SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
เดอะฮาร์ตฟาวน์เดชัน
เดอะฮาร์ตฟาวน์เดชันเป็นชื่อของทีมแท็กอนุพันธ์และคอกม้าที่ประกอบด้วยสมาชิกและเพื่อนสนิทของตระกูลมวยปล้ำฮาร์ต ชื่อนี้มีต้นกำเนิดในสหพันธ์มวยปล้ำแห่งโลกในปี 1985 โดยมีมูลนิธิฮาร์ตดั้งเดิมประกอบไปด้วยพี่น้องตระกูลเบร็ทฮาร์ตและจิม Neidhart เริ่มแรกจัดการโดย Jimmy Hart (ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง) พวกเขาชนะการแข่งขันชิงแชมป์แท็กทีม WWF สองครั้ง WWE ได้จัดอันดับมูลนิธิฮาร์ตดั้งเดิมอย่างต่อเนื่องเป็นหนึ่งในทีมแท็กที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์มวยปล้ำ
แท็กทีมที่รู้จักกันในชื่อมูลนิธิใหม่เป็นทีมอายุสั้นก่อตั้งขึ้นในปี 1991 ไม่นานหลังจากที่เดิมยกเลิก ทีมนี้ประกอบไปด้วย Neidhart และ Owen Hart น้องชายของ Bret ทั้งสองก็ร่วมงานกันอีกครั้งในปี 1994 และชื่อมูลนิธิใหม่จะถูกใช้ในภายหลังโดย Neidhart ร่วมกับ The Blue Meanie
มูลนิธิฮาร์ต (บางครั้งเรียกว่ามูลนิธิฮาร์ทแห่งใหม่ในชาตินี้) ได้รับการปฏิรูปเป็นคอกม้าในปี 1997 ประกอบด้วยเบร็ทโอเว่นพี่สะใภ้ของพวกเขาเนดฮาร์ทและดาวี่บอยสมิ ธ ก่อตั้งขึ้นในฐานะกลุ่มต่อต้านชาวอเมริกันที่ต่อต้านแคนาดาพวกเขาจะจัดการ WWF ประชันที่มีอยู่ทั้งหมด (ชื่อ WWF ชื่ออินเตอร์คอนติเนนตัลชื่อยุโรปและชื่อแท็กทีม) หลังจาก Pillman เสียชีวิตในปี 1997 อีกสี่คนยังคงดำเนินต่อไปกับคอกม้าอีกหนึ่งเดือนก่อนที่มันจะยกเลิก
หลานชายที่เก่าแก่ที่สุดของโอเว่นและเบร็ทเท็ดดี้ฮาร์ทใช้ชื่อฮาร์ทฟาวน์เดอร์หลายครั้งพร้อมกับเพื่อนสนิทแจ็คอีแวนส์ตั้งแต่ต้นยุค 2000 และพวกเขาได้จัดแข่งขันชิงแชมป์ด้วยกันภายใต้ชื่อ ในปี 2007 หลายรุ่นที่สามของฮาร์ตได้สร้างคอกม้าใหม่รวมถึงเท็ดดี้, เดวิดฮาร์ตสมิ ธ , นาตาลียาและแฟนของนาตาลียา (สามีคนต่อมา) ไทสัน Kidd กลุ่มนี้ทำงานร่วมกันเป็นมูลนิธิฮาร์ตเจนเนอเรชั่นถัดไปในอาณาเขตการพัฒนาของ WWE Florida Championship Wrestling (FCW) ซึ่งพวกเขาชนะการแข่งขัน FCW Florida Tag Team Championship Smith และ Kidd บริหารงานโดย Natalya หลังจากเดบิวต์ใน WWE ในฐานะราชวงศ์ฮาร์ทที่พวกเขาชนะการแข่งขันแท็กทีม WWE Unified

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* All WWF/WWE incarnations, at OnlineWorldOfWrestling.com
** 1985 tag-team , at OnlineWorldOfWrestling.com
** 1997 stable , at OnlineWorldOfWrestling.com
วัดจีนในดิลี
วัดจีนในดิลี เป็นศาสนสถานของชาวจีนโพ้นทะเล ตั้งอยู่ในกรุงดิลี ประเทศติมอร์-เลสเต สร้างใน พ.ศ. 2471 ในยุคที่โปรตุเกสปกครองติมอร์ และยังมีการประกอบพิธีกรรมทางศาสนามาจนถึงปัจจุบัน

อาคารหลักประดิษฐานกวนอู แม่ทัพชาวจีนที่ได้รับการยอมรับนับถือตามคติศาสนาพื้นบ้านจีน ลัทธิขงจื๊อ และศาสนาพุทธแบบจีน อีกอาคารหนึ่งประดิษฐานกวนอิม พระโพธิสัตว์ที่ศาสนาพื้นบ้านจีนให้การยอมรับนับถือ
ประวัติ
พ.ศ. 2469 ชุมชนจีนในดิลีได้ก่อตั้งวัดอย่างง่าย ๆ ภายในโรงรถ ภายในวัดประดิษฐานรูปเคารพสูง 30 เซนติเมตรซึ่งนำมาจากประเทศจีน กระทั่งใน พ.ศ. 2471 รัฐบาลโปรตุเกสและชุมชนจีนได้บริจาคทุนจำนวนหนึ่งสำหรับสร้างวัดหลังปัจจุบัน เมื่อสร้างแล้วเสร็จจึงนำรูปเคารพเข้าไปประดิษฐานยังอาคารที่ถูกสร้างใหม่

ระเบียงภาพ

2018-02-16_Chinese_temple_in_Dili.jpg | ตรุษจีน พ.ศ. 2561
Pagode Chines de Dili 07.jpg |ศาลกวนอู
Pagode Chines de Dili 14.jpg |ศาลกวนอิม

อ้างอิง
ไส้กรอกแฮม
เป็นไส้กรอกแฮมของประเทศโปแลนด์.]]

ไส้กรอกแฮม เป็นไส้กรอกประเภทหนึ่งที่มีการเตรียมไว้โดยการใช้แฮมและส่วนผสมอื่นๆ ซึ่งจะมีความแตกต่างกันออกไปโดยสถานที่ มันเป็นส่วนหนึ่งของอาหารจีน เยอรมนี โปแลนด์ และสหรัฐอเมริกา ไส้กรอกแฮมเป็นผลิตภัณฑ์ที่ถูกผลิตในจำนวนปริมาณมาก
การทอด
การทอด ( ) เป็นวิธีการปรุงอาหารด้วยน้ำมันหรือไขมันอื่น ๆ มีความคล้ายคลึงกับ Sautéing อาหารทอดบนกระทะโดยปกติแล้วจะทำการพลิกกลับครั้งหนึ่งหรือสองครั้งในช่วงการปรุงอาหาร ซึ่งจะใช้อุปกรณ์อย่างคีบแหนบหรือไม้พาย ในขณะที่อาหารที่ผัดจะถูกปรุงด้วย"การโยนในกระทะ" อาจจะมีการทอดอาหารมากมายหลายชนิด

หมายเหตุ

อ้างอิง
ไข่อนเซ็ง
ไข่อนเซ็ง หรือเรียกอีกอย่างว่า อนเซ็ง ทามาโกะ( หรือ ) เป็นไข่ที่ถูกปรุงด้วยความร้อนอุณหภูมิต่ำที่เก่าแก่ของญี่ปุ่น ซึ่งแต่เดิมจะมีการลวกอย่างช้า ๆ ในน้ำร้อนจากน้ำพุร้อน อนเซ็งในญี่ปุ่น ไข่นั้นจะมีไข่ขาวที่มีความเป็นเอกลักษณ์ในรสชาติที่มีความคล้ายกับคัสตาร์ดที่ละเอียดอ่อน (คล้ายกับน้ำนมและนิ่ม) และไข่แดงก็ออกมาเป็นอย่างดี แต่ยังคงรักษาสีและเนื้อครีมของไข่แดงที่ยังไม่สุก สิ่งที่พิเศษเหล่านี้เป็นผลมาจากไข่แดงและไข่ขาวจะแข็งตัวที่อุณหภูมิแตกต่างกัน ไข่นั้นจะถูกลวกอยู่ภายในเปลือกไข่และเสิร์ฟด้วยการเคาะเปลือกออกมาในถ้วยเล็ก ๆ พร้อมกับซอสน้ำซุปและซอสซีอิ๊ว

อ้างอิง
โรคเบื่ออาหารเหตุจิตใจ
โรคเบื่ออาหารเหตุจิตใจ ( ) หรือ อะนอเร็กเซีย เป็นความผิดปกติของการรับประทานที่ผู้ป่วยมีลักษณะน้ำหนักลด จำกัดอาหาร มีความกลัวน้ำหนักขึ้นและมีความต้องการที่จะผอมอย่างมาก ผู้ป่วยอะนอเร็กเซียมักมองว่าตัวเองมีน้ำหนักเกินทั้งที่ในความจริงมีน้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์และมักปฏิเสธว่าตัวเองมีปัญหาด้านน้ำหนักลด พวกเขามักใช้วิธีลดน้ำหนักด้วยการทานน้อย ออกกำลังกายอย่างหนัก ทำให้ตัวเองอาเจียนหรือใช้ยาระบาย ภาวะแทรกซ้อนจากโรคนี้ได้แก่โรคกระดูกพรุน ภาวะการมีบุตรยาก โรคหัวใจ ในผู้หญิงมักพบภาวะขาดประจำเดือน
สาเหตุของอะนอเร็กเซียยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่พบว่ายีนบางตัวส่งผลต่อผู้ป่วยที่เป็นแฝดแท้มากกว่า ปัจจัยด้านสังคมที่ให้คุณค่ากับความผอมส่งผลให้อัตราโรคนี้สูงขึ้นเช่นกัน โรคอะนอเร็กเซียพบได้ในอาชีพที่เกี่ยวข้องกับรูปลักษณ์เช่น นักกีฬา นักเดินแบบและนักเต้นรำ รวมถึงหลังจากประสบความเครียดหรือเหตุการณ์ที่ส่งผลต่อจิตใจ การวินิจฉัยทั่วไปจะใช้การวัดน้ำหนักและแบ่งความรุนแรงตามดัชนีมวลกาย (BMI) ในผู้ใหญ่ที่ป่วยเป็นโรคอะนอเร็กเซียระดับต่ำจะมีค่า BMI สูงกว่า 17, ระดับกลาง BMI 16-17, ระดับสูง BMI 15-16 และระดับร้ายแรง BMI ต่ำกว่า 15 โรคอะนอเร็กเซียมีภาวะตั้งต้นในช่วงวัยรุ่นถึงวัยผู้ใหญ่ตอนต้น
การรักษาโรคอะนอเร็กเซียจะเป็นการฟื้นฟูน้ำหนัก รักษาด้านจิตใจและพฤติกรรม มีรายงานว่าการบำบัดแบบอื่น ๆ เช่นการบําบัดทางความคิดและพฤติกรรมและการบำบัดครอบครัวมอดส์ลีย์ได้ผลเช่นกัน ผู้ป่วยบางรายอาจประสบโรคนี้ช่วงเดียวแล้วอาการดีขึ้น ในขณะที่บางรายอาจป่วยได้หลายช่วงในเวลาหลายปี มีรายงานว่าภาวะแทรกซ้อนจะลดลงหากกลับมามีน้ำหนักตามเกณฑ์อีกครั้ง
มีผู้ป่วยอะนอเร็กเซียทั่วโลกประมาณ 2.9 ล้านคนในปี ค.ศ. 2015 โดยพบว่า ผู้หญิงชาวตะวันตกประมาณ 0.9-4.3% และผู้ชายชาวตะวันตก 0.2-0.3% จะประสบโรคนี้ในช่วงหนึ่งของชีวิต ในปี ค.ศ. 2015 โรคนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตโดยตรงประมาณ 600 คน และเพิ่มความเสี่ยงในการเสียชีวิตจากสาเหตุอื่น เช่น การฆ่าตัวตาย วิลเลียม กอล แพทย์ชาวอังกฤษเป็นผู้นิยามชื่อโรคและบรรยายถึงโรคนี้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1873 โดยมาจากคำในภาษากรีก ἀνορεξία (anorexía) ที่แปลว่า "ไม่อยากอาหาร" ดังนั้น anorexia nervosa จึงมีความหมายว่า "ผู้ป่วยทางจิตที่ไม่อยากอาหาร"

