SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
ภัณฑารักษ์
ภัณฑารักษ์ คือ ตำแหน่งเจ้าหน้าที่ดูแลพิพิธภัณฑ์หรือนิทรรศการ ความหมายความตัวอักษร ก็คือ ผู้ดูแลรักษาคลังเก็บสิ่งของ มาจากคำศัพท์ภาษาสันสกฤต ภาณฺฑารกฺษ (ภาณฺฑ + อารกฺษ) ความหมายโดยทั่วไป คือ "ผู้ดูแลสถานที่จัดแสดงและสิ่งจัดแสดง"
ภัณฑารักษ์นับเป็นตำแหน่งที่สำคัญและรับผิดชอบสูง ทั้งในแง่บริหารและปฏิบัติการ
หน้าที่หลักของภัณฑารักษ์ คือการจัดหา จัดหมวดหมู่ และจัดแสดงวัตถุในที่จัดแสดง รวมถึงการดูแล ซ่อมแซม และวางแผนจัดการและแผนการให้บริการ และยังมีส่วนอย่างมากในการประเมินราคาของศิลปวัตถุด้วย
ด้วยเหตุนี้ ภัณฑารักษ์จึงต้องมีความชำนาญเฉพาะด้านเป็นอย่างดี นอกเหนือจากความรู้ด้านการจัดการพิพิธภัณฑ์ทั่วไป
เช่น หากต้องดูแลพิพิธภัณฑ์อัญมณี ก็จะต้องมีความรู้ด้านอัญมณีศาสตร์ หากต้องดูแลนิทรรศการศิลปะ ก็ต้องมีความรู้ด้านประวัติศาสตร์ศิลป์หรือแนวความคิดร่วมสมัยที่เกี่ยวข้อง หรือหากต้องดูแลเทศกาลภาพยนตร์ ก็ต้องมีความรู้ด้านภาพยนตร์หรือทัศนศิลป์ เป็นต้น
อย่างไรก็ตาม หน้าที่ของภัณฑารักษ์
ต้องมีความรู้ด้านภาพยนตร์หรือทัศนศิลป์ เป็นต้น
อย่างไรก็ตาม หน้าที่ของภัณฑารักษ์แตกต่างกันไป ตามลักษณะเฉพาะของสถานที่จัดแสดง
ในพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่จะมีภัณฑารักษ์จำนวนมาก โดยมีหน้าที่รับผิดชอบเฉพาะด้านตามความเชี่ยวชาญ และอาจมีผู้ช่วยภัณฑารักษ์อีกทอดหนึ่งก็ได้ ขณะที่นิทรรศการหรือพิพิธภัณฑ์ขนาดเล็กอาจมีภัณฑารักษ์เพียงไม่กี่คนหรือมีเพียงคนเดียว ทำหน้าที่ดูแลจัดการทุกสิ่งทุกอย่าง

อ้างอิง
ข้าวมันไก่
ข้าวมันไก่ ( ข้าวไก่ไหหลำ หรือ ข้าวไก่ไห่หนาน) เป็นอาหารคาวดั้งเดิมของชาวจีน อาหารชนิดนี้ได้รับการเผยแพร่มาจากชาวจีนไหหลำหรือไห่หนาน ที่มาอยู่ประเทศไทย มีให้รับประทานกันทั่วทุกภาคในประเทศไทย นอกจากนี้ยังนิยมรับประทานกันมากในมาเลเซียและสิงคโปร์อีกด้วย และยังติดอันดับเป็นหนึ่งใน 15 เมนูอาหารต่างชาติที่ชาวญี่ปุ่นชื่นชอบอีกด้วย ร่วมกับอาหารไทยอีกหนึ่งอย่าง คือ ข้าวผัดกะเพรา

ร้านข้าวมันไก่พบได้ทั่วไปตามแหล่งชุมชน โดยมักจะมีตู้ใสแขวนไก่ต้มทั้งตัวอยู่หน้าร้านเป็นจุดสังเกต บางร้านนำข้าวมันไก่มาประยุกต์โดยใช้ไก่ย่างหรือไก่ทอดเพื่อเพิ่มความหลากหลาย
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย ข้าวมันไก่ได้รับการอ้างอิงถึงในเพลง "ข้าวมันไก่" เพลงแนวป๊อปแดนซ์ในอัลบั้ม Siren Love ของเจมส์ เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ เมื่อปี พ.ศ. 2540 ในปี พ.ศ. 2568 ข้าวมันไก่ได้มีการพูดถึงในอนิเมะโทรทัศน์เรื่อง โมบิลสูทกันดั้ม GQuuuuuuX หลังจากนั้นข้าวมันไก่ได้ติดเทรนด์ทวิตเตอร์ (เอกซ์) ญี่ปุ่นในแฮชแท็ก #ข้าวมันไก่ (カオマンガイ) อีกด้วย
ส่วนประกอบ
* ข้าวมัน ทำจากข้าวเจ้าและข้าวเหนียวเป็นหลัก โดยข้าวมักจะผสมขิงสับเป็นแว่น กระเทียม และน้ำมันเล็กน้อย ในขณะหุงไปด้วย เพื่อให้ข้าวมีความมันและหอม
* ไก่ ผู้ซื้อสามารถเลือกชื้นไก่ได้ตามความต้องการ ส่วนที่นิยมคือเนื้อสะโพก เนื้อน่อง และเนื้ออก บางร้านจะมีเครื่องใน เช่น ตับ ให้ด้วย ข้าวมันไก่ปกติแล้วจะใช้ไก่ต้มเป็นส่วนประกอบหลัก แต่บางร้านอาจจะมีไก่ทอดหรือไก่ย่างให้เลือกได้ด้วย โดยจะเรียกว่า "ข้าวมันไก่ทอด" "ข้าวมันไก่ย่าง" ตามไก่ที่ใช้ คนขายจะสับไก่ตามที่ผู้ซื้อสั่งด้วยมีดปังตออย่างคล่องแคล่ว ในปัจจุบันร้านข้าวมันไก่ต่าง ๆ ไม่นิยมที่จะตบไก่เพื่อให้ดูมีปริมาณมาก เพราะจะทำให้น้ำในไก่ออกมาซึ่งจะทำให้เนื้อไก่เสียรสชาติลงจากเดิม
* ผักชี ใช้
ณมาก เพราะจะทำให้น้ำในไก่ออกมาซึ่งจะทำให้เนื้อไก่เสียรสชาติลงจากเดิม
* ผักชี ใช้โรยหน้าบนไก่และน้ำซุป
* แตงกวาใช้เป็นผักเคียง โดยหั่นเป็นแว่นวางไว้ด้านข้าง
* น้ำซุปโครงไก่และฟัก
* น้ำจิ้มเต้าเจี้ยวและซีอิ๊วดำ
ผัดซีอิ๊ว
ผัดซีอิ๊ว หรือ ก๋วยเตี๋ยวผัดซีอิ๊ว เป็นอาหารไทยที่ได้รับอิทธิพลจากจีน เป็นอาหารยอดนิยมที่มีขายทั่วไปในประเทศไทย และเป็นอาหารที่มักจะเป็นเมนูของทุกร้านอาหารตามสั่ง โดยส่วนใหญ่แล้วร้านใดที่ขายราดหน้าจะมีขายผัดซีอิ๊วควบคู่กันไปด้วย ลักษณะการปรุงคล้ายก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ แต่จะใส่ซีอิ๊วดำหวาน และใช้ผักคะน้าเป็นวัตถุดิบในการปรุง

เส้นก๋วยเตี๋ยวที่ใช้เป็นส่วนใหญ่คือเส้นใหญ่และเส้นหมี่ ไม่นิยมใช้เส้นเล็กและบะหมี่ ยกเว้นในภาคใต้ที่มีใช้บะหมี่ร่วมด้วย ผักที่นิยมใส่จะมีแต่คะน้าเพียงอย่างเดียว เนื้อสัตว์ที่นิยมคือไก่และหมู ไม่นิยมใส่ปลาหมึก โดยทั่วไปมักใส่ไข่ด้วย ปรุงรสด้วยซีอิ๊วดำ น้ำตาล น้ำปลา นำไปผัดในกระทะไฟแรง รสชาติโดยทั่วไปของผัดซีอิ๊วจะออกหวานนำ
ในปี พ.ศ. 2556 เว็บไซต์ CNNgo.com เผยแพร่ผลสำรวจพบว่า ผัดซีอิ๊วเป็นอาหารไทยอันดับ 1 ที่นักท่องเที่ยวรับประทานมากที่สุด

อ้างอิง
ก๋วยเตี๋ยว
ก๋วยเตี๋ยว เป็นหนึ่งใน อาหารประเภทเส้น ที่มีต้นกำเนิดจากประเทศจีน ทำจากแป้งข้าวเจ้า โดยมากจะลวกให้สุกในน้ำเดือด สะเด็ดน้ำ แล้วนำมาใส่เครื่องปรุงชนิดต่าง ๆ นิยมรับประทานทั้งแบบน้ำและแบบแห้ง นิยมใช้ตะเกียบเป็นเครื่องมือในการรับประทาน

คำว่า "ก๋วยเตี๋ยว" ( ) อาจจะมาจากภาษาจีนฮกเกี้ยนหรือภาษาจีนแต้จิ๋ว โดยแต้จิ๋วอ่าน "ก๋วยเตี๊ยว" (เพ็งอิม: guê 2 diao 5 ) ฮกเกี้ยนอ่าน "ก๊วยเตี๋ยว" ( ) ส่วนในจีนกลางจะอ่านว่า "กั่วเถียว" (guǒtiáo) แปลว่า เส้นข้าวสุก เป็นคนละคำกับ 粉条/粉條 (fěntiáo) ที่หมายถึงวุ้นเส้น หรือ 面条/麵條 (miàntiáo) ที่หมายถึงบะหมี่
ก๋วยเตี๋ยวเป็นอาหารประเภทเส้นของชาวจีนแต้จิ๋วและฮกเกี้ยน มีลักษณะคล้ายกับป่านเถียว (粄条/粄條, bǎntiáo) ของชาวจีนฮากกา, เหอเฝิ่น (河粉, héfěn) ของชาวจีนกวางตุ้ง เฝอของชาวเวียดนาม และข้าวซอยก็นับเป็นเส้นก๋วยเตี๋ยวชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นอาหารพื้นบ้านทางภาคเหนือของไทย ส่วนก๋วยเตี๋ยวที่ไม่ใส่เส้นจะเรียกว่าเกาเหลา
ประวัติ
สันนิษฐานกันว่าก๋วยเตี๋ยวในประเทศไทยมีมาเมื่อประมาณสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งเป็นช่วงที่ไทยมีการติดต่อกับชาวต่างชาติมากมาย และชาวจีนก็ได้นำเอาก๋วยเตี๋ยวเข้ามากินกันในเรือ โดยต้มในน้ำซุป มีการใส่หมู ใส่ผักและเครื่องปรุงเพื่อความอร่อย แต่สำหรับคนไทยแล้วถือว่าเป็นสิ่งที่แปลกใหม่ในยุคนั้น และได้นำมาประกอบเป็นอาหารอื่น ๆ บริโภคกันจนมีความเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี และเริ่มมีการทำเส้นก๋วยเตี๋ยวในประเทศไทย
ในสมัย จอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ได้มีนโยบายรัฐนิยมที่สนับสนุนให้ประชาชนบริโภคก๋วยเตี๋ยว ซึ่งจอมพล ป. เห็นว่าหากประชาชนหันมาร่วมกันบริโภคก๋วยเตี๋ยว จะเป็นการช่วยเหลือเศรษฐกิจของชาติในตอนนั้น เพื่อให้เงินหมุนเวียนในประเทศ ดังคำกล่าวของจอมพล ป. ในสมัยนั้นว่า

