SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
วัดบ้านนา
วัดบ้านนา ตั้งอยู่ที่ถนนจรดวิถีถ่อง เลขที่ 208 หมู่ที่ 1 ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นวัดในพระพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย

ประวัติ
วัดบ้านนา ตามประวัติและหลักฐานที่พบ เป็นวัดที่สร้างตั้งแต่ราว พ.ศ. 2440 แต่เดิมมีชื่อเรียกว่าวัดโพธิ์ตึก ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น “วัดบ้านนา” ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 14 สิงหาคม 2485 เนื้อที่ในการสร้างวัด มีเนื้อที่ 17 ไร่ 2 งาน 43 ตารางวา

ศาสนสถาน
#ศาลาการเปรียญ
#อุโบสถ
#เมรุ/ศาลาคู่เมรุ
#หอระฆัง
#กุฎิที่พักสงฆ์
#ศูนย์บูรณาการวัฒนธรรมไทยสายใยชุมชนวัดบ้านนา 
# นวดแผนไทย
#หอประชุม
ลำดับเจ้าอาวาส
#พระครูวิจัยธรรมกิจ (บุญชู เกสโร)
#พระครูสุธรรมโกศล (อำนวย เตชวโร)
# พระครูประภาตธรรมมานันท์ (สุดา วรธมฺโม)
* เจ้าคณะตำบลเมืองเก่า 30 ม.ค.2557 
* รองเจ้าคณะอำเภอเมืองสุโขทัย พ.ศ. 2560

แหล่งข้อมูลอื่น
* พระครูประภาตธรรมานันท์ (สุดา วรธมฺโม) 
* ศูนย์บูรณาการวัฒนธรรมไทยสายใยชุมชนวัดบ้านนา
วัดกำแพงงาม (จังหวัดเชียงใหม่)
วัดกำแพงงาม เป็นวัดในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่มีประวัติความเป็นวัดที่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2300 เดิมชื่อวัดสันกำแพงงาม โดยลักษณะวิหารเป็นทรงล้านนา หลังคาซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ลดหลั่นกันลงมา มีช่อฟ้าเป็นเครื่องประดับปลายหลังคา มีลักษณะคล้ายหัวนาถปลายแหลม ใบระกาเป็นส่วนของเกล็ดหลังคารูปฟันปลา หางหงส์ (ลายตัวเหงา) อยู่ที่ปลายป้านลมของวิหารต่อจากนาคลำพอง ส่วนหน้าบันประดิษฐ์เป็นลวดลายเครือเถา ซุ้มประตูทางเข้าไปในวิหาร ด้านบนเป็นแบบจั่วทำเป็นนาคสะดุ้งทอดหางยาวขึ้นไป ลวดลายของซุ้มตกแต่งและประดับด้วยกระจกสี หน้าต่างจะมีลักษณะคล้ายกับซุ้มประตู ซึ่งศิลปกรรม บางอย่างที่ถูกสร้างขึ้นใหม่ แต่ยังคงความเป็นเอกลักษณะของศิลปะล้านนาได้อย่างลงตัว
ประวัติ
วัดกำแพงงาม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2300 เดิมชื่อวัดสันกำแพงงาม เพราะตั้งอยู่หมู่บ้านสันฟ้างาม
ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็นวัดกำแพงงาม ตามประวัติแจ้งว่าวัดสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2277
เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

==ขนาดและพื้นที่ของวัด==

ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 73 ตารางวา น.ส. 3 ก. เลขที่ 1956
อาณาเขตทิศเหนือประมาณ 110 เมตร จรดที่ธรณีสงฆ์
ทิศตะวันตกประมาณ 135 เมตร จรดถนนสายเชียงใหม่ - ฮอด
มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 5 ไร่ 94 ตารางวา น.ส. 3 ก. เลขที่ 1957 
ศาสนสถาน
#อุโบสถ
#พระวิหาร
#ศาลาการเปรียญ
#กุฎิที่พักสงฆ์
#ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์
ลำดับเจ้าอาวาส
#รายนามคณะสงฆ์ผู้เป็นเจ้าอาวาสปกครองวัด

รูปที่ 1 พระอธิการคันธา (ครูบาคันธา) เป็นเจ้าอาวาส พ.ศ.
รูปที่ 2 พระอธิการอินตา (ครูบาอินตา) เป็นเจ้าอาวาส พ.ศ.
รูปที่ 3 พระอธิการแก้ว (ครูบาแก้ว) เป็นเจ้าอาวาส พ.ศ.
รูปที่ 4 พระครูบุญญาภินันท์ (บุญชู จนฺทสิริ) ได้นักธรรมชั้นโท พ.ศ. ๒๔๘๓ เป็นเจ้าอาวาสในปี พ.ศ. ๒๔๘๗ เป็นผู้รั้งตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอหางดงพ.ศ. ๒๔๘๕, เป็นพระอุปัชฌาย์ พ.ศ. ๒๔๘๘ และเป็นเจ้าคณะอำเภอหางดง พ.ศ. ๒๔๘๙
รูปที่ 5 องค์ปัจจุบันพระครูรัตนธรรมพินิต (ครูบาสิงห์แก้ว ธมฺมธีโร) เป็นเจ้าอาวาสตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๓๕ จนถึงปัจจุบันนี้

สถานที่น่าสนใจภายในวัดกำแพงงาม อ.หางดง จ.เชียงใหม่
พระวิหารลายปูนปั้นที่มีความสวยงามและเป็นเอกลักษณ์ของศิลปะล้านนาดั้งเดิม วิหารเป็นทรงล้านนา หลังคาซ้อนกันเป็นชั้นๆ ลดหลั่นกันลงมา มีช่อฟ้าเป็นเครื่องประดับปลายหลังคา มีลักษณะคล้ายหัวนาถปลายแหลม ใบระกาเป็นส่วนของเกล็ดหลังคารูปฟันปลา หางหงส์ (ลายตัวเหงา) อยู่ที่ปลายป้านลมของวิหารต่อจากนาคลำพอง ส่วนหน้าบันประดิษฐ์เป็นลวดลายเครือเถา ซุ้มประตูทางเข้าไปในวิหาร ด้านบนเป็นแบบจั่วทำเป็นนาคสะดุ้งทอดหางยาวขึ้นไป ลวดลายของซุ้มตกแต่งและประดับด้วยกระจกสี หน้า ต่างจะมีลักษณะคล้ายกับซุ้มประตู ซึ่งศิลป-กรรม บางอย่างที่ถูกสร้างขึ้นใหม่ แต่ยังคง ความเป็นเอกลักษณะของศิลปะล้านนาได้อย่างลงตัว
พระเจดีย์
พระรูปเหมือนปูนปั้นของพระครูบุญญาภินันท์ (บุญชู จนฺทสิริ) ภายใน
งลงตัว
พระเจดีย์
พระรูปเหมือนปูนปั้นของพระครูบุญญาภินันท์ (บุญชู จนฺทสิริ) ภายในปูนปั้นบรรจุอัฐิธาตุของพระครูบุญญาภินันท์ (บุญชู จนฺทสิริ)
แหล่งข้อมูลอื่น
* [
อาหารซาอุดีอาระเบีย
อาหารซาอุดีอาระเบีย ที่มีชื่อเสียงได้แก่ เนื้อแกะ ไก่ย่าง ถั่วชิกพีทอด (falafel) เนื้อแกะปรุงหั่นบาง ๆ (shawarma) mutabbaq และ Ful medames ขนมปังไร้เชื้อแบบอาหรับ (khobz; خبز) นิยมรับประทานเกือบทุกมื้อและใช้เป็นภาชนะหรือห่อหุ้มอาหารด้วย Kabsa ซึ่งเป็นข้าวหุงกับไก่หรือเนื้อแกะเป็นที่นิยมและถือเป็นสัญลักษณ์ ร้านกาแฟแบบดั้งเดิมยังเป็นที่แพร่หลายแต่กำลังถูกแทนที่ด้วยร้านกาแฟสไตล์ตะวันตก ชาแบบอาหรับเป็นสิ่งที่มีชื่อเสียง นิยมดื่มระหว่างการพบปะทั้งเป็นทางการและไม่เป็นทางการ โดยชาเป็นชาดำ ไม่ใส่นม มีการปรุงแต่งกลิ่นด้วยสมุนไพร
ส่วนผสมพื้นฐานของอาหารซาอุรวมถึงข้าวสาลี ข้าว ไก่ ถั่ว Fava โยเกิร์ต ซาอุดีอาระเบียบริโภคไก่จำนวนมากที่สุดในโลกที่ค่าเฉลี่ย 88.2 ปอนด์ต่อคนต่อปี แกะนิยมใช้เลี้ยงแขกหรือรับประทานในช่วงวันหยุด นมที่บริโภคมาจากแพะ แกะ และนมอูฐ การบริโภคโยเกิร์ตมีทั้งทำให้เป็นเครื่องดื่มชนิด kefir ที่เรียกว่าลาบันซึ่งเป็นเครื่องดื่มและใช้ในการเตรียมซอส

กฎหมายอิสลาม
กฎหมายอิสลามห้ามรับประทานเนื้อหมูและดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และมีการบังคับใช้กฎหมายนี้ทั่วประเทศซาอุดีอาระเบีย ตามกฎหมายอิสลาม สัตว์ที่นำมาบริโภคต้องได้รับการฆ่าในลักษณะเฉพาะตามหลักกฎหมายอิสลาม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Saudi Cooking
มวยไทยชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ
มวยไทยชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ( ) เป็นการแข่งขันมวยไทย ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีเพื่อเป็นการถวายพระเกียรติแด่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ผู้เป็นพระมหากษัตริย์ของไทย โดยมีการจัดการแข่งขันขึ้นที่สนามหลวง ในกรุงเทพ บริเวณหน้าพระบรมมหาราชวัง โดยรายการดังกล่าวมีแฟนมวยเข้าชม 300,000 ราย แปดผู้เข้าร่วมแข่งขัน จะเข้าร่วมการแข่งขันแบบแพ้คัดออกภายในระยะเวลาหนึ่งวัน ซึ่งผู้ที่เป็นแชมป์คือผู้ที่สามารถชนะคู่ต่อสู้สามรายได้ภายในวันดังกล่าว โดยจะได้รับรางวัลและเข็มขัดรายการที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทาน และรายการต่อมาจะเป็นเทศกาลเฉลิมพระเกียรติแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เช่น การสาธิตมวยไทย รวมไปจนถึงการแข่งขันรายการสมัครเล่น, มวยไท
ด็จพระเจ้าอยู่หัว เช่น การสาธิตมวยไทย รวมไปจนถึงการแข่งขันรายการสมัครเล่น, มวยไทยหญิง 8 คน และการสาธิตจากเยาวชนในชุดพิเศษ
ผู้ชนะในการแข่งขันครั้งที่ผ่านมา
{| class="wikitable" width="30%" align=center style="font-size:90%;"
|-
!style="background: #e3e3e3"|พ.ศ.
!style="background: #e3e3e3"|ผู้ชนะ
|-
| 2558
| ช้างเผือก มวยไทยอะคาเดมี่
|-
| 2557
| เต็งหนึ่ง ศิษย์เจ๊สายรุ้ง 
|-
| 2556
| เนวิน ปีเตอร์
|-
| 2555
| ไม่ปรากฎ
|-
| 2554
| ไม่มีการแข่งขันเนื่องด้วยอุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 
|-
| 2553
| ยอดแสนไกล แฟร์เท็กซ์ 
|-
| 2552
| คอสโม่ อเล็กซานเดอร์
|-
| 2551
| เข้ม ศิษย์สองพี่น้อง
|-
| 2550
| ตั้ม มาดเสือ
|-
| 2549
| วัลลภ ศิษย์พ่อเหล็ก
|-
| 2548
| ลำสงคราม ชูวัฒนะ
|-
| 2547
| ขุนศึก เพชรสุภาพรรณ
|-
| 2546
| สุริยา ปราสาทหินพิมาย
|-
| 2545
| โอเล่ ลอร์เซน
|-
| 2
เพชรสุภาพรรณ
|-
| 2546
| สุริยา ปราสาทหินพิมาย
|-
| 2545
| โอเล่ ลอร์เซน
|-
| 2544
| จอห์น เวย์น พาร์ 
|}
อาหารทิเบต
(Thukpa) ก๋วยเตี๋ยวแบบทิเบต]]
 ]]
อาหารทิเบตค่อนข้างมีลักษณะแตกต่างจากอาหารของเพื่อนบ้านตั้งแต่มีพืชผลไม่กี่ชนิดที่ปลูกได้ที่ระดับความสูงของทิเบต แม้ว่าบางพื้นที่ในทิเบตมีที่ราบพอที่จะปลูกพืชไร่เช่นข้าว ส้ม กล้วย และเลมอน พืชที่สำคัญที่สุดคือข้าวบาเลย์ แป้งโม่จากข้าวบาร์เลย์คั่วที่เรียก แซมปา (tsampa) เป็นอาหารหลักของทิเบต Balep เป็นขนมปังทิเบตที่รับประทานเป็นอาหารเช้าหรือมื้อกลางวัน ทุกปา (Thukpa)เป็นอาหารที่นิยมบริโภคเป็นอาหารค่ำ ประกอบด้วยก๋วยเตี๋ยวรูปทรงต่าง ๆ คล้ายพาสตา ผักและเนื้อสัตว์ในน้ำซุป
อาหารที่เป็นเนื้อสัตว์ส่วนใหญ่เป็น จามรี แพะหรือแกะ ส่วนใหญ่เป็นอาหารแห้งหรือเป็นสตูว์เนื้อกับมันฝรั่งรสเผ็ดร้อน มัสตาร์ดเป็นพืชที่ปลูกได้ในทิเบตจึงใช้ปรุงในอาหารมากของ โยเกิร์ตจากนมจามรี เนยและเนยแข็งแบบทิเบตเป็นอาหารที่รับประทานบ่อยและโยเกิร์ตอย่างดีจะเป็นหน้าเป็นตาของรายการอาหาร นอกจากนี้อาหารแบบทิเบตยังมีการบริโภคในลาดัก สิกขิมและอรุณาจัลประเทศ ในประเทศอินเดีย

