SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
ดับเบิลยูเพลส
ดับเบิลยูเพลส ( ) เป็นเว็บไซต์ศิลปะพิกเซลแบบร่วมมือที่พัฒนาโดยผู้พัฒนาชาวบราซิลนาม Murilo Matsubara และเปิดตัวในวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2025 โดยที่ผู้ใช้สามารถแก้ไขแผ่นภาพโดยการเปลี่ยนสีพิกเซลบนแผนที่โลก เว็บไซต์นี้อิงจาก r/place ซึ่งเป็นโครงการความร่วมมือที่โฮสต์บน Reddit
ภาพรวม
ผู้ใช้สามารถแก้ไขแผนที่โลกบนแผ่นผ้าออนไลน์ผ่านการเปลี่ยนจุดใดก็ตามในพื้นที่ 4 ล้านล้านตารางพิกเซลที่มีอยู่ ผู้ใช้เริ่มต้นด้วยกลุ่มพิกเซลที่สามารถวางได้จำนวนจำกัดที่ 60 พิกเซล และได้รับคืน 1 พิกเซลที่ใช้ไปทุก ๆ 30 วินาที เมื่อขนาดกลุ่มพิกเซลสูงสุดขยายออกเมื่อผู้ใช้วาดมากขึ้น เว็บไซต์นี้ยังมีกระดานอันดับที่แสดงให้เห็นว่าประเทศและภูมิภาคใดมีพิกเซลมากที่สุด กฎดังกล่าวทำให้เกิดการแย่งชิงกันระหว่างผู้ใช้บ่อยครั้ง โดยที่ผู้วาดแต่ละคนพยายามสร้างภาพของตัวเองให้เสร็จ ซึ่งบางครั้งอาจทำลายภาพก่อนหน้าหรือภาพข้างเคียงได้
ผู้ใช้จะสะสม "droplets" ซึ่งเป็นสกุลเงินพิเศษที่สามารถนำไปใช้ในการเพิ่มจำนวนพิกเซล รับพิกเซลปัจจุบันเพิ่ม เปลี่ยนรูปโปรไฟล์ หรือเพิ่มธงชาติของประเทศที่เลือกลงในโปรไฟล์ได้ การซื้อเหล่านี้มีประโยชน์ต่อการสร้างสรรค์งานศิลปะ เมื่อวางพิกเซลในประเทศที่ผู้ใช้ซื้อธงไว้ พิกเซลร้อยละ 10 ของจุดที่วางพิกเซลจะถูกกู้คืน มีสีทั้งหมด 65 สีให้ผู้ใช้เลือกได้ โดย 31 สีเป็นแบบฟรีทั้งหมด ในขณะที่อีก 34 สีสามารถซื้อด้วย "droplets" ได้
เว็บไซต์นี้ดึงดูดผู้ใช้กว่าล้านรายในสี่วัน ได้รับความนิยมในแพลตฟอร์มอย่าง TikTok, Reddit และ Twitter โดยเฉพาะในบรรดาพลเมืองในประเทศอย่างเยอรมนีและบราซิล เนื่องจากมีผู้ใช้งานพร้อมกันเป็นจำนวนมาก เว็บไซต์จึงประสบปัญหาทางเทคนิคมากมาย ซึ่งทำให้กระดานอันดับถูกบล็อกและป้องกันไม่ให้ผู้ใช้รายใหม่ลงทะเบียนได้ แม้ว่าผู้ใช้ที่มีอยู่แล้วสามารถแก้ไขพื้นที่ได้ก็ตาม ในวันที่ 3 กันยายน ประเทศแรกที่อยู่ในตารางอันดับคือประเทศสหรัฐ โดยกินพื้นที่วาดไว้กว่า 54 ล้านพิกเซล

เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2025 ผู้พัฒนาดับเบิลยูเพลสสร้างโพสต์ใน Reddit กล่าวถึงปัญหาต่าง ๆ ของแพลตฟอร์ม รวมถึงการแบนโดยไม่มีเหตุผล การหยุดทำงานของเซิร์ฟเวอร์ และรูปแบบ "pay to win"

คำตอบรับ
เว็บไซต์ข่าวปลอม
เว็บไซต์ข่าวปลอม (เรียกอีกอย่างว่า เว็บไซต์ข่าวหลอกลวง) เป็นเว็บไซต์ในอินเทอร์เน็ตที่จงใจเผยแพร่ข่าวปลอมโดยอ้างว่าเป็นข่าวจริงด้วยวิธีการหลายแบบ เช่น การหลอกลวง โฆษณาชวนเชื่อ และข้อมูลข่าวสารผิดพลาด เว็บไซต์เหล่านี้มักใช้โซเชียลมีเดียเพื่อให้มีการเข้าชมเว็บเพิ่มขึ้นและกระจายข่าวปลอมให้กว้างขวางยิ่งขึ้น เว็บไซต์เหล่านี้มีเจตนาทำให้ผู้อ่านเชื่อว่าเป็นข้อมูลที่ถูกต้องตามความเป็นจริง โดยสร้างขึ้นเพื่อผลประโยชน์ทางการเงินหรือการเมือง ต่างจากข่าวเสียดสี
เว็บไซต์ข่าวปลอมสร้างรายได้เนื้อหาของตนโดยใช้ประโยชน์จากช่องโหว่ของการซื้อขายโฆษณาแบบโปรแกรม ซึ่งเป็นการโฆษณาออนไลน์รูปแบบหนึ่งที่โฆษณาถูกซื้อขายผ่านการประมูลแบบเครื่องต่อเครื่องในระบบการประมูลแบบเรียลไทม์

เว็บไซต์ข่าวปลอมสนับสนุนการปลอมแปลงทางการเมืองในประเทศอินเดีย เยอรมนี อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์ สวีเดน เม็กซิโก พม่า และสหรัฐ เว็บไซต์หลายแห่งมีต้นกำเนิดหรือได้รับการสนับสนุนในประเทศรัสเซีย มาซิโดเนียเหนือ และที่อื่น ๆ นักวิเคราะห์สื่อบางคนมองเว็บไซต์เหล่านี้เป็นภัยต่อประชาธิปไตย

คำนิยาม
เดอะนิวยอร์กไทมส์ ได้นิยามคำว่า "ข่าวปลอม" บนอินเทอร์เน็ตเป็นบทความสมมติที่สร้างขึ้นโดยมีเจตนาหลอกลวงผู้อ่าน โดยทั่วไปมีเป้าหมายเพื่อแสวงหากำไรผ่านคลิกเบต โพลิติแฟกต์ได้นิยามข่าวปลอมว่าเป็นเนื้อหาที่สร้างขึ้นเพื่อหลอกลวงผู้อ่าน และต่อมาจึงแพร่กระจายทางอินเทอร์เน็ตไปยังกลุ่มคนจำนวนมาก ทำให้มีการเผยแพร่ข่าวปลอมเพิ่มมากขึ้น ฝ่ายอื่น ๆ ได้นิยามเป็น "คุณลักษณะเชิงระบบที่มีอยู่ในการออกแบบแหล่งข่าวและช่องทางที่ข่าวปลอมแพร่หลาย" เป็นสิ่งที่กำหนดขึ้น เช่น เล่นกับความเอนเอียงทางประชาน การกระตุ้นความสนใจ และความเกี่ยวข้องของพรรคการเมืองของผู้ชม เว็บไซต์ข่าวปลอมบางแห่งใช้วิธีการปลอมแปลงเว็บไซต์ ซึ่งมีโครงสร้างเพื่อทำให้ผู้เยี่ยมชมเชื่อว่าพวกเขากำลังเยี่ย
การปลอมแปลงเว็บไซต์ ซึ่งมีโครงสร้างเพื่อทำให้ผู้เยี่ยมชมเชื่อว่าพวกเขากำลังเยี่ยมชมแหล่งสื่อกระแสหลัก เช่น เอบีซีนิวส์ หรือ MSNBC
ข่าวปลอมปรากฏอยู่บนอินเทอร์เน็ตและในสื่อแทบลอยด์ในช่วงหลายปีก่อนการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 2016 ก่อนการรณรงค์หาเสียงของฮิลลารี คลินตันและดอนัลด์ ทรัมป์ ข่าวปลอมไม่ได้ส่งผลกระทบต่อกระบวนการเลือกตั้งและเหตุการณ์ที่ตามมาในระดับสูงเช่นนี้ หลังการเลือกตั้ง ค.ศ. 2016 ประเด็นข่าวปลอมกลายเป็นอาวุธทางการเมือง โดยผู้สนับสนุนการเมืองฝ่ายซ้ายกล่าวว่าผู้สนับสนุนการเมืองฝ่ายขวาเผยแพร่ข่าวปลอม ในขณะที่ฝ่ายขวาอ้างว่าพวกเขาถูก "เซ็นเซอร์" เนื่องจากการร้องเรียนไปมาเหล่านี้ นิยามของข่าวปลอมที่ใช้สำหรับการโต้เถียงดังกล่าวจึงคลุมเครือมากขึ้น

อ้างอิง
อ่านเพิ่ม
* 
* 
* 
* Final report of the EU Commission's High Level Expert Group on Fake News and Online Disinformation. March 2018.
* 
* 
* 
* 
*

แหล่งข้อมูลอื่น

* "How Do We Know What Is True?" (animated video; 2:52)
* "Websites that circulate misleading and/or potentially unreliable information"
อุทยานแห่งชาติหีนหนามหน่อ
อุทยานแห่งชาติหีนหนามหน่อ ( ) อยู่ในเมืองบัวละพา แขวงคำม่วน ประเทศลาว อุทยานแห่งนี้ติดกับอุทยานแห่งชาติฟ็องญา-แก๋บ่างของประเทศเวียดนามทางทิศตะวันออก และอุทยานแห่งชาตินากาย-น้ำเทินของประเทศลาวทางทิศเหนือ อุทยานแห่งชาติหีนหนามหน่อถูกบริหารจัดการโดยกระทรวงเกษตรและป่าไม้ โดยพระราชกฤษฎีกาของนายกรัฐมนตรี เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2563

