SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
เทียนสัตตบุษย์
เทียนสัตตบุษย์ ( ) เป็นพืชล้มลุกปีเดียวในวงศ์ผักชี (Apiaceae) ความสูง 30-75 ซม. ใบเป็นใบเดี่ยว ขอบใบอาจหยักลึกเป็นแฉกแบบขนนก หรือเป็นรูปไข่ ดอกเป็นช่อแบบก้านซี่ร่มหลายชั้น กลีบดอกมี 5 กลีบ สีขาวอมเหลือง ผลเป็นผลแห้งรูปไข่ สีน้ำตาลอมเขียวปนเทา มีถิ่นกำเนิดในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนและเอเชียตะวันตกเฉียงใต้

การนำไปใช้
เทียนสัตตบุษย์มีกลิ่นหอมและรสหวาน ใช้แต่งกลิ่นอาหาร ขนมหวาน ลูกกวาด ขนมปัง และเครื่องดื่ม นอกจากนี้ผลยังใช้เป็นยาขับเสมหะ ขับลม ขับเหงื่อ มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อราและใช้แก้อาการท้องอืดท้องเฟ้อในคนที่เป็นหอบหืด ในประเทศอินเดียจะใช้ใบและรากเป็นเครื่องเทศ โดยเข้าเป็นเครื่องแกงแบบอินเดีย และใช้เมล็ดในการเพิ่มรสชาติให้กับซุป ซอสต่าง ๆ ขนมปัง เค้ก เป็นต้น
ผลเทียนสัตตบุษย์มีน้ำมันระเหยง่ายร้อยละ 1.9 – 3.1 เมื่อนำมากลั่นด้วยไอน้ำ จะได้น้ำมันเทียนสัตตบุษย์ (anise oil) ซึ่งมีสารสำคัญคืออเนโทล (anethole) ร้อยละ 80-90 น้ำมันนี้ใช้แต่งกลิ่นอาหาร เครื่องดื่ม น้ำยาบ้วนปาก สบู่ เครื่องหอมอื่น ๆ และบุหงา ใช้แต่งกลิ่น อาหาร เครื่องดื่ม ลูกกวาด สุรา ใช้เป็นยาแก้ท้องอืดท้องเฟ้อในเด็ก สุราที่ปรุงด้วยน้ำมันชนิดนี้เรียกสุราอาหนี

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม
* 
*

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
อิกิเก
อิกิเก ( ) เป็นเมืองท่าในประเทศชิลี และเป็นเทศบาลทางตอนเหนือของประเทศชิลี เป็นเมืองหลักของแคว้นตาราปากาและจังหวัดอิกิเก เมืองตั้งอยู่บนชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ทางตะวันตกของปัมปาเดลตามารูกัล ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทะเลทรายอาตากามา เมืองมีประชากร 191,468 คนจากการสำรวจสำมะโนประชากร 2017 เมืองพัฒนามาจากยุครุ่งเรืองของการทำเหมืองดินประสิวในทะเลทรายอาตากามา ในช่วงศตวรรษที่ 19

เดิมเป็นเมืองของประเทศเปรู ต่อมาถูกชิลียึดครองโดยเป็นผลจากสงครามแปซิฟิก (ค.ศ. 1879–1883)

ภูมิอากาศ

อ้างอิง
วัดอิสาน
วัดอิสาน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2220 ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแห่งกรุงศรีอยุธยา ปัจจุบันตั้งอยู่ ณ ถนนกุดั่น ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา นอกจากนั้นยังมีสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดนครราชสีมา แห่งที่ 22

ประวัติ
ปี พ.ศ. 2220 ในสมัยกรุงศรีอยุธยา วัดอิสานถูกสร้างขึ้นเมื่อโดยเป็นวัดที่สร้างพร้อม ๆ กับการสร้างเมืองนครราชสีมา โดยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โปรดฯ ให้โดยพระยายมราช หรือ สังข์ เป็นผู้สร้างโดยมีช่างชาวฝรั่งเศสเป็นผู้ช่วยออกแบบผังเมือง เมื่อสร้างผังเมืองเสร็จ จึงโปรดฯ ให้ประชาชน และคฤหบดีและขุนนาง ในครั้งได้ได้สร้างวัด 6 วัด คือ วัดพระนารายณ์มหาราช (วัดกลาง) วัดบูรพ์ วัดอิสาน วัดพายัพ วัดบึง และวัดสระแก้ว
วัดอิสาน เป็นวัดที่คหบดีและประชาชนร่วมกันสร้าง ความปราณีตในการก่อสร้างจึงน้อยกว่าวัดที่สร้างโดยขุนนาง (วัดกลางนคร วัดบึง และวัดสระแก้ว)

วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2240 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา

ปี พ.ศ. 2446 บูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งแรก ปูพื้นใหม่ และเปลี่ยนจากกระเบื้องหลังคาดินเผาเป็นกระเบื้องซิเมนต์
สิ่งก่อสร้าง
: อุโบสถ
อุโบสถวัดอิสาน ขนาดกว้าง 11.28 เมตร ยาว 22.60 เมตร สูง 14 เมตร มีเสา 12 ต้น เป็นเสาแปดเหลี่ยม มีหัวบนหัวเสา หรือเรียกว่า เสามรรค 8 ฐานแอ่นโค้งทรงสำเภา หน้าบันและหลังคาได้ซ่อมใหม่ มีลวดลายแกะสลัก ภายในมีจิตรกรรมฝาผนัง ฐานเสมาคู่ และเสาหัวเม็ดที่กำแพง ตามแบบกรุงศรีอยุธยา ซึ่งในปัจจุบันวัดที่ยังคงโครงสร้างเดิมตั้งแต่สมัยอยุธยา ในจังหวัดนครราชสีมา เหลือเพียง 3 วัด อันได้แก่ วัดบึง วัดอิสาน และวัดหมื่นไวย (วัดหมื่นไวยตั้งอยู่นอกเมืองนครราชสีมา)

ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน พระพุทธรูปศิลปะเชียงแสน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2222 ชื่อว่า พระศรีรัตนปราติการส แปลว่า "พระแก้วมงคลผู้ให้ความปรารถนาสำเร็จยิ่งกว่าปรารถนา"

อ้างอิง
มิสทรานส์สตาร์ไทยแลนด์
มิสทีสตาร์ไทยแลนด์ ( ) เดิมคือ มิสทรานส์สตาร์ไทยแลนด์ ( ) เป็นการประกวดความงามในประเทศไทย จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2561 เดิมผู้ชนะเลิศเป็นผู้แทนประเทศไทยเข้าประกวดมิสทรานสตาร์อินเตอร์เนชันแนล แต่ต่อมาผู้ชนะเลิศจะได้มีโอกาสไปร่วมประกวดได้อีกถึง 3 เวที Miss T World ที่ อิตาลี ,Miss Equality World ที่ประเทศอินโดนีเซีย , Miss T Glamour International ประเทศฝรั่งเศส
รายนามผู้ได้รับตำแหน่งมิสทรานส์สตาร์ไทยแลนด์
{| border="2" cellpadding="2" cellspacing="0" style="margin: 0 1em 0 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 93%;"
|-
! bgcolor="#efefef" width="6%" |ปี พ.ศ. (ค.ศ.)
! bgcolor="#efefef" width="23%" |ผู้ดำรงตำแหน่ง
! bgcolor="#efefef" width="18%" |จังหวัด
! bgcolor="#efefef" width="32%" |สถานที่จัดประกวด
! bgcolor="#efefef" width="10%" |ผู้เข้าประกวด
|-
| 2561 (2018)
|กุลชญา ตันศิริ 
|ยะลา
|โรงละครเดอะบาร์ซาร์เธียเตอร์ สวนลุมไนท์บาร์ซาร์ ชั้น ซี กรุงเทพมหานคร
|22 
|-
|2562 (2019)
|วริทร์พรรณ​ อานันทศิลป์
|นครราชสีมา
|The Bazaar Hotel Bangkok
|26
|}
เรียงลำดับจังหวัดของผู้ชนะ
{| class="wikitable" style="text-align:left; font-size: 10pt; line-height:22px;" 
|- bgcolor="#787878" align="center" colspan="10"
| width="120" | จังหวัด 
| width="40" | จำนวน 
| width="120" | ปีที่ชนะ 
|-
|นครราชสีมา
| rowspan="2" | 1 
|2019
|-
|ยะลา
|2018
|}

รองชนะเลิศ
{| class="wikitable" style= "text-align:left; font-size: 11pt; line-height:26px;" 
|- bgcolor="#787878" colspan=10 align="center"
|width="10"| ปี ||width="200"| รองอันดับ 1 ||width="200"| รองอันดับ 2 
|- align="left"
| 2018 
| ปรียาลักษณ์ สเถียรบุญ 
| ปัณนิตา เดชาอภินันท์ 
|-
| 2019 
| ศิกาญ์​ อัศวพรวิพุธ 
| ณัฎฐา ธะศรีชัย 
|}
ระดับนานาชาติ International Pageant
{| class="wikitable sortable" style="font-size: 95%; text-align:center"
!width="60" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ปี
!width="200" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ผู้ดำรงตำแหน่ง
! width="100" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;" |จังหวัด
!width="250" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|ตำแหน่งในการประกวด
!width="250" style="background-color:#787878;color:#FFFFFF;"|รางวัลพิเศษ
|-
| 2012
|Adriana Suzuky 
|กรุงเทพมหานคร
|ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|-
| 2013
|Jessica Valle 
|กรุงเทพมหานคร
|ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|- style="background-color:gold;: bold"
| rowspan="2" | 2017
ร
|ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|- style="background-color:gold;: bold"
| rowspan="2" | 2017
|กณิศนันท์ พรอัจฉริยพณิช
|กรุงเทพมหานคร
|มิสทรานส์สตาร์อินเตอร์เนชันแนล 2017
| style="background:;" | 
|-
|Chamita Hongsala 
|กรุงเทพมหานคร
|ไม่ผ่านเข้ารอบ
|
|- style="background-color:gold;: bold"
| 2018
|กุลชญา ตันศิริ
|ยะลา
|มิสทรานส์สตาร์อินเตอร์เนชันแนล 2018
| style="background:;" | 
|-style="background-color:gold;: bold"
| 2022
|วลัญช์ภัทร ลอยสนั่น
|นครราชสีมา
| มิสทีเวิลด์ 2022
|
|}
วัดอินทราวาส (จังหวัดอ่างทอง)
วัดอินทราวาส ตั้งอยู่เลขที่ 43 หมู่ที่ 7 บ้านไผ่เกาะ ตำบลสาวร้องไห้ อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 33 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 4986

== อาณาเขต == 
* ทิศเหนือ จดถนนลาดยาง ของ ร.พ.ช.
* ทิศใต้ จดที่ราชพัสดุ และที่ดินของประชาชน
* ทิศตะวันออก จดถนน ค.ส.ล. ของ เทศบาลตำบลสาวร้องไห้
* ทิศตะวันตก จดคลองระบายน้ำของชลประทาน
ลักษณะพื้นที่ตั้งวัด ภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่ม สภาพแวดล้อมโดยรอบเป็นหมู่บ้าน เป็นทุ่งนา มีถนนตัดผ่านหมู่บ้านและวัด เป็นเส้นทางคมนาคมที่สะดวก
เสนาสนะ
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย
* อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
* ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2489 เป็นอาคารไม้ทรงไทยสองชั้น
* หอสวดมนต์ กว้าง 8.80 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
* กุฎิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 
นอกจากนี้มี เมรุ 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง โรงครัว 2 หลัง และมณฑป 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก เป็นศาลา 3 มุข ทรงไทย