สมัย จอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ประเทศไทยได้รับผลกระทบทางเศรษฐกิจเป็นวงกว้างในคนทุกระดับชั้น การรณรงค์ให้บริโภคก๋วยเตี๋ยวถือว่าเป็นนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจของรัฐบาลสมัยนั้น เดิมจะไม่มีการใส่ถั่วงอกลวกในก๋วยเตี๋ยว ซึ่งการใส่ถั่วงอก เกิดจากแนวความคิดและนโยบายของจอมพล แปลก พิบูลสงคราม เพราะถั่วงอกเพาะปลูกได้ง่ายและใช้พื้นที่น้อย

ชนิดของเส้นก๋วยเตี๋ยว
* บะหมี่ เส้นสีเหลืองทำจากแป้งสาลี มีทั้งแบบเส้นกลม และแบบเส้นแบน
* เส้นหมี่ หรือภาษาท้องถิ่นบางที่เรียก "หมี่ขาว" หรือ "เส้นหมี่ขาว" เพื่อป้องกันการสับสนระหว่างบะหมี่ ทำมาจากแป้งข้าวเจ้า เป็นเส้นเรียวเล็ก ยาว มักใช้เครื่องจักรผลิต ก่อนนำมาทำอาหาร ต้องนำไปแช่น้ำเสียก่อน
* เส้นเล็ก ลักษณะกว้างกว่าเส้นหมี่ และตัดเป็นท่อน ๆ เพื่อความง่ายในการรับประทาน เมื่อลวกเสร็จแล้วจะเหนียวกว่าเส้นก๋วยเตี๋ยวอื่น ๆ มักจะใช้นำไปทำผัดไทย ก๋วยเตี๋ยวเรือ ก๋วยเตี๋ยวน้ำตก
* เส้นใหญ่ มีขนาดความกว้างกว่าเส้นเล็ก ประมาณ 3–4 เท่าตัว เมื่อลวกเสร็จแล้วจะนิ่ม รับประทานง่าย มักนำไปทำก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ ผัดซีอิ๊ว เย็นตาโฟ และราดหน้า
* กวยจั๊บ เส้นมีลักษณะเป็นแผ่นสี่เหลี่ยมหรือ
่วไก่ ผัดซีอิ๊ว เย็นตาโฟ และราดหน้า
* กวยจั๊บ เส้นมีลักษณะเป็นแผ่นสี่เหลี่ยมหรือสามเหลี่ยม เมื่อนำไปต้มในน้ำร้อนก็จะม้วนตัวเป็นหลอด
* เกี้ยมอี๋ ลักษณะคล้ายลอดช่อง มีสีขาว มักทำเป็นก๋วยเตี๋ยวเกี้ยมอี๋
* วุ้นเส้น ลักษณะเป็นเส้นกลมใสและยาว ทำจากถั่วเขียว น้ำ และส่วนผสมจำพวกแป้ง
ชนิดของอาหารที่ใช้เส้นก๋วยเตี๋ยว
มีตัวอย่างดังนี้:

* ก๋วยเตี๋ยวหมู ไก่ เป็ด เนื้อ ปลา
* เย็นตาโฟ
* ก๋วยเตี๋ยวเรือ หรือก๋วยเตี๋ยวน้ำตก
* ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่
*ก๋วยเตี๋ยวแห้ง
* ผัดซีอิ๊ว
* กวยจั๊บ
* ผัดไทย
* ก๋วยเตี๋ยวสุโขทัย หรือ ก๋วยเตี๋ยวชากังราว
* ราดหน้า
* ก๋วยเตี๋ยวต้มยำน้ำข้น หรือ ก๋วยเตี๋ยวต้มยำน้ำใส

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*
พะแนง
พะแนง เป็นอาหารไทยประเภทแกงข้นที่เน้นรสชาติเค็มและหวาน โดยมีส่วนผสมหลักของเครื่องแกง คือ พริก ข่า ตะไคร้ รากผักชี เมล็ดผักชี เมล็ดยี่หร่า กระเทียม อบเชย และเกลือ ใส่เนื้อสัตว์ได้ทั้งเนื้อวัว เนื้อหมู เนื้อไก่ และอื่น ๆ

ศัพทมูลวิทยา
ที่มาของชื่อ พะแนง หรือ ผะแนง ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ในภาษามลายูมีคำว่า แปลว่า "ย่าง" ซึ่งอาจสื่อความหมายถึงไก่ย่าง อย่างไรก็ตามมีการตีความไว้หลายแนวทางบ้างว่าเป็นคำไทย เป็นคำเขมร หรือเพี้ยนมาจากคำมลายู

ความหมายของคำ พะแนง หมายถึง ไขว้ขา พับขา พับเท้า ขัดไขว้กัน ส่วนความหมายในด้านอาหาร หมายถึง แกงคั่วชนิดหนึ่ง คำไวพจน์ที่มีความหมายเดียวกันคือคำว่า พระนัน พนัญ พนัง แพนง และ พแนง
คำ พะแนง เทียบกับคำในภาษาอื่น ดังนี้
* ภาษามลายู เช่น คำว่า ปังกัง (panggang) แปลว่า การคั่ว การปิ้งย่าง การทำอาหาร และคำว่า ปีนัง (penang) แปลว่า หมากสง

* ภาษาเขมร คำว่า พะแนง แปลว่า ขัดสมาธิ ไขว้ขา

กฤช เหลือสมัย อธิบายว่าการพะแนงเป็นลักษณะการปรุงกับข้าวแบบหนึ่ง เช่น ไก่พะแนงคือการเอาขาไก่ขัดไขว้กันกับไม้ประกบย่างทาเครื่องพริกตำ
ประวัติ
พะแนง ปรากฏครั้งแรกเท่าที่พบได้ในด้านท้ายของ จดหมายเหตุสมัยรัชกาลที่ 3 จุลศักราช 1210 (พ.ศ. 2391) เลขที่ 190 ร่างสารตราพระยามหาอำมาตย์ เรื่องให้เอาตัวขุนวิเศษนายอำเภอมาไต่สวน ซึ่งเป็นสมุดไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ใน พ.ศ. 2391 บันทึกชื่อแกงไว้ว่า "พระนัน" มีลักษณะเป็นแกงน้ำ เครื่องแกงประกอบด้วยพริก พริกไทย ขิง ลูกผักชี กะทิ ลูกกระวาน ลูกยี่หร่า กระเทียม น้ำส้มมะขาม น้ำตาล น้ำปลา และถั่วลิสง น้ำแกงมีรสชาติออกหวานเล็กน้อย ซึ่งเอกสารดังกล่าวบันทึกไว้ว่า "น้ำตาลน้อยใส่แต่พอออกหวาน ๆ" และไม่มีเนื้อสัตว์เป็นส่วนประกอบ ต่างจากสูตรพะแนงใน 
หนังสือ ตำรากับเข้า ของหม่อมซ่มจีน ราชานุประพันธ์ ภรรยาคนหนึ่งของพระยาราชานุประพันธ
งสือ ตำรากับเข้า ของหม่อมซ่มจีน ราชานุประพันธ์ ภรรยาคนหนึ่งของพระยาราชานุประพันธ์ (สุดใจ บุนนาค) ตีพิมพ์เมื่อ ร.ศ. 1890 (พ.ศ. 2433) ในเวลานั้นสะกดว่า ผะแนง โดยมีอาหารชื่อ "ไก่ผะแนง" (ไก่พะแนง) คือไก่ทาพริกขิง (เครื่องพริกแกง) ที่ผสมน้ำกะทิ แล้วนำไปย่างไฟ ต่อมาการทำไก่พะแนงแบบนั้นอาจไม่สะดวกด้วยประการทั้งปวงเพราะต้องกินเวลานานมาก จึงได้ยักย้ายเปลี่ยนมาเป็นเป็ดหรือไก่สับชิ้นโต ๆ เอาลงผัดกับเครื่องแกงและกะทิในกระทะหรือหม้อ กลายเป็นไก่พะแนงหรือเป็ดพะแนงอย่างที่รู้จักกันอยู่ในปัจจุบัน
ต้มยำ
ต้มยำ เป็นแกงไทยที่มีรสเปรี้ยวเผ็ด ต้มยำเป็นอาหารที่รู้จัก และมีชื่อเสียงไปทั่วโลก คำว่า "ต้มยำ" มาจากคำภาษาไทย 2 คำ คือ "ต้ม" และ "ยำ" คำว่า "ต้ม" หมายถึง กิริยาเอาของเหลวใส่ภาชนะแล้วทำให้ร้อนให้เดือดหรือสุก ขณะที่ "ยำ" หมายถึงอาหารไทยประเภทที่มีรสเปรี้ยวเผ็ด ดังนั้น "ต้มยำ" คือแกงไทยที่มีความเผ็ดร้อนและเปรี้ยว อันที่จริงคุณลักษณะของต้มยำมาจากความแตกต่างระหว่างความเผ็ดร้อนและความเปรี้ยวและกลิ่นหอมของสมุนไพรในน้ำแกง ที่สำคัญน้ำแกงนั้นประกอบด้วย น้ำต้มกระดูกและเครื่องปรุงส่วนผสมสดได้แก่ ตะไคร้ ใบมะกรูด ข่า น้ำมะนาว น้ำปลา และพริก
ในประเทศเพื่อนบ้านอย่างมาเลเซียและสิงคโปร์ชื่อต้มยำ ถูกใช้เรียกน้ำแกงประเภทต่าง ๆ ที่เผ็ดร้อน ซึ่งแตกต่างจากน้ำแกงต้มยำของไทยดั้งเดิม ทำให้ผู้คนสับสนจากความแตกต่างนี้

ประเภท
 ]]

