SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
ชาวเบงกอล
ชาวเบงกอล ( ; , ) คือกลุ่มชาติพันธุ์อินโด-อารยันกลุ่มหนึ่งที่เป็นชนพื้นเมืองของภูมิภาคเบงกอลในเอเชียใต้ หรือระบุให้แคบลงคือ ส่วนตะวันออกของอนุทวีปอินเดียซึ่งปัจจุบันถูกแบ่งระหว่างประเทศบังกลาเทศกับรัฐเบงกอลตะวันตก, รัฐตริปุระ และบางส่วนของรัฐอัสสัม รัฐเมฆาลัย และรัฐมณีปุระของประเทศอินเดีย ชาวเบงกอลพูดภาษาเบงกอลซึ่งเป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน
ชาวเบงกอลเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของโลก รองจากชาวฮั่นและชาวอาหรับ นอกเหนือจากบังกลาเทศและรัฐเบงกอลตะวันตก, รัฐตริปุระ และหุบเขาพรากในรัฐอัสสัมของอินเดียแล้ว ประชากรชาวเบงกอลส่วนใหญ่ยังอาศัยอยู่ในดินแดนสหภาพหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ของอินเดีย เช่นเดียวกับเขตเนินเขาจิตตะกองของบังกลาเทศ (ซึ่งแต่เดิมไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคเบงกอล) โดยมีประชากรอย่างมีนัยสำคัญในเดลี, รัฐอรุณาจัลประเทศ, รัฐฉัตตีสครห์, รัฐฌารขัณฑ์, รัฐเมฆาลัย, รัฐมิโซรัม, รัฐนาคาแลนด์ และรัฐอุตตราขัณฑ์ของอินเดีย ชาวเบงกอลพลัดถิ่นทั่วโลก (ชาวบังกลาเทศพลัดถิ่นและชาวอินเดียเชื้อสายเบงกอล) มีชุมชนถาวรในปากีสถาน, สหรัฐ, สหราชอาณาจักร, แคนาดา, ตะวันออกกลาง, ญี่ปุ่น
งกอล) มีชุมชนถาวรในปากีสถาน, สหรัฐ, สหราชอาณาจักร, แคนาดา, ตะวันออกกลาง, ญี่ปุ่น, เกาหลีใต้, มาเลเซีย, สิงคโปร์ และอิตาลี
ชาวเบงกอลมีกลุ่มย่อยทางศาสนาที่สำคัญสี่กลุ่ม ได้แก่ ชาวมุสลิมเบงกอล, ชาวฮินดูเบงกอล, ชาวคริสต์เบงกอล และชาวพุทธเบงกอล

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Bengalis Encyclopædia Britannica entry
มะดาอินศอเลียะห์
มะดาอินศอเลียะห์ ( ) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า อัลฮิจญร์ ( ) เป็นโบราณสถานที่ตั้งอยู่ในบริเวณอัลอูลาของแคว้นมะดีนะฮ์ ฮิญาซ ซาอุดีอาระเบีย ซากส่วนใหญ่มาจากสมัยราชอาณาจักรแนบาเทีย (คริสต์ศตวรรษที่ 1) และมีบางส่วนมาจากยุคของลิฮยานและจักรวรรดิโรมัน อีกด้วย

ในอัลกุรอาน ได้กล่าวว่าบริเวณนี้เคยเป็นของเผ่าษะมูดในสมัยของนบีศอเลียะห์ โดยเผ่านี้ถูกอัลลอฮ์ (พระเจ้า) ลงโทษโดยให้เกิดแผ่นดินไหวและฟ้าผ่าในบริเวณนี้ เพราะเผ่านี้หลงไปสักการะรูปปั้น (ซึ่งผิดหลักศาสนาอิสลาม) จึงทำให้บริเวณนี้เป็นพื้นที่ต้องคำสาป

ใน ค.ศ. 2008 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนมะดาอินศอเลียะห์เป็นแหล่งมรดกโลกแห่งแรกของซาอุดีอาระเบีย
ชื่อ
ชื่อของสถานที่นี้มีอยู่หลายชื่อ โดยที่สตราโบและนักเขียนแถบเมดิเตอเรเนียนได้ใช้ชื่อว่าเฮกรา ส่วนชื่อปัจจุบันตั้งตามชื่อของนบี (ศาสดา) ศอเลียะห์ และชื่อ อัลฮิจญร์ ("แดนหิน" หรือ "บริเวณที่มีหิน") ถูกใช้สำหรับภูมิประเทศของที่นี่
ประวัติ
ในอัลกุรอาน
ในช่วงประมาณสหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล บริเวณนี้เคยเป็นที่ตั้งของชาวษะมูด โดยเป็นเผ่าที่สลักหินเป็นที่อยู่อาศัย และเผ่านี้เป็นเผ่าที่ชอบสักการะรูปปั้น และชอบกดขี่ นบีศอเลียะห์ (ซึ่งกลายเป็นชื่อของสถานที่นี้ในปัจจุบัน ) ได้เรียกให้เผ่าษะมูดขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ แต่พวกเขาปฏิเสธ แล้วท้าให้ศอเลียะห์นำอูฐเพศเมียที่ตั้งท้องออกมาจากภูเขาลูกหนึ่ง และแล้ว อูฐตัวนั้นก็ออกมาตามพระบัญชาของอัลลอฮ์ เพื่อเป็นข้อพิสูจน์ของศอเลียะห์ แต่อย่างไรก็ตาม มีคนกลุ่มน้อยเท่านั้นที่เชื่อ ส่วนคนที่ไม่เชื่อได้ลงมือฆ่าอูฐศักดิ์สิทธิ์ (ซึ่งผิดสัญญาตามที่พวกเขาบอกว่าจะรักษาอูฐอย่างดี) และลูกของมันก็วิ่งกลับไปที่ช่องเขาเดิมที่มันมา ชาวษะมูดถูกเตือนให้เตรียม
ย่างดี) และลูกของมันก็วิ่งกลับไปที่ช่องเขาเดิมที่มันมา ชาวษะมูดถูกเตือนให้เตรียมการลงโทษในเวลา 3 วัน และเนื่องจากว่าพวกเขาไม่เชื่อเรื่องการลงโทษ ศอเลียะห์กับผู้ศรัทธาก็ออกจากเมืองนี้ไป ส่วนพวกที่ไม่ออกก็ถูกลงโทษโดยอัลลอฮ์—วิญญาณของพวกเขาออกจากร่างในช่วงที่มีแผ่นดินไหวและฟ้าร้องกัมปนาท
สมัยโรมัน
ในปี ค.ศ.106 อาณาจักรนาบาเทียนถูกครอบครองโดยจักรวรรดิโรมัน และทำให้แคว้นฮิญาซกลายเป็นจังหวัดอาระเบีย

ประวัติของบริเวณนี้ตั้งแต่จักรวรรดิโรมันล่มสลายจนถึงการมาของศาสนาอิสลาม ยังไม่ทราบแน่ชัด โดยมีบันทึกจากนักเดินทางและผู้แสวงบุญที่เดินทางไปมักกะฮ์เท่านั้น อัลฮิจญร์กลายเป็นสถานีที่ให้สิ่งของและน้ำแก่ผู้ทำฮัจญ์ และมีรายงานจากอิบน์ บะฏูเฏาะฮ์ในศตวรรษที่ 14 ว่า บริเวณนี้มีแต่บ้านที่ถูกสลักเป็นที่อยู่อาศัย และไม่มีกิจกรรมของมนุษย์อยู่ตรงนี้

ดูเพิ่ม
* อิรอมแห่งเสาเข็ม
* ลิฮยาน
* ราชอาณาจักรแนบาเทีย
* เมืองโบราณในซาอุดีอาระเบีย

อ้างอิง

สารานุกรม
* 
* (I./2003, II./2005, III./2006, IV./2009.)

แหล่งข้อมูลอื่น
* World Heritage listing submission
* Photo gallery at nabataea.net
* Personal website on Hegra (Madain Saleh) (picture, text, map, video and sound) at hegra.fr
* Photos from Mauritian photographer Zubeyr Kureemun
* Historical Wonder by Mohammad Nowfal
* Saudi Arabia's Hidden City from France24
* Madain Salah: Saudi Arabia's Cursed City

วิดีโอ
* The Road to Madain Salah
* Round in Madain Salah : Part1 – Part2 – Part3 – Part4
ปฏิบัติการคอนดอร์
ปฏิบัติการคอนดอร์ ( ; ; ) หรือ แผนคอนดอร์ ( ) เป็นการรณรงค์ด้วยการกดขี่ทางการเมืองและการก่อการร้ายของรัฐที่สหรัฐหนุนหลัง ซึ่งเกี่ยวโยงกับการดำเนินงานด้านข่าวกรองและการลอบสังหารฝ่ายตรงข้าม ได้รับการนำมาใช้อย่างเป็นทางการและอย่างสมบูรณ์แบบในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2518 โดยระบอบเผด็จการฝ่ายขวาในภูมิภาคกรวยใต้ของอเมริกาใต้

แผนการนี้ (ซึ่งมีจุดมุ่งหมายแต่เพียงในนามเพื่อขจัดอิทธิพลและแนวคิดคอมมิวนิสต์หรือโซเวียต) ได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อปราบปรามขบวนการต่อต้านนโยบายเศรษฐกิจเสรีนิยมใหม่ของรัฐบาลที่เข้าร่วมแผนการซึ่งพยายามเดินสวนทางกับนโยบายเศรษฐกิจของยุคก่อนหน้า
เนื่องด้วยลักษณะซ่อนเร้นของปฏิบัติการคอนดอร์ ตัวเลขที่แน่นอนของผู้เสียชีวิตที่เป็นผลโดยตรงจากปฏิบัติการจึงเป็นที่โต้แย้งอย่างมาก แหล่งข้อมูลบางแหล่งประเมินว่าอาจมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 60,000 คนจากปฏิบัติการ ประมาณ 30,000 คนในจำนวนนั้นอยู่ในอาร์เจนตินา; เอกสารชุดที่เรียกว่า "จดหมายเหตุแห่งความน่าสะพรึงกลัว" ระบุว่ามีผู้ถูกสังหาร 50,000 คน ผู้สูญหาย 30,000 คน และผู้ถูกจำคุก 400,000 คน; เจ. แพทริซ มักเชร์รี นักรัฐศาสตร์ชาวอเมริกัน ระบุในบทความเรื่องหนึ่งเมื่อ พ.ศ. 2545 ว่ามีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 402 คนจากปฏิบัติการต่าง ๆ ข้ามพรมแดนระหว่างประเทศ และกล่าวในบทความอีกเรื่องเมื่อ พ.ศ. 2552 ว่าผู้ที่ "ได้ลี้ภัยไปต่างประเทศแล้ว" และ "ถูกลักพาตัว ทรมาน
ื่องเมื่อ พ.ศ. 2552 ว่าผู้ที่ "ได้ลี้ภัยไปต่างประเทศแล้ว" และ "ถูกลักพาตัว ทรมาน และสังหารในประเทศพันธมิตร หรือถูกส่งตัวกลับประเทศบ้านเกิดอย่างผิดกฎหมายเพื่อจะถูกประหารชีวิต ... บุคคลเหล่านั้นหลายร้อยคน หรือหลายพันคน —ตัวเลขสุดท้ายยังไม่ได้รับการสรุปแน่นอน— ถูกลักพาตัว ทรมาน และสังหารในปฏิบัติการคอนดอร์" เหยื่อของปฏิบัติการรวมถึงผู้คัดค้านรัฐบาลและผู้นิยมฝ่ายซ้าย ผู้นำสหภาพและผู้นำชาวไร่ชาวนา นักบวชและแม่ชี นักศึกษาและครูอาจารย์ ปัญญาชนและผู้ต้องสงสัยว่าเป็นนักรบกองโจร แม้สำนักข่าวกรองกลาง (ซีไอเอ) จะบรรยายปฏิบัติการนี้ว่าเป็น "ความพยายามร่วมกันระหว่างฝ่ายข่าวกรอง/ฝ่ายรักษาความมั่นคงของหลายประเทศในอเมริกาใต้เพื่อต่อสู้กับการก่อการร้ายและการบ่
/ฝ่ายรักษาความมั่นคงของหลายประเทศในอเมริกาใต้เพื่อต่อสู้กับการก่อการร้ายและการบ่อนทำลาย" แต่คำ นักรบกองโจร ก็ถูกใช้เป็นเพียงข้ออ้าง เนื่องจากบุคคลเหล่านั้นไม่เคยมีจำนวนมากหรือแข็งแกร่งพอที่จะควบคุมพื้นที่ ได้รับการสนับสนุนอย่างเป็นรูปธรรมจากมหาอำนาจต่างชาติ หรือคุกคามความมั่นคงของชาติ สมาชิกสำคัญของปฏิบัติการคอนดอร์ได้แก่รัฐบาลต่าง ๆ ในชิลี, บราซิล, โบลิเวีย, ปารากวัย, อาร์เจนตินา และอุรุกวัย ส่วนเปรูและเอกวาดอร์ได้เข้าร่วมปฏิบัติการภายหลังโดยมีบทบาทไม่มากนัก
รัฐบาลสหรัฐสมัยประธานาธิบดีจอห์นสัน, นิกสัน, ฟอร์ด, คาร์เตอร์ และเรแกน คอยอำนวยความสะดวกในการวางแผน การประสานงาน การฝึกอบรมการทรมาน การสนับสนุนทางเทคนิค และให้ความช่วยเหลือทางทหารแก่บรรดาผู้ยึดอำนาจการปกครองของประเทศที่เข้าร่วมปฏิบัติการ ความช่วยเหลือดังกล่าวมักถูกส่งผ่านสำนักข่าวกรองกลาง