ปูชนียวัตถุ
*มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสะดุ้งมาร ขนาดหน้าตักกว้าง 77 นิ้ว สูง 106 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 
*พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปรางสะดุ้งมาร ขนาดหน้าตักกว้าง 65 นิ้ว สูง 45 นิ้ว
ประวัติ
วัดอินทราวาส ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 โดยมีนายแก้ว นางผ่อง ทองนิล และนายอินทร์ เสือน้อย เห็นว่าในท้องถิ่นนี้ ยังไม่มีวัดทำบุญ บำเพ็ญกุศล ที่มีอยู่ก็ห่างไกล ไม่สะดวกแก่การเดินทาง จึงได้ปรึกษากันที่จะสร้างวัดขึ้นในท้องถิ่นนี้ จึงตกลงและซื้อที่ดินได้ จำนวน 11 ไร่ เป็นที่จัดตั้งวัด ต่อมามีผู้มีจิตศรัทธาถวายบ้านทรงไทย จำนวน 4 หลัง มาปลูกเป็นกุฎิ เป็นที่พักอาศัยของพระสงฆ์ และได้บอกบุญไปยังชาวบ้านในท้องถิ่นนั้น เพื่อนำเงินมาสร้างหอสวดมนต์ เป็นที่ทำวัตรสวดมนต์ของพระสงฆ์ต่อไป ซึ่งการสร้างเสนาสนะของวัดแห่งนี้ ได้มีประชาชนมีจิตศัทธาร่วมกันทำบุญ อีกทั้งร่วมกันพัฒนาต่อเติม จนมีเสนาสนะเป็นที่มั่นคงถาวร และวัดมีความเจริญรุ่งเรืองตามลำดับ ได้รับพระราชท
ิม จนมีเสนาสนะเป็นที่มั่นคงถาวร และวัดมีความเจริญรุ่งเรืองตามลำดับ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
ลำดับเจ้าอาวาส
การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสตามรายนาม ดังนี้
# พระอธิการตั๋น
# พระอธิการเผื่อน
# พระอธิการแกละ
# พระมหาประเสริฐ พ.ศ. 2492 ถึง พ.ศ. 2500
# พระอธิการบุญเหลือ พ.ศ. 2500 ถึง พ.ศ. 2506
# พระครูคุณวรวัฒน์ (หลวงปู่กลั่น) พ.ศ. 2507 ถึง พ.ศ. 2530
# พระใบฎีกาเล็ก ยสธโร พ.ศ. 2532 ถึง พ.ศ. 2544
# พระครูไพบูลย์ศีลวัฒน์ พ.ศ. 2545 ถึง ปัจจุบัน

การศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2517

อ้างอิง
อุทยานหลวงชินจุกุ
อุทยานหลวงชินจุกุ ( ) หรือ ชินจูกุเกียวเอ็ง เป็นอดีตพระราชอุทยานขนาดใหญ่ในเขตชินจูกุและเขตชิบูยะของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เดิมสวนนี้เป็นที่ดินของตระกูลไนโตระหว่างยุคเอโดะ ต่อมาจึงอยู่ภายใต้การดูแลของสำนักพระราชวังหลวง ปัจจุบันสวนสาธารณะแห่งนี้อยู่ภายใต้อำนาจของกระทรวงสิ่งแวดล้อม

ค่าผ่านประตู 200 เยนสำหรับผู้ใหญ่ และ 50 เยนสำหรับเด็ก

ประวัติ
ในยุคเอโดะ โชกุนได้มอบที่ดินผืนนี้แก่ ข้าหลวงไนโตะ ไดเมียวแห่งสึรุงะ ซึ่งได้สร้างที่นี่เป็นสวนแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2315. ต่อมาภายหลังการปฏิรูปเมจิ พื้นที่สวนแห่งนี้ก็ถูกเปลี่ยนเป็นศูนย์ทดลองทางเกษตรกรรม จากนั้นจึงเปลี่ยนเป็นสวนพฤกษศาสตร์ ก่อนที่ต่อมาในปี พ.ศ. 2422 จะกลายมาเป็นพระราชอุทยานหลวง
ผังและโครงสร้างของสวนในปัจจุบันนั้นคงเดิมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2449 ถึงแม้ว่าในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองพื้นที่ของสวนแทบทั้งหมดจะเสียหายจากการทิ้งระเบิดทางอากาศ ซึ่งได้มีการบูรณะภายหลังจบสงคราม แล้วในปี พ.ศ. 2490 สองปีหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง สวนแห่งนี้ถูกโอนการดูแลจากสำนักพระราชวังไปสู่กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (ปัจจุบันคือกระทรวงสาธารณสุข, แรงงาน และสวัสดิการ)
21 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 สวนแห่งนี้ก็ได้เปิดให้บริการแก่สาธารณชนเป็นครั้งแรก ในนาม "อุทยานหลวงชินจุกุแห่งชาติ" (National Park Shinjuku Imperial Gardens) ก่อนที่ในเดือน มกราคม พ.ศ. 2544 จึงโอนมาอยู่ใต้อำนาจการดูแลของกระทรวงสิ่งแวดล้อม และเปลี่ยนชื่อสวนเป็น "อุทยานหลวงชินจุกุ" (Shinjuku Gyoen)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ของอุทยานหลวงชินจุกุ
วัดสว่างอารมณ์วรวิหาร
วัดสว่างอารมณ์วรวิหาร หรือวัดจวน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำยม ในเขตตำบลเมืองสวรรคโลก อำเภอสวรรคโลก เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร เป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองของชาวสวรรคโลกมาแต่ช้านานเคยเป็นวัดที่เจ้าเมืองและกรมการเมืองสวรรคโลกกระทำพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา ณ เบื้องพระพักตร์พระพุทธเรืองฤทธิ์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2372-2475 เคยเป็นที่ตั้งโรงเรียนประจำอำเภอสวรรคโลก คือโรงเรียนสวรรควิทยา ปัจจุบันคือโรงเรียนสวรรค์อนันต์วิทยา

ได้รับการสถาปนาขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2338
นอกจากนี้ยังเป็นวัดที่สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า เคยเสด็จกราบมนัสการพระพุทธเรืองฤทธิ์ ที่พระอุโบสถวัดสว่างอารมณ์ และมีพระราชศรัทธาพระราชทานทรัพย์เพื่อการบูรณะปฏิสังขรณ์วัด ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2455 (ร.ศ. 130) เมื่อคราวเสด็จประพาศหัวเมืองสวรรคโลก ดังมีหลักฐานปรากฏใน ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 29 ตอน ง 0 วันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455
ที่ตั้ง
สถานที่ตั้ง ตั้งอยู่เลขที่ 163 ถนน จรดวิถีถ่อง ตำบลเมืองสวรรคโลก อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย พื้นที่วัดโดยทั่วไปเป็นที่ราบอยู่ติดริมแม่น้ำยม มีกำแพงล้อมรอบ มีอาณาเขตทิศเหนือติดกับถนนสาย 8 ทิศใต้ติดกับถนนราษฎร์ ทิศตะวันออกติดกับถนนจรดวิถีถ่อง และทิศตะวันตกติดกับถนนหน้าเมือง
ประวัติ
วัดสว่างอารมณ์วรวิหารหรือวัดจวน เป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองของชาวสวรรคโลกมาแต่ช้านาน เพราะคำว่า “จวน” นั้นมาจากความหมายที่ว่า ที่ว่าการของผู้ปกครอง อันหมายถึงจวนของพระยาวิชิตภักดี (ชื่อเดิม “นาค”/พ.ศ. 2378-2385) ต้นสกุลวิชิตนาค พระยาผู้ปกครองเมืองสวรรคโลกในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 และได้ทำการโยกย้ายเมืองสวรรคโลกมาที่นี่ จึงได้สร้างวัดเพื่อเป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองแก่เมืองสวรรคโลกโดยใช้ชื่อว่าวัดสว่างอารมณ์วรวิหาร และมอบถวายที่ดินถึง 42 ไร่ ให้เป็นที่ตั้งวัดและบริจาคจวนหรือเรือนพักให้เป็นเสนาสนะสงฆ์ด้วย ชาวบ้านจึงเรียกว่าวัดจวนที่ติดปากชาวบ้านเรียกกันจนถึงปัจจุบัน
วัดสว่างอารมณ์ ได้รับการจดทะเบียน และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อประมาณ พ.ศ. 2330 ต่อมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2501 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ
*พระพุทธเรืองฤทธิ์ เป็นพระพุทธรูปหล่อสำริดสมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 2.30 เมตร สูง 2.80 เมตร มีพุทธลักษณะสวยงามมาก แต่เดิมประดิษฐานอยู่ที่อุโบสถวัดพระศรีรัตนมหาธาตุเชลียง (วัดพระปรางค์) เมืองสวรรคโลกเก่า (อำเภอศรีสัชนาลัยในปัจจุบัน) ต่อมาเมื่อพระยาวิชิตภักดี (นาค) สร้างวัดสว่างอารมณ์เสร็จแล้วได้อัญเชิญมาประดิษฐาน เป็นพระประธานภายในพระอุโบสถ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา 
*พระอุโบสถ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2330 เป็นอาคารทรงไทย กว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร สูง 16 เมตร เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธเรืองฤทธิ์ 
*พระวิหาร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2330 เป็นอาคารทรงไทย กว้าง 7.50 เมตร ยาว 14 เมตร สูง 15 เมตร เป็นที่เก็บรักษาพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ของวัด
*พระมณฑป สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2424 โ
มตร เป็นที่เก็บรักษาพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ของวัด
*พระมณฑป สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2424 โดยตระกูลคันธนาค เป็นอาคารทรงไทยจตุรมุข กว้างยาวด้านละ 11.50 เมตร มีกำแพงล้อมรอบ พร้อมซุ้มประตูทั้งสี่มุขเป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง
เลดี้ส์ มาเฟีย
เลดี้ส์ มาเฟีย (อังกฤษ: Ladies Mafia) ประกอบสมาชิก Joyce & Pribpree (จ๊อยซ์ และ พริบพรี) ดูโอหน้าใส Life Style วัยมาพร้อมกับวงแบบ Primitive มีรูปแบบ และ Style ดนตรีที่เป็นเฉพาะตัว มีบรรยากาศของความเป็นธรรมชาติได้อย่างสอดคล้องและลงตัวได้อย่างแท้จริง แตกต่างจากวง Pop ทั่วไป ด้วยการผสมผสานเครื่องดนตรี Primitive 3-4 ชิ้นให้เสียงกังวาล ลึก และ ใส จึงทำให้ความรู้สึกถึงความสุข และการผ่อนคลายอย่างประหลาด 2 สาวศิลปินน้องใหม่ที่มีงานแบบ กึ่ง อินดี้ มีเพลงไพเราะ อารมณ์สดชื่น น่ารัก ชวนฝัน ทำให้เคลิบเคลิ้มและแอบ Sexy เล็กๆ อย่างดูดี มี Style
ประวัติ
เลดี้ส์ มาเฟีย (อังกฤษ: Ladies Mafia) หรือ "จ๊อยซ์-พริบพรี"(อรกัญญา ทองเปล่งศรี, เพชรพัณณี สัมภวคุปต์) สองสาวเพื่อนซี้จากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย เป็นนักร้องดูโอ้ภายใต้สังกัด โซนี่ มิวสิค โดยก่อนหน้านี้เริ่มต้นเข้าสู่วงการโดยทั้งคู่เป็นนางแบบและนักร้องในสังกัด โดโจ ซิตี้ ในเครือ เบเกอรี่ มิวสิค ผ่านการถ่ายแบบหนังสือ katch magazine และเป็นนักร้องดูโอ้ภายใต้ชื่อวงสวูช (Swoosh) ในปี 2545 แต่ไม่ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ เพราะทางค่ายเริ่มปิดตัวลง โดยมีเพลงที่ออกภายในวง Swoosh คือเพลง ชีวิตมีรสชาติ และเพลง 12 plus
ภายหลังได้มาเป็นศิลปินในสังกัด โซนี่ มิวสิค ออกอัลบั้ม 1 ชุดคือ "Ladies Mafia" โดยมีเพลงที่เป็นที่รู้จัก เช่น ขาดความอบอุ่น (Very Cold), เป็นบ้างไหม (Do U ?) และเพลงเหงาเหงา (L Song)