ต้มยำเป็นอาหารพื้นเมืองที่คนไทยคุ้นเคยดี เพราะมีให้รับประทานทุกภาคและเป็นที่นิยมสำหรับชาวต่างชาติด้วย
หนึ่งในเมนูต้มยำที่มีชื่อเสียงระดับโลก คือ ต้มยำกุ้ง ต้มยำเป็นอาหารที่ครบรส คือ เปรี้ยว เค็ม เผ็ด หวานเล็กน้อย
เครื่องพริกแกงต้มยำสำเร็จรูป ทำจากการบดส่วนประกอบของสมุนไพรเครื่องต้มยำ นำไปผัดในน้ำมันเติมด้วยเครื่องปรุงรสและอื่นที่ช่วยถนอมอาหาร เครื่องพริกแกงต้มยำสำเร็จรูปจะบรรจุขวดหรือบรรจุภัณฑ์เพื่อส่งขายทั่วโลก เครื่องพริกแกงต้มยำสำเร็จรูปจะมีรสชาติต่างจากการปรุงด้วยเครื่องปรุงสมุนไพรสด ทั้งนี้มักจะเติมเนื้อสด เช่น เนื้อไก่ เนื้อวัว เนื้อหมูและกุ้ง เป็นต้น
* ต้มยำน้ำใส เป็นต้มยำชนิดหนึ่งน้ำแกงมีความใส 
* ต้มยำน้ำข้น เป็นต้มยำชนิดหนึ่ง พึ่งเป็นที่นิยมในทศวรรษที่ 1980 มักใช้กุ้ง นมข้นและครีมเทียมเป็นส่วนผสมหลัก 
* ต้มยำกะทิ ต้มยำที่ใช้กะทิเป็นส่วนประกอบหลัก มีลักษณะคล้ายต้มข่าไก่ 
* ต้มยำกุ้ง เป็นชนิดของต้มยำที่เป็นที่นิยมมากที่สุด โดยเฉพาะกลุ่มนักท่องเที่ยว ใช้กุ้งเป็นส่วนประกอบหลัก คาดกันว่าถือกำเนิดในสมัยรัตนโกสินทร์ 
* ต้มยำปลา เป็นต้มยำน้ำใสที่ใส่เนื้อปลาเข้าไป มักกินพร้อมข้าว เคยเป็นชนิดของต้มยำที่แพร่หลายที่สุด ก่อนที่จะมีการท่องเที่ยวแบบมวลชนในประเทศไทย เคยเป็นที่แพร่หลายเนื่องจากปลาเป็นสิ่งที่หาได้ง่ายตามแม่น้ำ ลำคลองภายในประเทศ ปกติแล้วจะใช้เนื้อปลาที่ต้มแล้วเนื้อไม่ร่วนมาทำ 
* ต้มยำไก่
้ำ ลำคลองภายในประเทศ ปกติแล้วจะใช้เนื้อปลาที่ต้มแล้วเนื้อไม่ร่วนมาทำ 
* ต้มยำไก่ เป็นต้มยำชนิดหนึ่ง ใช้ไก่เป็นส่วนผสมหลัก 
* ต้มยำโป๊ะแตก หรือ ต้มยำทะเล เป็นต้มยำชนิดหนึ่งที่ใช้สัตว์ทะเลมาเป็นส่วนประกอบหลัก เช่น กุ้ง หอย หมึก 
* ต้มยำมะพร้าวอ่อนน้ำข้น เป็นต้มยำชนิดหนึ่งที่ใส่เนื้อมะพร้าวอ่อน
* ต้มยำขาหมู ใช้ขาหมูเป็นส่วนประกอบ ใช้เวลาในการทำนาน เนื่องจากใช้ไฟต่ำในการต้ม
ชาวต่างชาติจะรู้จักต้มยำกุ้งมากกว่าต้มยำชนิดอื่น ๆ โดยต้มยำจะใส่เนื้อสัตว์หรือผัก-สมุนไพรใดก็ได้ 
* การใส่นม หรือกะทิลงไปนั้น บางทีก็นิยมใส่เพื่อให้รสชาติกลมกล่อมขึ้น มักจะเรียกว่า ต้มยำน้ำข้น
* ต้มยำกุ้ง นั้น นิยมใส่มันกุ้งลงไปเพื่อเพิ่มกลิ่นกุ้ง
* ต้มยำหัวปลา มักจะไม่นิยมใส่นม
* ถ้าเป็นต้มโคล้งจะใส่น้ำมะขามเปียกแทนน้ำมะนาว และจะใส่หอมแดงสดลงไปด้วย

== ส่วนประกอบ == 
;ผัก
ต้มยำประกอบด้วยสมุนไพรหลายชนิด ได้แก่ ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด พริก มะนาว หรือ บางเมนู อาจจะมีใบกะเพรา ผักชีฝรั่งและโหระพาร่วมด้วย
นอกจากนี้ยังมี เห็ด ต่าง ๆ รวมทั้ง มะเขือเทศ ผักชี

;เนื้อสัตว์
ต้มยำปรุงจากเนื้อสัตว์ ต่าง ๆ ได้มากมาย ทั้ง หมู ไก่ ปลา กุ้ง หรือเนื้อวัว ฯลฯ
อัญชัน
อัญชัน ( ) เป็นไม้เลื้อย ลำต้นมีขนนุ่ม มีถิ่นกำเนิดในแถบเอเชียเขตร้อน ปลูกได้ทั่วไปในเขตร้อน มีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกคือแดงชัน (เชียงใหม่), เอื้องชัน, เองชัญ เมื่อคั้นเอาน้ำออกมาแล้วจะได้เป็นสีม่วง น้ำเงิน สีของมันสามารถนำมาทำประโยชน์ได้หลากหลาย เช่น ประกอบอาหาร ทำการมัดย้อมผ้า โดยใช้สีของอัญชันมาย้อม เป็นต้นและอย่างอื่นมากมาย

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
อัญชันเป็นไม้เลื้อยเนื้ออ่อน อายุสั้น ใช้ยอดเลื้อยพัน ลำต้นมีขนปกคลุม ใบประกอบแบบขนนก เรียงตรงข้ามยาว 6-12 เซนติเมตร มีใบย่อยรูปไข่ 5-7 ใบ กว้าง 2-3 เซนติเมตร ยาว 3-5 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบมน ผิวใบด้านล่างมีขนหนาปกคลุม
ดอกสีขาว ฟ้า และม่วง ดอกออกเดี่ยว ๆ รูปทรงคล้ายฝาหอยเชลล์ออกเป็นคู่ตามซอกใบ กลีบดอก 5 กลีบ ดอกบานเต็มที่ยาว 2.5-3.5 เซนติเมตรกลีบคลุมรูปกลม ปลายเว้าเป็นแอ่ง ตรงกลางมีสีเหลือง มีทั้งดอกซ้อนและดอกลา ดอกชั้นเดียวกลีบขั้นนอกมีขนาดใหญ่กลางกลีบสีเหลือง ส่วนกลีบชั้นในขนาดเล็กแต่ดอกซ้อนกลีบดอกมีขนาดเท่ากัน ซ้อนเวียนเป็นเกลียว ออกดอกเกือบตลอดปี ผลแห้งแตก เป็นฝักแบน กว้าง 1-1.5 เซนติเมตร ยาว 5-8 เซนติเมตร เมล็ดรูปไต สีดำ มี 5-10 เมล็ด

การกระจายพันธุ์
อัญชันมีถิ่นกำเนิดในแถบเอเชียเขตร้อน และพบใน ไทย ลาว คาบสมุทรมาเลเซีย เวียดนาม อินโดนีเซีย รวมทั้งในเอเชียใต้ ก่อนจะถูกนำไปแพร่พันธุ์ในแอฟริกา ออสเตรเลีย และอเมริกา
สรรพคุณ
* ดอก ใช้ปลูกผมทำให้ผมดกดำ เงางามมากขึ้น เพราะดอกอัญชันมีสารที “แอนโทไซยานิน” (Anthocyanin) ซึ่งช่วยกระตุ้นการไหลเวียนของโลหิต ทำให้เลือดไปเลี้ยงส่วนต่าง ๆ ได้ดีมากขึ้น 
* ดอก นำมาคั้นนำใช้หุงข้าวได้ด้วย ช่วยให้ข้าวที่หุงมีสีสันที่สวยงาม
* เมล็ด เป็นยาระบาย 
* ราก บำรุงตาแก้ตาฟาง ถูฟันแก้ปวดฟัน ตาแฉะ และปรุงเป็นยาขับปัสสาวะ นำรากมาถูกับน้ำฝนใช้หยอดหูและหยอดตา 
* นำไปวัดค่าความเป็นกรดเนื่องจากดอกอัญชันมีสารแอนโทไซยานิน

อัญชันในวรรณคดี
ในสมัยก่อนหญิงสาวมักนำอัญชันมาเขียนคิ้วให้ดำขลับ
อัญชันกับอาหาร
อัญชันเป็นดอกไม้อีกหนึ่งประเภทที่นิยมนำไปทำอาหาร โดยปกติจะใช้สีจากการต้มและคั้นน้ำของดอกเพื่อมาผสมกับแป้งต่าง ๆ ทำเป็น ขนมชั้น ทับทิมกรอบ บัวลอย ฯลฯ นอกจากนั้นดอกก็สามารถนำมาชุบแป้งทอด ใส่สลัดต่าง ๆ เพื่อตกแต่งจาน หรือทำไข่เจียวหรือชาอัญชันก็ได้ ในมาเลเซียนำไปหุงกับข้าวให้สีฟ้า ใช้ในอาหารที่ลักษณะคล้ายข้าวยำของไทย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*

ca:Clitòria
pt:Clitoria
แอโฟร
แอโฟร ( ) เป็นชื่อทรงผมที่มีลักษณะเหมือนต้นไม้หรือก้อนเมฆ ลักษณะผมต้องการผมที่มีลักษณะหยิกและผมเส้นใหญ่ ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของคนแอฟริกา และเป็นที่มาของชื่อ โดยปกติบุคคลทั่วไปสามารถทำทรงผมแอโฟรได้ โดยการจัดแต่งทรงผมโดยใช้การดัดหรือการใช้เจลใส่ผม

ในปัจจุบันผมทรงแอโฟรเป็นที่นิยมในวัฒนธรรมสมัยนิยมสำหรับการสร้างมุกตลก โดยมุกตลกมักจะเป็นการซ่อนของไว้ในทรงผม
วิทยาศาสตร์การอาหาร
วิทยาศาสตร์การอาหาร ( ) วิทยาศาสตร์ประยุกต์ที่เน้นการศึกษาของอาหาร เริ่มตั้งแต่เก็บเกี่ยวจนถึงการบริโภคมีส่วนคาบเกี่ยวกับวิชาเกษตรศาสตร์ ". ตำราวิทยาศาสตร์การอาหารกำหนดวิทยาศาสตร์การอาหารว่า เป็นการประยุกต์ใช้วิทยาศาสตร์ขั้นพื้นฐานและวิศวกรรมเพื่อการศึกษาทางกายภาพเคมีและลักษณะทางชีวเคมีของอาหารและหลักการของการแปรรูปอาหาร " วิทยาศาสตร์การอาหาร มีสาขาย่อยดังนี้ 
* ความปลอดภัยของอาหาร (Food safety)
* วิศวกรรมอาหาร (Food engineering)
* การพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร (Product development)
* โภชนาการ (Nutrition)
* การวิเคราะห์ทางประสาทสัมผัส (Sensory analysis)
* เคมีอาหาร (Food chemistry)
นักวิทยาศาสตร์การอาหารมีหน้าที่ดังนี้
#พัฒนาผลิตภัณฑ์อาหารใหม่
#ออกแบบกระบวนการผลิต ผลิตภัณฑ์อาหารใหม่
#เลือกบรรจุภัณฑ์
#ศึกษาอายุการเก็บรักษา (shelf-life) ของอาหาร
#ประเมินผลความนิยมของผู้บริโภค 
#ตรวจสอบทางเคมีและจุลชีววิทยา

วิทยาศาสตร์การอาหารมีเนื้อหาหลักๆดังนี้
คุณสมบัติของอาหาร
*ความเป็นกรด (Acidity-pH)
*ปริมาณน้ำในอาหาร (Water activity)
*อายุการเก็บรักษา (Shelfการ
เบราว์นิ่ง
เบราว์นิ่งคือการเปลี่ยนสีอาหารให้เข้มขึ้นโดยการผลิตสารสีน้ำตาลเมลานิน (melanin) มี 2 วิธีคือ
*เบราว์นิ่งโดยไม่ใช้เอ็นไซม์ (Non-enzymatic browning)
#การทำคาราเมล (caramelization)
#ปฏิกิริยาเมล์ลาร์ด (Maillard reaction)
#แอสคอร์บิกแอซิด ออกซิเดชั่น (ascorbic-acid oxidation)
*เบราว์นิ่งโดยใช้เอ็นไซม์ (Enzymatic browning) ตัวอย่าง เอ็นไซม์ ที่ใช้เช่น พอลิฟีนิล ออกซิเดส (polyphenyl oxidase)
การหมัก
การหมักเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายเพื่อใช้ถนอมอาหารและปรับปรุงรสชาติ โดยเฉพาะการหมักทำให้
เกิดรสอูมามิ (umami) ที่มีเฉพาะในกระบวนการหมัก อาหารหมักที่นิยมกันมากได้แก่
#เนยแข็ง 
#โยเกิร์ต 
#ขนมปัง
#เบียร์ 
#ไวน์
#น้ำส้มสายชู 
#ของดอง 
#ซีอิ้ว 
#กิมจิ

