SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
การร้องเพลงด้วยลำคอแบบตูวา
ซึ่งเป็นวงร้องเพลงด้วยลำคอจากสาธารณรัฐตูวา]]
การร้องเพลงด้วยลำคอแบบตูวา ( ) หรือที่รู้จักด้วยชื่อเทคนิกหลักในการร้องที่เรียกว่า ฆูมีย์ ( ; ; ; ; อักษรโรมัน: khoomei) เป็นรูปแบบหนึ่งของการขับร้องแบบโอเวอร์โทนในสาธารณรัฐตูวาของประเทศมองโกเลียและในไซบีเรีย ในปี 2009 การขับร้องนี้ได้รับการบรรจุเป็นรายการผู้แทนมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติโดยยูเนสโก คำว่า hömey / kömey แปลว่า คอ และ ลาริงซ์ ในภาษากลุ่มเติร์ก ซึ่งอาจจะมาจากคำว่า khooloi ในภาษามองโกเลียซึ่งแปลว่าคอเช่นกัน และมาจากรากโปรโตมองโกเลีย *koɣul-aj
เข้าใจว่าความนิยมในการขับร้องด้วยลำคอในตูวามาจากลักษณะทางภูมิศาสตร์ของพื้นที่และวัฒนธรรม ภูมิทัศน์กว้างเรียบของตูวาทำให้เสียงสามารถเดินทางไปได้ไกลกว่า ส่วนงานชาติพันธุ์วรรณาทางดนตรีพบว่า khoomei เป็นส่วนหนึ่งของวิญญาณนิยมที่ยังคงปฏิบัติสืบเนื่องมาถึงปัจจุบัน บ่อยครั้งที่นักร้องจะเดินทางออกไปยังพื้นที่ห่างไกล หาแม่น้ำที่ใช้ หรือเดินขึ้นไปตามทุ่งหญ้าเสต็ปในภูเขา เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการขับร้องด้วยลำคอ

การขับร้องด้วยลำคอแบบตูวามีอยู่หลายวิธี วิธีที่เป็นที่นิยมและรู้จักมากที่สุดคือ khoomei (ฆูมีย์) ซึ่งให้ความรู้สึกเหมือนเสียงของลมที่พัดผ่านตามหิน, นอกจากนี้ยังมีวิธีการขับร้องแบบ sygyt และ kargyraa เป็นต้น

อ้างอิง
แชแบแค
แชแบแค ( ) หมายถึงหน้าต่างประดับกระจกสีแบบอาเซอร์ไบจานที่สร้างขึ้นจากชิ้นส่วนไม้ชิ้นเล็ก ๆ ประกอบกันขึ้นมาโดยไม่ใช้กาวหรือตะปู มีปรากฏการใช้แชแบแคในงานก่อสร้างของอาเซอร์ไบจานมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 11-12 เคล็ดวิธีการสร้างแชแบแคที่ทำให้ไม่ต้องใช้กาวหรือตะปูในการยึดชิ้นไม้นั้นมาจากการแซะร่องชิ้นไม้ประสานกัน ส่วนตรงกลางจะใส่กระจกสีลงไป ชิ้นส่วนไม้ที่ใช้ทำแชแบแคต้องมาจากไม้เนื้อแข็ง เช่น วอลนัต หรือต้นบีช ลวดลายของแชแบแคมักแสดงรูปของดวงอาทิตย์ พลังงานของชีวิต การไหลนิรันดร์ของเวลา และความเป็นอนันต์ของจักรวาล วิธีการรังสรรค์ชิ้นงานแชแบแคสามารถแบ่งย่อยเป็นสองกลุ่มหลัก ๆ ตามการใช้งานในสิ่งปลูกสร้าง แบบแรกคือจำพวกที่เป็นส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรม คือ ประตู ห
ารใช้งานในสิ่งปลูกสร้าง แบบแรกคือจำพวกที่เป็นส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรม คือ ประตู หน้าต่าง ขั้นบันได ส่วนอีกแบบหนึ่งคือจำพวกชิ้นประดับตกแต่งภายใน เช่น โคมไฟ ลิ้นชัก
คำว่า “shebeke” มาจากภาษาอาเซอร์ แปลว่า "ตาข่าย" หรือ "ฉลุลาย" ศิลปะแชแบแค และสัญลักษณ์ที่ใช้ในชิ้นงานนั้นแตกต่างกันไปตามแต่ละภูมิภาคของอาเซอร์ไบจาย เช่น ในแง่ของการผลิตแล้ว แชแบแคแบบ Ordubad มักสร้างผลงานที่ใช้รูปเรขาคณิตอย่างง่าย เป็นต้น

ระเบียงภาพ

Image:Shaki khan palace 1.jpg|
Shah Abbas mosque in Ganja 5.png
Image:Shekikhanentrance.jpg|
Interior of Consultation Room in Khan's Palace of Shaki.JPG
Khan's Palace of Shaki shabaka.JPG
Shaki khan palace10.jpg
Shaki khan palace18.jpg
Shaki khan palace21.jpg
Şəki xan sarayında şəbəkə pəncərəli dəhliz.jpg

อ้างอิง
วัดคุ้งตำหนัก
วัดคุ้งตำหนัก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางตะบูน อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี

ในพระราชพงศาวดารกล่าวถึงการเสด็จมาตกปลาทะเลของสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 (พระเจ้าเสือ) ในสมัยอยุธยาตอนปลายและประทับแรมอยู่ ณ วัดคุ้งตำหนัก ยังปรากฏหลักฐานในนิราศเมืองเพชรของสุนทรภู่ที่กล่าวไว้ว่า

อย่างไรก็ตามในปัจจุบันไม่ปรากฏร่องรอยของพระตำหนักดังกล่าว สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าวัดคุ้งตำหนักตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2441 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2466
วัดมีอุโบสถเก่าแก่ สันนิษฐานว่าคงสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย สร้างขึ้นด้วยไม้สักทั้งหลัง ภายในประดิษฐานพระประธาน สร้างมาจากไม้ทองหลาง วัดคุ้งตำหนักตั้งอยู่ในชุมชนชาวมอญที่อพยพจากหงสาวดีในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ตรงกับแผ่นดินของสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย มีเจดีย์รูปแบบเจดีย์ชเวดากอง

รายนามเจ้าอาวาส
* รูปที่ 1 พระอธิการเบอร์ อคฺคทีปฺโป พ.ศ. 2452-2483 
* รูปที่ 2 พระกรุด พ.ศ. 2483-2488
* รูปที่ 3 พระสม พ.ศ. 2488-2499
* รูปที่ 4 พระแหละ พ.ศ. 2499-2504
* รูปที่ 5 พระชำนาญ พ.ศ. 2504-2509
* รูปที่ 6 พระเติม พ.ศ. 2509-2510
* รูปที่ 7 พระอธิการสืบ พ.ศ. 2510-2519
* รูปที่ 8 พระพิชาเยนท์ พ.ศ. 2519-2520 
* รูปที่ 9 พระครูนิเทศวัชรธรรม์ (สุพจน์ สีโล)พ.ศ. 2520-2562 
* รูปที่ 10 พระอธิการชาติ อุตฺตโม พ.ศ.2563-ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดโพธิ์แตงใต้
วัดโพธิ์แตงใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพแตง อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดโพธิ์แตงใต้เป็นวัดที่ตั้งอยู่ในบ้านโพธิ์แตง ชุมชนมอญริมแม่น้ำเจ้าพระยา วัดแรกที่สร้างในชุมชนมีชื่อเป็นภาษามอญว่า เพ่ย์เกาะปี่ หมายถึง "วัดเกาะมะตูม" ทว่าเกิดความขัดแย้งเรื่องวัตรปฏิบัติต่างกันจึงได้แยกพื้นที่ทำสังฆกรรม อาณาเขตติดต่อกัน แต่มีลำรางสาธารณะขนาดเล็กคั่นกลาง ชาวบ้านจึงเรียกวัดเดิมว่า เพ่ย์เกาะปี่ฮะโม (วัดโพธิ์แตงใต้) ส่วนวัดที่เกิดขึ้นใหม่เรียกชื่อว่า "เพ่ย์เกาะปี่อะตาว" (วัดโพธิ์แตงเหนือ)
จากรูปแบบสถาปัตยกรรมสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย เช่น อุโบสถและเจดีย์ที่เป็นถาวรวัตถุคู่วัดมาแต่เดิม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2390 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2394 ในยุคแรกวัดโพธิ์แตงใต้อยู่ภายใต้สังกัดการปกครองของคณะสงฆ์ธรรมยุตรามัญ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2489 พระสด ธมฺมวโร (พระครูอเนกสารคุณ) ได้เข้าไปศึกษาเปรียญธรรมที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ภายหลังจึงได้ขอเปลี่ยนไปขึ้นกับคณะสงฆ์ธรรมยุตเช่นเดียวกับวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ทั้งนี้หลวงพ่อสด ท่านมีความสนิทสนมกับ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ท่านยังทรงเป็นประธานยกช่อฟ้าศาลาการเปรียญ โดยทรงอนุญาตให้ใช้พระนามย่อ (ญสส) ของ
ท่านยังทรงเป็นประธานยกช่อฟ้าศาลาการเปรียญ โดยทรงอนุญาตให้ใช้พระนามย่อ (ญสส) ของท่านที่ช่อฟ้าศาลาการเปรียญด้วย
วัดโพธิ์แตงเหนือ
วัดโพธิ์แตงเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งในตำบลโพแตง อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันมีพระครูนิเทศธรรมรส เป็นเจ้าอาวาส

วัดโพธิ์แตงเหนือเป็นวัดที่ตั้งอยู่ในบ้านโพธิ์แตง ชุมชนมอญริมแม่น้ำเจ้าพระยา วัดแรกที่สร้างในชุมชนมีชื่อเป็นภาษามอญว่า เพ่ย์เกาะปี่ หมายถึง "วัดเกาะมะตูม" ทว่าเกิดความขัดแย้งเรื่องวัตรปฏิบัติต่างกันจึงได้แยกพื้นที่ทำสังฆกรรม อาณาเขตติดต่อกัน มีลำรางสาธารณะขนาดเล็กคั่นกลางระหว่างวัด ชาวบ้านจึงเรียกวัดเดิมว่า "เพ่ย์เกาะปี่ฮะโม" (วัดโพธิ์แตงใต้) ส่วนวัดที่เกิดขึ้นใหม่เรียกชื่อว่า เพ่ย์เกาะปี่อะตาว (วัดโพธิ์แตงเหนือ)
วัดโพธิ์แตงเหนือตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2414 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2429 มีเจดีย์มอญโบราณซึ่งได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2491 คาดว่าเจดีย์องค์นี้สร้างขึ้นพร้อมกับวัดโพธิ์แตงใต้ แต่เมื่อมีการแยกวัดเจดีย์มอญโบราณซึ่งอยู่ฝั่งลำรางสาธารณะด้านทิศเหนือจึงตกเป็นสมบัติของวัดโพธิ์แตงเหนือ นอกจากนั้นภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์เรือ เป็นอาคารไม้สูง 3 ชั้น จัดแสดงเรือและเครื่องมือเดินเรือ