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
เกรอัม แชปแมน
เกรอัม อาร์เทอร์ แชปแมน ( ; 8 มกราคม ค.ศ. 1941 – 4 ตุลาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักแสดงตลก นักแสดง นักเขียนชาวอังกฤษ และเป็นหนึ่งในสมาชิก 6 คนของมอนตีไพธัน กลุ่มนักแสดงตลกเหนือจริงจากอังกฤษ เขามักรับบทผู้มีอำนาจ เช่น พันเอก และรับบทนำในภาพยนตร์สองเรื่องของมอนตีไพธัน คือ โฮลีเกรล (ค.ศ. 1975) และ ไลฟ์ออฟไบรอัน (ค.ศ. 1979)
คเณศจตุรถี
คเนศจตุรถี (ไอเอเอสที: ), หรือ วินายกจตุรถี ( ) เป็นเทศกาลในศาสนาฮินดูที่เฉลิมฉลองการประสูติของพระพิฆเนศ ตรงกับช่วงเดือนสิงหาคม-กันยายนตามปฏิทินเกรกอเรียน พิธีกรรมเด่นของคเณศจตุรถีคือการสร้างเทวรูปพระพิฆเนศด้วยดินเหนียวแล้วประดิษฐานในบ้านเรือน อาคาร องค์กร หรือในสถานที่สาธารณะ บนฐาน pandal (ฐานเวทีชั่วคราว) ที่สูงใหญ่ พิธีกรรมประกอบด้วยการสวดบทสวดในพระเวทหรือคัมภีร์ฮินดูอื่น ๆ และการ vrata (อดอาหาร) การแจกจ่ายประสาทะ (Prasāda) จากพิธีสวดจากบน pandal สู่ชุมชน รวมถึงขนมอย่าง ขนมโมทกะ ซึ่งเชื่อว่าเป็นขนมทรงโปรดของพระพิฆเนศ เทศกาลสิ้นสุดในวันที่ 10 นับจากวันที่เริ่มเทศกาล ซึ่งศาสนิกชนจะนำเทวรูปพระพิฆเนศที่ปั้นจากดินมาตั้งในสถานที่สาธารณะ โดยมีขบว
ศกาล ซึ่งศาสนิกชนจะนำเทวรูปพระพิฆเนศที่ปั้นจากดินมาตั้งในสถานที่สาธารณะ โดยมีขบวนดนตรีและขับสวดกันไปยังแหล่งน้ำ เช่น แม่น้ำหรือทะเล ก่อจะทำพิธีนำเทวรูปดินนั้นแช่หรือละลายลงแม่น้ำ เทศกาลคเนศจตุรถีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดจัดในเมืองมุมไบ ซึ่งมีการนำเทวรูปแช่ละลายลงน้ำมากถึง 150,000 องค์ในมุมไบทุก ๆ ปี เชื่อกันว่าเทวรูปดินและพระพิฆเนศที่ได้ละลายไปในสายน้ำนั้นจะกลับไปยังเขาไกรลาส เคียงคู่กับพระศิวะ และ พระปารวตี เทศกาลนี้ถือเป็นการเฉลิมฉลองพระพิฆเนศซึ่งชาวฮินดูเชื่อกันว่าเป็นเทพเจ้าแห่งการเริ่มต้นใหม่ และการขจัดอุปสรรค รวมทั้งเป็นเทพเจ้าแห่งปัญญาและความฉลาดเฉลียว เทศกาลนี้มีการเฉลิมฉลองทั่วอินเดีย โดยเฉพาะในรัฐมหาราษฏระ, รัฐมัธยประเทศ, รัฐกรณาฏกะ, รัฐกัว
ารเฉลิมฉลองทั่วอินเดีย โดยเฉพาะในรัฐมหาราษฏระ, รัฐมัธยประเทศ, รัฐกรณาฏกะ, รัฐกัว, รัฐเตลังคานา, รัฐคุชราต และ รัฐฉัตตีสครห์ และพบฉลองกันภายในบ้านเรือนส่วนบุคคลในรัฐทมิฬนาฑู, รัฐอานธรประเทศ ส่วนในบรรดาชาวฮินดูโพ้นทะเลก็มีการจัดในประเทศต่าง ๆ ทั้งเนปาล ออสเตรเลีย, แคนาดา, มาเลเซีย, ตรินิแดดและโตเบโก, กายอานา, สุริเนม, ส่วนอื่น ๆ ของแคริบเบียน, ฟิจิ, มอริเชียส, แอฟริกาใต้, สหรัฐ, และในทวีปยุโรป (ในเกาะเตเนริเฟ)
เลือดออกในทางเดินอาหารส่วนบน
เลือดออกในทางเดินอาหารส่วนบน โดยทั่วไปนิยามว่าเป็นเลือดออกจากหลอดอาหาร กระเพาะอาหารหรือลำไส้เล็กส่วนต้น อาจสังเกตเลือดในอาเจียน (อาเจียนเป็นเลือด) หรือพบเลือดที่กลายสภาพแล้วในอุจจาระ (อุจจาระดำ) ผู้ป่วยอาจมีอาการของปริมาตรเลือดไหลเวียนไม่เพียงพอและช็อก ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของการเสียเลือด ผลทำให้ภาวะเลือดออกในทางเดินอาหารส่วนบนถือเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์อย่างหนึ่ง และตรงแบบต้องการการดูแลรักษาในโรงพยาบาลเพื่อการวินิจฉัยและรักษาโดยด่วน เลือดออกในทางเดินอาหารส่วนบนอาจเกิดได้จากแผลเปื่อยเพปติก การกร่อนของกระเพาะอาหาร หลอดเลือดขอดหลอดอาหาร และโรคที่พบน้อยบางชนิดอย่างมะเร็งกระเพาะอาหาร
การประเมินขั้นต้นมีการวัดความดันโลหิตและอัตราหัวใจเต้น ตลอดจนการตรวจเลือดเพื่อดูความเข้มข้นของฮีโมโกลบิน ในภาวะที่มีเลือดออกอย่างสำคัญ มักจำเป็นต้องให้สารน้ำทดแทน เช่นเดียวกับการถ่ายเลือด ก่อนหาจุดเลือดออกโดยการส่องกล้องทางเดินอาหารส่วนบนด้วยการส่องล้องหลอดอาหาร กระเพาะอาหารและลำไส้เล็กส่วนต้น (esophagogastroduodenoscopy) สามารถใช้การบำบัดด้วยการส่องกล้องเพื่อลดความเสี่ยงเลือดออกซ้ำ โดยขึ้นอยู่กับจุดเลือดออก การรักษาด้วยยาบางอย่าง (เช่น ยายับยั้งการหลั่งกรดสำหรับโรคแผลเปื่อยเพปติก) หรือด้วยหัตถการบางอย่าง (เช่น ทิปส์สำหรับเลือดออกจากหลอดเลือดขอด) เลือดออกซ้ำหรือเลือดออกไม่หยุดอาจมีความจำเป็นต้องผ่าตัด แม้พบน้อยลงเรื่อย ๆ เนื่องจากการักษาด้วยก
ือดออกไม่หยุดอาจมีความจำเป็นต้องผ่าตัด แม้พบน้อยลงเรื่อย ๆ เนื่องจากการักษาด้วยการส่องกล้องและยาที่ดีขึ้น
มีผู้ป่วยเลือดออกในทางเดินอาหารส่วนบนประมาณ 50 ถึง 150 ต่อ 100,000 คนต่อปี มีความเสี่ยงตายโดยประเมิน 11% แต่ขึ้นอยู่กับความรุนแรงด้วย

อ้างอิง
วัดบุปผาราม (ปีนัง)
วัดบุปผาราม หรือ วัดซากั๊กจัน ( ) เป็นวัดไทยแห่งหนึ่งตั้งอยู่บนถนนเปรัก ย่านปูเลาตีกุซ เมืองจอร์จทาวน์ รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย เป็นวัดที่ประดิษฐาน "หลวงพ่อยก" ซึ่งพระพุทธรูปขนาดเล็ก วัดนี้มีชื่อเสียงจากการจัดประเพณีอย่างไทย เช่น สงกรานต์และลอยกระทง มีขบวนแห่แหนไปตามถนนในวันวิสาขบูชา และยังมีการบูชาเทพอื่น ๆ เช่นจตุคามรามเทพและพระพิฆเนศ

ประวัติ
วัดบุปผารามสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1942 โดยพ่อท่านศรีแก้ว พระสงฆ์ไทย ซึ่งก่อตั้งวัดในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองมลายา และพ่อท่านศรีแก้วจึงเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัด
วัดบุปผารามเป็นทีประดิษฐาน "หลวงพ่อยก" ซึ่งเป็นพระพุทธรูปเก่าอายุนับร้อยปี ตำนานเมืองกล่าวว่าพระพุทธรูปนี้สามารถทำนายความปรารถนาว่าจะสำเร็จหรือไม่โดยการยกพระพุทธรูปเสี่ยงทายสองครั้ง ซึ่งยกครั้งแรกให้ตั้งจิตถึงสิ่งที่ปรารถนา ครั้งที่สองหากยกไม่ขึ้นแสดงว่าสิ่งที่เราปรารถนานั้นจะบรรลุผล

แม้วัดบุปผารามจะเป็นวัดไทยนิกายเถรวาทก็ตาม แต่ปัจจุบันมีการจัดตั้งเทพเจ้านอกศาสนา เช่น พระพิฆเนศซึ่งเป็นของศาสนาฮินดูบริเวณทางซ้ายของประตูวัด มีศาลกวนอิมตามคติลัทธิเต๋าอีกแห่ง และฝั่งตรงข้ามบริเวณทางไปหลุมฝังศพจะพบศาลถู่ที้กงตามคติศาสนาพื้นบ้านจีน

อ้างอิง
การเลือกตั้งชุมชนในประเทศกัมพูชา ค.ศ. 2017
การเลือกตั้งชุมชน ( ) เกิดขึ้นที่Cambodia เมื่อวันอาทิตย์ที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2017 ซึ่งคณะกรรมการการเลือกตั้ง (NEC) ประกาศว่ามีผู้ใช้สิทธิ์เลือกตั้ง 7.8 ล้านคน และมีผู้สมัครถึง 94,595 คน จาก 12 พรรคการเมือง 572 แข่งขันกันในกรมปรึกษาฆุมสังกัด จำนวน 11,572 ที่นั่ง ใน 1,646 ชุมชนของประเทศกัมพูชา ซึ่งในการเลือกตั้งมีผู้ใช้สิทธิ์เลือกตั้งประมาณ90.37%.