อ้างอิง
เดอะ ไมเนอร์ ฟู้ด กรุ๊ป
บริษัท เดอะ ไมเนอร์ ฟู้ด กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ( ; ย่อ MFG) เป็นผู้ดำเนินธุรกิจแฟรนไชส์ซึ่งเปิดดำเนินการร้านอาหาร เดอะ พิซซ่า คอมปะนี, สเวนเซ่นส์, ซิซซ์เลอร์, แดรี่ ควีน, เบอร์เกอร์ คิง, เดอะ คอฟฟี่ คลับ และไทยเอ็กซ์เพรส โดย ณ สิ้นปี 2561 มีร้านอาหารทั้งหมดราว 1,500 ร้าน

ประวัติ
ไมเนอร์ ฟู้ดก่อตั้งขึ้นโดย วิลเลี่ยม เอ็ลล์วู๊ด ไฮเน็ค (บิล ไฮเน็ค) ในปี พ.ศ. 2523 ด้วยการเปิดตัวร้านพิซซ่าแห่งแรกของบริษัทในประเทศไทย

ในปี 2523 ไมเนอร์ ฟู้ดได้รับสิทธิบริหารจัดการแฟรนไชส์ร้านไอศกรีมชื่อดังอย่างสเวนเซ่นส์จากซาน ฟรานซิสโก โดยในปัจจุบันสเวนเซ่นส์มีสาขาในประเทศไทยถึง 330 สาขาด้วยกัน
ต่อมาในปี 2535 ไมเนอร์ ฟู้ดได้ก่อตั้งบริษัท ไมเนอร์ ชีส จำกัด และ บริษัท ไมเนอร์ แดรี่ จำกัด โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อควบคุมต้นทุนการผลิต และคุณภาพวัตถุดิบหลักสำหรับร้านอาหารในเครือไมเนอร์ ฟู้ด อีกทั้งได้เปิดตัวซิซซ์เล่อร์ ร้านอาหารที่คัดสรรเมนูพร้อมเสิร์ฟ เนื้อย่างสไตล์ตะวันตก สาขาแรกที่ถนนทองหล่อ

ในปี 2539 ไมเนอร์ ฟู้ดจึงได้เปิดตัว แดรี่ ควีน และต่อมาได้เปิดตัวเบอร์เกอร์ คิง แบรนด์เบอร์เกอร์เมื่อปี 2543
หลังจากนั้นในปี 2544 ไมเนอร์ ฟู้ดจึงได้เริ่มสร้างแบรนด์ของตัวเอง โดยเปิดตัวแบรนด์ เดอะ พิซซ่า คอมปะนี ต่อมาในปี 2551 ไมเนอร์ ฟู้ดได้ลงทุนเพิ่มเติมในแบรนด์ร้านอาหารต่างชาติ ซึ่งเป็นการลงทุนครั้งใหญ่ในแบรนด์ร้านอาหารระดับนานาชาติ เดอะ คอฟฟี่ คลับ ร้านกาแฟที่ใหญ่ที่สุดในออสเตรเลีย ด้วยจำนวนสาขากว่า 450 สาขาใน 10 ประเทศ และมีผู้บริโภคมากกว่า 40 ล้านคนในปัจจุบัน
ในปี 2555 ไมเนอร์ ฟู้ดประสบความสำเร็จในการเปิดตัวธุรกิจร้านอาหารในประเทศจีน ด้วยการลงทุนในธุรกิจร้านอาหาร ริเวอร์ไซด์ แอนด์ คอร์ทยาร์ด แบรนด์ร้านอาหารจานปลาสไตล์เสฉวนบาร์บีคิว รสชาติแบบดั้งเดิม ผสมผสานเข้ากับวิธีการปรุงแบบสไตล์คันทรี่ ต่อมาในปี 2558 บริษัท ไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) และบริษัท เอส แอนด์ พี ซินดิเคท จำกัด (มหาชน) ได้ลงนามข้อตกลงร่วมในการก่อตั้งบริษัทร่วมทุน Patara Fine Thai Cuisine (PFTC) ในสหราชอาณาจักร โดยจะถือหุ้นฝ่ายละ 50% โดยได้สิทธิ์ในสินทรัพย์ในการพัฒนาร้านอาหารไทย 2 ร้านคือ ภัทราและสุดา
ปี 2561 ไมเนอร์ ฟู้ดเข้าซื้อหุ้นกว่า 75% ในบริษัท Benihana Holdings จำกัด ซึ่งเปิดดำเนินการร้านอาหารเบนิฮานากว่า 20 สาขาใน 12 ประเทศทั่วยุโรป เอเชีย ตะวันออกกลาง และอเมริกาเหนือ

ในปี 2562 ไมเนอร์ ฟู้ดเปิดตัวบริการเดลิเวอรี่ 1112 สำหรับแบรนด์ทั้ง 7 แบรนด์ภายใต้การดูแลของไมเนอร์ ฟู้ด ประเทศไทย ประกอบด้วยเดอะ พิซซ่า คอมปะนี, สเวนเซ่นส์, ซิซซ์เล่อร์, เบอร์เกอร์คิง, แดรี่ควีน, เดอะ คอฟฟี่ คลับ และไทยเอ็กซ์เพรส ผ่านทุกช่องทางการสื่อสาร ทั้งเว็บไซต์ แอปพลิเคชัน และโทรศัพท์สายด่วน

ธุรกิจในเครือไมเนอร์ ฟู้ด

ธุรกิจร้านอาหาร
* The Pizza Company
* Swensen’s
* Sizzler
* Dairy Queen
* Burger King
* The Coffee Club
* Reverside Grilled Fish
* Basil
* ThaiXpress
* Benihana
* Bonchon

ธุรกิจอื่น ๆ

* Minor Daily Limited (MDL)
* Minor Cheese Limited (MCL)
* SSP Thailand

นโยบายสวัสดิภาพสัตว์
หลังจากการเจรจากับซิเนอร์เจีย แอนิมอล องค์กรพิทักษ์สัตว์  เดอะ ไมเนอร์ ฟู้ด กรุ๊ป ผู้เป็นเจ้าของแฟรนไชส์แต่เพียงผู้เดียวของเบอร์เกอร์คิงในประเทศไทย ก็ได้ประกาศเจตนารมณ์ที่จะสั่งซื้อไข่ไก่จากฟาร์มปลอดกรงเท่านั้น (cage-free) ซึ่งจะมีผลบังคับใช้กับสาขาของเบอร์เกอร์คิงทุกแห่งในประเทศไทยรวมถึงสาขาที่จะเปิดในอนาคต และจะดำเนินการให้เสร็จสิ้นภายใน พ.ศ. 2570

อ้างอิง
คเณศชยันตี
คเณศชยันตี (วันเกิดพระคเณศ) หรือ Magha shukla chaturthi, ติลกุนท์จตุรถี, วรัทจตุรถี เป็นเทศกาลหนึ่งในศาสนาฮินดู ซึ่งเฉลิมฉลองวันประสูติของพระพิฆเนศ นิยมฉลองกันมากเป็นพิเศษในรัฐมหาราษฏระ ถึงแม้คเณศชยันตี และคเณศจตุรถี ซึ่งได้รับความนิยมเฉลิมฉลองทั่วไปนั้นจะแตกต่างกัน แต่ก็มีบางความเชื่อที่ยกย่องให้วันคเณศจตุรถีเป็นการเฉลิมฉลองวันประสูติของพระคเณศด้วย ในรัฐอุตตรประเทศเรียกว่าเทศกาล “ติโลเชาฐ์” หรือ “สากัตเชาฐ์” และในมหาราษฏระก็มีบ้างที่เรียกว่า “ติลกุนท์จตุรถี”

อ้างอิง
ทุรคาบูชา
ทุรคาบูชา ( , , ) เป็นเทศกาลในศาสนาฮินดูที่บูชาพระทุรคา เป็นที่นิยมฉลองกันมากเป็นพิเศษในรัฐเบงกอลตะวันตก, รัฐอัสสัม, รัฐตรีปุระ และ รัฐโอฑิศา รวมถึงบังกลาเทศ และ เนปาล เทศกาลนี้ตรงกับเดือน “อัศวิน” ตามปฏิทินฮินดู (ราวกันยายน - ตุลาคม) เฉลิมฉลองหลายวัน มีการตกแต่งศาสนสถานและเวทีต่าง ๆ อย่างอลังการ (ปันทัล) การขับร้องบทสวดบูชา การแสดงและนาฏศิลป์ และขบวนแห่ เทศกาลนี้ถือเป็นเทศกาลหลักใหญ่หนึ่งในลัทธิศักติของศาสนาฮินดู
ทุรคาบูชานั้นเฉลิมฉลองชัยชนะของพระนางในศึกระหว่างพระทุรคา และ ปีศาจควาย มหิงษาสูร จึงเป็นนัยสื่อถึงการเฉลิมฉลองของความดีที่ชนะความชั่ว แต่กระนั้นก็เฉลิมฉลองเทศกาลเก็บเกี่ยวในฐานะของเทวีแห่งพลังมารดาอันสรรสร้างสรรพสิ่ง และชีวิตในจักรวาล