* สมาชิก
** จ๊อยส์ อรกัญญา ทองเปล่งศรี (วันเกิด: 5 เมษายน พ.ศ. 2527)
** พริบพรี เพชรพัณณี สัมภวคุปต์ (วันเกิด: พ.ศ. 2527)
ผลงาน
ผลงานเพลง (ค่ายโดโจ ซิตี้)
* ภายใต้ชื่อวง Swoosh (พ.ศ. 2545)
# เพลง ชีวิตมีรสชาติ
# เพลง แปลก..แปลก โฆษณา12 plus
ผลงานเพลง (ค่ายโซนี่ มิวสิค)
* อัลบั้ม Ladies Mafia สิงหาคม (พ.ศ. 2546)
# Good Morning (Interude)
# ขาดความอบอุ่น Very Cold
# Do U? เป็นไงบ้างไหม
# อาจจะดีกว่านี้นะ If
# เข้าข้างตัวเองนิดนึง
# Z-U-Z-ME มีฉันต้องมีเธอ
# ฉันมีอะไรจะบอก I've something to tell u,come closer
# L Song เพลงเหงาเหงา
# Up2U ก็แล้วแต่
# 0.10am เที่ยงคืนแล้ว
# bed time (interude)
# in my place สิ่งที่ฉันทำ

เพลงอื่นๆ
* เพลง วันเกิด (a day) ศิลปิน สครับบ์ (Ladies Mafia ร่วมร้อง)

อ้างอิง
* Ladies Mafia - MThai.com

แหล่งข้อมูลอื่น
* Ladies Mafia Fanpage
จัตุรัสกาฐมาณฑุดูร์บาร์
จัตุรัสกาฐมาณฑุดูร์บาร์ ( ) หรือชื่อสันสกฤตว่า วสันตปุรทรวารเกษตร ( ) หน้าพระราชวังเก่าของอดีตราชอาณาจักรกาฐมาณฑุ เป็นหนึ่งในสามจัตุรัสดูร์บาร์ในหุบเขากาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล ทั้งหมดเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก

จัตุรัสกาฐดูร์บาร์มีสถาปัตยกรรมและงานฝีมือของช่างชาวเนวาร์อายุหลายร้อยปี แต่อาคารหลายแห่งเสียหายจากแผ่นดินไหว เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2015 ส่วนวังในจัตุรัสนั้นย้ายมาจากที่เดิม คือ จัตุรัสทัตตาเตรยะ (Dattatreya; दत्तात्रेय)
จัตุรัสกาฐมาณฑุดูร์บาร์เคยเป็นที่ตั้งวังมัลลกษัตริย์และศาหกษัตริย์ซึ่งครองอำนาจอยู่ในบริเวณนั้น ทั้งยังมีลานซึ่งประกอบด้วยชานชาลาและวัดมากมาย ลานนั้นชื่อว่า หนุมานโธคา (Hanuman Dhoka; हनुमान ध्वखा หนุมานธฺวคา) ตั้งชื่อตามรูปปั้นหนุมานที่อยู่ตรงทางเข้าวัง
ธรหรา
หอคอยธรหรา [ทะ-ระ-หะ-รา] ( ) หรือ หอคอยภีมเสน เป็นหอคอยสูง 61.88 ม. (203.0 ฟุต) เป็นจำนวน 9 ชั้น ตั้งอยู่ในจัตุรัสดูร์บาร์ ในกรุงกาฐมาณฑุ ได้ถูกสร้างขึ้นในปี 1832 โดยนายภีมเสน ถาปา นายกรัฐมนตรีสมัยนั้น อาคารได้รับการจำแนกจากองค์การยูเนสโกว่าเป็นส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรมกาฐมาณฑุ สถาปัตยกรรมเฉพาะตัวของเมืองกาฐมาณฑุ

ภายในหอคอยประกอบด้วย บันไดวนแบบสไปรอล จำนวน 213 ขั้น โดยในชั้นที่ 8 เป็นส่วนระเบียงสามารถมองทิวทัศน์ได้โดยรอบเมืองกาฐมาณฑุ และมีเสาสัมฤทธิ์ ซึ่งสูง 5.2 ม. (17 ฟุต) ประดับในส่วนยอดของหอคอย หอคอยได้เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมภายในตั้งแต่ปี 2005 จนถึงวันที่อาคารถล่มในปี 2015
โครงสร้างส่วนใหญ่ของอาคารได้พังถล่มลงมา จากเหตุการณ์แผ่นดินไหวใหญ่ในเนปาล แต่ก็ยังมีส่วนฐานที่ยังหลงเหลืออยู่

ประวัติ
หอคอยธรหรา เป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงสุดในประเทศเนปาลและเป็นอดีตสูงอันดับ 2 เดิมหอคอยแรก ชื่อหอคอยภีมเสน (Bhimsen tower) ได้ถูกสร้างขึ้นก่อน 8 ปี ในปี 1824 ประกอบด้วย จำนวนชั้นความสูง 11 ชั้น ซึ่งสูงกว่าหอคอยธรหรา 2 ชั้น โดยหอคอยทั้งสองถูกสร้างขึ้นโดยภีมเสน ถาปา นายกรัฐมนตรีเนปาลสมัยนั้น เพื่อถวายให้แก่สมเด็จพระราชินีลลิตตริปุราสุนทรี (Lalit Tripura Sundari) ผู้ซึ่งเป็นหลานสาวของภีมเสน
ในปี 1834 ได้เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวใหญ่ในเนปาล หอคอยทั้ง 2 ก็สามารถรอดเหตุการณ์ครั้นนั้นมาได้ แต่หอคอยภีมเสนได้รับความเสียหายหนัก จนมาถึงเหตุการณ์แผ่นดินไหวใหญ่อีกครั้งในวันที่ 15 มกราคม 1934 หอคอยภีมเสนก็พังถล่มลงมา เหตุการณ์นี้ทำให้หอคอยเหลือเพียง 2 ชั้นจากเดิม 11 ชั้น ในเวลาต่อมา นายชุทธสัมเศร นายกรัฐมนตรีเนปาลสมัยนั้น ก็ได้สั่งให้ปรับปรุงหอคอยธรหราที่เสียหายบางส่วน ส่วนหอคอยภีมเสนก็ได้รื้อถอนไป สมเด็จพระราชินีลลิตตริปุราสุนทรีจึงได้พระราชทานชื่อให้หอคอยธรหรา เป็นหอคอยภีมเสนแทนหอคอยเดิมที่ถล่มไป
หอคอยธรหรา ส่วนหนึ่งได้ถูกสร้างเพื่อใช้เป็นหอสังเกตการณ์สำหรับกองทัพ เมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่สงบ ก็จะมีการส่งสัญญาณผ่านแตรเขาวัวจากด้านบนของหอคอย และประเพณีการเป่าแตรเขาวัวก็ยังคงมีให้เห็นจนถึงวันสุดท้ายที่หอคอยถล่มลงมา

ในวันที่ 25 เมษายน 2015 ก็ได้เกิดแผ่นดินไหวอีกครั้งในเนปาล ขนาด 7.8 แมกนิจูด มีจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวจากเมืองลัมชุง ประเทศเนปาล ออกไป 29 กิโลเมตร เป็นเหตุให้อาคารถล่มลงมาทั้งหมดเหลือเพียงส่วนฐาน และร่างผู้เสียชีวิตภายในหอคอยกว่า 180 ศพในซากปรักหักพัง
สถาปัตยกรรม
หอคอยธรหรา เป็นการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมของโมกุล และอังกฤษ มีลักษณะคล้ายกับหอมินาเรตในศาสนาอิสลาม แต่มีศิวลึงค์พร้อมรูปภาพพระอิศวรซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของฮินดู ประดิษฐานไว้ในส่วนบนสุดของหอคอย

อ้างอิง
ภารต้า
ภารต้า ( ) วงดนตรีร็อคผสมผสานกับซาวต์ดนตรีแบบอินเดียจากค่าย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จากผลงานเพลง สบายดีไหม ซึ่งมียอดวิวสูงถึง 20 ล้านวิวจนได้รับการชักชวนจากทางค่าย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ในปัจจุบัน

ประวัติ
เกิดขึ้นจากการรวมตัวของ “อาลีฟ - พัฒวุธิ รื่นพิทักษ์” (ร้องนำ) นักล่ารางวัลตั้งแต่เด็กจนโต และประสบการณ์การร้องเพลงกลางคืนมามากว่า 6 ปี พร้อมด้วย “แมน - ปริญญา พิกุล” (กีต้าร์), “หนุ่ม - ธัชพงศ์ บัวภา” (เบส) และ “บาส - โกวิท นิลบางขวาง (กลอง) กลุ่มนักดนตรีที่เล่นดนตรีกลางคืนร่วมกันมากว่า 7 ปี จากการผ่านประสบการณ์ด้านดนตรีมาอย่างโชกโชน
สมาชิก
สมาชิกปัจจุบัน
* วรวุฒิ เคลื่อนวงษ์ (วุฒิ) ร้องนำ (พ.ศ. 2557 - ปัจจุบัน) (เบส 2557 - 2562)
*ณัฐภาสรณ์ จันทร์ส่อง (ตูน) กีตาร์ (พ.ศ. 2557 - ปัจจุบัน)
*

อดีตสมาชิก
* พัฒวุธิ รื่นพิทักษ์ (อาลีฟ) ร้องนำ (พ.ศ. 2555 - 2562)
*ธัชพงศ์ บัวภา (หนุ่ม) เบส (พ.ศ. 2553 - พ.ศ. 2557)
* ปริญญา พิกุล (แมน) กีตาร์ (พ.ศ. 2553 - พ.ศ. 2557)
* โกวิท นิลบางขวาง (บาส) กลอง (พ.ศ. 2553 - พ.ศ. 2557) 
* ณัฐพล โกลละสุต (ตี๋) กลอง (พ.ศ. 2557 - พ.ศ. 2559)
ผลงาน
ซิงเกิ้ล
พ.ศ. 2555
* สบายดีไหม (เผยแพร่เมื่อ 25 สิงหาคม 2555) 
พ.ศ. 2556
* ลมหายใจเดียวกัน (เผยแพร่เมื่อ 30 พฤษภาคม 2556) 
* 9 ที่แสงสว่าง (เผยแพร่เมื่อ 11 สิงหาคม 2556) 
* สายลมแห่งความรัก (เผยแพร่เมื่อ 8 สิงหาคม 2556) 
* สามัญไปสู่สูงสุด (เผยแพร่เมื่อ 5 สิงหาคม 2556) 
* ฟังก่อน (เผยแพร่ 10 พฤศจิกายน 2556)
พ.ศ. 2557
* คือเธอเท่านั้น (เผยแพร่เมื่อ 8 สิงหาคม 2557)
พ.ศ. 2558
* หัวใจเต้นช้าลง (เผยแพร่เมื่อ 28 เมษายน 2558)
พ.ศ. 2559
* เกลียดความกลัว (เผยแพร่เมื่อ 29 กุมภาพันธ์ 2559)
* จำเป็นต้องลืม (เผยแพร่เมื่อ 7 ธันวาคม 2559)
พ.ศ. 2560
* เธอไม่ควร (เผยแพร่เมื่อ 22 มิถุนายน 2560)