อาหารทิเบตอื่น ๆ รวมถึง :

* Sha Balep - ขนมปังยัดไส้เนื้อวัวปรุงรส 
* korkun Balep - ขนมปังแบนแบบทิเบต
* โมโม (Momo) - เกี๊ยวแบบทิเบต
* เท็นทุก (Thenthuk) - น้ำซุปกับก๋วยเตี๋ยวและผักต่าง ๆ 
* ชับตรา - เนื้อผัดกับผักชีฝรั่ง แครอทและพริก
เมืองใหญ่ในทิเบตจะมีร้านอาหารที่ให้บริการอาหารจีนเสฉวน อาหารตะวันตกและอาหารลูกผสม เช่นจามรีทอดและมันฝรั่งทอด ร้านอาหารขนาดเล็กที่ให้บริการอาหารทิเบตแบบดั้งเดิมยังคงมีอยู่ในเมืองและชนบท

เครื่องดื่ม

ชาวทิเบตส่วนใหญ่ดื่มชาเนยจามรีหลายถ้วยในแต่ละวัน ดื่มชาจัสมินบ้างเป็นบางครั้งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์รวมถึง ชาง เป็นเบียร์ทำจากข้าวบาร์เลย์ และปินโจโป เป็นไวน์ทำจากข้าว

อ้างอิง

*"Brick Tea and Tsampa" in Tibetan Marches, pp. 99-104. André Migot. Translated from the French by Peter Fleming, p. 101. (1955). E. P. Dutton & Co. Inc. New York.
วัดคงคามาลัย
วัดคงคามาลัย เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลปากพระ อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย วัดคงคามาลัย วัดนี้สร้างขึ้นตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2396 เดิมเรียกว่า “วัดปากพระ” ได้รับ พระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2467 มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 64 ตารางวา มีพระครูปัญญากิจโกศล (สมหวัง ชุติปญฺโญ / คำสัตย์) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดคงคามาลัย และเจ้าคณะตำบลยางซ้าย
ศาสนสถานสิ่งก่อสร้าง
*อุโบสถ
*ศาลาการเปรียญ
*เมรุ/ฌาปนสถาน
*กุฎิที่พักสงฆ์
*สำนักงานเจ้าคณะตำบลยางซ้าย
*โรงเรียนพระปริยัติธรรมประจำตำบล
*ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กวัดคงคามาลัย
แหล่งข้อมูลอื่น
*พระครูปัญญากิจโกศล (สมหวัง ชุติปญฺโญ/คำสัตย์)
จัมปา
จัมปา ( ) หรือ จานปา ( ) เป็นอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ของทิเบต โดยเฉพาะในทิเบตกลาง ทำจากแป้งคั่ว โดยมากเป็นข้าวบาร์เลย์ และบางครั้งเป็นข้าวสาลี หรือข้าว มักจะผสมกับชาเนยแบบทิเบตที่มีรสเค็ม
ความสำคัญทางวัฒนธรรม
จัมปานอกจากจะเป็นอาหารท้องถิ่นของทิเบตแล้ว ยังมีบทบาทในทางวัฒนธรรม มีประเพณีการขว้างปาจัมปาในพิธีกรรมศาสนาพุทธหลายพิธี เชื่อกันว่า การโยนจัมปาเป็นพิธีกรรมที่มาจากศาสนาดั้งเดิมก่อนจะนำมาปรับให้เข้ากับพุทธศาสนาโดยถือเป็น "เครื่องหมายแห่งความสุขและการเฉลิมฉลอง" ใช้ในโอกาสฉลองเช่นการแต่งงานและวันเกิด ทุกวันนี้ยังใช้ในการเฉลิมฉลองปีใหม่ซึ่งจะมีการสวดมนต์พร้อมด้วยข้อแสดงความปรารถนาที่ โชคดีในปีที่กำลังจะมาถึง การโยนจัมปายังเกิดขึ้นในงานศพชาวพุทธส่วนใหญ่เพื่อจุดมุ่งหมายที่จะปล่อยจิตวิญญาณของผู้เสียชีวิต

อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
* Tsampa section at tsampa.org 
* Throwing tsampa in the air 
* Nutritive value of barley 
* Chronique culinaire indo-népalaise 
* Sonam’s Tsampa
วัดศรีเสวตวนาราม
วัดศรีเสวตวนาราม เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย แต่เดิมมีชื่อว่าวัดกระชงค์ใน ตั้งอยู่เหนือหมู่บ้านกระชงค์ ตำบลยางซ้าย ได้สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2529 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร มีเนื้อที่ ตั้งวัดจำนวน 14 ไร่ มีพระครูปลัดวรธนกร กิตติญาโณ,ดร. ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

ศาสนสถานสิ่งก่อสร้าง
*อุโบสถรูปแบบสถาปัตยกรรมตะวันตกผสมสถาปัตยกรรมไทยประเพณี
*ศาลาการเปรียญ
*เมรุ/ฌาปนสถาน
*กุฎิที่พักสงฆ์
*พระพุทธมงคลเทพนิมิต พระพุทธรูปปูนปั้น ปางเปิดโลก

แหล่งข้อมูลอื่น
*
วัดลัดทรายมูล
วัดลัดทรายมูล ตั้งอยู่ที่เลขที่ 124 หมู่ 2 ตำบล ปากพระ อำเภอ เมืองสุโขทัย เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ก่อสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2469 มีนามตามชื่อหมู่บ้าน เนื่องจางบริเวณนี้เป็น ที่ราบลุ่มอยู่ริมแม่น้ำยมจะถูกน้ำท่วมทุกปี แต่ละปีน้ำจะพัดทรายมูลมาถมกันอยู่เสมอ จนชาวบ้านได้เรียกกันว่าบ้านทรายมูล มีนามวัดที่เรียกกันอีกนามหนึ่งว่า “วัดสวนดารา” ต่อมาพระมหาแสวง มหาปุญโญ วัดคลองภูมิกรุงเทพมหานครนำคณะศรัทธามาร่วมสร้างวัดจนถึงปัจจุบัน โดยมีพระครูขันติพลธาดา เป็นเจ้าอาวาส สิ่งศักสิทธิ์ประจำวัดมีหลวงพ่อพุทธชินวร เป็นพระเก่าประจำวัด หลวงพ่อทันใจ และพระบรมสารีริธาตุ
ศาสนสถานสิ่งก่อสร้าง
*อุโบสถ มีพระพุทธชินราชจำลองประจำอุโบสถ
*ศาลาการเปรียญ
*เมรุ/ฌาปนสถาน
*กุฎิที่พักสงฆ์
*ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ (วัดลัดทรายมูล)

แหล่งข้อมูลอื่น
*ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ (วัดลัดทรายมูล)
วัดยางซ้าย
วัดยางซ้าย เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตามหลักฐานว่าจัดสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2450 มีเนื้อที่ 15 ไร่ ติดกับแม่น้ำยม มีพุทธศาสนิกชนข้าร่วมประกอบพิธีกรรมทางพระพุทธศาสนา เป็นจำนวนมาก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522

ศาสนสถานสิ่งก่อสร้าง
*อุโบสถ
*ศาลาการเปรียญ
*เมรุ/ฌาปนสถาน
*กุฎิที่พักสงฆ์

แหล่งข้อมูลอื่น
*พระอธิการสละ สิริพฒฺโธ เจ้าอาวาสวัดยางซ้าย
โมโม (อาหาร)
โมโม ( ) เป็นเกี๊ยวหรือขนมจีบที่มีต้นกำเนิดในทิเบต กลายเป็นอาหารประจำชาติของชาวเนวาร์ ชาวเชอร์ปา ชาวลิมบู Gurungs และ Magars ของเนปาลและชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ของประเทศเนปาล คล้ายกับ buuz ของมองโกเลียและ jiaozi ของจีน คำว่า "โมโม" ในภาษาทิเบตเป็นคำยืมจากภาษาจีน mómo (馍馍).

