SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
การเมืองสายกลางมูลวิวัติ
การเมืองสายกลางมูลวิวัติ ( ) เป็นแนวคิดที่เกิดขึ้นในโลกตะวันตกในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในตอนแรกมีการกำหนดไว้หลายวิธี แต่ในตอนต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 21 ตำราทางรัฐศาสตร์จำนวนมากทำให้มีการพัฒนามากขึ้น

การเมืองมูลวิวัติ ในที่นี้หมายถึง ความเต็มใจในส่วนของสายกลางที่มีคติมูลวิวัติที่สุดที่จะเรียกร้องให้มีการปฏิรูปสถาบัน การเมืองสายกลาง หมายถึงความเชื่อที่ว่า การแก้ปัญหาของแท้ต้องการสัจนิยมและปฏิบัตินิยม ไม่ใช่แค่ความเพ้อฝันและอารมณ์ ข้อความมูลวิวัติข้อความหนึ่งให้นิยามการเมืองสายกลางมูลวิวัติว่า "อุดมคติที่ปราศจากภาพลวงตา" วลีที่มีพื้นเพมาจาก จอห์น เอฟ. เคนเนดี
การเมืองสายกลางมูลวิวัติได้ยืมความคิดจากฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวา มักจะหลอมรวมเข้าด้วยกัน ส่วนใหญ่สนับสนุนการแก้ปัญหาสังคมด้วยกลไกเศรษฐกิจแบบตลาด ด้วยการกำกับดูแลของรัฐบาลที่เข้มแข็งเพื่อประโยชน์สาธารณะ มีการสนับสนุนสำหรับการมีส่วนร่วมในระดับโลกที่เพิ่มขึ้นและการเติบโตของชนชั้นกลางที่มีอำนาจในประเทศกำลังพัฒนา กลุ่มมูลวิวัติหลายคนทำงานในพรรคการเมืองใหญ่ แต่พวกเขาก็สนับสนุนนักการเมืองอิสระหรือความคิดริเริ่มและผู้สมัครของบุคคลที่สาม
ข้อวิจารณ์ทั่วไปอย่างหนึ่งเกี่ยวกับการยึดอำนาจแบบมูลวิวัติคือนโยบายของตนแตกต่างจากนโยบายการเมืองสายกลางทั่วไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ผู้สังเกตการณ์บางคนมองว่าการเมืองสายกลางมูลวิวัติเป็นหลักในการกระตุ้นการสนทนาและความคิดใหม่ในหมู่ผู้คนและกลุ่มต่างขั้ว

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

องค์กร
* Cape York Institute – Australian think tank
* Demos – U.K. think tank
* New America – U.S. think tank
* No Labels – U.S. political group
* Search for Common Ground – global dialogues
เว็บไซต์แสดงความคิดเห็น
* John Avlon: Featured Columns – จอห์น แอวลอน
* Matt Miller: The Archives – แมตต์ มิลเลอร์
* Michael Lind articles – ไมเคิล ลินด์
* Radical Middle Newsletter – มาร์ก ซาติน
วัดจากแดง
วัดจากแดง เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 6 บ้านวัดจากแดง ตำบลทรงคนอง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระราชวัชรบัณฑิต ในปัจจุบันทางวัดยังได้จัดให้มีการเรียนการสอนเพิ่มขึ้น มีหลักสูตรการศึกษาบาลีใหญ่ ซึ่งเป็นหลักสูตรที่ทางวัดจัดทำขึ้นเพื่อการค้นคว้าพระไตรปิฏก การเรียนพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี และการค้นคว้าคัมภีร์โบราณฉบับต่าง ๆ เป็นอาทิ
ประวัติ
วัดสร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2325 สันนิษฐานว่ามาจากคำว่า จากแดน คือจากคนอพยพมาจากอยุธยา ต่อมาได้เพี้ยนเป็นจากแดง เมื่อสร้างวัดขึ้นแล้วได้ขนานนามตามท้องที่ตั้งวัดสืบต่อมาจนปัจจุบัน วัดจากแดงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2330 เดิมมีคลองอยู่ข้างวัดแต่ต่อมาได้ถมคลองเป็นถนนชื่อ ถนนจากแดง
อาคารเสนาสนะ
วัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 56 ตารางวา แวดล้อมด้วยสวนมะพร้าว ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ทิศตะวันตก ติดกับคลองจากแดง ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ดังนี้ อุโบสถกว้าง 7.75 เมตร ยาว 23.55 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2401 บูรณะ พ.ศ. 2504 หน้าบันประดับด้วยถ้วยชามลายคราม กุฎีสงฆ์ จำนวน 3 หลังเป็นอาคาร ครี่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญกว้าง 10.45 เมตร ยาว 29 เมตร

ในวิหารมี หลวงพ่อหิน ซึ่งขุดพบบริเวณโบสถ์เก่า คาดว่าสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2325 ในด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2524 จนถึงปัจจุบัน
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการสุด
* พระอธิการปั่น
* พระอธิการมอม
* พระอธิการเปลื้อง (พ.ศ. 2475–2480)
* พระอธิการทองอยู่ (พ.ศ. 2481–2489)
* พระอธิการบู่ (พ.ศ. 2490–2494)
* พระอธิการทองคำ (พ.ศ. 2495–2502)
* พระอธิการยุ้ย (พ.ศ. 2503–2508)
* พระอธิการเผือก โสภิโต (พ.ศ. 2509–2520)
* พระอธิการนิตย์ อภิญโท (พ.ศ. 2521–2522)
* พระครูธรรมธรสุมนต์ นนฺทิโก อัครมหาบัณฑิต (พ.ศ. 2523–2562)
* พระราชวัชรบัณฑิต (ธมฺมาลงฺกาโร) พ.ศ. 2563–ปัจจุบัน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
วัดคู่สร้าง
วัดคู่สร้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านวัดคู่สร้าง ตำบลในคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ
วัดคู่สร้างสร้างโดยสองสามีภรรยาชื่อสุดและรอด เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัดเริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2412 ขนานนามวัดว่า วัดสุดรอดศรัทธาธรรม ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น วัดคู่สร้าง เพื่อเป็นเกียรติแก่สองสามีภรรยาผู้สร้าง วัดคู่สร้างได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2510 และได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2513 วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2490 โรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์ เปิดสอนตั้งแต่ พ.ศ. 2515 ยังมีหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล ห้องสมุด และโรงเรียนประชาบาลตั้งอยู่ในวัด วัดคู่สร้างยังได้รับวัดพัฒนาตัวอย่างและอุทยานศึกษา เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระมงคลญาณวิกรม (บัญญัติ โชติธมฺโม)
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการลำเจียก พ.ศ. 2412–2419
* พระอธิการแจง พ.ศ. 2420–2426
* พระอธิการปลั่ง พ.ศ. 2427–2434
* พระอธิการสอน พ.ศ. 2435–2439
* พระอธิการฟู พ.ศ. 2440–2446
* พระอธิการซุ้ย พ.ศ. 2447–2451
* พระอธิการขำ พ.ศ. 2452–2459
* พระอธิการศรี พ.ศ. 2460–2469
* พระครูศาสตร์ พ.ศ. 2470–2489
* พระครูใบฏิกาประยงค์ พ.ศ. 2490–2499 
* พระมงคลญาณวิกรม (บัญญัติ โชติธมฺโม) พ.ศ.2499-2567
* พระครูอาทรสีลคุณ (ชาตรี สีลชาโต)เจ้าอาวาส พ.ศ.2567-ปัจจุบัน

อ้างอิง
แกงแค
แกงแค ภาษาล้านนาว่า แก๋งแค ( ) เป็นอาหารไทยภาคเหนือ ประเภทแกง อาจกินกับข้าวสวย หรือข้าวเหนียว ทางภาคเหนือใช้ผักท้องถิ่นหรือตามฤดูกาล ไม่นิยมใช้ผักที่มีเมือกลื่นหรือเปื่อยง่ายมาทำ แกงแคจะเติมน้ำเล็กน้อยเพราะมีน้ำจากผักอยู่แล้ว จะเรียกชื่อแกงแคตามชนิดของเนื้อสัตว์ที่นำมาเป็นส่วนผสมนั้น เช่น แกงแคไก่ แกงแคกบ แกงแคจิ๊นงัว แกงแคปลาแห้ง
ส่วนผสม
แกงแคใช้เครื่องปรุงเป็นสารพัดผัก เช่น ตำลึง ชะพลู ชะอม เสลดพังพอนตัวเมีย (ลิ้นเขียด) ผักชีฝรั่ง ดอกแค ยอดคูน ผักคราดหัวแหวน ยอดดีปลี มารวมทำเป็นแกง ใส่เนื้อย่าง เช่น วัว ควาย หรือหมู ไก่ กบ หรือใช้เนื้อตากแห้ง ปลาแห้ง ปรุงรสด้วยน้ำพริก ซึ่งประกอบด้วย พริกแห้ง ข่าหั่น ขมิ้น ตะไคร้ซอย กระเทียมแกะเปลือก หอมแดงปอกเปลือก กะปิแกง เกลือเม็ด ปลาร้าสับเล็กน้อย นำมาโขลกให้ละเอียด แกงแคมีน้ำพอขลุกขลิก มีรสเผ็ด หวาน เค็ม ที่เกิดจากการปรุงน้ำปลา ส่วนความหวานได้จากน้ำของผัก หอมมะแขว่น รสชาติไม่จัด
แกงแคอาจแกงในลักษณะแห้ง เรียกว่า คั่วแค หรืออาจเติมข้าวคั่วและห่อใบตองแล้วนำไปนึ่ง เรียกว่า ห่อนึ่งแค หากแกงแคเหลือ อาจไปรวมกับแกงอื่น เช่น แกงฮังเล แกงอ่อม เติมหน่อไม้ดอง วุ้นเส้น และผักอื่นอีก ก็สามารถเป็นแกงโฮะอีกอย่าง

สิ่งสืบเนื่อง
ด้วยลักษณะของแกงแคที่นำผักหลากชนิดมารวมกัน จึงมีการเรียกหมู่บ้านที่มีคนหลากหลายชาติพันธุ์ ว่า บ้านแกงแค หรือคำว่า ธัมม์แกงแค มีความหมายถึง คัมภีร์ที่มีการรวมเอา หลากหลายเรื่องเข้ามารวมเป็นไม้ประกับธัมม์เดียวกัน โดยธัมม์แกงแคมักเป็นธัมม์ชะตา เช่น ธัมม์ประจำวันเกิด เดือนเกิด ปีเกิด ที่นำมาถวายพระเป็นต้น ขณะที่โดยปกติจะแยกเป็นแต่ละเรื่องแต่เป็นหลายผูก