อ้างอิง
ฆัชคาร์
ฆัชคาร์ ( , ) หรือ ศิลากางเขนอาร์มีเนีย ( ) หมายถึงศิลาที่แกะสลักไว้เป็นอนุสรณ์ โดยแกะเป็นภาพไม้กางเขน และบ่อยครั้งมีลายโรเซต, ลายไขว้ และลายพรรณพฤกษาประกอบด้วย ฆัชคาร์เป็นลักษณะเด่นของศิลปะอาร์มีเนียคริสต์ในสมัยกลาง นับตั้งแต่ปี 2010 ฆัชคาร์ทั้งในแง่สัญลักษณ์และในแง่งานหัตถกรรมได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของยูเนสโก

ฆัชคาร์ในยุคแรก ๆ ตั้งขึ้นเพื่อช่วยให้วิญญาณของทั้งผู้ที่เสียชีวิตไปแล้วและผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ได้พ้นจากบาป (salvation) รวมถึงยังพบว่าตั้งขึ้นเพื่อระลึกถึงชัยชนะทางทหาร การก่อสร้างโบสถ์ หรือตั้งขึ้นเป็นรูปแบบหนึ่งของการป้องกันภัยพิบัติธรรมชาติ ฆัชคาร์แท้จริงค้นพบเก่าแก่ที่สุดในสมัยศตวรรษที่ 9
หมู่ฆัชคาร์จำนวนมากที่สุดที่ยังเหลือถึงปัจจุบันในอาร์มีเนียอยู่ที่สุสานใหญ่นอราตุสริมชายฝั่งทะเลสาบเซวาน สุสานนี้เป็นสุสานเก่าแก่ที่มีฆัชคาร์ราว 900 ชิ้น จากยุคสมัยและรูปแบบที่แตกต่างกัน ในอดีตนั้น จำนวนของหมู่ฆัชคาร์ที่มากที่สุดอยู่ในสุสานอาร์มีเนียในจุลฟา สาธารณรัฐปกครองตนเองนาคีชีวัน ประเทศอาเซอร์ไบจาน ซึ่งมีรายงานในปี 1648 ว่ามีฆัชคาร์มากถึงราว 10,000 ชิ้น หลังการทำลายจากหลายสาเหตุ โดยเฉพาะจากการทำลายโดยจงใจของทหารอาเซอร์ไบจาน ในรายงานปี 1998 เหลือฆัชคาร์ในจุลฟาเพียง 2,700 ชิ้นเท่านั้น ซึ่งเป็นผลมาจากนโยบายของรัฐบาลอาเซอร์ไบจานในการทำลายสุสานสมัยกลางทั้งหมดให้สิ้นไปอย่างเป็นระบบในปี 1998 ถึง 2005

อ้างอิง
วัดพระพุทธบาทเขาลูกช้าง
วัดพระพุทธบาทเขาลูกช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าไม้รวก อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี

วัดพระพุทธบาทเขาลูกช้างมีปูชนียสถานสำคัญ คือรอยพระพุทธบาทที่ฝังลึกลงไปในหิน อยู่บนยอดเขาทางทิศตะวันออก ขนาดยาว 5 ฟุต กว้าง 21 นิ้ว ส่วนลึกด้านปลายพระบาท 9 นิ้ว รอยพระบาทนี้ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่ามีมาตั้งแต่เมื่อใด ตามคำบอกเล่าระบุว่านายพรานเป็นผู้ค้นพบ โดยเมื่อ พ.ศ. 2429 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จประพาสเพชรบุรีและได้เสด็จมานมัสการรอยพระพุทธบาทแห่งนี้
วัดพระพุทธบาทลูกช้างตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2494 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2501 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2497 และเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2498 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และพระบรมวงศานุวงศ์ ได้เสด็จมานมัสการรอยพระพุทธบาทแห่งนี้ รวมถึงได้พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์บำรุงรอยพระบาทส่วนหนึ่ง และเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ.2498 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้เสด็จมานมัสการพระพุทธบาทอีกครั้งและได้พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์จำนวนหนึ่งเพื่อบำรุงโบราณสถานนี้
มณฑปครอบพระพุทธบาทเป็นอาคารไม้หลังคาทรงจัตุรมุขขนาดเล็ก หน้าบันด้านทิศใต้สลักตัวอักษรว่า พ.ศ. 2474 มีคันทวยรองรับหลังคาปีกนก เพดานมีไม้จำหลักลายดาวเพดานประดับ มณฑปหลังนี้ช่างจากวัดเกาะชื่อ ปุก เป็นผู้สร้าง

รายนามเจ้าอาวาสวัด

1.พระครูพิพิธพัชรศาสน์(จ้วน จนฺทสิริ) พ.ศ.2494-2525

2.พระสมุห์อำนวย อคฺคจิตโต พ.ศ.2525-2527 (ลาสิกขา)

3.พระมหาสุมนัส เขมฺจิตโต (รักษาการเจ้าอาวาส) พ.ศ.2527-2528

4.พระครูสิริพัชรศาสน์ (พระมหาทองเลื่อน สิริวรรณโณ ปธ.5) พ.ศ.2529-2566

5.พระครูปริยัติวัชราทร (ประภัคดิ์ ธมฺมทตฺโต) พ.ศ.2566-ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดไฮสร้อย
วัดไฮสร้อย หรือ วัดพระธาตุไฮสร้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากกาง อำเภอลอง จังหวัดแพร่ คำว่า "ไฮสร้อย" หมายถึงรากไทรที่ห้อยย้อยลงมา

ประวัติ
วัดพระธาตุไฮสร้อยเป็นวัดที่สร้างขึ้นตามคติวัดหลวงกลางเวียงของเมืองลอง ตามตำนานระบุว่า สร้างโดยพญาสุรมาลัยยะ (เจ้าสุรมาลัย) เจ้าเมืองลอง โดยมีการสร้างพระธาตุไฮสร้อยไว้เป็นพระมหาธาตุกลางเวียง ซึ่งภายในตำนานระบุว่าบรรจุพระธาตุส่วนสมองของพระพุทธเจ้า ด้วยวัดพระธาตุไฮสร้อยเป็นวัดหลวงกลางเวียงลองและพระธาตุไฮสร้อยเป็นพระมหาธาตุกลางเวียงลอง จึงได้รับการอุปถัมภ์จากเจ้าเมืองลองและชาวเมืองลองตลอดมา
จนกระทั่งหลังสงครามระหว่างอยุธยากับล้านนาใน พ.ศ. 2020 พญาหัวเมืองแก้ว ชาวเมืองเชียงใหม่ เสนาบดีของพระเจ้าติโลกราชได้ถูกส่งมาเป็นเจ้าเมืองลองแทนพญาเป็กขะจา อดีตเจ้าเมืองลองซึ่งถึงแก่อนิจกรรม จึงได้ย้ายศูนย์กลางการปกครองมาตั้งมั่นชั่วคราวที่บ้านก่อนดอนหัวนา (บริเวณโรงเรียนบ้านห้วยอ้อในปัจจุบัน) เหตุที่ย้ายน่าจะเพราะเวียงลองเก่าได้รับความเสียหายจากสงครามระหว่างล้านนากับอยุธยา วัดจึงร้างไประยะหนึ่ง ภายหลังได้มีชาวนครเชียงตุงบางส่วนเข้ามาตั้งถิ่นฐานด้วย กลุ่มที่เข้ามาเมืองลองนำโดยครูบาจองสูง หรือ ครูบาจอสุงจนฺทวโร พร้อมช่างฝีมือและชาวเมืองนครเชียงตุง โดยกลุ่มครูบาจองสูงตั้งถิ่นฐานที่บ้านไฮสร้อย และได้ฟื้นฟูวัดพระธาตุไฮสร้อย สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่
งตั้งถิ่นฐานที่บ้านไฮสร้อย และได้ฟื้นฟูวัดพระธาตุไฮสร้อย สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 1906 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470
อาคารเสนาสนะ
ผังวัดพระธาตุไฮสร้อยเดิมมีกำแพงแก้วแบ่งเขตพุทธาวาสและสังฆาวาสอย่างชัดเจน แต่ปัจจุบันกำแพงดังกล่าวรื้อออกไปแล้ว พระธาตุไฮสร้อยเป็นศูนย์กลางในเขตพุทธาวาส วิหารตั้งติดกับพระธาตุทางทิศตะวันออก หันหน้าไปยังแม่น้ำยม (หรือด้านทิศตะวันออก) หันด้านหลังให้พระธาตุ ส่วนด้านทิศเหนือติดกับพระธาตุเป็นอุโบสถ หันด้านหน้าไปทางทิศเหนืออยู่ด้านทิศเหนือ

พระธาตุไฮสร้อย องค์ที่เห็นปัจจุบันได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2535 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2536 รูปแบบไม่เหมือนเดิม ลักษณะพระธาตุแต่เดิมคงเหมือนกับองค์พระธาตุลำปางหลวง
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระเจ้าสามพี่น้อง เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น 3 องค์ สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ.2345 มีรูปแบบทางศิลปะแบบไทเขิน–ไทใหญ่ แต่เนื่องด้วยมีการบูรณะหลายสมัยจึงปรากฏมีศิลปะล้านนาผสมอยู่ พระพุทธรูปปางไสยาสน์เป็นพระพุทธรูปศิลปะล้านนา อายุหลายร้อยปี ประดิษฐานเป็นพระประธานในอุโบสถ และ พระเจ้าปูนปั้น ประดิษฐานอยู่ร่วมกันพระเจ้าสามพี่น้อง ภายในมณฑปพระเจ้าสามพี่น้อง พระพุทธรูปองค์นี้มีอายุประมาณร้อยปี ปั้นโดยครูบาอินทวิไชยอรัญวาสี อดีตเจ้าอาวาสวัดพระธาตุศรีดอนคำ
รายนามเจ้าอาวาส
* ครูบาจอสูง (จอสุง) จนฺทวโร
* ครูบายศ
* ครูบาแก้ว
* ครูบาจุมปู
* ครูบาจันธิมา
* ครูบาอินต๊ะ
* ครูบามา
* พระอธิการเขียน อินฺตโร
* พระอธิการสวัสดิ์ ธมฺมรโต
* พระครูพิศาลอรรถกิจ

