SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
เกโซเต็ง
เกโซเต็ง ( ) เป็นเท็มปุระที่ทำจากหนวดหมึกทอด

มีการรับประทานกันมากในจังหวัดยามางาตะ โดยนอกจากจะใช้ใส่ในโซบะหรือราเม็งแล้ว ยังเป็นเมนูอาหารตามสั่งที่ร้านอิซากายะอีกด้วย

หมึกที่ใช้ทำเกโซเต็งส่วนใหญ่เป็น หมึกญี่ปุ่น หรือ หมึกแดง

ประวัติศาสตร์
ว่ากันว่ามีการรับประทานกันใน ภูมิภาคมุรายามะและโมงามิของจังหวัดยามางาตะมาตั้งแต่ยุคเอโดะ ในเวลานั้นหมึกดิบหาได้ยาก จึงเป็นที่นิยมในหมู่ คนทั่วไป ที่จะนำหนวดหมึกไปเติมน้ำแล้วรับประทานเป็นเท็มปุระ
สำหรับที่อื่นนอกจากในจังหวัดยามางาตะแล้ว เกโซเต็งยังมีการนำมารับประทานเป็นกับโซบะ ฯลฯ แต่เนื่องจากหนวดหมึกถือว่าเป็นส่วนขาของหมึก บางครั้งจึงถือว่าด้อยกว่าเมื่อเทียบกับตัวหมึก ร้านโซบะที่มีมายาวนานในเขตคันโตหลีกเลี่ยงการใช้หนวดหมึกราคาถูก

อ้างอิง
เกโซดง
ในร้านฮานะจัง (花ちゃん) ในเมืองอาซาฮิกาวะ]]
 ]]
เกโซดง ( ) เป็นดมบุริหน้าหนวดหมึกทอดที่รับประทานกันอย่างแพร่หลายใน เมืองอาซาฮิกาวะ ฮกไกโด

มักจะพบเกโซดงได้ในร้านโซบะแบบยืนแถวเมืองอาซาฮิกาวะทุกร้าน และมักขายตามซูเปอร์มาร์เก็ต ได้รับการแนะนำในคู่มือการท่องเที่ยวและรายการโทรทัศน์ของเมือง เป็นที่นิยมอย่างมากสำหรับนักท่องเที่ยว

อ้างอิง
อิกาโซเม็ง
]]

อิกาโซเม็ง ( ) เป็นอาหารญี่ปุ่น ที่ทำโดยการตัดหมึกดิบให้เป็นเส้นบาง ๆ คล้ายเส้นบะหมี่ บาง ๆ จุ่มลงในโชยุ หรือน้ำจิ้ม แล้วกินโดยเคี้ยวเหมือน โซเม็ง จริง ๆ

อิกาโซเม็งได้รับการแนะนำในฐานะของขึ้นชื่อของฮกไกโด โดยเฉพาะในฮาโกดาเตะ ซึ่งขึ้นชื่อในเรื่องอาหารจากเนื้อหมึก

อ้างอิง
อิกานินจิง
]]
อิกานินจิง ( ) เป็นอาหารท้องถิ่นทางตอนเหนือของภูมิภาคนากาโดริ จังหวัดฟุกุชิมะ

วิธีการทำอิกานินจิงสามารถทำโดยหั่นหมึกและแคร์รอตเป็นเส้นบาง ๆ แล้วปรุงรสด้วย โชยุ สาเก มิริง ฯลฯ ส่วนใหญ่จะทำในครัวเรือนตั้งแต่ปลายฤดูใบไม้ร่วงถึงฤดูหนาว และยังนิยมกินเป็นโอกาซุหรือกับแกล้ม

อ้างอิง
อิกาปัง
อิกาปัง ( ) เป็นอาหารจานด่วน ที่ขายในเมืองอิเซซากิ จังหวัดกุมมะ มีส่วนประกอบหลักคือเนื้อหมึก

ภาพรวม
วางจำหน่ายในวันที่ 3 พฤศจิกายน 2008 และมียอดขายประมาณ 100 ถึง 150 เล่มในแต่ละวัน แม้ว่าชื่อจะมีคำว่า "ขนมปัง" แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่ขนมปัง แต่ดูเหมือนโอโกโนมิยากิมากกว่า แป้งทำจาก แป้งสาลีเนื้อเข้มข้น มี เนื้อสัมผัสที่เคี้ยวหนึบ และปรุงรส งา ถั่วลิสง พริกไทยป่นหยาบ และ อาโอโนริ

อ้างอิง
อิกาชูไม
อิกาชูไม ( ) เป็นอาหารท้องถิ่นและผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นของเมืองคารัตสึ จังหวัดซางะ เป็นขนมจีบซึ่งมีส่วนประกอบหลักคือ หมึกกับปลาพอลล็อกอะแลสกาบด กับ หอมใหญ่ รูปร่างกายนอกดูเหมือนเกี๊ยวที่ถูกหั่นเป็นเส้นบาง แม้ว่าจะพบอาหารจำพวกขนมจีบของท้องถิ่นในพื้นที่ภูมิภาคต่าง ๆ ทั่วประเทศญี่ปุ่น แต่พบได้ไม่มากในภูมิภาคทางตอนเหนือของคิวชูดังเช่นอาหารชนิดนี้

อ้างอิง
อิกายากิ
]]
อิกายากิ ( ) เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ทำจากเนื้อหมึกย่าง

แบ่งเป็น 2 แบบหลัก ๆ แบบแรกคือที่ทำโดยนำหมึกทั้งตัวมาย่างโดยปรุงรสด้วยโชยุรสหวานเค็ม ซึ่งอาจเรียกว่า ยากิอิกะ (焼きイカ) และอีกแบบคือทำเป็นอาหารกินเล่นรูปร่างเหมือนเครปที่ทำโดยใส่หมึกลงในแป้งสาลี ซึ่งถือกำเนิดในโอซากะ

อ้างอิง
กูโซนิ
]]
กูโซนิ ( ) หรือ ชิมาบาระกูโซนิ (島原具雑煮) เป็นอาหารท้องถิ่นจากภูมิภาคชิมาบาระ จังหวัดนางาซากิ

ภาพรวม
เป็นอาหารท้องถิ่นที่ผลิตขึ้นในพื้นที่คาบสมุทรชิมาบาระ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาชิมาบาระ โดย เป็นอาหารในช่วงตรุษญี่ปุ่น ในช่วงไม่นานมานี้ อาหารจานนี้ได้กลายเป็นอาหารขึ้นชื่อ และมีให้บริการตลอดทั้งปีตามร้านอาหาร
กูโซนิเป็นโซนิที่ทำจากโมจิ ผัก เนื้อไก่ อาหารทะเล และส่วนผสมอื่น ต้มในหม้อดิน ใช้ดาชิจากปลาคัตสึโอะหรืออิริโกะ และสาหร่ายคมบุ ส่วนผสมที่ใช้จะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับภูมิภาคและครัวเรือน อย่างไรก็ตาม จำนวนส่วนผสมที่ใช้จะเป็นเลขคี่ โดยมีตั้งแต่เจ็ดชนิดขึ้นไป ส่วนผสมที่ต้องใส่แน่นอนคือผักกาดขาว และ สาหร่ายคมบุสับ นอกจากนี้ยังใช้ส่วนผสมอื่น ๆ ได้แก่ หัวไชเท้า แคร์รอต เห็ดหอม เผือก ปวยเล้ง ตั้งโอ๋ แปะก๊วย เนื้อไก่ คามาโบโกะ เต้าหู้โคยะ ปลาบินย่าง คนเนียกุ ปลิงทะเลตากแห้ง และ ทามาโงยากิ

