุตั้งอยู่ด้านทิศตะวันออกของวัด มณฑปพระพุทธสิหิงค์ประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์องค์จำลอง ตั้งอยู่ด้านทิศตะวันตกของวัด วิหารหลวงพ่อเหลือประดิษฐานหลวงพ่อเหลือ กล่าวกันว่าตอนสร้างพระประธานในอุโบสถซึ่งเป็นทองเหลือง มีทองเหลืองเหลือ จึงนำมาหล่อพระประธานที่วิหารอีก 1 องค์ และยังสามารถหล่อเป็นพระองค์เล็ก ๆ ได้อีกหลายองค์ มณฑปพระครูพิพิธพัฒนโสภณตั้งอยู่กลางสระน้ำด้านหลังกุฏิที่พักพระสงฆ์

อ้างอิง
วัดท่าบันเทิงธรรม
วัดท่าบันเทิงธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางใหญ่ ในหมู่ที่ 1 บ้านบางโสน ตำบลบางใหญ่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี

วัดท่าบันเทิงธรรมเป็นวัดโบราณ ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2386 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้บูรณะคือ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ชาวบ้านเรียกว่า วัดท่า ตามชื่อผู้บูรณะ จากแหล่งข้อมูลอีกแหล่ง ชาวบ้านเล่ากันว่า เดิมมีชื่อว่า วัดหน้า คู่กับวัดหลัง (ปัจจุบันคือวัดหลังบาง) และได้รับการทำนุบำรุงให้เจริญขึ้นตามลำดับ จนเมื่อ พ.ศ. 2491 ได้เพิ่มเติมนามวัดเป็น "วัดท่าบันเทิงธรรม"
ในวัดท่าบันเทิงธรรมแห่งนี้มีพระพุทธรูปคู่วัดที่มีอายุยาวนานโดยประมาณ 100-200 ปี คือ หลวงพ่อขาว หลวงพ่อหมอ เป็นที่กราบสักการะบูชาอย่างยิ่ง มีเจดีย์ใหญ่อยู่บริเวณริมคลอง ที่ทางกรมศิลปากรวิเคราะห์สันนิษฐานว่า เป็นเหมือนสถูปของผู้สร้างวัด มีอายุกว่า 150 ปีมาแล้ว
อุโบสถเก่ามีฐานตัวอาคารหลักเป็นฐานสิงห์ ส่วนฐานเฉลียงเป็นฐานปัทม์ ประตูหน้าต่างไม่มีประดับลวดลาย หลังคาเป็นทรงจั่วแบบมีไขรา ซ้อน 2 ชั้นและมุขลดด้านหน้า หลังคาอาคารหลักและมุขลดซ้อน 3 ตับ ตับสุดท้ายมีทวยรับ หน้าบันรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ ล้อมกรอบด้วยลายกระหนก ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ชาวบ้านเรียกว่า องค์หลวงพ่อหมอเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปิดทองคำเหลวแท้ทั้งองค์ และวัดมีรอยพระพุทธบาทจำลอง สร้างในปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีงานสมโภชและปิดทองพระเป็นประจำทุกปี
เมื่อปี พ.ศ. 2538 สมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ 19 ได้เสด็จมาวางศิลาฤกษ์อุโบสถ ณ วัดท่าบันเทิงธรรม และได้อัญเชิญพระพุทธรูปหลวงพ่อใหญ่มาเป็นที่สักการบูชา เป็นอุโบสถใหญ่และใช้ทำกิจสงฆ์และกิจอื่นๆในปัจจุบัน

ปัจจุบัน (2564) ได้มีเจ้าอาวาส คือ พระครูประโพธธรรมนาท (ประสิทธิ์) เป็นพระผู้พัฒนา เป็นผู้มีเมตตา ชอบช่วยเหลือพระ เณร ที่ต้องการบวชเรียน มีทุนการศึกษาให้ รวมไปถึงโยมท่านใดที่มีความประสงค์จะบวชแต่ขาดทุนทรัพย์จริงๆ จะให้บวชฟรี ได้ทำการสนับสนุนมอบทุนการศึกษา ร่วมกิจกรรม กับทางโรงเรียนสังกัดวัดท่าบันเทิงธรรมมาโดยตลอดนอก ซึ่งเปิดสอนระดับอนุบาลไปจนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3
ทางวัดมีสถาบันพลังจิตตานุภาพ เมื่อปี พ.ศ. 2557 สาขา 172 โดยมีรุ่น 39 เป็นรุ่นแรก เป็นสถาบันเกี่ยวกับการฝึกเรียนรู้ปฏิบัติทำสมาธิ เจริญจิตภาวนา