อ้างอิง
วัดเกาะนัมมทาปทวลัญชาราม
วัดเกาะนัมมทาปทวลัญชาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
วัดเกาะนัมมทาปทวลัญชารามตั้งอยู่บนเกาะซึ่งเกิดจากการทับถมของตะกอนมาเป็นเวลานาน จนกลายเป็นเกาะกลางน้ำในแม่น้ำแม่กลอง ตามประวัติเล่ากันว่า ชาวมอญที่อพยพมาจากพม่ามาอาศัยอยู่ที่โพธาราม ได้สร้างเจดีย์องค์เล็กไว้เป็นที่เคารพ ต่อมาพระแสนท้องฟ้า (ป๋อง ยมคุปต์) เป็นนายอำเภอในสมัยนั้นได้มายึดครองเป็นที่ทำสวนเพาะปลูกไม้ผล ต่อมาพระอาจารย์กลับซึ่งเคยรับราชการในวัง ได้ขอซื้อเกาะจากพระแสนท้องฟ้า แต่พระแสนท้องฟ้าถวายให้ท่านเพื่อนำมาสร้างวัด พระอาจารย์กลับได้ดำเนินการสร้างวัดเรื่อยมาตั้งแต่ พ.ศ. 2425 โดยสร้างกุฎิ ศาลา เจดีย์ อุโบสถ และซ่อมแซมเจดีย์เก่าและมณฑปให้มีสภาพดีขึ้น ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2433 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2443
ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์ที่เก็บรวบรวมศิลปวัตถุและโบราณวัตถุ ซึ่งพระมหาผ่อง ผลิตฺตธมฺโม เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน ได้ทำการเก็บรวบรวมไว้ ส่วนใหญ่เป็นโบราณวัตถุที่เป็นสินค้าจมอยู่ตามท้องน้ำในแม่น้ำแม่กลองแล้วถูกกระแสน้ำพัดพามาติดอยู่รอบ ๆ เกาะ โบราณวัตถุที่พบมีปริมาณมากและค่อนข้างสมบูรณ์น่าจะมีส่วนสัมพันธ์กับเมืองราชบุรีมาแต่โบราณ นับแต่เมืองโบราณคูบัวสมัยทวารวดี แหล่งโบราณคดีนี้ได้พบเครื่องถ้วยจีน สมัยราชวงศ์ถังซึ่งตรงกับสมัยทวารวดีในดินแดนแถบนี้ดังนั้นแหล่งโบราณคดีนี้จึงน่าจะเป็นสถานที่ติดต่อขนถ่ายสินค้าให้กับเมืองท่าใกล้เคียง และทางทะเลมาตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 12 จนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดนาควัชรโสภณ
วัดนาควัชรโสภณ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร วัดประกอบด้วยกลุ่มโบราณสถานที่ล้อมรอบด้วยคูน้ำกว้างประมาณ 10 เมตร ยาวประมาณ 509 เมตร มีเนื้อที่ตั้งวัด 62 ไร่
วัดนาควัชรโสภณ เดิมชื่อ วัดช้าง สร้างขึ้นในสมัยสุโขทัยตอนปลาย ประมาณหลังพุทธศตวรรษที่ 19 เป็นวัดอยู่ในกลุ่มอรัญญิกด้านทิศตะวันออก หน้าวัดมีร่องรอยถนนพระร่วงตัดผ่าน มีสภาพเป็นวัดร้างนาน 400–500 ปี จนเมื่อ พ.ศ. 2509 พระวิชัย ปสนฺโน ได้จาริกธุดงค์มาปักกลดจำพรรษาอยู่ ณ บริเวณเจดีย์โบราณสถานวัดช้าง ชาวบ้านต่างเลื่อมใสท่าน ต่อมาจ่าสิบเอกศักดิ์ และนางสังเวียน เดชานนท์ มีจิตศรัทธาบริจาคที่ดินมอบถวายให้สร้างวัด และภายหลังมีผู้ซื้อที่ดินถวายเพิ่มเติมอีก รวมเป็นเนื้อที่ทั้งสิ้น 76 ไร่ 1 งานเศษ จากนั้นได้เริ่มสร้างเสนาสนะ จนเมื่อ พ.ศ. 2511 ได้ขออนุญาตสร้างวัด และเริ่มก่อสร้างอุโบสถ โดยได้รับความอุปถัมภ์จาก พระราชมุนี (โฮม โสภโณ) วัดปทุมวนารามราชวรวิหาร ก
อุโบสถ โดยได้รับความอุปถัมภ์จาก พระราชมุนี (โฮม โสภโณ) วัดปทุมวนารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2513 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (จวน อุฏฺฐายี) ได้ประทานชื่อจากวัดช้าง (เดิม) เป็น "วัดนาควัชรโสภณ" และกระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2513 ได้ยกฐานะวัดนาควัชรโสภณขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2539
โบราณสถานมีลักษณะสถาปัตยกรรมศิลปะลพบุรี มีเจดีย์ประธานทรงระฆังฐานสี่เหลี่ยม ด้านล่างประดับช้างปูนปั้นครึ่งตัวจำนวน 18 เชือก

อ้างอิง
วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม (อำเภอศรีนคร)
วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีนคร อำเภอศรีนคร จังหวัดสุโขทัย

วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม เดิมชื่อ วัดคลองพลับ หรือ วัดคลองมะพลับ ตั้งตามชื่อบ้านที่มีสัญลักษณ์ของพื้นที่คือ มีลำคลองที่คดไปคดมาพับไปพับมา เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2462 โดยมี นายแผน พิมพ์ทอง นายเนตร คู่ครอง และนายเขียน ทิมเอม เป็นผู้ริเริ่มชักนำชาวบ้านก่อสร้างวัด ซึ่งมีเนื้อที่ 23 ไร่ 2 งาน 48 ตารางวา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2473 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร ได้รับฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถ ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 ศาลาการเปรียญ วิหารหลวงพ่อหล้า (อดีตเจ้าอาวาสรูปแรก) และวัดยังเป็นที่ตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรมมหาพินิโจดมประชารังสวรรค์ ซึ่งเปิดสอน 2 แผนก คือ พระปริยัติธรรม แผนกธรรม 3 ระดับ นักธรรมตรี นักธรรมโท นักธรรมเอก และพระปริยัติธรรม แผนกบาลี คือ ชั้นบาลีไวยากรณ์ ชั้นเปรียญตรี (ประโยค 1–2 และเปรียญธรรม 3 ประโยค) ชั้นเปรียญโท(เปรียญธรรม 4-5-6 ประโยค) และสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมเสด็จพระราชดำเนินทรงประกอบพิธีเปิดอาคารโรงเรียนพระปริยัติธรรมมหาพินิโจดมประชารังสวรรค์ ในวันศุกร์ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2551
รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อหล้า นนทิปญโญ เจ้าอาวาสรูปแรก พ.ศ. 2467–2489
* พระอาจารย์เจ๊ก สุจิตโต รักษาการเจ้าอาวาส พ.ศ. 2489–2490
* พระอาจารย์หล้า พลวดร รักษาการเจ้าอาวาส พ.ศ. 2491–2494
* พระอาจารย์สง่า กนตสีดล รักษาการเจ้าอาวาส พ.ศ. 2495–2501
* พระอาจารย์สุพรหม สุรปญโญสี รักษาการเจ้าอาวาส พ.ศ. 2501–2506
* พระครูสุธรรมพินิจ เจ้าอาวาสรูปที่ 2 พ.ศ. 2506–2544
* พระราชวิมลเมธี (บุญโรจน์ จนฺทปญฺโญ) เจ้าอาวาสรูปที่ 3 พ.ศ. 2544–2562
* พระวชิรพิพัฒน์ (สุวรรณ สนฺตจิตฺโต) พ.ศ. 2562-ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดแจ้งแสงอรุณ (อำเภอเมืองสกลนคร)
วัดแจ้งแสงอรุณ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลธาตุเชิงชุม อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร ที่ดินตั้ววัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูศรีปริยัตยาลังการ (สุวรรณ อาจารสุโภ) เป็นเจ้าอาวาส
วัดแจ้งแสงอรุณ หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดแจ้ง เพราะตั้งอยู่ใกล้เมืองมีอากาศโปร่ง เป็นที่โล่ง ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2422 โดยพระยาประจันตประเทศธานี (โง่นคำ พรหมสาขา ณ สกลนคร) เป็นผู้สร้าง สมัยที่ท่านดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองสกลนคร (คนที่ 3) ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2529 และโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกบาลี เปิดสอน เมื่อ พ.ศ. 2530 เดิมที่ดินวัดมีเนื้อที่มากกว่านี้ โดยมีเนื้อที่ 8 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา ภายหลังได้แบ่งที่ดินทางทิศตะวันตกสร้างถนน วัดจึงเหลือพื้นที่ 6 ไร่เศษ ได้รับฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2545
รายนามเจ้าอาวาส
{|class="wikitable"
|-
!ลำดับ !!นาม !!ดำรงตำแหน่ง (พ.ศ.) 
|-
| 1. || พระครูสี || 2422
|-
| 2. ||พระอธิการกาสินธิ์ ติณฺณปงฺโก || 2492–2504
|-
| 3.|| พระมหาสนธิ์ สุปญฺโญ || 2504–2508
|-
| 4. || พระเทพสิทธิโสภณ (สุรสีห์ กิตฺติโสภโณ) || 2508–2553
|-
| รักษาการ || พระสิริพัฒนาภรณ์ (วินัย สจฺจวํโส) || 2553–2557
|-
| 5. || พระพิศาลวชิราภรณ์ (สุวรรณ อาจารสุโภ) || 2557–2565
|-
| 6. || พระวชิรกิจจาทร (มีชัย ชินปุตฺโต) || 2566-ปัจจุบัน 
|}

อ้างอิง
วัดเพชรวราราม
วัดเพชรวราราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุตินิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์

ประวัติ
วัดเพชรวรารามได้เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 โดยคณะพุทธศาสนิกชน ชาวบ้านกกเบน บ้านไทรงาม ตำบลสะเดียง อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์ พร้อมด้วยประชาชนหมู่บ้านใกล้เคียง โดยได้ทำการบูรณะวัดพระแก้ว ซึ่งเป็นวัดร้างใกล้บ้าน ให้กลับเป็นวัดที่มีพระสงฆ์จำพรรษาขึ้นใหม่ อีกทั้งได้ขอพระสงฆ์จากพระครูสีตลาภิรัต (เคลือบ ถามโก) วัดสามัคคีวัฒนา อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ มีพระสงฆ์จำนวน 5 รูป จากวัดสามัคคีวัฒนา มาจำพรรษา ณ วัดพระแก้ว ต่อมามีปัญหาเรื่องที่ดินวัดพระแก้ว
นายสวัสดิ์ เพชระบูรณิน ซึ่งเป็นคนหนึ่งในคณะผู้ดำริสร้างวัด จึงได้นิมนต์พระสงฆ์จากวัดพระแก้ว ไปพำนักอยู่ในที่ดินอันเป็นสวนของตน ภายหลังได้มอบที่ดินเพื่อตั้งวัดเพชรวราราม ซึ่งอยู่ห่างจากวัดพระแก้ว ราวเมตรเศษ เมื่อ พ.ศ. 2499 นายสวัสดิ์ เพชระบูรณิน จึงได้ดำเนินการขอสร้างวัด จนตั้งเป็นวัดเมื่อ วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2502 ต่อมาได้รับฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

อ้างอิง
สาญฌี
]]