ทิง โมโม เป็นรูปแบบหนึ่งของโมโมที่ไม่มีไส้
ประวัติ
โมโมมีต้นกำเนิดในทิเบต เดิมกินกับเนื้อจามรี ต่อมาได้กลายเป็นอาหารพื้นเมืองของทิเบต ภูฏาน สิกขิม เนปาล และลาดัก และยังพบได้ทั่วไปในบริเวณที่มีชาวเนปาลแพร่กระจายเข้าไปเช่นหิมาจัลประเทศ เบงกอลตะวันตกและรัฐในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย เป็นอาหารข้างถนนที่เป็นที่นิยมในเนปาล และชุมชนผู้อพยพชาวเนปาลในสหรัฐ อังกฤษ ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์

การทำโมโม

โมโมทำด้วยแป้งอย่างง่าย บางครั้งเพิ่มยีสต์หรือผงฟูเล็กน้อยเพื่อให้เนื้อนุ่ม เครื่องปรุงที่สำคัญที่ใช้เป็นไส้ได้แก่:
* เนื้อ : ไส้ทำด้วยเนื้อประเภทต่าง ๆ ในทิเบต เนปาล และภาคตะวันออกเฉียงเหนืออินเดีย (ที่ชาวทิเบตอพยพอยู่) เนื้อแพะ กระบือ (โมโมแบบเนวาร์) ไก่ หมู และจามรี เป็นที่นิยมมาก แม้ว่าเนื้อจามรีเป็นที่นิยมมากที่สุด เนื้อสับรวมกับส่วนผสมต่อไปนี้ : หอมหัวใหญ่ หอมแดง กระเทียมและผักชี ปรุงรสตามความชอบของแต่ละบุคคล บางคนยังใส่มะเขือเทศด้วย
* โมโมมังสวิรัติเป็นที่นิยมมากขึ้นในประเทศอินเดียและเนปาล
* มันฝรั่งลูกเต๋าเล็ก ๆ กินกับมันฝรั่งในซอสมะเขือเทศ
* เนยแข็ง พบได้ทั่วไปในภูฏานและสิกขิม
ตัวเกี๊ยวเป็นชิ้นกลมแบนขนาดเล็ก ห่อเป็นรูปกระเป๋าหรือดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยว ทำให้สุกด้วยการนึ่ง การทอดในกระทะ หรือการทอดอีกครั้งหลังจากนึ่งแล้ว กินกับซอสหรือน้ำจิ้มหลายแบบ โดยปกติจะมีพริก มะเขือเทศ และกระเทียม

อ้างอิง

* 
*
วัดวังสวรรค์
วัดวังสวรรค์ เลขที่ 217 หมู่ 2 ตำบล ยางซ้าย อำเภอ เมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นวัดในพระพุทธศาสนา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีประวัติการก่อสร้างเมื่อ ประมาณ พ.ศ. 2472 เดิมมีนามว่า “วัดใหม่วังหว่าน” เพราะมีวังน้ำลึกเรียกว่าวังหว่าน ต่อมาเรียกเป็นชื่อบ้านว่า “วัดบางหว่าน”ชื่อวัดวังหว่านตามชื่อหมู่บ้าน โดยมีนายบุตร นกพ่อง บริจาคที่ดินให้สร้างวัด ประชาชนร่วมใจกันสร้างวัดนี้ขึ้นมา ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2492 โดยพระอาจารย์สำราญ ได้เปลี่ยนชื่อ เป็นวัดวังสวรรค์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อพ.ศ. 2500 และได้มีการบูรณะอุโบสถใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2536 เสร็จเมื่อปี 2539
ศาสนสถานสิ่งก่อสร้าง
*อุโบสถ
*ศาลาการเปรียญ
*เมรุ/ฌาปนสถาน
*กุฎิที่พักสงฆ์ 
*ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ (วัดวังสวรรค์)

แหล่งข้อมูลอื่น
*ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ (วัดวังสวรรค์) 
* วัดไทย
ทีโอดอร์ ลอง
ทีโอดอร์ โรเบิร์ต รูฟัส ลอง (Theodore Robert Rufus Long; 15 กันยายน 1947) หรือที่รู้จักในชื่อ เท็ดดี ลอง เป็นบุคคลสำคัญในวงการมวยปล้ำอาชีพของสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะในองค์กร NWA, WCW และ WWE เป็นตัวอย่างของบุคคลที่เริ่มต้นจากจุดเล็กๆ และก้าวขึ้นสู่ความสำเร็จในวงการมวยปล้ำ ด้วยความมุ่งมั่นและความสามารถที่โดดเด่น

การเริ่มต้นในวงการมวยปล้ำ
เริ่มต้นอาชีพในวงการมวยปล้ำในปี 1985 โดยทำงานเป็นผู้ช่วยให้กับนักมวยปล้ำชื่อดัง เช่น Tommy Rich และ Abdullah the Butcher ก่อนที่จะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้ตัดสินใน Jim Crockett Promotions ของ NWA
ในปี 1989 เขาเริ่มปรากฏตัวในฐานะผู้ตัดสินที่มีบทบาทเป็นฝ่ายร้าย (heel) โดยการตัดสินที่เอื้อประโยชน์ให้กับนักมวยปล้ำฝ่ายร้าย เช่น การนับสามอย่างรวดเร็วในการแข่งขันระหว่าง Mike Rotunda และ "Dr. Death" Steve Williams กับ The Road Warriors ใน Clash of the Champions VI

หลังจากถูกปลดจากการเป็นผู้ตัดสินใน NWA เขารับบทบาทเป็นผู้จัดการของ Doom (Ron Simmons และ Butch Reed) ซึ่งนำทีมคว้าแชมป์โลกแท็กทีมของ NWA ได้สำเร็จ

เขาเข้าร่วม WWE ในปี 1998 ในฐานะผู้ตัดสิน ก่อนที่จะกลับมาทำหน้าที่ผู้จัดการในปี 2003 โดยมีลูกทีมที่โดดเด่น เช่น D'Lo Brown, Rodney Mack และ Mark Henry
ในปี 2004 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้จัดการทั่วไป (General Manager) ของ SmackDown ซึ่งเขาได้แสดงบทบาทที่โดดเด่นและได้รับความนิยมจากแฟนๆ

ในปี 2017 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกของ WWE Hall of Fame โดยมี Ron Simmons และ John Layfield เป็นผู้อัญเชิญ

ชีวิตส่วนตัว
แต่งงานกับ Tasha Long มานานกว่า 40 ปี จนกระทั่งเธอเสียชีวิตในเดือนกันยายน 2022 และในเดือนกรกฎาคม 2025 ลูกชายของเขา Antione Long ก็เสียชีวิตลง

คำพูดที่เป็นที่รู้จัก
เป็นที่รู้จักจากคำพูดที่เป็นเอกลักษณ์ เช่น "Holla, holla, holla!", "Hold on just a minute, playa!" และ "You're gonna go one-on-one with The Undertaker!" ซึ่งเป็นที่จดจำของแฟนๆ มวยปล้ำทั่วโลก
ผลงานแสดง
เว็บซีรีส์
{| class="wikitable sortable"
|-
! ปี
! รายการ
! รับบท
! หมายเหตุ
|-
| 2013
| The JBL Show
| Himself
| main cast 
|}

รางวัลและความสำเร็จ
*Combat Sport Pro
**Hall of Fame (Class of 2015) 
*National Wrestling Alliance
**NWA Hall of Fame (Class of 2012) 
*Pro Wrestling Illustrated
**Manager of the Year (1990)
*Wrestling Observer Newsletter awards
**Worst Worked Match of the Year (2005) vs. Eric Bischoff at Survivor Series 
*WWE
**WWE Hall of Fame (Class of 2017)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*
วัดกระชงคาราม
วัดกระชงคาราม เป็นวัดของคณะสงฆ์เถรวาท สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านหลุม อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย วัดกระชงคาราม มีประวัติการก่อสร้างเมื่อ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2521 โดยได้รับการบริจาคที่ดินจากนายสุวัฒน์ สิงหบุระอุดม วัดได้รับการตั้งชื่อตามหมู่บ้านที่ตั้ง มีพื้นสร้างวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 1 งาน 42 ตารางวา

ศาสนสถาน
* อุโบสถ
* ศาลาการเปรียญ
* ฌาปนสถาน/ศาลาคู่เมรุ
* กุฏิที่พำนักสงฆ์

ลำดับเจ้าอาวาส
* พระครูวรธรรโมทัย (สุนทร ป.ธ.๔, พธ.บ.)

แหล่งข้อมูลเกี่ยวข้อง
* สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัด
วัดพระพายหลวง
วัดพระพายหลวง เป็นวัดคณะสงฆ์เถรวาท สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่บริเวณอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย และมีประวัติการก่อสร้างนับตั้งแต่กรุงสุโขทัย เป็นวัดโบราณสถานที่มีพระสงฆ์อยู่อาศัย ตั้งอยู่นอกกำแพงเมืองด้านทิศเหนือ ฝังบริเวณวัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีคูน้ำล้อมรอบ 3 ชั้น คูชั้นนอกเรียก "คูแม่โจน" วัดพระพายหลวงนี้เป็นศูนย์กลางของชุมชนในระยะแรกก่อนการสถาปนาอาณาจักรสุโขทัย โบราณสถานที่เก่าแก่ที่สุดของวัดคือ พระปรางค์ 3 องค์ ก่อด้วยศิลาแลง ลักษณะแผนผังและรูปศิลปะเป็นแบบบายน สมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7

ศาสนสถาน
* อุโบสถ
* ศาลาการเปรียญ
* โบราณสถาน
* กุฎิที่พักสงฆ์

ลำดับเจ้าอาวาส
* พระครูพิศิษฏ์ปุญญสาร
วัดวังตะคร้อ
วัดวังตะคร้อ ตั้งอยู่ที่บ้านวังตะคร้อ หมู่ที่ 4 ตำบลหนองหญ้าปล้อง อำเภอบ้านด่านลานหอย จังหวัดสุโขทัย เป็นชนิดวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2498

ประวัติ
ประวัติ
วัดวังตะคร้อ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 เรียกตามชื่อบ้าน ตั้งอยู่ที่ บ้านวังตะคร้อ หมู่ที่ 4 ตำบลหนองหญ้าปล้อง อำเภอบ้านด่านลานหอย จังหวัดสุโขทัย สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 16 ตารางวา น.ส.๓ ก.เลขที่ 1352 อาณาเขต ทิศเหนือ จดถนนสาธารณะ ทิศใต้ จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันออก จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันตก จดหมู่บ้านวังตะคร้อ อาคารเสนาสนะ ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 27 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ 2499 กุฎิสงฆ์ 3 หลัง และศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง ปูชนียวัตถุมีเจดีย์ 1 องค์ องค์ที่ 1 กว้าง 59 นี้ว สูง 59 นี้ว

วัดวังตะคร้อ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 เรียกตามชื่อบ้าน ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว ๑๗ เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ 2499 การบริหารการศึกษาและการปกครอง มีเจ้าอาวาสปัจจุบัน คือ พระสังฆรักษ์สน ปิยสีโร การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2525
ศาสนวัตถุ
# วิหาร มีพระพุทธรูป ปางสมาธิ ประดิษฐ์สถานอยู่ 1 องค์สร้างเมื่อ พ.ศ 2546
# ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 17 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ 2498
# หอสวดมนต์ 1 หลัง เป็นอาคารตึก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539
# กุฎิสงฆ์ 3 หลัง และศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง
ลำดับเจ้าอาวาส
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan=7 bgcolor=#e0951d| ลำดับเจ้าอาวาสวัดวังตะคร้อ ต.วังหนองหญ้าปล้อง อ.บ้านด่านลานหอย จ.สุโขทัย 
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ที่|| width="225"| รายนาม/สมณศักดิ์ ||width="200"| ตำแหน่ง|| width="80"| เริ่มวาระ|| width="80"| สิ้นสุดวาระ || หมายเหตุ
|- 
| 1 || พระครูสังฆรักษ์สน ปิยสีโล ||เจ้าอาวาส || พ.ศ. 2537 || ปัจจุบัน || align=left|
|}

อ้างอิง
จังหวัดอาตลันติดา
อาตลันติดา ( ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลแคริบเบียนของประเทศฮอนดูรัสในภูมิภาคอเมริกากลาง มีเมืองหลักเป็นเมืองท่าที่ชื่อ ลาเซย์บา

ในทศวรรษหลัง ๆ การท่องเที่ยวได้กลายเป็นธุรกิจหลักของจังหวัด ในเขตชายฝั่ง ในปี ค.ศ. 2005 มีประชากรราว 372,532 คน มีพื้นที่ของจังหวัดที่ 4,251 ตร.กม.

