SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2522 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครสวรรค์, อำเภอโกรกพระ, อำเภอลาดยาว, อำเภอบรรพตพิสัย และอำเภอเก้าเลี้ยว
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอชุมแสง, อำเภอหนองบัว, อำเภอท่าตะโก, อำเภอไพศาลี, อำเภอพยุหะคีรี, อำเภอตาคลี และอำเภอตากฟ้า

ดูเพิ่ม
* จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
* จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

อ้างอิง
วัดถ้ำเชตวัน
วัดถ้ำเชตวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสันทะ อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน

วัดถ้ำเชตวัน หรือ พุทธสถานถ้ำเชตวัน หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า วัดครูบาน้อย ตั้งวัดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 เป็นสถานที่ที่ ครูบาน้อย ญาณวิไชย เกจิชื่อดังแห่งเมืองน่าน เดินทางเข้าไปปฏิบัติธรรมอยู่ในถ้ำเป็นเวลา 3 ปี 3 เดือน 3 วัน เมื่อราว พ.ศ. 2555–2556 ครูบาน้อย ได้สร้าง พุทธสถานถ้ำเชตวัน จนแล้วเสร็จ ประกอบด้วยเสนาสนะคือ วิหาร ศาลาหลวง กุฏิสงฆ์ พระธาตุทันใจสหลีกู่แก้ว พระพุทธไสยาสน์ ศาลาอาคารพิพิธภัณฑ์ และพระเจ้าทันใจ เป็นต้น
อาคารมีลักษณะศิลปะล้านนา มีพระมหาธาตุเจดีย์วัดถ้ำเชตวัน พระพุทธไสยาสน์มีความยาว 15 เมตร พระหยกขาว วิหาร ศาลาหลวง หอกลอง หอหลวงเทวดา ถ้ำธรรมชาติ พิพิธภัณฑ์ถ้ำเชตวัน พระธาตุอินทร์แขวน (จำลอง) และเทพทันใจ เป็นต้น ภายในวิหารนประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยองค์ใหญ่ โถงถ้ำที่มีพระพุทธรูป พระนอน พระทันใจ เจดีย์สีทอง รอยพระพุทธบาท แผ่นศิลาจารึกที่มีอักษรล้านนา (บอกเล่าเรื่องราวการสร้างวัด)

อ้างอิง
วัดเขาสมิง
วัดเขาสมิง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกายตั้งอยู่ในตำบลเขาสมิง อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด
เมื่อ พ.ศ. 2499 พระวินัยบัณฑิต (ถาวร ฐานุตฺตโร) เจ้าอาวาสวัดคิรีวิหาร ได้ออกธุดงค์จนถึงหมู่บ้านชายธง ได้พูดคุยกับนายจุ่ม ซื่อจง ว่าถ้าสร้างวัดสักแห่งคงดี นายจุ่มเห็นดีด้วยจึงได้ถวายที่ดินสร้างวัด วัดเขาสมิงเริ่มก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2508 กว่าจะแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2513 รวมเป็นระยะเวลา 5 ปี ตั้งวัดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2514 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ปัจจุบันมีพระครูศาสนกิจโสภณ หรือหลวงพ่อสำอางค์ เป็นเจ้าอาวาส ที่ชาวบ้านรู้จักในนาม หลวงพ่อเตี้ย ยอดวัตถุมงคลของหลวงพ่อ สำอางค์ เช่น เสือแกะไม้ขนุน และ เทียนสะเดาะเคราะห์ 3 กษัตริย์
สิ่งก่อสร้างภายในวัดมีอุโบสถ ด้านในมีพระประธานองค์ใหญ่ อุโมงค์เสือ ชาวบ้านเรียกกันว่า ปู่เสือสมิงมล ภายในมีลักษณะคล้ายถ้ำ มีรูปปั้นเสือตัวใหญ่และตัวเล็ก

อ้างอิง
วัดหนองบอน (จังหวัดตราด)
วัดหนองบอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองบอน อำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด ปัจจุบันมีพระครูโอภาสสุตาภิมณฑ์ (สว่าง อาสโภ ป.ธ.3) เป็นเจ้าอาวาส

วัดหนองบอน หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดใหญ่ ตั้งวัดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2522 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535

ภายในวัดมีหอวัฒนธรรมนิทัศน์เหมืองพลอย ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2540 มีการจัดนิทรรศการแยกเป็นหัวข้อต่าง ๆ ดังนี้ หินเปลือกโลก แร่ในชีวิตประจำวัน รัตนชาติ แผนคุมการขุดเจาะ การแสดงภาพถ่ายการทำพลอย ห้องไดโนเสาร์ และซากดึกดำบรรพ์ ลักษณะของห้องจัดแสดงนิทรรศการเป็นโถงขนาดใหญ่

อ้างอิง
วัดหนองบอน (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดหนองบอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขาหินซ้อน อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่

วัดหนองบอนตั้งเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2528 ผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด คือนายจันที เชาว์โชติ และผู้มีจิตศรัทธาได้บริจาคเงินซื้อที่ดินถวายวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2552
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร กว้าง 4 เมตร ยาว 8 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ 1 องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง 69 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 พระพุทธรูปโสธรจำลอง 1 องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง 29 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 พระพุทธรูปโสธรจำลอง 1 องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 พระพุทธรูปศิลปะอู่ทอง 1 องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 วัดยังมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดหนอ
์ ขนาดหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 วัดยังมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดหนองบอน โดยมีการจัดแสดงข้าวของเครื่องใช้โบราณ เช่น เกวียนที่ยังสามารถใช้งานได้จริงถึง 5 เล่ม ไม้ซุง เครื่องโม้ เป็นต้น
ฉัฐ
ฉัฐ (อักษรโรมัน: Chhath) หรือ ฉฐบูชา เป็นเทศกาลฮินดูโบราณที่มีที่มาจากอินเดียตะวันออกและประเทศเนปาล มีการเฉลิมฉลองเป็นพิเศษในรัฐพิหาร รัฐฌารขัณฑ์ รัฐอุตตรประเทศ ของประเทศอินเดีย และแคว้นโกศี, แคว้นลุมพินี แคว้นมเธศในประเทศเนปาล รวมถึงในเขตนครใหญ่ ๆ ทั้งในหุบเขากาฐมาณฑุ, เดลี, มุมไบ และโกลกาตา และบนพรมแดนของอินเดียกับเนปาลที่ภารต-เนปาลไมตรีฉฐฆาฏบนฝั่งแม่น้ำโธวุนในเขตมิถิลา

ในฉฐบูชาประกอบด้วยการสวดภาวนาแด่พระสูรยะ เทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ และพระฉฐีไมยะ หรือ พระษัษฐี อวตารที่หกของพระปรกฤติและพี่/น้องสาวของพระสูรยะ
เทศกาลนี้มีขึ้นหกวันหลังจากทีปาวลีหรือติหาร กล่าวคือวันที่หกของเดือนกรติกตามปฏิทินฮินดูหรือวิกรมสามวัต เทศกาลกินระยะเวลาสามคืนสี่วัน โดยมีกิจกรรม เช่น การลงจุ่มในแหล่งน้ำ, อดอาหาร, อดน้ำในฐานะการทำ วรัตตะ, การถวาย ประสาทะ หรือเครื่องบูชา กับ อรฆยะ แก่พระอาทิตย์ ณ ตอนที่พระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ศาสนิกชนอาจทำการก้มลงกราบทั้งตัวต่อเบื้องหน้าพระอาทิตย์

