SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
พระครูนนทศีลวัตร (เป้า ทีปโก)
พระครูนนทศีลวัตร หรือ หลวงปู่เป้า ทีปโก (17 ตุลาคม พ.ศ. 2450 - 23 ธันวาคม พ.ศ. 2523) พระภิกษุชาวไทย เป็นอดีตเจ้าอาวาส วัดบางพูดใน และอดีตเจ้าคณะอำเภอปากเกร็ด

ประวัติ
พระครูนนทศีลวัตร มีนามเดิมว่า เป้า ทองมีแสง เกิดเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2450 ตรงกับ วันพฤหัสบดี ขึ้น ๑๑ ค่ำ เดือน ๑๑ ปีมะแม ในปลายรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ บ้านทุ่งสีกัน ตำบลทุ่งสีกัน จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือ แขวงทุ่งสีกัน เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร) โยมบิดาชื่อ เลา โยมมารดาชื่อ สิน มีพี่ร่วมบิดามารดาอีก 3 คนคือ

* พระภิกษุพวง ทองมีแสง
* นายดวง ทองมีแสง
* นางทรวง เนาว์อยู่คุ้ม
โดยโยมบิดาได้ถึงแก่กรรมตั้งแต่ท่านยังเด็ก ส่วนโยมมารดาถึงแก่กรรมเมื่อท่านบรรพชาเป็นสามเณร ด้านการศึกษาในวัยเยาว์โยมมารดาได้นำมาฝากเรียนหนังสือภาษาไทยกับ พระอธิการปุ่น เจ้าอาวาสวัดบางพูดในในขณะนั้น จนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยอยู่ภายใต้การอบรมสั่งสอนของ พระภิกษุดิน สมบุญแจ้ง
จากนั้นจึงได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดบางพูดในเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2466 ตรงกับวันพฤหัสบดี ขึ้น ๑๑ ค่ำ เดือน ๔ ปีกุน มีพระอธิการปุ่นเป็นอาจารย์ผู้อุปถัมภ์ เจ้าคุณวงค์ วัดปรมัยยิกาวาส เป็นพระอุปัชฌาย์ จำพรรษาที่วัดบางพูดใน ต่อมาจึงได้เข้าพิธีอุปสมบทเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 เวลา 7 นาฬิกา 53 นาที โดยมี พระสุเมธาจารย์ (วอน) วัดปรมัยยิกาวาส เป็นพระอุปัชฌาย์ พระธรรมวิจารณ์ (นวน) วัดปรมัยยิกาวาส เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการพลัด วัดเกาะพญาเจ่ง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ จำพรรษาที่วัดบางพูดใน
ต่อมาจึงได้ย้ายมาจำพรรษาที่ วัดสุนทรธรรมทาน หรือ วัดแคนางเลิ้ง โดยมาอยู่ในความอุปการะของ นายเล็ก เนาว์อยู่คุ้ม ผู้เป็นพี่เขยซึ่งรับราชการอยู่ที่ กรมสรรพสามิต กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ จากนั้นจึงได้ย้ายมาจำพรรษาที่ วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร และสอบได้ นักธรรมโท ที่วัดนี้ เมื่อพระอธิการปุ่นผู้เป็นอาจารย์ถึงแก่มรณภาพในปี พ.ศ. 2477 บรรดาทายกทายิกาจึงได้นิมนต์ท่านให้มารั้งตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบางพูดในสืบต่อจากพระอธิการปุ่น ก่อนที่จะได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสอย่างเป็นทางการในอีก 2 ปีต่อมาคือในปี พ.ศ. 2479
พระครูนนทศีลวัตรถึงแก่มรณภาพเมื่อวันอังคารที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2523 สิริอายุได้ 73 ปี 2 เดือน 6 วัน 52 พรรษาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบางพูดในทั้งสิ้น 44 ปี
วัตถุมงคล
* ตะกรุดโทน ของหลวงปู่เป้านอกจากมีชื่อเสียงทางคงกระพันชาตรีและเมตตามหานิยมแล้ว ยังมีชื่อเสียงทางด้านทำให้คลอดบุตรง่าย มีทั้งสิ้น 3 รุ่นคือ รุ่นไตรมาส รุ่นเสาร์ 5 และ รุ่นจันทรคราส
* พระสมเด็จ พระสมเด็จของหลวงปู่เป้าสร้างรุ่นเดียวเมื่อปี พ.ศ. 2505 เป็นเนื้อผงทั้งสิ้น 3 พิมพ์คือ พิมพ์ใหญ่ พิมพ์กลาง และ พิมพ์เล็ก
* สีผึ้งมหาเสน่ห์
* เหรียญรูปไข่ เนื้อทองแดงรมดำ สร้างทั้งสิ้น 2 รุ่นคือ ปี พ.ศ. 2516 และรุ่นที่ 2 ในปี พ.ศ. 2523 หลังจากที่ท่านมรณภาพไปแล้วสร้างโดย พระครูนนทกิจจาภรณ์ หรือ หลวงปู่แส อินทจกโก เจ้าอาวาสรูปต่อจาก หลวงปู่เป้า
ตำแหน่งทางคณะสงฆ์
* พ.ศ. 2477 - รั้งตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบางพูดใน
* พ.ศ. 2477-2479 - เป็นครูสอนธรรมวินัย นักธรรมชั้นตรี โท ที่สำนักเรียนปริยัติธรรม วัดปรมัยยิกาวาส 
* พ.ศ. 2479 - ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดบางพูดใน และเป็นกรรมการระงับอธิกรณ์ร่วมกับเจ้าคณะอำเภอปากเกร็ด
* พ.ศ. 2487 - ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะตำบลบางพูด
* พ.ศ. 2490 - ได้รับแต่งตั้งเป็นพระอุปัชฌาย์
* พ.ศ. 2520 - ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะอำเภอปากเกร็ด เมื่ออายุครบ 70 ปี พรรษา 49

สมณศักดิ์
* 5 ธันวาคม พ.ศ. 2495 - พระครูนนทศีลวัตร

อ้างอิง
วัดบางนา (จังหวัดปทุมธานี)
วัดบางนา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางโพธิ์เหนือ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

วัดบางนาสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2310 ในช่วงกรุงศรีอยุธยาตอนปลายและตอนต้นแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ จากความศรัทธาในพระพุทธศาสนาสายเถรวาท ทำให้ชาวมอญพร้อมใจสร้างวัดแห่งนี้ขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2350 เดิมอยู่ห่างจากแม่น้ำเจ้าพระยาไปทางทิศตะวันตก ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดบางนา ต่อมาย้ายร่นลงไปอยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อความสะดวกในการสัญจรไปมา
วัดมีเสาหงส์อันเป็นสัญลักษณ์ของชาวมอญ อาคารเสนาสนะ ได้แก่ วิหารขนาดเล็กที่อยู่ห่างจากอุโบสถเพียงเล็กน้อย เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง 2 องค์ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ และกุฏิสงฆ์ มีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปปางมารวิชัยที่มีชื่อว่า พระพุทธทิพย์สุวรรณมุนี พระพุทธรูปก่ออิฐถือปูนซึ่งสันนิษฐานว่าสร้างในราวสมัยกรุงศรีอยุธยา พระพุทธรูปปางป่าเลไลยก์และปางมารวิชัยที่มีการสร้างในรูปแบบก่ออิฐถือปูนและรอยพระพุทธบาทจำลอง อยู่ภายในวิหาร
ในอดีตมีชื่อเสียงมีคนไปทำบุญที่วัดมากที่สุด เนื่องจากเป็นวัดเก่าแก่ มีพระไปบวชศึกษาเล่าเรียนมาก พระที่วัดต่างก็ถือปฏิบัติกิจของสงฆ์อย่างเคร่งครัด ชาวบ้านจึงศรัทธาเลื่อมใสเข้าไปทำบุญกัน โดยเฉพาะ หลวงปู่เส็ง จันทรังสี อดีตเจ้าอาวาส ถือว่าเป็นพระที่ได้รับสมณศักดิ์รูปแรก และเป็นผู้เริ่มทำพระเครื่องวัตถุมงคลของวัดบางนาจนโด่งดัง

อ้างอิง
วัดโคกเกตุบุญญศิริ
วัดโคกเกตุบุญญศิริ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปลายโพงพาง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดโคกเกตุบุญญศิริเริ่มก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2440 ภายในวัดมีต้นเกดใหญ่อยู่บนโคกจึงชื่อว่า วัดโคกเกตุ โดยพระอธิการบุญมี สายทอง เป็นผู้ริเริ่มก่อสร้างและได้รับอนุญาตจัดตั้งเป็นวัดในปีเดียวกัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและผูกพัทธสีมาอุโบสถ เมื่อ พ.ศ. 2445 อุโบสถได้มีการสร้างมาแล้ว 3 หลัง ตั้งแต่สมัยเริ่มสร้างวัดต่อมาได้ทรุดโทรมไป จึงสร้างใหม่ในสมัยพระอธิการวงศ์ นวลจันทร์ เป็นเจ้าอาวาส และขอวิสุงคามสีมา ผูกพัทธสีมาใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2478 หลังที่ 3 สมัยหลวงพ่อช่อ เมื่อ พ.ศ. 2519 วัดนี้ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ตลอดมา โดยเฉพาะในสมัยพระครูใบฎีกาช่อ บุสสระ หรือครูสังวรานุโยค ท่านเป็นพระนักพัฒนา
สิ่งสำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถเป็นพระปูนปั้นปางมารวิชัยคู่มากับวัด กุฏิสงฆ์ทรงไทย สำนักชีเกตุสันตินารี ซึ่งหลวงพ่อช่อ เป็นผู้บริจาคปัจจัยส่วนตัว ซื้อที่ดินให้ วัดนี้พระยังพายเรือบิณฑบาตอยู่ เพราะหน้าวัดติดกับคลองขุดตากล่อม จึงมีพระบิณฑบาตทั้งทางบกและทางน้ำ

อ้างอิง
วัดบางเป้ง
วัดบางเป้ง

เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีเนื้อที่ 24 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา

วัดบางเป้งตั้งเมื่อ พ.ศ. 2374 โดยนายกล่ำ ชาวบ้านตำบลแสนสุข ได้ถวายที่ดินให้สร้างวัดขึ้น จากคำบอกกล่าวว่าพื้นที่บริเวณนี้เรียกว่า วังเป้ง เนื่องจากตั้งอยู่บริเวณคุ้งน้ำและมีต้นเป้งขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก แต่ปัจจุบันเรียกกันว่า บางเป้ง จึงได้ขนานนามวัดตามที่ตั้ง ในสมัยพระครูพรหมจริยาธิมุตต์ เจ้าอาวาสรูปที่ 6 ได้ทำการบูรณะและก่อสร้างกุฏิถาวรขึ้นและได้มีการพัฒนาเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2513
อุโบสถเก่าแก่มีขนาดเล็ก หน้าบันของอุโบสถตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้น ลายพรรณพฤกษา เป็นแบบอย่างของลายฝรั่ง ส่วนที่เป็นช่อดอกจะใช้เครื่องถ้วยชามของจีนและฝรั่งปะปนกัน ภายอุโบสถในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังอยู่โดยรอบ 4 ด้าน ภาพจิตรกรรมฝาผนังบางส่วนได้รับความเสียหายจากความชื้น ฝีมือค่อนข้างหยาบตามแบบอย่างของจิตรกรรมฝาผนังพื้นบ้าน มีการใช้สีค่อนข้างสดและตัดกันมีการตัดเส้นแบบหยาบ ๆ มีภาพพระภิกษุที่กำลังยืนซักผ้าบังสกุลและพิจารณาอสุภกรรมฐาน เป็นส่วนที่มีการเน้นถึงรายละเอียดและประณีต คาดว่ามีอายุไม่เกินไปกว่ารัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

อ้างอิง
วัดนิคมประทีป
วัดนิคมประทีป เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกหล่อ อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง
วัดนิคมประทีปสร้างเมื่อ พ.ศ. 2423 เดิมมีนามว่า วัดโคกหล่อ เพราะวัดตั้งอยู่บนที่ดินแหลม ยื่นออกไปจากที่ดินของชาวบ้านเป็นโคก มีป่าไม้หล่อมากมาย ต่อมาใน พ.ศ. 2484 ได้เปลี่ยนนามเป็น "วัดนิคมประทีป" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 22 เมตร ยาว 26 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2460 ทางด้านการศึกษา เปิดสอนปริยัติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2458 และมีโรงเรียนประถมศึกษาตั้งอยู่ในบริเวณวัดซึ่งเปิดสอนมาตั้งแต่ พ.ศ. 2470 ต่อมาได้ขึ้นทะเบียนโบราณสถาน และกำหนดเขตที่ดินโบราณสถานระบุเล่มที่ 116 ตอนที่ 17 วันที่ประกาศ 17 มีนาคม พ.ศ. 2542 กำหนดเขต ประมาณ 2 งาน 50 ตารางวา
อุโบสถหลังคาทรงไทยลดหลั่นลงมา 3 ชั้น มีพระพุทธรูปไม้ลักษณะยืน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2481 จำนวน 3 องค์ และพระพุทธรูปปูนปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2464 พระประธานในอุโบสถประดิษฐานบนฐานชุกชีสูง มีขนาดหน้าตักกว่า 1 เมตร สูง 1 เมตร 40 เซนติเมตร

อ้างอิง
วัดสำโรง (จังหวัดนครปฐม)
วัดสำโรงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2343 เดิมชื่อว่า วัดสามโรง เพราะที่ตั้งวัดนี้มีต้นสำโรงขึ้นอยู่ในบริเวณที่ตั้งวัด จวบกับชาวบ้านแถบนั้นได้ช่วยกันสร้างโรงขึ้นมา 3 หลัง เพราะสถานที่นี้ได้มีพระภิกษุปักกลดอาศัยปฏิบัติธรรมอยู่บ่อยครั้ง ต่อมาชาวบ้านแถบนี้เห็นว่าสถานที่ตั้งนี้สมควรเป็นที่ตั้งวัด ปู่ดำซึ่งเป็นเจ้าของที่จึงได้ถวายที่ตรงนี้ให้เป็นที่ตั้งวัดและชาวสำโรงจึงได้ไปอาราชธนาพระภิกษุนุช มาเป็นเจ้าอาวาส และปู่ดำ ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินก็ได้อุปสมบทเป็นภิกษุและได้ช่วยพระภิกษุนุช พัฒนาสิ่งก่อสร้างจนมี กุฏิสงฆ์ ศาลาดิน และโบสถ์หลังเล็ก ๆ เป็นที่พอจะอุปสมบทได้ ชาวบ้านเรียกว่า "วัดสามโรง" ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดสำโรง" ตามพื้นที่ซึ่งมีต้นสำโรงขึ้นอยู่ในบริ
มโรง" ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดสำโรง" ตามพื้นที่ซึ่งมีต้นสำโรงขึ้นอยู่ในบริเวณวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493
ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดสำโรงเริ่มดำเนินโครงการจัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2542 โดยมีเจ้าอาวาสวัดสำโรงคือ พระครูสิริปุญญาภิวัตน์เป็นประธาน จัดแสดงมรดกพื้นบ้านต่าง ๆ เช่น อุปกรณ์ที่ใช้ในการประกอบอาหาร เครื่องมือหัตถกรรมต่าง ๆ อุปกรณ์ตวงข้าว เครื่องมือจับสัตว์น้ำและเครื่องใช้อื่น ๆ อีกเป็นจำนวนมาก

วัดสำโรงมีเกจิดัง ชื่อว่าหลวงปู่นุช และหลวงพ่อหลิ่ม ผู้สร้างเหรียญหล่อพระพุทธชินราชอันเข้มขลังแต่อดีตและสร้างตั๊กแตนแสนล้าน

อ้างอิง
วัดจันทรสุข
วัดจันทรสุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 6 ไร่ โฉนดที่ดินเลขที่ 25152 ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระครูธรรมธร สัมพันธ์ ถิรธมฺโม

วัดจันทรสุขได้รับอนุญาตให้จัดสร้างวัด เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2529 และได้รับประกาศตั้งเป็นวัด เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2550 โดยนางม้อย นางทวี จันทรสุข บริจาคทรัพย์ถวายที่ดินเพื่อสร้างวัด คณะสงฆ์จากวัดแสงสรรค์ดำเนินการสร้างวัด
เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างของวัด ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิพระสงฆ์ 4 หลัง หอปฏิบัติวิปัสสนาสมเด็จพุฒาจารย์ ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง พระธาตุเจดีย์อมตะดวงแก้ว 1 องค์ อาคารเรือน-หอสมุด 1 หลัง อาคารพระภิกษุ 3 หลัง อาคารพระนิสิตนักศึกษา 2 หลัง ห้องสุขาพระภิกษุ 14 ห้อง และห้องสุขาสำหรับ ฆราวาส 10 ห้อง

อ้างอิง
วัดสุขปุณฑริการาม
วัดสุขปุณฑริการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงชำอ้อ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 20 ไร่ 2 งาน

วัดสุขปุณฑริการามสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2432 โดยมีจีนสุก และจีนบัวบริจาคที่ดินให้เป็นที่สร้างวัด เนื้อที่ 2 งาน แล้วขนานนามให้มีความหมายสอดคล้องกับผู้บริจาคที่ดิน แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดชำอ้อ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2542 ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2518
เสนาสนะภายในวัด คือ อุโบสถ กว้าง 7.50 เมตร ยาว 23 เมตร กุฏิสงฆ์ 9 หลัง หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 และศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 มีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ เป็นแบบพระพุทธชินราชจำลอง หน้าตักกว้าง 59 นิ้ว นอกจากนี้ที่หอสวดมนต์ยังมีพระพุทธรูปแบบสุโขทัย 2 องค์ และพระศรีอริยเมตไตรย

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์แม้น 
* พระอาจารย์หล่ำ 
* พระอาจารย์บุญส่ง 
* พระอาจารย์จ้อย 
* พระอาจารย์เย็น 
* พระอาจารย์ท้วม 
* พระครูวิมลญาณพิพัฒน์ 
* พระครูวิบูลปทุมากร (บูรณะ จารุวํโส)

อ้างอิง
วัดอมรเทพ
วัดอมรเทพ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดอมรเทพสร้างเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2435 เดิมชื่อว่า วัดอมรเทพเทวันคณาราม ซึ่งเป็นชื่อที่สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระชินวรวิสุทธิเทวารยวงศ์ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร ทรงประทานให้ พระประสงค์เพื่อเป็นเครื่องระลึกถึงเจ้าจอมมารดาสัมฤทธิ์ ในรัชกาลที่ 3 ผู้เป็นย่า
สถานที่ตั้งวัด แต่เดิมเป็นนิวาสสถานของบรรพบุรุษของขุนนราบริรักษ์ (คล้าย) และนางทิมนรารักษ์ ซึ่งเป็นบิดามารดาของหลวงวารีรัฐการ (ชื่น ชาติกานนท์) และเป็นญาติเจ้าจอมมารดาสัมฤทธิ์ ซึ่งเป็นพระมารดาของพระเจ้าวรวงศ์เธอ ชั้น 3 กรมขุนเจริญผลพูลสวัสดิ์ พระราชบิดาของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระชินวรวิสุทธิเทวารยวงศ์ โดยหลวงวารีรัฐการ เมื่อครั้งเป็นที่ขุนเทพภักดีได้มีศรัทธาอุทิศที่ดินจำนวน 6 ไร่ กับบ้านให้สร้างวัดอมรเทพ เมื่อขุนนราบริรักษ์บิดา และมารดาถึงแก่กรรรมแล้ว ต่อมา พ.ศ. 2460 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ทรงตรวจเยี่ยมกิจการคณะสงฆ์ในจังหวัดสมุทรสงคราม ทรงบัญชาว่าชื่อวัดนี้ยาวและเรียกยาก ทรงโปรดให้คงไว้เพียง "วัดอมรเทพ" มาจนทุกวันนี้ และได
ว่าชื่อวัดนี้ยาวและเรียกยาก ทรงโปรดให้คงไว้เพียง "วัดอมรเทพ" มาจนทุกวันนี้ และได้รับพระราชวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2479
เสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถซึ่งมีพระประธานในอุโบสถ เป็นของเก่าคู่มากับวัด ศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้สักทองทั้งหลัง และกุฏิสงฆ์ทรงไทยเก่าแก่