ได้ทำการพัฒนาปรับปรุงต่อเติมอาคารกุฏิพระสงฆ์ ศาลา ห้องน้ำ สิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ปรับภูมิทัศน์ให้ดูร่มรื่น สงบ สวยงาม มีธรรมชาติและศิลปะ มีสถานที่ให้นั่งพักผ่อน สงบจิตสงบใจ มีร้านกาแฟของทางวัดเองและผลักดันคนในชุมชนวัดท่าจนได้เป็นชุมชนคุณธรรมของ จังหวัดนนทบุรี

ในอนาคตอันใกล้นี้ ทางวัดท่าบันเทิงธรรม จะทำการสร้างอาคารเพื่อการเรียนรู้และกิจกรรมอื่นๆ 6 ชั้น ชื่อว่าอาคารหลวงพ่อหมอ 200 ปีและโครงการตลาดน้ำลานธรรม 3 ตำบลขึ้น
รายนามเจ้าอาวาส
* (ปัจจุบัน) พระครูประโพธธรรมนาท (ประสิทธิ์ ติกฺขปญฺโญ)
* พระวิจิตรธรรมภาณี (สิงห์ สุขปุญฺโญ) 
* พระครูมงคลธรรมมานุวัตร (จำนงค์) 
* พระครูประสานวัตรคุณ (ประสาน) 
* พระครูวุฒิการโกศล (วุฒิ)

อ้างอิง
วัดสามัคคีสุทธาวาส
วัดสามัคคีสุทธาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางอ้อ เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน ส่วนที่ธรณีสงฆ์มีจำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 12 ไร่ 8 ตารางวา
วัดสามัคคีสุทธาวาสสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2440 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เดิมมีชื่อว่า วัดบางพระครู ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดสามัคคีสุทธาวาส" เมื่อ พ.ศ. 2505 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2445 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 16 เมตร ยาว 20.20 เมตร ด้านการศึกษา วัดได้จัดให้มาการสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2504 นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประถมศึกษาขึ้นในวัด ปัจจุบัน พระเทพปัญญามุนี (ทองดี ฐิตายุโก) เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อาคารเสนาสนะมีอุโบสถกว้าง 16 เมตร ยาว 20.20 เมตร ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยหน้าตัก 6 ศอก พร้อมด้วยพระอัครสาวก กุฏิสงฆ์จำนวน 14 หลัง เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 12.30 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 และศาลาการเปรียญกว้าง 19.80 เมตร ยาว 14.77 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484

อ้างอิง
วัดแจ่มราษฎร์ศรัทธาธรรม
วัดแจ่มราษฎร์ศรัทธาธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 12 บ้านสีล้ง ตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 73 ตารางวา
วัดแจ่มราษฎร์ศรัทธาธรรมหรือที่ประชาชนนิยมเรียกว่า วัดสีล้ง สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2482 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 ผู้นำในการสร้างวัดคือพระแจ่ม ได้ชักชวนราษฎรบ้านสีล้งร่วมกันบริจาคทรัพย์เพื่อซื้อที่ดินของนายทองอยู่ บุญชู เป็นเงิน 80 บาท แต่นายทองอยู่คิดเงินเพียง 40 บาท นอกนั้นถวายเป็นทุนในการสร้างวัด สร้างเสนาสนะ ปลูกเรือนปั้นหยาชั้นเดียว ใช้ชื่อว่า สำนักสงฆ์บ้านสีล้ง พระแจ่มช่วยดูแลได้ประมาณ 6 เดือน ก็กลับไปยังวัดหนามแดง จังหวัดฉะเชิงเทรา จากนั้นพระพุกและพระเที่ยงได้มาช่วยดูแลวัดเป็นการชั่วคราว ต่อมาราษฎรบ้านสีล้งไดันิมนต์พระสงฆ์จากวัดโสธรวรารามวรวิหารมาเป็นเจ้าอาวาส พระสะอาดเข้ามารักษาการเจ้าอ
ันิมนต์พระสงฆ์จากวัดโสธรวรารามวรวิหารมาเป็นเจ้าอาวาส พระสะอาดเข้ามารักษาการเจ้าอาวาสเมื่อ พ.ศ. 2490 และได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสเมื่อ พ.ศ. 2492 วัดได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดแจ่มฟ้า และเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "วัดแจ่มฟ้าราษฎร์ศรัทธาธรรม" ทางด้านการศึกษา วัดมีโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมซึ่งเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2500
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างด้วยคอนกรีต ศาลาการเปรียญ กว้าง 22 เมตร ยาว 28 เมตร เป็นอาคารไม้ กุฏิ จำนวน 15 หลัง เป็นอาคารไม้ นอกจากนั้นยังมีหอระฆัง ฌาปนสถาน และสุสาน ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือรูปหล่อหลวงพ่อปาน ซึ่งจำลองมา