หมายเหตุ

อ้างอิง

บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Sen Ramprasad (1720–1781). Grace and Mercy in Her Wild Hair: Selected Poems to the Mother Goddess. Hohm Press. .
* 
* 
* 
* 
*
นิปปูร์
นิปปูร์ (ซูเมอร์: Nibru, มักบันทึกตามตัวหนังสือคำเป็น , EN.LÍL KI , "นครเอ็นลิล;" แอกแคด: Nibbur) เป็นเมืองของชาวซูเมอร์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ซึ่งเป็นที่เคารพสักการะเอ็นลิลซึ่งเป็นเทพเจ้าที่ชาวซูเมอร์นับถือว่าเป็น “เทพเจ้าแห่งสายลม” ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตผู้ว่าการอัลกอดิซียะฮ์ ประเทศอิรัก

อ้างอิง
จอห์น มาร์แชล (นักโบราณคดี)
เซอร์ จอห์น ฮิวเบิร์ต มาร์แชล ( , 19 มีนาคม 2419-17 สิงหาคม 2501) เป็นผู้อำนวยการทั่วไปของการสำรวจทางโบราณคดีของอินเดียตั้งแต่ พ.ศ. 2445 ถึง 2471 เขาตรวจสอบการขุดค้นฮารัปปาและโมเฮนโจ-ดาโร ซึ่งเป็นเมืองหลักสองแห่งของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ

ประวัติส่วนตัวและอาชีพ
มาร์แชลจบการศึกษาที่วิทยาลัยดัลวิชและคิงส์คอลเลจเคมบริดจ์ ใน พ.ศ. 2441 เขาได้รับรางวัล Porson

ใน พ.ศ. 2445 ลอร์ดเคอร์ซอน อุปราชคนใหม่ของอินเดีย แต่งตั้งมาร์แชลเป็นผู้อำนวยการทั่วไปด้านโบราณคดีในการปกครองของอังกฤษ มาร์แชลปรับปรุงวิธีการทางโบราณคดีให้ทันสมัยในทวีปนั้นโดยแนะนำโปรแกรมการทำรายการและการอนุรักษ์โบราณสถานและสิ่งประดิษฐ์
มาร์แชลเริ่มฝึกให้ชาวอินเดียมีส่วนร่วมในการขุดในประเทศของตนเอง ใน พ.ศ. 2456 เขาเริ่มการขุดที่เมืองตักศิลา ซึ่งกินเวลานานถึงยี่สิบปี ใน พ.ศ. 2461 เขาวางศิลาฤกษ์สำหรับพิพิธภัณฑ์เมืองตักศิลาซึ่งในปัจจุบันมีสิ่งประดิษฐ์มากมายและรูปถ่ายของมาร์แชลไม่กี่รูป จากนั้นเขาก็ย้ายไปยังแหล่งอื่น ๆ รวมถึงสาญจีและสารนาถ ศูนย์กลางของชาวพุทธ
งานของเขาเป็นหลักฐานแสดงถึงอายุของอารยธรรมอินเดียโดยเฉพาะอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุและยุคเมารยะ (ยุคพระเจ้าอโศกมหาราช) ตามการนำของคนก่อนหน้าเขา อเล็กซานเดอร์ คันนิงแฮม มาร์แชลล์ ใน พ.ศ. 2463 เริ่มขุดที่ฮารัปปา กับ daya ram sahni ในฐานะผู้อำนวยการ ใน พ.ศ. 2465 เริ่มต้นงานที่โมเฮนโจ-ดาโร ผลของความพยายามเหล่านี้ซึ่งเผยให้เห็นวัฒนธรรมโบราณระบบการเขียนของตัวเองได้รับการตีพิมพ์ใน อิลลัสเตรเตด ลอนดอน นิวส์ เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2467 นักวิชาการเชื่อมโยงสิ่งประดิษฐ์กับอารยธรรมโบราณของซูเมอร์ในเมโสโปเตเมีย การขุดที่ตามมาแสดงให้เห็นว่า ฮารัปปา และ โมเหนโจ-ดาโร เป็นเมืองที่มีการวางแผนที่ซับซ้อนพร้อมระบบประปาและห้องอาบน้ำ
มาร์แชลยังนำการขุดที่เนินยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ Sohr Damb ใกล้กับนาลในบาโลชิสถาน ตอนนี้มีการรวบรวมภาชนะเครื่องปั้นดินเผาขนาดเล็กจากแหล่งอยู่ในบริติชมิวเซียม เขายังเป็นที่รู้จักกันดีว่ามีส่วนสำคัญในการขุดค้นที่ นอสซอส และแหล่งอื่น ๆ อีกมากมายในครีตระหว่าง พ.ศ. 2441 ถึง 2444

มาร์แชลได้รับการแต่งตั้งเป็นสหายของจักรวรรดิอินเดียในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2453 และอัศวินในเดือนมกราคม พ.ศ. 2458

สิ่งพิมพ์
* 
** Volume 1
** Volume 2
*

* 
**Taxila Achaeological Excavations Vol.III
* 
* 
*

ดูเพิ่ม
* อารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*J. H. Marshall, "The Date of Kanishka", Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland, 1914, pp. 973–986.
*Sir John Marshall, A Guide to Taxila. Calcutta: Superintendent Government Printing, India, 1918, archive.org.
*"Sir John Hubert Marshall", britannica.com.
วัดกยองคำ
วัดกยองคำ เป็นศาสนสถานในศาสนาพุทธของชาวไทคำตี่แห่งหนึ่ง สร้างอย่างพุทธศิลป์พม่า ตั้งอยู่เมืองน้ำทราย รัฐอรุณาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย มีขนาด 60 เฮกตาร์ เปิดให้ปฏิบัติศาสนกิจเมื่อ พ.ศ. 2553

ประวัติ
วัดแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแก่เจ้ากือนา น้ำส้ม ซึ่งเสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถยนต์ตกสะพานและจมน้ำขณะอายุได้เพียง 28 ปี จาวนา ไมน์ (Chowna Mein) สมาชิกสภานิติบัญญัติได้จ่ายเงินจำนวน 30 ล้านรูปีสำหรับสร้างเจดีย์ทองคำหรือที่เรียกว่ากองมูคำตามนโยบายของรัฐบาลท้องถิ่น ทั้งนี้มูลนิธิไตรปิฎกโลกมีความพยายามที่จะพัฒนาวัดกยองคำให้เป็นศูนย์ศึกษาพระไตรปิฎกนานาชาติแห่งแรกในประเทศอินเดีย
พระสงฆ์บางรูปที่จำในวัดแห่งนี้สามารถใช้ภาษาไทยได้ เพราะเคยจำพรรษาในประเทศไทย ภายในวัดมีเรือนที่พักสำหรับผู้ปฏิบัติธรรมหลายหลัง

ครั้นประเพณีทอดกฐินในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 การนี้พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้พระราชทานพระพุทธรูปที่เคยประดิษฐานภายในวัดบวรนิเวศราชวรวิหารแก่วัดกยองคำ คณะพระสงฆ์ไทยได้ถวายต้นกัลปพฤกษ์แก่พระเจดีย์ และมีการลอยกระทงในสระพุทธมุจลินท์ในวันสุดท้ายของเทศกาล

อ้างอิง
บลีช เทพมรณะ เดอะมูฟวี่ ศึกผ่าโลกันตร์
เป็นภาพยนตร์อนิเมะประเภทผจญภัยเหนือธรรมชาติสัญชาติญี่ปุ่นที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553 นับเป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 4 ของแฟรนไชส์เทพมรณะ กำกับเรื่องโดยโนริยูกิ อาเบะ เขียนบทโดยนัตซึโกะ ทากาฮาชิและมาซาฮิโระ โอคุโบ ภายใต้การควบคุมดูแลของไทโตะ คูโบะ นอกจากนี้ยังได้ที.เอ็ม.เรโวลูชันมาร้องเพลงธีมที่ชื่อ "Save the One, Save the All"
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ส่วนประเทศไทยออกฉายในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2555 เรื่องราวอารัมภบทไปสู่ภาพยนตร์ที่ชื่อ ฉลองเริ่มต้นภาพยนตร์! เปิดฉาก "ศึกผ่าโลกันต์" ได้รวมอยู่ในอนิเมะฤดูกาลที่ 14 และได้ออกฉายทางทีวีโตเกียวในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ไทโตะ คูโบะได้ปล่อยมังงะที่มีตอนเดียวในชื่อ บลีช เดอะอันฟอร์กิฟเวนส์ ตีพิมพ์ลงนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นเรื่องราวของตัวร้ายในภาพยนตร์ที่ชื่อ ซูเร็น นอกจากนี้ยังมีหนังสือข้อมูลเกี่ยวกับภาพยนตร์ในชื่อว่า บลีช: ออฟฟิเชียลอินวิเทชันบุ๊กเดอะเฮลล์เวิร์ส ที่เผยแพร่ไปพร้อมกับการเปิดตัวภาพยนตร์
ภาพยนตร์ในรูปแบบดีวีดีได้จัดจำหน่ายที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ส่วนที่ประเทศไทยได้จัดจำหน่ายโดยโรส มีเดียในปี พ.ศ. 2555 
โครงเรื่อง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูล
* 
* 
*
เรือหลวงแม่กลอง
|}
เรือหลวงแม่กลอง เป็นเรือรบประเภทเรือฟริเกต ต่อที่อู่เรืออุระงะ เมืองโยโกซูกะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อปี พ.ศ. 2479 โดยการควบคุมการต่อของ น.อ. หลวงชาญจักรกิจ ชมะนันทน์ และ พระประกอบกลกิจ ขึ้นระวางประจำการเมื่อ พ.ศ. 2480 และปลดระวางประจำการเมื่อ พ.ศ. 2539 รวมระยะเวลาประจำการ 59 ปี นับว่าเป็นเรือรบที่ประจำการยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์กองทัพเรือไทย และเป็นเรือรบที่มีความเก่าแก่เป็นอันดับ 2 ของโลก  ได้ผ่านการใช้งานในหน้าที่สำคัญหลายครั้ง เช่น เคยใช้เป็นเรือพระที่นั่งในรัชกาลที่ 8 และรัชกาลที่ 9 ร่วมรบในสงครามมหาเอเชียบูรพา และใช้เป็นเรือฝึกของทหารเรือ ปัจจุบันกองทัพเรือได้ดำเนินการอนุรักษ์และปรับปรุงเป็นพิพิธภัณฑ์เรือรบไทย เพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายพระบาท
ด้ดำเนินการอนุรักษ์และปรับปรุงเป็นพิพิธภัณฑ์เรือรบไทย เพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีกาญจนภิเษก พ.ศ. 2539 ตั้งอยู่ที่ป้อมพระจุลจอมเกล้า บริเวณริมน้ำปากอ่าวแม่น้ำเจ้าพระยา ด้านขวามีพระบรมราชานุสาวรีย์รัชกาลที่ 5
ปะลีน
ปะลีน ( , "บัลลังก์") ตามที่วงการปราชญ์พม่าแต่โบราณรับรู้กันมีอยู่หกประเภท ถือเป็นสัญลักษณ์สำคัญของสถาบันกษัตริย์พม่า ปรากฏเด่นชัดในสถาปัตยกรรมพม่าและในการเขียนรูปลักษณ์ทางพุทธของพม่า ปัจจุบันยังปรากฏในตราสัญลักษณ์กระทรวงการศาสนาและวัฒนธรรมพม่า

ประเภท
วงการปราชญ์พม่าแต่โบราณจำแนกบัลลังก์เป็นหกประเภท ดังนี้
# อปราชิตบัลลังก์ ( อะปะราซิตะปะลีน; ) คือ บัลลังก์ของพระพุทธเจ้า
# กมลาสนบัลลังก์ ( กะมะลาตะนะปะลีน; ) คือ บัลลังก์ของพระพรหม
# ทิพพาสนบัลลังก์ ( เดะบาตะนะปะลีน; ) คือ บัลลังก์ของนะ
# ราชบัลลังก์ ( ยาซะบะลีน; ) คือ บัลลังก์ของกษัตริย์
# ธรรมาสนบัลลังก์ ( ดะมาตะนะปะลีน; ) คือ บัลลังก์ (ธรรมาสน์) ของพระภิกษุ
# อัฏกรณบัลลังก์ ( อะตะกะระนะปะลีน; ) คือ บัลลังก์ของตุลาการ