นักข่าวด้านสิ่งแวดล้อม ตริปตี ปิยุศ (Tripathi Piyush) เคยระบุกับไทมส์ออฟอินเดียว่าเทศกาลฉัฐถือเป็นเทศกาลที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากที่สุดเทศกาลหนึ่ง

อ้างอิง
ไคผิง
ไคผิง (ภาษาจีนกลาง, ) หรือ ฮ้อยเผ่ง (ภาษากวางตุ้ง) หรือ ฮ้อยเผิ่น (สำเนียงพื้นถิ่น) เป็นนครระดับอำเภอในมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน ตั้งอยู่บนฝั่งปากแม่น้ำจู ฮ้อยเผ่งเป็นส่วนหนึ่งของเซยับซึ่งเป็นบ้านเกิดของชาวจีนโพ้นทะเลจำนวนมาก โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา ประชากรของไคผิง ณ ปี 2020 อยู่ที่ 748,777 คน และมีขนาดพื้นที่รวม คนท้องถิ่นพูดภาษาสำเนียงพื้นถิ่นหนึ่งของกลุ่มสำเนียงเซยับ
ในปลายศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20 ไคผิงเป็นบ้านเกิดของชาวจีนจำนวนมากที่อพยพไปต่างประเทศ ชาวจีนโพ้นทะเลเหล่านี้ยังนำวัฒนธรรมจากต่างแดนกลับมายังบ้านเกิดที่ไคผิงด้วย ซึ่งนำไปสู่การสร้างหอสังเกตหารณ์หรือติ๊วเหล่าจำนวนมากขึ้นที่นำเอาสถาปัตยกรรมแบบยุโรปมาผสมผสาน ในปี 2007 หมู่บ้านและติ๊วเหล่าแห่งไคผิง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก ซึ่งประกอบด้วยสี่หมู่บ้านในไคผิง

อ้างอิง
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2519 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครสวรรค์, อำเภอโกรกพระ, อำเภอลาดยาว, อำเภอบรรพตพิสัย และอำเภอเก้าเลี้ยว
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอชุมแสง, อำเภอหนองบัว, อำเภอท่าตะโก, อำเภอไพศาลี, อำเภอพยุหะคีรี, อำเภอตาคลี และอำเภอตากฟ้า

ดูเพิ่ม
* จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
* จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

อ้างอิง
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2518 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2512 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครสวรรค์, อำเภอโกรกพระ, อำเภอลาดยาว, อำเภอบรรพตพิสัย และอำเภอเก้าเลี้ยว
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอชุมแสง, อำเภอหนองบัว, อำเภอท่าตะโก, อำเภอไพศาลี, อำเภอพยุหะคีรี, อำเภอตาคลี และอำเภอตากฟ้า

ดูเพิ่ม
* จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512
* จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519

อ้างอิง
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2512 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 4 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
* จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

อ้างอิง
วัดแหลมดินสอ
วัดแหลมดินสอ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะนางคำ อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง ปัจจุบันมีพระครูสิทธิสุตคุณ (ประสิทธิ์ ป.ธ.4) เป็นเจ้าอาวาส

วัดแหลมดินสอตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 โดยมีนายฉุ้น เตียงอิ่ม และนายเส้ง มีรุ่งเรือง ร่วมบริจาคเงินซื้อที่ดินนำมาสร้างวัดครั้งแรก ในเวลาต่อมา กำนันฉาย วัชราภรณ์ (เตียงอิ่ม) ได้ร่วมกับชาวบ้านก่อสร้างอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ชาวบ้านเรียกอีกนามว่า วัดเกาะยวน เพราะตั้งอยู่บนเกาะยวนในทะเลสาบสงขลา
สิ่งก่อสร้างสถาปัตยกรรมรัตนโกสินทร์ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูนขนาด 6 ห้อง ตั้งอยู่บนฐานบัวลูกแก้วอกไก่ หลังคามุงกระเบื้องดินเผาปลายแหลม ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ กุฏิพระทรงไทย เป็นอาคารทรงปั้นหยา ยกพื้นสูง

อ้างอิง
วัดเกาะโคบ
วัดเกาะโคบ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่บนเกาะหมากในทะเลสาบสงขลา ในตำบลเกาะหมาก อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง
วัดเกาะโคบ หรือ วัดชลธาวดี ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2481 โดยย่าห้องเลี่ยน และปู่เล็ก ติ้นหนู ได้นิมนต์พ่อท่านทอง จากวัดประดู่หอม เพื่อมาจำวัดที่บ้านเกาะโคบเพราะชาวบ้านลำบากในการทำบุญไม่มีวัดไม่มีพระ จึงขอให้ท่านมาอยู่ที่เกาะโคบ พ่อท่านทองได้ปลูกกุฏิที่ริมทะเลในที่ดินของย่าห้องเลี่ยน ปู่เล็ก ติ้นหนู ดูแลความช่วยเหลือทุกอย่างและได้ชักนำชาวบ้านทำบุญ จน พ.ศ. 2494 ท่านสังข์เป็นเจ้าอาวาสรับดูแลที่ดินต่อ ย่าห้องปู่เล็ก ติ้นหนู ก็ให้ท่านทองสร้างกุฏิในวัดอาศัยซึ่งเป็นป่ารกร้าง ชาวบ้านช่วยกันสร้างกุฏิในวัดอาศัยซึ่งเป็นป่ารกร้าง และได้พัฒนาวัดต่อเรื่อยมา
สิ่งก่อสร้างที่สำคัญ คือ มีเจดีย์สีทอง ก่ออิฐถือปูนรูปทรงระฆัง สูงประมาณ 10 เมตร ที่วัดนี้ขุดพบรูปพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร สำริด 1 องค์ เป็นศิลปะศรีวิชัย เป็นต้น ปัจจุบันสูญหายหมดแล้ว ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปศาลากลางน้ำ

อ้างอิง
บุญพระธาตุหลวง
พระธาตุหลวงเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติและเป็นอนุสรณ์สถานทางศาสนาที่สำคัญที่สุดของประเทศลาว เทศกาลทางศาสนาพุทธนิกายเถรวาทที่สำคัญที่สุดในกรุงเวียงจันทน์คือ บุญพระธาตุหลวง ( ) จัดขึ้นที่พระธาตุหลวงเป็นเวลา 3 วันในช่วงวันขึ้น 15 ค่ำเดือน 12 ตามปฏิทินจันทรคติ (อยู่ในช่วงเดือนพฤศจิกายน)

พระธาตุหลวง

พระธาตุหลวงสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2109 ถูกทำลาย รื้อถอน และบูรณะหลายครั้ง พระธาตุหลวงถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เนื่องจากชาวลาวเชื่อว่าสถูปนี้เป็นที่ประดิษฐานของพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า
เทศกาล
พระสงฆ์และฆราวาสจากทั่วประเทศลาวจะมาร่วมเทศกาลบุญพระธาตุหลวงด้วยพิธีกรรมทางศาสนาเป็นเวลา 3 วัน ตามด้วยการจัดเทศกาลเป็นเวลา 1 สัปดาห์ทั้งกลางวันและกลางคืน ขบวนแห่ของฆราวาสเริ่มเดินจากวัดสีเมืองในตัวเมืองและมุ่งไปยังพระธาตุหลวงเพื่อทำบุญตักบาตรแก่พระสงค์เพื่อสะสมบุญสำหรับการกลับชาติมาเกิดในชีวิตที่ดียิ่งขึ้น ส่วนพิธีกรรมทางศาสนาสิ้นสุดด้วยการที่ฆราวาสถือธูปเทียนเป็นเครื่องบูชา เดินเวียนรอบพระธาตุหลวง 3 รอบเพื่อบูชาพระพุทธเจ้า มีวงดนตรีพื้นบ้านและวงดนตรียอดนิยม รวมถึงการแสดงละครให้ความบันเทิงในงานเทศกาล
อ่านเพิ่มเติม
*The Politics of Ritual and Remembrance : Laos Since 1975, by Grant Evans, University of Hawai'i Press (1998) 
*Ladwig, Patrice (2015). Worshipping relics and animating statues. Transformations of Buddhist statecraft in contemporary Laos. Modern Asian Studies Vol.49/6, 2015, pp. 1875–1902.

อ้างอิง
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 4 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
* จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

อ้างอิง
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

อ้างอิง
วัดเขาชวัง
วัดเขาชวัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโป่งน้ำร้อน อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี

วัดเขาชวังตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วัดเขาชวังมีอุโบสถแกะสลักด้วยไม้ทั้งหลังบอกเล่าพุทธประวัติ เมื่อปลาย พ.ศ. 2553 พระอธิการหนูทอง หาสจิตโต เจ้าอาวาสวัดเขาชวัง มีแนวความคิดต้องการสร้างอุโบสถไม่ให้เหมือนกับวัดอื่น ๆ จึงว่าจ้างช่างแกะสลักจากจังหวัดเชียงใหม่ มาทำการแกะสลักเรื่องราวพุทธประวัติ นักษัตร 12 ราศี และตามวรรณคดี พระเวสสันดรชาดก และวิถีชีวิตของชาวบ้านในสมัยโบราณ นำไม้เหลือใช้ และส่วนหนึ่งทางวัดซื้อมา เช่น ไม้สัก ไม้ตะเคียน ไม้ประดู่ และไม้แดง มาสร้าง อุโบสถไม้หลังนี้แกะสลักทั้งหลังแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

อ้างอิง
วัดเนินตากแดด
วัดเนินตากแดด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองบอน อำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด ปัจจุบันพระครูกิตติญาณวิจักษ์ เจ้าคณะตำบลบ่อพลอย และเป็นเจ้าอาวาสวัดเนินตากแดด

วัดเนินตากแดด เดิมชื่อว่า วัดป่าหนองบอน ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2482 โดยมีพระอาจารย์สมบุญ (พระครูสังวรวิเทศ) เป็นผู้ก่อตั้ง ในปี พ.ศ. 2502 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดเนินตากแดด" ตามชื่อเนินเขาที่ตั้งอยู่ด้านหลังวัด ซึ่งเป็นเนินเขาที่ได้รับแสงแดดตลอดวัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2555

วัดเนินตากแดดได้รับจัดตั้งเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดตราด เมื่อ พ.ศ. 2554 ตามมติมหาเถรสมาคมครั้งที่ 11/2554 โดยเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดตราด แห่งที่ 14
พระประธานในอุโบสถเป็นองค์เล็กและมีหลวงพ่อสัมฤทธิ์ ที่สร้างขึ้นสมัยสุโขทัย อีกทั้งอุโบสถสองชั้น ชั้นที่ 2 ส่วนของอุโบสถที่สร้างด้วยไม้สักทองทั้งหลัง

อ้างอิง
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, อำเภอน้ำหนาว และอำเภอเขาค้อ

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอชนแดน และอำเภอวังโป่ง

เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอบึงสามพัน และอำเภอศรีเทพ

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

อ้างอิง
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, อำเภอน้ำหนาว และอำเภอเขาค้อ

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอชนแดน และอำเภอวังโป่ง

เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอบึงสามพัน และอำเภอศรีเทพ

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

อ้างอิง
อูรุก
อูรุก (อักษรโรมัน: Uruk; ) เป็นอดีตนครโบราณในตะวันออกใกลั ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำยูเฟรทีสริมฝั่งอดีตแม่น้ำสาขาของยูเฟรตีสที่ปัจจุบันแห้งเหือดไปแล้ว อูรุกตั้งอยู่ห่างไป 93 กิโลเมตรทางเหนือของนครโบราณอูร์, 108 กิโลเมตรทางใต้ของนิปปูร์ และ 24 กิโลเมตรทางใต้ของลาร์ซา ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตรัฐอัลมูทันนา ประเทศอิรัก
อูรุกถือเป็นแหล่งต้นแบบสำหรับสมัยอูรุก อูรุกมีบทบาทอย่างมากต่อนคราภิวัตน์ในสมัยแรกของซูเมอร์ในกลางสหัสวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์กาล ในช่วงปลายสมัยอูรุกในปี 3100 ปีก่อนคริสต์กาล นครอูรุกอาจมีประชากรถึง 40,000 คน และสูงถึง 80,000–90,000 คนหากนับรวมพื้นที่โดยรอบนคร ถือเป็นเขตนครที่มีประชากรมากที่สุดในโลกในเวลานั้น กษัตริย์กิลกาเมชตามที่ระบุในพงศาวดาร รายนามกษัตริย์ซูเมอร์ (SKL) ปกครองนครอูรุกในระหว่างศตวรรษที่ 27 ก่อนคริสต์กาล นครอูรุกเริ่มเสียความสำคัญลงภายหลังการเติบโตของจักรวรรดิอักกาเดีย กระนั้น นครอูรุกยังคงมีบทบาทสำคัญและเฟื่องฟูในสมัยอะคาเอเมนิด (550–330 ปีก่อนคริสต์กาล), เซเลอูซิด (312–63 ปีก่อนคริสต์กาล) และปาร์เทีย (227 ปีก่อนคริสต์กาล - ค.ศ
์กาล), เซเลอูซิด (312–63 ปีก่อนคริสต์กาล) และปาร์เทีย (227 ปีก่อนคริสต์กาล - ค.ศ. 224) และท้ายที่สุดถูกทิ้งร้างไม่นานหลังมุสลิมเข้ายึดครองใปนี ค.ศ. 633–638
วิลเลียม เคนเนิท ลอฟทัส เดินทางเยือนอูรุกในปี ค.ศ. 1849 และระบุซากนครนี้ว่าเป็นของเมือง "เอเรค" (Erech) หรือที่รู้จักในชื่อ "นครลำดับที่สองของนิมโรด" ลอฟทัสนำคณะขุดค้นโบราณคดีเป็นครั้งแรกในอูรุกระหว่างปี 1850 ถึง 1854

ชื่อของอูรุก ( ) มีคำสะกดอยู่หลายแบบในอักษรคูนีฟอร์ม คือ ภาษาซูเมอร์สะกดว่า ; ภาษาอักกาเดียสะกดว่า หรือ ( ᵁᴿᵁUNUG ) ในภาษาอื่น ๆ เช่น or , or ; , ; ; , ,

ในตำนานและวรรณกรรม อูรุกเป็นที่รู้จักในฐานะราชธานีของกษัตริย์กิลกาเมช ตัวละครเอกในมหากาพย์ มหากาพย์กิลมาเมช นักวิชาการระบุว่าอูรุกตรงกันกับนครเอเรค (Erech) ในพระคัมภีร์ไบเบิล (ปฐมกาล 10:10) ซึ่งเป็นนครที่สองที่นิมโรดสถาปนาขึ้นในชีนาร์

อ้างอิง
จังหวัดสุรินทร์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองสุรินทร์, อำเภอศีขรภูมิ, อำเภอลำดวน, และกิ่งอำเภอเขวาสินรินทร์
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอจอมพระ, อำเภอรัตนบุรี, อำเภอท่าตูม, อำเภอชุมพลบุรี, อำเภอสำโรงทาบ และอำเภอสนม

เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอปราสาท, อำเภอกาบเชิง, อำเภอสังขะ, อำเภอบัวเชด, กิ่งอำเภอศรีณรงค์ และกิ่งอำเภอพนมดงรัก

ดูเพิ่ม
* จังหวัดสุรินทร์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
* จังหวัดสุรินทร์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

อ้างอิง
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, อำเภอน้ำหนาว, อำเภอเขาค้อ และอำเภอวังโป่ง
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอชนแดน, อำเภอศรีเทพ และอำเภอบึงสามพัน

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

อ้างอิง
นาคารชุนโกณฑะ
นาคารชุนโกณฑะ (อักษรโรมัน: Nagarjunakonda; เขาพระนาคารชุน) เป็นเมืองโบราณและแหล่งโบราณคดีที่ปัจจุบันอยู่บนเกาะ ใกล้กับแหล่งน้ำนาคารชุนสาคร อำเภอปัลนาฑู รัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย ถือเป็นหนึ่งในแหล่งโบราณคดีพุทธที่รุ่มรวยที่สุดในโลก ปัจจุบันพื้นที่ตั้งเดิมเกือบทั้งหมดอยู่ใต้น้ำที่เกิดจากการสร้างเขื่อนนาคารชุนสาคร นักโบราณคดีจึงขุดค้นและเคลื่อนย้ายซากปรักหักพังขึ้นไปอยู่บนเกาะที่เหนือระดับน้ำเขื่อน ซึ่งตั้งอยู่จนถึงปัจจุบัน
ในอดีต นาคารชุนโกณฑะเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยและอารามพุทธที่สำคัญของภูมิภาค ซากของแหล่งนาคารชุนโกณฑะปรากฏทั้งซากของศาสนสถานในศาสนาพุทธมหายานและศาสนาฮินดู นาคารชุนโกณฑะตั้งอยู่ห่างไป 160 กิโลเมตรจากอมราวตีสถูป ประติมากรรมที่พบที่นี่ปัจจุบันนำไปจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ ทั้งในและนอกประเทศอินเดีย และมีลักษณะทางศิลปกรรมที่สำคัญในกลุ่มศิลปกรรมอมราวตี ที่บางครั้งอาจเรียกว่าแบบอานธระยุคหลัง นอกจากนี้ยังมีพื้นที่ของอดีตพระราชวังซึ่งมีประติมากรรมรูปทางฆราวาสที่ถือว่าพบได้ยากในสมัยนั้น และมีอิทธิพลจากโรมัน
ชื่อในปัจจุบันนั้นตั้งตามพระนาคารชุน คุรุมหายานรูปสำคัฐที่เข้าใจกันว่าเป็นผู้พัฒนาบริเวณนี้ชึ้น กระนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าท่านมีความเกี่ยวเนื่องกับการสร้างนาคารชุนโกณฑะขึ้นมาจริงหรือไม่ ชื่อดั้งเดิมที่ใช้ในสมัยที่เจริญรุ่งเรืองคือ "วิชยปุรี" (Vijayapuri)
แหล่งนี้ถูกค้นพบครั้งแรกในปี 1926 โดยครูโรงเรียนชาวท้องถิ่นคนหนึ่ง สุรปรชู เวงกฏรามิยะฮ์ (Suraparaju Venkataramaih) ซึ่งพบเสาหินโบราณที่นี้และรายงานไปยังรัฐบาลของรัฐมัทราส ซึ่งต่อมาได้ส่งผู้ช่วยแผนกเตลูกูของหน่วยโราณคดีและจารึกมัทราส ศรี สรัสวตี (Shri Sarasvati) มายังแหล่งนี้ การขุดค้นทางโบราณคดีอย่างเป็นระบบเริ่มต้นโดย เอ เอช เลิงเฮิสต์ ในปี 1927–1931 โดยขุดพบสถูปเจดีย์และประติมากรรมมากมาย

อ้างอิง
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, อำเภอน้ำหนาว, อำเภอเขาค้อ และอำเภอวังโป่ง
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอชนแดน, อำเภอศรีเทพ และอำเภอบึงสามพัน

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

อ้างอิง
ตงฟางฝูโตว
ตงฟางฝูโตว ( ; เมืองพุทธะตะวันออก) หรือ อุทยานพุทธะตะวันออก ( ) เป็นอุทยานวัฒนธรรมในเล่อซาน มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ภายในจัดแสดงพระพุทธรูปจำลองที่ทำจากหินและแร่ธาตุต่าง ๆ ตัวอุทยานตั้งอยู่ตรงข้ามกับพระพุทธรูปเล่อซาน

อุทยานนี้บริหารจัดการโดยบริษัทเอกชนและมีเป้าหมายเพื่อผลกำไร อุทยานสร้างขึ้นบนจุดที่ในอดีตเป็นพื้นที่เกษตรกรรมและที่อยู่อาศัย โดยได้จ่ายค่าชดเชยสำหรับเจ้าของที่ดินด้วยปริมาณเงินที่สูงกว่าค่าชดเชยที่ชาวบ้านได้รับจากรัฐขณะจัดการพื้นที่สำหรับขยายอาณาเขตของพระใหญ่เล่อซาน
ลักษณะของอุทยานที่เป็นเพื่อผลกำไร และที่ตั้งซึ่งอยู่ติดกับแหล่งมรดกโลก ทำให้อุทยานนี้ถูกวิจารณ์จากนักวิชาการถึงความเหมาะสม นักวิชาการชาวท้องถิ่นเล่อซาน เจียมิง ลัว (Jiaming Luo) และ ชุนจิง เจิง (Chunjing Zeng) ชี้ให้เห็นว่าด้วยธรรมชาติของอุทยานที่ดำเนินงานเพื่อผลกำไรนำมาสู่คำถามว่าหน่วยงานเชิงพาณิชย์เช่นนี้ "จะสามารถเป็นตัวกลางในการฟื้นฟูจิตวิญญาณของแหล่งมรดก" ได้จริงหรือ

อุทยานมีค่าเข้าชมแยกต่างหากจากค่าเข้าชมพระพุทธรูปเล่อซาน

ภายในอุทยานประดิษฐานพระพุทธรูปมากกว่า 3,000 องค์ และมีพระพุทธรูปปางปรินิพพานความยาว 170 เมตร

อ้างอิง
บาร์สฮ็อท
บาร์สฮ็อท (อักษรโรมัน: Bars-Hot) หรือ เฮร์เล็นบาร์ส ( ; Kherlen Bars) เป็นอดีตนครโบราณที่สร้างขึ้นโดยชาวฮีทันในที่ลุ่มแม่น้ำเฮร์เล็นทางตะวันออกของมองโกเลีย ในสมัยราชวงศ์เหลียว เมืองมีชื่อว่าเหอตง ( ) มีพื้นที่กว้าง 1.6 ยาว 1.8 กิโลเมตร รายล้อมด้วยกำแพงดินเหนียวที่ความหนาในปัจจุบันอยู่ที่ 4 เมตร และสูง 1.5–2 เมตร
สถูปบาร์สฮ็อท
ซากของสถูปบาร์สฮ็อทเป็นสถูปอิฐทรงแปดเหลี่ยม บ้างเรียกว่าเป็นเจดีย์หรือหอตรวจการณ์ สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 ตั้งอยู่ใกล้กับกำแพงเมือง เดิมทีมีความสูงเจ็ดชั้น ปัจจุบันส่วนยอดสูญหายไปแล้ว และเดิมทีเป็นเจดีย์คู่ กระทั่งในทศวรรษ 1940 โซเวียตใช้ปืนใหญ่ยิงใส่สถูปองค์เล็กกว่าจนพังทลายลงมา ด้วยความสูงปัจจุบันที่ ทำให้เป็นโครงสร้างที่สูงที่สุดในมองโกเลียยุคก่อนสมัยใหม่ แม้จะเป็นความสูงที่ขาดส่วนยอดไปแล้วก็ตาม
ในปี 2014 คณะนักวิทยาศาสตร์จากมองโกเลียและญี่ปุ่นร่วมกันสำรวจซากสถูปและทำสแกนสามมิติ พบว่าผนังดินเหนียวด้านนอกมีความหนา และมีเส้นผ่านศูนย์กลางรอบนอกที่ เและด้านใน ณ ฐาน รวมถึงค้นพบร่องรอยของสีพลาสเตอร์บนพื้นผิวผนังภายใน บ่งบอกว่าในอดีตเคยมีจิตรกรรมฝาผนังอยู่

การบูรณะครั้งใหญ่มีขึ้นในระหว่างปี 2014 ถึง 2016 และปัจจุบันเปิดให้เข้าชมเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญที่เกี่ยวเนื่องกับชาวฮีทันในมองโกเลีย

อ้างอิง
กรุงเทพมหานคร (เพลง)
"กรุงเทพมหานคร" เป็นเพลงของอัสนี-วสันต์ ลำดับที่ 5 ในอัลบั้ม ฟักทอง ซึ่งเผยแพร่เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 โดยมีความพิเศษ เนื่องจาก อัสนี โชติกุล และ กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา นำชื่อเต็มของกรุงเทพมหานคร ซึ่งพระราชนิพนธ์โดย พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มาใส่ทำนองขับร้องเป็นจำนวน 7 รอบ และเรียบเรียงเป็นดนตรีร็อกความยาว 6:18 นาที ทำให้ได้รับความนิยมมาจนถึงปัจจุบัน เนื่องจากทำให้ประชาชนสามารถจำชื่อเต็มของกรุงเทพมหานครได้ง่ายขึ้น

อ้างอิง
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, กิ่งอำเภอน้ำหนาว, กิ่งอำเภอเขาค้อ และกิ่งอำเภอวังโป่ง
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอชนแดน, อำเภอศรีเทพ และอำเภอบึงสามพัน

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

อ้างอิง
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2529 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2526 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, กิ่งอำเภอน้ำหนาว, กิ่งอำเภอเขาค้อ และกิ่งอำเภอวังโป่ง
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอชนแดน, อำเภอศรีเทพ และอำเภอบึงสามพัน

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

อ้างอิง
วิหารมายาเทวี
วิหารมายาเทวี ( ; มายาเทวี มนฺทิร, Maya Devi Temple) เป็นวัดพุทธโบราณในลุมพินี แหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ในประเทศเนปาล ถือเป็นวิหารหลักที่ลุมพินี สถานที่ประสูติตามธรรมเนียมของพระโคตมพุทธเจ้า ตัววิหารตั้งอยู่ติดกับสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ (ปุษฺกรณี) และอุทยาน ซากโบราณคดีสร้างจากอิฐที่พบในวิหารมีอายุประมาณ 300 ปีก่อนคริสต์กาล สร้างโดยพระเจ้าอโศก และในปี 2013 มีการค้นพบซากของศาลจาก 600 ปีก่อนคริสต์กาล ทำจากไม้
ภายในวิหารมีศิลาที่ระบุจุดที่พระโคตมพุทธเจ้าประสูติ และประติมากรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับประสูติกาลของพระองค์ วิหารหลังโบราณสร้างขึ้นโดยพระเจ้าอโศกขณะพระองค์เสด็จเยือนลุมพินีในราวปี 249 ปีก่อนคริสต์กาล โดยมีการก่อสร้างด้วยอิฐเผาล้อมรอบศิลาดังกล่าว การตรวจวัดอายุทางรังสีคาร์บอนจากหลุมเสาในดินโดยรอบบ่งบอกว่ามีโครงสร้างของเดิมที่อายุย้อนไปถึง 600 ปีก่อนคริสต์กาล
นับตั้งแต่ปี 2010 คณะศึกษาโบราณคดีจากยูเนสโก, มหาวิทยาลัยเดอรัม, กรมโบราณคดีของเนปาล และทรัสต์พัฒนาลุมพินี (Lumbini Development Trust) ริเริ่มการขุดค้นทางโลราณคดีภายในวิหารมายาเทวี ภายใต้การสนับสนุนของรัฐบาลญี่ปุ่น ในการขุดค้นนี้พบสิ่งปลูกสร้างที่อายุร่วมสมัยกับพระโคตมพุทธเจ้า อายุ 600 ปีก่อนคริสต์กาล ซึ่งผ่านการก่อสร้างใหม่และบูรณะหลายครั้งตลอดประวัติศาสตร์ ศาลที่ขุดพบนี้ถือเป็นพุทธศาสนสถานที่เก่าแก่ที่สุดที่พบในเอเชียใต้ นอกจากนี้ยังมีการพบซากของหมู่บ้านเก่าที่อายุถึง 1300 ปีก่อนคริสตกาล ประมาณ 200-300 เมตรทางใต้ต่อวิหาร

อ้างอิง
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2526 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2526 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2522 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, อำเภอชนแดน และกิ่งอำเภอน้ำหนาว

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอศรีเทพ และอำเภอบึงสามพัน

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529

อ้างอิง
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2522 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, อำเภอชนแดน และกิ่งอำเภอน้ำหนาว

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอศรีเทพ และกิ่งอำเภอบึงสามพัน

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

อ้างอิง
วัดฝอกวาง (หมางชื่อ)
วัดฝอหวาง ( ) เป็นวัดพุทธนิกายเถรวาทในเมืองข้อน มณฑลยูนนาน ประเทศจีน

ชื่อ
ชื่อของวัดในภาษาไตดั้งเดิมคือ "จ้างเห้อซิ่ง" ( ) แปลว่า "วัดพุทธที่ประดิษฐานคัมภีร์พุทธแรก"

ประวัติศาสตร์
วัดสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1873 ในรัชสมัยของจักรพรรดิถองตี้ (1862&ndash;1874) แห่งราชวงศ์ชิง (1644&ndash;1911) เดิมทีเป็นวังของฟ่าง ชิ่งลู่ ( ) ตูซือที่ยี่สิบ เมื่อครั้นสร้างแล้วเสร็จ มีผู้แจ้งไปยังรัฐบาลของราชวงศ์ชิงว่าอาคารขัดต่อข้อกำหนดที่กำกับสิ่งปลูกสร้าง ทำให้ถูกแปรสภาพมาเป็นวัดพุทธแทน
วัดเสียหายเล็กน้อยระหว่างสงครามกับญี่ปุ่นครั้งที่สอง และในสมัยการปฏิวัติทางวัฒนธรรม สิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่ถูกทำลายสิ้นโดยยุวชนแดง เหลือเพียงโถงหลักและโถงทางใต้เท่านั้น หลังการประชุมใหญ่ครั้งที่ 3 ของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 11 มีการออกนโยบายอนุญาตเสรีภาพทางศาสนาบางส่วน วัดฝอกวางได้รับการบูระในปี 1983

สถาปัตยกรรม
อุโบสถของวัดเป็นโถงหลัก มีลักษณะหลังคาโค้งสองชั้น ใจกลางประดิษฐานพระพุทธรูปของพระโคตมพุทธเจ้า

สมุดภาพ

File:佛光寺 - 正门 - 2023-07-30 02.jpg|ซุ้มทางเข้า
File:佛光寺 - 寺塔 - 2023-07-30.jpg|เจดีย์

อ้างอิง

บรรณานุกรม
* 
*
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2519 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก และอำเภอหล่มเก่า
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอชนแดน, กิ่งอำเภอศรีเทพ และกิ่งอำเภอบึงสามพัน

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

อ้างอิง
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2518 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2512 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก และอำเภอหล่มเก่า
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอชนแดน และกิ่งอำเภอศรีเทพ

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519

อ้างอิง
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2512 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

อ้างอิง
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

อ้างอิง
ลลิตคีรี
ลลิตคีรี หรือ ลฬิตคิริ ( ; Lalitagiri) เป็นหมู่สิ่งปลูกสร้างทางศาสนาพุทธในรัฐโอริสสา ประเทศอินเดีย ประกอบด้วยซากของสถูป, วิหาร และพระพุทธรูปมากมาย ถือเป็นแหล่งโบราณคดีที่เก่าแก่ทีสุดในภูมิภาคนี้ การค้นพบสำคัญในลลิตคีรีรวมถึงการค้นพบพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ในอดีตศาสนาพุทธที่ปฏิบัติในลลิตคีรีเป็นศาสนาพุทธแบบตันตระ

ลลิตคีรี, รัตนคีรี และ อุทยคีรี ซึ่งตั้งอยู่ในละแวกเดียวกัน รวมเรียกกันว่าเป็น "สามเหลี่ยมวัชระ" (Diamond Triangle) ในอดีตเคยเชื่อว่าลลิตคีรีหรือทั้งสามแหล่งนี้รวมกันเป็นอดีตปุษปคีรีวิหารที่ปรากฏในหลักฐานบันทึกโบราณ
จากการขุดค้นทางโราณคดี เป็นที่สรุปได้ว่ามีการปฏิบัติศาสนาพุทธในลลิตคีรีต่อเนื่องระหว่างศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์กาล ถึงศตวรรษที่ 10 ในปี 1985 กรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย (ASI) ริเริ่มการขุดค้นลลิตคีรีเพื่อระบุตำแหน่งของปุษปคีรีที่ปรากฏในบันทึกของพระถังซำจั๋ง การขุดค้นนี้นำไปสู่การค้นพบทางโบราณคดีสำคัญมากมาย กระนั้นไม่มีหลักฐานที่ทำให้สรุปได้ว่าที่นี่คือปุษปคีรี ในการขุดค้นในภายหลังเสนอว่าปุษปคีรีน่าจะอยู่ที่ลัณคุฑีมากกว่า

อ้างอิง

บรรณานุกรม
* 
* 
* 
* 
*
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้ง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

อ้างอิง
จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิษณุโลก, อำเภอบางระกำ, อำเภอบางกระทุ่ม และอำเภอพรหมพิราม (เฉพาะตำบลมะตูมและตำบลท่าช้าง)
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนครไทย, อำเภอชาติตระการ, อำเภอวัดโบสถ์, อำเภอวังทอง, อำเภอเนินมะปราง และอำเภอพรหมพิราม (ยกเว้นตำบลมะตูมและตำบลท่าช้าง)

ดูเพิ่ม
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

อ้างอิง
กูฟียะห์
และมีผ้าคลุมไหล่บนบ่า]]

กูฟียะห์ ( ) หรือ ฮัตตะห์ ( ) เป็นเครื่องประดับศีรษะสวมโดยผู้ชายในแถบตะวันออกกลาง กูฟียะห์พัฒนามาจากผ้าพันคอและมักทำจากผ้าฝ้าย นิยมสวมทั่วไปในพื้นที่แห้งแล้งเพื่อป้องกันอันตรายจากอาการไหม้แดด ฝุ่นและทราย กูฟียะห์ในรูปแบบอื่นเรียกว่า กูตระห์ ( ) และชีมัก ( ) ชาวอาหรับมักใช้อะกัล ( ) หรือเชือกสีดำทำจากขนแพะในการตรึงกูตระห์ให้เข้าที่

ที่มา

กูฟียะห์มีที่มาจากชาวเบดูอินที่อาศัยอยู่ในภูมิอากาศแบบทะเลทราย พวกเขาใช้ผ้าคลุมศีรษะและใบหน้าเพื่อป้องกันแสงแดดและทราย คำว่ากูฟียะห์มีรากศัพท์มาจากเมืองกูฟะห์ในอิรัก และเกี่ยวข้องกับคำภาษาละตินยุคปลาย cofia รวมถึงสัมพันธ์กับคำว่า coif (หมวกคลุมศีรษะแบบรัดรูป) ในภาษาอังกฤษ
คำว่า กูตระห์ มาจากรากศัพท์ในภาษาอาหรับ غتر (ghatr) แปลว่า "คลุม" มีบันทึกถึงการสวมกูตระห์มาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 และภาพของอับดุลลอฮ์ บิน ซะอูด อัลซะอูดสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เป็นภาพแรก ๆ ของผู้สวมกูตระห์

กูฟียะห์ในรูปแบบต่าง ๆ
 สวมกูฟียะห์ลายตาข่ายอันเป็นเอกลักษณ์ใน ค.ศ. 2001]]

กูฟียะห์ในแต่ละพื้นที่มีสี ลายและวิธีการผลิตที่แตกต่างกัน ชาวอาหรับ ชาวเคิร์ดและชาวยาซิดีสวมกูฟียะห์ ด้านชาวอิรักเชื้อสายเติร์กเมนสวมกูฟียะห์เช่นกันแต่เรียกว่า ยัมดานี ขณะที่ชาวโอมานเรียกว่า มุสซาร์ โดยพวกเขาจะสวมกับหมวกกูมะอ์เมื่อมีโอกาสสำคัญ
กาวิน ยัง นักข่าวชาวอังกฤษบันทึกขณะเดินทางกับชาวอาหรับบึงในอิรักว่า "ซัยยิด ท้องถิ่น — กลุ่มผู้ได้รับการเคารพนับถือเนื่องจากสืบเชื้อสายจากศาสดามุฮัมมัดและอะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ สวมกูฟียะห์สีเขียวเข้ม ต่างจากผู้คนทั่วไปที่สวมกูฟียะห์ลายหมากรุกสีขาวดำ"

ชาวจอร์แดนสวมกูฟียะห์รูปแบบหนึ่งเรียกว่า ชีมัก ซึ่งเป็นผ้าพันคอลายหมากรุกสีขาวแดง มีพู่ห้อย ทำจากผ้าฝ้าย ชีมักเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ประจำชาติจอร์แดนและเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องแบบทหารจอร์แดน
กูฟียะห์ยังเป็นสัญลักษณ์สำคัญของชาวปาเลสไตน์ ในอดีตมีเพียงชาวบ้านและชาวนาสวมกูฟียะห์สีขาวกับอะกัล ส่วนคนในเมืองและชนชั้นนำสวมหมวกเฟซ ( ) กระทั่งการกบฏของชาวอาหรับในปาเลสไตน์ ค.ศ. 1936–1939 ที่ทุกคนเปลี่ยนมาสวมกูฟียะห์เหมือนกันตามคำสั่งของผู้บัญชาการกบฏชาวอาหรับ กูฟียะห์กลับมามีความสำคัญช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 เมื่อชาวปาเลสไตน์เริ่มขบวนการต่อต้านและยัสเซอร์ อาราฟัต ผู้นำองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์สวมใส่จนเป็นเอกลักษณ์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
จังหวัดมย่องเมียะ
จังหวัดมย่องเมียะ ( ) เป็นจังหวัดหนึ่งของภาคอิรวดีทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศพม่า ประกอบด้วยเมืองจำนวน 5 เมือง มย่องเมียะเป็นเมืองหลักของจังหวัดนี้

จังหวัดมย่องเมียะก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1893 โดยแยกออกจากจังหวัดพะสิม มีพื้นที่ และประชากร 280,000 คน และมีความหนาแน่น 104 คนต่อตารางไมล์ จังหวัดนี้เป็นพื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำติดกับทะเลทางทิศใต้และมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน ประชากรเกือบทั้งหมดในจังหวัดนี้ประกอบอาชีพปลูกข้าวและทำประมง

จังหวัดนี้ประกอบด้วย 3 อำเภอ คืออำเภอมย่องเมียะ, อำเภอเอนแม และอำเภอว่าแคมะ ในเขตอำเภอมี 50 แขวง 489 ตำบล และ 2,557 หมู่บ้าน

จากการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2014 ประชากรของจังหวัดมย่องเมียะอยู่ที่ 780,576 คน

อ้างอิง
จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}

เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิษณุโลก, อำเภอบางระกำ, อำเภอบางกระทุ่ม และอำเภอพรหมพิราม (เฉพาะตำบลมะตูมและตำบลท่าช้าง)
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนครไทย, อำเภอชาติตระการ, อำเภอวัดโบสถ์, อำเภอวังทอง, อำเภอเนินมะปราง และอำเภอพรหมพิราม (ยกเว้นตำบลมะตูมและตำบลท่าช้าง)

ดูเพิ่ม
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

อ้างอิง
จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

ภาพรวม

ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2

|}
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิษณุโลก, อำเภอบางระกำ, อำเภอบางกระทุ่ม และอำเภอพรหมพิราม

เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนครไทย, อำเภอชาติตระการ, อำเภอวัดโบสถ์, อำเภอวังทอง และอำเภอเนินมะปราง

ดูเพิ่ม
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

อ้างอิง
วัดพระคงฤๅษี
วัดพระคงฤๅษี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน ที่ดินวัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 2.5 ตารางวา
ประวัติ
วัดพระคงฤๅษีสร้างเมื่อ พ.ศ. 1200 ในสมัยพระนางจามเทวี ครองเมืองหริภุญชัย มีระบุใน จามเทวีวงศ์ ว่าหลังที่พระนางได้เสวยราชสมบัติเป็นกษัตริย์แล้ว ได้ทรงโปรดและชักชวนเหล่าอาณาราษฎร์ให้สร้างพระอารามน้อยใหญ่ ไว้ถึง 2000 วัด และได้สร้างมหาวิหารประจำทิศต่าง ๆ ของเมืองมี 5 วัดด้วยกันคือ วัดอาพัทธาราม (วัดพระคงฤาษี), วัดมหาลดาราม (วัดสังฆาราม) ,วัดมหาวราราม (วัดมหาวัน), วัดอรัญญิกรัมมาราม (วัดดอนแก้ว), วัดมูลการาม (วัดรมณียาราม) โดยพระนางจามเทวีโปรดให้สร้างวัดนี้ขึ้นเพื่อถวายพระภิกษุที่มาจากลังกา ใช้เป็นที่พำนักและบำเพ็ญสมณะธรรมเป็นที่บรรจุ "พระคง"
ในตำนานระบุว่า ฤๅษีวาสุเทพได้ใช้ไม้เท้ากรีดพื้นเพื่อเขียนแผนผังเมืองลำพูนตรงพระเจีดย์นี้ พระนางจามเทวีจึงทรงสร้างพระเจดีย์ขึ้นเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยม แล้วให้นายช่างแกะสลักเป็นรูปพระฤาษีทั้ง 4 ตนไว้ แต่ละตนถือไม้เท้าในมือ รูปปั้นแกะสลักฤาษีสร้างด้วยศิลาแดงเมื่อทำเสร็จแล้วได้นำไปบรรจุไว้ภายในซุ้มประตูทั้ง 4 ด้านของพระเจดีย์ โดยทางทิศเหนือเป็นรูปวาสุเทพฤาษี ทิศตะวันออกเป็นรูปพระพรหมฤาษี ทิศตะวันตกเป็นรูปของพระสมณนารคฤาษี ทิศใต้เป็นรูปของสุกกทันตฤาษี วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2513
อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ ศาลาการเปรียญและกุฏิสงฆ์ ปูชนีย์วัตถุเจดีย์ 2 องค์ บรรจุพระคง (ดำ-แดง) สิ่งก่อสร้างภายในวัดได้ถูกบูรณะปฏิสังขรณ์ใหม่ไปหมดแล้ว แม้แต่เจดีย์ที่มีลักษณะแปลกกว่าเจดีย์องค์อื่นในเมืองลำพูน เมื่อมีการบูรณะมีการเปิดกรุเจดีย์และขุดพบพระพิมพ์ดินเผาศิลปะหริภุญไชยคือ พระคงและพระบางเป็นจำนวนมาก พระคงเป็นพระเครื่องที่มีความศักดิ์สิทธิ์ และเป็นที่นับถืออีกองค์หนึ่งของเมืองลำพูน