การพาสเจอไรซ์
การพาสเจอไรซ์ คือกระบวนการทำลายเชื้อโรคทั้งหมดในผลิตภัณฑ์อาหาร แต่ไม่ได้ทำลายจุลินทรีย์ที่ทำให้อาหารเสื่อมคุณภาพ อาหารที่ผ่านการพาสเจอไรซ์จึงต้องแช่เย็น เพื่อชลอการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ที่ทำลายคุณภาพอาหาร
วันแม่แห่งชาติ (ประเทศไทย)
วันแม่แห่งชาติ ในประเทศไทย ปัจจุบันตรงกับวันที่ 12 สิงหาคม ของทุกปี ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โดยเริ่มใช้วันดังกล่าวเป็นวันแม่แห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2519 ก่อนหน้านั้นเคยใช้วันที่ 10 มีนาคม 15 เมษายน และ 4 ตุลาคม

สัญลักษณ์ที่ใช้ในวันแม่คือ ดอกมะลิซึ่งมีสีขาว ส่งกลิ่นหอมได้ไกลและได้นาน อีกทั้งยังออกดอกได้ตลอดทั้งปี

ประวัติ
งานวันแม่แห่งชาติจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2486 ณ สวนอัมพร โดยกระทรวงสาธารณสุข แต่ช่วงนั้นเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง งานวันแม่ในปีต่อมาจึงต้องงดไป เมื่อวิกฤติสงครามสงบลง หลายหน่วยงานได้พยายามให้มีวันแม่ขึ้นมาอีก แต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควร และมีการเปลี่ยนกำหนดวันแม่ไปหลายครั้ง ต่อมาวันแม่ที่รัฐบาลรับรอง คือวันที่ 15 เมษายน โดยเริ่มจัดตั้งแต่ พ.ศ. 2493 แต่ก็ต้องหยุดลงอีกในหลายปีต่อมา เนื่องจากกระทรวงวัฒนธรรมถูกยุบไป ส่งผลให้สภาวัฒนธรรมแห่งชาติซึ่งรับหน้าที่จัดงานวันแม่ขาดผู้สนับสนุน
ต่อมาสมาคมครูคาทอลิกแห่งประเทศไทย ได้จัดงานวันแม่ขึ้นอีกครั้ง ในวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2515 แต่จัดได้เพียงปีเดียวเท่านั้น จนกระทั่งใน พ.ศ. 2519 สภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ จึงได้กำหนดวันแม่ขึ้นใหม่ให้เป็นวันที่แน่นอน โดยถือเอาวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง คือวันที่ 12 สิงหาคม เป็นวันแม่แห่งชาติ และกำหนดให้ดอกไม้สัญลักษณ์ของวันแม่ คือ ดอกมะลิ นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

ดูเพิ่ม
* การสวรรคตของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
* สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
* วันสตรีไทย
* วันผ้าไทยแห่งชาติ

อ้างอิง
ฆ้อง
ฆ้อง เป็นเครื่องดนตรีประเภทเพอร์คัชชันทำด้วยโลหะที่มีหลายรูปแบบ คำว่าฆ้องนั้นมีที่ว่าจากภาษาชวา ปรากฏการใช้ฆ้องในหลายชาติในทวีปเอเชีย เช่น จีน อินโดนีเซีย ไทย มาเลเซีย เป็นต้น ปัจจุบันฆ้องเข้าไปมีส่วนในดนตรีตะวันตกด้วยเช่นกัน

ฆ้องในดนตรีไทย
ฆ้อง เป็นเครื่องดนตรีไทยประเภทเครื่องตี มีหลายขนาดและประเภท บางชนิดเป็นเพียงเครื่องตีให้สัญญาณ เช่น ฆ้องกระแต ใช้ตีบอกสัญญาณเข้าเวรยาม, ฆ้องชัย ใช้ตีบอกสัญญาณในกองทัพสมัยโบราณ เป็นต้น บางท้องถิ่นเรียกว่า โหม่ง
รายชื่อฆ้องในดนตรีไทย
* ฆ้องวงใหญ่ ใช้ในวงปี่พาทย์ วงมโหรี
* ฆ้องวงเล็ก ใช้ในวงปี่พาทย์ วงมโหรี
* ฆ้องมอญ ใช้ในวงปี่พาทย์มอญ
* ฆ้องราว ในอดีตใช้บรรเลงประกอบการเล่น"ระเบ็ง"ซึ่งเป็นมหรสพโบราณประแภทหนึ่ง
* ฆ้องคู่ ใช้ในวงปี่พาทย์ชาตรี
* ฆ้องเหม่ง ใช้ในวงบัวลอย
* ฆ้องโหม่ง

ฆ้องที่ใช้ในพิธีกรรมทางศาสนา

ปัจจุบัน ฆ้องถูกนำไปใช้ร่วมกับพิธีกรรมต่างๆ โดยนิยมซื้อไปถวายวัด เพราะเชื่อกันว่าจะ ทำให้มีชื่อเสียงโด่งดัง
ปัจจุบัน แหล่งผลิต ฆ้องของประเทศไทย อยู่ที่บ้านทรายมูล ตำบลทรายมูล อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี มีมากมายหลายขนาด จัดเป็นสินค้าโอทอป ของตำบล โดย ฆ้อง จะมีโฉลก แบ่ง ตามความเชื่อของชาวอิสาน ดังนี้
* สิทธิชัยมังคลโชค
* ตีอวดโลกป่าวเดียวดาย
* เสียงดังไกลบ่มั่ว
* เสียงดังทั่วเท่าแผ่นธรณี
* แสน มเหสีมานั่งเฝ้า
* เป็นเจ้าแผ่นทองเหลือง
* แห่ขุนเมืองขึ้นนั่งแท่น
* แสนขุนแหล่นมาเต้า
* ตีโอนอ้าวเสพขอนผี
* นางธรณีตกใจกลัวสะท้าน
* ตีออกบ้านผามเอาชัย

โฉลกนิยมใช้มือคืบ กำปั้น ทางภาคอีสานใช้กำปั้นเรียงตามโฉลก 11 โฉลก

ฆ้องในวงออร์เคสตรา
ในวงออร์เคสตรา ฆ้อง หรือบางครั้งเรียกว่าแทมแทม (tam-tam มีที่มาจากภาษาจีน) มีลักษณะเป็นฆ้องแบบแบน ไม่มีระดับเสียง มีได้หลายขนาด ฆ้องสามารถให้ได้ทั้งเสียงนุ่มลึกลับ และเสียงที่ดังกร้าว ขึ้นอยู่กับวิธีการตี ตำแหน่งการตีที่ดีที่สุดอยู่ที่บริเวณโดยห่างจากจุดศูนย์กลางเล็กน้อย ไม้สำหรับตีฆ้องเป็นไม้หัวนุ่ม

อ้างอิง
* แนะนำเครื่องดนตรีไทย จากเว็บดนตรีไทย.คอม
* Profile of the Gong 
* ArtsAlive.ca 
* Chicago Symphony Orchestra 
* ฆ้อง.net ข้อมูลเกี่ยวกับ ฆ้อง ในประเทศไทย
น้ำมันประกอบอาหาร
น้ำมันประกอบอาหาร ( ) คือ ส่วนประกอบในการทำอาหาร ซึ่งอาจทำจากไขมันของ พืช หรือสัตว์ โดยนำมาใช้ ทอด หรือ ผัด หรือ ผสมในน้ำสลัด

ประเภทของน้ำมันประกอบอาหาร
น้ำมันพืช

* น้ำมันถั่วเหลือง
* น้ำมันถั่วลิสง 
* น้ำมันมะกอก 
* น้ำมันรำข้าว
* น้ำมันปาล์ม
* น้ำมันดอกทานตะวัน

น้ำมันจากสัตว์
* น้ำมันหมู
ทาลลินน์
ทาลลินน์ ( , ; ; เยอรมันและ ) เป็นเมืองหลวงและเมืองท่าหลักของประเทศเอสโตเนีย ตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลบอลติกทางด้านเหนือของประเทศ อยู่ห่างจากกรุงเฮลซิงกิ (เมืองหลวงของประเทศฟินแลนด์) 80 กิโลเมตร

ภูมิศาสตร์
กรุงทาลลินน์ตั้งอยู่ริมชายฝั่งใต้ของอ่าวฟินแลนด์ ในภาคกลางตอนบนของประเทศเอสโตเนีย ทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในกรุงทาลลินน์คือ ทะเลสาบอือเลมิสเต (Lake Ülemiste) (มีพื้นที่ 9.6 ตารางกิโลเมตร) ซึ่งเป็นแหล่งน้ำจืดหลักของเมืองที่ใช้ในการอุปโภคบริโภค ทะเลสาบฮาร์กู (Lake Harku) เป็นทะเลสาบแห่งที่ 2 ภายในเขตแดนของกรุงทาลลินน์ มีพื้นที่ 1.6 ตารางกิโลเมตร
จุดสูงสุดของกรุงทาลลินน์มีความสูง 64 เมตรจากระดับน้ำทะเล ตั้งอยู่ในเขต Nõmme ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง

เมืองนี้ความยาวของชายฝั่งทะเล 46 กิโลเมตร ประกอบด้วย 3 คาบสมุทร คือ คาบสมุทรโคปลี (Kopli peninsula) คาบสมุทรปัลยัสซารี (Paljassaare peninsula) และคาบสมุทรคาคูเม (Kakumäe peninsula)

เขตการปกครอง
กรุงทาลลินน์แบ่งออกเป็น 8 เขต (administrative districts - linnaosad)

หมายเหตุ

อ้างอิง
รีกา
รีกา ( , ) เป็นเมืองหลวงของประเทศลัตเวีย ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลบอลติก บนปากแม่น้ำเดากาวา (Daugava) มีพิกัดภูมิศาสตร์อยู่ที่ละติจูด 56°58′เหนือ กับลองจิจูด 24°8′ตะวันออก กรุงรีกาเป็นเมืองใหญ่ที่สุดในกลุ่มรัฐบอลติก และเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรม การศึกษา การเมืองการปกครอง ธุรกรรม พาณิชยกรรม และอุตสาหกรรมในแถบนี้