อ้างอิง
ดีไอวาย
ดีไอวาย ( ) เป็นวิธีการสร้าง ดัดแปร หรือซ่อมบางสิ่งโดยปราศจากความช่วยเหลือของผู้เชี่ยวชาญหรือมืออาชีพ โดยการวิจัยทางวิชาการอธิบายดีไอวายว่าเป็นพฤติกรรมที่ "ปัจเจกบุคคลใช้วัตถุดิบและกึ่งวัตถุดิบ และชิ้นส่วนประกอบต่าง ๆ เพื่อผลิต แปรรูป หรือสร้างใหม่อันซึ่งให้ได้ทรัพย์สินที่จับต้องได้ ซึ่งรวมไปถึงทรัพย์สินที่มาจากสภาพแวดล้อมธรรมชาติ (เช่น การจัดภูมิทัศน์)" พฤติกรรมดีไอวายสามารถถูกกระตุ้นได้โดยแรงจูงใจต่าง ๆ ซึ่งเดิมจำแนกเป็นแรงจูงใจทางตลาด (ผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ การขาดการเข้าถึงผลิตภัณฑ์ การขาดคุณภาพผลิตภัณฑ์ ความต้องการการปรับแต่งให้เข้ากับผู้บริโภค) และการเสริมสร้างอัตลักษณ์ (ทักษะงานช่าง การเพิ่มขีดความสามารถ การแสวงหาชุมชน ความเป็นเอกลักษณ์
คำว่า "do-it-yourself" มีความเกี่ยวข้องกับผู้บริโภคตั้งแต่ปี ค.ศ. 1912 โดยส่วนใหญ่อยู่ในกรอบของการซ่อมแซมปรับปรุงบ้านและรักษาไว้ซึ่งกิจกรรมต่าง ๆ วลี "do it yourself" ได้เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไป (ในภาษาอังกฤษมาตรฐาน) ในช่วงปี ค.ศ. 1950s โดยเป็นการอ้างถึงแนวโน้มที่ผู้คนใช้เวลาในการซ่อมแซมปรับปรุงบ้านและทำงานฝีมือเล็ก ๆ ต่าง ๆ และงานก่อสร้างอื่น ๆ ซึ่งเป็นกิจกรรมที่เป็นการพักผ่อนหย่อนใจอย่างสร้างสรรค์และช่วยประหยัดต้นทุนได้

อ้างอิง
เทศกาลคฒิมาอี
เทศกาลคฒิมาอี ( ; ) เป็นพิธีบูชายัญที่จัดขึ้นทุก 5 ปีที่คฒีมาอีมนเทียร แห่งเมืองพริยารปุระ อำเภอพารา ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางใต้ประมาณ ของเมืองหลวงกาฐมาณฑุ ทางภาคใต้ของประเทศเนปาล ใกล้ชายแดนอินโด-เนปาล และแดนติดกับรัฐพิหาร (ประเทศอินเดีย) มีการเฉลิมฉลองเป็นหลักโดยชาวมะเทสี และชาวรัฐพิหาร โดยเป็นเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการฆ่าสัตว์บูชายัญครั้งใหญ่ ซึ่งประกอบด้วย ควาย, หมู, แพะ, ไก่, หนู และนกพิราบ – โดยมีเป้าหมายเพื่อการเซ่นสังเวยให้แก่เจ้าแม่คฒิมาอี ซึ่งเป็นเทพีแห่งอำนาจ
ลักษณะ
ประมาณ 5 ล้านคนมีส่วนร่วมในการจัดงานเทศกาล ซึ่งเป็นชาวมะเทสีและ 70% ของผู้ที่ชื่นชอบจากรัฐของประเทศอินเดีย ทั้งรัฐอุตตรประเทศ และรัฐพิหาร ที่เขาร่วมเทศกาลในประเทศเนปาลเพื่อเลี่ยงการประกาศห้ามการฆ่าสัตว์บูชายัญในรัฐของตัวเอง โดยผู้เข้าร่วมเชื่อว่าการฆ่าสัตว์บูชายัญเพื่อเซ่นสังเวยให้แก่เจ้าแม่คฒิมาอี จะช่วยให้ยุติสิ่งเลวร้ายและนำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรือง

การถกเถียงและคัดค้าน
มีการแจ้งประท้วงต่อเทศกาลนี้เป็นจำนวนมากโดยกลุ่มพิทักษ์สิทธิสัตว์ และชาวเนปาลที่นับถือฮินดูจากภูมิภาคฮิลล์

ณ วันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 เทศกาลนี้ได้รับการประกาศห้ามจากรัฐบาลเนปาลแล้ว
ปฏิกิริยาสะท้อน
กระทรวงมหาดไทยของประเทศอินเดีย ได้กำกับรัฐพิหาร และรัฐอุตตรประเทศ ในการตรวจสอบเพื่อความแน่ใจว่าไม่มีการส่งเหล่าสัตว์ไปยังประเทศเนปาลสำหรับเทศกาลนี้

อ้างอิง
วัดบพิตรพิมุขวรวิหาร
วัดบพิตรพิมุข เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิด วรวิหาร ตั้งอยู่ที่เลขที่ 266 ถนนจักรวรรดิ แขวง จักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร

- วัดบพิตรพิมุขวรวิหาร เดิมมีชื่อว่า วัดเชิงเลน หรือ วัดตีนเลน มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา จนกระทั่งในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประมาณ พ.ศ.2328 สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข (วังหลัง) พระราชนัดดา ได้ทรงบูรณปฏิสังขรณ์ใหม่แล้วถวายเป็นพระอารามหลวงแด่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระองค์ได้ทรงพระราชทานนามวัดนี้ว่า "วัดบพิตรพิมุข" เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่กรมพระราชวังบวรสถานพิมุขพระองค์นี้
- วัดบพิตรพิมุขได้รับการสมโภช พร้อมกับการสมโภชพระมหานคร สมโภชวัดพระศรีรัตนศาสดาราม และสมโภชอารามอื่น ๆ แต่เนื่องจากอิฐและปูนหายากทั้งยังต้องนำมาใช้ในการสร้างพระนคร และพระราชวังที่สำคัญกว่าก็ยังไม่เพียงพอ ปรากฏว่าถาวรวัตถุที่ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งนั้นอยู่ได้ไม่นานต้องรื้อแก้ไขและสร้างใหม่ทั้งหมดในรัชกาลที่ ๓

คลังภาพ
ไฟล์:(2022) วัดบพิตรพิมุขวรวิหาร เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร (15).jpg|พระสัมพุทธบพิตร พระประธานในพระอุโบสถ
ไฟล์:(2022) วัดบพิตรพิมุขวรวิหาร เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร (2).jpg|พระเจดีย์
ไฟล์:พระพุทธรูปปางลีลา Walking Buddha.jpg|พระพุทธรูปปางลีลา หน้าพระอุโบสถ
ไฟล์:(2022) วัดบพิตรพิมุขวรวิหาร เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร (31).jpg|หมู่พระพุทธรูปในพระวิหาร
File:(2022) วัดบพิตรพิมุขวรวิหาร เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร (18).jpg|หลวงพ่อยิ้ม ในพระวิหาร
File:(2022) วัดบพิตรพิมุขวรวิหาร เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร (24).jpg|พระศิลาอู่ทอง
(2022) วัดบพิตรพิมุขวรวิหาร เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร (21).jpg|จิตรกรรมฝาผนังรูปฤๅษีดัดตนบนบานประตูพระวิหาร
ซูจ็องกวา
ซูจ็องกวา ( ) เป็นเครื่องดื่มพื้นบ้านชนิดหนึ่งของเกาหลี มีสีน้ำตาลแดงเข้ม ได้จากการต้มขิงหั่นแว่นและอบเชยแท่ง (รวมกันหรือแยกกัน) ให้เดือดช้า ๆ จากนั้นกรองเอาของแข็งออกแล้วนำน้ำที่ได้ไปตั้งไฟรวมกันอีกครั้งโดยใส่น้ำตาลทรายขาว น้ำตาลทรายแดง หรือน้ำผึ้งลงไป เสร็จแล้วทิ้งไว้ให้เย็น ใส่ลูกพลับแห้งที่ฝานไว้แล้วแช่ตู้เย็น ทั้งนี้มักจะแช่ลูกพลับทิ้งไว้หลายชั่วโมงก่อนเสิร์ฟเพื่อให้น้ำขิงอบเชยมีลักษณะเข้มขึ้น เมื่อเสิร์ฟ อาจโรยหน้าด้วยเมล็ดสนก็ได้

ร้านอาหารโดยทั่วไปจะเสิร์ฟซูจ็องกวาเป็นของหวานและเย็นเช่นเดียวกับชีคเย นอกจากนี้ยังมีวางจำหน่ายทั่วไปในรูปแบบกระป๋องด้วย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
ชีคเย
ชีคเย ( ) เป็นเครื่องดื่มพื้นบ้านชนิดหนึ่งของเกาหลี ได้จากการนำน้ำหมักแป้งมอลต์ข้าวบาร์ลีย์ไปอุ่นกับข้าวสุกและน้ำตาลทราย กรองเอาเมล็ดข้าวออกแล้วต้มกับน้ำตาลทรายอีกครั้ง จากนั้นนำไปแช่เย็น เมื่อจะเสิร์ฟจึงใส่เมล็ดข้าวสุกและเมล็ดสนลงไปเล็กน้อย ร้านอาหารเกาหลีมักจะเสิร์ฟชีคเยแบบทำเองเป็นของหวานหลังมื้ออาหาร แต่ก็มีการผลิตชีคเยในรูปแบบเครื่องดื่มกระป๋องและขวดพลาสติกออกวางจำหน่ายทั่วไป

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

*รูปภาพ 
*บทความใน Naver Encyclopedia 
*สูตรจากเว็บ Netcooks
*สูตรจากเว็บ Lifeinkorea
พิงซู
พิงซู ( ) คือน้ำแข็งไสแบบเกาหลี กินกับเครื่องโรยหน้าที่มีรสหวาน เช่น ผลไม้หั่น นมข้นหวาน น้ำเชื่อมรสผลไม้ รูปแบบยอดนิยมอย่างหนึ่งคือ พัดบิงซู ( ) ซึ่งโรยหน้าด้วยถั่วแดงเมล็ดเล็ก (adzuki bean)

พิงซูเป็นของหวานที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในเกาหลี ปัจจุบันได้รับการดัดแปลงให้มีรสชาติที่หลากหลาย และมีขายแบบสำเร็จรูปในซูเปอร์มาร์เก็ตหรือมินิมาร์ต บางชนิดไม่ใส่ถั่วแดงกวนตามสูตรดั้งเดิม รสชาติใหม่ ๆ ของพิงซูที่เป็นที่นิยม เช่น ชาเขียว กาแฟ โยเกิร์ต เป็นต้น

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
ไขคาร์นอบา
ไขคาร์นอบา ( ) เป็นไขที่ได้จากใบของปาล์มคาร์นอบา (Copernicia prunifera) ซึ่งขึ้นเฉพาะทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิล มีลักษณะเป็นเกล็ดสีเหลืองน้ำตาล คาร์นอบาเป็นไขจากธรรมชาติที่แข็งที่สุด ประกอบไปด้วยกรดไขมันกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ มีจุดหลอมเหลวระหว่าง 82–86 °C ไม่ละลายในน้ำและเอทานอล มีเลขอีคือ E903