อ้างอิง
แกงโฮะ
แกงโฮะ หรือ คั่วโฮะ เป็นอาหารไทยภาคเหนือ โดยคำว่า โฮะ แปลว่า รวม เป็นอาหารที่นำเอาอาหารหลาย ๆ อย่างมารวมกัน แต่เดิมทำจากอาหารที่เหลือหลายอย่าง แล้วมาปรุงรสตามชอบ แต่ปัจจุบันนิยมใช้ของสดในการปรุงและใช้แกงฮังเลเป็นเครื่องปรุง
แกงโฮะอาจมีที่มาจากแกงฮินเลหรือแกงฮังเลของพม่า คาดว่าเกิดที่วัด เนื่องจากในเทศกาลสำคัญทางศาสนา เช่น วันเข้าพรรษา วันออกพรรษา วันสงกรานต์ ชาวบ้านจะนำอาหารมาถวายพระเป็นจำนวนมาก ทำให้พระฉันไม่หมด และในสมัยก่อนไม่มีตู้เย็น จะปล่อยให้เสียก็เสียดาย แล้วอาหารที่นำมาถวายก็เป็นอาหารดี อย่าง ห่อนึ่ง หมูปิ้ง หมูทอด แกงอ่อม ลาบ แคบหมู และอาจมีแกงใส่กะทิบ้าง ลูกวัดจึงนำอาหารเหล่านั้นมาโฮะ เติมน้ำแล้วเทน้ำออกเพื่อล้างความบูดออกบ้าง จากนั้นขึ้นตั้งไฟหรือผัดในน้ำมัน เติมเกลือ น้ำปลา พริกสด หรือพริกขี้หนู ปรุงรสตามชอบเติมวัตถุดิบเพิ่ม เช่น วุ้นเส้น หน่อไม้ และแต่งกลิ่นโดยใส่ใบมะกรูด ตะไคร้
ในปัจจุบัน แกงโฮะที่ปรุงใหม่ ไม่ได้ใช้ของเหลือมาทำ จะใช้เนื้อหมูติดมันและผักต่าง ๆ เช่น ผักกาดขาว กะหล่ำปลี ถั่วฝักยาว ผักตำลึง หน่อไม้ดอง วุ้นเส้น มะเขือ ใบมะกรูด ปรุงรสด้วยน้ำพริกที่ประกอบด้วยพริกสด หัวหอม กระเทียม เกลือ กะปิ โขลกเข้าด้วยกันให้ละเอียด นำเครื่องปรุงต่าง ๆ มาผัด แล้วใส่ผัก เติมน้ำพอสมควร เคี่ยวให้แห้ง ใส่วุ้นเส้น โรยพริกขี้หนูและใบมะกรูด

อ้างอิง
วัดฉิมพลีสุทธาวาส
วัดฉิมพลีสุทธาวาส คนมอญเรียกวัดนี้ว่า เพี้ยะโต้ เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านลัดเกร็ด ตำบลเกาะเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีปูชนีย์วัตถุที่สำคัญ คือ อุโบสถขนาดเล็กแต่มีความงดงามเป็นเลิศ มีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองและเจดีย์องค์เล็ก 4 องค์ล้อมเจดีย์องค์ใหญ่
ประวัติ
วัดฉิมพลีสุทธาวาสสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา ในนาม วัดป่าฝ้าย ถูกทิ้งร้างไปพร้อมกับวัดป่าเลไลยก์ที่อยู่ติดกัน จากนั้นสันนิษฐานว่าพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยได้ทรงบูรณปฏิสังขรณ์และพระราชทานนามใหม่ว่า วัดฉิมพลีเนื่องจากพระนามเดิมของรัชกาลที่ 2 คือ เจ้าฟ้าชายฉิมและตราพระราชลัญจกรของพระองค์เป็นรูปครุฑส่วนคำว่า สุทธาวาส ที่พ่วงท้ายนั้นคล้ายชื่อเดิมของวัดสุทัศน์คือ วัดมหาสุทธาวาส ซึ่งเป็นวัดที่รัชกาลที่ 2 ทรงทำนุบำรุง
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถขึ้นชื่อว่างดงามที่สุดในจังหวัดนนทบุรี เป็นโบสถ์แบบมหาอุดที่ยังรักษาสถาปัตยกรรมแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยาไว้ได้มาก มีขนาด 5 ห้อง หน้าบันจำหลักไม้เป็นรูปเทพทรงราชรถล้อม รอบด้วยลายดอกไม้ ยอดมณฑป ซุ้มประตูและซุ้มหน้าต่างเป็นแบบหน้านาง ฐานพระอุโบสถโค้งแบบเรือสำเภา มีพระประธานและพระพุทธรูปทรงเครื่องน้อยแบบอยุธยา แต่ได้ถูกคนร้ายลักลอบขโมยไปทั้งสององค์

เจดีย์ตั้งอยู่ด้านเหนือพระอุโบสถ เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสององค์ใหญ่โดยมีเจดีย์องค์เล็กอีก 4 องค์ล้อมรอบทั้งหมด นอกจากนี้ยังมีตุ๊กตาจีนขนาดใหญ่ตั้งอยู่ข้างประตูกำแพงพระอุโบสถ ใบเสมาทำจากหินชนวนที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในปากเกร็ด บานประตูเขียนลายทองรดน้ำภาพเสี้ยวกาง

อ้างอิง
วัดกลางเกร็ด
วัดกลางเกร็ด เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านปากด่าน ตำบลบางตลาด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี อยู่ในพื้นที่ราบลุ่มริมแม่น้ำลัดเกร็ด ไม่ไกลจากวัดสนามเหนือ
ประวัติ
วัดสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย สันนิษฐานว่าวัดนี้น่าจะสร้างขึ้นมาตั้งแต่ครั้งที่สมเด็จพระที่นั่งท้ายสระทรงโปรดฯ ให้ขุดคลองลัดนี้ในสมัยอยุธยา พม่ายึดเมืองนนทบุรีได้และมาตั้งค่ายอยู่ที่หลังวัดกลางเกร็ด เพื่อรวบรวมพลไปตีกรุงศรีอยุธยา เมื่อกรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่า เมื่อ พ.ศ. 2310 พม่าได้มายึดด่านปากเกร็ดเป็นด่านตรวจจับคนไทยที่ผ่านด่านนี้ วัดกลางเกร็ดจึงถูกทิ้งร้างไประยะหนึ่ง จนสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงโปรดเกล้าฯ ให้คนมอญตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านปากเกร็ดใกล้ด่านปากเกร็ด วัดกลางเกร็ดจึงได้รับการดูแลจากคนมอญ ต่อมาคนไทยได้เข้ามาทำหน้าที่รักษาด่านและมาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านปากด่านบริเวณปากคลองลัดเกล็ดด้านใต้จำนวนมาก ได้ร่วมกันปฏิสังขรณ์และท
นอยู่ที่บ้านปากด่านบริเวณปากคลองลัดเกล็ดด้านใต้จำนวนมาก ได้ร่วมกันปฏิสังขรณ์และทำบุญที่วัด จึงมีคนไทยมากกว่าคนมอญ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2332
อาคารเสนาสนะและโบราณวัตถุ
พระอุโบสถมีหน้าบันไม้แกะสลักลายก้านขด พระประธานที่อยู่ภายในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยที่มีขนาดหน้าตัก 3 ศอกคืบ มีหอไตรกลางน้ำฝีมือช่างท้องถิ่น พระพุทธรูปสำคัญของวัด คือ พระพุทธไสยาสน์ หรือ หลวงพ่อพระนอน เดิมประดิษฐานอยู่กลางแจ้ง เป็นพระพุทธรูปเก่าไม่ปรากฏว่าสร้างในสมัยใด ต่อมาชำรุดทรุดโทรมมากจึงได้มีการบูรณะขึ้นใหม่ทั้งองค์ พระพุทธไสยาสน์องค์ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ในวิหาร ประทับนอนสีหไสยาสน์ พระพาทาและพระกรพับขึ้นตั้งรับพระเศียรอยู่หน้าพระเขนย พระหัตถ์ขวารองรับพระเศียรอยู่บนพระเขนย กลวงฝ่าพระบาทมีรูปจักร

อ้างอิง
วัดนิมมานรดี
วัดนิมมานรดี [นิม-มาน-นอ-ระ-ดี] หรือชาวบ้านเรียก วัดบางแค เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ติดคลองภาษีเจริญ แขวงบางหว้า เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ 19 ไร่ 84 ตารางวา วัดนิมมานรดีได้ให้โรงเรียนประชาบาลของทางราชการซึ่งตั้งอยู่ในที่ดินของวัด คือ โรงเรียนวัดนิมมานรดี สังกัดกรุงเทพมหานคร บริเวณวัดอยู่ใกล้กับตลาดน้ำวัดนิมมานรดี

ประวัติ
วัดสร้างขึ้นในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น รัชกาลที่ 1 ประมาณปี พ.ศ. 2350 ในชื่อ วัดบางแค ยังมีหลักฐานปรากฏกล่าวถึงวัดนี้ในจดหมายเหตุ รัชกาลที่ 2 กล่าวถึงการแต่งตั้งพระคณาจารย์จำนวน 71 รูป หนึ่งในนั้นคือ พระอาจารย์เกษ วัดบางแค
ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ก็ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์วัดครั้งใหญ่ โดยผู้ที่เป็นกำลังสำคัญสนับสนุนทุนทรัพย์ในการบูรณะก็คือ ขุนตาลวโนชากร (นิ่ม เสนะวัต) และภรรยาชื่อดี และได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดนิมมานรดี อันหมายถึง สวรรค์ชั้นที่ 5 วัดนิมมานรดีได้เปิดทำการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมและบาลี แผนกธรรมได้เปิดทำการสอนมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2482 ได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่ ได้รับพระราชทานครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และได้พระราชทานพระปรมาภิไธยย่อ ภ.ป.ร. ประดิษฐานที่หน้าบันพระอุโบสถ ปี พ.ศ. 2528 ได้รับสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
พระอุโบสถประดิษฐาน หลวงพ่อเกศจำปาศรี พระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างด้วยโลหะทองเหลืองผสมลงรักปิดทอง พระพุทธรูปองค์นี้มีประวัติ โดยเมื่อปี 2508 ได้เกิดเหตุการณ์โบสถ์พังทลายลงมา แต่ปรากฏว่าองค์หลวงพ่อไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ ภายในวัดยังมีองค์เจ้าแม่กวนอิมองค์ใหญ่ และพระสังกัจจายน์ อยู่บริเวณด้านตรงข้ามกับอุโบสถ