ราชบัลลังก์
 ค.ศ. 1903]]
 กรุงเนปยีดอ]]

ก่อนยุคอาณานิคม ราชบัลลังก์เป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์และพระอัครมเหสี ตามธรรมเนียมแล้วราชสำนักพม่ามีราชบัลลังก์แปดประเภทตั้งอยู่ในท้องพระโรงเก้าแห่ง ทำให้เกิดภาษิตว่า "แปดบัลลังก์ เก้าท้องพระโรง" ( )
ช่างไม้ในราชสำนักซึ่งสืบทอดความรู้จากรุ่นสู่รุ่นเป็นผู้แกะสลักราชบัลลังก์จากไม้ ราชบัลลังก์แต่ละประเภทใช้ไม้ ลวดลาย และรูปแบบที่แตกต่างกันไป โหรจะเลือกฤกษ์งามยามดีสำหรับเริ่มงาน และจะมีราชพิธีบวงสรวงสิ่งศักดิ์สิทธิ์เพื่อป่าวประกาศการก่อสร้าง เมื่อแกะสลักเสร็จแล้ว จะเคลือบด้วยยางไม้ และตกแต่งด้วยทองคำเปลวกับกระเบื้องแก้ว ก่อนจะกระจายไปตั้งไว้ ณ โถงต่าง ๆ ในพระราชวัง

ราชบัลลังก์ทั้งแปดประเภท ได้แก่
{| class="wikitable"
|+
!ที่
!ชื่อ
!ลวดลายหลัก
!ประเภทไม้
!ที่ตั้ง
|-
|1
| สีหาสนบัลลังก์ ( ตีฮาตะนะปะลีน; )
|ชีนเต่ (สิงห์)
|ซ้อ
|ท้องพระโรงออกขุนนาง
|-
|2
| ภมราสนบัลลังก์ ( บะมะยาตะนะปะลีน; )
|ผึ้ง
|อบเชย
|หอแก้ว
|-
|3
| ปทุมาสนบัลลังก์ ( ปะโดนมาตะนะปะลีน; )
|ดอกบัว
|ขนุน
|ท้องพระโรงออกขุนนางฝั่งตะวันตก
|-
|4
| หงสาสนบัลลังก์ ( ฮานตาตะนะปะลีน; )
|หงส์
|ตะเคียน
|ตำหนักชัยฝ่ายบูรพา
|-
|5
| คชาสนบัลลังก์ ( กะซาตะนะปะลีน; )
|ช้าง
|จำปา
|ศาลาบแยได (องคมนตรี)
|-
|6
| สังขาสนบัลลังก์ ( ทินคาตะนะปะลีน; )
|หอยสังข์
|มะม่วง
|หอราชกกุธภัณฑ์
|-
|7
| มิคาสนบัลลังก์ ( มิกาตะนะปะลีน; )
|กวาง
|มะเดื่อชุมพร
|โถงเรือนเฝ้าประตูฝ่ายใต้
|-
|8
| มยุราสนบัลลังก์
นะปะลีน; )
|กวาง
|มะเดื่อชุมพร
|โถงเรือนเฝ้าประตูฝ่ายใต้
|-
|8
| มยุราสนบัลลังก์ ( มะยุราตะนะปะลีน; )
|นกยูง
|ทองกวาว
|โถงเรือนเฝ้าประตูฝ่ายเหนือ
|}
ราชบัลลังก์ที่สำคัญที่สุด คือ สีหาสนบัลลังก์ ซึ่งมีแบบจำลองอยู่ในรัฐสภา

นอกจากนี้ ราชบัลลังก์ยังจัดกลุ่มตามความสูงได้ดังนี้

# มหาบัลลังก์ ( มะฮาปะลีน​) - 
# มัชฌิมบัลลังก์ ( มะซิมะปะลีน) - 
# จุลบัลลังก์ ( ซูละปะลีน) -

การใช้งานในพุทธศาสนา
 ]]

ปะลีนใช้ตั้งรูปสองมิติและสามมิติของพระพุทธเจ้า เรียกกันหลายอย่าง เช่น ก่อปะลีน ( ), พะย่าปะลีน ( ) หรือ ซะมะคาน ( ) ซึ่งมาจากคำว่า จมฺมขณฺฑ ในภาษาบาลี

ปะลีนยังเป็นลักษณะเด่นของศาลพุทธประจำครัวเรือนหลายแห่งในพม่า

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
วันเอกราช (ประเทศอินเดีย)
วันประกาศเอกราชของอินเดีย เฉลิมฉลองทุกวันที่ 15 สิงหาคม และถือเป็นวันหยุดในประเทศอินเดีย เพื่อรำลึกถึงการประกาศเอกราชของประเทศจากการปกครองของสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 1947 เมื่อรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักรประกาศ พระราชบัญญัติเอกราชอินเดีย ค.ศ. 1947 ส่งผ่านเอกราชของรัฐสู่สภานิติบัญญัติแห่งชาติอินเดีย โดยคงมีพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักรเป็นประมุขแห่งรัฐจนถึงการเปลี่ยนสู่ระบบสาธารณรัฐเต็มตัว การได้มาซึ่งเอกราชของอินเดียเป็นผลพวงมาจากขบวนการเอกราชอินเดียผ่านการต่อสู้แบบอหิงสา และ การดื้อแพ่ง ที่นำโดยคองเกรสแห่งชาติอินเดีย
การได้รับเอกราชของอินเดียนั้นมาพร้อมกับการแบ่งเส้นอาณาเขตอินเดีย ซึ่งบริติชอินเดียถูกแบ่งออกตามศาสนาเป็น เขตกรรมสิทธิ์อินเดียและ ปากีสถาน การแบ่งเขตนั้นนำไปสู่การประท้วงและจลาจลที่รุนแรงจนมีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมาก และทำให้เกิดการโยกย้ายประชากรตามศาสนาที่ถูกแบ่งเส้นอาณาเขตกว่า 15 ล้านคน หลังเผชิญความรุนแรงทางศาสนา ในวันที่ 15 สิงหาคม 1947 นายกรัฐมนตรีคนแรกของอินเดีย ชวาหะร์ลาล เนห์รู ดึงเชือกกระตุกธงชาติอินเดียกางออกจากยอดเสาธงด้านหน้าประตูลาหอริ เดลี จึงเป็นธรรมเนียมสืบต่อมาสู่การเชิญธงและปราศัยต่อหน้าประชาชนในทุกวันประกาศเอกราช กิจกรรมต่าง ๆ นั้นจะถ่ายทอดสดทั่วประเทศโดย ดูร์ดาร์ชาน สถานีโทรทัศน์ทางการของอินเดีย โดยมักเริ่มด้วยเพลง เชห์นาอี
ระเทศโดย ดูร์ดาร์ชาน สถานีโทรทัศน์ทางการของอินเดีย โดยมักเริ่มด้วยเพลง เชห์นาอี ของ อูสตัด บิสมิลลา ข่าน
ป้อมไพรีพินาศ
ป้อมไพรีพินาศ ตั้งอยู่บนเขาแหลมสิงห์ หมู่ 1 ตำบลบางกะไชย อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี เป็นป้อมที่สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปี พ.ศ. 2377 เพื่อเตรียมรับศึกญวณที่อาจจะยกมาทางทะเล แต่เดิมไม่มีชื่อจนพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสมณฑลจันทบุรี ทรงพระราชทานนามป้อมนี้ว่า ป้อมไพรีพินาศ ซึ่งอยู่คู่กับป้อมพิฆาฏข้าศึก (ป้อมพิฆาตปัจจมิตร)
ป้อมสร้างขึ้นบริเวณปากแม่น้ำ อยู่บนเขาแหลมสิงห์ ซึ่งเป็นเขาขนาดเล็ก ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำจันทบุรี มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 172 เมตร บริเวณหินชายฝั่ง ที่มีลักษณะคล้ายกับสิงโตหมอบ (จึงเรียกว่า "แหลมสิงห์") บนเขาแหลมสิงห์เป็นทำเลที่เหมาะกับการตั้งป้อมปืน สามารถมองเห็นข้าศึกที่เข้ามาทางทะเลได้แต่ไกล

ป้อมไพรีพินาศ มี 3 ชั้น คือชั้นบน ชั้นกลาง และชั้นล่าง มีการก่อสร้างลักษณะเป็นปีกกา โดยใช้การถมดินเป็นใบเสมาป้อมอันใหญ่ เรียงติดต่อกันไปเหมือนปีกกา โอบเขาทั้งสอง ตัวป้อมเป็นแบบก่ออิฐถือปูน กว้าง 3 เมตร ยาว 5 เมตร ผนังหนา 60 เซนติเมตร ใกล้กันมีคลังกระสุนดินดำ ก่อด้วยปูน ขนาดกว้าง 1 เมตร ยาว 2.8 เมตร
ปัจจุบันบริเวณป้อมปืนได้มีการปรับภูมิทัศน์ มีกระบอกปืนใหญ่ 2 กระบอก วางให้เห็นว่าเคยเป็นจุดที่เป็นป้อมปืน และมีห้องเก็บกระสุนดินดำที่ยังคงหลงเหลือร่องรอยให้เห็นอยู่ และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน โดยกรมศิลปากร เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 โดยประกาศเป็นพื้นที่โบราณสถานประมาณ 17 ไร่ 58 ตารางวา

เจดีย์อิสระภาพ
 เจดีย์อิสระภาพ เป็นเจดีย์ที่ตั้งอยู่ภายในป้อมไพรีพินาศ สร้างขึ้นโดยพระยาพิพิธพิไสยสุนทรการ ผู้ว่าราชการเมืองตราด ร่วมกับชาวจันทบุรีสร้างขึ้นมาบริเวณเขาแหลมสิงห์เพื่อเป็นที่ระลึกในการประกาศอิสระภาพหลังประเทศฝรั่งเศสได้ถอนกำลังออกจากจังหวัดจันทบุรี
ลักษณะสถาปัตยกรรมของเจดีย์อิสระภาพเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูน เจดีย์เป็นทรงระฆังในผังกลม พร้อมกับฐานบัวคว่ำบัวหงายชุดมาลัยเถา บัวลูกแก้วอกไก่เป็นส่วนที่รองรับองค์ระฆัง มีลักษณะยืดสูง เหนือขึ้นไปเป็นองค์ระฆัง ประกอบกับบัลลังก์สี่เหลี่ยม เสาหานปล้องไฉนและปลียอด ฐานของเจดีย์เป็นแบบประทักษิณพร้อมทั้งพนักระเบียงในผังสี่เหลี่ยมจตุรัส มีการประดับด้วยกระเบื้องเคลือบปรุลายแบบของจีน พร้อมกับกำแพงแก้วแบบเตี้ยภายในฐานล้อมรอบเจดีย์ โดยเป็นศิลปะในยุครัตนโกสินทร์ ของศาสนาพุทธ นิกายเถราวาท