ไขคาร์นอบามีคุณสมบัติเป็นสารเคลือบเงา ใช้ในงานเคลือบสีรถยนต์ ผสมในน้ำยาขัดรองเท้า และในอุตสาหกรรมอาหาร นอกจากนี้ยังมีคุณสมบัติรักษาความชุ่มชื้นและไม่ก่อให้เกิดอาการแพ้ได้ง่าย จึงใช้ผสมในเครื่องสำอาง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
ภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษ
ภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษ, ภาวะเป็นพิษเหตุสุรา, การเป็นพิษจากแอลกอฮอล์ ( ) หรือความเมา ( ) เป็นภาวะทางสรีรวิทยา (ซึ่งยังอาจรวมการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาของการรับรู้) อันเกิดจากการกินเอทานอล (แอลกอฮอล์)
ภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษเป็นผลจากที่แอลกอฮอล์เข้ากระแสเลือดเร็วกว่าสามารถเกิดเมแทบอลิซึมที่ตับ ซึ่งสลายเอทานอลเป็นผลพลอยได้ซึ่งไม่เป็นพิษ ฤทธิ์บางอย่างของภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษ (เช่น ภาวะครึ้มใจและการยับยั้งทางสังคมลดลง) เป็นหัวใจของความปรารถนาใช้แอลกอฮอล์เป็นเครื่องดื่ม และประวัติศาสตร์ของมันในฐานะยาที่ใช้เพื่อความสนุกสนาน (recreational drug) ที่แพร่หลายที่สุดอย่างหนึ่งของโลก แม้การใช้อย่างแพร่หลายนี้และความชอบด้วยกฎหมายของแอลกอฮอล์ในประเทศส่วนใหญ่ แหล่งข้อมูลการแพทย์จำนวนมากมักอธิบายภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษทุกระดับว่าเป็นภาวะถูกพิษรูปหนึ่งเพราะฤทธิ์ทำอันตรายต่อร่างกายในขนาดสูง บางศาสนามองว่าภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษเป็นบาป
อาการของภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษรวมภาวะครึ้มใจ ผิวหนังแดงและการยับยั้งทางสังคมลดลงในขนาดต่ำ โดยขนาดที่สูงขึ้นทำให้เกิดความเสื่อมรุนแรงของการรักษาสมดุล การประสานงานของกล้ามเนื้อ (ภาวะกล้ามเนื้อเสียสหการ) และความสามารถตัดสินใจ (อาจนำไปสู่พฤติกรรมรุนแรงหรือไม่คงเส้นคงวาได้) มากขึ้น ๆ ตลอดจนคลื่นไส้หรืออาเจียนจากฤทธิ์รบกวนของแอลกอฮอล์ต่อหลอดกึ่งวงกลมของหูชั้นในและการระคายเคืองทางเคมีของเยื่อเมือกกระเพาะอาหาร ระดับแอลกอฮอล์ในเลือดที่สูงเพียงพอจะทำให้เกิดโคม่าและเสียชีวิตจากฤทธิ์กดระบบประสาทส่วนกลางของแอลกอฮอล์
"ภาวะเป็นพิษแอลกอฮอล์เฉียบพลัน" เป็นศัพท์การแพทย์ที่เกี่ยวข้องซึ่งใช้บ่งชี้ความเข้มข้นของแอลกอฮอล์ที่สูงอย่างเป็นอันตรายในเลือด ที่สูงพอชักนำให้โคม่า การหายใจลดลงหรือกระทั่งเสียชีวิต ภาวะดังกล่าวถือเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์
เมาค้าง
เมาค้าง ( ) เป็นประสบการณ์ฤทธิ์ทางสรีรวิทยาและจิตวิทยาอันไม่พึงประสงค์ต่าง ๆ ให้หลังการบริโภคเอทานอล ซึ่งอยู่ได้นานถึงกว่า 24 ชั่วโมง อาการตรงแบบของเมาค้างอาจรวมปวดศีรษะ ง่วงซึม ปัญหาสมาธิ ปากแห้ง เวียนศีรษะ ล้า กระเพาะอาหารและลำไส้อึดอัด (gastrointestinal distress) ไม่หิว เหงื่อออก คลื่นไส้ การตอบสนองไวเกิน (hyper-excitability) และวิตกกังวล
แม้ยังไม่เข้าใจสาเหตุของเมาค้างดีนัก แต่ทราบหลายปัจจัยที่เกี่ยวข้องแล้ว ซึ่งรวมการคั่งของอะเซทัลดีไฮด์ การเปลี่ยนแปลงของระบบภูมิคุ้มกันและเมแทบอลิซึมของกลูโคส ภาวะขาดน้ำ ภาวะกระเดียดกรดเหตุเมแทบอลิก (metabolic acidosis) การสังเคราะห์พรอสตาแกลนดินที่ถูกรบกวน ปริมาตรเลือดส่งออกจากหัวใจต่อนาทีที่เพิ่มขึ้น การขยายหลอดเลือด การอดนอนและทุพโภชนาการ ฤทธิ์ของสารเติมแต่งหรือผลิตผลพลอยได้ที่จำเพาะต่อเครื่องดื่ม เช่น คอนจีเนอร์ (congener) ยังมีบทบาทสำคัญ ตรงแบบอาการเกิดหลังฤทธิ์เป็นพิษของแอลกอฮอล์เริ่มหมด โดยทั่วไปคือเช้าหลังคืนที่ดื่มหนัก
แม้มีการเสนอการเยียวยาที่เป็นไปได้จำนวนมาก แต่ไม่มีหลักฐานแน่ชัดที่เสนอว่าการเยียวยาใดมีประสิทธิภาพป้องกันหรือรักษาเมาค้างแอลกอฮอล์ การเลี่ยงแอลกอฮอล์หรือการดื่มปานกลางเป็นวิธีที่ทรงประสิทธิภาพที่สุดในการเลี่ยงเมาค้าง ผลพวงทางสังคม-เศรษฐกิจและความเสี่ยงทางสุขภาพของเมาค้างแอลกอฮอล์มีการขาดงาน สมรรถภาพอาชีพบกพร่อง ประสิทธิภาพลดลงและความสำเร็จทางวิชาการที่เลว เมาค้างยังอาจทำให้กิจกรรมประจำวันที่อาจเป็นอันตรายมีความเสี่ยง เช่น การขับรถหรือการปฏิบัติงานเครื่องจักรหนัก

อ้างอิง
ซับเทนชั่น
ซับเทนชั่น (อังกฤษ: Subtention) เป็นวงดนตรีชาวไทย ภายใต้สังกัด เมโลดิก้า ในเครืออาร์เอส โปรโมชั่น เจ้าของเพลงฮิต "ขอเป็นคนสุดท้าย"
ประวัติ
ซับเทนชั่น เริ่มก่อตั้งวงเมื่อ พ.ศ. 2545 โดยการประกวดร้องเพลงและ ได้รับรางวัลวงดนตรีดีเด่น ประเภทอุดมศึกษาจากการประกวด RS Panasonic Star Challenge 2002 และได้เซ็นสัญญาภายใต้สังกัด เมโลดิก้า ในเครืออาร์เอส เป็นเวลา 2 ปี แต่ออกอัลบั้มมาเพียงชุดเดียว

ในวงนี้มีทั้งหมด 5 คนด้วยกันคือ เอี๊ยบ - พีรฉัตร จิตรมาส (ร้องนำ), เป๊ก - ทศพร บุราไกร (เบส), น้อย - ปรานณต สาระ (กีต้าร์), จิ๊บ - จารุพงศ์ กล้าแข็ง (คีย์บอร์ด) และ ยอด - จิรยุทธ กลีบบัว (กลอง)
ออกอัลบั้มชุดเดียวที่ชื่อว่า "Subtention" ในปี พ.ศ. 2546 โดยมีเพลงฮิตติดชาร์ตทางคลื่นวิทยุจนถึงปัจจุบันคือเพลง "ขอเป็นคนสุดท้าย" หลังจากที่เพลงแรกที่ปล่อยออกมาก็มีเพลงที่สองคือเพลง "อายน้ำตา"

ปัจจุบัน
ภายหลังที่วงซับเทนชั่นหมดสัญญากับทางอาร์เอส ทางวงก็ไปเล่นดนตรีตามผับหรือร้านอาหารโดยมีสมาชิกเพิ่มอีก 2 คนคือ ปุ๊-เทอดพงษ์ บุญพอ (เบส) และ นิว-วัชรพล เจริญวรรธะ (ร้องชาย) ส่วนเอี๊ยบนักร้องนำก็เคยประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 5 แต่ไม่ติด 1 ใน 8
ผลงาน
ผลงานเพลง
{| class="wikitable"
|-
!ปี
!ชื่ออัลบั้ม
!รายชื่อเพลง
|-
| 2546
| Subtention
* วางจำหน่าย: 29 ตุลาคม พ.ศ. 2546
* สังกัด: อาร์เอส
* รูปแบบ: ซีดี, เทป, วีซีดี
|
# ขอเป็นคนสุดท้าย
# กว้างกว่าฟ้า มากกว่าดาว
# อายน้ำตา
# ถึงรู้ว่าเธอหลอก
# ยังเจ็บ
# ไม่ได้รังเกียจนะ
# ผู้ชายเจ้าชู้
# ฝนกลางฤดดูร้อน
# ต่อหน้าจบ ลับหลังเจ็บ
# เชียร์ตัวเอง
|-
|}

อ้างอิง
* fanpages ของวงซับเทนชั่น
* เอี๊ยบ SUBTENTION
แบดซ์ (วงดนตรี)
แบดซ์ (อังกฤษ: Badz) เป็นวงดนตรีร็อคหญิงล้วน ภายใต้สังกัด จีโนม เร็คคอร์ด (ในเครือ อาร์เอส) เจ้าของเพลงฮิต "ไม่ขอเป็นคนสุดท้าย"
ประวัติ
การรวมตัวกันตั้งวงดนตรีหญิงทริโอ ในนามของ BADZ มี ฝาแฝดอย่าง “พลอย ธัญญา จันทร์โอชา” และ “น้องเพลิน นิฏฐา จันทร์โอชา” โดยสาวเพลินรับหน้าที่เล่นเบส พลอยเล่นกีตาร์ และ ได้ นิค นิติญา อ่ำสกุล ร้องนำ แนวดนตรีและแฟชั่นการแต่งตัวที่มีกลิ่นอาย­ของความเป็นพังก์อยู่นิดๆ
เริ่มมีผลงานเพลงชุดแรกและชุดเดียวกับทางค่าย จีโนม เร็คคอร์ด ในเครือของบริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น เมื่อปี พ.ศ. 2549 โดยใช้ชื่อชุดว่า "Badz" โดยที่มาของชื่อวง แบดซ์ หมายถึงผู้หญิงซ่าๆ อันมีที่มาจากบุคลิกกวนๆ สนุกสนาน รวมไปถึงการแต่งตัวซึ่งเน้นสีขาวและดำเป็นหลัก โดยแนวเพลงในอัลบั้มเป็นแบบป็อปร็อค แต่เพิ่มสีสันให้โดดเด่นด้วยการผสมกลิ่นของดนตรีแนวพังก์เข้าไป ดูแลการทำงานอัลบั้มนี้โดย ปอนด์ - ธนา ลวสุต