อ้างอิง
โนยูเทิร์นซินโดรม
กฎหมายจราจรกำหนดห้ามผู้ขับขี่ยานพาหนะทำการกลับรถเว้นแต่มีป้ายจราจรนี้อนุญาต]]
โนยูเทิร์นซินโดรม ( ; NUTS, ) เป็นคำที่บัญญัติครั้งแรกโดยนักธุรกิจชาวสิงคโปร์ ซิม วง ฮู เพื่อใช้บรรยายพฤติกรรมทางสังคมของชาวสิงคโปร์ที่มีกรอบความคิดของการต้องปฏิบัติตามคำสั่งจากผู้มีอำนาจมากกว่าอย่างเคร่งครัดก่อนจะเริ่มทำสิ่วมดก็ตาม โดยเขาเปรียบเทียบกฎจราจรในสิงคโปร์กับในต่างประเทศเพื่อใช้อธิบายปรากฏการณ์ดังกล่าว โดยในสิงคโปร์นั้น ผู้ขับขี่ยานพาหนะห้ามกลับรถเว้นแต่ว่ามีป้ายจราจรที่มีไว้พิเศษสำหรับอนุญาตการกลับรถบอก เทียบกับในบาวประเทศที่การกลับรถสามารถทำได้โดยเสรีตราบที่ไม่มีป้ายห้ามกลับรถอยู่ การอุปมานี้นำมาใช้อธิบายความไร้เหตุผลแบบราชการที่เขาต้องเผชิญในสิงคโปร์ซึ
รถอยู่ การอุปมานี้นำมาใช้อธิบายความไร้เหตุผลแบบราชการที่เขาต้องเผชิญในสิงคโปร์ซึ่งไปกีดกั้นความคิดสร้างสรรค์ที่รัฐบาลสิงคโปร์เองเป็นผู้สนับสนุน
โนยูเทิร์นซินโดรม ยังเป็นหนึ่งในข้อวิจารณ์หลักของความไม่ยืดหยุ่นของระบบการศึกษาในสิงคโปร์ ซึ่งสอนให้นักเรียนต้องปฏิบัติตามคำสั่งโดยไม่ตั้งคำถามมาตั้งแต่เด็ก ในสังคมที่ผลการเรียนและเอกสารรับรองวุฒิถูกให้ความสำคัญจนต้องแลกกับทักษะชีวิต

ในปี ค.ศ. 2003 สมาชิกรัฐสภาได้นำวลีนี้มาใช้ประกอบการอภิปรายเกี่ยวกับประเด็นการส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการ สมาชิกรัฐสภาห้าคนลงความเห็นเหมือนกันว่า "อุปสรรคใหญ่ที่สุดของชาวสิงคโปร์ในการสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเป็นผู้ประกอบการ คือกรอบความคิดแบบ NUTS"

อ้างอิง
ก้องบ้อง
ก้องบ้อง ( , ; , ; ไทใหญ่: ; ไทยถิ่นเหนือ: เคียนหัว) เป็นผ้าโพกหัวแบบดั้งเดิมของพม่าและแบบดั้งเดิมของกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ที่อาศัยอยู่ในพม่าปัจจุบันและภาคเหนือของประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มชาติพันธุ์ที่นับถือศาสนาพุทธเป็นส่วนใหญ่ ได้แก่ พม่า, มอญ, ยะไข่, ไทใหญ่, และ ไทยวน รูปแบบจะแตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาค แต่มีพื้นฐานคล้ายคลึงกัน

ก้องบ้อง ในภาษาพม่าหมายถึง ผ้าโผกศีรษะ เป็นส่วนหนึ่งของชุดพิธีการแบบดั้งเดิม สวมใส่ในงานสังสรรค์และพิธีที่เป็นทางการ ก้องบ้อง มักใช้เป็นเครื่องหมายแสดงยศศักดิ์ แม้ว่าจะไม่มีตราสัญลักษณ์หรือลวดลายใด ๆ ก็ตาม ก้องบ้อง มักพบได้ทั่วไปในกลุ่มชาติพันธุ์ยะไข่และไทใหญ่
รูปแบบและการออกแบบ
การออกแบบ ก้องบ้อง สมัยใหม่ เกิดขึ้นในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 และเรียกว่า หม่องแจะตะเย ( ) เป็น ก้องบ้อง สำเร็จรูปที่ทำจากผ้าห่อในโครงหวายและสามารถสวมใส่ได้เช่นสวมหมวก ในยุคอาณานิคม ก้องบ้อง ผ้าไหม ที่เรียกว่า "B.A. ก้องบ้อง" ซึ่งสวมใส่ในพิธีสำเร็จการศึกษากำลังเป็นที่นิยม

ก้องบ้อง มักทำจากผ้าไหมหรือผ้าฝ้าย ขึ้นอยู่กับยศศักดิ์หรือฐานะของเจ้าของ ผ้าโผกศีรษะแบบเก่ามักมีความยาว และกว้าง พันศีรษะโดยหมุนตามเข็มนาฬิกา โดยให้ชายผ้าอยู่ทางด้านซ้าย ชายผ้าเป็นลักษณะเด่นหลักของ ก้องบ้อง และยังมีความแตกต่างกันไปตามแต่ละชาติพันธุ์อีกด้วย
ชายผ้า ก้องบ้อง ของชาวพม่าและชาวมอญมีลักษณะลาดลงและโค้งมน ในขณะที่ชายผ้าของชาวยะไข่และไทใหญ่แผ่ออกเป็นรูปพัด

ปัจจุบันคนส่วนใหญ่ไม่สวม ก้องบ้อง แม้แต่ในงานทางการ ก้องบ้อง รวมถึงเครื่องแต่งกายพม่าอื่น ๆ ถูกปรับให้มีความคล่องตัว ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงสวม ก้องบ้อง สำเร็จรูปที่หุ้มด้วยโครงหวายหรือหวายเทียม

การใช้งานร่วมสมัย
การใช้ ก้องบ้อง ลดลงอย่างมากในช่วงอาณานิคมของอังกฤษ จะสวมใส่เฉพาะในพิธีทางการและงานสังคม เช่น งานแต่ง สมาชิกรัฐสภาที่ได้รับการเลือกตั้งจะต้องสวมครั้งหนึ่งเมื่อปฏิบัติหน้าที่ในรัฐสภา

บนพื้นที่ภูเขาทางตอนเหนือ ชาวเขาเผ่าต่าง ๆ เช่น ล่าหู่, อาข่า และ ปะหล่อง ยังคงสวม ก้องบ้อง แต่สวมใส่ในชีวิตประจำวัน และส่วนใหญ่มักทำจากผ้าขนหนู
ระเบียงภาพ

ไฟล์:Burmese man.jpg|ชายสวมก้องบ้องซึ่งเป็นรูปแบบปลาย ค.ศ. 1890
ไฟล์:Burmese male.jpg|ก้องบ้องแบบพม่าที่มีรูปแบบโดดเด่นช่วงต้นปี ค.ศ. 1900
ไฟล์:Sao Shwe Thaik.jpg|เจ้าส่วยแต้ก สวมก้องบ้องแบบไทใหญ่

ดูเพิ่ม
* ผ่อโลน
* การแต่งกายของพม่า

อ้างอิง