ผลการเลือกตั้งครั้งนี้ ผลปรากฎว่าพรรคประชาชนกัมพูชา ได้เสียงข้างมากในการเลือกตั้งครั้งนี้
ผลการเลือกตั้ง
{| class="wikitable" style="text-align:right;font-size:95%" 
! colspan="2" |พรรค
!คะแนน
!%
!คน
!+/–
!สมาชิกสภา
!+/–
|-
| bgcolor=" " |
| align="left" |พรรคประชาชนกัมพูชา
|3,540,056
|50.76
|1,156
| 436
|6,503
| 1,789
|-
| bgcolor=" " |
| align="left" |พรรคสงเคราะห์ชาติ
|3,056,824
|43.83
|489
| 449
|5,007
| 2,052
|-
| bgcolor=" " |
| align="left" |พรรคฟุนซินเปก
|132,319
|1.90
|0
| 1
|28
| 123
|-
| bgcolor="#00BFFF" |
| align="left" |พรรคพันธมิตรเพื่อประชาธิปไตย
|122,882
|1.76
|0
| 
|4
| 4
|-
| bgcolor="#FFD700" |
| align="left" |พรรคสหชาติกัมพูชา
|78,724
|1.13
|1
| 1
|24
| 24
|-
| bgcolor="orange" |
| align="left" |พรรครังผึ้งสัง
724
|1.13
|1
| 1
|24
| 24
|-
| bgcolor="orange" |
| align="left" |พรรครังผึ้งสังคมประชาธิปไตย
|31,334
|0.45
|0
| 
|1
| 1
|-
| bgcolor="#28B463" |
| align="left" |พรรครากหญ้าประชาธิปไตย
|4,981
|0.07
|0
| 
|5
| 5
|-
| bgcolor="yellow" |
| align="left" |พรรคชาตินิยมกัมพูชา
|2,161
|0.03
|0
| 
|0
| 1
|-
| bgcolor="blue" |
| align="left" |พรรคเยาวชนกัมพูชา
|1,505
|0.02
|0
| 
|0
| 
|-
| bgcolor="#006400" |
| align="left" |พรรคประชาธิปไตยประชาชนพื้นเมือง
|1,272
|0.02
|0
| 
|0
| 
|-
| bgcolor="#009933" |
| align="left" |พรรคอำนาจเขมร
|1,035
|0.01
|0
| 
|0
| 
|-
| bgcolor="red" |
| align="left" |พรรคสาธารณรัฐประชาธิปไตย
|818
|0.01
|0
| 
|0
| 
|-
| cols
red" |
| align="left" |พรรคสาธารณรัฐประชาธิปไตย
|818
|0.01
|0
| 
|0
| 
|-
| colspan="2" style="text-align:left;" |บัตรเสีย/ไม่ประสงค์ลงคะแนน
|133,484
|
|
|
|
|
|-
| colspan="2" style="text-align:left;" |รวมทั้งหมด
|7,107,395
|100
|1,646
| 13
|11,572
| 113
|-
| colspan="2" style="text-align:left;" |ผู้ใช้สิทธิ์
|7,865,033
|90.37
|
|
|
|
|-
| colspan="8" style="text-align:left;" |Source: National Election Committee 
|}
อุทยานแห่งชาติดอยเวียงผา
อุทยานแห่งชาติดอยเวียงผา มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าลุ่มนำแม่ฝางท้องที่ตำบลศรีดงเย็น ตำบลแม่ทะลบ อำเภอไชยปราการ ท้องที่ตำบลแม่ข่า ตำบลแม่คะ อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ และป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่ลาวฝั่งซ้าย ท้องที่ตำบลป่าแดด ตำบลศรีถ้อย ตำบลท่าก๊อ อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย มีเนื้อที่ประมาณ 455.9 ตารางกิโลเมตร หรือ 284,937.5 ไร่
ลักษณะภูมิประเทศ
อุทยานแห่งชาติดอยเวียงผา มีลักษณะภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน เทือกเขาวางตัวในเแนวทิศเหนือ – ใต้ เป็นแนวแบ่งเขตจังหวัดเชียงใหม่ – เชียงราย มียอดดอยสูงสุดคือ ดอยเวียงผา มีความสูง 1,834 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าต้นน้ำลำธารและแหล่งกำเนิดของลำห้วยใหญ่ๆ ที่สำคัญ โดยเฉพาะเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำฝาง และสาขาหนึ่งของน้ำแม่ลาว เช่น ห้วยแม่ฝางหลวง ห้วยแม่ฝางน้อย น้ำแม่ยางมิ้น
ลักษณะภูมิอากาศ
สภาพภูมิอากาศของอุทยานแห่งชาติดอยเวียงผา โดยทั่วไปประกอบด้วย 3 ฤดู คือ 
*ฤดูฝน ระหว่างช่วงเดือนพฤษภาคม - ตุลาคม โดยจะมีฝนตกหนักในช่วงเดือน กันยายน 
*ฤดูหนาว ระหว่างเดือนพฤศจิกายน - กุมภาพันธ์ เป็นช่วงอากาศเย็นสบายเหมาะสำหรับเดินทางมาท่องเที่ยว 
*ฤดูร้อน ระหว่างเดือนมีนาคม - เมษายน ซึ่งจะเป็นช่วงที่อากาศค่อนข้างร้อน อุณหภูมิเฉลี่ยต่ำสุด 11.8 องศาเซลเซียส และสูงสุด 36.3 องศาเซลเซียสในฤดูร้อน
พืชพรรณและสัตว์ป่า
สภาพป่าประกอบด้วย ป่าดิบเขา ป่าดิบแล้ง ป่าสนเขา ป่าเต็งรังและป่าเบญจพรรณ ซึ่งป่าแต่ละชนิดเหล่านี้จะอยู่กระจัดกระจายทั่วไป ในเขตอุทยานแห่งชาติตามระดับความสูงของพื้นที่ พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ สัก ยาง ประดู่ ตะแบก เต็ง รัง จำปีป่า สนสามใบ ก่อชนิดต่างๆ มอส เฟิร์น กล้วยไม้ นอกจากนี้ยังมีพันธุ์ไม้ที่สำคัญและหายากของเมืองไทยอาทิ เช่น มณฑาดอย กุหลาบพันปี กายอม ซึ่งสามารถพบเห็นได้บนยอดดอยเวียงผา
เนื่องจากสภาพป่าที่อุดมสมบูรณ์ และขึ้นผสมปะปนกันอยู่หลายชนิด ตลอดจนระดับความสูงของพื้นที่ที่แตกต่างกัน ตั้งแต่ 300-1,834 เมตร จึงทำให้เกิดแหล่งอาหารและเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่านานาชนิด ประกอบด้วย เก้ง หมูป่า เลียงผา เสือไฟ หมีควาย เม่น กระต่ายป่า ลิง อีเห็น กระรอก กระแต และนกนานาชนิด เช่น นกกางเขนดง นกพญาไฟ นกโพระดก นกกินปลี นกหัวขวาน ไก่ป่า และที่สำคัญยังสามารถพบเห็นซาลาแมนเดอร์ สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ซึ่งเป็นดัชนีวัดความอุดมสมบูรณ์ของระบบนิเวศ

อ้างอิง
* เว็บไซต์อุทยานแห่งชาติของกรมอุทยาน
ชินกาลมาลีปกรณ์
ชินกาลมาลีปกรณ์ เป็นวรรณกรรมพุทธศาสนาภาษาบาลี ผู้แต่งคือพระรัตนปัญญาเถระ พระสังฆราชาในรัชสมัยของพระเมืองแก้วหรือพระติลกปนัดดาธิราชแห่งอาณาจักรล้านนา มีเนื้อหาเป็นพงศาวดารหรือประวัติความเป็นมาของพระพุทธศาสนา เนื้อหากว่าครึ่งเล่มเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าองค์ต่าง ๆ เริ่มตั้งแต่พระโคตมพุทธเจ้ายังทรงเป็นพระโพธิสัตว์จนถึงปัจจุบันชาติ เรื่องอัครสาวกนิพพาน พุทธปรินิพพาน พระบรมสารีริกธาตุ จนการสังคายนาในชมพูทวีปและในศรีลังกา ทั้งยังพูดถึงการสร้างเมืองหริภุญไชย เชียงใหม่ ความเจริญรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนาในอาณาจักรล้านนา สิ้นสุดเรื่องที่ประวัติราชวงศ์มังรายในสมัยของผู้แต่ง คือ สมัยพญาแก้ว โดยมีบันทึกลงปีที่รจนาจบตรงกับปี พ.ศ. 2060 แต่มีการแต่งเพ
ู้แต่ง คือ สมัยพญาแก้ว โดยมีบันทึกลงปีที่รจนาจบตรงกับปี พ.ศ. 2060 แต่มีการแต่งเพิ่มเติมต่อจนจบบริบูรณ์ในปี พ.ศ. 2071 เรียบเรียงเป็นร้อยแก้วและร้อยกรอง เรียกว่า "ปัชชพันธ์" มีการเรียบเรียงภาษาได้อย่างงดงาม มีการแปลงชื่อเฉพาะในสมัยนั้นเป็นภาษาบาลี เช่น ชื่อเมือง กษัตริย์ บุคคล สถานที่ และแม่น้ำ
ชินกาลมาลีปกรณ์ เป็นวรรณกรรมบาลีที่ใช้อ้างอิงในฐานะเอกสารตำนานพงศาวดารบ่อยครั้งที่สุดเคียงคู่ไปกับ จามเทวีวงศ์ และ ตำนานมูลศาสนา

ต้นฉบับ
ชินกาลมาลีปกรณ์ ได้รับการคัดลอกต่อ ๆ กันมาหลายฉบับ ต้นฉบับที่พบมี 11 ฉบับ จารด้วยตัวอักษรขอม 10 ฉบับ อักษรมอญ 1 ฉบับ 
* ฉบับที่ 1 เป็นใบลานที่สันนิษฐานว่าเก่าแก่ที่สุด ทำขึ้นในปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา เรียกว่า ใบลานเดิม มีผูก 1-2, 4-5 แต่ไม่มีผูก 3 ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่หอสมุดแห่งชาติ
* ฉบับที่ 2 ใบลาน ฉบับครูเดิม เดิมทีอยู่ที่หอพระมณเฑียรธรรม ในพระบรมมหาราชวัง ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่หอสมุดแห่งชาติ
* ฉบับที่ 3 ใบลาน ฉบับทองใหญ่ อยู่ที่หอพระมณเฑียรธรรม
* ฉบับที่ 4 ใบลาน ฉบับรองทรง เป็นฉบับที่คัดลอกสำเนาจาก ฉบับทองใหญ่ เก็บรักษาไว้ที่หอสมุดแห่งชาติ
* ฉบับที่ 5–7 ใบลาน ฉบับล่องชาด, ฉบับรดน้ำดำโท (จารสมัยรัชกาลที่ 3) และ ฉบับทองน้อย (เหลือแต่ผูก 3)
ฉบับล่องชาด, ฉบับรดน้ำดำโท (จารสมัยรัชกาลที่ 3) และ ฉบับทองน้อย (เหลือแต่ผูก 3) อยู่ที่หอพระมณเฑียรธรรม
* ฉบับที่ 8–10 เป็นใบลานฉบับซ้ำ มีหมายเลขกำกับไว้คือ ฉบับรดน้ำดำโท 2, ฉบับล่องชาด 2 และ ฉบับล่องชาด 3
* ฉบับที่ 11 ฉบับภาษามอญ สันนิษฐานว่าสร้างปี 2321 สมัยกรุงธนบุรี มีครบผูก 1-6
สำหรับการแปลเป็นภาษาไทยนั้น ครั้งแรก พระพิมลธรรมและคณะแปลจากคัมภีร์ใบลานอักษรขอมในสมัยรัชกาลที่ 1 ใช้ชื่อว่า ชินกาลมาลินี และรัชกาลที่ 5 ทรงให้พิมพ์เป็นครั้งแรกเพื่อแจกในงานพระศพของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศิริวงศ์วัฒนเดช ภายหลัง แสง มนวิทูร ผู้เชี่ยวชาญด้านอักษรศาสตร์ อดีตข้าราชการกรมศิลปากร แปลใหม่ และใช้ชื่อ ชินกาลมาลีปกรณ์ นอกจากนี้ N.A. Jayawickrama ยังแปลเป็นภาษาอังกฤษเมื่อปี พ.ศ. 2511 และยอร์ช เซเดส์ แปลเป็นภาษาฝรั่งเศสโดยตีพิมพ์คู่กับภาษาบาลีลงในวารสารวิชาการของฝรั่งเศสที่ชื่อ Bulletin de l’ Ecole Francaise d’ Extreme orient, tome xxv ตั้งแต่ฉบับเดือนมกราคมถึงมิถุนายน พ.ศ. 2468 รวม 6 ฉบับ อนึ่ง สมาคมบาลีปกรณ์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤ
ราคมถึงมิถุนายน พ.ศ. 2468 รวม 6 ฉบับ อนึ่ง สมาคมบาลีปกรณ์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ตีพิมพ์ฉบับภาษาบาลีด้วยตัวอักษรโรมัน และในประเทศศรีลังกา พระภิกษุชื่อ พุทธทัตตะ ได้แปลเป็นภาษาสิงหล พิมพ์คู่กับภาษาบาลีเมื่อ พ.ศ. 2498
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* ชินกาลมาลีปกรณ์ ฉบับอิเล็กทรอนิกส์ หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก เชียงใหม่
ไลพ์ซิชมอยเทน
ไลพ์ซิชมอยเทน(die Meuten meaning 'cows' in German) เป็นแก๊งขบวนการต่อต้านนาซีที่มีทั้งเด็ก วัยรุ่น และวัยหนุ่มสาวที่ตั้งฐานอยู่ในไลพ์ซิชในช่วงเยอรมนีอยู่ภายใต้อำนาจของนาซี ซึ่งมีเป้าหมายที่จะทำลายการควบคุมของนาซี พวกเขาจะมีความคล้ายคลึงกับโจรสลัดเอดิลไวส์ แต่มีแรงผลักดันในทางการเมืองมากกว่า

