ไคโร
ไคโร ( , ) หรือ อัลกอฮิเราะฮ์ ( , ) เป็นเมืองหลวงของประเทศอียิปต์และกลุ่มเมืองนครที่ใหญ่ที่สุดในทวีปแอฟริกา โลกอาหรับ และตะวันออกกลาง พื้นที่มหานครเกรตเตอร์ไคโรที่มีประชากร 21.9 ล้านคน มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 12 ของโลก ไคโรมีความเกี่ยวข้องกับอียิปต์โบราณ เนื่องจากกลุ่มพีระมิดแห่งกีซาและเมืองโบราณอย่างเมมฟิสและแฮลิอูโปลิสตั้งอยู่ในภูมิภาคนี้ ไคโรตั้งอยู่ใกล้สามเหลี่ยมแม่น้ำไนล์ นครนี้เริ่มแรกพัฒนาเป็นฟุสฏอฏ ซึ่งก่อตั้งหลังการพิชิตอียิปต์ของมุสลิมใน ค.ศ. 640 อยู่ในบริเวณถัดจากป้อมโรมันและบาบิโลนโบราณ ในสมัยราชวงศืฟาฏิมียะฮ์ได้มีการจัดตั้ง อัลกอฮิเราะฮ์ ขึ้นในบริเวณใกล้เคียงใน ค.ศ. 969 ภายหลังในสมัยอัยยูบิดกับมัมลูก (คริสต์ศตวรรษที่ 12–16) จึง
ณใกล้เคียงใน ค.ศ. 969 ภายหลังในสมัยอัยยูบิดกับมัมลูก (คริสต์ศตวรรษที่ 12–16) จึงกลายเป็นศูนย์กลางเมืองหลักแทนที่ฟุสฏอฏ ไคโรเป็นศูนย์กลางทางการเมืองและวัฒนธรรมของภูมิภาคนี้มาช้านาน และได้รับสมญา "นครแห่งหออะษานพันหอ" จากสถาปัตยกรรมอิสลามที่พบได้มาก ศูนย์ประวัติศาสตร์ของไคโรได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 1979 ไคโรยังถือเป็นเมืองระดับโลกโดยทาง GaWC จัดให้อยู่ในระดับ "Beta +"
ด้วยจำนวนประชากรมากกว่า 10 ล้านคน ในพื้นที่ ทำให้ไคโรเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอียิปต์ ในจำนวนนี้มีผู้อยู่อาศัย 9.5 ล้านคนที่อาศัยใกล้นคร ไคโรประสบกับมลพิษและการจราจรในระดับสูง รถไฟใต้ดินไคโรที่เปิดตัวใน ค.ศ. 1987 เป็นระบบระบบรถไฟที่เก่าแก่ที่สุดในทวีปแอฟริกา และมีผู้คนพลุกพล่านมากเป็นอันดับที่ 15 ของโลก โดยมีผู้โดยสารที่มากกว่า 1 พันล้านคนต่อปี เศรษฐกิจไคโรเคยอยู่ในอันดับหนึ่งในตะวันออกกลางเมื่อ ค.ศ. 2005 และอันดับที่ 43 ของโลกตาม Global Cities Index ของ Foreign Policy ใน ค.ศ. 2010
ศัพทมูล
ชาวอียิปต์มักเรียกไคโรเป็น มัศร์ ( ) ซึ่งเป็นชื่อประเทศอียิปต์ในภาษาอาหรับอียิปต์ ตอกย้ำความสำคัญของเมืองต่อประเทศ ส่วนชื่อทางการคือ อัลกอฮิเราะฮ์ ( ) หมายถึง 'ผู้พิชิต' น่าจะมาจากข้อเท็จจริงที่ว่าดาวอังคาร หรือ อันนัจมุลกอฮิร ( , 'ดาวแห่งการพิชิต') ขึ้นจากขอบฟ้าในช่วงที่ก่อตั้งเมือง หรืออาจอ้างอิงถึงการมาถึงของเคาะลีฟะฮ์อัลมุอิซซ์แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์ที่เสด็จจากอัลมะฮ์ดียะฮ์ เมืองหลวงเก่า ถึงไคโรใน ค.ศ. 973 ที่ตั้งของแฮลิอูโปลิสอยู่ในชานเมืองอัยน์ชัมส์ ( )

บางครั้งผู้คนจากอะเล็กซานเดรียจะเรียกในชื่อแบบไม่เป็นทางการว่า แคย์โร ( ; )

หมายเหตุ

อ้างอิง

ข้อมูล
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* English translation: 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

อ่านเพิ่ม
* 
* 
* 
* Artemis Cooper, Cairo in the War, 1939–1945, Hamish Hamilton, 1989 / Penguin Book, 1995. (Pbk)
* Max Rodenbeck, Cairo– the City Victorious, Picador, 1998. (Hbk) (Pbk)
* Wahba, Magdi (1990). Cairo Memories" in Studies in Arab History: The Antonius Lectures, 1978–87. Edited by Derek Hopwood. London: Macmillan Press.
* 
* Peter Theroux, Cairo: Clamorous heart of Egypt National Geographic Magazine April 1993
* Cynthia Myntti, Paris Along the Nile: Architecture in Cairo from the Belle Epoque, American University in Cairo Press, 2003.
* Cairo's belle époque architects 1900–1950, by Samir Raafat.
* Antonine Selim Nahas, one of city's majo
rchitects 1900–1950, by Samir Raafat.
* Antonine Selim Nahas, one of city's major belle époque (1900–1950) architects.
* Nagib Mahfooz novels, all tell great stories about Cairo's deep conflicts.
* 
* 
* Jörg Armbruster, Suleman Taufiq (Eds.) مدينتي القاهرة (MYCAI – My Cairo Mein Kairo), text by different authors, photos by Barbara Armbruster and Hala Elkoussy, edition esefeld & traub, Stuttgart 2014, .
แหล่งข้อมูลอื่น

* รัฐบาลนครไคโร
* 
* Map of Cairo, 1914. Eran Laor Cartographic Collection, The National Library of Israel.
* Maps of Cairo. Historic Cities Research Project.