SPAISS6F1/Tourism_Softpower huggingface dataset:
ดาวนักษัตรแบบจีน
)]]
ดาวนักษัตรแบบจีน หรือเอ้อร์สือปาสิ้ว (จีน: 二十八宿, พินอิน:Èr Shí Bā Xiù) เป็นกลุ่มดาวบนท้องฟ้าลักษณะคล้ายกับดาวนักขัตฤกษ์ในโหราศาสตร์ภารตะและไทย มีทั้งหมด 28 กลุ่ม

ดาวทั้ง 28 กลุ่มนี้ ถูกจัดกลุ่มให้ครองในแต่ละทิศทางทั้งสี่เป็นจำนวนเท่ากัน แต่ละทิศจะมีเทพารักษ์ทั้งสี่คอยรักษา ต่างจากในโหราศาสตร์ไทยที่ให้ดาวเคราะห์เข้าประจำเป็นเทวดารักษาฤกษ์ต่าง ๆ เนื่องจากในโหราศาสตร์ภาระตะมีดาวนักษัตรเพียง 27 กลุ่มเท่านั้น จึงทำให้มีการแทรกกลุ่มดาวชื่อ "อภิชิต" ระหว่างอุตราษาฒและศรวณะเพื่อให้ครบตามจำนวน
รายชื่อดาวนักษัตรแบบจีน
{| class="wikitable"
! ลำดับที่ || ชื่อกลุ่มดาว || พินอิน || คำอ่าน || คำแปล || เทียบดาวนักษัตรภารตะ || ดาวบนท้องฟ้าจริง
|-
| colspan="7" | ตงฟางชิงหลง (東方青龍;Dōngfāng qīnglóng) หรือมังกรหยกแห่งบูรพา ประจำฤดูใบไม้ผลิ
|-
| 1 || 角 || Jiăo || เจี่ยว || เขาสัตว์ || จิตรา || α Vir
|-
| 2 || 亢 || Kàng || คั่ง || คอ || สวาติ || κ Vir
|-
| 3 || 氐 || Dĭ || ตี่ || รากไม้ || วิสาขะ || α Lib
|-
| 4 || 房 || Fáng || ฝาง || ห้อง || อนุราธะ || π Sco
|-
| 5 || 心 || Xīn || ซิน || หัวใจ || เชษฐะ || σ Sco
|-
| 6 || 尾 || Wěi || เหว่ย || หางสัตว์ || มูละ || μ Sco
|-
| 7 || 箕 || Jī || จี || กระด้งฝัดข้าว || บูรพาษาฒ || γ Sgr
|-
| colspan="7"
|-
| 7 || 箕 || Jī || จี || กระด้งฝัดข้าว || บูรพาษาฒ || γ Sgr
|-
| colspan="7" | เป่ยฟางเสวฺียนหวู่ (北方玄武;Běifāng xuánwǔ) หรือเต่าดำแห่งอุดร ประจำฤดูหนาว
|-
| 8 || 斗 || Dǒu || โต่ว || กระบวย || อุตราษาฒ || φ Sgr
|-
| 9 || 牛 || Niú || หนิว || วัว || อภิชิต || β Cap
|-
| 10 || 女 || Nǚ || หนี่ || เด็กหญิง || ศรวณะ || ε Aqr
|-
| 11 || 虛 || Xū || ซู || ความว่างเปล่า || ธนิษฐะ || β Aqr
|-
| 12 || 危 || Wēi || เวย || หลังคา || ศตภิษัช || α Aqr
|-
| 13 || 室 || Shì || สื้อ || ค่ายรบ || บูรพภัทรบท || α Peg
|-
| 14 || 壁 || Bì || ปี้ || กำแพง || อุตรภัทรบท || γ Peg
|-
| colspan="7" |ซีฟางไป๋หู่ (西方白虎;Xīfāng báihǔ) หรือเสือขาวแห่งประจิม ประจำฤดูใบไม้ร่วง
an="7" |ซีฟางไป๋หู่ (西方白虎;Xīfāng báihǔ) หรือเสือขาวแห่งประจิม ประจำฤดูใบไม้ร่วง
|-
| 15 || 奎 || Kuí || กุ๋ย || แข้ง || เรวดี || η And
|-
| 16 || 婁 || Lóu || โหลว || ชายเสื้อ || อัศวินี || β Ari
|-
| 17 || 胃 || Wèi || เว่ย || กระเพาะ || ภรณี || 35 Ari
|-
| 18 || 昴 || Mǎo || เหม่า || ผมหยิก || กฤติกา || 17 Tau
|-
| 19 || 畢 || Bì || ปี้ || ตาข่ายน้อย || โรหิณี || ε Tau
|-
| 20 || 觜 || Zī || จือ || หัวเต่า || มฤคศิระ || λ Ori
|-
| 21 || 參 || Shēn || เซิน ||โสม || อาทรา || ζ Ori
|-
| colspan="7" | หนานฟางจูเช่ (南方朱雀;Nánfāng zhūquè) หรือหงส์แดงแห่งทักษิณ ประจำฤดูร้อน
|-
| 22 || 井 || Jǐng || จิ่ง || บ่อน้ำ || ปุนัพสุ || μ Gem
|-
| 23 || 鬼 || Guǐ ||
| 22 || 井 || Jǐng || จิ่ง || บ่อน้ำ || ปุนัพสุ || μ Gem
|-
| 23 || 鬼 || Guǐ || กุ่ย || ผี || ปุษยะ || θ Cnc
|-
| 24 || 柳 || Liǔ || หลิ่ว || ต้นหลิว || อาศเลศา || δ Hya
|-
| 25 || 星 || Xīng || ซิง || ดาวโดด || มาฆะ || α Hya
|-
| 26 || 張 || Zhāng || จาง || ตาข่ายใหญ่ || บูรพผลคุณี || υ¹ Hya
|-
| 27 || 翼 || Yì || อี้ || ปีกนก || อุตรผลคุณี || α Crt
|-
| 28 || 軫 || Zhěn || เจิ่น || สารถี || หัสตะ || γ Crv
|}
หมายเหตุ

ดูเพิ่ม
* ดาวนักขัตฤกษ์ - ดาวนักษัตรในโหราศาสตร์ไทยและภารตะ
อ้างอิง
* สิงห์โต สุริยาอารักษ์. เรื่องฤกษ์และการให้ฤกษ์ ดวงพิชัยสงคราม. กรุงเทพฯ:เกษมบรรณกิจ, ม.ป.ป.
* Gary D. Thompson chapter 11-24 
* Richard Hinckley Allen in Star Names: Their Lore and Meaning
*
เซี่ยงไฮ้โอเชียนอะควาเรียม
เซี่ยงไฮ้โอเชียนอะควาเรียม ( ; ) สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียง ตั้งอยู่ในเมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน จัดเป็นสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย มีเนื้อที่กว่า 22,400 ตารางเมตร เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2002

เซี่ยงไฮ้โอเชียนอะควาเรียม ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 1388 ถนนลู่เจียเจ่ยริง เขตผู่ตง ประกอบด้วยส่วนที่อยู่บนดิน 5 ชั้น และใต้ดิน 3 ชั้น สร้างโดยทีมงานเดียวกับอันเดอร์วอเตอร์ เวิร์ล, สิงคโปร์ และ นานจิง อันเดอร์วอเตอร์ เวิร์ล มีจุดที่น่าสนใจอยู่ที่อุโมงค์ทางเดินใต้น้ำที่ยาวที่สุดถึง 155 เมตร ที่ประกอบไปด้วยกระจกใสแผ่นใหญ่ยาวตลอดแนวอุโมงค์นั้น มูลค่ากว่า 6.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ซึ่งจะแบ่งออกเป็น 9 โซน และได้รวบรวมสัตว์น้ำกว่า 450 ชนิด ภายในจะแสดงให้เห็นถึง กำเนิดแม่น้ำแยงซีเกียงในประเทศจีน, ผืนป่าอะเมซอนในทวีปอเมริกาใต้, น่านน้ำจีน, ป่าโกงกางในประเทศออสเตรเลีย, แม่น้ำในทวีปแอฟริกา และผืนป่าดงดิบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ธารน้ำแข็งในทวีปแอนตาร์ติก โดยมีสัตว์น้ำและสัตว์ชนิดต่าง ๆ ที่น่าใจรวบรวมไว้อยู่ที่นี่ เช่น ปลาฉนากน้ำจืด, แอลลิเกเตอร์จีน, ซาลาแมนเดอร์ยักษ์จีน, ปลาฉลามพอร์ตแจ็คสัน, ตะกอง เป็นต้น

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*
เฟรนด์ (วงดนตรี)
เฟรนด์ ( ) เป็นกลุ่มศิลปินไทย แนวเพลงป็อป ประกอบด้วยสมาชิก ภุชิสสะ ธนพัฒน์ (บิ๊ก), พาทิศ พิสิฐกุล (ไผ่), รพีภัทร เอกพันธ์กุล (น้ำ) และ นวพล ภูวดล (อู๋) มีผลงานอัลบั้มชุดแรกคือ Friend

นอกจากนี้ทั้งวงยังมีผลงานการแสดง ได้แก่ ภาพยนตร์วีซีดีเรื่อง "เพื่อนกันฝันเต็มร้อย" และละครโทรทัศน์เรื่อง "เบญจา คีตา ความรัก" ออกอากาศทางช่อง 7 อีกด้วย
สมาชิก
{| class="wikitable"
!align="left" width="250px"|ชื่อ-นามสกุล
!align="left" width="100px"|ชื่อเล่น
!align="left" width="500px"|ตำแหน่งในวง
!align="left" width="400px"|วันเกิด
|-
| align="center"|ภุชิสสะ ธนพัฒน์ 
| align="center"|บิ๊ก
| align="center"|พี่ใหญ่ ร้องเสริม
| align="center"| 
|-
| align="center"|นวพล ภูวดล 
| align="center"|อู๋
| align="center"| หัวหน้าวง ร้องนำ ร้องหลัก​
| align="center"| 
|-
| align="center"|พาทิศ พิสิฐกุล
| align="center"|ไผ่
| align="center"|ร้องเสริม
| align="center"| 
|-
| align="center"|รพีภัทร เอกพันธ์กุล 
| align="center"|น้ำ
| align="center"|น้องเล็ก ร้องหลัก
| align="center"| 
|-
|}
ผลงาน
อัลบั้ม Friend
{| class="wikitable"
!align="left" width="350px"|รายละเอียดอัลบั้ม
!align="left" width="350px"|รายชื่อเพลง
|-
| align = "left"| 
* ประเภท: เพลง 
* วางจำหน่าย: พ.ศ. 2545 
* สังกัด: 
| align = "left"|