อ้างอิง
วัดนางชีโชติการาม
วัดนางชีโชติการาม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ทางวัดยังมีงานบุญประเพณี เรียกว่า งานชักพระวัดนางชี หรือ งานแห่พระบรมสารีริกธาตุ
ประวัติ
สันนิษฐานว่าสร้างวัดในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง ตามตำนานเล่าว่า เจ้าพระยาพิชิตชัยมนตรี พระยาฤๅชัยณรงค์ และออกหลวงเสนาสุนทร ได้ร่วมกันสร้างขึ้น สาเหตุของการสร้างเนื่องจาก แม่อิ่มซึ่งเป็นลูกสาวของเจ้าพระยาพิชิตชัยมนตรีป่วยโดยไม่รู้สาเหตุ เจ้าพระยาพิชิตชัยมนตรีฝันเห็นชีปะขาวบอกว่า ให้บนหากลูกสาวบวชชีจะหาย จนเมื่อแม่อิ่มหายป่วย จึงได้แก้บนโดยให้ลูกสาวบวชชี พร้อมกับสร้างวัดนี้ วัดนี้ก็ได้กลายเป็นวัดร้างในแผ่นดินของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ
จนเมื่อสมัยรัชกาลที่ 1 พระยาโชฎึกราชเศรษฐี (เถียน) พ่อค้าชาวจีนที่มาทำการค้าขายและอาศัยอยู่ในแผ่นดินสยาม มีความศรัทธาต้องการบูรณปฏิสังขรณ์วัดนางชี รูปแบบศิลปกรรมของวัดจึงมีลักษณะจีน เมื่อสร้างเสร็จได้ถวายเป็นพระอารามหลวง พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก พระราชทานพระนามว่า วัดนางชีโชติการาม ต่อมาสมัยรัชกาลที่ 3 พระยาราชานุชิต (จ๋อง) ได้บูรณปฏิสังขรณ์วัดอีกครั้ง โดยรื้อของเก่าแล้วสร้างใหม่ โดยเฉพาะหลังคาพระอุโบสถ ไม่มีช่อฟ้าใบระกา และหางหงส์ ซึ่งเป็นศิลปะแบบพระราชนิยมในรัชกาลที่ 3

พ.ศ. 2556 สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ได้ร่วมกับทางวัดจัดทำโครงการบูรณปฏิสังขรณ์ และ พ.ศ. 2558 เริ่มบูรณปฏิสังขรณ์พระอุโบสถ พระปรางค์ และซุ้มพระป่าเลไลย์
ปูชนียวัตถุ
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระบรมสารีริกธาตุ และพระอรหันตธาตุ ซึ่งบรรจุในผอบแก้วประดิษฐาน ณ มณฑปที่จัดทำเป็นพิเศษ ประดิษฐานที่วัดเมื่อปี พ.ศ. 2082 โดยแม่ชีอิ่มจึงได้ทูลเชิญเสด็จบรรจุในผอบแก้ว และประดิษฐานไว้ ณ วัดนางชี หลังจากที่ได้อัญเชิญมาทางแถบเมืองธนบุรียังเป็นป่าทึบแต่เรือล่ม

งานชักพระ
ทางวัดจะจัดให้มีงานสรงน้ำพระบรมสารีริกธาตุ ในวันแรม 2 ค่ำ เดือน 12 ของทุกปี (ระหว่างวันที่ 12–14 พฤศจิกายน) เรียกว่า งานชักพระวัดนางชี หรือ งานแห่พระบรมสารีริกธาตุ เป็นงานบุญประเพณีของวัดนางชี ที่ถือปฏิบัติกันมาเป็นเวลาช้านาน พบหลักฐานในหนังสือพิมพ์ บางกอกรีคอร์เดอร์ พิมพ์ พ.ศ. 2408 ว่ามีผู้ร่วมงานชักพระวัดนางชีถึง 5000 คน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง
งานชักพระที่นี่ถือเป็นแห่งเดียวที่จัดขึ้นในกรุงเทพ โดยจะอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุ และพระธาตุสาวก ขึ้นประดิษฐานบนบุษบกที่ตั้งอยู่ในเรือ แล้วชักแห่จากท่าน้ำหน้าวัดนางชี ไปตามคลองด่าน จนถึงวัดไก่เตี้ย เขตตลิ่งชัน แล้วหยุดขบวน ขึ้นเลี้ยงพระเพลที่วัด เลี้ยวขวาเลียบมาตามลำน้ำเจ้าพระยา แล้วกลับไปยังวัดนางชีตามเดิม

ระเบียงภาพ
ไฟล์:พระอุโบสถวัดนางชีโชติการาม.jpg|พระอุโบสถ
ไฟล์:ภายในพระอุโบสถวัดนางชีโชติการาม.jpg|ภายในพระอุโบสถ
ไฟล์:พระพุทธไสยาสน์วัดนางชีโชติการาม.jpg|พระพุทธไสยาสน์หลังพระประธาน
ไฟล์:พระวิหารวัดนางชีโชติการาม.jpg|พระวิหาร
ไฟล์:ภายในพระวิหารวัดนางชีโชติการาม.jpg|ภายในพระวิหาร
ไฟล์:เจดีย์ประธานวัดนางชีโชติการาม.jpg|เจดีย์ประธานทรงปรางค์
ไฟล์:หน้าบันพระอุโบสถวัดนางชีโชติการาม.jpg|หน้าบันพระอุโบสถ
ไฟล์:หน้าบันพระวิหารวัดนางชีโชติการาม.jpg|หน้าบันพระวิหาร

อ้างอิง
ฟาร์มสัตว์
ฟาร์มสัตว์ ( ; ) เป็นอาณาบริเวณพื้นดิน ตลอดจนสิ่งปลูกสร้างทั้งหลาย ซึ่งมีวัตถุประสงค์เป็นหลักเพื่อใช้เลี้ยงปศุสัตว์ (ranching) เช่น วัวและแกะ คำว่า ranch มักใช้กับการเลี้ยงปศุสัตว์ในประเทศเม็กซิโก ภาคตะวันตกของสหรัฐและแคนาดา แม้มีฟาร์มสัตว์นี้อยู่ที่อื่นด้วย ปศุสัตว์ที่พบน้อยกว่าเช่น ม้า กวางเอลก์ ควายไบซันอเมริกัน หรือนกกระจอกเทศ นกอีมูและอัลปากา
ฟาร์มสัตว์โดยทั่วไปเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ แต่ที่จริงมีขนาดเท่าใดก็ได้ ในภาคตะวันตกของสหรัฐ ฟาร์มสัตว์จำนวนมากเป็นที่ดินที่เอกชนเป็นเจ้าของร่วมกับการเช่าที่ดินภายใต้การควบคุมของสำนักจัดการที่ดินหรือการป่าไม้สหรัฐ ถ้าฟาร์มสัตว์นั้นมีที่ดินเพาะปลูกได้หรือมีชลประทานด้วย อาจมีการกสิกรรม ปลูกพืชสำหรับให้อาหารสัตว์ด้วย
วัดบางไส้ไก่
วัดบางไส้ไก่ หรือ วัดลาว เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางไส้ไก่ ในแขวงหิรัญรูจี เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร
วัดสร้างขึ้นในสมัยธนบุรีเมื่อ พ.ศ. 2320 โดยพระเจ้านันทเสนและพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4 พระราชโอรสในพระเจ้าสิริบุญสาร (พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 3) ผู้ครองนครเวียงจันทน์ เมื่อถูกนำมาเป็นตัวประกัน โดยสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) เป็นผู้กรีธาทัพไปตีนครเวียงจันทน์ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้ครัวลาวตั้งถิ่นฐานหลายแห่งในพระนคร ได้สร้างวัดขึ้นเพื่อคนลาวในบริเวณนั้นได้ใช้ทำบุญ มีเรื่องเล่าว่า การสร้างวัดแห่งนี้เกือบไม่สำเร็จ เพราะผู้สร้างวัดพี่น้องเกิดการแย่งถุงเงินสร้างวัด จนในที่สุดผู้น้องแย่งถุงเงินไปสร้างวัดอื่น ต่อมามีเศรษฐีใจบุญชื่อ ยายชื่น ได้ให้ความอุปถัมน์สร้างวัดจนเสร็จ สมัยหนึ่ง วัดลาวมีชื
มีเศรษฐีใจบุญชื่อ ยายชื่น ได้ให้ความอุปถัมน์สร้างวัดจนเสร็จ สมัยหนึ่ง วัดลาวมีชื่อว่า วัดราษฏร์ศรัทธาธรรม ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น วัดคลองบางไส้ไก่ ตามชื่อคลองที่ไหลผ่านวัด (ซึ่งเพี้ยนมาจาก "คลองสาวกลาย" หรือ "คลองสะก่าย") วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ปี พ.ศ. 2433
พระประธานประดิษฐานในอุโบสถ มีพระนามว่า หลวงพ่อศรีเวียง เป็นพระพุทธรูปปางศรีวิชัย วัดมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์คือ ศาลพ่อปู่-พ่อตา ท้าวนนทะเสน-ท้าวอินทะเสน ปี พ.ศ. 2566 เจ้าอาวาสได้แก่พระครูจินดาสุตานุวัตร ประธานมูลนิธิกลุ่มแสงเทียน

อ้างอิง
วัดกองแก้ว (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดกองแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านวัดกองแก้ว ตำบลบางยอ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 22 ตารางวา

ประวัติ
วัดกองแก้ว สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2242 ถือเป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุดในบางกะเจ้า ผู้ที่นำการสร้างวัดคือ พระภิกษุแก้ว ชาวบ้านเรียกวัดนี้อีกชื่อหนึ่งว่า วัดแก้วฟ้า ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2243 ในด้านการศึกษา ยังมีโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2526
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
ในยุคกรุงศรีอยุธยาสันนิษฐานว่า มีอาคารเสนาสนะ เช่น พระอุโบสถหลังเก่า มีรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยา หลังคาไม่มีการลดหลั่น แต่มีเพิงหน้าหลัง ไม่มีซุ้มประตูหน้าต่าง หรือลวดลายประกอบ ดูจากแผ่นอิฐและเนื้ออิฐคาดว่ามาจากเมืองเก่าอยุธยา ส่วนเจดีย์ทรงเหลี่ยม ย่อมุมสิบสอง (ปัจจุบันไม่เหลือให้เห็นแล้ว) น่าจะสร้างขึ้นในช่วงรัตนโกสินทร์ ในสมัยรัชกาลที่ 2 จากชาวรามัญที่อพยพเข้ามาอยู่ปทุมธานีและที่เมืองพระประแดง
ช่วงที่พระครูวิบูลย์ธรรมคุต (อุปัชฌาย์ต่วน) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ได้สร้างอาคารเสนาสนะจัดวางแนวกุฏิสงฆ์ล้อมรอบหอสวดมนต์ ซึ่งยังคงเห็นในปัจจุบัน กุฏิสงฆ์ล้อมรอบหอสวดมนต์มีชานเดินรอบ (ปัจจุบันนี้ไม่มีให้เห็นแล้ว) ปัจจุบันมีกุฏิสงฆ์ 9 หลัง

พระประธานมีนามว่า พระพุทธชินศรีรัตนมหามุนีตรีโลกเชษฐ์ (หลวงพ่อใหญ่) วัดมีศาลาการเปรียญ เป็นอาคารแฝดไม้สักทรงไทย ภายในมีธรรมาสน์สมัยอยุธยา ภาพจิตรกรรมฝาผนัง ภาพไตรภูมิ ภาพทศชาติ และภาพพุทธประวัติ มณฑป ที่ประดิษฐานพระพุทธรูป รอยพระพุทธบาทและรูปเหมือนอดีตเจ้าอาวาส มีหอสวดมนต์ หอฉัน เป็นอาคารทรงไทยใต้ถุนสูง
รายนามเจ้าอาวาส
* เจ้าอธิการแก้ว
* พระครูปลัดเลื่อม
* พระครูวิบูลย์ธรรมคุต (ต่วน)
* พระอธิการพูน
* พระอธิการเสงี่ยม
* พระครูอุทัยรัตนวิมล (รังสรรค์ อุทโย)
* พระสมุห์บุญปลอด ปโยโค