นอกจากนี้ ศูนย์ประวัติศาสตร์รีกา (Historic Centre of Riga) ยังได้รับการประกาศจากองค์การยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลกด้วย
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*Riga Municipality portal 
*
วิลนีอัส
วิลนีอัส ( , ; , ) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศลิทัวเนีย มีประชากร 592,389 (ณ ค.ศ. 2022) ประชากรในเขตมหานคร (ซึ่งขยายตัวออกไปเกินขอบเขตของเมือง) มีประมาณ 706,832 คน (ณ ค.ศ. 2019) ในขณะที่ข้อมูลจากกองทุนประกันสุขภาพวิลนีอัสระบุว่ามีผู้อยู่อาศัยถาวร 732,421 คนในเขตเทศบาลนครวิลนีอัสและเขตเทศบาลเขตวิลนีอัสรวมกัน (ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2020) วิลนีอัสตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของลิทัวเนีย เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สองในบรรดารัฐบอลติก และเป็นที่ตั้งของรัฐบาลลิทัวเนียและเทศบาลเขตวิลนีอัส
วิลนีอัสจัดเป็นนครโลกระดับแกมมาจากผลการศึกษาของเครือข่ายวิจัยโลกาภิวัตน์และนครโลก และเป็นที่รู้จักจากสถาปัตยกรรมในย่านเมืองเก่าซึ่งยูเนสโกได้ประกาศให้เป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 1994 ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง วิลนีอัสเป็นหนึ่งในศูนย์กลางชาวยิวที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป อิทธิพลยิวที่มีต่อเมืองนี้ทำให้เกิดชื่อเล่นว่า "เยรูซาเลมแห่งลิทัวเนีย" นโปเลียนเรียกเมืองนี้ว่า "เยรูซาเลมทางเหนือ" ในขณะที่เดินทัพผ่านลิทัวเนียใน ค.ศ. 1812 ใน ค.ศ. 2009 วิลนีอัสเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปร่วมกับลินทซ์ในประเทศออสเตรีย ใน ค.ศ. 2021 นิตยสาร เอฟดีไอ ได้จัดให้วิลนีอัสเป็นหนึ่งในเมืองแห่งอนาคตระดับโลก ซึ่งหมายความว่าเป็นหนึ่งในเมืองที่มีความคิดก้าวหน้ามากที่สุดและมีศักยภ
ดอยอินทนนท์
ดอยอินทนนท์ เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ เดิมมีชื่อว่า "ดอยหลวง" หรือ "ดอยหลวงอ่างกา" ชื่อของ ดอยอินทนนท์ เป็นชื่อของกษัตริย์พระนามว่าพระเจ้าอินทวิชยานนท์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ ทรงเป็นผู้ที่ห่วงใยในป่าทางภาคเหนือ และพยายามรักษาไว้ ภายหลังเสด็จพิราลัย พระอัฐิส่วนหนึ่งได้เชิญไปประดิษฐาน ณ พระสถูปบนยอดดอยหลวง และเปลี่ยนชื่อเพื่อเป็นเกียรติ​

ลักษณะภูมิสังคม
มีลักษณะอากาศตั้งแต่แบบร้อนชื้นบริเวณเชิงเขาจนถึงแบบมรสุมเขตอบอุ่นบริเวณยอดเขา

รูปภาพ
ไฟล์:View from Doi Inthanon.jpg|ทิวทัศน์ทางตะวันตกดอยอินทนนท์ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
ไฟล์:Mae Ya Waterfall in Doi Inthanon National Park, Chiang Mai, Thailand.jpg|น้ำตกแม่ยะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
ไฟล์:Doi inthanon control and reporting center.JPG|ศูนย์ควบคุมและรายงานดอยอินทนนท์ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
ไฟล์:InthanonPeak.jpg|ป้ายเครื่องหมายบนดอยอินทนนท์ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่

อ้างอิง
โอนิงิริ
โอนิงิริ ( ), โอมูซูบิ ( ) หรือ นิงิริเมชิ ( ) คือข้าวปั้นของญี่ปุ่นที่มีลักษณะสามเหลี่ยมหรือวงรี โดยห่อด้วยสาหร่าย (โนริ) โดยในสมัยก่อนโอนิงิริจะมีไส้บ๊วยเค็ม (อูเมโบชิ) ปลาเค็ม (ชาเกะหรือคัตสึโอบูชิ) หรือไส้ที่มีรสชาติเค็มต่าง ๆ โอนิงิริแตกต่างกับซูชิตรงที่ข้าวในซูชิจะมีรสเปรี้ยวจากน้ำส้มสายชูญี่ปุ่น (ซูชิเมชิ) เป็นส่วนผสม
ประวัติ
โอนิงิริในสมัยก่อนมีลักษณะปั้นเป็นก้อนกลมเพื่อง่ายในการถือและไปกินนอกสถานที่ โดยในยุคก่อนซามูไรสามารถพกพาไปกินได้สะดวกในสนามรบ โดยในยุคเฮอังได้มีการห่อข้าวปั้นในลักษณะเป็นเหลี่ยมขึ้น เพื่อให้ง่ายต่อการวางซ้อนกัน จากยุคคามากูระจนถึงยุคเอโดะ โอนิงิริยังไม่มีการห่อด้วยสาหร่าย โดยปรุงรสด้วยเกลือเป็นหลัก จนกระทั่งยุคเมจิที่เริ่มมีการรู้จักใช้สาหร่ายในอาหารต่าง ๆ
หลังจากที่มีการใช้เครื่องจักรในการห่อข้าวปั้นไม่เป็นผลสำเร็จ เนื่องจากรูปร่างที่ยากต่อการทำ จนกระทั่งในช่วงประมาณคริสต์ทศวรรษ 1980 ได้มีการห่อข้าวปั้นในรูปแบบใหม่คือ ปั้นข้าวปั้นก่อนแล้วค่อยยัดไส้ โดยการห่อข้าวเป็นรูปสามเหลี่ยมและยัดไส้ตามเข้าไปทีหลัง และสุดท้ายปิดรูด้วยสาหร่าย โดยในภายหลังได้มีการพัฒนาบรรจุภัณฑ์ข้าวปั้นและสาหร่ายแยกจากกัน เพื่อป้องกันปัญหาสาหร่ายที่ห่อนั้นเหนียว โดยจะต้องนำสาหร่ายมาพันรอบข้าวปั้นก่อนรับประทาน
การหาซื้อโอนิงิริ
โอนิงิริสามารถหาซื้อได้ในร้านสะดวกซื้อเกือบทุกร้านในประเทศญี่ปุ่น โดยมีไส้แบบต่าง ๆ โดยจะเห็นได้ว่าโอนิงิริเป็นอาหารกินเล่นที่นิยมมากที่สุดอย่างหนึ่ง โดยในประเทศญี่ปุ่นมีร้านขายโอนิงิริโดยเฉพาะที่เรียกว่า "โอนิงิริยะ" ซึ่งทำโอนิงิริตามสั่ง

ในประเทศไทย จะมีโอนิงิริขายตามร้านอาหารญี่ปุ่น ร้านสะดวกซื้อ และตามซูเปอร์มาร์เก็ตต่าง ๆ บางแห่งได้ดัดแปลงรสชาติเพื่อให้ถูกปากคนไทย

ไส้ต่าง ๆ
โอนิงิริมีตั้งแต่แบบไม่มีไส้ และแบบมีไส้ต่าง ๆ เช่น ปลา ปลาไหล ชิราโกะ ฟูริกาเกะ ผักดอง กิมจิ โนซาวานะ ยำสาหร่าย สึกูดานิ อูเมโบชิ คานิ มิโซะ เม็นไตโกะ อูนิ โอกากะ ทาราโกะ สลัดไข่กุ้ง สลัดปูอัด ซาบะย่างเกลือ แซลมอนย่างซีอิ๊ว

ดูเพิ่ม
* บะจ่าง
ฮาโลวีน
ฮาโลวีน ( , , กร่อนเสียงจาก "ออลแฮโลอีฟนิง" หมายถึง "เย็นนักบุญทั้งหลาย" ) เป็นเทศกาลประจำปีเฉลิมฉลองในหลายประเทศทุกวันที่ 31 ตุลาคม อันเป็นวันก่อนวันสมโภชนักบุญทั้งหลายของศาสนาคริสต์ตะวันตก

นักวิชาการจำนวนมากกล่าวว่า ออลแฮโลวส์อีฟ (All Hallows' Eve) เป็นวันสมโภชที่ศาสนาคริสต์รับมาซึ่งเดิมได้รับอิทธิพลจากเทศกาลเก็บเกี่ยวของเคลต์ โดยอาจมีเหง้าเพเกิน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ซาวิน (Samhain) ของชาวเกล (Gaels) นักวิชาการบางส่วนยังยืนยันว่า ฮาโลวีนกำเนิดขึ้นแยกกับซาวินและมีเหง้าศาสนาคริสต์อย่างเดียว
กิจกรรมฮาโลวีนมีทริกออร์ทรีต (trick-or-treating) ร่วมงานเลี้ยงเครื่องแต่งกาย ประดับตกแต่ง แกะสลักฟักทองเป็นแจ็กโอแลนเทิร์น (jack-o'-lantern) จุดคบเพลิง ไปบ้านผีสิงที่จัดขึ้น เล่นตลก เล่าเรื่องสยองขวัญและดูภาพยนตร์สยองขวัญ และรวมถึงการแต่งชุดคอสเพลย์ไปขอขนมตามสถานที่ต่าง ๆ อีกด้วย

ศัพทมูล
คำว่า Halloween หรือ Hallowe'en ("ยามเย็นของนักบุญ" ) มีต้นกำเนิดมาจากศาสนาคริสต์ เป็นคำที่เทียบเท่ากับ "All Hallows Eve" ตามที่ได้รับการรับรองในภาษาอังกฤษเก่า คำว่า hallowe[']en มาจากรูปคำในภาษาสกอตของ All Hallows' Eve (ยามเย็นก่อนวันสมโภชนักบุญทั้งหลาย): เป็นคำภาษาสกอตของ "eve" หรือ "evening" (ยามเย็น) และย่อลงเป็น หรือ (All) Hallow(s) E(v)en กลายเป็น Hallowe'en

ประวัติ

สัญลักษณ์

ทริกออร์ทรีต

เครื่องแต่งกาย

เกมและกิจกรรมอื่น ๆ

บ้านผีสิง

อาหาร

พิธีกรรมของศาสนาคริสต์

การเฉลิมฉลองที่คล้ายคลึงกันและทัศนมิติ

ภูมิศาสตร์

ต้นทุน

ดูเพิ่ม
* วันสารทจีน

อ้างอิง

อ่านเพิ่มเติม
* Diane C. Arkins, Halloween: Romantic Art and Customs of Yesteryear, Pelican Publishing Company (2000). 96 pages. 
* Diane C. Arkins, Halloween Merrymaking: An Illustrated Celebration Of Fun, Food, And Frolics From Halloweens Past, Pelican Publishing Company (2004). 112 pages. 
* Lesley Bannatyne, Halloween: An American Holiday, An American History, Facts on File (1990, Pelican Publishing Company, 1998). 180 pages. 
* Lesley Bannatyne, A Halloween Reader. Stories, Poems and Plays from Halloweens Past, Pelican Publishing Company (2004). 272 pages. 
* Phyllis Galembo, Dressed for Thrills: 100 Years of Halloween Costumes and Masquerade, Harry N
bo, Dressed for Thrills: 100 Years of Halloween Costumes and Masquerade, Harry N. Abrams, Inc. (2002). 128 pages. 
* Editha Hörandner (ed.), Halloween in der Steiermark und anderswo, Volkskunde (Münster in Westfalen), LIT Verlag Münster (2005). 308 pages. 
* Lisa Morton, Trick or Treat A history of Halloween, Reaktion Books (2012). 229 pages. 
* Lisa Morton, The Halloween Encyclopedia, McFarland & Company (2003). 240 pages. 
* Nicholas Rogers, Halloween: From Pagan Ritual to Party Night, Oxford University Press, US (2002). 
* Jack Santino (ed.), Halloween and Other Festivals of Death and Life, University of Tennessee Press (1994). 280 pages.
r Festivals of Death and Life, University of Tennessee Press (1994). 280 pages. 
* David J. Skal, Death Makes a Holiday: A Cultural History of Halloween, Bloomsbury US (2003). 224 pages. 
* James Tipper, Gods of The Nowhere: A Novel of Halloween, Waxlight Press (2013). 294 pages.
แหล่งข้อมูลอื่น

