จังหวัดนอร์ทบราแบนต์
นอร์ทบราแบนต์ หรือ โนร์ดบราบันต์ ( ; ) เป็นจังหวัดในประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ ทางทิศใต้จรดจังหวัดแอนต์เวิร์ปและจังหวัดลิมบูร์กของประเทศเบลเยียม ทางทิศเหนือจรดแม่น้ำมาส ทางทิศตะวันออกจรดจังหวัดลิมบูร์ก และทางทิศตะวันตกจรดจังหวัดเซลันด์ เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 มีประชากร 2,562,566 คน โดยเมืองหลวงของจังหวัดคือ เซร์โทเคนบอส (ประชากร 154,205 คน ) และมีเมืองใหญ่หลายเมือง ได้แก่ ไอนด์โฮเฟน (ประชากร 231,642 คน) ติลบูร์ค (ประชากร 217,259 คน) และ เบรดา (ประชากร 183,873 คน)
ประวัติศาสตร์
ประวัติของจังหวัดนอร์ทบราบันต์เริ่มต้นจากการกำเนิดของดัชชีบราบันต์ในสมัยของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ราว ค.ศ. 1183 โดยพัฒนามาจากดินแดนของขุนนางแห่งบราบันต์ ก่อนจะตกเป็นส่วนหนึ่งของเบอร์กันดีเมื่อ ค.ศ. 1430 และของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คเมื่อปี ค.ศ. 1482 ผ่านการสืบทอดราชบัลลังก์
เมื่อมีการปฏิวัติของชาวดัตช์ต่อการปกครองของสเปนโดยมีจุดเริ่มต้นจุดหนึ่งมาจากความแตกต่างของนิกายทางคริสต์ศาสนาของผู้ปกครองและประชาชน ชาวดัตช์ได้รวมตัวกันสถาปนาสาธารณรัฐดัตช์ ชุมชนบางส่วนของจังหวัดนอร์ทบราบันต์หันมาร่วมมือกับสาธารณรัฐที่ยึดนิกายโปรเตสแตนท์เป็นหลัก และบางส่วนที่มักเป็นชาวคาทอลิกยังร่วมมือกับสเปน ทั้งสองฝ่ายทำการสู้รบกันยาวนานถึง 80 ปีในสงครามอิสรภาพของเนเธอร์แลนด์ พื้นที่จังหวัดนอร์ทบราบันต์เป็นสมรภูมิรบอย่างดุเดือด จนถึงปี ค.ศ. 1648 ที่สเปนรับรองเอกราชของเนเธอร์แลนด์อย่างเป็นทางการในสนธิสัญญาสันติภาพเวสต์ฟาเลีย
ผลจากการลงนามในสนธิสัญญา ส่วนเหนือของดัชชีบราบันต์(จังหวัดนอร์ทบราบันต์ในปัจจุบัน)ตกเป็นของสาธารณรัฐดัตช์ และส่วนใต้ยังอยู่ภายใต้การปกครองของสเปน แต่ดินแดนส่วนนี้ไม่ได้รับสถานะเป็นจังหวัด กล่าวคือ อยู่ภายใต้อธิปไตยของเนเธอร์แลนด์ แต่ไม่มีสิทธิปกครองตนเองแบบจังหวัดอื่นๆ นอกจากนี้ ชาวคาทอลิกในนอร์ทบราบันต์ยังยืนยันที่จะนับถือนิกายเดิมต่อไป ไม่เปลี่ยนเป็นโปรเตสแตนท์ตามคนส่วนใหญ่ของประเทศ ทำให้บางครั้ง ดินแดนนี้ได้รับการปฏิบัติที่แตกต่างไปจากจังหวัดอื่น มีการเก็บภาษีที่สูง และไม่มีส่วนร่วมในการปกครองเท่าไหร่นัก มักใช้เป็นรัฐกันชนกับอาณาจักรอื่นทางใต้
ต่อมา กองทัพสาธารณรัฐฝรั่งเศสบุกยึดเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1796 และสถาปนาเป็นสาธารณรัฐปัตตาเวีย ดินแดนบราบันต์เหนือถูกเปลี่ยนเป็นจังหวัดบาตาฟส์บราบันต์ของสาธารณรัฐ แต่ถูกเปลี่ยนอีกครั้งเมื่อมีการผนวกเนเธอร์แลนด์เข้ากับจักรวรรดิฝรั่งเศส บราบันต์ถูกแบ่งเป็นจังหวัด เดอเนเตส (ปัจจุบันคือมณฑลแอนต์เวิร์ป) และไดล์ ในระบบการปกครองแบบจังหวัดของฝรั่งเศส
เมื่อปี ค.ศ. 1815 หลังจักรพรรดินโปเลียนแพ้สงคราม ที่ประชุมใหญ่แห่งเวียนนามีมติให้เบลเยียมและเนเธอร์แลนด์รวมเป็นประเทศเดียวกันอีกครั้งในชื่อสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ จึงได้มีการตั้งจังหวัดนอร์ทบราบันต์ขึ้นอย่างเป็นทางการ เพื่อแยกกับจังหวัดเซาท์บราบันต์ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเบลเยียม อย่างไรก็ตาม เบลเยียมได้ประกาศเอกราชในปี ค.ศ. 1830 ทำให้มีเพียงจังหวัดนอร์ทบราบันต์ที่ยังอยู่กับเนเธอร์แลนด์ หลังจากนั้น จังหวัดได้เริ่มมีอุตสาหกรรมใหญ่เกิดขึ้นมากมาย และพลิกโฉมเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของดินแดนส่วนใต้ของเนเธอร์แลนด์ไปอย่างมาก
ภูมิศาสตร์
นอร์ทบราบันต์มีความหนาแน่นของประชากร 501 คนต่อตารางกิโลเมตร โดยมีเมืองเศรษฐกิจเรียงตัวคล้ายรูปว่าว ได้แก่ เซร์โทเคนบอส ไอนด์โฮเฟน ติลบูร์ค และเบรดา พื้นที่ส่วนใหญ่ของข้างราบเรียบและอยู่เหนือระดับน้ำทะเลเล็กน้อย แม้ประชากรส่วนใหญ่จะอยู่ในเมืองใหญ่ แต่ก็มีหมู่บ้านขนาดเล็กกระจัดกระจายอยู่เป็นจำนวนมาก ตามพื้นที่เกษตรกรรม