สาญฌี (อักษรโรมัน: Sanjhi) เป็นเทพีและชื่อเทศกาลบูชาพระนาง โดยมากฉลองโดยเด็กหญิงในพื้นที่เดลี, ปัญจาบ, หรยาณา และอุตตรประเทศ รูปเคารพสาญฌีจะสร้างขึ้นในวันแรกของเก้าวันในทุรคาบูชาหรือนวราตรี ทุก ๆ วัน เด็กหญิงและสตรีในพื้นที่จะได้รับเชิญไปขับร้องภชันและทำพิธีอารตี ในวันสุดท้ายของนวราตรี หรือ ทุสเสหระ เทวรูปเทพีสาญฌีจะถูกนำลงละลายในแหล่งน้ำ
ในภูมิภาคพรัช มักสร้างรูปสาญฌีเป็นพระกฤษณะและพระนางราธา สัญลักษณ์ของความรัก ตามตำนานทางเทววิทยาเชื่อว่าสาญฌีถูกสร้างขึ้นโดยเทพีราธาเพื่อเรียกพระกฤษณะให้มาปรากฏพระองค์ ตำนานพื้นถิ่นยังบอกเล่าถึงลีลาตอนที่พระกฤษณะจัดดอกไม้เป็นรูปพระนางราธาอย่างสวยงามเพื่อให้พระนางประทับใจ ธรรมเนียมของพรัชในยุคแรกยังมีลักษณะของการทำสาญฌีมาจากมูลวัวและดอกไม้ แต่นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 15-16 มา ก็ได้ถูกนำไปปฏิบัติในโบสถ์ของนิกายไวษณวะ และกลายมาเป็นรูปแบบของศิลปะที่มีความสลับซับซ้อน มีเพียงนักบวชพราหมณ์ที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีถึงจะสร้างสรรค์สาญฌีได้

อ้างอิง
วัดขุ่ม
วัดขุ่ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลขุนยวม อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน 85 ตารางวา
หนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 9 ระบุว่าวัดขุ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2367 แต่ตามประวัติวัดแจ้งว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2334 โดยมีแม่เฒ่าจองยอด ร่วมกับศรัทธาชาวบ้านได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างขึ้น ชาวบ้านได้เรียกติดปากว่า วัดจองขุ่ม ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2442 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุและเสนาสนะภายในวัดเนื่องจากวัดมีสถาพทรุด โดยเฉพาะศาลาการเปรียญ เสา พื้น และหลังคา โดยมี พ่อจองจันละ แม่จองนุ อุ๊เมืองนาย ซึ่งเป็นคหบดีในสมัยนั้น และเป็นบุตรของแม่เฒ่าจองยอด เป็นประธานร่วมกับคณะศรัทธาชาวบ้าน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2556
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ ศาลาจำศีล อุโบสถกลางน้ำ สถูปและปูชนียวัตถุที่สำคัญมี หีบธรรมโบราณประดับกระจก ศิลปะพม่า พระพุทธรูปไม้แกะโบราณ ธรรมมาสฝังทับทิม ศิลปะพม่าและอื่น ๆ (กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนไว้แล้ว) ในอดีตวัดขุ่มมีพระพุทธรูปมากมายจำนวนนับร้อยองค์ เป็นพระพุทธรูปไม้แกะสลักศิลปะพม่า แต่ปัจจุบันเหลือเพียง 10 กว่าองค์

รายนามเจ้าอาวาส
* พระต่องสู้ พ.ศ. 2334–2385
* พระมาจากประเทศพม่าไม่ทราบชื่อ พ.ศ. 2385–2442
* พระสุจ่าต๊ะ (นามสกุลบุญพิทักษ์) พ.ศ. 2442–2501
* พระก่าเหม่น๊ะ พ.ศ. 2501–2510
* พระอูปัติยะ (หลวงปู่ครูบาผ้าลาย ภัททิโย) พ.ศ. 2510–2534
* พระอธิการประสิทธิ์ ภัททปัญโญ พ.ศ. 2534–2538
* พระอธิการเกษม ปิยธัมโม พ.ศ. 2538–
ระบบเวลาทำงาน 996
ระบบชั่วโมงทำงาน 996 ( , ) เป็นรูปแบบการจัดตารางงานที่ใช้ในบางบริษัทของประเทศจีน ชื่อของระบบมาจากการบังคับให้ลูกจ้างทำงานตั้งแต่เวลา 9:00 AM (เก้าโมงเช้า) ถึง 9:00 PM (สามทุ่ม) เป็นเวลา 6 วันต่อสัปดาห์ หรือคิดเป็นการทำงานรวม 72 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ มีการวิพากษ์วิจารณ์ว่าระบบการทำงานแบบนี้เป็นการละเมิดกฎหมายแรงงานของจีน และเรียกระบบนี้ว่าเป็น "การใช้งานทาสยุคใหม่" โดยระบบนี้ยิ่งมีความเด่นชัดเป็นพิเศษในบริษัทในสายงานไอทีและอินเทอร์เน็ต
วัฒนธรรมการทำงานล่วงเวลามีมาอย่างยาวนานในบรรดาบริษัทไอทีของจีน ที่ซึ่งพุ่งเป้าไปที่การเพิ่มความเร็วในการทำงาน และการลดค่าใช้จ่าย บริษัทจำนวนมากใช้นโยบายหลายแบบ เช่น จ่ายเงินคืนค่าแท็กซี่ให้กับพนักงานที่ทำงานล่วงเวลาในตอนกลางคืน เพื่อกระตุ้นให้พนักงานทำงานล่วงเวลากันมากขึ้น
ระบบการทำงานที่ยาวนานนี้นำไปสู่โรคและปัญหาสุขภาพจิตมากมายในบรรดาแรงงานชาวจีน มีการประมาณการณ์ไว้ว่าพนักงานเงินเดือนเกิน 3 ใน 4 ที่ทำงานในเมืองใหญ่อย่างปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ และกว่างโจว เผชิญกับภาวะความเหนื่อยล้าจากการทำงาน การเจ็บปวดในระบบกล้ามเนื้อและกระดูก ปัญหาการนอนหลับ ไปจนถึงปัญหาการกิน ความเครียดจากงาน และปัญหาความไม่สมดุลระหว่างชีวิตการทำงานกับชีวิตครอบครัว ข้อมูลจากสื่อ People's Daily ซึ่งควบคุมโดยรัฐบาลจีน ระบุว่าผลการสำรวจในปี 2013 แสดงให้เห็นว่าแรงงานในอุตสาหกรรมไอทีของจีนถึง 98.8% ระบุว่าตนมีปัญหาทางสุขภาพ มีรายงานการเสียชีวิตจากการทำงานและการฆ่าตัวตาย มาตลอดหลายสิบปีที่มีการนำระบบ 996 นี้ และระบบการทำงานล่วงเวลาอื่น ๆ มาใช้ในจีน
ระบบการทำงานแบบ 996 ชั่วโมงนั้นถูกตราว่าผิดต่อกฎหมายโดยศาลสูงของจีนตั้งแต่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2021 อย่างไรก็ตาม เป็นที่กังขาอยู่ว่าข้อกฎหมายนี้จะถูกนำมาบังคับใช้อย่างจริงจังหรือไม่

อ้างอิง
อิยาชิเก
เป็นประเภทหรือแนวของผลงานญี่ปุ่น โดยเฉพาะมังงะและอนิเมะ เป็นประเภทย่อยของประเภทเสี้ยวชีวิต แสดงภาพของตัวละครที่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในสิ่งแวดล้อมที่สงบ มีวัตถุประสงค์ทำให้ผู้ชมได้รับการเยียวยาใจ คำว่า อิยาชิเก ในภาษาญี่ปุ่นแปลได้ว่า "แนวเยียวยา"

จุดกำเนิด
คำว่า อิยาชิเก กำเนิดในช่วงปลายทศวรรษ 1970 แต่แยกออกมาเป็นประเภทย่อยต่างหากในปี ค.ศ. 1995 หลังเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวใหญ่ฮันชินและเหตุการณ์การโจมตีซับเวย์โตเกียวด้วยซาริน เหตุการณ์สะเทือนขวัญทั้งสองประกอบกับภาวะเศรษฐกิจถดถอย จึงนำไปสู่ในสิ่งที่นักวิชาการชื่อ Paul Roquet เรียกว่า อิยาชิเทรนด์ (iyashi trend) หรือกระแสการเยียวยา

ตัวอย่าง
* กีฏจารย์กับอาถรรพ์แมลงพิสดาร 
* คุณเซ็นโกะ เทพจิ้งจอกคอยช่วยเหลือ 
* คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ 
* เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว 
* แคมป์สบายสไตล์สาว ๆ 
* ซุปเปอร์คับ 
* ทามายูระ 
* โทโทโร่เพื่อนรัก 
* นัตซึเมะกับบันทึกพิศวง 
* นายท่านอยู่บนตักหรือบางทีอยู่บนหัวเรา 
* บาร์เทนเดอร์ 
* ซีรีส์โบกุ โนะ นัตสึยาซูมิ 
* มาโฮ โนะ สตาร์ มาจิคัลเอมิ 
* แม่ครัววัยใสแห่งบ้านไมโกะ 
* โยโกฮามะ ไดดาชิ คิโก 
* ระหว่างอาดาจิกับชิมามุระ 
* โรงเรียนป่วนนักเรียนเป๋อ 
* วันธรรมดาของแม่มดว้าวุ่น 
* วากาโกซาเกะ 
* สาวใสหัวใจบ้านทุ่ง 
* สองสาวหลังวันสิ้นโลก 
* อาเรีย 
* ฮาคุเมกับมิโคจิ

อ้างอิง
ลิป๊กโกะจัง ยอดเทวดาไร้เทียมทานสะท้านปฐพี
ลิป๊กโกะจัง ยอดเทวดาไร้เทียมทานสะท้านปฐพี ( ) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยจิโร ซูซูกิ เนื้อเรื่องอิงนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนที่เขียนในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊กของล่อกวนตงอย่างหลวม ๆ

จุดเริ่มต้นของมังงะลิป๊กโกะจัง ยอดเทวดาไร้เทียมทานสะท้านปฐพีมาจากตัวละครที่ปรากฏในผลงานมังงะแนวสุขนาฏกรรมของจิโร ซูซูกิเรื่อง โซตะ-คุง โนะ อากาฮาบาระ ฟุนโตกิ แล้วได้พัฒนามาเป็นมังงะจริงตีพิมพ์ในนิตยสารจีแฟนตาซีรายเดือนของสแควร์เอนิกซ์ มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ต่อมาได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะโดยสตูดิโอ Starchild.
นักพากย์
* ยูกิ มัตสึโอกะ รับบท ลิป๊กโกะ (ลิโป้) 
* อาเกมิ ซาโต รับบท เรนะ
* ชินามิ นิชิมูระ รับบท ตันก๋ง
* ฟูมิฮิโกะ ทาจิกิ รับบท กวนอู
* ฮิโรยูกิ โยชิโนะ รับบท โจโฉ
* โจจิ นากาตะ รับบท แฮหัวตุ้น 
* จุนโกะ โนดะ รับบท อาซูมิ
* คานาโกะ ทาเตโนะ รับบท นามิ
* เคอิจิ โซโนเบะ รับบท เซ็กเธาว์
* โนริโอะ วากาโมโตะ รับบท โกซุ่น
* ยูริ ชิราโตริ รับบท มัตสึโอกะ เอริ
* คิโยยูกิ ยานาดะ รับบท ชาวประมง A
* มิตสึอากิ โมโดโนะ รับบท ชาวประมง B