อ้างอิง
* Kater, Michael H. (2006). Hitler Youth. Harvard University Press. ISBN 978-0674019911.
* Brodsky, Patricia P. (April 1998). "The Hidden War: Working-Class Resistance during the Third Reich and the Postwar Suppression of Its History" (PDF). Nature, Society and Thought. 11: 171–185.
* "Die Leipziger Meuten - Jugendopposition 1933 - 1945". Schulmuseum - Werkstatt für Schulgeschichte Leipzig. Retrieved 19 July 2013.
* Geerling, Wayne (August 2013). "Face of Opposition: Juvenile Resistance, High Treason and the People's Court in Nazi Germany". Journal of Interdisciplinary History. Archived from the original Check |url= value (help) (PDF) on 2013
inary History. Archived from the original Check |url= value (help) (PDF) on 2013-08-12. Retrieved 2018-09-06.
จำเรียงสมัย
จำเรียงสมัย ( , , ) เป็นเพลงสมัยนิยมประเภทป๊อป จากประเทศกัมพูชา และเป็นเพลงเต้นแบบช้า, รำวง และรำบวช ซึ่งแยกเป็นสองประเภทของเพลงจำเรียงสมัย

เชิงอรรถ

อ้างอิง

* Music of Cambodia wmix.org

ดูเพิ่ม

* นาฏศิลป์ในประเทศกัมพูชา
* วัฒนธรรมกัมพูชา
อุทยานโอลิมปิก (มิวนิก)
อุทยานโอลิมปิก หรือ โอลึมพีอาพาร์ค ( ) ในนครมิวนิก ประเทศเยอรมนี เป็นสถานที่เคยใช้จัดมหกรรมโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ต่อมาภายหลังเสร็จสิ้นมหกรรม อุทยานแห่งนี้ถูกใช้เป็นสวนสาธารณะตลอดจนสถานที่จัดกิจกรรมทางวัฒนธรรมและสังคมต่าง ๆ ทั้งอุทยานมีพื้นที่ 530 ไร่ แบ่งออกเป็นสี่เขตย่อยได้แก่:
* เขตโอลิมปิก (Olympic Area): ประกอบด้วยสนามกีฬาโอลิมปิก, โอลิมปิกฮอลล์ และหอคอยโอลิมปิก
* หมู่บ้านโอลิมปิก (Olympic Village): หมู่บ้านนักกีฬาจำนวนสองแห่ง แยกชาย-หญิง
* โอลึมพีอา-เพร็สเซอชตัท (Olympia-Pressestadt): ปัจจุบันเป็นศูนย์ช็อปปิงโอลิมปิก
* โอลึมพีอาพาร์ค (Olympiapark): อยู่ทางใต้ติดกับเขตโอลิมปิก ประกอบด้วยเขาโอลิมปิกและทะเลสาบโอลิมปิก

แหล่งข้อมูลอื่น
* Olympiapark München GmbH 
* www.olypark.de (a student project of the tum/dept Architecture)
* Olympiapark München - Interactive Panorama
จอมเผด็จศึก พิษณุราชันย์
จอมเผด็จศึก พิษณุราชันย์ (เกิด 13 กันยายน 2512) หรือ นกน้อย สิงห์โนนสวน หรือ นกน้อย ไทยวัฒนา อดีตนักมวยไทยอาชีพ
จอมเผด็จศึกมีชื่อจริงว่า อุทัย ศิริโยธา เกิดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2512 ที่ อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี เป็นบุตรคนเล็กในบรรดาพี่น้อง 2 คนของนาย มาลัย และนาง บุญเทียน ศิริโยธา เขาเริ่มต้นหัดมวยและขึ้นสังเวียนผ้าใบครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2523 ขณะอายุเพียง 11 ปีเนื่องจากครอบครัวมีฐานะยากจนประกอบอาชีพทำนาโดยเขาหัดมวยกับน้าชื่อ ประคอง สิทธิติกิจ ซึ่งเป็นครูมวยคนแรก โดยหัดได้ 2 เดือนก็ขึ้นชกครั้งแรกที่เวทีงานวัดใช้ชื่อว่า สีหมอก ส.เทพพนม ปรากฏว่าเขาเป็นฝ่ายชนะได้เงินค่าตัว 40 บาทจากนั้นจึงตระเวนชกแถบนครสวรรค์ ไพศาลี ท่าตะโก จนได้ชกกับ เมืองชัย กิตติเกษม และนักมวยอีกหลายคน
ต่อมาเขาเดินทางเข้ามาที่กรุงเทพมหานครโดยมาอยู่กับ สมาน จันทร์ภู่ หัวหน้าค่ายสิงห์โนนสวนเมื่อ พ.ศ. 2526 ขณะอายุเพียง 14 ปีเวลาต่อมานักมวยในค่ายชื่อ นกน้อย สิงห์โนนสวน เกิดล้มป่วยหัวหน้าค่ายจึงให้เขาสวมรอยเป็น นกน้อย สิงห์โนนสวน และขึ้นชกเป็นคู่แรกของศึกจ้าวมังกรของเสี่ย ส่ง กาญจนชูศักดิ์ ปรากฏว่าเขาเป็นฝ่ายชนะได้ค่าตัว 1,000 บาทหลังจากนั้นหัวหน้าค่ายจึงให้เขาใช้ชื่อนี้มาตลอด
จากนั้นเขาได้ย้ายมาอยู่ค่ายพิษณุราชันย์ของ มหาซื่อ ทวีศักดิ์ ภู่ทอง พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็น จอมเผด็จศึก พิษณุราชันย์ ซึ่งชื่อของเขาได้รับแรงบันดาลใจจากยอดมวยในอดีตของค่ายอย่าง เผด็จศึก พิษณุราชันย์ โดยเขาขึ้นชกกับนักมวยชื่อดังหลายคนในยุคนั้นอย่าง สมบัติ ส.ธนิกุล พนมรุ้ง ศิษย์ สวป. บัวขาว ป. พิสิษฐ์เชษฐ์ ดวงดาว อ.ธีระชัย แสนเก่ง ปิ่นสินชัย เป็นต้นโดยเฉพาะไฟท์ที่จอมเผด็จศึกชกกับ ดวงดาว อ.ธีระชัย ที่ เวทีมวยราชดำเนิน เมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นไฟท์ที่ถูกกล่าวถึงอย่างมากเพราะจอมเผด็จศึกเป็นลมจนสลบทั้ง ๆ ที่เป็นฝ่ายชนะคะแนนจนต้องหามลงจากเวทีเพราะจอมเผด็จศึกร้างเวทีไปนานถึงขนาดที่ว่าคุณ พิศณุ นิลกลัด ซึ่งเป็นพิธีกรและผู้บรรยายจากรายการ ยอดมวยเอก ได้กล่าวไ
ดที่ว่าคุณ พิศณุ นิลกลัด ซึ่งเป็นพิธีกรและผู้บรรยายจากรายการ ยอดมวยเอก ได้กล่าวไว้ว่า จอมเผด็จศึกเป็นนักมวยคนแรกในรอบหลายสิบปีที่ต้องหามลงจากเวทีทั้ง ๆ ที่เป็นผู้ชนะ
จอมเผด็จศึกตัดสินใจแขวนนวมเมื่อ พ.ศ. 2542 ขณะอายุเพียง 29 ปีโดยในปัจจุบันเขาเป็นเทรนเนอร์ให้กับค่าย ส.พูลสวัสดิ์

อ้างอิง
ซ็อมเปียะ
ขณะกำลังทำซ็อมเปียะ (การทักทายแบบกัมพูชา)]]
ซ็อมเปียะ ( ) เป็นการแสดงการทักทาย อวยพร หรือวิธีแสดงความเคารพรูปแบบหนึ่งในวัฒนธรรมกัมพูชาของชาวเขมร

ซ็อมเปียะในภาษาเขมร หมายถึง พนมมือไหว้ ซ็อมเปียะมีความคล้ายคลึงกับการ ไหว้ ของวัฒนธรรมไทย ซึ่งทั้งซ็อมเปียะของกัมพูชาและการไหว้ของไทย มาจากอิทธิพลวัฒนธรรมอินเดียเรียกว่า อัญชลีมุทรา (Añjali Mudrā) ใช้ในการนมัสเต
ประวัติ
 ในนครธม จังหวัดเสียมราฐ]]
 จังหวัดเสียมราฐ]]
ชาวเขมรแสดงความเคารพด้วยการไหว้และกราบ โดยเฉพาะวัฒนธรรมการไหว้ที่มีมาแต่โบราณ โดยมีหลักฐานปรากฏภาพแกะสลักอยู่บนผนังปราสาทหินเป็นรูปแสดงความเคารพโดยการไหว้ นอกจากนี้ยังพบรูปนางอัปสราพนมมือไหว้ด้านนอกปราสาทหินอีกด้วย สะท้อนให้เห็นว่าซ็อมเปียะหรือการไหว้มีหลักฐานการปฏิบัติมาแต่สมัยเมืองพระนครของจักรวรรดิเขมรแล้ว
การใช้
การไหว้ซ็อมเปียะเป็นการแสดงออกถึงความสุภาพอ่อนน้อม การแสดงความเคารพด้วยการไหว้เป็นการแสดงออกถึงการรู้จักบุญคุณ ความกตัญญูและความนับถือ การไหว้อาจเป็นการไหว้เพือทักทายถามทุกข์สุข การลาจาก การขอบคุณ นอกจากนี้การไหว้ยังใช้ในโอกาสอื่นๆ เช่น การไหว้ทำความเคารพต่อพระมหากษัตริย์กัมพูชา การไหว้ผู้ใหญ่ในพิธีมงคลสมรส การไหว้ครู

