SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
พิพิธภัณฑ์เฉลิมพระนคร
พิพิธภัณฑ์เฉลิมพระนคร เป็นพิพิธภัณฑ์เอกชนที่จัดตั้งขึ้นเพื่อรวบรวมวัตถุ เอกสาร ภาพ รวมทั้งพระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ในช่วงต่างๆ ตั้งแต่ครั้งครบรอบ ๑๐๐ ปี ๑๕๐ ปี และล่าสุด พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ ๒๐๐ ปี และรวมถึงการแสดงวัตถุชิ้นเอกต่างๆ ที่จัดทำขึ้นเนื่องในวาระการสมโภชพระนคร อยู่ภายในบริเวณเดียวกับพื้นที่จัดแสดงพิพิธภัณฑ์เครื่องเล่นกระบอกเสียงและหีบเสียงไทย และ พิพิธภัณฑ์ธงสยาม เลขที่ 15 ซอยลาดพร้าว 43 แขวงสามเสนนอก เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร 10310 ที่มีเจ้าของคนเดียวกันคือ คุณพฤฒิพล ประชุมผล โดยผู้อำนวยการหรือเรียกว่าภัณฑารักษ์ เป็น คุณ จันทกาญจน์ คล้อยสาย เป็นผู้ดูแลแทน 
งานสะสมต่าง ๆ ที่เกี่ยวเนื่องกับงานเฉลิมพระนคร ๑๐๐ ปี
* เหร
ยสาย เป็นผู้ดูแลแทน 
งานสะสมต่าง ๆ ที่เกี่ยวเนื่องกับงานเฉลิมพระนคร ๑๐๐ ปี
* เหรียญดุษฎีมาลา หรือ เหรียญทรงยินดี (เข็มราชการในพระองค์) เฉลิมพระนคร ๑๐๐ ปี พ.ศ. ๒๔๒๕
* เหรียญสตพรรษมาลา หรือ เหรียญ ๕ รัชกาล พ.ศ. ๒๔๒๕
* เหรียญที่ระลึกในการบูรณปฏิสังขรณ์วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เพื่อสมโภชกรุงเทพครบ ๑๐๐ ปี พ.ศ. ๒๔๒๕
* เหรียญที่ระลึกหอพระสมุดวชิรญาณ ฉลองพระนคร ๑๐๐ ปี พ.ศ. ๒๔๒๕
งานสะสมต่าง ๆ ที่เกี่ยวเนื่องกับงานเฉลิมพระนคร ๑๕๐ ปี
* เอกสารการจัดเตรียมโคมไฟประดับวัดพระแก้ว ฉลองพระนคร ๑๕๐ ปี ของกรมพระราชพาหนะ
* ล๊อคเก็ตทองคำเฉลิมพระนคร ๑๕๐ ปี พระรูปรัชกาลที่ ๗
* ภาพพิมพ์หินฉลองพระนคร ๑๕๐ ปี ของบริษัทยาสูบซำมุ้ย
* ปฏิทินสงกรานต์เฉลิมพระนคร ๑๕๐ ปี พิมพ์ที่บุญครองพานิชสถานพิมพ์หิน หลังวังบูรพา พระนคร
* ปฏิทินสงกรานต์ฉลองพระนคร ๑๕๐ ปี โดยบริษัทยาสูบอังกฤษอเมริกัน 
* ปฏิทินสงกรานต์สมโภชพระนคร หรืองานฉลองพระนคร ๑๕๐ ปี พ.ศ. ๒๔๗๕ 
* ภาพพิมพ์ที่ระลึกการสมโภชฉลองพระนคร ๑๕๐ ปี อภินันทนาการจาก กรุงเทพเดลิเมล์ 
* มีดพับเฉลิมพระนครครบรอบ ๑๕๐ ปี พ.ศ. ๒๔๗๕
* จี้ห้อยคอเฉลิมพระนคร ๑๕๐ ปี พ.ศ. ๒๔๗๕
* เข็มกลัดหน้าฟิล์มงานเฉลิมพระนครครบรอ
งานสะสมต่าง ๆ ที่เกี่ยวเนื่องกับงานเฉลิมพระนคร ๒๐๐ ปี
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกงานสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี เหรียญห้าบาท
* กระปุกออมสิน และกระเป๋า ธนาคารออมสิน สมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี
* สมุด กล่องดินสอ ตารางเรียน สมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี
* เสื้อยืดสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี
* โค้กผลิตแก้วพลาติกแบบใช้แล้วทิ้งร่วมฉลอง­สมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี
* โค้กผลิตพวงกุญแจร่วมฉลองสมโภชกรุงรัตนโกส­ินทร์ 200 ปี
* โค้กผลิตขันน้ำอะลูมิเนียมเพื่อร่วมฉลองสมโ­ภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี
* จานชาม แก้วน้ำ สมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี
* ปฏิทิน และเครื่องบินจำลอง การบินไทย ร่วมสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี
* สลากกินแบ่งรัฐบาลสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี ง
วมสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี
* สลากกินแบ่งรัฐบาลสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี งวด 16 เมษายน 2525
* แผ่นเสียง เพลงประสานเสียง กรุงเทพ 200 ปี ในวาระสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี มีเพลงเกี่ยวกับกรุงเทพ เช่น กรุงเทพ 200 ปี เพลงสวัสดีบางกอก นี่แหละกรุงเทพ ฟ้ากรุงเทพ 
* แผ่นเสียงรวมเพลงชนะเลิศ รองชนะเลิศ งานสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี พ.ศ. ๒๕๒๕
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์เฉลิมพระนคร
* Unseen พิพิธภัณฑ์เฉลิมพระนคร 5/6 
* มี๊ตติ้งโค้กไทย...พิพิธภัณฑ์เฉลิมพระนครโชว์วัตถุชิ้นเอก !!!
*
วัดยางเอน
วัดยางเอน เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ หมู่ที่ 3 ตำบลตาลเตี้ย อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย เขตการปกครองคณะสงฆ์ตำบลบ้านสวน อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย มีเนื้อที่ 7 ไร่ 98 ตารางวา วัดนี้ประชาชนร่วมกันสร้างขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2480 มีชื่อตามชื่อหมู่บ้าน ว่าวัดยางเอน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2539

อ้างอิง
วัดดอนจันทร์
วัดดอนจันทร์ ตั้งอยู่ถนนบ้านดอนจันทร์ ตำบลบ้านไร่ อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย เป็นศาสนสถานในพระพุทธศาสนา เป็นชนิดวัดราษฎร์ สังคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่มี พื้นที่ สี่เหลียมผืนผ้า ด้านหน้าติดกลับถนน ด้านหลังติดกลับหมู่บ้าน ทิศเหนือ ติกกลับถนนสาธารณประโยชน์ ของหมู่บ้าน ทิศไต้ติดกลับทุ่งนา
ประวัติการตั้งวัด
# วัดดอนจันทร์ คณะสงฆ์ มหานิกาย ตั้งอยู่ เลขที่ 2/8 หมู่ 4บ้านดอนจันทร์ ตำบลบ้านไร่ อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย 
# โฉนดที่ดิน เล่มที่ 27459 เล่มที่ 27461 เล่มที่ 27463 เล่มที่ 27464 เล่มที่ 27465 (ยังไม่ได้รวม โฉนดมี5ใบ)
# กรณีเป็นวัดที่ตั้งขึ้นก่อนวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 ซึ่งเป็นวัดที่กฎกระทรวงศึกษาธิการ ออกตามความในพระราชบัญญัติคณะสงฆ์พุทธศักราช 2484 มีผลบังคับใช้
# ได้ตั้งวัดเมื่อ -
# ถ้าเป็นวัดที่ตั้งขึ้นหลังวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อ 
# วันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 กระทรวงศึกษาธิการประกาศ
# ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ - เดือน สิงหาคม พ.ส.2531
ผู้ก่อตั้งและบริจาคที่ดินวัดดอนจันทร์
# พระครูสุขุมธรรมวิจิตร (สุรศักดิ์ พุ่มกลับ) คุณพ่อจาม คุณแม่บุญเกิด พุ่มกลับ และนายเทียบ คำเมือง อดีดผู้ใหญ่บ้าน เป็นผู้ริเริมสร้างวัด (ได้สร้างเป็นสำนักสงฆ์)
# โดยมีผู้ร่วมบริจากที่ดินให้วัด คุณพ่อจาม คุณแม่บุญเกิด พุ่มกลับ

ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา
ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ กรกฎาคม ขนาดของพระอุโบสถ กว้าง เมตร ยาว เมตร 
ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ ตอนที่ เป็นปีที่ ในรัชกาลปัจจุบัน
ศาสนวัตถุ
# พระอุโบสถ ขนาดกว้าง ยาว เมตร ก่อสร้างปี พ.ศ. กำลังก่อสร้าง
# กุฏิ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 7หลัง 1ห้อง ขนาดกว้าง 6 ยาว 6 เมตร ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1หลัง 3ห่อง ขนาดกว้าง 12 ยาว 15 เมตร ก่อสร้างปี พ.ศ.
# ศาลาการเปรียญ ขนาดกว้าง 21 ยาว 42 เมตรเป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ก่อสร้างปี พ.ศ.
# เมรุ 1หลัง ขนาดก้วาง 4เมตร ยาว 8เมตร 
ลำดับเจ้าอาวาส
# พระอธิการ ป๋อง เปสโร พ.ศ. 2539 ถึง 2548
# พระชะอ้อน อชิโต พ.ศ. 2548 ถึง ปัจจุบัน
ประวัติเจ้าอาวาสองค์ปัจจุบับ
# พระชะอ้อน อชิโต พ.ศ. 2548 ถึง ปัจจุบัน
#

อ้างอิง
แกงส้ม
แกงส้ม หรือ อาซัมเรอบุซ ( ) เป็นอาหารประเภทแกงที่เป็นที่นิยมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งครบรสโดยมีรสเปรี้ยวนำ ตามด้วยเผ็ด หวาน เค็ม ใส่น้ำพริกแกงส้ม ผัก และ เนื้อสัตว์

ทำโดยใช้ น้ำพริกแกงส้มละลายน้ำ ต้มให้เดือด ใส่ผักและเนื้อสัตว์ ปรุงรสด้วย น้ำมะขาม น้ำตาลปี๊บ เกลือ และวัตถุดิบพื้นบ้านที่ให้รสเปรี้ยว
ส่วนผสมหลัก
* เนื้อสัตว์ เลือกใช้ได้หลายชนิด อาจเป็นชนิดเดียวหรืออย่างละน้อยผสมกันก็ได้ เช่น 
** ปลาสด (นิยมใช้) หรือ ปลากระป๋อง 
** กุ้ง (นิยมใช้) 
** อาหารทะเล เช่น ปู หอย กั้ง
** เนื้อหมูติดกระดูก 
* ผัก เลือกใช้ได้หลายชนิด อาจเป็นชนิดเดียวหรืออย่างละน้อยผสมกันก็ได้ เช่น 
** ผักบุ้ง 
** มะละกอ 
** หัวไชเท้า 
** มะรุม 
** ดอกแค 
** กะหล่ำดอก 
** ชะอม ในรูปของ ไข่เจียวชะอม 
** ผักอื่น ๆ ดัดแปลงไปตามท้องถิ่น 
* น้ำพริกแกงส้ม ประกอบด้วย พริก เกลือ หอมแดง กะปิ โดยมี 2 แบบ 
** พริกแห้ง 
** พริกสด 
* วัตถุดิบพื้นบ้านที่ให้รสเปรี้ยว สำหรับแกงส้ม เลือกใช้ได้หลายชนิด อาจเป็นชนิดเดียวหรืออย่างละน้อยผสมกันก็ได้ เช่น 
** มะขามเปียก และ/หรือ มะขามสด (นิ
เป็นชนิดเดียวหรืออย่างละน้อยผสมกันก็ได้ เช่น 
** มะขามเปียก และ/หรือ มะขามสด (นิยมใช้) 
** หน่อไม้ดองเปรี้ยว (นิยมใช้) 
** หัวมะพร้าวดองเปรี้ยว (นิยมใช้) 
** ยอดชะมวง 
** ลูกเถาคัน 
** มะมุด 
** มะม่วงอ่อน 
** ส้มแขก 
** ตะลิงปลิง 
** มังคุดแก่ที่ผิวยังเป็นสีเลือด 
** แตงกวาสุกแก่ หรือแตงเปรี้ยว (แตงกวาที่ปล่อยให้สุกเหลืองคาต้น) นำมาฝาน
ประเภทของแกงส้ม
ภาคใต้
แกงส้มแบบภาคใต้ จะปรุงรสเปรี้ยวด้วย มะนาว, มะขาม, ขมิ้นในน้ำพริกแกง คนภาคอื่นจึงเรียกว่า "แกงเหลือง"

ภาคกลาง
น้ำพริกแกงส้มของภาคกลาง ไม่ใส่ขมิ้นแต่จะมีการปรับส่วนผสมของน้ำพริกแกงไปบ้าง แกงส้มที่ใช้ปลาที่มีกลิ่นคาว เช่น ปลาหนัง ปลากดทะเล ปลาดุก เพิ่มกระเทียมลงในน้ำพริกแกงด้วย ส่วนแกงส้มปลาช่อนเพิ่มกระชาย ข่า ตะไคร้ในน้ำพริกเพื่อดับกลิ่นคาวปลา แกงส้มในบางท้องถิ่นมีเครื่องปรุงที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง เช่น
* แกงส้มปลาดุกของจังหวัดชลบุรี ใส่มะเขือเปราะ ถ้าเป็นแกงส้มปลาทูใส่ต้นหอมและใบมะกรูด 
* แกงส้มพื้นบ้านแบบชาวเลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ น้ำพริกแกงใช้พริกขี้หนูสด ใส่ใบกะเพรา
ภาคเหนือ
จังหวัดน่านมีแกงส้มที่เป็นเอกลักษณ์เรียกแกงส้มเมือง เป็นแกงรสเปรี้ยว รสเปรี้ยวนั้นมาจากน้ำมะกรูด และใบส้มป่อย เป็นแกงปลาใส่ผักต่าง ๆ เช่น ชะอม ยอดมัน มะเขือเทศ ตูนหรือคูน แต่งกลิ่นให้หอมด้วยใบแมงลัก น้ำแกงมีสีเหลืองเพราะใส่ขมิ้น น้ำพริกประกอบด้วยรากผักชี เกลือ ตะไคร้ ขมิ้น พริกชี้ฟ้า หอม กระเทียมและกะปิ

อ้างอิง

บรรณานุกรม

* Southern Thai Spicy Sour Yellow Curry with Lotus Stems and Sea Bass
* Delightful southern Thai food in Bangkok
* Kaeng som pla (Sour Soup) recipe
* Kaeng Som Phak Bung Phrik Sod Kab Pla, Sour F
* Thai Kaeng Som with seafood
* highheelgourmet.com: kaeng som koong recipe
*
วัดราชพฤกษ์
วัดราชพฤกษ์ ตั้งอยู่ที่หมู่ 2 ตำบลบ้านหลุม อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็ดวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย แต่เดิมวัดมีนามว่า “วัดเหนือ” สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 1920 ได้เปลี่ยมนามวัดเป็น “วัดราชพฤกษ์” ในราว พ.ศ. 2470 ในปี พ.ศ. 2524 ได้สร้างอุโบสถขึ้น มีเนื้อที่ในการตั้งวัด จำนวน 8 ไร่ 
ศาสสถาน
*อุโบสถ
*ศาลาการเปรียญ
*เมรุ
*ศาลาคู่เมรุ
*กุฏิที่พักสงฆ์
ลำดับเจ้าอาวาส
* พระครูสุภัทรธีรคุณ (สำราญ)พ.ศ.2529-ปัจจุบัน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

#ตำบลบ้านหลุม อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย 
#สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดสุโขทัย 
#สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสุโขทัย
ภาษาโครยอ-มาร์
ภาษาโครยอ-มาร์ ( ; ) หรือ ภาษาเกาหลีเอเชียกลาง (ภาษาเกาหลีมาตรฐาน: ) เป็นภาษาถิ่นหนึ่งของภาษาเกาหลีที่ใช้พูดโดยโครยอ-ซารัม กลุ่มชาติพันธุ์เกาหลีที่อาศัยอยู่ในพื้นที่อดีตสหภาพโซเวียต โดยสืบมาจากสำเนียงฮัมกย็องและวิธภาษาหลายภาษาในภาษาเกาหลีตะวันออกเฉียงเหนือ ภาษานี้เข้าใจได้ยากเมื่อใช้พูดคุยกับภาษาเกาหลีมาตรฐาน ซึ่งอาจเป็นเพราะภาษาโครยอ-มาร์รับคำยืมจากภาษารัสเซีย และชาวโครยอ-ซารัมก็นิยมใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาแม่ มากกว่าใช้ภาษาโครยอ-มาร์ของตัวเอง

เกียร์มัน คิมรายงานว่า ภาษาโครยอ-มาร์ไม่ค่อยมีการใช้งานอย่างแพร่หลายในสื่อ และไม่มีการสอนในโรงเรียน จึงจัดให้ภาษานี้มีสถานะใกล้สูญ
อักษร
ภาษาโครยอ-มาร์ไม่นิยมในการเขียนคำประพันธ์ด้วยอักษรเกาหลีได้รับอิทธิพลจากอักษรซิริลลิก แม้โซเวียตจะล่มสลายไปแล้วก็ตาม ขณะที่เกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ต่างมีการใช้อักษรเกาหลีในการเขียนอย่างมีระบบแบบแผน อย่างไรก็ตามในปัจจุบันนักเขียนชาวโครยอ-ซารัมที่มีชื่อเสียง อย่างลัฟเรนติ ซ็อน ( ) ได้เขียนเรื่องสั้นภาษาโครยอ-มาร์ โดยใช้อักษรฮันกึลในการเขียน

แม้จะมีรูปแบบการเขียนอักษรโรมันเข้ามาในภาษาโครยอ-มาร์ ช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากเจ้าหน้าที่รัฐบาลและนักภาษาศาสตร์ แต่ก็ไม่ได้รับความนิยมจากชาวโครยอ-ซารัม
สรวิทยา
ลักษณะของภาษาโครยอ-มาร์ แตกต่างจากภาษาเกาหลีมาตรฐานรวมถึงความแตกต่างทางสัทวิทยาต่อไปนี้: 
* ㄹ ออกเสียง หรือ ในทุกตำแหน่งยกเว้นเมื่อออกเสียงยาวซึ่งจะออกเสียงเหมือนกับภาษาเกาหลีมาตรฐาน
* การสูญเสียเสียง ㄹ พบได้บ่อยเมื่ออยู่ก่อนหน้าพยัญชนะที่ใช้ลิ้นส่วนหน้าในการออกเสียง
* ระบบการเน้นระดับเสียง (Pitch accent) ที่แยกคำที่มีหน่วยเสียงต่างกันน้อยที่สุด มีสองเสียงคือสูงและต่ำ
* การเก็บรักษาเสียง MK โดยย่อเป็น n เมื่อนำหน้า และ 
* ㄱ ออกเสียง [t͡ɕ] เมื่อนำหน้า ㅣ
* ㄴ และ ㅇ ที่ส่วนท้ายคำออกเสียงง่ายลงเป็น 이
* ㅏ, ㅔ ออกเสียงเป็น ㅑ และ ㅗ ออกเสียงเป็น ㅔ
* ㅗ, ㅡ ออกเสียงง่ายลงเป็น ㅜ และ ㅣ สามารถใช้แทนกันได้กับ ㅡ
* ออกเสียงเป็น เนื่องจากอิทธิพลของภาษารั
ยลงเป็น ㅜ และ ㅣ สามารถใช้แทนกันได้กับ ㅡ
* ออกเสียงเป็น เนื่องจากอิทธิพลของภาษารัสเซีย
* ㅈ ออกเสียงเป็น ㄷ
* ㄱ ออกเสียงเป็น ㅂ ในช่วงกลางของคำ
การศึกษา
ภาษาโครยอ-มาร์เป็นภาษาที่ไม่อยู่ระบบการเรียนการสอนเพื่อนำไปใช้ในหลายโรงเรียน ขณะที่ภาษาเกาหลีมาตรฐานทั้งของเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ต่างใช้สอนตามมหาวิทยาลัยต่างๆทั่วไปในอดีตสหภาพโซเวียตกับครูผู้สอนที่มาจากประเทศนั้น ๆ และมีอาจารย์จากเกาหลีใต้คนหนึ่งที่พยายามสอนภาษาโครยอ-มาร์ให้แก่นักศึกษาภายในมหาวิทยาลัยอัลมาตีในประเทศคาซัคสถาน แต่ก็ล้มเหลวอย่างมาก

ดูเพิ่ม
* ภาษาดุงกาน ภาษาของชาวจีนมุสลิมที่อพยพเข้ามาในเอเชียกลาง

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม
*
วัดศรีมหาโพธิ์ (จังหวัดสุโขทัย)
วัดศรีมหาโพธิ์ เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เถรวาท ตั้งอยู่เลขที่ 130 บ้านหลุ่ม หมู่ที่ 1 ตำบลบ้านหลุม อำเภอ เมือง จังหวัดสุโขทัย 
ประวัติ
วัดศรีมหาโพธิ์ เป็นวัดที่มีพระพุทธรูปปางมารวิชัยสมัยสุโขทัย ทำจากเนื้อทองสัมฤทธิ์จำนวน 3 องค์ อายุประมาณ 700 กว่าปี แต่เดิมประดิษฐานอยู่ที่วัดใน (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงเรียนศรีมหาโพธิ์) ต่อมาชาวบ้านได้อัญเชิญมาประดิษฐานยังวัดศรีมหาโพธิ์แล้วต่อมาได้เปลี่ยนนามวัดใหม่ว่า วัดศรีมหาโพธิ์ จนถึงปัจจุบัน
ประวัติ
วัดศรีมหาโพธิ์ สร้างขึ้นนับแต่ พ.ศ. 1920 เดิมเรียกว่า "วัดใต้" ต่อมาเมื่อพระมหาแนบมาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ได้ทำการบูรณะพัฒนาวัด จนเป็นหลักฐานมั่นคงแล้ว จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดใหม่ว่า "วัดศรีมหาโพธิ์" วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2523 เขตวิสุคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตรได้ผูกพัทธสีมาเดือนมีนาคม พ.ศ. 2525

ลำดับเจ้าอาวาส
# พระนิ่ม ราว พ.ศ.2450 เจ้าอธิการวัดศรีมหาโพธิ์ 
# พระมหาแนบ พ.ศ. 2480-2483
# พระอธิการบี้ พ.ศ. 2485-2490
# พระครูสิริธรรมโสภิต (เลื่อน ธมฺมธโร) พ.ศ. 2495-2545
# พระครูโพธิปรีชา (แนม ปริชาโน) เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน
## พระครูปลัดสุเทพ ปญฺญาวชิโร (รองเจ้าอาวาส)
หลวงพ่อเลื่อน อดีตเจ้าอาวาส.jpg
พระครูแนม.jpg

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

#ตำบลบ้านหลุม อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย 
#สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดสุโขทัย 
#สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสุโขทัย 
#วัดศรีมหาโพธิ์ อบต.บ้านหลุม สุโขทัย 
#วัดศรีมหาโพธิ์ ตำบลบ้านหลุม อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย
วัดทาหนองยางไคล
วัดทาหนอยางไคล ตั้งอยู่บ้านหนองยางไคล หมู่ที่ 4 ตำบลทาทุ่งหลวง อำเภอแม่ทา จังหวัดลำพูน สังกัดมหานิกาย มีเนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 39 วา เป็นโฉนดเลขที่ 123 เขตทิศตะวันออกของหมู่บ้าน อาณาเขตทิศเหนือติดถนนสาธารณะหมู่บ้าน ทิศใต้จดถนนสาธารณะหมู่บ้าน ทิศตะวันออกจดถนนสาธารณะหมู่บ้านและเหมืองสาธารณะ
เหตุที่ได้ชื่อว่า หนองยางไคล มีเรื่องเล่าว่า ในอดีตประมาณ 1000 กว่าปี สมัยร่วมพระนางจามเทวี มีพระธุดงค์รูปหนึ่งได้มาหยุดพักรักษาโรคไข้หวัด (ภาษาพื้นเมืองว่าพักยั้งไข้) ใกล้ ๆ บริเวณหนองน้ำแห่งนี้ นับแต่นั้นมาหนองน้ำแห่งจึงเรียกขานกันว่าหนองยั้งไข้ หนองยังไคร หนองยางไคล ตามลำดับ บางท่านก็เล่าว่ามิใช้พระธุดงค์ แต่เป็นเจ้าแม่จามเทวี ที่เป็นเจ้าเมืองสมัยนั้นจะเดินทางไปเขลางนคร มาหยุดพระประชวรที่นี้ นี้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่น่าพิจารณา แต่ด้วยเหตุใดก็ตามหนองยางไคล ก็ยังได้ชื่อว่าเป็นที่พักรักษาไข้หวัด หรือยั้งไข้ อยู่ดี

วัดทาหนอยางไคลได้ก่อสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2457 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2531
รายนามเจ้าอาวาส
การบริหารการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนามคือ 
* พระอธิการเถาว์ คนธวํโส พ.ศ. 2457 - 2498 
* พระอธิการเถาว์ อภิวํโส พ.ศ. 2500 - 2524 
* พระอธิการถนอม จารุวณโณ พ.ศ. 2527 -2529 
* พระครูทร ปุญญกาโม พ.ศ. 2530 -2541 
* พระครูพิศิษฎ์ศุภการ พ.ศ. 2542 -ปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดสำนัก
วัดสำนัก ตั้งอยู่หมู่ 7 บ้านสำนัก ตำบลวังทองแดง อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีประวัติการสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2478

ประวัติ
ประวัติ
วัดสำนักตั้งเมื่อ พ.ศ. 2478 เดิ่มเรียกชื่อว่า "วัดราชสำนัก" ตั้งตามชื่อหมู่บ้าน มีประวัติการสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2478 โดยนายม้วน ภักดีเป็นมอบถวายที่ดินให้เป็นผู้จัดสร้าง
ศาสนสถาน สิ่งก่อสร้าง
# ศาลาการเปรียญ
# ฌาปนสถาน/ศาลาคู่เมรุ
# กุฎิที่พักสงฆ์
ลำดับเจ้าอาวาส
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan=7 bgcolor=#e0951d| ลำดับเจ้าอาวาสวัดสำนัก ต.วังทองแดง อ.เมืองสุโขทัย จ.สุโขทัย 
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ที่|| width="225"| รายนาม/สมณศักดิ์ ||width="200"| ตำแหน่ง|| width="80"| เริ่มวาระ|| width="80"| สิ้นสุดวาระ || หมายเหตุ
|-
| 1 ||พระอธิการเซีย ฉนฺทโก||เจ้าอาวาส|| พ.ศ. 2530 || พ.ศ. 2537 || align=left|---- 
|-
| 2 ||พระอธิการสมศักดิ์||เจ้าอาวาส|| พ.ศ. 2547 || พ.ศ. 2552 || align=left|---- 
|- 
| 3 || พระอธิการจำรัส |
้าอาวาส|| พ.ศ. 2547 || พ.ศ. 2552 || align=left|---- 
|- 
| 3 || พระอธิการจำรัส ||เจ้าอาวาส || พ.ศ. 2553 || ปัจจุบัน || align=left|
|}
ม่าจ้อโป๋
ม่าจ้อโป๋ (ฮกเกี้ยน: ), ม่าโจ้ว (แต้จิ๋ว: ), ไฮตังม่า (แต้จิ๋ว: ) หรือ มาจู่ ( ) หรือ เทียนโหวเซี้ยบ้อ (แต้จิ๋ว: ) เป็นเทวีแห่งทะเลตามคติศาสนาชาวบ้านจีน เป็นที่เคารพนับถือในหมู่ชาวฮกเกี้ยน ชาวแต้จิ๋ว และชาวจีนโพ้นทะเลที่ประกอบอาชีพประมงและเดินเรือ
มาจ้อโป๋เป็นเทพที่ได้รับการสักการะในช่วงต้นศตวรรษที่ 10 ในช่วงราชวงศ์ซ่ง ปัจจุบันการนับถือมาจ้อโป๋มีอยู่ทั่วทุกมุมโลก โดยมีศาลเจ้ามาจ้อโป๋มากถึง 3,000 แห่ง และถือว่าเป็นเทพที่ได้รับการนับถือมากที่สุดของไต้หวันอีกด้วย โดยถือว่าเป็นความเชื่อหรือศาสนาพื้นถิ่นของไต้หวัน มีการก่อตั้งเป็นสมาคมขึ้นมา โดยผู้ที่เคารพนับถือจะมีพิธีกรรมเดินทางแสวงบุญด้วยเท้า ตั้งแต่เวลากลางดึก พร้อมกับขบวนแห่เทวรูปของมาจ้อโป๋ไปตามสถานที่ต่าง ๆ เป็นระยะเวลานานถึง 9 วัน เชื่อกันว่าเมื่อขบวนแห่ของมาจ้อโป๋ผ่านมาถึงที่ไหน ผู้ที่อาศัยอยู่ที่นั่นจะได้รับความสงบสุข ความสามัคคีในครอบครัว ตลอดจนความสำเร็จในชีวิต และในพิธีกรรมนี้ยังมีการจัดเลี้ยงอาหารไปตลอดทางอีกด้วย
ในประเทศไทย ม่าจ้อโป๋ มักจะถูกเข้าใจผิดในหมู่ชาวไทยว่าคือเจ้าแม่ทับทิม ความจริงแล้วเจ้าแม่ทับทิมคือจุ้ยบ้วยเนี้ย ( ) เทวีอีกองค์หนึ่งที่ถือว่าเป็นเทพแห่งท้องทะเลหรือการเดินเรือเช่นเดียวกัน จุ้ยบ้วยเนี้ยเป็นที่นับถือของชาวไหหลำ ในขณะที่ม่าจ้อโป๋เป็นที่นับถือของชาวฮกเกี้ยนและชาวแต้จิ๋ว ซึ่งในอดีตยุคที่ยังมีการค้าขายกันระหว่างไทยกับจีนด้วยเรือสำเภา ชาวไหหลำจะเดินทางมาถึงประเทศไทยในช่วงต้นปี คือ ราวเดือนมกราคม เนื่องจากเกาะไหหลำนั้นมีทำเลที่ตั้งอยู่ใกล้ประเทศไทยกว่า และจะทำการสักการะบูชาจุ้ยบ้วยเนี้ย เมื่อชาวฮกเกี้ยนและแต้จิ๋วเดินทางมาถึงจะอยู่ในราวปลายเดือนกุมภาพันธ์ถึงต้นเดือนมีนาคม เนื่องจากมณฑลกวางตุ้งและมณฑลฝูเจี้ยนตั้งอยู่ในแผ่นดินใหญ่ซึ่งไ
ถึงต้นเดือนมีนาคม เนื่องจากมณฑลกวางตุ้งและมณฑลฝูเจี้ยนตั้งอยู่ในแผ่นดินใหญ่ซึ่งไกลกว่า และก็ทำการสักการะม่าจ้อโป๋ด้วยเช่นกัน จึงทำให้เกิดความสับสนระหว่างเทพีทั้งสอง อีกทั้งเครื่องประดับยังใกล้เคียงกันอีกด้วย คือ เป็นเครื่องทรงสีแดง ทั้งนี้เกิดจากฝีมือช่างที่เกิดในประเทศไทย
แคล้ว ธนิกุล
แคล้ว ธนิกุล (10 เมษายน พ.ศ. 2477 – 5 เมษายน พ.ศ. 2534) อดีตผู้กว้างขวางในพื้นที่กรุงเทพมหานครและอดีตโปรโมเตอร์และผู้จัดการในวงการมวยไทย, มวยสากลและมวยสากลสมัครเล่นในประเทศไทย

ประวัติ
แคล้ว ธนิกุล เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2477 ที่ตำบลดอนมะโนรา อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน ที่ได้ชื่อว่าแคล้ว เพราะตอนที่เกิดมีคู่แฝดด้วย แต่ว่าคู่แฝดได้เสียชีวิตไปหลังจากคลอดไม่นาน จึงได้ชื่อว่า "แคล้ว" ซึ่งหมายถึง การแคล้วคลาดจากอันตราย แคล้ว สมรสครั้งแรกกับ นางสงัด ธนิกุล มีบุตร-ธิดาด้วยกัน 4 คน ได้แก่ ร้อยตรีนุกูล ธนิกุล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม 4 สมัย
แคล้ว สมรสครั้งที่สองกับ นางเขมพร ต่างใจเย็น มีบุตร-ธิดาด้วยกัน 5 คน ได้แก่ นายคม ธนิกุล , นายกริช ธนิกุล ประธานกรรมการบริษัทเขมราชการสร้าง, นางสาวพลอย ธนิกุล กรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรี เลขานุการนายก องค์การบริหารส่วนจังหวัดจังหวัดกาญจนบุรี, นายยุทธ ธนิกุล ประธานกรรมการบริษัทเขมราชไมนิงกรุ๊ป , นางสาวแพรว ธนิกุล

เส้นทางสายผู้มีอิทธิพล
แคล้ว ธนิกุล ได้เดินทางเข้าสู่กรุงเทพฯครั้งแรกด้วยการตามพี่สาวมาอยู่ที่ย่านสวนมะลิ ต่อมาไปดูการซ้อมมวยเลยรู้จักนักมวยรุ่นพี่ ชื่อ หมึก ตรอกทวาย และก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่นั้นมา
จากนั้น แคล้ว ธนิกุล ก็สร้างชื่อด้วยการเป็นผู้กว้างขวางในย่านสวนมะลิ ในชื่อ "เหลา สวนมะลิ" หรือ "เฮียเหลา" มีผู้กว้างขวางเป็นเพื่อนสนิทสนมกันมากมายและมีลูกน้องอีกจำนวนมากด้วยเช่นกัน จนได้รับฉายาว่า "เจ้าพ่อนครบาล" หรือ "เจ้าพ่อเบอร์ 1"

เส้นทางสายกีฬามวย
ในแวดวงมวย แคล้ว ธนิกุล เป็นเจ้าของค่ายมวยของตัวเองที่มีชื่อว่า "ส.ธนิกุล" มีนักมวยที่มีชื่อเสียง อาทิ อินทรีน้อย ส.ธนิกุล, สมบัติ ส.ธนิกุล, บุญหลง-บุญหลาย ส.ธนิกุล เป็นต้น และยังเคยดำรงตำแหน่งนายกสมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย
การเสียชีวิต
แคล้ว ธนิกุล เสียชีวิตในเวลาหัวค่ำของวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2534 ที่ถนนปิ่นเกล้านครชัยศรี ในเขตอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม จากการถูกลอบสังหารด้วยอาวุธสงคราม อาทิ ปืนเอ็ม 16, ปืนอาก้า, เครื่องยิงลูกระเบิดเอ็ม 79 อย่างอุกอาจ ขณะกำลังโดยสารไปในรถกระบะยี่ห้อนิสสันสีดำเพื่อเดินทางกลับบ้านที่จังหวัดสมุทรสงคราม พร้อมด้วยลูกน้องคู่ใจ คือ นายสกุลยุทธ์ ทองสายธาร หรือฉายา "ตี๋ ดำเนิน" หรือ "มือปืนร้อยศพ" สภาพรถทั้งคันพรุนไปด้วยรูกระสุน และศพของทั้งคู่ก็ถูกยิงเลือดโชก โดยเฉพาะนายแคล้วที่นั่งอยู่เบาะหลัง ที่ภายในปากยังอมพระเครื่องอยู่ ด้วยหวังว่าจะช่วยคุ้มครองให้ปลอดภัย ซึ่งสาเหตุการลอบสังหารครั้งนี้ จนปัจจุบันก็ยังไม่สามารถหาผู้กระทำผิดมาลงโทษไ
ภัย ซึ่งสาเหตุการลอบสังหารครั้งนี้ จนปัจจุบันก็ยังไม่สามารถหาผู้กระทำผิดมาลงโทษได้ ซึ่งก่อนหน้านั้นแคล้วเคยถูกลอบสังหารด้วยกระสุนและระเบิดมาแล้วถึง 2 ครั้ง จนกลายเป็นคำร่ำลือกันต่าง ๆ นานา ด้วยในขณะนั้น ทางคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) ซึ่งได้กระทำการรัฐประหารไปก่อนหน้านั้นไม่นาน มีนโยบายปราบปรามผู้มีอิทธิพลต่าง ๆ ซึ่งเชื่อกันว่า แคล้ว ธนิกุล เองก็เป็นหนึ่งในรายชื่อเหล่านั้น
ขนมถ้วยฟู
ความหมาย
ขนมฮวดโก้ยมีความหมายในภาษาจีน "ฮวด" แปลว่า "เจริญงอกงาม" "โก้ย" แปลว่า "ฟู หรือ ขนม"' ดังนั้นขนมฮวดโก้ย จึงตรงกับความหมายในภาษาไทยว่า ขนมแห่งความเจริญเฟื่องฟู

ความหมายมงคล
ชาวจีนหรือคนไทย นิยมนำฮวดโก้ยไปไว้ไหว้หรือกระทำพิธีที่เป็นมงคลต่าง ๆ เพราะขนมชนิดนี่ตรงความหมายทางมงคลว่า ชีวิตเฟื่องฟูเจริญรุ่งเรื่อง จึงขาดไม่ได้ในการไหว้พิธีต่าง ๆ ของชาวจีน
ประเพณี
คนจีนฮกเกี้ยนมีประเพณีว่าถ้าเด็กเกิดออกมาครบหนึ่งเดือน จะจัดพิธีมั๋วโง่ยคือการให้เด็กทารกไปแนะนำตัวให้กลับญาติผู้ใหญ่ โดยพ่อแม่เด็กจะจัด ไข่ตั้มย่อมสีแดง ฮวดโก้ย และ อิ่วปึ่ง ไปให้ญาติผู้ใหญ่เพื่อนเป็นการแนะนำตัว จากนั้นจะนำเอาขนมฮวดโก้ยไปไหว้ศาลเจ้าปุดจ้อ เพื่อเป็นการขอพรให้เด็กเจริญรุ่งเรื่อง และเพื่อให้ กวนอิมปุดจ้อคุ้มครอง
เวลาแต่งงาน ชาวบ้าบ๋าหรือชาวจีน ฮวดโก้ยถือว่าเป็นขนมที่ขาดไม่ได้ เวลาแต่งานมีความหมายว่าให้ชีวิตคู่เจริญรุ่งเรื่อง ดังนั้นเวลางานแต่งงานชาวบ้าบ๋าฮวดโก้ยจึงอยู่ในตะกร้าเซี่ยหน้าซึ่งเป็นตะกร้าใส่ขนมมงคล 12 ชนิด ในนั้นมีฮวดโก้ยอยู่ด้วย ตลอดจนการไหว้ในเทศกาลต่าง ๆ ก็มี เช่น เทศกาลเฉ่งเบ๋ง ตรุษจีน สารทจีน แซยิด ล้วนมีความหมายเดี่ยวกัยเพื่อขอให้ชีวิตเจริญรุ่งเรือง

สีของขนม
สีของขนมฮวดโก้ยจะใช้ต่างกันในแต่ละพิธี ถ้าใช้ในการไหว้เจ้า หรืองานพิธีมงคล นิยมใช้สีชมพู แต่บ้างที่ในพิธีการแต่งงานจะมีสีแดงด้วย ส่วนการไหว้บรรพบุรุษและงานอวมงคลนิยมใช้สีขาวล้วน ปัจจุบันขนมฮวดโก้ยสามารถพบได้หลากสีทั้ง เขียว ฟ้า เหลือง ส้ม ฯลฯ
วัดขุนตาลด
วัดขุนตาลด หรือ วัดวังมีด ตั้งอยู่ในตำบลราวต้นจันทร์ อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย

ประวัติวัด
วัดนี้ไม่มีปรากฏความเป็นมาที่แน่นอนนัก พอสรุปได้จากศาสนวัตถุที่พอจะเหลืออยู่ให้เห็นเป็นหลักฐานว่าก่อสร้างขึ้นราว ๆ ยุคสุโขทัยตอนปลาย และได้ถูกทิ้งล้างเป็นเวลานาน ต่อมาราวๆปีพ.ศ. 2500 ชาวบ้านได้ค้นพบศาสนวัตถุเก่าแก่ จึงได้ช่วยกันก่อสร้างวัดขึ้นเป็นครั้งแรก

ศาสนสถาน
# กุฏิ
# ศาลาการเปรียญ
# เมรุ
# ศาลาธรรมสังเวช
ตูโบ้
ตูโบ้, โบโบจาจ้า หรือ ต้มบวดรวมมิตร เป็นอาหารหวานท้องถิ่นภูเก็ต และตรัง ทำจากถั่วแดงเม็ดเล็ก (คนภูเก็ตเรียกว่า "ถั่วย้อแย้") มันเทศ เผือก (คนภูเก็ตเรียกว่า "หัวบอน") และแป้งมันสำปะหลัง (คนภูเก็ตเรียกว่า "แป้งตั่วจูหุ้น") ต้มรวมกันในน้ำกะทิเติมน้ำตาลและเกลือพอให้มีรสหวานนำและเค็มปะแล่ม จะกินร้อน ๆ หรือเติมน้ำแข็งก็ได้

ที่มาของชื่อ
ตู หมายถึง "หมู" และ โบ้ หมายถึง "แม่" รวมความแล้ว ตูโบ้ หมายถึง "แม่หมู" ที่เรียกเช่นนี้น่าจะเป็นเพราะลักษณะของหวานเป็นแบบรวมมิตร เอาของกินหลายอย่างมาต้มรวมกันเหมือนต้มอาหารให้แม่หมูกิน
ส่วนโบโบ จาจ้า คำว่า โบโบ แปลว่า โจ๊ก คำว่า จาจ้า หมายถึง เต้นรำ ชื่อนี้มักเรียกกันในแถบจังหวัดตรัง และบางพื้นที่ในตรังเองก็มีการออกเสียงที่หลากหลาย และแตกต่างกันออกไป เช่น โบโบ ชิชิ หรือโบโบ เจี๊ยะเจี๊ยะ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*
สีประจำวันในประเทศไทย
สีประจำวัน เป็นวัฒนธรรมความเชื่อของไทยที่ได้รับอิทธิพลมาจากตำนานฮินดู และเป็นกฎเกณฑ์ของตำราโหราศาสตร์ที่ได้กำหนดสีประจำแต่ละวัน สีแต่ละสีได้กำหนดมาจากสีของเทพที่ปกป้องวันนั้น ๆ หรือ เทวดานพเคราะห์
{|class="wikitable"
|-
! วัน !! สีประจำวัน !! ดาว !! เทวดานพเคราะห์
|-
| วันอาทิตย์ || bgcolor="red" |แดง|| ดวงอาทิตย์ || พระอาทิตย์
|-
| วันจันทร์ || bgcolor="yellow" |เหลือง||ดวงจันทร์ ||พระจันทร์
|-
| วันอังคาร || bgcolor="pink" |ชมพู|| ดาวอังคาร || พระอังคาร
|-
| วันพุธ || bgcolor="#7fff7f" |เขียว|| ดาวพุธ || พระพุธ
|-
| วันพฤหัสบดี || bgcolor="#ff9900" | ส้ม|| ดาวพฤหัสบดี || พระพฤหัสบดี
|-
| วันศุกร์ || bgcolor="#00BFFF" |ฟ้า|| ดาวศุกร์ || พระศุกร์
|-
| วันเสาร์ || bgcolor="#993399" |ม่วง|| ดาวเสาร์ || พระเสาร์
|}
สีประจำวันของไทยมาจากสีกายของเทวดา ใน 1 สัปดาห์มี 7 วัน เรียกชื่อวันตามลำดับ คือ อาทิตย์ จันทร์ อังคาร พุธ พฤหัสบดี ศุกร์ เสาร์ ชื่อวันทั้ง 7 มาจากชื่อเทวดา สีกายของเทวดาเหล่านี้ต่างกันและมีประวัติดังต่อไปนี้

พระอาทิตย์ ตามตำนานว่า พระอิศวรเอาราชสีห์ 6 ตัวมาป่น แล้วห่อด้วยผ้าสีแดง (Red Rose) พรมด้วยน้ำอมฤตบังเกิดเป็นพระอาทิตย์ มีกายสีแดง

พระจันทร์ ตามตำนานว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้นางฟ้า 15 นางกลายเป็นผงละเอียด แล้วห่อด้วยผ้าสีเหลืองอ่อน (Light Yellow) ประพรมด้วยน้ำอมฤต ก็บังเกิดเป็นพระจันทร์ มีกายสีเหลืองนวล.
พระอังคาร ตามตำนานเล่าว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้กระบือ 8 ตัวกลายเป็นผงแล้วห่อด้วยผ้าสีแดงหลัว ก็บังเกิดเป็นพระอังคาร มีสีกายเป็นสีแก้วเพทาย (แดงหลัว) บางแห่งก็ว่าเป็นสีชมพู

พระพุธ ตามตำนานว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้พญาคชสาร 17 ตัวกลายเป็นผงห่อด้วยผ้าสีเขียวใบไม้ ประพรมด้วยน้ำอมฤตก็บังเกิดเป็นพระพุธ มีสีกายเป็นสีแก้วมรกต

พระพฤหัสบดี ตามตำนานว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้พระฤๅษี 19 ตนกลายเป็นผง แล้วเอาผ้าสีแสด (Bright Red Orange) ห่อผงนั้น ประพรมด้วยน้ำอมฤต ก็บังเกิดเป็นพระพฤหัสบดี มีสีกายเหมือนสีผ้าที่ห่อ
พระศุกร์ ตามตำนานว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้โค 21 ตัวกลายเป็นผง แล้วห่อด้วยผ้าสีน้ำเงินหรือสีคราม (Light Indigo Blue) ประพรมด้วยน้ำอมฤต ก็บังเกิดเป็นพระศุกร์ มีสีกายกล่าวไว้ต่าง ๆ กัน แต่ตามภาพเขียนเป็นสีคราม

พระเสาร์ ตามตำนานกล่าวว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้เสือ 10 ตัวกลายเป็นผงแล้วห่อด้วยผ้าสีดำหลัว (Dark Brown Sepia) ประพรมด้วยน้ำอมฤต ก็บังเกิดเป็นพระเสาร์ มีกายสีดำคล้ำ

ตามตำนานที่กล่าวมานี้ จะเห็นว่าสีกายของเทวดาทั้ง 7 เป็นสีเดียวกับผ้าที่ห่อ และเมื่อนำชื่อของเทวดาเหล่านั้นมาใช้เป็นชื่อวัน สีประจำวันนั้น ๆ ก็เป็นสีกายของเทวดาที่เป็นชื่อวันนั่นเอง

ดูเพิ่ม
* ปฏิทินสุริยคติไทย
* ธงประจำพระองค์

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
มะลิลา บราซิลเลี่ยน
มะลิลา บราซิลเลี่ยน ( ) คือชื่อกลุ่มศิลปินสัญชาติไทย ที่มีสมาชิกเป็นชาย 3 คน หญิง 2 คน ประกอบด้วย วิระ บำรุงศรี, นึกคิด บุญทอง, อิศราคม เอื้อพงษ์พันธ์, อังคณา ทิมดี และ ปาริกา เทพสุขดี โดยมีผลงานเพลงภายใต้สังกัดคีตา เรคคอร์ดส ในปี พ.ศ. 2533-2536 จำนวน 3 ชุด คือ มะลิลา บราซิลเลี่ยน, ไม่อ้วนเอาเท่าไร และ มะลิลา ปาร์ตี้สวิง

วงมะลิลา บราซิลเลี่ยน มีเพลงที่สร้างชื่อเสียงโด่งดัง ได้แก่ กล้าได้กล้าเสีย, ปลายฟ้า, ไม่อ้วนเอาเท่าไร, ฟองสบู่ และ เธอก็แค่โซดา ด้วยจังหวะดนตรีสนุกสนานที่ได้รับอิทธิพลจากประเทศบราซิล กับลีลาการเต้นรำของสมาชิกวงทั้งหมด ทำให้เป็นที่ยอมรับของผู้ฟังที่แสวงหาแนวเพลงใหม่ๆ บ้าง
ปัจจุบัน สมาชิกวงแยกย้ายกันไปตามแนวทางของแต่ละคน โดย วิระ เป็นข้าราชการตำรวจซึ่งปัจจุบันเกษียณอายุราชการแล้ว และยังคงรับงานร้องเพลง ปาริกา เป็นประชาสัมพันธ์บริษัทแห่งหนึ่ง นึกคิด และ อังคณา ยังคงรับงานแสดงตามละครและภาพยนตร์ ส่วน อิศราคม เสียชีวิตหลังการแยกวงไปเกือบสิบปี โดยสมาชิกที่เหลือได้กลับมารวมตัวในคอนเสิร์ต "Kita Back To The Future Concert" เมื่อต้นปี พ.ศ. 2550 ณ พารากอน ฮออล์ สยามพารากอน

ผลงานเพลง
สตูดิโออัลบั้ม
{| class="wikitable"
|-
!ปี
!ปกอัลบั้ม
!ชื่ออัลบั้ม
!รายชื่อเพลง
|-
|2533
|
|มะลิลาบราซิลเลื่ยน
*วางจำหน่าย: พ.ศ. 2533
*สังกัด: คีตา เรคคอร์ดส
*รูปแบบ: ซีดี , เทป
|
# กล้าได้กล้าเสีย 
# น้อย น็อย น็อย 
# ปลายฟ้า
# ฟองสบู่
# ชัด ๆ 
# กิ๊ก กิ๊ก กิ๊ 
# อีกคืน 
# หัวใจที่ว่างเปล่า
# แดดยามบ่าย 
# รถไฟรถยนต์
|-
|2535
|
|ไม่อ้วนเอาเท่าไร
*วางจำหน่าย: พ.ศ. 2535
*สังกัด: คีตา เรคคอร์ดส
*รูปแบบ: ซีดี , เทป
|
# ไม่อ้วนเอาเท่าไร
# คนข้างแรม
# อีกหน่อย
# หัวเดียว
# เคยตัว
# เธอก็แค่โซดา
# น้ำซึมผ่านทราย
# ติดเกาะ
# แข็งนอกอ่อนใน
# เจ็บอีกนิด 
|-
|2536
|
|มะลิลา ปาร์ตี้ สวิง 
*วางจำหน่าย: พ.ศ. 2536
*สังกัด: คีตา เอ็นเทอร์เทนเม้นท์
*รูปแบบ:
ปาร์ตี้ สวิง 
*วางจำหน่าย: พ.ศ. 2536
*สังกัด: คีตา เอ็นเทอร์เทนเม้นท์
*รูปแบบ: ซีดี , เทป
|
# ชนกันหน่อย
# รู้ทัน
# ค่ำคืนสุดท้าย
# ดูมันทำ
# เต็มใจรัก
# เก็บไว้รอเธอ
# ดูไม่จืด
# เหงาใจ
# เพชร
# ใครช่วยที
# คนละมือ
# ชนกันหน่อย
|-
|}
เพรสซิเดนท์
เพรสซิเดนท์ หรือ เดอะ เพรสซิเดนท์ ( ) คือชื่อวงดนตรีสัญชาติไทย โดยแนวดนตรีเป็นสไตล์เต้นรำ โซล ฟังกี้ และ ดิสโก้ เริ่มแรกเล่นประจำตามไนท์คลับในโรงแรมชื่อดัง จนกระทั่งมีผลงานอัลบั้มเพลงในสังกัดอโซน่า ในช่วงปี พ.ศ. 2525 - พ.ศ. 2527 ที่มีสมาชิกเด่นๆ คือ ตู้ - ดิเรก อมาตยกุล, อ้วน - วารุณี สุนทรีสวัสดิ์, เล็ก - ปรีชา ชนะภัย และอ๊อด - อนุพงษ์ ประถมปัทมะ โดยสองรายหลังเป็นสมาชิกวงคาราบาว จนถึงปัจจุบัน
ประวัติ
วงเพรสซิเดนท์ มีหัวหน้าวง คือ ศุภกร บุญยานันต์ ในตำแหน่งคีย์บอร์ด ภายหลังเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับ วารุณี และ นิตยา บุญสูงเนิน สมาชิกในช่วงเริ่มก่อตั้งมี ช.อ้น ณ บางช้าง ในตำแหน่งกีตาร์ ต่อมามีการเปลี่ยนเป็น ฟาโรห์ ตอยยีบี ภายหลังเป็นมือกีตาร์วงเพื่อน และ ปรีชา ชนะภัย
ปรีชา เข้าร่วมวงเพรสซิเดนท์จนมีอัลบั้มกับอโซน่าสองชุด คือ "เด็กฮาร์ดฉันไม่สน" (พ.ศ. 2525) และ "สายลมลวง" (พ.ศ. 2526) และยังได้นำนักดนตรีของวงเข้าร่วมเป็นแบ็คอัพบันทึกเสียงให้กับวงคาราบาวในอัลบั้ม แป๊ะขายขวด และ วณิพก จากนั้นคาราบาวได้ให้ เทียรี่ เมฆวัฒนา รับหน้าที่แทน เนื่องจากวงเพรสซิเดนท์มีภารกิจทัวร์แสดงที่สหรัฐอเมริกา เมื่อกลับมาได้เปลี่ยนตัวมือกีตาร์เป็น จารึก อยู่เอม โดยออกอัลบั้ม "รักที่แสนหวาน" และ "เข็ดรัก" (พ.ศ. 2527) ซึ่งไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร

เพลงที่โด่งดังของวง ได้แก่ เด็กฮาร์ดฉันไม่สน, ธรรมด๊า..ธรรมดา, บ่มีเซ็ง และ "สาวบางโพ" โดยเพลงหลังสุดสร้างชื่อเสียงให้กับ ตู้ ดิเรก จนกลายเป็นเพลงประจำตัวไปแล้ว
ผลงานอัลบั้ม
สตูดิโออัลบั้ม
*เด็กฮาร์ดฉันไม่สน (2525)
*สายลมลวง (2526)
*รักที่แสนหวาน (2527)
*เข็ดรัก (2527)
อัลบั้มรวมเพลง
*รวมเพลง เพรสซิเด้นท์ ชุดที่ 1 (2549)
*รวมเพลง เพรสซิเด้นท์ ชุดที่ 2 (2549)
ผลงานรับเชิญ
แบ็คอัพ
คาราบาว
*แป๊ะขายขวด (2525)
*วณิพก (2526)
สมาชิก
สมาชิกหลัก
*ดิเรก อมาตยกุล (ตู้) : ร้องนำ
*วารุณี สุนทรีสวัสดิ์ (อ้วน) : ร้องนำ
*ศุภกร บุญยานันต์ (แดง) : คีย์บอร์ด
*รัศมี เทพกิจ (หมี) : ทรอมโบน, คีย์บอร์ด
*คัมภีร์ น.สูงเนิน (คำ) : ทรัมเป็ต, เพอร์คัสชั่น
*สำราญ ศรีทรัพย์ (แอท) : กลอง
*จารึก อยู่เอม (เอม) : กีตาร์
อดีตสมาชิก
*ช.อ้น ณ บางช้าง (อ้น) : กีตาร์
*ฟาโรห์ ตอยยีบี (บี) : กีตาร์ (ต่อมากลายเป็นมือกีตาร์วงเพื่อน)
*ปรีชา ชนะภัย (เล็ก) : กีตาร์ (กลายเป็นมือเบสและมือกีตาร์วงคาราบาว)
*อนุพงษ์ ประถมปัทมะ (อ๊อด) : เบส (ต่อมากลายเป็นมือเบสวงคาราบาว)

เชิงอรรถ

อ้างอิง
*แฟนเพจอย่างเป็นทางการของคาราบาว
จังหวัดอุดรมีชัย
อุดรมีชัย หรือ อุดดอร์เมียนเจ็ย ( อุตฺฎรมานชัย) เป็นจังหวัดหนึ่งทางภาคเหนือของประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่เลียบแนวชายแดนของประเทศไทย คำว่า อุดรมีชัย แปลว่า ทางเหนือมีชัย

ประวัติ
ในอดีต พื้นที่จังหวัดอุดรมีชัยเคยเป็นฐานที่มั่นของกลุ่มเขมรแดง ราวปี พ.ศ. 2513 ถึง พ.ศ. 2518 โดยกลุ่มเขมรแดงได้สร้างฐานที่มั่นไว้บนทิวเขาพนมดงรัก และจัดตั้งอำเภออ็อนลวงแวงให้เป็นฐานหลักในราวปี พ.ศ. 2532 ถึง พ.ศ. 2540 ปัจจุบันจังหวัดอุดรมีชัยยังเป็นพื้นที่ที่มีกับระเบิดอยู่จำนวนมาก
การแบ่งเขตการปกครอง
จังหวัดอุดรมีชัยแบ่งออกเป็น 5 อำเภอ ( ) ได้แก่
{| class="wikitable sortable"
!#
!ชื่อ
!อังกฤษ
!เขมร
!หน่วยการปกครอง
!Geocode
|-
|1
|อ็อนลวงแวง
|Anlong Veaeng
|អន្លង់វែង (อนฺลง̍แวง)
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2201
|-
|2
|บ็อนเตียย์อ็อมปึล
|Banteay Ampil
|បន្ទាយអំពិល (บนฺทายอํพิล)
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2202
|-
|3
|จงกาล
|Chong Kal
|ចុងកាល់ (จุงกาล)
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2203
|-
|4
|สำโรง
|Samraong
|សំរោង (สํโรง)
|เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង)
|2204
|-
|5
|ตอเปรียงปราสาท
|Trapeang Prasat
|ត្រពាំងប្រាសាទ (ตฺรพำงบฺราสาท)
|อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)
|2205
|}
ภูมิประเทศ
จังหวัดอุดรมีชัยตั้งอยู่ในพื้นที่ทิวเขาพนมดงรัก เป็นพื้นที่ที่มีปัญหาการตัดไม้ทำลายป่าอย่างรุนแรงเนื่องมาจากการสัมปทานที่ดินทางเศรษฐกิจและการบุกรุกป่าข้ามชาติ

อ้างอิง
เมืองบางขลัง
ปัจจุบันอยู่ในเขตตำบลเมืองบางขลัง อำเภอสวรรคโลก]]

ปัจจุบันอยู่ในเขตตำบาลบ้านใหญ่ไชยมงคล อำเภอทุ่งเสลี่ยม]]