# ผู้ชาย (ขี้อาย) บอกรัก
# ดวงตากับความรัก
# บอกฉันบอกเธอ : ร้องนำโดย น้ำ
# ฝันแต้มสี
# เธอน่ารัก
# ฝันแต้มสี (Pom Pom Mix)
# ทุ่มสุดสุด
# พลังฝัน
# ฝันแต้มสี Acoustic
# 2 ทางรัก
|}

อัลบั้ม เพื่อนกัน
{| class="wikitable"
!align="left" width="350px"|รายละเอียดอัลบั้ม
!align="left" width="350px"|รายชื่อเพลง
|-
| align = "left"| 
* ประเภท: ละครวีซีดี 
* วางจำหน่าย: พ.ศ. 2547
* สังกัด: 
| align = "left"|
#อัลบั้ม เพื่อนกันฝันเต็มร้อย - วง Friend (อู๋ น้ำ บิ๊ก ไผ่)
#อัลบั้ม เพื่อนกันวันเปิดเทอม - วง Friend (อู๋ น้ำ บิ๊ก ไผ่)
# 
#
|}

เพลงประกอบละคร
* ละคร เบญจาคีตาความรัก ทางช่อง 7 พ.ศ. 2546
** เพลง ไม่ขอเป็นเพื่อนใจ
** เพลง ฉันไม่ใช่เจ้าชาย
** เพลง ถูกใจคนไหน
* ละคร รักได้ไหมถ้าหัวใจไม่เพี้ยน ทางช่อง 7 พ.ศ. 2547
** เพลง ผู้ชาย (ขี้อาย) บอกรัก
** เพลง บอกฉันบอกเธอ

ผลงานการแสดง
* ละครโทรทัศน์ "เบญจา คีตา ความรัก" ช่อง 7 พ.ศ. 2546
* ภาพยนตร์วีซีดี "เพื่อนกันฝันเต็มร้อย" พ.ศ. 2546

อ้างอิง
มวยดีทีสปอร์ต
มวยดีทีสปอร์ต เป็นรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับกีฬามวยที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีสปอร์ต ที่นำเสนอเทปบันทึกภาพการแข่งขันมวยไทยในแต่ละวันจาก สนามมวยเวทีราชดำเนิน และ สนามมวยเวทีลุมพินี รวมถึงข่าวสารในวงการมวย นี้ออกอากาศเป็นประจำทุกวัน จันทร์-ศุกร์ เวลา 23:00-00:00 น. และออกอากาศซ้ำในวัน อังคาร-เสาร์ เวลา 06:00-07:00 น.

ผู้ดำเนินรายการ
* พินิจ พลขัน 
* อลิสา วิเศษสิงห์ 
* สุรพัศ จารุมณี 
* ยชช์ปรีดา แพทองคำ

ช่วงรายการ
* สังคมคนมวย (ข่าวสารในวงการมวย)
* ช็อตเด็ด มวยน็อก (ช่วงย่อยก่อนคั่นเบรกที่ 1 เป็นการนำภาพฉากการน็อคเอาท์ของมวยไทยคู่ต่าง ๆ ) 
* คู่มัน มวยไทย (เทปบันทึกภาพมวยไทยในแต่ละวัน)
ริเยกา
ริเยกา ( , ) หรือ ฟีอูเม ( ) เป็นเมืองท่าทางทะเลที่สำคัญ และเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศโครเอเชีย (รองจากกรุงซาเกร็บและเมืองสปลิต) เมืองมีประชากร 128,735 คน (ค.ศ. 2011) มีอุตสาหกรรมการต่อเรือ

เมืองนี้ก่อตั้งจากการตั้งถิ่นฐานของชาวโรมัน ต่อมาอยู่ในจักรวรรดิไบแซนไทน์ ตกเป็นของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และรวมเข้ากับโครเอเชียในคริสต์ศตวรรษที่ 18 อิตาลีเข้ายึดครอง 2 ครั้ง คือ ใน ค.ศ. 1919 และ ค.ศ. 1922 ต่อมายูโกสลาเวียยกให้อิตาลีใน ค.ศ. 1924 ในสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีเข้ายึดครองระหว่าง ค.ศ. 1943-1945 และได้โอนให้แก่ยูโกสลาเวียโดยสนธิสัญญาสงบศึกอิตาลีใน ค.ศ. 1947 จนตกเป็นของโครเอเชียใน ค.ศ. 1991

อ้างอิง
วัดศรีพุยางวนาราม
วัดศรีพุยางวนาราม ตั้งอยู่เลขที่ 45 (บ้านเก่าพุยาง) หมู่ 6 ตำบลยางหัก อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าฝั่งซ้ายแม่น้ำภาชี และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน  15  ไร่ เมื่อปี  พ.ศ. 2525  พระอาจารย์จรูญ  ฐานิสฺสโร ได้ธุดงค์มาทางบ้านเก่าพุยางซึ่งเป็นป่า เป็นสถานที่สัปปายะเหนาะแก่การบำเพ็ญสมณธรรมท่านจึงได้ปักกรดอยู่  ณ บริเวณนี้  ชาวบ้านเห็นพระมาปักกรดอยู่จึงได้นิมนต์ให้ท่านช่วยสร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของชาวบ้าน ท่านจึงได้สร้างที่พักสงฆ์ในบริเวณดังกล่าวตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา  โดยใช้ชื่อที่พักสงฆ์ว่า  ที่พักสงฆ์บ้านเก่าพุยาง (จรูญศรีสว่างใจ) ท่านพระอาจารย์จรูญ ฐานิสฺสโร ท่านก็ได้ดำเนินการสร้างเสนาสนะ
ยาง (จรูญศรีสว่างใจ) ท่านพระอาจารย์จรูญ ฐานิสฺสโร ท่านก็ได้ดำเนินการสร้างเสนาสนะหลายอย่าง เช่น กุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ พระอุโบสถ เป็นต้น
วัดศรีพุยางวนารามได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2552 จากนั้นได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัดในพระพุทธศาสนาเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2555 มีนามว่า วัดศรีพุยางวนาราม โดยมีอดีตพระอธิการวริทธิ์ รตนปญฺโญ เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ได้ดำเนินการขอรับพระราชทานวิสุงคามสีมา โดยได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2556 เขตวิสุงคามสีมา  กว้าง  32 เมตร ยาว 32 เมตร และได้ทำการผูกพัทธสีมาปิดทองฝังลูกนิมิตเมื่อ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
การเดินทางไปยังวัดนั้นสะดวกจากถนนสายเพชรเกษมตรงสี่แยกปากท่อ (แยกจะอยู่ตรงข้ามกับเส้นทางที่จะเข้าไปยังที่ว่าการอำเภอปากท่อ) ตามเส้นทางนี้จะขึ้นไปโป่งกระทิง ส่วนแยกเข้าวัดจะอยู่ช่วงหลักกิโลเมตรที่ 25 และจะตามถนนเส้นทางแยกนี้เข้าไปอีกประมาณ 4 กิโลเมตร

รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์จรูญ  ฐานิสฺสโร (หัวหน้าที่พักสงฆ์) พ.ศ. 2525  -  2555
* พระอธิการวริทธิ์  รตนปญฺโญ (เจ้าอาวาส) พ.ศ.  2555 -  2557
* พระอธิการปติเวศ  ธมฺมวโร (เจ้าอาวาส) พ.ศ.  2557 
* พระมหาวันชัย รักษาการ ปัจจุบัน

อ้างอิง
จังหวัดอาเจะฮ์
อาเจะฮ์ ( ; อาเจะฮ์: Acèh) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของเกาะสุมาตรา

ประวัติศาสตร์
อาเจะฮ์เคยเป็นรัฐอิสระที่มีบทบาททางการค้าและการเดินเรือระหว่างประเทศ อาเจะฮ์เริ่มรับศาสนาอิสลามจากชวาในราวพุทธศตวรรษที่ 13 และได้สถาปนาการปกครองแบบสุลต่านขึ้นที่เมืองบันดาอาเจะฮ์ อาเจะฮ์มีอำนาจมากในสมัยสุลต่านอาลี มูตคายัต ซะห์ ที่ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2057 – 2073 ที่ได้ทำให้อาเจะฮ์เป็นศูนย์กลางทางการค้าแทนมะละกาที่ถูกโปรตุเกสโจมตี เมื่อ พ.ศ. 2044 และพระองค์ยังทำสงครามต่อต้านโปรตุเกสที่พยายามเข้ายึดครองเมืองปาไซ และได้ขยายอำนาจเข้าครอบครองดินแดนส่วนอื่นของสุมาตรา และบางส่วนในคาบสมุทรมลายู ยุคทองของอาเจะฮ์ที่มีความรุ่งเรืองมากตชคือในสมัยสุลต่านอิสกันดาร์ มุดา ที่ข้ามไปยึดครองยะโฮร์และเปรักได้ และกลายเป็นศูนย์กลางของศาสนาอิสลามในเอเชียตะวันออกเ
ามไปยึดครองยะโฮร์และเปรักได้ และกลายเป็นศูนย์กลางของศาสนาอิสลามในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่เรียกว่า ประตูทางตะวันออกที่เปิดสู่มักกะฮ์
อาเจะฮ์เริ่มตกต่ำลงหลังจากเนเธอร์แลนด์เข้ามายึดครองมะละกาเมื่อ พ.ศ. 2184 ประกอบกับในอาเจะฮ์มีความขัดแย้งระหว่างขุนนางท้องถิ่นกับสุลต่าน เนเธอร์แลนด์เข้ามาแทรกแซงโดยสนับสนุนให้ชาวมีนังกาเบาแยกตัวออกมาจากอาเจะฮ์ รัฐทางคาบสมุทรมลายู เช่น ยะโฮร์ก็เริ่มแข็งข้อกับอาเจะฮ์ และได้รับผลกระทบจากการเข้าครอบครองปีนังและสิงคโปร์ของอังกฤษ ทำให้อิทธิพลทางการเมืองและเศรษฐกิจของอาเจะฮ์ลดลง
ในที่สุดเนเธอร์แลนด์ได้ทำสงครามอาเจะฮ์เพื่อยึดอาเจะฮ์เป็นอาณานิคม การสู้รบเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2416 และยึดเมืองบันดาอาเจะฮ์ได้ใน พ.ศ. 2420 แต่ก็ยังคงสู้รบแบบกองโจรต่อไป แม้ว่าสุลต่านจะยอมจำนนใน พ.ศ. 2446 เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง และอินโดนีเซียได้รับเอกราช แต่อาเจะฮ์ก็ยังมีการปฏิวัติต่อต้านรัฐบาลกลางระหว่าง พ.ศ. 2496–2502 นำโดยพวกอูลามา แม้จะมีสถานภาพเป็นเขตการปกครองพิเศษตั้งแต่ พ.ศ. 2502 แต่ก็ยังมีกองกำลังที่ต้องการแยกตัวเป็นอิสระคือขบวนการอาเจะฮ์เสรีจนถึง พ.ศ. 2548

ปัจจุบันจังหวัดอะเจะฮ์เป็นจังหวัดเดียวที่บังคับใช้กฎหมายชารีอะห์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อยินยอมจากรัฐบาลกลาง

หน่วยการบริหาร
พื้นที่จังหวัดอาเจะฮ์แบ่งออกเป็น 18 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 5 นครหรือโกตา และ 289 ตำบลหรือเกอจามาตัน

;อำเภอ

;นคร

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

หนังสือและบทความ
* สุพรรณี กาญจนัษฐิติ. “อาเจะฮ์.” ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. หน้า 37-40. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน, 2539.
* อรอนงค์ ทิพย์พิมล. “ประวัติศาสตร์กฎหมายอิสลามที่อาเจะห์: จากรัฐสุลต่านสู่เขตปกครองพิเศษ.” วารสารประวัติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ 9, ฉ. 1 (มกราคม-มิถุนายน 2565): 1-30.