รายชื่อตอน

{| class="wikitable" width="98%" style="background: #FFF;"
|- style="border-bottom: 3px solid #cfabd2"
! # !! ชื่อตอน

|}

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
พิพิธภัณฑ์พัฒน์พงศ์
พิพิธภัณฑ์พัฒน์พงศ์ เคยเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เปิดใน พ.ศ. 2562 บนถนนพัฒน์พงศ์ซอย 2 มีการจัดแสดงนิทรรศการเชิงโต้ตอบ วัตถุต่าง ๆ และพื้นที่ที่ถูกสร้างขึ้นซ้ำใหม่ โดยครอบคลุมประวัติศาสตร์ของย่านพัฒน์พงศ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2489 เมื่อตระกูลพัฒน์พงศ์พานิชซื้อที่ดินจนถึงการพัฒนาที่เกิดขึ้นตามมา ฉายแสงไฟส่องให้เห็นถึงซีไอเอที่อยู่ในพัฒน์พงศ์ผ่านสายการบินลับขององค์กรอย่าง "Civil Air Transport" และ "Air America" และนำเสนอสงครามเย็น สงครามเวียดนาม และสงครามลับในประเทศลาวในบริบทของย่านพัฒน์พงศ์
นิทรรศการส่วนที่สองเกี่ยวกับการพัฒนาต่อมาของย่านพัฒน์พงศ์จนกลายเป็นย่านสถานบันเทิงที่โด่งดังที่สุดแห่งหนึ่งในโลก และจนกลายเป็นย่านโคมแดงในที่สุด ซูเปอร์สตาร์ที่มาเยี่ยมเยือนและถ่ายทำภาพยนตร์ที่พัฒน์พงศ์อย่างเดวิด โบอี, โรเบิร์ต เดอ นีโร, ฌ็อง-โกลด ว็อง ดาม และคริสโตเฟอร์ วอลเคน ได้ประทับรอยการมีอยู่ของย่านนี้ลงในวัฒนธรรมประชานิยม

พิพิธภัณฑ์เอกชนแห่งนี้ตั้งอยู่บนชั้นสองของตึกห้า ข้างใต้ไนต์คลับ Black Pagoda และเคยเปิดให้บริการทุกวัน

เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 พิพิธภัณฑ์ได้ประกาศยุติการดำเนินงาน โดยแจ้งให้ทราบผ่านทางเพจเฟซบุ๊กอย่างเป็นทางการ

อ้างอิง
กลุ่มกีฬาที่ชื่อฟุตบอล
ฟุตบอล ( ) เป็นชื่อที่ใช้เรียกกลุ่มของกีฬาประเภททีมหลายชนิด ที่เกี่ยวข้องกับการเตะลูกบอลด้วยเท้าเพื่อทำประตู คำว่า ฟุตบอล ในพื้นที่ต่าง ๆ มักจะหมายถึงกีฬาที่เป็นที่นิยมที่สุดในพื้นที่นั้น

คำว่า ฟุตบอล ในพื้นที่ส่วนใหญ่ของโลกมักจะหมายถึงกีฬาฟุตบอล (association football) แต่ในอเมริกาเหนือและโอเชียเนียจะเรียกกีฬาดังกล่าวว่า ซอกเกอร์ (soccer) นอกจากนี้ กีฬาอื่น ๆ ที่มักถูกเรียกว่าฟุตบอลในบางพื้นที่ เช่น กริดไอเอิร์นฟุตบอล (อเมริกันฟุตบอลและแคนาเดียนฟุตบอล) ฟุตบอลกฎออสเตรเลีย แกลิกฟุตบอล รักบี้ฟุตบอล (รักบี้ลีกและรักบี้ยูเนียน)

อ้างอิง
กลุ่มอาการปารีส
กลุ่มอาการปารีส ( ; ) เป็นอาการทางจิตที่เกิดขึ้นจากความผิดหวังของหมู่นักท่องเที่ยว ที่คาดหวังกับเมืองที่ไปท่องเที่ยวไว้สูงเกินไป พอประสบพบด้วยตาตัวเองแล้วไม่เป็นไปตามที่หวัง ก็รู้สึกผิดหวังอย่างรุนแรงขึ้นมา กลุ่มอาการปารีสคือกลุ่มของอาการที่เรียกว่าการช็อกทางวัฒนธรรม โดยที่มีของชื่อกลุ่มอาการนี้ก็มาจากค้นพบเป็นครั้งแรกในกรุงปารีส เมื่อนักท่องเที่ยวที่คิดว่าปารีสเป็นสุดยอดเมืองแห่งความสวยงาม เต็มไปด้วยย่านแฟชั่น และงานจิตรกรรมที่ดูสูงส่ง ไม่ได้เป็นตามที่คิด และในความเป็นจริงเต็มไปด้วยอาชญากร พื้นที่เปลี่ยวที่เต็มไปด้วยขยะ และความรุนแรงจากปัญหาของคนในเมือง
คนที่มีกลุ่มอาการปารีสจะมีความผิดปกติหลายอาการ ทั้งการเกิดภาพหลอน รู้สึกถูกคุกคามตลอดเวลา กังวล หวาดระแวง หวาดวิตก ตื่นกลัว เครียด ในบางรายอาการอาจจะหนักถึงขั้นทำให้เกิดอาการหัวใจเต้นผิดจังหวะได้

สาเหตุ
บทความ ค.ศ. 2004 โดย Viala และคณะ ในวารสารการแพทย์ฝรั่งเศส Nervure ชี้ให้เห็นถึงปัจจัยหลายประการที่อาจเป็นสาเหตุของอาการนี้ในหมู่นักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น:
;อุปสรรคทางภาษา: นักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นส่วนน้อยพูดภาษาฝรั่งเศส และชาวฝรั่งเศสส่วนน้อยที่พูดภาษาญี่ปุ่นได้ ความแตกต่างระหว่างสองภาษานี้เป็นอุปสรรคสำคัญต่อการสื่อสาร ทำให้เกิดความสับสนและความรู้สึกวิตกกังวลและโดดเดี่ยวมากขึ้น
;ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล: การเข้าสังคมของชาวญี่ปุ่นขึ้นอยู่กับการเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม นักท่องเที่ยวที่อยู่ห่างจากชุมชนของตนอาจรู้สึกห่างเหินและโดดเดี่ยวเป็นพิเศษ
;ความแตกต่างทางวัฒนธรรม: ชาวฝรั่งเศสมีพื้นอารมณ์แต่กำเนิดที่ไม่เป็นทางการมากกว่า ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับวัฒนธรรมญี่ปุ่นที่เคร่งครัดกว่า และการแสดงออกทางอารมณ์ที่หลากหลายของชาวปารีสอาจถูกตีความผิด
;การสร้างภาพปารีสในอุดมคติ: อาการนี้ยังเกิดจากช่องว่างระหว่าง
รีสอาจถูกตีความผิด
;การสร้างภาพปารีสในอุดมคติ: อาการนี้ยังเกิดจากช่องว่างระหว่างภาพปารีสในอุดมคติที่ปลูกฝังมาจากบ้านเกิด กับความเป็นจริงของปารีส เมืองนี้มักถูกพรรณนาว่าเป็นสถานที่ในอุดมคติที่สวยงาม เต็มไปด้วยความรักและสินค้าฟุ่มเฟือย ความเป็นจริงมักแตกต่างออกไป และคล้ายคลึงกับญี่ปุ่นสมัยใหม่มากกว่าที่นักท่องเที่ยวอาจคาดหวัง
;ความเหนื่อยล้า: ความพยายามในการจัดการการเดินทางข้ามทวีป ซึ่งมักไม่ใช่เพื่อการพักผ่อน แต่เพื่อธุรกิจ ประกอบกับผลกระทบจากอาการเจ็ตแล็ก ทำให้ความไม่เสถียรทางจิตใจของนักเดินทางชาวญี่ปุ่นเพิ่มมากขึ้น
วัดไทรย์นิโคธาราม
วัดไทรย์นิโคธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลจรเข้ร้อง อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง มีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านทางด้านทิศตะวันตก มีเนื้อที่ 32 ไร 3 งาน 4 ตารางวา

ตามประวัติของวัดกล่าวว่าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1950 แต่สภาพในปัจจุบันก็ไม่ปรากฏร่องรอยของโบราณวัตถุสถานใด ๆ ที่มีอายุสืบไปถึงปีสร้างได้ ชาวบ้านในละแวกนั้นเรียกชื่อวัดว่า วัดไทร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2345
สิ่งก่อสร้างเก่าแก่ คือ หอระฆังซึ่งตั้งอยู่ติดกับศาลาการเปรียญ ฐานก่ออิฐถือปูนก่อท้องสำเภาเป็นรูปสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้ยี่สิบ กว้างด้านละ 7.50 เมตร ฐานยกสูงขึ้นไปมาก ตัวหอระฆังก่ออิฐถือปูนเช่นกันคงจะทำเป็นทรงมณฑปมียอด แต่เครื่องยอดชำรุดหักหายไปหมดสิ้นแล้ว คงเหลือแต่อาคารสี่เหลี่ยมย่อมุม มีซุ้มยื่นออกมาเล็กน้อยทั้งสี่ทิศ และมีบันไดใหญ่ที่มีพนักบันไดก่ออิฐถือปูนทอดจากพื้นล่างสู่หอระฆังเบื้องบนได้ หอระฆังอยู่ในสภาพชำรุดทรุดโทรมซึ่งปกคลุมด้วยวัชพืชต่าง ๆ
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ประกอบด้วยอุโบสถ สร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ขนาดกว้าง 9 เมตร ยาว 24 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างด้วยคอนกรีตและไม้ เมื่อ พ.ศ. 2505 ขนาดกว้าง 14 เมตร ยาว 24 เมตร หอสวดมนต์ และกุฏิสงฆ์ 9 หลัง

อ้างอิง
ฮาวทูเบสิก
ฮาวทูเบสิก ( ) เป็นช่องยูทูบคอเมดีสัญชาติออสเตรเลีย ที่มีผู้ติดตามมากกว่า 17 ล้านคน ผู้สร้างวิดีโอไม่พูดหรือแสดงใบหน้าของเขา และยังคงไม่เปิดเผยตนเอง โดยหลักช่องนี้นำเสนอ visual gag แบบแปลกประหลาดและทำลายล้าง ซึ่งแอบไว้ในรูปแบบวิดีโอวิธีทำ ช่องนี้ได้รับความนิยมครั้งแรกใน ค.ศ. 2013

ฮาวทูเบสิกเป็นช่องยูทูบสัญชาติออสเตรเลียที่มีผู้ติดตามมากเป็นอันดับ 5 ของประเทศ มีการประมาณมูลค่าสินทรัพย์สุทธิของช่องที่ 2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