การไหว้ซัมเปี๊ยะของเขมรจะพนมมือไหว้โดยพนมมือนิ้วชิดกัน ปลายนิ้วจดกัน ไม่แยกปลายนิ้วออกจากกัน เมื่อมีผู้มาไหว้ต้อง "รับไหว้" คือ ไหว้ตอบทุกครั้ง แต่สำหรับพระภิกษุ ผู้อาวุโสมากๆ หรือพ่อแม่ ไม่จำเป็นต้องไหว้ตอบ
โดยปกติขณะที่กำลังทำซ็อมเปียะ ในเวลาทักทายกันมักจะพูดว่า ( ; จุมเรียบซัว) ในขณะที่ 
( ; จุมเรียบเลีย) ใช้พูดกันในเวลาลาจาก
ประเภท
การทำซ็อมเปียะแบ่งออกเป็น 5 ระดับ คือ 
# ระดับที่ 1 ( ; กาซ็อมเปียะดะไดเตริมเดิมตรูง) หมายถึง พนมมือไหว้ให้มืออยู่ระดับหน้าอก ใช้ไหว้คนทั่วไปที่อยู่ในวัยใกล้เคียงกันหรือเพื่อน 
# ระดับที่ 2 ( ; กาซ็อมเปียะดะไดเตริมเมือด) หมายถึง พนมมือไหว้ให้ปลายนิ้วชี้อยู่ระดับปาก ใช้ไหว้ผู้อาวุโสหรือเจ้านาย 
# ระดับที่ 3 ( ; กาซ็อมเปียะดะไดเตริมจงจรอเมาะฮ์) หมายถึง พนมมือไหว้ให้ปลายนิ้วชี้อยู่ระดับจมูก ใช้ไหว้พ่อแม่ ปู่ ย่า ตา ยาย ครูบาอาจารย์ 
# ระดับที่ 4 ( ; กาซ็อมเปียะดะไดเตริมจิญเจิม) หมายถึง พนมมือไหว้ให้ปลายนิ้วอยู่ระดับคิ้ว ใช้สำหรับเวลาไหว้ทำเคารพต่อองค์พระมหากษัตริย์กัมพูชา 
# ระดับที่ 5 ( ; กาซ็อมเปียะดะไดเตริมทงาฮ์) หมายถึง พนมมือไหว้ให้ป
ตริย์กัมพูชา 
# ระดับที่ 5 ( ; กาซ็อมเปียะดะไดเตริมทงาฮ์) หมายถึง พนมมือไหว้ให้ปลายนิ้วชี้ระดับหน้าผากเกือบจรดตีนผม ใช้ไหว้พระสงฆ์ในพระพุทธศาสนา
เซียนโหงว ศิษย์บางพระจันทร์
เซียนโหงว ศิษย์บางพระจันทร์ (เกิด 2494) เป็นอดีตนักมวยไทยอาชีพและอดีตแชมป์รุ่นไลท์เวตของ เวทีมวยลุมพินี รวมถึงเป็นอดีตหัวหน้าคณะของ พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์

เซียนโหงวเริ่มต้นเข้าสู่วงการมวยจากการเป็นเซียนมวยแต่เพราะเกิดไปมีเรื่องกับเพื่อนซึ่งเป็นเซียนมวยด้วยกันที่ชกมวยมาแล้วถึง 16 ครั้งชักดาบไม่ยอมจ่ายเงินจึงได้มีการท้าชกชิงเงินรางวัลบนเวทีมวยผลปรากฏว่าเซียนโหงวเป็นฝ่ายชนะน็อกยก 2 จึงได้ผันตัวมาเป็นนักมวยไทยอาชีพแบบเต็มตัวและได้ครองแชมป์รุ่นไลท์เวตของเวทีลุมพินี
โดยเซียนโหงวเป็นคู่ชกคนสุดท้ายของนักมวยดังในยุคนั้นถึง 2 คนคือ อภิเดช ศิษย์หิรัญ และ พุฒ ล้อเหล็ก หลังจากเซียนโหงวเลิกชกมวยแล้วก็ได้ผันตัวมาเป็นหัวหน้าค่ายมวยศิษย์บางพระจันทร์ซึ่งในค่ายมีนักมวยที่มีชื่อเสียงได้แก่ พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์

เกียรติประวัติ
* แชมป์รุ่นไลท์เวต เวทีลุมพินี

อ้างอิง
อุทยานโบลว์มีดาวน์
อุทยานโบลว์มีดาวน์ เป็นอุทยานขนาดเล็กทางชายฝั่งตะวันตกของเกาะนิวฟันด์แลนด์ ตั้งอยู่บนถนนหมายเลข 450 ประมาณ 60 กิโลเมตร (37 ไมล์) ทางตะวันตกของคอร์นเนอร์บรู๊ค และทางหลวงทรานส์-แคนาดา

อ้างอิง
เซิมบะฮ์
ทำเซิมบะฮ์ก่อนสวดภาวนา]]
เซิมบะฮ์ ( ; ; ; ) เป็นการทักทายของชาวอินโดนีเซีย เพื่อแสดงความเคารพนับถือหรือบูชาด้วยการพนมมือ ภาษาชวาเรียกการทักทายนี้ว่า ซูฮุน ( ) หรือ ซูซูฮุน ( ) ส่วนภาษาอินโดนีเซียเรียกว่า เมินยูซุนจารีเซอปูลุฮ์ ( "สิบนิ้วพนม") การทำ เซิมบะฮ์ จะพนมมือไว้กลางหน้าอก แล้วขยับมือขึ้นไปที่คางหรือจนกว่านิ้วหัวแม่มือไปแตะที่ปลายจมูกก่อนก้มศีรษะลงเล็กน้อย

เซิมบะฮ์ เป็นวัฒนธรรมเฉพาะถิ่นที่แพร่หลายโดยทั่วไปในอินโดนีเซียโดยเฉพาะชาวบาหลี ชวา และซุนดา ที่ปฏิบัติสืบมาแต่ยุควัฒนธรรมฮินดู-พุทธที่เคยรุ่งเรืองในอดีต มีลักษณะใกล้เคียงกับการไหว้ของไทย ซึ่งตกทอดมาจากการ อัญชลีมุทรา จากวัฒนธรรมอินเดียเช่นกัน
ในภาษาอินโดนีเซีย เซิมบะฮ์ ( ) แปลว่า "การให้เกียรติ การคำนับ การเคารพ และการสักการะ" ปัจจุบันในภาษาอินโดนีเซียมีคำว่า เซิมบะฮ์ยัง ( ) มีความหมายตรงกับว่าละหมาดหรือการนมัสการพระเจ้าตามหลักอิสลาม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
จังหวัดมเยาะอู้
มเยาะอู้ ( ) เป็นจังหวัดที่จัดตั้งขึ้นใหม่ในรัฐยะไข่ ประเทศพม่า เดิมเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดซิตเว ศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดอยู่ที่เมืองมเยาะอู้

เขตการปกครอง
จังหวัดมเยาะอู้ประกอบด้วยอำเภอดังต่อไปนี้
* อำเภอมเยาะอู้
* อำเภอเจาะตอ
* อำเภอมี่น-บย่า
* อำเภอมเยโบน

อ้างอิง
สลัดซีซาร์
สลัดซีซาร์ ( ) เป็นสลัดที่ประกอบด้วยผักกาดหอมโรเมนและครูตง ราดด้วยน้ำสลัดที่มีส่วนประกอบได้แก่ น้ำมะนาว น้ำมันมะกอก ไข่ ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ ปลาแอนโชวี กระเทียม มัสตาร์ดดีฌง ชีสปาร์มีจาโนเรจจาโน (พาร์มิแซน) และพริกไทยดำ

ที่มาของสลัดซีซาร์มักถูกกล่าวว่าคิดค้นที่เมืองติฆัวนา ประเทศเม็กซิโก ในปี ค.ศ. 1924 โดยซีซาร์ คาร์ดีนี เจ้าของร้านอาหารผู้ลี้ภัยมาจากอิตาลี แต่อีกด้านหนึ่งกล่าวกันว่าอาเลสซันโดร คาร์ดีนี น้องชายของซีซาร์เป็นผู้คิดขึ้นหลังต้อนรับเพื่อนทหารอากาศที่ร้านอาหารของซีซาร์และตั้งชื่อเมนูนี้ว่า "สลัดนักบิน" (Aviator’s Salad) นอกจากนี้ ยังมีการกล่าวอ้างจากลีวีโอ ซันตีนี ลูกจ้างของร้านซีซาร์ว่าเขาเป็นผู้คิดค้น โดยได้สูตรมาจากมารดา
สูตรของสลัดซีซาร์มีหลากหลาย แต่ส่วนประกอบหลักได้แก่ ผักกาดหอมโรเมน น้ำมันมะกอก กระเทียมบด เกลือ มัสตาร์ดดีฌง พริกไทยดำ น้ำมะนาว ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ ชีสพาร์มีซานขูด และครูตง บางครั้งอาจเพิ่มไก่ย่าง ปลาแอนโชวี และไข่ลวก

อ้างอิง
สุพิชฌาย์ ศรีสวัสดิ์
สุพิชฌาย์ ศรีสวัสดิ์ (ชื่อเล่น กิฟท์) (เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2540) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทยเกิดที่จังหวัดนครราชสีมาปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดีและในปัจจุบันพักอาศัยอยู่กับบิดาและมารดาที่กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
สุพิชฌาย์จบการศึกษาโรงเรียนมัธยมที่โรงเรียนปากช่อง จังหวัดนครราชสีมาปัจจุบันเธอกำลังศึกษาปริญญาตรีที่คณะมนุษยศาสตร์ และการจัดการการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยกรุงเทพ (สาขาวิชาการจัดการธุรกิจสายการบิน)
สุพิชฌาย์เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงไทยได้รับโอกาสเข้าการประเวทีไทยซุปเปอร์โมเดล 2015 ผู้ดำรงตำแหน่งรางวัล Photogenic Model เมื่อในปี 2559 ภายหลังได้ลงนามสัญญาในฐานะนักแสดงในสังกัด ช่อง 7 เอชดี เมื่อในปี 2560 มีผลงานละครในฐานะนักแสดงรับเชิญเรื่อง นักรบตาปีศาจ แลเป็นที่รู้จักกันในบทบาท วิชชุดา

เมื่อในปี 2561 สุพิชฌาย์มีผลงานละครเรื่อง พ่อมดเจ้าเสน่ห์ แลเป็นที่รู้จักกันในบทบาท แม่มดโมนา และเป็นการพลิกบทบาทเป็นนางร้ายในละครเรื่องแรก คู่กับโก้ วศิน อัศวนฤนาท จนทำให้ละครเรื่องนี้ได้รับกระตอบรับที่ดีทำละครเรื่องได้ประสบความสำเร็จไปด้วยดี
เมื่อในปี 2562 มีผลงานละครเรื่อง สี่ไม้คาน และเป็นที่รู้จักกันในบทบาท กล้วยไม้ และประกบคู่กับ อัครพรรฒ บุนนาค เป็นครั้งแรก