ใน ปี 2007 อาหารชนิดนี้ได้ รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน "อาหารท้องถิ่น 100 อย่างของหมู่บ้านเกษตร ภูเขา และชาวประมง" (農山漁村の郷土料理百選) โดยกระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมง
ประวัติศาสตร์
ว่ากันว่าต้นกำเนิดของอาหารชนิดนี้มาจากในช่วงกบฏชิมาบาระ โดยอามากูสะ ชิโร ได้บังคับให้ผู้คนกักตุนโมจิเป็นเสบียงสำหรับทหาร และรวบรวมส่วนผสมจากภูเขาและทะเลเพื่อปรุงโซนิ และนั่นได้กลายเป็นที่มาของกูโซนิ

ตามบันทึกของร้านฮิเมมัตสึยะ (姫松屋) ในชิมาบาระ ว่ากันว่าต้นกำเนิดของกูโซนิเกิดขึ้นในปี 1813 โดยร้านโคจิยะรุ่นแรกได้ปรับเปลี่ยนเครื่องปรุงรสตามอาหารจากกบฏชิมาบาระที่กล่าวถึงข้างต้น

แหล่งที่มา
บ้านแม่กำปอง
บ้านแม่กำปอง เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ที่ตำบลห้วยแก้ว อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่ เป็นหมู่บ้านท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1,300 เมตร มีพื้นที่ประมาณ 8.65 ตารางกิโลเมตร ชื่อของหมู่บ้านมาจากดอกไม้ชื่อ ดอกกำปอง รวมกับมีแม่น้ำไหลผ่านหมู่บ้าน จึงรวมเรียกว่า "แม่กำปอง"
ประวัติ
สันนิษฐานว่าหมู่บ้านก่อตั้งราวร้อยกว่าปี (ข้อมูล พ.ศ. 2567) โดยพ่ออุ้ยปา กิ้งแก้ว ชาวบ้านดอกแดง จากอำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ เป็นคนกลุ่มแรก โดยเข้ามาทําสวนเมี่ยงหรือสวนชา ในเวลาต่อมาได้มีกลุ่มชาติพันธุ์ขมุอพยพมาอยู่ร่วมด้วย เนื่องจากชาวขมุไม่มีที่ทํากิน จึงขึ้นมาประกอบอาชีพรับจ้างเก็บเมี่ยง เมื่อนานวันเข้าก็แต่งงานอยู่กับคนพื้นเมือง อยู่รวมกันเป็นครอบครัว ปัจจุบันมีการผสมกลมกลืนทางวัฒนธรรมจนกลายเป็นคนพื้นเมือง

บ้านแม่กำปองได้เปิดหมู่บ้านเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ใน พ.ศ. 2543 ส่งผลให้ประชาชนในหมู่บ้านเริ่มหันมาประกอบอาชีพค้าขายมากขึ้น ซึ่งชาวบ้านมีรายเฉลี่ยต่อคน 44,668.84 บาทต่อปี และรายได้ครัวเรือนเฉลี่ย 96,317.19 บาทต่อปี
ชุมชน
ข้อมูลประชากรตำบลห้วยแก้วจากสำนักทะเบียนราษฎร์ (รายเดือน) ข้อมูลเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566 หมู่บ้านมีประชากรทั้งสิ้น 410 คน โดยแยกเป็นประชากรชาย 202 คน ประชากรหญิง 208 คน และจำนวนครัวเรือน 264 ครัวเรือน มีวัดในหมู่บ้านแห่งเดียวคือ วัดคันธาพฤกษา ซึ่งก่อสร้างมาตั้งแต่ พ.ศ. 2473

หลังการเป็นสถานที่ท่องเที่ยว หมู่บ้านมีร้านค้า ร้านอาหาร และร้านกาแฟกิดขึ้นมากมาย เช่น ระเบียงวิวคาเฟ่ ที่ตั้งอยู่บนจุดสูงสุดของหมู่บ้าน มีเรือนแรม ร้านอาหารริมทางเรียงรายอยู่ริมสองฝั่งถนนทั้งไส้อั่ว ขนมไข่ป่าม หมูปิ้ง ไส้กรอก หมาล่า แหนมย่าง โค้กวุ้น ฯลฯ

อ้างอิง
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 8 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1 และ 2) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 3)

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงราย, อำเภอแม่จัน, กิ่งอำเภอแม่ฟ้าหลวง และกิ่งอำเภอแม่ลาว

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่สาย, อำเภอเชียงของ, อำเภอเชียงแสน, อำเภอเทิง, อำเภอเวียงชัย, อำเภอพญาเม็งราย, กิ่งอำเภอเวียงแก่น, กิ่งอำเภอขุนตาล และกิ่งอำเภอเวียงเชียงรุ้ง

เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอแม่สรวย, อำเภอเวียงป่าเป้า, อำเภอพาน และอำเภอป่าแดด
ดูเพิ่ม
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
* การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2539
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

อ้างอิง
ซาราอูดง
เป็นอาหารท้องถิ่นของเมืองนางาซากิ แม้ชื่อจะมีคำว่า "อูดง" แต่ก็ไม่จัดว่าเป็นอูดง เพราะใช้เส้นที่ต่างจากเส้นอูดงทั่วไป โดยเส้นที่ใช้นั้นจะคล้ายกับยากิโซบะ หรือเฉ่าเมี่ยนของอาหารจีน

โดยทั่วไปที่ใช้ในจังหวัดนางาซากิจะมีทั้งเส้นเล็กและเส้นใหญ่ เส้นเล็กมักผัดในน้ำมันก่อน แล้วทำเป็นเส้นกรอบ สำหรับแบบเส้นใหญ่ จะเตรียมโดยนำเส้นแบบจัมปงมานึ่งหรือต้ม ร้านอาหารบางแห่งใช้เส้นใหญ่พิเศษหรือใหญ่ปานกลาง โดยทั่วไปแบบเส้นเล็กจะผัดกับซอส ในขณะที่แบบเส้นใหญ่จะผัดกับส่วนผสมอื่น ๆ เช่นเดียวกับในยากิโซบะ หรือทอดในหม้อแล้วราดด้วยส่วนผสมต่าง ๆ
นอกจากนี้ในเมืองนางาซากิ มักรับประทานคู่กับซอสวุร์สเตอร์เชอร์ ซาราอูดงทั่วไป โดยเฉพาะแบบเส้นเล็กนั้น บางครั้งอาจปรุงรสด้วยรสหวาน โดยรสเปรี้ยวของซอสเป็นตัวช่วยดึงรสชาติ

ภาพ

Sara udon in Nagasaki.jpg|ซาราอูดงเส้นใหญ่ในนางาซากิ
餃子の王将 皿うどん (4580922222).jpg|ซาราอูดง (เกียวซะ โนะ โอโช)
リンガーハット (51281316427).jpg|ซาราอูดง จากริงเงอร์ฮัต

อ้างอิง
วัดโบราณเวียงเดิม
วัดโบราณเวียงเดิม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงเหนือ อำเภอเวียงชัย จังหวัดเชียงราย

วัดโบราณสถานเวียงเดิม มีการสันนิษฐานว่าบริเวณรอบ ๆ วัด ที่เป็นทุ่งนารวมถึงพื้นที่บางส่วนของวัด อาจเป็นหัวเมืองหรือเมืองหน้าด่านมาก่อน และบริเวณวัดนี้อาจเป็นศูนย์กลางของหัวเมืองเก่า โดยเมื่อ พ.ศ. 2515 ชาวบ้านเวียงเดิม ได้ขุดพบเศียรพระพุทธรูป อายุกว่า 600 ปี ตามด้วยการพบแนวอิฐ ซากกำแพงและซุ้มประตูวัด พร้อมด้วยวัตถุโบราณอื่น ๆ อีกเป็นจำนวนมาก จึงได้สร้างวัดขึ้นให้ชื่อว่า "วัดโบราณเวียงเดิม" ตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
ต่อมา พ.ศ. 2555 มีการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์วัดโบราณเวียงเดิมขึ้นมา โดยได้รับความร่วมมือทั้งจากวัด กรมศิลปากร องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และชาวบ้าน ในการรวบรวมวัตถุโบราณที่มีคุณค่าแก่การอนุรักษ์ที่ขุดค้นพบมาจัดแสดงไว้

โบราณวัตถุที่ขุดพบพระพุทธรูปที่สร้างพุทธศตวรรษที่ 19 มีสภาพสมบูรณ์ พระพักตร์คล้ายพระสิงห์ปางมารวิชัย ความกว้างหน้าตัก 73 นิ้ว สูง 82 นิ้ว สร้างด้วยอิฐถือปูน รวมถึงพระพุทธรูป และเศียรพระพุทธรูปโบราณที่ทำด้วยหินทราย ที่คาดว่ามีอายุมากถึง 2,000 ปี ซึ่งได้จดทะเบียนกับกรมศิลปากรแล้ว

อ้างอิง
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงราย, อำเภอแม่จัน, อำเภอแม่สาย, อำเภอเชียงแสน และกิ่งอำเภอแม่ฟ้าหลวง

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเชียงของ, อำเภอเทิง, อำเภอเวียงชัย, อำเภอพญาเม็งราย, กิ่งอำเภอเวียงแก่น และกิ่งอำเภอขุนตาล

เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอแม่สรวย, อำเภอเวียงป่าเป้า, อำเภอพาน และอำเภอป่าแดด

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

อ้างอิง
คลองละลม (จังหวัดบุรีรัมย์)
คลองละลม หรือ คูเมืองโบราณบุรีรัมย์ ตั้งอยู่กลางเมืองบุรีรัมย์เป็นรูปวงรีความกว้างเฉลี่ย 80 เมตร ความยาวประมาณ 5,000 เมตร ล้อมรอบเมืองเก่าบุรีรัมย์ (เมืองแป๊ะ) มีพื้นที่รวม 179 ไร่ 2 งาน 12 ตารางวา กรมศิลปากรได้สำรวจและประกาศให้เขตคูเมือง-กำแพงเมืองบุรีรัมย์ (คลองละลม) ซึ่งอยู่ในสมัยทวารวดี มีอายุประมาณ 1,800 ปี เป็นโบราณสถาน
เมื่อ พ.ศ. 2547 ได้รับงบประมาณสนับสนุนด้านการท่องเที่ยวจากรัฐบาล จำนวน 42 ล้านบาท ดำเนินการปรับปรุงคูเมืองโบราณ (คลองละลม) คูที่ 1 (สวนรมย์บุรี) และต่อมา พ.ศ. 2549 ได้รับงบประมาณสนับสนุนโครงการตามยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัดบุรีรัมย์ จำนวน 30.4 ล้านบาท และเทศบาลจัดสรรงบสมทบอีก 7.6 ล้านบาท ดำเนินการปรับปรุงคลองละลมคูที่ 6 ต่อมาในปีงบประมาณ 2552 ได้รับงบประมาณทั้งสิ้น 58,280,000 บาท มาดำเนินการก่อสร้างปรับปรุงคูเมืองโบราณลูกที่ 2 และ 3
สัณฐาน
คลองละลมแบ่งออกเป็น 6 ส่วนหรือ 6 ลูก ตามแนวถนนที่ตัดเข้าเมืองชั้นใน ดังนี้ 
#ลูกที่ 1 กว้าง 50 เมตร ยาว 320 เมตร พื้นที่ 16,000 ตารางเมตร จุน้ำได้ 56,000 ลูกบาศก์เมตร 
#ลูกที่ 2 กว้าง 100 เมตร ยาว 180 เมตร พื้นที่ 18,000 ตารางเมตร จุน้ำได้ 63,000 ลูกบาศก์เมตร 
#ลูกที่ 3 กว้าง 90 เมตร ยาว 110 เมตร พื้นที่ 9,900 ตารางเมตร จุน้ำได้ 34,650 ลูกบาศก์เมตร 
#ลูกที่ 4 กว้าง 50 เมตร ยาว 1,250 เมตร พื้นที่ 62,500 ตารางเมตร จุน้ำได้ 218,750 ลูกบาศก์เมตร 
#ลูกที่ 5 กว้าง 70 เมตร ยาว 230 เมตร พื้นที่ 16,100 ตารางเมตร จุน้ำได้ 56,350 ลูกบาศก์เมตร 
#ลูกที่ 6 กว้าง 90 เมตร ยาว 350 เมตร พื้นที่ 31,500 ตารางเมตร จุน้ำได้ 110,250 ลูกบาศก์เมตร

อ้างอิง
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงราย, อำเภอแม่จัน, อำเภอแม่สาย และอำเภอเชียงแสน

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเชียงของ, อำเภอเทิง, อำเภอเวียงชัย, อำเภอพญาเม็งราย และกิ่งอำเภอเวียงแก่น

เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอแม่สรวย, อำเภอเวียงป่าเป้า, อำเภอพาน และอำเภอป่าแดด

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

อ้างอิง
ซาราอูดงฮากาตะ
ซาราอูดงฮากาตะ ( ) เป็นอาหารที่สร้างขึ้นในยุคโชวะตอนต้นโดย จาง เจ้าซุ่น (張兆順) เจ้าของร้านรุ่นที่สองของร้านอาหารจีน ฝูซินโหลว ในเมืองฟุกุโอกะ จังหวัดฟุกุโอกะ

ซาราอุดงของฮากาตะนั้นใช้เส้นใหญ่ และประกอบด้วยผัก เนื้อหมู คามาโบโกะ ฯลฯ ต่างจากซาราอูดงแบบดั้งเดิมของนางาซากิที่มักใช้เส้นเล็กกรอบ

ภาพรวม
สมัยต้นยุคโชวะนั้นตู้เย็นยังไม่ได้มีใช้กันทั่วไป และเส้นบะหมี่ดิบก็เสียเร็ว จึงมีการคิดค้นวิธีการทอดในน้ำมันเพื่อให้อยู่ได้นานขึ้น ผัดคามาโบโกะแดงขาว เนื้อหมู กะหล่ำปลี ถั่วงอก และผักอื่น ๆ ใส่ซุปแล้วนำไปต้ม จากนั้นใส่เส้นบะหมี่ที่อบแล้วเคี่ยวจนน้ำซุปหมด เส้นบะหมี่จะมีฟองตรงกลางที่ดูดซับซุปได้มาก ทำให้ได้เนื้อสัมผัส และรสชาติเข้มข้น

อ้างอิง
ฮังโงโรชิ
ที่ทำจากข้าวที่เป็นฮังโงโรชิ]]
ฮังโงโรชิ ( ) เป็นคำที่ใช้เรียกข้าวที่ถูกบดครึ่งหนึ่งจนเหลือเพียงเมล็ดข้าว นอกจากนี้ยังอาจใช้เรียก โอฮางิ หรือ โบตาโมจิ ที่ทำโดยข้าวในรูปของฮังโงโรชิด้วย เป็นที่รู้จักในฐานะวิธีการทำคิริตัมโปะ ถ้าข้าวถูกบดจนหมดจะเรียกว่า มินาโงโรชิ (みなごろし)

อ้างอิง
โบตาโมจิ
โบตาโมจิ ( ) เป็นอาหารที่ทำโดยการนึ่งหรือหุงข้าวเหนียวผสม โขลกเบา ๆ จนเหลือแค่เมล็ดข้าวอยู่ แล้วกลิ้งเป็นก้อนกลมแล้วเคลือบด้วยถั่วแดงกวน อาจเรียกอีกอย่างว่า ฮังโงโรชิ เนื่องจากข้าวถูกบดขยี้ไปครึ่งหนึ่ง

มีขนมที่คล้ายกันกับโบตาโมจิ เรียกว่า โอฮางิ ( ) หรือ ฮางิโนะโมจิ (萩の餅) แต่ยังมีข้อคิดเห็นขัดแย้งไม่มีข้อสรุปแน่นอนว่ามีความแตกต่างกันอย่างไร

นิยมรับประทานกันในเทศกาลฮิงังในช่วงวิษุวัต

อ้างอิง
ยากิกาเร
]]
ยากิกาเร ( ) เป็นข้าวราดแกงกะหรี่ชนิดหนึ่ง ทำโดยใส่แกงกะหรี่และเนยแข็งลงบนข้าว แล้วนำไปอบในเตาอบ

ประวัติศาสตร์
จุดเริ่มต้นของยากิกาเรเกิดขึ้นในทศวรรษปี 1950 ที่ร้านอาหารญี่ปุ่นในโมจิโก เมืองคิตะคิวชู จังหวัดฟุกุโอกะ โดยเมื่อเทแกงกะหรี่ลงในหม้อดินและอบในเตาอบในรูปแบบของกราแต็ง โดเรีย กลับมีกลิ่นหอมและอร่อยมาก จึงนำไปเสิร์ฟเป็นเมนูของร้านในเวลาต่อมา และได้รับการตอบรับอย่างดี
โมจิโกตั้งอยู่ที่ปลายเหนือสุดของเกาะคิวชู และเป็นเมืองท่าที่เจริญรุ่งเรืองในฐานะท่าเรือการค้าระหว่างประเทศตั้งแต่ยุคเมจิ จนถึงยุคก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง โมจิโกยังเป็นหนึ่งในที่แรก ๆ ที่พัฒนาวัฒนธรรมอาหารตะวันตก ซึ่งนำไปสู่การสร้างสรรค์อาหารไฮการะ ดังเช่น ยากิกาเร ซึ่งทำได้ง่าย ทำให้ยังได้รับความนิยมทำเป็นอาหารปรุงเองที่บ้านด้วย จนถึงในปัจจุบันนี้ มีร้านอาหารมากกว่า 30 ร้านที่ให้บริการยากิกาเร จนมีชื่อเสียงในฐานะร้านอาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อของโมจิโก

อ้างอิง
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงราย, อำเภอแม่จัน, อำเภอแม่สาย และอำเภอเชียงแสน

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเชียงของ, อำเภอเทิง, อำเภอเวียงชัย, อำเภอพญาเม็งราย และกิ่งอำเภอเวียงแก่น

เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอแม่สรวย, อำเภอเวียงป่าเป้า, อำเภอพาน และอำเภอป่าแดด

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

อ้างอิง
ส่งเนื้อมอนสเตอร์มาสิ คุณหนู
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดยคานาตะ โฮชิ และวาดภาพประกอบโดยเปเปรอน เริ่มตีพิมพ์เป็นตอนในออนไลน์เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดยโคดันชะ ซึ่งได้ตีพิมพ์หนังสือไปแล้ว 3 เล่มตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2564 ภายใต้สำนักพิมพ์โคดันชะ ราโนเบะ บุ๊กส์ เอฟ การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพโดยจิกะ มิซูเบะ ได้รับการตีพิมพ์ออนไลน์ผ่านทางเว็บไซต์และแอป Palcy ของโคดันชะบนระบบพิซิฟตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 และได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง) เป็นจำนวน 10 เล่ม ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโออาซาฮิโปรดักชัน ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมจนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2568
ตัวละคร
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
: 
; 
:

สื่อ
ไลต์โนเวล
ส่งเนื้อมอนสเตอร์มาสิ คุณหนูเขียนโดยคานาตะ โฮชิ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในออนไลน์บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดยโคดันชะและเริ่มตีพิมพ์พร้อมภาพประกอบที่วาดโดยเปเปรอน ภายใต้สำนักพิมพ์โคดันชะ ราโนเบะ บุ๊กส์ เอฟที่เพิ่งก่อตั้งใหม่สำหรับไลต์โนเวลเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2564 ออกจำหน่ายแล้วจำนวน 3 เล่ม ณ วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2566
มังงะ
การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพประกอบโดยจิกะ มิซูเบะ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์และแอป Palcy ของโคดันชะบนระบบพิซิฟเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2564 ตอนต่าง ๆ ของมังงะได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง) จำนวน 10 เล่ม ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2568
อนิเมะ
มีการประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2567 ผลิตโดยสตูดิโออาซาฮี โปรดักชันและกำกับโดยมุตสึมิ ทาเคดะ โดยมีเคอิจิโร โอจิเป็นผู้เขียนบทซีรีส์ มาซาโตะ คาโตะเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และทาคาอากิ นากาฮาชิเป็นผู้แต่งเพลงประกอบ ซีรีส์นี้เดิมมีกำหนดออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2568 แต่ต่อมาล่าช้าเนื่องจาก "สถานการณ์ต่าง ๆ" ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม จนถึงวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2568 ทางช่องทีบีเอสและช่องบีเอส11 เพลงเปิดของเรื่องคือ "Sugary Story" ร้องโดย ในขณะที่เพลงปิดของเรื่องคือ ร้องโดยชุนอิจิ โทกิ เมเดียลิงก์เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และสตรีมบนยูทูบช่อง Ani-One Asia

รายชื่อตอน

หมายเหตุ
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร 
* 
* ที่พิซิฟ คอมิค 
* ที่ทีบีเอส 
* ทาง Ani-One Asia
* ทาง Ani-One Thailand
* ทางบิลิบิลิ
* ทาง TrueID
*
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2529 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2526 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงราย, อำเภอแม่จัน, อำเภอแม่สาย และอำเภอเชียงแสน

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเชียงของ, อำเภอเทิง, อำเภอเวียงชัย และกิ่งอำเภอพญาเม็งราย

เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอแม่สรวย, อำเภอเวียงป่าเป้า, อำเภอพาน และอำเภอป่าแดด

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

อ้างอิง
งเวซอง
งเวซอง ( ) เป็นเมืองพักตากอากาศริมชายหาด ภาคอิรวดี ประเทศพม่า ห่างจากพะสิมไปทางตะวันตก ในปี พ.ศ. 2557 งเวซอง มีประชากร 10,732 คน จากเมืองหลักย่างกุ้งมายังชายหาดนี้ ใช้เวลาขับรถโดยประมาณ 5 ชั่วโมง รถบัสออกเดินทางเวลา 6.00 น. และ 21.30 น. จากหน้าสถานีรถไฟกลางย่างกุ้ง เริ่มเปิดให้บริการในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2543 งเวซองเป็นชายหาดใหม่และเป็นที่นิยมมากกว่าชายหาดช่องตาที่อยู่ใกล้เคียง และออกแบบมาเพื่อดึงดูดผู้มีงบใช้จ่ายช่วงวันหยุดสูง
การท่องเที่ยว
หาดทรายสีเงินทอดยาว พร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกที่ทันสมัยทำให้ งเวซอง เป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมสำหรับนักท่องเที่ยวที่มักไม่จำกัดงบประมาณในพม่าตอนล่าง งเวซองยังมีสิ่งให้พัฒนาอีกมาก ตัวเลือกสำหรับกิจกรรมยามค่ำคืนยังคงมีน้อย แม้แต่ตามมาตรฐานของคนในท้องถิ่น ชายหาดช่องตาและชายหาดงะปะลีมีกิจกรรมยามค่ำคืนให้เลือกมากกว่า ค่ายฝึกช้างที่อยู่ใกล้เคียงเป็นแหล่งท่องเที่ยวหลักในตอนกลางวันที่งเวซอง

หมู่เกาะคาลเวนตูรัสเป็นกลุ่มเกาะเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างจาก Broken Point ไปทางตะวันตกประมาณ 9 กม

กีฬา
ในซีเกมส์ 2013 งเวซองเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเรือใบ

อ้างอิง

* 
*
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2526 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2526 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2522 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงราย, อำเภอแม่จัน, อำเภอแม่สาย, อำเภอเชียงแสน และอำเภอเชียงของ
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเทิง, อำเภอพาน, อำเภอเวียงป่าเป้า, อำเภอแม่สรวย, อำเภอป่าแดด, อำเภอเวียงชัย และกิ่งอำเภอพญาเม็งราย

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529

หมายเหตุ

อ้างอิง
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2522 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งลดลงจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 2 ที่นั่ง ภายหลังจากการแยกพื้นที่บางส่วนของจังหวัดเชียงรายจัดตั้งเป็นจังหวัดพะเยา แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงราย, อำเภอแม่จัน, อำเภอแม่สาย, อำเภอเชียงแสน และอำเภอเชียงของ

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเทิง, อำเภอพาน, อำเภอเวียงป่าเป้า, อำเภอแม่สรวย, อำเภอป่าแดด และกิ่งอำเภอเวียงชัย

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

อ้างอิง
ช่องตา (อำเภอพะสิม)
ช่องตา ( ) เป็นเมืองพักตากอากาศริมชายหาด ภาคอิรวดี ประเทศพม่า หาดช่องตาเป็นที่รู้จักกันทั่วไป ใช้เวลาเดินทางโดยรถยนต์ประมาณ 5 ชั่วโมงจากย่างกุ้ง และเป็นเมืองพักตากอากาศที่ได้รับความนิยมในหมู่ชาวย่างกุ้งช่วงเดือนตุลาคมถึงเดือนเมษายน เนื่องจากราคาที่ย่อมเยากว่าหาดงเวซองและหาดงะปะลีที่อยู่ใกล้เคียง ช่องตาจึงมีผู้คนพลุกพล่านและสะอาดน้อยกว่าหาดสองแห่งซึ่งมีราคาแพงและได้รับการดูแลที่ดีกว่า

ช่องตาประกอบด้วยเขตเมือง 3 เขต โดยมีประชากรทั้งหมด 3,077 คนในปี พ.ศ. 2557 พื้นที่เมืองโดยรอบ มีประชากร 27,941 คน

นิรุกติศาสตร์
ช่องตาตั้งชื่อมาจากลำธารเล็ก ๆ (ช่อง) ซึ่งไหลทางด้านทิศตะวันตกของเมือง ในภาษาพม่า ช่องตา หมายถึง ลำธารอันรื่นรมย์
สถานที่ท่องเที่ยว
หาดช่องตาขึ้นชื่อในเรื่องอาหารทะเลสดและราคาสมเหตุผล จุดดึงดูดที่สำคัญคือเจดีย์ขนาดเล็กที่สร้างบนหินปูนที่ปลายด้านใต้ของชายหาด หาดหลักมีลักษณะลาดเรียบ หมู่บ้านชาวประมงและป่าชายเลนริมฝั่งน้ำขึ้นน้ำลงบริเวณใกล้เคียงก็เป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยวเช่นกัน

เกาะช่องตาเป็นเกาะนอกชายฝั่งหลายเกาะซึ่งเหมาะสำหรับการดำน้ำตื้น สามารถเข้าถึงได้จากหาดงเวซองที่อยู่ใกล้เคียงตามเส้นทางรถจักรยานยนต์ริมชายฝั่ง

อ้างอิง

* 
*
ม่องมะกาน
ม่องมะกาน ( ) เป็นหมู่บ้านและชายหาดซึ่งอยู่ห่างจากทวาย เมืองหลักภาคตะนาวศรี ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือราว เป็นชายหาดที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสองที่ก่อตั้งขึ้นในพม่ารองจากหาดงะปะลี
การพัฒนา
ม่องมะกานอยู่ห่างจากเมืองทวายเดินทางโดยรถยนต์ประมาณ 25 นาที และห่างจากเมืองย่างกุ้งซึ่งเป็นเมืองหลักของพม่าเดินทางโดยเครื่องบินประมาณ 75 นาที เมืองนี้เคยเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมสำหรับชายหาดในประเทศพม่า จนกระทั่งมีการก่อตั้งเมืองช่องตาซึ่งอยู่ใกล้กับเมืองย่างกุ้งมากขึ้น ชายหาดแห่งนี้กำลังได้รับการพัฒนาใหม่โดยรัฐบาลพม่าเนื่องจากอยู่ใกล้กับตลาดนักท่องเที่ยวของกรุงเทพฯ ผ่านจุดผ่านแดนถาวรบ้านพุน้ำร้อน ที่เพิ่งเปิดใหม่ สิงหาคม พ.ศ. 2556 ม่องมะกานและชายหาดใกล้เคียงอย่างอ่าวซานมาเรียและนาบูเลจะกลายเป็นจุดแวะพักสำหรับการท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่ได้รับการส่งเสริมอย่างมากในหมู่เกาะมะริด

อ้างอิง
กั่นลั่นกา
กั่นลั่นกา ( ) เป็นพรมแขวนผนังปักลายอย่างหนา ซึ่งทำจากผ้าไหม ผ้าสักหลาด ผ้าขนสัตว์ และผ้าลูกไม้ บนพื้นหลังซึ่งทำจากผ้าฝ้ายหรือผ้ากำมะหยี่พื้นเมืองของพม่า คำว่า กั่นลั่นกา เป็นภาษาพม่าซึ่งแปลว่า "ผ้าม่าน" แม้ว่าชาวพม่าจะหมายถึงพรมแขวนผนังเช่น ชเว จี โท่ ( ; ) พรมเหล่านี้ใช้เทคนิคการตัดเย็บที่เรียกว่า ชเว จี ( )

ศิลปะรูปแบบนี้ปรากฏขึ้นในสมัยราชวงศ์โก้นบองช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 และถึงจุดสูงสุดในรัชสมัยของพระเจ้ามินดง เมื่อผ้ากำมะหยี่เริ่มเป็นที่นิยมในราชสำนัก
ในงานปักพรมแบบทั่วไป รูปบุนวมจะถูกตัดจากผ้าหลายประเภทแล้วเย็บลงบนพื้นหลัง ซึ่งโดยปกติจะเป็นผ้าสีแดงหรือสีดำเพื่อสร้างฉากอันวิจิตรบรรจง โดยดั้งเดิมแล้วอิงจากบทละครโบราณเช่น รามายณะหรือชาดก รูปต่าง ๆ จะถูกเย็บโดยใช้ดิ้นโลหะผสมกับด้ายธรรมดา ประดับด้วยเลื่อม ลูกปัด และหินแก้ว

อ้างอิง
ด่านเจี้ยนเหมิน
ด่านเจี้ยนเหมิน ( ) เป็นด่านภูเขาที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของนครกว่าง-ยฺเหวียนในมณฑลเสฉวน

ที่ตั้ง
ด่านเจี้ยนเหมินตั้งอยู่ในอำเภอเจี้ยนเก๋อ นครกว่าง-ยฺเหวียนในมณฑลเสฉวน นครเฉิงตูซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑลเสฉวนอยู่ห่างจากด่านเจี้ยนเหมินลงไปทางทิศใต้ไม่ถึง 200 กิโลเมตร ช่องเขาธรรมชาตินี้เกิดจากการเรียงตัวของหน้าผาตามไหล่เขา ประตูของด่านสร้างขึ้นตรงกึ่งกลางของภูเขาต้าเจี้ยน (大劍) เพื่อเป็นจุดยุทธศาสตร์

ประวัติ
ด่านเจี้ยนเหมินเป็นส่วนหนึ่งถนนฉู่เต้า (蜀道) การสร้างประตูของด่านเกี่ยวข้องกับจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีและนักยุทธศาสตร์ของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก ระหว่างที่จูกัดเหลียงให้ซ่อมแซมสะพานเลียบเขาหรือเจียงโต๋ (棧道 จ้านเต้า) ก็พบว่าภูมิประเทศในเกียมโก๊ะหรือเจี้ยนเก๋อ (劍閣) เป็นสถานที่ที่เหมาะแก่การสร้างตำแหน่งป้องกันให้จ๊กก๊ก จึงสั่งให้สร้างประตูด่านขึ้น หลังจูกัดเหลียงเสียชีวิต เกียงอุยผู้สืบทอดอำนาจการทหารได้นำทหารมาตั้งมั่นในด่านเจี้ยนเหมิน (ด่านเกียมโก๊ะ) เพื่อต้านการบุกของรัฐวุยก๊ก ตั้งแต่นั้นมาด่านเจี้ยนเหมินได้กลายเป็นด่านที่สำคัญที่สุดในสามเส้นทางที่เข้าเสฉวน
ในปี ค.ศ. 1932 เนื่องจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกำลังสร้างถนนผ่านด่านเจี้ยนเหมิน จึงรื้อถอนโครงสร้างที่สร้างขึ้นในยุคราชวงศ์หมิง มีเพียงส่วนฐานที่หลงเหลืออยู่ ภายหลังในช่วงสงครามกลางเมืองจีน ด่านเจี้ยนเหมินถูกยึดโดยกองทัพปลดปล่อยประชาชนจากกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน

ด่านเจี้ยนเหมินหมดคุณค่าทางการทหารแต่กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญเนื่องจากประวัติศาสตร์ของด่าน ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 รัฐบาลจีนได้สร้างโครงสร้างประตูเก่าขึ้นใหม่ โครงสร้างประตูได้รับความเสียเผาเพราะเหตุเพลิงไหม้ในปี ค.ศ. 2005 ประตูที่สร้างใหม่ได้รับความเสียหายอีกครั้งจากแผ่นดินไหวในมณฑลเสฉวนในปี ค.ศ. 2008

อ้างอิง
เกอบายา
เกอบายา (มลายูและ ) เป็นเครื่องแต่งกายส่วนบนแบบดั้งเดิมที่ผู้หญิงสวมใส่กันในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะในประเทศบรูไน, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, สิงคโปร์ และภาคใต้ของไทย นอกจากนี้ยังมีผู้สวมใส่ในภาคใต้ของฟิลิปปินส์

เกอบายาเป็นเสื้อผ้าส่วนบนที่เปิดส่วนหน้า โดยทั่วไปทำจากผ้าเนื้อเบา เช่น ผ้าไหม, ผ้าฝ้าย, ผ้าโปร่ง หรือลูกไม้ และบางครั้งตกแต่งด้วยงานปัก ด้านหน้าติดกระดุมหรือเข็มกลัด ส่วนผ้าที่ใช้นุ่งด้านล่างเรียกว่าโสร่ง, เกิมเบิน หรือไกน์ซึ่งเป็นผ้าผืนยาวที่พันและสอดไว้รอบเอวหรือใต้รักแร้ อาจทำจากผ้าบาติก, อีกัต, ซงเก็ต หรือเตอนุนก็ได้
เกอบายาได้รับการรับรองให้เป็นชุดประจำชาติและสัญลักษณ์แฟชั่นของอินโดนีเซียอย่างเป็นทางการ แม้ว่าชุดนี้ชาวชวา, ซุนดา และบาหลีจะนิยมสวมใส่มากกว่าก็ตาม ในประเทศมาเลเซีย, สิงคโปร์ และบรูไน ชุดนี้เป็นหนึ่งในชุดชาติพันธุ์ โดยเฉพาะในชุมชนมลายูและเปอรานากัน เครื่องแต่งกายแบบครบชุดนี้เรียกกันในภูมิภาคนี้ว่า "ซารงเกอบายา" ( ) รูปแบบของซารงเกอบายาจะแตกต่างกันไปตามแต่ละพื้นที่ในแต่ละภูมิภาค
เกอบายากลายเป็นสัญลักษณ์แฟชั่นอย่างหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยสายการบินประจำชาติของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หลายแห่งนำเครื่องแต่งกายแบบดั้งเดิมมาใช้เป็นเครื่องแบบของพนักงานต้อนรับหญิงบนเครื่องบิน เช่น สิงคโปร์แอร์ไลน์, มาเลเซียแอร์ไลน์, รอยัลบรูไนแอร์ไลน์ และการูดาอินโดนีเซีย

ดูเพิ่ม

* เครื่องแต่งกายประจำชาติอินโดนีเซีย
* วัฒนธรรมอินโดนีเซีย
* วัฒนธรรมมาเลเซีย
* วัฒนธรรมสิงคโปร์
* วัฒนธรรมชวา
* ไทง์มะเต้น

หมายเหตุ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

*Indonesian Textiles
*Reading The Kebaya 
*Variety Indonesian Kebaya
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2519 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 8 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1 และ 2) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 3)

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงราย, อำเภอแม่จัน, อำเภอแม่สาย, อำเภอเชียงแสน, อำเภอเชียงของ และกิ่งอำเภอเวียงชัย

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่สรวย, อำเภอเวียงป่าเป้า, อำเภอพาน, อำเภอแม่ใจ, อำเภอพะเยา, อำเภอดอกคำใต้ และอำเภอป่าแดด

เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอเทิง, อำเภอเชียงคำ, อำเภอจุน, อำเภอปง และอำเภอเชียงม่วน

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522
* จังหวัดพะเยาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

อ้างอิง
ข้าวตุรกี
]]
ข้าวตุรกี ( ) เป็นอาหารท้องถิ่นใน จังหวัดนางาซากิ โดยเฉพาะในเมืองนางาซากิ เป็นอาหารแบบตะวันตกที่มีเครื่องเคียงหลากหลายเสิร์ฟในจานเดียว

นอกจากในนางาซากิแล้วยังมีข้าวตุรกีหลายประเภทในพื้นที่อื่น เช่นที่เมืองคาวาซากิ หรือ โยโกฮามะ ในจังหวัดคานางาวะ รวมไปถึงภูมิภาคคันไซ

ภาพรวม

โดยพื้นฐานแล้วจะประกอบไปด้วยทงกัตสึ ปีลัฟ และ สปาเกตตี รวมอยู่ในจานเดียว สปาเกตตีโดยมากใช้เป็น นาโปริตัง อาจราดด้วยซอสเดอมีกลัส หรือซอสแกงกะหรี่ อาจเสิร์ฟพร้อมสลัดโดยใส่ในจานเดียวกันหรือแยกก็ได้ รายละเอียดแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับร้าน และในร้านเดียวอาจมีข้าวตุรกีหลายชนิด ร้านบางแห่งก็ใช้ชื่อว่า "ข้าวแบบตุรกี" (トルコ風ライス)
เนื่องจากมีอาหารหลายอย่างวางอยู่ในจานเดียว จึงเปรียบได้กับ อาหารกลางวันเด็ก และบางครั้งยังถูกเรียกว่าเป็น "อาหารกลางวันเด็กฉบับผู้ใหญ่" (大人版お子様ランチ) หรือ "อาหารกลางวันเด็กของผู้ใหญ่" (大人のお子様ランチ)

กล่าวกันว่ามีต้นกำเนิดในช่วงทศวรรษปี 1950 แต่ก็ไม่ทราบรายละเอียดแน่ชัด รวมถึงที่มาของชื่อด้วย

อ้างอิง
ไส้กรอกเนื้อปลา
ไส้กรอกเนื้อปลา หรือ เกียวนิกุโซเซจิ ( ) บ้างก็เรียก ฟิชชุโซเซจิ (フィッシュソーセージ) เป็นอาหารจากเนื้อปลาชนิดหนึ่งของญี่ปุ่น คล้ายคามาโบโกะ เป็นอาหารแปรรูปซึ่งทำโดยการใส่เนื้อปลาบดที่สับละเอียดลงในไส้บรรจุ ทำเป็นไส้กรอก จากนั้นให้ความร้อนและฆ่าเชื้อ

ตั้งแต่ปี 1962 ถึง 2002 มาตรฐานสินค้าเกษตรของญี่ปุ่น (มาตรฐาน JAS) ได้ถูกกำหนดขึ้นสำหรับ "แฮมและไส้กรอกเนื้อปลา" ซึ่งกำหนดให้เนื้อปลา (รวมถึงเนื้อวาฬและเนื้อจากสัตว์น้ำอื่นที่ไม่ใช่ปลา) ต้องเกิน 50% และโปรตีนจากพืชเหล่านั้น 20% หรือน้อยกว่า จึงจะถือว่าเป็น "ไส้กรอกเนื้อปลา"

อ้างอิง
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2518 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 8 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2512 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1 และ 2) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 3)

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงราย, อำเภอแม่จัน, อำเภอแม่สาย, อำเภอเชียงแสน, อำเภอเชียงของ และกิ่งอำเภอเวียงชัย

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่สรวย, อำเภอเวียงป่าเป้า, อำเภอพาน, อำเภอแม่ใจ, อำเภอพะเยา, อำเภอดอกคำใต้ และกึ่งอำเภอป่าแดด

เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอเทิง, อำเภอเชียงคำ, อำเภอจุน, อำเภอปง และอำเภอเชียงม่วน

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519

อ้างอิง
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2512 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 2 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 7 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

อ้างอิง
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 5 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

อ้างอิง
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 2 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 5 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

อ้างอิง
ภูเขาสีม่วง (หนานจิง)
ภูเขาสีม่วง หรือ จื่อจินซาน ( ) ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของหนานจิง มณฑลเจียงซู ประเทศจีน มีความสูง ยอดเขามักถูกปกคลุมด้วยเมฆสีม่วงและทองในยามเช้าและเย็น จึงเป็นที่มาของชื่อดังกล่าว

ภูเขาขนาดเล็กนี้มีพื้นที่ประมาณ โดยระดับความสูงของภูเขาอยู่ที่ประมาณ ที่ยอดเขา และ ที่ตีนเขา ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ประมาณ ถึง และมีชั่วโมงแสงแดดเฉลี่ยประมาณ 2,213 ชั่วโมงต่อปี ภูเขาแห่งนี้เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ทั้งในยุคโบราณและสมัยใหม่ของจีน
ภูเขาสีม่วง แต่เดิมมีชื่อว่า ภูเขาเบลล์ ( ) และยังถูกเรียกว่า ภูเขาเจียง ( ) เนื่องจากซุนกวนตั้งชื่อให้เจียงจื่อเหวิน ข้าราชการสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ซึ่งว่ากันว่าดวงวิญญาณของเขาสิงสถิตอยู่ ณ สถานที่แห่งนี้ ให้เป็นเทพประจำภูเขาในยุคสามก๊ก คำว่า จื่อจิน ( ) แปลว่า "ทองแดง" ซึ่งในภาษาจีนเมื่อทองแดงบริสุทธิ์จะมีสีม่วง จึงเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "ม่วงทอง" นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกอีกว่า ภูเขาจินหลิง ( ) เนื่องจากหินสีม่วงในพื้นที่ คำว่า จินหลิง หมายถึง "ภูเขาสีม่วงทอง" และเป็นต้นกำเนิดของชื่อเล่น "จินหลิง" ( ) ของเมืองหนานจิง ในยุคราชวงศ์หมิง ภูเขาแห่งนี้ยังมีชื่อว่า ภูเขาเซินเล่ย ( )
มีแหล่งมรดกทางประวัติศาสตร์และแหล่งท่องเที่ยวกว่า 200 แห่งตั้งอยู่ในหรือรอบ ๆ ภูเขา รวมถึงแหล่งประวัติศาสตร์ระดับชาติ 3 แห่ง ระดับมณฑล 9 แห่ง และระดับอำเภอ 33 แห่ง บริเวณเนินเขาของภูเขายังมีสถาบันวิจัยและมหาวิทยาลัยระดับชาติประมาณสิบแห่งตั้งอยู่ สุสานซุนยัตเซ็น สุสานของซุนยัตเซ็น และพระราชวังเหมยหลิง ที่พำนักของซ่งเหมยหลิง ก็อยู่ที่เชิงเขาแห่งนี้เช่นกัน

ภูเขาสีม่วง มีพืชมีท่อลำเลียง 621 ชนิด จาก 383 สกุล 118 วงศ์ (รวมถึงพืชปลูก 78 ชนิด)

ดูเพิ่ม

* สุสานนักบินผู้พลีชีพ

* วัดหลิงกู่

* พระราชวังเหมยหลิง

* สุสานหมิงเสี่ยวหลิง

* หอดูดาวภูเขาสีม่วง

* สุสานซุนยัตเซ็น

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Purple-Gold Mountain Observatory, the first and largest observatory of China
* Location List of Imperial Tombs of the Ming and Qing Dynasties, one UNESCO World Heritage Site
* Zhongshan journal
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลำปาง, อำเภอห้างฉัตร, อำเภอแจ้ห่ม, อำเภอวังเหนือ, อำเภองาว และอำเภอเมืองปาน

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ทะ, อำเภอเกาะคา, อำเภอสบปราบ, อำเภอเถิน, อำเภอแม่พริก, อำเภอเสริมงาม และอำเภอแม่เมาะ

ดูเพิ่ม
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

อ้างอิง
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลำปาง, อำเภอห้างฉัตร, อำเภอแจ้ห่ม, อำเภอวังเหนือ, อำเภองาว และอำเภอเมืองปาน

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ทะ, อำเภอเกาะคา, อำเภอสบปราบ, อำเภอเถิน, อำเภอแม่พริก, อำเภอเสริมงาม และอำเภอแม่เมาะ

ดูเพิ่ม
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

อ้างอิง
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลำปาง, อำเภอห้างฉัตร, อำเภอแจ้ห่ม, อำเภอวังเหนือ, อำเภองาว และกิ่งอำเภอเมืองปาน

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ทะ, อำเภอเกาะคา, อำเภอสบปราบ, อำเภอเถิน, อำเภอแม่พริก, อำเภอเสริมงาม และอำเภอแม่เมาะ

ดูเพิ่ม
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

อ้างอิง
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลำปาง, อำเภอห้างฉัตร, อำเภอแจ้ห่ม, อำเภอวังเหนือ, อำเภองาว และกิ่งอำเภอเมืองปาน

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ทะ, อำเภอเกาะคา, อำเภอสบปราบ, อำเภอเถิน, อำเภอแม่พริก, อำเภอเสริมงาม และอำเภอแม่เมาะ

ดูเพิ่ม
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

อ้างอิง
ชิราตามาโกะ
(คันซาราชิจากเมืองชิมาบาระ จังหวัดนางาซากิ)]]
 ที่ใช้ทำ]]
ชิราตามาโกะ ( ) หรือ โมจิโกนะ (もち 粉 こな ) หรือยังเรียกว่า คันซาราชิ (寒晒し) หรือ คันซาราชิโกะ (寒晒し粉) เป็นแป้งที่ทำจากข้าวเหนียวที่นำมาแปรรูป ทำโดยการบดข้าวเหนียวให้เป็นผง ตกตะกอนในน้ำ แล้วทำให้แห้ง

ภาพรวม
ทำโดยซาวข้าวเหนียวแล้ว นำไปแช่น้ำ สะเด็ดน้ำ แล้วบดพร้อมกับเติมน้ำ ทำการกรองน้ำนม เอาตะกอนแห้งมาตากแดด นำมาใช้เป็นส่วนผสมในสิ่งต่าง ๆ เช่น ชิราตามะดังโงะ เนื่องจากอนุภาคของแป้งมีขนาดเล็ก ชิราตามะที่เสร็จแล้วจึงมีเนื้อสัมผัสที่เรียบเนียน
มีทฤษฎีที่ว่าชิราตะมาโกะได้รับการคิดค้นขึ้นโดยพระภิกษุที่ไปยังอาณาจักรซ่งใต้ของจีนเพื่อปฏิบัติธรรมเซน ในยุคมุโรมาจิ หรือ ยุคคามากุระ หรือโดย พระภิกษุจีนที่มายังญี่ปุ่น แต่เนื่องจากไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดจึงถือว่ายังไม่ทราบที่มีที่แท้จริง

ชิราตามาโกะได้รับความนิยมในช่วงยุคเอโดะ ซึ่งเป็นช่วงที่ขนมหวาน เช่น น้ำตาล และ อังโกะ กลายมาเป็นของว่างสำหรับคนทั่วไปและได้รับความนิยมมากขึ้น

อ้างอิง
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง พ.ศ. 2529 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2526 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลำปาง, อำเภอห้างฉัตร, อำเภอแจ้ห่ม, อำเภอวังเหนือ, อำเภองาว และกิ่งอำเภอเมืองปาน

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ทะ, อำเภอเกาะคา, อำเภอสบปราบ, อำเภอเถิน, อำเภอแม่พริก, อำเภอเสริมงาม และอำเภอแม่เมาะ

ดูเพิ่ม
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

อ้างอิง
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง พ.ศ. 2526 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2526 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2522 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลำปาง, อำเภอแจ้ห่ม, อำเภอวังเหนือ, อำเภองาว และกิ่งอำเภอเมืองปาน
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ทะ, อำเภอห้างฉัตร, อำเภอเกาะคา, อำเภอสบปราบ, อำเภอเถิน, อำเภอแม่พริก, อำเภอเสริมงาม และกิ่งอำเภอแม่เมาะ

ดูเพิ่ม
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529

อ้างอิง
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง พ.ศ. 2522 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลำปาง, อำเภอแจ้ห่ม, อำเภอวังเหนือ และอำเภองาว
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ทะ, อำเภอห้างฉัตร, อำเภอเกาะคา, อำเภอสบปราบ, อำเภอเถิน, อำเภอแม่พริก, อำเภอเสริมงาม และกิ่งอำเภอแม่เมาะ

ดูเพิ่ม
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

อ้างอิง
วัดมหาโลก
วัดมหาโลก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 4 ตารางวาโฉนดเลขที่ 10315

วัดมหาโลกเป็นวัดโบราณสร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2015 เดิมมีนามว่า วัดม้าโรจน์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2036 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร

อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 หอสวดมนต์กว้าง 4 เมตร ยาว 15 เมตรสร้างพ.ศ. 2505 กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ และพระพุทธรูปปางต่าง ๆ และมีเจดีย์

อ้างอิง
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง พ.ศ. 2519 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลำปาง, อำเภอแจ้ห่ม, อำเภอวังเหนือ และอำเภองาว
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ทะ, อำเภอห้างฉัตร, อำเภอเกาะคา, อำเภอสบปราบ, อำเภอเถิน, อำเภอแม่พริก และอำเภอเสริมงาม

ดูเพิ่ม
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

อ้างอิง
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง พ.ศ. 2518 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2512 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลำปาง, อำเภอแจ้ห่ม, อำเภอวังเหนือ และอำเภองาว
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ทะ, อำเภอห้างฉัตร, อำเภอเกาะคา, อำเภอสบปราบ, อำเภอเถิน, อำเภอแม่พริก และกิ่งอำเภอเสริมงาม

ดูเพิ่ม
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519

อ้างอิง
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง พ.ศ. 2512 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 4 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

อ้างอิง
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

อ้างอิง
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

อ้างอิง