เปิดตัวด้วยเพลงจังหวัสนุกๆ เพลง "อยากเจอเธอเหลือเกิน" แต่เพลงที่ทำให้เป็นที่รู้จักคือ "ไม่ขอเป็นคนสุดท้าย"
สมาชิก
แบดซ์ (Badz) ประกอบสมาชิกทั้งหมด 3 คนด้วยกันคือ นิค - นิติญา อ่ำสกุล (ร้องนำ) ซึ่งผ่านการประกวดร้องเพลงและได้รับรางวัลจากเวที สตาร์ ชาเลนจ์ ปี 2003, พลอย - ธัญญา จันทร์โอชา (กีตาร์) และ เพลิน - นิฏฐา จันทร์โอชา (เบส) สองพี่น้องฝาแฝดเป็นบุตรีของ ฯพณฯ พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตผู้บัญชาการทหารบก อดีตหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ อดีตนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และ องคมนตรี คนปัจจุบัน
ผลงาน
สตูลดิโออัลบั้ม
{| class="wikitable"
|-
!ปี
!ปกอัลบั้ม
!ชื่ออัลบั้ม
!รายชื่อเพลง
|-
| 2549
| Badz
* วางจำหน่าย: 17 สิงหาคม พ.ศ. 2549
* สังกัด: อาร์เอส
* รูปแบบ: ซีดี, เทป, วีซีดี
|
# กอดฉันอีกสักที
# ฉันยังมีเธออยู่หรือเปล่า
# บ้าที่สุด 
# พร้อมเมื่อไหร่จะบอก
# ไม่ขอเป็นคนสุดท้าย 
# ไม่ได้คิดถึง 
# ไม่รู้ทำไม 
# ยังรักกันหรือเปล่า
# ร้องไห้ให้ตัวเอง
# อยากเจอเธอเหลือเกิน
|-
|}

อ้างอิง
* เปิดใจ “Badz” 1 นักร้องเสียงดี กับ 2 นักดนตรีฝาแฝด ความลงตัวในแนวป๊อบร็อคเจือกลิ่นพังค์ 
* อัลบั้ม แบดซ์ - แบดซ์
* ยลลีลานักดนตรีสาวพังก์สุดเท่ “พลอย-เพลิน” ลูกสาวแฝดของ “บิ๊กตู่”
เชษฐ์ ติงสัญชลี
ศาสตราจารย์ ดร.เชษฐ์ ติงสัญชลี (เกิด 22 เมษายน พ.ศ. 2520 -) เป็นนักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ศิลปะชาวไทย อาจารย์ภาควิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร มีความชำนาญด้านศิลปะและประวัติศาสตร์อินเดียและเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะศิลปะอินเดีย พม่า และเนปาล, อิทธิพลของศาสนาพุทธและพราหมณ์ต่องานศิลปะ รวมทั้งอิทธิพลศิลปะอินเดียในภูมิภาคเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ มีผลงานแต่งหนังสือที่สำคัญ เช่น "ประวัติศาสตร์ศิลปะอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้" , "พระพุทธรูปอินเดีย" เป็นต้น
ประวัติ
เชษฐ์ ติงสัญชลี เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2520 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์ศิลปะ (เกียรตินิยมอันดับ 1 ทุนภูมิพล) คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์ศิลปะ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร และได้รับทุนพระราชทานจากมูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ให้ศึกษาต่อทางด้านประวัติศาสตร์ศิลปะที่สถาบัน National Museum Institute of the History of Art, Conservation and Museology (NMIHACM) ประเทศอินเดีย
ผลงาน
หนังสือ
*พระพุทธรูปอินเดีย. กรุงเทพ: สำนักพิมพ์เมืองโบราณ, 2554.
*สังเวชนียสถาน
*เจดีย์ในศิลปะพม่า-มอญ : พัฒนาการทางด้านรูปแบบตั้งแต่ศิลปะศรีเกษตรถึงศิลปะมัณฑเล. กรุงเทพ: สำนักพิมพ์เมืองโบราณ, 2556.
*สัตตมหาสถาน
*ศิลปะชวา. กรุงเทพ: สำนักพิมพ์มติชน, 2558.
*ประวัติศาสตร์ศิลปะอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้: รูปแบบ พัฒนาการ ความหมาย . กรุงเทพ: สำนักพิมพ์มิวเซียมเพรส, 2558.
บทความ
*เทวาลัยวัฏฏุวันโกวิลที่กาลุคุมาไลยตัวอย่างสถาปัตยกรรมสมัยราชวงศ์ปาณฑยะระยะแรก
*รัตนจงกรมเจดีย์ที่พุทธคยา
*ศิลปกรรมที่เมืองตักษิลา
*สถาปัตยกรรมสมัยอมราวดีที่นาคารชุนโกณฑะ
*"การแสวงบุญที่สถูปพระอดีตพุทธเจ้ากกุสันธะและสถูปพระอดีตพุทธเจ้าโกณาคมนะ" ใน ความคิด ความหมาย ความเชื่อ ของการจาริกยังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
*"แนะนำสถาปัตยกรรมในเกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์" ใน แหล่งประวัติศาสตร์ – มรดกวัฒนธรรมของประเทศฟิลิปปินส์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

อ้างอิง
น้ำผัก (อาหารไทยภาคเหนือ)
น้ำผัก เป็นการถนอมอาหารแบบหนึ่งของชาวไทลื้อ แล้วแพร่หลายมาในอาหารไทยภาคเหนือ ได้จากการนำผักกาดเขียวมาสับให้ละเอียด คั้นกับเกลือและข้าวเหนียว ใส่น้ำซาวข้าว แล้วหมักให้มีรสเปรี้ยว นำน้ำที่ได้มาเคี่ยวให้ขลุกขลิก ซึ่งน้ำผักที่ได้นี้จะใช้ทำน้ำพริกน้ำผักซึ่งใช้กินกับเนื้อสัตว์ย่างและผักเช่น ผักขี้หูดและหน่อไม้ต้ม
อ้างอิง
* สิริรักษ์ บางสุด และ พลวัฒน์ อารมณ์. โอชะล้านนา. กทม. แสงแดด. 2558 หน้า 30
อาหารขยะ
อาหารขยะ ( ) เป็นคำใช้กับอาหารที่มีแคลอรีจากน้ำตาลหรือไขมันสูง โดยมีโปรตีน วิตามินหรือเกลือแร่ต่ำ การใช้คำนี้ส่อว่า อาหารนั้น ๆ มี "คุณค่าทางโภชนาการ" ต่ำและมีไขมัน น้ำตาล เกลือและแคลอรีมากเกิน

แม้ถูกตีตราว่าเป็น "ขยะ" แต่อาหารเหล่านี้ปกติไม่มีผลต่อสุขภาพในทันที และโดยรวมแล้วปลอดภัยเมื่อรวมกับอาหารที่มีสมดุลดี ทว่า ความกังวลเกี่ยวกับผลเสียต่อสุขภาพอันเกิดจากการบริโภคอาหารที่เน้น "อาหารขยะ" อย่างหนักส่งผลให้มีการรณรงค์สร้างความตระหนักทางสาธารณสุข และการจำกัดการโฆษณาและการขายอาหารขยะในหลายประเทศ

อ้างอิง
แสงมณี ส.เทียนโพธิ์
แสงมณี สวนอาหารสุขใดไหนเล่า มีชื่อจริงคือ พงศกร สิทธิเดช เกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2540 เป็นชาวอำเภอมัญจาคีรี จังหวัดขอนแก่น เป็นทั้งนักมวยไทยและนักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย

แสงมณีเริ่มชกมวยเมื่ออายุ 7 ขวบ โดยบิดาของเขาเคยเป็นนักมวยไทยมาก่อน ในชื่อ เพลงศึก สุรสีห์ปียะ โดยบิดาของเขาได้ถ่ายทอดทักษะมวยไทยให้เขา เคยเดินสายชกตามที่ต่างๆ โดยเป็นนักมวยที่คว้าเงินเดิมพันมากที่สุดทั้งๆที่น้ำหนักยังน้อยแค่ 25 กิโลกรัม

แสงมณีเริ่มมีชื่อเสียงเมื่อ พลตำรวจตรี ดร. เสวก ปิ่นสินชัย โปรโมเตอร์เจ้าของรายการศึกอัศวินดำ ที่ถ่ายทอดสดทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ นำแสงมณีมาสร้างสรรค์โดยจัดชกในมวยรอบ "ทารกเงินล้าน" และสามารถคว้าแชมป์มวยรอบนั้นมาได้
แสงมณีพัฒนาฝีมือขึ้นเรื่อยๆ จนสามารถสร้างชื่อในเวทีมวยมาตรฐานในกรุงเทพมหานครได้ บิดาจึงนำแสงมณีไปให้พันตำรวจโทสุทธิชัย เทียนโพธิ์ เป็นผู้ดูแล พร้อมทั้งส่งแสงมณีเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมนาคนาวาอุปถัมภ์ โดยทุกครั้งที่แสงมณีชกจะทำการซ้อมที่ค่ายมวย 13 เหรียญพระรามเก้า พร้อมกันนั้นแสงมณีได้พัฒนาฝีมือจนผงาดเป็นนักมวยไทยค่าตัวเงินแสน เคยครองแชมป์มวยไทย 4 รุ่นด้วยกัน (ลุมพินี 1 รุ่น ราชดำเนิน 3 รุ่น) ในระยะเวลาไม่ถึง 10 เดือน
หลังจากประสบความสำเร็จในแบบมวยไทย แสงมณีหันไปชกมวยสากลสมัครเล่นให้กับทีมชาติไทย โดยในรายการมวยสากลสมัครเล่นชิงชนะเลิศแห่งเอเชีย 2014 แสงมณีตกรอบ 8 คนสุดท้าย ทำให้แสงมณีหันไปชกมวยไทยต่อ โดยสามารถคว้าแชมป์มวยรอบ 4 คน รายการคิงส์ไฟต์เตอร์ ในรายการ ศึกลุมพินีแชมเปียนเกริกไกร นัดปฐมฤกษ์ของสนามมวยเวทีลุมพินีแห่งใหม่ รามอินทรา เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2557 แสงมณีขึ้นชกในรายการศึกวันทรงชัยที่เวทีมวยราชดำเนินกับ ธนญชัย ท.แสงเทียนน้อย ซึ่งเคยเจอกันมาแล้ว 3 ครั้ง โดยครั้งนี้ธนญชัยเป็นฝ่ายชนะคะแนน และหลังการชกวันนั้น แสงมณีได้หมดสติขึ้นมาจนต้องนำตัวส่งโรงพยาบาล ซึ่งเชื่อว่าน่าจะถูกวางยา
เกียรติประวัติ
* แชมป์รุ่นมินิมั่มเวท สนามมวยเวทีลุมพินี (พ.ศ. 2555) 
* แชมป์รุ่นไลต์ฟลายเวท เวทีมวยราชดำเนิน (พ.ศ. 2555) 
* แชมป์รุ่นฟลายเวท เวทีมวยราชดำเนิน (พ.ศ. 2555) 
* แชมป์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เวทีมวยราชดำเนิน (พ.ศ. 2556) 
* แชมป์มวยรอบ 4 คน คิงส์ไฟเตอร์ สนามมวยเวทีลุมพินี (28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557) 
* เยาวชนดีเด่นด้านกีฬาจากเขตสวนหลวง และเยาวชนดีเด่นด้านกีฬาจากกรุงเทพมหานคร (พ.ศ. 2555) 
* เยาวชนต้นแบบมวยไทยจากสมาคมผู้สื่อข่าวอาชญากรรมแห่งประเทศไทย (พ.ศ. 2556)