ผลงาน
ละครโทรทัศน์
* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
| rowspan = "1" align="center"| 2560 ||align="center"| นักรบตาปีศาจ ||align="center"| วิชชุดา (รับเชิญ)
|-
| rowspan = "1" align="center"| 2561 ||align="center"| พ่อมดเจ้าเสน่ห์ ||align="center"| แม่มดโมนา / โมนา
|-
| rowspan = "2" align="center"| 2562 ||align="center"| สี่ไม้คาน ||align="center"| กล้วยไม้
|-
|align="center"| ยามป่วนกวนหัวใจ ||align="center"| ชมพู
|-
| rowspan = "1" align="center"| 2563 ||align="center"| ปิ่นไพร ||align="center"| น้อย
|-
| rowspan = "1" align="center"| 2564 ||align="center"| บ้านไร่สายสมร ||align="center"| มุกเรียง ศิริรักษ์ (มุก)
|-
| rowspan = "2" align="center"| 2565 ||align="center"| หุบพญาเสือ ||align="c
|-
| rowspan = "2" align="center"| 2565 ||align="center"| หุบพญาเสือ ||align="center"| มะลิ
|-
|align="center"| หงส์ฟ้า ||align="center"| พริ้งพิไล
|-
| rowspan = "1" align="center"| 2566 ||align="center"| แม่ปูเปรี้ยว ||align="center"| วันวิสา
|-
| rowspan = "1" align="center"| 2567 ||align="center"| ขวัญหล้า ||align="center"| ทิพย์
|-
| rowspan = "1" align="center"| 2568 ||align="center"| พ่อตาปืนโต ตอน สาวกำนันพันธ์ุดุ ||align="center"| น้ำมนต์
|-
| rowspan = "1" align="center"| 2569 ||align="center"| ทุกอณูฤทัย ||align="center"| ท่านหญิงพรอุษา
|-
|}
ละครชุด
* ฟ้ามีตา ตอน ชั่วโมงนรก (ออกอากาศวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2562) รับบท มัทนา (มัท)
* ฟ้ามีตา ตอน พิมพ์พะยอม (ออกอากาศวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2563) รับบท พิมพ์พะยอม (พิมพ์ / พะยอม)
* ฟ้ามีตา ตอน โป๊ะแตก (ออกอากาศวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2566) รับบท เพลิน
* ฟ้ามีตา ตอน เหยื่อ (ออกอากาศวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2566) รับบท ผิง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
สื่อภาษามือ
สื่อภาษามือ เป็นสื่อที่ใช้ระบบสื่อสำหรับภาษามือ ส่วนต่อประสานในสื่อภาษามือถูกสร้างขึ้นบนโครงสร้างไวยากรณ์ที่ซับซ้อนของภาษามือ โดยทั่วไปสื่อจะได้รับการสร้างขึ้นสำหรับภาษาปากหรือภาษาเขียน และมักเข้ากันไม่ได้กับภาษามือ

สื่อภาษามือมีลักษณะเฉพาะ:
* ไม่มีเสียง หรือมีความถี่ต่ำมาก (เสียงทุ้ม)
* ไม่ใช้ข้อความ หรือใช้น้อยมาก
* กรอบกล้องเฉพาะสำหรับการถ่ายภาพระยะใกล้
เหตุการณ์สำคัญ
* ยุคอนาล็อก:
** ภาพยนตร์ - สื่อภาษามือถือกำเนิดขึ้น ภาพยนตร์ภาษามือเรื่องแรกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1902 
** วิดีโอ - นิตยสารภาษามือในวิดีโอได้รับการเผยแพร่
* ยุคดิจิทัล:
** วิดีโอดิจิทัลและซอฟต์แวร์ - ส่วนต่อประสานภาษามือได้รับการสร้างขึ้นเพื่อเรียกดูเนื้อหา
** เวิลด์ไวด์เว็บ - ข้อมูลในภาษามือกลายเป็นใช้ได้สำหรับทุกคน
** วิดีโอโฟนและเว็บแคม - การสื่อสารด้วยภาษามือกลายเป็นสิ่งที่เป็นไปได้
** วิดีโอโฟนมือถือ - ยูเอ็มทีเอสให้การสนับสนุนสำหรับการสื่อสารโทรคมนาคมภาษามือ
** วิดีโอบล็อก - เว็บไซต์ข่าวภาษามือเริ่มเฟื่องฟูพร้อมการประท้วงต่อต้านเจน เฟอร์นันเดส
** การผลิตวิดีโอภาษามือโดยใช้อวตารที่สร้างจากคอมพิวเตอร์แทนที่จะเป็นภาพบุคคลจริง
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Reflecting on Sign Language Media 
* Signfuse Sign Language Media
* Joey Baer's ASL Vlog
* Sign Language Film list 
* Sign Language Media in Film/TV
สุนทรวัน
สุนทรวัน ( ; "ป่างาม") เป็นพื้นที่ป่าชายเลนในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำที่เกิดจากการบรรจบกันระหว่างแม่น้ำคงคา แม่น้ำพรหมบุตร และแม่น้ำเมฆนาในอ่าวเบงกอล มีอาณาเขตเริ่มตั้งแต่แม่น้ำหุคลีในรัฐเบงกอลตะวันตกของอินเดีย ไปจนจรดแม่น้ำพเลศวรในภาคขุลนาของบังกลาเทศ ประกอบด้วยป่าชายเลนทึบ ป่าชายเลนโปร่ง ที่ดินที่ใช้ในการเกษตร ที่ลุ่มราบน้ำขึ้นถึง และที่ว่างเปล่าทุรกันดาร และมีธารน้ำและร่องน้ำขึ้นลงตัดผ่านหลายสาย พื้นที่คุ้มครองสี่แห่งในสุนทรวันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ได้แก่ อุทยานแห่งชาติสุนทรวัน, เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าสุนทรวันตะวันตก, เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าสุนทรวันใต้ และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าสุนทรวันตะวันออก
สุนทรวันครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 10,000 ตารางกิโลเมตร (3,900 ตารางไมล์) โดยผืนป่าในภาคขุลนาครอบคลุมพื้นที่ 6,017 ตารางกิโลเมตร (2,323 ตารางไมล์) และในรัฐเบงกอลตะวันตกครอบคลุมพื้นที่ 4,260 ตารางกิโลเมตร (1,640 ตารางไมล์) ในเขต 24 ปรคณาใต้และเขต 24 ปรคณาเหนือ ชนิดพรรณไม้ที่พบมากคือ หงอนไก่ใบเล็ก (Heritiera fomes) และตาตุ่มทะเล (Excoecaria agallocha) ป่าชายเลนแห่งนี้เป็นที่อยู่อาศัยของพรรณสัตว์ป่า 453 ชนิด ซึ่งรวมถึงนก 290 ชนิด ปลา 120 ชนิด สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 42 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 35 ชนิด และสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 8 ชนิด
แม้จะมีคำสั่งห้ามฆ่าหรือจับสัตว์ป่าทั้งหมดนอกเหนือจากปลาและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังบางชนิด แต่ปรากฏรูปแบบที่สม่ำเสมอของความหลากหลายทางชีวภาพที่ลดลงหรือการสูญเสียชนิดพันธุ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 และปรากฏว่าคุณภาพของระบบนิเวศสุนทรวันกำลังเสื่อมโทรมลง กรมป่าไม้มีหน้าที่รับผิดชอบการบริหารและจัดการอุทยานแห่งชาติสุนทรวันในรัฐเบงกอลตะวันตก ส่วนในบังกลาเทศมีการจัดตั้งแขวงป่าไม้ขึ้นใหม่ใน พ.ศ. 2536 เพื่ออนุรักษ์ป่า โดยมีหัวหน้าอนุรักษ์ป่าไม้ประจำการที่นั่นนับแต่นั้น แม้รัฐบาลของสองประเทศจะมีความมุ่งมั่นในการสงวนรักษาป่า แต่สุนทรวันก็ยังตกอยู่ในภาวะถูกคุกคามด้วยสาเหตุทั้งจากธรรมชาติและจากมนุษย์ ใน พ.ศ. 2550 การขึ้นฝั่งของไซโคลนซิดร์ที่บังกลาเทศสร้างความเส
รมชาติและจากมนุษย์ ใน พ.ศ. 2550 การขึ้นฝั่งของไซโคลนซิดร์ที่บังกลาเทศสร้างความเสียหายแก่พื้นที่ร้อยละ 40 ของสุนทรวัน ป่ายังประสบภาวะเค็มเพิ่มขึ้นเนื่องจากระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้นและปริมาณน้ำจืดที่ลดลง ตามรายงานของยูเนสโกใน พ.ศ. 2559 คาดกันว่าโรงไฟฟ้าพลังถ่านหินรามปาลซึ่งมีการเสนอให้สร้างขึ้นในตำบลรามปาล อำเภอพาเครหาฏ ภาคขุลนา ห่างจากสุนทรวันไปทางทิศเหนือ 14 กิโลเมตร (8.7 ไมล์) จะสร้างความเสียหายเพิ่มเติมแก่ป่าชายเลนที่เป็นเอกลักษณ์ผืนนี้
อุทยานแห่งชาติสุนทรวัน
อุทยานแห่งชาติสุนทรวัน เป็นอุทยานแห่งชาติ เขตรักษาพันธุ์เสือ และเขตสงวนชีวมณฑลในรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย โดยเป็นส่วนหนึ่งของสุนทรวันบนดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคาและติดกับป่าสงวนสุนทรวันในประเทศบังกลาเทศ ดินดอนสามเหลี่ยมแห่งนี้ถูกปกคลุมด้วยป่าชายเลนหนาแน่นและเป็นหนึ่งในเขตสงวนเสือโคร่งเบงกอลที่ใหญ่ที่สุด นอกจากนี้ยังเป็นที่อยู่อาศัยของนก สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง และสัตว์เลื้อยคลานนานาชนิดซึ่งรวมถึงจระเข้น้ำเค็ม
พื้นที่ที่เป็นอุทยานแห่งชาติสุนทรวันในปัจจุบันได้รับการประกาศให้เป็นพื้นที่หลักของเขตรักษาพันธุ์เสือสุนทรวันใน พ.ศ. 2516 และของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งหนึ่งใน พ.ศ. 2520 ได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติในวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกใน พ.ศ. 2530 และได้รับการกำหนดเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2562

อ้างอิง
จังหวัดอีลอม
จังหวัดอีลอม ( ) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ มีอาณาเขตติดกับจังหวัดเคร์มอนชอฮ์ทางทิศเหนือ จังหวัดโลเรสถานทางทิศตะวันออก จังหวัดฆูเซสถานทางทิศใต้ และมีพรมแดนติดกับประเทศอิรักทางทิศตะวันตก โดยมีศูนย์กลางการปกครองคือกีลอน จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2016 จังหวัดมีประชากร 580,158 คนและเป็นจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดในประเทศอิหร่าน ประชากรส่วนใหญ่ประมาณ 80% พูดภาษาถิ่นของภาษาเคิร์ด, พูดภาษาลูรี 10% และพูดภาษาลากี 6%
ในอดีตจังหวัดอีลอมเป็นส่วนหนึ่งของเอลาม ต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอะคีเมนิดและจักรวรรดิแซสซานิด ในปี ค.ศ. 1930 จังหวัดได้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเคร์มอนชอฮ์ จังหวัดโลเรสถาน และจังหวัดฆูเซสถาน ภายหลังได้ถูกแบ่งแยกออกเป็นจังหวัดอีลอมในปี ค.ศ. 1974

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Ilam Province Department of Education 
* Ilam Picture Gallery 
* Hamid-Reza Hosseini, Shush at the foot of Louvre (Shush dar dāman-e Louvre), in Persian, jadidonline.com, 10 March 2009. Audio slideshow (6 min 31 sec).
*
อังกราดูเอรูวิชมู
อังกราดูเอรูวิชมู ( ) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า อังกรา ( ) เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งบนเกาะตือร์ไซรา ประเทศโปรตุเกส และเป็นหนึ่งในเมืองหลักสามเมืองของอะโซร์ส อังกราก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1478 ในอดีตเป็นเมืองที่สำคัญที่สุดในอะโซร์สในฐานะที่พำนักของมุขนายกและที่ตั้งหน่วยงานราชการต่าง ๆ ของอะโซร์ส นอกจากนี้ยังเคยเป็นเมืองหลวงของโปรตุเกสระหว่างสงครามเสรีนิยม ใน ค.ศ. 2011 เมืองนี้ประชากร 35,402 คน ในพื้นที่ประมาณ 239 ตารางกิโลเมตร ย่านกลางเมืองอังกราได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกใน ค.ศ. 1983