อ้างอิง
วัดครุนอก
วัดครุนอก เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านวัดครุนอก ตำบลบางครุ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดเนื้อที่ประมาณ 16 ไร่ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูโสภณวัชรปราการ (สุรพล กนฺตจารี)
ประวัติ
วัดครุนอก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2359 โดยมีพระยาไม่ปรากฏนามท่านหนึ่งเป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ตั้งชื่อวัดว่า วัดครุนอก เพราะวัดตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาตรงปากคลองบางครุ แต่ยังมีวัดอีกแห่งชื่อ วัดครุใน เพราะตั้งอยู่ในคลอง วัดครุนอกได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 ภายในบริเวณวัดมีพระอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และโรงเรียนวัดครุนอก ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2491 นอกจากนี้ยังจัดสอนและเลี้ยงเด็กก่อนเกณฑ์ ตั้งหน่วย อ.ป.ต. และอุปถัมภ์โรงเรียนประชาบาลที่ตั้งอยู่ในวัดด้วย
พ.ศ. 2555 พื้นวิหารชำรุด เสาพัง โครงหลังคาใบระกาแตกหักลงมา ได้มีการพระพุทธ 5 องค์ ที่ประดิษฐานในวิหารออก ขณะที่ยกพระหลวงพ่อโตกับพระศรีอริยเมตไตรย ได้พบพระสมเด็จไหลออกมาจากตัวองค์พระ เชื่อว่าเป็นพระสมเด็จที่พระครูพิสณฑ์นวการ หรือ หลวงพ่อคลี่ เจ้าอาวาสปี พ.ศ. 2500 เก็บเอาไว้

อ้างอิง
วัดบางขมิ้น
วัดบางขมิ้น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 บ้านบางขมิ้น ตำบลบางยอ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ปัจจุบันมีเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 27 ตารางวา ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา
วัดบางขมิ้นสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2369 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2491 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2496 เดิมวัดไม่ได้อยู่ติดริมแม่น้ำเจ้าพระยา ต่อมาน้ำได้เซาะตลิ่งพื้นที่ของชาวบ้านพังลงแม่น้ำหมดจนมาถึงพื้นที่ของวัด จนอุโบสถหลังเก่า (คาดว่าสร้างสมัยรัชกาลที่ 3) พังลงแม่น้ำ พระครูคำ ปุญฺญาโส เจ้าอาวาสขณะนั้นจึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ทางด้านหลังวัด ต่อมาได้สร้างศาลาโรงครัวริมแม่น้ำเจ้าพระยา หอสวดมนต์สร้าง พ.ศ. 2469 ต่อมาได้รื้อสร้างใหม่ โดยสร้างเป็น 3 ชั้น ชั้นแรกเป็นหอฉัน ชั้นที่ 2 เป็นหอสวดมนต์ ชั้นที่ 3 เป็นหอปริยัติธรรม เมื่อ พ.ศ. 2549 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 กุฏิสงฆ์มี 8 หลัง เป็นทรงไทย
ในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน พระพุทธรูปปางมารวิชัยหน้าตัก 60 นิ้ว และอีกองค์หนึ่งหน้าตัก 30 นิ้ว พร้อมด้วยอัครสาวก ทางด้านการศึกษามีการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกธรรมและได้จัดสร้างโรงเรียนประชาบาล

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการหรั่ง
* พระครูคำ ปุญฺญาโส 
* พระครูถาวรสมุทรกิจ (บุญมาวุฑฺฒิธมฺโม) 
* พระครูสมุทรญาณวัฒน์ (สมพิศ ติกฺขญาโณ)

อ้างอิง
วัดกองแก้ว
วัดกองแก้ว อาจหมายถึง
* วัดกองแก้ว อำเภอผาขาว จังหวัดเลย
* วัดกองแก้ว อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
วัดบางขุนเทียนนอก
วัดบางขุนเทียนนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงจอมทอง เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร วัดแห่งนี้สร้างเมื่อราว พ.ศ. 2246 ในช่วงกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย เดิมชื่อ วัดยมโลก ตั้งอยู่บริเวณสามแยกที่คลองบางขุนเทียนบรรจบกับคลองด่าน โดยมีวัดบางขุนเทียนกลางและวัดบางขุนเทียนในตั้งอยู่เรียงกัน
อาคารเสนาสนะและภาพจิตรกรรมฝาผนัง
อุโบสถของวัดมีขนาด 7 ห้อง หลังคาซ้อนชั้น ชั้นลด 3 ชั้น ทั้งด้านหน้าและด้านหลังมีหลังคาบังสาดหรือที่เรียกว่า จันหับ รอบอุโบสถมีกำแพงแก้วล้อมรอบ มีซุ้มประตู 4 ด้าน และมีเจดีย์ทรงปรางค์ประจำมุม องค์เจดีย์มีลักษณะโปร่งเพรียว (คาดว่าสร้างสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น) หน้าบันอุโบสถไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ประดับด้วยเครื่องเคลือบกระเบื้องสีแบบจีน แสดงภาพธรรมชาติ ตามแบบพระราชนิยมในสมัยรัชกาลที่ 3 เสาหลังคาบังสาดประดับบัวหัวเสา ชายคามีคันทวยรับน้ำหนัก ซุ้มประตูประดับปูนปั้น มีลวดลายสอดคล้องกับหน้าบัน อันเป็นศิลปกรรมอย่างเทศ วิหารหลวงพ่อทวด มีรูปหล่อหลวงปู่ทวดขนาดใหญ่ตั้งบนดาดฟ้า
thumb|จิตรกรรมฝาผนังบนบานหน้าต่าง
ภาพจิตรกรรมฝาผนังชำรุดมาก ภาพอยู่เหนือช่องประตูด้านหลังพระประธาน เขียนเรื่องพุทธประวัติ น่าจะเขียนราวรัชกาลที่ 3 ส่วนผนังด้านข้าง ระหว่างช่องหน้าต่า ภาพชำรุดมาก ภาพวาดเหนือช่องหน้าต่าง เป็นภาพวาดกิจของสงฆ์ เชื่อว่าเป็นงานเขียนซ่อมแทนที่จิตรกรรมเดิม มีฝีมือด้อยกว่าภาพพุทธประวัติด้านหลังพระประธาน จุดเด่นที่สำคัญของภาพจิตรกรรมฝาผนัง คือ มีภาพบุรุษกับสตรีคู่กันหลายชาติ ได้แก่ สตรีชาวเกาหลีกับบุรุษชาวอาหรับ, สตรีกับบุรุษชาวดอดชิ (ดัตช์), สตรีชาวไทยกับบุรุษชาวไทย, สตรีชาวลาวยวนกับบุรุษชาวจาม, สตรีชาวกระแชกับบุรุษชาวแอฟริกา, สตรีชาวหุ้ยหุยกับบุรุษชาวแขกปะถ่าน (ปาทาน) และพราหมณ์รามเหศร์กับสตรี

อ้างอิง
วัดบางขุนเทียนใน
วัดบางขุนเทียนใน เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงจอมทอง เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร วัดสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ประมาณ พ.ศ. 2300 เดิมชื่อว่า วัดขนุน น่าจะได้รับการปฏิสังขรณ์ในสมัยรัชกาลที่ 3 และรัชกาลที่ 4

อาคารเสนาสนะและจิตรกรรมฝาผนัง
อาคารเสนาสนะ

พระอุโบสถเป็นทรงไทย หลังคาลดหนึ่งชั้น แต่ละชั้นมีผืนหลังคา 3 ตับ มีเสาพาไลรองรับชายคา เสาพาไลเป็นเสาสี่เหลี่ยมเรียบ ดูค่อนข้างแบบบาง ไม่ประดับบัวหัวเสา เป็นเสาแบบที่นิยมในสมัยรัชกาลที่ 3 กรอบหน้าบันประกอบด้วยช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันปั้นปูนประดับด้วยกระเบื้องสี เป็นลวดลายพรรณพฤกษา พระประธานในโบสถ์ ปางปาลิไลยก์
หน้าอุโบสถมีกำแพงแก้ว มีเจดีย์ทรงเครื่อง 2 องค์ มีเจดีย์ประจำมุมทั้งสี่และซุ้มประตูกำแพงเป็นทรงนาฬิกาฝรั่ง ลักษณะคล้ายกับที่วัดโพธิ์ ประดับลวดลายปูนปั้นลายไม้แบบตะวันตกที่เพี้ยนออกไปทางจีน หอระฆังก่ออิฐถือปูน มีลวดลายปูนปั้นประดับ ส่วนยอดเป็นชั้นรูปดอกบัวตูมลดหลั่นกัน หน้าซุ้มประตูกำแพงแก้วทางด้านข้างของพระอุโบสถมีเจดีย์ทรงเครื่อง

จิตรกรรมฝาผนัง
สันนิษฐานว่าเขียนในสมัยรัชกาลที่ 4 ตอนต้น โดยฝีมือช่างชั้นครู เป็นช่วงสุดท้ายของจิตรกรรมแบบดั้งเดิม ก่อนที่จะได้รับอิทธิพลการเขียนภาพแบบตะวันตก
ภาพจิตรกรรมฝาผนังหน้าพระประธานแสดงเรื่องพุทธประวัติ ตอนมารผจญ มารหลายตนมีใบหน้าเหมือนชนชาติต่าง ๆ ทั้งฝรั่งตะวันตก จีน อาหรับ ผนังเบื้องหลังพระประธาน เขียนภาพพุทธประวัติ ตอนแสดงธรรมโปรดพุทธมารดา และตอนเสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ผนังด้านซ้ายพระประธาน เขียนภาพตอนพิธีอภิเษกสมรส พระเจ้าสุทโธทนะกับพระนางสิริมหามายา ด้านบนเป็นตอนพระนางสิริมหามายาประสูติพระโอรสและต่อเนื่องภาพเป็นพระราชพิธีอภิเษกสมรส เจ้าชายสิทธัตถะกับพระนางยโสธราพิมพา
ถัดมาเป็นภาพตอนออกมหาภิเนษกรมณ์ (ออกบวช) ตอนหลังออกบวช พระสิทธัตถะบำเพ็ญเพียรเพื่อความหลุดพ้น ผนังด้านขวาพระประธาน เป็นเรื่องตอนพระพุทธเจ้าเสวยวิมุติสุขภายหลังการตรัสรู้ในสถานที่ 7 แห่ง แห่งละสัปดาห์ แต่ช่างเขียนได้ย่นย่อเรื่อง ผนังระหว่างช่องหน้าต่างแสดงเรื่องชาดกต่าง ๆ