การแบ่งเขตการปกครอง
# ลาเซย์บา
# เอลปอร์เบนีร์
# เอสปาร์ตา
# ฮูเตียปา
# อาริโซนา
# ลามาซิกา
# ซานฟรันซิสโก
# เตลา
จังหวัดของประเทศกัมพูชา
ประเทศกัมพูชาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 24 จังหวัด และ 1 เขตการปกครองพิเศษ

เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2551 พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี ได้ทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชกฤษฎีกายกฐานะเมืองแกบ เมืองไพลิน และเมืองพระสีหนุขึ้นเป็นจังหวัด พร้อมทั้งปรับเขตแดนของจังหวัดหลายจังหวัดใหม่

เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2556 พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี ได้ทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชกฤษฎีกาแยกจังหวัดกำปงจามออกเป็น 2 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดกำปงจามและจังหวัดตะโบงคมุม
{| class="wikitable sortable"
|-
! รหัส ISO 3166-2
! ชื่อ
! ภาษาเขมร
! เมืองหลัก
! ประชากร (2562) 
! พื้นที่ (ตารางกิโลเมตร) 
! ความหนาแน่นประชากร
|-
! KH-1
| จังหวัดบันทายมีชัย
| 
| ศรีโสภณ
| 861,883
| 6,679
| 129
|-
! KH-2
| จังหวัดพระตะบอง
| 
| พระตะบอง
| 997,169
| 11,702
| 84
|-
! KH-3
| จังหวัดกำปงจาม
| 
| กำปงจาม
| 899,791
| 4,549
| 197
|-
! KH-4
| จังหวัดกำปงฉนัง
| 
| กำปงฉนัง
| 527,027
| 5,521
| 95
|-
! KH-5
| จังหวัดกำปงสปือ
| 
| จบามอน
| 877,523
| 7,017
| 124
|-
! KH-6
| จังหวัดกำปงธม
| 
| กำปงธม
| 681,549
| 13,814
| 49
|-
! KH-7
| จังหวัดกำปอด
| 
| กำปอด
| 593,829
| 4,873
| 122
|-
! KH-8
| จังหวัดกันดาล
| 
| ตาเขมา
| 1,201,581
| 3,
ด
| 593,829
| 4,873
| 122
|-
! KH-8
| จังหวัดกันดาล
| 
| ตาเขมา
| 1,201,581
| 3,179
| 376
|-
! KH-9
| จังหวัดเกาะกง
| 
| เขมรภูมินทร์
| 125,902
| 10,090
| 12
|-
! KH-10
| จังหวัดกระแจะ
| 
| กระแจะ
| 374,755
| 11,094
| 34
|-
! KH-11
| จังหวัดมณฑลคีรี
| 
| แสนมโนรมย์
| 92,213
| 14,288
| 6
|-
! KH-12
| พนมเปญ
| 
| align="center"| –
| 2,281,951
| 679
| 3,136
|-
! KH-13 
| จังหวัดพระวิหาร
| 
| พนมตะแบงมีชัย
| 254,827
| 13,788
| 18
|-
! KH-14
| จังหวัดไพรแวง
| 
| ไพรแวง
| 1,057,720
| 4,883
| 217
|-
! KH-15 
| จังหวัดโพธิสัตว์
| 
| โพธิสัตว์
| 419,752
| 12,692
| 32
|-
! KH-16
| จังหวัดรัตนคีรี
| 
| บานลุง
| 217,453
| 10,782
| 19
|-
! KH-17
| จังหวัด
KH-16
| จังหวัดรัตนคีรี
| 
| บานลุง
| 217,453
| 10,782
| 19
|-
! KH-17
| จังหวัดเสียมราฐ
| 
| เสียมราฐ
| 1,014,234
| 10,299
| 98
|-
! KH-18 
| จังหวัดพระสีหนุ
| 
| พระสีหนุ
| 310,072
| 1,938
| 156
|-
! KH-19
| จังหวัดสตึงแตรง
| 
| สตึงแตรง
| 165,713
| 11,092
| 14
|-
! KH-20
| จังหวัดสวายเรียง
| 
| สวายเรียง
| 525,497
| 2,966
| 177
|-
! KH-21
| จังหวัดตาแก้ว
| 
| โฎนแกว
| 900,914
| 3,563
| 252
|-
! KH-22
| จังหวัดอุดรมีชัย
| 
| สำโรง
| 276,038
| 6,158
| 42
|-
! KH-23
| จังหวัดแกบ
| 
| แกบ
| 42,665
| 336
| 124
|-
! KH-24
| จังหวัดไพลิน
| 
| ไพลิน
| 75,112
| 803
| 89
|-
! KH-25
| จังหวัดตะโบงคมุม
| 
| สวง
| 776,841
| 5,250
| 148
|}
วัดปากคลอง (จังหวัดสุโขทัย)
วัดปากคลอง ตั้งอยู่ที่เลขที่406 หมู่ที่ 5 ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมือง จังหวัด สุโขทัย วัดปากคลองมีนามตามชื่อหมู่บ้าน เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2476 เป็นวัดที่ประชาชนชาวบ้านปากคลอง และบ้านเกาะแก้ว ได้ร่วมใจกันจัดสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวแบะปฏิบัติศาสนกิจตามหลักพระพุทธศาสนา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่ มีคลองแม่ลำพันที่เชื่อมกับแม่น้ำยมไหลผ่าน

ศาสนสถานสิ่งก่อสร้าง
*อุโบสถ
*ศาลาการเปรียญ
*กุฎิที่พักสงฆ์
แหล่งข้อมูลอื่น
*สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดสุโขทัย
วัดวังแดง
วัดวังแดง ตั้งอยู่ที่ หมู่ 5 บ้านวังแดง ตำบลหาดงิ้ว อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ มีเนื้อที่ 7 ไร่ 2 งาน 8 ตารางวา

วัดวังแดงตั้งวัดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2551 มีนามตามชื่อบ้าน นายแต้ม ป้องโรคา นายชื่น และนายทับ เป็นผู้นำการดำเนินการสร้างวัด

สิ่งก่อสร้าง
*ศาลาการเปรียญ
*กุฏิ
*หอระฆัง
*สุขา
*ศาลาธรรมสังเวช
*อุโบสถ
*หอสวดมนต์
*ศาลาพักร้อน
*เมรุ
*ประตูทางเข้า
*ป้ายหน้าวัด

อ้างอิง
เพลงอีแซว
เพลงอีแซว เป็นเพลงประจำถิ่นจังหวัดสุพรรณบุรีที่มีอายุกว่า 100 ปี แต่เดิมนิยมเล่นในลักษณะเกี้ยวพาราสีกันระหว่างชายหญิง โดยใช้ภาษาเรียบง่าย ต่อมาจึงพัฒนามาเป็นเพลงปฏิพากย์ ร้องโต้ตอบกัน และมีความยาวมากขึ้น มีลักษณะสนุกสนาน สามารถเล่นได้ในทุกโอกาส

ผู้แสดง
ฝ่ายหญิงมักใส่เสื้อคอกลมหรือคอเหลี่ยมกว้าง และฝ่ายชายมักใส่เสื้อคอกลมสีสันฉูดฉาด จำนวนผู้แสดงไม่มีกำหนดตายตัว โดยหน้าที่ของผู้แสดงแต่ละคนสามารถแยกได้เป็น พ่อเพลง (ผู้ร้องนำฝ่ายชาย), แม่เพลง (ผู้ร้องนำฝ่ายหญิง), คอต้น (ผู้ร้องนำคนแรก), คอสองและคอสาม, ลูกคู่
ลำดับการเล่น
# บทไหว้ครู เป็นการกราบไว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายทั้งปวง โดยจะต้องนั่งกับพื้น และมีพานกำนลถือไว้ขณะร้อง โดยเริ่มร้องที่พ่อเพลงจากนั้นจึงเป็นส่วนของแม่เพลง
# บทเกริ่น เป็นบทร้องของฝ่ายชายและฝ่ายหญิง ก่อนที่จะออกมาพบกัน โดยจะร้องสลับกันไป หลังจากไหว้ครู นักแสดงจะต้องลุกเพื่อร้องเพลงออกตัว ที่ทักทายและแนะนำตัวกันรวมถึงการฝากเนื้อฝากตัวด้วย จากนั้นจึงร้องเพลงปลอบซึงเป็นการชักชวนให้ฝ่ายหญิงออกมาร้องโต้ตอบกัน
# เพลงปะ เป็นเพลงที่ทั้งสองฝ่ายชายและหญิงร้องโต้ตอบกันไปมา ส่วนใหญ่จะเป็นการปะทะคารม มีทั้งในเรื่องราวของความรัก การประลอง
# บทจากหรือบทลา เป็นเพลงที่ร้องเพื่อแสดงความอาลัยกับคู่ร้องและคนดู เนื่องจากใกล้หมดเวลาในการเล่นแล้ว
# การ
่ร้องเพื่อแสดงความอาลัยกับคู่ร้องและคนดู เนื่องจากใกล้หมดเวลาในการเล่นแล้ว
# การอวยพร เป็นการร้องขอบคุณผู้จ้าง คนดู และผู้ร่วมแสดง
พ่อเพลงและแม่เพลงเริ่มต้นจากบทไหว้ครู ฝ่ายชายจะร้องบทปลอบ จากนั้นฝ่ายหญิงก็จะร้องบทรับแขก ผู้ชายจึงเริ่มการเกี้ยวพาราศี ผู้หญิงอาจจะปะทะอารมณ์ หรือเล่นตัว ฝ่ายชายจึงว่าบทออด ฝ่ายหญิงจึงที่ไม่รับรัก และขอให้ฝ่ายชายมาสู่ขอตนจบด้วยฝ่ายชายขอพาหนี เมื่อหนีแล้วก็เป็นบทชมนกชมไม้

อ้างอิง
* 
*
วัดวังทองแดง
วัดวังทองแดง ตั้งอยู่ที่ บ้านวังทองแดง หมู่ที่ 1 ตำบลวังทองแดง อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นวัดของพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่ตั้งชื่อตามหมู่บ้าน มีประวัติการก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๑๐ อันเกิดจากการชุมชนเข้าไปกอบอาชีพและได้ตั้งวัดขึ้นมาเพื่อปฏิบัติศาสนกิจและเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ

ประวัติ
ประวัติ

ศาสนสถาน
* โบสถ์
* วิหาร
* ที่พักสงฆ์
* ศาลาการเปรียญ

ลำดับเจ้าอาวาส
เท็นทุก
เท็นทุก ( ) เป็นอาหารจากเส้นที่นิยมกันมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งในอัมโต ซึ่งเป็นอาหารเย็นและบางครั้งรับประทานเป็นอาหารกลางวัน ส่วนผสมหลักคือแป้งสาลี ผัก และเนื้อแกะหรือเนื้อจามรี เท็นทุกที่ใส่ผักเป็นตัวเลือกที่นิยมทั่วไป