อ้างอิง
ปราซาดูกูแมร์ซียู
ปราซาดูกูแมร์ซียู ( ; "จัตุรัสการค้า") ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเทกัสในกรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส จัตุรัสนี้ยังคงเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ ตึไรรูดูปาซู ( ; "ลานพระราชวัง") เนื่องจากในอดีตเป็นที่ตั้งของพระราชวังรีไบรา ( ) จนกระทั่งพระราชวังนี้ถูกทำลายโดยแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในลิสบอน ค.ศ. 1755 หลังเหตุแผ่นดินไหว จัตุรัสถูกปรับแบบใหม่โดยสมบูรณ์ในฐานะส่วนหนึ่งของการสร้างย่านกลางกรุงลิสบอนตอนล่างขึ้นใหม่ตามคำสั่งของซึบัชตีเยา ฌูแซ ดึ การ์วัลยู มาร์ควิสที่ 1 แห่งปงบัล ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรโปรตุเกสระหว่าง ค.ศ. 1750–1777 ในรัชกาลพระเจ้าฌูแซที่ 1 พระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส

อ้างอิง
คัด (หมวก)
คัด ( ) คือหมวกแบบโบราณประเภทหนึ่งของเกาหลีซึ่งได้อิทธิพลมาจากจีน สวมโดยผู้ชายพร้อมกับชุดฮันบก (เครื่องแต่งกายสมัยโบราณของเกาหลี) ในสมัยโชซ็อน คัดทำจากขนหางม้าพร้อมด้วยโครงไม้ไผ่และบางส่วนมีสีดำแต่โปร่งแสง

คัดส่วนมากจะเป็นทรงกระบอก มีปีกกว้างทำจากโครงไม้ไผ่ มีเพียงชายชั้นสูงในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เท่านั้นที่สามารถสวมคัดซึ่งแสดงสถานะทางสังคมและป้องกันผมมัดจุกแบบ ซังทู ( ) ของพวกเขา
ช่างฝีมือที่ทำหมวกคัดเรียกว่า คัดอิลจัง ( ) ในภาษาเกาหลี มาจากคำ คัดอิล ( ; "การทำหมวก") ประสมกับคำ ชัง ( ; "ช่าง, ช่างฝีมือ, อาจารย์แห่งการช่าง") เนื่องจากงานคัดอิลต้องอาศัยฝีมือช่างที่ต้องใช้เทคนิคซับซ้อนและวัสดุหลากหลาย จึงได้รับการกำหนดให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้หมายเลข 4 เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1964
ประวัติ
ต้นกำเนิดของ คัด มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยทั่วไปหมวกต่อไปนี้ถือเป็นตัวอย่างแรกของสิ่งที่เรียกว่าคัดในปัจจุบัน: หมวกที่เรียกว่า iphyeong baekhwa pimo ( ) จาก Geumnyeongchong ( ) สุสานชิลลาโบราณในคย็องจู และหมวกทรงกระทะที่แตกต่างจากหมวกธรรมดาทั้งในด้านลวดลายและรูปทรง และปรากฏอยู่ในภาพจิตรกรรมฝาผนังที่ Gamsinchong ( ) สุสานโคกูรยอโบราณ แม้กระทั่งในยุคสมัยใหม่ หมวกนี้ก็ยังคงสวมใส่กันอย่างแพร่หลายในผู้สูงอายุและคนชนบทจนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20

สีและประเภท
สีและประเภทของคัดแบ่งไปตามกรณีและสถานะทางสังคม

ในสมัยโชซ็อน คัดสีดำหรือ ฮึงนิบ ( ) ถูกสงวนสิทธิ์ที่จะสวมใส่ให้แก่ชายที่ผ่านการสอบคัดเลือกขุนนางหรือควากอ
คัดสีขาว ( ) สวมในช่วงไว้ทุกข์ ตัดเย็บด้วยวิธีเดียวกับคัดสีดำ แต่ทำจากsambe (ป่าน) ซึ่งสอดคล้องกับชุดไว้ทุกข์ที่ทำจากป่านเกาหลีแบบดั้งเดิม

คัดสีแดง ( ) สวมโดยนายทหารแห่งโชซอน สีนี้มาจากสีแดงแลกเกอร์

สามัญชนนิยมสวมหมวกแบบที่เรียกว่า แพแร็งอี ( ) ซึ่งสานขึ้นจากไม้ไผ่

ภาพ
File:Korea-History-Goban Game in Seoul Korea 1904 (LOC).jpg
File:A Korean man in a traditional robe and boots, wearing a horse hair and bamboo hat (5953657611).jpg
File:Koreans oldest pic 3.jpg
File:Koreans oldest pic group.jpg
File:Азия (Крубер, Григорьев, Барков, Чефранов, 1900) page57.jpg
File:Korea Hanbok Fashion Show 26 (8422277859).jpg|นักดนตรีสวมคัดและฮันบกในฮันบกแฟชันโชว์, 2013
File:161019 구르미 그린 달빛 팬사인회 (5).jpg|พัก โบ-ก็อม นักแสดง สวมคัดและฮันบกสำหรับงานซากึก รักเราพระจันทร์เป็นใจ (2016)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Gat, Traditional Headgear in Korea by the National Research Institute of Cultural Heritage
* "Master Artisan of Horsehair Hat Making" 
* "Gat, Encyclopedia of Korean Culture"
จังหวัดมะกเว
มะกเว ( ) เป็นจังหวัดหนึ่งของภาคมะกเว บริเวณตอนกลางของประเทศพม่า

อำเภอ
จังหวัดมะกเวประกอบด้วยอำเภอดังต่อไปนี้
* อำเภอมะกเว
* อำเภอเยนานช่อง
* อำเภอเชาะ
* อำเภอตอง-ดวี่นจี้
* อำเภอมโหย่ติ
* อำเภอนะเมาะ
น้ำสลัดเทาซันด์ไอแลนด์
น้ำสลัดเทาซันด์ไอแลนด์ ( ) เป็นน้ำสลัดหรือเครื่องปรุงรสที่มีส่วนประกอบได้แก่ มายองเนส น้ำมันมะกอก น้ำมะนาว ปาปริกา ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ มัสตาร์ด น้ำส้มสายชู ไข่ ครีม ซอสพริก และซอสมะเขือเทศ ผสมผักหรือถั่วอื่น ๆ เช่น แตงกวาดอง หอมใหญ่ พริกหยวก กระเทียม วอลนัต เกาลัด
ที่มาของน้ำสลัดเทาซันด์ไอแลนด์ยังไม่เป็นที่สรุป กล่าวกันโดยทั่วไปว่ามีที่มาจากผู้อาศัยอยู่แถบหมู่เกาะเทาซันด์ระหว่างสหรัฐกับแคนาดาช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ก่อนจะได้รับความนิยมในวงกว้าง ด้านไมเคิล เบล นักสังคมวิทยา มหาวิทยาลัยวิสคอนซินทำการศึกษาจนพบว่าคำบอกเล่าเกี่ยวกับที่มาของน้ำสลัดนี้มีความแตกต่างในแต่ละพื้นที่ เบลยังพบว่าสูตรดั้งเดิมของน้ำสลัดเทาซันด์ไอแลนด์มาจากน้ำสลัดฝรั่งเศส ซึ่งปรากฏในหนังสือ The Fannie Farmer Cookbook ฉบับที่ 11 (ค.ศ. 1965)

น้ำสลัดเทาซันด์ไอแลนด์ใช้ทานกับสลัด นอกจากนี้ยังใช้ทานร่วมกับอาหารอื่น เช่น แซนด์วิช แฮมเบอร์เกอร์ พิซซา และกานาเป

อ้างอิง
จังหวัดยะแม่ที่น
จังหวัดยะแม่ที่น ( ) เป็นจังหวัดของ เขตมัณฑะเลย์ ในตอนกลางของ ประเทศพม่า

อำเภอ
จังหวัดยะแม่ที่นมีอำเภอดังต่อไปนี้
* อำเภอยะแม่ที่น
* อำเภอปยอ-บแว
กำเนิดโคตรพยัคฆ์คิงส์แมน
กำเนิดโคตรพยัคฆ์คิงส์แมน ( ) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/สายลับ กำกับ ร่วมอำนวยการสร้างและร่วมเขียนบทโดยแมทธิว วอห์น ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ปฐมบทของภาพยนตร์ชุด คิงส์แมน โดยยังคงมีเค้าโครงจากหนังสือการ์ตูน คิงส์แมน ซึ่งเขียนโดย เดฟ กิบเบินส์ และมาร์ก มิลลาร์ นำแสดงโดย เรล์ฟ ไฟนส์, เจมมา อาร์เทอร์ตัน, รีส อีวันส์, แมททิว กู๊ด, ทอม ฮอลแลนเดอร์, แฮร์ริส ดิกคินสัน, ดานีเอล บรืล, จีมง อูนซู, และชาลส์ แดนซ์ กำเนิดโคตรพยัคฆ์คิงส์แมน ออกฉายในสหรัฐวันที่ 22 ธันวาคม 2021 ภาพยนตร์ทำเงิน 126 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก และได้รับการตอบรับแบบผสม ภาพยนตร์ประสบความล้มเหลวในการทำเงิน แต่ประสบความสำเร็จในบริการสตรีมมิ่ง
ภาคต่อ โคตรพยัคฆ์ราชันคิงส์แมน (The King's man: The Traitor King) กำลังอยู่ในการพัฒนาพร้อมภาคต่อของไตรภาค คิงส์แมน: ราชันโคตรพยัคฆ์ (Kingsman: The Blue Blood)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 
* 
* กำเนิดโคตรพยัคฆ์คิงส์แมน ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
* กำเนิดโคตรพยัคฆ์คิงส์แมน ที่เมทาคริติก
น้ำแข็งไส
น้ำแข็งไส, หวานเย็น หรือ จ้ำบ๊ะ (มักเขียนผิดเป็น น้ำแข็งใส) คืออาหารว่างชนิดหนึ่งของไทย ใช้น้ำแข็งก้อนใหญ่ไสจนเป็นเกล็ด แล้วอัดลงในถ้วยให้เป็นแท่ง ราดด้วยน้ำหวาน รวมไปถึงการนำมาผสมปรับปรุงรับประทานพร้อมกับขนมอื่น ๆ เช่น ลอดช่อง เผือก ลูกชิด ซ่าหริ่ม ทับทิมกรอบ ฟักทองเชื่อม เฉาก๊วย ข้าวโพด ถั่วแดง ลูกชิด ลูกบัว วุ้น ขนมปังหั่นก้อน เป็นต้น ราดน้ำกะทิลอยดอกมะลิ หรือขนุนในน้ำเชื่อม มีขายตั้งแต่รถเข็น แผงลอย ไปถึงห้างสรรพสินค้า
น้ำแข็งเริ่มมีมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 ที่สั่งมาจากสิงคโปร์ จะส่งตรงเข้าไปในวัง จนกระทั่งมีการตั้งโรงน้ำแข็งสยามขึ้นมา สิ่งที่นิยมคือ นำน้ำแข็งมาทำให้เป็นเกล็ด อัดเป็นแท่งเสียบไม้ ราดด้วยน้ำหวาน ส่วนจ้ำบ๊ะ มีต้นกำเนิดจากชาวจีนในจังหวัดเพชรบุรี คิดค้นจากการนำของกินที่เหลือตอนเช้า คือ ปาท่องโก๋ ไปทอดกรอบแล้วใส่น้ำแข็งไสลงไป เทน้ำหวานสีแดง โดยยังไม่เรียกว่า จ้ำบ๊ะ จนปี พ.ศ. 2490 มีการบริโภคนมข้นหวานอย่างแพร่หลาย จึงมีการราดนมข้นหวานลงไป มีลำดับองค์ประกอบคือ ชั้นฐานประกอบด้วย ปาท่องโก๋ทอด/ขนมปังหัวกะโหลก หั่นเป็นชิ้นพอคำ ต่อมาคือชั้นน้ำแข็งไสในลักษณะพูนคล้ายทรงภูเขาหรือกะลาครอบ และชั้นที่ 3 คือ ชั้นน้ำเชื่อม และชั้นยอด โรยนมข้นหวาน จากนั้นจ้ำบ๊ะม
ือกะลาครอบ และชั้นที่ 3 คือ ชั้นน้ำเชื่อม และชั้นยอด โรยนมข้นหวาน จากนั้นจ้ำบ๊ะมีความแพร่หลายในจังหวัดขอนแก่นราวปี พ.ศ. 2525 จนเป็นที่รู้จักและได้รับความนิยม ที่มาของชื่อ จ้ำบ๊ะ น่าจะมาจาก น้ำแข็งไสสีขาวที่พูนขึ้นคล้ายหน้าอกของนางระบำจ้ำบ๊ะ
ดูเพิ่ม
* พัดบิงซู (เกาหลี)
* คากิโงริ (ญี่ปุ่น)
* เปาปิ่ง (จีน/ไต้หวัน)
* ไอซ์กาจัง (มาเลเซีย)