อ้างอิง
ดรีมส์ ทู (วงดนตรี)
ดรีมส์ ทู (Dreams II) หรือชื่อเต็ม ดรีมส์ ทู อะ ลิตเติ้ล ดรีม โปรเจ็กต์ (Dreams II A Little Dream Project) เป็นวงดนตรีเฉพาะกิจภายใต้สังกัดอาร์เอส โดยการรวมตัวของนักร้องสาว 3 คนของค่ายอาร์เอสคือ เม, ลีเดีย, ฝ้าย ผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักก็คือเพลง "ทำไมไม่รับสักที"
ประวัติ
การรวมตัวของศิลปินหญิง "เม - จีระนันท์ กิจประสาน" "ลีเดีย - ศรัณย์รัชต์ วิสุทธิธาดา" "ฝ้าย - ณัฐหทัย แสงเพชร" นักร้องนำจากวง แอมไฟน์ บนงานดนตรีที่ไร้ขีดจำกัด ทำให้งานดนตรีแห่งความฝันภายใต้ชื่อ "Dreams II A Little Dream Project" (ดรีมส์ ทู อะ ลิตเติ้ล ดรีม โปรเจ็กต์) เกิดเป็นความจริง สานต่อความสำเร็จที่ศิลปินรุ่นพี่ "ปาน - ธนพร แวกประยูร" "โฟร์ท - นฤมล จิวังกูร" และ "เปียโน - สุพัณณดา พลับทอง" เคยทำเอาไว้ในอัลบั้ม Dreams (ดรีมส์) เมื่อปีที่แล้ว
ผลงานเพลง
อัลบั้ม Dreams II A Little Dream Project (พ.ศ. 2549)
* วางแผง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549
# หายไปกับดอกไม้
# ทำไมไม่รับสักที
# รักเธอแล้ว
# อยู่นาน ๆ นะ
# คิดถึงเธอจริง ๆ
# แม่ดุ
# หัวใจไม่แข็งแรง
# ไม่รับคืน
# หันมานี่สิ
# อดใจไม่ไหว

อ้างอิง
* ดรีมส์ ทู การรวมตัวของศิลปินหญิง 3 รูปแบบต่างเส้นเสียง
อัสแซสซินส์ครีด โครนิเคิล
อัสแซสซินส์ครีด โครนิเคิล เป็นซีรีส์เกมอัสแซสซินส์ครีดที่อยู่ในกราฟิกแบบ 2.5D ในซีรีส์จะประกอบด้วย 3 เกม คือ อัสแซสซินส์ครีด โครนิเคิล: ไชน่า,อัสแซสซินส์ครีด โครนิเคิล: อินเดีย และ อัสแซสซินส์ครีด โครนิเคิล: รัสเซีย ซึ่งทั้งสามเกมพัฒนาโดย Climax Studios และ ยูบิซอฟท์มอนทรีออล รูปแบบการเล่นจะเป็นแบบ side scrolling ดำเนินไปตามแนวด้านข้าง การออกแบบทัศนียภาพในเกมได้แรงบันดาลใจมาจากศิลปะดั้งเดิมตามแต่ละประเทศ เช่น ในอัสแซสซินส์ครีด โครนิเคิล: ไชน่า ได้แรงบันดาลใจมาจากศิลปะพู่กันจีน
โครนิเคิล ไชน่า
จะกล่าวถึงในปี 1526 ช่วงการล่มสลายของราชวงศ์หมิง มือสังหารหญิงชาวจีนชื่อว่า Shao Jun กลับมาจากอิตาลีหลังการฝึกฝนการต่อสู้กับมือสังหารในตำนานอย่าง Ezio Auditore de Firenze เธอเดินทางกลับมาบ้านเกิด เพื่อชำระแค้นกับกลุ่ม แปดพยัคฆ์ การเดินทางค้นหาของเธอได้ผ่านหลายสถานที่อย่างมาเก๊า, หนานอัน, พระราชวังต้องห้าม และกำแพงเมืองจีน เธอจัดการกับแปดพยัคฆ์แบบตัวต่อตัว ในปีต่อมา Shao Jun ก็ได้เป็น Mentor และก่อตั้งองค์กรมือสังหารขึ้นมาใหม่ในจีน และวางแผนลอบสังหารจักรพรรดิเจี๊ยจิง โดยการวางยาพิษแทนการส่งยาอายุวัฒนะ
อัสแซสซินส์ครีด โครนิเคิล:ไชน่า ถูกกล่าวถึงตั้งแต่เดือนกันยายน 2014 และวางจำหน่ายวันที่ 21 เมษายน 2015 ในอเมริการเหนือ และ 22 เมษายน 2015 ในประเทศอื่นๆ ซึ่งจะรองรับกับแพลตฟอร์มวินส์โดว์, PlayStation 4 และ Xbox One
ปีซังโกเร็ง
ปีซังโกเร็ง ( ) อาหารว่างของชาวอินโดนีเซียและมลายูชนิดหนึ่ง เป็นกล้วยทอดในน้ำมันเดือด โดยชุบกับแป้งคล้ายกับกล้วยแขกของไทย ต่างกันเพียงไม่ใส่มะพร้าวและงา และทอดทั้งลูกไม่ได้ฝานบางอย่างกล้วยแขก ปีซังโกเร็งจัดเป็นอาหารที่หารับประทานง่ายและมีราคาถูก สามารถหาซื้อได้ตามข้างถนนหรือตามรถเข็นต่าง ๆ โดยเป็นส่วนหนึ่งของโกเรงัน (gorengan) คือ อาหารประเภทชุบแป้งทอดกับน้ำมันเดือด ๆ ในวัฒนธรรมอาหารอย่างอินโดนีเซีย
ปีซังโกเร็งแต่ดั้งเดิมมิใช่อาหารพื้นเมืองของท้องถิ่นแถบนี้ แต่เป็นชาวโปรตุเกสที่เข้ามาค้าขายในดินแดนแถบนี้เห็นว่ากล้วยเป็นพืชพื้นเมืองที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก จึงนำมาชุบแป้งทอดรับประทานเป็นอาหารเช้า สันนิษฐานว่ากล้วยแขกของไทยก็น่าจะมีที่มาจากปีซังโกเร็งด้วย

โดยคำว่า "ปีซัง" (pisang) เป็นภาษาอินโดนีเซียแปลว่า "กล้วย" ขณะที่ "โกเร็ง" (goreng) แปลว่า "ทอด"
นอกจากนี้แล้วยังมีปีซังโกเร็งอีกชนิดหนึ่ง คือ ปีซังโมเลิน (pisang molen) คำว่า "โมเลิน" (molen) เป็นภาษาดัตช์แปลว่า "โม่" โดยหมายถึง แป้งโดที่ห่อไว้ด้านนอก ปีซังโมเลินเป็นปีซังโกเร็งชนิดหนึ่ง ที่ใช้แป้งห่อหุ้มกล้วยอยู่ด้านนอก จากนั้นจึงนำไปทอดทั้งลูกโดยไม่ต้องฝานให้บาง โดยแป้งที่ใช้ห่อทำมาจากแป้งสาลี, ไข่, น้ำตาลทราย, มาร์การีน และน้ำเย็น นวดผสมเข้าด้วยกัน จากนั้นรีดเป็นแผ่นบาง ๆ แล้วตัดเป็นเส้น แล้วนำมาห่อหุ้มกล้วยให้มิดด้วยการพับ โดยกล้วยที่ใช้ทอดจะใช้กล้วยน้ำว้าห่าม หั่นตามยาวแบ่งเป็น 4 ส่วน หากใช้กล้วยสุกเมื่อทอดออกมาแล้วจะเละไม่น่ารับประทาน
ทั้งปีซังโกเร็งและปีซังโมเลินนิยมรับประทานเป็นอาหารว่างในช่วงเช้าหรือช่วงบ่าย โดยรับประทานร่วมกับชาร้อนหรือกาแฟร้อนไม่ใส่นม นอกจากนี้แล้ว ในปัจจุบัน ปีซังโมเลินยังได้ประยุกต์ให้ใช้แป้งเดนิชมาหุ้มแทน แล้วใช้ซอสช็อกโกแลตหรือชีสใส่ลงแทนไส้ จากนั้นนำไปอบแทนการทอด ซึ่งปีซังโมเลินแบบนี้จะหารับประทานได้เฉพาะในร้านเบเกอรีเท่านั้น และมีราคาซื้อขายที่แพงกว่าปีซังโมเลินแบบดั้งเดิม

ดูเพิ่ม
* กล้วยแขก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
ข้าวแรมฟืน
ข้าวแรมฟืน หรือ ข้าวแรมคืน สันนิษฐานว่าเพี้ยนมาจากคำว่า เหลียงเฝิ่น ( ) เป็นอาหารที่เป็นที่นิยมในหมู่ชาวจีนยูนนาน ไทลื้อ ไทเขิน และไทใหญ่ และได้แพร่หลายมาจนถึงภาคเหนือของประเทศไทย ทำจากข้าวโม่ละเอียด นำไปกวนกับน้ำปูนใสจนสุก ตักใส่ภาชนะให้แข็งตัว แล้วจึงตัดแบ่งรับประทาน ถ้าใส่แต่ข้าวอย่างเดียวมีสีขาวเรียกข้าวฟืนข้าว ใส่ถั่วลันเตาโม่พร้อมกับข้าวจะได้สีเหลืองเรียกข้าวฟืนถั่ว ถ้าใส่ถั่วลิสงโม่พร้อมข้าวจะได้สีม่วงอ่อน เรียกข้าวฟืนถั่วดิน และหากเป็นลักษณะคล้ายโจ๊กหรือซุปข้นสีเหลือง ราดบนเส้นสีเหลืองคล้ายเส้นหมี่ เรียกว่าข้าวแรมฟืนอุ่นหรือชีโต้วเฝิ่น ( ) ในบางพื้นที่เรียกว่าโถ่พูอุ่น การรับประทานมีได้หลายแบบ ถ้ารับประทานเป็นอาหารคาว จะผสมกับถั่วลิสง
กว่าโถ่พูอุ่น การรับประทานมีได้หลายแบบ ถ้ารับประทานเป็นอาหารคาว จะผสมกับถั่วลิสงคั่ว งา พริก ซีอิ๊วและผักต่าง ๆ ถ้ารับประทานเป็นอาหารหวาน จะกินกับน้ำกะทิ ถ้ารับประทานเป็นอาหารว่างจะนำไปทอดแล้วจิ้มกับน้ำจิ้มรสเปรี้ยวหวาน ข้าวแรมฟืน ถือเป็นอาหารขึ้นชื่อของจังหวัดเชียงราย
เซงันโตจิ
เซงันโตจิ ( ) หรือ วัดคลื่นวารีสีคราม เป็นวัดพุทธเท็นไดในจังหวัดวากายามะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2547 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก ในฐานะส่วนหนึ่งของแหล่งศักดิ์สิทธิ์และเส้นทางจาริกแสวงบุญในทิวเขาคิอิ ตามตำนาน วัดก่อตั้งโดยภิกษุจากอินเดียนามว่า ราเงียว โชนิง ตัววัดถูกสร้างขึ้นใกล้กับน้ำตกนาจิ และวัดถือเป็นหนึ่งในหมู่ศาสนสถาน คูมาโนะ ซันซัง