ช่องนี้เคยถูกระงับสองครั้ง ครั้งหนึ่งใน ค.ศ. 2014 และอีกครั้งในช่วงปลาย ค.ศ. 2015 จากข้อสันนิษฐานว่าเป็นการละเมิดนโยบายเกี่ยวกับเนื้อหาที่ทำให้เข้าใจผิดของยูทูบ แต่ละครั้งช่องนี้ก็ได้รับการฟื้นฟูและยกเลิกการระงับ
วัฒนธรรมร่วมสมัย
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2013 ผู้ที่อยู่เบื้องหลังช่องฮาวทูเบสิกได้ออกมาสัมภาษณ์ในรายการข่าวไนน์นิวส์เพิร์ทเวลา 18:00 น. ของออสเตรเลีย ออกอากาศบน STW ทางสถานีรักษาตัวตนของเขาไว้ตามคำขอ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
วัดเทวารุทธาราม
วัดเทวารุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองเขื่อน อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา ด้านทิศเหนือของวัดเทวารุทธารามติดกับโรงเรียนโสภณประชาเทวารักษ์ มีพระอธิการชูชาติ มหาปญโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดเทวารุทธารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 โดยเริ่มสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2512 โดยมีนายจำรัส และนางแม้น เทวารุทธ ได้ถวายที่ดินเพื่อตั้งวัด จำนวน 20 ไร่ 1 งาน 70 ตารางวา ภายหลังจึงได้ตั้งชื่อวัดเป็น "วัดเทวารุทธาราม" เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ถวายที่ดินวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521
วัดเทวารุทธารามมีเกจิอาจารย์คือ หลวงพ่อสง่า ท่านเป็นพระสายปฏิบัติ และเป็นลูกศิษย์ของพระอาจารย์พ้อน เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการทำน้ำมนต์ ซึ่งน้ำมนต์ของท่านสามารถรักษาพิษงู และท่านมีคาถาเพื่อการรักษาแผล ทำให้แผลสมานเร็วขึ้น รวมถึงยังเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการผูกดวง โหราศาสตร์ ซึ่งท่านได้ศึกษามาจากพันอากาศเอก บุญช่วย บุญหิรัญ

อ้างอิง
พระเยซูทรงทำนายถึงการทรยศพระองค์
บนหน้าต่างในอาสนวิหารมูแล็ง ประเทศฝรั่งเศส แสดงภาพยูดาส อิสคาริโอทหันหลังจากอาหารค่ำมื้อสุดท้าย]]
พระเยซูทรงทำนายถึงการทรยศพระองค์ 3 ครั้งในพันธสัญญาใหม่ รายงานเหล่านี้พบในพระวรสารในสารบบทั้ง 4 ฉบับ การทำนายนี้เกิดขึ้นในช่วงอาหารค่ำมื้อสุดท้ายในมัทธิว 26:24–25, มาระโก 14:18–21, ลูกา 22:21–23 และยอห์น 13:21–30

ก่อนหน้านั้น ในยอห์น 6:70 พระเยซูทรงเตือนอัครสาวกว่าหนึ่งในพวกเขาเป็น "มารร้าย" ในโองการถัดไป ผู้เขียนยืนยันว่าพระเยซูตรัสถึงยูดาส อิสคาริโอท
รายงานไบเบิล
ในพระวรสารนักบุญยอห์น การทำนายนำหน้าด้วยคำยืนยันในยอห์น 13:17–18 ว่าพระเยซูรู้ว่ายูดาส อิสคาริโอทจะทรยศพระองค์: "ในเมื่อพวกท่านทราบสิ่งเหล่านี้ หากพวกท่านปฏิบัติตามพวกท่านก็จะเป็นสุข “เราไม่ได้หมายถึงทุกคนในพวกท่าน เรารู้จักบรรดาผู้ที่เราเลือกสรร แต่ทั้งนี้เพื่อให้เป็นไปตามพระคัมภีร์ที่ว่า 'ผู้ที่รับประทานอาหารร่วมกับเรา ยังได้ทรยศหักหลังเรา'" บทสรรเสริญในยอห์น 13:17 ไม่ได้ชี้ไปยังยูดาสโดยตรง

ในมัทธิว 26:23–25 พระเยซูยืนยันผู้ที่ทรยศพระองค์ว่า:
“คนที่เอามือจิ้มลงในชามเดียวกันกับเรานั่นแหละ คือคนที่จะทรยศเรา บุตรมนุษย์จะต้องไปตามที่เขียนไว้เกี่ยวกับท่าน แต่วิบัติมีแก่คนที่ทรยศบุตรมนุษย์ ถ้าคนนั้นไม่ได้เกิดมาก็จะดีกว่า” ยูดาสคนที่ทรยศพระองค์ทูลว่า “พระอาจารย์ คือข้าพระองค์หรือ?” พระองค์ตรัสตอบเขาว่า “ท่านว่าถูกแล้ว”

ตำแหน่งรับบีที่ยูดาสเรียกพระเยซูเป็นสิ่งที่พบได้จำเพาะ เนื่องจากอัครสาวกแต่ละคนพูดว่า "พระองค์เจ้าข้า ไม่ใช่ข้าพระองค์แน่ใช่ไหม?" โดยใช้ตำแหน่ง พระองค์ (Kyrios) ยูดาสเรียกพระองค์ด้วยคำว่ารับบีอีกครั้งในมัทธิว 26:49 เมื่อเขาทรยศพระองค์ในตอนการจูบของยูดาส

โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี]]
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
ภาพ อาหารค่ำมื้อสุดท้าย โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี จิตรกรในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี วาดภาพช่วงเหตุการณ์หลังการทำนายของพระเยซู เฮเลน การ์ดเนอร์ นักประวัติศาสตร์ศิลปะ รายงานว่า งานศิลปะชิ้นนี้เป็นภาพวาดทางศาสนาที่มีการทำซ้ำมากที่สุดตลอดกาล

อ้างอิง
วัดหงษ์ (จังหวัดพิจิตร)
วัดหงษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่าน ในตำบลย่านยาว อำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร

วัดหงษ์แต่เดิมเป็นวัดร้าง แต่ไม่ทราบวัดอะไรเพียงแต่เรียกกันว่า วัดโหง วัดหงส์ หรือ วัดหงสาวาส อุโบสถร้างประดิษฐานพระพุทธรูป พระประธานนามว่า หลวงพ่อโต ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2440 แม่น้ำน่านกัดเซาะตลิ่งชาวบ้านจึงช่วยกันย้ายวัดและพระประธานให้ห่างจากริมฝั่งแม่น้ำน่าน จนมาประดิษฐานอยู่ ณ อุโบสถ วัดหงษ์ ตั้งแต่เมื่อวันอาทิตย์ที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2472 ตรงกับวันแรม 15 ค่ำเดือน 12 ปีมะเส็ง สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539
หลวงพ่อเหลือเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัยประทับนั่งฐานเขียง พระเพลากว้าง 96 นิ้ว สูง 133 นิ้ว ทรงยืดพระอุระผึ่งผายมีลักษณะงดงาม สันนิษฐานว่า ช่างปั้น ช่างหล่อพระ สร้างขึ้น เป็นฝีมือสกุลช่างสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย

ภายในวัดยังมีต้นไม้ใหญ่นานาพรรณ อีกทั้งยังมีต้นตะเคียนยักษ์ที่มีขนาด 12 คนโอบ อายุกว่า 400 ปี ที่ชาวบ้านเคารพนับถือกราบไหว้ ชื่อ แม่โหง หรือแม่นาง กระทรวงวัฒนธรรมได้ประกาศเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2560

อ้างอิง
วัดดอนกระเบื้อง (จังหวัดราชบุรี)
วัดดอนกระเบื้อง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนกระเบื้อง อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 73 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูโสภณปริยัติคุณ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดดอนกระเบื้องสร้างเมื่อก่อน พ.ศ. 2358 ประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2358 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2409 ผู้ริเริ่มสร้างวัดคือ หัวหน้ามอญผู้หนึ่งมีนามว่า พระยานิโครธาราม ได้กราบทูลเรื่องการสร้างวัดต่อเจ้าคณะหนใหญ่แห่งวัดคงคาราม เมื่อได้สร้างวัดได้ตั้งชื่อว่า "วัดดอนกระเบื้อง" ชาวมอญเรียกว่า เภียเดิงเริด (มีความหมายว่าวัดที่มีต้นลานมาก) นิมนต์พระครูบัวเลี้ยงช้างมาเป็นเจ้าอาวาส
เมื่อมีการสร้างศาลาการเปรียญได้ขุดพบกระเบื้องที่แตกหักจมอยู่ใต้ดินเป็นจำนวนมาก กระเบื้องนี้มีลักษณะเป็นดินเผาแบบโบราณ ชาวมอญที่อพยพมาก่อนหน้านั้นได้ใช้กระเบื้องดินเผาเหล่านี้มุงหลังคาศาลาการเปรียญและมุงกุฏิด้วยกระเบื้อ งแต่ละแผ่นมีอักษรภาษามอญจารึกไว้ว่า "เภียเดิงเริด" ต่อมา ใน พ.ศ. 2463 วัดได้รื้อกระเบื้องเก่าของศาลาการเปรียญออกก็ยังเห็นว่ามีอักษรมอญ "เภียเดิงเริด" จารึกอยู่ที่แผ่นกระเบื้องเช่นกัน

อ้างอิง
โอดะ ชินนามอน โนบุนางะ ขุนพลพันธุ์โฮ่ง
เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยอูนะ เมงูโรงาวะ ตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกเซนอนรายเดือน นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โทกูมะโชเต็ง และยังเผยแพร่ทางนิตยสารออนไลน์ เว็บคอมิกเซเนียว ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 10 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอไซน์โพสต์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2563

ตัวละคร
; 
:

; 
:

; 
:

; 
:

; 
:

; 
:

; 
:

; 
: 
:เจ้าของของชินนามอน ไม่รู้ว่าชินนามอนเป็นโนบุนางะกลับชาติมาเกิด ชื่อของเธออ้างอิงถึงน้องสาวของโนบูนางะคือโออิจิ

; 
:

; 
:
วัดโชค
วัดโชค เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลอง ในตำบลโพธาราม อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 22 ไร่ 3 งาน 55 ตารางวา ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2475
วัดโชค เดิมชื่อ วัดบ้านใหม่ เพราะตั้งอยู่ที่ตำบลคลองบ้านใหม่ซึ่งเป็นที่ตั้งประตูระบายน้ำ (ต่อมาโอนเข้ากับตำบลโพธาราม) จนเมื่อ พ.ศ. 2455 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสเสด็จมาตรวจคณะสงฆ์จังหวัดราชบุรีผ่านวัดบ้านใหม่ ทั้ง ๆ ที่มิได้ตั้งพระทัยแวะที่วัดนี้ แต่เห็นประชาชนตั้งพลับพลาต้อนรับ ปูผ้าขาวลาดจรดริมท่าน้ำ ชาวบ้านรอคอยรับเสด็จเต็มถนนเข้าวัด จึงเปลี่ยนพระทัยแวะเข้าวัด เสด็จขึ้นพลับพลาต้อนรับ ชาวบ้านจัดสำรับอาหารถวายเพล กรมพระยาวชิรญาณวโรรสทรงเห็นความพร้อมเพรียงจึงตรัสชมเชยและเปลี่ยนชื่อวัดให้ใช้ชื่อใหม่ว่า "วัดโชค" ให้เป็นมงคลนาม และระลึกถึงความมีโชคคือเป็นวัดที่มีโชคที่สมเด็จพระสังฆราชได้แวะ
ต่อมา พ.ศ. 2462 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสได้เสด็จมาราชบุรีอีกครั้งหนึ่ง พักอยู่ที่ศาลาริมน้ำซึ่งเป็นศาลาเล็ก 2 หลังคู่กัน (ขณะนี้ได้รื้อแล้ว) เป็นเวลา 2 วันคือวันที่ 21–22 มิถุนายน จอดเรือลอยอยู่ริมท่าน้ำ แล้วเสด็จขึ้นประทับบนศาลาใหญ่ให้ชาวบ้านเข้าเฝ้าอย่าง
ใกล้ชิด (ศาลานี้ปัจจุบันใช้เป็นศาลาการเปรียญ) ก่อนเสด็จกลับทรงประทานภาพถ่ายของพระองค์แก่หลวงพ่อแจ่มเจ้าอาวาสวัดโชคในขณะนั้น
วัดมีพระประธานองค์ใหญ่ที่สร้างขึ้นใหม่อยู่กลางแจ้ง ภายในพระประธานใช้บรรจุพระพุทธรูปเก่าแก่ของวัดที่มีอายุนับพันปีที่ย้ายมาเมื่อ พ.ศ. 2515 จากอุโบสถเก่า อุโบสถหลังเดิมก่อนที่จะรื้อมีรูปร่างแบบจีนเช่นเดียวกับวิหารที่หลวงพ่อแจ่ม กระเบื้องเก่าของอุโบสถที่ขุดได้บริเวณวัดและบางส่วนของหลังคาอุโบสถทำด้วยดินแดงแบบกระเบื้องกาบกล้วยซึ่งมาจากจีน รวมทั้งอุโบสถเก่าเป็นฝีมือการก่อสร้างของช่างจีนด้วย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 16 เมตร ยาว 26 เมตร
รายนามเจ้าอาวาส
* พระเสือ พ.ศ. 2367–2397
* พระอ่วม พ.ศ. 2398–2428
* พระครูธรรมเสนานี พ.ศ. 2429–2465
* พระครูวิทยาวรคุณ พ.ศ. 2466–2486
* พระสงัด พ.ศ. 2487–2495
* พระครูพิพัฒน์รัตโนภาส พ.ศ. 2496v2542
* พระเฉลิมชัย ธมมกาโม
* พระครูกันตชัยธรรม

อ้างอิง
มหาสงครามกู้แผ่นดิน
เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2562 กำกับโดยชินซูเกะ ซาโต และผลิตโดยโซนี่พิกเจอส์ ประเทศญี่ปุ่น เป็นภาพยนตร์ดัดแปลงจากซีรีส์มังงะสงครามผงาดบัลลังก์จิ๋นซี หรือ Kingdom ผลงานของยาซูฮิซะ ฮาระและตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ชูเอชะ บทภาพยนตร์เขียนโดยสึโตมุ คูโรอิวะ, ชินซูเกะ ซาโต และยาซูฮิซะ ฮาระ เค็นโตะ ยามาซากิผู้เคยรับบทเป็นหลี่ซิ่นในภาพยนตร์สั้น 3 นาที่ปล่อยในปี พ.ศ. 2559 ได้กลับมารับบทแสดงนำของภาพยนตร์อีกครั้ง นักแสดงสมทบได้แก่เรียว โยชิซาวะ, คันนะ ฮาชิโมโตะ, มาซามิ นางาซาวะ, คานาตะ ฮงโง และทากาโอะ โอซาวะ ภาพยนตร์เล่าเรื่องชีวิตของหลี่ซิ่น ขุนพลของรัฐฉินตั้งแต่วัยเด็กซึ่งเป็นเด็กกำพร้าผ่านทำการผลงานในการศึกในช่วงปลายยุครณรัฐของจีนโบราณ
ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2562 ในประเทศไทยออกอากาศทางโทรทัศน์ครั้งแรกทางช่องโมโน 29 เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2564
นักแสดง
* เค็นโตะ ยามาซากิ รับบท ซิ่น
* เรียว โยชิซาวะ รับบท เพี่ยว และ อิ๋งเจิ้ง
* คันนะ ฮาชิโมโตะ รับบท เหอเหลี่ยวเตียว
* มาซามิ นางาซาวะ รับบท หยางตวนเหอ
* คานาตะ ฮงโงะ รับบท เฉิงเจี่ยว
* ชินโนซูเกะ มิตสึชิมะ รับบท ปี้
* มาซาฮิโระ ทากาชิมะ รับบท ชางเหวินจวิน
* ทากาโอะ โอซาวะ รับบท หวังฉี
* จุง คานาเมะ รับบท เถิง
* ชินโนซูเกะ อาเบะ รับบท ปาจี๋โอว
* วาตารุ อิจิโนเซะ รับบท ถาจี๋ฟู
* มาซายะ คาโตะ รับบท สื้อฉี
* เร็นจิ อิชิบาชิ รับบท เจี๋ยซื่อ
* ทากุ ซากางูจิ รับบท จั่วฉือ
* ทากาชิ อูกาจิ รับบท เว่ยซิ่ง
* อามิ 201 รับบท หลันไค 
* ยูเฮ โอจิดะ รับบท Dun
* จุง ฮาชิโมโตะ รับบท หมู่ต๋า
* นาโอมาซะ มูซากะ รับบท ผู้ใหญ่บ้าน
* โมโตกิ ฟูกามิ รับบท Viciou
วัดวังหว้า (จังหวัดระยอง)
วัดวังหว้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังหว้า อำเภอแกลง จังหวัดระยอง

วัดวังหว้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2426 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2513

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระประธานปางสมาธินามว่า พระพุทธมณี ศรีอริยนเมตไตรย เจดีย์เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป และภาพเขียนประวัติของหลวงปู่คร่ำ ศาลาการเปรียญซึ่งเป็นที่ตั้งศพของหลวงปู่คร่ำ และหอหุ่นขี้ผึ้งเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป หุ่นขี้ผึ้ง
วัดมีเกจิอาจารย์ที่ได้รับความเคารพและเป็นที่ศรัทธาของชาวระยองและประชาชนทั่วประเทศ คือ หลวงปู่คร่ำ ยโสธโร ท่านเชี่ยวชาญวิทยาคม ได้รับนิมนต์ไปปลุกเสกวัตถุมงคลทั่วทุกภาคของประเทศ มีชื่อเสียงโด่งดังในเรื่องวัตถุมงคล อย่างพระเครื่อง ผ้ายันต์พัดโบก น้ำมันนเรศวรออกศึก วัตถุมงคลต่าง ๆ รวมถึงพระผงพิมพ์สมเด็จ ฉลองอายุ 99 ปี

อ้างอิง
วัดเชตุพน (จังหวัดเชียงใหม่)
วัดเชตุพน เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดเกต อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ชื่อของวัดเชตุพนมาจากบริเวณนี้เป็นป่าทึบ เป็นซากวัดโบราณ จึงเรียกกันติดปากว่า "เจตะปน" ต่อมาได้ปรับให้เป็นภาษาไทยภาคกลางว่า "เชตุพน"
วัดเชตุพนเป็นวัดร้าง ไม่ปรากฏว่าสร้างใดสมัยใดและใครเป็นผู้สร้าง ปรากฏซากวัดได้แก่ ใบเสมาและฐานอุโบสถ ฐานพระเจดีย์ และฐานพระวิหาร เป็นต้น จนในสมัยพระเจ้าอินทวิชยานนท์ เริ่มมีชาวบ้านมาตั้งถิ่นฐานบริเวณนี้จนกลายเป็นหมู่บ้าน ต่อมาราว พ.ศ. 2380 ได้มีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อ "คำ" เป็นผู้ทรงคุณวุฒิและมีศิลาจารวัตรปฏิบัติเคร่งครัดในพระธรรมวินัยมาก ได้มาจำพรรษาอยู่ที่วัดนี้ ญาติโยมมีความศรัทธาและเคา่รพนับถือมากจึงได้สร้างกุฏิ ไม้กระดานเป็นที่พักอาศัยและได้ร่วมมือกันสร้างวิหารขนาดเล็กพอเป็นที่ทำบุญทำกุศลได้ด้วย ต่อมาได้สร้างอุโบสถขนาดเล็ก เมื่อท่านครูบาหลวงคำมรณภาพลง ได้นำอัฐิของท่านไปเก็บไว้ที่หน้าอุโบสถ
คณะญาติโยมได้ขออาราธนานิมนต์พระจากท่านครูบาวัดฝายหิน ให้มาจำพรรษา ท่านครุบาวัดฝายหินจึงได้ส่งพระภิกษุคันธาให้มาดูแลวัด วัดได้รับอุปถัมน์จากพระเจ้าอินทวิชยานนท์ และเจ้านายข้าราชบริภารฝ่ายเหนือมีพระราชชายาเจ้าดารารัศมี มาโดยตลอด

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าวัดเชตุพนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2380 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2475
รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูบาหลวงคำ พ.ศ. 2380–2428
* พระโพธิรังษี (จันแก้ว คนฺธาโร) พ.ศ. 2428–2465
* พระสมุห์ ธนัญชัย พ.ศ. 2465–2471
* พระครูนพรัตนบุราจารย์ (ทองคำ ป.ธ.4) พ.ศ. 2471–2478
* พระโพธิรังษี (อินตา เกสโร) พ.ศ. 2478 
* พระมหาอนันต์ อานนฺโท พ.ศ. 2504–2509
* หลวงพ่อดวงทิพย์ พ.ศ. 2509 ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดเชตุพน
* พระครูวิกรมคณาภิรักษ์ (สุมน ธมฺมธโร ป.ธ.3) พ.ศ. 2509–2531
* พระครูสิริธรรมานุศาสก์ (สุวัฒน์ สุวฑฺฒโน ป.ธ.5) พ.ศ. 2531
* พระมหาวิเศษ ปญฺญาวชิโร ป.ธ.9 ,รศ.ดร.