อ้างอิง
วัดบางแก้ว (จังหวัดนครสวรรค์)
วัดบางแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 20 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 87 ไร่ 2 งาน 95 ตารางวา
วัดบางแก้วสร้างเมื่อ พ.ศ. 2414 มีนามตามชื่อบ้าน โดยมีนายให้และนางกล้วย บริจาคที่ดินเนื้อที่ประมาณ 15 ไร่ ในการสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2444 ต่อมาได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ พร้อมได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่ ได้รับพระราชทานครั้งหลังวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2455 มีโรงเรียนประภมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ในวัดด้วย
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีพระประธาน คือ พระพุทธสุโขทัยศากยมุนี สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 30 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารไม้ 6 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 หลัง วิหาร กว้าง 5 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ฌาปนสถาน 1 หลัง และหอระฆัง 1 หลัง
รายนามเจ้าอาวาส
*พระอาจารย์เปี๋ยม พ.ศ. 2414–2419
*พระอาจารย์เทศ พ.ศ. 2420–2424
*พระสมุห์รัก พ.ศ. 2425–2430
*พระอาจารย์ตาด พ.ศ. 2431–2441
*พพระอาจารย์ทรง พ.ศ. 2443–2452
*พระอาจารย์เช้า 
*พระอาจารย์เต้ 
*พระอาจารย์เพ็ง 
*พระใบฎีกาสนธิ์ พ.ศ. 2453–2465
*พระครูนิยุติธรรมศาสน์ พ.ศ. 2466–2498
*พระครูนิมิตศาสนคุณ พ.ศ. 2499–

อ้างอิง
วัดโพธิ์บางคล้า
วัดโพธิ์บางคล้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางคล้า อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ตั้งอยู่บนเนื้อที่ประมาณ 31 ไร่ วัดมีค้างคาวแม่ไก่ป่าฝนอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ค้างคาวเหล่านี้อาศัยอยู่ในวัดมาเป็นเวลานานแล้ว ไม่มีผู้บันทึกไว้ชัดเจน เท่าที่ทราบก็ตั้งแต่เมื่อสมัยพระครูสุตาลงกตเป็นเจ้าอาวาส ระหว่าง พ.ศ. 2473–2509 ซึ่งท่านเป็นพระที่มีเมตตาธรรมต่อสัตว์ทั้งหลาย
วัดโพธิ์บางคล้าสร้างขึ้นในระหว่างปี พ.ศ. 2310–2325 สมัยพระเจ้าตากสินมหาราช และคาดว่าเคยเป็นที่พักทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เมื่อครั้งยกทัพไปต่อสู้กับพม่า ที่บริเวณปากน้ำโจ้โล้ (ห่างจากวัด 1 กิโลเมตร) เมื่อราวปี พ.ศ. 2309 จากคำบอกเล่า เดิมมีกุฎิไม้ใต้ถุนสูง หลังคามุงจาก อยู่ใกล้กับท่าน้ำแม่น้ำบางปะกงและต้นโพธิ์ใหญ่ มีโบสถ์คล้ายเก๋งจีน หลังคาซ้อน 2 ชั้น มุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วย ช่อฟ้าเป็นรูปหัวมังกร ผนังก่ออิฐฉาบปูนขาวผสมน้ำอ้อย ล้อมรอบด้วยใบเสมา ปัจจุบันทางวัดได้รื้อถอนโบสถ์และกุฏิไม้แล้ว
ด้านหน้าวัดจะมีวิหารเก่าแก่ ทรงจัตุรมุขสมัยอยุธยาตอนปลาย หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกล็ดเต่า และมีการซ่อมแซมหลังคาอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2485 และต่อมาหลังคาเกิดพังทลายลง ทำให้ต้องสร้างหลังคาขึ้นใหม่แทนของเดิม เมื่อ พ.ศ. 2541 มีหน้าต่างหนึ่งช่อง มีประตูสองช่องเหนือขอบประตูสองด้าน ประดับด้วยถ้วยชามสังคโลกเรียงกันเป็นรูปทรงกลม หน้าจั่วเป็นพื้นเรียบ กระเบื้องชายหลังคาเชื่อมด้วยปูน และมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยทำด้วยปูน ประดิษฐานไว้โดยรอบจำนวน 8 องค์ ภายในวิหารเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ 
คลังภาพ
วัดโพธิ์บางคล้า อ.บางคล้า จ.ฉะเชิงเทรา (4).jpg|วิหารจตุรมุขสมัยอยุธยาตอนปลาย
วัดโพธิ์บางคล้า อ.บางคล้า จ.ฉะเชิงเทรา (2).jpg|พระพุทธไสยาสน์เก่าแก่ภายในวิหารจตุรมุข
ค้างคาวแม่ไก่ วัดโพธิ์บางคล้า อ.บางคล้า จ.ฉะเชิงเทรา (30).jpg|ฝูงค้างคาวแม่ไก่ป่าฝนที่อาศัยอยู่ภายในวัด
ค้างคาวแม่ไก่ วัดโพธิ์บางคล้า อ.บางคล้า จ.ฉะเชิงเทรา (14).jpg|ฝูงค้างคาวแม่ไก่ที่อาศัยอยู่ภายในวัด
แม่น้ำบางปะกง หน้าวัดโพธิ์บางคล้า อ.บางคล้า จ.ฉะเชิงเทรา (2).jpg|แม่น้ำบางปะกงไหลผ่านวัด

อ้างอิง
วัดสระน้ำส้ม
วัดสระน้ำส้ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยขวาง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม วัดนี้เป็นสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งผู้ศรัทธา เชื่อว่ามีความผูกพันข้องเกี่ยวกับพญานาค

วัดสระน้ำส้มเป็นวัดโบราณเก่าแก่ ไม่รู้ว่าใครเป็นผู้สร้างเอาไว้ จนเมื่อปี พ.ศ. 2532 นายสุทธิ นาคสมภพ คหบดีใจบุญ บุตร ธิดาและญาติพี่น้อง ร่วมกันถวายที่ดินให้บูรณะวัดและรับอุปถัมภ์วัด โดยนิมนต์ หลวงพ่อสมชาย ฐิตธัมโม จากวัดอุดมคงคาคีรีเขต อำเภอมัญจาคีรี จังหวัดขอนแก่น มาจำพรรษา
ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 หลวงพ่อสมชาย ได้ปลีกวิเวกปฏิบัติธรรมในป่าเขาแถบจังหวัดเพชรบูรณ์ พระปฐมคณาจารย์ เจ้าคณะจังหวัดนครปฐม-สุพรรณบุรี (ธรรมยุติ) ได้มีคำสั่งให้ พระครูปุญญาภินันท์ (หลวงพ่อบุญมี เตชปุญโญ) ไปเป็นเจ้าอาวาสแทน กระทั่งปี พ.ศ. 2543 คณะกรรมการวัดและชาวบ้านขออนุญาตปฏิสังขรณ์วัดและก่อสร้างถาวรวัตถุเพิ่มเติม เมื่อพระครูปุญญาภินันท์ มรณภาพเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2553 คณะสงฆ์จึงแต่งตั้ง พระอธิการวันชัย ปภัสสโร เป็นเจ้าอาวาสสืบต่อมาจนปัจจุบัน และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

อ้างอิง
ระฆังพระเจ้าแสรกแมง
ระฆังพระเจ้าแสรกแมง ( ) หรือรู้จักในอีกชื่อ ระฆังมหาติสัททะฆัณฏา ระฆังขนาดใหญ่ตั้งอยู่ที่ เจดีย์ชเวดากอง ย่างกุ้ง ประเทศพม่า ได้รับการสร้างถวายปี พ.ศ. 2384 โดย พระเจ้าแสรกแมง แห่ง ราชวงศ์โก้นบอง ชื่ออย่างเป็นทางการในภาษาบาลีของระฆังใบนี้คือ มหาติสัททะฆัณฏา ซึ่งแปลว่า "ระฆังเสียงเพราะสามโทน"
ประวัติ
ในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2384 (ขึ้น 10 ค่ำ เดือนตะดี้นจุ มรันมศักราช/จุลศักราช 1203) พระเจ้าแสรกแมง มีพระบัญชาให้สร้างระฆังชื่อ มหาติสัททะฆัณฏา ขนาด 42 ตัน และชุบทอง 20 กิโลกรัม ที่เจดีย์ชเวดากองเมืองย่างกุ้ง พระเจ้าแสรกแมงโปรดเกล้าฯ ให้เสนาบดีสองคน มหาสีตู และมหามินจอสิงคะ เป็นผู้ควบคุมการหล่อ ซึ่งเริ่มในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2385 (ขึ้น 10 ค่ำ เดือนดะโบ่-ดแว มรันมศักราช/จุลศักราช 1203)

สถานะปัจจุบัน
ระฆังตั้งอยู่ในศาลาทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเจดีย์

อ้างอิง
งอบ
]]
งอบ เป็นหมวกแบบดั้งเดิมที่ใช้ในประเทศไทยซึ่งมีการออกแบบที่ซับซ้อนกว่าหมวกทรงกรวยเอเชีย งอบได้จากการสานตอกไม้ไผ่ให้เป็นโครงแล้วกรุทับด้วยใบลาน ตรงกลางโครงด้านในมีรังสำหรับสวมหัวโดยสานเป็นตาโปร่ง ๆ ทำให้มีพื้นที่สำหรับการระบายอากาศ

ในปัจจุบัน ศูนย์กลางการผลิตงอบที่ใหญ่ที่สุดอยู่ในอำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยเป็นสินค้าระดับหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ ที่ผลิตกันในหลายหมู่บ้าน งอบจากบางปะหันนำไปขายทั่วประเทศ อย่างไรก็ตาม ผู้คนใช้งอบน้อยลงเรื่อย ๆ เพราะเทคโนโลยีสมัยใหม่ได้เข้าไปแทนที่วิถีการเกษตรแบบดั้งเดิม

รูปทรงของงอบเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบศาลาไทยในงานเอ็กซ์โป 2015 ที่มิลาน

อ้างอิง
วัดธรรมราษฎร์เจริญผล
วัดธรรมราษฎร์เจริญผล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 21 ไร่ 1 งาน 26 ตารางวา มีอาณาเชตด้านทิศเหนือยาว ติดต่อกับโรงเรียนวัดธรรมราษฎร์เจริญผล ด้านทิศตะวันตกติดต่อกับคลองระพีพัฒน์

เลขที่ 47 หมู่ 6 ถนน ทางหลวงชนบท ปท. 3034 ตำบล หนองสามวัง อำเภอ หนองเสือ จังหวัด ปทุมธานี 12170.
วัดธรรมราษฎร์เจริญผลสร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 โดยมีนายผล โพธินิมิต บริจาคที่ดินให้สร้างวัด ตั้งชื่อวัดว่า "วัดธรรมราษฎร์เจริญผล" เพื่อเป็นเกียรติอนุสรณ์แก่ผู้ถวายที่ดิน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2491 และผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493 ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2521 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6.50 เมตร ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ก่อสร้าง 6 หลัง

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการวัน โฆสโก (พ.ศ. 2479–2488)
* พระครูพิศาลธัญกิจ (พ.ศ. 2488–2520)
* พระครูพิศาลสิริธรรม (ประสาน ติกฺขปญฺโญ) (พ.ศ. 2521– 2566)
* พระอธิการบุญรอด โชติญาโณ (2567 - ปัจจุบัน)

อ้างอิง
วัดมณีสรรค์
วัดมณีสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าคา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดมณีสรรค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2369 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2467 เดิมเป็นสำนักสงฆ์ตั้งอยู่กลางทุ่ง ประชาชนในแถวถิ่นนี้จัดสร้างกันขึ้นมาเอง แล้วช่วยกันทำนุบำรุง มีนายนุ่มและนางพิมพ์ ได้ถวายที่ดินของตนให้สร้างวัด ร่วมกันสร้างโบสถ์ ศาลาการเปรียญ และกุฏิ 2–3 หลัง ต่อมานายจิ๋ว ลิ้มกูล ซึ่งมีที่ดินติดต่อกับวัดได้ถวาย ให้วัดอีก 1 แปลง แล้วให้ชื่อสำนักสงฆ์นี้ว่า วัดประชุมศรัทธาราษฎร์ แต่ประชาชน เรียกกันว่า วัดตากแดด เพราะอยู่กลางทุ่งตากแดด แต่เนื่องจากมีเนื้อที่จำกัด ไม่เหมาะที่จะขยับขยาย สร้างวัดให้เจริญได้ อีกทั้งลำคลองวังเลนข้างวัดก็ตื้นเขินไปมาไม่สะดวก จึงย้ายวัดมาอยู่ที่แห่งใหม่ ซึ่งนายจิ๋ว ลิ้มกุล ถวายไว้แล้วเปลี่ยนชื่อวัดว่า วัดแก้วม
ายวัดมาอยู่ที่แห่งใหม่ ซึ่งนายจิ๋ว ลิ้มกุล ถวายไว้แล้วเปลี่ยนชื่อวัดว่า วัดแก้วมณีสรรค์ เพราะพระคุณพระมณีเทพกวีมหานายก อดีตเจ้าคณะมณฑลจากวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ซึ่งเป็นญาติของนายจิ๋วมาเป็นองค์ประธานในการสร้างวัดครั้งนี้ด้วย ต่อมาเรียกชื่อใหม่ว่า "วัดมณีสรรค์"
วัดมีอาคารและเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถถึง 3 แห่ง โดยอุโบสถหลังที่ 3 มีเครื่องบนเป็นไม้สักล้วน หลังคา สองชั้น กุฏิ หอสวดมนต์ โรงครัวของวัด เรือนไม้สักทรงไทยโบราณ ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ปางมารวิชัย หล่อด้วยทองเหลือง ทำพิธีหล่อที่วัดบวรนิเวศวิหาร มีพระนามว่า พระพิธีชัยมงคล และพระประธานเก่าองค์เดิม

อ้างอิง
วัดพรหมนิวาสวรวิหาร
วัดพรหมนิวาสวรวิหาร [พฺรม-มะ-นิ-วาด] เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระครูประดิษฐ์กิจจารักษ์ (สมเกียรติ สปฺปญฺโญ)
วัดพรหมนิวาสวรวิหารตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2270 เดิมชื่อ วัดขุนยวน บ้างเขียนว่า วัดขุนญวน ตามการบอกเล่าสืบต่อกันมา ผู้สร้างวัดมียศเป็นขุน ได้เป็นแม่ทัพไปรบข้าศึกที่เมืองโยนก (นครเชียงใหม่) และมีชัยชนะกลับมา จึงได้สร้างวัดขึ้นเป็นอนุสรณ์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2275 ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงปฏิสังขรณ์วัดพรหมนิวาสนี้เมื่อครั้งทรงผนวชอยู่ ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดพรหมนิวาส เมื่อ พ.ศ. 2483 ในสมัยพระครูกุศลธรรมธาดา (สุดใจ เขมสีโร) เป็นเจ้าอาวาส ซึ่งหมายถึง "ที่สถิตของพรหม" วัดได้ยกสถานะเป็นพระอารามหลวงเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2483
ใบเสมามีความเก่าแก่ น่าจะสร้างในสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ คล้ายกับที่วัดสิงห์ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร ลายประดับใบเสมา สลักลวดลายประดับอย่างงามวิจิตร บริเวณฐานใบเสมา ประดับลายหน้ากระดาน ประจำยามลูกฟัก ส่วนท้องเสมาแกะสลักลายกรอบสามเหลี่ยมภายในประดับลายพุ่มข้าวบิณฑ์ เอวเสมาประดับตัวเหงาทำเป็นรูปพญานาคหลายเศียร

อ้างอิง
วัดหนองเจริญธรรม
วัดหนองเจริญธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองกระทุ่ม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 23 ไร่ 1 งาน 79 ตารางวา โดยมีพระครูสมุห์ไพทูรย์ สิริภฺทโท ดร.เป็นเจ้าอาวาส จุดเด่นของวัด คือ พระพุทธโคดมองค์ใหญ่เป็นที่กราบไหว้ของชาวบ้านในปัจจุบัน
วัดหนองเจริญธรรม เดิมพื้นที่นี้เป็นป่าไม้เบญจพรรณและมีหนองน้ำ ชาวบ้านส่วนใหญ่ทำไร่ยาสูบ ปลูกฝ้าย ต่อมากำนันเพิ่ม วิริยะช่วงโชติ ได้พิจารณาเห็นว่าที่บริเวณนี้เหมาะสมแก่การสร้างวัด จึงสอบถามชาวบ้านและได้รับการสนับสนุนด้วยดี จึงช่วงกันสละทรัพย์สร้างที่พักสงฆ์ก่อน และคณะได้เดินทางไปหาหลวงพ่อเปิ่น วัดบางพระ เพื่อขอให้ส่งพระสงฆ์มาอยู่และหลวงพ่อได้ส่งพระฉลอง ปภสฺญโร มาอยู่และได้ดำเนินก่อสร้างที่พักสงฆ์ จนขอตั้ง สำนักสงฆ์บ้านหนองเขมร เพื่อให้ตรงกับชื่อหมู่บ้าน แต่พระฉลอง ปภสฺญโร อยู่เป็นเจ้าสำนักได้ 3 ปี ก็มรณภาพ
จนกระทั่ง พ.ศ. 2551 กำนันบุญสิทธิ์ สุวรรณชีพ และชาวบ้านได้พบกับพระครูสมุห์ไพทูรย์ สิริภฺทโท ดร.ซึ่งเป็นพระธุดงค์ จึงนิมนต์มาอยู่ที่สำนักสงฆ์บ้านหนองเขมร และได้ซื้อที่ดินเพิ่ม 6 ไร่ 1 งาน 79 ตารางวา และได้ดำเนินการสร้างกุฏิ หอฉัน ศาลาการเปรียญ หอระฆัง ศาลาธรรมสังเวช เมรุ และอุโบสถ จนได้รับการยกฐานะเป็น "วัดหนองเจริญธรรม" เมื่อ พ.ศ. 2552 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

อ้างอิง
วัดรัตนรังสี
วัดรัตนรังสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพรงมะเดื่อ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
วัดรัตนรังสี เดิมเป็น สำนักสงฆ์หนองแขม-หนองจอก ซึ่งมีหลวงพ่อไสว วชิรวํโส ท่านได้จัดการซื้อที่ดินจำนวน 6 ไร่เศษ ทำเป็นที่พักสงฆ์และสำนักสงฆ์ตามลำดับ ได้สร้างศาลาการเปรียญ 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง วิหาร 1 หลัง ปัจจุบันวิหารหลังนี้ได้รื้อถอนไปแล้ว หลวงพ่อไสวได้ดูแลสำนักสงฆ์ระหว่างปี พ.ศ. 2538–2540 ท่านได้อาพาธและมรณภาพลง ก่อนมรณภาพท่านได้สั่งญาติโยมให้พระมหาทองสุข สุทฺธสีโล จากวัดหัวคู้ อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ มาดูแลสำนักสงฆ์แทนท่าน แต่ท่านเจ้าอาวาสวัดหัวคู้ปฏิเสธอยู่หลายครั้ง แต่ภายหลังเห็นถึงความตั้งใจจริงของชาวบ้านจึงอนุญาต เมื่อพระมหาทองสุขมาอยู่ที่สำนักสงฆ์ ท่านได้ขออนุญาตสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2542 จนได้รับการจัดตั้ง
งสุขมาอยู่ที่สำนักสงฆ์ ท่านได้ขออนุญาตสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2542 จนได้รับการจัดตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2545 และได้ทำการแต่งตั้งพระมหาทองสุข สุทฺธสีโล เป็นเจ้าอาวาสตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2546 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2552
พระมหาทองสุขได้จัดการซื้อที่ดินเพิ่มอีก 7 ไร่เศษ รวมกับพื้นที่เดิมอีก 6 ไร่เศษ วัดรัตนรังสีจึงมีเนื้อที่รวม 13 ไร่ 2 งาน 5.85 ตารางวา และได้ดำเนินการสร้างอุโบสถ 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 2 หลัง กำแพงแก้วอุโบสถ เมรุ 1 หลัง และอื่น ๆ

อ้างอิง
วัดเกตุประภา
วัดเกตุประภา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงคำพร้อย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน
วัดเกตุประภาสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2477 โดยมีโยมเกตุ วิเทศผล บริจาคที่ดินประมาณ 10 ไร่ และริเริ่มสร้างวัด ต่อมาโยมหนวนถวายให้วัดอีกประมาณ 2 ไร่เศษ และประชาชนช่วยกันบริจาคทรัพย์สร้างเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ได้ขนานนามวัดว่า "วัดเกตุประภา" เพื่อเป็นเกียรติอนุสรณ์แก่โยมเกตุผู้ริเริ่มสร้างวัดคนแรก แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดกลางคลองหก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2485 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในพื้นที่วัด
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่กว้าง 7.40 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถแบบสุโขทัย หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว พระพุทธรูปปางต่าง ๆ ที่ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถอีก 4 องค์ อยู่ที่หอสวดมนต์ 4 องค์ ศาลาการเปรียญ 1 องค์ รวมทั้งหมด 10 องค์

รายนามเจ้าอาวาส
* พระเฮง 
* พระสมุห์ วงษ์ 
* พระเคลือบ 
* พระเชื้อ 
* พระอธิการประสิทธิ์ 
* พระอธิการเมื้อ 
* พระอธิการเพี้ยน 
* พระอธิการขาบ ขนฺติธโร 
* พระอธิการบรรจบ วิสุทธสีโร 
* พระครูประโชติพัฒนคุณ 
* พระครูสังฆรักษ์ เฉลียง กิตฺติคุโณ 
* พระครูโอภาสธรรมมงคล (มงคล มงฺคลิโก)

อ้างอิง
วัดสี่แยกราษฎร์บำรุง
วัดสี่แยกราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปลายโพงพาง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม มีเนื้อที่ 18 ไร่ 20 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูใบฎีกา ชาญ ปญฺญาโพธิสุวณฺโณ เป็นเจ้าอาวาส

วัดสี่แยกราษฎร์บำรุงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2300 และได้ร้างไปเป็นเวลานาน ผู้บริจาคที่ดินจำนวน 7 ไร่ 20 วา ได้สร้างวัดต่อมา คือ นายชื่น นางแสง จันทรรอด จัดสร้างเป็นสำนักสงฆ์ สร้างศาลาการเปรียญ 1 หลัง และกุฏิสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2481 วัดมีคลองขนาบ 2 ด้าน ทิศใต้ติดกับคลองขุดเล็ก และทิศตะวันตกติดกับคลองบางแค วัดตั้งอยู่ตรงสี่แยกที่คลองทั้งสองตัดกัน จึงชื่อว่า วัดสี่แยก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2481
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถทรงไทยไม้สัก กุฏิสงฆ์ หอฉัน และกุฏิเจ้าอาวาสเรือนไม้ ทรงไทย ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปหล่อปางมารวิชัยประจำอุโบสถ เป็นพรประธาน และพระปั้นปางอุ้มบาตร สูงตั้งแต่พระบาทถึงพระเกตุ 180 เซนติเมตร

อ้างอิง
วัดสี่แยกเจริญพร
วัดสี่แยกเจริญพร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองกระทุ่ม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมีพระครูปฐมสาธุวัฒน์ หรือพระอาจารย์เทพ คณิศร ฐิตสาโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสเป็นลำดับที่ 8 ของวัด
วัดสี่แยกเจริญพรเริ่มก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อปี พ.ศ. 2518 โดยมีชื่อว่า สำนักสงฆ์หนองขโมย ซึ่งตั้งชื่อตามชื่อหมู่บ้านในสมัยนั้นที่มีชื่อหมู่บ้านว่าบ้านหนองขโมย มีหลวงพ่อสิงหล ฐิตธมฺโม เป็นเจ้าสำนักสงฆ์ สำนักสงฆ์หนองขโมยในสมัยนั้น ตั้งอยู่บนที่ดินประมาน 11 ไร่เศษ โดยได้รับบริจาคจาคผู้มีจิตศรัทธาหลายรายด้วยกัน ได้แก่ คุณมิ คุณกวี คงมาและครอบครัว บริจาคที่ดินจำนอน 2 ไร 2 งาน 84 ตารางวา คุณสุชาติ บัวแสงจันทร์และครอบครัวบริจาคที่ดิน 6 ไร่ 1 งาน 74 ตารางวาและคุณตริตรอง คุณทองม้วน น้อยศรีและครอบครัว บริจาค 2 ไร 3 งาน 15 ตารางวา ในพื้นที่ดินของสำนักสงฆ์มีกุฏิไม้หลังเล็ก ๆ ที่สร้างโดยการนำของหลวงพ่อสิงหล ฐิตธมฺโม พร้อมด้วยชาวบ้านของหมู่บ้านหนองขโมย ส
ๆ ที่สร้างโดยการนำของหลวงพ่อสิงหล ฐิตธมฺโม พร้อมด้วยชาวบ้านของหมู่บ้านหนองขโมย สมัยนั้นสำนักสงฆ์ตั้งอยู่ที่หมู่ 5 ตำบลทุ่งลูกนก อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ต่อมาได้มีการแยกตำบลออกมาเป็นตำบลหนองกระทุ่ม
ต่อมานายเล็ก คงแจ่มและชาวบ้าน ได้ยื่นขอจัดตั้งสำนักสงฆ์หนองขโมยขึ้นเป็นวัด จนเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2528 ได้มีประกาศจากกระทรวงศึกษาธิการจัดตั้งให้เป็นวัด โดยใช้ชื่อว่า "วัดสี่แยกเจริญพร" (ตามประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่ม 102 ตอนที่ 176 วันที่ 26 พฤศจิกายน 2528 หน้า 5771) และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2556
อุโบสถหลังแรกไม่มีการควบคุม รวมทั้งมีการเปลี่ยนช่างก่อสร้างหลายชุดทำให้โบสถ์ไม่ได้สัดส่วน โดยเฉพาะส่วนที่เป็นหลังคาไม่สมส่วน เมื่อปรับปรุงแบบครั้งแรกก็ไม่สามารถสร้างต่อได้ โดยเฉพาะปัญหาเรื่องน้ำรั่ว จึงต้องรื้อส่วนที่เป็นหลังคาโบสถ์ออกทั้งหมด พร้อมกับเปลี่ยนรูปแบบช่อฟ้า หางหงส์ รวมทั้งใบระกาเป็นสเตนเลสทั้งหมด ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ หลวงปู่หลิวนั่งพญาเต่าเผือกพระสมเด็จองค์ปฐม ทรงเครื่องจักรพรรดิ มี 2 องค์ พระสังกัจจายน์นั่งพญาเต่าเรือน และกันหาชาลี

อ้างอิง
วัดประทุมคณาวาส
วัดประทุมคณาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลองทางทิศใต้ ด้านขวามือของวัดจดคลองบางเรือหัก ในตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดประทุมคณาวาสตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ผู้สร้างวัดชื่อท่านเจ้าบัว (ท่านเจ้าคุณวินัยมุนี “บัว”หรือวินัยธรรม) สันนิษฐานว่า ผู้สร้างคงอยู่ในสมณเพศขณะทำการสร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2519 เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2523 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดชทรงยกช่อฟ้าของอุโบสถหลังปัจจุบันนี้ เสด็จพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และทรงปลูกต้นพิกุลหน้าอุโบสถองค์ละ 1 ต้น และหลังจากนั้นสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ได้เสด็จมาทรงตัดลูกนิมิตให้อีกด้วย
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อสาน เป็นพระประธานในอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2400 เป็นพระพุทธรูปที่สานด้วยไม้ตอก แล้วพอกด้วยลักปิดทอง ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 31 นิ้ว สูง 451 นิ้ว ปัจจุบันหลวงพ่อสานได้เก็บรักษาไว้ที่กุฎิเจ้าอาวาส พระพุทธรูปอีกองค์หนึ่งของวัดประดิษฐานอยู่ที่หน้าอุโบสถ คือ หลวงพ่อพระร่วมเจ้า เป็นพระพุทธรูปสร้างใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2517 จำลองจากพระพุทธรูปโบราณองค์จริง ซึ่งเป็นสมบัติส่วนตัวของครอบครัวหนึ่ง นำมามอบให้กับทางวัด

อ้างอิง
วัดศาลาแดงเหนือ
วัดศาลาแดงเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออก ในตำบลเชียงรากน้อย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

ประวัติ
ชาวมอญเมืองเมาะตะมะที่อพยพมา เนื่องจากพ่ายแพ้สงครามพม่า จึงพากันอพยพครอบครัวเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ซึ่งเป็นการอพยพครั้งที่ 8 ของชาวมอญเข้าสู่ประเทศไทย ได้ตั้งบ้านเรือนและได้สร้างวัดศาลาแดงเหนือไว้ในราว พ.ศ. 2382 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2409
ชื่อวัด ศาลาแดง หรือ เภียปราน ในภาษามอญที่แปลว่า "วัดไม้แดง" มาจากชื่อ บ้านศาลาแดง เป็นชื่อหมู่บ้านและวัดไปตามชื่อบ้านเมืองเก่าของตนที่เมืองมอญ วัดเภียปรานที่เมืองมอญนั้นมีอยู่จริงที่เมืองเมาะตะมะ (แต่ปัจจุบันถูกทิ้งร้างไปแล้ว) ด้านทิศตะวันออกของตัววัดติดกับแม่น้ำสาละวิน ด้านทิศตะวันตกติดภูเขามีต้นไม้แดงอยู่มากที่มาของชื่อว่าวัดหรือบ้านศาลาแดง สันนิษฐานว่าหน่วยงานราชการไทยไม่สามารถถอดเสียงภาษามอญเป็นอักษรไทยได้ จึงอาศัยสิ่งที่มีอยู่ในวัดตั้งชื่อ เช่น เอาศาลาท่าน้ำหลังเก่ามาตั้งชื่อวัด อย่างไรก็ดียังมีข้อมูลว่า วัดศาลาแดงเหนือนี้อาจเป็นชื่อที่มีมาแต่เดิม เพราะในอดีตเคยมีวัดศาลาแดงใต้อยู่บริเวณฝั่งตะวันออกเฉียงใต้คลองเชียงรากใหญ่ ปัจจุบันวัดนี้
ตเคยมีวัดศาลาแดงใต้อยู่บริเวณฝั่งตะวันออกเฉียงใต้คลองเชียงรากใหญ่ ปัจจุบันวัดนี้ได้ถูกยุบรวมกับวัดเกรินไปแล้ว
เสนาสนะ
ภายในวัดพบสถาปัตยกรรมและประติมากรรมที่น่าสนใจดังนี้ ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2417 เดิมเป็นโรงโขนหลวงที่กรุงเทพ มีหน้าบันไม้ฉลุลวดลายอันงดงาม ศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์และพระประธานในโบสถ์เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยา บนศาลามีตู้พระพุทธรูปดัดแปลงจากธรรมาสน์ลายจำหลักไม้ และมีการสวดมนต์ภาษามอญทุกวัน บนกุฏิมีเครื่องกรองน้ำสมัยโบราณที่เกิดจาก ภูมิปัญญาชาวบ้านซึ่งหาชมได้ยาก
วิหารหลวงปู่บุนนาค เป็นที่ประดิษฐานรูปหล่อโลหะ หอไตรก่ออิฐถือปูนอยู่กลางสระน้ำใน พ.ศ. 2473 สร้างแทนหอไตรหลังเดิมที่เป็นอาคารไม้หลังคามุง กุฏิสงฆ์ทรงปั้นหยา สร้างใน พ.ศ. 2451 เพื่อใช้เป็นกุฏิของหลวงปู่บุนนาค อดีตเจ้าอาวาสวัดศาลาแดงเหนือ ตั้งอยู่ติดกับหอสวดมนต์ ตัวอาคารเป็นสถาปัตยกรรมแบบตะวันตกที่สวยงาม กรอบหน้าต่างด้านบนทำเป็นช่องแสงฉลุลายพรรณพฤกษาแบบตะวันตก เจดีย์มอญ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นของเก่ามีมาแต่แรกสร้างวัดอย่างน้อยก็ตั้งแต่ก่อน พ.ศ. 2409 ขึ้นมาเล็กน้อย เดิมเป็นเจดีย์ทรงจอมแห มีฐานองค์ระฆัง ปล้องไฉน และปลียอดแบบมอญ ต่อมาใน พ.ศ. 2525 องค์เจดีย์ถูกกิ่งไม้ล้มทับเสียหาย ปี พ.ศ. 2533 ได้รับการบูรณะเปลี่ยนแปลงรูปทรงไปจากเดิม และหอระ
่งไม้ล้มทับเสียหาย ปี พ.ศ. 2533 ได้รับการบูรณะเปลี่ยนแปลงรูปทรงไปจากเดิม และหอระฆัง ตั้งอยู่ตรงข้ามกับศาลาการเปรียญ เป็นหอระฆังไม้ทรงไทยขนาดเล็กเครื่องบนมีใบระกาหางหงษ์ครบถ้วน ตั้งบนเสายกสูงสี่ต้นด้านบนแขวนระฆัง
วัดโสภณาราม (จังหวัดปทุมธานี)
วัดโสภณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงคอไห อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินเนื้อที่ 30 ไร่ 3 งาน 59 ตารางวา
วัดโสภณารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2442 เริ่มสร้างอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2449 เดิมชื่อ วัดสามเกลอ เพราะมีผู้เริ่มเป็นบุคคล 3 ท่านคือ นายก๋อย พวงผล นายมั่น สุขมั่น และนายเสงี่ยม คุ้มแก้ว ภรรยาของบุคคลทั้งสามมีส่วนช่วยในการเรี่ยไรเงินบริจาคซื้อที่ดิน คือ นายก๋อย นางพริ้ง พวงผล นายมั่น นางพอน สุขมั่น นายเสงี่ยม นางปล้อง คุ้มแก้ว ทั้งสามท่าน เป็นผู้ต้นคิดเรี่ยไร ขั้นแรกบอกบุญชื้อที่ดิน ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น วัดราษฎร์ศรัทธารามลำสลิด ต่อมาไม่นานนัก กำนันก๋อย พวงผล ได้ถวายฎีกาขึ้นทูลเกล้าขออนุญาตผูกพัทธสีมา ฝังลูกนิมิตอุโบสถ ทรงอนุญาตและมีดำรัสให้เปลี่ยนชื่อวัดราษฎร์ศรัทธารามลำสลิด ให้นามใหม่ชื่อว่า "วัดโสภณาราม" ในปี พ.ศ. 2543 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ
พระครูอาทรธัญญานุรักษ์ เจ้าอาวาสวัดโสภณาราม ได้ริเริ่มร่วมกับพุทธศาสนิกชนดำเนินการปฏิสังขรณ์ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร ลักษณะทรงไทยคอนกรีตเสริมเหล็ก แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2557 และยังมีการพัฒนาปฏิสังขรณ์ และก่อสร้างอาคารเสนาสนะดังนี้ กุฏิสงฆ์ 4 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง วิหาร 2 หลัง เมรุ 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 3 หลัง โรงครัว 2 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลังศาลาเก็บของต่าง ๆ 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง และกุฏิรับรอง 1 หลัง

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการปั่น 
* พระครูธัญญสารโสภิต 
* พระอธิการเศวต ปสนฺโน 
* พระครูอาทรธัญญานุรักษ์ (มนตรี ฐิตสีโล ,ดร.)

อ้างอิง
วัดเนกขัมมาราม
วัดเนกขัมมาราม อาจหมายถึง
* วัดเนกขัมมาราม จังหวัดนครศรีธรรมราช
* วัดเนกขัมมาราม จังหวัดปทุมธานี
* วัดเนกขัมมาราม จังหวัดราชบุรี
* วัดเนกขัมมาราม จังหวัดอำนาจเจริญ
วัดบางใหญ่
วัดบางใหญ่ อาจหมายถึง
* วัดบางใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช
* วัดบางใหญ่ จังหวัดสมุทรสงคราม
* วัดบางใหญ่ จังหวัดสุพรรณบุรี
* วัดบางใหญ่ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดลำพยาสุทธาราม
วัดลำพยาสุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำพยา อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัดลำพยาสุทธารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2555 โดยมีนายสมจิตต์ นางลิ้นจี่ อินหนู ได้บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัดเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2548 และได้นิมนต์พระมาจำพรรษาเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 มีพระสมุห์ วินัย อตฺตสาโร เป็นหัวหน้าสำนักสงฆ์ ต่อมาปี พ.ศ. 2553 เริ่มมีการถมและปรับที่ดิน โดยมีคุณแม่ใบบุญ แซ่ตั้งพร้อมครอบครัว ได้ซื้อที่ดินเพิ่มเติม ปัจจุบันวัดมีเนื้อที่ 19 ไร่ 1 งาน 42 ตารางวา มีพระสมุห์ วินัย อตฺตสาโร เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก
พี้นที่ที่ตั้งวัดเคยเป็นวัดแต่เก่าก่อน ประกอบกับมีบ่อน้ำเก่า ซึ่งชาวบ้านแถบนี้ประกอบอาชีพทำอิฐแดง เล่ากันว่าพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งทรงบูรณปฏิสังขรณ์องค์พระปฐมเจดีย์ ดินจากบ่อนี้ก็ได้ปั้นเป็นอิฐแล้วส่งไปเพื่อบูรณปฏิสังขรณ์องค์พระปฐมเจดีย์เช่นเดียวกัน ภายในวัดมีอุโบสถขนาดใหญ่ ประดิษฐาน สมเด็จองค์ปฐมที่ 1 หรือ หลวงพ่อใหญ่ หน้าตักกว้าง 10.50 เมตร นอกจากนั้นวัดยังมีเถียงนาหลวงปู่สรวง เทวดาเล่นดิน ตั้งอยู่ริมบ่อน้ำ และบ่อน้ำเก่าเก่าแก่

รายนามเจ้าอาวาส
* พระสมุห์ วินัย อตฺตสาโร
* พระมหากฤชกร สมาจาโร

อ้างอิง
วัดบางนางบุญ
วัดบางนางบุญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขะแยง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีคลองบางกระจีนผ่านทางด้านตะวันตก มีพระอธิการธานี จารุธัมโม เป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน
วัดบางนางบุญ สร้างเมื่อไรไม่ปรากฏ พื้นที่ที่เป็นที่ตั้งวัดบางนางบุญปัจจุบันนี้ เป็นป่ารกชัด ไม่มีวัด สันนิษฐานว่าเมื่อ พ.ศ. 2310 ครั้งกรุงศรีอยุธยาเสียกรุงให้กับพม่า คนไทยที่เหลืออยู่ได้พยายามหลบซ่อน นำทรัพย์สินพากันลงเรือหามาทางใต้ มีหัวหน้าซึ่งมีเชื้อสายคนจีนพาครอบครัวหนีพม่ามาทางสามโคกหรือปทุมธานี โดยนำเอาของมีค่าฝังดินไว้หน้าวัดบ้านบางนางบุญ และพาครอบครัวไปอยู่ที่จังหวัดสมุทรสาคร รอจนสงครามสงบจึงได้พาครอบครัวกลับมาเอาทรัพย์สมบัติคืน และปลูกบ้านสร้างบ้านอยู่ที่บ้านบางนางบุญ จากนั้นได้รวบรวมเงินทองจากญาติพี่น้องสร้างวัดขึ้น เรียกว่า วัดบางนางจีน บางคนเรียกเพี้ยนเป็น วัดบางกะจีน ในปี พ.ศ. 2483 จึงได้เปลี่ยนนามใหม่เป็น "วัดบางนางบุญ" ได้รับพร
เป็น วัดบางกะจีน ในปี พ.ศ. 2483 จึงได้เปลี่ยนนามใหม่เป็น "วัดบางนางบุญ" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2506
ในปี พ.ศ. 2475 วัดบางนางบุญได้เปิดให้มีการเรียนการสอนพระปริยัติธรรม นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลสอนในระดับประถมศึกษาด้วย ชื่อโรงเรียนวัดบางนางบุญ ปัจจุบันโรงเรียนวัดบางนางบุญเปิดสอนถึงระดับมัธยมศึกษา ในปี พ.ศ. 2556 เกิดเพลิงไหม้กุฏิ และศาลาวัดบางนางบุญ

อ้างอิง
วัดแว่นจันทร์
วัดแว่นจันทร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ ๘๒ หมู่ที่ ๑๕ ในตำบลสวนหลวง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดแว่นจันทร์ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2340 ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง เดิมเรียกว่า วัดตาด้วง เข้าใจว่าตาด้วงคงเป็นผู้สร้าง ต่อมาจึงได้เปลี่ยนชื่อใหม่ว่า "วัดแว่นจันทร์" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2477 วัดแว่นจันทร์เคยมีสภาพทั้งเจริญรุ่งเรืองและเสื่อมโทรม เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระครูวินัยธรบวร ขนฺติธมฺโม(อาจารย์อาท)
วัดมีเสนาสะที่สร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง ตั้งแต่อุโบสถ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ ซึ่งหาดูได้ยาก อุโบสถมีลักษณะทรงไทยเป็นโบสถ์มหาอุด คือ ประตูด้านหน้า ไม่มีประตูหลัง ทรวดทรงกะทัดรัดงดงามน่าชม ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ทรงไทย ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถเป็นพระแกะสลักด้วยศิลาแลง ปางมารวิชัย เป็นของเก่าคู่มากับวัด นามว่า หลวงพ่อศิลา

อ้างอิง
วัดวรภูมิราษฎร์บำรุง
วัดวรภูมิราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนหลวง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดวรภูมิราษฎร์บำรุงเป็นวัดโบราณในคลองบางลี่ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2405 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2449 โดยมีบาสิกาพุ่ม เป็นผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด เนื้อที่ 8 ไร่ 56 วา ต่อมาทางวัดได้ซื้อเพิ่มเติม และมีผู้มีจิตศรัทธาบริจาคให้อีก หมื่นบริบูรณคุณสาร หรือกำนันวร ได้ดำเนินการขอวิสุงคามสีมา และแสวงหาเจ้าอาวาสมาเริ่มบริหารวัด เมื่อสร้างวัดได้มีผู้มีจิตศรัทธาบริจาคเรือนฝากระดานถวายวัดมากกว่า 10 หลัง เป็นเรือนไม้สักทั้งหลัง อุโบสถ และศาลาการเปรียญของวัด ประชาชนร่วมกัน สร้างจากเรือนบริจาควัสดุในการก่อสร้างใช้ไม้สักทั้งหมด วัดนี้จึงมีสิ่งก่อสร้างเป็นไม้สักทั้งหลัง
อุโบสถเก่าไก้ผุพังไป จึงได้สร้างอุโบสถใหม่ ก่ออิฐถือปนเป็นตึกทั้งหลัง กุฏิสงฆ์ และศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ และหอฉัน เป็นเรือนไม่สักทั้งหลัง นอกนั้นยังอนุรักษ์เป็นเรือนไม้สักทรงไทยไว้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานประจำอุโบสถ พระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย ของเก่าคู่มากับวัด

อ้างอิง
วัดอ้อน้อย
วัดอ้อน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยขวาง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม

วัดอ้อน้อยเป็นวัดในโครงการเฉลิมพระเกียรติในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ทรงเจริญพระชนมพรรษา 72 พรรษา เดิมเป็น สำนักสงฆ์ธรรมอิสระ เริ่มก่อสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2532 และสำนักสงฆ์ธรรมอิสระได้รับพระราชทานวิสุงคามวามสีมา ยกฐานะขึ้นเป็นวัดอ้อน้อย (ธรรมอิสระ) ในปี พ.ศ. 2535 โดยคุณ โยมทองห่อ วิสุทธิผล ได้บริจาคเงินซื้อที่ดินเริ่มแรก จำนวน 9 ไร่ พร้อมได้จัดการขออนุญาตสร้างวัด ต่อกรมการศาสนาให้อีกด้วย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2539
ที่ดินเดิมเป็นที่ลุ่มมีน้ำท่วมขังสูงท่วมศีรษะและมีที่ดินดอนอยู่เพียง 1 ไร่เศษ ซึ่งได้เริ่มทำการก่อสร้างเมื่อต้นปี พ.ศ. 2533 โดยพุทธะอิสระได้เป็นผู้นำ พัฒนาบุกเบิกสร้างวัดขึ้น โดยวางรูปแบบตามตำราโบราณแล ตามหลักพิชัยณรงค์สงคราม การพัฒนาและจัดสร้างทุกขั้นตอน ในระยะเริ่มแรกมีพระภิกษุสองรูปและสามเณรสามรูป ทั้งได้ช่วยกันปลูกสร้างกุฏิ ปลูกต้นไม้

อาคารเสนาสนะและสิ่งน่าสนใจในวัด ได้แก่ อุโบสถรูปทรงจัตุรมุข มีคูน้ำล้อมรอบ ศาลาอเนกประสงค์ หอพระกรรมฐาน ต้นศรีมหาโพธิ์ซึ่งได้ปลูกขึ้นที่หน้าหอพระกรรมฐาน โดยพุทธะอิสระได้บรรจุอัฐิฐาตุของหลวงปู่ทวดไว้ที่โคนต้น กุฏิสงฆ์ และสวนเกษตรเพื่อชีวิต

อ้างอิง
วัดเนกขัมมาราม (จังหวัดปทุมธานี)
วัดเนกขัมมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าไม้ อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 49 ไร่ โฉนดที่ดินเลขที่ 1165-1166 ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 327 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา

คุณเล็ก นาคสารน์ ได้รับบริจาคที่ดินให้มูลนิธิมหามงกุฏราชวิทยาลัย เนื้อที่ 327 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา มูลนิธิแบ่งให้เป็นที่สร้างวัด 49 ไร่ ขุนชวนระบิน เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศการตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 60.50 เมตร
ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2494 โรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์ เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2525 นอกจากนี้ยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานประถมศึกษาแห่งชาติ ในที่ดินของวัด

ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.5 เมตร ยาว 22.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ หอระฆัง ศาลาท่าน้ำ ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ
รายนามเจ้าอาวาส
*พระครูสังฆวิจิตร (ศรีแพร) พ.ศ. 2499–2507
*พระครูเนกขัมมานุกูล (กลม) พ.ศ. 2507–2517
*พระครูใบฎีกาสวัสดิ์ ชยโสตถิ พ.ศ. 2517–2527
*พระอธิการสุวิทย์ พ.ศ. 2527–2530
*เจ้าคุณราชธรรมนิเทศ (ระแบบ) พ.ศ. 2530–2536
*พระครูประสิทธิธรรมวิภัช (อำนวย) พ.ศ. 2536–2562
*พระครูวิจิตรธรรมโกศล (เดชา) พ.ศ. 2562–ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดราชคฤห์ (จังหวัดพะเยา)
วัดราชคฤห์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2443 เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดใหม่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2481 แต่เดิมเป็นที่ตั้งของบริเวณวัดมหาพน ร่องรอยความเก่าแก่ของซากโบราณวัตถุและองค์เจดีย์ภายในบริเวณวัดมหาพน ยังคงหลงเหลือสภาพให้เห็นอย่างชัดเจน ถึงความเก่าแก่ของวัดแห่งนี้ ซึ่งจากประวัติศาสตร์ที่ถูกค้นพบ เป็นวัดโบราณที่มีอายุมากกว่า 1,300 ปี มีความเกี่ยวพันกับอาณาจักรสุโขทัย ครั้งเมื่อในอดีตเคยมีการต่อสู้กับอาณาจักรสุโขทัย มีบันทึกว่า ได้นำเอาหลังคาวิหารของวัดแห่งนี้ซึ่งเป็นทองเหลือง นำมาหล่อเป็นอาวุธปืน เพื่อต่อสู้กับอาณาจักรสุโขทัยที่เข้ามารุกราน
ด้านหน้าประตูทางเข้าจะเป็นประตูโขงขนาดใหญ่เป็นการก่ออิฐถือปูนมีรูปเทวดาปูนปั้น บนยอดมีรูปพรหมสี่หน้า อุโบสถกว้างราวประมาณ 20 เมตร ยาวเกือบ 40 เมตร ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปหินทราย ลงรักปิดทอง ด้านหลังอุโบสถเป็นองค์เจดีย์ทรงแปดเหลี่ยมย่อมุม มีซุ้มจรนำทั้งสี่ทิศ บนเรือนธาตุมีเจดีย์บริวารทั้งสี่ด้าน องค์ระฆังของเจดีย์ฉาบด้วยสีทอง ทางประตูเข้าของกำแพงแก้วมีรูปปั้นสิงห์คู่ทั้งสี่ด้าน

อ้างอิง
วัดบางเตยกลาง
วัดบางเตยกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเตย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
วัดบางเตยกลางสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2330 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ต่อมาชาวมอญอพยพหนีสงครามมาอยู่ปะปนกับคนไทย วัดนี้จึงมีสภาพเป็นวัดมอญแปลง มอญเรียกว่า เพี้ยฮะปร้าง แต่ภายหลังเรียกผิดเพี้ยนไปเป็น วัดเปิ้ง ต่อมาพระยามหัยสวรรค์กลับจากการรบกับเงี้ยว เป็นผู้บูรณปฏิสังขรณ์ให้ดีขึ้นกว่าเดิมจึงเปลี่ยนเป็นชื่อวัดเป็น วัดลิ้มกลีบอัมไพรมหัยสวรรค์ (ลิ้มกลีบเป็นภรรยาพระยาอำภัยมหัยสวรรค์) แต่ต่อมาพระครูธีรานุวัตรเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดบางเตยกลาง" จนถึงปัจจุบันนี้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2420 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2527
สิ่งสำคัญในวัด ได้แก่ อุโบสถมีลักษณะทรงไทยโบราณ และมีพระพุทธรูปเก่าแก่ปางสมาธิเพชรจึงมีชื่อเรียกว่า หลวงพ่อเพชร พระยืนปางห้ามสมุทร ปางห้ามญาติของเก่าแก่ รูปปั้นหลวงพ่อพระครูธีรานุวัตร (หลวงปู่หอม) และโอ่งดินเผาสมัยของชุมชนไทยเชื้อสายมอญ
พระเกจิอาจารย์ชื่อดังของวัด คือ พระครูธีรานุวัตร หรือ หลวงพ่อหอม รามธัมโม หนึ่งในพระปฏิบัติดีรูปหนึ่งในจังหวัดปทุมธานี ท่านได้เริ่มบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะที่ชำรุดทรุดโทรมมากในขณะนั้น โดยสร้างกุฏิ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ หอระฆัง และสร้างอุโบสถหลังใหม่หมด ยังนิยมสร้างพระเครื่องมาก มีทั้งพระสมเด็จ ตะกรุด เหรียญและพระพิมพ์ต่าง ๆ มากมาย วัตถุมงคลได้รับความนิยมอย่างมาก โดยปฏิบัติอยู่ในศีลเคร่งครัดมาก จนชาวบ้านนับถือมาก

อ้างอิง
วัดปรกราษฎร์รังสฤษฏ์
วัดปรกราษฎร์รังสฤษฏ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโรงหีบ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นวัดตั้งอยู่ท่ามกลางสวนผลไม้ และคลองวัดกลางเหนือ ปัจจุบันมีพระครูสมุทรวรวงศ์ เป็นเจ้าอาวาส

วัดปรกราษฎร์รังสฤษฏ์เป็นวัดโบราณอายุประมาณ ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง ได้ขออนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2405 เมื่อแรกตั้งสมัยโบราณเป็นเรือนไม้สักทั้งสิ้น อุโบสถสร้างใหม่ก่ออิฐถือปูนแบบโบราณเพราะของเก่าได้ชำรุดทรุดโทรมไป ส่วนกุฏิสงฆ์ หอฉัน หอสวดมนต์ ยังอนุรักษ์ของเก่าไว้
สิ่งสำคัญของวัด ได้แก่ อุโบสถเก่าแบบโบราณหลังเล็ก หน้าบันและหน้าประตูประดับด้วยเครื่องถ้วยชามแบบวัดสมัยกรุงธนบุรี ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระศิลาแลง ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 1.70 เมตร สูง 2.27 เมตร เป็นพระพุทธรูปโบราณคู่มากับอุโบสถ รูปหล่อพระอธิการแต้มในอุโบสถ อดีตเจ้าอาวาส

อ้างอิง
วัดงิ้วราย (จังหวัดนครปฐม)
วัดงิ้วราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลงิ้วราย อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

วัดงิ้วราย สันนิษฐานว่าเป็นวัดโบราณที่สร้างขึ้นตั้งแต่ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย (แต่กรมการศาสนาระบุว่าสร้างราว พ.ศ. 2360) เพราะลักษณะอุโบสถเป็นแบบหลังคาชั้นเดียว มุงด้วยกระเบื้องดินเผา มีลักษณะคล้ายเรือสำเภา มีภาพลายนูนก่ออิฐถือปูนแบบโบราณ มีประตูเข้าออกด้านหน้าเพียงด้านเดียว มีหน้าต่างด้านละ 2 บาน มีกำแพงแก้วล้อมรอบอุโบสถ ปัจจุบันได้รื้ออุโบสถแล้วก่อสร้างเป็นวิหารเรือนแก้วขึ้นแทนที่ มีเพียงประตูหน้าด้านเดียว พระประธานอุโบสถหลังเก่าสร้างด้วยศิลาแลงประทับนั่งขัดสมาธิปางมารวิชัย มีพระพุทธรูปทำด้วยศิลาแลงล้อมรอบพระประธานอีก 5 องค์
เสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่เริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2498 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พ.ศ. 2502 มีหลังคา 3 ชั้น ประตู 4 บาน หน้าต่างด้านละ 5 บาน มีกำแพงแด้วล้อมรอบประกอบด้วยซุ้มประตู 4 ซุ้ม พระประธานในอุโบสถได้จำลองมาจากวัดโสธรวราราม จังหวัดฉะเชิงเทรา มณฑปสร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 หอฉันสร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 ศาลาการเปรียญหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 วิหารอดีตเจ้าอาวาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 2523

รายนามเจ้าอาวาส
*พระอาจารย์ยวง
*พระอาจารย์ทรัพย์ 
*พระครูปัจฉิมทิศบริหาร (บุญเกิด) 
*พระครูปุริมานุรักษ์ (บุญมี) 
*พระอาจารย์สมปอง อาทิจฺจวํโส 
*พระมหาสมบัติ ยสสฺสโม 
*พระครูขันตยาภิรัต (เชื่อม ขนฺติธโร)

อ้างอิง
วัดมเหยงคณ์ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดมเหยงคณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ตั้งอยู่ในตำบลหันตรา อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดมเหยงคณ์ หรือ วัดมหิยงคณ์ มีความหมายถึง ภูเขา หรือ เนินดิน คำว่า มเหยงคน์เป็นชื่อของพระธาตุที่มีความสำคัญของศรีลังกา เรียกว่า มหิยังคณ์เจดีย์ เดิมเป็นพระอารามหลวงฝ่ายวิปัสสนาธุระ
ประวัติ
ตามพงศาวดารเหนือ มเหสีของพระเจ้าธรรมราชา กษัตริย์องค์ที่ 8 ของ เมืองอโยธยา ทรงเป็นผู้สร้างวัดมเหยงคณ์ แต่กระนั้นตามพระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐ กล่าวว่า ปีศักราชที่ 800 มะเมียศก หรือ ปี พ.ศ. 1981 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 ทรงสร้างวัดมเหยงคณ์ วัดมีความเจริญรุ่งเรืองสืบมานานหลายร้อยปี กระทั่งมารกร้างและต้องทำการปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ ในสมัยพระเจ้าท้ายสระ และรุ่งเรืองสืบมาจนถึงวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2310 ได้ถูกทำลายและทิ้งร้างอีกครั้ง จนเมื่อ พ.ศ. 2527 พระภาวนาเขมคุณ (หลวงพ่อสุรศักดิ์ เขมรังสี) เจ้าอาวาสวัดมเหยงคณ์ ได้จัดตั้งสำนักกรรมฐานขึ้นที่วัดมเหยงคณ์ เพื่ออบรมวิปัสสนาให้กับบุคคลทั่วไป ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวัดมเหยงค
คณ์ เพื่ออบรมวิปัสสนาให้กับบุคคลทั่วไป ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวัดมเหยงคณ์เป็นโบราณสถานของชาติ ตั้งแต่วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2484 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2544
เสนาสนะ
ส่วนอุโบสถที่เป็นโบราณสถาน ตั้งอยู่บนฐานสูง 2 ชั้น ความกว้าง 18 เมตร ความยาว 36 เมตร มีประตูทางเข้าด้านตะวันออก 3 ช่อง ด้านตะวันตก 2 ช่อง มีเจดีย์ฐานช้างล้อม อยู่ด้านหลังอุโบสถทางทิศตะวันตก พ้นเขตกำแพงแก้ว ลักษณะขององค์เจดีย์เป็นรูปแบบของลังกาเหนือ เหมือนเจดีย์ช้างล้อมที่สุโขทัย ภายในอุโบสถมี หลวงพ่อหินทรายศักดิ์สิทธิ พระประธานในอุโบสถ ที่ยังคงปรากฏให้เห็นคือ หักล้มลงเป็นท่อน ลานดินรูปเกือบจะสี่เหลี่ยมจัตุรัส ที่เรียกว่า โคกโพธิ์ ด้านทิศตะวันออก ของเขตพุทธาวาส กว้าง 50 เมตร ยาว 58 เมตร สันนิษฐานว่า เคยเป็นพลับพลาที่ประทับของพระเจ้าหงสาวดี พระเจ้าตะเบ็งชเวตี้

ระเบียงภาพ
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา.jpg|ฉนวนทางเดิน
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (4).jpg|อุโบสถ
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (6).jpg|ภายในอุโบสถ
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (8).jpg|หลวงพ่อหินทรายศักดิ์สิทธิ์ พระประธานในอุโบสถ
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (12).jpg|เจดีย์ช้างล้อม
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (10).jpg|ใบเสมา
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (28).jpg|ซุ้มประตูเข้าฉนวนทางเดิน

อ้างอิง
วัดมเหยงคณ์
วัดมเหยงคณ์ อาจหมายถึง
* วัดมเหยงคณ์ (ร้าง) อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช
* วัดมเหยงคณ์ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
* วัดมเหยงคณ์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดมเหยงคณ์ จังหวัดสุพรรณบุรี
วัดสีเมือง
วัดสีเมือง หรือ วัดศรีเมือง ( ) เป็นพระอารามหลวง ตั้งอยู่บนถนนเชษฐาธิราช ในนครหลวงเวียงจันทน์ ถือเป็น 1 ใน ศรี 5 ประกอบด้วย ศรีเมือง ศรีพูล ศรีฐาน ศรีบัวบาน ศรีหอม ในสมัยโบราณ เกี่ยวข้องกับการทำพิธีสำคัญของกษัตริย์โบราณ เช่น การราชาภิเษกขึ้นครองราชย์ จะต้องนำน้ำพุทธมนต์จาก วัด 5 ศรี ทั้งหมดมาประกอบพิธีพุทธาภิเษก
วัดสีเมืองสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2106 ในสมัยของพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช วัดนี้เป็นที่ตั้งของเสาหลักเมือง มีคำบอกเล่าเก่าแก่ว่าเกี่ยวข้องกับสาวชื่อ ศรี เป็นหญิงท้องแก่ ยอมสละชีวิตพร้อมลูกในท้องพร้อมกับม้าอีกหนึ่งตัว เป็นผีอารักษ์เสาหลักเมืองเวียงจันทน์ จึงนำเอาชื่อสาวสีมาตั้งเป็นชื่อวัดว่า "วัดศรีเมือง" ชาวเวียงจันทน์ได้เรียกสาวศรีว่า ย่าแม่ศรีเมือง ทุกปีก่อนจะมีบุญนมัสการที่พระธาตุหลวงจะต้องมีการจัดพิธีกรรมทำบุญอยู่ที่วัดสีเมืองก่อน
ธาตุวัดสีเมือง เป็นธาตุที่สร้างด้วยศิลาแลงซึ่งแตกต่างไปจากธาตุที่สร้างด้วยอิฐในระยะร่วมสมัย เท่าที่เหลืออยู่ปรากฏเป็นฐานบัวที่มีบัวคว่ำและท้องไม้ขนาดใหญ่ที่คาดด้วยลูกแก้วอกไก่ ภายในวัดมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่เป็นจำนวนมาก แต่มีพระพุทธรูปอยู่องค์หนึ่งที่ชำรุดไปแล้วบางส่วนตั้งประดิษฐานอยู่ ซึ่งพระพุทธรูปองค์นี้เป็นที่เชื่อกันว่ามีความศักดิ์สิทธิ์เป็นอย่างมากไม่ว่าใครมาขอพรก็จะสมดังใจ

อ้างอิง
วัดสุราษฎร์รังสรรค์
วัดสุราษฎร์รังสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลคลองควาย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 14 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 319 ที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา โฉนดเลขที่ 320
วัดสุราษฎร์รังสรรค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2375 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเป็นใครเป็นผู้สร้าง ต่อมามีนางเต่า ผลมะขาม นายไข่ อุ้มญาติ นางโหมด ทองอ่อน ได้สร้างหอสวดมนต์ถวาย ต่อมานางแจ๋ว ภู่ห้อง ได้ถวายเรือนไม้สักทรงไทย คนละ 9 หลัง กับนายไข่ อุ้มญาติ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 ได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2482

เสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ ศาลาบำเพ็ญกุศล ศาลาท่าน้ำ กุฏิเสร็จแล้ว 10 หลัง หอระฆัง หลัง ห้องน้ำ 9 ห้อง ห้องสุขา 32 ห้อง และฌาปนสถาน 1 หลัง

อ้างอิง