อ้างอิง
วีสบี
วีสบี ( ) เป็นสถานที่และศูนย์กลางการปกครองของเทศบาลก็อตลันด์ เทศมณฑลก็อตลันด์ บนเกาะก็อตลันด์ ประเทศสวีเดน มีประชากร 24,330 คน (ค.ศ. 2017) วีสบียังปกครองโดยพระราชาคณะแห่งวีสบี นครสันนิบาตฮันเซอแห่งวีสบีน่าจะถือว่าเป็นเมืองยุคกลางที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ได้ดีที่สุดในสแกนดิเนเวีย และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 เมืองได้ติดอยู่ในรายชื่อมรดกโลกขององค์การยูเนสโก

วีสบีเป็นจุดหมายปลายทางที่ได้รับความนิยมในสแกนดิเนเวียในช่วงฤดูร้อน มีนักท่องเที่ยวหลายพันคนเดินทางมาทุกปี เป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีประชากรมากที่สุดนอกเหนือจากบนแผ่นดินใหญ่ของสวีเดน เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยก็อตลันด์

อ้างอิง
สิระ เจนจาคะ
สิระ เจนจาคะ (เกิด 5 มกราคม พ.ศ. 2507) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคพลังประชารัฐ กรรมการบริษัท บ้านทรงไทยแจ้งวัฒนะ จำกัด และกรรมการบริษัท วิภาวดีพาเลซ จำกัด อดีตสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ อดีตผู้จัดการบริษัท บ้านทรงไทยแจ้งวัฒนะ จำกัด

ประวัติ
สิระเกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของสมโภชน์และจรี เจนจาคะ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี จากหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (การจัดการ) มหาวิทยาลัยเกริก ปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาผู้นำทางสังคม ธุรกิจ และการเมือง ม.รังสิต

ด้านชีวิตครอบครัว สมรส 2 ครั้ง ครั้งแรกกับวิภาวี คุปติมาลาธร มีบุตรด้วยกัน 2 คน และครั้งที่สองกับสรัลรัศมิ์ เตชะจิรสิน ไม่มีบุตรด้วยกัน
การทำงาน
นายสิระเคยเป็นผู้จัดการบริษัท บ้านทรงไทยแจ้งวัฒนะ จำกัด เมื่อปี 2557–2562 และเคยเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ด้านสังคม เมื่อปี 2557–2558 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการบริษัท บ้านทรงไทยแจ้งวัฒนะ จำกัด และกรรมการบริษัท วิภาวดีพาเลซ จำกัด

งานการเมือง
สิระเริ่มเข้าสู่เส้นทางการเมือง เมื่อปี 2554 โดยลงสมัคร ส.ส. กรุงเทพมหานครในนามพรรครักษ์สันติ เขต 11 เขตหลักสี่ แต่สอบตก แพ้ให้กับสุรชาติ เทียนทอง ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย
สิระเข้าสมัครเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐ เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 โดยบอกเหตุผลว่า ได้รับอนุญาตจากอดีตพระพุทธะอิสระ ให้มาสนับสนุนประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีและหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติทำงานต่อ เนื่องจากมีอุดมการณ์เดียวกัน

และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ได้ลงสมัครเป็น ส.ส. กรุงเทพมหานครอีกครั้ง ในนามพรรคพลังประชารัฐ เขต 9 เขตหลักสี่ โดยสิระได้ 33,321 คะแนน กลับมาพลิกชนะสุรชาติ เทียนทอง ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทยที่ได้ 30,564 คะแนน

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
นายสิระ เจนจาคะ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคพลังประชารัฐ
ในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2564 นายสิระถูกศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้พ้นจากตำแหน่งเนื่องจากเคยถูกศาลพิพากษาจำคุกในคดีทีเกี่ยวกับการทุจริต

กรณีปะทะกับตำรวจภูเก็ต
คลิปเหตุการณ์ที่สิระต่อว่า พ.ต.ท. ประเทือง แพร่หลายในโลกออนไลน์ เหตุการณ์สรุปได้ว่า สิระเดินทางมาตรวจสอบคอนโดมีเนียมแห่งหนึ่ง โดย พ.ต.ท. ประเทืองได้ตามมาอำนวยความสะดวก สิระได้พูดเชิงออกคำสั่งให้ตำรวจสั่งระงับการก่อสร้างและการดำเนินการของอาคารชุดดังกล่าวเนื่องจากพบว่าสร้างบนที่ดินที่ออกเอกสารสิทธิโดยมิชอบ
พ.ต.ท. ประเทืองบอกว่าการดำเนินการต่าง ๆ ต้องเป็นไปตามขั้นตอน ไม่สามารถสั่งระงับหรือดำเนินคดีได้ทันที ทำให้นายสิระเริ่มแสดงอาการไม่พอใจ และหยิบยกเรื่องที่ตำรวจไม่ส่งคนมาดูแลตนและคณะ ส.ส. มาตำหนิ

"แจ้งมาแล้วว่ามี ส.ส. 8 คนจะมาเรื่องนี้ ไม่มีการดูแลของเจ้าหน้าที่ตำรวจเลย นี่พูดตรง ๆ นะ ยังสงสัยอยู่ พี่ลงพื้นที่อื่น เขา (ตำรวจ) ก็มาดูแล...ทุกที่ที่เราไป ที่นี่ไม่มีเลย"

วงการมวย
สิระได้เข้าสู่วงการมวย ในฐานะหัวหน้าค่าย “ส.สิระดา” ซึ่งแฟนมวยรู้จักในนาม "เสี่ยวอลโว่" ซึ่งเขาคือผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของ วังจั่นน้อย ส.สิระดา นักมวยดังค่าตัวเงินแสน ที่ได้รับรางวัลยอดมวยไทยของสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทยปี 2536

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
ปัจจุบันนาย ได้ถูกเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นต่าง ๆ ประกาศ ณ วันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2566 
อ้างอิง
วัดกู่เต้า
วัดกู่เต้า เป็นวัดในศาสนาพุทธ ตั้งอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2156 เพื่อประดิษฐานพระอัฐิของพระเจ้านรธาเมงสอ ผู้ปกครองล้านนาคนแรกที่เป็นชาวพม่า วัดแห่งนี้เป็นที่รู้จักเพราะมีพระเจดีย์อันโดดเด่นที่สร้างขึ้นแบบยูนนาน ทำเป็นทรงกลมห้าชั้นลดหลั่นกันเป็นลำดับ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ถึงพระเจ้าห้าพระองค์ที่ตรัสรู้แล้วในอดีตและจะตรัสรู้ในอนาคต ปัจจุบัน วัดนี้เป็นศูนย์รวมศรัทธาของชาวไทใหญ่ในเชียงใหม่

วัดกู่เต้า มีพระครูประภัศร์ธรรมรังสี หรือครูบาจันต๊ะรังษี เป็นเจ้าอาวาส

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
วัดนางพญา (จังหวัดพิษณุโลก)
วัดนางพญา เป็นวัดใน จังหวัดพิษณุโลก ประเทศไทย ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันออกของ แม่น้ำน่าน วัดนางพญามีอาณาเขตติดต่อกับ วัดราชบูรณะ

สันนิษฐานว่า ผู้สร้างพระนางพญาคือ พระวิสุทธิกษัตรีย์ พระมเหสีของสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชและทรงเป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระองค์ทรงสร้างพระนางพญาขึ้นในคราวบูรณปฏิสังขรณ์วัดราชบูรณะ ราวปี พ.ศ. 2090–2100 ขณะนั้นพิษณุโลกเป็นเมืองลูกหลวง วัดนางพญาได้ขึ้นทะเบียนโบราณสถาน ในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2479 เฉพาะวิหาร ปัจจุบันเป็นอุโบสถ และเจดีย์ย่อมุมไม้สิบ 2 องค์

พระพิมพ์นางพญา เป็นพระเนื้อดินเผา มีชื่อเสียงโด่งดัง ซึ่งถูกจัดอยู่ในชุดเบญจภาคี

ปัจจุบัน พระครูเกษมวาปีพิสัย เป็นรักษาการเจ้าอาวาส

อ้างอิง
วัดราชบูรณะ (จังหวัดพิษณุโลก)
วัดราชบูรณะ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญใน จังหวัดพิษณุโลก

ภูมิศาสตร์
วัดราชบูรณะตั้งอยู่ในใจกลางเมืองพิษณุโลกบนฝั่งตะวันตกของ แม่น้ำน่าน และไปทางทิศใต้ของวัดหลักของจังหวัด วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร วัดราชบูรณะเชื่อมต่อกับ วัดนางพญา
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2006 สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ (1991-2031) แห่ง กรุงศรีอยุธยา ย้ายเมืองหลวงของอาณาจักรของพระองค์ไปที่พิษณุโลกและสั่งการสถาปนาวัดใหม่เช่นเดียวกับการฟื้นฟูวัดเก่าที่มีอยู่ วัดราชบูรณะย้อนหลังกลับไปก่อนรัชสมัยของพระองค์ในพิษณุโลก พระองค์สั่งให้สร้างเจดีย์และสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ในเขตของวัด ทุกวันนี้เจดีย์เกือบทั้งหมดเป็นสิ่งก่อสร้างเดิม อย่างไรก็ตามสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ถูกสร้างขึ้นท่ามกลางซากปรักหักพัง ครั้งหนึ่ง พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) เป็นผู้นำในการก่อสร้างและบูรณะวัด
การยกฐานะเป็นพระอารามหลวง
เมื่อ พ.ศ. 2557 วัดราชบูรณะเคยได้รับการเสนอชื่อเพื่อยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ในสมัยรัชกาลที่ 9 แต่มิได้รับการโปรดเกล้าฯ ยกฐานะจนสิ้นรัชกาล ต่อมาเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2568 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระบรมราชโองการ ประกาศยกวัดราชบูรณะ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เนื่องในวโรกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567 โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2568 เป็นต้นไป
สิ่งก่อสร้าง
เจดีย์อายุเกือบ 600 ปีย้อนหลังไปถึงสมัย สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ เจดีย์กล่าวกันว่าเป็นที่ประดิษฐาน พระบรมสารีริกธาตุ ของ พระพุทธเจ้า นอกจากนี้ในบริเวณใกล้เคียงยังมีพิพิธภัณฑ์ที่ประดิษฐานพระพุทธรูปแบบสุโขทัยที่สวยงาม นอกจากนี้ยังมีพิพิธภัณฑ์ที่แสดงเหรียญเก่า ธนบัตร เครื่องดนตรีและวัตถุที่ทำด้วยแก้ว ผนังตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังที่วิจิตรงดงาม รวมถึงหอระฆังโบราณ พิพิธภัณฑ์ที่สร้างขึ้นเมื่อไม่นานมานี้พร้อมกับสวนและมีรูปปั้นหงส์หกตัวยืนอยู่ข้าง ๆ พระอุโบสถ นอกจากนี้ยังมีศาลาการเปรียญในเขตวัด