อ้างอิง
วัดดอนใหญ่ (จังหวัดปทุมธานี)
วัดดอนใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านคลองซอยที่ 8 ตำบลลำลูกกา อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่วัด 20 ไร่ 28 ตารางวา พื้นที่วัดเป็นที่ราบลุ่มแวดล้อมด้วยที่นา

วัดดอนใหญ่เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2453 โดยหลวงโยธานฤบาลและนางสะอาดผู้เป็นภรรยา ถวายที่นาประมาณ 13 ไร่ ต่อมานางเพิ่มได้ถวายที่นาอีก 12 ไร่ ชาวบ้านนิยมเรียกกันว่า วัดกลางคลองแปด ตามชื่อภูมิประเทศที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2465
สิ่งโดดเด่นในวัด คือ อุโบสถเงิน เป็นแบบจัตุรมุข ชาวบ้านขนานนามว่า อุโบสถเงินในปทุมทอง ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระประธานองค์ใหญ่สีขาว นามว่า สมเด็จพระสุวรรณปทุมพุทธพจนวราภรณ์ หรือ หลวงพ่อใจดีมั่งมีศรีสุข วิหารประดิษฐานพระพุทธรูปต่าง ๆ เช่น พระพิฆเณศ พระพรหม องค์ท้าวจตุคามรามเทพ เทพทันใจ พระแม่ธรณี พระสีวลี พระอุปคุต พระพุทธชินราช และไอ้ไข่ ภายในวัดยังมีการสร้างอนุสรณ์ของพระมหากษัตริย์ที่สำคัญอย่างสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระเจ้าตากสินมหาราช และพระปิยมหาราชเป็นต้น ภายนอกบริเวณวัดยังมีบ่อเลี้ยงปลาสำหรับให้อาหารปลาได้

อ้างอิง
วัดดอนใหญ่
วัดดอนใหญ่ อาจหมายถึง
* วัดดอนใหญ่ จังหวัดอุบลราชธานี 
* วัดดอนใหญ่ จังหวัดชัยนาท 
* วัดดอนใหญ่ จังหวัดปทุมธานี 
* วัดดอนใหญ่ จังหวัดปราจีนบุรี 
* วัดดอนใหญ่ จังหวัดราชบุรี
วัดไทยเจริญ (จังหวัดนนทบุรี)
วัดไทยเจริญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดไทยเจริญ ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

วัดไทยเจริญเดิมชื่อ วัดบ้านจีน สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2224 ในสมัยกรุงศรีอยุธยา โดยชาวจีนที่มาตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณนี้ได้สร้างวัดขึ้น ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2482 รัฐบาลสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ประกาศรัฐนิยม เปลี่ยนชื่อประเทศจากสยามมาเป็นประเทศไทย วัดวาอารามที่มีคำเรียกชนชาติอื่นอยู่ในชื่อก็ให้เปลี่ยนเป็นคำว่า "ไทย" หรือเป็นคำอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับชนชาติ ดังนั้น "วัดบ้านจีน" จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดไทยเจริญ"
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 หอสวดมนต์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ ประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยและหลวงพ่อพุทธอาคม
วัดมีประเพณีที่สำคัญ คือ ประเพณีการทำบุญตักบาตรพระร้อยแปด เป็นประเพณีที่จัดขึ้นหลายวัดด้วยกัน ได้แก่ วัดไทยเจริญ วัดบางไกรนอก วัดอุทยาน และวัดบางไกรใน เริ่มในวันแรม 8 ค่ำ เดือน 12 ซึ่งถือว่าเป็นวันทำบุญที่แท้จริง แต่ประเพณีจะเริ่มขึ้นตั้งแต่ 7 ค่ำ เดือน 12 โดยเริ่มพิธีตั้งแต่ตอนบ่าย มีการแห่พระพุทธรูปที่มีชื่อเสียงของแต่ละวัด เช่น หลวงพ่ออาคม จากวัดไทยเจริญ แห่ไปตามลำน้ำ มีการรำประกอบ ประชาชนส่วนใหญ่ที่มาทำบุญจะมาทางเรือ ระหว่างการทำบุญนี้ ชาวบ้านจะแต่งตัวเป็นฤๅษีหรือนำผ้าเหลืองมาห่มให้ใช้ขันครอบศีรษะ สมมุติเป็นพระมาร่วมบิณฑบาตด้วย 
อ้างอิง
วัดอุทยาน
วัดอุทยาน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านวัดอุทยาน ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

วัดอุทยานสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2200 ในสมัยอยุธยา เข้าใจกันว่าเดิมบริเวณนี้เป็นอุทยานหรือที่สวนของกษัตริย์สมัยพระเจ้าอู่ทองที่เสด็จหนีโรคร้ายมา [ในย่านนี้ยังมีวัดที่มีตำนานเกี่ยวข้องกับพระองค์อีกหลายวัด เช่น วัดปราสาท วัดปรางค์หลวง และวัดบ้านค่าย (แคใน) เป็นต้น] เมื่อโรคร้ายที่ระบาดได้หมดไปและพระองค์เสด็จกลับแล้ว จึงได้มีการจัดสร้างวัดและใช้ชื่อตามลักษณะที่ตั้งวัดคือ "วัดอุทยาน"
การบูรณปฏิสังขรณ์ได้เริ่มอย่างจริงจังหลังจาก พ.ศ. 2500 เป็นต้นมา เจ้าอาวาสรูปแรก คือ หลวงปู่เพิ่ม เป็นพระเถระผู้ใหญ่ที่ได้รับความเลื่อมใสศรัทธาของประชาชนในพื้นที่มาก ร่ำลือกันว่า หลวงปู่เพิ่มมอบแผ่นทอง 1 แผ่นให้แม่ค้าพ่อค้าที่มาทำบุญตักบาตรไปติดหัวเรือ ปรากฏว่า ทำมาค้าขายดีขึ้นจนร่ำรวยไปตามกัน ทางวัดยังได้มีการจัดสร้างวัตถุมงคล เรือทองเศรษฐี 1 ในสยาม พระเครื่อง เหรียญหลวงปู่เพิ่ม นะสีเล สองแผ่นดิน รุ่น 1 และ เครื่องราง พายทองเศรษฐีหลวงปู่เพิ่ม 1 เดียวในสยาม
อุโบสถ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ได้รับการบูรณะหลังจาก พ.ศ. 2500 พระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัยสร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 กุฏิสงฆ์ส่วนมากเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น มุงด้วยกระเบื้อง หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499

อ้างอิง
วัดปากบึง
วัดปากบึง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองสองต้นนุ่น เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 19 ไร่

วัดปากบึงสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2390 แต่ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง ชื่อวัดคงเรียกขานกันตามลักษณะภูมิประเทศที่ตั้งวัดมาแต่เดิม กล่าวคือ ตั้งอยู่ที่ปากบึง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2471 วัดเปิดให้มีการเรียนการสอนนักธรรม (ตรี) ให้แก่พระนวกะและสอนวิปัสสนาให้แก่ญาติโยมทุกวันพระ
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มริมคลอง ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 12.35 เมตร ภายในเป็นที่ประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อเพชร ศาลาการเปรียญ กว้าง 15.30 เมตร ยาว 16.35 เมตร กุฏิสงฆ์ 9 หลัง ก่อสร้างด้วยไม้ นอกจากนั้นยังมีหอสวดมนต์ ฌาปนสถาน และสุสาน วัดมีรูปปั้นจำลองหลวงปู่ทองไว้ให้ประชาชนสักการะบูชา โดยจัดงานในวันเพ็ญเดือน 3 เป็นประจำทุกปี

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการลัด
* พระอธิการเปลี่ยน
* พระอธิการจร
* พระอธิการจิตร์
* พระอธิการเชย
* พระอธิการสวาส
* พระอธิการแป้น
* พระครูสมุห์ สุเทพ อธิปญฺโญ

อ้างอิง
วัดจันทรสโมสร
วัดจันทรสโมสร [จัน-สะ-โม-สอน] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ ปัจจุบันพระมหาสุชาติ ธมฺมรโต ตำแหน่งเจ้าอาวาส ท่านเป็นพระโหราจารย์ชื่อดัง

วัดจันทรสโมสรสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2386 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 16 เมตร ยาว 32 เมตร ในด้านการศึกษา วัดได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนสอนระดับประถมศึกษาในที่ดินของวัด คือ โรงเรียนวัดจันทรสโมสร
ภายในวัดมีอุโบสถที่หลวงวิศาลศิลปกรรม (เชื้อ ปัทมจินดา) เป็นผู้ออกแบบ หน้าบันประตูหน้าต่างทุกบานแกะสลักด้วยหินอ่อน มีพระราหู ภายในวัดยังประดิษฐานพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์หลายองค์ มีหลวงพ่อโสธร หลวงพ่อวัดบางพลี หลวงพ่อวัดไร่ขิง และหลวงพ่อวัดบ้านแหลมเป็นอาทิ นอกจากนั้นยังมีพระประจำวันเกิดด้วย เสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ กุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง ศาลาการเปรียญ ฌาปนสถาน และสุสาน

อ้างอิง