จุดเด่นของหีนหนามหน่อคือ การก่อตัวของหินปูนหรือคาสต์ เนื่องจากอุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างแนวหินปูนคำม่วนและเทือกเขาอันนัม จึงมีถ้ำและหน้าผาหินปูนหลายแห่ง รวมถึงถ้ำแม่น้ำเซบั้งไฟซึ่งเชื่อกันว่าเป็นหนึ่งในถ้ำแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลก ด้วยทางเดินสูงประมาณ 120 เมตร กว้าง 200 เมตร และมีร่องน้ำใต้ดินยาว 7 กิโลเมตร
ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2564 อุทยานแห่งนี้ได้รับการเสนอชื่อให้รวมอยู่ในบัญชีรายชื่อพื้นที่อนุรักษ์และคุ้มครองขององค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) บัญชีรายชื่อพื้นที่อนุรักษ์เป็นมาตรฐานระดับโลกสำหรับประสิทธิภาพการจัดการพื้นที่คุ้มครอง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี พ.ศ. 2568 โดยเป็นการขยายขอบเขตของอุทยานแห่งชาติฟ็องญา-แก๋บ่างในเวียดนาม
พืชและสัตว์
อุทยานแห่งชาติตั้งอยู่ในพื้นที่ป่าฝนเขตร้อนในบริเวณเทือกเขาอันนัมตอนเหนือ มีพื้นที่ 721.9 ตารางกิโลเมตร หรือ 77.5% ของพื้นที่อุทยานปกคลุมไปด้วยป่าไม้ ชุมชนพืชในเขตอนุรักษ์ประกอบด้วยป่าดิบชื้น ป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง อุทยานแห่งนี้ประกอบด้วยพื้นที่ป่า หินปูน และคาสต์บริเวณอินโดจีนตอนกลาง ซึ่งเป็นกลุ่มของพืชพรรณที่โดดเด่น พบได้ในเขตอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพแห่งชาติภูหินปูนและในเวียดนาม ซึ่งเป็นถิ่นอาศัยของพืชเฉพาะถิ่นหลายชนิด อุทยานแห่งนี้เป็นที่อยู่อาศัยของไพรเมตที่หากินเวลากลางวัน 7 ชนิด ซึ่งล้วนเป็นสัตว์อนุรักษ์
อุทยานแห่งนี้ยังเป็นที่อยู่อาศัยของพืชมีท่อลำเลียง 1,520 ชนิด และสัตว์มีกระดูกสันหลัง 536 ชนิด สัตว์สำคัญที่อาศัยอยู่ในเขตอนุรักษ์ ได้แก่ ค่างห้าสี (Red-shanked douc) ค่างหัวมงกุฎ (Francois’s langur) เก้งยักษ์ (giant muntjac) ค้างคาวผลไม้ (fruit bat) ค้างคาวหลังลายขาว (Harlequin bat) ค้างคาวอีอาอีโอ (great evening bat) นกกก (great hornbills) และนกกินแมลงหัวสีคล้ำ (sooty babbler)

อ้างอิง
ชทรูเดิล
ชทรูเดิล ( ; ) หรือออกเสียงภาษาอังกฤษ: สทรูเดิล ( ) ) เป็นขนมอบชั้นชนิดหนึ่งที่มีไส้มักเป็นของหวาน แต่พบแบบไส้ของคาวเช่นกัน เริ่มเป็นที่นิยมตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ในแถบจักรวรรดิฮับส์บวร์ค ปัจจุบัน ชทรูเดิลเป็นอาหารออสเตรียกับเยอรมัน แต่ก็พบทั่วไปในอาหารยุโรปกลางประเทศอื่น ๆ เช่นกัน ส่วนในประเทศอิตาลีมีชื่อว่า (PAT) ในแถบทีโรลใต้

สูตรอาหารสำหรับชทรูเดิลที่เก่าแก่ที่สุดที่มีบันทึกไว้เป็นสูตรสำหรับทำมิลลิราห์มชทรูเดิล กับชทรูเดิลหัวเทอร์นิป มาจากปี 1696 ในหนังสือสูตรอาหารเขียนด้วยมือที่พบในวีนบีบลีโอเทคอิมรัทเฮาส์ (เดิมคือ วีเนอร์ชตัทบีบลีโอเทค; Wiener Stadtbibliothek) ชทรูเดิลน่าจะมีที่มาจากขนมอบโบราณกว่า เช่น บือเรค หรือ บาคลาวา

อ้างอิง
จอมโว เชิญยิ้ม
สุธี ปฐมโภคา (9 ธันวาคม พ.ศ. 2502 – 18 สิงหาคม พ.ศ. 2564) เป็นที่รู้จักในชื่อ จอมโว เชิญยิ้ม เป็นอดีตนักมวยไทยอาชีพชาวไทย เขาเป็นแชมป์รุ่นแบนตัมเวทของสนามมวยราชดำเนิน ที่โด่งดังในช่วงทศวรรษที่ 1970 และ 1980

ประวัติและอาชีพ
จอมโวเริ่มชกมวยในสนามมวยหลัก ๆ ของกรุงเทพฯ ในช่วงกลางทศวรรษ 1970 ภายใต้ชื่อ จอมโว ลูกเขาขวาง เขาชกชิงตำแหน่งแชมป์สนามครั้งแรกกับตะวันออก ศิษย์พูนชัย เมื่อปี พ.ศ. 2520 แต่แพ้คะแนน ปีต่อมาเขาแพ้ให้กับกิ่งทอง สาครพิทักษ์ ในการชกชิงแชมป์รุ่นแบนตัมเวท 118 ปอนด์ ของสนามมวยราชดำเนินที่ว่างอยู่ เขาได้โอกาสอีกครั้งในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2523 แต่ถูกน็อกโดยมะเฟือง วีระพลในยกที่สอง
ในที่สุดเขาก็ได้ครองแชมป์ในความพยายามครั้งที่สี่เมื่อเขาชนะคะแนนมะเฟือง วีระพล คู่ปรับเก่าเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2524 คว้าแชมป์รุ่น 118 ปอนด์ ของสนามมวยราชดำเนิน เขาได้ป้องกันแชมป์ได้สำเร็จในการพบกับพฤหัส โล่ห์เงิน เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524

หลังจากช่วงเวลาที่ยากลำบากในช่วงต้นทศวรรษที่ 1980 จอมโวกลับมาสู่สถานะนักมวยชื่อดังอีกครั้งในปี พ.ศ. 2528 โดยเอาชนะนักมวยชื่อดังระดับแชมป์อย่างมานะศักดิ์ ส.เพลินจิต และไอ้หมัดสากเหล็ก สำราญศักดิ์ เมืองสุรินทร์
จอมโวได้รับค่าตัวมากกว่า 100,000 บาทต่อไฟต์ในช่วงที่เขาอยู่ในจุดสูงสุด เขาได้รับฉายาว่า "นักมวยเพลย์บอย" เนื่องจากเขามักจะนำเงินที่หามาได้จากการชกไปเที่ยวกลางคืน สังสรรค์ เล่นการพนัน และแทงสนุกเกอร์

จอมโวมีโอกาสครั้งสุดท้ายในการชิงแชมป์ของเวทีราชดำเนิน เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2532 โดยพบกับก้องนภา วัชรวิทย์ นักมวยรุ่นน้อง แต่เขากลับแพ้คะแนน จอมโวเลิกชกมวยเมื่อปลายปี พ.ศ.2532

อ้างอิง
มิสแกรนด์สมุทรสาคร
มิสแกรนด์สมุทรสาคร เป็นการประกวดนางงาม ระดับจังหวัดของประเทศไทย ซึ่งคัดเลือกตัวแทนจากจังหวัดสมุทรสาครไปประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2560 โดย พรทิพย์ วงษ์เชิดขวัญ

ตัวแทนจากจังหวัดสมุทรสาครยังไม่เคยคว้าตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ได้ รอบสูงสุดและรอบเดียวที่ตัวแทนของจังหวัดทำได้คือรอบ 20 คนสุดท้ายซึ่งปฐมาวดี ช่วยประสิทธิ์ทำได้ในปี พ.ศ. 2560

อ้างอิง
เจนเน-เจนโน
เจนเน-เจนโน ( ) เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกที่ตั้งอยู่ในหุบเขาแม่น้ำไนเจอร์ของประเทศมาลี ถือเป็นที่ตั้งเดิมของทั้งเจนเนและมาลี ซึ่งมีความหมายตรงตัวว่า "เจนเนโบราณ" และถือเป็นหนึ่งในศูนย์กลางเมืองที่เก่าแก่ที่สุดและเป็นแหล่งโบราณคดีที่มีชื่อเสียงที่สุดแอฟริกาตะวันตก
แหล่งโบราณคดีนี้ตั้งอยู่ห่างจากเมืองสมัยใหม่ประมาณ และเชื่อว่ามีความเกี่ยวข้องกับการค้าระยะไกลและอาจรวมถึงการปลูกข้าวในแอฟริกาด้วย เชื่อกันว่าพื้นที่นี้มีขนากมากกว่า แต่ยังไม่ได้รับการยืนยันผ่านงานสำรวจเชิงลึก ด้วยความช่วยเหลือจากการขุดค้นทางโบราณคดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยโรเดอริกและซูซาน แมคอินทอช สถานที่แห่งนี้จึงเป็นที่รู้จักกันว่ามีคนอาศัยอยู่ตั้งแต่ 250 ปีก่อน ค.ศ. จนถึง ค.ศ. 900 ก่อนหน้านี้ นักวิชาการไม่เชื่อว่าเครือข่ายการค้าขั้นสูงและสังคมที่ซับซ้อนได้พัฒนาขึ้นในแอฟริกาตะวันตกจนกระทั่งพ่อค้าเริ่มเดินทางมาจากทางเหนือ อย่างไรก็ตาม แหล่งโบราณคดีอย่างเจนเน-เจนโนได้หักล้างข้อโต้แย้งนี้ เนื่องจากธรรมเนียมเหล่านี้ในแอฟริกาตะวันตกเคยเจริญรุ่งเร
ได้หักล้างข้อโต้แย้งนี้ เนื่องจากธรรมเนียมเหล่านี้ในแอฟริกาตะวันตกเคยเจริญรุ่งเรืองมานานก่อนหน้านั้นแล้ว
เมื่อช่วงล่าสุด นักวิชาการตั้งข้อสรุปว่าอารยธรรมสมภาพนิยมของเจนเน-เจนโนน่าจะก่อตั้งโดยต้นตระกูล Mande ของชาวโมโซ ที่อยู่อาศัยของพวกเขาในพื้นที่นี้อยู่ในช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อน ค.ศ. ถึงคริสตศตวรรษที่ 13

อ้างอิง

ข้อมูล

* 
*

อ่านเพิ่ม

* Link is to a file of the complete issue. It contains poor images.
* Link requires subscription to Aluka.
* 
*

แหล่งข้อมูลอื่น
*Archaeology of West Africa at Rice University
*Old Towns of Djenné: UNESCO World Heritage Site
จังหวัดอีสเทิร์นเคป
จังหวัดอีสเทิร์นเคป ( ; , ) เป็นหนึ่งในเก้าจังหวัดของประเทศแอฟริกาใต้ เมืองหลวงคือ บิโช และเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือ เกเบอร์ฮา (พอร์ตเอลิซาเบท) ด้วยสภาพภูมิอากาศและเป็นเมืองสมัยศตวรรษที่ 19 ทำให้ที่นี่เป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมสำหรับนักท่องเที่ยว นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักในฐานะบ้านของนักเคลื่อนไหวต่อต้านการแบ่งแยกสีผิวหลายคน รวมถึงเนลสัน แมนเดลา สตีฟ บีโก และคริส ฮานี
จังหวัดนี้มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศ (168,966 กม. 2 ) รองจากจังหวัดนอร์เทิร์นเคป จังหวัดก่อตั้งขึ้นในปี 1994 จากดินแดนของชาวคอซา หรือ บันตูสถานของทรานสไก และซิสเก ร่วมกับพื้นที่ทางตะวันออกของจังหวัดเคป ส่วนกลางและตะวันออกของจังหวัดนี้เป็นดินแดนดั้งเดิมของชาวคอซาพื้นเมือง ในปี 1820 พื้นที่นี้ ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่ออาณาจักรคอซา เริ่มมีการตั้งถิ่นฐานโดยชาวยุโรปที่มาจาก อังกฤษ สกอตแลนด์ และ ไอร์แลนด์ จังหวัดอีสเทิร์นเคปเป็นจังหวัดเดียวในแอฟริกาใต้ที่จำนวนชาวแอฟริกันผิวดำลดลงจาก 86.6% เหลือ 85.7% นับตั้งแต่การสิ้นสุดการแบ่งแยกสีผิว (Apartheid) ในปี 1994