อ้างอิง
วัดจุฬามณี (จังหวัดพิษณุโลก)
วัดจุฬามณี เป็นวัดในหมู่บ้านวัดจุฬามณี บนฝั่งตะวันออกของ แม่น้ำน่าน ตำบลท่าทอง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
วัดจุฬามณีเป็นโบราณสถานก่อนสมัยสุโขทัย สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงสร้างพระวิหารและเสด็จออกผนวชที่วัดนี้ เมื่อ พ.ศ. 2007 เป็นเวลา 8 เดือน 15 วัน โดยมีข้าราชบริพาร ออกบวชตามเสด็จถึง 2,348 รูป มีโบราณสถานสำคัญคือ ปรางค์ ฐานกว้าง 11 เมตร ยาว 18 เมตร ก่อด้วยศิลาแลง ด้านหน้าก่อเป็นแบบตรีมุข ตั้งบนฐานสูงซ้อนกันสามชั้น แต่ละชั้นย่อมุมไม้ยี่สิบ มีปูนปั้นประดับลวดลายตามขั้น ตอนล่างแถบหน้ากระดานและบัวหน้ากระดานเป็นลายหงส์ เหมือนกับองค์ปรางค์ที่วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ จังหวัดลพบุรี สมัยที่ยังสมบูรณ์อยู่มีกำแพงแก้วล้อมรอบ ใกล้เคียงกันมีมณฑปพระพุทธบาทจำลองซึ่งสมเด็จพระนารายณ์มหาราชได้โปรดให้สร้างขึ้น แผ่นจารึกหน้ามณฑปมีใจความสรุปได้ว่า เมื่อ พ.ศ. 2221 สมเด็จพระน
้โปรดให้สร้างขึ้น แผ่นจารึกหน้ามณฑปมีใจความสรุปได้ว่า เมื่อ พ.ศ. 2221 สมเด็จพระนารายณ์มหาราชมีพระบรมราชโองการให้ใช้ผ้าทาบรอยพระพุทธบาท สลักลงบนแผ่นหิน พระราชทานไว้เป็นที่กราบไหว้ของฝูงชน
ตลาดน้ำ
ตลาดน้ำ คือพื้นที่ชุมชนเพื่อซื้อขายของต่าง ๆ ทางน้ำ โดยมีเรือเป็นพาหนะในการบรรทุกสินค้า สามารถพบตลาดน้ำได้ในประเทศไทย อินโดนีเซีย เวียดนาม ศรีลังกา บังกลาเทศ และอินเดีย

ประเทศไทย
 จังหวัดสมุทรสงคราม]]
 จังหวัดราชบุรี]]
ในประเทศไทย แต่เดิมเรียกว่า ตลาดท้องน้ำ จนกระทั่งในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงเปลี่ยนมาเรียกว่า ตลาดน้ำ แทน
ในอดีตแม่น้ำลำคลองเป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญ ผู้คนมักตั้งบ้านเรือนและทำสวนทำไร่ริมน้ำ จึงถูกลำเลียงโดยเรือไปยังผู้ซื้อเกิดเป็นตลาดขึ้น ในกรุงเทพมหานครเป็นที่ตั้งของชุมชนชาวสวนตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เรียกว่าชุมชนสวนบางกอก มีการขุดคลองผันน้ำเข้าสวนเป็นจำนวนมาก เกิดเป็นโครงข่ายคูคลอง ในแต่ละพื้นที่มีผลผลิตที่แตกต่างกัน อาทิ ลางสาดคลองสาน ส้มบางมด ส้มโอวัดจันทร์ เป็นต้น จึงทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนสินค้ากัน จนเกิดขึ้นเป็นตลาดน้ำ ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ตลาดน้ำที่สำคัญแห่งแรก น่าจะเป็นปากคลองตลาด ซึ่งอยู่ระหว่างป้อมจักรเพชร และป้อมผีเสื้อ ตลาดน้ำในต้นรัตนโกสินทร์ ได้แก่ ตลาดน้ำบางกอกน้อย ตลาดน้ำคลองบางหลวง ตลาดน้ำวัดทอง ตลาดน้ำวัดไทร ตลาดน้ำวัดคลอง
ตลาดน้ำบางกอกน้อย ตลาดน้ำคลองบางหลวง ตลาดน้ำวัดทอง ตลาดน้ำวัดไทร ตลาดน้ำวัดคลองดาวคะนอง ตลาดน้ำคลองมหานาค ตลาดน้ำคลองคูพระนครเดิม ตลาดน้ำคลองดำเนินสะดวก ตลาดน้ำคลองโพหัก ตลาดน้ำอัมพวา ตลาดท่าคา ตลาดน้ำบ้านกระแชง ฯลฯ
ในช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถือเป็นยุคสมัยของตลาดน้ำและชุมชนเกษตรกรรม มีการขุดคลองสำคัญได้แก่ คลองดำเนินสะดวกและคลองภาษีเจริญ เพื่อเชื่อมโยงแม่น้ำท่าจีน แม่น้ำเจ้าพระยา และแม่น้ำแม่กลอง ทำให้เกิดเครือข่ายเชื่อมโยงแม่น้ำขึ้น ส่งผลทำให้เกิดตลาดน้ำมากมาย
ภายหลังปี 2500 รัฐได้ตระหนักถึงการพัฒนาชุมชน ทั้งในด้านเศรษฐกิจและสังคมแบบตะวันตก มีการตัดถนนเข้าสู่ชุมชน มีการพัฒนาระบบชลประทาน ตลอดจนระบบสาธารณูปโภคต่าง ๆ ทำให้พื้นที่เกษตรกรรมลดลง วิถีชีวิตทางน้ำจึงลดลง และนับแต่ปี 2520 ตลาดน้ำในกรุงเทพฯ และปริมณฑลได้สิ้นสุดเกือบทั้งหมด จนในช่วงปี 2540 เกิดกระแสการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ประกอบกับทางรัฐมีนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยวในประเทศไทย ทำให้มีการฟื้นฟูตลาดน้ำขึ้นมาใหม่
ในปัจจุบัน มีตลาดน้ำในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ได้แก่ ตลาดน้ำบางพลี ตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง ตลาดน้ำบางหัวเสือ ตลาดน้ำวัดสะพาน ตลาดน้ำตลิ่งชัน ตลาดน้ำวัดจำปา ตลาดน้ำคลองลัดมะยม ตลาดน้ำดอนหวาย ตลาดน้ำบางคูเวียง ตลาดน้ำแสงสิริธรรม ตลาดน้ำไทรน้อย ตลาดน้ำลำพญา ตลาดน้ำคลองบางหลวง และตลาดน้ำขวัญ-เรียม

ส่วนในต่างจังหวัด ได้แก่ ตลาดน้ำอัมพวา ตลาดน้ำทุ่งบัวชม ตลาดน้ำอโยธยา ตลาดน้ำดำเนินสะดวก ตลาดน้ำสี่ภาค ตลาดน้ำหัวหินสามพันนาม ตลาดน้ำหัวหิน ตลาดน้ำบางน้อย ตลาดน้ำคลองแห ตลาดน้ำบางคล้า ตลาดน้ำปากช่อง ตลาดน้ำท่าคา ตลาดน้ำวัดตะเคียน
อินโดนีเซีย
 ]]
ตลาดน้ำในประเทศอินโดนีเซียเป็นแหล่งค้าขายสินค้าหลากหลายประเภท รวมถึงมีการขายของบนเรือ เดิมทีตลาดน้ำไม่ได้มีไว้สำหรับเป็นแหล่งท่องเที่ยว แต่มีความสำคัญในเมืองที่มีแม่น้ำสายใหญ่ โดยเฉพาะเมืองในกาลีมันตันและสุมาตรา อย่างไรก็ตามตลาดน้ำเปลี่ยนมาเป็นแหล่งท่องเที่ยว โดยเฉพาะเมืองในกาลีมันตัน

อินเดีย
มีตลาดน้ำที่เมืองศรีนครในรัฐชัมมูและกัศมีร์ บริเวณทะเลสาบดาล เปิดทำการทุกวัน โดยค้าขายบริเวณริมฝั่งของทะเลสาบ

อ้างอิง
วัดแฮดงยงกุง
วัดแฮดงยงกุง ( ) เป็นวัดในอำเภอคีจัง ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ เดิมเรียกว่า วัดโบมุน ( ) ก่อตั้งโดยพระอาจารย์นาองเมื่อ ค.ศ. 1376 ตรงกับยุคโครยอ วัดแห่งนี้ถูกทำลายลงหลังการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1592–98) ก่อได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ช่วง ค.ศ. 1930 ก่อนเปลี่ยนชื่อเป็นวัดแฮดงยงกุงตั้งแต่ ค.ศ. 1974 เป็นต้นมา ถือเป็นวัดเพียงไม่กี่แห่งของประเทศเกาหลีใต้ที่สร้างอยู่ริมทะเล ทั้งยังตั้งอยู่ทางตะวันออกของปูซานใกล้กับหาดแฮอุนแด วัดแห่งนี้เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะวันวิสาขบูชา ซึ่งจะมีการประดับประดาไปด้วยโคมไฟกระดาษตระการตา

อ้างอิง
กัลกิอวตารกับมุฮัมมัด (หนังสือ)
กัลกิอวตารกับมุฮัมมัด สาหิบ ( ; ) เป็นหนังสือที่เขียนในปีค.ศ.1960 โดยVed Prakash Upaddhay นักวิชาการภาษาสันสกฤต , นักศึกษาศาสตร์ และอดีตศาสตราจารย์วิชาภาษาสันสกฤตชาวอินเดียในมหาวิทยาลัยปัญจาบ ผู้ชนะรางวัลประธานาธิบดีอินเดียในปี ค.ศ. 2018 หนังสือนี้เผยแพร่โดย Saraswat Vedant Prakash Sanggha ซึ่งเป็นหนึ่งในไตรภาคของหนังสือความเป็นเอกภาพทางศาสนา ส่วนอีกสองเล่มคือ Narashshangsha and Antim Rishi และ The light of religious Unity according to Vedas and Puranas โดยมีหัวข้อหลักคือความคล้ายคลึงระหว่างศาสดามุฮัมมัดและกัลกิอวตาร ตามข้อมูลในคำภีร์ของศาสนาอิสลามและฮินดู
ความคล้ายคลึงที่พบในหนังสือ
ในความคล้ายคลึงส่วนใหญ่ที่พบในหนังสือ มีดังนี้ :
* ชื่อของกัลกิอาจจะเป็นชื่อนรศังศะ (Narashangsha) ซึ่งหมายถึงผู้ได้รับการสรรเสริญ และความหมายของชื่อมุฮัมมัดก็หมายถึงผู้ได้รับการสรรเสริญเช่นกัน 
* กัลกิจะเกิดในวันที่ 12 เดือนมาธุ (Madhu) ซึ่งเป็นเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติของฮินดู ส่วนมุฮัมมัดเกิดในวันที่ 12 เดือนรอบีอุลเอาวัล ซึ่งเป็นเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติของอาหรับ กัลกิจะเกิดในหมู่บ้านศัมภลา (Shambhala village) ซึ่งมีความหมายว่าแดนที่ปกคลุมไปด้วยต้นอินทผลัม และมักกะฮ์ ซึ่งเป็นที่ที่มุฮัมมัดเกิด ก็ถูกปกคลุมไปด้วยต้นอินทผลัมเช่นกัน
* พ่อแม่ของกัลกิจะมีชื่อว่าวิษณุยาศ (Vishnuyash) กับสุมาติ (Sumati) ซึ่งหมายถึงผู้ร
่อแม่ของกัลกิจะมีชื่อว่าวิษณุยาศ (Vishnuyash) กับสุมาติ (Sumati) ซึ่งหมายถึงผู้รับใช้พระเจ้าและสตรีที่สงบสุข และพ่อแม่ของมุฮัมมัดมีชื่อว่าอับดุลเลาะฮ์กับอะมีนะฮ์ ซึ่งหมายถึงผู้รับใช้พระเจ้าและสตรีที่สงบสุขเช่นกัน
คำติชมของอิสลาม
นักวิชาการอิสลามชาวบังคลาเทศ Abu Bakr Muhammad Zakaria วิพากษ์วิจารณ์หนังสือเล่มนี้โดยอ้างว่าคำอธิบายของหนังสือเรื่อง Narasamsa ในบทที่ 20, 127 ของ Atharvaveda ไม่ใช่ Atharvaveda ดั้งเดิม แต่เป็นการคาดการณ์และเชื่อมโยงในภายหลังและอ้างว่าคำทำนายของศาสดามูฮัมหมัดในศาสนาฮินดู คัมภีร์เป็นหนึ่งในศาสนาฮินดู โดยอ้างว่าเป็นความอุตสาหะในการทำให้หนังสือของตนเองเป็นที่ยอมรับของชาวมุสลิม โดยเริ่มจากความพยายามของอัคบาร์ที่จะประจบประแจงจักรพรรดิอัคบาร์ด้วยการเขียน Allopanishad และยังประดิษฐ์ Bhavishyapurana ที่มนุษย์สร้างขึ้นจากคำพูดทั้งหมด จากชาวฮินดู นอกจากนี้ เขายังอ้างว่าพระคัมภีร์ฮินดูทั้งหมด รวมทั้งพระเวท ถูกดัดแปลงตามความเชื่อของโซโร
เขายังอ้างว่าพระคัมภีร์ฮินดูทั้งหมด รวมทั้งพระเวท ถูกดัดแปลงตามความเชื่อของโซโรอัสเตอร์ของชาวอารยันจากอิหร่านซึ่งได้เปลี่ยนรูปแบบใหม่ผ่านการผสมผสานระหว่างศาสนาดราวิเดียนดั้งเดิมของอินเดีย ศาสนาพื้นเมืองในภูมิภาคของอินเดีย และพุทธศาสนา และเขากล่าวว่าตั้งแต่ศาสนาฮินดูตำราไม่ได้มี monotheism ของพระเจ้าหรืออัลเลาะห์แม้ว่าจะไม่มีอะไรจะทำอย่างไรกับความเชื่อหลักของศาสนาอิสลาม มันไม่สอดคล้องกัน แต่ผู้นับถือมุสลิมส่วนใหญ่ถือกำเนิดมาจากมันและเนื่องจากศาสนาฮินดูได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นหลักคำสอนแบบปรับตัวและ syncretistic พระคัมภีร์ของมันไม่ศักดิ์สิทธิ์จากมุมมองของอิสลามพระคัมภีร์ฮินดูทั้งหมดไม่ใช่วรรณกรรมอารยาที่มนุษย์สร้างขึ้นและ การเรียกร้องของ Kalki
มภีร์ฮินดูทั้งหมดไม่ใช่วรรณกรรมอารยาที่มนุษย์สร้างขึ้นและ การเรียกร้องของ Kalki เป็น Muhammad ในหนังสือเล่มนี้เป็นเท็จและเท็จเขาอ้างว่าเป็นความพยายามที่ฉลาดแกมโกง
ดูเพิ่ม
* อารยสมาช
* พราหโมสมาช
* ความสัมพันธ์ระหว่างศาสนาฮินดู-อิสลาม
* มุฮัมมัดกับคำภีร์ไบเบิล
* Satyarth Prakash