แหล่งข้อมูลอื่น
*YoWangdu Tibetan Food Recipes: Thenthuk
อาหารอินเดีย
อาหารอินเดีย เป็นชื่อเรียกโดยรวมของอาหารในอนุทวีปอินเดียซึ่งมีลักษณะร่วมกันคือใช้เครื่องเทศ สมุนไพรและผักหรือผลไม้มาก มีทั้งพืชผักที่ปลูกในประเทศอินเดียและจากที่อื่น ๆ นิยมกินอาหารมังสวิรัติในสังคมชาวอินเดีย แต่ละครอบครัวจะเลือกสรรและพัฒนาเทคนิคการทำอาหารทำให้มีความแตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาค สะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายทางด้านประชากรในอินเดีย
ความเชื่อของชาวฮินดูและวัฒนธรรมมีบทบาทต่อวิวัฒนาการของอาหารอินเดีย แต่ในภาพรวม อาหารทั่วประเทศอินเดียพัฒนามาจากปฏิสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมทั้งจากชาวมองโกลและยุโรปทำให้ได้อาหารที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง การค้าเครื่องเทศระหว่างอินเดียและยุโรปเป็นตัวเร่งหลักสำหรับการค้นพบอินเดียของชาวยุโรป ยุคอาณานิคมได้ทำให้เกิดการผสมผสานระหว่างอาหารยุโรปกับอาหารอินเดียเพิ่มความยืดหยุ่นทำให้เกิดความหลากหลายมากขึ้น อาหารอินเดียมีอิทธิพลต่ออาหารทั่วโลกโดยเฉพาะเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และหมู่เกาะแคริบเบียน

ส่วนผสม
 ที่ใช้โดยทั่วไปในอาหารอินเดีย ]] 
 ที่ใช้โดยทั่วไปในอาหารอินเดีย]]
เครื่องปรุงที่โดดเด่นของอาหารอินเดีย ได้แก่ ข้าว, อัตตะ (atta) (แป้งสาลีโฮลวีท) และเมล็ดถั่วหลายชนิด ที่สำคัญได้แก่ masoor (ส่วนใหญ่เป็นเม็ดถั่วเลนทิลสีแดง) channa (ถั่วเขียวเบงกอล) toor urad และถั่วเขียว เมล็ดถั่วอาจรับประทานทั้งเม็ด แบบเป็นซีก หรือทำเป็นแป้ง
แกงแบบอินเดียส่วนใหญ่ปรุงด้วยน้ำมันพืช ในภาคเหนือและตะวันตกของอินเดียนิยมน้ำมันถั่วลิสงสำหรับการทำอาหารในขณะที่ในภาคตะวันออกของอินเดียมีการใช้น้ำมันมัสตาร์ดมาก น้ำมันมะพร้าวใช้กันอย่างแพร่หลายตามแนวชายฝั่งตะวันตกโดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัฐเกรละ น้ำมันงานิยมทั่วไปในภาคใต้ ในปัจจุบัน น้ำมันเมล็ดทานตะวันและน้ำมันถั่วเหลืองได้รับความนิยมทั่วไปในอินเดีย เนยเทียมหรือที่เรียกว่า ghee Vanaspati เป็นที่นิยมมากขึ้น ฆีแบบดั้งเดิมมีการใช้น้อยลง
เครื่องเทศที่สำคัญและใช้บ่อยในอาหารอินเดียมีพริกขี้หนู เมล็ดมัสตาร์ดสีดำ (rai) ยี่หร่า (jeera) ขมิ้นชัน (haldi, manjal) เมล็ดฟีนูกรีก (methi) ขิง (adrak, inji) ผักชี (dhania) และกระเทียม (lehsun, poondu) เครื่องเทศผสมที่นิยมคือการัม มะสะล่า garam masala ผงที่มักจะมีเครื่องเทศแห้งห้าอย่างหรือมากกว่าโดยเฉพาะ กระวาน อบเชย และกานพลู Goda masala เป็นเครื่องเทศผสมที่คล้ายกันเป็นที่นิยมในรัฐมหาราษฏระ ใบไม้ที่ใช้โดยทั่วไปคือใบกระวาน ใบผักชี ใบฟีนูกรีก และใบสะระแหน่ พบในอาหารอินเดียใต้ อาหารหวานนิยมปรุงรสด้วยกระวาน, หญ้าฝรั่น ลูกจันทน์เทศและกลิ่นกุหลาบ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Indian fast food. The story of rural road stop eateries
ท้าวทศรถ
ท้าวทศรถ เป็นพระราชโอรสของท้าวอัชบาลกับนางเทพอัปสร ครองกรุงอโยธยาต่อจากพระราชบิดา ท้าวทศรถได้กำหราบยักษ์หลายตน เช่น ปทูตทันต์ ในการศึกนั้นปทูตทันต์แผลงศรทำให้เพลารถของท้าวทศรถหัก นางไกษเกษีที่ตามเสด็จมาด้วยเห็นดังนั้นจึงนำแขนมาเทียมรถ จนในที่สุดท้าวทศรถขว้างพระขรรค์ไปใหม่ ด้วยอำนาจอันเรืองฤทธิ์ของพระขรรค์ปทูตทันต์จึงกระเด็นตกยังพื้นพสุธาคอหักตายคาที ท้าวทศรถจึงได้ให้สัญญาแก่พระนางไกษเกษีว่าในวันข้างหน้า หากนางขออะไรก็จะให้ตามที่นางขอ
ท้าวทศรถครองราชสมบัติมานานหลายปีแต่ยังไม่มีโอรส จึงอัญเชิญพระฤาษีกไลโกฏมาทำพิธีกวนข้าวทิพย์ และนำข้าวทิพย์ไปให้พระมเหสีทั้งสามเสวยจนตั้งครรภ์ และให้กำเนิดพระโอรสถึงสี่พระองค์ เมื่อโอรสอายุได้ 14 ปีก็ให้ไปเรียนวิชากับพระฤาษี

ท้าวทศรถอยู่ในราชสมบัติได้หกหมื่นปี ก็มาคิดเรื่องแบ่งสมบัติให้โอรสทั้งสี่ โดยพระพรตและพระสัตรุตจะได้ครองกรุงไกยเกษ ส่วนพระรามและพระลักษมณ์จะให้ครองเมืองอโยธยา แต่การนี้นางไกยเกษียกเรื่องคำสัญญาในอดีตมาเป็นข้อต่อรอง เพราะเชื่อนางค่อมกุจจี ขอให้เนรเทศพระรามไปอยู่ในป่าสิบสี่ปี และให้พระพรตขึ้นครองราชย์แทน ท้าวทศรถเสียใจมากจนสวรรคตด้วยความตรอมพระทัย
พระมเหสีและพระราชโอรส
#นางเกาสุริยา อัครมเหสี มีพระราชโอรสคือ พระราม (พระนารายณ์อวตาร)
#นางไกยเกษี มเหสีรอง ธิดาท้าวไกยเกษ มีพระราชโอรสคือ พระพรต (จักร)
#นางสมุทรชา มีพระราชโอรสฝาแฝดคือ พระลักษมณ์ (สังข์และบัลลังก์นาค) และพระสัตรุต (คทา)

ลักษณะของท้าวทศรถ
กายสีขาว 1 พักตร์ 2 กร ทรงมงกุฎยอดเดินหน (ยอดแหลม)
นางเกาสุริยา
นางเกาสุริยา หรือในรามายณะฝั่งอินเดียเรียกว่า นางเกาศัลยา ( ) เป็นพระราชินีพระองค์หนึ่งของ อาณาจักรโกศล ในมหากาพย์ตำนานฮินดู จากเรื่อง รามายณะ พระนางเป็นพระมเหสีของ ท้าวทศรถ พระมารดาของ พระราม เป็นพระราชินีองค์ใหญ่ของ อโยธยา

ประวัติ
ในรามายณะฉบับอินเดีย
พระนางเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าสุโกศล กับนางอมฤตประภา เชื้อพระวงศ์ชาวทักษิณาโกศล ที่แผ่นดินเกิดของพระนาง มีวัดที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้พระนางก็คือ วัดมาตาเกาศัลยา ซึ่งเป็นวัดแห่งเดียวในโลกที่อุทิศให้กับนางเกาสุริยา
พระรามออกจากกรุงอโยธยาเป็นเวลาสิบสี่ปี พระราม นางสีดา และพระลักษณ์ต้องแต่งกายด้วยฉลองพระองค์ย้อมเปลือกไม้ที่พระนางไกยเกษีมอบให้สวมใส่ ขึ้นรถม้าซึ่งขับโดยสุมันตรา และรายล้อมไปด้วยชาวเมือง โดยมีท้าวทศรถเสด็จออกตามมาจากพระราชวังพร้อมกับพระมเหสีทั้งสาม ทั้งท้าวทศรถและนางเกาสุริยาเสด็จตามรถม้าไปอย่างรวดเร็วจนพระรามต้องบอกสุมันตราให้เร่งฝีเท้าเพื่อให้ทั้งสองพระองค์ตามพระองค์ไม่ทัน พระราชินีเกาสุริยาเป็นอวตารของธารา (พราหมณี) ภริยาของโทรณาวสุ โดยนางได้รับพรจากพระวิษณุว่า - "ข้าจะเกิดเป็นลูกชายของเจ้าใน "เตรตายุค"

เมื่อพระสวามีสิ้นพระชนม์ พระนางจึงครองตำแหน่งมเหสีแห่งอาณาจักรโกศล จวบจนพระราชโอรสเสด็จขึ้นครองราชย์
ในช่วงรัชสมัยของพระราม นางได้อยู่ในฐานะพระพันปี (พระมารดาของกษัตริย์)

พระนางเป็นพระมเหสีร่วมกับ นางสุมิตรา และ นางไกยเกษี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
นีโอ-เอ็กซ์
Neo-X กลุ่มศิลปินทริโอร็อคอันประกอบไปด้วย หนุ่ย - สุรวุฒิ หิรัญเมฆาวนิช (กีตาร์ / ร้องนำ) โด่ง - ชลภัทร์ สหวาณิชกุล (กลอง) และ ดัง - อรรณพล สหวาณิชกุล (เบส) หลังเปิดตัวอัลบั้มชุดแรกที่ใช้ชื่อเดียวกับวง นีโอ เอ็กซ์ ในสังกัด อาร์เอส ก็ได้เริ่มเป็นที่รู้จักจากเพลง ใจเธอกอดใคร ในอัลบั้มชุดที่สองก็ไม่ประสบความสำเร็จมากเท่าที่ควร นีโอ เอ็กซ์ได้ออกจากสังกัดอาร์เอสและย้ายไปอยู่ในสังกัดริทึ่ม มิวสิคเนื่องด้วยหมดสัญญากับทางอาร์เอส ในปี 2552 และปล่อยอัลบั้มชุดที่สามในปีเดียวกันนี้ NEO-X : Rhythmic หลังจากที่พวกเขาปล่อยอัลบั้มชุดที่สามก็ไม่มีข่าวคราวอะไรเกี่ยวกับวงอีกเลย
สมาชิก
สมาชิกปัจจุบัน
* สุรวุฒิ หิรัญเมฆาวนิช (หนุ่ย) (ร้องนำ,กีตาร์) (2546 - ปัจจุบัน)
* ธีระชัย นพรัตน์ (หนุ่ม) (เบส) (2548 - ปัจจุบัน)
* ยศ ศรีหิรัญโชติ (ยศ) (กีตาร์) (2553 - ปัจจุบัน)
* นาวิน โสรัจจกิจ (โจ) (คียบอร์ด) (2553- ปัจจุบัน)
* กฤษฎา ภิญโญกุล (แชมป์) (กลอง) (2553 - ปัจจุบัน)

อดีตสมาชิก
* ชลภัทร สหวาณิชกุล (กลอง ในชุดแรก) (2546)
* อรรณพ สหวาณิชกุล (เบส ในชุดแรก) (2546)
* ศิริโชค บุญใหญ่ (กลอง ในชุดสอง) (2549) (เสียชีวิตแล้วในปี 2561)
* ธีระชัย นพรัตน์ (เบส ในชุดสอง) (2549)

