วัดพระรูป (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดพระรูป เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำสุพรรณบุรี ในตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
ประวัติ
วัดพระรูป สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นมาแล้วตั้งแต่ก่อนสมัยอยุธยาเป็นราชธานี อาจเก่าแก่มาแต่สมัยทวารวดี และคงเป็นวัดร้างมาหลายครั้ง แล้วมีการสร้างใหม่ในที่เดิม ดังปรากฏเจดีย์เก่าแก่ทรงแปดเหลี่ยมยอดระฆังกลม ซึ่งเป็นเจดีย์ที่มีรูปแบบศิลปะแบบสุพรรณภูมิหรืออู่ทอง กำหนดอายุอยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ 19 เจดีย์ได้พบซากฐานเดิมขององค์เจดีย์ที่สันนิษฐานว่ามีมาก่อนพุทธศตวรรษที่ 19 ส่วนเจดีย์ที่เห็นในปัจจุบันนั้นน่าจะสร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 19 บนฐานเจดีย์เดิม แล้วมีการบูรณะซ่อมแซม กรมศิลปากรได้ขุดแต่งและบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2534 โดยการฉาบปูนทับและปั้นลายปูนปั้นใหม่เมื่อราวครึ่งแรกของพุทธศตวรรษที่ 20
ในโคลงนิราศสุพรรณของสุนทรภู่ บรรยายไว้ว่า "ฝั่งซ้ายฝ่ายฟากโพ้น พิศดาร มีวัดพระรูป บูราณ ท่านสร้าง ที่ถัดวัดประตูสาร สงสู่ อยู่เอย หย่อมหย้านบ้านขุนช้าง ชิดข้างสวนบันลัง"
จากข้อมูลกรมการศาสนา ระบุว่าวัดพระรูปตั้งเมื่อ พ.ศ. 1800 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2512
ลำดับเจ้าอาวาส
ลำดับเจ้าอาวาส และผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดพระรูป (เท่าที่พบข้อมูล) 
{| class="wikitable"
|+
!ลำดับ
!รายนาม
!เริ่มวาระ
!สิ้นสุดวาระ
!หมายเหตุ
|-
|1
|พระมหาเถรศรีราชโมลี (สมณศักดิ์เดิมที่ พระมหาเถรชัยโมลี)
| -
| -
|ไม่ชัดเจนว่าเป็นเจ้าอาวาสหรือไม่, ปรากฏชื่อบนจารึกสุพรรณบัฏ อายุราวพุทธศตวรรษที่ 20 บรรจุอยู่ในเจดีย์ประธานของวัด 
|-
|2
|สมภารสาง (พระสางสมภาร)
| -
| -
|ไม่ชัดเจนว่าเป็นเจ้าอาวาสหรือไม่, ปรากฏชื่อบนจารึกระฆังเก่าของวัด ระบุ พ.ศ. 2242
|-
|3
|สมเด็จ เจ้าง่อย
|ราวสมัยกรุงธนบุรี
|ราวสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น
|เจ้าอาวาส, ตาม
3
|สมเด็จ เจ้าง่อย
|ราวสมัยกรุงธนบุรี
|ราวสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น
|เจ้าอาวาส, ตามตำนานเชื่อว่าเป็นเชื้อพระวงศ์มาแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา
|-
| -
| -
| -
| -
|เจ้าอาวาสต่อจากสมเด็จฯ เจ้าง่อย ไม่พบข้อมูล
|-
|4
|สมภารวัน
|ราวสมัยรัชกาลที่ 3
|ราวสมัยรัชกาลที่ 4
|เจ้าอาวาส
|-
|5
|พระอธิการยม
|ราวสมัยรัชกาลที่ 4 หรือต้นรัชกาลที่ 5
|สมัยรัชกาลที่ 5
|เจ้าอาวาส, พระอุปัชฌาย์, เป็นพระอุปัชฌาย์ของพระอธิการกาบ พฺรหฺมสโร วัดจรรย์ เมื่อ พ.ศ. 2421
|-
|6
|พระสมุห์หรุ่น
|สมัยรัชกาลที่ 5
|ราวปลายสมัยรัชกาลที่ 5 หรือต้นรัชกาลที่ 6
|เจ้าอาวาส, เจ้าคณะหมวด, ปรากฏชื่อในรายงานตรวจการณ์คณะสงฆ์ ร.ศ. 119 (พ.ศ. 2443) กับทำเนียบคณะสงฆ์ ร.ศ.123 (พ.ศ. 2447)
|-
|7
|พระอาจารย์ช้า
ร.ศ. 119 (พ.ศ. 2443) กับทำเนียบคณะสงฆ์ ร.ศ.123 (พ.ศ. 2447)
|-
|7
|พระอาจารย์ช้าง
|ราวปลายสมัยรัชกาลที่ 5 หรือต้นรัชกาลที่ 6
|สมัยรัชกาลที่ 6
|เจ้าอาวาส, พระครูสุนทรสุวรรณกิจ (ดี ศรีขำสุข จตฺตมโล) เคยติดตามพระพี่ชายมาเรียนหนังสือเมื่อยังเป็นเด็ก
|-
|8
|พระอาจารย์แทน
|สมัยรัชกาลที่ 6
|สมัยรัชกาลที่ 6
|เจ้าอาวาส, ชราภาพ ตามืดมองไม่เห็น พระแจง (พระวินัยธรแจง) ผู้ช่วยเจ้าอาวาส จึงปฏิบัติหน้าที่แทนเจ้าอาวาส
|-
|9
|พระวินัยธรแจง
|สมัยรัชกาลที่ 6
|สมัยรัชกาลที่ 6
|เจ้าอาวาส, เป็นผู้นำสร้างมณฑปพระพุทธบาท เมื่อเดือน 4 ปีฉลู (พ.ศ. 2456) แล้วเสร็จ เดือน 7 ปีมะโรง (พ.ศ. 2459)
|-
| rowspan="2" |10
| rowspan="2" |พระครูถาวรสุวรรณคุณ (คำ ถาวโร)
|พ.ศ. 2466
|
|-
| rowspan="2" |10
| rowspan="2" |พระครูถาวรสุวรรณคุณ (คำ ถาวโร)
|พ.ศ. 2466
|พ.ศ. 2471
|ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
|-
|พ.ศ. 2471
|พ.ศ. 2524
|เจ้าอาวาส, มรณภาพ
|-
|11
|พระครูสุนทรสุวรรณกิจ (ดี ศรีขำสุข จตฺตมโล)
|พ.ศ. 2524
|พ.ศ. 2551
|เจ้าอาวาส, เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสตั้งแต่ พ.ศ. 2488 และปฏิบัติหน้าที่แทนเจ้าอาวาส, มรณภาพ
|-
|12
|พระครูอนุกูลสุวรรณากร (สมควร ดวงแก้ว อธิปุญฺโญ)
|พ.ศ. 2551
|พ.ศ. 2560
|เจ้าอาวาส, มรณภาพ
|-
|13
|พระครูสังฆรักษ์ วุฒิพันธุ์ เพ็งสุวรรณ สิริธโร
|พ.ศ. 2560
| -
|เจ้าอาวาส, ปัจจุบัน
|-
|
|
|
|
|}
ไฟล์:วัดพระรูป อ.เมือง จ.สุพรรณบุรี (12).jpg|อุโบสถ
ไฟล์:วัดพระรูป อ.เมือง จ.สุพรรณบุรี (13).jpg|อุโบสถ
ไฟล์:วัดพระรูป อ.เมือง จ.สุพรรณบุรี (22).jpg|อุโบสถ
ไฟล์:วัดพระรูป อ.เมือง จ.สุพรรณบุรี (6).jpg|พระประธาน ในอุโบสถ
ไฟล์:วัดพระรูป อ.เมือง จ.สุพรรณบุรี (8).jpg|พระประธาน ในอุโบสถ
ไฟล์:วัดพระรูป อ.เมือง จ.สุพรรณบุรี (15).jpg|พระพุทธไสยาสน์ ในวิหาร
ไฟล์:วัดพระรูป อ.เมือง จ.สุพรรณบุรี (19).jpg|พระพุทธไสยาสน์ ในวิหาร
ไฟล์:วัดพระรูป อ.เมือง จ.สุพรรณบุรี (18).jpg|พระพุทธไสยาสน์ ในวิหาร
ไฟล์:โบราณ2.jpg|รอยพระพุทธบาทไม้ (ด้านหน้า)
ไฟล์:โบราณ.jpg|รอยพระพุทธบาทไม้ (ด้านหลัง)
ไฟล์:เจดีย์เก่าวัดพระรูป.jpg|เจดีย์ประธาน
ไฟล์:ปรักหักพัง.jpg|ชิ้นส่วนพระพุทธ
ง)
ไฟล์:เจดีย์เก่าวัดพระรูป.jpg|เจดีย์ประธาน
ไฟล์:ปรักหักพัง.jpg|ชิ้นส่วนพระพุทธรูปเก่า
ไฟล์:หน้าต่างธรรม.jpg|วิหารเก๋งจีน ปรักหักพัง
ไฟล์:วิหารธรรม.jpg|วิหารเก๋งจีน ปรักหักพัง
ไฟล์:ผ่านกาลเวลา.jpg|วิหารเก๋งจีน ปรักหักพัง
ปูชนียวัตถุและโบราณวัตถุ
พระพุทธบาทไม้ ศิลปะอู่ทอง มีขนาดกว้างประมาณ 60 เซนติเมตร ยาวประมาณ 1 เมตร 80 เซนติเมตร สันนิษฐานได้ว่าถูกนำมาจากที่อื่น ด้านหน้าทำเป็นลวดลายมงคล 108 ในกรอบทรงกลมกลางฝ่าพระบาท และท้าวจตุโลกบาล ด้านหลังสลักเป็นรูปตอนมารผจญ
ยังมีซากเจดีย์ที่ยังไม่ได้รับการขุดแต่งและบูรณะในบริเวณวัดอีกหลายองค์ ซากศาลาแบบเก๋งจีน และวิหารประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์องค์ใหญ่ ศิลปะอู่ทอง ซึ่งแต่เดิมเป็นวิหารขนาดเล็กพอดีกับองค์พระ แต่ปัจจุบันมีการซ่อมขยายวิหารให้มีขนาดใหญ่ขึ้น พระพุทธรูปปางไสยาสน์ หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า เณรแก้ว ซึ่งมีพระพักตร์กลมยาวคล้ายผลมะตูม ผินพระพักตร์สู่ทิศตะวันออก สันนิษฐานว่าสร้างในราว พ.ศ. 1800–1893 และถือว่าเป็นพระนอนที่มีพระพักตร์งามที่สุดในประเทศไทย
กรุพระ
นอกจากนี้ยังเป็นกรุของพระตระกูลขุนแผนที่มีชื่อเสียงโด่งดังในวงการพระเครื่องจำนวนมาก ที่พบได้ตามลานดิน กระจัดกระจายอยู่ภายในบริเวณวัดพระรูป เริ่มค้นพบกันมากในปี พ.ศ. 2508 ระหว่างการสร้างอุโบสถใหม่แทนหลังเก่า พระตระกูลขุนแผนที่พบ มีลักษณะเป็นเป็นเนื้อดินเผา โดยมีอยู่ทั้งหมด 5 พิมพ์ คือ พระขุนแผน พระขุนไกร พระพลายงาม พระพันวษา พระกุมารทอง หรือพระยุ่ง

อ้างอิง