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* English translation of the book
เทียร์การ์เทิน (อุทยาน)
เทียร์การ์เทิน ( ) หรือชื่อเต็มคือ โกรเซอร์เทียร์การ์เทิน ( ) เป็นอุทยานขนาดใหญ่กลางกรุงเบอร์ลิน และเป็นอุทยานยอดนิยมที่สุดในเบอร์ลิน มีความยาวกว่า 2.1 กิโลเมตร อุทยานตั้งอยู่ในแขวงเทียร์การ์เทินในเขตมิทเทอ ถือเป็นสวนกลางเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามในเยอรมนีด้วยขนาดพื้นที่ราว 1,300 ไร่ เป็นรองเพียงอุทยานเท็มเพิลโฮฟและเอ็งลิชเชอร์การ์เทิน เท่านั้น
ประวัติของอุทยานนี้สามารถย้อนไปได้ถึง ค.ศ. 1527 แรกเริ่มเป็นเขตล่าสัตว์ในเขตพระราชวังของเจ้าผู้ครองบรันเดินบวร์ค ต่อมาใน ค.ศ. 1530 มีการเวนคืนที่ดินฝั่งเหนือและฝั่งตะวันตกเพื่อขยับขยายพื้นที่ให้ใหญ่ขึ้นจนมีขนาดใหญ่กว่าอุทยานในปัจจุบันเสียอีก เจ้าผู้ครองบรันเดินบวร์คได้สร้างรั้วรอบขอบชิดอุทยานและได้นำสัตว์ป่าต่าง ๆ มาปล่อย ป่าเทียร์การ์เทินในยุคนั้นมีความอุดมสมบูรณ์เหมาะต่อการล่ากวางและสัตว์ป่าอื่น ๆ มาก
เทียร์การ์เทินเป็นเขตล่าสัตว์ของเหล่าเจ้าผู้ครองแคว้นไปจนกระทั่งถึงสมัยของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 พระองค์ดำริย้ายเขตล่าสัตว์ไปไว้ที่อื่น และทรงก่อสร้างอาคารและสาธารณูปโภคต่าง ๆ ได้แก่ ขยายถนนอุนเทอร์เดนลินเดินเพื่อเชื่อมพระราชวังเข้ากับเทียร์การ์เทิน ถางป่าบางส่วนเพื่อทำถนนเชื่อมไปยังพระราชวังชาร์ล็อทเทินบวร์คที่สร้างขึ้นใหม่ และสร้างลานดาราใหญ่เพื่อเป็นใจกลางของเทียร์การ์เทิน เป็นต้น

อ้างอิง
เกาะพิพิธภัณฑ์
เกาะพิพิธภัณฑ์ หรือ มูเซอุมส์อินเซิล ( ) เป็นหมู่พิพิธภัณฑ์บนส่วนเหนือของเกาะในแม่น้ำชเปรในย่านมิตเตอ นครเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี หนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่มีผู้เยี่ยมชมมากที่สุด และเป็นหนึ่งในแหล่งพิพิธภัณฑ์แห่งที่สำคัญที่สุดในยุโรป บรรดาพิพิธภัณฑ์บนเกาะสร้างขึ้นตั้งแต่ปี 1830 ถึง 1930 โดยพระราชดำริในกษัตริย์แห่งปรัสเซีย ตามแปลนออกแบบโดยสถาปนิกห้าคน เกาะพิพิธภัณฑ์ได้รับการขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี 1999 พิพิธภัณฑ์ทั้งห้าบนเกาะ ตามลำดับการก่อสร้าง ได้แก่ อัลเทิสมูเซอุม, น็อยเอสมูเซอุม, อัลเทอนาซิอ็อนนาลกาเลอรี, โบเดอมูเซอุม และ แพร์กามอนมูเซอุม พื้นที่ทางเหนือของเกาะบนแม่น้ำชเปรซึ่งถือเป็นพื้นที่ของเกาะพิพิธภัณฑ์รวมพื้นที่ทั้งหมดที่
งเหนือของเกาะบนแม่น้ำชเปรซึ่งถือเป็นพื้นที่ของเกาะพิพิธภัณฑ์รวมพื้นที่ทั้งหมดที่เหนือต่ออันเตอร์เดนลินเดน ซึ่งรวมถึงอาสนวิหารเบอร์ลินใกล้กับลุสต์การ์เติน ทางใต้ยังมีพระราชวังเบอร์ลินที่สร้างขึ้นใหม่อันเป็นที่ตั้งของฮุมบ็อลท์ฟอรุมที่เปิดให้บริการเมื่อปี 2020 เกาะพิพิธภัณฑ์นี้มีการก่อสร้างใหม่และขยายตามแผนแม่บทนับตั้งแต่การรวมเยอรมนีเป็นต้นมา ในปี 2019 หอศิลป์เจมส์ ซิโมน ซึ่งเป็นทั้งหอศิลป์และศูนย์บริการนักท่องเที่ยว เปิดให้บริการ
ระเบียงภาพ

ไฟล์:Berliner Dom Museum Island.jpg|อัลเทิสมูเซอุม (พิพิธภัณฑ์เดิม) และอาสนวิหารเบอร์ลิน
ไฟล์:Neues Museum Berlin EP1.JPG|น็อยเอสมูเซอุม (พิพิธภัณฑ์ใหม่)
ไฟล์:AlteNationalgalerie 1a.jpg|อัลเทอนาซิอ็อนนาลกาเลอรี (หอนิทรรศการเดิม)
ไฟล์:Pergamonmuseum Front.jpg|แพร์กามอนมูเซอุม (พิพิธภัณฑ์แพร์กามอน]
จังหวัดตราดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราด พ.ศ. 2562 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ภาพรวม
แบ่งตามพรรค
{| class="wikitable" style="font-size:100%; text-align:right;"
|-
! colspan=2 rowspan=2|พรรค !! rowspan=2| จำนวน ผู้สมัคร !! colspan=2|คะแนนเสียง !! colspan=3|ที่นั่ง
|-
! จน. !!% !! จน. || +/– !!%
|-
| style="background: ;"| || align=left|อนาคตใหม่ || 1 || 36,744 || 31.17% || 1 || 1 || 100.00%
|-
| style="background: ;"| || align=left|ประชาธิปัตย์ || 1 || 30,642 || 25.99% || 0 || 1 || 0.00%
|-
| style="background: ;"| || align=left|พลังประชารัฐ || 1 || 23,417 || 19.86% || 0 || || 0.00%
|-
| style="background: ;"| || align=left|อื่น ๆ || 22 || 27,076 || 22.98% || 0 || || 0.00%
|-style="font-weight:bold"
| colspan=2 align=le
7,076 || 22.98% || 0 || || 0.00%
|-style="font-weight:bold"
| colspan=2 align=left|ผลรวม || 25 || 117,879 || 100.00% || 1 || || 100.00%
|}
แบ่งตามเขต
{|class="wikitable plainrowheaders sortable" style="font-size:100%; text-align:right;"
! scope=col rowspan=3|เขตเลือกตั้ง
! scope=col colspan=2|อนาคตใหม่
! scope=col colspan=2|ประชาธิปัตย์
! scope=col colspan=2|พลังประชารัฐ
! scope=col colspan=2|อื่น ๆ
! scope=col colspan=2|ผลรวม
! scope=col rowspan=3|ผลการเลือกตั้ง
|-
!! scope=col colspan=2 style="background: "| !! scope=col colspan=2 style="background: "| !! scope=col colspan=2 style="background: "| !! scope=col colspan=2| !! scope=col colspan=2|
|-
! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสีย
ope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|%
|- 
| align=left|เขต 1 || 36,744 || 31.17% || 30,642 || 25.99% || 23,417 || 19.86% || 27,076 || 22.98% || 117,879 || 100.00% || align=left| อนาคตใหม่ ได้ที่นั่ง
|- class="sortbottom" style="font-weight:bold"
| align=left|ผลรวม || 36,744 || 31.17% || 30,642 || 25.99% |
="font-weight:bold"
| align=left|ผลรวม || 36,744 || 31.17% || 30,642 || 25.99% || 23,417 || 19.86% || 27,076 || 22.98% || 117,879 || 100.00% || 
|}
เขตเลือกตั้ง
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1

|}

เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดตราดทั้งจังหวัด

ทั้งนี้ ภายหลังที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งให้ยุบพรรคอนาคตใหม่ ผู้ได้รับเลือกตั้ง นายศักดินัย นุ่มหนู ได้ย้ายเข้าสังกัดพรรคก้าวไกลในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2563

ดูเพิ่ม
* จังหวัดตราดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
* จังหวัดตราดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
วัดช่องแค
วัดช่องแค เป็นวัดที่มีความเก่าแก่มากแห่งหนึ่ง สร้างขึ้นเมื่อราวๆ ปี พ.ศ. 2458 ตั้งอยู่ หมู่ 1
ตำบลพรหมนิมิต อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ 
สังกัดมหานิกายภาค 4 หนเหนือ เดิมทีชื่อว่า
วัดหัวเขาช่องแค ต่อมาตัดคำว่า 
หัวเขา ออก เพราะไปพร้องซ้ำกับ วัดหัวเขาตาคลี