ผลงาน
* Neo-X 
* NEO-X² DEEP
* NEO-X Rhythmic

อ้างอิง
เคิร์ต เฮนนิค
เคิร์ตติส ไมเคิล เฮนนิค (Curtis Michael Hennig) (28 มีนาคม ค.ศ. 1958 – 10 กุมภาพันธ์ 2003) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เคยอยู่กับเวิลด์เรสต์ลิงเฟเรเดชั่น (WWF), อเมริกันเรสต์ลิงแอสโซเซียชั่น (AWA) ,เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (WCW) และโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) เป็นลูกชายของแลร์รี "ดิแอ็กซ์" เฮนนิค และพ่อของเคอร์ติส แอ็กเซล ปัจจุบันได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2007

เฮนนิคเป็นอดีตแชมป์โลก 1 สมัย ไดแก่ แชมป์โลก AWA 373 วัน และเป็นอดีตแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2 สมัย
เขารู้จักในชื่อ "คลู" เคิร์ต เฮนนิค เขาได้เริ่มต้นอาชีพในวันที่ 30 มกราคม 1980 ในสมาคมอเมริกันเรสต์ลิงแอสโซเซียชั่น (AWA) สมาคมที่มีพ่อของเขาทำอยู่ ต่อมาได้ลาออกจาก AWA ในปี 1982 และย้ายไปสมาคม WWF

หลังจากลาออกจาก WWE ในปี 2002 เขาได้ไปทำงานในสมาคม TNA เขามีส่วนร่วมในบทบาทแก่แชมป์โลก NWA เจฟ จาเรต

แชมป์และรางวัล
*American Wrestling Association
**AWA World Heavyweight Championship (1 time) 
**AWA World Tag Team Championship (1 time) – with Scott Hall

*Future of Wrestling
**FOW Heavyweight Championship (1 time)

*i-Generation Superstars of Wrestling
**i-Generation World Heavyweight Championship (2 times)
*Main Event Championship Wrestling
**MECW Heavyweight Championship (1 time)

*Pacific Northwest Wrestling
**NWA Pacific Northwest Heavyweight Championship (1 time) 
**NWA Pacific Northwest Tag Team Championship (3 times) – with Larry Hennig (1), Buddy Rose (1) and Pat McGhee (1)

*Professional Wrestling Hall of Fame
**Class of 2015
*Pro Wrestling Illustrated
**PWI Most Improved Wrestler of the Year (1987) 
**PWI ranked him #9 of the top 500 singles wrestlers of the year in the PWI 500 in 1993 
**PWI ranked him #55 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003 
**PWI ranked him #98 of the Top 100 Tag Teams of the "PWI Years" with Scott Hall in 2003

*World Championship Wrestling
**WCW United States Heavyweight Championship (1 time) 
**WCW World Tag Team Championship (1 time) – with Barry Windham

*World Wrestling Council
**WWC Universal Heavyweight Championship (1 time)
*World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment
**WWF Intercontinental Championship (2 times) 
**WWE Hall of Fame (Class of 2007)

*Wrestling Observer Newsletter
**Most Improved (1983)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*Online World of Wrestling profile
*
ภาวะไม่ทนต่อแล็กโทส
ภาวะไม่ทนต่อแล็กโทส ( ) หรือนิยมเรียกแบบไม่เป็นทางการว่าการแพ้นม เป็นภาวะที่ร่างกายไม่สามารถสลายแล็กโทส เนื่องจากการขาดเอนไซม์แล็กเทสที่จำเป็นในระบบย่อยอาหาร มีการประมาณว่าผู้ใหญ่ทั่วโลกราว 75% มีการผลิตแล็กเทสลดลงในวัยผู้ใหญ่ ความถี่ของการลดการผลิตแล็กเทสมีแตกต่างกันตั้งแต่ 5% ในยุโรปเหนือ ไปจนถึง 71% ในซิซิลี และมากกว่า 90% ในบางประเทศทวีปแอฟริกาและเอเชีย
น้ำตาลโมเลกุลคู่ไม่สามารถถูกดูดซึมผ่านผนังของลำไส้เล็กเข้าไปยังกระแสเลือดได้ ดังนั้น ในการขาดแล็กเทส แล็กโทสซึ่งมีอยู่ในผลิตภัณฑ์นมที่ย่อยแล้วจะไม่ถูกทำให้แตกตัวและผ่านไปจนถึงลำไส้ใหญ่โดยไม่มีการย่อยสลาย โอเปอร์รอนของแบคทีเรียในลำไส้จะเข้ามาสลายแล็กโทสอย่างรวดเร็ว และส่งผลให้เกิดการหมักภายในร่างกายสิ่งมีชีวิต และผลิตแก๊สออกมาในปริมาณมาก (ได้แก่ ไฮโดรเจน คาร์บอนไดออกไซด์ และมีเทนผสมกัน) ซึ่งอาจก่อให้เกิดอาการบริเวณท้องได้หลายอย่าง รวมทั้ง ท้องเป็นตะคริว คลื่นไส้ เรอบ่อย กรดไหลย้อน และผายลม นอกเหนือจากนั้น แล็กโทส เช่นเดียวกับน้ำตาลที่ไม่ถูกดูดซึมอื่น ๆ (อย่างเช่น ซอร์บิทอล แมนนิทอล และไซลิทอล) การมีของแล็กโทสและผลิตภัณฑ์จากการหมักจะเพิ่มแรงดัน
เนื่องจากภาวะไม่ทนต่อแล็กโทสเกิดจากการที่ร่างกายย่อยแล็กโทสไม่ได้ จึงถือว่าไม่ได้เกิดจากกระบวนการภูมิแพ้ ไม่ถือเป็นโรคภูมิแพ้อาหาร และเป็นคนละโรคกับการแพ้โปรตีนนมวัว (cow's milk protein allergy)

ชีววิทยาแล็กเทส
สภาวะปกติของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมสำหรับตัวอ่อนของสปีชีส์เพื่อรับมือกับการผลิตแล็กเทสที่ลดลงในช่วงปลายระยะหย่านม (ซึ่งเป็นระยะเวลาที่แตกต่างกันไปในแต่ละสปีชีส์) ในมนุษย์ สังคมที่ไม่บริโภคนม การผลิตแล็กเทสมักจะลดลงถึง 90% ในช่วงสี่ปีแรกของชีวิต ถึงแม้ว่าค่าการลดลงที่แม่นยำมีความแตกต่างกันอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม ประชากรมนุษย์บางส่วนมีการกลายพันธุ์บนโครโมโซม 2 ซึ่งกำจัดการปิดการผลิตแล็กเทส ทำให้สมาชิกของประชากรเหล่านี้สามารถบริโภคนมสดและผลิตภัณฑ์จากนมได้ตลอดชีวิตโดยไม่ประสบกับความยากลำบากต่อไปได้ ซึ่งเป็นการปรับตัวให้เข้ากับสมัยปัจจุบันที่มีการบริโภคนม และได้เกิดขึ้นแยกต่างหากในทั้งยุโรปเหนือและแอฟริกาตะวันออกในหมู่ประชากรที่เคยมีวิถีชีวิตด้วยการเลี้ยงปศุสัตว์ การผลิตแล็กเทสได้ตลอดชีวิต ทำให้การย่อยแล็กโทสสามารถดำเนินต่อไปได้จนกระทั่งเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ เป็นแอลลีลเด่น ทำให้ภาวะไม่ทนต่อแล็กโทสเป็นลักษณะพันธุกรรมด้อย
บางวัฒนธรรม อย่างเช่น ญี่ปุ่น ที่ซึ่งมีการบริโภคนมเพิ่มมากขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับรูปแบบการกินอาหารแต่เดิม แสดงให้เห็นว่าการแพ้แล็กโทสมีความชุกลดลง ถึงแม้ว่าจะมีความโน้มเอียงรับโรคตามพันธุกรรมก็ตาม

ภาวะไม่ทนต่อแล็กโทสในด้านพยาธิวิทยาสามารถเกิดได้จากการแพ้กลูเตน ซึ่งสร้างความเสียหายแก่วิลลัสในลำไส้เล็กซึ่งผลิตแล็กเทส ภาวะไม่ทนต่อแล็กโทสประเภทนี้จะเกิดขึ้นชั่วคราวเท่านั้น ภาวะไม่ทนต่อแล็กโทสที่เกิดขึ้นจากการแพ้กลูเตนจะหายจากอาการหลังจากผู้ป่วยงดรับประทานอาหารที่มีกลูเตนเป็นระยะเวลาเพียงพอให้วิลลิสฟื้นฟู
สำหรับบางคนซึ่งรายงานปัญหาเกี่ยวกับการบริโภคแล็กโทสไม่ได้มีภาวะไม่ทนต่อแล็กโทสอย่างแท้จริง ในการศึกษาผู้ใหญ่ชาวซิซิลี 323 คน พบว่ามีเพียง 4% ซึ่งมีทั้งภาวะไม่ทนต่อแล็กโทสและการย่อยแล็กโทสผิดปกติ ในขณะที่ 32.2% เป็นผู้ที่มีการย่อยแล็กโทสผิดปกติ แต่ไม่ได้มีผลสรุปออกมาว่าแพ้แล็กโทส อย่างไรก็ตามในอีกงานศึกษาหนึ่ง พบว่า 72% ของชาวซิซิลี 100 คน มีภาวะไม่ทนต่อแล็กโทส และชาวอิตาลีตอนเหนือ 106 คน จาก 208 คน (51%) มีภาวะไม่ทนต่อแล็กโทส

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
โรงเรียนมัธยมวัดใหม่กรงทอง
โรงเรียนมัธยมวัดใหม่กรงทอง ในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เป็นโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา ก่อตั้งเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 โดยคณะสงฆ์อำเภอศรีมหาโพธิ เป็นโรงเรียนเอกชนขนาดใหญ่ เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นปฐมวัย จนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในปัจจุบัน ดร.อุดม ชำนิ เป็นผู้อำนวยการ พระราชปริยัติวัชราจารย์ (สุดใจ ยโสธโร ป.ธ.๔) เจ้าคณะจังหวัดปราจีนบุรี เจ้าอาวาสวัดใหม่กรงทอง เป็นผู้รับใบอนุญาตสถานศึกษา และ พระมหาธนศักดิ์ ธมฺมโชโต (ชื่นสว่าง) ป.ธ.๙,ดร. รองเจ้าคณะจังหวัดปราจีนบุรี เป็นผู้จัดการโรงเรียน โรงเรียนมัธยมวัดใหม่กรงทอง ตั้งอยู่เลขที่ 87 หมู่ 3 ตำบลศรีมหาโพธิ อำเภอศรีมหาโพธิ จังห
วันที่ 26 พฤษภาคม 2554 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงรับโรงเรียนมัธยมวัดใหม่กรงทอง ไว้ในพระราชูปถัมภ์

ประวัติสถานศึกษา
โรงเรียนมัธยมวัดใหม่กรงทอง เป็นโรงเรียนเอกชนขนาดใหญ่ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน ก่อตั้งโดยคณะสงฆ์จังหวัดปราจีนบุรี เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 โดยมี พระวิสุทธิธรรมาจารย์ (หลวงพ่อทรัพย์) อดีตเจ้าอาวาสวัดใหม่กรงทอง และอดีตเจ้าคณะจังหวัดปราจีนบุรี ร่วมกับพระครูศรีมหาโพธิคณารักษ์ (สวาสดิ์ กระโยมกุล) อดีตเจ้าคณะอำเภอศรีมหาโพธิ แรกเริ่มจัดสร้างด้วยเงินงบประมาณที่รัฐบาลจัดสรรสนับสนุน จำนวน 200,000 บาท มีนายบรรจบ ทองทับ เป็นผู้รับใบอนุญาต นายสนั่น สุวรรณกล่อม เป็นครูใหญ่ และพระมหาสวาสดิ์ กระโยมกุล (พระครูศรีมหาโพธิ์คณารักษ์) เป็นผู้จัดการฝ่ายสงฆ์ ปีการศึกษา พ.ศ. 2503 ได้รับการรับรองวิทยฐานะจากกระทรวงศึกษาธิการ
ปัจจุบันมีเนื้อที่ 31 ไร่ อาคารเรียน 7 หลัง จำนวน 157 ห้องเรียน