อ้างอิง
วัดไทร (เขตจอมทอง)
วัดไทร เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งที่ 11 หมู่ 2 ถนนเอกชัย แขวงบางขุนเทียน เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร ใกล้วัดมีตลาดน้ำวัดไทร อดีตเคยเป็นที่ประทับของพระเจ้าเสือเสือหรือพระเจ้าสรรเพ็ชญ์ที่ 8และปัจจุบันยังมีตำหนักให้รับชมอยู่ วัดติดกับคลองสนามชัย เป็นวัดที่เก่าแก่และโด่งดังในเขตจอมทองและแขวงบางขุนเทียน

ประวัติ
วัดไทรเป็นวัดโบราณที่มีความสำคัญมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมใช้ชื่อว่า วัดไซ แต่ต่อมาเปลี่ยนมาเป็นวัดไทร เพราะคาดว่าเดิมมีต้นไทรใหญ่อยู่หน้าวัด ได้รับการปฏิสังขรณ์ครั้งแรกในสมัยรัชกาลที่ 4 และอีกครั้งหนึ่งในสมัยรัชกาลที่ 5 ช่วง พ.ศ. 2416 โดยมอบหมายให้ช่างชาวจีนชื่อ จีนเต๋า เป็นผู้ปฏิสังขรณ์
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถของวัดได้ขึ้นชื่อว่าเป็น โบสถ์ 2 สมัย อุโบสถหลังใหม่ประดับประดาด้วยกระเบื้องสีขาวนวล แซมด้วยกระเบื้องสีต่าง ๆ เป็นลวดลาย ส่วนหลังคาเป็นกระเบื้องสีน้ำเงิน ภายในประดิษฐานพระประธาน คือ พระพุทธมงคลอภิปูชนีย์ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ด้านซ้ายและขวามีพระสาวกนั่งอยู่ ส่วนอุโบสถสมัยแรกตั้งอยู่ด้านหลังของอุโบสถปัจจุบัน สร้างขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2461 มีลักษณะเรียบง่ายและมีขนาดย่อมกว่าโบสถ์หลังใหม่ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปสลักหินทรายสีแดงปางต่าง ๆ
ใกล้อุโบสถหลังเก่า เป็น พระวิหารถาวรสามัคคีธรรม สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2531 ด้านในมีรูปปั้นของพระครูถาวรสมณวงศ์ (หลวงปู่อ๋อย) เกจิอาจารย์ที่เชี่ยวชาญด้านยาสักและเล่นแร่แปรธาตุ ด้านขวาวิหารนี้เป็นหอระฆังและหอกลองโบราณ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2539

ภายในวัดมี ตำหนักทองวัดไทร หรือ ตำหนักพระเจ้าเสือ กรอบหน้าต่างมีฐานสิงห์ สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยอยุธยา เชื่อว่า พระเจ้าเสือเสด็จประพาสทางทะเลและได้แวะพักกลางทางบริเวณนี้ ช่วง พ.ศ. 2246–2251 เป็นเรือนไม้ มีงานไม้แกะสลักฝีมือช่างหลวง กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2505 ข้างตำหนักเป็นศาลาท่าเทียบเรือ มีรูปหล่อของ พ่อหลวงขุนเสือ (พระเจ้าเสือ)

ระเบียงภาพ
ไฟล์:(2023) วัดไทร เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร (2).jpg|ตำหนักพระเจ้าเสือ
ไฟล์:(2023) วัดไทร เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร (1).jpg|ลายรดน้ำบนตำหนักพระเจ้าเสือ
ไฟล์:(2023) วัดไทร เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร (3).jpg|พระบรมรูป สมเด็จพระเจ้าเสือ
ไฟล์:(2023) วัดไทร เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร (15).jpg|ตลาดน้ำวัดไทร
File:พระพุทธมงคลอภิปูชนีย์ วัดไทร เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร (9).jpg|พระพุทธมงคลอภิปูชนีย์ พระประธานในอุโบสถหลังใหม่

อ้างอิง
วัดปรินายกวรวิหาร
วัดปรินายกวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านพานถม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
เดิมวัดนี้ชื่อ วัดพรหมสุรินทร์ สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2353 (สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย) โดยเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ขณะมีบรรดาศักดิ์เป็นพระพรหมสุรินทร์ จึงตั้งชื่อวัดตามราชทินนามในขณะนั้น วัดได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์โดยผู้สร้างวัดในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หลังจากกลับจากราชการสงครามกับญวนที่เขมร แต่ไม่ทันสำเร็จก็ถึงแก่อสัญกรรมเสียก่อน พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้รับไว้เป็นพระอารามหลวงและสร้างต่อจนแล้วเสร็จและพระราชทานนามใหม่ว่า วัดปรินายก เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่เจ้าพระยาบดินทรเดชาซึ่งดำรงตำแหน่งสมุหนายก ณ ขณะนั้น คำว่า ปรินายก มาจากคำว่า ปรินายกรตน แปลว่า "ขุนพลแก้วคู่บารมีมหาจักรพรร
เมื่อมีการตัดถนนราชดำเนินเมื่อ พ.ศ. 2442 (สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) เส้นทางของถนนได้ตัดเข้ามาในพื้นที่ของวัดปรินายก ทำให้วัดต้องสูญเสียพื้นที่บริเวณวัดไปมาก พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาวัดปรินายกใหม่ทั้งหมด โดยสร้างพระอุโบสถใหม่และนำใบเสมาจากพระอุโบสถเดิมมาประดิษฐานรอบพระอุโบสถใหม่ แม้จะเหลือพื้นที่เป็นวัดเล็ก ๆ แต่พระองค์ก็ได้พระราชทานใบเสมาคู่ จึงทำให้วัดปรินายกยังคงมีสถานะเป็นวัดหลวงอยู่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใน พ.ศ. 2443

อาคารเสนาสนะ
พระอุโบสถสร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2444 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ภายในประดิษฐาน พระสุรภีพุทธพิมพ์ พระพุทธรูปฝีมือช่างสุโขทัย หน้าตัก 3 ศอกคืบ 4 นิ้ว เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) อันเชิญมาจากที่ไหนไม่ปรากฎ

ศาลาการเปรียญเป็นตำหนักของพระราชวงศ์ เป็นของเก่าในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซ่อมปรับปรุง พ.ศ. 2497 หอระฆังในวัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2464 วัดมีสำนักวิปัสสนากรรมฐาน ประกอบด้วยเรือนไม้หลายหลัง มีกุฏิสงฆ์จำนวน 18 หลัง 
อ้างอิง
วัดท่าข้าม
วัดท่าข้าม อาจหมายถึง
* วัดท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร
* วัดท่าข้าม อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย
* วัดท่าข้าม ตำบลหล่ายงาว อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย
* วัดท่าข้าม ตำบลท่าข้าม อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย
* วัดท่าข้าม อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
* วัดท่าข้าม (เหนือ) อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
* วัดท่าข้าม อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่
* วัดท่าข้าม (ชัยชนะ) อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่ 
* วัดท่าข้าม อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
* วัดท่าข้าม อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน
* วัดท่าข้าม อำเภอปากชม จังหวัดเลย
* วัดท่าข้าม อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา 
* วัดท่าข้าม อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี
* วัดท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธาน
และยังอาจหมายถึง
* วัดท่าข้ามสามัคคี อำเภอคลองลาน จังหวัดกำแพงเพชร
* วัดท่าข้ามเจริญศรัทธา อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา
* วัดท่าข้ามศรีดอนชัย อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย
* วัดท่าข้ามเมตตาธรรม อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก
* วัดท่าข้ามใต้ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน
* วัดท่าข้ามเหนือ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน
* วัดท่าข้ามวารีธาราม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
* วัดท่าข้ามสาคร อำเภอหนองฉาง จังหวัดอุทัยธานี
วัดอ่างแก้ว
วัดอ่างแก้ว อาจหมายถึง
*วัดอ่างแก้ว เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
*วัดอ่างแก้ว อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง
วัดอัมพวา
วัดอัมพวา อาจหมายถึง
*วัดอัมพวา เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
*วัดอัมพวา อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดบางขุนเทียนกลาง
วัดบางขุนเทียนกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงจอมทอง เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร วัดบางขุนเทียนกลางอยู่ในบริเวณที่เป็นเกาะติดกับวัดบางขุนเทียนนอกเพียงมีคูคั่นจนจะเหมือนเป็นวัดเดียวกัน
วัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2307 เดิมสร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย โดยผู้ที่เคยร่วมสร้างวัดบางขุนเทียนนอก วัดถูกทอดทิ้งให้รกร้างมานานจนกระทั่งในช่วงปลายสมัยรัชกาลที่ 3 พระอธิการวัดได้ปฏิสังขรณ์ขึ้นมาใหม่ โดยมีการบูรณปฏิสังขรณ์พร้อมกับวัดบางขุนเทียนนอก มีเรื่องเล่าว่ารัชกาลที่ 5 เคยเสด็จประพาสต้นมาแถวนี้หลายครั้ง โดยแต่งตัวแบบคนจีนใส่เสื้อกุยเฮง นุ่งกางเกงแพรปั๋งลิ้น เคยเสด็จประทับวัดบางขุนเทียนกลางที่ศาลาท่าน้ำหลังที่ชาวบ้านเรียกว่า ศาลายาว ซึ่งปัจจุบันได้อนุรักษ์ไว้คงสภาพเดิม รัชกาลที่ 5 เสด็จออกช่วงเช้าเข้าถึงบางขุนเทียนตอนกลางวันเข้ามาทางแม่น้ำเจ้าพระยา-ดาวคะนอง ขากลับ กลับคลองสนามชัย-คลองด่าน
อาคารเสนาสนะ พระอุโบสถมีทรวดทรงแบบอยุธยา ได้ปฏิสังขรณ์ในสมัยรัชกาลที่ 3 เดิมมีภาพปูนปั้นเป็นภูเขาและสัตว์ แต่ได้ซ่อมแซมปรับเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ โบสถ์ปัจจุบันมีหน้าบันและการประดับลายที่กรอบประตูหน้าต่างด้วยเครื่องกระเบื้องที่สวยงาม แสดงถึงรูปแบบศิลปกรรมตามแบบพระราชนิยมในรัชกาลที่ 3 ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อฉัตรทอง ซึ่งเป็นพระประธาน ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2480
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการวัน พ.ศ. 2407 ถึง พ.ศ. 2464
* พระอธิการเฟี้ยม พ.ศ. 2464 ถึง พ.ศ. 2467 
* พระสังฆรักษ์เผื่อน พ.ศ. 2467 ถึง พ.ศ. 2478 
* พระเปลื้อง ปภาอุตโม (รักษาการ) พ.ศ. 2478 ถึง พ.ศ. 2480
* พระครูอุดมศีลคุณ พ.ศ. 2480 ถึง พ.ศ. 2493
* พระครูอมรสมาจารย์ พ.ศ. 2493 ถึง พ.ศ. 2543
* พระปลัดสมพร สนฺติกโร พ.ศ. 2543 ถึง พ.ศ. 2545
* พระครูสิริปัญญารัตน์ (รักษาการ) พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2546
* พระปลัดดำรงค์ ธมฺมธโร พ.ศ. 2547 ถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
วัดบางบอน (กรุงเทพมหานคร)
วัดบางบอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางบอน ในแขวงบางบอนใต้ เขตบางบอน กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันพระครูปรีชาวุฒิกร (มาโนช วชิรวุโธ) เป็นเจ้าอาวาสวัดบางบอน วัดบางบอนไม่เพียงเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวชุมชนในย่านฝั่งธนฯ เท่านั้น แต่ยังเป็นสถานที่ที่ผู้คนมักพูดกันแบบขำ ๆ ว่า “ถ้าอยากรู้ว่าตัวเองดูมีอำนาจ หรือดูมีฐานะในสายตาคนอื่นไหม ลองมาทำบุญที่นี่ดู” เพราะว่ากันว่า...หากพระท่านเอ่ยทักอย่างเป็นกันเองหรือพูดจาดีเป็นพิเศษ อาจเป็นเพราะคุณดูมีราศีบางอย่างที่โดดเด่นออกมาโดยไม่รู้ตัว