ประวัติ
เดิมที วัดช่องแคนั้นมีพระภิกษุ 2 - 3 รูป กับพระภิกษุพรหม ที่จาริกธุดงค์ผ่านมา แล้วมาแวะพักที่ถ้ำเขาช่องแค อันเป็นถ้ำบนภูเขาเล็กๆ 
ต่อมาได้มีชาวบ้าน มาถางป่าเพื่อทำเป็นที่พักสงฆ์ชั่วคราว ได้มาพบท่านแล้วเกิดความเลื่อมใส จึงริเริ่มขออนุญาตในการสร้างวัดกับทางการ 
โดยมี "กำนันคล้าย มีสวัสดิ์" "สิบเอกวุ่น" "นางแตงกวา ตั้งสุวรรณ" และ"นางเผือก เพชรมนตรี" ได้สร้างเป็นวัดขึ้นในปี พ.ศ. 2460 และได้ใบอนุญาตในการตั้งวัดเมื่อ วันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2462 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแทนอุโบสถหลังเก่าที่เป็นเรือนไม้เมื่อ พ.ศ. 2476 จึงได้เริ่มสร้างเสนาสนะมาโดยลำดับ

ศาสนสถาน
ที่ดินนั้นเดิมทีเป็น ส.ค.1 เลขที่ 147 แจ้งเข้าครอบครองเมื่อ วันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 จำนวนที่ดิน 60 ไร่ 36 ตารางวา

ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น น.ส.3 ก เมื่อ วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2520 จำนวนที่ดิน 44 ไร่ 33 
ตารางวา และได้ออกโฉนดใหม่ที่รังวัดได้ 35 ไร่ 3 งาน 38 ตารางวา เมื่อ วันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
* ที่พุทธาวาส มีพระอุโบสถและมณฑป 
รวม 4 ไร่ 
* ที่สังฆาวาส มีกุฏิพระภิกษุ รวม 15 หลัง จำนวน 3 ไร่
* ที่ธรรมาวาส มีศาลาการเปรียญ,ศาลาธรรมสังเวชไม้สัก,หอสวดมนต์ จำนวน 3 ไร่ 
สร้างโรงเรียนวัดช่องแค 15 ไร่ 
ปลูกป่าเพิ่มเติมบริเวณหลังวัด จำนวน 5 ไร่ ที่เหลือสร้างโรงทาน เมรุ ขุดสระน้ำ
* พ.ศ. 2507 สร้างพระอุโบสถหลังใหม่แบบคอนกรีต แทนหลังเก่าที่เป็นไม้ ขนาดกว้าง 40 คูณ 80 เมตร

* พ.ศ. 2512 สร้างหอระฆังแบบเรือนไม้ ขนาด 6 คูณ 6 เมตร

* พ.ศ. 2514 สร้างฌาปนกิจสถาน และศาลาธรรมสังเวช [ศาลาเกลียวพันธุ์ ตั้งสุวรรณ] ปัจจุบันรื้อแล้ว

* พ.ศ. 2515 สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรม ขนาด 6 คูณ 9 เมตร

* พ.ศ. 2516 สร้างมณฑปทรงจตุรมุข ไว้ประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อพรหม และพระพุทธรูปปางลีลา ขนาด 9 คูณ 9 เมตร

* พ.ศ. 2517 สร้างศาลาการเปรียญ แบบคอนกรีต ขนาด 29 คูณ 52 เมตร

* พ.ศ. 2523 สร้างกุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง ขนาด 6 คูณ 9 เมตร

* พ.ศ. 2524 สร้างหอสวดมนต์ แบบเรือนไม้ ขนาด 9 คูณ 15 เมตร

* พ.ศ. 2528 สร้างศาลาบำเพ็ญบุญ ขนาด 17 คูณ 31 เมตร
* พ.ศ. 2532 สร้างหอระฆัง แบบคอนกรีต ขนาด 9 คูณ 9 เมตร

* พ.ศ. 2534 เริ่มสร้างกำแพงล้อมรอบวัด จำนวน 54 ช่อง ช่องละ 250 เซนติเมตร

* พ.ศ. 2535 สร้างโรงทานหลังเก่า ขนาด 9 คูณ 21 เมตร

* พ.ศ. 2535 สร้างวิหารพระพุทธไสยาสน์ ขนาด 16 คูณ 25 เมตร

* พ.ศ. 2536 สร้างถังน้ำเก็บน้ำฝน ขนาด 300 คูณ 300 คูณ 250 เซนติเมตร

* พ.ศ. 2538 สร้างกองอำนวยการฯ ขนาด 9 คูณ 15 เมตร

* พ.ศ. 2541 สร้างศาลาธรรมสังเวช [ ศาลาไม้สัก] แบบทรงไทย ขนาด 19 คูณ 31 เมตร และสร้างฌาปนกิจสถาน [เตาคู่] ขนาด 9 คูณ 13 เมตร

* พ.ศ. 2542 สร้างโรงทาน ขนาด 29 คูณ 21 เมตร พร้อมถังเก็บน้ำฝน ขนาด 30,000 ลิตร และพร้อมสร้างพิพิธภัณฑ์หลวงพ่อพรหม ถาวโร
* พ.ศ. 2544 สร้างพระพุทธรูปปางนาคปรก 
หน้าตักกว้าง 29 ศอก บนหน้าถ้ำหลวงพ่อพรหม

* พ.ศ. 2545 สร้างห้องน้ำ ห้องสุขา ขนาด กว้าง 2 เมตร ยาว 3 เมตร จำนวน 13 ห้อง

ทำเนียบเจ้าอาวาส

วัดช่องแคมีเจ้าอาวาส 3 รูป ดังนี้:

* เจ้าอาวาสรูปที่ 1 หลวงพ่อพรหม ถาวโร 
พ.ศ. 2460 - ลาออก พ.ศ. 2514

* เจ้าอาวาสรูปที่ 2 พระครูนิวิฐธรรมวัตร (แบ็ง ธมฺมวโร) พ.ศ. 2514 - พ.ศ. 2526

* เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน พระครูนิวิฐปัญญากร (สมศักดิ์ ปญฺญาสิริ) พ.ศ. 2526 - ปัจจุบัน

อ้างอิง
ติ๊กต๊อก
ติ๊กต๊อก (ชื่อจดทะเบียน) โดยทั่วไปสะกด ติ๊กต็อก ( ) และในจีนแผ่นดินใหญ่และฮ่องกง เรียก โต่วอิน ( ) เป็นสื่อสังคมและบริการรับฝากวีดิทัศน์แบบสั้นที่ถือครองโดย ByteDance บริษัทอินเทอร์เน็ตสัญชาติจีน บริการนี้เป็นที่เก็บรวบรวมวิดีโอที่ผู้ใช้ส่งเข้ามามีความยาวตั้งแต่ 3 วินาทีถึง 60 นาที สามารถเข้าถึงผ่านแอปพลิเคชันและเว็บไซต์
นับตั้งแต่เปิดตัว ติ๊กต๊อกกลายเป็นหนึ่งในแพลตฟอร์มสื่อสังคมยอดนิยมที่สุดในโลก โดบใช้อัลกอริทึมการแนะนำเพื่อเชื่อมโยงผู้สร้างเนื้อหาและอินฟลูเอนเซอร์กับกลุ่มผู้ชมใหม่ ๆ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2020 ติ๊กต๊อกมีผู้ดาวน์โหลดผ่านมือถือมากกว่า 2 พันล้านครั้งทั่วโลก Cloudflare จัดให้ติ๊กต๊อกเป็นเว็บไซต์ยอดนิยมที่สุดประจำปี 2021 แซงหน้ากูเกิล ความนิยมของติ๊กต๊อกทำให้เทรนด์อาหาร, แฟชั่น และดนตรีที่เป็นกระแส เพื่อผลักดันและเพิ่มอิทธิพลทางวัฒนธรรมของแพลตฟอร์มไปทั่วโลก
ติ๊กต๊อกตกอยู่ภายใต้การตรวจสอบเนื่องจากการละเมิดความเป็นส่วนตัวเกี่ยวกับข้อมูล ปัญหาสุขภาพจิต ข้อมูลเท็จ เนื้อหาที่ไม่เหมาะสม อัลกอริทึมที่ทำให้เสพติด และบทบาทของมันในช่วงสงครามกาซา แม้ว่าติ๊กต๊อกยังคงสามารถเข้าถึงได้สำหรับผู้ใช้ในประเทศส่วนใหญ่ แต่ประเทศส่วนน้อย (รวมถึงอินเดียและอัฟกานิสถาน) ได้บังคับใช้การจำกัดแบบเต็มรูปแบบหรือบางส่วน ประเทศอื่น ๆ อีกมากมายจำกัดการใช้งานติ๊กต๊อกบนอุปกรณ์ที่รัฐบาลออกให้ ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัยหรือความเป็นส่วนตัว
ประวัติ
ไบต์แดนซ์ (ByteDance) เปิดตัวติ๊กต๊อกในประเทศจีนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2559 ติ๊กต๊อกได้รับการพัฒนาใน 200 วัน และภายในหนึ่งปีมีผู้ใช้ 100 ล้านคน มีการดูวิดีโอมากกว่า 1 พันล้านวิดีโอทุกวัน ติ๊กต๊อกได้รับการเปิดตัวในตลาดต่างประเทศเมื่อกันยายน พ.ศ. 2560 ในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2561 ติ๊กต๊อกเป็นแอปพลิเคชันอันดับ 1 จากการดาวน์โหลดแอปพลิเคชันฟรีในแอปสโตร์ต่าง ๆ ในประเทศไทยและประเทศอื่น ๆ ติ๊กต๊อกมีการดาวน์โหลดประมาณ 80 ล้านครั้งในสหรัฐ และ 800 ล้านครั้งทั่วโลก ตามข้อมูลจากเซ็นเซอร์ทาวเวอร์ซึ่งเป็นบริษัทวิจัยโทรศัพท์เคลื่อนที่ แต่ไม่รวมผู้ใช้แอนดรอยด์ในประเทศจีน คนดังรวมถึงจิมมี แฟลลอน และโทนี ฮอว์ก ได้เริ่มใช้แอปพลิเคชันเมื่อพฤศจิกายน พ.ศ. 2
นดังรวมถึงจิมมี แฟลลอน และโทนี ฮอว์ก ได้เริ่มใช้แอปพลิเคชันเมื่อพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ในเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2562 ติ๊กต๊อกและเนชันแนลฟุตบอลลีกประกาศความร่วมมือหลายปี ความร่วมมือดังกล่าวรวมถึงการเปิดตัวอย่างเป็นทางการบัญชีของเนชันฟุตบอลลีก ที่จะนำเนชันฟุตบอลลีกให้เนื้อหาให้กับแฟน ๆ ทั่วโลก
เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2566 ติ๊กต๊อกได้จดทะเบียนบริษัทในไทยชื่อว่า "บริษัท ติ๊กต๊อก ช็อป (ประเทศไทย)" จำกัด ด้วยทุนจดทะเบียน 5,000,000 บาท ในกลุ่มธุรกิจการขายปลีกทางอินเทอร์เน็ต มีที่ตั้งบริษัทอยู่ที่ บริษัท ติ๊กต๊อก เทคโนโลยีส์ จำกัด อาคารพาร์คสีลม ชั้น 8-10 แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพฯ

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม
*

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* โต่วอิน