* ความจริงเกี่ยวกับฮัลโลวีน
* "A brief history of Halloween" by the BBC
* "The History of Halloween" by the History Channel
* ประวัติฮาโลวีน จากเว็บราชบัณฑิตยสถาน
ตุ๊กตาไล่ฝน
ตุ๊กตาไล่ฝน หรือ เทะรุเทะรุโบซุ ( ) เป็นตุ๊กตาขนาดเล็กที่ชาวญี่ปุ่นนิยมแขวนไว้ที่หน้าบ้าน ในเวลาที่ต้องการให้อากาศแจ่มใส ลักษณะของตุ๊กตาไล่ฝนเป็นตุ๊กตาผ้าสีขาว หัวกลมและมีการเขียนหน้าตา ในบางโอกาสชาวนาจะแขวนตุ๊กตาไล่ฝนกลับหัวสำหรับขอฝน ในปัจจุบันยังมีการแขวนตุ๊กตาไล่ฝนกันบ้าง โดยเฉพาะบ้านที่มีเด็กเล็ก

คำว่า เทะรุ (てる) ในภาษาญี่ปุ่นแปลว่า "แดดออก" และ โบซุ (坊主) แปลว่า พระ ทำนองเป็นตุ๊กตานักบวชที่ทำขึ้นสำหรับขอพร ญี่ปุ่นได้รับธรรมเนียมนี้มาจากประเทศจีนเมื่อราวสมัยเฮอัง ประเทศจีนมีตุ๊กตาขอพรที่เป็นตุ๊กตาเด็กผู้หญิงถือไม้กวาดอยู่ เรียกว่า 掃晴娘 เชื่อกันว่าไม้กวาดสามารถขจัดปัดเป่าสิ่งไม่ดีออกไปได้

แหล่งข้อมูลอื่น
พุ่มเทียน
พุ่มเทียนทำด้วยขี้ผึ้ง กดเป็นรูปคล้ายเมล็ดข้าวโพดเรียงแถวกัน หรือเป็นรูปกลีบดอกไม้เล็ก ๆ ติดเรียงกันบนกระดาษปั้นเป็นทรงพุ่มอย่างละเอียดประณีต ต่อยอดแหลมทำจากขี้ผึ้งหุ้มแกนไม้ มีกระดาษอังกฤษสีเงินทองจักฝอยประดับบนปลายให้ดูระยิบระยับ วางบนฐานลักษณะคล้ายพานปั้นด้วยดิน ทาสี สำหรับสีของพุ่มนั้นมีทั้งสีเหลืองล้วน หรือย้อมขี้ผึ้งเป็นสีสันต่างๆ และประดิษฐ์เป็นลวดลายต่างๆ ตามแต่จะคิดสร้างสรรค์ วัตถุประสงค์ของการถวายพุ่มเทียน นอกจากเพื่อความสวยงามเป็นพุทธบูชาแล้ว ยังเป็นการถวายขี้ผึ้งสำรองแด่พระภิกษุสงฆ์ ในกรณีน้ำมันตะเกียง หรือเทียนหมด ก็จะสามารถนำขี้ผึ้งจากพุ่มเทียนมาฟั่นเป็นเทียนใช้ได้ในระหว่างเข้าพรรษา
ถือเป็นราชประเพณีที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จะถวายพุ่มเทียนแด่พระพุทธรูป และพระสงฆ์ ในพระราชกุศลเข้าพรรษา เป็นประจำทุกปี ตามพระอารามสำคัญต่างๆ เช่น วัดพระศรีรัตนศาสดาราม วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม วัดบวรนิเวศวิหาร วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม ในช่วงเทศกาลเข้าพรรษาจึงยังพอมีพุ่มเทียนตั้งถวายเป็นพุทธบูชาที่หน้าพระประธาน ให้พอได้เห็นได้ศึกษากันอยู่บ้างในปัจจุบัน
ปัจจุบัน มีผู้รู้จักเครื่องสักการะชนิดนี้น้อยลงทุกวัน แม้ยังพอมีจำหน่ายอยู่บ้างตามร้านสังฆภัณฑ์ แต่ก็ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักหรือเป็นที่นิยม กล่าวกันว่ามีแหล่งผลิตเพียงเจ้าเดียวในปัจจุบัน ต่างจากสมัยก่อนที่มีผู้ผลิตและผู้จำหน่ายพุ่มเทียนนับร้อยเจ้า แม้ทุกวันนี้ร้านสังฆภัณฑ์หลายร้านยังไม่รู้จักเสียด้วยซ้ำว่าพุ่มเทียนคืออะไร นับวันเครื่องสักการะชนิดนี้จึงสูญหายไปจากแท่นบูชาตามบ้านและวัดต่างๆ จนจะใกล้สูญสิ้นไปจากเมืองไทย
ทางเดินอาหาร
ทางเดินอาหาร ( ) ในทางสัตววิทยา เป็นท่อซึ่งสัตว์ที่มีสมมาตรด้านข้าง (bilateria) ส่งอาหารไปยังอวัยวะที่ทำหน้าที่ย่อยอาหาร ทางเดินอาหารในสัตว์ที่มีสมมาตรด้านข้างขนาดใหญ่มักมีทางออกด้วย คือ ทวารหนัก ซึ่งเป็นช่องทางที่สัตว์ถ่ายของเสียออกมาเป็นของแข็ง ส่วนสัตว์ที่มีสมมาตรด้านข้างขนาดเล็กมักไม่มีทวารหนักและขับของเสียออกด้วยวิธีการอื่น เช่น ทางปาก
สัตว์ที่มีทางเดินอาหารถูกจัดเข้าเป็นพวกโปรโตสโตม (protostome) หรือดิวเทอโรสโตม (deuterostome) เพราะทางเดินอาหารวิวัฒนาการสองครั้ง เป็นตัวอย่างหนึ่งของวิวัฒนาการเบนเข้า (convergent evolution) การจำแนกดังกล่าวดูจากพัฒนาการของเอ็มบริโอ สัตว์พวกโปรโตสโตมจะวิวัฒนาปากก่อน ขณะที่ดิวเทอโรสโตมจะวิวัฒนาปากเป็นลำดับที่สอง โปรโตสโตม ได้แก่ พวกสัตว์ขาปล้อง (arthropod) สัตว์ในไฟลัมมอลลัสกา (mollusca) และแอนเนลิดา (annelida) ขณะที่พวกดิวเทอโรสโตม ได้แก่ สัตว์ในไฟลัมเอไคโนดอร์มาทา (echinodermata) และคอร์ดาตา (chordata)

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* ระบบทางเดินอาหารของมนุษย์
สายน้ำผึ้ง
สายน้ำผึ้ง สามารถหมายถึง

* พระเจ้าสายน้ำผึ้ง กษัตริย์อโยธยา ผู้สถาปนาพระเจ้าพะแนงเชิง
* สายน้ำผึ้ง (พรรณไม้) พรรณไม้ชนิดหนึ่ง
* โรงเรียนสายน้ำผึ้ง โรงเรียนในกรุงเทพมหานครตั้งอยู่บนถนนสุขุมวิท
* ส้มสายน้ำผึ้ง พันธุ์ส้มชนิดหนึ่ง
ดิลิเชียส
ดิลิเชียส ( , เขียนตามแบบว่า del.icio.us) เป็นเว็บเซอร์วิซโซเชียลบุ๊กมาร์กสำหรับการเก็บรักษา การแบ่งปัน และการค้นพบบุ๊กมาร์กเว็บ เว็บไซต์นี้ก่อตั้งโดยโจชัว แชคเทอร์และ Peter Gadjokov ใน ค.ศ. 2003 และยาฮู! เข้าซื้อกิจการใน ค.ศ. 2005 ในช่วงปลาย ค.ศ. 2008 เว็บไซต์นี้อ้างว่ามีผู้ใช้กว่า 5.3 ล้านบัญชีและบุ๊กมาร์กยูอาร์แอลเฉพาะถึง 180 ล้านอัน ยาฮูขายดิลิเชียสให้กับ AVOS Systems ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 และเว็บไซต์เปิดบริการอีกครั้งในสถานะ "กลับสู่เบต้า" เมื่อวันที่ 27 กันยายในปีนั้น ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 AVOS ขายเว็บนี้ให้แก่ Science Inc. ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 Delicious Media ซึ่งเป็นพันธมิตรใหม่ รายงานว่าได้เข้าควบคุมบริการดังกล่าว
คุณสมบัติ
ลักษณะการทำงานคือ ผู้ใช้สามารถเก็บบุกมาร์กไว้บนอินเทอร์เน็ต เพื่อให้สามารถเรียกใช้ข้อมูลที่ไหนก็ได้ แตกต่างจากการเก็บบุกมาร์กธรรมดาที่เรียกใช้ได้เฉพาะเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นๆ คุณสมบัติเด่นที่แตกต่างจากเว็บบุกมาร์กทั่วไปคือ มีการเชื่อมโยงรายชื่อบุกมาร์กเข้ากับบุกมาร์กของผู้ใช้รายอื่น ซึ่งทำให้รู้ว่าเว็บนั้นมีผู้ใช้กี่คนที่ได้ทำบุกมาร์กไว้ การทำงานของระบบจะสร้างจาวาสคริปต์ไว้ที่แถบบุกมาร์กของผู้ใช้ และเมื่อผู้ใช้ต้องการบันทึกหรือเรียกใช้บุกมาร์ก เพียงแค่กดปุ่มนั้นและบุกมาร์จะถูกเซฟอัตโนมัติเข้าสู่อินเทอร์เน็ต คุณสมบัติอื่นของดีลิเชียส คือความสามารถในการแท็กแต่ละบุกมาร์กเพื่อเป็นการจัดหมวดหมู่อัตโนมัติ และความสามารถในการฟีด ส่งข้อมูลบุก
แต่ละบุกมาร์กเพื่อเป็นการจัดหมวดหมู่อัตโนมัติ และความสามารถในการฟีด ส่งข้อมูลบุกมาร์กล่าสุดเข้าสู่แหล่งข้อมูลอื่นเพื่อดูได้ว่าเว็บไหนกำลังเป็นที่นิยมที่มีผู้ใช้บันทึกมากที่สุด
การใช้งานเว็บทั้งหมดเป็นการใช้ฟรีโดยไม่ต้องเสียเงิน และผู้พัฒนาโปรแกรมที่ต้องการพัฒนาต่อสามารถดาวน์โหลดAPIได้ นอกจากนี้มีเว็บไซต์ de.lirio.us เปิดให้ใช้โดยเป็นเว็บโอเพนซอร์สของดีลิเชียส

ประวัติ

ชื่อ
ชื่อโดเมน "del.icio.us" เป็นตัวอย่างที่เป็นที่รู้จักของการแฮ็กชื่อโดเมน ซึ่งเป็นการผสมตัวอักษรแบบไม่ธรรมดาเพื่อสร้างคำหรือวลี

ในบทสัมภาษณ์แชคเทอร์อธิบายถึงวิธีการเลือกชื่อโดเมนว่า “ผมลงทะเบียนโดเมนเมื่อ .us เปิดให้ขึ้นทะเบียน และการทดสอบอย่างรวดเร็วทำให้ผมเห็นตัวอักษรต่อท้าย 6 ตัวที่ช่วยให้ผมสร้างคำได้มากที่สุด ในการสนทนาในช่วงแรก เพื่อนคนหนึ่งอ้างถึงการค้นหาลิงก์ที่ดีว่าเป็นการ 'กินเชอร์รี' และผมเดาว่าคำอุปมาอุปไมยนั้นก็ติดอยู่ในใจ"
เมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2007 แชคเทอร์ประกาศว่าเมื่อออกแบบเว็บไซต์ใหม่ ชื่อเว็บไซต์จะเปลี่ยนเป็น "Delicious" การออกแบบใหม่เริ่มใช้งานจริงในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ในเดือนมกราคม 2016 มีการประกาศการเปลี่ยนแปลงบนเว็บไซต์ รวมถึงการเปลี่ยนชื่อกลับไปเป็น "del.icio.us"

เมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2016 ดิลิเชียส (Delicious) เปลี่ยนผ่านกลับเป็น "del.icio.us"