จังหวัดนอร์ทบราบันต์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 62 เทศบาลซึ่งสามารถแบ่งเป็น 4 กลุ่มใหญ่ๆ (COROP) ได้ดังนี้
* กลุ่มนอร์ทบราบันต์ตะวันตก: เบร์เกินโอปโซม, เบรดา, ดริมเมอเลิน, เอทเทิน-เลอร์, เกร์เทราเดินแบร์ก, ฮาลเดอร์แบร์ก, มูร์ไดค์, โอสเตอร์ฮูต, โรเซนดาล, รุคเพน, สเตนแบร์เกิน, วุนสเดรชท์, ซุนเดิร์ท
* กลุ่มนอร์ทบราบันต์กลาง: อัลเพน-คาม, อัลเทนา, บาร์ล-นัสเซา, โดงเงิน, กิลเซอเอ็นไรเยิน, โกร์เลอ, ฮิลฟาเรินเบค, โลนโอปซานด์, โอยสเตอร์ไวค์, ติลบูร์ค, วาลไวค์
* กลุ่มนอร์ทบราบันต์ตะวันออกเฉียงเหนือ: เบิร์นเฮเซอ, บูเกิล, โบกซ์เมร์, โบกซ์เทิล, เคาค์, กราฟ, ฮาเริน, เซร์โทเคนบอส, เฮยส์เดิน, ลันเดร็ด, เมเยไรสตัด, มิลเอ็นซินท์ฮูเบิร์ต, โอส, ซินต์อินโทนิส, ซินต์มิเคลเกสเทิล, อูเดิน, ฟืคท์
* กลุ่มนอร์ทบราบันต์ตะวันออกเฉียงใต้: อาสเทิน, เบร์เคอไอค์, เบสท์, บลาเดล, ค
คท์
* กลุ่มนอร์ทบราบันต์ตะวันออกเฉียงใต้: อาสเทิน, เบร์เคอไอค์, เบสท์, บลาเดล, คราเนินโดงค์, เดิร์น, เอร์เซิล, ไอนด์โฮเฟน, เกลโดรป-เมียร์โล, เกเมร์ท-บาเกิล, เฮซ-เลนเดอ, เฮลมอนด์, ลาร์เบก, นูเนิน, โอยร์สโคท, เรอเซิล-เดอ เมียร์ดิน, โซเมเริน, โซนเอ็นเบริกเกล, ฟานเคินสวาร์ด, เฟลด์โฮเฟน, วาลเรอ
เศรษฐกิจ
การจ้างงานของนอร์ทบราบันต์อยู่ที่ภาคการเกษตร อุตสาหกรรม และการบริการเป็นหลัก โดยสินค้าเกษตรหลักได้แก่ ข้าวโพดหวาน ข้าวสาลี น้ำตาล และต้นบีท และมีฟาร์มปศุสัตว์สำหรับโคและสุกร ส่วนภาคอุตสาหกรรมมีการผลิตรถยนต์ สินค้าอิเล็กทรอนิกส์ สิ่งทอ และรองเท้า นอกจากนี้ การท่องเที่ยวในจังหวัดได้รับความนิยมมากขึ้น โดยมีสวนสนุกเอฟเทลลิงเป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยว

วัฒนธรรม
อาหาร
อาหารของชาวดัตช์ในแดนใต้ที่โดดเด่นอยู่ที่จังหวัดนอร์ทบราบันต์และลิมบูร์ก โดยได้รับอิทธิพลมาจากเบอร์กันดีที่ปกครองดินแดนแถบนี้ในยุคกลาง จุดเด่นคือของหวาน ซุป สตูว์ และผัก จังหวัดนี้เป็นจังหวัดที่มีการพัฒนาวิธีการประกอบอาหารอย่างสูง นิยมเสิร์ฟสเต็กเนื้อสเต๊กเซอร์ลอยด์ ฟิลเลต์ และเท็นเดอร์ลอยด์ ซึ่งกลายมาเป็นอาหารจานหลักของอาหารดัตช์แบบดั้งเดิม รับประทานคู่กับซอสและมั่นฝรั่งหลากหลายชนิด นอกจากนี้ สตูว์เนื้อและหัวหอมก็ยังเป็นอาหารขึ้นชื่อที่ใช้เวลาเตรียมนาน ส่วนของหวานมักจะใช้ครีม คัสตาร์ท และผลไม้เป็นส่วนประกอบมาก
กีฬา
นอร์ทบราบันต์มีสโมสรฟุตบอลอาชีพมากถึง 8 สโมสร โดยมีเปเอสเฟ วิลเลิมทเว และแอร์กาเซวาลไวค์ ที่แข่งขันในลีกสูงสุด(เอเรดีวีซี) และอีก 5 สโมสรที่เล่นในดิวิชันล่าง เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟน เป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในจังหวัด เป็นหนึ่งในสามสโมสรที่ใหญ่ที่สุดในเนเธอร์แลนด์

อ้างอิง