อ้างอิง
วัดโพธิ์งาม (จังหวัดนครนายก)
วัดโพธิ์งาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสาริกา อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก

วัดโพธิ์งามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520
วัดโพธิ์งามเป็นวัดที่มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์มากมาย ได้แก่ หลวงพ่อพระพุทธมงคลนิมิต (หลวงพ่อใหญ่ศักดิ์สิทธิ์) พระบรมสารีริกธาตุ ภายในวิหารจตุรภัทรมหามงคลนิมิต มีอนุสาวรีย์เจ้าพ่อขุนด่าน และพระราหูอมจันทร์ แก้เคล็ดปีชง ส่วนของศาลาพระราหูมีลักษณะทรง 8 เหลี่ยม สูง 8 เมตร กว้าง 8 เมตร พระราหูประดิษฐานอยู่ด้านบนสร้างด้วยไม้มงคล 9 ชนิด แต่ละชนิดมีอายุกว่า 100 ปี ฐานล่างประกอบเสาไม้มงคล แกะสลักลวดลาย จำนวน 9 ชนิด คือ ไม้สัก ไม้พะยูง ไม้ขนุน ไม้ทองหลาง ไม้ชัยพฤกษ์ ไม้กันเกรา ไม้สีศก ไม้ทรงบาดาล และไม้ราชพฤกษ์

อ้างอิง
รักแท้ เมืองสุรินทร์
บุญธรรม ถ้อยกระโทก (เกิด 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503) หรือที่รู้จักในชื่อ รักแท้ เมืองสุรินทร์ เป็นอดีตนักมวยไทยอาชีพชาวไทย เขาเป็นอดีตแชมป์รุ่นไลท์เวทของสนามมวยราชดำเนินที่โด่งดังในช่วงทศวรรษที่ 1970 และ 1980

เขาฝึกซ้อมที่ค่ายมวยเมืองสุรินทร์ ซึ่งเป็นค่ายที่สร้างนักมวยระดับแนวหน้ามากมาย เช่นแสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์และไอ้หมัดสากเหล็ก สำราญศักดิ์ เมืองสุรินทร์

ประวัติและอาชีพ
รักแท้เริ่มฝึกมวยไทยตั้งแต่อายุ 14 ปี ภายใต้การดูแลของสมหวัง อุตตมะพันธ์ เขาชกที่ชัยภูมิ ขอนแก่น และมหาสารคาม รวม 30 ครั้ง จนได้รับการยกย่องให้เป็นนักมวยระดับแนวหน้า

อ้างอิง
วัดลำดวน (จังหวัดตราด)
วัดลำดวน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองเสม็ด อำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด

วัดลำดวนเป็นวัดที่สร้างในสมัยอยุธยา ตามประวัติระบุว่าเป็นที่ตั้งทัพของพระเจ้าตากสิน เพื่อรวบรวมฝึกปรือกำลังพลเพื่อกลับไปตีพม่า กู้กรุงศรีอยุธยากลับคืน ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2370 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2501
ภายในบริเวณวัดมีเจดีย์โบราณขนาดใหญ่ชื่อว่า เจดีย์ศรีบูรพา เป็นเจดีย์ศิลาแลงที่ได้รับการบูรณะโดยกรมศิลปากร พร้อมเจดีย์บริวารอีก 4 องค์ และมีพระพุทธรูปปางสมาธิ 2 องค์ ที่มีลักษณะคล้ายพระพุทธรูปในศิลปะลังกา บริเวณด้านหลังวัดยังพบร่องรอยของบ่อศิลาแลง ฐานเจดีย์เก่า ลักษณะเป็นฐานสิ่งก่อสร้างก่อด้วยศิลาแลงเสริมอิฐและกระเบื้องดินเผา ผังรูป สี่เหลี่ยมจัตุรัสซ้อนกัน ไม่สามารถระบุรูปทรงได้แน่ชัด ร่องรอยการตัดศิลาแลง ปรากฏอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของวัดซึ่งเป็นชายเนินที่ลาดลงไป ลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมขนาดต่าง ๆ ปรากฏอยู่บนก้อนศิลาแลงขนาดใหญ่ ซึ่งปรากฏร่องรอยของฐานเสาราวบันไดทรงกลม และโกลนช้างหมอบที่เป็นศิลาแลงอยู่บริเวณด้านข้าง และมีก้อนศิลาแลงที่ตัดแล้วมาเ
ลม และโกลนช้างหมอบที่เป็นศิลาแลงอยู่บริเวณด้านข้าง และมีก้อนศิลาแลงที่ตัดแล้วมาเรียงเป็นบันไดทางขึ้นสู่วัด
หอจดหมายเหตุซามี
]]
หอจดหมายเหตุซามี ( ; ) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2531 เป็นมูลนิธิเพื่อตอบสนองความต้องการในการค้นหาและอนุรักษ์แหล่งที่มาทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และแหล่งข้อมูลร่วมสมัยของชาวซามี เดิมมีชื่อว่า สถาบันซามี ( ; ) โดยเทศบาลแคตุเคนุ ( ; ) ได้มีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในการจัดตั้งหอจดหมายเหตุแห่งนี้ อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2548 ได้โอนความรับผิดชอบด้านการบริหารให้กับหอจดหมายเหตุแห่งชาตินอร์เวย์ ( ) และในปี พ.ศ. 2550 หอจดหมายเหตุแห่งนี้ได้แยกเป็นหน่วยงานอิสระภายใต้หอจดหมายเหตุแห่งชาติ หอจดหมายเหตุนี้ทำงานร่วมกับคลังเอกสารส่วนบุคคลของชาวซามี ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบดูแลทั่วประเทศ เอกสารส่วนบุคคลของชาวซามี คือ จดหมายเหตุ หรือชุดสะสม เอกสาร เทปบ
บดูแลทั่วประเทศ เอกสารส่วนบุคคลของชาวซามี คือ จดหมายเหตุ หรือชุดสะสม เอกสาร เทปบันทึกเสียง ภาพถ่าย ภาพยนตร์ จดหมายเหตุอิเล็กทรอนิกส์ ฯลฯ ที่สมาคม องค์กร บุคคลทั่วไป และเขตปกครองตนเอง ฯลฯ ได้สร้างขึ้น รวบรวม หรืออนุรักษ์ไว้ จดหมายเหตุเหล่านี้เป็นแหล่งเอกสารสำคัญสำหรับความเข้าใจกระบวนการทางสังคม วัฒนธรรม และการเมืองต่าง ๆ ในประชาสังคมของชาวซามี นักวิจัยที่รวบรวมเอกสารที่เกี่ยวข้องกับชาวซามีให้ความร่วมมือที่จะส่งมอบข้อมูลเหล่านี้ให้กับหอจดหมายเหตุซามีเช่นกัน นอกจากนี้ หอจดหมายเหตุยังดูแลคลังเอกสารสาธารณะของชาวซามีอีกหลายแห่ง โดยร่วมมือกับหอจดหมายเหตุแห่งรัฐทรุมเซอ
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2552 หอจดหมายเหตุตั้งอยู่ที่ศูนย์การเรียนรู้ร่วมเตียโตซีดา ( ) ในหมู่บ้านแคตุเคนุ ( ; ) หอจดหมายเหตุร่วมมือกับสถาบันและศูนย์วิจัย ชุมชนวิจัย องค์กร และทีมงานชาวซามี ทั้งในประเทศนอร์เวย์ องค์การข้ามพรมแดน และนานาชาติ หอจดหมายเหตุริเริ่มและดำเนินโครงการต่าง ๆ เพื่ออนุรักษ์ เผยแพร่ และจัดระเบียบชุดสะสมและจดหมายเหตุในรูปแบบดิจิทัลที่น่าสนใจเป็นพิเศษสำหรับชุมชนชาวซามี คลังข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับชาวซามีโดยเฉพาะยังพบได้ในหอจดหมายเหตุแห่งรัฐทรุมเซอ หอจดหมายเหตุแห่งชาตินอร์เวย์ หอจดหมายเหตุแห่งรัฐทร็อนไฮม์ จดหมายเหตุระหว่างเทศบาลในเทศมณฑลนูลัน เทศมณฑลทรุมส์ และเทศมณฑลฟินมาร์ก รวมถึงพิพิธภัณฑ์และศูนย์ชาวซามีหลายแห่ง จดหมายเหตุของชาวซามียั
ละเทศมณฑลฟินมาร์ก รวมถึงพิพิธภัณฑ์และศูนย์ชาวซามีหลายแห่ง จดหมายเหตุของชาวซามียังได้รับการเก็บรักษาไว้ในสถาบันต่าง ๆ ในกลุ่มประเทศนอร์ดิกและในประเทศรัสเซียอีกด้วย
รุ่นพี่โนอาเป็นเพื่อนผมครับ
เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยเอ็นมะ อากิยามะ ได้เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารมังงะแนวเซเน็งยังจัมป์รายสัปดาห์ของชูเอชะเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566 ได้รับการแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์

ตัวละคร
; 
: 
; 
:

สื่อ
มังงะ
รุ่นพี่โนอาเป็นเพื่อนผมครับเขียนและวาดภาพประกอบโดยเอ็นมะ อากิยามะ ได้เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารมังงะแนวเซเน็งยังจัมป์รายสัปดาห์ของชูเอชะ เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ตอนต่างๆ ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง) จำนวน 10 เล่ม ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2569 สำนักพิมพ์รักพิมพ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ฉบับภาษาไทยเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2568
สื่ออื่นๆ
วิดีโอโปรโมตเพื่อรำลึกถึงการเปิดตัวเล่มแรกของซีรีส์ได้รับการเผยแพร่บนยูทูบช่อง Weekly Young Jump เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2566 โดยมีเสียงพากย์ของมายุ โยชิโอกะและเค็งโงะ คาวานิชิ

ผลตอบรับ
ซีรีส์นี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมังงะถัดไป ครั้งที่ 10 ในประเภทมังงะตีพิมพ์ และได้รับการจัดอันดับอยู่ในอันดับที่ 8

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
วัดแม่พะยวบ
วัดแม่พะยวบ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะตะเภา อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก พื้นที่ตังวัดเป็นที่ราบ
ลุ่ม อยู่ริมแม่น้ำปิงทางฝั่งตะวันตก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 4 ไร่ 37 ตารางวา ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระพิษณุ ฐิตโสภโณ

วัดแม่พะยวบสร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2310 มีนามตามชื่อบ้านประชาชนร่วมใจกันจัดสร้างวัดนี้ ในบางช่วงบางปีก็ขาดพระสงฆ์อยู่จำพรรษาไปบ้าง และได้รับการทะนุบำรุงบูรณะพัฒนาขึ้นมาใหม่