เหมือนพุทธพานิชย์ทั่วไป
ประวัติ
วัดบางบอน เดิมเรียกว่า วัดใหม่ตาเฉย ชาวบางบอนใต้นำโดยปู่เฉยและย่ากัน เปียธัญญา และเพื่อนบ้านร่วมกันสร้างวัด ปู่เฉยและย่ากันได้บริจาคที่ดินของตนเมื่อปี พ.ศ. 2453 โดยเริ่มจากสร้างเป็นเพิงไม้ปูพื้นด้วยไม้กระดานไว้ซึ่งเดิมเป็นที่อยู่ของตน แต่ต่อมาวัดได้ย้ายฝั่งตรงข้ามกับที่ตั้งวัดบางบอนปัจจุบัน พระภิกษุศิริ สิริปญโญ มีดำริสร้างอุโบสถหลังใหม่ให้ถาวรแทนอุโบสถหลังแรกที่ปู่เฉยเมื่อ พ.ศ. 2459 และได้สร้างพระพุทธปฏิมาประธานซึ่งมีพระนามว่า พระบรมศรีสุคต อุดมพรตชินกูล พุทธบรมบพิธ (พุทโธ) ชาวบ้านเรียกพระนามท่านว่า หลวงพ่อเกษร โดยทำพิธีทองหล่อพระพุทธรูปขึ้นที่วัดราชโอรสาราม เล่ากันว่า เมื่อครั้งอัญเชิญพระพุทธรูปลงเรือมาตามแม่น้ำ เครื่องยนต์เรือเกิดด
ราม เล่ากันว่า เมื่อครั้งอัญเชิญพระพุทธรูปลงเรือมาตามแม่น้ำ เครื่องยนต์เรือเกิดดับก่อนถึงใต้สะพานข้ามรถไฟ ไม่สามารถเดินทางต่อไปได้ จนต้องนำขึ้นฝั่งเดินทางทางบก เพื่อให้พระพุทธรูปอยู่เหนือสะพาน
ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2460

อาคารเสนาสนะ
หน้าซุ้มประตูทางเข้าโบสถ์ปรากฏชื่อตาเฉยผู้สร้างวัด อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 กุฏิสงฆ์ อาคาร
คอนกรีตเสริมเหล็ก 6 หลัง วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2459 ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 ศาลาบำเพ็ญบุญ 2 หลัง มีหอระฆัง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง และกุฏิเจ้าอาวาส 1
หลัง

คลังภาพ
(2023) วัดบางบอน เขตบางบอน กรุงเทพมหานคร (65).jpg|พระประธานในอุโบสถ
(2023) วัดบางบอน เขตบางบอน กรุงเทพมหานคร (22).jpg|หลวงพ่อเกษร
(2023) วัดบางบอน เขตบางบอน กรุงเทพมหานคร (4).jpg|เจดีย์พุทธคยาจำลอง
วัดบางบอน เขตบางบอน กรุงเทพมหานคร (17).jpg|พระพุทธรูปปางทรงพยากรณ์

อ้างอิง
วัดธาตุทอง
วัดธาตุทอง อาจหมายถึง
* วัดธาตุทอง เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร
* วัดธาตุทอง (บ่อบึง) อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร
* วัดธาตุทอง (เกี้ยงเก่า) อำเภอกุดชุม จังหวัดยโสธร
* วัดธาตุทอง อำเภอประจักษ์ศิลปาคม จังหวัดอุดรธานี
* วัดธาตุทอง (บึงตะกู) อำเภอบ่อทอง จังหวัดชลบุรี
วัดไก่เตี้ย (กรุงเทพมหานคร)
วัดไก่เตี้ย เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของคลองบางกอกน้อย ในแขวงตลิ่งชัน เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร สภาพพื้นที่วัดเกือบล้อมรอบไปด้วยคลอง วัดไก่เตี้ยมีส่วนเกี่ยวข้องกับการแห่พระบรมสารีริกธาตุหรือประเพณีชักพระ ที่เริ่มแห่จากวัดนางชีโชติการาม
ประวัติ
ประวัติการตั้งวัดมีสองข้อมูล สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า วัดไก่เตี้ยสร้างขึ้นราว พ.ศ. 2320 ในปลายสมัยกรุงธนบุรี ขณะที่ประวัติวัดทั้งฉบับกรมการศาสนาและของวัดระบุตรงกันว่า เจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน) สมุหนายก ต้นสกุล สนธิรัตน์ สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 1 บ้างระบุว่าปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ในรัชกาลที่ 1 แต่หนังสือพระประวัติและพระนิพนธ์ สมเด็จกรมพระปรมานุชิตชิโนรส กล่าวว่าผู้สร้างคือพระนรินทราราชเสนี (เผื่อน) บิดาของท่านผู้หญิงอ่อน ภริยาเจ้าพระยารัตนาพิพิธ
วัดได้รับการพัฒนาครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2511 มีการสร้างบูรณปฏิสังขรณ์อาคารเสนาสนะและได้จัดแบบแปลนของวัดใหม่ กล่าวคือ ได้รื้ออุโบสถหลังเดิมที่สร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เนื่องจากเป็นไม้และผุพังลง โดยได้ก่อสร้างขึ้นใหม่เป็นคอนกรีต มีพิธียกช่อฟ้าเมื่อ พ.ศ .2512 โดยจอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น และผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2514
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถหลังใหม่ สร้างแทนอุโบสถเดิมที่รื้อไปเมื่อ พ.ศ. 2511 กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร หน้าบันทำเป็นพระพุทธรูปประทับนั่ง ปางสมาธิ ด้านล่างมีรูปไก่อยู่ในวงกลม (คาดว่าทำขึ้นตามชื่อวัด) ลวดลายเดิมหน้าบันเป็นลายกนกและพรรณพฤกษา พระประธานในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย ฐานมีจารึกว่าหล่อขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1989 คาดว่าอัญเชิญลงมาจากหัวเมืองเหนือในรัชกาลที่ 1 พร้อมกับพระพุทธรูปพันกว่าองค์ที่ประดิษฐานตามพระอารามหลวงของกรุงรัตนโกสินทร์
วิหาร เชื่อว่าสร้างพร้อมอุโบสถหลังเดิม หน้าบันของวิหารเป็นไม้จำหลัก หน้าบันของมุขด้านล่างเป็นลายเครือเถากนกออกปลายเป็นเทพนม ตรงกลางเป็นครุฑ ส่วนหน้าบันด้านบน ตรงกลางสลักเป็นรูปวิมานท่ามกลางลายกนก (ปัจจุบันใช้เป็นกุฏิเจ้าอาวาส) มีพระพุทธฉาย ตั้งอยู่ระหว่างอุโบสถและวิหารภายในเขตกำแพงแก้ว

วัดมีหอระฆัง ตั้งอยู่ด้านข้างศาลาการเปรียญ เป็นหอระฆังเก่า ก่ออิฐถือปูน สูง 2 ชั้น หอพระไตรปิฎก เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น ลักษณะรูปแบบศิลปกรรมสมัยรัชกาลที่ 3 ที่เชิงชายสลักไม้เป็นลายค้างคาวแบบจีน

อ้างอิง
วัดสุทธาวาส (เขตธนบุรี)
วัดสุทธาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบุคคโล เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร วัดมีพื้นที่ 3 ไร่ 2 งาน บริเวณวัดเป็นชุมชนหนาแน่น เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระอธิการจักษวัชร์ นนฺทสาโร

วัดสุทธาวาสสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2373 ผู้สร้างเป็นทหาร ชื่อ "สุต" สร้างขึ้นหลังกรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่า จนเมื่อสงครามสงบ นายสุตได้ชักชวนญาติพี่น้องและชาวบ้านช่วยกันสร้างวัดขึ้น ตั้งชื่อวัดว่า วัดใหม่ตาสุต ต่อมาเปลี่ยนนามวัดใหม่เป็น "วัดสุทธาวาส" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2541 วัดได้รับการบูรณะจนเจริญรุ่งเรืองตั้งแต่ พ.ศ. 2512 หลังจากที่วัดทรุดโทรมมายาวนาน
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 7.03 เมตร ยาว 21 เมตร ก่ออิฐถือปูน วิหารกว้าง 3 เมตร ยาว 4 เมตร ก่ออิฐถือปูน และกุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง

อ้างอิง
วัดเจ้าอาม
วัดเจ้าอาม เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมถนนบางขุนนนท์ แขวงบางขุนนนท์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ตั้งวัด 12 ไร่ เป็นวัดที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงสร้างขึ้นเพื่ออุทิศพระราชกุศลให้กับพระสนมเอกที่มีนามว่า อาม หรือ เจ้าอาม ที่ถูกพระองค์สั่งให้ประหารชีวิตด้วยเข้าใจผิดว่ามีการคบชู้สู่ชาย พร้อมกับได้สร้างพระปรางค์องค์ใหญ่ขึ้นองค์หนึ่งเพื่อบรรจุอัฐิพระสนมอาม
ประวัติ
วัดสร้างขึ้นปี พ.ศ. 2322 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อแรกสร้าง สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงสร้างขึ้นเพื่ออุทิศพระราชกุศลให้กับพระสนมเอกที่มีนามว่า อาม หรือ เจ้าอาม ที่ถูกพระองค์สั่งให้ประหารชีวิตด้วยเข้าใจผิดพร้อมกับได้สร้างพระปรางค์องค์ใหญ่ขึ้นองค์หนึ่งเพื่อบรรจุอัฐิพระสนมอาม การก่อสร้างยังไม่สมบูรณ์ เนื่องจากพระองค์ได้เสด็จไปปราบปรามชุมนุมข้าศึกต่าง ๆ เป็นระยะเวลายาวนานถึง 3 ปี การก่อสร้างวัดจึงได้ร้างมาเป็นเวลานานปี ต่อมาระยะหลัง ชาวบ้านได้ช่วยกันก่อสร้างวัด แต่เนื่องจากสิ่งก่อสร้างเหล่านั้น ได้ก่อสร้างมาเป็นเวลานานปี ขาดการบูรณปฏิสังขรณ์ จึงได้ชำรุดทรุดโทรมผุพังไปตามสภาพ อีกทั้งการคมนาคมไม่สะดวก จึงไม่ค่อยมีผู้ที่รู้จัก พระภิกษ
ทรุดโทรมผุพังไปตามสภาพ อีกทั้งการคมนาคมไม่สะดวก จึงไม่ค่อยมีผู้ที่รู้จัก พระภิกษุสามเณร ไม่ค่อยมาจำพรรษาอยู่
ต่อมาปี พ.ศ. 2512 ในสมัยจอมพลประภาส จารุเสถียร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในขณะนั้น พร้อมด้วยท่านผู้หญิงไสว จารุเสถียร และข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ ฝ่ายพลเรือน ทหารและตำรวจ ได้นำกลองขนาดใหญ่มาถวายที่วัดเจ้าอาม พร้อมทั้งนำต้นศรีมหาโพธิ์, ต้นสาละ ที่เอกอัครราชทูตแห่งอินเดีย นำมาจากพุทธคยา ประเทศอินเดีย มาปลูกที่วัดเจ้าอามนี้ และยังได้เป็นเจ้าภาพบริจาคทรัพย์บูรณปฏิสังขรณ์พระปรางค์ ได้ทาสีพระปรางค์องค์ขาวทั้งองค์ และได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุมาบรรจุไว้ที่ยอดพระปรางค์ด้วย แต่ได้เกิดเหตุการณ์ทางการเมือง ทำให้การก่อสร้างบูรณปฏิสังขรณ์วัดได้ล้มเลิกไป ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2512 นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนระดับประถมศึกษาสังกัดกรุงเท
ติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2512 นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนระดับประถมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร และศูนย์สาธารณสุขตั้งอยู่ในที่วัดอีกด้วย
ระยะหลังในสมัยท่านพระครูนิวิฐสาธุวัตร ได้พยายามเร่งพัฒนาวัดเจ้าอาม โดยการก่อสร้างบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะต่าง ๆ

อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะ ประกอบไปด้วยอุโบสถ 1 หลัง ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยหน้าตัก 3 ศอกเศษ หล่อด้วยโลหะ เป็นพระพุทธรูปสมัยอู่ทอง ยังมีหลวงพ่อโตในวิหารเป็นศิลาแลงปางมารวิชัย หน้าตัก 3 ศอกเศษ ปรางค์ใหญ่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ที่สวยยอดซุ้มปรางค์ได้ประดิษฐานพระพุทธรูปยืนสูงประมาณ 3 ศอกทั้งสี่ทิศ มีพัทธสีมารอบอุโบสถเป็นพัทธเสมาคู่ (ปกติจะมีเฉพาะพระอารามหลวงเท่านั้น) วัดมีวิหาร 1 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง สร้างใน พ.ศ. 2520 และกุฏิสงฆ์จำนวน 16 หลัง
รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการเฉย (ดำรงตำแหน่งอยู่กี่ปีไม่ปรากฏหลักฐาน)
* พระอธิการเทศ (ดำรงตำแหน่งอยู่กี่ปีไม่ปรากฏหลักฐาน)
* พระอธิการยัง (ดำรงตำแหน่งอยู่กี่ปีไม่ปรากฏหลักฐาน)
* พระอธิการไปล่ ดำรงตำแหน่งถึง พ.ศ. 2511
* พระครูนิวิฐสาธุวัตร (ทองล่ำ ยโสธโร ป.ธ.5) ดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2512 - 2567
* พระมหาพลวรรธน์ วีรวํโส ป.ธ.7 Ph.D. พ.ศ. 2567 - ปัจจุบัน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
วัดบางน้ำวน
วัดบางน้ำวน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 4 บ้านบางน้ำวน ตำบลบางโทรัด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูสาครวชิรธาดา (พระอาจารย์แดง) วัตถุมงคลของหลวงปู่รอดยังได้รับความนิยม

ประวัติ
วัดสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2357 เมื่อชาวรามัญได้โยกย้ายมาอยู่ตำบลนี้ ได้สร้างวัดขึ้นเป็นที่บำเพ็ญกุศล เจ้าอาวาสองค์แรกคือหลวงพ่อแค เจ้าอาวาสองค์ต่อมาคือหลวงพ่อรอด พุทธสฺณโท ในยุคนี้มีการสร้างถาวรวัตถุหลายอย่าง เช่น พ.ศ. 2461 สร้างพระอุโบสถ พ.ศ. 2464 สร้างศาลาการเปรียญ พ.ศ. 2473 สร้างศาลาปูนหน้าวัด พ.ศ. 2478 สร้างมณฑปพระบาท
อาคารเสนาสนะ
พระอุโบสถมีหลังคามุงเครื่องไม้กระเบื้องซีเมนต์ ซ้อนกัน 3 ตับ เครื่องลำยองช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ไม้แกะสลักประดับกระจก หน้าบันทั้งสองด้านเป็นรูปเทพนม ประดับตกแต่งด้วยลายก้านขด ปิดทองประดับกระจก ด้านล่างมีลายกระจังและประจำยามรองรับ หน้าบันปีกนกเป็นรูปลายก้านขด มีสาหร่ายรวงผึ้งด้านล่าง บานประตูของพระอุโบสถเป็นไม้แกะสลักลายก้านขด ตรงกลางเป็นลายเทพนม แทรกภาพสัตว์ต่าง ๆ พระประธานเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย รอบอุโบสถมีใบเสมาปักอยู่บนแท่นฐาน ลักษณะเป็นหินทรายแดงขนาดเล็ก มีกำแพงแก้วล้อมรอบ ซุ้มประตูมียอดคล้ายเจดีย์ จำนวน 3 ยอดติดต่อกัน ยอดตรงกลางมีขนาดสูงสุด
เจดีย์ตั้งอยู่หน้าวัด เป็นเจดีย์ทรงรามัญ 2 องค์ และเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองขนาดเล็กจำนวน 2 องค์ มีเสาหงส์ทำจากไม้ ตัวหงส์บนยอดเสาเป็นหงส์แกะจากไม้ประดับกระจกสี

อ้างอิง
เหยา เหวินยฺเหวียน
เหยา เหวินยฺเหวียน (12 มกราคม ค.ศ. 1931 &ndash; 23 ธันวาคม ค.ศ. 2005) เป็นนักวิจารณ์วรรณกรรม นักการเมือง และสมาชิกของแก๊งสี่คนในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรมของจีน

ประวัติ
เหยา เหวินยฺเหวียนเกิดในจูจี้ เจ้อเจียง ในครอบครัวปัญญาชน บิดาของเขาคือเหยา เผิงจื่อ ( ) เป็นนักเขียน นักแปล และนักวิจารณ์ศิลปะ
เขาเริ่มต้นอาชีพในเซี่ยงไฮ้ในฐานะนักวิจารณ์วรรณกรรม ซึ่งที่นั่นเขาเป็นที่รู้จักจากการโจมตีอย่างรุนแรงต่อนักเขียนคนอื่น ๆ เช่นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1957 ที่โจมตีหนังสือพิมพ์ เหวินฮุ่ยเป้า ตั้งแต่เวลานั้น เขาเริ่มทำงานร่วมกับนักการเมืองฝ่ายซ้ายของเซี่ยงไฮ้อย่างใกล้ชิด รวมถึง จาง ชุนเฉียว หัวหน้ากรมโฆษณาชวนเชื่อของเมือง บทความของเขาเรื่อง "ว่าด้วยงิ้วประวัติศาสตร์ปักกิ่งเรื่องใหม่ 'ไห่รุ่ยถูกปลดจากตำแหน่ง'" (On the New Historical Beijing Opera 'Hai Rui Dismissed from Office') ตีพิมพ์ใน เหวินฮุ่ยเป้า ในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965 เป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิวัติวัฒนธรรม
บทความนี้เกี่ยวกับอุปรากรยอดนิยมโดยอู๋ หาน อดีตรองนายกเทศมนตรีปักกิ่ง จาง ชุนเฉียวและเจียง ชิงเกรงว่าละครเรื่องนี้อาจต่อต้านการปฏิวัติได้เนื่องจากอาจมีการเปรียบเทียบระหว่างตัวละครในละครกับเจ้าหน้าที่ในรัฐบาลคอมมิวนิสต์ ในละครเรื่องนี้ ไห่ รุ่ย ขุนนางคนหนึ่ง พูดแทนชาวนาเพื่อต่อต้านรัฐบาลจักรวรรดิ วิพากษ์วิจารณ์เจ้าหน้าที่ว่ากดขี่ประชาชนอย่างหน้าซื่อใจคดขณะแสร้งทำเป็นคนดี ไห่ รุ่ยถูกปลดจากตำแหน่งเพราะเหตุนี้ เหยาอ้างว่านี่เป็นการ โจมตีเหมาอย่างเป็นนัยที่ปลดเผิง เต๋อหวย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในขณะนั้น ซึ่งวิพากษ์วิจารณ์การก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้าของเหมาใน ค.ศ. 1959
ด้วยความสับสนจากการโจมตีที่ไม่คาดคิดนี้ ผู้นำพรรคในปักกิ่งพยายามปกป้องอู๋ หาน ทำให้เหมามีข้ออ้างสำหรับการ "ต่อสู้" อย่างเต็มรูปแบบกับพวกเขาในปีถัดมา เหยาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเข้าสู่คณะปฏิวัติวัฒนธรรมในไม่ช้า
เหยา เหวินยฺเหวียนเป็นผู้สมัครที่เหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับการวิพากษ์วิจารณ์งิ้วเรื่องนี้เนื่องจากเขามีภูมิหลังสังคมนิยมที่สอดคล้อง ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1969 เขาเข้าร่วมกรมการเมืองคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน โดยทำงานด้านการโฆษณาชวนเชื่ออย่างเป็นทางการ ในฐานะสมาชิกของ "นักเขียนชนชั้นกรรมาชีพเพื่อความบริสุทธิ์" เขาเป็น บรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ เจี่ยฟ่างเดลี (Liberation Daily) หนึ่งในหนังสือพิมพ์หลักของเซี่ยงไฮ้ เข้าร่วมความพยายามของรัฐบาลในการกวาดล้างหู เฟิง นักเขียนชื่อดังออกจากสหภาพนักเขียนของจีน
วันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1976 เขาถูกจับกุมในข้อหาพัวพันกับการปฏิวัติวัฒนธรรมและถูกตัดสินจำคุก 20 ปีใน ค.ศ. 1981 เขาได้รับการปล่อยตัวในวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1996 และใช้ชีวิตที่เหลือในการเขียนหนังสือและศึกษาประวัติศาสตร์จีน เขาอาศัยอยู่ในหูโจวและเซี่ยงไฮ้และกลายเป็นสมาชิกคนสุดท้ายของแก๊งสี่คนที่ยังมีชีวิตอยู่หลังจาง ชุนเฉียวเสียชีวิตในเดือนเมษายน ค.ศ. 2005 ตามรายงานของสำนักข่าวซินหัวของทางการจีน เขาเสียชีวิตด้วยโรคเบาหวานในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 2005 ด้วยวัย 74 ปี

อ้างอิง

สิ่งตีพิมพ์
*เหยา เหวิน-ยฺเหวียน: On the Social Basis Of The Lin Piao Antiparty Clique. สำนักพิมพ์ภาษาต่างประเทศ, ปักกิ่ง 1975.