เว็บไซต์
* Official website 
* Official website for Tourism
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครจัมปาศักดิ์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครจัมปาศักดิ์

ประวัติศาสตร์

เขตการเลือกตั้ง

{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=90%
|- style="background:#cccccc"
| width = 5% | การเลือกตั้ง || width = 30% | เขตการเลือกตั้ง || width= 8% | จำนวน ส.ส. 
|-
| พ.ศ. 2481||เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด || 1 คน (เขตละ 1 คน)
|}

รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต

ชุดที่ 3–4 ; พ.ศ. 2481–2489
:
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=65%
|- style="background:#cccccc"
| width = 10% | ชุดที่ || width = 10% | การเลือกตั้ง || width=15%| เขตเลือกตั้งที่ 1
|-
| ชุดที่ 3 || พ.ศ. 2481|| นายสอน บุตโรบล (เลือกตั้งเพิ่มเติม)
|-
| rowspan=2| ชุดที่ 4 || มกราคม พ.ศ. 2489||bgcolor="#fa8072"|นายสอน บุตโรบล
|-
| สิงหาคม พ.ศ. 2489||– (เลือกตั้งเพิ่มเติม)
|-
|}

ดูเพิ่ม
* สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3
* สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 4
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระตะบอง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระตะบอง

ประวัติศาสตร์

เขตการเลือกตั้ง

{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=90%
|- style="background:#cccccc"
| width = 5% | การเลือกตั้ง || width = 30% | เขตการเลือกตั้ง || width= 8% | จำนวน ส.ส.
|-
| พ.ศ. 2481||เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด || 1 คน (เขตละ 1 คน)
|-
| พ.ศ. 2489||align=left | · เขตเลือกตั้งที่ 1 : อำเภอเมืองพระตะบอง · เขตเลือกตั้งที่ 2 : อำเภอไพลิน, อำเภอพรหมโยธี, อำเภอรณนภากาศ และอำเภอมงคลบุรี|| 2 คน (เขตละ 1 คน)
|}
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต

ชุดที่ 3 ; พ.ศ. 2481
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=65%
|- style="background:#cccccc"
| width = 10% | ชุดที่ || width = 10% | การเลือกตั้ง || width=15%| เขตเลือกตั้งที่ 1
|-
| ชุดที่ 3 || พ.ศ. 2481|| นายชวลิต อภัยวงศ์ (เลือกตั้งเพิ่มเติม)
|}

ชุดที่ 4 ; พ.ศ. 2489

: 
:
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=65%
|- style="background:#cccccc"
| rowspan="2" width="5%" | เขต || colspan="2" width="19%" | ชุดที่ 4
|- style="background:#cccccc"
|มกราคม พ.ศ. 2489
|สิงหาคม พ.ศ. 2489 เลือกตั้งเพิ่มเติม 
|-
| 1 ||bgcolor=#D0E7FF |นายชวลิต อภัยวงศ์||bgcolor=#D0E7FF| นายสวาสดิ์ อภัยวงศ์ (เลือกตั้งเพิ่มเติม)
|-
| 2||—||bgcolor=#aacc99|พระพิเศษพาณิชย์ (เลือกตั้งเพิ่มเติม)
|}

รูปภาพ

ดูเพิ่ม
* สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3
* สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 4
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลานช้าง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลานช้าง

ประวัติศาสตร์

เขตการเลือกตั้ง

{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=90%
|- style="background:#cccccc"
| width = 5% | การเลือกตั้ง || width = 30% | เขตการเลือกตั้ง || width= 8% | จำนวน ส.ส. 
|-
| พ.ศ. 2481||rowspan=2|เขตเลือกตั้งที่ 1 : ทั้งจังหวัด ||rowspan=2| 1 คน (เขตละ 1 คน)
|-
| มกราคม พ.ศ. 2489
|}

รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต

ชุดที่ 3–4 ; พ.ศ. 2481–2489

:
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=65%
|- style="background:#cccccc"
| width = 10% | ชุดที่ || width = 10% | การเลือกตั้ง || width=15%| เขตเลือกตั้งที่ 1
|-
| ชุดที่ 3 || พ.ศ. 2481|| นายสังคม ริมทอง
|-
| rowspan=2| ชุดที่ 4 || มกราคม พ.ศ. 2489||bgcolor="#ccccff"|นายสังคม ริมทอง
|-
| สิงหาคม พ.ศ. 2489||– (เลือกตั้งเพิ่มเติม)
|-
|}

ดูเพิ่ม
* สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3
* สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 4
พิพิธภัณฑ์มังงะอิชิโนโมริ
พิพิธภัณฑ์มังงะอิชิโนโมริ ( , ) คือ พิพิธภัณฑ์ที่อุทิศให้งานเขียนมังงะของโชตาโร อิชิโนโมริ ตั้งอยู่หน้าอ่าวของมหาสมุทรแปซิฟิก บนเกาะนากาเซะ หรือเกาะมังงัตตัง เมืองอิชิโนมากิ จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น เปิดทำการเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2544

เหตุการณ์สึนามิ
พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่บนสันทรายใกล้ปากแม่น้ำ ในวันที่เกิดเหตุการณ์สึนามิ ชั้นแรกของพิพิธภัณฑ์ถูกน้ำท่วมจนถึงใกล้เพดาน ผลิตภัณฑ์และร้านค้าของพิพิธภัณฑ์ได้ความเสียหาย ชั้นที่สอง เป็นชั้นต้นฉบับบนจอแสดงผลได้รับความเสียหาย ชั้นที่สามไม่ได้รับความเสียหายมากนัก พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ถูกปิดในระยะยาว ในถนน Ishinomaki Manga กลุ่มอนุสาวรีย์ของร่างกาย ซึ่งได้รับการจัดตั้งสองตัว "Kikaida" "ทะเล Jetter Kaito" ถูกคลื่นสินามิพัดหายไป งบประมาณการปรับปรุงได้รับการอนุมัติจากสภาเทศบาลเมืองในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555

แหล่งข้อมูลอื่น

*
เอาโทชตัท
เอาโทชตัท ( ) หรือ ยนตร์นคร เป็นสถานที่ท่องเที่ยวติดกับโรงงานฟ็อลคส์วาเกินในเมืองว็อลฟส์บวร์ค ประเทศเยอรมนี มีลักษณะเป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับรถยนต์ในเครือฟ็อลคส์วาเกิน และเป็นศูนย์กลางรถยนต์ที่ลูกค้าสามารถรับรถคันใหม่ ตลอดจนท่องเที่ยวโรงงานที่ใหญ่โต เพื่อศึกษาวิวัฒนาการของรถฟ็อลคส์วาเกิน มีผู้เยี่ยมชมกว่า 2 ล้านคนต่อปี
เอาโทชตัท เป็นที่นิยมมากในหมู่นักท่องเที่ยว เพราะสถาปัตยกรรมที่ทันสมัยในแต่ละอาคาร อาคารที่โดดเด่น คือ Glass car silos หรืออาคารจอดรถกระจก ซึ่งเป็นอาคารจอดรถที่สูง 200 เมตร ใช้เก็บรถฟ็อลคส์วาเกินใหม่ โดยเป็นอาคาร 2 อาคารเชื่อมต่อไปยังโรงงานฟ็อลคส์วาเกินด้วยอุโมงค์รถไฟใต้ดิน 700 เมตร เมื่อรถยนต์มาถึงที่อาคาร รถยนต์จะถูกนำขึ้นที่ความเร็ว 1.5 เมตรต่อวินาที โดยลูกค้าสามารถเลือกรถยนต์ในที่เก็บรถกระจกได้

ประวัติ
ความคิดก่อสร้างเอาโทชตัทเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1994 เมื่อแนวความคิดของรถฟ็อลคส์วาเกินเปิดตัวในงาน Expo 2000 ที่ฮันโนเฟอร์ ประเทศเยอรมนี ใน ค.ศ. 1998 เอาโทชตัทในภาษาเยอรมันแปลว่าเมืองแห่งรถยนต์
จังหวัดเบิงกูลู
เบิงกูลู ( ) หรือที่ในอดีตเรียกว่า เบงคูเลน ( ) เป็นชื่อจังหวัดและเมืองท่าทางตอนใต้ของสุมาตราฝั่งตะวันตก เป็นที่ตั้งสถานีการค้าและป้อมปราการของบริษัทอินเดียตะวันออกแห่งอังกฤษ

ประวัติศาสตร์
ก่อนที่อังกฤษจะเข้ามานั้น เบิงกูลูเป็นเมืองเล็ก ๆ อยู่บนเส้นทางเดินเรือผ่านช่องแคบซุนดา ชนส่วนใหญ่เป็นชาวมีนังกาเบา ชาวมลายู และชาวชวา เบิงกูลูเคบเป็นส่วนหนึ่งของศรีวิชัย เมื่อศรีวิชัยเสื่อมลงก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมีนังกาเบาในสุมาตราตะวันตกต่อมาอยู่ภายใต้อิทธิพลของอาณาจักรมัชปาหิต และเมื่อศาสนาอิสลามแพร่มาถึงบริเวณนี้ ชาวเบิงกูลูส่วนใหญ่ก็หันมานับถือศาสนาอิสลาม
จนถึง พ.ศ. 2225 เมื่อเนเธอร์แลนด์ได้ครองอำนาจในบันเติน และขับไล่ชาวอังกฤษออกมา บริษัทอินเดียตะวันออกแห่งอังกฤษได้เสาะหาทำเลใหม่ ก่อนจะเลือกเบิงกูลูเป็นที่ตั้งสถานีการค้าแห่งใหม่ และได้แผ่ขยายอิทธิพลออกไปยังบริเวณใกล้เคียง เช่น นาตัล ตับปานูลี ปาดัง เนเธอร์แลนด์พยายามคัดค้านแต่ไม่มาสามารถต่อต้านอังกฤษได้ เบิงกูลูได้กลายเป็นคู่แข่งของเมืองจาการ์ตาที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเนเธอร์แลนด์ในที่สุด หลังจากสงครามในยุโรปสิ้นสุดลงใน พ.ศ. 2358 อังกฤษได้ประนีประนอมกับเนเธอร์แลนด์ และนำไปสู่การทำสนธิสัญญาใน พ.ศ. 2367 อังกฤษยกเบิงกูลูให้เนเธอร์แลนด์ และเนเธอร์แลนด์จะยกดินแดนของเนเธอร์แลนด์ในคาบสมุทรมลายูให้อังกฤษ
หลังจากเบิงกูลูมาอยู่ภายใต้การปกครองของเนเธอร์แลนด์แล้ว กลับหมดความสำคัญทางการค้า กลายเป็นสถานที่ใช้กักขังนักโทษ เมื่ออินโดนีเซียได้รับเอกราช เบิงกูลูได้เป็นจังหวัดหนึ่งของอินโดนีเซีย

หน่วยการบริหาร
พื้นที่จังหวัดเบิงกูลูแบ่งออกเป็น 9 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 1 นครหรือโกตา และ 129 ตำบลหรือเกอจามาตัน

;อำเภอ

;นคร
* เบิงกูลู ( ; เมืองหลัก)

อ้างอิง

* สุพรรณี กาญจนัษฐิติ. เบงกูลู ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 427 – 430
มันหมู
มันหมู คือ เนื้อไขมันของหมูทั้งในรูปแบบที่เจียวแล้วและยังมิได้เจียว เดิมใช้เป็นหรือใช้แทนมันสำหรับประกอบอาหารโดยทั่วไปทั้งยังใช้เป็นเครื่องทาทำนองเดียวกับเนยด้วย แต่ปัจจุบันได้รับการใช้งานลดลง กระนั้น พ่อครัวและช่างทำขนมร่วมสมัยหลายแขนงยังนิยมใช้มันหมูยิ่งกว่าไขมันชนิดอื่น คุณภาพของมันหมูในการประกอบอาหารนั้นขึ้นอยู่กับว่ามันนั้นได้มาจากส่วนใดของหมูและได้รับการแปรรูปมาอย่างไร

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* "High on the Hog" by Corby Kummer, New York Times, August 12, 2005.
* "Rendering Lard 2.0" by Derrick Schneider, An Obsession With Food (blog), January 12, 2006.
* "Lard" , Food Resource, College of Health and Human Sciences, Oregon State University, February 20, 2007. – Bibliography of food science articles on lard.
น้ำมันดอกทานตะวัน
น้ำมันทานตะวัน เป็นน้ำมันไม่ระเหยที่สกัดจากเมล็ดทานตะวัน น้ำมันทานตะวันเป็นที่นิยมใช้ในอาหารอย่างน้ำมันทอด และในสูตรเครื่องสำอางที่ทำให้ผิวนวล น้ำมันดอกทานตะวันมีการผลิตเชิงอุตสาหกรรมครั้งแรกในปี ค.ศ. 1835 ในจักรวรรดิรัสเซีย แหล่งผลิตน้ำมันทานตะวันที่ใหญ่ที่สุดในโลกในขณะนี้ คือประเทศยูเครนและประเทศรัสเซีย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
สังขยา (อาหารนึ่ง)
สังขยา หรือที่เรียกในภาษามลายูว่า เซอรีกายาหรือกายา ( ; ; ภาษาจีนฮกเกี้ยน: 咖吔 ka-iā) เป็นขนมนึ่งทำจากกะทิและน้ำตาล พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หลายประเทศ
อินโดนีเซีย มาเลเซีย และสิงคโปร์
กายาหรือเซอรีกายา (มาจากคำว่าร่ำรวยในภาษามลายู) เป็นขนมที่ทำจาก กะทิ ไข่เป็ดหรือไข่ไก่ ซึ่งขยำให้เข้ากันด้วยใบเตย ปรุงรสหวานด้วยน้ำตาล มีจุดกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เพราะใช้เครื่องปรุงที่พบมาในท้องถิ่นคือน้ำตาลมะพร้าวและใบเตย ปรุงให้สุกด้วยการนึ่ง สุกแล้วแข็ง นิยมใช้แต่งหน้าข้าวเหนียวแบบข้าวเหนียวสังขยาของไทย ในมาเลเซียใส่สีกายาเป็นสีเขียวเรียก ปูลุตเซอรีกายา หรือ เซอรีมูกา ในอินโดนีเซียทำกายาหน้าสีน้ำตาลอย่างสีไข่ เรียก เกอตันเซอรีกายา หรือนึ่งในผลฟักทอง เรียก เซอรีกายาลาบูกูนิง สังขยาอย่างหลังนี้แพร่หลายในหมู่ชาวย่าหยาที่เป็นลูกผสมระหว่างจีนกับมลายู

ไทย
สังขยาในไทยเป็นขนมที่จัดอยู่ในกลุ่มที่ได้รับอิทธิพลจากโปรตุเกส นิยมรับประทานกับข้าวเหนียว หรือใส่ในฟักทอง เผือกหรือมะพร้าว แล้วนำไปนึ่ง เป็นคนละชนิดกับสังขยาที่ปรุงด้วยการกวนและมักกินกับขนมปัง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* Famous Thai Dishes including photos of Thai sangkhaya desserts
กอร์โดบา (ประเทศอาร์เจนตินา)
กอร์โดบา ( ) เป็นเมืองในประเทศอาร์เจนตินา เป็นเมืองหลวงของรัฐกอร์โดบา ตั้งอยู่บริเวณตีนเขาของเซียร์รัสชีกัส ลุ่มแม่น้ำซูกีอา อยู่ห่างจากกรุงบัวโนสไอเรสไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือราว 700 กม. (435 ไมล์) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ รองเพียงกรุงบัวโนสไอเรส มีประชากร 1.6 ล้านคน (ค.ศ. 2020) มีมหาวิทยาลัยแห่งชาติกอร์โดบา ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1613

เมืองก่อตั้งเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1573 โดยเคโรนีโม ลุยส์ เด กาเบรรา ที่ได้ตั้งชื่อเมืองตามเมืองกอร์โดบา ประเทศสเปน

อ้างอิง
มีการี
มีการี ( , "บะหมี่แกง"; ) เป็นอาหารที่มีลักษณะเฉพาะในมาเลเซีย ทำจากบะหมี่ไข่สีเหลืองหรือหมี่ฮุ้นที่ทำจากข้าว ในน้ำแกงเผ็ดใส่กะทิ ใส่เต้าหู้ กุ้ง ไก่ ปลาดุก เนื้อไก่ ไข่ต้ม ใบสะระแหน่ กินกับซัมบัล ทางภาคใต้ของมาเลเซียและสิงคโปร์จะเรียกเป็น "ละก์ซาการี" ( , "ละก์ซาแกง"; ) ถ้าใส่หอยแครง

แหล่งข้อมูลอื่น
* curry mee Kuala Lumpur 
* A very good curry mee in Kuala Lumpur 
* Curry Mee in Penang
เพชรมรกต เพชรยินดีอะคาเดมี
เพชรมรกต เพชรยินดีอะคาเดมี เกิดวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 เดิมรู้จักกันในชื่อ เพชรมรกต ว. สังข์ประไพ เป็นนักมวยไทยชาวจังหวัดอุบลราชธานี มวยไทยของเพชรมรกตมีความโดดเด่นที่การฟันศอกและแทงเข่าที่รุนแรง

เพชรมรกตเคยเป็นแชมป์รุ่น 130 ปอนด์ของสนามมวยเวทีลุมพินี และอดีตแชมป์รุ่น 105 ปอนด์ของสนามมวยเวทีลุมพินี

วันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2556 เพชรมรกตเข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกวันมิตรชัย ซึ่งจัดขึ้น ณ เวทีมวยราชดำเนิน โดยเพชรมรกตเป็นฝ่ายชนะคะแนนติ่งทอง ช.โค้วยู่ฮะอีซูซุ ทั้งนี้ เพชรมรกตมีณัฐเดช วชิรรัตนวงศ์ เป็นหัวหน้าคณะ และมีค่าตัวปัจจุบันอยู่ที่ 65,000 บาท
ประวัติ
เพชรมรกต ว.สังข์ประไพ มีชื่อจริงคือ นพดล ดรุณพันธ์ เป็นบุตรของนายสมบูรณ์ และนางหนู ดรุณพันธ์ เขาเริ่มชกมวยครั้งแรกเมื่ออายุ 12 ขวบโดยใช้ชื่อ มาวิน ลูกแอนเจ็ด เข้าแข่งขัน จากนั้น เขาก็ได้รับวุฒิประกาศนียบัตรวิชาชีพจากเทคโนโลยีบริหารธุรกิจ อุบลราชธานี วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2554 เพชรมรกตเข้าแข่งขันชิงชัยรุ่น 105 ปอนด์กับวันชัย ส.กิตติศักดิ์ ซึ่งเป็นผู้ชนะเพื่อนร่วมค่ายของเพชรมรกตอย่างเดอะเล็ก ว.สังข์ประไพ มาแล้วครั้งหนึ่ง ต่อมา ในวันที่ 10 พฤษภาคม เพชรมรกตได้พบกับคู่ชกอย่างวัน​เฮง มีนะ​โยธิน ในรายการศึกเพชรยินดี ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้รับการจัดให้เป็นหนึ่งในมวยคู่เอกระดับสุดยอดของประเทศ และในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เพชรมรกตได้พบกับ
มวยคู่เอกระดับสุดยอดของประเทศ และในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เพชรมรกตได้พบกับคู่ชกพนมรุ้งเล็ก เกียรติหมู่ 9 ซึ่งเป็นคู่เอกของรายการศึกดาวรุ่งพระบาท ในรุ่น 115 ปอนด์ ซึ่งก่อนการแข่งขันเพชรมรกตได้รับการพิจารณาว่าเป็นรองด้านกระดูกมวย
วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 เพชรมรกตเข้าแข่งขันรายการศึกไพรอนันต์ ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้พบกับมานะศักดิ์ ปิ่นสินชัย ในฐานะคู่เอกของรายการที่ซึ่งทั้งคู่ยังไม่เคยพบกันมาก่อน รวมทั้ง ในวันที่ 17 สิงหาคม เพชรมรกตเข้าแข่งขันรายการศึกไพรอนันต์ ที่เวทีมวยลุมพินี โดยเป็นฝ่ายต่อน้ำหนักให้แก่เอกมงคล ไก่ย่างห้าดาวยิม ทั้งนี้ เพชรมรกตได้รับการกล่าวว่าเป็นนักมวยที่มีความสูงยาว และอยู่ในรูปแบบของมวยเข่า ซึ่งเพชรมรกตเป็นฝ่ายชนะคะแนนขาดในคู่เอกของรายการ และในวันที่ 11 กันยายน เพชรมรกตได้เข้าแข่งขันรายการศึกเพชรปิยะ ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้รับการพิจารณาว่ามีโอกาสชนะคู่ชกอย่างศักดิ์สุริยา ​ไก่ย่างห้าดาวยิม ซึ่งเป็นคู่ค้ำของรายการ และเพชรมรกตเป็นฝ่ายชนะคะแนนจา
สุภาพบุรุษบอยแบนด์
สุภาพบุรุษบอยแบนด์ ( ) เป็นรายการโทรทัศน์ไทยประเภทปกิณกะดนตรี (Music Variety) ของบอยแบนด์ที่มีสมาชิกจำนวน 8 คน โดยเป็นรายการโทรทัศน์รายการแรกที่บริษัท แฮฟเอกู๊ดดรีม จำกัด ของกิติกร เพ็ญโรจน์ ผลิตขึ้น ดำเนินรายการโดย กรรชัย กำเนิดพลอย ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 14:15 – 15:00 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เริ่มถ่ายทำครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2552 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 เมษายน และยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม
รูปแบบรายการ
สุภาพบุรุษบอยแบนด์ เป็นการนำสมาชิกจำนวน 8 คน ที่ผ่านการคัดเลือกจากผู้สมัครทั้งหมด มาฝึกฝนทักษะต่าง ๆ และปฏิบัติภารกิจทุกสัปดาห์ ก่อนเปิดตัวเป็นศิลปินกลุ่มชายกลุ่มใหม่ สัปดาห์ละ 2 ภารกิจ ดังนี้ 
*ภารกิจสุภาพบุรุษ เป็นการทำกิจกรรมของสมาชิกทั้ง 8 คน ในรูปแบบต่าง ๆ ตามโจทย์ที่ได้รับมอบหมาย ซึ่งแตกต่างกันในแต่ละสัปดาห์
*ภารกิจดนตรี ประกอบด้วยการร้องเพลง การเล่นดนตรี การเต้น และการแสดง นำเสนอในรูปแบบคอนเสิร์ต ภายใต้ธีมที่สอดคล้องกับภารกิจสุภาพบุรุษข้างต้นในแต่ละสัปดาห์
นอกจากนี้ ยังมีการเปิดโหวตสมาชิกวงเพื่อสะสมคะแนนสำหรับรางวัลสมาชิกยอดนิยม (Popular Vote) ซึ่งจะประกาศผลในสัปดาห์สุดท้าย
ในสัปดาห์สุดท้าย เป็นคอนเสิร์ตการกุศลความยาว 2 ชั่วโมง ที่มูนสตาร์สตูดิโอ รายได้จากการจำหน่ายบัตรนำไปสมทบทุนให้กับมูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย โดยมี จิรดา โยฮารา เป็นผู้ดำเนินรายการแทนกรรชัย และมีการแสดงเพลงเดี่ยวของทั้ง 8 คน รวมถึงมีแขกรับเชิญคือ เซเวนเดส์ และ ทาทา ยัง โดยผู้ที่ได้รับรางวัลสมาชิกยอดนิยมคือ GI5 - แมธธิว จิตติวรานนท์

จีไอ
สมาชิก
{| class="wikitable sortable" style="text-align: center;"
! รหัส
! ชื่อ-นามสกุล
! ชื่อเล่น
! วันเกิด
! อายุ
! หมายเหตุ
|-
| GI1
| จิรายุทธ คันธยศ 
| แม็กซ์
| 
| ปี
| เป็นนักร้องและนักแสดง
|-
| GI2
| ชิติพัทธ์ สรรพยานนท์
| ฟีม
| 
| ปี
| เป็นนักร้องสมาชิกวง อีโว ไนน์
|-
| GI3
| ภัคศรุจน์ นาคาฮาร่า
| ฮิโร่
| 
| ปี
| เป็นนักแสดง
|-
| GI4
| ณัฐวัฒน์ วัฒนาสุวรรณ
| เอ็ม
| 
| ปี
| -
|-
| GI5
| แมธธิว จิตติวรานนท์ 
| แมธธิว
| 
| ปี
| -
|-
| GI6
| อันเดส แช่มช้อย
| อันเดส
| 
| ปี
| เป็นนักแสดงตลก
|-
| GI7
| กษมา เอี่ยมประชา 
| กอล์ฟ
| 
| ปี
| -
|-
| GI8
| อัครัฐ นิมิตรชัย 
| อัค
| 
| ปี
| เป็นนักแสดง
|}

ผลงานเพลง
* ถ้าเธอไม่รู้จะโทรหาใคร
อุทยานประวัติศาสตร์สด๊กก๊อกธม
ปราสาทสด๊กก๊อกธม หรือ ปราสาทสด็อกก็อกธม ( , ) เป็นอุทยานประวัติศาสตร์แห่งหนึ่งของประเทศไทยภายใต้การดูแลของกรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม เป็นปราสาทขอมและโบราณสถานที่ใหญ่และสำคัญของจังหวัดสระแก้ว ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่บ้านหนองหญ้าแก้ว หมู่ที่ 9 ตำบลโคกสูง อำเภอโคกสูง จังหวัดสระแก้ว อยู่ห่างจากอำเภออรัญประเทศไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 35 กิโลเมตร อยู่ห่างจากอำเภอตาพระยามาทางทิศใต้ประมาณ 15 กิโลเมตร จัดเป็นปราสาทหินขนาดใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออกของประเทศไทย
ระหว่าง พ.ศ. 2539–2553 กรมศิลปากรได้สำรวจโบราณสถาน และอนุรักษ์พัฒนาปราสาทสด๊กก๊อกธม และ พ.ศ. 2560 กรมศิลปากรประกาศจัดตั้งปราสาทสด๊กก๊อกธมขึ้นเป็นอุทยานประวัติศาสตร์แห่งที่ 11 ซึ่ง
ปราสาทสด๊กก๊อกธมสร้างขึ้นด้วยหินศิลาแลง ตามลักษณะศิลปะขอมแบบคลัง-บาปวน สร้างเสร็จในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในสมัยพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2 (Udayadityavarman II) ในบริเวณทิศตะวันออกเฉียงเหนือของปราสาท มีคำจารึกเป็นภาษาสันสกฤต ความยาว 340 บรรทัด ระบุความเป็นมาของการก่อสร้างปราสาทแห่งนี้
มีการพบหลักศิลาจารึกสด๊กก๊อกธม (หลักที่ 2) ซึ่งจดบันทึกเรื่องราว ประวัติศาสตร์ของชนชาติขอมเป็นช่วงระยะเวลานานถึง 200 ปี นับจากรัชสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 2 (พ.ศ. 1345-1393) กษัตริย์ผู้สถาปนาอาณาจักรเมืองพระนคร (Angkor) และเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบเทวราช ในจารึกได้กล่าวถึงกษัตริย์อีกหลายพระองค์ จนถึงสมัยพระเจ้าอุทยาทิตยวรมันที่ 2

คำว่า "สด๊กก๊อกธม" แปลได้สองความหมาย ความหมายที่หนึ่ง แปลว่า "ปราสาทขนาดใหญ่ที่มีต้นกกขึ้นรกรุงรัง" ความหมายที่สอง แปลว่า "เมืองที่มีต้นกกขึ้นรกในหนองน้ำใหญ่" เพราะมีหนองน้ำเป็นบารายเก่าขนาดใหญ่อยู่ติดกับปราสาททางทิศตะวันออก

อ้างอิง

บรรณานุกรม
*Bhattacharya, Kamaleswar. A Selection of Sanskrit Inscriptions from Cambodia. In collab. with Karl-Heinz Golzion. Siem Reap, The Centre for Khmer Studies 2009.
*Briggs, Lawrence Palmer. The Ancient Khmer Empire. Transactions of the American Philosophical Society 1951.
*Burgess, John. Stories in Stone - The Sdok Kok Thom Inscription & the Enigma of Khmer History. Riverbooks 2010.
*Freeman, Michael. A Guide to the Khmer Temples of Thailand and Laos. Weatherhill 1998
*Higham, Charles. The Civilization of Angkor. University of California Press 2001
*Sak-Humphry, Chhany and Jenner, Philip N. The Sdok Kak Thom Inscription With A Grammatical Analys
ny and Jenner, Philip N. The Sdok Kak Thom Inscription With A Grammatical Analysis of the Old Khmer Text.. Phnom Penh, The Buddhist Institute 2005.
*Burgess, John. Stories in Stone - The Sdok Kok Thom Inscription & the Enigma of Khmer History. Riverbooks 2010.
*Sak-Humphry, Chhany and Jenner, Philip N. The Sdok Kak Thom Inscription With A Grammatical Analysis of the Old Khmer Text.. Phnom Penh, The Buddhist Institute 2005.
ปริศนา พงษ์ทัดศิริกุล
นางปริศนา พงษ์ทัดศิริกุล หรือชื่อเล่นว่า แมว (25 กรกฎาคม 2496 — ) ประธานคณะกรรมการในคณะกรรมการประเมินผลการดำเนินงานของกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ ประธานกรรมการในคณะกรรมการบริหารหอภาพยนตร์ ประธานกรรมการในคณะกรรมการบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ปลัดกระทรวงวัฒนธรรม คนที่ 5 มีความสนใจในการใช้เทคโนโลยีเพื่อการปฏิบัติงาน จนเคยได้รับการตั้งฉายาจากสื่อมวลชนว่า "อธิบดีออนไลน์" โดยนางปริศนาค่อนข้างโดดเด่น จากบทบาทสำคัญในการอนุรักษ์ สร้างสรรค์ และการรักษาศิลปวัฒนธรรมไทย โดยเฉพาะมรดกภูมิปัญญาที่จับต้องไม่ได้ (ICH) ซึ่งต้องอาศัยเม็ดเงินเข้ามาผลักดันสนับสนุนจึงจะประสบความสำเร็จ

ประวัติ
ชีวิตส่วนตัว
นางปริศนา พงษ์ทัดศิริกุล เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2496 พื้นเพเป็นคนตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม สมรสกับ นายสุรพล พงษ์ทัดศิริกุล อดีตรองปลัดกระทรวงมหาดไทย มีบุตร-ธิดา 3 คน

การศึกษา
* มัธยมศึกษา จากโรงเรียนสตรีวัดระฆัง
* รัฐศาสตรบัณฑิต (การระหว่างประเทศ) คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 
* รัฐศาสตรมหาบัณฑิต (บริหารรัฐกิจ) คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 
* หลักสูตร Human Resource Development จาก Manchester University ด้วยทุนบริติช เคาน์ซิล
* หลักสูตร International Management Money จาก University of Newzealand ด้วยทุนรัฐบาลนิวซีแลนด์
* หลักสูตร Woman Human Right, Culture and Tradition จากประเทศอังกฤษ
* ประกาศนียบัตรการอบรมหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร วปอ. รุ่นที่ 46 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
* ประกาศนียบัตรการอบรมหลักสูตรนักบริหารระดับสูง นบส. รุ่นที่ 29 สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน
* ประกาศนียบัตรการอบรมหลัก
ูง นบส. รุ่นที่ 29 สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน
* ประกาศนียบัตรการอบรมหลักสูตรผู้บริหารเทคโนโลยีสารสนเทศระดับสูง รุ่นที่ 14 สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน
ประสบการณ์การทำงาน
* พ.ศ. 2541 ผู้อำนวยการสำนักนโยบายและแผน สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี
* พ.ศ. 2542 ผู้อำนวยการสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมและประสานงานสตรีแห่งชาติ
* พ.ศ. 2544 ผู้ตรวจราชการสำนักนายกรัฐมนตรี
* พ.ศ. 2545 รองปลัดกระทรวงวัฒนธรรม
* พ.ศ. 2546 เลขาธิการคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ (สวช.) หรือ กรมส่งเสริมวัฒนธรรม ในปัจจุบัน 
* พ.ศ. 2550 ผู้ตรวจราชการกระทรวงวัฒนธรรม
* พ.ศ. 2552 ผู้อำนวยการสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย
* พ.ศ. 2554 อธิบดีกรมส่งเสริมวัฒนธรรม
* พ.ศ. 2555 ปลัดกระทรวงวัฒนธรรม
นอกจากประสบการณ์ในด้านงานวัฒนธรรมแล้ว ยังดำรงตำแหน่งรองประธานอนุกรรมการปฏิบัติการยุทธศาสตร์ด้านเด็ก สตรี ผู้สูงอายุ คนพิการ และความเสมอภาคของบุคคล ในคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ และกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิของมหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี รวมทั้งเคยดำรงตำแหน่งนายกเหล่ากาชาดจังหวัด หลายจังหวัด

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

รางวัลที่ได้รับ

* รางวัลศิษย์เก่าดีเด่น ด้านบริหาร ของคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2547 
* ศิษย์เก่าดีเด่นมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2549 
* สตรีไทยดีเด่นสภาสตรีแห่งชาติในพระบรมราชินูปถัมภ์ พ.ศ. 2556

อ้างอิง
บัวขาว วีระศักดิ์เล็ก
บัวขาว วีระศักดิ์เล็ก (7 มกราคม พ.ศ. 2528 – ) เป็นนักมวยไทยชาวไทย จากจังหวัดบุรีรัมย์ เริ่มหัดมวยไทยครั้งแรกเมื่ออายุ 7 ปี และเข้าแข่งขันเวทีมวยไทยมาตรฐานครั้งแรกเมื่ออายุได้ 17 ปี ปัจจุบันอยู่ในสังกัดวีระศักดิ์เล็กแฟร์เท็กซ์มวยไทยยิม
ประวัติ
เมื่อครั้งที่เขาแข่งมวยไทยในประเทศไทย เขาเป็นฝ่ายชนะ 36 ครั้ง (ชนะน็อกโดยเทคนิค 3 ครั้ง) แพ้ 17 ครั้ง เสมอ 5 ครั้ง ผู้ซึ่งเป็นนักกีฬาถนัดซ้ายโดยเฉพาะอย่างยิ่งเทคนิคเตะกลาง บัวขาวได้เดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่นครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 เมื่อครั้งที่มีการเปิดตัวฮายาโตะ ฮาตาเกยามะ ในรายการเอ็ม-วันมวยไทยชาลเลนจ์ สุดยอดมวยไทยฉบับ 1 ซึ่งบัวขาวได้เป็นฝ่ายชนะน็อกโดยเทคนิคจากการใช้เข่า ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ได้ตอกย้ำความสำเร็จโดยเป็นฝ่ายชนะฮิเดกาซุ ทานากะ และยูซากุ ฟูจิกูระ ก่อนที่จะเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอต่อที-98 ในเวลาต่อมา

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* ウィラサクレック・フェアテックス・ムエタイジム
* M-1ムエタイチャレンジ
ซอส XO
ซอส XO ( ) เป็นซอสอาหารทะเลรสเผ็ดร้อน ที่คิดค้นในฮ่องกง เป็นที่นิยมใช้กับอาหารจีน โดยเฉพาะทางตอนใต้ของจีน เช่น มณฑลกวางตุ้ง
XO เป็นชื่อย่อมาจากคำว่า Extra Old Cognac ซึ่งในฮ่องกง คอนญัก ( ) ถือว่าเป็นเหล้ากลั่นจำพวกบรั่นดีที่มีชื่อเสียงและนิยมกันมาก คำว่า XO จึงถูกใช้บ่อยครั้ง จนกลายเป็นวัฒนธรรมที่แสดงถึงการมีคุณภาพสูงและความหรูหรา
ประวัติ
ซอส XO เกิดขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในฮ่องกง สำหรับอาหารกวางตุ้งโดยใช้อาหารทะเลแห้งที่สับหยาบ รวมทั้งหอยเชลล์แห้ง ( &thinsp;) ปลา และกุ้ง ซึ่งปรุงด้วยพริก หัวหอม และกระเทียม ลักษณะเป็นซอสอาหารทะเลแห้งคล้ายซอสชาฉา ( ) ของชาวฮกเกี้ยน ภัตตาคาร Spring Moon ( &thinsp;) ซึ่งเป็นร้านอาหารจีนของโรงแรมเพนนินซูลาฮ่องกง มักได้รับเครดิตในการเป็นผู้คิดค้นซอส XO แม้ว่าจะมีผู้แย้งว่ามาจากร้านอาหารอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียงในย่านจิมซาจุ่ยของเกาลูน

ดูเพิ่ม
* ติ่มซำ
* น้ำมันพริก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* Lo, Eileen Yin-Fei (2012). Mastering the Art of Chinese Cooking. Chronicle Books. pp. 157–159. .
วัดสันมะนะ
วัดสันมะนะ ตั้งอยู่ เลขที่ 1 หมู่ที่ 7 ตำบลป่าอ้อดอนชัย อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย กิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์ของวัดได้แก่ ธนาคารขยะจิตอาสาเพื่อพัฒนาวัดและชุมชนวัดสันมะนะ โรงเรียนสร้างสุขภาพผู้สูงอายุวัดสันมะนะ

ประวัติ
วัดสันมะนะก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2318 โดยนายอินไชย นำชาวบ้านแผ้วถางตั้งเป็นอารามขึ้นมา โดยมีพระต๊ะเป็นเจ้าอาวาส เดิมทีสถานที่นี้ เป็นป่าไม้มะนะ (สมอ) ชาวบ้านจึงเรียกว่าวัดสันมะนะ สำหรับวิสุงคามสีมา มีพระบรมราชโองการ พระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ วันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
ศาสนสถาน/สิ่งก่อสร้าง
* กำแพงรอบวัด
* วิหาร
* ศาลาการเปรียญ
* กุฏิสงฆ์
* หอระฆัง
* หอฉันภัตตาหาร
* โรงเก็บพัสดุ
* ปูชนียวัตถุของวัด คือ พระประธานในวิหาร ก่อด้วยอิฐถือปูน หน้าตักกว้าง 5 ศอก สูง 8 ศอก 9 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2460 โดยสล่าพ่อหนานศรี

ลำดับเจ้าอาวาส
* 1. พระต๊ะ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2318
* 2. พระพิมพิสาร
* 3. พระไชยวงศ์
* 4. พระสุยะ
* 5. พระอินชัย
* 6. พระอ้าย
* 7. พระอริยะ
* 8. พระใจ๋
* 9. พระอุ่นเรือน
* 10. พระครูสุจิณธรรมโกศล (ฐิตปุญฺโญ) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2485 - 2538
* 11.พระครูพินิตวิหารการ (อินฺทวีโร) ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 ถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
ดูเพิ่ม
* [//www.watsunmana.thmy.com/ เว็ปไซด์ของวัดสันมะนะ]
*ธนาคารขยะจิตอาสาเพื่อพัฒนาวัดและชุมชนวัดสันมะนะ
*เพจวัดสันมะนะ
เดอะโรดวอร์ริเออส์
โรดวอร์ริเออร์ส เป็นทีมนักมวยปล้ำที่ประกอบไปด้วย ไมเคิลส์ "ฮอว์ก" เฮคสแตรนด์ และจอห์จ "แอนิมอล" โลรีนายติส เคยปล้ำในสมาคมมาแล้วหลายที่ เช่น AWA ,NWA ,WCW ,WWF/E ,AJPW ,NJPW ,TNA ,SWS ,ZERO1 และWorld Japan เป็นแชมป์แท็กทีมมาแล้วหลายสมาคม ไดแก่ แชมป์แท็กทีม AWA ,แชมป์แท็กทีม WCW, แชมป์แท็กทีม WWF และได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2011

ผลงานความสำเร็จ
เดอะโรดวอร์ริเออร์ส / เลเจียนออฟดูม
*All Japan Pro Wrestling
**NWA International Tag Team Championship (1 time)

*American Wrestling Association
**AWA World Tag Team Championship (1 time)
*Fighting World of Japan Pro Wrestling
**World Japan Tag Team Championship (1 time)

*Georgia Championship Wrestling
**NWA National Tag Team Championship (4 times)

*International Wrestling Superstars
**IWS World Tag Team Championship (1 time)

*i-Generation Superstars of Wrestling
**i-Generation Tag Team Championship (3 times)

*Independent Pro Wrestling
**IPW Tag Team Championship (1 time)
*Jim Crockett Promotions / World Championship Wrestling
**NWA World Six-Man Tag Team Championship (3 times) – with Dusty Rhodes (2) and Genichiro Tenryu (1)
**NWA World Tag Team Championship (Mid-Atlantic version) (1 time)
**Iron Team Tournament (1989)
**Jim Crockett, Sr. Memorial Cup (1986)

*National Wrestling Alliance
**NWA Hall of Fame (Class of 2012)

*Professional Wrestling Hall of Fame and Museum
**(Class of 2011) (Inducted Members: Road Warrior Animal, Road Warrior Hawk, and Paul Ellering)
*Pro Wrestling Illustrated
**PWI Tag Team of the Year (1983–1985, 1988)
**PWI Feud of the Year (1987) with Dusty Rhodes and Nikita Koloff vs. Four Horsemen 
**PWI ranked them #1 of the 100 best tag teams during the "PWI Years" in 2003

* Quebec Wrestling Hall of Fame
**Class of 2015

*Super World of Sports
**One Night Tag Team Tournament (1991)

*Tokyo Sports
**Special Foreigner Award (1985)

*World Wrestling Federation/Entertainment/WWE
**WWF Tag Team Championship (2 times)
**WWE Hall of Fame (Class of 2011)
*Wrestling Observer Newsletter awards
**Rookies of the Year (1983)
**Tag Team of the Year (1984)
**Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 1996)

เดอะเฮลไรเซอส์
*New Japan Pro Wrestling
**IWGP Tag Team Championship (2 times)

*Pro Wrestling Illustrated
**PWI ranked them #58 of the 100 best tag teams of the "PWI Years" in 2003

เลเจียนออฟดูม 2005
*World Wrestling Entertainment
**WWE Tag Team Championship (1 time)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Professional Wrestling Hall of Fame Profile
เกาะตะรุเตา
เกาะตะรุเตา เป็นเกาะหลัก เกาะใหญ่ที่สุดในอุทยานแห่งชาติตะรุเตา ซึ่งประกอบด้วยเกาะน้อยใหญ่จำนวน 51 เกาะ ตั้งอยู่ในช่องแคบมะละกา ในท้องที่ตำบลเกาะสาหร่าย อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล ด้านใต้ของเขตอุทยานแห่งชาติตะรุเตา ห่างจากเกาะลังกาวี ของมาเลเซีย 4.8 กิโลเมตร รวมทั้งพื้นที่บนเกาะและทะเลประมาณ 931,250 ไร่ หรือ 1,490 ตารางกิโลเมตร

ประวัติศาสตร์
คำว่า "ตะรุเตา" เป็นภาษามลายู เพี้ยนมาจากคำว่า เตอลุกตาวาร์ (Teluk Tawar) แปลว่า "อ่าวจืด" หรือ "อ่าวน้ำจืด" เพราะบนเกาะแห่งนี้เป็นเกาะที่เดียวที่มีธารน้ำจืดอยู่ด้วย
ใน พ.ศ. 2479 มีการประกาศพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นโจรผู้ร้าย กรมราชทัณฑ์จึงหาสถานที่ที่มีภูมิประเทศเหมาะสม ซึ่งในที่สุดได้เลือกเกาะตะรุเตาและจัดตั้งขึ้นเป็นทัณฑสถาน โดยเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 กลุ่มบุกเบิกของกรมราชทัณฑ์ ภายใต้การนำของขุนพิธานทัณฑทัย ได้ขึ้นสำรวจเกาะตะรุเตาบริเวณอ่าวตะโละอุดังและอ่าวตะโละวาว เพื่อจัดทำเป็นทัณฑสถาน โดยฟันฝ่าอุปสรรคทางธรรมชาตินานัปการเป็นเวลา 11 เดือน งานบุกเบิกจึงสิ้นสุดลง หลังจากเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2481 เกาะตะรุเตาก็เป็นทัณฑสถานและเป็นนิคมฝึกอาชีพของนักโทษเด็ดขาด และนักโทษผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินบนเกาะนี้ เพื่อประโยชน์แก่การราชทัณฑ์โดยประกาศในราชกิจจานุ
ากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินบนเกาะนี้ เพื่อประโยชน์แก่การราชทัณฑ์โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 56 หน้า 566 ลงวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 ปลาย พ.ศ. 2482 รัฐบาลได้ส่งนักโทษการเมืองจากคดีกบฏบวรเดช (พ.ศ. 2476) และกบฏนายสิบ (พ.ศ. 2478) จำนวน 70 นาย มายังเกาะตะรุเตาซึ่งถูกกักบริเวณไว้ที่อ่าวตะโละอุดัง โดยจำนวนนักโทษทั้งหมดมีราว 4,000 คน
ในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา (พ.ศ. 2484-2488) เกาะตะรุเตาถูกตัดขาดออกจากแผ่นดินใหญ่ เกิดปัญหาขาดแคลนอาหาร ยา และเครื่องใช้ต่าง ๆ ต้น พ.ศ. 2487 ผู้คุมนักโทษได้ทำตัวเป็นโจรสลัดเข้าปล้นสะดมเรือบรรทุกสินค้าชาวไทยและต่างประเทศที่แล่นแผ่นไปมา ในที่สุดรัฐบาลไทยและทหารอังกฤษได้เข้าปราบโจรสลัดเกาะตะรุเตาสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2489 และอีกสองปีต่อมากรมราชทัณฑ์ จึงได้ยกเลิกนิคมฝึกอาชีพตะรุเตาในที่สุด
ในเกาะมีนักโทษการเมืองรวมกว่า 4,000 คน นักโทษเหล่านี้ถูกทารุณกรรมหลายรูปแบบ ทั้งการเฆี่ยนตี สมอบก การใช้แรงงานอย่างทารุณกรรม รวมถึงการฆาตกรรม เช่นการยิงทิ้ง ทั้งนี้ยังเจอกับนักการเมือง ที่ฉ้อราษฎร์บังหลวง กักตุนยารักษาโรค อาหาร เป็นเหตุให้ต้องมีความอดอยาก เจ็บป่วยเหมือนขังลืม นักโทษที่หลงเหลือได้รับการอภัยโทษ ตาม พ.ร.บ.นิรโทษกรรมแก่บรรดานักการเมือง เมื่อ 1 สิงหาคม 2487 โดย นายควง อภัยวงศ์

ต่อมาใน พ.ศ. 2516 จึงได้มีการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติทางทะเล

ดูเพิ่ม
*อุทยานแห่งชาติตะรุเตา

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* รูปถ่ายเกาะตะรุเตา
รายชื่อทางแยกในเขตพระโขนง
รายชื่อทางแยกในเขตพระโขนง เฉพาะทางแยกสัญญาณไฟจราจร รวมทั้งทางแยกบางแห่งที่ไม่มีสัญญาณไฟจราจรและไม่ใช่ทางแยกต่างระดับ แต่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ สำหรับชื่อทางแยกต่างระดับและรายละเอียด ดูที่รายชื่อทางแยกในกรุงเทพมหานคร

{| class="wikitable sortable" valign="top"
|-
! width="1%"|รหัส (ESRI)
! width="1%"|รหัส (กทม.)
! width="0.5%"|ประเภท
! width="17%"|อักษรไทย
! width="18%"|อักษรโรมัน
! width="22%"|ถนนที่เกี่ยวข้อง
! width="15%"|พิกัดภูมิศาสตร์
! width="14%"|หมายเหตุ
|-

|-

|-

|-

|}
ช้างศึก
ช้างศึก ( ) คือ ช้างที่มนุษย์ฝึกปรือและควบคุมเพื่อการต่อสู้ ช้างศึกใช้เป็นหลักในการบุกข้าศึก ทำลายสิ่งกีดขวางของข้าศึก หรือสร้างความหวาดกลัวให้แก่ข้าศึก หน่วยทหารที่ขี่ช้างในการรบเรียกว่า หน่วยทหารช้าง (elephantry)
มีการใช้งานช้างศึกเป็นครั้งแรกในอินเดีย แล้วแพร่หลายไปทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ก่อนจะไปสู่แถบตะวันตกในเมดิเตอร์เรเนียน อะเล็กซานเดอร์มหาราช (Alexander the Great) ผู้นำแมซิดอน (Macedon) เคยปะทะกับช้างศึกเปอร์เซียในคราวพิชิตจักรวรรดิอะคีเมนิด (Achaemenid Empire) และต้องเผชิญช้างศึกอีกครั้งในคราวรบกับอินเดียช่วง 327–325 ก่อนคริสตกาล ช้างศึกยังมีการใช้งานครั้งสำคัญในโลกตะวันตกอีก คือ ในสงครามของพิรัสแห่งอีไพรัส (Pyrrhus of Epirus) กษัตริย์กรีก ช่วง 280–275 ก่อนคริสตกาล และในสงครามพิวนิกครั้งที่สองของแฮนนิบัล (Hannibal) แม่ทัพคาร์ทิจโบราณ (Ancient Carthage) ช่วง 218–201 ก่อนคริสตกาล อนึ่ง กองทัพสมัยเฮลเลนิสต์ (Hellenistic armies) แห่งราชอาณาจักร
201 ก่อนคริสตกาล อนึ่ง กองทัพสมัยเฮลเลนิสต์ (Hellenistic armies) แห่งราชอาณาจักรทอเลมี (Ptolemaic Kingdom) กับจักรวรรดิซิลูซิด (Seleucid Empire) ยังรบกันโดยใช้ช้างศึกในบางครั้ง นอกจากนี้ ช้างศึกยังใช้ในรัฐโบราณทางเอเชียตะวันออก โดยเฉพาะในจามปาของเวียดนาม และในเว่ย์ตะวันตกและฮั่นใต้ของจีนโบราณ
ช้างศึกมีบทบาทสำคัญในการรบบางคราวแห่งยุคโบราณ แต่ครั้นถึงมัชฌิมยุค (Middle Ages) ก็เริ่มมีการใช้งานน้อยลง จนเมื่อต้นสมัยปัจจุบัน อาวุธปืนแพร่หลายมากขึ้น ช้างศึกจึงมีบทบาทจำกัดอยู่ในทางวิศวกรรมและใช้แรงงานที่ไม่เกี่ยวกับการรบ หรือใช้ในทางพิธีการ กระนั้น ช้างศึกยังใช้ในการรบต่อไปในบางส่วนของโลก เช่น ไทยและเวียดนาม แม้เข้าสู่คริสต์ศตวรรษที่ 19 แล้ว

อ้างอิง
สวนหลวงสตัดลีย์
สวนหลวงสตัดลีย์ ( ) เป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมที่ตั้งอยู่ในมณฑลยอร์กเชอร์ แคว้นอังกฤษ สหราชอาณาจักร มีพื้นที่ทั้งหมด 323 ไร่ (800 เอเคอร์) โดยยูเนสโกได้บันทึกในชื่อ "Studley Royal Park including the Ruins of Fountains Abbey" ในฐานะมรดกทางวัฒนธรรมร่วมกับฟาวน์ทินส์แอบบีย์

จุดสำคัญ
ฟาวน์ทินส์แอบบีย์
ฟาวน์ทินส์แอบบีย์ ( ) เป็นแอบบีย์โรมันคาทอลิกสังกัดคณะซิสเตอร์เชียน ก่อตั้งในปี พ.ศ. 1675 และยุบแอบบีย์ลงโดยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ ในปัจจุบันฟาวน์ทินส์แอบบีย์เหลือแต่ซากปรักหักพังบางส่วน แต่ยังได้รับการรักษาอยู่ในสภาพที่ดีที่สุดในแคว้นอังกฤษ 
ห้องโถงแจโคบีแอ็นฟาวน์ทินส์
ห้องโถงแจโคบีแอ็นฟาวน์ทินส์ ( ) เป็นห้องโถงที่สร้างโดยหินบางส่วนจากแอบบีย์ โดยในห้องโถงถูกดัดแปลงเพื่อให้ได้ใช้ประโยชน์ำด้อย่างมาก เช่น ศาล ห้องโถงแห่งนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 500 เอเคอร์

โบสถ์เซนต์แมรี
โบสถ์เซนต์แมรี ( ) เป็นโบสถ์สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2420 โดยครอบครัวของจอร์จ โรบินสัน สร้างจากหินปูนสีเทา
เหตุผลที่ได้รับคัดเลือกเป็นมรดกโลก
สวนหลวงสตัดลีย์กับฟาวน์ทินส์แอบบีย์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 10 เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน - 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
* (i) - เป็นตัวแทนซึ่งแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันฉลาด เช่น ความโดดเด่นของซากปรักหักผังของฟาวน์ทินส์แอบบีย์ที่ได้รับการรักษาอยู่ในสภาพที่ดีที่สุดในแคว้นอังกฤษ และสวนน้ำในสวนหลวงสตัดลีย์
* (iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ เช่น
สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ เช่น ซากปรักหักพังของแอบบีย์รวมถึงสวนน้ำและสวนกวางในสวนหลวงสตัดลีย์ ที่สะท้อนให้ถึงความมั่งคั่งของชนชั้นสูงในยุโรปช่วงศตวรรษที่ 18
ซานมารีโน (เมือง)
ซานมารีโน ( ) เป็นเมืองหลวงของประเทศซานมารีโน ตั้งอยู่บนเชิงลาดด้านตะวันตกของภูเขาตีตาโน (Monte Titano) ซึ่งเป็นจุดสูงสุดของประเทศ ซานมารีโนเป็นเมืองใหญ่อันดับสามของประเทศ รองจากเมืองโดกานาและเมืองบอร์โกมัจโจเร เมืองนี้มีพื้นที่ 7.09 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 4,061 คน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* San Marino's page on giuntedicastello.sm
ปาทริส การ์เตอรง
ปาทริส การ์เตอรง ( ; 20 มีนาคม ค.ศ. 1979 — ) เป็นนักมวยไทยรุ่นซูเปอร์เฮฟวีเวตชาวฝรั่งเศส ผู้มาจากเมืองเอวรี จังหวัดเอซอน เขาเป็นแชมป์มวยไทยประเทศฝรั่งเศสสองสมัย รวมถึงเป็นแชมป์มวยไทยของยุโรป ตลอดจนเป็นแชมป์มวยไทยโลกรุ่นซูเปอร์เฮฟวีเวตของสหพันธ์คิกบ็อกซิ่งนานาชาติ

ประวัติ
เขาได้พบกับคู่ชกเฟรเดริก ซีนิสตรา เป็นสมัยที่สองเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ที่ลีแยฌ ประเทศเบลเยียม และผลการต่อสู้ของทั้งคู่คือเสมอกัน

เขาเป็นฝ่ายชนะอังเดร เฮราซิมชัค และดมีโตร เบซุส ในทัวร์นาเมนต์รุ่นเฮฟวีเวตสี่คนของรายการ ไทยไฟท์ 2012 รุ่น 67 กก. และ 70 กก. รอบชิงชนะเลิศ ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ณ วันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2012
รายการที่ชนะ
* ค.ศ. 2012 แชมป์ไทยไฟท์รุ่นเฮฟวีเวต
* ค.ศ. 2008 แชมป์มวยไทยโลกรุ่นซูเปอร์เฮฟวีเวตของสหพันธ์คิกบ็อกซิ่งนานาชาติ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2008 ที่อ่าวมอนเตโก ประเทศจาเมกา โดยเป็นฝ่ายชนะริก ชีก จากการชนะน็อกทางเทคนิคที่เวลา 2:00 ของยกที่ 1
* ค.ศ. 2006 แชมป์คิกบ็อกซิ่งยูโรเปียนจีพีของเวิลด์คิกบ็อกซิ่งเน็ตเวิร์ก (ดับเบิลยูเคเอ็น)
* ค.ศ. 2006 รองแชมป์คิกบ็อกซิ่งฝรั่งเศส
* ค.ศ. 2006 แชมป์ฝรั่งเศส รายการออร์เนอร์ออฟเฟรนช์บ็อกซิ่ง
* ค.ศ. 2005 แชมป์ไทยบ็อกซิ่งคาราบีนทัวร์นาเมนต์
* ค.ศ. 2005 แชมป์คิกบ็อกซิ่งเบลเยียม
* ค.ศ. 2005 รองชนะเลิศ เค-วัน ฮังการีกรังด์ปรีซ์
* ค.ศ. 2004 แชมป์มวยไทยรุ่นเฮฟวีเวตของยุโรป จากสหพันธ์มวยไทยยุโรป/สหพันธ์มวยไทยโลก
*
ศ. 2004 แชมป์มวยไทยรุ่นเฮฟวีเวตของยุโรป จากสหพันธ์มวยไทยยุโรป/สหพันธ์มวยไทยโลก
* ค.ศ. 2004 แชมป์โลกเอวัน
ระเบียงภาพ

ไฟล์:Patrice Quarteron 2.jpg|ขณะร่วมถือธงชาติไทยใน THAI FIGHT 2012
ไฟล์:Dmytro & Patrice.jpg|กับดมีโตร เบซุส ในศึก THAI FIGHT 2012

ดูเพิ่ม
* นักมวยไทย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
ดำรงค์ ต่ายทอง
ดำรงค์ ต่ายทอง ​ หรือที่รู้จักกันในชื่อ สมิงขาว เป็นทั้งพิธีกร, นักพากย์ และนักวิจารณ์มวยที่มีชื่อเสียง ซึ่งเป็นที่รู้จักทั้งประเทศสำหรับผู้ติดตามรายการมวย รวมทั้งจัดเป็นนักพากย์มวยที่มีน้ำเสียงที่เป็นเอกลักษณ์และได้รับความนิยมร่วม 3 ทศวรรษ

ประวัติ

ดำรงค์ ต่ายทอง หรือ สมิงขาว เกิดที่ตำบลคลองน้อย อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นชาวไทยมุสลิม มีชื่อเสียงจากการเป็นโฆษกและพิธีรายการมวย ได้รับการจัดให้เป็นโฆษกระดับเงินล้าน
สมิงขาวชื่นชอบกีฬามวยมาตั้งแต่ยังเด็ก ชอบที่จะฟังการถ่ายทอดการชกมวยทางวิทยุผ่านทางคลื่นวิทยุของ อสมท. เมื่อ พ.ศ. 2514 ทุกวันพฤหัสบดี และเคยเขียนวิจารณ์มวยในนิตยสารบ็อกซิ่ง ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ และได้รับการจัดให้เป็นผู้ทายผลมวยได้ถูกต้องมากที่สุดถึง 3 ปีซ้อน จนกระทั่งได้เป็นผู้พากย์มวยครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2517

ชื่อเล่นที่แท้จริงของเขาคือ "แป๊ะ" แต่โดยส่วนใหญ่มักรู้จักจากชื่อในวงการมวยคือ "สมิงขาว" โดยที่มาของชื่อนี้มาจากการตั้งโดยบรรณาธิการข่าวในนิตยสารมวยที่เริ่มทำงาน
นอกจากนี้ ยังผลงานอื่น อาทิ ใน พ.ศ. 2547 ได้รับเชิญเข้าแสดงบทพิเศษในภาพยนตร์บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม รวมถึงใน พ.ศ. 2552 สมิงขาวได้ทำหน้าที่เป็นผู้ให้เสียงพากย์เกมต่อสู้ ในงานไทยแลนด์เกมโชว์ 2009

ชีวิตส่วนตัว
ด้านชีวิตส่วนตัว สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี และมีธุรกิจร้านอาหารมุสลิมร่วมกับนางวันวิสา (เยาว์) ผู้เป็นภรรยา

สมิงขาวมีนักมวยในดวงใจ คือ อภิเดช ศิษย์หิรัญ และอดุลย์ ศรีโสธร

ผลงานด้านการแสดง
ภาพยนตร์
* 7 ประจัญบาน (2545) รับบท กรรมการห้ามมวย (รับเชิญ)
* บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม (2547) รับบท พิธีการในงานศพท่านโชติ (รับเชิญ)
* อีส้ม สมหวัง (2550)
* คู่แรด (2550)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
*
เกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์
เกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์ ( ) มีชื่อทางการว่า ดินแดนเกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์ ( ) (HIMI ) เป็นดินแดนภายนอกของประเทศออสเตรเลีย มีลักษณะเป็นหมู่เกาะภูเขาไฟใกล้กับแอนตาร์กติกา มีพื้นที่ 368 ตารางกิโลเมตร และไม่มีประชากรอาศัยอยู่

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

*
ซีรากูซา
ซีรากูซา ( ; ) เป็นเมืองประวัติศาสตร์ในแคว้นปกครองตนเองซิซิลี ในทะเลไอโอเนียน เป็นเมืองหลวงของจังหวัดซีรากูซา ประเทศอิตาลี เป็นเมืองที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์กรีกโบราณทั้งด้านวัฒนธรรม สถาปัตยกรรม มีซากปรักหักพังของวิหารและโรงละครกรีกประมาณ 500 ปีก่อนคริสต์ศักราช บางส่วนของกำแพงเมืองและป้อมปราการ ทวิอัฒจันทร์ของโรมัน และสุสานใต้ดินหลายแห่ง เป็นสถานที่เกิดของอาร์คิมิดีส นักคณิตศาสตร์และวิศวกรชาวกรีก เป็นเมืองเก่าแก่อายุ 2,700 ปี มีบทบาทสำคัญในยุคโบราณ หนึ่งในมหาอำนาจในโลกแห่งเมดิเตอร์เรเนียน
เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นโดยชาวอาณานิคมโครินเทียน ต่อมาเป็นเมืองใหญ่ที่สุดและสำคัญมาก ได้ขยายอิทธิพลไปทั่วทั้งเกาะและตอนใต้ของอิตาลี ชาวไบแซนไทน์เข้าครอบครองใน ค.ศ. 535 และสถาปนาเป็นเมืองหลวงของซิซิลี เมืองนี้หมดความสำคัญลงในสมัยกลาง ในยุคปัจจุบัน เมืองได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกจากยูเนสโกร่วมกับเนโกรโปลิสแห่งปันตาลีกา บริเวณใจกลางของเมืองมีประชากรราว 125,000 คน

หมายเหตุ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* เหรียญ จากเมืองโบราณซีรากูซาและแคว้นซิซิลี
* History of Syracuse. Livius.org. 
* ภาพ จากเกาะออไทเนียในซีรากูซา