SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดเทพรัตนาราม (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดเทพรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนส้ม อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร

วัดเทพรัตนารามสร้างเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2546 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2556 สร้างโดยพระธรรมวราจารย์ (หลวงปู่แบน) ผู้ขออนุญาตสร้างวัด คือ นายขวัญใจ เพชรดี เป็นวัดที่สร้างเพื่อน้อมถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี เมื่อ พ.ศ. 2539 บนที่ดิน 6 ไร่ ที่นายขวัญจัย เพชรดี ถวาย ต่อมาเช่าที่ดินจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ 42 ไร่ ที่อยู่ใกล้กับวัดเพื่อใช้เป็นแปลงสาธิตการปลูกมะนาว
สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวรเสด็จมาวางศิลาฤกษ์อุโบสถ เมื่อวันที่ 8 เมษายน 2543 อุโบสถเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก โครงหลังคาเป็นเหล็กมุงกระเบื้อง ขนาดกว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ผนังด้านนอกประดับด้วยหินแกรนิต เป็นอาคาร 2 ชั้น รวมทั้งชั้นใต้ดิน ฐานแอ่นโค้งท้องเรือสำเภาแบบโบราณ ภายในอุโบสถตกแต่งด้วยไม้สัก ตั้งแต่พื้นถึงภาพแกะสลักเรื่องพระมหาชนกที่ติดฝาผนังด้านใน ดาวเพดาน และชุกชีพระประธาน ไม้ปูพื้นอุโบสถ ใช้แว่นไม้สักเท่า ๆ กันเรียงติด ๆ กัน ปูเป็นพื้นตลอดทั้งอุโบสถ ความเด่นของแว่นไม้สัก เพดานประดับด้วยไม้แกะสลักเป็นรูปธรรมจักร และลายดอกพุดตาน 51 ชิ้น ฝีมือช่างมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า ฝาผนังอุโบสถ เหนือช่องหน้าต่าง แกะสลักเรื่องพระมหาชนก
วัดถั่วทอง
วัดถั่วทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบ้านปทุม อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันพระครูวิบูลกัลป์ยาณคุณ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดถั่วทองสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อ พ.ศ. 2380 และอุโบสถหลังเก่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2480 มีประวัติเล่ากันว่า เดิมมีชื่อเต็มว่า วัดถั่วทองราษฎรประชุมพล ตั้งชื่อวัดตามหมู่บ้าน "ถั่ว" ในอดีตบริเวณวัดเป็นศูนย์กลางการค้าขายวัวควายของพ่อวาณิช และมีเค้าโครงภูมิทัศน์ที่เหมาะสมกับการค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้าซึ่งกันและกัน เมื่อมารวมกันก็อาจมีภิกษุรวมอยู่ด้วย ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ผู้ศรัทธาได้ริเริ่มสร้างที่พักสำหรับภิกษุ
ภายในวัดมีโบราณสถานที่สำคัญ คือ อุโบสถ และเจดีย์ราย ตัวอุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐปูนสร้างบนแพไม้ซุงขนาดใหญ่ ไม่มีการใช้เสาเข็มตอกบนพื้น ขนาดอุโบสถกว้าง 7.5 เมตร ยาว 22.6 เมตร หันหน้าไปทางด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ วางตัวขนานกับแม่น้ำเจ้าพระยา อุโบสถมีมุขด้านหน้า โครงสร้างหลังคาเป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้องซีเมนต์หางแหลมสีแดง พบแนวกำแพงแก้วและฐานเสมาที่มีแต่เดิมปรากฏอยู่ในระดับที่ต่ำกว่าพื้นที่ใช้ มีเจดีย์รายตั้งอยู่ภายแนวกำแพงแก้วทางทิศใต้ จำนวน 2 องค์ และด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนืออีก 1 องค์ ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงเครื่องตามรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยรัตนโกสินทร์ ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐาน หลวงพ่อโต พระพุทธรูปปูนปั้นปิดทอง ปางมารวิชัย ศิลปะแบบรัตนโกสินทร์ตอนต้น
ศาลาการเปรียญที่ก่อสร้างมาพร้อมกับโบสถ์ เป็นศาลาการเปรียบฉลุลายหน้าบันด้วยไม้โบราณหลังใหญ่ ภายในวัดยังมีต้นเกด (ต้นลูกเกด) ขนาดลำต้นสองคนโอบสูงใหญ่อายุกว่าร้อยปี

อ้างอิง
วัดเกษมสรณาราม
วัดเกษมสรณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลอง ในตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดเกษมสรณาราม เดิมชื่อ วัดใหม่ตาเพชร จากนั้นเปลี่ยนชื่อเป็น วัดบางจาก เพราะอยู่ติดคลองบางจาก และต่อมาเปลี่ยนเป็น "วัดเกษมสรณาราม" แต่ชาวบ้านยังคงเรียกว่า "วัดบางจาก" ประวัติของวัดนั้น จากคำบอกเล่ากล่าวว่า ตาเพชรเป็นผู้ถวายที่ดินและทำการสร้างวัดขึ้น กรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2350 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2420
วัดนี้เคยมีพระภิกษุรูปหนึ่งอาคมขลัง เรียกกันว่า หลวงพ่ออ้น ท่านเป็นภิกษุชั้นหม่อมเจ้า มาผนวชอยู่นานทีวัดนี้จนมรณภาพ หลวงพ่ออ้นได้ทำพระเครื่องชนิดหนึ่ง แจกให้ประชาชนทั่วไปนับถือว่าขลัง และศักดิ์สิทธิ์ เป็นพระผงขาว เหมือนกับสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) วัดระฆัง เล่ากันว่าท่านเป็นศิษย์ของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี)
อาคารเสนาสนะและโบราณวัตถุที่สำคัญได้แก่ อุโบสถเก่าทรวดทรงแบบรัตนโกสินทร์ตอนต้น เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทรงไทยขนาดใหญ่ หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องลดชั้น มีเสาปูนสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่รองรับโครงหลังคา ช่อฟ้าใบระกาปูนปั้นประดับกระจก ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นปูนปั้นปางมารวิชัย คู่มากันการสร้างวัด เจดีย์ใหญ่หน้าอุโบสถคู่มากับวัดบรรจุพระเครื่องหลวงพ่ออ้น เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้สิบสองขนาดใหญ่ หอสวดมนต์ประดิษฐานพระพุทธรูปสำริด ปางมารวิชัย ฝีมือสมัยเชียงแสน หน้ากว้าง 32 นิ้ว สูง 17 นิ้วครึ่ง ศาลาการเปรียญมีขนาดไม่ใหญ่โต และใบเสมาตั้งอยู่ในซุ้มใบเสมาก่ออิฐถือปูนทรงคล้ายหัวเม็ดโปร่งใบเสมาคู่

อ้างอิง
วัดทัพยายท้าว
วัดทัพยายท้าว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองปากโลง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัดทัพยายท้าวตั้งเมื่อ พ.ศ. 2413 ซึ่งวัดตั้งชื่อตามชื่อของหมู่บ้าน โดยมีผู้ดำเนินการก่อสร้าง คือ นายเพชร นายชม และนายปิ่ง พร้อมกับราษฎรทัพยายท้าวที่มีจิตศรัทธาร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างวัดขึ้น โดยมีหลวงพ่อเหรียญเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก จนมีพระภิกษุ หลังจากที่หลวงพ่อเหรียญได้มรณภาพลง ได้มีเจ้าอาวาสสืบทอดมาอีก 7 รูป จนถึงรูปที่ 8 คือ หลวงพ่อ ละมัย ท่านได้เริ่มปฏิสังขรณ์วัดขึ้นมาใหม่ โดยที่วัดนี้เป็นวัดร้างมาก่อน ท่านจึงดำริที่จะสร้างอุโบสถขึ้นมาใหม่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2510
ภายในวัดประกอบด้วยเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถที่สร้างเลียนแบบศิลปะในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีการตกแต่งประตูหน้าบัน ด้วยงานปูนปั้นด้วยฝีมือของช่างที่มีชื่อเสียงให้เกิดความสวยงาม หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบสีแดง อุโบสถทั้งหลังทาด้วยสีขาว และศาลาการเปรียญ เป็นต้น

รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อเหรียญ พ.ศ. 2413
* พระครูสังฆรักษ์ บุญธรรม พ.ศ. 2516–2536
* พระครูสีลสุทธิคุณ (สะอาด ขนฺติโก) พ.ศ. 2536–

อ้างอิง
วัดบางม่วง (จังหวัดนนทบุรี)
วัดบางม่วง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 15 บ้านบางโสนพัฒนา 2 ตำบลบางม่วง อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
วัดบางม่วงสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2541 แต่เดิมที่ดินบริเวณนี้เป็นที่นา ที่สวน และป่ารกร้าง ต่อมามีการตัดถนนลูกรังขึ้นในพื้นที่ ในสมัยนั้นชาวบ้านได้จัดตั้งค่ายลูกเสือชาวบ้าน เพื่อความเป็นสิริมงคลจึงจัดสร้างพระพุทธรูปหล่อด้วยโลหะสำริดและประกอบพิธีตามพระพุทธศาสนาที่ศาลากลางจังหวัดนนทบุรี แล้วอัญเชิญมาประดิษฐานที่ทางเข้าวัดบางม่วง (ในขณะนั้นยังไม่มีวัด) ต่อมาค่ายลูกเสือถูกยุบเลิกไปและมีพ่อค้าจากบางบำหรุ กรุงเทพมหานคร มาซื้อที่ดินแบ่งขายและสร้างอาคารที่ทำงาน แล้วมอบที่ดินจำนวน 20 ไร่ เพื่อจัดสร้างวัดโดยใช้ชื่อว่า "วัดบางม่วง" ตามชื่อตำบลที่ตั้ง หลังจากสร้างวัดแล้วจึงอัญเชิญพระพุทธรูปองค์นั้นมาประดิษฐานที่วัด เมื่อมีการลงรักปิดทองก็พบว่
วัดแล้วจึงอัญเชิญพระพุทธรูปองค์นั้นมาประดิษฐานที่วัด เมื่อมีการลงรักปิดทองก็พบว่าพระพุทธรูปมีองค์สีดำ จึงเรียกกันว่า หลวงพ่อดำ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2545
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น ภายในประดิษฐานพระประธานปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2548 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2548 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

อ้างอิง
ฟาเลชายหาด
ฟาเลชายหาดเป็นกระท่อมมุงหลังคาอย่างเรียบง่ายในประเทศซามัว อย่างไรก็ตามฟาเลลักษณะนี้สามารถพบได้ทั่วไปในส่วนอื่นของภูมิภาคพอลินีเชียอีกด้วย ลักษณะทางสถาปัตยกรรมของฟาเลชายหาดประกอบด้วยเสาจำนวนหนึ่ง ไม่มีกำแพงและมีหลังคามุงในลักษณะกลมหรือรี ฟาเลชายหาดได้รับความนิยมทางการท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก ในฐานะที่พักราคาประหยัดริมชายหาด โดยชาวซามัวจะให้ผู้มาเยือนเช่าฟาเลชายหาดเพื่อสร้างรายได้เพิ่มเติมให้กับครอบครัว

คำว่า ฟาเล ( ) เป็นศัพท์ซามัวที่ใช้เรียกสิ่งปลูกสร้างทุกประเภท โดยเป็นศัพท์ที่ใช้ในภาษากลุ่มพอลินีเชียอื่นด้วย และคล้ายคลึงกับคำว่าฟาเร (whare) ในภาษามาวรี
ในสถาปัตยกรรมซามัวมีชื่อเรียกสำหรับกระท่อมอย่างเรียบง่ายนี้ว่า ฟาเลโอโอ ( ) ซึ่งมีทั่วไปในหมู่บ้าน ใช้สำหรับเป็นพื้นที่เก็บของเพิ่มเติมหรือเก็บเรือ

ระเบียงภาพ

File:Fale on Manono Island.jpg|ฟาเลชายหาดบนเกาะมาโนโน
File:Beach fale interior - Samoa 2009.jpg|ภายในของฟาเลชายหาด
File:Beach fale Samoa 2009.jpg
File:Samoa Savaii Falealupo Beach1.JPG|มองออกไปจากฟาเลชายหาด
File:Falealupo Beach Fale Accommodation, Savai'i, Samoa, Polynesia.JPG|ฟาเลชายหาดที่ฟาเลอาลูโป เกาะซาไวอี

อ้างอิง
วัดน้อยนอก
วัดน้อยนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 28 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 15 ไร่ 28 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบติดต่อกับคลองบางกระสอและแม่น้ำเจ้าพระยา

หนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2 ระบุว่า วัดน้อยนอกตั้งขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2393 แต่ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เมื่อแรกสร้างวัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ ต่อมาชาวบ้านได้ถวายที่ดินเพิ่มเติม ทำให้วัดมีที่ดินตั้งวัดและที่ธรณีสงฆ์มากขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2393 (พร้อมประกาศการสร้างวัด) และยังแบ่งที่ดินส่วนหนึ่งให้สร้างโรงเรียนธัมมสิริศึกษานนทบุรีด้วย
อาคารและเสนาสนะสำคัญของวัดน้อยนอกได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2393 ภายในประดิษฐานพระประธานสร้างด้วยหิน หน้าตักกว้างประมาณ 1.50 เมตร ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 หอสวดมนต์ และกุฏิสงฆ์

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูใบฏีกาลมัย นิติสาโร (ปีแดง) พ.ศ. 2515
* พระมหานพดล อาสโภ พ.ศ. 2552

อ้างอิง
วัดปิฎกธรรมาราม
วัดปิฎกธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านคลองหนึ่ง ตำบลไทรใหญ่ อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันมีพระครูปิฎกธรรมบัณฑิต (ณรงค์ศักดิ์ ฐิติญาโณ) เป็นเจ้าอาวาส
วัดปิฎกธรรมารามก่อตั้งขึ้นบนที่ดินเนื้อที่ 24 ไร่ 3 งาน ซึ่งนางสาวชิดจันทร์ หังสสูต มีจิตศรัทธาบริจาคเมื่อ พ.ศ. 2555 ในครั้งแรกพระมหาณรงค์ศักดิ์ต้องการจัดตั้งเพียง ศูนย์ศึกษาและสาธยายพระไตรปิฎก โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการสวดสาธยายพระไตรปิฎกเป็นหลัก ต่อมามีผู้แนะนำให้ตั้งเป็นวัดด้วยจึงยื่นเรื่องขอตั้งเป็นวัดในชื่อ "วัดชิดจันทร์หังสสูตพุทธาวาส" เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้บริจาคที่ดิน แต่ที่ประชุมต่าง ๆ มีความเห็นให้ใช้ชื่อว่า "วัดปิฎกธรรมาราม" ด้วยเหตุว่าวัดประดิษฐานพระไตรปิฎกที่ทำจากหินอ่อนและมีการสาธยายพระไตรปิฎกทุกวันอาทิตย์ จากนั้นสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้ประกาศตั้งวัดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2561
ที่ดินส่วนใหญ่ของวัดปิฎกธรรมารามมีสภาพเป็นบ่อน้ำและไม่ได้ถมดิน พระมหาณรงค์ศักดิ์ซึ่งมาจากวัดใหม่ (ยายแป้น) ได้นำเงินเดือนจากการเป็นอาจารย์สอนที่มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยมาใช้สร้างและพัฒนาวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2556 โดยเริ่มสร้างกุฏิ วิหารสาธยายพระไตรปิฎก และอุโบสถลอยน้ำซึ่งมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางปฐมเทศนา ในปัจจุบันวัดยังอยู่ระหว่างการจัดสร้างพระไตรปิฎกหินอ่อนโดยใช้เครื่องยิงเลเซอร์จารึกเนื้อหาเป็นภาษาบาลีอักษรไทยลงบนแผ่นหิน เพื่อเป็นพุทธบูชาและเพื่อเก็บรักษาคำสอนของพระพุทธเจ้าไว้ตราบนานเท่านาน

อ้างอิง
วัดน้ำลัด
วัดน้ำลัด อาจหมายถึง
* วัดน้ำลัด จังหวัดเชียงราย
* วัดน้ำลัด จังหวัดเชียงใหม่
* วัดน้ำลัด อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน
* วัดน้ำลัด อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน
* วัดน้ำลัด จังหวัดพิษณุโลก
พิพิธภัณฑ์มูเตอร์
พิพิธภัณฑ์มูเตอร์ ( , ) เป็นพิพิธภัณฑ์ทางการแพทย์ในย่านเซ็นเตอร์ซิตีของเมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย ภายในพิพิธภัณฑ์มีงานสะสมอย่างชิ้นส่วนทางกายวิภาคศาสตร์และพยาธิวิทยา, รูปหล่อขี้ผึ้ง และเครื่องมือแพทย์โบราณเป็นต้น พิพิธภัณฑ์เป็นส่วนหนึ่งของวิทยาลัยแพทย์ฟิลาเดลเฟีย ของสะสมเริ่มแรกเป็นของที่นายแพทย์ทอมัส เด็นต์ มูเตอร์ (Thomas Dent Mütter) บริจาคในปี ค.ศ. 1858 เพื่อให้เป็นประโยชน์ทางการศึกษาและงานวิจัยทางการแพทย์

ของสะสม
ปัจจุบัน พิพิธภัณฑ์อ้างว่ามีวัตถุในสะสมทั้งหมดมากกว่า 20,000 ชิ้น แต่มีเพียงราว 13% เท่านั้นที่นำจัดแสดงถาวร นอกจากนี้ยังมีงานสะสมจำพวกวรรณกรรมและคู่มือทางการแพทย์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวิทยาลัยแพทย์ฟิลาเดลเฟีย
กระดูกและโครงกระดูก
พิพิธภัณฑ์มีชิ้นส่วนทางกระดูกราว 3,000 ชิ้น ในจำนวนนี้รวมถึงโครงกระดูกมนุษย์จำนวนหนึ่งด้วย ในบรรดากระดูกมนุษย์ที่จัดแสดงมีชิ้นที่มีเชื่อเสียงคือโครงกระดูกของแฮร์รี เรย์มันด์ อีสต์แล็ก และแครอล ออร์เซิล ผู้ป่วยด้วยโรค FOP, โครงกระดูกมนุษย์ยักษ์อเมริกันที่มูเตอร์ (The Mütter American Giant) โครงกระดูกมนุษย์ที่ตัวสูงที่สุดที่จัดแสดงในอเมริกาเหนือ ด้วยความสูง 228.6 เซนติเมตร และชุดงานสะสมกะโหลกศีรษะมนุษย์ของเฮียร์เทิล (The Hyrtl Skull Collection) ซึ่งประกอบด้วยกะโหลกศีรษะมนุษย์รวม 139 ชิ้น ของสะสมโดยโยเซ็ฟ เฮียร์เทิล นักกายวิภาคศาสตร์ชาวออสเตรีย
ตัวอย่างเปียก
พิพิธภัณฑ์มีของสะสมเป็นตัวอย่างเปียก (wet specimen) ราว 1,500 ชิ้น ซึ่งสะสมมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 ตัวอย่างชิ้นสำคัญ เช่น ความผิดปกติของร่างกาย, ถุงน้ำ, เนื้องอก จากแทบทุกอวัยวะของร่างกาย
ของสะสมชิ้นอื่น ๆ
ของสะสมที่มีชื่อเสียงชิ้นอื่น ๆ ของพิพิธภัณฑ์ได้แก่:
* เนื้องอกร้ายแรงซึ่งผ่าตัดออกมาจากเพดานปากของโกรเวอร์ คลีฟแลนด์ อดีตประธานาธิบดีสหรัฐ
* ตับที่เชื่อมติดกันและงานหล่อท่อนบนศพของอินและจัน บังเคอร์ แฝดสยาม
* เนื้อเยื่อจากชิ้นส่วนส่วนอกของจอห์น วิลกส์ บูธ ฆาตกรผู้ลอบสังหารอับราฮัม ลินคอล์น อดีตประธานาธิบดีสหรัฐ
* ชิ้นส่วนสมองของชาลส์ เจ. กิโต ฆาตกรผู้ลอบสังหารเจมส์ เอ. การ์ฟีลด์ อดีตประธานาธิบดีสหรัฐ
* สมองของอัลเบิร์ต ไอนสไตน์ ที่ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ไม่กี่แห่งที่มีชิ้นส่วนนี้จัดแสดงถาวร

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Mütter: short film based on the life of the Mütter Museum's founder, filmed at the Mütter Museum as part of the 2003 Philadelphia Film Festival
* 
* A Discourse Commemorative of the Late Professor T.D. Mütter, M.D., LL.D. from 1859
วัดสว่างแสงจันทร์
วัดสว่างแสงจันทร์ อาจหมายถึง
* วัดสว่างแสงจันทร์ จังหวัดขอนแก่น
* วัดสว่างแสงจันทร์ จังหวัดเพชรบูรณ์
* วัดสว่างแสงจันทร์ จังหวัดร้อยเอ็ด
* วัดสว่างแสงจันทร์ จังหวัดสกลนคร
* วัดสว่างแสงจันทร์ จังหวัดอุดรธานี
วัดศรีสินมา
วัดศรีสินมา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนส้ม อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร
วัดศรีสินมาตั้งเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2541 โดยมี นายเท่ง นางอับและนายไพบูลย์ สินมา เป็นผู้บริจาคที่ดิน ผู้ดำเนินก่อสร้างวัดคือ นายสุข แสงอินทร์ นายสอน สนามชัย นายกร ทองกำพร้า นายฟ้อน ทองกำพร้า นายอ่อน ทองกำพร้า และนายสำรอง เบานิด ได้ชักชวนราษฎรบ้านสวนส้มร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างเสนาสนะ เพื่อใช้เป็นที่พักสงฆ์และบำเพ็ญกุศล และผู้ดำเนินการขออนุญาตสร้างวัดคือ นายอุทัย บุญมีรอด นายบุญส่ง พงษ์สวัสดิ์ เป็นไวยาวัจกรและนายจำลอง แทนเจ็ดริ้ว เป็นกรรมการวัด เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูสังฆรักษ์สิทธิพร ชตงกโร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2541
อาคารและเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถซึ่งภายในประดิษฐานพระประธาน ขนาดหน้าตัก 116 นิ้ว ความสูงตั้งแต่ฐานถึงยอดเกศเปลวเพลิงมีขนาดความสูง 179 นิ้ว กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร กว้าง 3.20 เมตร ยาว 7.20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 ซึ่งภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อพรหมมุนี เนื้อหินทรายแดง สันนิษฐานว่าเป็นพระพุทธรูปสมัยอู่ทอง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 9.20 เมตร ยาว 21.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ฌาปนสถาน 1 หลัง กุฏิอุบาสิกา 1 หลัง หอกลองไม้ 1 หลัง หอระฆังทรงไทย 1 หลัง และศาลาพักร้อน 1 หลัง
วัดน้อยเจริญสุข
วัดน้อยเจริญสุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าพระยา อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

จากหลักฐานการสร้างวัดได้จารึกแผ่นเงินแผ่นทองและจารึกไว้ในเจดีย์องค์เก่า เป็นหลักฐานได้ว่าสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2342 วัดแห่งนี้มีตำนานคู่กับวัดหลวงประชาบูรณะ ว่า ภรรยาหลวงกับภรรยาน้อยที่มีจิตศรัทธาจะสร้างวัดแข่งกัน ภรรยาหลวงจึงสร้างวัดหลวง ส่วนภรรยาน้อยก็สร้างวัดน้อยเจริญสุข และในภายหลังได้มีการเพิ่มเติมชื่อท้ายเข้าไปเพื่อให้เป็นศิริมงคลมากยิ่งขึ้นดังเช่นในปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2513
อุโบสถเก่าขนาด 5 ห้อง มีระเบียงและพาไลด้านหน้า มีช่องประตูเข้าเฉพาะทางด้านหน้า 2 ช่อง หลังคาซ้อน 2 ชั้น มุงกระเบื้องเคลือบสี ส่วนหน้าบันปั้นปูนปั้นเป็นลายพันธุ์พฤกษา ด้านข้างมีเสมาหินทรายสีแดงอยู่ภายในซุ้มซีเมนต์ด้านละ 2 ซุ้ม อุโบสถหลังนี้ได้รับการบูรณะแล้วและมีการสร้างอุโบสถใหม่อยู่ด้านหน้าของอุโบสถเก่าหลังนี้
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการพุก 
* พระอธิการปอย 
* พระอธิการขาว 
* พระอธิการอู๊ด 
* พระอธิการอยู่ 
* พระอธิการเนียม 
* พระอาจารย์สังข์ รำพึงจิต (ผู้ดูแล)
* พระพิพัฒน์วิริยาภรณ์ (ผูก ฐิตสทฺโธ) (ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส)
* พระอธิการสินธุ์ ธมฺมสาโร 
* พระครูสิริชัยคุณ (ปิติ จิตฺตสลฺเลโข) 
* พระครูสังฆรักษ์ ปุ่น กนฺตสีโล (ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส)
* พระมหาชาญ ชาตวโร ป.ธ.6 
* พระมหาเสวย ติสฺสวํโส ป.ธ.7

อ้างอิง
วัดบางพรหม
วัดบางพรหม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลองและปากคลองบางพรหม ในตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม และอยู่ฝั่งตรงข้ามกับวัดบางกุ้ง

ประวัติ
วัดบางพรหมประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2350 เล่าสืบต่อกันมาว่า มีเจ้าเชื้อพระวงศ์องค์หนึ่งได้ซื้อที่ดินของเอกชนประมาณ 6 ไร่ สร้างวัดขึ้นแล้วตั้งชื่อวัดว่า "วัดบางพรหม" ในสมัยหลวงพ่อกลัดเป็นเจ้าอาวาส และเจ้าอาวาสองค์ต่อมาที่นำความเจริญมาสู่วัดคือ หลวงพ่อแดงและหลวงพ่อรุ่ง ประชาชนได้ร่วมกันบูรณปฏิสังขรณ์วัด ได้ก่อสร้างถาวรวัตถุแก่วัด
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถอาคารก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องลดชั้น 2 ชั้นซ้อนกันชั้นละ 3 ตับ ใบเสมาปูนปั้นรูปหัวเม็ดทรงมัณฑ์ เอวเสมาเหนือฐานบัวคอดกิ่ว ตรงมุมสลักเป็นเศียรนาคใบเสมามีลวดลายคล้ายสังวาลย์ประดับ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน แกะสลักด้วยศิลาแดง ปางมารวิชัย สร้างมาพร้อมกับการสร้างวัด เป็นพระพุทธรูปสมัยอู่ทอง หน้าอุโบสถมีพระพุทธรูปเก่าแก่ทรงเครื่อง
เจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงระฆังตั้งอยู่บนฐานไพทีรูปสี่เหลี่ยมฐานเจดีย์เป็นฐานหน้ากระดานกลมมีบัวซ้อนกัน 5 ชั้น พระพุทธรูปตั้งอยู่โดยรอบฐานเจดีย์ ลักษณะเป็นชิ้นส่วนพระพุทธรูปหินทรายแดงองค์พระพุทธรูปมีแกนด้านในเป็นไม้ เจดีย์บรรจุพระพุทธรูป ทอง นาก เงิน 1 องค์ สร้างมาพร้อมกับวัด และทางวัดได้ปฏิสังขรณ์ใหม่ เป็นเจดีย์องค์ใหญ่สีทอง และมีวิหารหลังวัด มีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ 2 องค์ เนื้อศิลาแดง ปางมารวิชัย งดงามมาก

อ้างอิง
สลัดไข่
สลัดไข่ ( ) เป็นอาหารที่ทำจากไข่ต้มสับหรือไข่คน มัสตาร์ด และมายองเนส ซึ่งมักจะรวมถึงส่วนผสมอื่น ๆ เช่น ขึ้นฉ่าย

ปรุงด้วยเครื่องปรุงในรูปสมุนไพร เครื่องเทศ และส่วนผสมอื่น ๆ และใส่มายองเนส คล้ายกับสลัดไก่ สลัดแฮม และสลัดทูน่า สลัดไข่ทั่วไปทำจากไข่ต้มสุกสับ มายองเนส มัสตาร์ด ขึ้นฉ่าย หัวหอม เกลือ พริกไทยดำ และปาปริก้า ใช้เป็นไส้สำหรับแซนวิชไข่ นอกจากนี้ยังมักใช้เป็นท็อปปิ้งสำหรับสลัดผักได้อีกด้วย

ประวัติศาสตร์
หนึ่งในสูตรแซนวิชสลัดไข่ที่ตีพิมพ์และเป็นที่รู้จักมากที่สุด ได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือ The Boston Cooking-School Cook Book ฉบับปี ค.ศ. 1896
รูปแบบอื่น ๆ
สลัดไข่สามารถทำได้อย่างสร้างสรรค์โดยเพิ่มอาหารเย็นอื่น ๆ จำนวนเท่าใดก็ได้ เบคอน พริกหยวก เคเปอร์ ชีส แตงกวา หัวหอม ผักกาดดอง ผักดอง และซอสมะเขือเทศ เป็นส่วนผสมเพิ่มเติมที่สามารถหาเจอทั่วไป

ไส้แซนวิชที่คล้ายกันคือมายองเนสไข่ ซึ่งคือไข่ต้มสุกสับผสมกับมายองเนสเท่านั้น

มีอาหารที่คล้ายกันที่นิยมในรัสเซียและอดีตสหภาพโซเวียตซึ่งก็คือสลัดโอลิเวียร์ (Olivier Salad)

อ้างอิง
วัดพลับสุทธาวาส
วัดพลับสุทธาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงรากน้อย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

วัดพลับสุทธาวาสเป็นวัดเก่าไม่ทราบว่าสร้างเมื่อใด จนในสมัยที่ชาวมอญอพยพมาตั้งถิ่นฐานในตำบลนี้ และได้ตั้งวัดริเริ่มก่อสร้างโดยหลวงนราภัย พิทักษ์ อดีตนายอำเภอสมัยนั้น กับนายคง ไม่ทราบนามสกุล เป็นผู้ริเริ่มและบริจาคเงินก่อสร้างขึ้น บริเวณที่สร้างวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน 78 ตารางวา นายเวน นางยอน แก้วเกลี้ยง เป็นผู้บริจาคที่ดินให้ กรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2363 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2467 ชาวบ้านนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า วัดพลับ
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถใช้อิฐมอญก่อสร้างวัด เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง เป็นเจดีย์มอญอายุกว่า 100 ปี มีฐานเป็นสิงห์ องค์สถูปชั้นยอดเจดีย์เป็นดอกบัว 9 ชั้น หอสวดมนต์แบบมอญ ศาลาการเปรียญ เสาไม้เต็งสลักภาษามอญ เสาหงส์หน้าโบสถ์ และหอระฆัง ปูชนียวัตถุของวัดมี หลวงพ่อเงิน พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์สมัยอยุธยา ในสมัยก่อนหลวงพ่อเงินถูกเอาปูนหุ้มไว้ ผู้สร้างเป็นชาวมอญ ฉากที่หุ้มหลวงพ่อเงิน ทำด้วยไม้สัก สลักเป็นลายกระหนกไทย และมีกระจกแก้วหุ้ม เครื่องกรองน้ำโบราณ และธรรมาสน์ยอดนางชี

อ้างอิง
การรมควัน
การรมควัน เป็นกระบวนการปรุงแต่ง ปรุงอาหาร หรือการถนอมอาหาร โดยการสัมผัสกับควันจากการเผาไหม้หรือวัสดุกรุ่น ส่วนใหญ่มักใช้ไม้ เนื้อ ปลา และชาลัปซังซูจงในการรมควัน

ในยุโรป ไม้อัลเดอร์เป็นไม้สำหรับรมควันแบบดั้งเดิม แต่ในปัจจุบันมักใช้ไม้โอ๊กมากกว่า และไม้บีชในบางครั้ง ในอเมริกาเหนือ ฮิกคอรี เมสไคว โอ๊ก พีแคน อัลเดอร์ เมเปิ้ล และไม้ของต้นผลไม้ เช่น แอปเปิ้ล เชอร์รี่ และพลัม มักใช้ในการรมควัน นอกจากนี้ยังสามารถใช้ชีวมวลอื่น ๆ นอกเหนือจากไม้ได้ บางครั้งอาจมีการเติมเครื่องปรุงต่าง ๆ ด้วย การรมควันชาแบบจีนใช้ส่วนผสมของข้าวดิบ น้ำตาล และชาอุ่น มาให้ความร้อนที่ฐานของกระทะ
ผู้ผลิตแฮมและเบคอนในอเมริกาเหนือบางรายรมควันจากการเผาซังข้าวโพด พีตถูกเผาจนแห้งและรมควันข้าวบาร์เลย์มอลต์ใช้ทำสก็อตวิสกี้และเบียร์บางชนิด ในนิวซีแลนด์มักใช้ขี้เลื่อยจากต้นมานูก้า (ต้นชา) มารมควันร้อนปลา ในไอซ์แลนด์ใช้มูลแกะแห้งมารมควันเย็นปลา เนื้อแกะ และปลาวาฬ

ในอดีต ฟาร์มในโลกตะวันตกมีอาคารเล็ก ๆ ที่เรียกว่า "โรงรมควัน" ซึ่งสามารถรมควันและเก็บเนื้อสัตว์ได้ โดยทั่วไปแล้วอาคารนี้มักแยกออกจากอาคารอื่น ๆ ทั้งเนื่องจากอันตรายจากไฟไหม้ และเนื่องจากควันไฟ การรมควันอาหารอาจทำให้เกิดโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน ซึ่งอาจนำไปสู่ความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของมะเร็งบางชนิด อย่างไรก็ตามการเชื่อมโยงนี้ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่
การรมควันสามารถทำได้ 4 วิธี ได้แก่ การรมควันเย็น การรมควันอุ่น การรมควันร้อน และการรม "ควันเหลว" อย่างไรก็ตามวิธีการปล่อยควันส่งผลกระทบต่อพื้นผิวของอาหารเท่านั้น และไม่สามารถเก็บรักษาอาหารได้ ดังนั้นการรมควันจึงจับคู่กับการกีดขวางจุลินทรีย์อื่น ๆ เช่น การแช่เย็น และการบรรจุหีบห่อ เพื่อยืดอายุการเก็บรักษาอาหาร

ประเภท
การรมควันเย็น
การรมควันเย็นเย็นแตกต่างจากการรมควันร้อนตรงที่อาหารยังคงดิบตลอดกระบวนการรมควันแทนที่จะปรุงสุก โดยทั่วไปอุณหภูมิของโรงรมควันสำหรับการรมควันแบบเย็นจะมีอุณหภูมิอยู่ระหว่าง 20 ถึง 30°C (68 ถึง 86°F) ในช่วงอุณหภูมินี้อาหารจะมีกลิ่นรมควันแต่ยังคงชื้นอยู่ การรมควันเย็นไม่ได้ปรุงอาหารดังนั้นเนื้อสัตว์ควรได้รับถนอมอาหารอย่างเต็มที่ก่อนที่ทำการรมควันเย็น

การรมควันอุ่น
การรมควันอุ่นคือการให้อาหารสำผัสกับอุณหภูมิ 25–40°C (77–104°F)
การรมควันร้อน
การรมควันร้อนคือการให้อาหารได้รับควันและความร้อนในสภาพแวดล้อมที่มีการควบคุม เช่น เตาอบสำหรับการรมควัน หรือโรงรมควัน การรมควันร้อนต้องใช้เครื่องรมควันซึ่งอาจสร้างความร้อนจากฐานที่เป็นถ่าน ส่วนประกอบที่ให้ความร้อนภายในเครื่องรมควัน หรือจากเตาอบ อาหารจากการรมควันร้อนจะทำให้สุกและปรุงรสด้วยควันไม้ไปพร้อมกัน

ควันเหลว
ควันเหลว ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากสารประกอบควันในน้ำ ถูกนำไปใช้กับอาหารโดยการฉีดพ่นหรือจุ่ม

อ้างอิง
วัดบางกร่าง
วัดบางกร่าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับคลองบางกร่าง ในหมู่ที่ 3 บ้านบางกร่าง ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 80 ตารางวา

วัดบางกร่างสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 แต่อาจสร้างก่อนหน้านั้น ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ชื่อของวัดคงเรียกตามชื่อคลองที่ตั้งอยู่ใกล้ชิด วัดได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2493 โดยสร้างอุโบสถขึ้นใหม่แทนหลังเดิมและปรับปรุงก่อสร้างเสนาสนะอื่นอีก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กจำนวน 10 หลัง เป็นอาคารทรงไทยโบราณ 9 หลัง บังกะโล 1 หลัง ครึ่งตึก 2 ชั้น 2 หลัง หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2460 และศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505

อ้างอิง
วัดใหม่ผดุงเขต
วัดใหม่ผดุงเขต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านศาลากลาง ตำบลศาลากลาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันมีพระครูนิมิตกิจโสภณ (เดชา อาภาธโร) หรือหลวงพ่อเก๊าเป็นเจ้าอาวาส

วัดใหม่ผดุงเขตสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2470 โดยขุนผดุงเขต (เข้ม มีสกุล) กำนันตำบลศาลากลางในสมัยนั้น ร่วมกับผู้มีจิตศรัทธาบริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด เริ่มจากเป็นสำนักสงฆ์เล็ก ๆ ที่มีพระสงวน ถาโม จากวัดตะเคียนเป็นผู้ดูแล ต่อมาจึงได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2480 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2484 ในช่วงแรกชาวบ้านมักเรียกว่า วัดใหม่ตาเข้ม หรือ วัดขุนผดุง ตามชื่อผู้นำการสร้างวัด
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 หอสวดมนต์ กุฎิสงฆ์ วิหาร ศาลาอเนกประสงค์ และศาลาบำเพ็ญกุศล

วัดใหม่ผดุงเขตมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์คือ หลวงพ่อทรงโปรด ผู้อาวุโสเล่าว่าเป็นพระพุทธรูปที่ลอยน้ำมาติดโคนต้นไทรริมน้ำบริเวณหลังพระอุโบสถ ชาวบ้านและศิษย์วัดพยายามนำขึ้นมาจากน้ำแต่ไม่สำเร็จทั้ง ๆ ที่พระพุทธรูปองค์นี้มีขนาดไม่ใหญ่ พระสงวนจึงมาอัญเชิญด้วยตัวเองและทำพิธีจึงสามารถนำพระพุทธรูปขึ้นมาได้และนำมาประดิษฐานอยู่ที่วัด วัดมีการจัดงานนมัสการปิดทองเป็นประจำในกลางเดือนสามของทุกปี

อ้างอิง
วัดบางหญ้าแพรก (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดบางหญ้าแพรก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 46 ไร่ 1 งาน 97 ตารางวา

วัดบางหญ้าแพรกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2375 สันนิษฐานว่าชาวมอญเป็นผู้สร้างดังปรากฏรูปหงส์เป็นสัญลักษณ์ บริเวณรอบวัดก็มีบ้านเรือนชาวมอญตั้งอยู่ เจ้าอาวาสส่วนมากก็เป็นชาวมอญ กล่าวกันว่าแต่เดิมวัดนี้เป็นที่จารึกอักขระภาษามอญ ลงในใบลานเป็นพระอภิธรรมคัมภีร์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 38 เมตร ยาว 46 เมตร
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 40 เมตร ยาว 91 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระพุทธชินราชจำลอง ศาลาการเปรียญ กว้าง 17 เมตร ยาว 46 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 16 เมตร ยาว 66 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร กว้าง 11 เมตร ยาว 59 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 4 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร และศาลานั่งพัก 2 หลัง บริเวณหน้าวัดยังมีพระพุทธรูปองค์ใหญ่นามว่า พระพุทธเมตตา
วัดมีเกจิอาจารย์ คือ พระครูอุทัยธรรมสาคร หรือ หลวงพ่อมาลัย อุทโย ที่มีความเชี่ยวชาญทางวิทยาคมจนเป็นที่เลื่องลือ ได้รับการยกย่องว่าเป็นพระเกจิอาจารย์ระดับแนวหน้าของจังหวัด ท่านสร้างวัตถุมงคล เช่น สมเด็จไผ่ ตะกรุดตี๋ใหญ่ไม้แก่นมะขาม สมเด็จนางพญาหลวงพ่อมาลัย พระปิดตาหลวงพ่อมามัย เป็นต้น

รายนามเจ้าอาวาส
* พระเยอะ พ.ศ. 2375–2405
* พระเฒ่า พ.ศ. 2405–2437
* พระหล่าย พ.ศ. 2437–2488
* พระครูสาครอรรถโกวิท พ.ศ. 2494–2518
* พระปลัดพรหมจริยวัฒน์ พ.ศ. 2518–
* พระครูอุทัยธรรมสาคร (มาลัย อุทโย)- 2563
* พระครูสมุห์เสรี ญาณธีโป 2564-ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดบางกะดี
วัดบางกะดี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกะดี อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันมีพระครูปทุมรัตนคุณ (น้อย) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส

วัดบางกะดีสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2326 โดยหลวงปู่ปิ่น เป็นผู้ดำเนินการสร้าง เดิมมีนามว่า วัดบางกะดีไทย ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดบางกะดี" โดยตัดคำว่า "ไทย" ออกไป เมื่อปี พ.ศ. 2450 วัดนี้คาดว่ามีอายุเก่าแก่พอสมควร โดยเฉพาะอุโบสถ์หลังเก่าที่รื้อแล้ว ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2330 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2366
อาคารเสนาสนะได้แก่ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่ สร้างขึ้นปี พ.ศ. 2534 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2535 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2538 กุฏิสงฆ์ กุฏิเจ้าอาวาส หอสวดมนต์ หอฉันท์ หอระฆัง ศาลาการเปรียญหลังใหม่ ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาธรรมสังเวช ศาลาฌาปนสถาน ศาลากองทุนหมู่บ้าน เจดีย์ และมณฑป

วัดมีการจัดงานประเพณีต่าง ๆ เช่น ประเพณีสงกรานต์ ประเพณีลอยกระทง ประเพณีทำบุญหลังวัด ตักบาตรเทโว ตักบาตรพระร้อย และปิดทองไหว้พระประจำปี

อ้างอิง
วัดพวงมาลัย (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดพวงมาลัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลอง ในตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม

ประวัติ
วัดพวงมาลัยสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2425 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยท่านสัสดีพ่วงสัสดีอำเภอลมทวน (อำเภอเมืองสมุทรสงคราม) และคุณนายมาลัยภรรยาได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดโดยมีพระครูวินัยธรรม (แก้ว พรหมสโร) เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกและเรียกชื่อตามนามผู้บริจาคทรัพย์ว่า "วัดพวงมาลัย"
พระครูวินัยธรรม หรือ หลวงพ่อแก้ว เป็นพระธุดงค์ที่มีความเชี่ยวชาญทางสมถวิปัสสนากัมมัฏฐาน เป็นที่เลื่องลือมากในสมัยนั้นในเรื่องอาคมขลัง มีเจ้านายหลายพระองค์มาเยี่ยมหลวงพ่อแก้ว เช่น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เป็นต้น
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
เจดีย์หงสาลักษณะเป็นเจดีย์ทรงปราสาทแบบมอญก่ออิฐถือปูน กว้าง 8 เมตร สูง 10 เมตร ฐานด้านล่างโปร่งมีซุ้มจัตุรมุข ลักษณะเป็นซุ้มหน้านางแบบซ้อนกัน 3 ชั้น ระหว่างซุ้มมีเจดีย์ทิศ ใต้ฐานเจดีย์ประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง ด้านข้างมีซุ้มเจาะเป็นช่องสำหรับประดิษฐานพระพุทธรูปทั้ง 4 ทิศ ผนังซุ้มมีการเขียนสีเป็นรูปดอกไม้ ด้านบนมีระเบียงสำหรับเดินประทักษิณ องค์เจดีย์ทรงปราสาท มีซุ้มโค้งสำหรับประดิษฐานพระพุทธรูป ถัดขึ้นไปเป็นฐานรูปสัตว์ต่าง ๆ ล้อมรอบและรูปครุฑแบก เรือนธาตุมีซุ้มขนาดเล็กอีก 8 ซุ้ม ยอดบนสุดเป็นองค์ระฆัง
วิหารอาคารก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ช่อฟ้าใบระกาปูนปั้น อุโบสถก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ผนังสกัดด้านหน้าอุโบสถมีภาพปูนปั้นนูนต่ำ ศาลาท่าน้ำศาลาไม้ทรงจัตุรมุขหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผาลดชั้น 2 ชั้นด้านข้างมีหลังคาปีกนก

ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัด ได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 2 ศอก สูง 3 ศอกเศษ เป็นพระประจำวันวัดมาแต่เดิม หล่อด้วยทองเหลือง ไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้มาแต่ที่ไหน ประดิษฐานอยู่ในวิหาร พระพุทธรูปปางมารวิชัย มีซุ้มเรือนแก้ว หล่อด้วยทองเหลือง หน้าตักกว้าง 3 ศอก สูง 4 ศอก 17 นิ้ว เป็นพระประธานอยู่ในอุโบสถ พระพุทธรูปปางไสยาสน์ หล่อด้วยทองเหลือง ยาว 2 วา เศษ ประดิษฐานอยู่ในวิหาร
วัตถุมงคล
วัดมีวัตถุมงคลที่สร้างโดยพระครูวินัยธรรม (แก้ว พรหมสโร) เช่น เหรียญปั๊ม เหรียญหล่อ พระเนื้อผง พระเนื้อดิน และตะกรุดใบลานบังปืน พระทุกพิมพ์จะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว กล่าวคือ ด้านหน้าพระเครื่องเนื้อดินของท่าน จะบรรจุคาถา ยันต์ ภู ภี ภุ ภะ อันเป็นหัวใจเสือสมิง หรือหัวใจสี่สหาย กำกับเอาไว้ เฉพาะเจาะจงไม่ซ้ำแบบกับวัดอื่น

อ้างอิง
วัดกำแพงแสน
วัดกำแพงแสน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยหมอนทอง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ทางทิศตะวันตกของเมืองเก่ากำแพงแสน โดยวัดตั้งอยู่ห่างจากเมืองเก่ากำแพงแสนราว 1 กิโลเมตร

วัดกำแพงแสนประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2364 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2548 วัดนี้หลวงปู่แผ้ว ปวโร เคยจำพรรษาอยู่ โดยได้จำพรรษาอยู่ตั้งแต่ พ.ศ. 2502–2551 ได้สร้างกุฏิ ศาลา วิหาร หอฉัน โรงครัว รวมทั้งโบสถ์ ทั้งนี้ได้จัดสร้างเหรียญรุ่นต่าง ๆ เพื่อให้ประชาชนเช่าบูชานำปัจจัยบูรณะศาลาและหอฉัน ในสมัยหลวงพ่อหว่าง (พระครูสุกิจธรรมสร) ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2490 โดยเป็นผู้อุปถัมภ์สำเร็จได้ ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493
วัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดกำแพงแสนริเริ่มโดยพระปลัดสุวัฒน์ สุชีโว เจ้าอาวาสวัดกำแพงแสน ท่านได้รวบรวมโบราณวัตถุต่าง ๆ ในท้องถิ่นและจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ ของที่จัดแสดง ได้แก่ โบราณวัตถุสมัยทวารวดีจากเมืองโบราณกำแพงแสน ประกอบไปด้วยเศษประติมากรรมปูนปั้น และชิ้นส่วนสถาปัตยกรรม ภาชนะดินเผาสมัยต่าง ๆ ประกอบด้วยภาชนะดินเผาหลายสมัย เช่น สมัยบ้านเชียง หรือเครื่องถ้วยต่างๆ เครื่องใช้ต่าง ๆ ในครัวเรือน เช่น เครื่องจักสาน และเครื่องทองเหลือง พระพุทธรูปและพระพิมพ์ เป็นของหลายยุคหลายสมัย เปลือกหอยทะเล เป็นเปลือกหอยขนาดใหญ่สวยงาม ซึ่งได้มาจากการขุดบ่อดินในบริเวณชุมชนกำแพงแสน
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์เที่ยง 
* พระอาจารย์ลิ้น 
* พระอาจารย์นาง 
* พระอาจารย์เทียน 
* พระอาจารย์ปลื้ม 
* พระครูสุกิจธรรมสร (หว่าง) 
* พระครูสุวรรณปราการ (ทองเกลียว) 
* พระครูวิมลสมณคุณ (สุวัฒน์) 
* พระครูปลัด กมล จนฺทโก

อ้างอิง
วัดปลายคลองขุนศรี
วัดปลายคลองขุนศรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของคลองขุนศรี ในหมู่ที่ 3 บ้านปลายคลองขุนศรี ตำบลไทรใหญ่ อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี นับเป็นวัดที่ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของจังหวัด มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 27 ไร่
เมื่อครั้งมีการขุดคลองขุนศรีเชื่อมคลองพระพิมล (พระราชาภิมณฑ์) กับคลองพระยาบรรลือ (พระยาบรรฦๅ) ได้มีราษฎรเข้ามาแผ้วถางป่าและจับจองที่นาบริเวณปลายคลองขุนศรีซึ่งอยู่ชายป่ากระทุ่มมืด ต่อมาชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2456 โดยใช้ชื่อว่า "วัดปลายคลองขุนศรี" เนื่องจากวัดตั้งอยู่ปลายคลองขุนศรี แต่บางครั้งชาวบ้านก็เรียกว่า วัดขุนศรีบน (ส่วน "วัดขุนศรีล่าง" คือวัดคลองขุนศรี) วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2473
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 เป็นอาคารทรงไทย คอนกรีตเสริมเหล็ก มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันมีศิลปะแบบไทย กุฏิสงฆ์ ส่วนมากเป็นอาคารไม้และคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญ

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการพวง
* พระอธิการรอด
* พระอธิการอู๋
* พระอธิการพูน
* พระอธิการฟัก
* พระครูอุทเทศนนทกิจ
* พระครูไพจิตรพัฒนาทร (สมพงษ์ ถาวโร)

อ้างอิง
วัดบางไกรนอก
วัดบางไกรนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดไทยเจริญ ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน ท้องที่แถบนี้เป็นที่รู้จักดีเนื่องจากเป็นสถานที่ซึ่งมีเรื่องราวเกี่ยวข้องกับวรรณคดีเรื่อง ไกรทอง โดยมีวัดบางไกรอีกแห่งในท้องที่ คือ วัดบางไกรใน
วัดบางไกรนอกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2417 ผู้สร้างวัดคือคุณหญิงศรีสุราช (จีบ บุนนาค) ซึ่งเป็นภรรยาพระยาศรีสุราชภักดี (วัน บุนนาค) เปรียญผู้ซึ่งเป็นบุตรสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) เดิมวัดนี้มีชื่อว่า วัดบางนายไกรนอก หรือ วัดยี่ไกร และยังมีอีกชื่อหนึ่งว่า วัดศรีสุราชบำรุง ตามราชทินนามของสามีคุณหญิงจีบ แต่ชื่อหลังนี้ประชาชนไม่นิยมเรียกกัน ต่อมาเมื่อคุณหญิงจีบได้วายชนม์ ธิดาคนใหญ่ของคุณหญิงจีบ คือ คุณหญิงราชานุประพันธ์ (พงศ์สุริยัน บุนนาค) ซึ่งเป็นภรรยาพระยาราชานุประพันธ์ (ทุ้ย บุนนาค) เป็นผู้อุปการะตลอดมาจนสิ้นอายุ ต่อจากนั้นบุตรและหลานซึ่งสืบเชื้อสายได้เป็นผู้อุปการะตลอดมาจนถึงปัจจุบันนี้ มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือหลวงพ่อคล้อย ปุคฺคโล วัด
ป็นผู้อุปการะตลอดมาจนถึงปัจจุบันนี้ มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือหลวงพ่อคล้อย ปุคฺคโล วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 21 เมตร วิหาร กว้าง 4 เมตร ยาว 4 เมตร ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ กว้าง 9 เมตร ยาว 15 เมตร และกุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง สร้างด้วยไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง

อ้างอิง
หาบ้านให้มังกรที!
หาบ้านให้มังกรที! ( ) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต เขียนโดยคาโอะ ทานูกิ และวาดภาพโดยช็อกโก ตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกการ์เดนรายเดือน นิตยสารการ์ตูนแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์แม็กการ์เดนตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 ถึงธันวาคม พ.ศ. 2565 ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 9 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอซิกนัลเอ็มดี ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2564
ตัวละคร
; 
: 
:มังกรแดงวัยเยาว์ แม้จะเป็นมังกรแต่อ่อนแอและขี้ขลาด หลังจากถูกไล่ออกจากครอบครอบ ก็พยายามหาบ้านในฝันที่จะอาศัยอยู่ได้อย่างปลอดภัย
; 
: 
:จอมมารผู้ทรงพลานุภาพ ทั้งยังมีทักษะด้านสถาปนิกและรู้จักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ รับเล็ตตี้เป็นลูกค้าไปตามที่ดินต่าง ๆ เพื่อตามหาบ้านในฝัน 
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
:

รูปแบบต่าง ๆ
มังงะ
มังงะเขียนเรื่องโดยคาโอะ ทานูกิ วาดรูปโดยช็อกโก อายะ ตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกการ์เดนรายเดือน นิตยสารการ์ตูนแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์แม็กการ์เดน ตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ถึง 5 ธันวาคม พ.ศ. 2565 และได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 9
มังงะภาคแยกจะเริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารเดียวกันในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566

อนิเมะ
ได้มีการประกาศดัดแปลงเรื่องหาบ้านให้มังกรที!เป็นอนิเมะในมังงะเล่มที่ 5 เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 ภายหลังได้เผยว่าจะเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 สร้างโดยสตูดิโอซิกนัลเอ็มดี กำกับโดยฮารูกิ คาซูงาโมริ ออกแบบตัวละครโดยชิโอริ อาซูกะและ Su Shiyi รับผิดชอบดนตรีประกอยโดยเคียวเฮ มัตสึโนะ ซีรีส์อนิเมะมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2564 ทางช่อง Tokyo MX, ytv และ BS Fuji มาซาโยชิ โออิชิร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Roll-playing" วง Non Stop Rabbit ร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า "ชิซูกะ นะ คาเซะ"
ราชชื่อตอน
{|class="plainrowheaders wikitable" style="width:100%; margin:auto; background:#FFF;
|- style="border-bottom: 3px solid #CCF;"
! style="width:4em;" | ตอนที่
! ชื่อตอน 
! style="width:8em;" | ผู้กำกับ 
! style="width:8em;" | ผู้เขียนบท 
! style="width:12em;" | วันที่ออกอากาศครั้งแรก 
|-

|}

หมายเหตุ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* หาบ้านให้มังกรที! ที่ คอมิกการ์เดนรายเดือน 
* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
* หาบ้านให้มังกรที! ทาง ปีลีปีลี
*
วัดพรหมคุณาราม (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดพรหมคุณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชัยมงคล อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 43 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 33 ตารางวา
ประวัติ
วัดพรหมคุณาราม แต่เดิมเป็นวัดร้างอยู่ ผู้ที่เริ่มการสร้างวัดนี้ คือ พระราชสาครมุนี (เจ้าคณะจังหวัดสมุทรสาคร) ได้รับแจ้งว่ามีวัดร้าง พบซากอิฐโบราณซึ่งเป็นอิฐดินเผา พระพุทธรูปยืนสภาพชำรุด ฐานเจดีย์เก่า เสาตอม่อตั้งเรียงเสมอดินในสภาพเหมือนศาลาอยู่ใกล้กับพระพุทธรูปยืน และชาวบ้านที่เข้าไปตัดไม้ยังพบพระพุทธรูปดินเผาอีกจำนวนมาก และพบซุ้มคล้ายประตูเก่าเขียนว่า พรหมคุณาราม จึงได้ขอแรงชาวบ้านช่วยกันถางป่า แล้วได้ไปนิมนต์ พระครูเตี้ย สุวณฺณโชโต มาพัก ได้รับการประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2527 ในชื่อ "วัดพรหมคุณาราม" ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดบางตะคอย ต่อมาเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็นชื่อเดิม คือ "วัดพรหมคุ
เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็นชื่อเดิม คือ "วัดพรหมคุณาราม" สาเหตุที่กลับมาใช้ชื่อเดิมเพราะเห็นว่า ชื่อเดิมที่ใช้มาก่อนนั้น เป็นคำที่ไพเราะ มีความหมายที่ดี ส่วนคำว่า "วัดบางตะคอย" บางทีคำว่าคอย อาจมีความหมายถึง การรอคอย
แต่เดิมวัดมีที่ดินมากกว่านี้ แต่เมื่อตำบลบ้านบ่อได้แยกเป็นตำบลชัยมงคล ได้มีราษฎรบุกรุกเข้าไปอยู่ในที่ดินของวัด จนเหลือเนื้อที่เพียง 3 งาน ต่อมาเจ้าของที่ดินบางรายทราบว่าเป็นที่วัดร้างมาก่อน จึงมอบคืนให้กรมการศาสนา แต่บางส่วนถูกถนนตัดผ่าน ปัจจุบันที่ของวัดจึงเหลือที่ดินเช่นปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2533 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถ กว้าง 8.50 เมตร ยาว 22.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐาน พระพุทธชินราชจำลอง และมีพระพุทธรูปซึ่งมีนามที่ชาวบ้านนิยมเรียก คือหลวงพ่อรวย หน้าตักกว้าง 4 ศอก 9 นิ้ว ศาลาการเปรียญ กว้าง 12.5 เมตร ยาว 21.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคารไม้ ฝาคอนกรีต หอสวดมนต์ กว้าง 9 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 5 หลัง และตึก 2 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก โรงครัว หอชี และศาลาทรงไทย เป็นที่ประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อโต
รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูเตี้ย พ.ศ. 2512–2518
* พระเฉื่อย พ.ศ. 2519–2520
* พระครูปลัดชั้น วรธมโม พ.ศ. 2521–2532
* พระราชสาครมุนี (รัษาการ) พ.ศ. 2533
* พระมหาชอุ่ม สิทธิธีโร พ.ศ. 2534–2539
* พระมหาอ่อน ถิรนนโท พ.ศ. 2540
* พระครูศรีปริยัติสาคร

อ้างอิง
วัดดาวโด่ง
วัดดาวโด่ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองเขิน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
ประวัติ
สภาพที่ตั้งเดิมเป็นป่ารกชัฎมาก เป็นที่ดินของชาวตำบลนี้ที่ชื่อ นายช้าง ได้อุทิศที่ดินของตนให้ตั้งสำนักสงฆ์ขึ้น สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยถึงพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว จดทะเบียนเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2350 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493 ส่วนอุโบสถคงสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระวินัยธรรม (บัว) เจ้าคณะจังหวัดสมุทรสงคราม ได้ชักชวนพุทธศาสนิกชนร่วมกันบูรณะวัดนี้ ต่อมาพระอุโบสถหลังเก่าชำรุดทรุดโทรมลงมาก จึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นทำการผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2493
เมื่อสร้างอุโบสถหลังใหม่นั้น ได้ขุดลูกนิมิตของอุโบสถหลังเก่า พบเงินพดด้วงและเงินเหรียญเฟื้องเป็นจำนวนมาก ซื่งทำในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงสันนิษฐานได้ว่า อุโบสถนี้สร้างในสมัยนี้ เดิมวัดนี้ชื่อว่า วัดดุสิดาราม โดยหลวงพ่อเต็ม สมภารรูปแรกของวัดเป็นผู้ตั้งขึ้น ต่อมาสมัยหลวงพ่อโพธิ์ เป็นเจ้าอาวาสได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดดาวโด่ง" เพื่อให้พ้องกับทางราชการว่าตำบลวัดดาวโด่ง นอกจากนั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จทอดพระเนตรวัดนี้ถึง 2 ครั้ง
ศิลปกรรม
พระประธานในอุโบสถรับคำชมเชยว่าเป็นพระประธานที่งดงามมาก เป็นพระพุทธรูปปางปฐมเทศนา ถ่ายแบบมาจากวัดหน้าพระเมรุ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา หล่อด้วยทองเหลือง หน้าตักกว้าง 3 ศอก 1 คืบ ส่วนสูงจากพระบาทถึงพระเกตุมาลา 7 ศอก 1 คืบ 6 นิ้ว น้ำหนัก 5,000 กิโลกรัม แบบห้อยพระบาท

ภาพจิตรกรรมที่คอสองศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ที่บูรณะขึ้นใหม่แทนหลังเดิม ลักษณะเป็นศาลาโถง หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องสี มีการเรียงกระเบื้องเป็นอักษรระบุปีศักราช ที่บูรณะใหม่ว่า 2504 พื้นศาลาเป็นซีเมนต์ยกพื้นสูง ภายในที่ไม้คอสองมีภาพจิตรกรรม เขียนเรื่องราวชาดกต่าง ๆ เช่น พระมหาชนก พระเตมีย์ใบ้ ฯลฯ วัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดดาวโด่ง รวบรวมวัตถุโบราณเป็นจำนวนมาก

อ้างอิง
วัดบางคูวัดกลาง
วัดบางคูวัดกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา

วัดบางคูวัดกลางน่าจะสร้างในสมัยรัตนโกสินทร์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าจอมมารดาวาดได้มาสร้างเจดีย์อุทิศให้กับปลัดวังซ้าย (เที่ยง) ผู้เป็นบิดาและพระนมปริก ซึ่งเป็นพระนมในรัชกาลที่ 5 ชาวบ้านมักจะเรียกวัดบางคูวัดกลางว่า วัดโพธิ์ อีกชื่อ วัดก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2353 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาปีเดียวกัน เขตวิสุงคามสีมากว้าง 18 เมตร ยาว 41 เมตร
นอกจากเจดีย์มอญที่สร้างโดยเจ้าจอมมารดาวาดแล้ว อุโบสถของวัดบางคูวัดกลางมีความสวยงามเป็นอย่างมาก โดยการใช้งานศิลปะปูนปั้น ยังมีการสถูปเจดีย์เพื่อเก็บอัฐิของเจ้าอาวาสทุกรูป ไว้ในสถูปเดียวกัน ตั้งแต่รูปแรกเป็นต้นมา อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 16 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ฌาปนสถาน 1 หลัง และหอระฆัง 1 หลัง

รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูปัญญาก้าน
* พระครูสมุห์ทองก้อน
* พระอธิการบุญธรรม สุธมฺโม
* พระอธิการสอน สุวโจ
* พระครูใบฎีกาอ้วน อติภทฺโท
* พระสมุห์สัญญา ฐานมคฺโล

อ้างอิง
วัดบางค้อ
วัดบางค้อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านบางค้อ ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 18 ไร่ 1 งาน 66 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 7 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา พระปลัด เจริญชัย ฐานงฺกโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสในปัจจุบัน

วัดบางค้อสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2345 ไม่ทราบชื่อและประวัติผู้สร้าง ได้เรียกชื่อวัดตามชื่อคลองคือคลองบางค้อ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2517 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2525
ภายในวัดมีอาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9 เมตร ยาว 26.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 ลักษณะทรงไทย ทำด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น มีหน้าบัน คันทวย และซุ้มประตูหน้าต่างบุษบก 5 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 และศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512

อ้างอิง
วัดบางโค
วัดบางโค เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 14 บ้านวัดบางโค ตำบลบางแม่นาง อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 15 ตารางวา ทางทิศตะวันตกติดกับคลองบางโค (หรือคลองบางโคบ้า) และทางทิศใต้ติดกับคลองบางใหญ่ และยังมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 6 ไร่ 2 งาน 5 ตารางวา
วัดบางโคสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2399 ไม่ทราบชื่อและประวัติผู้สร้างวัด ชื่อวัดมาจากทำเลที่ตั้งซึ่งอยู่ติดกับคลองบางโค วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2432 ด้านการศึกษา ทางวัดได้จัดให้มีการสอนพระปริยัติธรรม และได้แบ่งที่ดินเนื้อที่ 1 ไร่ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลและเปิดโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2524
อาคารและเสนาสนะสำคัญของวัดบางโคได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 21 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทยมีระเบียง ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 และหอสวดมนต์ ปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่ หลวงพ่อขาว และพระพุทธบาทจำลองในมณฑป ในบริเวณวัดยังมีวังมัจฉา นักท่องเที่ยวสามารถแวะพักผ่อนและทำบุญโดยการให้อาหารปลา

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการครุฑ
* พระครูนนทสิกขกิจ (ยอด)
* พระครูนนทวิหารคุณ
* พระประเสริฐ สุภทฺโท
* พระปลัด ประจวบ โชติคุโณ

อ้างอิง
วัดทุ่งผักกูด
วัดทุ่งผักกูด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยด้วน อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 18 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์ 12 ไร่

วัดทุ่งผักกูดเป็นวัดตั้งอยู่ที่ดอน วัดได้ก่อสร้างมาแต่ครั้งใด ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด เท่าที่สืบได้ปรากฏว่าสภาพเดิมของวัดเป็นเนินดิน ไม่คงเหลือโบสถ์หรือวิหาร ส่วนเนินดินนั้นได้ขุดพบพระบูชาเก่า ๆ สมัยทวาราวดีหลายองค์ น่าจะสันนิษฐานว่าเป็นวัดที่สร้างในสมัยทวาราวดี
วัดทุ่งผักกูดประกาศตั้งวัดเมื่อก่อน พ.ศ. 2380 ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400 สมัยโบราณเป็นทุ่งกว้างใหญ่มีผักกูด ต่อมาได้สร้างวัดในบริเวณนี้ จึงตั้งชื่อว่า "วัดทุ่งผักกูด" บริเวณที่ตั้งวัดเป็นชุมชนลาวครั่ง ซึ่งในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการกวาดต้อนชาวลาวมาในหัวเมืองชั้นในต่าง ๆ รวมถึงในอำเภอดอนตูมนี้ด้วย วัดนี้เดิมมีชื่อว่า วัดราษฎรปฏิสังขราราม
วัดมีโบราณสถานที่สำคัญ คือ อุโบสถหลังเก่า เจดีย์ย่อมุมและเจดีย์ทรงปราสาทยอดจำนวน 5 องค์ และศาลาการเปรียญ เมื่อ พ.ศ. 2561 สำนักศิลปากรที่ 2 สุพรรณบุรี ดำเนินงานร่วมกับวัดทุ่งผักกูดบูรณะอุโบสถ ฐานเสมา พร้อมทั้งปรับภูมิทัศน์ ทำให้พบหลักฐานทางโบราณคดี เช่น ชิ้นส่วนเครื่องถ้วยจีนเนื้อกระเบื้องพิมพ์ลายครามและเขียนสีสมัยสาธารณรัฐ ซึ่งก็สัมพันธ์กับสิ่งก่อสร้างในวัดต่าง ๆ ที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปกรรมจีน

รายนามเจ้าอาวาส
* พระสมุห์ เทศ เทสโก 
* พระครูพรหมวิสุทธิ์ 
* พระครูไพโรจน์ศีลคุณ 
* พระอธิการเสรี ญาณสีโล 
* พระครูปฐมศุภกิตติ์ (บุญเกียรติ จิตสุโภ)

อ้างอิง
วัดดอนทราย (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดดอนทราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนทราย อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา

วัดดอนทรายสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2413 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อุโบสถและพระปรางค์สร้างมาพร้อมการสร้างวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2413 วิหารหลวงพ่อพระครูธรรมภาณีวรคุณ (หลวงพ่อช้วน อดีตเจ้าอาวาสวัดดอนทราย) สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานอดีตเจ้าอาวาส

วัดดอนทรายมีการจัดงานประเพณีสงกรานต์เพื่อเป็นการสืบสานประเพณีวัฒนธรรมไทย ระหว่างวันที่ 13–17 เมษายน กิจกรรมได้แก่ ตอนเช้า ทำบุญตักบาตร ถวายภัตตาหารแด่พระภิกษุสงฆ์และสามเณร และรดน้ำขอพรผู้สูงอายุ มีกิจกรรมประกวดร้องเพลงลูกทุ่ง ล้วงไห และการแข่งขันชกมวยไทย

อ้างอิง
วัดชีผ้าขาว
วัดชีผ้าขาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าจีน อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา

วัดชีผ้าขาว เดิมชื่อ เพี่ยแม่งโกล้น เป็นภาษารามัญ แปลว่า "วัดมะขาม" สร้างขึ้นราว พ.ศ. 2275 โดยชาวรามัญจากเมืองปทุมธานี (สามโคก) อพยพมาตั้งถิ่นฐาน ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น "วัดชีผ้าขาว" เนื่องจากประวัติความเป็นมาเล่าว่ามีชีปะขาวเคยพักอาศัยอยู่ก่อน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2498 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2505
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหาร กว้าง 3 เมตร ยาว 6 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539

วัดชีผ้าขาวมีเกจิจารย์ คือ หลวงพ่ออ่ำ ลูกศิษย์มักมารขออนุญาตหลวงพ่อสร้างเหรียญหล่อ โดยรุ่นแรก คือ เหรียญหล่อที่มีหูในตัว และหูเหรียญมีลักษณะแบน ๆ เป็นเนื้อทองเหลือง นอกจากนี้ก็ยังมีวัตถุมงคล พระเครื่องแบบต่าง ๆ อีกหลายอย่างทั้งเป็นเนื้อทองเหลือง และแบบเนื้อชิน
รายนามเจ้าอาวาส
* พระวอ พ.ศ. 2405–2410
* พระปู้ พ.ศ. 2411–2423
* พระดี พ.ศ. 2424–2438
* พระฤทธิ์ พ.ศ. 2439– 2441
* พระแก้ว พ.ศ. 2442–2469
* พระครูอุดมสาครธรรม พ.ศ. 2472–2519
* พระครูโกวิทธรรมสาคร พ.ศ. 2520–2558
* พระครูปลัดพิเชษฐ์ อคฺคธมฺโม ดร.2559-ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดบางเตยนอก
วัดบางเตยนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบางเตย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 3 งาน 75 ตารางวา

วัดบางเตยนอกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2368 โดยมีชาวมอญได้อพยพมาจากพม่าได้สร้างขึ้น ชาวบ้านเรียกนามว่า วัดปากคลอง เพราะวัดตั้งอยู่ปากคลอง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2489 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 7 เมตร ยาว 18 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2519 ด้านการศึกษาได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนในเนื้อที่ประมาณ 300 ตารางวา ชื่อ โรงเรียนวัดบางเตยนอก
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ทรงไทย หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ เจดีย์ทรงมอญ 1 องค์ อยู่หน้าวัดริมแม่น้ำ ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปองค์โต หลวงพ่อโตประทานพร และพระนอน

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์ว่าน
* พระอาจารย์เกราะ
* พระอธิการทองก้อน
* พระครูประทุมศีลโศภณ
* พระครูโสภณศาสนคุณ

อ้างอิง
วัดธรรมประดิษฐ์ (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดธรรมประดิษฐ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองโคน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันมีพระครูกิตติธรรมประดิษฐ์ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดธรรมประดิษฐ์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 โดยนางแตงไทย นวมนาคะ เป็นผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด สภาพแวดล้อมของวัดอยู่ในที่ราบลุ่มของป่าแสม เริ่มสร้างเป็นสำนักสงฆ์โดยมีพระธรรมเจริญ เป็นเจ้าอาวาสและประชาชนชาวดอนจั่น ชาวคลองช่อง ช่วยกันสร้าง โดยชาวบ้านเรียกว่า วัดท้ายนัด เพราะตั้งอยู่ท้ายตลาดนัด บ้างก็เรียกว่า วัดทุ่ง เพราะที่วัดเป็นท้องทุ่ง บ้างก็เรียกว่า วัดคลองโคนใน เพราะอยู่ลึกจากปากคลองโคน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2492 จนเมื่อ พ.ศ. 2500 พระราชธรรมโมลี เจ้าคณะจังหวัดสมุทรสงคราม ได้ขอเปลี่ยนชื่อใหม่ต่อกรมการศาสนา ว่า "วัดธรรมประดิษฐ์"
ปูชนียวัตถุของวัด ได้แก่ พระประธานประดิษฐานในศาลาอเนกประสงค์ เป็นพระพุทธรูปปางประทานพร (ทรงอินเดีย) ตลอดจนพระพุทธรูปสำคัญ ๆ อีกมากมาย ไม่น้อยกว่า 60 องค์

อ้างอิง
แอมูโนว์รูซ
แอมูโนว์รูซ ( ; ) หรือ บอบอโนว์รูซ ( ) เป็นตัวละครในตำนานที่มีต้นกำเนิดจากคติชนอิหร่าน ตามตำนาน เขาปรากฏตัวพร้อมกับฮอจีฟีรูซ คู่หูของเขา ในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิของทุกปีเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของโนว์รูซ (วันขึ้นปีใหม่อิหร่าน) นักประวัติศาสตร์บางคนรายงานว่า เขาเป็นสัญลักษณ์ของซอล พระราชบิดาของโรสแทม วีรบุรุษใน ชอฮ์นอเม

ในช่วงก่อนวสันตวิษุวัต แอมูโนว์รูซจะนำของขวัญมาให้กับเด็กเหมือนซานตาคลอส เขาเป็นสามีของแนเนแซร์มอ ตามตำนานความรักของทั้งสองนั้น ทั้งคู่สามารถพบกันได้เพียงปีละครั้ง

แอมูโนว์รูซได้รับการบรรยายลักษณะว่าเป็นชายแก่ มีผมสีเงิน สวมหมวกสักหลาด เสื้อคลุมยาวสีน้ำเงิน ผ้าคาดเอว กางเกงผ้าลินิน และรองเท้ากีเวฮ์บาง และถือไม้เท้า
ดูเพิ่ม
* ฮอจีฟีรูซ
* ซินเตอร์กลาส
* ซานตาคลอส
* นักบุญนิโคลัส
* ฟาเธอร์คริสต์มาส

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
วัดบางบัวทอง
วัดบางบัวทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางบัวทองซึ่งแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยา ในท้องที่หมู่ที่ 3 บ้านคลองขวาง ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 36 ไร่ และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 10 แปลง เนื้อที่ 93 ไร่
วัดบางบัวทองสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2335 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2339 เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดใน ต่อมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2440 พระอธิการสินได้ร่วมกับชาวบ้านบูรณะวัดและเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดบางบัวทอง" จากนั้นเมื่อ พ.ศ. 2481 พระครูโสภณศาสนกิจได้ดำเนินการบูรณะอุโบสถและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ที่ชำรุด ทางด้านการศึกษา วัดได้เปิดโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2520 นอกจากนี้ภายในพื้นที่วัดยังมีโรงเรียนระดับประถมศึกษาและโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า พระพุทธโรรัตนะ ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กและอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549 และศาลาบำเพ็ญกุศล

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการสิน
* พระครูโสภณศาสนกิจ
* พระครูใบฎีกาสะอาด
* พระครูนนทวีราภรณ์ (ใจกล้า วีรจิตฺโต ป.ธ.3)

อ้างอิง