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยวิหารกว้าง 4 เมตร ยาว 8 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 ศาลาการเปรียญตั้งอยู่ติดกับวิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 และกุฏิสงฆ์จำนวน 2 หลัง
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการอินตา อายุวฑฺโก พ.ศ. 2505–2522
* พระอยู่ ฉนฺทจิตฺโต พ.ศ. 2526–
* พระพิษณุ ฐิตโสภโณ

อ้างอิง
เหนือธรณี ทองราชา
เสถียร สังข์ทอง (เกิด 25 ตุลาคม พ.ศ. 2514), หรือที่รู้จักในชื่อ เหนือธรณี ทองราชา เป็นอดีตนักมวยไทยอาชีพชาวไทย เขาไม่เคยเป็นแชมป์ของสนามมวยเวทีลุมพินีหรือสนามมวยราชดำเนินเลย แต่สามารถเอาชนะนักมวยระดับแชมป์หลายคน เขาได้รับฉายาว่า "ไอ้แรดดง" จากสไตล์ที่ดุดันของเขา โดยโด่งดังในช่วงทศวรรษที่ 1980 และ 1990

อาชีพ
เหนือธรณีได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในนักมวยที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในช่วงปลายทศวรรษที่ 1980 และ 1990 ภายใต้การจัดการแข่งขันของโปรโมเตอร์ชื่อดังอย่างทรงชัย รัตนสุบรรณ
นักชกชื่อดังที่เขาเคยชกด้วย ได้แก่นำพล หนองกี่พาหุยุทธ, นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ, ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ, เด่น เมืองสุรินทร์, สำราญทอง เกียรติบ้านช่อง, จงสนั่น แฟร์เท็กซ์, โอโรโน่ พ.เมืองอุบล, ฤทธิชัย ลูกเจ้าแม่ไทรทอง, จอมจุมพิต แสงเทียนน้อย ส.รุ่งโรจน์, ชาญเดช ส.พรานทะเล, ไอ้หนุ่มชีวาส วังจั่นน้อย ส.พลังชัย, ซุปเปอร์เล็ก ศรอีสาน, เมธี เจดีย์พิทักษ์, ราชศักดิ์ ส.วรพิน

ในการชกกับเด่น เมืองสุรินทร์เมื่อปี พ.ศ. 2536 เขาส่งเด่นลงไปนับแปดสองครั้งแต่แพ้ทีเคโอในยกที่ 3 เนื่องจากเด่นฟันศอกเข้าที่ใบหน้าจนเกิดบาดแผลและมีเลือดไหลลงมาที่ใบหน้า
หลังจากเลิกชกมวย เขาก็ผันตัวมาเป็นเทรนเนอร์ และต่อมาก็ย้ายไปอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น หนึ่งในลูกศิษย์ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของเขาคือมาซาโตะ โคบายาชิ แชมป์ K-1 MAX

อ้างอิง
พิพิธภัณฑ์จังหวัดนนทบุรี
พิพิธภัณฑ์จังหวัดนนทบุรี เป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดตั้งโดยเทศบาลนครนนทบุรี จัดแสดงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และวัฒนธรรมของจังหวัดนนทบุรี ตั้งอยู่ในพื้นที่ของศาลากลางจังหวัดนนทบุรีหลังเก่า บริเวณท่าน้ำนนทบุรี ตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ประวัติ
อาคารซึ่งเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์จังหวัดนนทบุรีสร้างโดยกระทรวงยุติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2453 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมาจากการแบ่งพื้นที่จากที่ดินที่จัดซื้อไว้เตรียมสร้างเรือนจำมหันตโทษ (เรือนจำกลางบางขวาง) เดิมมีจุดประสงค์จะใช้อาคารหลังนี้เป็นโรงเรียนกฎหมาย แต่เนื่องจากหาบุคลากรไม่ได้ จึงใช้อาคารเป็นที่ตั้งของโรงเรียนราชวิทยาลัยแทน อาคารสร้างเสร็จและเปิดการสอนเมื่อ พ.ศ. 2454 หลังพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2468 โรงเรียนราชวิทยาลัยปิดตัวลงเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำและยุบรวมกับโรงเรียนมหาดเล็กหลวงไปเป็นวชิราวุธวิทยาลัย อาคารหลังนี้จึงถูกทิ้งร้างไป
เมื่อ พ.ศ. 2471 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ย้ายศาลากลางประจำจังหวัดนนทบุรีจากที่ตั้งเดิมที่บ้านตลาดขวัญมาที่อาคารหลังนี้ อาคารหลังนี้ถูกใช้เป็นศาลากลางจังหวัดจนถึง พ.ศ. 2535 เมื่อศาลากลางประจำจังหวัดนนทบุรีย้ายไปตั้งที่ศูนย์ราชการจังหวัดนนทบุรีที่ตำบลบางกระสอ จากนั้นกระทรวงมหาดไทยจึงใช้อาคารหลังนี้เป็นที่ตั้งของวิทยาลัยมหาดไทยจนถึง พ.ศ. 2551 เมื่อวิทยาลัยมหาดไทยย้ายที่ตั้งไปอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี

เมื่อ พ.ศ. 2552 เทศบาลนครนนทบุรีดำเนินการปรับปรุงอาคารส่วนหน้าของศาลากลางจังหวัดนนทบุรีหลังเก่าให้เป็นพิพิธภัณฑ์จังหวัดนนทบุรีและเปิดทำการเมื่อวันที่ 15 กันยายนของปีนั้น
ส่วนจัดแสดง
อาคารของพิพิธภัณฑ์จังหวัดนนทบุรีเป็นอาคาร 2 ชั้นทำจากไม้สัก มีลักษณะเป็นสถาปัตยกรรมแบบตะวันตกที่ประยุกต์ให้เข้ากับภูมิอากาศเขตร้อน หันหน้าออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนอาคารหลังนี้เป็นโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2524

พิพิธภัณฑ์จังหวัดนนทบุรีแบ่งส่วนจัดแสดงเป็น 2 ชั้น ชั้นละ 4 ส่วน :

* ชั้นล่าง จัดแสดงเกี่ยวกับข้อมูลของจังหวัดนนทบุรีและศาลากลางหลังเก่า ประกอบด้วยส่วนจัดแสดงต่อไปนี้:
# โถงต้อนรับ
# ศาลากลางจังหวัดนนทบุรีหลังเก่า
# ภาพอดีตนนทบุรี เมืองสวนผลไม้แห่งลุ่มน้ำเจ้าพระยา
# วิจิตรศิลป์ถิ่นนนท์ / เกียรติยศแห่งนนทบุรี
* ชั้นบน จัดแสดงเกี่ยวกับเครื่องปั้นดินเผานนทบุรี ประกอบด้วยส่วนจัดแสดงต่อไปนี้:
# เครื่องปั้นดินเผา สัญลักษณ์แห่งนนทบุรี
# เครื่องปั้นดินเผาบ้านเกาะเกร็ดและบ้านบางตะนาวศรี
# ภูมิปัญญาการผลิตเครื่องปั้นดินเผานนทบุรี
# การค้าเครื่องปั้นดินเผานนทบุรีในอดีต

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* พิพิธภัณฑ์จังหวัดนนทบุรี ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร 
* พิพิธภัณฑ์นนทบุรี ที่เว็บไซต์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
* พิพิธภัณฑ์จังหวัดนนทบุรี ที่เว็บไซต์ของเทศบาลนครนนทบุรี
พิพิธภัณฑ์ตำหนักสมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสฺสเทวมหาเถร)
พิพิธภัณฑ์ตำหนักสมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสฺสเทวมหาเถร) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในเขตสังฆาวาสของวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร เดิมที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์เป็นตำหนักที่ประทับของสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (แพ ติสฺสเทโว) สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายกพระองค์ที่ 12 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์และเจ้าอาวาสลำดับที่ 4 ของวัดสุทัศน์
ประวัติ
พิพิธภัณฑ์ตำหนักสมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสฺสเทวมหาเถร) เดิมเป็นอาคารกุฎิใหญ่ภายในคณะ 6 ของวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) และใช้เป็นที่จำพรรษาของเจ้าอาวาสตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 3 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสฺสเทโว) ทรงประทับที่กุฏิหลังนี้เมื่อทรงขึ้นดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสลำดับที่ 4 ของวัดสุทัศน์เมื่อ พ.ศ. 2443 ขณะทรงดำรงสมณศักดิ์เป็นพระธรรมโกษาจารย์ และเมื่อพระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 12 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 กุฏิที่ประทับของพระองค์จึงเรียกกันว่าเป็น "ตำหนักสมเด็จพระสังฆราช" หลังพระองค์สิ้นพระชน
ประทับของพระองค์จึงเรียกกันว่าเป็น "ตำหนักสมเด็จพระสังฆราช" หลังพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487 ตำหนักที่ประทับถูกใช้เป็นห้องเก็บของที่พระองค์เคยทรงใช้สอย
เมื่อ พ.ศ. 2556 พระพรหมวชิรมุนี (เชิด จิตฺตคุตฺโต) เจ้าอาวาสวัดสุทัศน์รูปปัจจุบัน เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์เป็นพระธรรมรัตนดิลกและดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเจ้าอาวาส เห็นว่าเวลานั้นตำหนักสมเด็จพระสังฆราชอยู่ในสภาพชำรุดทรุดโทรมขาดการดูแลจึงมีความคิดจะบูรณะตำหนักและจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์เพื่อให้ผู้สนใจได้เข้ามาศึกษา สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (วีระ ภทฺทจารี) เจ้าอาวาสวัดสุทัศน์ในเวลานั้นมอบหมายให้พระพรหมวชิรมุนีเป็นประธานการดำเนินโครงการบูรณะตำหนักเพื่อจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์ กรมศิลปากรได้ร่วมกับวัดสุทัศน์ในการดำเนินโครงการ โดยมอบหมายให้สำนักสถาปัตยกรรมรับหน้าที่สำรวจ ออกแบบ และประมาณการ มอบหมายให้สำนักพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติรับหน้าที่สำรวจ จัดหมวดหมู่ และจัดทำทะเ
ณการ มอบหมายให้สำนักพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติรับหน้าที่สำรวจ จัดหมวดหมู่ และจัดทำทะเบียนศิลปวัตถุจำนวนมากกว่า 20,000 รายการ และมอบหมายให้สำนักหอสมุดแห่งชาติรับหน้าที่สำรวจ อนุรักษ์ และจัดทำทะเบียนเอกสารโบราณประเภทคัมภีร์ใบลานและสมุดไทย โครงการใช้เวลาดำเนินการเป็นเวลาประมาณ 10 ปีจึงแล้วเสร็จ มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2567
ส่วนจัดแสดง
พิพิธภัณฑ์แบ่งส่วนจัดแสดงเป็น 5 ห้อง :

* ตำหนักประทับ: จัดแสดงพระประวัติ พระกรณียกิจ เครื่องใข้ส่วนพระองค์ งานพุทธศิลป์ฝีพระหัตถ์ และศิลปวัตถุเกี่ยวกับศาสนาพุทธ

* หอพระกรรมฐาน: จัดแสดงพระพุทธรูปและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของวัด เช่น พระสุนทรีวาณี, หลวงพ่อดำ (พระพุทธรูปสมัยเชียงแสน), พระนิรโรคันตราย ภาพจิตรกรรมสมถกรรมฐานจำนวน 11 ภาพ และพระพุทธรูปสำคัญอื่น ๆ

* หอไตร: จัดแสดงตาลปัตร ย่าม และผ้ากราบ

* กุฏิเรือนแถวตะวันออก: จัดแสดงเอกสารโบราณต่าง ๆ และศิลปวัตถุที่เกี่ยวข้อง

* กุฏิเรือนแถวตะวันตก: จัดแสดงเครื่องพุทธบูชาหรือพุทธภัณฑ์ต่าง ๆ

อ้างอิง
บรรณานุกรม
* สุพิชัย พิมพ์ศิริจันทร์และคณะ, พระครูปลัดสุวัฒนสารคุณ (สุชาติ สุชาตเมธี) (บก.), พิพิธภัณฑ์ตำหนักสมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสฺสเทวมหาเถร), วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร, 2567.

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* พิพิธภัณฑ์ตำหนักสมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสฺสเทวมหาเถร) ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร
พิพิธภัณฑ์เหรียญกษาปณานุรักษ์
พิพิธภัณฑ์เหรียญกษาปณานุรักษ์ เป็นพิพิธภัณฑ์เฉพาะทางเกี่ยวกับเงินตรา ก่อตั้งโดยกรมธนารักษ์ ตั้งอยู่บนถนนจักรพงษ์ แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
กระทรวงการคลังมีนโยบายให้สร้างพิพิธภัณฑ์เฉพาะทางเกี่ยวกับเงินตรา จึงมอบหมายให้กรมธนารักษ์จัดสร้างพิพิธภัณฑ์ภายใต้แนวคิด "วิถีแห่งเงินตรา สินล้ำค่าของแผ่นดิน" กระทรวงการคลังได้ขอพระราชทานชื่อพิพิธภัณฑ์จากพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว พิพิธภัณฑ์จึงได้รับพระราชทานชื่อว่า "พิพิธภัณฑ์เหรียญกษาปณานุรักษ์" หมายถึงสถานที่เก็บรวบรวมและแสดงสิ่งต่าง ๆ เกี่ยวกับเหรียญอันเป็นที่อนุรักษ์เหรียญกษาปณ์ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินีเสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิดพิพิธภัณฑ์เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2562

ส่วนจัดแสดง
ภายในพิพิธภัณฑ์เหรียญกษาปณานุรักษ์จัดแสดงเงินตราโบราณ เหรียญกษาปณ์หมุนเวียน เหรียญกษาปณ์ที่ระลึก เหรียญต่างประเทศ และเผยแพร่ภารกิจของกรมธนารักษ์ด้านการผลิตเหรียญกษาปณ์และการอนุรักษ์เงินตราโบราณ

พิพิธภัณฑ์แบ่งส่วนจัดแสดงเป็น 3 ชั้น :

* ชั้น 1 ประกอบด้วย:
# ห้องปฐมบทแห่งเงินตรา
# ห้องเส้นทางวิวัฒนาการเงินตรา 
# ห้องพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระผู้ปฏิรูปเหรียญกษาปณ์ไทย

* ชั้น 2 ประกอบด้วย:
# ห้องนานาอาณาจักรเหรียญ
# ห้องเริ่มต้นอาณาจักรไทย
# ห้องวิวัฒนาการพดด้วง
# ห้องกษาปณ์รัตนโกสินทร์
# ห้องเหรียญกับสังคมไทย
# ห้องเหรียญนานาชาติ
# ห้องกว่าจะมาเป็นเหรียญ
# ห้องรู้รอบเหรียญ
# ห้องร้อยเรียงเรื่องเงินตรา
* ชั้น 3 ประกอบด้วย:
# ห้องวัฒนากษาปณ์ไทย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* พิพิธภัณฑ์เหรียญกษาปณานุรักษ์ ที่เว็บไซต์มิวเซียมไทยแลนด์
* พิพิธภัณฑ์เหรียญกษาปณานุรักษ์ ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร 
* พิพิธภัณฑ์เหรียญกษาปณานุรักษ์ ที่เว็บไซต์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
ราชศักดิ์ ส.วรพิน
ภูศักดิ์ เกิดรัมย์ (เกิด 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510) เป็นที่รู้จักในชื่อ ราชศักดิ์ ส.วรพิน เป็นอดีตนักมวยไทยอาชีพชาวไทย เขาเป็นอดีตแชมป์ของสนามมวยราชดำเนินถึง 3 รุ่น ที่โด่งดังในช่วงทศวรรษที่ 1980 และ 1990

ประวัติและอาชีพ
ราชศักดิ์เริ่มชกมวยไทยตั้งแต่อายุ 14 ปี เขาได้รับการฝึกฝนจากพ่อที่บ้านของเขาในจังหวัดบุรีรัมย์ และทำการชกในจังหวัดใกล้เคียง ได้แก่ สุรินทร์ อุบลราชธานี และนครราชสีมา ในปี พ.ศ. 2530 เขาได้ย้ายเข้ามาอยู่ในกรุงเทพฯ โดยเข้ามาอยู่ในค่ายส.วรพิน
ในปี พ.ศ. 2532 เขาเอาชนะเอกพล ชูวัฒนะ คว้าแชมป์รุ่น 115 ปอนด์ของสนามมวยราชดำเนิน ต่อมาในปีเดียวกันนั้น เขาถูกจับคู่ให้เจอกับหลังสวน พันธ์ยุทธภูมิ เจ้าของฉายาขุนเข่าไร้น้ำใจในการชกแบบแชมป์เจอแชมป์ เขาแพ้คะแนนแต่ก็ชนะการชกแก้มือในอีกไม่ถึงเดือนต่อมา

ราชศักดิ์กลายเป็นนักมวยที่ประสบความสำเร็จในสังเวียนแถบกรุงเทพฯ ด้วยสไตล์มวยเข่าที่หนักหน่วง โดยส่วนใหญ่เขาชกให้กับโปรโมเตอร์ชื่อดังอย่างแคล้ว ธนิกุล ตลอดอาชีพของเขา เขาคว้าแชมป์ของสนามมวยราชดำเนินใน 3 รุ่นน้ำหนักที่แตกต่างกัน และเอาชนะนักชกชื่อดังในยุคของเขาเช่นหลังสวน พันธ์ยุทธภูมิ, เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง, เทอดเกียรติ ศิษย์เทพพิทักษ์, โรเบิร์ต แก่นนรสิงห์ และพ่อบ้านไม่รู้โรย ฉมวกเพชร ช่อชะมวง
หลังจากเลิกชกมวยแล้ว ราชศักดิ์ก็ผันตัวมาเป็นเทรนเนอร์ โดยเริ่มจากค่ายเก่าของเขาอย่าง ส.วรพิน และต่อมาก็ย้ายไปอยู่ตามค่ายต่าง ๆ

อ้างอิง
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดม่วง
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดม่วง เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในวัดม่วง ตำบลบ้านม่วง อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี จัดแสดงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และวัฒนธรรมของชุมชนชาวมอญ
ประวัติ
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดม่วงก่อตั้งขึ้นจากความร่วมมือระหว่างวัดม่วง ชาวบ้านม่วง ชาวมอญในลุ่มแม่น้ำแม่กลอง และมหาวิทยาลัยศิลปากร โดยพระครูวรธรรมพิทักษ์ (ลม พลธมฺโม) เจ้าอาวาสวัดม่วงในเวลานั้นร่วมกับชาวบ้านในการรวบรวมโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และเครื่องมือเครื่องใช้ต่าง ๆ ที่สะท้อนถึงความเป็นมาและขนบธรรมเนียมประเพณีของชุมชนชาวมอญนำมาจัดแสดง พิพิธภัณฑ์ยังจัดตั้งขึ้นเนื่องในวโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถซึ่งตรงกับวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2535 โดยได้รับพระราชทานคำแนะนำในการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พิพิธภัณฑ์เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 โดยสมเด็จพ
มารี พิพิธภัณฑ์เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิดพิพิธภัณฑ์
ส่วนจัดแสดง
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดม่วงแบ่งส่วนจัดแสดงเป็น 7 ส่วน 
# โถง
# มอญในตำนาน
# มอญในทางประวัติศาสตร์
# ภาษามอญและจารึกภาษามอญ 
# ประเพณีวัฒนธรรมมอญ
# มอญอพยพ
# มอญในไทยและผู้นำทางวัฒนธรรม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดม่วง ที่เว็บไซต์มิวเซียมไทยแลนด์
* พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดม่วง ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร 
* พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดม่วง ที่เว็บไซต์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
* พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดม่วง ที่เว็บไซต์เที่ยวราชบุรีดอตคอม
พิพิธภัณฑ์หนังใหญ่วัดขนอน
พิพิธภัณฑ์หนังใหญ่วัดขนอน เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในวัดขนอน ตำบลสร้อยฟ้า อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงนิทรรศการหนังใหญ่ ประวัติความเป็นมา และกรรมวิธีการแกะตัวหนังใหญ่
ประวัติ
หนังใหญ่ของวัดขนอนสร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ริเริ่มโดยพระครูศรัทธาสุนทรหรือหลวงปู่กล่อม เจ้าอาวาสของวัดขนอนในเวลานั้น โดยท่านได้ชักชวนครูอั๋ง ช่างจาด ช่างจ๊ะ และช่างพ่วงมาร่วมกันแกะตัวหนัง หนังใหญ่ชุดแรกที่สร้างคือชุดหนุมานถวายแหวน และสร้างเพิ่มอีกจนมีจำนวนรวมทั้งหมด 9 ชุด มีตัวหนังทั้งหมด 313 ตัว หลังพระครูศรัทธาสุนทรมรณภาพเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2485 การแสดงหนังใหญ่ก็ค่อย ๆ หยุดไป เหลือเพียงการแสดงในวันครบรอบการมรณภาพซึ่งลูกศิษย์จะร่วมกันเชิดถวายทุกปีในช่วงแรก ๆ เมื่อเวลาผ่านไปหนังใหญ่เสื่อมความนิยม ตัวหนังจึงถูกกลับไว้ในศาลาดินหลังเก่า ๆ โดยขาดการรักษาดูแล จนกระทั่งประมาณ พ.ศ. 2519 ศาส
ึงถูกกลับไว้ในศาลาดินหลังเก่า ๆ โดยขาดการรักษาดูแล จนกระทั่งประมาณ พ.ศ. 2519 ศาสตราจารย์ พันตรีหญิง คุณหญิงผะอบ โปษะกฤษณะมาการวิจัยในวัดขนอน เมื่อผลงานวิจัยเผยแพร่ออกไปก็ทำให้หนังใหญ่กลายเป็นที่รู้จักอีกครั้ง วัดขนอนและชุมชนจึงความเห็นร่วมกันว่าควรนำประเพณีการแสดงหนังใหญ่กลับมาฝึกหัดให้นักเรียนและคนในชุมชน เกิดเป็นคณะหนังใหญ่วัดขนอนที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ ได้ออกแสดงตามงานต่าง ๆ ในกรุงเทพฯ และจังหวัดใกล้เคียง
เมื่อ พ.ศ. 2532 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงมีพระราชดำริให้วัดขนอนอนุรักษ์หนังใหญ่ที่มีอยู่ทั้งหมด และจัดทำหนังใหญ่ชุดใหม่เพื่อใช้ในการแสดงแทน โดยมหาวิทยาลัยศิลปากรเป็นผู้รับผิดชอบในการจัดทำหนังใหญ่ชุดใหม่และนำมาทูลเกล้าฯ ถวายสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2538 ณ โรงละครแห่งชาติ พระองค์พระราชทานหนังใหญ่ชุดใหม่ให้วัดขนอนใช้ในการแสดงต่อไป พระองค์พระราชทานพระราชดำริให้มหาวิทยาลัยศิลปากรดำเนินการจัดสร้างพิพิธภัณฑ์หนังใหญ่วัดขนอนโดยปรับปรุงหมู่เรือนไทยที่เป็นกฺฎิสงฆ์และศาลาการเปรียญของวัดมาดัดแปลงเป็นพิพิธภัณฑ์เพื่อใช้เก็บรักษาตัวใหญ่ชุ
นกฺฎิสงฆ์และศาลาการเปรียญของวัดมาดัดแปลงเป็นพิพิธภัณฑ์เพื่อใช้เก็บรักษาตัวใหญ่ชุดเก่าและเป็นแหล่งเรียนรู้ให้กับผู้สนใจ พิพิธภัณฑ์เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2542 และถือเป็นส่วนหนึ่งในการร่วมเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (รัชกาลที่ 9) เนื่องในพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* พิพิธภัณฑ์หนังใหญ่วัดขนอน ที่เว็บไซต์มิวเซียมไทยแลนด์
* พิพิธภัณฑ์หนังใหญ่วัดขนอน ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร 
* พิพิธภัณฑ์หนังใหญ่ วัดขนอน ที่เว็บไซต์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
* วัดขนอนหนังใหญ่ ที่เว็บไซต์เที่ยวราชบุรีดอตคอม
จังหวัดแซนจอน
จังหวัดแซนจอน ( , ) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน มีเมืองหลักคือเมือง แซนจอน เป็นจังหวัดบนภูเขาที่มีพื้นที่ประมาณ 22,000 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ในภูมิภาค 3 ของอิหร่าน ประชากรสองในสามของจังหวัดอาศัยอยู่ในเมือง ส่วนใหญ่ที่เมืองหลักและแอบแฮร์

ชาวอาเซอร์ไบจานเป็นกลุ่มชาติพันธุ์หลักในจังหวัดนี้ รองลงมาคือ ชาวตาต เช่นเดียวกับทุกภูมิภาคของอิหร่าน ภาษากลาง คือ ภาษาเปอร์เซีย

อ้างอิง
มิสแกรนด์พระนครศรีอยุธยา
มิสแกรนด์พระนครศรีอยุธยา เป็นการประกวดนางงามระดับจังหวัดของประเทศไทย ซึ่งคัดเลือกตัวแทนจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยาไปประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2559 โดยทิพภาวีร์ ศุภนคร

ตัวแทนจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยายังไม่สามารถคว้าตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ได้ ตำแหน่งสูงสุดที่พวกเขาได้รับคือเข้ารอบ 10 คนสุดท้ายซึ่งทำได้ในปี พ.ศ. 2563 โดยอิสรีย์ รอดวิเศษ

อ้างอิง
มิสแกรนด์อุตรดิตถ์
มิสแกรนด์อุตรดิตถ์ ( ) เป็นการประกวดนางงามระดับจังหวัดซึ่งคัดเลือกตัวแทนจากจังหวัดอุตรดิตถ์ไปประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2559 โดยสิบตรีกริช พลเดชวิสัย เป็นการประกวดนางงามระดับจังหวัดร่วมกับอีก 4 เวทีในภาคเหนือตอนล่าง

ตัวแทนจากจังหวัดอุตรดิตถ์ยังไม่สามารถคว้าตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ได้

อ้างอิง
จิปาถะภัณฑ์สถานบ้านคูบัว
จิปาถะภัณฑ์สถานบ้านคูบัว เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในวัดโขลงสุวรรณคีรี ตำบลคูบัว อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี จัดแสดงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และวัฒนธรรมของชุมชนชาวไทยวน

ประวัติ
จิปาถะภัณฑ์สถานบ้านคูบัวริเริ่มขึ้นโดย ดร. อุดม สมพร ซึ่งภายหลังคือผู้อำนวยการจิปาถะภัณฑ์สถานบ้านคูบัว และเป็นประธานสหกรณ์ไท-ยวนราชบุรี ดร. อุดมมีเชื้อสายไทยวนคูบัว บ้านไร่ต้นมะม่วง มีแนวคิดที่จะสืบสานวัฒนธรรมไทยวน จึงร่วมกับชาวไทยวนอีกหลายคนในการดำเนินการจัดสร้างจิปาถะภัณฑ์สถานบ้านคูบัว โดยประสานงานกับคณะกรรมการวัดโขลงสุวรรณคีรี ดำเนินการขออนุญาตใช้พื้นที่ของวัดโขลงสุวรรณคีรีในการจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์
เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2542 พระครูสิทธิวชิราธร เจ้าอาวาสวัดโขลงสุวรรณคีรีในเวลานั้น ร่วมด้วยคณะกรรมการวัดโขลงสุวรรณคีรีและชาวบ้านในการพิจารณาเรื่องการขอใช้พื้นที่วัด ที่ประชุมมีมติเป็นเอกฉันท์อนุญาติให้ใช้พื้นที่วัดในการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ และมีการลงนามในหนังสืออนุญาตเมื่อวันที่ 12 ของเดือนเดียวกันนั้น อาคารของพิพิธภัณฑ์เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2545 สร้างเสร็จเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2546 องค์กรบริหารส่วนจังหวัดราชบุรีจัดพิธีมอบอาคารให้องค์การบริหารส่วนตำบลคูบัวและคณะกรรมการจัดสร้างพิพิธภัณฑ์เป็นผู้รับผิดชอบอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 การตกแต่งและจัดแสดงภายในพิพิธภัณฑ์เริ่มต้นเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ.
พ.ศ. 2546 การตกแต่งและจัดแสดงภายในพิพิธภัณฑ์เริ่มต้นเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แล้วเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549
ส่วนจัดแสดง
ตัวอาคารของจิปาถะภัณฑ์สถานบ้านคูบัวเป็นอาคาร 2 ชั้น มีความยาว 24 เมตร กว้าง 18 เมตร แบ่งส่วนจัดแสดงเป็น 10 ส่วนโดยอยู่ชั้นล่าง 6 ส่วนและชั้นบน 4 ส่วน :

* ชั้นล่าง
# ส่วนแสดงห้องที่ 1: แสดงภูมิปัญญาสมัยทวารวดี
# ส่วนแสดงห้องที่ 2: แสดงเครื่องมือทำมาหากิน
# ส่วนแสดงห้องที่ 3: มุมหลับนอนสอนลูกหลาน
# ส่วนแสดงห้องที่ 4: แสดงการระดมความคิดของคนในชุมชน
# ส่วนแสดงห้องที่ 5: แสดงวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชาวไท-ยวน
# ส่วนแสดงห้องที่ 6: แสดงเรื่องทำมาหากินของไท-ยวน
* ชั้นบน
# ส่วนแสดงห้องที่ 7: ห้องโถงสำหรับจัดนิทรรศการ
# ส่วนแสดงห้องที่ 8: ภูมิปัญญาทอผ้าจก
# ส่วนแสดงห้องที่ 9: ห้องอนุรักษ์ผ้าโบราณ
# ส่วนแสดงห้องที่ 10: ห้องชาติพันธุ์ในจังหวัดราชบุรี

ดูเพิ่ม
* วัดโขลงสุวรรณคีรี
* เมืองคูบัว

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* จิปาถะภัณฑ์สถานบ้านคูบัว ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร 
* จิปาถะภัณฑ์สถานบ้านคูบัว ที่เว็บไซต์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
* จิปาถะภัณฑ์สถานบ้านคูบัว ที่เว็บไซต์เที่ยวราชบุรีดอตคอม
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ราชบุรี
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ราชบุรี เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่บนถนนวรเดช ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงเกี่ยวกับจังหวัดราชบุรีในด้านธรณีวิทยา โบราณคดี ประวัติศาสตร์ ศิลปะ วัฒนธรรม และชาติพันธุ์วิทยา

ประวัติ
อาคารของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ราชบุรีเดิมเป็นอาคารศาลรัฐบาลมณฑลราชบุรี สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2465 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2476 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 7) มีการประกาศยกเลิกระบอบการปกครองแบบมณฑลเทศาภิบาลและจัดระเบียบการปกครองใหม่เป็นจังหวัดและอำเภอ อาคารรศาลรัฐบาลมณฑลราชบุรีจึงถูกเปลี่ยนไปเป็นศาลากลางจังหวัดราชบุรี
เมื่อ พ.ศ. 2520 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนอาคารศาลากลางจังหวัดราชบุรีเป็นโบราณสถาน

เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 มีการย้ายศาลากลางจังหวัดราชบุรีไปยังศาลากลางหลังใหม่ซึ่งกระทรวงมหาดไทยจัดสร้างขึ้นบริเวณถนนสมบูรณ์กุลซึ่งเป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัดราชบุรีในปัจจุบัน

เมื่อ พ.ศ. 2526 กรมศิลปากรเข้ามาสำรวจเพื่อขอใช้อาคารศาลากลางจังหวัดราชบุรีหลังเดิมและพื้นที่โดยรอบมาจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ราชบุรี การบูรณะของกรมศิลปากรแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2529 ประกาศจัดตั้งพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ราชบุรีใน ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 103 ตอนที่ 204 ลงวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 แล้วเริ่มจัดนิทรรศการถาวรภายในอาคารศาลากลางจังหวัดราชบุรีหลังเดิมเมื่อ พ.ศ. 2530
เมื่อ พ.ศ. 2534 การจัดนิทรรศการแล้วเสร็จ กรมศิลปากรจึงกราบบังคมทูลเชิญสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินเป็นประธานในพิธีเปิดพิพิธภัณฑ์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2534

เมื่อ พ.ศ. 2548 อาคารของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ราชบุรีได้รับรางวัลการอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2548 จากการคัดเลือกโดยสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์

เมื่อ พ.ศ. 2568 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ราชบุรีประกาศปิดให้บริการเพื่อดำเนินโครงการปรับปรุงอาคารนิทรรศการภายในพิพิธภัณฑ์ เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2568 เป็นต้นไป

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ราชบุรี ที่เว็บไซต์พิพิธภัณฑ์เสมือนจริง กรมศิลปากร
* พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ราชบุรี ที่เว็บไซต์มิวเซียมไทยแลนด์
* พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติราชบุรี ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร 
* พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ราชบุรี ที่เว็บไซต์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
* พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติราชบุรี ที่เว็บไซต์เที่ยวราชบุรีดอตคอม
หอศิลป์ร่วมสมัยเถ้า ฮง ไถ่ ดีคุ้น
หอศิลป์ร่วมสมัยเถ้า ฮง ไถ่ ดีคุ้น (Tao Hong Tai : d Kunst) เป็นหอศิลป์ร่วมสมัยและร้านกาแฟที่ตั้งอยู่บนถนนวรเดช ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี อยู่ติดกันกับพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ราชบุรี ถือเป็นหอศิลป์ร่วมสมัยแห่งแรกของจังหวัดราชบุรี
ประวัติ
อาคารของหอศิลป์ร่วมสมัยเถ้า ฮง ไถ่ ดีคุ้นเป็นอาคารเรือนไทยทรงมะนิลา 2 ชั้นใต้ถุนโล่ง ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลอง สันนิษฐานว่าอาคารหลังนี้สร้างขึ้นในช่วงปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) อาคารหลังนี้ได้ผ่านการดัดแปลงเป็นสำนักทนายความ คลินิก และบริษัทท่ารถโดยสารประจำทาง ต่อมาถูกทิ้งร้างเป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2546 วศินบุรี สุพานิชวรภาชน์และบิดาผู้เป็นเจ้าของโรงงานโอ่งมังกรเถ้า ฮง ไถ่ได้ซื้ออาคารหลังนี้จากเจ้าของเดิมคือทนายแช่ม สัมพันธารักษ์ จากนั้นจึงดำเนินการบูรณะและปรับเปลี่ยนให้เป็นหอศิลป์ร่วมสมัย มีพิธีเปิดใช้อาคารอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* หอศิลป์ร่วมสมัยเถ้า ฮง ไถ่ ดีคุ้น ที่เว็บไซต์มิวเซียมไทยแลนด์
* หอศิลป์ร่วมสมัยเถ้า ฮง ไถ่ ดีคุ้น ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร 
* หอศิลป์ร่วมสมัย : d Kunst ที่เว็บไซต์เที่ยวราชบุรีดอตคอม
พายัพ เปรมชัย
พายัพ เปรมชัย (เกิด 15 ธันวาคม พ.ศ. 2501) เป็นอดีตนักมวยไทยชาวไทย

อาชีพ
พายัพเริ่มฝึกมวยไทยตั้งแต่อายุ 14 ปี และชกไปประมาณ 40 ไฟต์ในหลายจังหวัด ก่อนที่จะเข้ามาชกที่สนามมวยเวทีลุมพินีในปี พ.ศ. 2518

ในช่วงปลายทศวรรษ 1970 พายัพได้ก้าวขึ้นเป็นนักมวยระดับชั้นนำด้วยการเตะแข้งซ้ายอันทรงพลัง ในปี พ.ศ. 2522 เขาเอาชนะนักมวยระดับตำนานอย่างผุดผาดน้อย วรวุฒิ และกลายเป็นนักมวยชื่อดังในช่วงต้นทศวรรษที่ 1980 เขาคว้าแชมป์รุ่น 147 ปอนด์ของสนามมวยราชดำเนิน เมื่อปี พ.ศ. 2529 และเอาชนะนักมวยชื่อดังในยุคของเขาได้มากมาย อาทิสกัด เพชรยินดี, รักชาติ ส.ประสาทพร, โพธิ์ไทร สิทธิบุญเลิศ, สมทรง เกียรติธรณี, ครองศักดิ์ ศักดิ์เกษมและสามารถ ประสานมิตร

อ้างอิง
จังหวัดแมร์แคซี
จังหวัดแมร์แคซี ( , ) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน เมืองหลักคือเมืองแอรอก พื้นที่ในปัจจุบันของจังหวัดนี้ถูกแบ่งออกเมื่อปี 1977 จากการแยกออกจากจังหวัดแมร์แคซีและจังหวัดเตหะรานในปัจจุบัน โดยมีบางส่วนมีการผนวกเข้ากับจังหวัดเอสแฟฮอน จังหวัดเซมนอน และจังหวัดแซนจอน ในปี 2014 จังหวัดนี้จัดให้อยู่ในภูมิภาค 4

ชาวเปอร์เซียเป็นชนกลุ่มใหญ่ของจังหวัด แต่มีชนกลุ่มน้อยหลายกลุ่มอีกจำนวนมาก เช่น ชาวอาเซอร์ไบจาน ชาวเคิร์ด ชาวโลร์ ฯลฯ

อ้างอิง
จังหวัดเคร์มอนชอฮ์
จังหวัดเคร์มอนชอฮ์ ( ) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน มีเขตแดนติดกับประเทศอิรัก เมืองหลักคือเมืองเคร์มอนชอฮ์

ตามการแบ่งจังหวัดในปี 2014 โดยกระทรวงมหาดไทย จังหวัดนี้เป็นศูนย์กลางของภูมิภาค 4 โดยมีสำนักงานเลขาธิการกลางของภูมิภาคตั้งอยู่ที่เมืองเคร์มอนชอฮ์

ประชากรส่วนใหญ่ในจังหวัดนี้เป็นมุสลิมชีอะห์ และมีกลุ่มชนกลุ่มน้อยที่นับถือซุนนี และ นับถือยาร์ซาน

อ้างอิง
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดคงคาราม
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดคงคาราม เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในวัดคงคาราม ตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี

ประวัติ
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดคงคารามก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2542 ใช้กุฎิ 9 ห้องซึ่งเป็นเรือนไม้ทรงไทยมาใช้จัดแสดงโบราณวัตถุและศิลปวัตถุที่เป็นสมบัติของวัด โดยก่อสร้างหมู่เรือนไทยเพิ่มเติมมาเชื่อมต่อกับตัวกุฎิ ให้สามารถเดินทะลุถึงกันได้ กรมศิลปากรให้ความช่วยเหลือในการจัดแสดงภายใน มีการจัดทำป้ายอธิบายโดยย่อของสิ่งจัดแสดงแต่ละชิ้น
ส่วนจัดแสดง
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดม่วงแบ่งส่วนจัดแสดงเป็น 10 ห้อง: 
# ห้องตู้เก็บคัมภีร์ใบลาน
# ห้องคัมภีร์
# ห้องเครื่องมือช่าง
# ห้องทองเหลือง
# ห้องลายคราม
# ห้องเครื่องปั้นดินเผาสุโขทัย-อยุธยา
# ห้องดนตรีไทย
# ห้องเครื่องถ้วยชา
# ห้องหนังสือ
# ห้องรวมสมัย
สิ่งจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตของชาวมอญ สิ่งของชิ้นเด่นในพิพิธภัณฑ์เช่น: 
* โลงมอญอายุ 200 กว่าปี แกะสลักลายดอกพุดตานลงรักปิดทอง
* คัมภีร์ใบลานและสมุดไทยจารเป็นภาษามอญหลายเล่ม
* หีบและตู้พระธรรม
* เครื่องปั้นดินเผาศิลปะมอญแกะสลักลวดลายวิจิตร
* เครื่องมือช่างโบราณ เช่น กบไสไม้
* หนังช้างอานม้าลงรักปิดทอง
* ตาลบัตรพัดยศ
* เครื่องแต่งกายของชาวมอญ
* เครื่องถ้วยลายคราม 
* เครื่องทองเหลือง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดคงคาราม ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร 
* วัดคงคาราม ที่เว็บไซต์เที่ยวราชบุรีดอตคอม
เจริญศักดิ์ เกียรตินครชล
สมภพ คำนิล (6 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 – พ.ศ. 2544) เป็นที่รู้จักในชื่อ เจริญศักดิ์ เกียรตินครชล เป็นอดีตนักมวยไทยอาชีพชาวไทย เขาเป็นแชมป์รุ่นแบนตัมเวทของทั้งสนามมวยเวทีลุมพินีและสนามมวยราชดำเนิน มีชื่อเสียงในช่วงทศวรรษที่ 1980 และ 1990

อาชีพ
เขาฝึกซ้อมที่ค่ายเกียรตินครชล และเป็นที่รู้จักในด้านทักษะการเตะด้วยแข้งซ้าย
จุดสูงสุดในอาชีพของเขาคือช่วงยุคทองของมวยไทย ทำให้เขาได้ต่อสู้กับแสนเมืองน้อย ลูกเจ้าพ่อมเหศักดิ์ (แซมซั่นอีสาน) , แสนไกร ศิษย์ครูอ๊อด, ยอดขุนพล ศิษย์ไตรภูมิ และวีระพล สหพรหม ไฟต์ที่โดดเด่นที่สุดของเขาคือการเอาชนะคะแนนแซมซั่นอีสานเพื่อชิงตำแหน่งแชมป์รุ่นแบนตัมเวทของสนามมวยเวทีลุมพินี และเสียแชมป์ให้กับยอดขุนพลเมื่อปี พ.ศ.2535 อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2536 เขาขึ้นชกกับยอดขุนพลเป็นครั้งที่ 3 เพื่อชิงแชมป์รุ่นแบนตัมเวทของสนามมวยราชดำเนิน ซึ่งเขาชนะคะแนน

หลังจากเลิกชกมวยแล้ว เขาถูกแทงเสียชีวิตจากการทะเลาะวิวาท

อ้างอิง
คมพยัคฆ์ สิงห์มณี
อาคม ชูทอง หรือที่รู้จักในชื่อ คมพยัคฆ์ สิงห์มณี เป็นอดีตนักมวยไทยอาชีพชาวไทย

ประวัติและอาชีพ
อาคม ชูทอง เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2512 ที่อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช เขาเป็นบุตรคนที่ 7 จากพี่น้องทั้งหมด 8 คน และเริ่มฝึกมวยไทยกับพ่อซึ่งเป็นผู้สอนลูกชายของเขาเอง เมื่อคมพยัคฆ์เริ่มพัฒนาฝีมือ เขาถูกส่งไปชกกับนักมวยท้องถิ่นหลายคน ซึ่งส่วนใหญ่เขาจะชนะคะแนน คมพยัคฆ์ฝึกซ้อมที่ค่ายสิงห์มณีร่วมกับพี่น้องผู้ชายของภายใต้การดูแลของบิดา รวมถึงสมหมาย ชูทองและสุธรรม ทิมจิตต์วิทยา ฮิปปี้ สิงห์มณี พี่ชายของเขา ซึ่งเป็นตำนานนักมวยไทย เป็นแชมป์ของสนามมวยเวทีลุมพินีหลายสมัย
ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1990 คมพยัคฆ์เป็นหนึ่งในนักมวยที่โดดเด่นที่สุดในรุ่นไลท์เวท และได้เป็นแชมป์รุ่นมินิฟลายเวทของสนามมวยเวทีลุมพินีถึงสามสมัย ส่วนใหญ่ชกให้กับทรงชัย รัตนสุบรรณ โปรโมเตอร์ชื่อดังระดับตำนาน คมพยัคฆ์เผชิญหน้ากับนักมวยชื่อดังระดับแชมป์หลายคน เช่น ไอ้เลือดเหล็ก ไพโรจน์น้อย ส.สยามชัย, จอมถีบหน้า โรจน์ณรงค์ ดาวแปดริ้ว, ไอ้หมัดผีสั่ง พิชิตน้อย ศิษย์บางพระจันทร์ และพานเพชร เมืองสุรินทร์

หลังจากเลิกชกมวยแล้ว คมพยัคฆ์ยังคงมีส่วนร่วมในวงการมวยไทยในฐานะโปรโมเตอร์มวยในจังหวัดบ้านเกิดร่วมกับฮิปปี้ พี่ชายของเขา

อ้างอิง
ณ สัทธา อุทยานไทย
ณ สัทธา อุทยานไทย มีชื่อเดิมว่า อุทยานหุ่นขี้ผึ้งสยาม เป็นอุทยานและพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในตำบลวังเย็น อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี
ประวัติ
ณ สัทธา อุทยานไทยก่อตั้งโดยมีรากฐานจากประสบการณ์การทำงานหล่อพระพุทธรูปและงานหล่อประติมากรรมต่าง ๆ ผู้ก่อตั้งมีความคิดจะสร้างประติมากรรมรูปเหมือนของพระสงฆ์ที่มีชื่อเสียงและบุคคลสำคัญต่าง ๆ รวมถึงรูปเหมือนที่แสดงวิถีชีวิตของคนไทยในพื้นที่ต่าง ๆ จึงได้ริเริ่มโครงการตั้งแต่ พ.ศ. 2540 และเปิดอุทยานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2549 โดยใช้ชื่อว่า "อุทยานหุ่นขี้ผึ้งสยาม" ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2558 อุทยานหุ่นขี้ผึ้งสยามปิดปรับปรุงและเปิดใหม่อีกครั้งโดยเปลี่ยนชื่อเป็น "ณ สัทธา อุทยานไทย" ในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2561
ส่วนจัดแสดง
ณ สัทธา อุทยานไทยมีพื้นที่ 42 ไร่ มีส่วนจัดแสดงทั้งในร่มและกลางแจ้ง มีหุ่นขี้ผึ้งไฟเบอร์กลาสจัดแสดงร่วม 60 รูป ประกอบด้วยส่วนจัดแสดงดังต่อไปนี้ :
* ไทยสัทธา: แสดงภาพรวม แนวคิด และประวัติความเป็นมาของ ณ สัทธา อุทยานไทย
* มหาราชกษัตรา: จัดแสดงอนุสาวรีย์พระบรมรูปจำลองของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช, สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
* ณ สัทธานุสรณ์: อาคารจัดแสดงหุ่นขี้ผึ้งไฟเบอร์กลาสของบุคคลสำคัญ
* ถ้ำพุทธชาดก: เป็นถ้ำจำลองที่นำเสนอเรื่องราวของพระองคุลิมาลเถระ
* อริยสัทธา: จัดแสดงหุ่นขี้ผึ้งไฟเบอร์กลาสของพระอริยสงฆ์รูปสำคัญ
* สัทธาถิ่นเรือนไทย: บ้านไทยจำลองที่จำลองวิถีชีวิตของคนไทยในแต่ละภาค
* ลานภิรมย์: ลานกล
ถิ่นเรือนไทย: บ้านไทยจำลองที่จำลองวิถีชีวิตของคนไทยในแต่ละภาค
* ลานภิรมย์: ลานกลางแจ้งที่จัดแสดงบอนไซที่ผู้ก่อตั้งสะสมมาเป็นเวลานาน
* ลานอวโลสัทธา: จัดแสดงปฏิมากรรมของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ปางมหราชลีลา สูง 3.5 เมตร จำลองจากศิลปะจีนช่วงปลายยุคราชวงศ์ซ่ง
ดูเพิ่ม
* พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งไทย
* มาดามทุสโซ กรุงเทพฯ
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* ณ สัทธา อุทยานไทย ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร 
* ณ สัทธา อุทยานไทย ที่เว็บไซต์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
* ณ สัทธา ที่เว็บไซต์เที่ยวราชบุรีดอตคอม
เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพฯ 2550
เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพฯ 2550 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 19–29 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ณ โรงภาพยนตร์เอสเอฟ เวิลด์ ซีเนม่าในเครือเอสเอฟ ซีเนม่า เซ็นทรัลเวิลด์ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพฯ จัดขึ้นเป็นปีที่ 5 ติดต่อกัน โดยในปีนี้ ผู้จัดงานวางแผนจะฉายภาพยนตร์ประมาณ 100 เรื่อง โดยเน้นภาพยนตร์จากเอเชียเป็นหลัก

ปัญหาด้านกำหนดการและงบประมาณ
เดิมเทศกาลมีกำหนดจัดระหว่างวันที่ 26 มกราคม ถึง 5 กุมภาพันธ์ แต่ต้องเลื่อนออกไปเนื่องจากสถานที่ไม่เพียงพอ เพราะโรงภาพยนตร์ในกรุงเทพฯ ส่วนใหญ่มีคิวฉายภาพยนตร์เรื่องตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาคองค์ประกันหงสา อยู่แล้ว
นอกจากนี้ การจัดเทศกาลภาพยนตร์ยังประสบปัญหาการตัดงบประมาณครั้งใหญ่จาก 180 ล้านบาท เหลือ 60 ล้านบาท ส่งผลให้ผู้จัดเทศกาลอย่างการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยต้องยกเลิกสัญญากับบริษัท Film Festival Management ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ในลอสแอนเจลิส ซึ่งเป็นผู้จัดเทศกาลภาพยนตร์ดังกล่าวมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547

ในปีที่ผ่านมา เทศกาลนี้เน้นไปที่ภาพยนตร์ฮอลลีวูดทุนสร้างสูงและการปรากฎตัวบนพรมแดงของเหล่าคนดัง ซึ่งบินมาที่กรุงเทพฯ ด้วยงบประมาณของเทศกาล
ข้อถกเถียง
ในเบื้องต้น เทศกาลได้ประกาศว่าภาพยนตร์แอนิเมชั่นจากฝรั่งเศสเรื่องแพร์ซโพลิสจะเป็นภาพยนตร์เปิดเทศกาล ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากนวนิยายภาพของ Marjane Satrapi (ผู้กำกับร่วม) ซึ่งเล่าเรื่องราวในวัยเด็กของเธอที่เติบโตในอิหร่านในช่วงการปฏิวัติอิหร่าน อย่างไรก็ตาม สถานทูตอิหร่านได้ขอให้ผู้จัดงานพิจารณาฉายภาพยนตร์จากอิหร่านอีกเรื่องหนึ่ง ดังนั้น แพร์ซโพลิสจึงถูกนำอกจากโปรแกรม ฉัททันต์ กุญชร ณ อยุธยา ผู้อำนวยการเทศกาล กล่าวว่า:
ผมได้รับคำเชิญจากสถานทูตอิหร่านเพื่อหารือในเรื่องนี้ และทั้งสองฝ่ายได้ตกลงร่วมกันว่า การไม่นำภาพยนตร์เรื่องนี้มาฉายจะเป็นผลดีต่อความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานที่ดี แต่ยังมีปัจจัยอื่นๆ ที่ต้องนำมาพิจารณาประกอบ

เราได้รับคำร้องขอจากสถานทูตอิหร่านให้ถอดภาพยนตร์เรื่องนี้ออกจากโปรแกรมฉายของเทศกาล ซึ่งทางเราก็ได้ดำเนินการตามนั้น และขณะนี้เราจำเป็นต้องเดินหน้าต่อไป

อย่างไรก็ตาม ฉัททันต์ยังกล่าวเพิ่มเติมว่า การตัดสินใจถอดภาพยนตร์เรื่องนี้ออกเป็นความรับผิดชอบของเขาแต่เพียงผู้เดียว และ “ไม่ได้เกิดจากแรงกดดันจากภายนอกแต่อย่างใด”
ภาพยนตร์ฮังการีเรื่องด้วยโลหิต แด่อิสรภาพ ซึ่งบอกเล่าเหตุการณ์การแข่งขันโปโลน้ำในโอลิมปิกที่เป็นที่รู้จักในชื่อ “การแข่งขันเลือดในน้ำ” รวมถึงการปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1956 ได้รับการคัดเลือกให้เป็นภาพยนตร์เปิดเทศกาลแทน

อ้างอิง
มานะศักดิ์ ส.เพลินจิต
มานะ สอนแจ่ม (7 ธันวาคม พ.ศ. 2508–11 กันยายน พ.ศ. 2566) เป็นที่รู้จักในชื่อ มานะศักดิ์ ส.เพลินจิต เป็นนักมวยไทยอาชีพชาวไทย เขาเป็นแชมป์ของสนามมวยราชดำเนินสองรุ่นซึ่งโด่งดังในช่วงทศวรรษที่ 1980 และ 1990

อ้างอิง
สุสานหลวงหมิงจู่
สุสานหลวงหมิงจู่ ( ) หรือสุสานหลวงจู่ ( ) แปลว่า สุสานหลวงบรรพบุรุษหมิง หรือสุสานหลวงบรรพบุรุษ เป็นสุสานหลวงที่สมเด็จจักรพรรดิหมิงไท่จู่โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นในรัชศกหงอู่ 18 (ค.ศ. 1385) ด้วยทรงพระราชอนุสรณ์คำนึงถึงสมเด็จพระมหาปัยกาธิบดีคือสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงเต๋อจู่ และสมเด็จพระปัยกาธิบดีคือสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงอี้จู่

และยังเป็นสุสานหลวงที่ประดิษฐานหีบพระบรมศพ สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงซีจู่พระอัยกาธิบดีของสมเด็จจักรพรรดิหมิงไท่จู่

สุสานหลวงหมิงจู่สร้างขึ้นในทำเลที่ถือว่าเหมาะสมตามหลักภูมิฮวงจุ้ย ใกล้แม่น้ำหวย ซึ่งไหลเข้าสู่ด้านตะวันตกของทะเลสาบหงเจ๋อ ปัจจุบันสุสานหลวงหมิงจู่ตั้งอยู่ในอำเภอซวีอี๋ นครหวยอาน มณฑลเจียงซู
ช่วงยุคราชวงศ์ชิง รัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิชิงเซิ่งจู่ สุสานหลวงหมิงจู่ถูกน้ำจากทะเลสาบหงเจ๋อท่วมจมลง จนกระทั่งปี ค.ศ. 1966 จึงได้โผล่ขึ้นมาเหนือผิวน้ำอีกครั้ง กระทั่งในปีค.ศ. 1976 ได้มีการขุดค้นเบื้องต้น 
ในปีค.ศ. 1980 สำนักงานโบราณคดีแห่งชาติ และหน่วยงานวัฒนธรรมมณฑลเจียงซู ได้จัดสรรงบประมาณเพื่อดำเนินการบูรณะ โดยตัวอาคารพระที่นั่งเดิมได้สูญหายไปนานแล้ว ตามกาลเวลา

วันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 สุสานหมิงจู่ได้รับการประกาศจากคณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีนให้เป็นแหล่งอนุรักษ์โบราณคดีระดับชาติชุดที่ 4
ในเดือนพฤษภาคม ปีค.ศ. 2011 เนื่องจากภัยแล้ง ทำให้สุสานหลวงปรากฏขึ้นเหนือพื้นดินอีกครั้ง ด้านหน้าสุสานหลวงยังมีประติมากรรมที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้จนถึงปัจจุบัน

สุสานหลวงหมิงจู่มีพื้นที่ทั้งหมด 351,000 ตารางเมตร บริเวณคันดินรอบสุสาน ปลูกต้นไม้กว่า 9,700 ต้น เช่น ต้นสนเขา ต้นสนแผง ต้นหยาง และต้นหลิว และได้สร้างสะพานโค้งหนึ่งแห่ง พร้อมทั้งห้องจัดแสดงห้าห้องใหม่

ภาพ

อ้างอิง