อ้างอิง
พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกย์ พระพุทธเลิศหล้านภาไลย
พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกย์ และ พระพุทธเลิศหล้านภาไลย เป็นพระนามของพระพุทธรูปปางห้ามสมุทรขนาดใหญ่สององค์ ในพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม

ประวัติ
ในช่วงต้นของรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์มีพระราชปรารภว่า ในสมัยอาณาจักรอยุธยา สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ทรงหล่อพระศรีสรรเพชญดาญาณ และพระมหากษัตริย์องค์ต่อ ๆ มา ทรงหล่อพระรูปสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) ผู้ทรงเป็นบรมกษัตริย์ขึ้นไว้สักการบูชา ด้วยอาศัยปรารภเหตุทั้งสองอย่างนี้ จึงทรงพระราชศรัทธาสร้างพระพุทธรูปใหญ่ หุ้มด้วยทองคำ เพื่อให้เป็นพระพุทธรูปฉลองพระองค์ รัชกาลที่ 1 และรัชกาลที่ 2
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปรึกษาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อครั้งยังผนวช และมีพระราชดำริว่าพระพุทธรูปควรมีความสูงในราวหกศอก จึงทรงสร้างพระพุทธรูปทรงเครื่อง อย่างจักรพรรดิราช 2 องค์ จารึกพระนามองค์หนึ่งว่า พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกย์ ทรงพระราชอุทิศถวายสมเด็จพระบรมอัยกาธิราช จักรพรรดินารถบพิตร อีกพระองค์หนึ่งจารึกพระนามว่า พระพุทธเลิศหล้าสุลาลัย ทรงพระราชอุทิศถวายสมเด็จพระบรมชนกนารถ ธรรมิกราชบพิตร
แต่เดิมรัชกาลก่อนหน้าพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวนั้น เรียกว่า "แผ่นดินต้น" และ "แผ่นดินกลาง" ตามลำดับ พระองค์จึงทรงหวั่นวิตกว่าประชาชนจะเรียกแผ่นดินของพระองค์ว่า "แผ่นดินปลาย" ซึ่งหมายถึงสิ้นสุดสมัยรัตนโกสินทร์ อันจะเป็นอัปมงคล จึงมีพระบรมราชโองการให้ตั้งนามแผ่นดินตามพระพุทธปฏิมากรทั้ง 2 พระองค์ แผ่นดินต้นให้ใช้ว่าแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก แผ่นดินกลางให้ใช้ว่าแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้าสุลาลัย ซึ่งในภายหลัง พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนสร้อยพระนามเป็น "นภาลัย" แทน

เมื่อพิจารณาพุทธลักษณะแล้ว พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกย์จะมีพระพักตร์ค่อนไปทางกลมมากกว่าพระพุทธเลิศหล้านภาไลย
กระทรวงศึกษาธิการประกาศให้พระพุทธรูปทั้งสององค์ เป็นพระพุทธรูปสำคัญ ตามบัญชีแนบท้ายระเบียบกระทรวงศึกษาธิการ ว่าด้วยการก่อสร้างอนุสาวรีย์แห่งชาติ และการจำลองพระพุทธรูปสำคัญ พ.ศ. 2520

ระเบียงภาพ

ไฟล์:พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกวัดพระแก้ว.jpg|พระพักตร์พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกย์
ไฟล์:พระพุทธเลิศหล้านภาลัยวัดพระแก้ว1.jpg|พระพักตร์พระพุทธเลิศหล้านภาไลย
ไฟล์:พระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก.jpg|พระพุทธเลิศหล้านภาไลย พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกย์ ถ่ายจากด้านนอกพระอุโบสถ

อ้างอิง
คามาโบโกะ
คามาโบโกะ ( ) เป็นผลิตภัณฑ์อาหารทะเลของประเทศญี่ปุ่น มีลักษณะคล้ายลูกชิ้นปลาเส้น ของประเทศไทย โดยคามาโบโกะจะถูกทำให้สุกและเก็บไว้ในห่อ โดยเมื่อต้องการกิน จะหั่นคามาโบโกะออกมาเป็นแผ่น ๆ โดยสามารถกินได้โดยอุ่นก่อนกิน หรือกินโดยไม่ต้องอุ่น นิยมใส่ในราเม็ง นอกจากนี้ยังสามารถกินจิ้มกับน้ำจิ้ม หรือใส่ไว้ในอาหารประเภทต้ม คามาโบโกะส่วนมากจะผลิตออกมาในลักษณะเป็นทรงกระบอกหรือครึ่งทรงกระบอก เมื่อหั่นออกมาเป็นแผ่น ๆ จะเรียกว่า นารูโตะ

คามาโบโกะเริ่มในช่วงคริสต์ศตรวรรษที่ 14 ในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งในปัจจุบันมีจำหน่ายทั่วโลก

อ้างอิง
* Tsuji, Shizuo, (1980). Japanese cooking: A simple art. Kodansha International, New York.
วัดป่าสาลวัน
บูรพาจารย์เจดีย์ หรือ วัดป่าสาลวัน เป็นสถานปฏิบัติธรรมวัดหนึ่งที่สำคัญของพระสงฆ์พุทธศาสนิกชนโดยทั่วไป ถือเป็นฐานปฏิบัติธรรมที่สำคัญมาอย่างยาวนานกว่า 90 ปี ด้วยเป็นแหล่งรวมของพระปฏิบัติวิปัสนากรรมฐานแห่งกองทัพธรรม

พระคุณเจ้าแต่ละรูปที่ได้ร่วมสร้างและถือปฏิบัติยังวัดป่าสาลวันแห่งนี้ ล้วนเป็นพระที่สร้างคุณูปการให้กับวงการศาสนาอย่างใหญ่หลวง อาทิ หลวงปู่เสาร์ กันตะสีโล หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต หลวงปู่สิงห์ ขันตยาคโม พระอาจารย์พร สุมโน และหลวงพ่อพุธ ฐานิโย พระคุณเจ้าทุกรูปดังที่กล่าวมานี้ล้วนแล้วแต่เป็นที่นับถือศรัทธาของสาธุชนอย่างไม่เสื่อมคลาย แม้จะมรณภาพละสังขารไปแล้วก็ตาม
สิ่งก่อสร้าง
: บูรพาจารย์เจดีย์
ด้วยศรัทธาที่เปี่ยมในความเป็นอริยสงฆ์แห่งพระพุทธศาสนา จึงเป็นแนวคิดการก่อสร้างบูรพาจารย์เจดีย์ หลวงพ่อพุธ ฐานิโย ในเวลาต่อมา เพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งการระลึกถึงในวัตรปฏิบัติ และเป็นสถานที่กราบไหว้บูชาบูรพาจารย์แต่ละรูป พร้อมทั้งยังเป็นแนวทางประพฤติปฏิบัติอันเป็นแบบอย่างของสงฆ์และฆราวาสสืบไป

สำคัญที่สุด ณ บูรพาจารย์เจดีย์แห่งนี้ ยังเป็นที่ประดิษฐานองค์พระบรมสารีริกธาตุ อัฐิธาตุแห่งบูรพาจารย์และของหลวงพ่อพุธ เพื่อให้พุทธศาสนิกชน และประชาชนไว้เป็นที่เคารพกราบไหว้ เป็นเครื่องเตือนใจเตือนสติในแนวทางแห่งพระธรรมคำสอน อันจะส่งผลให้เกิดความสงบร่มเย็น ต่อสังคม
ลำดับเจ้าอาวาส
{|class="wikitable" align="center" style="text-align:center"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับที่ || รายนาม || width=20%|เริ่ม || width=20%|สิ้นสุด
|- 
| 1 || พระญาณวิศิษฏ์สมิทธิวีราจารย์ (สิงห์ ขนฺตยาคโม) || - ||-
|- 
| 2 || พระราชสังวรญาณ (พุธ ฐานิโย) || พ.ศ. 2513 ||พ.ศ. 2542
|- 
| 3 || พระมงคลวัฒนคุณ (เพิ่ม กิตฺติวฑฺฒโน) || พ.ศ. 2542 || พ.ศ. 2555
|- 
| 4 || พระราชวชิราลังการ วิ. (คำปอน สุทฺธิญาโณ) รก.เจ้าอาวาส || พ.ศ. 2555 || ปัจจุบัน
|- 
|}

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* บูรพาจารย์เจดีย์

* สายพระป่าในประเทศไทย
อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย
อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย เป็นที่ตั้งของบริษัทและศูนย์วิจัยด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจำนวนมาก รวมถึงสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติและศูนย์วิจัยแห่งชาติในสังกัดอื่น ๆ ตั้งอยู่ที่ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ทางเหนือของกรุงเทพมหานคร ติดกับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต และสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย ปัจจุบัน ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วีรชัย อาจหาญ เป็นผู้อำนวยการ
ประวัติ
อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยเริ่มเปิดดำเนินการเมื่อ พ.ศ. 2545 โดยถือเป็น “นิคมวิจัยสำหรับเอกชน” แห่งแรกของเมืองไทย ภายใต้การบริหารจัดการของสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.), กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โดยมีภารกิจหลักในการสร้างให้เกิดนวัตกรรมและการวิจัยและพัฒนาในภาคเอกชน รวมถึงการสร้างให้เกิดการพัฒนากำลังคนในด้านการวิจัยและพัฒนาของประเทศ
อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยตั้งอยู่ที่อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี บนพื้นที่กว่า 200 ไร่ ภายในอุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยเป็นที่ตั้งของ สวทช. รวมถึงศูนย์วิจัยแห่งชาติ 4 ศูนย์ ได้แก่ ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ ศูนย์อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ และศูนย์นาโนเทคโนโลยีแห่งชาติ นอกจากนี้ ที่ตั้งของอุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยยังติดกับสถาบันการศึกษาชั้นนำ ได้แก่ สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต และ สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร ซึ่งทำให้อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย เป็นทำเลที่มีความพร้อมสูงสุดสำหรับกิจกรรมวิจัยและพัฒนา เป็นที่ซึ่งมีนักวิจัยอยู่รวมกันมากกว่า 3,700 คนแ
ูงสุดสำหรับกิจกรรมวิจัยและพัฒนา เป็นที่ซึ่งมีนักวิจัยอยู่รวมกันมากกว่า 3,700 คนและเป็นแหล่งรวมบุคลากรที่มีความสามารถขนาดใหญ่
ภายในอุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย ผู้เช่าพื้นที่จะได้รับสิทธิและประโยชน์จากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนและกรมสรรพากร นอกจากนี้ ยังสามารถเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ที่อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยจัดเตรียมไว้ให้ เช่น ศูนย์ประชุมที่มีพื้นที่แสดงนิทรรศการขนาด 2,000 ตารางเมตร และห้องประชุมขนาดใหญ่ จุ 350 ที่นั่ง ห้องประชุมที่พร้อมสำหรับการจัดประชุมทางไกล ฐานข้อมูลงานวิจัย รวมถึงระบบโทรคมนาคมความเร็วสูง กิจการที่เริ่มก่อตั้งและกิจการขนาดเล็ก สามารถเช่าใช้พื้นที่เพื่อการทำวิจัยและพัฒนาภายในหน่วยบ่มเพาะเทคโนโลยี ด้วยอัตราพิเศษ กิจการขนาดใหญ่สามารถเลือกระหว่างพื้นที่ในอาคารหรือที่ดินเปล่า เพื่อสร้างอาคารสำหรับการวิจัยและพัฒนาของตนเอง พร้อมด้วยการให้บริก
รือที่ดินเปล่า เพื่อสร้างอาคารสำหรับการวิจัยและพัฒนาของตนเอง พร้อมด้วยการให้บริการทางเทคนิค การเงิน บุคลากร ธุรกิจ
นอกจากเป็นที่ตั้งของ สวทช. และศูนย์วิจัยแห่งชาติทั้ง 4 ศูนย์ ยังมีบริษัทเอกชนทั้งไทยและต่างชาติ เช่าพื้นที่เพื่อที่วิจัยกว่า 60 ราย ทำให้ต้องมีการขยายพื้นที่ใช้สอยของอุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย จาก 140,000 ตารางเมตร ในระยะที่ 1 เพิ่มขึ้น อีก 126,000 ตารางเมตร ในระยะที่ 2 และพร้อมเปิดให้บริการในปี 2556