อ้างอิง
วัดธาตุน้อย (จังหวัดนครศรีธรรมราช)
วัดธาตุน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหลักช้าง อำเภอช้างกลาง จังหวัดนครศรีธรรมราช
วัดธาตุน้อย หรือ วัดพระธาตุน้อย ตั้งขึ้นโดยความประสงค์ของพ่อท่านคล้าย (พระครูพิศิษฐ์อรรถการ) ซึ่งท่านมาเป็นเจ้าอาวาสวัดธาตุน้อยเมื่อ พ.ศ. 2500 หลังจากที่มีการสร้างถนนผ่านกลางวัดจันดี ทำให้วัดถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ประชาชนได้ประชุมตกลงสร้างวัดใหม่ในเนื้อที่ที่แยกออกไป เรียกว่า "วัดธาตุน้อย" โดยพ่อท่านคล้ายได้มาเป็นเจ้าอาวาสและพัฒนาวัดให้เจริญงอกงามสืบต่อมา ช่วงบั้นปลายชีวิตของพ่อท่านคล้ายเมื่อ พ.ศ. 2505 ท่านได้วางศิลาฤกษ์สร้างพระเจดีย์วัดธาตุน้อยเพื่อบรรจุพระธาตุที่ได้จากกว๊านพะเยาเพื่อเป็นพุทธบูชาและเป็นที่กราบไหว้บูชาของชาวนครศรีธรรมราช วัดธาตุน้อยมีเนื้อที่ 46 ไร่ สร้างขึ้นบนที่ดินซึ่งนายกลับ งามพร้อม ถวายแด่พ่อท่านคล้าย
วัดตั้งเมื่อเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2520 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2522

พ่อท่านคล้าย (พระครูพิศิษฐ์อรรถการ) เป็นเกจิอาจารย์ที่ชาวใต้เลื่อมใสศรัทธาอย่างสูงยิ่งรูปหนึ่ง พ่อท่านคล้ายได้เชื่อถือถึงความศักดิ์สิทธิ์ของวาจา พูดอย่างไรเป็นอย่างนั้น ท่านมักจะให้พรกับทุกคน ขอให้ เป็นสุข เป็นสุข สรีระสังขารพ่อท่านคล้าย บรรจุอยู่ในโลงแก้วประดิษฐานอยู่ในองค์พระเจดีย์

อ้างอิง
ตันจุงตวน
ตันจุงตวน ( ) หรือชื่อเดิมว่า กาบูราชาดู ( , "แหลมแตกระแหง") ตั้งอยู่ในเขตการปกครองของอำเภออาโลร์กาจะฮ์ รัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย โดยเป็นดินแดนส่วนแยกของรัฐมะละกาซึ่งตั้งอยู่ติดกับอำเภอพอร์ตดิกสัน รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน และยังเป็นที่ตั้งของประภาคารกาบูราชาดู เชื่อกันว่าประภาคารแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งตรงกับยุคโปรตุเกสครองเมืองมะละกา ถือเป็นประภาคารที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศ
เชื่อกันว่าตันจุงตวนเป็นสถานที่ฝังพระศพพระเจ้าปรเมศวร หรือปาราเมซวารา กษัตริย์พระองค์สุดท้ายของอาณาจักรซีงาปูรา และผู้ก่อตั้งรัฐสุลต่านมะละกา แต่บางแห่งก็ว่าพระศพถูกฝังบนเขาฟอร์ตแคนนิง หรือบูกิตลาลางัน ประเทศสิงคโปร์ และบางแห่งก็ว่าพระศพอาจได้รับการถวายพระเพลิงตามธรรมเนียมฮินดูไปแล้ว เพราะไม่มีผู้ใดทราบสถานที่ฝังพระศพของพระองค์

ตันจุงตวนเป็นสถานที่กระทำยุทธนาวี ระหว่างกองเรือของบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ กับกองเรือโปรตุเกส ผลปรากฏว่าโปรตุเกสเป็นฝ่ายปราชัย ต้องถอนตัวออกจากเมืองและป้อมมะละกาแก่บริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
วัดกลางธนรินทร์
วัดกลางธนรินทร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านแป้ง อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี

วัดกลางธนรินทร์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2380 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ชาวเวียงจันทน์ซึ่งถูกกวาดต้อนมาในฐานะเชลย ได้มาตั้งหลักแหล่งทำมาหากินอยู่ ณ ตำบลบ้านแป้งในปัจจุบัน ซึ่งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา โดยมีพระยากลางธนรินทร์ เป็นหัวหน้าของชาวเวียงจันทน์อยู่นั้น จึงร่วมกันสร้างวัดขึ้น ร่วมกันสร้างวัดนี้ขึ้นเป็น 1 ในสี่วัด คือ วัดคู วัดกลางธนรินทร์ วัดจินดามณี และวัดพุทธาราม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2435
วัดมีพระบรมธาตุเจดีย์บ้านแป้ง มีลักษณะคล้าย ๆ เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง มีขนาดกว้าง 24.70 เมตร ยาว 27.40 เมตร มีลักษณะเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยม ภายในมณฑปเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธบาทจำลองและพระบรมสารีริกธาตุ รอบมณฑปมีเจดีย์เล็ก ๆ เรียงรายอยู่อีก 8 องค์ และวิหารคดล้อมรอบอีก 4 ทิศ บริเวณโดยรอบมีต้นโพธิ์และต้นจามจุรี (ต้นก้ามปู) ขนาดใหญ่

อ้างอิง
วัดพระธาตุน้อย
วัดพระธาตุน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตากตก อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก

วัดพระธาตุน้อยตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2312 เนื่องจากมีเจดีย์เก่าแก่อยู่เป็นสัญลักษณฺ์ จึงเรียกว่า "วัดพระธาตุน้อย" ไม่ทราบผู้ใดสร้างขึ้นไว้มีสภาพทรุดโทร่ม ต่อมาประชาชนได้ร่วมใจทำการบูรณพัฒนาขึ้นมาหลายอย่างจนมั่นคงตามสมควร ตามที่ปรากฎอยู่ในปัจจุบัน ตามตำนานเล่าว่านางบัวเหลียวลูกสาวของเศรษฐีสุรังกะวัตถีผู้สร้างพระบรมธาตุ (ตำบลเกาะตะเภา) ได้นำสิ่งก่อสร้างที่เหลือจากการก่อสร้างพระบรมธาตุนำมาสร้างพระธาตุองค์เล็ก ๆ บนเนินแห่งนี้ จึงเรียกว่า "พระธาตุน้อย"
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่เนินสูงเป็นหิน วิหารเก่าแก่มีลวดลายสวยงาม องค์พระธาตุได้บรรจุพระเกศาของพระพุทธเจ้าไว้ในผอบทองเหลือง ชาวบ้านได้ช่วยกันสร้างเจดีย์ให้สูงขั้น แล้วบรรจุพระเกศาธาตุไว้ส่วนบนให้เป็นที่สักการบูชา ในอดีตมีประเพณีรขี้นธาตุจากผู้คนหลายหมู่บ้านของเมืองตาก แต่ภายหลังได้ละทิ้งไปเสียนานจึงเริ่มมีการฟื้นฟูใหม่อีกครั้งในเดือนเก้า นอกจากนั้นวัดยังมีหอระฆังที่สร้างด้วยไม้

อ้างอิง
วัดชัยภูมิวนาราม
วัดชัยภูมิวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ มีเนื้อที่ 50 ไร่ 10 ตารางวา ปัจจุบันมี พระปริยัติกิจวิธาน (พระมหาสมวงษ์ สีลภูสิโต) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดชัยภูมิวนารามได้รับใบอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2499 ตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2502 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2503 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ได้เริ่มสร้างขึ้นตามคำแนะนำของเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสมมหาเถระ) เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งเป็นพระพิมลธรรม สังฆมนตรีว่าการองค์การปกครองสงฆ์ ซึ่งได้เดินทางมายังจังหวัดชัยภูมิ เพื่อตรวจการคณะสงฆ์และทำพิธีเปิดคีรีคงคาวนาราม ตำบลช่องสามหมอ อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ ท่านได้แนะนำว่าน่าจะมีวัดวิปัสสนากรรมฐานที่ตั้งอยู่ใกล้ตัวจังหวัด อีกแห่งหนึ่งเพื่อประโยชน์ในการอบรมประชาชน การประชุมเป็นผลว่าจะร่วมกันสร้างวัดวิปัสสนากรรมฐาน ขึ
่อประโยชน์ในการอบรมประชาชน การประชุมเป็นผลว่าจะร่วมกันสร้างวัดวิปัสสนากรรมฐาน ขึ้นให้สำเร็จจนได้ ท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯ ได้กรุณาให้ชื่อวัดนี้ไว้ว่า "วัดชัยภูมิวนาราม" และมอบเงินก้อนหนึ่ง
ด้านการศึกษาทางวัดได้จัดให้มีการศึกษาพระปริยัติธรรมทั้งด้านธรรมและบาลีควบคู่ไปกับการปฏิบัติธรรมกรรมฐาน วัดเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดชัยภูมิ แห่งที่ 9 มีศูนย์พระพุทธศาสนาวันอาทิตย์

รายนามเจ้าอาวาส
* พระราชมงคลมุนี (ลึก ปญฺญาวโร)
* พระครูพิสิษฐ์ขันติธรรม (สุนันท์ ขนฺติโก)
* พระปริยัติกิจวิธาน (พระมหาสมวงษ์ สีลภูสิโต)

อ้างอิง
ยาเอบะ
ในภาษาญี่ปุ่น ยาเอบะ ( ) เป็นฟันมนุษย์ที่มีรูปร่างคล้ายเขี้ยว โดยเฉพาะฟันส่วนบน ส่วนใหญ่มักสื่อถึงฟันที่โตทับฟันอีกซี่หรือยื่นสูงขึ้นจากเหงือก ในประเทศญี่ปุ่น สิ่งนี้สื่อถึงสัญญาณของความอ่อนเยาว์และความงามตามธรรมชาติ ใน ค.ศ. 2013 เคยมีกระแสที่สาววัยรุ่นเข้าไปทำทันตกรรมเพื่อครอบฟันเขี้ยวส่วนบน

อ้างอิง
วัดเขาหน่อ
วัดเขาหน่อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านแดน อำเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 79 ไร่ 2 งาน 22 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 29 ไร่ 18 ตารางวา
สันนิษฐานว่าวัดเขาหน่อสร้างขึ้นสมัยสุโขทัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เคยเสด็จพระราชดำเนินมายังวัดนี้ เพื่อเยี่ยมเยียนพสกนิกรทางชลมารค เมื่อ ร.ศ. 125 (พ.ศ. 2449) เสด็จขึ้นทรงฉายพระรูป แล้วประทับที่ถ้ำพระพุทธไสยาสน์ (ถ้ำพระนอน) จนถึงเวลาประมาณ 3 โมงเศษ จึงเสด็จกลับ รวมไปถึงการเสด็จประพาสของสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงเมื่อ ร.ศ. 130 (พ.ศ. 2455) ซึ่งได้จารึกลายพระหัตถ์ไว้บนเหนือปากถ้ำแห่งนี้ด้วย สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2481 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2530
ถ้ำมีพระพุทธไสยาสน์นอนอยู่ มีลายพระหัตถ์จารึกบนปากถ้ำ ขึ้นทะเบียนทั้งภูเขาหน่อรวมถึงเขาแก้วที่อยู่ใกล้เคียงกัน รวมถึงมีพระพุทธบาทจำลอง อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร กว้าง 7 เมตร ยาว 16 เมตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 60 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง อาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 10 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอระฆัง 1 หลัง และหอกลอง 1 หลัง เป็นต้น

อ้างอิง