ระเบียงภาพ

ไฟล์:Seigantoji01.JPG|วิหารใหญ่ฮนโด (เนียวอิรินโด)
ไฟล์:Seigantoji06.JPG|ประตูใหญ่
ไฟล์:Seigantoji06s2048.jpg|มุมมองจากทางเข้า
ไฟล์:Seigantoji04.JPG|โชโร (หอระฆัง)
ไฟล์:Seigantoji04s1920.jpg|เจดีย์สามชั้น (เจดีย์ซันจูโด)
แหล่งข้อมูลอื่น
*Seiganto-ji's official site 
*Sacred Japan, History of Seigantoji , accessed on September 23, 2009
กุฎีเจริญพาศน์
กุฎีเจริญพาศน์, กุฎีล่าง, กุฎีกลาง หรือ มัสยิดฮุซัยนียะฮ์ เป็นอิมามบาระฮ์ชีอะฮ์แห่งหนึ่งตั้งอยู่ริมคลองบางหลวง ถนนอิสรภาพ แขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
กุฎีเจริญพาศน์ เดิมเรียกว่า กุฎีล่าง สร้างโดยพระยาจุฬาราชมนตรี (อากาหยี่) ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ถือเป็นกุฎีแห่งที่สองของกรุงรัตนโกสินทร์ ส่วนกุฎีแห่งแรกคือกุฎีหลวง ซึ่งสร้างในรัชกาลเดียวกัน บุรพชนของชาวชีอะฮ์เชื้อสายเปอร์เซียในบริเวณกุฎีนี้มาจากเมืองโกม ประเทศอิหร่าน ถือเป็นสถานที่ตั้งถิ่นฐานอันเก่าแก่และในปัจจุบันก็ยังมีผู้สืบเชื้อสายอาศัยอยู่หนาแน่นกว่าที่อื่น ๆ ด้วยมีมัสยิดอีกสองแห่งที่อยู่ใกล้เคียงคือมัสยิดผดุงธรรมอิสลามและมัสยิดดิลฟัลลาห์ ด้วยเหตุนี้กุฎีล่างจึงมีอีกชื่อหนึ่งว่า "กุฎีกลาง" เพราะตั้งอยู่ระหว่างมัสยิดทั้งสอง และด้วยที่เป็นชุมชนชีอะฮ์ขนาดใหญ่ ผู้คนจึงเรียกชุมชนมุสลิมนี้อย่างรวม ๆ ว่า "พวกสามกะดีสี
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการสร้างสะพานเจริญพาศน์ 33 ในวโรกาสที่พระองค์มีพระชนมายุครบ 33 พรรษา จึงได้ตั้งชื่อสะพานดังกล่าว เมื่อสะพานแล้วเสร็จ กุฎีล่างจึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อทางการเป็น "กุฎีเจริญพาศน์" ตามชื่อสะพานมาจนถึงปัจจุบัน

สถาปัตยกรรม
กุฎีเจริญพาศน์ เป็นเรือนมนิลาประดับด้วยไม้ฉลุ มีศิลปะแบบขนมปังขิง หลังคาประดับกระเบื้องโมเสกสีสันสดใส
พิธีแห่เจ้าเซ็น
เมื่อถึงเดือนมะหะหร่ำ จะมีพิธีที่ไทยเรียกว่า "พิธีเจ้าเซ็น" หรือ "แห่เจ้าเซ็น" ที่กระทำในสิบวันแรกของเดือน เพื่อระลึกถึงอิหม่ามฮุเซ็น หลานของนบีมุฮัมมัด ที่ถูกสังหารที่กัรบะลาอ์ ในพิธีจะมีการแห่ตุ้มบุด หรือ โต๊ะราบัด ซึ่งคือเครื่องจำลองคานหามบรรจุศพอิหม่ามฮุเซ็นมาแห่ และมีการแสดงความเสียใจด้วยการทุบอก เรียกว่า มะต่ำ พร้อมกับการขับโศลกเรียกว่า มะระเสี่ย มีการสวมเครื่องแต่งกายด้วยผ้าคลุมสีขาวเรียกว่า กัฟฟาหนี่ ซึ่งแทนผ้าห่อศพอิหม่ามฮุเซ็น นอกจากนี้ยังมีการแห่แหนสิ่งที่รำลึกถึงการตายของอิหม่าม รวมทั้งมีการเดินลุยไฟ และการควั่นหัวเพื่อแสดงศรัทธา
ช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 ได้มีหมายรับสั่งให้นำพิธีกรรมดังกล่าวไปถวายให้ทอดพระเนตรในพระบรมมหาราชวังหน้าพระที่นั่งพุทไธศวรรย์ติดต่อกันถึงสองปี (ในปี พ.ศ. 2358 และ พ.ศ. 2359) และมีพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ได้เสด็จชมพิธีดังกล่าวอยู่เสมอ ครั้งหลังสุดพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง, สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี ทอดพระเนตร ณ กุฎีเจริญพาศน์ เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2496

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
อาบิลา
อาบิลา ( ) เป็นเมืองแห่งหนึ่งของประเทศสเปน ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอาดาฆา (Adaja) ในแคว้นปกครองตนเองกัสติยาและเลออน อาบิลาเป็นเมืองหลักของจังหวัดที่มีชื่อเดียวกันและเป็นเมืองหลักจังหวัดที่ตั้งอยู่สูงที่สุดของประเทศ กล่าวคือ ตั้งอยู่ที่ 1,131 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ด้วยเหตุนี้ในเขตเมืองจึงมีหิมะตกค่อนข้างบ่อยในฤดูหนาว ตัวเมืองมีสภาพภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน ในปี ค.ศ. 2012 มีประชากรอาศัยอยู่ในเขตเทศบาลเมืองอาบิลาประมาณร้อยละ 34 ของประชากรทั้งจังหวัด
หลังจากที่จักรวรรดิโรมันได้สถาปนาอำนาจขึ้นในพื้นที่และกลมกลืนชนพื้นเมืองชาวเวตตอน (Vettones) ให้เข้ากับอารยธรรมโรมันแล้ว (เนื่องจากไม่เหลือร่องรอยการตั้งถิ่นฐานสมัยก่อนโรมันที่ชัดเจนในเขตเมืองเก่า) อาบิลาก็เปลี่ยนมาอยู่ในอำนาจของชาววิซิกอท จากนั้นจึงตกอยู่ใต้อำนาจของชาวมุสลิมในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 เช่นเดียวกับพื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรไอบีเรีย ชาวคริสต์ไม่สามารถยึดเมืองคืนไปได้อย่างเด็ดขาดจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 11 เมืองมีความเจริญรุ่งเรืองอย่างโดดเด่นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่ต่อมาก็ประสบภาวะวิกฤตที่ยาวนานจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งมีการก่อสร้างทางรถไฟผ่านตัวเมือง สภาพเศรษฐกิจจึงกระเตื้องขึ้นในระดับหนึ่ง
อาบิลาได้รับพระราชทานสมญานาม "อาบิลาแห่งพระมหากษัตริย์" ( ) จากพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออน, "อาบิลาแห่งเหล่าผู้จงรักภักดี" ( ) จากพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสตียา และ "อาบิลาแห่งเหล่าอัศวิน" ( ) จากพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 11 แห่งกัสตียา สมญานามทั้งสามยังคงปรากฏอยู่ในธงและตราประจำเมืองในปัจจุบัน นอกจากนี้เมืองนี้ยังได้รับการยกย่องว่าเป็น "นครแห่งบทเพลงร้องและนักบุญ" ( ) มาแต่โบราณอีกด้วย
สิ่งก่อสร้างที่เป็นสัญลักษณ์ของอาบิลาคือกำแพงเมืองยุคกลางซึ่งอยู่ในสภาพสมบูรณ์ สร้างตามแบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ สิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ที่มีความโดดเด่น เช่น อาสนวิหารอาบิลา (ซึ่งมีมุขโค้งด้านสกัดรวมเป็นส่วนหนึ่งของแนวกำแพงเมือง), มหาวิหารนักบุญบิเซนเต, สำนักชีนักบุญยอแซฟ เป็นต้น ย่านเมืองเก่ายุคกลางรวมทั้งโบสถ์บางแห่งนอกกำแพงเมืองซึ่งอยู่ในสภาพการอนุรักษ์ที่ดีเยี่ยมได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกร่วมกันในปี ค.ศ. 1985

เมืองพี่น้อง
อาบิลาเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองต่อไปนี้
* วีลเนิฟว์-ซูร์-ล็อต, ฝรั่งเศส
* รุแอย์-มาลแมซง (Rueil-Malmaison), ฝรั่งเศส

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ศาลาว่าการเมือง
* คู่มือนักท่องเที่ยว
* คอนแวนต์นักบุญเทรีซา
* อาบิลาในเว็บไซต์การท่องเที่ยวสเปน 
* รูปภาพ
* ภาพถ่ายดาวเทียมจากกูเกิลแผนที่
* Hazlitt, Classical Gazetteer "Abila" 
* Citizens' association for the defence of heritage of Ávila - รูปภาพ
ขนมวง
ขนมวง บางแห่งเรียก ขนมหีควาย เป็นขนมไทยชนิดหนึ่ง ตัวขนมรูปวงกลมมีรูตรงกลางคล้ายกับกำไลหรือโดนัท ทำจากแป้งข้าวเหนียว ผสมกับกะทิ น้ำตาลปี๊บ นวดจนเป็นเนื้อเดียวกัน แล้วปั้นเป็นวงกลมก่อนนำไปทอดในน้ำมัน (ในอดีตใช้น้ำมันปลา) จนตัวขนมมีสีเหลืองทอง บางสูตรใช้แป้งข้าวเหนียวผสมถั่วเหลือง ทอดด้วยเตาถ่าน แล้วเคลือบตัวขนมด้วยน้ำตาลโตนด โดยชื่อ "หีควาย" มาจากการนำตอกมาร้อยขนมให้เป็นพวง จนตัวขนมมีรูปเป็นวงรี คล้ายกับอวัยวะเพศของควายตัวเมีย จึงได้ชื่อนี้มา
ในประเทศพม่า มีอาหารลักษณะเดียวกันขนมของชาวไทใหญ่ เรียกว่า เข้ามูนข่วย เป็นรูปวงกลมมีรูตรงกลางคล้ายกำไลหรือโดนัท ทำจากแป้งข้าวเหนียวนวดกับน้ำและมะพร้าวขูด นำไปคลุกกับงาขาวแล้วต่อให้เป็นวงกลม ทอดในน้ำมันให้สุก พอขนมเย็นลงจึงนำไปชุบน้ำตาลอ้อยให้ทั่ว ชาวไทใหญ่นิยมทำขนมนี้ในงานปอยหรืองานบุญ และชุมชนชาวอยุธยาในพม่าซึ่งอาศัยอยู่ในภาคมัณฑะเลย์ มีขนมเรียกว่า มงรัดเกล้า ( , โหมะน์เละก์เกาะก์) ซึ่งมีลักษณะเดียวกันกับขนมวง รับประทานคู่กับน้ำจิ้มรสหวาน
นอกจากนี้ยังมีอาหารของชาวไทพวนซึ่งมีลักษณะเดียวกัน เรียกว่า ข้าวโค้ง ทำจากแป้งข้าวเหนียว น้ำ มะพร้าวขูดฝอย และมันเทศซึ่งนึ่งจนสุกบดให้ละเอียด นำมานวดด้วยกันจนเนื้อเนียน จากนั้นก็ปั้นแป้งเป็นเส้น แล้วจับมาโค้งเข้าหากัน ก่อนนำไปทอด เป็นที่มาของชื่อ

อ้างอิง
ข้าวพม่า
ข้าวพม่าหรือข้าวมาฆะ เป็นขนมที่ชาวมอญนิยมทำในวันมาฆบูชา ชาวมอญในไทยเรียกขนมนี้ว่าข้าวพม่า ในขณะที่ชาวมอญในพม่าเรียกข้าวมาฆะ ขนมนี้เป็นข้าวเหนียวมูนนำมาเคล้ากับงาคั่วและถั่วลิสง เติมน้ำตาลและเกลือให้หวานปะแล่มๆ ชาวมอญในพม่าจะนำขนมนี้ไปทำบุญในวันรำลึกการแรกสร้างกรุงหงสาวดีหรือวันชาติมอญ ซึ่งตรงกับวันแรม 1 ค่ำ เดือน 3 หรือหลังวันมาฆบูชา 1 วัน 
อ้างอิง
* องค์ บรรจุน. ข้างสำรับมอญ. กรุงเทพฯ: มติชน. 2557. หน้า 185 - 190