เมืองบางขลัง เคยเป็นเมืองที่รุ่งเรืองในสมัยทวารวดี ปัจจุบันเป็นตำบลหนึ่งของ อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย
ความสำคัญ
เป็นเมืองที่มีมาก่อนกรุงสุโขทัย เป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์สมัยทวารวดีราวพุทธศตวรรษที่ 12 และเป็นเมืองหน้าด่านที่สำคัญสมัยโบราณ ในการทำสงครามกับหัวเมืองทางเหนือ ปัจจุบันมีซากใบเสมาโบราณ ที่สกัดมาจากหิน ซึ่งเป็นศิลปะทวารวดีที่นิยมสกัดพระพุทธรูปจากหินทราย และยังมีเตาเผาโบราณ มีมณฑปศิลาแลง มีคูน้ำโบราณ เป็นหลักฐานว่าเมืองบางขลังเคยเจริญรุ่งเรืองมาแล้วเมื่อในอดีตกว่าพันปี เป็นข้อมูลที่สำคัญที่จะได้ศึกษาศิลปะทวารวดีให้มากขึ้น ปัจจุบันยังไม่มีหลักฐานไม่เพียงพอกับข้อมูลในการอ้างอิงได้
ประวัติ
ในหลักศิลาจารึกหลักที่๒ หรือจารึกวัดศรีชุม ของกรุงสุโขทัย ได้กล่าวถึงเมืองบางขลังว่า พ่อขุนผาเมือง และ พ่อขุนบางกลางหาว ร่วมกันปราบกบฏขอมสบาดโขลญลำพง และมีข้อความกล่าวถึงเมืองบางขลัง ในด้านที่ 1 บรรทัดที่ 24 ว่า
...พลพ่อขุนผาเมืองเจ้าเมืองราด พาพ่อขุนผาเมืองผดาจกันและกัน พ่อขุนบางกลางหาวได้เมืองศรีสัชนาลัย พ่อขุนผาเมืองเจ้าเมืองราด เอาพลมา...บางขลังเวนบางขลังแก่พ่อขุนผาเมือง แล้วพ่อขุนผาเมืองเอาเม้อเมืองราด เมืองสากอได...
เมืองบางขลัง จะร้างไปเมื่อใดไม่มีหลักฐานแน่ชัด ตามแหล่งที่ตั้งทางด้านทิศตะวันตกติดกับเทือกเขาเล็กๆที่ชาวบ้านเรียกว่า เขาเดื่อ หรือเขาวงเดื่อ ณ ที่นั้นมีซากแหล่งศิลาแลงและโบราณสถานอยู่ เชื่อกันว่า เมืองบางขลังเป็นเมืองหน้าด่านหรือเมืองนักรบของเมืองเก่าสวรรคโลก (ศรีสัชนาลัย) ต้องทำศึกกับชาวล้านนาและเมืองอื่นทั่วๆไป
ที่ตั้งและเขตติดต่อ
เมืองบางขลัง ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำฝากระดาน หรือ ลำน้ำแม่มอก ซึ่งมีแหล่งกำเนิดต้นน้ำ มาจากตำบลเวียงมอก อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศไทย อยู่ห่างจากจังหวัดสุโขทัยประมาณ 35 กิโลเมตร อยู่ห่างจากท่าอากาศยานสุโขทัยประมาณ ๑๕ กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองเคียงข้าง ดังต่อไปนี้
* ทิศเหนือ ติดต่อกับ เมืองด้ง (อำเภอศรีสัชนาลัย)
* ทิศตะวันออก ติดต่อกับ อำเภอสวรรคโลก
* ทิศใต้ ติดต่อกับ อาณาจักรสุโขทัย (อำเภอศรีสำโรง)
* ทิศตะวันตก ติดต่อกับ วัดใหญ่ชัยมงคล ตำบลบ้านใหม่ไชยมงคล อำเภอทุ่งเสลี่ยม
การคมนาคม
* ทางรถยนต์ 
ลงที่สวรรคโลก ต่อรถไปอีก ๒๐ กิโลเมตร
* ทางรถไฟ 
สถานีรถไฟสวรรคโลก ต่อรถเมล์ไปอีก ๒๐ กิโลเมตร
* ทางอากาศ 
ท่าอากาศยานสุโขทัย (บางกอกแอร์เวย์) ต่อรถยนต์ไปอีก ๑๐ กิโลเมตร มีรถยนต์บริการ ๑๕๐ บาท

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เมืองบางขลังเมืองที่โลกลืม 
* เมืองโบราณ "บางขลัง"ขุมทรัพย์ประวัติศาสตร์สุโขทัย
วัดบ้านข่า
วัดบ้านข่า หมู่ 7 ตำบลช่างปี่ อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ ได้จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ 2471 โดยนายสะเมียด ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินในย่านนั้น ได้บริจาคพื้นที่เพื่อสร้างวัดขึ้นมา
มีเจ้าอาวาส 6 รูปด้วยกันจนถึงปัจจุบัน รูปที่ 5 หลวงพ่อหิน รูปที่ 6 พระครูสังฆรักษ์กุมาณ ญาณเมธี เจ้าคณะตำบลช่างปี่

มีการจัดตั้งโรงเรียนพุทธศาสนา และเป็นสถานที่พึ่งพาทางจิตใจของพุทธศาสนิกชนในบริเวณเขตตำบลและตำบลใกล้เคียงทางวัดได้สนับสนุนการศึกษาของพระภิกษุสามเณรภายในวัด ซึ่งปัจจุบันมีพระภิกษุสามเณร 30 กว่ารูป

ปัจจุบันวัดบ้านข่าเป็นวัดแนวหน้าในการสอนพระพุทธศาสนา แก่ประชาชนและเยาวชน โดยเน้นไปที่วัยรุ่นที่มีพฤติกรรมเสี่ยงต่อการเป็นคนหัวไม้
ยาห์ยา กูเลย์
ยาห์ยา กูเลย์ ( ) เจ้าของฉายา ก็อตซิลล่า เกิดวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 ที่เมืองฮาเนา ประเทศเยอรมนี เป็นนักต่อสู้ชาวเยอรมัน และเป็นแชมป์โลกในการแข่งขันมวยไทยมาแล้วสามสมัย

เขาเริ่มการแข่งขันระดับอาชีพในปี ค.ศ. 1995 เขาได้รับรางวัลครั้งสำคัญจากการแข่งขันต่อสู้ในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2005 กูเลย์เข้าแข่งขันในปักกิ่ง และสามารถเอาชนะ ซิ่ว หลิง โดยการต่อสู้ในครั้งนั้นมีผู้ชมเป็นจำนวน 100 ล้านคน ซึ่งคู่ต่อสู้ได้แพ้น็อคลงในยกที่ 3 จากการแข่งขันในครั้งนี้เอง ที่ทำให้เขาได้รับฉายาว่า ก็อตซิลล่า ในเวลาต่อมา
เกียรติประวัติการแข่งขัน
จากการเข้าร่วมการแข่งขันมาจนถึงปี ค.ศ. 2007 เขาได้เข้าร่วมต่อสู้มาแล้วใน 64 รายการ โดยในจำนวนนั้น กูเลย์ได้รับรางวัลมาแล้ว 56 รายการ รวมทั้งสามารถชนะน็อคคู่ต่อสู้มาแล้ว 35 ครั้งด้วยกัน (นับจนถึง ค.ศ. 2007)

* แชมป์ยุโรป WKA - 86 กก.
* แชมป์โลก WKA - 95 กก.
* แชมป์โลก WKA - 90 กก.
* แชมป์โลก WPKC - 95 กก.
* แชมป์โลก WMAO + 95 กก. (กันยายน ค.ศ. 2008)

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
* ก็อตซิลล่า
* เป่า ลี่เกา

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
*
วัดไผ่ค่อมรัตนาราม
วัดไผ่ค่อมรัตนาราม ตั้งอยู่ที่ 76 หมู่ที่ 1 ตำบลปากโทก อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก สังกัดมหานิกาย คณะสงฆ์ภาค ๕ ถนนสายพิษณุโลก-แควน้อย ติดกับแม่น้ำแควน้อย ก่อนถึงแม่น้ำน่าน ประมาณ 500 เมตร กำเนิดเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 จากที่เคยเป็นป่าไผ่ และได้รับการพัฒนามาโดยตลอดตั้งแต่อดีตเจ้าอาวาส คือหลวงพ่อเขียน และพระครูนวการโกวิท (หลวงพ่อแพร) วัดไผ่ค่อมฯแห่งนี้ยังมีพระพุทธรูปปูนปั้นสมัยสุโขทัย (ตามคำบอกเล่า) องค์ใหญ่นามว่า "หลวงพ่อโต" ศักดิ์สิทธิ์มาก ปัจจุบันก็ยังมีการพัฒนาวัดให้มีความเจริญขึ้นไปเรื่อยๆโดยมี เจ้าอาวาสปัจจุบันคือ พระครูรัตนเวฬุวัน เจ้าอาวาส และ เจ้าคณะตำบลปากโทก เดิมที่เรียกกันว่า วัดชายค่อม และ ต่อมาได้เปลี่ยนใหม่เป็นวัดไผ่ค่อมรั
ตำบลปากโทก เดิมที่เรียกกันว่า วัดชายค่อม และ ต่อมาได้เปลี่ยนใหม่เป็นวัดไผ่ค่อมรัตนาราม ตามชื่อหมู่บ้าน
เหตุลักทรัพย์
วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ตำรวจสถานีตำรวจภูธรเมืองพิษณุโลกได้รับแจ้งว่ามีเหตุคนร้ายลักทรัพย์ภายในวัด โดยพบว่าบริเวณลูกกรงเหล็กดัดข้างศาลาการเปรียญของวัดถูกคนร้ายงัดจนหักหลายซี่ ได้ขโมยเอาเครื่องขยายเสียง พร้อมมิกซ์ขยายเสียง 2 ตัว ไมโครโฟน 1 ตัว และเงินกองกฐินรับบริจาคมูลค่าไม่ต่ำกว่า 1,000 บาท มูลค่าความเสียหายรวมทั้งสิ้น 4 หมื่นบาท เจ้าอาวาสวัดระบุว่า เมื่อปี พ.ศ. 2551 ทางวัดได้เกิดเหตุลักทรัพย์ภายในวัดมาแล้ว 4 ครั้ง จน้องมีมาตรการติดเหล็กดัดลูกกรงป้องกันคนร้าย แต่ก็ถูกงัดอีก

อ้างอิง
ชุมชนออนไลน์
ชุมชนออนไลน์ ( ) เป็นชุมชนที่มีสมาชิกเปิดใช้งานโดยการผ่านเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมของสมาชิก (Amy Jo Kim, 2000) ชุมชนเสมือนสามารถใช้รูปแบบของระบบข้อมูลซึ่งทุกคนสามารถโพสต์เนื้อหา เช่น ระบบกระดานข่าวที่มีผู้คนสามารถเข้าไปโพสต์ได้เช่น เว็บบล็อก นอกจากนี้ยังเสริมการสื่อสารระหว่างคนที่รู้จักกันในชีวิตจริง หมายถึงจำนวนถูกใช้ในซอฟต์แวร์ที่สังคมแยกหรือรวมกันรวมทั้งข้อความที่ใช้ห้องแชทและการประชุมที่ใช้เสียงวิดีโอข้อความหรือลายเซ็น ที่สำคัญการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและทางด้านเทคนิคอาจมีผลมาจากการแพร่กระจายของเครือข่ายทางสังคมเช่น เครือข่ายสังคมบนอินเทอร์เน็ต
การแบ่งประเภทของชุมชนออนไลน์(ชุมชนเสมือน)
จำนวนของผู้เขียนได้มองที่แบ่งประเภทของชุมชนออนไลน์และผู้ที่อยู่ในพวกเขาให้เข้าใจถึงวิธีที่พวกเขามีโครงสร้าง จะได้รับการเสนอด้านเทคนิคของชุมชนออนไลน์เช่นว่าหน้าเว็บที่สามารถสร้างและแก้ไขโดยมากในกรณีที่เกี่ยวกับวิกิพีเดียหรือว่าเฉพาะผู้ใช้บางคนสามารถโพสต์ป้อนข้อมูลและแก้ไขได้เช่นเดียวกับกรณีที่มีเว็บบล็อกมากที่สุด , ชุมชนออนไลน์สามารถที่เฉพาะเจาะจงลงในรูปแบบของประเภท

งานวิจัยอื่น ๆ ได้มองที่ผู้ใช้บางรายของชุมชนเสมือน Amy โจคิมจึงได้จัดขั้นตอนของการปฏิสัมพันธ์ชุมชนเสมือนและเรียกว่า'วงจรชีวิตสมาชิก' อื่น ๆ ได้แนะนำทฤษฎีตัวละครที่จะทำลายรูปแบบเฉพาะของพฤติกรรมของผู้ใช้โดยเฉพาะในบางหมวดหมู่
วงจรชีวิตของสมาชิกในชุมชนออนไลน์(ชุมชนเสมือน)
Amy Jo วงจรชีวิตของคิมรัฐสมาชิกที่สมาชิกของชุมชนออนไลน์เริ่มต้นชีวิตของพวกเขาในชุมชนเป็นผู้เข้าชมหรือ lurkers หลังจากทำลายผ่านม่านคนกลายเป็นผู้มีส่วนร่วมในวิถีชีวิตชุมชน หากพวกเขาทำลายกำแพงกลายเป็นผู้นำ วงจรชีวิตนี้สามารถนำไปใช้กับชุมชนเสมือนจริงมากที่สุดอย่างชัดเจนกับระบบกระดานข่าว เช่นวิกิพีเดีย

อ้างอิง
พิงค์แพนเตอร์
พิงค์แพนเตอร์ ( ) คือชื่อวงดนตรีสัญชาติไทย โดยมีวิชัย ปุญญะยันต์เป็นหัวหน้าวงและเป็นผู้ตั้งชื่อวงเองตามตัวการ์ตูนตลกแนวสืบสวนยอดนิยมในแถบยุโรป มีผลงานเพลงเป็นที่รู้จักคือ "รักฉันนั้นเพื่อเธอ" และ "รอยเท้าบนผืนทราย"

ประวัติ
วิชัย ปุญญะยันต์ และ วิรัช อยู่ถาวร อดีตสมาชิกวง ซิลเวอร์แซนด์(Silver Sand) ที่ยุบไป ร่วมกันตั้งวงดนตรีขึ้นมาใหม่ โดยใช้ชื่อวง "พิงค์แพนเตอร์" ซึ่งชื่อนี้มาจากคุณวิชัยเกิดตรงกับปีเสือ(พ.ศ. 2493) และชื่นชอบตัวการ์ตูนพิงค์แพนเตอร์ แต่ วิรัช ได้ขอลาออกหลังจากนั้นไม่กี่เดือน เนื่องจากมีงานสอนดนตรีที่สยามกลการและมีปัญหาทางสุขภาพ
ต่อมา วิชัย ปุญญะยันต์ ได้เข้ารับตำแหน่งมิวสิคไดเรคเตอร์ให้กับบริษัท อีเอ็มไอ โดยเป็นผู้เรียบเรียงเสียงประสาน ผู้ร้องไกด์ และนำวงพิงค์แพนเตอร์เล่นดนตรีบันทึกเสียงให้กับศิลปินต่างๆ ในสังกัด อาทิ วงชาตรี, จันทนีย์ อูนากูล, สุชาติ ชวางกูร เป็นต้น กระทั่งคุณประมาณ บุษกร ผู้บริหารของบริษัท ได้แนะนำให้วงมีอัลบั้มเพลงเป็นของตนเอง จึงเกิดอัลบั้มชุดแรกคือ "สายชล" ในปี พ.ศ. 2525 ซึ่งมีเพลง สายชล แต่งโดย จันทนีย์ อูนากูล แต่เพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับวงเป็นอย่างมากกลับเป็นเพลง "รักฉันนั้นเพื่อเธอ" ซึ่งแต่งโดย ชรัส เฟื่องอารมย์ โดยเอาทำนองเพลง Yume Oi Sake ของญี่ปุ่น มาใส่เนื้อร้องเป็นภาษาไทย และได้มีการเปลี่ยนชื่อชุดตามชื่อเพลงยอดนิยมดังกล่าวในภายหลัง ท
้อร้องเป็นภาษาไทย และได้มีการเปลี่ยนชื่อชุดตามชื่อเพลงยอดนิยมดังกล่าวในภายหลัง ทำยอดขายนับแสนตลับ และเป็นศิลปินกลุ่มแรกที่ขึ้นเวทีถาวรของรายการโลกดนตรี ข้างอาคารห้องส่งททบ. 5 ในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2527
พิงค์แพนเตอร์ออกอัลบั้มชุดต่อมาให้กับอีเอ็มไอ ได้แก่ "ไกลเกินฝัน" (2526) มีเพลง รอยเท้าบนผืนทราย เป็นเพลงฮิต, "วิมานในฝัน" (2527), "นางนวล"(2527), "จุดหมายนั้นฉันมีเธอ" (2528), "รักพี่นะ" (2529) และ "สิ้นสายสัมพันธ์" (2529) จากนั้นจึงเปลี่ยนเข้าสังกัด ท็อปไลน์, นิธิทัศน์ และร่วมงานกับ แกรมมี่ ตามลำดับ โดยออกอัลบั้มเพลงใหม่และเพลงเก่าจากศิลปินคนอื่น รวมถึงนำเพลงของตนเองมาบรรเลงด้วยเครื่องดนตรีสมัยใหม่ แต่ได้รับความนิยมน้อยกว่าสมัยก่อน
ทางวงได้มีการเปลี่ยนแปลงสมาชิกวงอยู่หลายครั้งตามยุคสมัย เหลือเพียง วิชัย และบางคน ที่ยังดำเนินวงอยู่ สมาชิกเด่นๆ ได้แก่ ณรงค์ อับดุลราฮิม, อดุลย์ วงษ์แก้ว, ประจวบ สินเทศ, ธนพล ไตรเวทย์(แดง แฟนทาสติก), กรองทอง ทัศนพันธ์, ปนิตา ทัศนพันธ์(ทายาทของครูสมยศ ทัศนพันธ์) และ โสรยา สิรินันท์(นางเอกละครโทรทัศน์เรื่อง เจ้าซอใจซื่อ) นอกจากนี้ยังรับทำเพลงประกอบโฆษณาให้กับสินค้าต่างๆ มากมาย และมีห้องบันทึกเสียงของตนเอง
เอกลักษณ์ที่สำคัญของวง ได้แก่ การใช้เสียงดนตรีที่ต้องอาศัยนักดนตรีกลุ่มเครื่องสาย เช่น ไวโอลิน วิโอลา จากวงดุริยางค์กองทัพเรือ และกรมศิลปากรเข้าเสริมในหลายๆ เพลงทั้งในภาคบันทึกเสียงอัลบั้มและภาคแสดงสด ทำให้การเรียบเรียงเสียงประสานดูขลังและกลมกลืนจนน่าติดตาม กับการแต่งกายแบบสูทของสมาชิกวงทุกคนทั้งชายหญิง แม้แต่หน้าปกเทปของวงในยุคต้นๆ ยังใช้ภาพวาดตัวการ์ตูนต้นแบบมาแสดงเข้ากับคอนเซ็ปต์หรือชื่อของอัลบั้ม จึงเป็นที่จดจำของแฟนเพลงมาเนิ่นนาน

ผลงานการโปรดิวเซอร์

วงพิงค์แพนเตอร์

สุนทราภรณ์ แกรมมี่โกลด์ซีรีส์ (2542)

อ้างอิง
ออโต้บาห์น
ออโต้บาห์น เป็นวงดนตรีแจ๊สสัญชาติไทย มีผลงานอัลบั้มเพลงกับค่ายคีตา เรคคอร์ดสจำนวนสองชุด ในช่วงปี พ.ศ. 2534-2536 โดยมีเพลง "ทนได้ทนไป" และ "แด่เธอ" เป็นที่รู้จัก สมาชิกวง ได้แก่ อัธพนธ์ มกรานนท์(เอ็ดดี้) บุตรชายของอาคม มกรานนท์, โชติชู พึ่งอุดม(ป้อม) ร่วมกับ ธรรมนูญ หะยีสาและ(นุ) และ สมโชค เล้าเปี่ยมทอง(เกี๊ยก) จากวงร็อคเคสตร้า
เดิมก่อตั้งโดย หรั่ง ร็อคเคสตร้า ร่วมด้วยเพื่อนร่วมวงเก่า คือ เกี๊ยก และ นุ เล่นเพลงแนวแจ๊ส แต่หรั่งได้ถอนตัวไปออกอัลบั้มเดี่ยวของตน จึงได้ เอ็ดดี้ และ ป้อม เข้าร่วมวง โดยเล่นประจำอยู่ที่ร้าน เดอะ กลาส ซึ่งตั้งอยู่ในบริษัท บัตเตอร์ฟลาย ของ จิรพรรณ อังศวานนท์ ซึ่งสมาชิกวงยังได้มีโอกาสคลุกคลีในการทำเพลงประกอบภาพยนตร์และโฆษณาให้กับบัตเตอร์ฟลาย ต่อมาจึงทำอัลบั้มเพลงในที่สุด คือ "Autobahn"(2534) และ "ความรัก"(2535-2536) โดยมี จิรพรรณ ดูแลการผลิต และได้ทีมนักแต่งเพลงจากคีตา อาทิ ฉัตรชัย ดุริยประณีต, เชษฐา ยารสเอก มาแต่งเพลงให้

เอ็ดดี้ และ ป้อม มีอัลบั้มเดี่ยวภายหลังการแยกวง โดยที่สมาชิกทั้งหมดยังคงรับงานเล่นดนตรีทั่วไป

อ้างอิง
วัดหนองตาโชติ
วัดหนองตาโชติ ตั้งอยู่ที่เลขที่ 173 หมู่ 5 ตำบลวังทองแดง อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นวัดชนิดวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ในอดีตเป็นวัดที่พระครูประโชติสันติธรรม (หลวงพ่อประเสริฐ) ที่ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ตั้งแต่ พ.ศ. 2495 เถรคณาจารย์ทางด้านวิทยาคมที่มีความเชียวชาญทางด้านว่านนานาชนิดที่มาจัดสร้างเป็นวัตถุมงคลให้กับศิษย์ไปใช้ป้องกันคุณไสย์และสัตว์มีเขี้ยวงา

ประวัติ
วัดหนองตาโชติ สร้างขึ้นตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2460 มีนามตามชื่อบ้าน โดยมีนายจันทร์ อินปาน เป็นผู้นำในการสร้างวัด และนายเชย นางเล็ก อ่อนบุญเป็นผู้บริจาคที่ดินในการจัดสร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2497
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มมีที่นาล้อมรอบ อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีอุโบสถกว้าง 18 เมตรยาว 20 เมตร สร้าง พ.ศ. 2507 ศาลาการเปรียญกว้าง 18.50 เมตร ยาว 36 เมตร

ที่ตั้ง
วัดหนองตาโชติ ตั้งอยู่ชนบทเป็นที่ราบลุ่มมีที่นาล้อมรอบ มีที่ดินตั้งวัด จำนวน 12 ไร่ 2 ตารางวา ทิศเหนือติดกับคลองสาธารณะที่เชื่อมระหว่างบ้านสวนกับอำเภอศรีสำโรง ทิศตะวันออกติดกับโรงเรียนวัดหนองตาโชติ ด้านทิศใต้ติดกับถนนสาธารณะและสถานีอนามัย ทิศตะวันตกหมู่บ้าน
ลำดับเจ้าอาวาส
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background:#f9f9f9 ; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan = 7 bgcolor=#e0951d| ลำดับเจ้าอาวาสวัดหนองตาโชติ ต.วังทองแดง อ.เมืองสุโขทัย จ.สุโขทัย 
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ที่|| width="225"| รายนาม/สมณศักดิ์ ||width="250"| ตำแหน่ง|| width="80"| เริ่มวาระ|| width="80"|สิ้นสุดวาระ || width="95" | หมายเหตุ|
|
|-
| 1 || พระครูประโชติสันติธรรม (ประเสริฐ จิตฺตสนฺโต) |||พระอุปัชฌาย์,อดีตเจ้าคณะตำบลวังทองแดง ||พ.ศ. 2495 || พ.ศ. 2538 || เกจิสุโขทัย 
|
|-
| 2 || พระครูพิพิธพัฒนวิธาน (ออด
ง ||พ.ศ. 2495 || พ.ศ. 2538 || เกจิสุโขทัย 
|
|-
| 2 || พระครูพิพิธพัฒนวิธาน (ออด กวิวํโส) |||พระอุปัชฌาย์,เจ้าคณะตำบลวังทองแดง ||พ.ศ. 2538 || ปัจจุบัน 
|
|
|}
วิลเลียม แชตเนอร์
วิลเลียม แชตเนอร์ ( ) เกิดเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1931 รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา เป็นนักแสดง ศิลปินเพลง และนักเขียน มีชื่อเสียงจากการเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมในบทบาท เจมส์ ที. เคิร์ก กัปตันแห่งยานยูเอสเอส เอ็นเตอร์ไพรส์ ในซีรีส์ทางโทรทัศน์แนวนวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง Star Trek ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 ถึง 1969, เรื่อง Star Trek: The Animated Series และภาพยนตร์ภาคต่อของ Star Trek จำนวน 7 ภาค เขายังเขยีนหนังสือหลายเล่มที่เกี่ยวกับการได้รับบทบาทเป็นกัปตันเคิร์ก และการเป็นส่วนหนึ่งของทีมเรื่อง Star Trek และได้ร่วมเขียนนวนิยายในจักรวาลของสตาร์เทร็กหลายเล่ม เขายังเขียนหนังสือชุดแนวนวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง TekWar ซึ่งต่อมาถูกดัดแปลงเป็นรายการโทรทัศน์
ส่วนบทบาทอื่น แชตเนอร์ได้รับเป็นตำรวจในเรื่อง T. J. Hooker จากปี ค.ศ. 1982 ถึง 1986 เขายังทำงานเป็นนักดนตรี นักประพันธ์ โปรดิวเซอร์ ผู้กำกับ และคนดังนักขายของ และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ถึง 2008 เขาแสดงในบทเดนนี เครน ในซีรีส์ทางโทรทัศน์แนวดราม่า เรื่อง The Practice และส่วนต่อยอด Boston Legal ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลเอมมี่ และรางวัลลูกโลกทองคำ

อ้างอิง
โปร์ตู
โปร์ตู ( ) หรือ โอพอร์โต ( ) เป็นเมืองใหญ่อันดับสอง ของประเทศโปรตุเกส ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโดรูทางตอนเหนือของประเทศ และเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางเก่าแก่ของยุโรป นอกจากนี้โปร์ตูยังได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี ค.ศ. 1996 ปัจจุบันเป็นเมืองท่าที่มีชื่อเสียง อีกทั้งไวน์จากโปร์ตูเป็นที่รู้จักอย่างมาก

คำว่า โปร์ตู ในภาษาโปรตุเกส หมายถึง ท่าเรือ
Porto-Douroufer-12-Portweinlager-2011-gje.jpg
Porto-244-Douroufer-2011-gje.jpg
Sé do Porto.jpg|มหาวิหารโปร์ตู
Porto-262-beim Hotel da Bolsa-2011-gje.jpg
Porto-Almeida Garret-10-2011-gje.jpg
Porto-Igreja dos Clerigos-04-2011-gje.jpg
Porto-284-Schuhputzer-2011-gje.jpg
Porto-Cais da Ribeira-06-2011-gje.jpg
Porto-Sandeman-28-Kais nachts-2011-gje.jpg

แหล่งข้อมูลอื่น

*Porto photoblog from bRaNdSboRg.CoM
พาน
พาน คือภาชนะประเภทถาดที่มีฐานทรงสูง มีลวดลายประดับอย่างวิจิตร มีใช้อย่างแพร่หลายในประเทศไทย ประเทศลาว และประเทศกัมพูชา

พานปกติมีลักษณะกลมและมีหลายขนาด โดยเส้นผ่านศูนย์กลางอยู่ระหว่าง 20 ถึง 50 เซนติเมตร ภายในอาจตื้นหรือลึกก็ได้ พานมักจะทำจากโลหะเช่นทองแดง เงิน ทองเหลือง หรือเหล็กกล้า ปัจจุบันนี้ก็มีการใช้พานที่ทำจากอะลูมิเนียมและพลาสติกชุบเงินหรือชุบทองซึ่งมีน้ำหนักเบากว่า ช่วยลดอาการเมื่อยล้าเมื่อต้องถือไว้นาน ๆ
ประเพณีนิยม
พานเป็นสิ่งสำคัญมากในวัฒนธรรมไทยตามประเพณีดั้งเดิม โดยทั่วไปพานใช้กับการสักการบูชาในพิธีกรรมโดยใส่สิ่งของไว้ในพานแล้ววางตั้งไว้ที่แท่นสักการะ พานก็ยังใช้สำหรับใส่สิ่งของที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง เช่นรัฐธรรมนูญซึ่งเป็นกฎหมายสูงสุด พานยังใช้สำหรับใส่สิ่งของต่าง ๆ อาทิดอกไม้ธูปเทียนในพิธีกรรมของพุทธศาสนา เพื่อถวายสิ่งของนั้นให้พระสงฆ์หรือผู้ที่จะบรรพชาเป็นพระสงฆ์ สำหรับกรณีหลังจะใช้พานใส่จีวรและบริขารต่าง ๆ ในขบวนแห่นาคจากบ้านไปยังวัดด้วย และในพิธีการสู่ขอเจ้าสาวก็จะใช้พานใส่สินสอดทองหมั้นเพื่อมอบแด่ญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าสาว สมัยก่อนเมื่อชาวไทยยังนิยมกินหมากและพลู เครื่องหมากพลูต่าง ๆ จะจัดใส่ไว้ในพานเพื่อต้อนรับแขกที่มาเยี่ยมเยือนเป็นประ
มีตำนานเกี่ยวกับ “นางสงกรานต์ทั้งเจ็ด” กล่าวว่า ท้าวกบิลพรหมจำเป็นต้องตัดเศียรของตนเองเพื่อบูชาธรรมบาลกุมารตามที่ได้สัญญาไว้ แต่มีปัญหาว่าจะนำเศียรที่ตัดไปไว้ที่ใด ถ้าจะตั้งไว้ยังแผ่นดิน ไฟก็จะไหม้โลก ถ้าจะโยนขึ้นไปบนอากาศ ฝนก็จะแล้ง ถ้าจะทิ้งในมหาสมุทร น้ำก็จะแห้ง ท้าวกบิลพรหมจึงตรัสสั่งให้ธิดานำเศียรของตนใส่ไว้ในพาน ทำให้ธิดาสามารถอัญเชิญเศียรท้าวกบิลพรหมเวียนขวารอบเขาพระสุเมรุ แล้วประดิษฐานไว้ในถ้ำในเขาไกรลาศ พิธีกรรมนี้จะกระทำปีละครั้งโดยนางสงกรานต์ทั้งเจ็ด (ผู้เป็นธิดาของท้าวกบิลพรหม) ซึ่งจะผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาทำหน้าที่
ไฟล์:000 Cremation shirt.jpg|บุคคลหนึ่งกำลังถือพาน บนพานมีจีวรเพื่อใช้ในพิธีกรรมทางพุทธศาสนา
ไฟล์:Democracy Monument, Bangkok, Thailand 2006-2.jpg|บนยอดของอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย กรุงเทพมหานคร สร้างขึ้นให้เป็นพานสองชั้นเทินรัฐธรรมนูญจำลอง
ไฟล์:Dedicate to the Buddhist priest.jpg|หญิงชรากำลังถวายสิ่งของในพานแด่พระสงฆ์ ด้านหน้ามีพานใส่สายสิญจน์
ประเด็นอื่น ๆ
* อักษร พ ซึ่งเป็นพยัญชนะไทยตัวที่ 30 ถูกเรียกว่า พ พาน เพื่อสอนให้เด็กรู้จำตัวอักษรไทย
* ที่มาของชื่อ เทือกเขาภูพาน มาจากภาชนะชนิดนี้ เนื่องจากภาพเงาของเทือกเขานี้ราบตรงยอดคล้ายพาน
* พานสองชั้นอาจเรียกว่า พานแว่นฟ้า และมีปรากฏอยู่ในตราแผ่นดินของกัมพูชาด้วย
* ที่มาของชื่อ อำเภอพาน ในจังหวัดเชียงรายนั้น มีที่มาจากคำว่า พราน ซึ่งราษฎรในพื้นที่ออกเสียงตามสำเนียงท้องถิ่นว่า พาน แต่แท้จริงแล้วมิได้เกี่ยวข้องกับพานอันเป็นภาชนะแต่อย่างใด

อ้างอิง
จังหวัดลูซากา
จังหวัดลูซากา ( ) เป็นหนึ่งในเก้าจังหวัดของประเทศแซมเบีย เมืองหลวงของจังหวัดคือ ลูซากา ซึ่งเป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศ

อ้างอิง
จังหวัดลูอันดา
ลูอันดา เป็นจังหวัดของประเทศแองโกลา เดิมมีพื้นที่ 18,835 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 6,945,386 คน จากการสำมะโนประชากรเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2014

นครลูอันดาเป็นเมืองหลวงของจังหวัดและของประเทศแองโกลา ทำหน้าที่เป็นท่าเรือหลัก ศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและความเป็นเมืองของประเทศ และมีพื้นที่ 44.8 ตารางไมล์

ประวัติ

จังหวัดลูอันดาในช่วงก่อนสงครามขยายพื้นที่เพิ่มขึ้นตลอดศตวรรษที่ 20 อันเป็นผลจากการขยายตัวของความเป็นเมืองในแองโกลา ต่อมาในปี ค.ศ. 1980 ได้แบ่งออกเป็นจังหวัดลูอันดาและจังหวัดเบงโก
การปฏิรูปการปกครองในปี ค.ศ. 2011 ได้โอนเขตเทศบาลอีโกโลเอเบงโกและกีซามาจากจังหวัดเบงโกมายังจังหวัดลูอันดา ส่งผลให้จังหวัดลูอันดามีจังหวัดใกล้เคียงสามแห่ง แทนที่จะถูกล้อมรอบโดยจังหวัดเบงโกเพียงแห่งเดียว การปฏิรูปทางการปกครองนี้ทำให้พื้นที่ของจังหวัดลูอันดาเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ โดยก่อนการปรับโครงสร้าง จังหวัดมีพื้นที่ และมีประชากรรายงานไว้ที่ 6,542,942 คนในปี ค.ศ. 2014 ในปี ค.ศ. 2024 จังหวัดได้ถูกปรับลดพื้นที่ลงอีกครั้ง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ (ภาษาโปรตุเกส)
* Angola.uk.org 
* City of Luanda Portal
ปลาค้างคาวดอยอินทนนท์
ปลาค้างคาวดอยอินทนนท์ ( ; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กในอันดับปลาหนังชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae)

ลักษณะ
มีลักษณะที่แตกต่างไปจากปลาหนังชนิดอื่น ๆ ตรงที่ครีบหลังและครีบอกไม่มีก้านแข็ง ลำตัวเรียวยาว หัวและอกแบนราบ มีหนวด 4 คู่ ปากมีขนาดเล็กอยู่ด้านล่าง ครีบอกและริมฝีปากมีลักษณะคล้ายถ้วยดูด ใช้สำหรับดูดเกาะติดกับกรวดหินในน้ำ ครีบหางปลายมนกลม ครีบอกใหญ่ ครีบก้นมีขนาดเล็ก ลำตัวมีสีน้ำตาลอมเขียว หลังมีแต้มสีจาง ๆ กินอาหารจำพวก แมลงน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็ก มีพฤติกรรมวางไข่ใต้ก้อนหิน ไข่มีขนาดเล็ก และคอยดูแลไข่

มีขนาดลำตัวยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร
ที่อยู่
พบได้เพียงแห่งเดียวเท่านั้นในโลก ที่ลำธารน้ำไหลแรงบนทิวเขาอินทนนท์ และอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ โดยจะพบที่ระดับความสูงจากระดับน้ำทะเล 1,200 เมตร

การค้นพบ
ปลาค้างคาวดอยอินทนนท์ ถูกค้นพบและทำการศึกษาโดย ดร.ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ นักมีนวิทยาชาวอเมริกันที่เข้ามาศึกษาพันธุ์สัตว์น้ำในประเทศไทย โดยได้ตัวอย่างมาจากชาวกะเหรี่ยง ที่จับได้จากลำธารบนดอยอ่างกาหรือดอยอินทนนท์ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1928 ต่อมาได้มีการสำรวจพบอีกหลายแห่งตามลำธารที่เป็นสาขาของแม่น้ำปิงในจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งได้ถือเป็นชนิดต้นแบบของปลาสกุลนี้ด้วย
ชื่ออื่น
เป็นปลาที่ถูกใช้ทำเป็นอาหารบริโภคของชาวเขาในท้องถิ่น โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า "แต๊กหิน" หรือ "แม๊ะหิน" เป็นต้น ปัจจุบันมีสถานะใกล้สูญพันธุ์แล้ว เพราะสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงและการที่ถูกจับเป็นจำนวนมาก และถือเป็นปลาน้ำจืดคุ้มครองชนิดหนึ่งของกรมประมงร่วมกับปลาชนิดอื่นอีก 3 ชนิด (ปลาตะพัด (Scleropages formosus), ปลาเสือตอลายใหญ่ (Datnioides pulcher) และ ปลาหมูอารีย์ (Yasuhikotakia sidthimunki))

ปัจจุบันมีความพยายามจากภาครัฐโดย กรมประมง ในการเพาะขยายพันธุ์ ซึ่งจะกระทำได้เฉพาะบนภูเขาสูงเท่านั้น

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลาค้างคาวดอยอินทนนท์