ห้องเรียน อาคารประกอบ จำนวน 3 หลัง เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาลถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในปีการศึกษา 2566 มีคณะครู 243 รูป/คน นักเรียน 6,039 รูป/คน
แหล่งข้อมูล
* เว็บไซต์โรงเรียนมัธยมวัดใหม่กรงทอง 
* คณะกรรมการศึกษาแห่งชาติ, สำนักงาน, รูปแบบการจัดการศึกษาและการเผยแผ่ศาสนธรรมของวัดในพระพุทธศาสนา กรณีศึกษาประเภทการศึกษาสงเคราะห์ของวัดใหม่กรงทองจังหวัดปราจีนบุรี, อัดสำเนา กรุงเทพฯ, 2545.
* พระครูสิริอาภาธร, ประวัติวัดใหม่กรงทอง, เอกสารอัดสำเนาวัดใหม่กรงทอง, จังหวัดปราจีนบุรี, 2547.
* โรงเรียนวัดใหม่กรงทอง,รายงานการประเมินตนเอง (Self Study Report), ปีการศึกษา 2546. เอกสารอัดสำเนา กรุงเทพ, 2546.
* วัดใหม่กรงทอง, กิจกรรมแสดงผลงานของวัดใหม่กรงทอง จังหวัดปราจีนบุรี, เอกสารอัดสำเนา จังหวัดปราจีนบุรี. 2547.

อ้างอิง
วัดเกาะแก้วดุษิยารังสฤษฎิ์
วัดเกาะแก้วดุษิยารังสฤษฎิ์ ตั้งอยู่ที่ 76/1 หมู่ 1 ตำบลวังไผ่ อำเภอเมือง จังหวัดชุมพร สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 และได้ตั้งขึ้นเป็นศาสนสถานเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 มีเนื้อที่ของวัดโดยประมาณ 17 ไร่ 3 งาน 19 ตารางวา มีเจ้าอาวาสที่ผ่านมาแล้วและปัจจุบัน 3 รูป ได้แก่
# พระครูคัมภีรญาณสุนทร
# พระอธิการแจงฐิตธัมโม
# พระครูบัณฑิตธรรมธาดา
ปัจจุบันวัดเกาะแก้วดุษิยารังสฤษฎิ์ ตั้งอยู่ในเขตชุมชน ในเขตเทศบาลเมืองชุมพร ชุมชนบ้านเกาะแก้ว ซึ่งมีผู้คนอาศัยอยู่หนาแน่น
วัดอัมพวา (กรุงเทพมหานคร)
วัดอัมพวา ตั้งอยู่เลขที่ 109 ถนนอิสรภาพ 37 และถนนจรัญสนิทวงศ์ 22 แขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร สังกัด คณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัด เนื้อที่ 8 ไร่ อาณาเขตทิศเหนือ ติดต่อกับซอยวัดอัมพวา ทิศใต้ติดกับที่เอกชน ทิศตะวันออกติดกับกองรถยนต์ กองช่าง ขส.ทร. ทิศตะวันตกติดกับอาคารบ้านเรือนราษฎรและโรงเรียนวัดอัมพวา
วัดอัมพวา สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2211 ในสมัยอยุธยา ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง แต่เดิมบริเวณนี้เป็นพื้นที่สวน วัดตั้งอยู่ทิศตะวันตกวังสวนอนันต์ กรมการขนส่งทหารเรือ
วัดอัมพวา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ประมาณ พ.ศ. 2216 (กรมการศาสนา,2526 358-359) ใบเสมารัชกาลที่ 1 เป็นเสมาคู่ หรืออาจจะเป็นใบเสมาสมัยกษัตริย์รัชกาลสุดท้าย
-359) ใบเสมารัชกาลที่ 1 เป็นเสมาคู่ หรืออาจจะเป็นใบเสมาสมัยกษัตริย์รัชกาลสุดท้ายของอยุธยาก็ได้ สองสมัยนี้ ใบเสมาแบบอย่างเหมือนกัน ใบเสมาแบบอย่างเหมือนกัน ใบเสมาทำซุ้มเป็นกูบช้าง ด้านหลังอุโบสถมีเจดีย์ทรงกลมใหญ่ เป็นแบบรัชกาลที่ 4 แสดงว่า ต้องมาปฏิสังขรณ์ใหญ่สมัยรัชกาลที่ 4 (น.ณ.ปากน้ำ)
ทั้งอุโบสถ และเจดีย์ใหญ่หนึ่งเจดีย์ และเจดีย์เล็กสองเจดีย์ เป็นปูชนียสถานเก่าแก่สันนิษฐานว่าสร้างตอนปลายสมัยอยุธยา มีปูชนียวัตถุ พระประธาน หน้าตัก กว้าง 4 ศอก พระพักตร์ มีลักษณะประติมากรรมแบบอู่ทอง พระพุทธรูปสมัยสุโขทัยสัมฤทธิ์ 4 องค์ ปัจจุบันเหลือ 3 องค์ ภาพเขียนที่บานประตูหน้าต่างหลังอุโบสถสมัยโบราณ (ปัจจุบันไม่พบ) มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ทั้งภายในอุโบสถ และภายในวิหารหลวงปู่นาค
จากแนวคิดที่ศึกษามีความเชื่อสนับสนุนตามแนวคิดของ น.ณ. ปากน้ำ และกรมการศาสนา วัดอัมพวา น่าจะสร้างในสมัยอยุธยาช่วงเจริญรุ่งเรือง ดังตัวอย่างที่กล่าว ในสมัยสมเด็จพระชัยราชาธิราช (2085) โปรดให้ขุดคลองแม่น้ำเจ้าพระยาใหม่ เพื่อสะดวกในการค้าขายในบริเวณดินแดนแถบนี้ประชาชนมาอาศัยจำนวนหนาแน่นที่สุด เริ่มเป็นเมืองด้านการค้าขายที่สำคัญ วัดอัมพวา อาจจะเริ่มก่อตัวในสมัยนั้นก็ได้ (กรองแก้ว บูรณะกิจ และสว่าง ขวัญบุญ ; 75)
พื้นที่ตั้งวัด เป็นที่สัญจรไปมาสะดวกสบาย มีซอยต่อเชื่อมระหว่างถนนอิสรภาพ ซอย 37 กับถนนจรัญสนิทวงศ์ ซอย 22 การคมนาคมสะดวก อาคารเสนาสนะ มีอุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 26 เมตร ก่ออิฐถือปูน เจดีย์ทรงระฆังคว่ำด้านหลังอุโบสถ 1 ปาง มีวิหารหลวงปู่นาค กว้าง 7เมตร ยาว 14.30 เมตร อาคารคอนกรีต วิหารหลวงปู่แป้น กว้าง 7 เมตร ยาว 14 เมตร ก่ออิฐถือปูนวิหารสมเด็จพุฒาจารย์ (โต พรหมรํสี) ก่ออิฐถือปูน กุฏิสงฆ์ขนาดสงฆ์ขนาดเล็ก 4 ห้อง จำนวน 2 หลัง กุฏิสงฆ์ขนาดใหญ่สองชั้น 12 ห้อง จำนวน 1 หลัง กุฏิสงฆ์ขนาดเล็กสองชั้น 6 ห้อง จำนวน 1 หลัง ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 36 เมตร 1 หลัง อาคารคอนกรีต หอระฆัง 1 หลัง เมรุ 1 หลัง ศาลาการบำเพ็ญกุศล 2 หลัง
ด้านการศึกษา ทางวัดสนับสนุ
ต หอระฆัง 1 หลัง เมรุ 1 หลัง ศาลาการบำเพ็ญกุศล 2 หลัง
ด้านการศึกษา ทางวัดสนับสนุนให้พระภิกษุสามเณรศึกษาพระปริยัติธรรมจากสำนักเรียนต่างๆ ได้ตามอัธยาศัย และเป็นประเพณีปฏิบัติมาช้านาน นอกจากนั้นยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนขึ้นในวัดเป็นการสนับสนุนการศึกษาของชาติอีกด้วย
ปัจจุบันมีพระภิกษุสามเณรศึกษาเล่าเรียนจำนวนมากตั้งแต่ระดับปริยัติธรรมแผนธรรม นักธรรมตรี โท – เอก และบาลี ตั้งแต่ประโยค 1-2 เป็นต้นไป
เจ้าอาวาสวัดอัมพวา
* พระอาจารย์ ตา (เก่งทางสมถะกัมมัฏฐาน) 
* พระอาจารย์ พุก 
* พระอาจารย์ ปลื้ม 
* พระอาจารย์ จัน 
* พระอาจารย์ นุ้ย (หลวงอาพระครูแป้น) 
* พระครูแป้น รชโฏ (พ.ศ. 2456-250) 
* พระครูโสภณพัฒนกิจ (ปัจจุบัน เป็น พระราชพัฒนโสภณ เจ้าอาวาสวัดชิโนรสารามวรวิหาร พ.ศ 2553) 
* พระครูโสภณวิมลกิจ (พ.ศ. 2527 - 2545) 
* พระครูวุฒิธรรมานันท์ เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน

อ้างอิง
คลองมหาสวัสดิ์
คลองมหาสวัสดิ์ หรือ คลองชัยพฤกษ์ เป็นคลองที่เริ่มต้นจากคลองลัดบางกรวยหรือคลองบางกอกน้อย ใกล้วัดชัยพฤกษมาลา ไหลผ่านเป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างอำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี กับเขตตลิ่งชันและเขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร ผ่านอำเภอพุทธมณฑล ไปออกแม่น้ำท่าจีนที่ตำบลงิ้วราย อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม รวมความยาว 28 กิโลเมตร
ประวัติ
คลองสายนี้เริ่มขุดตั้งแต่วันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2402 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อย่นระยะทางไปนมัสการพระปฐมเจดีย์ หลังจากที่ทรงให้ขุดคลองเจดีย์บูชาจากแม่น้ำนครชัยศรีไปจนถึงองค์พระปฐมเจดีย์ พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาทิพากรวงศ์มหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) และพระภาษีสมบัติบริบูรณ์ เป็นแม่กองจ้างชาวจีนขุด แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2403 ถือเป็นคลองที่มีความกว้างที่สุดในสมัยนั้น คือ กว้าง 7 วาหรือ 14 เมตร ใช้เงินทั้งสิ้น 1,101 ชั่ง 10 ตำลึง เป็นเงินพระคลังมหาสมบัติ 100 ชั่ง เงินบริจาคเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ 1 ชั่ง 10 ตำลึง อีก 1,000 เป็นเงินของท้าวเทพอากร (เงิน) ที่ถูกริบเข้าพระคลังมหาสมบัติ
เมื่อขุดคลองเสร็จนั้น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาทิพากรวงศ์จับจองที่ดินว่างเปล่าสองฝั่งคลอง ชุมชนแรก ๆ ที่เข้ามาอยู่ได้แก่ชาวบ้านที่ย้ายมาจากริมแม่น้ำท่าจีน บริเวณดอนหวาย ดาวคะนอง บางเตย และชาวจีนที่มาขุดคลอง 
เจ้าพระยาทิพากรวงศ์ยังได้ให้สร้างศาลาสำหรับประชาชนพักเป็นระยะไปตามริมคลองทุก 100 เส้น เป็นศาลาเขียนตำรายารักษาโรคต่าง ๆ ติดไว้เป็นการกุศล ต่อมาเรียกกันว่า “ศาลายา” คือศาลาที่ 1–4 และ 6–7 ศาลาที่ 7 เรียกกันว่าศาลาดิน กับศาลาที่ 5 สร้างในการกุศลปลงศพคนของเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ เรียกกันว่า “ศาลาทำศพ” ปัจจุบันกลายเป็น “ศาลาธรรมสพน์” และเป็นชื่อแขวงกับสถานีรถไฟในเขตทวีวัฒนาของกรุงเทพมหานคร
คลองมหาสวัสดิ์ยังมีประตู
ละเป็นชื่อแขวงกับสถานีรถไฟในเขตทวีวัฒนาของกรุงเทพมหานคร
คลองมหาสวัสดิ์ยังมีประตูน้ำที่กรมชลประทานสร้างไว้ 2 ประตู คือประตูน้ำมหาสวัสดิ์ ด้านแม่น้ำท่าจีน และประตูน้ำฉิมพลี ด้านแม่น้ำเจ้าพระยา ปัจจุบันคลองสายนี้ยังคงเป็นเส้นทางสัญจรของชาวบ้านและเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญในเชิงการเกษตร วัฒนธรรม และวิถีชีวิตของผู้คนในท้องถิ่น
สถานที่
* วัดชัยพฤกษมาลา
* วัดโตนดมหาสวัสดิ์
* วัดโคนอนมหาสวัสดิ์
* วัดศรีเรืองบุญ
* วัดศรีประวัติ
* วัดใหม่ผดุงเขต
* วัดปุรณาวาส
* วัดสาลวัน
* วัดสุวรรณาราม
* สวนเชิงเกษตรคลองมหาสวัสดิ์
* วัดมหาสวัสดิ์
* วัดงิ้วราย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* "ล่อง“คลองมหาสวัสดิ์” สัมผัสเสน่ห์วิถีชุมชน" โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 4 กุมภาพันธ์ 2552 17:50 น.

แหล่งข้อมูลอื่น
*
ทุกปา
ทุกปา ( ) เป็นบะหมี่น้ำแบบทิเบต ปกติใส่เนื้อสัตว์ เป็นที่นิยมในทิเบต ภูฏาน เนปาล สิกขิม ลาดัก อรุณาจัลประเทศและส่วนอื่น ๆ ของอินเดีย ทุกปามีหลายแบบได้แก่

* เท็นทุก (འཐེན་ཐུག་;'then thug), 
* กยาทุก (Gyathuk) (རྒྱ་ཐུག་;rgya thug), 
* ปาทุง (Pathug) (བག་ཐུག་;bag thug), 
* เดรทุง (Drethug) (འབྲས་ཐུག་;'bras thug)

แหล่งข้อมูลอื่น
*Gyathuk recipe
*wheat-free Chicken thukpa
อาหารสิกขิม
อาหารสิกขิมเป็นอาหารประจำรัฐสิกขิม ได้รับอิทธิพลจากอาหารทิเบต มีข้าวเป็นส่วนผสมหลัก

อาหารที่มีชื่อเสียง
* กยาทุกหรือทุกปา - ก๋วยเตี๋ยวน้ำใส่ผักหรือเนื้อสัตว์
* โมโม - เกี๊ยวไส้ผัก เนย หรือเนื้อสัตว์ 
* พักซาปา (Phagshapa) - สตูว์เนื้อหมูใส่หัวผักกาดและพริกแห้ง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Sikkimese cuisine 
* Recipes
คลองหลวงแพ่ง
คลองหลวงแพ่ง เป็นคลองชลประทานที่เชื่อมต่อระหว่างคลองประเวศบุรีรมย์กับคลองนครเนื่องเขต ขุดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปัจจุบันคลองหลวงแพ่งเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างเขตหนองจอกและเขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร กับอำเภอบางน้ำเปรี้ยวและอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประวัติ
คลองหลวงแพ่งขุดตั้งแต่คลองประเวศบุรีรมย์ฝั่งเหนือขึ้นไปถึงคลองนครเนื่องเขตเป็นระยะทาง 383 เส้น 15 วา (15.35 กิโลเมตร) กว้าง 4 วา ลึก 3 ศอก ยืนขึ้นไปจากคันคลองฝั่งละ 26 เส้น เริ่มขุดระหว่างเดือนธันวาคม พ.ศ. 2431 ถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2433 โดยหลวงแพ่งซึ่งเป็นกรมการเมืองนครเขื่อนขันธ์ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตขุดคลองที่ตำบลทุ่งกาหลง ฝั่งเหนือ แขวงนครเขื่อนขันธ์

ในครั้งนั้นหลวงแพ่งมีหน้าที่ดูแลการจับจองที่ดินทำกินและเก็บค่าจับจองจากราษฎร แต่หลังจากลงทุนได้สักพักก็ประสบปัญหาด้านการเงินเพราะต้องใช้เงินทุนจำนวนมาก ทำให้ขุดไม่สำเร็จ
การใช้พื้นที่
ตลาดหลวงแพ่งตั้งอยู่บริเวณสามแยกที่คลองประเวศบุรีรมย์ตัดกับคลองหลวงแพ่ง ในอดีตตลาดแห่งนี้รุ่งเรืองมาก เรียกได้ว่ามีร้านค้า 100 ห้องก็เต็มทุกห้อง ค้าขายของกินของใช้ ร้านทองในย่านนี้มีมากกว่า 10 ร้าน มีเรือมาจอดเทียบฝั่งคึกคักทั้งกลางวันและกลางคืน แต่ปัจจุบันมีร้านค้าเปิดอยู่ไม่กี่คูหา

อ้างอิง
ตรุษเกาหลี
ตรุษเกาหลี หรือ ซ็อลลัล ( ) เป็นวันแรกของปฏิทินจันทรคติ ซึ่งเป็นวันหยุดที่สำคัญที่สุดของชาวเกาหลีที่มีมาแต่เดิม อันประกอบด้วยระยะเวลาการเฉลิมฉลองที่เริ่มต้นในวันขึ้นปีใหม่ ชาวเกาหลียังทำการฉลองวันปีใหม่ตามปฏิทินสุริยคติในวันที่ 1 มกราคมของทุกปีตามปฏิทินเกรกอเรียน ในขณะที่วันขึ้นปีใหม่ของชาวเกาหลีจะเป็นวันหยุดปีใหม่ของชาวเกาหลีตามช่วงสามวัน และถือเป็นวันหยุดที่สำคัญกว่าวันขึ้นปีใหม่แบบสุริยคติ
นิยามของคำว่า "ซ็อลลัล" โดยทั่วไปหมายถึง อึมน็ยอก ซ็อลลัล (음력 설날, วันขึ้นปีใหม่ตามแบบจันทรคติ) ซึ่งรู้จักกันในชื่อของ คูจ็อง (ฮันกึล: 구정; ฮันจา: 舊正) โดยทั่วไปบางส่วน "ซ็อลลัล" ยังหมายถึง ยังนย็อก ซ็อลลัล (양력 설날, วันขึ้นปีใหม่ตามแบบสุริยคติ) ซึ่งรู้จักกันในชื่อของ ชินจ็อง (ฮันกึล: 신정; ฮันจา: 新正)
วันขึ้นปีใหม่ของเกาหลีโดยทั่วไปยึดเอาคืนที่สองของวันจันทร์ดับหลังจากช่วงเหมายัน เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นปีที่มีการเพิ่มอธิกมาสในช่วงเดือนสิบเอ็ดหรือเดือนสิบสองก่อนช่วงปีใหม่ ในกรณีเช่นนี้วันขึ้นปีใหม่จะตรงกับคืนจันทร์ดับที่สามหลังจากช่วงอายัน (ครั้งต่อไปที่จะเกิดกรณีเช่นนี้อีกคือ ค.ศ. 2033) วันขึ้นปีใหม่ของชาวเกาหลีโดยทั่วไปเป็นวันเดียวกันกับวันตรุษจีน, วันขึ้นปีใหม่ของมองโกเลีย, วันขึ้นปีใหม่ของทิเบต และตรุษญวน โดยทั่วไปมักใช้ชื่อตะวันตกเพื่ออธิบายถึงเทศกาลนี้แบบครอบคลุม แม้ว่าจะไม่ถูกต้องตามหลักของวิทยาศาสตร์ว่าเป็นปีใหม่แบบจันทรคติอยู่ก็ตาม
ขนบธรรมเนียม
วันขึ้นปีใหม่ของชาวเกาหลีโดยปกติจะเน้นเป็นวันหยุดครอบครัวแบบชาวตะวันออกที่มักใช้เวลาดังกล่าวเพื่อเดินทางกลับไปบ้านเกิดของตน เพื่อไปเยี่ยมครอบครัวและญาติ ๆ ของพวกเขาเพื่อทำพิธีบูชาบรรพบุรุษที่รู้จักกันในชื่อ ชารเย (차례) ชาวเกาหลีจำนวนมากแต่งกายด้วยชุดฮันบกสีสันงดงาม ส่วนต็อกกุก (떡국) ซึ่งเป็นซุปกับเค้กข้าว เป็นอาหารที่มักนำมาเสิร์ฟโดยทั่วไป

ชาวเกาหลีจำนวนมากทำการต้อนรับปีใหม่ (ทั้งแบบตะวันตกและแบบจันทรคติ) โดยเดินทางไปยังชายฝั่งตะวันออกอย่างเช่นคังนึง กับทงแฮ ใน จังหวัดคังว็อน ที่ซึ่งพวกเขามักจะเห็นแสงแรกอรุณรุ่งในวันขึ้นปีใหม่
เกมพื้นบ้าน
มีเกมแบบประเพณีดั้งเดิมจำนวนมากที่มีความเกี่ยวข้องกับวันปีใหม่ของชาวเกาหลี อย่างเกมกระดานสำหรับครอบครัวที่มีชื่อว่า ยุนโนรี (윷놀이) ก็ยังเป็นกิจกรรมสันทนาการที่นิยมอยู่ และผู้ชายจะมีการเล่นว่าวรวมถึงการเล่น เชกีชากี (제기차기) ซึ่งเป็นเกมที่ใช้วัตถุขนาดเบาซึ่งห่อคลุมด้วยกระดาษหรือผ้า และจากนั้นนำมาเตะเล่นกันเหมือนฟุตแบ็กที่เป็นบอลผ้าขนาดเล็ก ในขณะที่ผู้หญิงหรือเด็กผู้หญิงอาจจะมีการเล่น นอลตวีกี (널뛰기), เกมกระโดดบนไม้กระดานหกที่เรียกว่า ชีโซ (시소) ขณะที่เด็กปั่น แพงี (팽이)
การทักทาย
จากการที่ผู้คนต่างมีความต้องการความเจริญรุ่งเรืองและมีโชค คำอวยพรในวันปีใหม่จึงมีความว่า "แซแฮ พก มานี พาดือเซโย" (새해 복 많이 받으세요) อันเป็นการให้พรต่อบิดามารดาเพื่อให้ท่านเหล่านั้นมีความสุขในช่วงปีใหม่

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Seollal (Korean New Year) 
* Seollal fête — A stunning visual of Korean culture, The Arkansas Traveler , thetraveleronline.com
* Seollal, Lunar New Year's Day , Tour2Korea.com
* Korean Festival: Seol - Lunar New Year: the Most Important Korean Holidays , clickasia.co.kr