องค์กรและโครงสร้าง
อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยเป็นที่ตั้งของ สวทช. และศูนย์วิจัยแห่งชาติทั้ง 4 ศูนย์ ดังนี้:

* ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ (BIOTEC) 
* ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ (MTEC) 
* ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (NECTEC) 
* ศูนย์นาโนเทคโนโลยีแห่งชาติ (NANOTEC)

อ้างอิง
อีเบย์
อีเบย์ ( ; ) เป็นสถานที่ซื้อขายที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็นผู้นำด้านโกลบัลคอมเมิร์ซ รวมถึงเว็บไซต์อีเบย์ สตับฮับ และอีเบย์คลาสสิฟายด์ โดยก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2538 ณ เมืองแซนโฮเซ รัฐแคลิฟอร์เนียของสหรัฐ ซึ่งเว็บไซต์ อีเบย์ ได้รับการพัฒนาให้เป็นหนึ่งในตลาดออนไลน์ที่ใหญ่ที่สุดและตื่นตัวที่สุดในโลกที่เชื่อมโยงผู้ขายและผู้ซื้อหลายล้านคนทั่วโลกเข้าด้วยกัน โดยในปี พ.ศ. 2561 ประเมินได้ว่า อีเบย์มีผู้ซื้อจากทั่วโลกมากกว่า 170 ล้านคน
แพลตฟอร์มหลักของอีเบย์ที่มีการซื้อขายสินค้าจากทั่วโลกมากที่สุดคือเว็บไซต์ซึ่งนับเป็นตลาดที่เน้นการซื้อขายให้กับลูกค้าชาวอเมริกัน (Domestic USA) แต่ก็มีผู้ซื้อจากนานาประเทศทั่วโลกนิยมเข้ามาเลือกซื้อสินค้าผ่านทาง ebay.com ด้วยเช่นกัน ในปัจจุบันอีเบย์ได้มีการให้บริการในเว็บไซต์ย่อย 8 ภาษา และยังมีสำนักงานอยู่ในประเทศไทย ซึ่งก่อตั้งเมื่อราวๆ ปี พ.ศ. 2551 โดย "อีเบย์ ประเทศไทย" เป็นทีมงานด้านการตลาดของอีเบย์ตั้งอยู่ในไทย ทำหน้าที่สนับสนุนผู้ขายไทยให้เติบโต เน้นการนำสินค้าที่ผลิตในไทยขายส่งออกสู่ตลาดโลกบนเว็บไซต์ของอีเบย์นานาประเทศ โดยประกอบด้วย 3 สายงานหลัก
อีเบย์ยังเป็นเจ้าของเพย์พาล สไกป์ สตัปฮับ และคีจีจี ทั้งนี้อีเบย์และเพย์พาลได้แยกธุรกิจออกจากกันนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 เป็นต้นมา ดังนั้น ในปัจจุบันนี้ ทั้งสองบริษัทนับว่ามีการทำงานที่แยกกันโดยอิสระ

ประวัติ

อีเบย์ก่อตั้งเป็นเว็บประมูลสินค้าในปี พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) โดยปิแอร์ โอมิดดียาร์ ในเมืองแซนโฮเซ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา โดยในช่วงแรกนายปิแอร์ต้องการตั้งชื่อเว็บไซต์ว่า เอโคเบย์.คอม (EchoBay.com) แต่ได้มีคนจดทะเบียนเว็บไซต์ไว้แล้ว จึงได้หาชื่ออื่นและได้กลายมาเป็น eBay.com ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2541 เดวิน เวนิก ได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานบริษัทและซีอีโอ อีเบย์ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในบริษัทที่เติบโตเร็วมากที่สุดในโลก
สินค้าและบริการ
การวางขายของในอีเบย์ มีให้เลือกทั้งการวางขายแบบที่ผู้ซื้อสามารถเลือกซื้อได้ทันที่ (Buy-It-Now) และการขายแบบประมูลสินค้า ซึ่งผู้ซื้อในปัจจุบันนิยมซื้อแบบ เลือกซื้อได้ในทันทีมากกว่า 80% มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่เลือกซื้อแบบประมูล โดยสินค้าที่วางขายมีตั้งแต่ ของสะสม อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ เฟอร์นิเจอร์ เสื้อผ้า หรือแม้กระทั่ง รถยนต์ เรือ เครื่องบิน ซึ่งมีการขายกันทุกวัน สินค้าบางชนิดเป็นสินค้าหายาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งสินค้าของสะสมหลายอย่างได้มีการซื้อขายแลกเปลี่ยนในอีเบย์เนื่องจากตลาดของผู้ซื้อและผู้ขายที่มารวมตัวกันมากพอ ที่ทำให้เกิดมีการซื้อขายเกิดขึ้น การจ่ายเงินในอีเบย์สามารถทำได้หลายระบบขึ้นอยู่กับการตกลงของผู้ซื้อและผู้ขาย โดยระบ
รจ่ายเงินในอีเบย์สามารถทำได้หลายระบบขึ้นอยู่กับการตกลงของผู้ซื้อและผู้ขาย โดยระบบชำระเงินที่ผู้ขายในอีเบย์นิยมมากที่สุดคือเพย์พาล ซึ่งอำนวยความสะดวกให้ทั้งสองฝ่ายโดยหักเงินส่วนหนึ่งเข้ากับทางเพย์พาลเอง
พร่องแป้ง
พร่องแป้ง ( ) ซึ่งเป็นแนวทางในการเลือกรับประทานอาหารที่ลดสัดส่วนของอาหารพวกแป้งและน้ำตาล หรือ คาร์โบไฮเดรต ให้น้อยที่สุด และหันมารับประทานพวกโปรตีนและไขมันให้มากขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการลดหรือควบคุมน้ำหนัก แนวทางนี้จะตรงกันข้ามกับแนวทาง "พร่องไขมัน" (low fat) ซึ่งให้ลดการรับประทานอาหารที่มีไขมันสูง ซึ่งเป็นแนวทางที่นักโภชนาการส่วนใหญ่ส่งเสริมให้ทุกคนปฏิบัติ
ประวัติ
มีการบันทึกในประวัติศาสตร์ตะวันตกว่า มีผู้กล่าวถึงแนวทางพร่องแป้งนี้มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยนายวิลเลี่ยม แบนทิ้ง ชาวอังกฤษได้ตีพิมพ์หนังสือชื่อ Letter on Corpulence Addressed to the Public (จดหมายว่าด้วยเรื่องความอ้วนเสนอต่อสาธารณชน) เล่าถึงความสำเร็จในลดความอ้วนของเขาโดยวิธีลดการบริโภคคาร์โบไฮเดรต
ในปี ค.ศ. 1972 นายแพทย์แอตคินส์ ชาวอเมริกันตีพิมพ์หนังสือชื่อ Diet Revolution (ปฏิวัติการกิน) ซึ่งพูดถึงหลักการและแนวทางในการลดและความคุมน้ำหนักด้วยการลดการบริโภคแป้งและน้ำตาลอย่างละเอียด หนังสือเล่มนี้ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางในสหรัฐอเมริกา แต่ก็ได้สร้างเสียงวิพากย์วิจารณ์อย่างรุนแรงจากนักโภชนาการและวงการแพทย์ด้วยเช่นกัน แม้จะมีเสียงวิพากย์วิจารณ์แต่นายแพทย์แอทคินส์ก็ยังคงยืนยันความถูกต้องของแนวทางนี้และออกหนังสือเล่มใหม่ชื่อ New Diet Revolution ในปี ค.ศ. 2001 ซึ่งกลายเป็นหนังสือที่ขายดีมากจนปัจจุบัน และดูเหมือนว่าแนวทางพร่องแป้งกำลังได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆในสังคมตะวันตก
เหตุผลสนับสนุนแนวทางพร่องแป้ง
ผู้สนับสนุนแนวทางพร่องแป้งบางคนให้เหตุผลว่า บรรพบุรุษของมนุษย์ในยุคหินกินอาหารพวกเนื้อสัตว์และไขมันเป็นหลัก ร่างกายของมนุษย์ไม่ได้มีวิวัฒนาการที่เหมาะสมกับการรับประทานแป้งและน้ำตาลเป็นอาหารหลักในลักษณะที่ผู้คนในปัจจุบันปฏิบัติ โดยแป้งและน้ำตาลจะถูกเปลี่ยนไปเป็นไขมันสะสมไว้ แต่ไม่มีขบวนการที่จะทำให้ร่างกายรู้สึกว่าสะสมไขมันเพียงพอแล้ว ทำให้ไขมันถูกสะสมไปเรื่อยๆ และนำไปสู่ภาวะอ้วนในที่สุด

นอกจากนั้น ยังมีผลการศึกษามากขึ้นที่แสดงให้เห็นว่า การจำกัดอาหารพวกแป้งและน้ำตาลและหันมารับประทานเนื้อสัตว์และไขมันมากขึ้น ช่วยให้ลดน้ำหนักได้จริง
เหตุผลคัดค้าน
ผู้คัดค้านแนวทางพร่องแป้งอ้างว่า การรับประทานอาหารที่เน้นเนื้อสัตว์และไขมัน อาจทำให้ระบบเผาผลาญของร่างกายเปลี่ยนไปสู่ภาวะ ketosis ซึ่งมีผลข้างเคียงคือ การปวดหัว อาการคลื่นเหียนวิงเวียน อ่อนเพลีย ภาวะขาดน้ำ และกลิ่นปาก นอกจากนั้น หากไม่มีการบริโภคพวกผักและผลไม้ด้วย ก็อาจเกิดการท้องผูก

นอกจากนั้น การบริโภคไขมันอิ่มตัวมากอาจเพิ่มความเสี่ยงของโรคหัวใจ
สูตรต่าง ๆ ของแนวทางพร่องแป้ง
แนวทางพร่องแป้งมีอยู่หลายสูตร เช่น South Beach Diet, Atkins Diet, Zone Diet. สูตรเหล่านี้ให้ลดการบริโภคแป้งและน้ำตาลหันมาบริโภคโปรทีนและไขมันเช่นเดียวกัน ความแตกต่างอยู่ที่ปริมาณการบริโภคผักและผลไม้ โดยหลักอาจกล่าวได้ว่า น้ำตาลเป็นตัวเดียวที่ทุกสูตรห้ามไม่ให้รับประทาน ถัดมาก็เป็นผลไม้ ส่วนผักบางสูตรไม่ห้าม และบางสูตรห้ามเฉพาะในช่วงแรก

แหล่งข้อมูลอื่น
* นวัตกรรมการลดน้ำหนักล่าสุด 
* การลดความอ้วนอย่างปลอดภัย 
* เว็บความรู้ลดความอ้วน
* โลว์คาร์บไทยแลนด์
* Nutrition Journal
* เว็บบอร์ดลดความอ้วน 
* เว็บรวมวิธีลดความอ้วน 
* Nutrition Journal
* แผนอาหาร Paleo