อ้างอิง
มิชชาเอล เอ็นเดอ
มิชชาเอล อันเดรอัส เฮ็ลมูท เอ็นเดอ ( ; 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1929 – 28 สิงหาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักเขียนชาวเยอรมัน ประเภทจินตนิมิตและบันเทิงคดีเด็ก มีชื่อเสียงจากมหากาพย์เรื่อง The Neverending Story และเรื่องอื่นที่มีชื่อเสียงอย่างเช่น Momo และ Jim Button and Luke the Engine Driver ผลงานของเขาได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากกว่า 40 ภาษา และขายได้มากกว่า 35 ล้านเล่ม ยังได้รับการดัดแปลงมาทำเป็นภาพยนตร์ ละครเวที อุปรากร และหนังสือเสียงมากมาย เอ็นเดอเป็นหนึ่งในนักเขียนชาวเยอรมันที่มีชื่อเสียงที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมากแล้วจะเป็นบันเทิงคดีเด็ก แต่เขาก็ไม่ได้เขียนหนังสือเด็กเสมอไป เขายังเขียนหนังสือสำหรับผู้ใหญ่ด้วย งานเขียนของเอ็นเดอมีส่วนผสมความเหน
ด็กเสมอไป เขายังเขียนหนังสือสำหรับผู้ใหญ่ด้วย งานเขียนของเอ็นเดอมีส่วนผสมความเหนือจริงระหว่างความเป็นจริงกับจินตนิมิต
รายชื่อปลัดกระทรวงวัฒนธรรมของไทย
ปลัดกระทรวงวัฒนธรรม เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ ประเภทบริหาร ระดับสูง (นักบริหารระดับ 11 เดิม) เป็นตำแหน่งหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวงของกระทรวงวัฒนธรรม

ปลัดกระทรวงคนหนึ่งมีอำนาจหน้าที่ ดังนี้

# รับผิดชอบควบคุมราชการประจำในกระทรวง กำหนดแนวทางและแผน การปฏิบัติราชการของกระทรวง และลำดับความสำคัญของแผนการปฏิบัติราชการประจำปีของ ส่วนราชการในกระทรวงให้เป็นไปตามนโยบายที่รัฐมนตรีกำหนด รวมทั้งกำกับ เร่งรัด ติดตาม และประเมินผลการปฏิบัติราชการของส่วนราชการในกระทรวง
# เป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการของส่วนราชการในกระทรวงรองจากรัฐมนตรี
# เป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการในสำนักงานปลัดกระทรวง และรับผิดชอบ ในการปฏิบัติราชการของสำนักงานปลัดกระทรวง
รายนาม
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|- style="background:#cccccc"
|ลำดับ
|รูป
|รายนาม
|เริ่มวาระ
|สิ้นสุดวาระ
|-
| 1
| 
| หม่อมราชวงศ์จักรรถ จิตรพงศ์
| 21 ตุลาคม พ.ศ. 2545 
| 30 กันยายน พ.ศ. 2547
|-
| 2
| 
| คุณหญิงทิพาวดี เมฆสวรรค์
| 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547
| 30 กันยายน พ.ศ. 2549
|-
| 3
| 
| วีระ โรจน์พจนรัตน์
| 1 ตุลาคม พ.ศ. 2549 
| 30 กันยายน พ.ศ. 2553
|-
| 4
| 
| สมชาย เสียงหลาย
| 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 
| 6 ธันวาคม พ.ศ. 2555
|-
| 5
| 
| ปริศนา พงษ์ทัดศิริกุล
| 7 ธันวาคม พ.ศ. 2555
| 30 กันยายน พ
พ.ศ. 2555
|-
| 5
| 
| ปริศนา พงษ์ทัดศิริกุล
| 7 ธันวาคม พ.ศ. 2555
| 30 กันยายน พ.ศ. 2556
|-
| 6
| 
| ปรีชา กันธิยะ
| 1 ตุลาคม พ.ศ. 2556
| 26 มิถุนายน พ.ศ. 2557
|-
| 7
| 
| ศาสตราจารย์ อภินันท์ โปษยานนท์
| 27 มิถุนายน พ.ศ. 2557 
| 30 กันยายน พ.ศ. 2559
|-
| 8
| 
| กฤษศญพงษ์ ศิริ
| 1 ตุลาคม พ.ศ. 2559 
| 30 กันยายน พ.ศ. 2563
|-
| 9
| 
| ยุพา ทวีวัฒนะกิจบวร
| 1 ตุลาคม พ.ศ. 2563 
| 30 กันยายน พ.ศ. 2567
|-
| 10
| 
| ประสพ เรียงเงิน
| 11 ธันวาคม พ.ศ. 2567
| ปัจจุบัน
|-
|}
สวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์
สวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์ ( ) เป็นสวนพฤกษศาสตร์เขตร้อนที่มีอายุยาวนาน 163 ปี ตั้งอยู่บริเวณชายขอบของย่านสรรพสินค้าถนนออร์ชาร์ด (Orchard Road) ในประเทศสิงคโปร์ โดยเป็น 1 ใน 3 สวนพฤกษศาสตร์ และเป็นสวนพฤกษศาสตร์เขตร้อนเพียงแห่งเดียวที่ได้รับเกียรติให้เป็นแหล่งมรดกโลกขององค์การยูเนสโก สวนพฤกษศาสตร์แห่งนี้ถูกจัดอันดับให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวด้านสวนพฤกษศาสตร์ชั้นนำของทวีปเอเชียตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 โดยรางวัล TripAdvisor Travellers' Choice Awards ทั้งยังได้รับการประกาศให้เป็นสวนพฤกษศาสตร์แห่งปีในรางวัล International Garden Tourism Awards ในปี พ.ศ. 2555 และยังได้รับเรทติ้งในระดับสามดาวจากมิชลินอีกด้วยในปี พ.ศ. 2551
สวนแห่งนี้เป็นมรดกโลกแห่งแรกของสิงคโปร์ และเป็นสวนพฤกษศาสตร์แห่งแรกในทวีปเอเชียและเป็นแห่งที่ 3 ของโลกที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ต่อจากสวนพฤกษศาสตร์แพดัว (Orto Botanico di Padova) ในประเทศอิตาลี และ Royal Botanic Gardens ในเขตคีว (Kew) ของประเทศอังกฤษ โดยสวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์ เป็นสวนสไตล์อังกฤษเพียงแห่งเดียวในโซนภูมิประเทศเขตร้อนและตั้งอยู่กลางใจเมืองของประเทศสิงคโปร์
สวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์ มีพื้นที่มากกว่า 260 ไร่ สร้างขึ้นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2402 จึงแสดงให้เห็นถึงวิวัฒนาการของสวนพฤกษศาสตร์เขตร้อนของอาณานิคมอังกฤษ ที่ได้กลายเป็นสถาบันการศึกษาทางวิทยาศาสตร์อันทันสมัยระดับโลกซึ่งใช้สำหรับทั้งการอนุรักษ์และการศึกษา มีบทบาทสำคัญในฐานะที่เป็นสถาบันการศึกษาชั้นนำทางด้านพฤกษศาสตร์เขตร้อน
ในช่วงปีแรกที่สวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์มีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนให้เกิดการพัฒนาการเกษตรในประเทศสิงคโปร์และภูมิภาค การทดลองและการกระจายพืชที่มีประโยชน์ และหนึ่งในความสำเร็จที่เก่าแก่ที่สุดและมีความสำคัญมากที่สุดคือ การแนะนำการทดลองและการส่งเสริมการขายยางพารา จนกลายเป็นพืชหลักที่นำความเจริญรุ่งเรืองที่ดีในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2418

นอกจากนี้ สวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์ ยังประกอบไปด้วยสวนกล้วยไม้แห่งชาติสิงคโปร์ ที่มีกล้วยไม้มากกว่า 2,000 ชนิดจัดแสดงอยู่ และมีการจำลองป่าฝนเมืองร้อนอีกด้วย
มรดกโลก
การประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 39 ค.ศ. 2015 สวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
* (ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใดๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม

* (iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนาทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ

อ้างอิง
จังหวัดตองจี
จังหวัดตองจี ( ; ), เว้งต้นตี๊ เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในรัฐฉานใต้ ประเทศพม่า มีเมืองหลักและศูนย์กลางการปกครองคือตองจี

การแบ่งเขตการปกครอง
จังหวัดตองจี ประกอบด้วยสองอำเภอได้แก่ อำเภอตองจี และ อำเภอล้อกจอก

ใน พ.ศ. 2551 รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ของประเทศได้ตั้งเขตปกครองตนเอง 2 แห่ง โดยแยก 7 อำเภอออกจากจังหวัดเพื่อจัดตั้งพื้นที่ปกครองตนเองดะนุ และ พื้นที่ปกครองตนเองปะโอ

พ.ศ. 2565 จังหวัดตองจีถูกแบ่งออกเพื่อจัดตั้งจังหวัดใหม่ โดยแยกสามอำเภอได้แก่ อำเภอกาดล้อ, อำเภอยองห้วย และ อำเภอผายขุ่น ตั้งเป็นจังหวัดกาดล้อใหม่ ทำให้จังหวัดตองจีเหลือเพียงสองอำเภอ

อ้างอิง
ซะบีด
ซะบีด ( ) เป็นเมืองที่มีสถาปัตยกรรมทางการทหาร ที่อยู่อาศัย รวมถึงผังเมือง ทำให้เมืองนี้เป็นแหล่งโบราณคดีและประวัติศาสตร์ เป็นอดีตเมืองหลวงของเยเมนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13–15 ซะบีดได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ ค.ศ. 1993 และต่อมา ค.ศ. 2000 ซะบีดถูกขึ้นรายชื่อแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย

ภูมิศาสตร์
ซะบีดมีประชากรประมาณ 52,590 คนที่ชายฝั่งที่ราบทางตะวันตกของประเทศเยเมน

แหล่งมรดกโลก
ทางยูเนสโกประกาศให้ซะบีดเป็นแหล่งมรดกโลกตั้งแต่ ค.ศ. 1993 โดยมีมัสยิดใหญ่แห่งซะบีดเป็นสถานที่สำคัญ และสามารถเยี่ยมชมร่องรอยของมหาวิทยาลัยได้
ใน ค.ศ. 2000 ซะบีดถูกจัดให้อยู่ในรายชื่อแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตรายตามคำสั่งของรัฐบาลเยเมน เนื่องจากสถานะของการบำรุงรักษาและการอนุรักษ์ที่ไม่ดี ยูเนสโกรายงานว่า เกือบ "ร้อยละ 40 ของบ้านในเมืองถูกแทนที่ด้วยอาคารคอนกรีต และบ้านหลังอื่นกับตลาดซูกโบราณอยู่ในสภาพเสื่อมโทรม ถ้าเมืองนี้ยังไม่เริ่มรักษามรดกทางวัฒนธรรมภายในสองปี สถานที่นี้อาจสูญเสียสถานะมรดกโลกได้

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

*UNESCO World Heritage Site listing
*Encyclopædia Britannica, Zabid