แหล่งข้อมูลอื่น
วัดสุวรรณ (กรุงเทพมหานคร)
วัดสุวรรณ เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองต้นไทร เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
วัดสุวรรณ เดิมชื่อ วัดสุวรรณอุบาสิการาม ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสทรงเห็นว่าชื่อยาวเยิ่นเย้อ จึงได้ตัดคำว่าอุบาสิการามออก สร้างขึ้นในปีเดียวกับที่สร้างกรุงรัตนโกสินทร์ คือเมื่อปี พ.ศ. 2325 สันนิษฐานว่าชาวจีนเป็นผู้สร้างวัดในที่ตั้งเดิมที่เป็นศาลเจ้ามาก่อน เนื่องจากพระอุโบสถหลังเดิมเป็นลักษณะแบบจีน คาดว่าพระประธานในพระอุโบสถ ชาวจีนได้อัญเชิญมาจากสุโขทัยตั้งแต่สร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2332
เมื่อมีการตัดถนนเจริญนครเมื่อ พ.ศ. 2482–2483 ทำให้วัดสุวรรณแบ่งออกเป็นสองฝากถนน โดยทางฝั่งตะวันออกของถนนเป็นที่ตั้งของอุโบสถ ส่วนทางฝั่งตะวันตกหรือซอยเจริญนคร 9 ซึ่งอยู่ตรงข้ามวัดสุวรรณในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของวัดสุวรรณ ปรากฏมณฑปร้างในซอยเจริญนคร 9 พื้นที่นี้ยังคงเป็นกรรมสิทธิ์ของวัดแต่ถูกดัดแปลงเป็นชุมชน
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง เป็นภาพเจดีย์จากสถานที่สำคัญต่าง ๆ ของเมืองไทย และประเพณีประจำท้องถิ่นจากภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศไทย ฝีมือแบบช่างพื้นบ้าน ด้านนอกอุโบสถมีวิหารหลวงพ่อทรมานกาย ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางพระพุทธเจ้าทรงบำเพ็ญทุกรกิริยา บริเวณด้านหน้าทางเข้าวัดก็ยังมีพระแม่กวนอิมมหาโพธิสัตว์ (อวโลกิเตศวร) วัดมีมณฑปเป็นที่เก็บพระพุทธรูปเก่าแก่หลายองค์ ปัจจุบันมณฑปเก่าแก่แห่งนี้ไม่เปิดให้เข้าชม

อ้างอิง
โอนัม
โอนัม (อักษรโรมัน: Onam) เป็นเทศกาลประจำปี ที่เฉลิมฉลองกันในรัฐเกรละ ประเทศอินเดีย ในฐานะเทศกาลเก็บเกี่ยวผลผลิตที่เฉลิมฉลองในชาวมลยาฬัม และเทศกาลนี้ไม่เกี่ยวข้องกับศาสนา วันโอนัมเป็นไปตามปฏิทินฮินดู ปัญจคาม โดยตรงกับนักษัตรติรุโวนัมที่ 22 ในเดือน จิงัม (Chingam) ตามปฏิทินมลยาฬัม ซึ่งตรงกับเดือนสิงหาคม—กันยายน ตามปฏิทินเกรกอเรียน ตามตำนานระบุว่าเทศกาลนี้จัดขึ้นเพื่อฉลองมหาพลี ซึ่งดวงวิญญาณพระองค์จะเสด็จเยี่ยมเยียนรัฐเกรละในช่วงโอนัม
โอนัมเป็นเทศกาลสำคัญของชาวมลยาฬัมทั้งในและนอกรัฐเกรละ และเป็นหนึ่งในสามเทศกาลสำคัญของมลยาฬัม โดยอีกสองเทศกาลคือวิษุ และ ติรุวติระ การเฉลิมฉลองในโอนัมประกอบด้วย วัฬฬังกฬิ (แข่งเรือ), ปุฬิกกฬิ (การแสดงเสือ), ปุกกฬัง (รังโคฬิดอกไม้), โอนะตัปปัน (การบูชา), โอนัมกฬิ, เล่นชักคะเย่อ, ตุมพิตุฬฬัล (Thumbi Thullal; การแสดงของสตรี), กุมมัตติกฬิ (การแสดงหน้ากาก), โอนะตัฬฬุ (Onathallu; ศิลปะการป้องกันตัว), โอนะวิฬฬุ (ดนตรี), กัฬจักกุละ (Kazhchakkula; ถวายสิ่งบูชา), โอนะโปฏฏัน (Onapottan; การแต่งกาย), อัฏฏฉมะยัม (เพลงและร่ายรำ) เป็นต้น ชาวมลยาฬัมฉลองโอนัมในฐานะวันปีใหม่มลยาฬัม
โอนัมเป็นเทศกาลประจำรัฐและเป็นวันหยุดทางการของรัฐเกรละ เริ่มต้นตั้งแต่สี่วันจาก อุตรโฑม (Uthradom) การเฉลิมฉลองใหญ่ ๆ มีอยู่ 30 จุดทั่วนครติรุวนันตปุรัม เมืองหลวงของรัฐเกรละ รวมถึงมีการเฉลิมฉลองโดยชาวมลยาฬัมทั่วโลก ถึงแม้จะเป็นเทศกาลฮินดู แต่ชาวมลยาฬัมต่างศาสนาก็เข้าร่วมในเทศกาลในฐานะเทศกาลทางวัฒนธรรม

อ้างอิง
วัดบางขุนนนท์
วัดบางขุนนนท์ หรือ วัดไชยชิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย อยู่ในแขวงบางขุนนนท์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
วัดบางขุนนนท์สร้างขึ้นมาในสมัยใดนั้นไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่ชัด แต่คาดว่าเป็นสมัยอยุธยาตอนกลาง บางคำบอกเล่าระบุว่า สร้างขึ้นพร้อมวัดไชยทิศ มีการขุดพบพระเครื่องที่บรรจุไว้ในเจดีย์เป็นยุคของกรุงศรีอยุธยา มีหลักฐานการบูรณะอารามโดยพระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนเรศร์โยธี มีหลักฐานเป็นระฆังที่จารึก และจากลักษณะของอุโบสถ กุฏิกรรมฐาน 2 หลัง วิหารหลังเล็ก หอระฆัง พระพุทธรูปที่ติดอยู่บนผนังหน้าอุโบสถก็เป็นศิลปะของจีนที่นิยมสร้างในสมัยของรัชกาลที่ 3 ที่หน้าบันของอุโบสถซุ้มประตู ซุ้มหน้าก็ประดับด้วยกระเบื้องเคลือบดินเผารูปดอกไม้ใบไม้ที่นำมาจากจีนและมีชามเบญจรงค์ดีบ้างแตกบ้างรอบอุโบสถ ปัจจุบันถูกขโมยแกะไปจนหมดสิ้น ภายในวิหารหลังใหญ่อีกหลังเป็นที่ประดิษฐ
งรอบอุโบสถ ปัจจุบันถูกขโมยแกะไปจนหมดสิ้น ภายในวิหารหลังใหญ่อีกหลังเป็นที่ประดิษฐาน หลวงพ่อดำ ด้านข้างมีวิหารประดิษฐานรูปหล่อพระครูนิพัทธวิหารกิจ อดีตเจ้าอาวาส
วัดวรจรรยาวาส
วัดวรจรรยาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวัดพระยาไกร เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร วัดอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา หน้าวัดหันหน้าสู่แม่น้ำ อยู่ติดกับคลองบางขวาง จึงเรียกว่า วัดบางขวางล่าง ขุนท่องสื่อ โสณกุลได้บูรณะใน พ.ศ. 2341 (สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย) ต่อมาในปี พ.ศ. 2490 ท้าววรจันทร์ได้บูรณะอีกครั้ง

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
พระอุโบสถสร้างแบบก่ออิฐถือปูน มีช่อฟ้าและใบระกาหน้าบันทั้งหน้าและหลังเป็นรูปปูนปั้นปิดทองปางมารวิชัย บริเวณด้านหน้าในกำแพงแก้วมีมณฑป 2 หลัง มณฑปด้านซ้ายประดิษฐานพระพุทธรูปปางนาคปรก ส่วนมณฑปด้านขวาประดิษฐานพระพุทธรูปปางห้ามญาติและปางทุกรกิริยา
ศาลาการเปรียญเป็นที่เก็บรักษาบุษบกที่มีลักษณะและศิลปะลวดลายงดงาม ฝีมือช่างในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีธรรมาสน์รูปทรงปราสาทแกะสลักลวดลายอย่างวิจิตรพิสดาร ธรรมาสน์นี้คาดว่าสร้างขึ้นราวสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราชหรือสมเด็จพระเอกาทศรถ

อ้างอิง
วัดนครป่าหมาก
วัดนครป่าหมาก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่แขวงตลิ่งชัน เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร สร้างขึ้นเมื่อราวปี พ.ศ. 2400 แต่เดิมชาวบ้านมักเรียกว่า วัดใน ในอดีตได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งล่าสุดเมื่อ 19 มีนาคม พ.ศ. 2550
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2520 หน้าบันปูนปั้นเป็นภาพพระพุทธรูปปางมารวิชัย ท่ามกลางเครือเถาลายกนก อุโบสถหลังเดิมเป็นทรงเก่าสมัยอยุธยา แต่ได้รับการปฏิสังขรณ์ใหม่ ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปหินทรายปางสมาธิ ขนาดหน้าตัก 4 ศอกเศษ คาดว่าสร้างขึ้นสมัยอยุธยาตอนต้น ส่วนพระพุทธรูปขนาดย่อมเบื้องซ้าย-ขวาพระประธาน มีลักษณะพระพักตร์ที่มีเค้าศิลปะลพบุรี ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ช่างสมัยปัจจุบัน เขียนขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2547 ผนังด้านข้างเป็นภาพพุทธประวัติ ผนังด้านหน้าเขียนภาพประเพณี 12 เดือน
ศาลาการเปรียญ กว้าง 11 เมตร ยาว 30 เมตร ชั้นบนเป็นอาคารไม้ ชั้นล่างเป็นคอนกรีต มีป้ายว่าเป็นโรงเรียนพระปริยัติธรรม แต่ปัจจุบันใช้เป็นสถานที่ให้บริการนวดและอบสมุนไพร มีการเปิดสอนหลักสูตรการนวดแผนไทย ศาลาร้อยปี หลวงปู่ท้วม หลวงปู่นาค อยู่ทางด้านเหนือของอุโบสถ ภายในประดิษฐานรูปเหมือนอดีตเจ้าอาวาส 2 รูป คือ หลวงปู่ท้วมและหลวงปู่นาค

อ้างอิง
วัดราชสิงขร
วัดราชสิงขร อาจหมายถึง
* วัดราชสิงขร เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร
* วัดราชสิงขร อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี